aimgo/CorpusTrinum huggingface dataset:
Aetate moderna ineunte, saeculis a quinto decimo ineunte ad duodevicensimum exeunte, Galilaeus Galilaei, Ioannes Kepler, Isaacus Newtonus, aliique eruditi fundamenta iecerunt quaestionis mechanicae classicae, provinciae physicae classicae quae particulas aut quiescentis aut velocitatibus magnopere minus quam celeritatem lucis moventis tractat.
καὶ εἶπεν πρὸς αὐτούς: Πάντως ἐρεῖτέ μοι τὴν παραβολὴν ταύτην: Ἰατρέ, θεράπευσον σεαυτόν: ὅσα ἠκούσαμεν γενόμενα ἐν τῇ Καπερναούμ, ποίησον καὶ ὧδε ἐν τῇ πατρίδι σου

Et ait illis: “Utique dicetis mihi hanc similitudinem: ‘Medice, cura te ipsum; quanta audivimus facta in Capharnaum, fac et hic in patria tua.’”
Mecon, vel Mecongum (Laotice  ແມ່ນ້ຳຂອງ, [mɛ̄ː nâːm kʰɔ̌ːŋ], 'mater aquarum Khong'; Thai  แม่น้ำโขง, [mɛ̂ː náːm kʰǒːŋ], Chmerice មេគង្គ Mékôngk, Vietnamice Sông Cửu Long, 'flumen novem draconum') est flumen paeninsulae Indosinensis maximum, plus quam 4500 chm longitudinis.
Maximus Taparelli, Marchio Azelii, sive Maximus Azeglius, vel Maximus D'Azeglio (vulgo Massimo d'Azeglio Taurinii natus die 24 Octobris 1798; ibidem mortuus die 15 Ianuarii 1866), fuit scriptor, pictor, vir publicus Regni Sardiniae et Italiae et praeses Consilii Regni Sardiniae ab anno 1849 usque ad annum 1852.
Mazères-de-Neste (Occitanice Maseras, id est Latine Ruinae) est commune Francicum 344 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Mazamet (sic Francice; Occitanice Masamet) est urbs et commune Francicum 10'093 incolarum (anno 2012) praefecturae Tarnis in regione Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis), 60 km distans ab urbe Albia et in parte septentrionali Montagne Noire iacens.
Il meglio o comunque il meno peggio, Augusta Taurinoum, La Stampa, 2002
Buongiorno Piemonte, photographiae Livii Bourbon, Priuli & Verlucca, 2005
Buongiorno Montagne Olimpiche, photographiae Livii Livio Bourbon, Scarmagno, Priuli & Verlucca, 2006
Buongiorno Liguria, photographiae Livii Livio Bourbon, Scarmagno, Priuli & Verlucca, 2007
Granata da legare, Eporedia, Priuli & Verlucca, 2006
Ci salveranno gli ingenui, Mediolanum, Longanesi, 2007
Toro.
10, Goettingia 2017, ISBN 978-3-8469-0121-2
Hygini Fabulae 21-27
Ovidii Metamorphoses 7.1-424
Pausanias, Descriptio Graeciae 2.3.6-8, 2.3.10-11, 2.12.1, 8.9.1-3
Senecae Medea
Lutetiae: Jehan Petit Textus apud Gallica
Eruditio
Margherita Palumbo, "Maineri, Maino" in Dizionario biografico degli Italiani (Romae: Treccani, 2006) (fons principalis biographiae nostrae)
Caroline Proctor, Perfecting prevention: the medical writings of Maino de Maineri (d.c.
Zur religiösen Erneuerung, 1921
Wesen und Formen der Sympathie, 1923 (neu aufgelegt als Titel von 1913: Zur Phänomenologie ...)
Schriften zur Soziologie und Weltanschauungslehre, 3 Bände, 1923/1924
Die Wissensformen und die Gesellschaft, 1926
Der Mensch im Zeitalter des Ausgleichs, 1927
Die Stellung des Menschen im Kosmos, 1928
Philosophische Weltanschauung, 1929
Logik I.
Si tot unius est in corpore, homo affecta uno humoris secutae contacta sit: primus, “Sanguineus (Cruor)”, voluptatem petens et amicus, et secundus, “Cholericus (Bilis Morula)”, assiduus et habēns mores ducis, et tertius, “Phlegmaticus (Phlegma)”, remissivus et quietus, et quartus, “Melancholicus (Bilis Fulva)”, analyticus et saepe putans.
ISBN 0-691-04377-9 (Paginae selectae apud Google Books)
Alain Depaulis, Le complexe de Médée : quand une mère prive le père de ses enfants, de Boeck, 2008
Sabine Eichelmann, Der Mythos Medea : sein Weg durch das kulturelle Gedächtnis zu uns, Marburg, 2010
Katherine Heavey, The Early Modern Medea: Medea in English Literature, 1558–1688.
Pars Romanensis, sive vulgo Romanisca, continens urbes Romam, Centumcellas et Antium, in qua Dialecto Romanensi loquitur;
Pars Umbra-Picena, continens Provinciam Anconitanam, Provinciam Maceratensem, Provinciam Firmanam, Provinciam Perusiae et Provinciam Interamnae;
Pars Sabina, continens Provinciam Reatinam, partem Provinciae Aquilanae;
Pars Latii centralis et septentrionalis, continens Provinciam Frusinatensem, Latina et Castelli Romani.
Roussel, "Médée et le meurtre de ses enfants", Revue des Études Anciennes, 1920ː 157-171
Louis Séchan, "La légende de Médée", Revue des Études Grecques, 1927ː 184-188 et 234-310
Kyveli Vogiatzoglou, "Médée, une lecture de la haine à la lumière de la clinique mère-enfant", Recherches en psychanalyse 2010ː 77-83
Amy Wygant, Medea, Magic, and Modernity in France: Stages and Histories, 1553–1797.
ISBN 3-88309-043-3) , columnae 1084–1093 (Theodisce)
Opera Maximi Confessoris aut de Maximo Confessore apud Bibliothecam Nationalem Germanicam (Theodisce)
Opera in Migne, Patrologia Graeca
Lectio[nexus deficit] papae Benedicti XVI de Maximo Confessore inter audientiam generalem die 25 Iunii 2008 (Italiane) et aliis sermonibus.
Medicina dentium, medicina dentalis, sive odontologia, quae est stomatologiae pars, est ramus medicinae dentariae qui spectat ad investigationem, diagnosin, prohibitionem, et curationem (vel sine chirurgia vel per chirurgiam et usus cognatos) morborum, confusionum, aliorumque statuum cavi oris, regionis maxillofacialis, et structurarum propinquarum cognatarumque et eorum effectuum in corpore humano.
In pellicula agunt clari histriones :

Maria Callas: Medea
Maximus Girotti: Kreon
Laurentius Terzieff: Kiro
Iosephus Gentile: Iaso
Margharita Clémenti: Glauce
Paulus Jabara: Pelias
Gerardus Weiss: secundus centaurus
Sergius Tramonti: Apsirto, Medeae frater
Ludovicus Barbini: Argonauta
Anna Maria Chio: nutrix
In hac fabula Pasolini in primis Medeam Euripidis sequitur.
== Opera ==
Zur Phänomenologie und Theorie der Sympathiegefühle und von Liebe und Hass, 1913
Der Genius des Kriegs und der Deutsche Krieg, 1915
Der Formalismus in der Ethik und die materiale Wertethik, 1913–1916
Krieg und Aufbau, 1916
Die Ursachen des Deutschenhasses, 1917
Vom Umsturz der Werte, 1919
Neuer Versuch der Grundlegung eines ethischen Personalismus, 1921
Vom Ewigen im Menschen, 1921
Probleme der Religion.
Medioiusum (-i, n.) (alia nomina: Midiussum, Dimidium Iussum) (Italiane: Mezzojuso; Sicule: Menzijusu; Albanice: Munxifsi) est oppidum Italiae et municipium, circiter 3 000 incolarum, in Regione Sicilia et in Provincia Regionali Panormitana situm.
== Municipia in Media Valle Auseris ==
Balnea Corsenae et Villae vel Corsena (-ae, f.) (alia nomina: Balnea Corsenae; interdum Balnea Lucensia seu Aquae Lucenses),
Barga seu Barcha (alia nomina: Barge),
Corelia,
Mutianum Castrum vel Mutianum (deinde Burgus ad Muzanum, Burgus ad Mozanum),
Piscalia,
Villa Basilica.
Undecim civitates serviles—civitates in Civitatibus Foederatis Meridianis servitutem sinentis—suam secessionem a Civitatibus Foederatis declaraverunt, Civitates Confoederatas Americae constituerunt, et Jefferson Davis duce, cum foederali Civitatum Foederatarum gubernatione (Unionem tum dicta) bellaverunt, quam omnes civitates liberae (quae servitutem interdixerunt) et quinque civitates finitimae (quae servitutem siverunt) in Septentrionalibus sustinuerunt.
Bellum Civile Americanum, rite Bellum Seditionis (Anglice: War of the Rebellion), vulgo Bellum Secessionale, et saepissime in civitatibus Meridianis Bellum inter Civitates, fuit bellum civile in Civitatibus Foederatis Americae gestum, fere a die 12 Aprilis 1861 praecipue ad paene eundem diem anno 1865.
Gubernatio Civitatum Foederatarum, pro parte latioris artis inclusionis, Vietnamiam Meridianam adiuvabat, ne communistae victoriam reportarent; gubernatio autem Vietnamiae Septentrionalis et Viet Cong certamen habebantur bellum colonicum, primum contra Franciam gestum, a Civitatibus Foederatis sustentum, et deinde contra Vietnamiam Meridianam, quam civitatem pupalem exsistimabant.
Robertus Eduardus Lee, dux Exercitus Virginiae Septentrionalis et ex 23 Ianuarii 1865 principalis Exercitus Civitatum Confoederatarum praefectus, proelia gravia in oriente vicit; sed aestate 1863, eius progressus in Septentrionalem ad Gettysburgum impeditus est, et in occidente, Unioni iterum post Obsidionem Vicksburgi fuit singulare Fluminis Mississippiensis imperium.
Die 11 Novembris 2023, autocurri armati Israēliani viginti metris a valetudinario al-Quds steterunt, et Emmanuel Macron, praeses Franciae, ne Israēl mulieres atque infantes in Gaza interficeret vehementer postulavit.[Latinitas dolet]
Die 13 Novembris 2023, valetudinarium al-Shifa, maximum nosocomium in Gaza, impetibus militiae Israēlianae afflicta est, multosque cives in discrimen vitae adduxit.
Bellum Vietnamiense, etiam bellum Indosinense II et certamen Vietnamiense appellatum, et nunc in ipsa regione pertinente bellum Americanum et bella contra Americanos ad conservandam civitatem, fuit certamen militare aevi Belli Frigidi quod in Paeninsula Indosinensi, praecipue Vietnamia, Laotia, et Cambodia, a 1 Novembris 1955 ad casum Saigoniae (hodie Hochiminhopolis) die 30 Aprilis 1975 pugnatum est.
Die 25 Novembris 2023, quadraginta duo Palaestini (e quibus duodeviginti mulieres et viginti quattuor impuberes) ab auctoritate Israēl liberati sunt; et tredĕcim captivorum Iudaeorum (inter quos mulieres, impuberes, decem gemini Siamici, unusque Philippinus) a Hamas dimissi sunt.
== Maiores eventūs ==
Die 16 Octobris 2023, auctoritas discrimen populi in miseria vertisse publicavit, cum incolae aquam, alimenta et electricitatem habere non possint, propter cladem bellicam.[Latinitas dolet]
Die 17 Octobris 2023, valetudinarium in Gaza impetibus bombarum, quibus Israēl accusatur, subiectum est, quo plus quam quingenti homines civiles interierunt.
Coniunctionibus vertentibus bellorum sex contra Franciam rem publicam aut Napoleonem gesta sunt:

Primum Bellum Coalitionum 1792–1797
Secundum Bellum Coalitionum 1798–1801/1802
Tertium Bellum Coalitionum 1805
Quartum Bellum Coalitionum 1806/1807
Quintum Bellum Coalitionum 1809
Sextum Bellum Coalitionum 1812–1814
Septimum Bellum Coalitionum 1815
Caesaromagus, recentius civitas Bellovacorum et Bellovacum, Francogallice Beauvais, est urbs Francica, praefecturae Esiae caput et commune 54'289 incolarum (anno 2012) in regione Picardia (a die 1 Ianuarii 2016 Septentrione, Freto et Picardia).
Copiae Civitatum Foederatarum, exercitu plus valentes, cum sociis Cubanis et Philippinis, fecerunt ut Sanctus Iacobus Cubanus et Manila se dederent, contra fortitudinem nonnullarum peditatus Hispanici unitatum et ferocem locorum sicut Collis Sancti Ioannis defensionem (Pérez 1998:89).
Die 8 Novembris 2023, Grex Septem ("G7") universus "quietem humanitariam" poposcit, ut auxilium civibus Palaestinis in lacinia Gazetica afferretur.[Latinitas dolet]
Die 9 Novembris 2023, Antonius Blinken, Civitatum Foederatarum Secretarius Civitatis, dixit Israēlem post bellum Gazam militer non debere occupare, atque regimen laciniae Gazeticae ab Auctoritate Nationali Palaestina in occidentali ripa fluminis Iordanis administrari oportere.
Muneribus Meridionalibus in Congressu relictis, secessio Republicanis licuit leges sancire consiliorum quae ante bellum Senatores Meridionales obstruxerant, inter ea Formula Morrilliana, collegia terrae concessae (Lege Morrilliana), Lex Fundorum, ferrivia trans continentem (Leges Ferriviarum Pacificarum), Lex Argentariarum Publicarum, et confirmatio notarum Civitatum Foederatarum a Lege Monetae Legitimae anni 1862.
gestum, inter Gaium Iulium Caesarem, qui vincens in Bello Gallico, victaque Gallia in dicionem Romanam redacta, Rubiconem fluvium transgressus, dein a Senatu Romano hostis publicus declaratus est ex una parte, Gnaeo Pompeio Magno, victore Belli Sertoriani tertiique Belli Mithridatici ex altera parte.
Bellemagny (Germanice Bronsweiler) est commune Francicum 188 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
Bellerophon (Graece Βελλεροφῶν), sive Bellerophontes (Βελλεροφόντης), filius Glauci et Eurymedae sive Eurynomae, nepos Sisyphi, Corinthiorum regum, fuit heros mythicus Graecus, vel fortasse potius Lycius, qui Pegasum, equum alatum, domuit et  Chimaeram in Lycia vicit necavitque, dea Athena adiuvante.
Rege ipso capto unacum Philippo filio eius, qui obsides in Anglia ad annum 1360 manserunt, Francia, etsi Delphinus Carolus annis 1358 et 1359 novam cladem vitavit, tamen per instrumentum pacis Bretignacensis anno 1360 Aquitaniam, multas provincias ad illam contingentem Calesiumque Eduardo III tradere coacta est.
Pro Hooker mense Iunio, Lee incursionem in fines Septentrionalis iterum facienti, Georgius Meade legionis praefectus substitutus est, qui in tridui pugna, Proelio Gettysburgi, a die 1 Iulii ad diem 3 Iulii 1863, invadentem Lee exercitum tandem superavit.
Bellefosse (Germanice Schöngrund) est commune Francicum 139 incolarum (anno 2013) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Sandford docuisse quod Meridionali non fuit secessionis causa, et Unionem "habitam esse perpetuam," sed putavit "potestatem viribus armorum ad civitatem cogendam ut in Unione maneret" non fuisse inter "enumeratas potestates ad Congressum concessas." Omne praesidium in Texia—quinta Exercitus Unionis pars—se copiis civitatis a Davide E.
Praeses Buchanan has mollestias recusavit, sed responsum militarem non fecit, quamquam auxilium Castelli Sumter ex navi Stella Occidentis suppeditare conatus est, quae navis, a copiis Carolinae Meridionalis bombardata, antequam ad castellam advenire potuerat reverta est; gubernatores autem Massachusettae, Novi Eboraci, et Pennsilvaniae tela coemere et cives ad hostem propulsandem armatos exercere tacite coeperunt.
Die 30 Novembris 1853 classis Russica classem Ottomanicam in sinu Sinopae clausam proelio navali delevit et die 1 Decembris Russici apud Baschkadyklar (vicum hodie in provincia Chorzene situm) Basilio Bebutov duce Turcos, quibus Abdülkerim Nadir Pascha imperabat, vicerunt.
== De causis et initio ==
Bello Peloponnesiaco confecto anno 404 a.C.n., imperium Lacedaemonium prolatum est confirmatumque, insulis Aegaeis occupatis et civitatibus; tamen imposita tributa quae unice Lacedaemoni conferebantur regionum molestiam invasarum augebant, nec minus Thebarum Corinthique.
Varii motus Vietnamienses qui dominatui Francico repugnabant illo tempore exsistebant, sicut Viet Nam Quoc Dan Dang, qui seditionem Yen Bai conatum improsperum anno 1930 concitaverunt, sed nulli fuerunt tam felices quam frons communis Việt Minh appellatus, anno 1941 conditus, a Factione Communista Indosinensi temperatus, atque a Civitatibus Foederatis et Factione Nationalista Sinensi subsidiis pecuniae fultus in contentionibus cum imperio Iaponiensi.
Mandshuri autem, qui illis temporibus eum trans montem incolebant Niuche nomine appellati, rege Thienmingo, nec iam eversa Sinarum dicione tamquam carcere aut corporum vinculis, tum bellum a Iaponibus inlatum defendere sunt coacti, undique fere impulsis in infimo monte hostibus, quia tantum montis cacumen transgressi nequibant proeliis secundis uti, dum Coreani terra devicti relictam omnem spem ponebant in navibus, quae iam hostes mari persequebantur.
Nam Thebani socios hortati sunt Locrenses ut vectigalia exigerent a quadam regione quam Phocenses quoque, Lacedaemoniorum socii, repetebant; ideo Phocenses Locridem occupaverunt vastaveruntque; simul ac auxilium Thebani Locrensibus tulerunt, aeque opem Phocenses a Lacedamoniis petiverunt, qui bellum in Thebas indixerunt.
== Primus impetus ==
Taicosama, qui priori anno Coreano regi epistulam ad petendam deditionem misit vehementius ab hoc recusatam, fecisse se finem intestini mali ratus metuque territatus, ne tantae militum veterum copiae in media pace praefectus seditionem et confusum ordinem disciplinae opponeret, tandem aliquando bellum paratum eo cum regno iniens milites in continentem terram Busanensia castra prope exposuit.
Anno 1861, Lincoln fasus est se metuere ne praematuri ad manumissionem conficiendam conatus defectionem civitatum finitimarum efficerent, et "amittere Kentuckiam esse paene eadem res ut totum amittere ludum." Idcirco is mox contudit inceptum ad manumissionem factum a Simone Cameron Secretario Belli et ducibus Ioanne C.
Stabilis eventus fuit tres emendationes Constitutionis Civitatum Foederatarum: Emendatio Tredecima, quae servitutem abolevit; Emendatio Quarta Decima, quae fides publicas civibus sine generis respectu aeque concessit; et Emendatio Quinta Decima, quae suffragii onera genere condita abolevit.
Discrepantiae regionales moribus servitutis, significatione democratiae, et meritis oeconomicis laboris liberi plantationumque servitutis effecerunt ut factiones Whig et "Nihil Scire" conciderent et novae factiones—inter quas Factio Soli Liberi (1848), Factio Republicana (1854), et Factio Unionis Constitutionalis (1860)—surgerent.
Confoederationi, ut vinceret, non necesse fuit territorium hostis invadere et capere, sed solum necesse fuit bellum defendendi gerere, ut Septentrionali pretium victoriae esse nimium magnum suaderet; Septentrionali autem necesse fuit magnos territorii hostis tractus devincere et idem tenere, exercitusque Confoederationis superare, ut Unio vinceret.
Principales organizationes militares quae bellum gerebant in alio latere Exercitus Respublicae Vietnamiae et militares Civitatum Foederatarum vires, et in alio latere Exercitus Populorum Vietnamiae (etiam Exercitus Vietnamiensis Septentrionalis appellatus), et Viet Cong, rite Frons Nationalis pro Vietnamia Meridiana Liberata, communisticae Vietnamiae Meridianae vires tumultuariae erant.
Erupit etiam violentia ad statum servitutis in Kansia attingens in Bello Wakarusae, Direptione Laurentii, ferula verberatione Republicani Caroli Sumner a Preston Brooks in Senatu, Internecione Pottawatomiae, Proelio Atri Iacobi, Proelio Osawatomiae, et Internecione Paludis Cygnorum.
Lincoln leges foederales contra servitutem ubi servitus iam erat non posuit, sed in Oratione Domus Divisae, anno 1858 facta et mox late lecta, spem habuerat ut "sistatur addita [servitutis] expansio, et ponatur ubi animus hominum poterit requiescere in fide cursui ultimae eius exstinctionis." Multum civilis disputationis annis 1850 expansionem servitutis in territoria novissime creata vehementius dixebat.
Civitates Meridionales legationes Vasintoniam miserunt qui solutionem rerum foederatarum foedusque pacis cum Civitatibus Foederatis facere obtulerunt; Lincoln autem, habens Confederationem esse gubernationem non legitimam, et foedus cum ea reapse confessionem eam esse gubernationem sui iuris, conloquia cum legatis Confoederatis reiecit, sed Gulielmus H.
Viginti tres civitates in Unione remanserunt: California, Cenomannica, Connecticuta, Delavaria, Illinoesia, Indiana, Iova, Kansia, Kentuckia, Massachusetta, Michigania, Minnesota, Missuria, Mons Viridis, Nova Hantescira, Nova Caesarea, Novum Eboracum, Ohium, Oregonia, Pennsilvania, Rhodensis Insula, Terra Maria, et Visconsinia.
=== Scripta ===
Chronica a Ioanne Froissart scripta
Ioannes Froissart, "On The Hundred Years War (1337–1453)," www.fordham.edu (Internet Medieval Sourcebook)
Henricus V et Henricus VI, pars I a Shakesperio scripta
Tragoediae carminaque de Ioanna de Arc a Voltario, Schiller, G.
Proeliis ad urbes Lützen secundo die Maii et Budissam 20–21 diebus Maii exercitui contigerunt Francico victoriae parvae, sed proelio ad Lipsiam (16–19 Octobris 1813) copiae coalitionis atque Bavariae (circiter 350 000 milites) vicerunt Francicos (circiter 195 000).
Aliae causae fuerunt sectionalismus, ab auctu servitutis in Meridionali amplificatus dum servitus in civitatibus Septentrionalibus deminuebatur, et varietates culturarum Septentrionalis et Meridionalis; sed plurimi historici hodierni, extremum Caroli Beard historici determinismum oeconomicum reicientes, oeconomias Septentrionalis et Meridionalis plerumque fuisse complementarias ponunt.
Cum radix indoeuropeana *dweno (> bonus) 'bonus, fortis' olim significavisset, radix derivata *dweno-lo- significavisset 'satis bonus vel fortis', e qua significatione, sensus duo nati essent, alter restrictus  ('non omnino bonus' > 'qui bonus videtur, sed non ex omni parte', Latine bellus, sensu deminutivo), alter plenior ('vere bonus' > casu neutro, adiectivum substantivatum, 'gesta fortissima', Latine bellum).
Adsunt decem vici, ab latere occidentali ad latus orientale sic perscripti:

Matahenua/Matamoana
Hongaubea
Tongomainge
Ngotokanaba
Pauta
Ngongona
Ghongau
Ahenoa
Matangi
Nukutonga
In extremo insulae tractu occidentali sunt saxa sacra, apud locum Matahenua ('Terrae Facies') appellatum.
1421 Martii 22: proelium ad Baugeium
1423 Iulii 31: proelium ad Crebannum
1424 Augusti 17: proelium ad Vernolium in Pertico
1428 Octobris 12: 1429 Maii 8: oppugnatio Aureliani
1429 Februarii 12: proelium ad Rouvretum
1429 mense Iunii: proelia ad Jargolium, Magdunum, Balgentiacum et Pataium
1435: proelium ad Gerberacum
1435: Copiae Francicae Lutetiam capiunt.
Francia his annis a Germanos debellata, regimine Viciacensi Germanorum Nazistarum cliente instaurata, gubernatores Indosinae Francici se ad id regimen submiserunt Iaponensibusque, Germanorum sociis, mense Septembri 1940 Indosinam oppugnantibus, magna parte collaborabant, administrationem harum regionum sub hoc imperio absolventes.
== Post Bella ==
Postquam Agathocles pacem oravit, Carthaginienses sine ullo aemulo Siciliam tenuerunt usque ad Bellum Pyrrhicum (280–275 a.C.n.), quod bellum, in aliquibus opinionibus, et Bellum Mamertinum (288–265 a.C.n.) possunt considerari partes Bellorum Sicilianorum, sed quoniam interplicantur in illis externi populi, sicut Roma et Epirus, non ita habebantur.
Cautissimo McClellan post Proelium Antietam non profecto, Ambrosius Burnside legionis praefectus pro eo substitutus est, qui mox in Proelio Fredericksburgi ad inritum redactus est, die 13 Decembris 1862, quando plus quam duodecim milia militum Unionis necati vel vulnerati sunt cum frustra milites Burnside hostes adversos apud Altitudines Marye identidem adgressi sint.
"Pugnant homines pugnas quia terrarum orbis factus sine homine est, atque sine homine finem habebit." (pellicula Tiger ac nix, Italiane: La tigre e la neve)
"Inter arma enim silent leges." (Cicero)
"Si vis pacem, para bellum." (Vegetius)
"Ultima ratio regum" (scilicet "Vis est ultima, caet.") est sententia quae, jussu Ludovici XIV, legebatur super cannonibus Francicis.
Grant late patentem rei gerendae ordinem composuit; ille commune excogitavit consilium quo Confoederatio quoquoversum incursa esset: iussit Georgium Meade et Beniaminum Butler duces movere contra Lee prope Ricmondia; Franciscum Sigel (et deinde Philippum Sheridan) Vallem Shenandoah oppugnare; Sherman Atlantam capere et iter ad mare (Oceanum Atlanticum) facere; Georgium Crook et Gulielmum W.
== De pace ==
Cum satrapae Persici in sollicitudine essent propter renovatum Athenarum imperium maritimum, Thrasybulo classis praefecto, Artaxerxes II Persarum rex cum duce Lacedaemonio Antalcida iniit pactionem ad pacem instituendam; quare saepe haec nominatur pax Antalcidae seu pax Regis.
Caesar, De bello civili
Bellum Alexandrinum
Bellum Africum
De Bello Hispaniensi
Cicero, Epistulae ad Atticum
Cassius Dio, Historia Romana
Lucanus, Pharsalia sive de Bello civili
Plutarchus, Vitae Parallelaeː Caesar et Pompeius
Titus Livius, Ab urbe condita libri maxima ex parte perditi
In conspectum e longinquo, dabatur bellum anno 1861 exeunte inter Civitates Foederatas et Britanniam de Re Trent (Anglice: Trent Affair), quia nautae Classis Unionis Britannicam litterarum navem vaporariam postalem conscenderant et duos Confoederationis legatos ceperant; Londinium autem, et Vasingtonia, legatis a Lincoln liberatis, haec impedimenta exoneraverunt.
Productio media fecit in 1,1 decies centena milia hectolitrum per campaniam dividitur in duodecim AOC: Beaujolais, Beaujolais Villages et decem cruda (Morgon, Régnié, Moulin à vent, Cote de Brouilly, Brouilly, Juliénas, Saint-Amour, Chénas, Chiroubles et Fleurie).
In oratione aditiali, arguit Constitutionem esse "perfectiorem coniunctionem" quam Capita Confoederationis, pactum revera obligans; unde appellavit quamlibet secessionem "iure inritam." Dixit se noluisse bellum civitatibus meridionalibus inferre, neque in animo habuisse servitutem terminare ubi iam esset, sed se vim adhibere ut possessionem rerum foederatarum conservet.
Praefectus enim illis, nomine Yi Sunsin, vir magno ingenio olim cum Niuche bello implicatus omni studio incubuit, donec hostes fugatos usque ad montem insequeretur; his aliisque gestis suorum in praefectorum odium incurrit, ne maiores natu eius imperio subicerentur tanto belli ingeniosioris; qui igitur falso eum insimulantes defectionis adcusaverunt, qua causa omnibus cruciatibus laceratus, imperio abrogato, denique peditum in ordinem est relegatus.
Cum autem Russici iam e Balcania se recesserunt et mense Iunio etiam obsidio Durostori sublata est, postquam Omarus Pasha copias Turcorum novas adduxerat, milites Franci et Britannici die 8 Septembris eius anni iterum naves conscenderunt et in Crimaeam peninsulam navigaverunt, ut Sebastopolin portum classis Russicae aggrederentur.
Duas viae communicationis naturales advertent Bellijocensis septentrionem et meridiem Massivi montani : meridie, transiens de Tarare (Collis Silvaticorum, 725 metra) inter valle Turdine atque Rhins, tributaria Ligeris; transiens Beaujeu septentrionem, dona ad ortum de erosione interiorem Massivi, quam communicat ab Bella Villa cum Pulliaco par collis des Écharmeaux.
Hoc fuit cruentissimum belli proelium, aliquando habitum belli punctum commutationis, cuius ultimus impetus grandis desperatissimusque, Impetus Pickettianus, die 3 Iulii, saepe memoratur plurimus Confoederationis aestus accessus, non solum quia fuit finis propositi Lee ad Vasintoniam ex septentrionali premendam, sed etiam quia Vicksburgum Mississippiae, arx potentiae fluviatilis, proximo die—die libertatis Civitatum Foederatarum—expugnatum est.
== Sententiae nonnullae de bello ==
"Aequalitas haud parit bellum" (Erasmus, Adagia, e sententia soloniana "τὸ ἴσον πόλεμον οὐ ποιεῖ")
"Bellum omnium contra omnes"
"Dulce bellum inexpertis" (titulus adagii erasmiani -no 3001 -, longissimi omnium, e sententia pindariana "γλυκύς ἐστι πόλεμος ἀπείροισιν" (fr.
Exercituum Germanicorum universitas, quibus ob foedera inerant etiam legiones terrarum Germanicarum meridianarum, mense Iulio exeunte in acie inter Augustam Treverorum, Moguntiacum et Rastatt sic stabat: exercitus I generalis Caroli Frederici de Steinmetz in ala dextera, exercitus II principis Frederici Caroli Borussici in centro, exercitus III principis heredis Frederici in ala laeva.
=== Secessio Carolinae Meridianae ===
Praestans in auxilio nullificationis et secessionis civitas fuit Carolina Meridionalis, cuius legislatura Declarationem Praesentium Causarum Quae Secessionem Carolinae Meridionalis ex Unione Foederali Impellunt et Purgant die 24 Decembris 1860 sanxit.
Exercitus Meridionalis, Braxton Bragg duce, alteram Kentuckiae incursionem fecit, ubi Dominum Carolum Buell Legionis Praefectum in Proelio Perryvillae superavit; victoria autem fuit inutilis, nam Bragg, populo civitatis Confoederationem non iam suffragante, necesse fuit suum conatum liberationis Kentukiae continere.
Vasilij Vasil'evič Dokučaev; in pago Miljukovo tunc gubernii et nunc regionis Smolenscensis in familia sacerdotis orthodoxi natus die 17 Februarii 1846, Petropoli obiit die 26 Octobris 1903) fuit geologus et scientiae solorum peritus ("pater pedologiae" vocatus) Russicus, alumnus divisionis naturalis facultatis physico-mathematicae et annis ab 1884 ad 1897 mineralogiae et crystallographiae professor Universitatis Petropolitanae.
Tod)
Fabula de Sciuro Nuciola (Anglice The Tale of Squirrel Nutkin)
Fabula de Samuhele Barbato (Anglice The Tale of Samuel Whiskers)
Fabula de Thoma Feliculo (Anglice The Tale of Tom Kitten)
Fabula de Iohanno Mure Urbano (Anglice The Tale of Johnny Town-Mouse)
Fabula de domina Tiggi-Uinkel (Anglice The Tale of Mrs.
Vasilij Makarovič Šukšin; natus die 25 Iulii 1929  in pago Srostki districtus Biscensis tunc territorii Siberici et nunc territorii Altaici Russiae, mortuus die 2 Octobris 1974 in oppido Kletskaja regionis Volgogradensis) fuit scriptor prosaicus atque cinematographicus, moderator et actor cinematographicus Russicus Sovieticus.
Vasilij Michajlovič Golovnin; natus die 19 Aprilis 1776 in vico Gulynki tunc gubernii Moscuensis, nunc regionis Resaniensis Russiae, mortuus die 11 Iulii 1831 Petropoli) erat nauta, praefectus navalis et explorator Russicus, qui duas circumnavigationes (annis 1807–1809, in nave Diana, et in 1817–1819, in nave Camtschatca) perfecit, post liberatione e carcero a Bakufu in insulis Curilensis.
Beetle bank (Anglice, 'agger coleopterorum' vel 'scarabaeorum') in agricultura et horticultura est genus continentiae pestium biologicae, lacinia terrestris graminibus et/aut plantis perennibus conserta, intra agrum vel hortum, quae habitationem insectis utilibus, avibus, aliisque animalibus alit et praebet quae pestes praedantur.
Bavoradej tres uxores accepit, scilicet:

principissam Dipavarna ทิพวรรณ familiae regalis Chiangmai (qui postea uxor fuit fratri eius Charun)
principissam Srinual ศรีนวล familiae regalis Chiangmai
principissam Phachong Rachitra ผจงรจิตร์ sororem suam ex alia matre
Vasilij Andreevič Žukovskij; dir 29 Ianuarii anno 1783 natus et die 12 Aprilis anno 1852 mortuus) fuit poeta, scriptor, interpres et criticus litterarius Russicus, unus e conditoribus romanticismi et inspiratus a sentimentalismo in arte poetica Russica, ab anno 1827 socius honorarius et ab anno 1841 academicus Academiae Scientiarum Petropolitanae.
Bekenntnisse des Hochstaplers Felix Krull: Der Memoiren erster Teil (Latine 'Confessiones fraudatoris Felicis Krull') est mythistoria quam Thomas Mann scriptor Theodiscus anno 1954 denique absolvit ac publicavit, quamquam iam anno 1905 argumentum eius adumbrasse videtur annisque ab 1909 ad 1911 partes scripsisse quas separatim et diversis annis publicaverat.
Sententia civitatis est "Sub Umbra Floreo." Lingua Anglica est lingua officialis Belizanorum, dum plurimas alias linguas etiam loquuntur, ut creolam Belizensem, Hispanicam, Garifuna, Kekchi, Mopan Mayensem, Yucatec Mayensem, Saxonicam Mennonitam, et Cantonensem.
Vasilij Vasil'evič Rozanov; natus Vetlugae in urbe tunc gubernii Costromensis et nunc regionis Novogardiae Inferioris Russiae die 20 Aprilis [2 Maii] 1856; mortuus famis causa Sergiopoli in urbe tunc gubernii et nunc regionis Moscuensis Russiae die 5 Februarii 1919) fuit philosophus religiosus, criticus litterarius, et diurnarius Russicus.
Basilius Hume (natus George Haliburton Hume die 2 Martii 1923 Novi Castelli in comitatu Tina et Viuro, Britanniarum Regnum; Londonii die 17 Iunii 1999 mortuus), abbas Benedictinus cardinalis Ecclesiae Catholicae Romanae, fuit ab anno 1979 usque ad annum 1999 nonus archiepiscopus Vestmonasterii (Archidioecesis Vestmonasteriensis) et de ecclesiae Romanae primas Angliae et Cambriae.
Vasilij Aleksandrovič Suchomlinskij; 28 Septembris 1918–2 Septembris 1970) fuit paedagogus et scriptor Ucrainicus Sovieticus, correspondens Academiae Scientiarum Paedagogicarum RSFSR ab anno 1957) et Academiae Scientiarum Paedagogicarum URSS (ab anno 1968) socius, Heros Laboris Socialistici (ab anno 1968), magister emeritus scholae Ucrainicae SSR (ab anno 1969).
In Vita et Acta Basilii Presbyteri Martyris, opere metaphrastico, Basilium vexatione Flavii Claudii Iuliani adfectum, in custodiam datum, excruciatum, die 29 Iunii 362 necatum esse adseveratur; unde martyr die 22 Martii in Occidente, 1 Ianuarii ab Ecclesiis Orthodoxis commemoratur.
Beatrix Webb (apud Standish House vici Standish Glocestriae nata die 22 Ianuarii 1858 ; mortua in oppido Liphook Hantoniensis comitatus die 30 Aprilis 1943) fuit sociologiae et oeconomiae perita Britannica et conditor Scholae Scientiarum Oeconomicarum Londiniensis qui pro iuribus mulieribus et reformatione sociali conata fuit.
Inter notissima Basilii Stasov aedificia sunt:

Academiae Scientiarum aedificium in insula Basilii
Ecclesia cathedralis Trinitatis Ismaeliana Petropoli
Ecclesia cathedralis Transfigurationis Salvatoris Petropoli
Ecclesia cathedralis Alexandri Nevensis Saratoviae
Porta Narvensis Petropoli
Porta Mosquensis Petropoli
Palatium gubernatoris generalis Vilnae (quod nunc palatium praesidis Lithuaniae est)
Vladimirus Stasov, scriptor de artibus, filius eius fuit.
Bella Napoleonica in quinque certaminbus fuisse usitate dicuntur, quorum quodque ex distincta coniunctione Napoleoni adversante appellatur: bella Tertiae (1803–1806), Quartae (1806–1807), Quintae (1809), Sextae (1813–1814), et Septimae Coniunctionis (Bellum Centum Dierum saepe appellatum, 1815), cum Bello Paeninsulare (1807–1814) atque incursione Francica in Russiam (1812).
Beau Biden (natus Joseph Robinette „Beau“ Biden III  in Wilmington Delavariae die 3 Februarii 1969; mortuus cerebri cancro  in Bethesda Terrae Mariae die 30 Maii 2015), quadragesimi septimi Civitatum Foederatatum Praesidis Vicarii Iosephi Biden filius, fuit ipse politicus et iuris consultus Americanus.
Basilius Eliae filius Safonov (Russice Василий Ильич Сафонов, Vasilij Il'ič Safonov; natus in vico Iščerskaja die 6 Februarii 1852; mortuus Aquis Acidis die 27 Februarii 1918) fuit clavista et concentus magister Russicus, director Conservatorii Moscuensis annis 1889 - 1905, qui inter alia ab anno 1906 usque ad annum 1909 Orchestram philharmonicam Neo-Eboracensem duxit.
In hac pellicula, quae de homine Ethan Lawson Wate strigae Lena amore capto enarrat, hi histriones agunt:

Alden Ehrenreich: Ethan Lawson Wate
Alice Englert: Lena Duchannes
Ieremia Irons: Macon Ravenwood
Viola Davis: Amma
Emma Rossum: Ridley Duchannes
Thomas Mann: Link
Emma Thompson: Mrs.
Bavaria Superior (Theodisce Oberbayern) est provincia et provincia administrativa Bavariae 4 430 706 incolarum in austrooriente sita, in boreooriente ad Bavariam Inferiorem, in septentrionibus ad Palatinatum Superiorem et Franconiam Mediam, in occidente ad Suebiam finitima et Austriae in oriente et meridie adiacens.
1349)
Ioannes (natus 1338; mortuus 1390), qui postea nomen "Alexius" accepit imperioque successit
Maria (mortua 1408), quae nupsit Fahreddin Kutlug beg, emir Aq Qoyunlu
Theodora, quae nupsit Hajji 'Umar, emir Chalybiae
Basilius anno 1340 pharmaco necatus est iussu uxoris legitimae Irenae Palaeologinae, quae imperio successit.
Basilius Ioannis filius Suiscius (Russice Василий Иванович Шуйский/Vasilij Ivanovich Shuiskij), die 22 Septembris 1552 Novogardiae Inferioris natus et die 12 Septembris anno 1612 in Gostynin mortuus, fuit Moscovita nobilis et ab anno 1606 ad annum 1610 tzar Basilius IV.
== De classicis edendis ==
Nonnullas editiones principes Beato Rhenano debemus ː ita anno 1520 Velleius Paterculus, qui pugnam Armini contra Quintilium Varum primus narraverat, primum apud Iohannem Frobenium in lucem typographicam prodiit postquam manuscriptum librum in Murbacensi abbatia oblitum invenit.
Beatrix (vulgo Bea) Alonzo (patre Britanno matreque Philippina Caintae, in oppido Insularum Philippinarum, die 17 Octobris 1987 nata) est actrix et cantrix Philippina quae et in pelliculis cinematographicis conficiendis (inde ab anno  2003) et pro televisione (inde ab anno  2002, in praesenti pro ABS-CBN, societate televisifica ac divulgatoria Phlippina) partes in scaenis agit.
Vasyl' Semenovyč Lanovyj; natus familia Ucrainica Moscuae die 16 Ianuarii 1934; mortuus die 28 Ianuarii 2021) est actor theatralis atque cinematographicus Sovieticus et Russicus, Praemio Leniniano (anno 1980), titulo Artificis Popularis URSS (anno 1985) nonnullisque aliis signis laudis ornatus.
Sancta Begga Andennensis, circa annum 615 nata et die 17 Decembris anno 693 mortua, e domo Pippinidarum, fuit filia Pippini Landinensis et sanctae Ittae, uxor  Ansegisili filii Arnulfi Metensis, mater Pippini Heristaliensis, Martini Laudunensis et Clothildis regis Theuderici III uxoris.
Baucis et Philemon in fabula ab Ovidio in Metamorphosibus (8.626-724) narrata fuerunt pauperes magnanimi qui Iovem et Mercurium in casam suam receperunt, quo tempore dei ambo iuxta Tyanam incogniti iter fecerint, praebueruntque eis cenam generosam, quamobrem supplicium civibus Tyaneis destinatum evitaverunt.
Quod opus novum, a  corporatione radiodiffusionis Britannica pro "First Night of the BBC Proms 2020" mandatum et ab omnibus quinque orchestris BBC et cantoribus BBC separatim in quadragena peractum, cum omnes musicae actiones publicae propter pandemiam coronaviri prohiberentur, per machinam phonographicam impressum est atque in pellicula cum binis saltatoribus pro scaena photographica agentibus divulgatum est.
Opus finem capit cum novus "Ode an die Freude" textus a Sara Gabriel fictus canitur, de traumate operis ortus cogitans, resque futuras sperans."
Plus quam trecenti musici suas partes singulariter domu egerunt, atque Farrington cum ingeniariis electronicis diversos sonos consquentis in variis computatris accommodate commiscuerunt, ut tota permixtio honorifica in lucem grato animo proferretur.
Bebronus (-i, m.) sive Bevero (-nis, m.) (Francogallice Beuvron) est fluvius Franciae qui Coullons in pago Sologne oritur, regionem Centrum adluit et post praefecturas Ligerulam, Carum et Lidericum et carum praeterlapsus esse ostium in Candatum invenit quo fluvium Ligerim incidens ripa sinistra eum auget eoque confluit usque ad Oceanum Atlanticum.
Belgiratum (-i, n.) vel Belgirate (-is, n.) (alia nomina: Belgiras, atis; etiam: Bolgerate, Bulgarate, Bugirate, Buzirate) (Italiane: Belgirate) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Verbanensi-Cusiana-Oscelensi situm.
Bedacius (-i, m.) (Francogallice Bédat) est amnis Franciae qui in Orcines prope Augustonemetum oritur, regionem Arverniam adluit et post praefecturam Podium Dumiatis praeterlapsus esse ostium in Saint-Laure invenit quo Morge incidens ea confluit atque Elaverim deinde ac Ligerim augens usque ad Oceanum Atlanticum.
Battenheim est commune Francicum 1'409 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
Ita parentium impensis Felix ipse sub nomine de Venosta iter ingreditur atque Olisiponem in Lusitaniam pervenit ubi hospitis sibi benevolentissimi, professoris Kuckuck qui Museum Historiae Naturalis condiderat atque scientia sua adulescentis animum studio inflammaverat, filiam virginem formositate et loquacitate fretus seducere temptavit atque cum uxore fornicavit (hic liber finitur).
Primum moderatim agebant, sed Iosephus II multas emendationes vi obtinere conatus est, odium Belgarum excitans qui anno 1790 libertatem suam arrogaverunt (Provinciae Foederati Belgii quae nihilominus Luxemburgum non comprehendebant), sed in fine annis dominium Austriacum restitutum est post quod principes iterum moderatim agebant.
Aetate iam provecta poenituit Basilium de eius peccatis multis, et in loca sancta iter facere consilium cepit, sed suorum sociorum catervam secum duxit nec Hierosolymis moribus solitis destituit, omnia rumpens et humilitate carens; in Iordane fluvio nudus lautus est, quamquam praemonitus hoc nefas esse.
Bassemberg est commune Francicum 259 incolarum (anno 2013) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
In hac pellicula agunt:

Robertus Pattinson: Georges Duroy
Uma Thurman: Madeleine Forestier
Holliday Grainger: Suzanne Rousset
Christina Ricci: Clotilde de Marelle
Christina Scott Thomas: Madame Walter
Colm Meaney: Rousset
Natalia Tena: Rachel
Philippus Glenister: Charles Forestier
Iacobus Lance: Francois Laroche
Pip Torrens: Paul
Todd Peterson: diurnarius
Amy Marston: Nanny
Nomen adiectivum beat vulgo intra Afroamericanos illius temporis 'defessus' vel etiam 'demolitus' significare poterat, et ex imagine beat to his socks ('demolitus ad pedalia') deductum erat, sed Kerouac, imaginem vindicans, significationem mutavit ut connotationes upbeat ('surgentem'), beatific ('beatificam'), et on the beat ('in ictu') in musica comprehenderet.
Belbèze-en-Lomagne (ante diem 6 Decembris 2014 simpliciter Belbèse) est commune Francicum 141 incolarum (anno 2012) praefecturae Tarnis et Garumnae in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Tanta familiaritate amico utebatur, cui velut "alter ego" esse videbatur, ut non dubitarit textum manuscriptum quod in eius manus venerat et ab Erasmo adulescente Parisius scriptum erat ac postea neglectum, Familiarium Colloquiorum formulae inscriptum, sine permissu authoris sed cum praefatione qua originem textus explicabat, per Frobenium anno 1518 typographice divulgare.
Beinheim  est commune Francicum 1'871 incolarum (anno 2013) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Initio decennii 187 delineavit seriem picturarum, mala societatis coarguentium, e.g.: Supplicantium agmen rusticum in Pascha («Сельский крестный ход на Пасхе», 1861), Oratio sacra in vico («Проповедь в селе», 1861), Sorbitio theae in Mytišči («Чаепитие в Мытищах», 1862).
In paginis quas legere licet  videmus eum cuppedias adhuc puerum in taberna furantem, ne scholam adiret matrem medicumque simulando morbo decipientem ac deinde eodem modo insania simulata dilectum militarem effugientem, lenocinium Francofurti parumper agentem antequam Lutetiam iret atque in itinere pretiosa ornamenta divitis mulieris subriperet et furtim venderet ad pecuniam sibi parandam.
Recensio critica
"Beatus Rhenanus et les « Avis au lecteur » signés « Jean Froben » sur l'Histoire d'Ammien Marcellin et sur l'Histoire Auguste dans l'édition bâloise de juin 1518", Annuaire 1989, Les Amis de la bibliothèque humaniste de Sélestatː 27-50
Adalbertus Horawitz, Die Bibliothek und Correspondenz des Beatus Rhenanus zu Schlettstadt, Viennae, 1872.
Quamvis mater eum prohibebat, ancilla quaedam Basilii, quae et ipsa libellula sua 300 pud pondere centenos Novogardienses pertuderat, adduxit, et Basilius axe plaustri inimicos omnes prostravit necnon patrinum suum, senem formidabilem, qui campanam Sophiae Novogardiensis pro pileo gesserat.
Beatus Rhenanus ː eine biographie, Wien, 1872
Petrus Petitmengin, "La terminologie philologique de Beatus Rhenanus" in Beatus Rhenanus (1485-1547), lecteur et éditeur des textes anciens: Actes du Colloque International tenu à Strasbourg et à Sélestat du 13 au 15 novembre 1998 ː 195-222.
Post Laikam canem, quae anno 1957 spatium extraterrestre in Satellite secundo (vel Sputnik 2) navigavisset, Lisitchka et Tchaika(ru) (scilicet Latine Vulpecula et Larus) canes duae die 28 Iunii anni 1960 perierunt; nam astronavis earum secundo volatus trigesimo octavo explosa est.
Isabelle Diu, "Du modèle idéal de la bibliothèque humaniste à sa réalisation effective : Érasme et Beatus Rhenanus", Littératures classiques 2008/2(66) ː 39-52
Erasme, l'Alsace et son temps : catalogue de l'exposition réalisée à la Bibliothèque nationale et universitaire de Strasbourg,  Strasbourg, Palais de l'Université, 1971
Petrus Fraenkel, "Mélanchton, Beatus Rhenanus et Tertullien", Bibliothèque d'Humanisme et Renaissance, 1982 ː 357-360.
Basilius Basilii filius Kandinsky (Russice Василий Васильевич Кандинский, Vasilij Vasil'evič Kandinskij; natus 16 Decembris 1866; mortuus 13 Decembris 1944) fuit pictor, adumbrator graphicus artis studiosus Russicus, qui etiam in Germania et Francia vixit et arti abstractae operam dedit, sub specie?
Praeter hos tumulos, solum Iugum Cercalense (Lusice: Serra do Cercal), Districtu Caetobrigae finitimum prope Villam Novam Milium Fontium (Lusice: Vila Nova de Milfontes), et Iugum Mendrense (Lusice: Serra do Mendro), Districtu Eborae finitimum et Septemtrione Vidicariae, decoris digna sunt; 341 et 412 metra respective alta.
Vasilij Konstantinovič Bljucher; natus die 1 Decembris 1889 in vico Barščinka gubernii Iaroslaviensis Imperii Russici, mortuus die 9 Novembris 1938 Moscuae), particeps Belli Orbis Terrarum Primi, socius factionis communisticae ab anno 1916, clarus ductor 'Exercitus Rubri' Sovietici tempore Belli Civilis Russici, rerum militarium et politicarum peritus Sovieticus fuit.
Briefwechsel des Beatus Rhenanus gesammelt und herausgegeben von Adalbert Horawitz und Karl Hartfelder, Hildesheim, Georg Olms Verlagsbuchhandlung, 1966
Iohannes d'Amico, "Beatus Rhenanus, Tertullian and the Reformation: A Humanist’s Critique of Scholasticism", Reformationsgeschichte - Archive for Reformation History 1980 ː 37-63.
Bauzanum (-i, n.; alia nomina: Bausanium, Bozanum, Bolzanum, Bulsanum,  Pausanum, Pauzana, Pisonium, Pozanum; olim fortasse: Pons Drusi; Theodisce: Bozen; Ladine: Bulsan; Italiane: Bolzano) est urbs et municipium Italicum, circiter 107 000 incolarum, in regione Tridentino-Athesia Superiori / Tirolo Meridionali situm et caput Provinciae Liberae Bauzanensis vel Athesiae Superioris / Tirolis Meridionalis.
== Bibliographia ==
Sapientissimi Cardinalis Bessarionis Opera omnia, theologica, exegetica, polemica, partim jam edita, partim hucusque anecdota : accedunt ex virorum doctorum qui Graecas litteras in Italia instaurarunt supellectili litteraria selecta quaedam, Migne, Parisiis 1866 (Patrologiae cursus completus, Series Graeca 161).
Bavaria nova et regalis post aetatem Napoleonicam anno 1816 in congressu Vindobonae (Wiener Kongress) habito constituta primo in quindecim, tum in octo circulos divisa est; quorum unum, circulum Isarensem ("Isarkreis") dico cum capite Monachium, Rex Ludovicus primus anno 1837 "Bavariam superiorem" nominandum curavit.
Tadd Dameron, Gualterius Davis, Jr., Gulielmus Evans, Albertus Haig, Sadik Hakim, Barry Harris, Ahmad Jamal, Dux Jordan, Ludovicus Levy, John Lewis, Dodo Marmarosa, Carolus Mingus, Thelonius Monk, Oscar Peterson, Bud Powell, Horatius Silver, Leonardus Tristano, Georgius Wallington
Harmonium.
Plenius caput carminis sonat:
„Beatus ille, qui procul negotiis,

ut prisca gens mortalium,
paterna rura bobus exercet suis,
solutus omni faenore;
Neque excitatur classico miles truci
neque horret iratum mare
forumque vitat et superba civium
potentiorum limina.“ (Epodon II, 1-8)


== Nexus externi ==
In hydrographico rete, ultra Anam et suas plurimas sed paucae vis accessiones, aliae duae hydrographicae sinus ponderis sunt: Sadonis, in districtu in Arandis vicinitate orti et districtum Caetobrigae capessentis, et fluminis Mirae, in Iugo Calidarionis orti et in Oceanum Atlanticum prope Villam Novam Milium Fontium influentis.
Item sequenti anno apud eundem typographum opera Tertulliani, quamquam indoles timida et prudens Rhenani a vehementissimo et bellatorio genere dicendi apologetae Carthaginiensis multum distare videtur, sed typographi Basilienses velut suum munus in orbe typographico tum susceperant antiquissimos authores Christianos Latinos et Graecos edendos ː nonne circa idem tempus Iohannes Frobenius opera Divi Hieronymi et Novum Testamentum Graecum, ambo ab Erasmo curata, publicabat ??
Praecipua districtus iniquitas est Anae valles, e septentrione ad meridiem suam orientalem partem dividens, seiungens praecipuam planitiem a terra inter flumen et Hispanicos fines qui, iuxta cum iugis Algarbicis districtum meridie limitantibus iugis (Monchicensi, Calidarionis, Spinae Caninae; Lusice: Serra de Monchique, Serra do Caldeirão, Serra de Espinhaço de Cão) sunt loca iniquissima supremaque in districtu.
Hac in pellicula agunt inter alios:

Stewart Granger: Beau Brummell
Elizabeth Taylor: Lady Patricia Belham
Petrus Ustinov: Georgius, Cambriae princeps
Robertus Morley: Georgius III 
Iacobus Donald: Lord Edwin Mercer
Iacobus Hayter: Mortimer
Rosa Maria Harris: Maria Anna Fitzherbert
Paulus Rogers: Gulielmus Pitt Iunior
Noel Willman: Lotord Georgius Gordon Byron
3 - Le più belle donne del Boccaccio
1975 - Sweet love dolce amore (La donneuse)
1976 - Gli uccisori
1976 - Ragazzo di Borgata
1976 - Quelle strane occasioni
1976 - Perché si uccidono
1976 - La Polizia ordina: sparate a vista
1977 - Quella strana voglia d'amore
1979 - Pakleni otok
1979 - Drugarcine
1980 - I seduttori della domenica (Sunday lovers)
1982 - La villa delle anime maledette