aimgo/CorpusTrinum huggingface dataset:
=== Disiunctae Polynesiae Occidentalis insulae ===
Anuta: Anutae Insulae depictus est Tangaroa solum in fabulis generis tangikakai, narrationes praecipue ad liberos consopiendos recitatae : nomen autem attinet non ad unicam personam, quin ad Tangaroas (vulgo: Ngā Tangaroa), gregem animarum maritimorum, qui maiorem personam in fabula sustinent quo heros culturae expeditus eos vincit ; ideo Anutani eos non esse vires magni momenti in mundo existimant (Feinberg 1995:271).
Alia Talaiotica loca sunt:

Caput Corvi Vetus (Catalanice; Capocorb Vell), 12 km Meridie Luci Maioris: quinque talaiota et antiquus pagus;
Paisses (Catalanice; Ses Païsses), prope Artam, in Maiorica;
Olesapolis Catalanice; Son Olesa) dolmen, in Maiorica, anno 1999 inventum; [1]
Talatinum Superius (Catalanice; Talatí de Dalt), in Minorica;
Trebaluger Catalanice; Trebalúger), in Minorica;
Trepuco (Catalanice; Es Trepucó), in Minorica;
Turris Galmensis Catalanice; Torre d'en Galmés), in Minorica.
Talluriae (-arum, f.) (Francogallice: Talloires) fuerunt commune Francicum 1'733 incolarum (anno 2013) praefecturae Sabaudiae Superioris in regione orientali Arvernia Rhodano et Alpibus (usque ad diem 31 Decembris 2015 Rhodano et Alpibus), Lacui Anneciensi adiacens.
== Bibliographia ==
Tang Soo Do: The Ultimate Guide to the Korean Martial Art, Kang Uk Lee, ISBN 0-7136-4531-8; ISBN 978-0-7136-4531-6
Complete Tang Soo Do Manual: From White Belt to Black Belt, Ho Sik Pak & Jack Pistella, ISBN 0-9718609-6-3
Complete Tang Soo Do Manual: From 2nd Dan to 6th Dan - Volume 2, Ho Sik Pak & Jack Pistella, ISBN 0-9718609-1-2
Byrne, Richard and Mitchell, Penny.
Exempli gratia, Hajdamaki («Гайдамаки») eius, prima mythistoria Ucrainica in versibus, anno 1841 publicata, dedicata est eventis rebellionis magnae cosacorum ruricolarumque Ucrainicorum conta oppressionem, quae in parte Ucrainae ad ripam dextram Danapris fluvii sita (tunc ad foederationem Poloniae et Magni Ducatus Lituaniae pertinenti) anno 1768 accidit.
Takashi Takabayashi (Iaponice 高林 隆, Takabayashi Takashi, natus in Saitama die 2 Augusti 1931; mortuus die 27 Decembris 2009) fuit pedilusor Iaponiensis, et etiam Turmae Pediludicae Nationalis Iaponiae (1954 - 1958) lusor.
Post Christianitatem adventum, Tagroa sociat se potestati dei Christiani: quia is appellatus est ‘aitu mana 'omnipotens', aiunt populi, deus Christianus in praesentia facillime appellatur omnipotens; secundum historiam, Christianitas ad Rotumam advenit quod mulier ad ‘aitu mana oravisset (MacGregor 1932).
Takaji Mori (Iaponice 森 孝慈, Mori Takaji, natus in Hiroshima die 24 Novembris 1943; mortuus die 17 Iulii 2011) fuit pedilusor Iaponiensis, et etiam Turmae Pediludicae Nationalis Iaponiae (1966 - 1976) lusor.
Anno 1568, nomen "Hashiba Hideyoshi" (羽柴 秀吉) se imposuit, e nominum samuraeorum Niwa Nagahide (丹羽 長秀), Shibata Katsuie (柴田 勝家), Akechi Mitsuhide (明智 光秀) atque Mori Yoshinari (森 吉成) ductum.
Nono decimo saeculo exeunte historicus Italianus Ettore Pais hanc etymologiam adiectivi Tarpeii proposuit, quam plerique eruditi postea sive adprobandam sive saltem accurate considerandam existimavere ; a radice nominum Etruscorum *Tarc(w) ductus esset, quam in nomine regis Romani Tarquinii agnoscimus, suffixo mutato (-eio-, non -inio-).
Ab antiquis auctoribus nobis traditumst, antequam mons, Tarquinio regnante, a capite Capitolinus vocaretur post caput humanum in fundamentis Iovis templi inventum, Tarpeium montem dictum esse ; eadem ratione apud poetas etiam Iuppiter Tarpeius  invenitur, qui non alius est ac Iuppiter Capitolinus.
Itaque in Cieni Opere chronographico aliisque locis dictum est Taquiam reguli cuiusdam filiam per pulchritudinem formae in Chei gratiam venientem crudelissimam tyrannidem iusisse instituere: aerarium spoliavisse, aedificasse magnificentissimam aulam, nec iam expleta libidine; dixere quidem (namque veri simile est hanc rem ad augendam culpam eos finxisse) et lacum vini fodisse et tamquam carnis silvam, quo nudos ultrius sexus ludere poneret.
Tarvisium significare potest:

Tarvisium (Venetia), urbs Italiae in Venetia regione et caput provincia Tarvisana
Tarvisium (Forum Iulii-Venetia Iulia), urbs Italiae in Foro Iulii et Venetia Iulia regione et in provincia Utinense,
Tarvisium Brixianorum seu Trevisium: municipium Italiae.
Taquia sive Takia (Sinice 妲己 Dájǐ, alibi 妲妀) fuit Chei (紂) concubina magni regis ultimi Xam familiae regnatricis, quae imperium illius eversum post a scriptoribus Cheu familiae succedentis scelerum et libidinum omnium regis magni est damnata, quam ob rem usque adhuc eam apud gentem cognomentum mulieribus improbis pacto vituperationis praeberet.
Sub Copiarum Albarum et Britannicorum exploratorum et Rebellationis Basmatziensis (Russice; Басмачество) pressione collapsa est Respublica Turchestaniae et Taskentum ad Rempublicam Uzbeciam pertinere coepit et anno 1930 huius reipublicae caput facta est, Maracanda substituta velut capite.
Le cas d’Acca Larentia et de Tarpéia" in Pratiques religieuses, mémoire et identités dans le monde gréco-romain, Presses Univesitaires de Rennes, 2022ː 285-300
Gilbertus Picard, "Commentaire du mythe de Tarpeia", Revue des Etudes Latines, 1957: 73-74.
== Lege etiam ==
Marcus Tanner, The Raven King: Matthias Corvinus and the Fate of His Lost Library
Naldus Naldius, De laudibus augustae bibliothecae, in Mathias Belius, Notitia Hungariae Novae Historico Geographica, tom 3, Viennae Austriae, Petrus Ghelen, 1737; Csaba Csapodi, Bibliotheca Corviniana, Budapest, Magyar Helikon  Corvina , 1981, p.
Takeshi Kamo (Iaponice 加茂 健, Kamo Takeshi, natus in Shizuoka die 8 Februarii 1915; mortuus die 26 Martii 2004) fuit pedilusor Iaponiensis, et etiam Turmae Pediludicae Nationalis Iaponiae (Olympia aestiva 1936) lusor.
== Historia ==
In secundo Caesaris incursione (anno 54, Appio Claudio Pulchro Lucio Domitio Ahenobarbo cosnsulibus), Britanni Caesarem ad Tamesis Aestuarium oppugnare conati sunt, quem postea, eodem anno, exercitus a Cassivellauno(en) prope Tamesis Aestuarium comparatus ad Tamesim insidiatus est.
Felder, 1860)
Taenaris onolaus  (Kirsch, 1877)
Taenaris phorcas  (Westwood, 1858)
Taenaris scylla  Staudinger, 1887
Taenaris selene  (Westwood, 1851)
Taenaris urania  (Linnaeus, 1758)
Morphotenaris, grex specierum
Taenaris nivescens  (Rothschild, 1896)
Taenaris schoenbergi  (Fruhstorfer, 1893)
Regiones Tanzanienses sunt Arusha, Dar es Salaam, Dodoma, Iringa, Kagera, Kigoma, Kilimandiarus, Lindi, Manyara, Mara, Mbeya, Morogoro, Mtwara, Mwanza, Pemba Septentrionalis, Pemba Australis, Pwani, Rukwa, Ruvuma, Shinyanga, Singida, Tabora, Tanga, Zanzibar Medium/Australe, Zanzibar Septentrionale et Zanzibar Urbanum/Occidens.
Tallinna in districtibus (Estonice linnaosad, singulari linnaosa) octo consistit, qui sunt: Haabersti (Estonice Haabersti), Media Urbs (Estonice Kesklinn), Christina (Estonice Kristiine), Lakederberge (Estonice Lasnamäe), Collis Nigra (Estonice Mustamäe), Noeme (Estonice Nõmme), Brigitta (Estonice Pirita) et Tallinna Septentrionalis (Estonice Põhja-Tallinn).
Urbs Taipeia clima subtropicum humidum habet, ubi propter eius locum ad Oceani Pacifici litora hiemes sunt breves et mites; aestates autem sunt humidae nimbis et tempestatibus typhonicis occultae: a mense Iunio usque ad mensem Octobrem urbs subiicitur ad quattuor seu plures typhonicas tempestates.
== Geographia et clima ==
Regio metropolitana Taipeiensis vallem fluminum Keelung (基隆河), Dahan (大漢河) et Xindian (新店溪), ubi haec una in flumen Danshui (淡水河) confluunt, complet, et extendit ad orientem usque ad 25 km ab urbe Keelung, quae Oceani Pacifici portum Taipeia praebet, et ad occidentem ad ostium fluminis Danshui in Fretum Taivanense fluentis, ubi litoralis Urbs Danshui sita est.
===== Maewo, Oba, Raga =====
In Vanuatu Septentrionali, praesertim insulis Maewoni (Aurorae Insulae), Obae, et Ragae Septentrionali, Tagaro—Tangaroae deo Polynesio simillimus—est deus benevolens et caelum habitans qui orbis terrarum creat perpetuoque animat; etiam insulis exiguis ante Malekulam (praecipue Vaoni, Atchini, Walae, Ranoni), hic deus, nomine Taghar, itidem vivit supremus (Layard 1942:205).
Nam linguas simiarum et cercopithecorum, Francogallicam, Anglicam, Arabicam, aliquot saltem dialectis, Germanicam, Latinam, Batavam, Lusitanam, Swahilicam (et Bantuenses alias) et linguam Mayarum didicit nec non etiam aliquot linguas gentium in illis libellis fictarum.
== De interpretatione Georgii Dumézil ==
Dumézil fabulam Romanam cum veteribus fabulis Scandinavicis contulit : nam ut illic duo genera deorum — Asae et Vani — primo saevum bellum sine victore inter sese gesserunt ac postea foedus icerunt ac deinceps summa concordia mundum una rexerunt, simili modo, ut Georgio quidem Dumézil videbatur, hic Sabini et Romani per vicissitudines victores ac victi, tandem regnum et imperium ita communicaverunt ut aequa iura regibus Tatio Romuloque tribuerentur.
torrente Tarola,
rio Overario,
rio Gatto,
rio Pedagnone,
rio Ferrario,
torrente Lubiana,
torrente Gotra,
torrente Useracchia,
torrente Tarodine,
rio Cogena,
torrente Manubiola,
rio Erbenola,
torrente Grontone,
rio Vizzana,
torrente Sporzana,
torrente Scodogna.
Non solum ad artem pingendi, sed etiam ad poeticam (cum versibus eius primis notis annis 1837 et 1838 creatis) ingenium suum applicans, anno 1840 in lucem edidit anthologiam primam poematum suorum Ucrainice scriptorum (nomine Ucrainico «Кобзар», quo et anthologiae eius postremae vocantur, unde et nomen asteroidis 2427 Kobzar, in honorem poetae).
Takahito, princeps Mikasa (Iaponice 三笠宮崇仁親王 Mikasa-no-mika Takahito Shinnō, natus die 2 Decembris 1915; mortuus die 27 Octobris 2016) fuit socius domus imperatoriae Iaponiae, rerum gestarum scriptor et orientalista qui filius Imperaror Taishõ et una soror eius Imperatoris Shōwa fuit.
== Societas pediludii ==
1995-2005; Kashima Antlers
1997; →CFZ do Rio
1998; →JEF United Ichihara
1999; →CFZ do Rio
2000; →Kawasaki Frontale
2002-2003; →Genk
2003-2004; →Heusden-Zolder
2005-2007; Red Star Belgrade
2007; Yokohama F.
Die 14 Octobris 1924, ut pars Rei Publicae Sovieticae Socialisticae Uzbecicae, e parte priscae Rei Publicae Popularis Sovieticae Bocharicae formata est Res Publica Sovietica Socialistica Autonoma Tadzikica, quae anno 1929 Res Publica Sovietica Socialistica Tadzikica Unionis Sovieticae facta est, et die 9 Septembris 1991 libertatem suam a Unione Sovietica declaravit.
Quae systemata complectuntur magna laophorii retia, hamaxostichos altae velocitatis inter Taipeia et urbem ad litus meridionale insulae sitam Kaohsiung, duosque aerodromos, scilicet aëroportum Songshan Taipeiensem media in urbe situm, qui volatús domesticos tantum et a re publica populari Sinarum oriundos accipit, et aëroportum Taoyuan internationalem unde volatús ad fere omnes mundi partes abeunt.
Altera nomina, quae parem significationem continent, sunt scripta partialis sonantium auditarum in lingua (Anglice: partial phonemic script), et scripta linearis segmentis et defectiva ad scribendum sonantes auditae in lingua (Anglice "segmentally linear defective phonographic script"), et “consonantarium” (Anglice: “consonantary“), et scriptura consonantium (Anglice “consonant writing”), et abecedarium consonantium (Anglice “consonantal alphabet”).
Consilium cardinalium Summo Pontifici a Francisco papa die 13 Aprilis 2013 convocatum est, die 28 Septembris huius anni rite creatum est, membris octo, secretario Marcello Semeraro episcopo Albanensi, " ad adiuvandum Romanum Pontificem in Universali Ecclesia gubernanda adque suscipiendum consilium emendationis Constitutionis Apostolicae Pastor Bonus de Curia Romana".
Congregatio pro Institutis Vitae Consecratae et Societatibus Vitae Apostolicae est una novem congregationum curia romanae Origo huius congregationis est Congregatio pro consultationibus episcoporum et regularium a papa Sixto V die 21 Maii 1586 condita et cum constitutio "Immensa" die 21 Ianuarii 1588 confirmata.
Discipuli Collegii Rangoon Maung Ba Pe, Maung Maung Gyi, Maung Hla Pe, Maung Sein Hla Aung, Maung Ba Dun et alii, qui hanc societatem constituerunt, laborare voluerunt pro liberatione et independentia Birmanorum; nomen societatis tulerunt e consociatione iuvenum Christiana iam in Anglia nota.
93) est officium huius congregationis

Congregatio, firmo iure Episcoporum eorumque Conferentiarum, ea cognoscit, quæ presbyteros et diaconos Cleri sæcularis respiciunt tum quoad personas, tum quoad pastorale ministerium, tum quoad res, quæ ad hoc exercendum iis præsto sunt, atque in hisce omnibus opportuna auxilia Episcopis præbet.
Congrediuntur a principio:

Anscharius Andreas Rodríguez Maradiaga praeses
Ioannes Patricius O'Malley
Iosephus Bertello
Franciscus Xaverius Errázuriz Ossa
Osvaldus Gracias
Reinardus Marx
Laurentius Monsengwo Pasinya
Georgius Pell
A mense Iulio 2014:

Petrus Parolin
Si initio inter rupturarios alter coniux erga alterum ratione iuris communis consortes erant, feudi dominus vel domina quidam erga coniugem ratione obligationum feudalum, evolutio tamem tarda continuaque mariti iure uxoris officium baiuli vacuit denique hodierno die per locutionem rex consors de transitione ad subiectam notionem novam agitur.
Consortium Liberum municipale Hennense, olim Provincia regionalis Hennensis  (alia nomina: Consortium Liberum municipale Hennae, Consortium Liberum municipale Ennae) (Italiane: Libero consorzio comunale di Enna; Sicule: Pruvincia di Enna) est in Italia Consortium Liberum municipale, circiter 172.456 incolarum, in Regione Libera Sicilia situm, cuius caput est Henna (olim Castrum Ioannes) et cuius signum est EN.
Area congelationis aeternae circa 65 000 000 chiliometrorum quadratorum Eurasiae (praecipue Sibiriae) et Americae partes septentrionales, insulae Oceani Arctici, Antarctica regiones congelationis aeternae sunt, Maxima altitudo congelationis aeternae in planitie elata Viluica prope Viluium flumen Iacutiae inventa est anno 1982; 1370 metra est.
Itaque is, postquam bellum minatus est, mense Septembri 1938 per foedus in Monaci conventu a gubernatoribus Germaniae, Magnae Britanniae, Franco-Galliae et Italiae  factum perpetravit, ut eas Cechoslovaciae regiones finitimas, quas Germanici (Sudetiae) incolebant, Imperio Germanico contribuerentur.
Mense octobri anni 1919, iuxta propositum Academiae Inscriptionum et Litterarum Humaniorum, Parisiis sitae, academiae undecim civitatum, Bataviae nempe, Belgii, Britanniarum Regni, Daniae, Civitatum Confoederatarum, Francogalliae, Graeciae, Italiae, Iaponiae, Poloniae Rossiaeque Lutetiam convenerunt atque post quattuor dies deliberationum in Bibliotheca Nationali consociationem formaverunt, academiis etiam Hispaniae, Norvegiae Romaniaeque faventibus.
;
Divisio foederalis negotiorum internorum nunc ab Alano Berset ducta;
Divisio foederalis oeconomiae  ab Guido Parmelin ducta;
Divisio foederalis defensionis, munimenti et ludi athletici nunc ab Viola Ahmerd  ducta;
Divisio foederalis Iustitiae et Publicae Disciplinae a Elisabetha Baume-Schneider;
Divisio foederalis aerarii ab Karin Keller-Sutter ducta;
Divisio foederalis naturae, frequentiae, energiae et communicationis  nunc a Adalbertus Roesti ducta.
Consilium terrarum septentrionalium (Danice Nordisk Råd, Finnice Pohjoismaiden neuvosto, Islandice Norðurlandaráð, Norvegice Nordisk råd, Suecice Nordiska rådet) est conventus cooperationis inter parlamenta terrarum septentrionalium, id est civitatum sui iuris Daniae, Finniae, Islandiae, Norvegiae et Sueciae ac provinciarum autonomarum Alandiae, Faeroarum et Groenlandiae.
Hae Consonantes, quibus consonantes Germanicae descendent, Prae-Indoeuropaeae sunt:

p  t  k kʷ
b  d  g  gʷ
bʰ dgʰ gʰ gʷʰ

E tribus regulis lex componitur:

Mutae sonorae aspiratae in mutas sonoras sine aspiratione mutatae sunt.
Michael Curragh
Elizabeth Taylor: Melinda Greyton
Robertus Flemyng: Harold Warrender
Honor Blackman: Joyce
Marjorie Fielding: Tante Jessica
Thora Hird: Broaders
Wilfrid Hyde-White: Lord Pennistone
Maria Ney: Lady Pennistone
Iacobus Allen: Raglan
Helena Haye: Lady Witheringham
Cicely Paget-Bowman: Mrs.
Quamquam Saraceni imperio etiam tum imminebant, Constans ipse anno 658 Slavos aggressus est et 662 consilium de sede in occidentem transferendo iniit: Primo Thessalonikem, tum Athenas, denique 663 Tarentum profectus est, ubi bellum Langobardis intulit, Beneventum frustra oppugnavit.
Ioannes Conradus Augustinus Maria Felix comes de Preysing-Lichtenegg-Moos breviter:  Conradus de Preysing (nobili loco natus Kronwinkl in oppido apud Landishutam in Bavaria inferiori die 30 Augusti 1880; Berolini die 21 Decembris 1950 mortuus) fuit episcopus Astaniae (Dioecesis Eystettensis) et Berolini archiepiscopus (Archidioecesis Berolinensis).
=== Iure uxoris post nascentiam heredis ===
More institutoque tamen Portugalliae pro consortione Corona consummatio pura contractum matrimonialis non satis erat, quia honesta copula humanis generis propagationem ac filiorum procreationem finis primatus immediatusque poterat videri, ibi heredis nascentia postulabatur ut iure uxoris coniux consors fiet, e.g.
105) est officium huius congregationis

Congregationis munus præcipuum est praxim consiliorum evangelicorum, prout in probatis formis vitæ consecratæ exercetur, et insimul actuositatem Societatum vitæ apostolicæ in universa Ecclesia Latina promovere et moderari
Praefectus huius Congregationis pro institutis Vitae Consecratae et Societatibus Vitae Apostolicae est Ioannes Blasius de Aviz, qui cardinali Francisco Rodé succedit.
Conradus Henlein (natus die 6 Maii 1898 in Maffersdorf tunc ad Imperium Austro-Hungaricum pertinenti, nunc parte urbis Liberci (Bohemiae) sibi mortem conscivit Pilsnae die 10 Maii 1945) fuit vir publicus Cechoslovacus gente Germanica dicti Sudetendeutsche) oriundus, legatus factionis Germanorum, qui in Cechoslovacia vivebant, nominis "Sudetendeutsche Partei" (SdP) creatus est, postea autem Nazista Germanicus fuit.
Ante dictaturam nazisticam exstabant plurimae consociationes, sicut Unio communitatum Germano-Israelitica (Deutsch-Israelitischer Gemeindebund – DIGB) condita anno 1869 et Consociatio centralis civium Germanicorum fidei Iudaicae (Central-Verein deutscher Staatsbürger jüdischen Glaubens – CV) condita anno 1893.
Consilium oeconomicum et sociale Nationum Unitarum est institutum Nationum Unitarum anno 1945 secundum chartam Nationum Unitarum ad iura oeconomica et socialia promovenda conditum, quod his institutis consistit:

Ordo internationalis a laboribus
UNESCO
Ordo mundi sanitarius
Fundus monetarius internationalis
Argentaria mundana
Institutum Unitarum Nationum alimoniae et agriculturae provehendae (FAO)
Programma promotorium Nationum Unitarum
Consociatio ex pacto Atlantico Septentrionali, sive Civitates Foederis Atlantici Septentrionalis, litteris compendiariis NATO et OTAN sive Latine CPAS, hodierna consociatio militaris est, quam anno 1949 Vasingtoniae plurimae civitates Americae Septentrionali et Europae Occidentalis sitae adversus Unionem Sovieticam, terras, civitatesque ei subiectas condiderunt.
5 Textus versionis Theodiscae
1552 (sine nomine editus) : Thesaurus Euonymi philiatri De remediis secretis Textus apud E-rara; titulo Euonymus Conradi Gesneri 1569 editus
1555 : Mithridates: de differentiis linguarum tum veterum tum quae hodie apud diversas nationes in toto orbe terrarum in usu sunt Textus apud E-rara; Textus apud Gallica
1555 (auctor et editor) : 'De raris et admirandis herbis, quae ...
Consilium Vindobonense (Francogallice Congrès de Vienne ; Theodisce Wiener Kongress) fuit conventus Vindobonae ab 28 Septembris 1814 usque ad 9 Iunii 1815 habitus, Napoleone insulam Elbam nuper expulso, in quem sedecim tunc graviorum Europae civitatum legati venerunt, ut una de novo rerum ordine in Europa bellis Napoleonicis pacatis statuendo colloquerentur in Palatio Belli Fontis.
Inter alios inceptus, quorum omnium numerus hodie ad 95 crevit, nominandi sunt, exempli gratia: « Aristoteles Latinus » (ad edendas translationes Latinas operum Aristotelis), « Tabula Imperii Romani » (ad tabulam geographicam Imperii Romani terrarumque adiacentium delineandam), atque « Codices Latini Antiquiores » (catalogus codicum Latinorum ante saeculum nonum perscriptorum).
Prae-Indoeuropaea: *bʰréh₂tēr
Prae-Germanica: *brōþēr
Latina: frater
Graeca: φράτηρ (pʰrater)
Sanscrita: भ्रातृ (bhrātṛ)
Slavica: брат (brat)
Prae-Celtica: *brātīr

Ubi * formam intestatam significat.
Parisiis: Horthemels, 1687 (Textus apud Google Books) (Textus apud Google Books) (Textus apud Google Books) (Textus apud Google Books) Textus apud Gallica apud bibliothecam civicam Ratisbonensem
1700 : Ad virum nobilem de cultu Confucii philosophi et progenitorum apud Sinas.
== Geographia physica ==
Praecipuus geographicus districtus Aeminii proprietas valles fluminis Mondae sive Mundae (Lusice Mondego) est quae prospectum toto districtus occidente dominatut, et, iuxta cum duarum suarum accessionum vallibus, quae sunt flumina Alva et Ceira (Lusice Alva et Ceira), primos orientalis zonae proprietates constituit.
Consortium Liberum municipale Ragusiense olim Provincia regionalis Ragusiensis (alia nomina: Consortium Liberum municipale Ragusinum, Consortium Liberum municipale Ragusiae) (Italiane: Libero consorzio comunale di Ragusa; Sicule: Pruvincia di Rausa) est in Italia Consortium Liberum municipale, circiter 318.249 incolarum, in Regione Libera Sicilia situm, cuius caput est Ragusia et cuius signum est RG.
Congregatio Windeshemensis, sive (nomine pleniore) Canonici Regulares Sancti Augustini Vindesemensis (CRV), est congregatio ad Confoederationem Canonicorum Regularium Sancti Augustini pertinens, quae saeculo decimo quarto orta se anno 1412 Congregationi Groenendaalensi Fratrum a Vita Communi coniunxerunt, qui Gerardo Magno auctore vitam communem inierant.
Congorciola (-ae, f.) (alia nomina: Concordiola; etiam: Argentia Nova, Cortargentiola, Cortguntiola, Grogonzola, Grogimzola) (Italiane: Gorgonzola) est Urbs Italiae et municipium, circiter 20 000 incolarum, in Regione Langobardia et in Urbe metropolitana Mediolanensi situm.
Seneca non particeps coniurationis fuisse videtur, quamquam tales rumores fuerunt, ut Tacitus tradit: Fama fuit Subrium Flavum cum centurionibus occulto consilio neque tamen ignorante Seneca destinavisse ut post occisum opera Pisonis Neronem Piso quoque interficeretur tradereturque imperium Senecae, quasi insontibus claritudine virtutum ad summum fastigium delecto.
Postea accurate ab anno 2003 novae compositiones tamen fuerunt:

usque ad mensem Octobrum 2003:  1 Factio Popularis Helvetica (SVP), 2 Factio Socialistica Helvetica (SP), 2 Factio Liberalis Democratica (FDP) et 2 Factio Popularis Christiana Democratica (CVP);
a mense Ianuarii 2016: 2 Factio Socialistica Helvetica (SP), 2 Factio Liberalis Democratica (FDP), 2 Factio Popularis Helvetica (SVP), et 1 Factio Centralis (CVP)
Connacia (-ae, f.) (alia nomina:  Cannacia, Coinnacia, Conactia, Connacia, Connachta, Connacta, Connactia, Connatia, Connoctia) (Anglice: Connacht Hibernice: Connachta / Cúige Chonnacht) est Hiberniae provincia, circiter 542 039 incolarum, inter septemptriones et occidentem spectans.
Sic iure uxoris maritum fiebat qui actiones omnia quae cum ea competeret inducere poterat maxime autem erat qui servitium militarem adimplere quibat, qua de causa coniux homagium uxoris ad dominum portabat et nominatim necnon baiulus feminae consortis fiet, ita marito una cum uxore administratio gubernatioque feudi veniebatur si beneplaceret.
Institutum strategicum propositi non caput franciae erat, nec expugnationem finis, sed cingĕreque insidiare in immensa corona maiorem partem exercitus francici maxime limite intra Franciamque Germaniam;In usu hoc propositum factǔum rĕpĕtītĭonem erat, qui cladem franciae in bello Francici-germanici habebant anno 1870.
Constans electrica vel permittivitas vacui vel constans dielectrica vacui (ε0 notata) est constans physica quae, dimensiones oneris electrici, longitudinis et roboris inter eas nectendo, mētītur quam densus campus electricus, propter quoddam onus, oriri possit (idcirco magnitudinem permittivitatis electricae(en)(d) vacui statuit).
'vulpes' conventionales vel usitatas provocat associationes, quae modo ad astutiae modo ad fraudulentiae notiones pertinent; itaque apud Persium legimus: "astutam vapido servas in pectore vulpem"; item apud Horatium: "numquam te fallent animi sub vulpe latentes." Hae connotationes ex denotatione vulpis ortae inter homines Latinitatis participes e consuetudine communes sunt.
Nomen ideoneum huic generi sit “alephbeth,” in honore originis Levantinensis, sed nomen illum videtur versimillimum alphabeto, de qua causa ego propono vocare genus hoc “abjad” ex verbo in lingua Arabica quod ad ordinem traditionalem [litterarum consonantium] significat."Nota bene: Hoc systema scriptura similis abecedario est, sed sine notas litterarum a quibus indicet vocales.
Sextus Pomponius in Enchiridio, quo nobis in Digestis traditur, scripsit:

Verborum obligatio aut naturaliter resolvitur aut civiliter: naturaliter veluti solutione aut cum res in stipulationem deducta sine culpa promissoris in rebus humanis esse desiit: civiliter veluti acceptilatione vel cum in eandem personam ius stipulantis promittentisque devenit.
Ante mensem Octobrem 1724, Melphictam reliquit, et cum aequalibus Francisco de Mura (1696–1784) et Iosepho Bonito (1707–1789), ab 1719 ad 1723 in fecunda Francisci Solimena officina Neapolitana, cum Solimena ipso vel Nicolao Maria Rossi eius discipulo laboravit.
Consortium Liberum municipale Drepanitanum olim Provincia regionalis Drepanitana (alia nomina: Consortium Liberum municipale Drepanense ac Consortium Liberum municipale Drepani) (Italiane: Libero consorzio comunale di Trapani; Sicule: Pruvincia di Tràpani) est in Italia Consortium Liberum municipale, circiter 436.150 incolarum, in Regione Libera Sicilia situm, cuius caput est Drepanum et cuius signum est TP.
Congregatio Sacrae Familiae (vulgo Congregatio Sacrae Familiae Bergomensis; sigla: C.S.F.) in Ecclesia Catholica Romana est institutum vitae consecratae, quod ab instituto pro orphanis agricolarum sanctae Paulae Elisabethae Cerioli condita est, et ab episcopo Petro Ludovico Speranza approbata est anno 1868.
Poetica elegiae forma, exempli gratia, descripta est: "spectaculum vel repraesentatio scaenica verborum animi motus, in quo locutor abstans spectatores occupat, adeptionem certi generis consolationis catharticae in animo habens." Inter exempla apparatuum litterariorum qui ad suppeditandam consolationem aliquando adhibetur est prosopopoeia, in qua auctor vel locutor repraesentationem continuorum hominis mortui cogitatorum vel sententiarum praebere potest.
lunariae nominantur, commentariolus; Descriptio montis Fracti, sive montis Pilati; Ioannes Du Choul, Pilati montis in Gallia descriptio; Ioannes Rhellicanus, Stockhornias, qua Stockhornus mons altissimus in Bernensium Helvetiorum agro, versibus heroicis describitur Textus
1555 (editor et auctor) : Enchiridion rei medicae triplicis Textus
1556 (sine nomine editus) : Sanitatis tuendae praecepta; Contra luxum conviviorum; Contra notas astrologicas ephemeridum de secandis venis Textus
1556?
Evangelicum paupertatis consilium ad imitationem Christi, qui cum esset dives egenus factus est, praeter vitam re et spiritu pauperem, secumfert dependentiam a superioribus atque limitationem in usu et dispositione bonorum necnon, post professionem perpetuam, etiam voluntariam renuntiationem capacitatis acquirendi et possidendi, forma, quantum fieri potest, etiam iure civili valida.
Popularem etymologiam de nomine huius urbis nobis tradidit, a verbo Graeco τεμειν (id est secando) ductam, tamquam Medea cum Iasone patrem Aeetam fugiens, huc appulisset atque fratrem Absyrtum necavisset et membra eius hoc animo secuisset ac dispersisset, ut persequentes tardaret, dum membra miseri pueri lugens pater colligit atque sepelit.
==== Praelectiones disputationesque duodecim ====
Prezento de la libro 'Konciza historio de kristanismo' (Praesentatio libri cuiusdam de christianismi historia)
Prezento kaj raporto pri la centro en Herzberg (Praesentatio Interculturalis Centri Hartzbergensis
Prezento de la novaj retaj sistemoj de GEA (Nova interretialia systemata in servitio GEA)
Sonlibroj en Esperanto (Libri sonantes Esperantici)
Kiel agi internacie?
(Quomodo agitare internationaliter?)
Johann Sebastian Bach - mondgeniulo el Turingio (Bach - summum ingenium in Thuringia natum)
La Verdaj skoltoj - fari Esperanton alloga ankaŭ por adoleskuloj (Pueri exploratores virides - ut Esperanticum idioma ab adulescentibus maioris aestimetur)
Asocio de Verduloj Esperantistaj - PIEADC, projekto Mazingira en Tanzanio kaj D.
== Praesides ==
1910-1914   Carolus Gustavus Jung
1914-1918   Carolus Abraham
1918-1919   Alexander Ferenczi
1920-1924   Ernestus Jones
1924-1925   Carolus Abraham
1925-1934   Max Eitingon
1934-1949   Ernestus Jones
1949-1951   Leo Bartemeier
1951-1957   Heinz Hartmann
1957-1961   Gulielmus H.
(Themata seminaria contra odium phyleticum apta)
Zamenhof en kunteksto de la libro 'Zamenhof-strato' kaj filmo 'Zamenhofa kuracejo' pri Szczawno-Zdrój (Ludovicus Zamenhof in contextu cum pellicula Via Zamenhofiana et Sanatorium Zamenhofianum in Szczawno-Zdrój/Silesiae inferioris)
Radio F.R.E.I.
Durita Belgicae -Quamvis exercitus Belgicae fuisset modo decimam partem illum germanicorum,ii progressum eius usque ad augustum evenit retardare.Etiam deinde dispersio eorum exercitum, belgicae cives hostem insidiae remisisse , nec iuvens in nullo modo hostem.Germanici ferream legem occupationis adoptaverunt,necans decem cives quotannis germanici militi necato.
== Initium ==
Pactum in primis (postea modificationem in anno 1911) rapidum delectum Germanicus exercitus praevidebat,quam, sine considerationem libertatis Hollandiae ac Belgicae, statim invadere per eos potente dextera cornu debebat in cursus meridionalis-occidentis per Flandrias ad Lutetiam , afficiens Franciam in zona penitus cassa copiarum.
"Speculum felicitatis humane" (sic!) sive "Monastica" (ante anno 1348) de ethica homini singularii,
Liber rerum naturalium Germanice: "Buch von den natürlichen Dingen" (ante 1350), interpretatio linguam germanicam libri "De natura rerum" Thomae Cantimpratensis,
"Oeconomica" sive "Yconomica" (ca.
== Etymologia ==
De nomine abjad et origine nominis huius et alteris nominibus rei pari huic:
Nomen “abjad” (aut abiad aut abdzad) oritur ex nominibus quattuor litterarum in ordine originale a principio consonantarii linguae Arabicae, id est: أ (ʔ: ʾalif /ʔalif/), ب (b: bā /baːʔ/), ج (dz: dzīm /d͡ʒiːm/), د (d: dāl /daːl/), quae in scripta Arabica est: أبجد (ʔ-b-dz-d /ʔab'dzad/).
(editor et auctor) : Publius Ovidius Naso, Halieuticon, hoc est, De piscibus libellus; accedit Aquatilium animantium enumeratio iuxta Plinium Textus
1556 (editor, interprete Petro Gyllio) : Claudius Aelianus, Opera, quae extant, omnia Graecè Latinéque Textus apud Gallica Textus apud E-rara
1557 (cum Melchiore Guilandino) : De stirpium aliquot nominibus vetustis ac novis epistolae duo.
Congum vel Congo est:

Congum, flumen Africae magnum
Regnum Congum, civitas historica
Status Liber Congum, civitas historica (de facto colonia Belgicae)
Res publica Congensis, quae interdum et Congum (Brazzapolis) nominatur, civitas hodierna
Res publica democratica Congensis, quae interdum et Congum (Kinshasa) nominatur, et nomen Zairum habuit, civitas hodierna
=== Bellum Iugoslaviense secundum (vel Cosoviense) ===
Die 24 Martii 1999, OTAN in Foederatam rem publicam Iugoslaviam pyrobolos displodentes 78 dies eo consilio deiciebat ne Albani ex Cosovo ab exercitu Serbico ulto expellerentur; plurima aedificia eo tempore pyrobolis destructa (adhuc de aedibus stationis televisificae et legationis Sinarum et aliis quoque aedificiis acriter disputatur), homines 1200 vel 2500 mortui, 55 vulnerati.
res generales
res externae
res oeconomicae et fiscales
iustitia et res internae
munera, consilia sociales, salus et res consumptorum
capacitas concurrendi
commeatus, telecommunicatio et energia
agricultura et piscatus
oecologia
educatio, iuventus, cultura et lusus athletici
Id est, administri agriculturae in compositione agriculturae et piscatus congregant, administri iustitiae in compositione iustitiae et rerum internarum etc.
== Modificatio anni 1911 ==
Post secessum Schlieffen in anno 1906, Dux maior exstitit Helmuth von Moltke minor natu.Ille nimis insidiosos aliquos adspectus propositi superioris cogitavit, quod exercitus russiae poterat eorum copias celeriter movēreque, praesertim, quam forma exercitus francici in extremis annis exstiterat magis magisque offensionis cum adoptione in anno 1911 consilii XVII;haec possibilitas toleravisse potuit impetum francici in Renania.
=== Praenomen ===
Theodisce
Cohen, Conrad, Conz, Cord, Curd, Curt, Keno, Konradin, Konz, Kord, Kuno, Kunz, Kurt
Formae breves usitatae: Koni, Kurt, Kony, Konny, Konni, Conny, Cord
Batave: Koenraad.
Congregationis munus præcipuum est praxim consiliorum evangelicorum, prout in probatis formis vitæ consecratæ exercetur, et insimul actuositatem Societatum vitæ apostolicæ in universa Ecclesia Latina promovere et moderari
Praefectus huius Congregationis pro institutis Vitae Consecratae et Societatibus Vitae Apostolicae est Ioannes Blasius de Aviz, qui cardinali Francisco Rodé succedit.
Commentarius in Plinium Juniorem de viris illustribus, Basiliae 1547, iterum 1552, tertio 1576
Compendium Bibliothecae Gesnerianae, Basiliae 1551, iterum 1555
Gnomologia ex Aenea Sylvii Piccolominei … omnibus operibus collecta, Basiliae 1551
Prodigiorum ac ostentorum chronicon = Wunderwerck oder Gottes unergründtliches vorbilden, Basiliae 1557
Illustrium virorum apophthegmata, Bernae 1557,  Coloniae Agrippinae 1618
Apophthegmata ex probatis Graecae Latinaeque Linguae Scriptoribus.
Similis, origo verbi dicti “abgad” videtur esse ex tribus litterarum in ordine a principio consonantarii linguae Hebraeicae, id est, א (ʔ: ʾaleph /ʔa'lεf/), ב (b: bet /beːt/), ג (g: gimel /gi'mεl/), ד dalet quae in scripta Hebraica est: אבגד (ʔ-b-g-d: /ʔab'gad/) et praesunt apud litteras verbi Hebraici אבגדי (avgadi), quod "abecedarium" significat.
== Bibliographia ==
Franciscus PP., "Chirographum quo instituitur Consilium Cardinalium ad adiuvandum Romanum Pontificem in Universali Ecclesia gubernanda adque suscipiendum consilium emendationis Constitutionis Apostolicae «Pastor Bonus» de Curia Romana (28.09.2013)" in Acta Apostolicae Sedis vol.
Deinde diebus paucis Helena virgine, Constanti sorore, eidem Caesari iugali foedere copulata, paratisque universis quae maturitas proficiscendi poscebat, comitatu parvo suscepto, kalendis Decembribus egressus est deductusque ab Augusto ad usque locum duabus columnis insignem, qui Laumellum interiacet et Ticinum, itineribus rectis Taurinos pervenit, ubi nuntio percellitur gravi, qui nuper in comitatum Augusti perlatus, de industria silebatur, ne parata diffluerent.
Laetorius autem in ponte Sublicio constitit et eum, donec Gracchus transiret, ardore spiritus sui saepsit, ac vi iam multitudinis obrutus converso in se gladio celeri saltu profundum Tiberis petiit, quamque in eo ponte caritatem toti patriae Horatius Cocles exhibuerat, unius amicitiae adiecta voluntaria morte praestitit.
At Agrippina, quamquam defessa luctu et corpore aegro, omnium tamen quae ultionem morarentur intolerans ascendit classem cum cineribus Germanici et liberis, miserantibus cunctis quod femina nobilitate princeps, pulcherrimo modo matrimonio, inter venerantis gratantisque aspici solita, tunc feralis reliquias sinu ferret, incerta ultionis, anxia sui et infelici fecunditate fortunae totiens obnoxia.
Eodem sane anno quo hi Brittaniam reliquere antistes eximius Vilfrid, post quadraginta et quinque annos accepti episcopatus, diem clausit extremum in provincia quae vocatur Inundalum: corpusque eius loculo inditum, perlatum est in monasterium ipsius, quod dicitur Inhrypum, et iuxta honorem tanto pontifici congruum, in ecclesia beati apostoli Petri sepultum.
Non minoris admirationis illud: Stasippus Tegeates, hortantibus amicis ut gravem in administratione rei publicae aemulum sed alioqui probum et ornatum virum qualibet ratione vel tolleret vel summoveret, negavit se facturum, ne quem in tutela patriae bonus civis locum obtineret, malus et improbus occuparet, seque potius vehementer <ab> adversario urgueri quam patriam egregio advocato carere praeoptavit.
Cum igitur aut fortuna certa aut incerta natura sit, quanto venerabilius ac melius antistitem veritatis maiorum excipere disciplinam, religiones traditas colere, deos, quos a parentibus ante inbutus es timere quam nosse familiarius, adorare, nec de numinibus ferre sententiam, sed prioribus credere, qui adhuc rudi saeculo in ipsius mundi natalibus meruerunt deos vel faciles habere vel reges! Inde adeo per universa imperia, provincias, oppida videmus singulos sacrorum ritus gentiles habere et deos colere municipes, ut Eleusinios Cererem, Phrygas Matrem, Epidaurios Aesculapium, Chaldaeos Belum, Astarten Syros, Dianam Tauros, Gallos Mercurium, universa Romanos.
Neque propinquis aut amicis adsistere, inlacrimare, ne visere quidem diutius dabatur, sed circumiecti custodes et in maerorem cuiusque intenti corpora putrefacta adsectabantur, dum in Tiberim traherentur, ubi fluitantia aut ripis adpulsa non cremare quisquam, non contingere.
De similitudine autem oris et totius corporis altiore doctrina praediti subtilius disputant, eorumque alii in ea sunt opinione ut existiment illam origini et contextui sanguinis respondere, nec parvum argumentum ex ceteris animalibus trahunt, quae fere gignentibus similia nascuntur alii negant hanc esse certam Naturae legem, sed species mortalium prout fortuita sors conceptionis obtulit attribui, atque ideo plerumque ex speciosis deformes et ex robustis invalidos partus edi.
Intellectus erat Fabio, Tyriosque videbat dictator saevire dolos; sed non vacat aegram invidiam gladios inter lituosque timere et dubia morsus famae depellere pugna, donec reptantem, nequiquam saepe trahendo huc illuc castra ac scrutantem proelia Poenum, qua nemorosa iuga et scopulosi vertice colles exsurgunt, clausit sparsa ad divortia turma.
In quamcumque memorabilium partem exemplorum convertor, velim nolimve, in cognomine Scipionum haeream necesse est: qui enim licet hoc loci Nasicam praeterire, fidentis animi dicti[que] clarissimum auctorem? annonae caritate increbrescente C. Curiatius tribunus plebis productos in contionem consules compellebat ut de frumento emendo atque <ad> negotium explicandum mittendis legatis in curia referrent.
Qui virginem omni remediorum solacio plene curatam, patri tutissime servans, cum a Mallio Prisco, imperatoris legato, munimentum quo claudebatur obsideri coepisset, defensoresque eius deditionem meditari sentiret, veritus ne parentis opprobrio puella nobilis captiva superesset et violata, interfecta illa mox gladium in viscera sua compegit.
Venere tamen aliqui iussu imperatoris, administrationum specie diversarum, eundem ne commovere se posset, neve temptaret aliquid occulte custodituri; inter quos Leontius erat, postea urbi praefectus, ut quaestor, et Lucillianus quasi domesticorum comes et scutariorum tribunus nomine Bainobaudes.
Summa difficultate rei frumentariae adfecto exercitu tenuitate Boiorum, indiligentia Aeduorum, incendiis aedificiorum, usque eo ut complures dies frumento milites caruerint et pecore ex longinquioribus vicis adacto extremam famem sustentarent, nulla tamen vox est ab eis audita populi Romani maiestate et superioribus victoriis indigna.
Sed ut a luxu perditis moribus ad severissima maiorum instituta transgrediar, antea senatus adsiduam stationem eo loci peragebat qui hodieque senaculum appellatur; nec exspectabat ut edicto contraheretur, sed inde citatus protinus in curiam veniebat, ambiguae laudis civem existimans qui debitis rei publicae officiis non sua sponte sed iussus fungeretur, quia quidquid imperio cogitur exigenti magis quam praestanti acceptum refertur.
Nam quodcumque aliud in dotem acceperis, potes, cum libuit, ne sis beneficio obstrictus, omne ut acceperas retribuere: pecuniam renumerare, mancipia restituere, domo demigrare, praediis cedere; sola virginitas cum semel accepta est, reddi nequitur, sola apud maritum ex rebus dotalibus remanet.
Si quando subito imbri in pastu sunt oppressae aut frigore subito, antequam ipsae providerint id fore, quod accidit raro ut decipiantur, et imbris guttis uberibus offensae iacent prostratae, ut efflictae, colligendum eas in vas aliquod et reponendum in tecto loco ac tepido, proximo die quam maxime tempestate bona cinere facto e ficulneis lignis infriandum paulo plus caldo quam tepidiore.
Cum tridui viam processisset, nuntiatum est ei Ariovistum cum suis omnibus copiis ad occupandum Vesontionem, quod est oppidum maximum Sequanorum, contendere [triduique viam a suis finibus processisse]. Id ne accideret, magnopere sibi praecavendum Caesar existimabat. Namque omnium rerum quae ad bellum usui erant summa erat in eo oppido facultas,
Sed ut alienigena scrutemur, cum obscurato repente sole inusitatis perfusae tenebris Athenae sollicitudine angerentur, interitum sibi caelesti denuntiatione portendi credentes, Pericles processit in medium, et quae a praeceptore suo Anaxagora pertinentia ad solis et lunae cursum acceperat disseruit, nec ulterius trepidare cives suos vano metu passus est.
speculatus litora Tarchon, qua vada non spirant nec fracta remurmurat unda, sed mare inoffensum crescenti adlabitur aestu, advertit subito proram sociosque precatur: nunc, o lecta manus, validis incumbite remis; tollite, ferte rates, inimicam findite rostris hanc terram, sulcumque sibi premat ipsa carina.
Hac modesta imperatoris oratione, inter secunda et aspera medii, miles pro tempore delenitus, assumpta cum meliorum exspectatione fiducia, regibilem se fore pollicitus et morigerum, cunctorum adspirante consensu, auctoritatem eius sublimitatemque cordis extollebat in caelum, quod cum vere atque ex animo dicitur, solet armorum crepitu leni monstrari.
Is mox adultus, inter septimanos a Galba conscriptus, oblatum forte patrem et vulnere stratum dum semianimem scrutatur, agnitus agnoscensque et exsanguem amplexus, voce flebili precabatur placatos patris manis, neve se ut parricidam aversarentur: publicum id facinus; et unum militem quotam civilium armorum partem? Simul attollere corpus, aperire humum, supremo erga parentem officio fungi.
Quid? vitam, quid? mores iuventutis quam principaliter formas! quem honorem dicendi magistris, quam dignationem sapientiae doctoribus habes! ut sub te spiritum et sanguinem et patriam receperunt studia! quae priorum temporum immanitas exsiliis puniebat, cum sibi vitiorum omnium conscius princeps inimicas vitiis artes non odio magis quam reverentia relegaret.
Diva Iovis solio iuxta comes, unde per orbem rara dari terrisque solet contingere, Virtus, seu pater omnipotens tribuit, sive ipsa capaces elegit penetrare viros, caelestibus ut tunc desiluit gavisa plagis'dant clara meanti astra locum quosque ipsa polis affixerat ignes; iamque premit terras, nec vultus ab aethere longe.
Subito Labienus duabus portis omnem equitatum emittit; praecipit atque interdicit, proterritis hostibus atque in fugam coniectis (quod fore, sicut accidit, videbat) unum omnes peterent Indutiomarum, neu quis quem prius vulneret, quam illum interfectum viderit, quod mora reliquorum spatium nactum illum effugere nolebat; magna proponit eis qui occiderint praemia;
Rex interim Iuba, ut ex proelio fugerat, una cum Petreio interdiu in villis latitando tandem nocturnis itineribus confectis in regnum pervenit atque ad oppidum Zamam, ubi ipse domicilium, coniuges liberosque habebat, quo ex cuncto regno omnem pecuniam carissimasque res comportaverat quodque inito bello operibus maximis muniverat, accedit.
cum plebeiis quidam ludis pater familias per circum Flaminium, prius quam pompa induceretur, servum suum verberibus mulcatum sub furca ad supplicium egisset, T. Latin<i>o homini ex plebe Iuppiter in quiete praecepit ut consulibus diceret sibi praesultorem ludis circensibus proximis non placuisse: quae res nisi attenta ludorum instauratione expiata esset, secuturum non mediocre urbis periculum.
est Paphus Idaliumque tibi, sunt alta Cythera: quid gravidam bellis urbem et corda aspera temptas? nosne tibi fluxas Phrygiae res vertere fundo conamur? nos? an miseros qui Troas Achivis obiecit? quae causa fuit consurgere in arma Europamque Asiamque et foedera solvere furto? me duce Dardanius Spartam expugnavit adulter, aut ego tela dedi fovive Cupidine bella? tum decuit metuisse tuis: nunc sera querelis haud iustis adsurgis et inrita iurgia iactas.
Quae ne opinio Gallorum confirmaretur, Caesar Marcum Antonium quaestorem suis praefecit hibernis; ipse equitum praesidio pridie Kal. Ianuarias ab oppido Bibracte proficiscitur ad legionem XIII, quam non longe a finibus Aeduorum collocaverat in finibus Biturigum, eique adiungit legionem XI, quae proxima fuerat.
Scripsit idem vir de locis sanctis librum legentibus multis utillimum; cuius auctor erat docendo ac dictando Galliarum episcopus Arcuulfus, qui locorum gratia sanctorum venerat Hierosolymam, et lustrata omni terra repromissionis, Damascum quoque, Constantinopolim, Alexandriam, multas maris insulas adierat; patriamque navigio revertens, vi tempestatis in occidentalia Brittaniae littora delatus est:
Nec non etiam in Pompeium obtrectatores iniqui, multa scrutantes, cum nihil unde vituperari deberet, inveniretur, duo haec observarunt ludibriosa et irrita: quod genuino quodam more caput digito uno scalpebat, quodque aliquandiu tegendi ulceris causa deformis fasciola candida crus colligatum gestabat: quorum alterum factitare ut dissolutum, alterum ut novarum rerum cupidum asserebant; nihil interesse oblatrantes argumento subfrigido, quam partem corporis redimiret regiae maiestatis insigni; eum virum, quo nec fortior nec autem cautior quisquam patriae fuit, ut documenta praeclara testantur.
nam cursus licet Aetoli referas Acheloi, fluxerit ut magno fractus amore liquor, atque etiam ut Phrygio fallax Maeandria campo errat et ipsa suas decipit unda vias, qualis et Adrasti fuerit vocalis Arion, tristis ad Archemori funera victor equus: non Amphiareae prosint tibi fata quadrigae aut Capanei magno grata ruina Iovi.
Libros etiam Dialogorum quatuor fecit, in quibus rogatu Petri diaconi sui, virtutes sanctorum quos in Italia clariores nosse vel audire poterat, ad exemplum vivendi posteris collegit; ut sicut in libris expositionum suarum quibus sit virtutibus insudandum, edocuit, ita etiam descriptis sanctorum miraculis, quae virtutum earundem sit claritas ostenderet.
nam tibi de summa caeli ratione deumque disserere incipiam, et rerum primordia pandam, unde omnis natura creet res auctet alatque quove eadem rursum natura perempta resolvat, quae nos materiem et genitalia corpora rebus reddunda in ratione vocare et semina rerum appellare suemus et haec eadem usurpare corpora prima, quod ex illis sunt omnia primis.
Inter quae Claudius Sagitta, praefectus alae Petrianae, prospera navigatione praevenit Papirium centurionem a Muciano missum, adseveravitque mandata interficiendi Pisonis centurioni data: cecidisse Galerianum consobrinum eius generumque; unam in audacia spem salutis, sed duo itinera audendi, seu mallet statim arma, seu petita navibus Gallia ducem se Vitellianis exercitibus ostenderet.
qualis et ecce iaces! quae primum vulnera rimer? quis tuus hic, quis ab hoste cruor? quae te agmina quive innumeri stravere globi? num fallor? et ipse invidit pater et tota Mars impulit hasta? Sic ait, et maerens etiamnum lubrica tabo ora viri terget lacrimis dextramque reponit.
ut titulo careas, ipso noscere colore; dissimulare velis, te liquet esse meum. clam tamen intrato, ne te mea carmina laedant; non sunt ut quondam plena favoris erant. siquis erit, qui te, quia sis meus, esse legendum non putet, e gremio reiciatque suo, inspice die titulum. non sum praeceptor Amoris; quas meruit, poenas iam dedit illud opus.
is, dum omnes gentes infatigabili cursu lustrat, quodam loci nivali tempestate oppressus senio iam confectum Macedonem militem nimio frigore obstupefactum, ipse sublimi et propinqua igni sede sedens, animadvertit, factaque non fortunae sed aetatis utriusque aestimatione descendit, et illis manibus quibus opes Darei adflixerat corpus frigore duplicatum in suam sedem imposuit: id ei salutare futurum <dicens> quod apud Persas capital exstitisset, solium regium occupasse.
Sed ut violentiae <et> seditionis tam togatae quam etiam armatae facta referantur, L. Equitium, qui se Ti. Gracchi filium simulabat tribunatumque adversus leges <cum> L. Saturnino petebat, a C. Mario quintum consulatum gerente in publicam custodiam ductum populus, claustris carceris convulsis, raptum umeris suis per summam animorum alacritatem portavit.