aimgo/CorpusTrinum huggingface dataset:
=== Conditor monasterii et episcopus Hipponensis ===
Anno 391 Augustinus Hipponem se contulit, ut pro „servis Dei“ monasterium conderet; cum sermonem Valerii, episcopi Hipponensis, audivit, a fidelibus praesentibus coactus est, ut sacros ordines presbyteratus susciperet; quae consecratio eodem anno facta est.
Paulatim ergo ab  adrogantia et avaritia nimia Marci Antonii  alienatus est et initio anni 43 a.C.n., cum consul fuit,  senatusconsultis obtemperavit et exercitum Mutinam ad Decimum Iunium Brutum liberandum, qui a Marco Antonio obsidebatur, quamquam ex morbo nondum sane validus duxit.
(paraphyleticae cum Balsamocitrinis?)
Genus Atalantia Correa (olim in Clauseneis)
Genus Burkillanthus
Genus Citropsis
Genus Citrus (intra quod Eremocitrus, Fortunella, Microcitrus, Papeda, Poncirus)
Genus Clymenia Swingle
Genus Limnocitrus
Genus Naringi Adans.
Ioannes Schmidt, linguista Germanus, responsum ei dans, theoriam undarum (Wellentheorie) proposuit, quae dicit novam linguae proprietatem (innovationem) vel novam proprietatum linguae permixtionem a media originis regione in circulis concentricis continenter debilitatis extendi, undarum per lapidem in corpus aquae iactum generatarum similis.
praetor fuit : nam tunc aureus eius nomine inscriptus Romae percussus est, ex una parte caput Pietatis velatum exhibens cum titulo CAESAR COS TER (id est consul tertium), ex altera vero lituum, praefericulum securimque (quae insignia sacerdotii ad pontificatum maximum Gai Caesaris pertinent) cum titulo A.HIRTIUS PR(aetor).
Sicut in die honeste ambulemus: non in comessationibus, et ebrietatibus, non in cubilibus, et impudicitiis, non in contentione, et æmulatione: sed induamini Dominum Jesum Christum, et carnis curam ne feceritis in desideriis" (Rom 13.12–14) ei persuaserunt, ut modum vivendi mutaret.
Adiciebat Tullius Geminus accusator venditata ab eo munera principis et adipiscendorum honorum ius, quae causa Neroni fuit suscipiendi iudicii, convictumque Veientonem Italia depulit et libros exuri iussit, conquisitos lectitatosque, donec cum periculo parabantur: mox licentia habendi oblivionem attulit."
Vespasiano imperatore in senatum iterum adlectus est, ter (annis 74, 80, 83) consul creatus est.
"The Three Cs and the Notion of Progress: Copernicus, Condorcet, Comte"
"Auguste Comte," plato.stanford.edu (Stanford Encyclopaedia of Philosophy)
Domus Comtiana
Ecclesia Positivistica Brasiliae, www.igrejapositivistabrasil.org
"Review materials for studying Auguste Comte," bolenderinitiatives.com
Ratio sociologica in notionibus Comtianis condita
Selectiones ex prim acroasi in Cursu Philosophiae Positivae
Senatus Octaviano potestatem omnium rerum attribuit
Anno 28: Consul
Anno 27: Rem publicam restitutam declaravit; Senatus Octavianum Augustum nominavit
Anno 23: Consul
Anno 2 p.C.n.: Pater Patriae a Senatus rite nominatus
Anno 14 p.C.n.: Nolae mortuus, in conclave ubi pater mortuus erat
== Nexus externi ==
Opera Augusti Hlond aut de Augusto Hlond apud Bibliothecam Nationalem Germanicam (Theodisce)
Stanislaw Zimniak, "HLOND, August Josef" in Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon  (Theodisce)
Friedrich Wilhelm Bautz, "HLOND, Augustyn" in Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon  vol.
Postquam vero Gaius in principatum ei successit pavore excors quod nepotis naturalis, Tiberii Gemelli, partibus favisset atque fortasse etiam insidiarum quae Agrippinam, Gai matrem, ad mortem voluntariam paucos ante annos compulerant particeps fuisset cum demagogis Alexandrinis populum contra Iudaeos excitantibus societatem iniit (norat enim Alexandriam Caligulae ob proavum Marcum Antonium ex omnibus urbibus maxime cordi esse).
Die 23 Februarii anno 1945 a Iosepho Goebbels suscepta est, cum post conventum Ialtae habitum(en) in periodico Das Reich scripsit, ut primum Germania se dedisset, statim terrae ab Unione Sovietica occupatae "aulaeo ferreo" obductum iri "cum plurimorum hominum trucidatione." Winston Churchill, primus minister Georgii Regis VI, hanc notionem suscipiens, hodiernam significationem novavit, cum primum die 12 Maii anno 1945 in telegrammate ad Henricum S.
Pisa sive faba Vitelliana (nomen bis usurpatum)
Porcellum Vitellianum
Vitellius primus inventor fuit "patinae quam ob immensam magnitudinem clipeum Minervae πολιούχου dictitabat"; in hoc ferculum patella ingens argentea facta est, quam Hadrianus postea in culina imperiali repperit et dissolvi iussit.
: A Few Recipes (Londinii: Escoffier) Textus apud Internet Archive
1912 : Le Livre des menus (Lutetiae) Textus apud Gallica
1927 : Le Riz (Lutetiae: Flammarion) Textus apud Gallica
1928 : L'Aide-mémoire culinaire (Lutetiae: Flammarion) Textus apud Gallica
1934 : Ma Cuisine (Lutetiae: Flammarion) Textus apud Internet Archive
1985 (Pierre Escoffier, Marcel Escoffier, edd.) : Souvenirs inédits: 75 ans au service de l'art culinaire.
== Opera scripta ==
2006: "Thornton Wilder, Nascuntur poetae...", Navigare necesse est, Quattuordecim viatoriae narrationes veste Latina indutae, Miscellanea Gaio Licoppe dicata edidit Francisca Licoppe, Brussels, Musée de la Maison d'Erasme, 2006: ISBN 2-87290-023-3.
Paulus Berg  (familia Iudaica Urbe Novo Eboraco accurate in  Brooklyn die 30 Iunii 1926 natus; die 15 Februarii 2023 mortuus) fuit biochemicus Americanus, qui anno 1980 una cum Gualtherio Gilbert et Friderico Sanger Nobelianum Chemiae Praemium accepit de studio acidi nucleici.
Paulus Hadrianus Mauricius Dirac (natus Bristolii die 8 Augusti 1902; mortuus in Tallahassee, Florida die 20 Octobris 1984) fuit celeber physicus Britannicus, qui anno 1933 Nobelianum Physicae Praemium propter studia de mechanica quantica una cum Ervino Schrödinger accepit.
Inde apud Academiam Scientiarum Ucrainicam operam dedit annis 1991-1993, quo anno iuxta Ministerium Rerum Externarum laborare coepit, annis 2004-2008 Londinium in legatione Ucrainica missus, annis 2010-2012 minister rerum externarum vicarius (primo ministro Nicolao Azarov).
Paulus Bert Elvstrøm (natus Hellerup Daniae 25 Februarii 1928; ibidem mortuus 7 Decembris 2016) fuit navigationis lusoriae peritus Danicus, qui Olympionices quattuor clipeos aureos Olympicos et tredecim titulos mundanos vicit in variis navium classibus, inter quas erant Snipe, Soling, Star, Flying Dutchman, et Finn.
Bis uxores duxit, quarum primam Matildam e stirpe hodie ignoto; secundam Elam (si nomen recte datur), comitissam Pontivorum, e qua genuit:

Guillelmus
Patricius
Philippus
Gualterus
Die circiter 7 Aprilis 1168 Patricius, pro rege Anglico Henrico II militante, in insidiis iuxta Leziniacum Pictavense a Guidone de Leziniaco interfectus est; eisdem insidiis filius sororis Guillelmus captus est sed mox iussu reginae Alienorae redemptus.
Paulus Grüninger (natus die 27 Octobris 1891 in Helvetia e urbe Sanctogallo – ibidem mortuus est die 22 Februarii 1972) fuit publicus custos Helveticus qui multos Iudaeos e manibus nazistarum eripuit, cum Iudaei in Helvetia contra patriae suae leges hospitio moenibus excepit.
Pavel Aleksandrovič Florenskij; natus die 21 Ianuarii, seu 9 Ianuarii secundum Calendarium Iulianum, anno 1882, supplicio pyrobuli infectus gulagiae die 8 Decembris anno 1937) erat sacerdos Ecclesiae Orthodoxae Russicae, theologus, philosophus, artis electricae eruditus, inventor Russicus et Sovieticus qui sophiologiam promotus est.
Paulus Francis seu vulgo Paulo Francis est pseudonymum Francisci Pauli Trannin da Matta Heilborni (Urbe Fluminensi, 2 Septembris 1930 – Novi Eboraci, 4 Februarii 1997) fuit diurnarius relator Brasiliensis, criticus artis theatralis et scriptor, qui per decennium 1980 de opinatione ideologica trotskista et sinistrae nationalismo ad liberalismum oeconomicum et conservatismo se convertit.
Paulus Biya, vulgo plene Paul Barthélemy Biya'a bi Mvondo (in oppido Mvomeka'a natus die 13 Februarii 1933), apud Lyceum Ludovici Magni Lutetiae in urbe educatus, alumnus universitatis et instituti Scientiarum Politicarum necnon scholae nationalis Franciae Transmarinae in eadem urbe, est a die 6 Novembris 1982 Cameroniae praeses.
Paulus Ferdinandus Gachet (natus in Insulae die 30 Iulii 1828; mortuus in Auvers-sur-Oise die 9 Ianuarii 1909) fuit medicus Francicus, qui notus est quia, ipse pictor sub pseudonymo „Paul van Ryssel“, in Auvers-sur-Oise clarum pictorem Vincentium van Gogh postremo vitae eius tempore curavit.
Patricia Ryan Nixon quae dicitur Pat (nata Thelma Catherine Ryan die 16 Martii 1912 in Ely, Nivata, mortua propter cancrum pulmonum die 22 Iunii 1993 in Park Ridge, Nova Caesarea) Richardi Nixon uxor, trigesimi septimi praesidis Civitatum Foederatarum Americae, fuit ergo a die 20 Ianuarii 1969 usque ad diem 9 Augusti 1974 prima reipublicae domina.
Sanctus Patricius, pleniore nomine Magonus Succetus Patricius Cothirthiacus (natus in bannauem taburniae, fortasse Bannaventa, in Britannia saeculo quarto exeunte aut saeculo quinto ineunte; mortuus in Hibernia die 17 Martii anno 461 aut 493), fuit missionarius Christianus, qui patronus Hibernicus Islandicusque habetur.
Paulus Ehrlich (natus in Strehlen iuxta Vratislaviam die 14 Martii 1854; mortuus in  Bad Homburg vor der Höhe die 20 Augusti 1915) fuit medicus Theodiscus qui haematologiae, immunologiae et chemotherapiae peritus et anno 1908 Praemium Nobelianum Medicinae una cum Elias Mečnikov accepit.
Paulus Dutasta (Francogallice: Paul Dutasta; natus die 19 Novembris 1873 Telone Martio, mortuus 2 Decembris 1925 Lutetiae) fuit legatus Franciae in Helvetiam et postea (suadente Georgio Clemenceau) secretarius generalis Deliberationis de pace componenda Lutetiae factae anno 1919.
Paulus Beau (Jean-Baptiste Paul Beau; natus Burdigalae die 26 Ianuarii 1857; mortuus Lutetiae die 14 Februarii 1927) fuit vir publicus Francicus, ab anno 1901 legatus patriae apud aulam imperialem Sinicam, ab anno 1902 1908 usque gubernator generalis Indosinae Francicae, postea legatus iuxta Belgiam necnon Helvetiam.
Inter successos eius multae celeberrimae italicae cantiones sunt, ad exempla: "Azzurro",  "Un gelato al limon", "Genova per noi", "Vem di", "O riconstruzione do Mocambo", "Dancing", "Via con me", "Diavolo rosso", "Una giornata al mare", "Sotto le stelle jazz", "Parole d'amore scritte per macchina".
Paulus Ioannes Firminus Lusaka  (natus in vico Moomba iuxta Lusakam die 10 Ianuarii 1935; mortuus die 11 Novembris 1996) fuit legatus e Zambia qui fuerat a mense Septembri 1984 usque ad mensem Septembrem 1985 Consociationis Nationum Communis Conventus praeses.
Paulus Casals, saepe Pablo sed Catalane plenius Pau Casals i Defilló (natus die 29 Decembris 1876 in oppido El Vendrell Cataloniae; mortuus die 22 Octobris 1973 in urbe Sancti Ioannis Portus Divitis), alumnus Regalis Conservatorii Matritensis, fuit compositor, concentus magister et violunculista.
Paulus Giacobbi (natus Curbaviae in oppido die 4 Iunii 1957) est  politicus Franciae et praecipue Corsicae
Natus in suburbiis Lutetiae, familia ex urbe Venaco Corsicae oriunda, Paulus Giacobbi filius est Francisci, nepos Pauli Iosephi Iacobbi qui ambo politici insulares nationalesque fuerant.
Elvstrøm in octo ludis Olympicis certabat, ab 1948 ad 1988, unus e sex hominibus (alii sunt Beniaminus Ainslie nauta, Michael Phelps natator, Kaori Icho luctor, et athletae Carolus Lewis in saltu in longitudinem et Albertus Oerter in iactu disci), qui quattuor clipeos aureos continuos solum vicit (1948–1960), primum in Firefly, et tum in Finn.
Pauli Arbarei (alia nomina: Oppidum Paulis Arbareae, Pauli Sitzamus, Arbaraghessa) (Italiane: Pauli Arbarei; Sardice: Pauli Arbarei) sunt oppida Italiae et municipia, in Regione ac insula Sardinia, in Provincia Mediocampidanensi ac in Marmilla historica ac geographica terra, sita.
Paulina Lafont (nata Pauline Medveczky, deinde Pauline Laffont appellata, Nemausi die 6 Aprilis 1963; in urbe Gabriac repente die 11 Augusti 1988 mortua, cum per montana curreret), clarae actricis Bernadettae Lafont filia, fuit ipsa illustris actrix, ostentatrix et cantatrix.
Paulus Boateng (Londinii natus die 14 Iunii 1951), causidicus, est rerum politicarum peritus Britannicus factionis Laboris qui inter a die 11 Iunii 1987 usque ad diem 6 Maii 2005 legatus apud Parlamentum Britannicum fuit accurate munere populi Brent South functus est.
Paulus Christianus Lauterbur (natus die 5 Maii 1929; mortuus die 27 Martii 2007) fuit chemicus Americanus, qui anno 2003 Praemium Nobelianum physiologiae et medicinae cum Petro Mansfield accepit, ratione inventi Iconismi resonantiae magneticae facti (MRI),
Eius alma mater est Universitas Pittsbungensis, ubi gradum doctoris adeptus est.
Paulus Iosephus Crutzen ['krutsə] (natus Amstelodami die 3 Decembris 1933; mortuus die 28 Ianuarii 2021) fuit meteorologiae peritus Nederlandicus, qui anno 1995 una cum Mario Iosepho Molina et Francisco Sherwood Rowland Nobelianum Chemiae Praemium accepit.
Paulus Burney Johnson minor (natus in Hattiesburg die 23 Ianuarii 1916;ibidem mortuus  die 14 Octobris 1985), gubernatoris Pauli Burney Johnson maioris filius et causidicus, fuit ipse rerum politicarum peritus Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1964 usque ad annum 1968 Mississippiae gubernator fuit.
Paulus Aemilius Lecoq de Boisbaudran seu Franciscus Lecoq de Boisbaudran (natus Condati die 18 Aprilis 1838; mortuus Lutetiae die 28 Maii 1912) fuit chemicus Francicus qui anno 1875 gallium, anno 1879 samarium, annoque 1886 dysprosium invenit.
Paucinicum (-i, n.) (alia nomina: Pulcinichum, Puncenigum, Luncinicum, Paucenicum, Paucenigum, Puncinicum, Punsenicum, Punzinicum, Polcenigum) (Italiane Polcenigo) est oppidum Italiae et municipium, circiter 3 240 incolarum, in Regione Foro Iulii-Venetia Iulia et in Provincia Portusnaonensi situm.
Paulus Aemilius Escobar Gaviria (natus Pablo Emilio Escobar Gaviria Antiochiae Columbiae die 1 Decembris 1949; mortuus Medellii Columbiae die 2 Decembris 1993) fuit infamis dominus medicamentorum Columbianus, cuius consociatio commercii fastigio curriculi 80 centesimas cocaini aestimatas in Civitates Foederatas furtim sine portorio importatas suppeditabat.
Florentiae Textus editio 1558 alia apud Internet Archive
1555 : Dialogo dell'imprese militari et amorose Textus Editio 1559 editio Lugdunensis 1559 apud Internet Archive
Editio 1556 titulo Ragionamento sopra i motti e disegni d'arme et d'amore che comunemente chiamano imprese Textus apud Internet Archive Editio 1560 apud Internet Archive
1557 : Elogia doctorum virorum ab avorum memoria publicatis ingenii monumentis illustrium.
Patricius Bartholomaeus Ahern (Anglice Patrick Bartholomew sed communiter Bertie Ahern; Hibernice Pádraig Parthalán Ó hEachthairn; natus 12 Septembris 1951 Eblanae) est magistratus et ab anno 1997 usque ad annum 2008 primus minister Hiberniae; fuit dux factionis civilis maximae Hiberniae Fianna Fail.
1997 : "De phaenomenis parapsychicis et de aliis rebus quae videntur naturalibus legibus explicari non posse scripserunt Amalia Luzzi, Thomas Lanese et Nicolaus Baldasini", scripserunt discipuli quos docet Paula Marongiu in Lyceo a Dante vocato, in Melissa, n° 82, anno 1998, pp.
(2000), Early Christian Ireland, Cantabrigiae: Cambridge University Press, ISBN 0-521-36395-0 
Dark, Ken (2000), Britain and the end of the Roman Empire, Stroud: Tempus, ISBN 0-7524-2532-3 
De Paor, Liam (1993), Saint Patrick's World: The Christian Culture of Ireland's Apostolic Age, Dublini: Four Courts Press, ISBN 1-85182-144-9 
Duffy, Seán,, ed.
siècle et la première moitié du V saec., dissertation présentée à la Faculté de théologie de l'Université de Louvain pour l'obtention du grade de docteur, Van Linthout, Lovanii, 1898
La résurrection du Christ devant la critique contemporaine, Maison de l'Action catholique, Bruxelis, 1907
La Vie universitaire (2 volumes), Éd.
== Opera ==
Praeter opuscula lyrica carminibus epicolyricis famosus erat, quorum «Наташа» (Natalia), «Убийца» (Interemptor), «Леший» (Silvanus) anno 1815 edita sunt, anno 1816 «Ольга» (Helga), Lenorae Godefridi Bürger versio libera, quae composita est, ut Ludmilae Basilii Žukovskij  discrepet.
Cristiane Costa, Pena de Aluguel: Escritores Jornalistas no Brasil, 1904–2004, Paulopoli, Companhia das Letras, 2005, ISBN 85-359-0663-0
Ana Carolina D'Escoteguy, Cultura midiática e tecnologias do imaginário: metodologias e pesquisas, Portu Alacre, EDIPUCRS, 2005, ISBN 85-7430-505-7
Jaguar et Sérgio Augusto orgs.
Patricius Henry (natus in Hanover County die 29 Maii 1733; mortuus  prope Brookneal die 6 Iunii 1799) fuit causidicus et rerum politicarum peritus Americanus, qui bis Virginiae gubernator fuit, ab anno 1776 usque ad annum 1779 et iterum ab anno 1786 usque ad annum 1788.
O'Loughlin, Thomas (2000), Celtic Theology, Londinii: Continuum 
O'Loughlin, Thomas (2005), Discovering Saint Patrick, Nobi Eboraci: Orbis 
O'Loughlin, Thomas (2005), The Capitula of Muirchu's Vita Patricii: do they point to an underlying structure in the text?, , Analecta Bollandiana 123:  79–89 
O'Loughlin, Thomas (2007), Nagy, J.
Oxford University Press 
Thomas, Charles (1981), Christianity in Roman Britain to AD 500, Londinii: Batsford, ISBN 0-7134-1442-1 
Wood, Ian (2001), The Missionary Life: Saints and the Evangelisation of Europe 400-1050, Londinii: Longman, ISBN 0-582-31213-2 
Yorke, Barbara (2006), The Conversion of Britain: Religion, Politics and Society in Britain c.600–800, Londinii: Longman, ISBN 0-582-77292-3
Pauli potest:

Pauli Arbarei (alia nomina: Pauli Sitzamus, Arbaraghessa):
Pauli Gerreis (deinde: Fanum Sancti Nicolai Gerreis):
Pauli Montis Serrati (alia nomina: Pauli Pirri, Oppidum Paulis, Mons Serratus (Italia)):
Pauli Norae (alia nomina: Nora Nova, Pula):
Lutetiae Textus
Monnaies inédites d' Antioche et de Tripoli
Monnaies inédites de Chio
Monnaies inédites de Pierre-Raymond Zacosta
Ανέκδοτα νομίσματα και μολυβόβουλα των κατά τους μέσους αιώνας δυναστών της Ελλάδος
Νομίσματα και μετάλλια της Επτανήσου Πολιτείας και της προσωρινής των Ιονίων Νήσων παρά των Άγγλων κατοχής
Νομίσματα των αδελφών Μαρτίνου και Βενεδίκτου Β' Ζαχαριών δυναστών της Χίου
1886 : Μεσαιωνικά νομίσματα των δυναστών της Χίου
Athenis Textus
Νομίσματα ανέκδοτα, κοπέντα εν Πέρα υπό της αυτόθι αποικίας των Γενουηνσίων
Unedirte Münzen und Bleibullen der Despoten von Epirus
1876 : Ανέκδοτα νομίσματα του Μεσαιωνικού Βασιλείου της Κύπρου.
Uma coletânea de seus melhores textos já publicados (1978)
Cabeça de negro (1979)
O afeto que se encerra (1980)
Filhas do segundo sexo (1982)
O Brasil no mundo (1985)
Trinta anos esta noite – 1964: O que vi e vivi (1994)
Waaal – O dicionário da corte de Paulo Francis (1996)
Carne Viva (2008)
Der Vicomte de Barras, Deutsche Buch-Gemeinschaft, Berolini 1953
Jean Paul Garnier: Barras, le roi du Directoire, Lutetiae, Perrin, 1970
Éric Le Nabour: Barras, le vicomte rouge, Lutetiae, Jean-Claude Lattès, 1982
Pierre Temin: Barras, chef d’État oublié, ou: Le procès du vicomte à l’ail contre l’histoire, Genavae, Rousseau, 1992
== Plura legere si cupis ==
Daniel Babut, "Sur trois scènes des jeux funèbres en l'honneur de Patrocle (Iliade 23, 798-883)", MOM Éditions, 1989ː 133-147
Françoise Bader, "Patrocle et l’embaumement des princes de l'Iliade par nectar et ambroisie", Ktèma, 2003ː 197-225
Ariane Guieu, "Achille, Patrocle et les fondements de la poétique de l'Iliade", GAIA.
== Singles ==
2005 - Meu Eu em Você
2009 - Pássaro de Fogo
2009 - Jeito de Mato
2010 - Quando a Chuva Passar
2010 - Long live (con Taylor Swift)
2011 - Pra Você
2011 - Não Precisa
2011 - Sensações
2013 - Se o Coração Viajar
2013 - Um Ser Amor
2013 - Não Fui Eu
2014 - Quem É
2014 - You're Still the One
2015 -  Pegando Lágrimas
2015 - Depois
2015 - A Paz Desse Amor
2016 - Piração
2019 - Juntos  (feat.
Reverendus Patricius Robertus Normannus Appleford,  natus apud Croydon Surregiae die 4 Maii 1925 et anno 2018 mortuus, est presbyter Anglicanus et compositor qui, cum Galfrido Beaumont "20th Century Light Music Group" (Societatem Musicae Levioris Saeculi 20mi) condidit, ad hymnos novos promulgandos in modo cantilenarum popularum compositos.
== Opera selecta ==
Brain Wave (1954)
Question and Answer (1954)
The High Crusade (1960)
Twilight World (1961)
After Doomsday (1962)
Tau Zero (1970)
There Will Be Time (1972)
Fire Time (1974)
The Boat of a Million Years (1989)
The Longest Voyage (1991)
Mother of Kings (2001)
Time and Stars (1964)
Is There Life on Other Worlds?
== Eruditio et cursus honorum ==
Broderick gradum Artium Baccalaureatus in sociologia in Collegio Trinitatis Vasingtoniae(en) anno 1971, gradum magistralem in Universitate Georgii Vasingtonii(en) anno 1974, et gradum Iuris Doctoris(en) in Schola Iuris Columbi(en) Universitatis Catholicae Americae(en) ad ultimum anno 1981 adepta est.
Simeon Willis (natus in Aid Township Ohii die 1 Decembris 1879; mortuus in Frankfort Kentukiae die 2 Aprilis 1965), causidicus et iudex, fuit rerum politicarum peritus Americanus factionis Republicanae, qui inter alia ab anno 1943 usque ad annum 1947 Kentukiae gubernator fuit.
Silva (-ae, f.) (alia nomina: Silva Vallis Gardeinae) (Italiane Selva di Val Gardena; Theodisce Wolkenstein in Gröden; Dolomiane Sëlva) est oppidum et municipium Italicum, in Regione Tridentino-Alta Athesia/Tirole Meridionali et in Provincia Libera Bauzanensi (Alta Athesia/Tirolis Meridionalis) situm.
Semёn Stepanovič Gulak-Artemovskij; natus die 4 [16] Februarii 1813 in Horodyšče tunc gubernii Kioviensis Imperii Russici et nunc regionis Circassiensis Ucrainae, mortuus die 5 [17] Aprilis 1873 Moscuae) fuit musicae compositor, cantor, actor et poeta scaenicus Ucrainicus Russicus, annis ab 1842 ad 1864 monodiarius theatri melodramatis imperialis Russici Petropolitani, auctor unius e primis melodramatibus cum libello Ucrainico, Zaporoviensis trans Danubium ("Запорожець за Дунаєм").
Silva recordationis (Hispanice Bosque del Recuerdo), antea ut silva absentium (Bosque de los Ausentes) nota, est monumentum exactum ut 191 victimae oppugnationum in 11 Martii 2004 in hamaxostichis in Matrito, Hispaniae, atque vigil copiarum praecipuarum qui casus est 3 Aprilis eodem anno cum 7 homicidae missilia dirumpentia exploserunt et sibi et aliis mortem consciscentes celebrentur.
Simon V Montisfortis seu de Monteforti (natus circa 1170; mortuus Tolosae die 25 Iunii 1218), filius maior natu Simonis IV de Monteforti et Amiciae (filiae Roberti comitis Leicestriae), fuit dominus Montis Fortis et Comes de Rocha, patre mortuo, anno 1188; Comes Leicestriae, avunculo mortuo, ab anno 1204.
Semën Konstantinovič Timošenko; natus die 18 Februarii 1895 in vico Furmanivka tunc gubernii Bessarabiensis Imperii Russici, nunc regionis Odessanae Ucrainae, mortuus die  31 Martii 1970 Moscuae) erat ductor exercitus Sovieticus, Marescalcus Unionis Sovieticae ab anno 1940, bis (annis 1940 et 1965) titulo Herois Unionis Sovieticae ornatus.
In matrimonium ad 1190 Aliciam de Montemorenciaco duxit, e qua genuit:

Amalricus patris successor in Francia (mortuus 1241)
Guido (interfectus 1220)
Petronella
Amicia (mortua 1253)
Laura
Simon VI de Monteforti qui ab anno 1231 comitatum Leicestriae terrasque in Anglia, aviae hereditates, suscepit (interfectus 1265)
E victoriis super "haereticos et inimicos ecclesiae Christi" atque ab anno 1215 cum confirmatione papae, feodos et terras quas Raimundus VI hucusque tenuerat Simon a parte Philippi Franciae regis recepit, itaque fit dux Narbonensis, comes Tolosae (1215-1218), vicecomes Biterrensis, Carcassonae et Albiae (1213-1218).
Praecipue nota est ob legem poenas adversus aborientes feminas abrogantem quam Sanitatis Publicae ministra anno 1974 pertulit et quia anno 1979 prima praeses  primi parlamenti Europaei universorum populorum suffragio electi fuit ; tum, ob ea quae in castris Auschwitz passa erat, Europae cum Germanis reconciliatae velut pignus erat.
Simon Bolivar Buckner (natus in Munfordville Kentukiae die 1 Aprilis 1823; ibidem mortuus die 8 Ianuarii 1914) fuit inter Bellum Civile Americanum Exercitus Civitatum Foederatarum praefectus et rerum politicarum peritus Americanus factionis Democraticae, qui ab anno 1887 usque ad annum 1891 Kentukiae gubernator fuit.
Simon Marius (natus Simon Mayr in Gunzenhausen iuxta Norimbergam die 10 Ianuarii  1573; Onoldi  die 26 Decembris 1624 secundum calendarium Iulianum - die 6 Ianuarii 1625 secundum Gregorianum mortuus) fuit astronomus  Germanicus qui anno 1612 Nebulam Andromedae inventus est.
Simon Wiesenthal (natus familia Iudaica die 31 Decembris 1908 in Buczacz Galiciae [eo tempore imperio Austro-Hungarico tributae, hodie Ucrainae]; mortuus die 20 Septembris 2005 Vindobonae) fuit architectus et scriptor Austriacus, qui post quam holocausto superfuit Vindobonae et Lentiae archiva pro persecutionum studiis condidit et multos annos Nazistas qui adhuc latitabant quaesivit.
Hunc, post damnationem sodalis sui Bettini Craxi, libido maxima invaserat rei publicae capiendae et anno 1994 nova factio, Forza Italia, constituta est, tum mediae dextraeque partium dux ille factus est; Libertatum Polus et Boni Gubernii Polus in petitionibus victoriam reportaverunt: Berlusconi praesidens consilii ministrorum delectus est, sed post decem menses a regenda re publica recessit, quia Libertatum Poli foedus ruptum est.
chinensis, Lablab purpureus, Glycine max, Raphanus sativus, Phaseolus calcaratus, Lagenaria siceraria, Solanum melongena, Xanthium strumarium, Lycium chinense, Pyrus bretschneideri, Citrus × aurantium, Citrus × junos, Castanea mollissima, Canarium album; animalia domestica sed etiam silvatica Hydropotes inermis, Lepus tolai, Aix galericulata, Felis bengalensis necnon fluvialia Siniperca chuatsi, Eriocheir sinensis, Macrobrachium nipponense.
Anno 1696, evulgatus est liber Latinus de causa Simonis Abeles a Iesuita Ioanne Eder scriptus nomine Virilis constantia pueri duodennis Simonis Abeles in odium fidei a Iudaeo parente, Lazaro Abeles Pragae crudeliter occisi 21 Februarii 1694 in tuendo fortiter fidei Christianae proposito relucens.
Simplicitatis voluntariae astipulatores hanc diversis de causis optant, exempli gratia ad spiritualitatem provehendam, ut temporis cum familia amicisve transacti accessio fiat, salutis causa vel curarum minutionis, ad iustitiam socialem promovendam, Oecologia circumiectorum orbisque terrarum integritatem naturalem servandi aut instaurandi gratia.
Secundum Ioannem Iacobum Hofmannum, Sinae sunt

Regio, quam hodie Cinam Vulgus appellat, ultima terrarum Asiae, in quadrum extensa ab oriente & meridie, alluitur oceanô, quem Sericum vel Eoum prisci dixêre: ab occidente, Indiam ulteriorem attingit: à septentrione, cingitur Massagetarum, Scytharumque limitibus.
Simon Peres (Hebraice שמעון פרס, Shim'on Peres, natus Szymon Perski Wiszniewo in vico Poloniae, hodie Rutheniae Albae, die 2 Augusti 1923; mortuus 28 Septembris 2016) fuit rerum politicarum peritus Israelianus et a die 15 Iulii 2007 Israelis praeses.
Sinus Euboicus (Neograece: Ευβοϊκός κόλπος) sive Coela (ōrum, n.) Euboeae (Graece: Κοιλα της Εύβοίας) vel Coela Euboea  est pars Maris Aegaei inter Euboeae insulam, quae est sinus litus boreo-septentrionalis, et continentem Graecam ab austro-occidente sitam.
In sanctis missis consistit per multos dies continuos pluries in die celebrandis, in processionibus precatoriis per vias urbis necnon in mari per naviculas agendis, in pompa per horas diurnas in viis urbanis procedente curribusque multicoloribus atque gregibus saltatorum ornata, in certamine saltatorio quo saltatorum greges more ad festum Sinulog apto saltent; quae omnia faciem quoque mercatoriam ac periegeticam praebent.
Iam propior Valerio Giscard d'Estaing quam Iacobo Chirac erat ; itaque anno 1979 ministerio abdicato ad prima comitia Europaea candidatos novae factionis UDF (Union pour la Démocratie Française) duxit ; quibus comitiis magnam victoriam rettulit et anno 1979 praeses Parlamenti Europaei electa est.
Silvius Rolandus, Italiane Silvio Orlando, (natus die 30 Iunii 1957 in Neapoli) est histrio Italicus qui in pelliculis a praeclaris Italicis moderatoribus cinematographicis ductis, egit, exempli gratia a Ioanne Moretto, Daniele Luchetto, Carolo Mazzacurato, Gabriele Salvatore.
Simeon Ioannis filius Superbus (Russice Симеон Иоаннович Гордый, Simeon Ioannovič Gordyj, seu Семён Иванович Гордый, Semën Ivanovič Gordyj; natus anno 1316, mortuus 27 Aprilis 1353), magnus dux Moscoviae ab anno 1340 et magnus dux Volodimiriae ab anno 1341, filius senior Ioannis I Bursae.
Permagnam aream terrestrem siccat(en), quae circa 3 861 400 chiliometrorum quadratorum, partes Nunavut meridiani orientalisque, Albertae, Saskatchewan, Ontarii, Quebeci, omnem Manitobam, et partes civitatum Civitatum Foederatarum Dacotae Septentrionalis, Dacotae Meridianae, Minnesotae, et Montanae comprehendit.
In Sinis autem hodiernis, studia rerum ad Sinas pertinentium studia nationalia (Mandarinice 國學, simpliciter 国学 pinyin Guóxué, Wade-Giles Kuo2-hsüeh2) appellatur, et sinologia in studia Han (漢學, simpliciter 汉学, pinyin Hànxué, Wade-Giles Han4-hsüeh2) convertitur.
Silva Cerri seu Cerri (-orum, m.), (alia nomina: Castrum Cerri; etiam Castrum Zirri) (Italiane: Zeri) est municipium Italiae, circiter 1 220 incolarum, in Regione Tuscia, in Provincia Massensi et Carrariensi ac in Lunisania, historica ac geographica terra, situm.
Praeter fratrem Crispinum, pictores Abraham Bloemaert, Ioannem de Bijlert, Adamum Willaerts, Hadrianum de Nieulandt, Salomonem Koninck, Nicolaum Knüpfer, Claes Moeyaert, Isaac Isaacsz, Simonem Petrum Tilman et Gerardum de Honthorst adhibuit.
Sinus Cantabricus, hodie autem Sinus Biscaiensis, Francogallice Sinus Gasconensis, Vasconice Bizkaiko Golkoa, Hispanice Golfo de Vizcaya, Gallaecice Golfo de Biscaia nuncupatus, est sinus Atlantici oceani, qui a Gallaecia usque ad Britanniam Minorem tenus oram septentrionalem Hispaniae occidentalemque Francogalliae pandit.
Londinii (ex editione Hispanica 1565 versa) citatio huius editionis
nova editio 1580 (ex editione Hispanica 1574 aucta) (Textus apud Google Books)
nova editio 1596 Textus
nova editio 1925 (editore Stephano Gaselee) : Joyfull newes out of the newe founde worlde.
Florus poeta et scriptor rerum gestarum Romanorum de legatis Sericis aevi Augusti scribens "Seres" inquit "etiam habitantesque sub ipso sole Indi, cum gemmis et margaritis, elephantos quoque inter munera trahentes, nihil magis quam longinquitatem viae imputabant—quadriennium inpleverant; et tamen ipse hominum color ab alio venire caelo fatebatur."
Sina dici potest:

Sina seu Sinai, mons Arabiae Petraeae
Sina seu Sinai vel Paeninsula Sinaitica, paeninsula prope Aegyptum ubi iacet hic mons
Sina, urbs in regione Margiana Asiae
Sina, saepius "Sinae", regio Asiae, ubi aliquae civitates nunc sunt:
Res Publica Popularis Sinarum
Res publica Sinarum (Taivania)
Sina et fortasse Sinae vel Thinae, antiqua Sinarum Imperii urbs capitalis, ad initium Viae Sericariae sita
== Vita ==
Simona de Beauvoir, Georgi (Francogallice Georges Bertrand de Beauvoir) ac Franciscae (Françoise Beauvoir, natae Brasseur) filia, alumna Lycei Fénelon Parisiensis, iuvenis ecclesiastico more, ut voluit mater, fideque maxime Christiano cultui educata; fama est autem eam sacerdotem Christianam fieri voluisse, annos verum quattuordecem natam religioni abnuentem, atheismum accepisse.
Hac re mare, quod gremio litorum accipitur, nusquam late patet, nec usquam mari simile; verum aquis passim interfluentibus ac saepe transgressis, vagum atque diffusum facie amnium spargitur: qua litora attingit, ripis contentum insularum non longe distantibus, et ubique paene tantumdem, it angustum et par freto; curvansque se subinde, longo supercilio inflexum est.
Anno 2006 in comitiis mediae dextraeque partium societas Domus Libertatum paucis subselliis victa est, ergo Berlusconi Consilii Praesidis munus deposuit et maiori parti adversam factionem direxit, sed iam anno 2008 iterum ex petitionibus victor evasit adversarium suum Gualterium Veltroni profligando.
Libros permultos, et historias fictas, quarum L'Invitée (Latine Femina invitata) et Les Mandarins (Latine De Mandarinis) inter alias praestantes, et disputationes philosophicas, quorum Le Deuxième Sexe (Latine De Sexu Secundo vel De Sexu Sequiore), disputatio de modo, quo feminae oppressae sunt, quae maxime theoriam feminismi impulit, multos per annos scripsit.
2 (Barcinone: Ediciones Península, 1983)
José Pardo Tomás, "Two glimpses of America from a distance: Carolus Clusius and Nicolás Monardes" in Florike Egmond, Paul Hoftizer, Robert Visser, edd., Carolus Clusius, Towards a Cultural History of a Renaissance Naturalist (Amstelodami: Koninklijke Nederlandse Academie van Wetenschappen, 2007) pp.
Hispali: Hernando Diaz (Textus apud Google Books)
1571 : Segunda parte del libro des las cosas que se traen de nuestras Indias Occidentales, que sirven al uso de la medicina; do se trata del tabaco, y de la sassafras, y del carlo sancto, y de otras muchas yervas y plantas, simientes, y licores que agora nuevamente han venido de aquellas partes, de grandes virtudes y maravillosos effectos.
Singrist  (Germanice  ) est commune 329 incolarum (anno 1999) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
== Latomismus ==
Bolivarius, aliorum fautorum libertatis Americanae similis (sicut Georgii Vasingtonii, Michaelis Hidalgo, Iosephi Sancti Martini, Bernardi O'Higgins, Francisci de Paula Santander, Antonii Nariño, Francisci de Miranda), fuit francomurarius, anno 1803 in lobiam Lautaro cooptatus, quae Gadibus in Hispania tum actuosa erat.
Festum Sinulog originem trahit ab adventu simulacri cuiusdam lignei Iesum infantem figurantis, quod a Ferdinando Magellano expeditionis Hispanicae duce in insulam Caebuam mense Aprili anni 1521 invectum est et reginae Amihan, regis loci uxori (quae postea ab Hispanis Ioanna vocata est), donatum.
) definitur, sed multis legibus optimum est eam functionem omnibus angulis definire, qua de causa definitio prima ita amplificatur:
Omnes anguli per circulum unitatis (id est, per circulum cuius origo etiam origo systematis coordinatarum cuiusque radius longitudinis 1 est) exprimantur; hoc ad faciendum, is radius reperiatur, qui cum axe valorum positivorum x angulum datum circumcludit.
a Robertino Hanson scriptum (Anglice)
Historia Brevis Notionis Mutationis Accelerantis a Ioanne Smart scriptum (Anglice)
Pro Transcensione Positiva (Anglice)
Blog Michaelis Anissimov, commentaria de Singularitate continens (Anglice)
Dimidium Manifesti a Iarone Lanier, contra "totalismum cyberneticum" (Anglice)
Dimidium Argumenti, responsum Kurzweil ad Lanier (Anglice)
Elatio Singularis (Anglice)
AI Singularitas a Paulo “nEo” Martino scriptum (Anglice)
== De nomine ==
De Coëtmieux Latine anno 1190 ut « Ecclesia Sancti Quirini in silva que dicitur Meuc » refertur et tardissime anno 1769 e lectione diocese Dolensi de Sancto Mioco et eadem de parrochia eponyma dictus est « Miocus, locum sylvis horridum, intra Dioeceseos Briocensis fines nunc constitutum, Dolensi tamen praesulatui subditum, vigiliis, oratione, ieiunio, aliisque sanctis operibus illustravit.
(Paris: Gallimard, 1989–2006, 6 vols.)
1947: La Pesanteur et la grâce
1949: L'Enracinement
1950: Attente de Dieu
1951: Lettre à un religieux
1951: Les Intuitions pré-chrétiennes (Paris: Les Éditions de la Colombe)
1952: La Source grecque (Paris: Gallimard)
1955: Oppression et liberté
2006: Note sur la suppression générale des partis politiques (Paris: Climats)
Cebus capucinus, Saimiri sciureus)
Familia Aotidae: simii nocturni
Familia Pitheciidae: titi, saki, uakari
Familia Atelidae: simii utulatores, aranei, lanigeri
Parvordo Catarrhini
Superfamilia Cercopithecoidea
Familia Cercopithecidae: simiae Veteris Orbis (vide e.g.
=== Pericula ===
Singularitates et Suppressiones Nocturae: Extremes of Optimism and Pessimism About the Human Future a Davìde Brin scriptum (Anglice)
“Meaning of Life FAQ” a Eliezer Yudkowsky scriptum (Anglice)
A Critical Discussion of Vinge’s Singularity Concept (Anglice)
Is a singularity just around the corner?
Carolus Marxius, sive Carolus Marx (Theodisce Karl Heinrich Marx, natus 5 Maii 1818; motuus 14 Martii 1883), fuit philosophus, oeconomus, sociologus, historicus, diurnarius, ac socialista Germanus rerum novarum cupidus, cuius dogmata magnam vim in scientia oeconomica et motibus socialibus(en) habuerunt.
Ab anno circiter 2000 iuxta factionem popularem Austriacam operam dat, cuius factionis secretarius generalis fuit a die 20 Ianuarii 2018 usque in 3 Ianuarii 2020; a die 14 Maii 2022 praeses factionis meruit usque mensem Ianuarium 2025 ineuntem cum Christianus Stocker (tamquam factionis ÖVP dux) et (ad tempus tamquam cancellarius) Alexander Schallenberg secutus est.
Carolus Iesualdusut in eius scriptis nomen apparet sive posteriore tempore Carolus Gesualdus,  (Venusii, 8 Martii 1566–Iesualdi Campaniae, 8 Septembris 1613), Venusii princeps et Compsae comes, fuit Italicus homo nobilis, testudinista, compositor, homicida; qui, artifex Renascentiae exeunte,  madrigales et musicam sacram summe significantem insigniter composuit, quae lingua chromatica utitur non iterum usque ad saeculum undevicensimum exeunte audita.
Monselet in praefatione editionis Physiologie du goût se mirari confessus est vino nec Brillat-Savarin nec Grimod de la Reynière nec marchionem de Cussy meritam gravitatem adscribisse: Pourvu qu'il soit bon, ils n'en demandent pas davantage ("Si bonum sit, plura non requirunt")
Fercula plura ad honorem Caroli Monselet nominata sunt.
Carolus Saavedra Lamas (natus die 1 Novembris 1878; mortuus die 5 Maii 1959) fuit vir publicus et legatus Argentinus, qui anno 1936 Praemium Nobelianum pacis accepit, ratione pacis pro fine belli Chaco inter Boliviam et Paraquariam gesti, primus homo Americae Latinae qui Praemium Nobelianum pacis accepit.
Karolus Mannheim (Theodisce Karl Mannheim, Budapestinii familia Iudaica die 27 Martii 1893 natus; Londinii die 9 Ianuarii 1947 mortuus) fuit sociologus Hungarico-Germanicus, qui inventor notionis sociologiae cognitionis cum Maximo Ferdinando Scheler de ideologia et utopia scribebat in Die deutsche Ideologie, studio Marxiano.
Carolus Péguy (natus Aureliani die 7 Ianuarii 1873; mortuus in Villa Regis in Sequana et Matrona die 5 Septembris 1914) fuit scriptor et poeta Francicus, qui de philosophia, plerumque Cartesiana aut Bergsoniana, necnon de rebus publicis acri mente et interdum vehementer socialistice scripsit, imprimis in Les Cahiers de la Quinzaine, periodico quod condiderat.
Carolus Eduardus Sagan (natus familia Iudaica oriunda e Ucraina die 9 Novembris 1934 Bruclini in burgo Urbis Novi Eboraci; multos annos grave morbo laborante mortuus die 20 Decembris 1996 Seattli Vasingtoniae) fuit astronomus, astrophysicus, exobiologus, et de scientia scriptor Americanus.
Carolus Mauritius de Talleyrand-Périgord seu simpliciter Talleyrand (Lutetiae natus die 2 Februarii 1754; ibidem die 17 Maii 1838 mortuus) fuit presbyter ac episcopus Catholicus et postea vir publicus et legatus Francicus tam inter Rerum Francicarum eversionem quam Napoleone, Ludovico XVIII, Carolo X imperantibus.
Carolus Olson (Anglice Carolus Olson, 27 Decembris 1910—10 Ianuarii 1970) fuit poeta modernisticus Americanus qui priores poetas, sicut Ezram Pound, Gulielmum Carolum Williams, novosque poetas Americanos, cum posterioribus poetis et scriptoribus magni momenti coniugit, inter quos fuerunt artifices Scholae Novi Eboraci, Collegii Montis Atri, Aetatis Prostratae, et Renascentiae Franciscopolis.
A die 9 Novembris 2017 membrum fuit Consilii Nationalis vel parlamenti, sed die 7 Ianuarii 2020 minister rerum internarum factus est; quo officio usque in diem 6 Decembris 2021 functus est (cancellariis Sebastiano Kurz et Alexandro Schallenberg), successore Gerhardo Karner.
Carolus Lucianus Iulius Laurentius Bonaparte (Francogallice: Charles Lucien Jules Laurent Bonaparte, Italiane: Carlo Luciano Giulio Lorenzo Buonaparte) natus est die 24 Maii 1803 Lutetiae - mortuus est die 29 Iulii 1857, princeps secundus Canini et Musiniani, fuit studiosus zoologiae et ornithologiae Francicus.
Carolus Montesquieu, plene Carolus Ludovicus de Secondat de La Brède et Montesquius (natus in castello La Brède iuxta Burdigalam die 18 Ianuarii 1689; Lutetiae obiit die 10 Februarii 1755), fuit philosophus Francice scribens, qui fuit philosophiae politicae peritus et separationem potestatum affirmavit.
Carolus Leisner (natus die 28 Februarii 1915 in Rees – mortuus est propter phthisim morbum implicatum inter captivitatem die 12 Augusti 1945 in sanatorio in Planegg) fuit diaconus qui die 14 Decembris 1941 a Nazistis comprehensus et et in vinculis in Castro ad captivos concludendos posito  prope Dachanum coniectus est, quia inter dictaturam Nazistam contra tyrannidem pugnavit et Adolphum Hitler acri subtilique ingenio et iudicio percensuit.
Carolus Imbonati  (Mediolani die 24 Maii 1753 nobili loco natus; Lutetiae die 15 Martii 1805 mortuus), eruditi  Iosephi Mariae Imbonati et poetriae Tulliae Franciscae Bicetti dei Buttinoni filius, vestigiis ingressus patris fuit ipse eruditus Italianus.
Karl Vasil'evič Nessel'rode) seu Carolus Robertus de Nesselrode (Theodisce Karl Robert von Nesselrode; 13 Decembris 1780 – 23 Martii 1862) erat rerum politicarum et artis diplomaticae peritus Russicus, annis 1816–1856 minister rerum extranearum, annis 1844–1856 etiam cancellarius Imperii Russici.
Carolus I Sabaudiae  qui dicitur   Bellator (natus in Carignano die 29 Martii 1468 - obiit in Pinerolo die 13 Martii 1490), fuit ab anno 1482 Dux Sabaudiae, Princeps  Pedemonti et Comites  Augustae Praetoriae,  Maurianae et Nicaeae et ab anno 1487 Marchio  Saluzzi.
Carolus Ritchie, vulgo Charles Thomson Ritchie et brevissimo spatio temporis Baron Ritchie of Dundee (natus Taoduni Fifensis die 19 Novembris 1838; mortuus in urbe Biarritz Franciae die 9 Ianuarii 1906) fuit rerum politicarum peritus Britannicus factionis Conservativae, qui ab anno 1874 usque ad annum 1905 legatus apud Parlamentum Britannicum fuit.
1865
1888 : Mes souvenirs littéraires Textus
1889 : Promenades d'un homme de lettres: nord, ouest, est, sud Textus
1892 : Petits mémoires littéraires Textus
Libelli periodici
1858 : Le Gourmet: journal des intérêts gastronomiques No 1
1862 : Almanach des gourmands 1862
1866-1869 : L'Almanach gourmand 1866 1867
Praefationes operibus aliorum
1879 : Ioannes Anthelmus Brillat-Savarin; Adolphe Lalauze, illus., Physiologie du gout.
Carolus Maria Renatus Leconte de Lisle (Francogallice Charles Marie René Leconte de Lisle), die 22 Octobris anno 1818 Sancti Pauli Reunionis natus et die 17 Iulii anni 1894 Lupicenis mortuus, fuit poeta et interpres Francogallicus, poetarum Parnassicorum(fr) dictorum primus.
Carolus Iacobus Kirk (vulgo Charles James Kirk, natus Arlington Heights in Comitatu Cook die 14 Octobris 1993; mortuus Orem in Comitatu Uta die 10 Septembris 2025) fuit Americanus scriptor atque actor politicus, series radiophonicas interretiales praetitulatas The Charlie Kirk Show conficiens, in quibus conservatismum affirmabat atque annuebat.
Dokumentation, 8 voll., Schneider, Tutzing 1975–1983, ISBN 3-7952-0154-3, ISBN 3-7952-0162-4, ISBN 3-7952-0202-7, ISBN 3-7952-0257-4, ISBN 3-7952-0294-9, ISBN 3-7952-0308-2, ISBN 3-7952-0308-2, ISBN 3-7952-0373-2.
Carolus Iosephus Rauber (Norimbergae die 11 Aprilis 1934 natus; die 26 Martii 2023 mortuus), alumnus Universitatis Moguntinae et Gregorianae necnon Pontificiae Academiae Ecclesiasticae, fuit episcopus Germanicus, archiepiscopus Iubaltianensis titularis, et Sanctae Sedis legatus.
Ibi opus melodramaticum »Rübezahl« coeptum est; nihil nisi aperturam elaboravit cui titulus »Ouvertüre zum Beherrscher der Geister« 
Autumno 1806 velut intendens in musicam Pokój in Silesia Superiore in aula principis Eugenii Frederici Henrici Virtembergensis operam dabat, qui iam anno 1807 bello impediente residentiam clausit.
Carolus Pasqua (Grassae natus die 18 Aprilis 1927; Surisnae die 29 Iunii 2015 mortuus) fuit politicus Francicus qui bis rerum internarum minister meruit sub principatu Francisci Mitterrand, primo ab anno 1986 ad 1988 (primo ministro Iacobo Chirac), rursus ab 1993 ad 1995 (primo ministro Eduardo Balladur).
Navitatem oeconomicam modernarum tantum communitatum Polanyi esse dixit institutum et processum inter hominem et naturam mutuum ad desideria materialia satisfacienda; mercatumque liberum se ipsum ordinantem sponteque sua productum existimabat alienum cogitatu remque odiosam esse, nam causam oeconomiae ad hominum sustinendam societatem non sufficere putabat; aemulatione oeconomica societatem direptum iri.
Carolus Ioannis filius Rossi (Russice Карл Иванович Росси), natus Carolus Domenicus Rossi (Italice Carlo Domenico Rossi) 18 Octobris anno 1775 Neapoli et 6 Aprilis anno 1849 mortuus, fuit architectus Italicae originis, qui in Russia operi favebat.
Ioanne Kirkpatrick)
Portals (1925), pro orchestra chordarum
Sun-Treader (1926–31), pro magna orchestra; circa 16 minuta, opus Rugglesianum longissimum et notissimum
Evocations (1934–43), quattuor res in duobus versionibus, primum pro clavile (retractatae 1956) et pro orchestra
Visions (1935–50), pro clavile
March (1943–50), pro clavile (ed.
Inter omnes notissimae sunt narrationes Winnetou (3 vol, 1893) et Der Schatz im Silbersee (1894) necnon sex volumina rerum gestarum orientalium (Durch die Wüste, Durchs wilde Kurdistan, Von Bagdad nach Stambul, In den Schluchten des Balkan, Durch das Land der Skipetaren, Der Schut, 1892).
Artem sculpendi ab Eugenio Bléry de 1849 usque ad 1850 didicit atque ex septimi decimi saeculi magistris Nederlandicis exemplaria perfecit, particulariter Zeeman, a quo eius primas chalcographias effecit ("Eaux-fortes sur Paris", 1850-1855, 22 chalcographias) et Van de Velde.
Inter opera mentionis digna sint: multae sonatae, phantasiae et aliae res pro clavichordio tantummodo (inter quas »Sonaten für Kenner und Liebhaber«), concentus clavichordii symphoniacis comitantibus, opera tribus sive quattuor musicis/quadriciniis, symphoniae pro symphoniacis, diei creationis cantus matutinus, passionis Christi redditus, oratorium »Die Israeliten in der Wüste«, chorus duplex apud »Sanctum«, melodiae in cantus spiritales Ioannis Gellert, psalmi Cramerii.
=== Taxinomia signorum ===
Naturam generalem semioticae Peirceanae — fere omnes res signa sunt — intellegere refert, si cum semiotica (aut "semiologia") Saussureana comparatur, quae se in studio linguae signorumque culturae detinuit, aut cum semiotica philosophiae analyticae, quae praecipue ad significationes linguae explicandas incumbit.
ISBN 3-87620-193-4
Hans-Karl Seeger, Karl Leisner – Visionär eines geeinten Europas, Eine TOPOS PLUS Biographia, vol 563, ISBN 3-7867-8563-5
Hans-Karl Seeger - Gabriele Latzel(Hg.) Karl Leisner – Priesterweihe und Primiz im KZ Dachau, 2.
Carolus Iosephus Wirth (Friburgi Brisgoviae natus die 6 Septembris 1879 - ibidem obiit die 3 Ianuarii 1956) fuit magister, vir publicus factionis Centri ac cancellarius Rei Publicae Wimarii a die 10 Maii 1921 usque ad diem 14 Novembris 1922 .
Carolus Iulius Arosemena Tola (Hispanice: Carlos Julio Arosemena Tola, die 12 Aprilis 1888 in Guayaquil natus; ibidem mortuus die 20 Februarii 1952) fuit a die 17 Septembris 1947 usque ad diem 31 Augusti 1948 Aequatoriae praeses.
Qua accepta invitatione Polanyi cum Ilona uxore in Civitatibus Foederatis considere voluit, sed non sine impedimento: nam uxori, quamquam ineuntibus annis 1940 duos fere annos ibi habitaverat, nunc, in limine Maccarthismi, adventus denegabatur, quod antea factionibus communisticis Hungariae et Austriae interfuerit.
== Opera ==
Carmina Burana, anno 1937
Luna, anno 1939
Catulli carmina, anno 1930 et aucta anno 1943
Die Kluge anno 1943
Antigonae, anno 1949
Triumphus Aphrodites, annis 1949–1951
Astutuli, anno 1953
Comoedia de Christi Resurrectione, anno 1957
Oedipus der Tyrann, anno 1959
Ludus de nato infante mirificus, anno 1960
Prometheus, anno 1968
De temporum fine comoedia anno 1973
Orff ipse Catulli carmina et Carmina Burana et Triumphum Aphrodites ad Triptychon Triumphi coniunxit.
Fridericus Dübner, Carolus Mullerus, edd., Arriani Anabasis et Indica; reliqua Arriani et scriptores de rebus Alexandri Magni; Pseudo-Callisthenis historia fabulosa (Parisiis: Didot, 1846) Textus
Carolus Mullerus, ed., Geographi Graeci minores (2 voll.
Dictionnaire de grands et des petits auteurs de mon temps Textus
1862 : Les Galanteries du XVIIIe siècle Textus
1866 : Portraits après décès, avec lettres inédites et fac-similé Textus
1888 : De A à Z, portraits contemporains Textus
Memorabilia
ante 1865 : De Montmartre à Séville 2a ed.
Carolus Iosephus Schulte (natus in Haus Valbert iuxta Oedingen (hodie Lennestadt) die 14 Septembris 1871; Coloniae Agrippinae die 10 Martii 1941 mortuus) fuit ab anno 1910 usque ad annum 1920 Paderbronnae (Archidioecesis Paderbornensis) episcopus, ab anno 1920 usque ad mortem Coloniae Agrippinae (Archidioecesis Coloniensis) archiepiscopus et ab anno 1921 cardinalis.