aimgo/CorpusTrinum huggingface dataset:
== Plura legere si cupis ==
Ettore Bignone, Antifonte oratore e Antifonte sofista, Urbino, 1974
Edwin Carawan, "The Tetralogies and Athenian Homicide Trials", The American Journal of Philology, 1993ː 235-270
Carolus Cucuel, Essai sur la langue et le style de l'orateur Antiphon, Parisiis, 1886
K.
Anthimus (Graece Ἄνθιμος), medicus Byzantinus perduellioni inculpatus et in exsilium anno 478 missus, eundem esse creditur qui a rege Italiae Theodorico Amale legatus ad Theudericum I Francorum regem missus, huic librum De observatione ciborum sermone Latino vulgari scriptum post annum 511 dicavit.
Antibarium (-ii, n.) (alia nomina: Antibarum, Avarorum Civitas) (Montenigrinice: Bar; Italiane: Antivari et Antibari; Albanice: Tivari, Graece: Θηβάριον / Thivárion vel Αντιβάριον / Antivàrion) est urbs et commune Montis Nigri, in Dalmatia regione historica et portus in Mari Hadriatico.
Tylor Equite data est, qui in prima sui libri pagina scripsit: "Cultura, vel civilizatio, sensu lato et ethnographico habita, est illud totum multiplex quod scientiam, fides, artem, mores, ius, consuetudines, et ullas facultates alias et usus ab homine ut membrum societatis exceptos comprehendit." Vocabulum civilizatio ad ultimum definitiones a V.
=== In Antiquis et Ori ===
Multis abhinc milibus annorum, prima hominum species ex evolutione orta, quae Alterani appellabantur (a Latinis alteri, "alii", dicti, quamquam in canone ex Antiqua lingua ipsorum proficiscuntur), in longinqua et ignota galaxia vixerunt, dum gradatim ad ascensionem per evolutionem progrediebantur.
Anselmus Caietanus Desmarest (Francice: Anselme Gaëtan Desmarest) natus est die 6 Martii 1784 in Lutetiae - mortuus est die 4 Iunii 1838 fuit studiosus zoologiae, mammalogiae, ornithologiae et entomologiae Francicus filiusque Nicolae Desmarest.
Anselmus laudatur in Histoire de Guillaume le Maréchal (quod opus Guillelmus frater exscribere iussit):

Li quint dels filz Ansel out non:
Molt esteit de bele façon
De cors, de vis, de chascun menbre,
Mès l'em diseit, s'il poet vivre,
Quer, eisi comme il [me re]membre,
Avenanz ert en tot afaire,
E Dex li dont a bon chief traire!
Ait Clifford Geertz, "credens, cum Maximo Weber, hominem esse animal in telis significationis quas texuit ipse suspensum, culturam habeo esse illas telas, eiusque enodationem ergo esse non scientiam experimentalem legem petentem, sed scientiam interpretivam significationem petentem." Inter anthropologos symbolicos clarissimos sunt Clifford Geertz, David M.
Anscharius Gulielmus Robertus Paulus Aloysius Hellmuth de Beneckendorff et de Hindenburg  (natus Regiomontii olim urbe ad Borussiam et ad Imperium Germanicum pertinentis die 31 Ianuarii 1883 – mortuus est in Aquis Hartsburgiensibus die 12 Februarii 1960), praesidis Pauli de Hindenburg filius, fuit miles Germanicus, qui praecipue notus est quia anno 1933 magna partem habuit, cum Adolfus Hitler a patre eius Germaniae cancellarius creatus est.
Antigonus Monophthalmus (natus circa 382 a.C.n.; mortuus 301 a.C.n.) fuit satrapes imperii Alexandri Magni; Alexandro mortuo Antigonus inter diadochos regnum cepit Anatoliae, sed anno 301 a Seleuco et Lysimacho aggressus in proelio apud Ipsum mortuus est.
Antagonista (-ae, m.) (a Graeco ἀνταγωνιστής 'adversarius, competitor, inimicus, aemulus' < anti- 'contra' + agonizesthai 'pro praemio contendere') est persona, grex personarum, vel institutio quae adversaria repraesentat contra quae protagonista contendere debet, homines vel res quae principalibus personis obsistunt.
Irrisione maxime usus est Caesar, sed obliqua, Ciceronem in Laus sua ratione adoptasse, hominem ad divina, Epicureorum philosophiae morem, quam ipse Cicero, cum Catone, et bonae Romanae societatis parte, dissimilem Caesari contempsit.[11] Aeque ironica verba sunt, quibus Caesar invitavit lectores, ne nimis aspere de scribendo, de industria agile ac nitidum iudicaret: quibus Cicero respondit in Bruto totum corpus Caesaris laudans.[12]
Anthropocentrismus (Graece ἄνθρωπος 'homo' + κέντρον 'centrum') est fides homines sapientes esse mediam vel maxime significantem telluris speciem (quae statum moralem vel pretium habere morali omnium organismorum aliorum statu maius), vel perceptionem et aestimationem realitatis ex cosmotheoria solum humana intellegendae esse.
Antiphona (a Graeco τὰ ἀντίϕωνα) in liturgia Christiana, ut scribit Du Cange, est "cantus ecclesiasticus alternus, cum scilicet a duobus choris alternatim psalmi aut hymni concinuntur." Iuxta morem antiphona ante et post psalmum decantatum canitur, rarius autem pluries (post unumquemque vel post secundum quemque versum psalmi) repetitur.
Domus Naturae in loco amoeno stat, ubi ver est aeternum, in monte celso; duodecim picturae rerum perfectarum parietes ornant: Aristoteles, Plato, Seneca, Ptolemaeus, Vergilius, Hercules, Ulixes, Titus, Turnus, Hippolytus et Venus; sed et aliae picturae vitiorum rerumque pravarum praesunt: Ennius, Mevius, Nero, Midas, Aiax furens, Paris effeminatus, Davus servus deformis.
Aruba iam anno 1986 secedens, civitas separata intra Regnum Nederlandense facta erat, et reliquae Antillae Nederlandenses die 10 Octobris 2010 dissolutae sunt, ut se componerent duas novas civitates constituentes, Curacensem et Sanctum Martinum, dum aliae Antillarum Nederlandensium partes se Regno Nederlandensi ut municipia peculiaria coniungerent.
Cum homines de Lactea Via, iter ad Ori galaxia, et reperta in Arca Veritatis, Adria virtus erat signanter reducitur, cum Arca solebat "ostendo" verum ad Doci, et postea omnes Priors in domum suam, galaxia, quae posset Morgan, qui fuit exul ab Aliis, ad dimicandum Adria in aeternum bellum.
Antigonus (Graece: Ἀντίγονος) est nomen Graecum, quo complures viri noti appellati sunt:

Tres Macedoniae reges Antigonidae:
Antigonus I Monophthalmus (382–301 a.C.n.)
Antigonus II Gonatas (319–239 a.C.n.)
Antigonus III Doson (263–221 a.C.n.)
Antigonus Carystius (saec.
Commodum comparativum specializationem urget: civitatibus opera danda sit iis tantum rebus in quibus producendis quam maxime polleant (aut exactius: in quibus producendis quam paucissimas opportunitates amittant), ita ut puta una civitas operam impendat vino producendo ad aliarum quoque usum, altera autem vestibus texendis, atque ita porro.
Augustine's Press, 1999
Jean Bollack, La mort d'Antigone : la tragédie de Créon, PUF, 1999 Nonnullae paginae apud Guglum librorum
Maryvonne David-Jougneau, Antigone : ou l'aube de la dissidence, L'Harmattan, 2000 Nonnullae paginae apud Guglum librorum
Marie-Christine Leclerc, "Antigone, l'introspection tragique", Revue des Études Anciennes, 1996ː 281-293
Looking at Antigone (a David Stuttard curatum).
Anticulum seu Ante Colles potest:

Anticulum (Urbs metropolitana Romae Capitis), olim Ante Colles (Urbs metropolitana Romae Capitis), deinde Anticulum Conradus:  municipium Italiae in Latio regione,
Anticulum (Provincia Frusinas), olim Ante Colles (Provincia Frusinas), deinde Anticulum Campaniae ac Fluvii:  municipium Italiae in Latio regione,
123-129 versionis Latinae
1558 : André Thevet, Les Singularitez de la France antarctique, autrement nommée Amérique (Lutetiae) Textus
Eruditio
"Festins cannibales", "Anthropophagie : les pieds dans le plat" in Les Cahiers de la gastronomie n° 7, 12 (2011-2012?)
Abler, Thomas S.
Anthropologie des mondes grecs anciens, 1986ː 165-196
Fridericus Marx, "De Antigonae exordio Sophocleae", Rheinisches Museum für Philologie, 1932ː 88-96
Jean-Marc Narbonne, Démocratie dans l'Antigone de Sophocle : une relecture philosophique, Presses de l'Université Laval, 2020 Nonnullae paginae apud Guglum librorum
Kurt Roeske, Antigones tödlicher Ungehorsam : Text, Deutung, Rezeption der "Antigone" des Sophokles, Wurzburg, 2009 Nonnullae paginae apud Guglum librorum
P.
Paukstadt & Brosch, 1996
Antheraea harndti Naumann, 1999
Antheraea helferi Moore, 1859
Antheraea hollowayi Naessig & Naumann, 1998
Antheraea imperator Watson, 1913
Antheraea jakli Naumann, 2008
Antheraea jana (Stoll, 1782)
Antheraea jawabaratensis Brechlin & Paukstadt, 2010
Antheraea kageri U.
Roussel, 	"Les fiançailles d'Haimon et d'Antigone", Revue des Études Grecques, 1922ː 63-81
Raymond Trousson,	"La philosophie du pouvoir dans l'Antigone de Sophocle", Revue des Études Grecques, 1964ː 23-33
Michele Mastroianni, "Trois interpretationes de l’«  Antigone  » de Sophocle.
Paucissima fragmenta aliorum operum in anthologiis vel a grammaticis servata sunt ex oratione de Samothracum tributo (ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΣΑΜΟΘΡΑΙΚΩΝ ΦΟΡΟΥ) qua huius insulae   tributum Atheniensibus solventis legati nimium onus deprecabantur vel ex oratione in Erasistratum de pavonibus vel ex invectivis in Alcibiadem (ΚΑΤ' ΑΛΚΙΒΙΑΔΟΥ ΛΟΙΔΟΡΙΑΙ).
Tum confecta sunt opera haec: Dante und die edlen Frauen in Ravenna (1858), Francesca da Rimini und Paolo Malatesta, Laura und Petrarca, Hafis am Brunnen, Pieta (1863), Idyll aus Tivoli, Belauschtes Kinderkonzert, Mutterglück (in fine citabantur sic dictae "imagines infantiles").
Ut "Turrim", etiam Antiquis exul in tellure, ubi populus adorare ei, ut "Athar" Stargate Atlantis episode, "Sanctuary."
Primo ascendit esse semper congressi per Tau'ri erat Oma Desala, cum SG-1 pervenit in tellure Kheb in eorum quaerere Shifu, iuvenis filius Apophis et Sha're.
Anthropologi olim crediderunt certos usus et opiniones religiosas esse in omnibus culturis plus minus universales aliquando in earum progressu, sicut opinio spirituum vel manium, usus magiae ut ratio supernaturaliorum continendorum, usus divinationis ut ratio scientiae arcanae inveniendae, et actio rituum sicut oratio et sacrificium ut ratio consecutionum eventuum variorum per supernaturalia motorum, aliquando proprietates shamanismi vel venerationis maiorum habens.
Paukstadt & Brosch, 1999
Antheraea subcaeca Bouvier, 1928
Antheraea sumatrana Niepelt, 1926
Antheraea sumbawaensis Brechlin, 2000
Antheraea superba Inoue, 1964
Antheraea surakarta Moore, 1862
Antheraea taripaensis Naumann, Naessig & Holloway, 1996
Antheraea tenggarensis Brechlin, 2000
Antheraea ulrichbroschi U.
In Arthurian Fabulae erant etiam ostensum est moveri ab Antiquis, praesertim Antiquis Myrddin/Merlinus, (dictus Moros, in Atlantis, ubi ipse virens Concilium ante Ascensionem), qui apparuit ascenderunt post reditum ex Atlantis, sed postea de-ascendit se ad creare telum qui potest perdere ascendit entia, quae speravit esset usus contra Ori.
Allan et al., "Hotspots of human impact on threatened terrestrial vertebrates" in PLOS Biology (12 Martii 2019)
Damian Carrington, "Earth's sixth mass extinction event under way, scientists warn" in The Guardian (10 Iulii 2017)
Damian Carrington, "H-bombs or chicken bones: the race to define the start of the Anthropocene" in The Guardian (6 Ianuarii 2023)
Erle C.
Lane, 2004
Antheraea meisteri Brechlin, 2002
Antheraea mentawai Naessig, Lampe & Kager, 2002
Antheraea minahassae Niepelt, 1926
Antheraea montezuma (Salle, 1856)
Antheraea moultoni Watson, 1927
Antheraea myanmarensis U.
[Narratio de legatione anni 949] (Francogallice) (Paginae selectae apud Google Books)
Eruditio
Anastasia Anufrijeva, "Образ гневающегося государя в контексте ритуала deditio: Оттон I в "Антаподосисе" Лиутпранда Кремонского" in Vestn.
"Ev τούτῳ δὲ γράφοντες τὰ ἔνδον γινόμενα τῶν ἐν τῇ πόλει τινὲς τῷ Θευδερίχῳ ἑάλωσαν, Άνθιμός τε ἰατρὸς καὶ Μαρκελλῖνος καὶ Στέφανος.
Antiphonae maiores adhibendae sunt ultimis septem diebus Adventus, scilicet a die 17 usque ad 23 Decembris, quae in ritu veteri sunt feriae II classis (reliquae feriae sunt III classis), in novo autem ad praeparationem directam ante sollemnitatem Nativitatis Domini pertinent (seriebus lectionum priorum feriarum Adventus tum in officio quam in missa, si opus sit, interrumpendis).
Secundum Geertz, religio est "(1) symbolorum ratio quae agit ad (2) constituendos animi habitus et incitamenta valida, diuturna, undique circumfusa in hominibus per (3) informationes ordinis vitae generalis figurandas et (4) has informationes tali veritatis colore tegendas ut (5) animi habitus et incitamenta videantur unice verisimilia." Hodie, anthropologi disputant de firmitate inter culturas harum categoriarum, quas multi reiciunt, exempla primitivismi Europaei saepe putantes.
"Omnes quaerunt quid sit secretum vitae: vero secretum vitae ars."
"Quod rarissimum in orbe vivere: permulti tantum exstant."
"Ingenio maxumo in vita, in operibus autem tantum studio usus sum."
"Est tyrannus qui corpus excruciat, qui animam, qui utrumque corpus animamque: primus princeps, secundus Papa, tertius autem populus appellatur."
"Experientia nomen quod homines erroribus suis dant."
"Religio quaedam finem habet ubi demonstretur eam veram esse.
die 17 Decembris: O Sapientia;
die 18 Decembris: O Adonai;
die 19 Decembris: O radix Iesse;
die 20 Decembris: O clavis David;
die 21 Decembris: O Oriens;
die 22 Decembris: O Rex gentium;
die 23 Decembris: O Emmanuel.
Καὶ οὐ μόνον ἑαυτῶν ἐπιστολὰς ἔπεμπον, ἀλλὰ καὶ τῶν ἐν τέλει πλαττόμενοι γράμματα ἐκείνῳ ἐπέστελλον, θαρσύνειν βουλόμενοι, ὡς ἱκανοὺς ἔχοντα τοὺς συμπράττοντας ἔνδον.
Nonnulli adducunt rem a Iustino relatam: secundum eum Antiochus Alexandrum Zabinam venenum sumere coëgit, Antiochum Cyzicenum ad eandem rem frustra suasit, matrem insuper Cleopatram Theam (qui eum vinum venenosum obtulerat) ipsam poculum ebibere iussit.
== Municipia finitima ==
Camosium (hodie vulgo Chamois),
Castelium Augustensium Praetorianorum (hodie vulgo Châtillon),
Anticum ad Sanctam Magdalenam (hodie vulgo La Magdeleine),
Fanum Sancti Dionysii Augustensium (hodie vulgo Saint-Denis),
Turnio (gen.
Καὶ αἱ τρεῖς τῶν ἀπὸ βουλῆς, τοῦ μαγίστρου παρόντος, ἐξετάσαντες ταῦτα, καὶ πληγὰς τὰ σώματα πολλὰς ἐπιθέμενοι, φυγὴν εἰσάπαξ ἐπέθηκαν.
Δῆθεν γὰρ ἀπέχεσθαι θανάτου καὶ σφαγῶν δοκεῖν ὁ Ζήνων ἐβούλετο ("Interea comprehensi sunt qui ea quae in urbe facta erant, ad Theuderichum scripserant, Anthimus medicus, Marcellinus et Stephanus, qui non solum suas ipsorum litteras, sed etiam magistratuum quorumdam supposititias ad eum miserant, quibus jubebant illum bono animo esse, tanquam multos suarum partium fautores intra urbem esset habiturus.
Antipatrea (-ae, f.) seu Pulcheriopolis (-is, f.) (alia nomina: Belogradum seu Belogradum Albaniae) (Albanice: Berat; Macedonice: Белград / Belgrad; Graece: Ἀντιπάτρεια / Antipatrea vel Πουλχεριόπολις / Pulcheriopolis) est urbs Albaniae, et caput Praefecturae Antipatriensis.
Area finis municipalis: 598,00 km2
Numerus incolarum urbis: 13 719 (2003)
Numerus incolarum municipii: 40 037 (2003)
Spissitudo incolarum municipii: 67,0 (2003)
Numerus cursualis: 85000
Praefixum telephonicum:	+382 85
ISO 3166-2: ME-02
Nota autocineti: Targa:	BR
Patronus: Sanctus Georgius
Dies sollemnis: 23 Aprilis
Inhibitores reabsorptionis monoaminorum non selectivi(IRMANS): CLomipraminum, Doxepinum, Imipraminum
Inhibitores reabsorptionis serotonini selectivi (IRSS): Citalopramum, Escitalopramum, Fluoxetinum, Sertralinum
Inhibitores reabsorptionis noradrenalini (IRN): Maprotilinum, Mianserinum; Reboxetinum (selectivus)
Inhibitores reabsorptionis serotonini noradrenalinique selectivi (IRSNS): Duloxetinum, Milnacipranum, in dosibus altioribus Venlafaxinum.
(Francogallice Mulhouse, Alsatiane Mìlhüsa, Theodisce Mülhausen, a nomine Theodisco 'molinam' significante, tamquam "domus molaris") est urbs et commune Francicum 106 341 incolarum (anno 2021) praefecturae Rheni Superioris in Communitate Europaea Alsatiae in regione Magno Oriente, quae a die 1 Ianuarii 2016 priores regiones  Alsatiam Campaniam Arduennam et Lotharingiam colligit, prope fines Germaniae et Helvetiae.
Liber Isaiae in Bibiliis Sacris est prima scriptura quae bellum condemnat, hisce verbis "Et iudicabit gentes et arguet populos multos; Et conflabunt gladios suos in vomeres et lanceas suas in falces; Non levabit gens contra gentem gladium, nec exercebatur ultra ad proelium" (Liber Isaiae, 2:4).
Motus iurum civilium, plenius motus iurum civilium annorum 1960, motus sociales in Civitatibus Foederatis amplectitur quorum proposita erant segregatio et opinio praeiudicata phyletica contra Afroamericanos finienda et agnitio legitima ac foederalis iurum civilium tutela in Constitutione et legibus foederalibus enumerata comparanda.
Mulieres consolatrices (Iaponice 慰安婦 ianfu 'meretrices castrorum') sunt in secundo bello mundiali ab exercitu Iaponiensi ex omnibus Sinis, Corea aliisque terris, quae tum in Iaponiae potestatem erant, abductae in corporis servitutem feminae, quarum minime 50 000 et 200 000 maxime esse dicuntur.
pl), vel Mixtarabes, vel Muzarabici, (ex verbo Arabico musta`rab مستعرب  'ille qui simul arabus est'), est nomen datum Medio Aevo Hispanico gentibus duabus:

Gentes Christianae, ex Romanis et Visigothis ortae, quae post incursionem Arabicam in Hispaniam anni 711 sub imperio Maurorum vixerunt, simul molliti.
Anno 1023, cum Iaroslaus Sapiens magnus dux Kioviensis et frater Mstislai aberat, Kioviam occupare conatus est, sed fristra; cepit Czernichoviam et Iaroslao in pugna victo anno 1024 ducatum Czernihoviensem accepit et Pereaslaviam et omnem Borysthenis ripam dextram.
Mortaria (-ae, f.) (vel Murtaria, Mortarium, ac Mortara, olim Pulchra Silva, deinde fortasse Mortis Ara) (Italiane: Mortara) est Urbs Italiae et municipium, circiter 15 750 incolarum, in Regione Langobardia, in Provincia Papiensi et in Laumellina historica ac geographica terra situm.
Motoo Tatsuhara (Iaponice 立原 元夫, Tatsuhara Motoo, natus in Tokyo die 14 Ianuarii 1913; mortuus die Novembris 1984) fuit pedilusor Iaponiensis, et etiam Turmae Pediludicae Nationalis Iaponiae (Far Eastern Championship Games 1934 et Olympia aestiva 1936) lusor.
Mucianum (-i, n.) (alia nomina: Muttiana, Muciana, deinde Muttiana Tauriniani) (Italiane: Muzzana del Turgnano; Foroiuliensice: Muçane / Muzane) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Foro Iulii-Venetia Iulia et in Provincia Utinensi situm.
consolatrices mulieres prima esse instituta ad meretrices voluntarias conducendas, ne quis militum privatas feminas per vim stuprans ignominiam apud populum exercitui ferret; inde vero mulieres nolentes Iaponenses et Okinawaenses primum et denique omnibus e devictis gentibus lustrorum procuratores, mendaciis his fallentes, quod foret ut in fabricis vel tabernis operentur, revera coegisse tamquam in carcerem venire, ut gratuito ad militum voluptatem violarentur.
Codicem illuminatum Dioscoridis, olim feminae nobili Aniciae Iulianae datum, Moyses Hamon possedit et anno circiter 1562 Augerio Gislenio Busbequio legato erudito monstravit; a quo de hac re certior factus imperator Maximilianus II codicem anno 1569 emit et in bibliotheca imperatoria Vindobonae deposuit.
Motus flavis colobis indutorum (vel etiam "motus aureis vestibus indutorum", Francice Mouvement des Gilets jaunes)—e nomine colobiorum refrigentium, quibus reclamatores sibi induunt—est motus reclamationis, haud ordinatus, qui in Francia die Saturni, 17 Novembris 2018, coepit et mox in proximis civitatibus pullulavit.
Moteti compositi in periodo Renascentiae litterarum, iam uno textu in omnibus vocibus praediti, duorum diversorum generum fuerunt: secundum consuetudinem Praenestinensem, a Vaticano adhibitam, quae quippe praevaluit in Italia, Austria, Germania meridionali, et Iberia, solae voces adhibebantur; minus frequenter, sed postea saepissime, concentus vocum et instrumentorum.
Significatio nominis Tertia Roma initio minime propagatio imperii sed tamquam apocalyptica percipiebatur, quod ducatus Moscoviae unus inter corruptas omnes mundi Christiani nationes fidem veram praeservaret, quae notio inter fideles Orthodoxi, cum et Catholicismum et Islam sectas Christiani fundamenti putabant, latissime disseminatum erat.
Mortuum mare, vel Asphaltites (lacus), (Hebraice ים המלח Jam haMelach 'mare salis'; Arabice البحر الميّت al-Bahr al-Mayyit 'mare mortuum' aut بحر لوط Bahr Lūt 'mare Lot') est lacus salsissimus, finitimus Palaestinae et Israeli ad occidentem et Iordaniam ad orientem, cuius superficies et litora sunt 422 metra infra medium maris aequor, ima elevatio in Terrae superficie in terra sicca.
Motus Nuyoricanus (Anglice Nuyorican Movement, portmanteau a New York + Puerto Rican) est motus culturalis et intellectualis poetas, scriptores, musicos, artificesque amplectens, quibus sunt maiores ex Portu Rico, et qui in aut prope Urbem Novum Eboracum habitant, et Nuyoricani se appellant atque appellantur.
Dux Moscoviae Demetrius Ioannis filius (qui annis 1359–1389 regnabat) annis primis regiminis sui in certatione contra ducem Novogardiae Inferioris et Susdaliae thronum magni ducis Volodimiriae omnino acquisivit, et anno 1380 fuit dux copiarum unitarum Russicarum in pugna contra exercitum Mamai, ducis Ordae Aureae.
Cogitatio Nova, aliquando Cogitatio Altior appellata, notiones promovet Intellegentiam Infinitam (Deum) esse ubique praesens, spiritum esse totalitatem rerum realium, verum se humanum esse divinum, cogitationem divinam esse vim boni, morbum in mente gigni, et "cogitationem rectam" sanationem efficere.
Interim in aeropotu Tripolis magni tumulti erant eorum, qui frustra civitatem relinquere conabantur Concilium Salutis Consociatio Nationum Novo Eboraci omnibus suffragiis sanctiones (Resolutione 1970) contra duces Libyiae decrevit: inter alia venditionem armorum prohibuit et ducibus, qui crimina atrocia commisissent, iudicium internationalem minabatur.
Motus Internationalis ad Bombas Subterraneas Interdicendas (Anglice: International Campaign to Ban Landmines) est organizatio re publica vacans motus pacis contra minas terrestres per orbem terrarum constituta a Jody Williams anno 1992 a sex organizationibus coeptus, inter alia Handicap International et Human Rights Watch sunt, adnuente Pactione de Bombis Subterraneis Interdicendis.
Mstislav Vsevolodovič Keldyš; Rigae natus die 10 Februarii 1911; Moscuae mortuus die 24 Iunii 1978) fuit mathematicus et mechanicus Sovieticus, alumnus Universitatis Publicae Moscuensis, ab anno 1943 socius correspondens, ab anno 1946 socius ordinarius, et annis ab 1966 ad 1974 praeses Academiae Scientiarum URSS.
Prima et cum veteribus talibus cantionibus consentanea definitio reperitur apud Ioannem de Groceo (Jean de Grouchy): "motetus [...] est cantus ex pluribus compositus habens plura dictamina vel multimodam discretionem syllabarum utrobique harmonialiter consonans."
Perotinus et alii compositores hoc genus Lutetiae in Ecclesia Nostrae Dominae condiderunt, addendo Latina verba voci superiori clausulae, cum tenore.
Mulai Abd al-Hafiz (Arabice مولاي عبد الحفيظ natus Fezzae anno 1876[verificanda]; mortuus in Enghien-les-Bains in Franciae praefectura Vallis Esiae mense Aprili 1937) fuit Maroci sultanus domus regnatricis Alavidi a die 4 Ianuarii 1908, postquam fratrem Abd al-Aziz ad abdicationem coegit usque ad diem 12 Augusti, 1913 cum ipse ad abdicationem coactus est.
Mosum (-i, n.) seu Mosum in Valle Passiriae (alia nomina: Planitiae, Planitiae in Valle Passiriae) (Italiane: Moso in Passiria; Theodisce: Moos in Passeier) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Tridentino-Alta Athesia/Tirole Meridionali et in Provincia Libera Bauzanensi (Alta Athesia/Tirolis Meridionalis) situm.
Moyses, episcopus Theodosiae et Mariupolis, nomine baptismali Michael Humilevski vel Humileuski (Russice Михаил Гумилевский), anno 1747 Volodimeriae natus et die 16 Octobris anni 1792 Crimeae mortuus, humanista Russicus fuit, episcopus Ecclesiae Russicae orthodoxae.
Mstislaus Vladimiri filius (Russice Мстислав Владимирович), a Basilio Tatiščev primo Magnus cognominatus, mense Februario anno 1076 natus est 15 Aprilis anno 1132 mortuus, fuit Vladimiri Monomachi filius et Georgii Longimani frater, magnus dux Kioviae ab anno 1125 usque ad mortem.
Initio animis conversis ad aucta pretia liquorum propulsoriorum autocineticorum (partim aucta propter vectigalia petroleariorum fructuum) et inaequitas reditus, reclamatio cito alias ad exigentias extensa est; ordinum mediarum et infimarum, redistributio divitiarum, amplificationes salarii minimi praesertim rusticarum et suburbianarum vim acquisitivam et abdicationem aut amotionem praesidis Reipublicae Francicae, Emmanuelis Macron, attendens.
Laborat ut memoria illorum Italorum, qui contra abruptionem regni Utriusque Siciliae unificationemque Italicam militantes interfecti sint, restituatur, ut provinciarum meridionalium hodiernarum paupertas corrigatur (quae ad surreptionem divitiarum Burboniarum attribui suadent, in regnum Sardiniae, id est Pedemontium, ablatae), etiam ut familia Burbonia in dominium suum redeat.
Credo fide absoluta Creatorem, Nomen Huius beatum sit, omnia hominum scire, atque omnes cogitationes eorum, ut dicitur: "Qui sua pectora conjuncta creavit, Qui omnes suas actiones comprehendit."
Credo fide absoluta Creatorem, Nomen Huius beatum sit, eos qui mandata Eius servant remunerare atque eos qui haec perfringunt punire.
Moyses Cälil (Tatarice, scriptura Latina Jaŋalif: Musa Çəlil, scriptura Cyrillica: Муса Җәлил, scriptura Latina linguae Tataricae hodierna: Musa Cälil), seu plenius Moyses Mostafae filius Cälilev (Tatarice Муса Мостафа улы Җәлилев, Musa Mostafa ulı Cälilev; 15 Februarii 1906 – 25 Augusti 1944), erat poeta Tataricus Sovieticus, Heros Unionis Sovieticae.
Motrum displosorium vel combustorium, sive motorium displosorium, vel combustorium, est motrum ubi benzinum, mixtura hydrocarboneorum, in motri cavo cum re oxidante (usitate aere) comburatur eo consilio ut combustio expansionem gasium producat, cuius vis invicem motri embolorum aut helices percientum motum efficiat, energiam cineticam utilem generans.
Motetus (etiam motellus, motetta, motecta, a verbo Francogallico mot 'verbum' vel, ut e prima explanatione etymologica huius vocis, a Gualterio Odington tertio decimo saeculo facta, docemur, "motetus [...] id est motus brevis cantilene") est genus musicae polyphonicae quod, saeculo duodecimo ortum, factum est nomen novarum compositionum variarum et multiformium.
Morschwiller-le-Bas (Germanice  Niedermorschweiler) est commune Francicum 3'737 incolarum (anno 2018) praefecturae Rheni Superioris  et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
Illud novum commune praefecturae Olinae in provincia Normanniae e fusione octo pristinorum communium, La Lande-sur-Eure, Longny-au-Perche ut pars principalis, Malétable, Marchainville, Monceaux-au-Perche, Moulicent, Neuilly-sur-Eure et Saint-Victor-de-Réno, die 1a Ianuarii 2016 creatum est.
Muhlbach-sur-Munster (Germanice Mühlbach) est commune Francicum 739 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Mothern est commune 2043 incolarum (anno 2006) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
1557-1564 typographus Petrus Fabritius (hoc est vulgo Peter Schmid) Mulhusiae libros imprimit
1576ː prima mentio in actis poenae Klapperstein (hoc est "garrulorum lapis") dictae et in vetere iure Mulhusino notabilisː hunc lapidem XXV librarum e collo feminarum maledicarum appendebant atque eas ita per urbem in tergo asini sedentes  nundinarum die circumagebant.
=== Nati ===
1728 - Ioannes Henricus Lambert, mathematicus Berolini mortuus anno 1777
1788 - Godefridus Engelmann, chromolithographiae inventor ibidem mortuus anno 1839
1859 - Alfredus Dreyfus, miles (mortuus 1935)
1866 - Alfredus Werner, mortuus 1919.
Secretarius generalis Foederis Arabici Amr Musa dixit, Foedus zonam aeroplanis prohibitam poposcisse, non impetus armatos, quod autem intellectu difficile videbatur
21 Martii - Cum alligati iterum rochetis et aeroplanis autocurrus armatos, castella, aeroportus Gaddafi peterent nec non palatium dictatoris delerent, insurgentes iterum processerunt et de urbe Adschdabiya cum militibus dictatoris pugnabant.
Muespach (Germanice Müspach) est commune Francicum 839 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Dum secreto cum Simone, secreto cum Theopropide agit Tranio e magno discrimine elabitur: nam Simoni persuadet Theopropidem domum suam velle visere quia aedificationes in sua sibi proponit ad uxorem filii accipiendam, Theopropidem vero admonet ne mentionem de venditione faciat quia Simo domum invitus vendiderit et eo doleat.
"Animated Engines," apud www.animatedengines.com (de generibus motrorum)
Animatio, apud www.youtube.com
Animatio, apud www.youtube.com
"Automakers Show Interest in an Unusual Engine Design," apud www.technologyreview.com
"Engine Combustion Network," apud www.sandia.gov
"How Car Engines Work," apud www.howstuffworks.com
"Intro to Car Engines," apud www.autoeducation.com
"MIT Overview," apud web.mit.edu
"Next generation engine technologies," apud www.popularmechanics.com
Walter E.
Muccurum (-i, n.) seu Aronia (-ae, f.) (alia nomina: Mucurum, Aronix, Mucrum, deinde: Macarum, Muicurum; deinde: Macarsca) (Croatice: Makarska; Italice: Macarsca) est Urbs et municipium Croatiae, in Regione Spalatensi-Dalmatica ac in Dalmatia terra historica, sita.
Mulhausen  est commune 410 incolarum (anno 2004) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Mortzwiller (Germanice Morzweiler) est commune Francicum 332 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Motus Internationalis Crucis Rubrae et Lunae Rubrae est humanitarius inter civitates motus circa 97 miliones sociorum per orbem terrarum habens, conditus ad vitam salutemque humanam protegendam, hominibus observantiam praestandam, miseriamque humanam prohibendam et adlevandam, sine ulla nationis, generis (vel phyles), religionis, classis, sexus, opinionumve politicarum distinctione.
Pugnae et his diebus de Adschdabiya et Brega factae sunt, sed et urbs Misurata a copiis Gaddafi oppugnata resistere non cessit, quamquam naves longae Libycae die 29 Aprilis portus Cuniculis obstruere conabantur, ut aditum solum ad commeatus in urbem transportandum interrumperent.
Leiden 1994
P Chalmeta, "The Mozarabs", in Encyclopedia of Islam, 2nd edition, Leiden
Juan Gil (ed.), Corpus scriptorum Muzarabicorum, Madrid 1973
Mikel de Epalza, "Mozarabs: an emblematic Christian minority in Islamic al-Andalus", in Jayyusi (ed.) The legacy of Muslim Spain (1994), 148-170.
== Toponyma ==
Mocta Montis Corbini (alia nomina: Motta Montis Corvini, Mota (Apulia)):
Mocta Paganica, Motta Placanica (alia nomina: Placanica, Paganica):
Mota (Theodisce Mehe), Germanicum flumen:
Mota Alciatorum (alia nomina: Motta Alciatorum):
Mota Camerinorum: oppidum et municipium Franciae.
"Négoce et industrie à Mulhouse au XVIIIe siècle", Revue d'Alsace, 2006ː 487-496
Stephan Jonas, "Structures industrielles et politique urbaine à Mulhouse au xixe siècle (1798-1870)" in Construire la ville, Presses Universitaires de Lyon, 1983ː 87-115
"La ville industrielle : questions d'identité", Revue Géographique de l'Est, 1985ː 231-240
Georgius Livet et Raimundus Oberlé, Histoire de Mulhouse : des origines à nos jours, Argentorati,  Ed.
Delphium - Callidamatis amica
Grumio - servus rusticus Theopropidis
Phaniscus, servus "bonus" Callidamatis
Pinacion, servus "nequam" Callidamatis
Scapha - ancilla Philemati, meretrix iam senior
Sphaerio - alius servus Theopropidis
Multi archetypi comoediae Graecae insunt : servus audax, mendax et contumax -sed erili filio devotus- (Tranio).
== Loci notabiles ==
Moscuae sunt multa monumenta historiae et architecturae, e.g., Cremlinus Moscuensis (arx antiqua urbis, inter alia nonnulla clara templa et palatia atque Tzarem-campanam et Tzarem-gunnam habens) cum foro Pulchro (ubi sunt Ecclesia Cathedralis Basilii Beati, Pantopolium principale et Mausoleum Leninense).
Multas universitates studiorum (inter quas Universitas Publica Moscuensis, Universitas Paedagogica Publica Moscuensis, Universitas Publica Technica Moscuensis Baumaniana, Institutum Publicum Relationum Internationalium Moscuense, Universitas Publica Artium Humaniorum Russica etc.), theatra et musea, quorum Pinacotheca Tretiakoviana memorari potest, habet.
Un catalyseur des crispations interconfessionnelles à Mulhouse (1830-1866)", Revue d’Alsace, 2010: 71-99
Marie-Claire Vitoux, "Éthique protestante et philanthropie libérale : le cas mulhousien au XIXe siècle", Histoire, économie & société, 1995ː 595-607
Léonard-Georges Werner,	Topographie historique du vieux Mulhouse, Massiliae, 1979 (prima editio 1949)
Lyrae Iaponicae in coeptu sunt:
どうもありがとうミスターロボット (Dōmo arigatō misutā Robotto)
また会う日まで (Mata au hi made)
どうもありがとうミスターロボット (Dōmo arigatō misutā Robotto)
秘密を知りたい (Himitsu wo shiritai)
Motus contra imperialismum vel neo-liberalismum quod discrimen rediti, famem et paupertatem, conditionem peiam opificium, mercatum homonum parent et naturae et culturam nationalem detergent.[Latinitas dolet]
Defensor anti-globalizatio de discrimine oeconomico socialista vel communista esse potest ac de naturae protectione oecologista et ideologiae viridis tenendum esse potest.
== Animi cultus atque humanitas et traditiones ==
Populo Slovaco civitas Mošovce multas notas personas edidit, quarum notissimi sunt Frico Kafenda (1883–1963), qui modos musicos composuit; mulier Anna Lacková-Zora (1899–1988), quae libros scripsit; litterarum criticus, rerum scriptor, et poeta Stephanus Krčméry (1892–1955); dramatum auctor Iur Tesák Mossoviensis; atque conditor vigilum voluntariorum in Slovacia Miloslav Schmidt.
Morsbronn-les-Bains est commune 576 incolarum (anno 2007) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Morschwiller est commune 459 incolarum (anno 1999) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
== Species ==
Mugil bananensis
Mugil broussonnetii
Mugil curvidens
Mugil gyrans
Mugil galapagensis
Mugil hospes
Mugil setosus
Mugil liza
Mugil rammelsbergii
Mugil capurrii
Mugil incilis
Mugil soiuy
Mugil cephalus
Mugil curema
Mugil gaimardianus
Mugil platanus
Mugil trichodon
Nota bene: species cui est epitheton liza in hoc genere describitur, non in genere Liza (alio mugilidarum genere), ut forsitan exspectetur.
Ferdinandus I (natus Vindobonae die 19 Aprilis 1793; mortuus Pragae die 29 Iunii 1875) fuit imperator Austriae et rex Bohemiae a die 2 Martii 1835, patre Francisco mortuo, usque ad abdicationem die 2 Decembris 1848, rex autem Hungariae iam ab anno 1830.
Ferdinandus (Ferdinand) Foch, natus Tarbae 2 Octobris 1851 et Lutetiae mortuus 20 Martii 1929, fuit dux supremus exercituum Franciae inter primum bellum mundanum, legatus Franciae in deliberatione de pace componenda Lutetiae facta anno 1919, et socius Academiae Francicae anno 1918 in Academiam cooptatus est.
Felix Edmundi filius Dzierżyński (Polonice: Feliks Dzierżyński; Russice: Феликс Эдмундович Дзержинский, Feliks Édmundovič Dzeržinskij; natus 11 Septembris 1877, mortuus 20 Iulii 1926) fuit particeps motus revolutionarii Polonici et Russici, dein rerum politicarum peritus Sovieticus.
Fenelo (-onis) (Francogallice Fénelon, nomine pleno François de Salignac de La Mothe-Fénelon; natus in oppido Sainte-Mondane praefecturae Duranii die 6 Augusti 1651; mortuus Cameraci die 7 Ianuarii 1715) fuit theologus Catholicus, episcopus, scriptor, et poeta Francicus.
Ferdinandus VII Borbonis , Hispanice Fernando VII de Borbón (natus Matriti die 14 Octobris 1784 - ibidem obiit die 29 Septembris 1833), filius regis Caroli IV, fuit rex Hispaniae breviter anno 1808 post abdicationem patris eius et, post bellos Napoleonis, ab anno 1813 usque ad mortem.
Venerationis cordis Iesu origo in Ioannis evangelistae capitulo undevicensimo est, ubi dicitur "Sed unus militum lancea latus eius aperuit et continuo exivit sanguis et aqua." Latronum cum Iesu crucifixorum cruribus fractis, milites ad Iesum venientes videbant eum iam mortuum esse, quam ob rem crura non frangentes lancea latus eius aperiebant.
In leone cataphagae nascuntur et imperiosi; in virgine mulierosi et fugitivi et compediti; in libra laniones et unguentarii et quicumque aliquid expendunt; in scorpione venenarii et percussores; in sagittario strabones, qui holera spectant, lardum tollunt; in capricorno aerumnosi, quibus prae mala sua cornua nascuntur; in aquario copones et cucurbitae; in piscibus obsonatores et rhetores.
Ferdinandus Habsburgi-Lotharingiae  (natus Florentiae die 10 Iunii 1835 — obiit exsul  Salisburgi die 17 Ianuarii 1908) fuit ultimus magnus dux Tusciae ab  abdicatione patris eius Leopoldi II die 21 Iulii 1859, sed Ferdinandus numquam vere regnavit ne coronatus est quidem.
Ferdinandus, vulgo Fernando de la Rúa (natus Cordubae die 15 Septembris 1937; mortuus die 9 Iulii 2019), politicus et alumnus Universitatis Nationalis Cordubensis, fuit ab anno 1996 gubernator urbis Boni Aëris, deinde a die 10 Decembris 1999 usque in 21 Decembris 2001 Argentinae praeses.
Felgaria (Lusice Felgueiras) est Lusitana urbs in districtu Portu Cale, in Regione Septemtrione (Lusice Regiãmo Norte) et in Subregione Tamăca, in Margaritus (Sancta Eulalia), Varcĕna, Lagares, Varcenella et Maurus (Lusice Margaride (Santa Eulália), Várzea, Lagares, Varziela e Moure) inserta.
Ferdinand (Fëdor) Petrovič Vrangel' ),  Pscoviae natus 9 Ianuarii 1797, et Tarbati mortuus 6 Iunii 1870, fuit navarchus, explorator, et geographus Russicus (originis Germanicae), unus e conditoribus Societatis Geographicae Russicae, ab anno 1855 Academiae Scientiarum Petropolitanae socius honoratus.
Ferdinandus Braudel (natus Fernand Braudel Luméville-en-Ornois in Mosa praefectura Franciae  die 24 Augusti 1902; mortuus Clusis Fulciniacensibus in Sabaudia superiori die 27 Novembris 1985) fuit rerum gestarum scriptor Francicus et unus ex ducibus scholae annalium historiographiae.
Felicianus Ninguarda (natus Morbenii Vallis Telina anno 1518; mortuus Novi Comi 5 Iunii 1595) fuit theologus Italicus, episcopus Scalae, Fani Sanctae Agathae Gothorum (1583–1588), et Dioecesis Comensis (usque 1595), legatus Ratisbonae, et nuntius apostolicus pro Germania Superiore.
Fessenheim-le-Bas (Germanice Niederfessenheim) est commune Francicum 534 incolarum (anno 2013) praefecturae Rheni Inferioris  et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Ferdinandus VI Borbonis , Hispanice Fernando VI de Borbón ( natus Matriti die 23 Septembris 1713 - ibidem obiit die 10 Augusti 1759), secundus filius regis Philippi V et Mariae Ludovicae Sabaudiae, fuit rex Hispaniae a die 9 Iulii 1746 usque ad mortem.
Ferrette (Germanice Pfirt) est commune Francicum 779 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
Felix de Hartmann (Monasterii natus die 15 Decembris 1851; mortuus Coloniae Agrippinae die 11 Novembris 1919) fuit cardinalis Germanicus, Monasterii episcopus ab anno 1911 usque ad insequentem annum et ab anno 1912 usque ad mortem Coloniae Agrippinae episcopus (Archidioecesis Coloniensis).
Die 20 Decembris (7 Decembris Calendarii Iuliani) anno 1917 Felix Dzierżyński, quem Vladimirus Lenin sicut candidatum proposuit, factus est praeses Comissionis Omnirussicae Extraordinariae (Russice Всероссийская чрезвычайная комиссия, Vserossijskaja črezvyčajnaja komissija; abbreviatura: ВЧК, VČK), cuius opus declaratum fuit certatio contra inimicos revolutionis et occulta rei vastationem.
Ferdinandus Collor de Mellom vulgo  Fernando Collor de Mello  (in Urbe Fluminensi  natus die 12 Augusti 1949), alumnus Universitatis Foederalis Alagoasensis, est rerum politicarum peritus Brasilianus, qui a die 15 Martii 1990 usque ad diem 29 Decembris 1992 Brasiliae praeses fuit.
notavimus etiam circa angulos repositorii Marsyas quattuor, ex quorum utriculis garum piparatum currebat super pisces, qui quasi in euripo natabant."
Ferculum enim zodiacale non ad edendum infertur sed ad sermones Trimalchionis incitandum, qui postea de mythologia et astrologia signorum zodiacalium suo modo disserit:

"Caelus hic, in quo duodecim dii habitant, in totidem se figuras convertit, et modo fit aries.
Ferdinandus Lugo, vulgo plene Fernando Armindo Lugo Méndez (natus die 30 Maii 1951 in San Solano in Paraquaria), alumnus Universitatis Catholicae Assumptionis atque olim episcopus Sancti Petri Apostoli, fuit Paraquariae praeses a die 15 Augusti 2008 ad 22 Iunii 2012.
Ferdinandus Henricus Cardoso (Lusitanice Fernando Henrique Cardoso Urbe Fluminensi natus die 18 Iunii 1931), alumnus et mox professor Universitatis Paulopolitanae, est rerum politicarum et sociologiae peritus Brasilianus, qui a die 1 Ianuarii 1995 usque ad diem 1 Ianuarii 2003 praeses Brasiliae fuit.
Carl Thorberg
2013: Tabu (Latine: ?)
2014: Die Würde ist antastbar ("Dignitas violari potest")
2017: Die Herzlichkeit der Vernunft ("Belevolentia rationis")
2018: Strafe ("Poena")
2019: Kaffee und Zigaretten ("Coffea et sigarella")
2020: Trotzdem ("Tamen")
2021: Jeder Mensch ("Omnis homo")
2022: Nachmittage ("Tempora postmeridiana")
Ferrandina (-ae, f.) (alia nomina: Civitas Ferrantina, Ferrantinopolis; olim fortasse: Troilia) (Italiane: Ferrandina; Graece: Τροίλια / Οβελάνον) est Urbs Italiae et municipium, circiter 8 860 incolarum, in Regione Lucania et in Provincia Matheranensi situm.
Repositorium rotundum "duodecim habebat signa in orbe disposita, super quae proprium convenientemque materiae structor imposuerat cibum: super arietem cicer arietinum, super taurum bubulae frustum, super geminos testiculos ac rienes, super cancrum coronam, super leonem ficum Africanam, super virginem steriliculam, super libram stateram in cuius altera parte scriblita erat, in altera placenta, super scorpionem .
Fellering (Germanice Felleringen) est commune Francicum 1'704 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
Die 2 Februarii anno 1924 Felix Dzierżyński factus est praeses Sovieti Supremi Oeconomiae Nationalis (Russice Высший Совет Народного Хозяйства) Unionis Sovieticae, sed simul mansit praeses Procurationis Congregatae Publicae Politicae (Russice: Объединённое государственное политическое управление; abbreviatura: ОГПУ, OGPU; fuit successor Comissionis Omnirussicae Extraordinariae).
Festival d'été de Québec est amplum festum quotannis eveniens quod anno 1968 incohatum est a grege artificum (ex Diana Lavoie, Constance Paré, Bernardo Pelchat, Ludovico Ricard, Helena Savoie, Helena Trépanier et Micheale Viel formato) negotiatorumque urbis Quebeci, ut materies regionis in arte, oeconomia atque periegesi agnoscatur.
Fessenheim est commune Francicum 2288 incolarum (status 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
Ferdinandus Cortesius (natus Hernán Cortés de Monroy y Pizarro), primus Marquis Vallis Oaxacae (Metellini in Hispania natus anno 1485; Hispali mortuus, 2 Decembris 1547), fuit victor (Hispanice conquistador) Hispanicus et dux expeditionis quae casum Imperii Azteci saeculo sexto decimo ineunte effecit, magnas Mexici continentalis partes in dicionem Regis Castellae redigens.
2: People and Production ISBN 0-06-016212-0
Ecrits sur l'Histoire II (1990) ISBN 2-08-081304-8
Out of Italy, 1450–1650 (1991)
A History of Civilizations (1995)
Les mémoires de la Méditerranée (1998)
The Mediterranean in the Ancient World (Britanniarum Regnum) et Memories of the Mediterranean (Civitates Foederatae; ambo 2001 = Les mémoires de la Méditerranée, conv.
Craniorum genera secundum fenestras temporales sunt:

anapsidum, cui nulla est fenestra temporalis;
synapsidum, cui duae singulae fenestrae temporales laterales, utraeque ossibus postorbitali et squamoso et quadratoiugali et iugali limitatae;
euryapsidum, cui duae singulae fenestrae temporales supernae ac latae, utraeque ossibus postorbitali et parietali et squamoso limitatae;
diapsidum, cui duae binae fenestrae temporales, cunctis ossibus supra dictis limitatae.
duos annos novitiatus
annum praedicationis Sankt Andrä in Carinthia
triennium philosophicum scholasticum Campitempli, Pullach im Isartal in Bavaria Superiore, Aeniponti
tirocinium didacticum in gymnasio Lentiensi
quattuor annos studiorum theologicorum Aeniponti
Anno 1931 presbyter ordinatus est.
== Bibliographia ==
Andrew Michael Ramsay (Chevalier de Ramsay): Histoire de da vie et des ouvrages de Messire François De Salignac de la Mothe-Fénelon, Archevêque de Cambray, Amstelodami 1727
Louis-Francois de Bausset: Histoire de Fénelon, archevêque de Cambrai, composée sur les manuscrits originaux, Giguet & Michaud, Lutetiae 1808.
Londinii: Matthew Lownes; Textus apud Internet Archive; Recensio interretialis Oxoniensium et Michiganensium necnon incepti Gutenberg
Editiones fontium
Edward Gaylord Bourne, ed.; Buckingham Smith, interpr., Narratives of the career of Hernando de Soto in the conquest of Florida, as told by a knight of Elvas, and in a relation by Luys Hernandez de Biedma factor of the expedition.
Arronis) (Italiane: Arrone),
Leonissa (Italiane: Leonessa) (RI),
Mons Francus (Italiane: Montefranco),
Castrum Montis Leonis (Italiane: Monteleone di Spoleto) (PG),
Pollinum (Italiane: Polino),
Schiaginum (Italiane: Scheggino) (PG),
Spoletium (Italiane: Spoleto) (PG).
Fellis (-is, m.) (alia nomina: Vellis, Velles, Vels; deinde: Fellis ad Montem Sclerianum) (Italiane: Fiè allo Sciliar; Theodisce: Völs am Schlern) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Tridentino-Athesia Superiori/Tirole Meridionali et in Provincia Libera Bauzanensi (Athesia Superior/Tirolis Meridionalis) situm.
Ferdinandus II qui dicitur Rex Catholicus (natus die 10 Martii 1452; die 23 Ianuarii 1516 mortuus), solus filius Ioannis II Aragoniae et Ioannae Enriquez, fuit rex Coronae Aragoniae ab anno 1479 usque ad annum 1516 et rex Coronae Castellae iure uxoris.
In tractatu Misnae nomine Sukka caeremoniae exponuntur, quae tempore secundi templi in usu erant, imprimis ritus aquae hauriendae et processio cum fructibus et ramis arborum palmarumque necnon cum "quattuor generibus" satorum (Hebraice אַרְבָּעָה מִינִים Arba'a minim).
Cuius patre mortuo (anno 1590) mater, quae erat firma catholica fide, eruditionem filii fratribus Societatis Iesu Ingolstadii sitae mandavit, qui adulescenti odium contra Protestantes et Confessionem Lutheranam tradiderunt, ut Loreti ante aram Genetricis Dei sua sponte votum sollemne daret, ut suo in imperio Confessionem Catholicam modo pateretur, tueretur et amplificaret, sed alias fides vetaret.
Nihilominus, iam anno 1220, terra Felgaria parochias viginti et varia coenobia et ecclesias habebat, inter quae notissimum concilii coenobium est Coenobium Palumbarium sive Coenobium Sanctae Mariae Palumbarii (Lusice Mosteiro de Pombeiro sive Mosteiro de Santa Maria de Pombeiro), Monumentum Nationale Decreto 16-06-1910, DG 136 diei 23 Iunii anni 1910 declaratum.
Ferrum a Oxygenio in multis novis compositis duci potest, inter quae notissima sunt:

ferri (II) oxidum, formulae FeO, quod mineralogice wustita appellatur
ferri (II,III) oxidum, formulae Fe3O4, quod est nigrum colore et a magnete attractum et propterea magnetita appellatur
ferri (III) oxidum, formulae Fe2O3, quod est rubrum colore et haematita appellatur.
Isabella et Ferdinando filius unus, quattuor filiae nati sunt:

Isabella Aragonensis (regina Portugalliae)
Ioannes Aragonensis (princeps Asturiarum)
Ioanna (regina Castellae et Legionis)
Maria Aragonensis (regina Portugallie)
Catharina Aragonensis (regina Angliae)
Civitas a coniunctione personae regum Coronae Aragoniae et Coronae Castellae constituta appellata est Monarchia Hispanica.