aimgo/CorpusTrinum huggingface dataset:
Pudor inde et miseratio et patris Agrippae, Augusti avi memoria, socer Drusus, ipsa insigni fecunditate, praeclara pudicitia; iam infans in castris genitus, in contubernio legionum eductus, quem militari vocabulo Caligulam appellabant, quia plerumque ad concilianda vulgi studia eo tegmine pedum induebatur.
Quod utinam illum, quoius inpio facinore in has miserias proiectus sum, eadem haec simulantem videam et aliquando aut apud vos aut apud deos inmortalis rerum humanarum cura oriatur; ne ille, qui nunc sceleribus suis ferox atque praeclarus est, omnibus malis excruciatus inpietatis in parentem nostrum, fratris mei necis mearumque miseriarum gravis poenas reddat.
cum a Libone tribuno plebis Ser. Galba pro rostris vehementer increparetur, quod Lusitanorum magnam manum interposita fide praetor in Hispania interemisset, actionique tribuniciae M. Cato ultimae senectutis oratione sua, quam in Origines rettulit, subscriberet, reus, pro se iam nihil recusans, parvulos liberos suos et Gali sanguine sibi coniunctum filium flens commendare coepit, eoque facto mitigata contione qui omnium consensu periturus erat paene nullum triste suffragium habuit.
florea per verni qualis iuga duxit Hymetti aut Sicula sub rupe choros hinc gressibus haerens Pallados hinc carae Proserpina iuncta Dianae, altior ac nulla comitum certante, prius quam palluit et viso pulsus decor omnis Averno: talis et in vittis geminae cum lumine taedae Colchis erat, nondum miseros exosa parentes
Hac Iulianus rei novitate perculsus, et coniciens quorsum erumperet, si eisdem transisset intactis, retento milite circumvallare disposuit castella munita, quae Mosa fluvius praeterlambit, et ad usque quartum et quinquagesimum diem, Decembri scilicet et Ianuario mense, obsidionales tractae sunt morae, destinatis barbarorum animis incredibili pertinacia reluctantibus.
namque Alpibus ortus, avulsas ornos et adesi fragmina montis cum sonitu volvens, fertur latrantibus undis ac vada translato mutat fallacia cursu, non pediti fidus, patulis non puppibus aequus; et tunc, imbre recens fuso, correpta sub armis corpora multa virum spumanti vertice torquens immersit fundo laceris deformia membris.
Primus haec tertio consulatu Cn. Pompeius adstrinxit, imposuitque veluti frenos eloquentiae, ita tamen ut omnia in foro, omnia legibus, omnia apud praetores gererentur: apud quos quanto maiora negotia olim exerceri solita sint, quod maius argumentum est quam quod causae centumvirales, quae nunc primum obtinent locum, adeo splendore aliorum iudiciorum obruebantur ut neque Ciceronis neque Caesaris neque Bruti neque Caelii neque Calvi, non denique ullius magni oratoris liber apud centumviros dictus legatur,
quin potius scrutare Dei signacula in ipso fonte vetustatis, percurre scrinia primi scriptoris, quem non bardus pater aut avus augur, fabula nec veteris famae, nec garrula nutrix, nec sago clangore loquax et stridula cornix rem docuere Dei, sed coram proditus ipse, ipse Deus trepidum mortalem mitis amico inbuit adloquio seque ac sua summa retexit.
nam certe neque consilio primordia rerum ordine se suo quaeque sagaci mente locarunt nec quos quaeque darent motus pepigere profecto, sed quia multa modis multis primordia rerum ex infinito iam tempore percita plagis ponderibusque suis consuerunt concita ferri omnimodisque coire atque omnia pertemptare, quaecumque inter se possent congressa creare, propterea fit uti magnum volgata per aevom, omne genus coetus et motus experiundo, tandem conveniant ea quae convecta repente magnarum rerum fiunt exordia saepe, terrai maris et caeli generisque animantum.
Quando enim ego huic homini ac liberis eius, quando omnes mei gratiam referent? Quae memoria, quae vis ingenii, quae magnitudo observantiae tot tantisque beneficiis respondere poterit? qui mihi primus adflicto et iacenti consularem fidem dextramque porrexit: qui me a morte ad vitam, a desperatione ad spem, ab exitio ad salutem revocavit: qui tanto amore in me, studio in rem publicam fuit, ut excogitaret quem ad modum calamitatem meam non modo levaret, sed etiam honestaret.
sed Venus augusto de sanguine femina vili privatoque viro vetitum per dedecus haesit; et, si Rhea sacram lascivi Martis amore lusa pudicitiam fluviali amisit in ulva, crediderim generosae aliquem stirpis, sed eundem moribus infamem, conpressa virgine per vim se dixisse deum, ne stuprum numinis ullus obicere auderet turpi miseraeque puellae.
Ab his adulteria huiusmodi salutaris disciplinae subornata, ab his quaedam etiam fabulae inmissae quae de similitudine fidem infirmarent veritatis vel eam sibi potius evincerent, ut quis ideo non putet Christianis credendum quia nec poetis nec philosophis, vel ideo magis poetis et philosophis existimet credendum quia non Christianis.
Parietes omnes, uti iussitur, calce et caementis, pilas ex lapide angulari, tigna omnia, quae opus sunt, limina, postes, iugumenta, asseres, fulmentas, praesepis bubus hibernas aestivas faliscas, equile, cellas familiae, carnaria III, orbem, ahenea II, haras X, focum, ianuam maximam et alteram quam volet dominus, fenestras, clatros in fenestras maioris bipedalis X, luminaria VI, scamna III, sellas V, telas togalis duas, paullulam pilam ubi triticum pinsat I, fulloniam I, antepagmenta, vasa torcula II.
Et quia nullatenus ad orandum surgere, non facile ad explendum solitae psalmodiae cursum linguam vocemve poterat levare, didicit vir prudens affectu religionis dictante, per singulas diurnae sive nocturnae orationis horas aliquos ad se fratrum vocare, quibus psalmos consuetos duobus in choris resonantibus, et ipse cum eis quatinus poterat psallendo, quod per se solum nequiverat, eorum iuvamine suppleret.
Ceterum Nero usus est patriae ruinis exstruxitque domum, in qua haud perinde gemmae et aurum miraculo essent, solita pridem et luxu vulgata, quam arva et stagna et in modum solitudinum hinc silvae, inde aperta spatia et prospectus, magistris et machinatoribus Severo et Celere, quibus ingenium et audacia erat etiam, quae natura denegavisset, per artem temptare et viribus principis inludere.
Apollonia quoque cum circumsederetur et specus hostes fodiendo cogitarent sine suspicione intra moenia penetrare, id autem a speculatoribus esset Apolloniatibus renuntiatum, perturbati nuntio propter timorem consiliis indigentes animis deficiebant, quod neque tempus neque certum locum scire poterant, quo emersum facturi fuissent hostes.
Adulescente enim acerbitate, ratio-num inimica rectarum, trux suopte ingenio Valentinianus, post eiusdem Maximini adventum, nec meliora monente ullo nec retentante, per asperos actus velut aestu quodam fluctuum ferebatur et procellarum, adeo ut irascentis saepe vox et vultus et incessus mutaretur et color.
Ne quiesceret tamen, neve condemnaretur inertiae, Arbitionem et Agilonem, equestris pedestrisque militiae magistros, cum agminibus maximis properare coegit, non ut lacesserent Persas in proelia, sed praetenturis iuncturos citeriores Tigridis ripas, et speculaturos quonam rex erumperet violentus Addebatque monendo saepius et scribendo, ut si multitudo transire coepisset hostilis, referrent citius pedem.
Neque vero me haec ita prosecutum aestimes, quasi eos qui hanc tonsuram habent, condemnatos iudicem, si fide et operibus unitati catholicae faverint: immo confidenter profiteor, plurimos ex eis sanctos ac Deo dignos exstitisse, ex quibus est Adamnan abbas et sacerdos Columbiensium egregius, qui cum legatus suae gentis ad Aldfridum regem missus, nostrum quoque monasterium videre voluisset, miramque in moribus ac verbis prudentiam, humilitatem, religionem ostenderet, dixi illi inter alia conloquens:
qua potata salutari quiete sopiti diutina vi morbi repente sunt liberati, patrique indicaverunt vidisse se in somnis a nescio quo deorum spongea corpora sua pertergeri et praecipi ut ad Ditis patris et Proserpinae aram, a qua potio ipsis fuerat allata, furvae hostiae immolarentur lectisterniaque ac ludi nocturni fierent.
Ita cum rota progrediens secum agat tympanum imum et denticulum eius singulis versationibus tympani superioris denticulos inpulsu cogat praeterire, efficiet, <ut,> cum cccc imum versatum fuerit, superius tympanum semel circumagatur et denticulus, qui est ad latus eius fixus, unum denticulum tympani plani producat.
Quae superimposito moles geminata colosso stat Latium complexa forum? caelone peractum fluxit opus? Siculis an conformata caminis effigies lassum Steropen Brontenque reliquit? an te Palladiae talem, Germanice, nobis effinxere manus qualem modo frena tenentem Rhenus et attoniti vidit domus ardua Daci? Nunc age fama prior notum per saecula nomen Dardanii miretur equi, cui vertice sacro Dindymon et caesis decrevit frondibus Ide.
Verum quia de longe huc peregrini venistis, et ut ego mihi videor perspexisse, ea quae vos vera et optima credebatis, nobis quoque communicare desiderastis, nolumus molesti esse vobis: quin potius benigno vos hospitio recipere, et quae victui sunt vestro necessaria, ministrare curamus: nec prohibemus quin omnes quos potestis fidei vestrae religionis praedicando societis.
Age, L. Quinctius Cincinnatus qualem consulem gessit! cum honorem eius patres conscripti continuare vellent, non solum propter illius egregia opera sed etiam quod populus eosdem tribunos in proximum annum creare conabatur, quorum neutrum iure fieri poterat, utrumque discussit, senatus simul studium inhibendo et tribunos verecundiae suae exemplum sequi cogendo, atque unus causa fuit ut amplissimus ordo populusque tutus esset ab iniusti facti reprehensione.
En inquit cana Romanorum exercituum fides et religionibus firmis iuramenta constricta! Placet, fortissimi viri, pro ignotis tot suorum consurrexisse mucrones, utque Pannonius degener, labefactans cuncta et proterens, imperio quod ne votis quidem concipere ausus est umquam, potiatur, ingemiscere nos vestris nostrisque vulneribus! Quin potius sequimini culminis summi prosapiam, non ut rapiat aliena, sed in integrum maiestatis avitae restituatur, arma iustissima commoventem.
Itaque post aequinoctialem solis exortum, post plenilunium primi mensis hunc ex ordine subsequens, id est, post completam diem eiusdem mensis quartam decimam, quae cuncta ex Lege observanda accepimus, exspectamus adhuc monente Evangelio in ipsa hebdomada tertia tempus diei Dominicae, et sic demum votiva paschae nostri festa celebramus, ut indicemus nos non cum antiquis excussum Aegyptiae servitutis iugum venerari, sed redemptionem totius mundi, quae in antiqui Dei populi liberatione praefigurata, in Christi autem resurrectione completa est, devota fide ac dilectione colere, utque resurrectionis etiam nostrae, quam eadem die Dominica futuram credimus, spe nos certissima gaudere signemus.
Quod ut factum est, surrexit statim mulier sana, et non solum se infirmitate longa carere, sed et perditas dudum vires recepisse sentiens, obtulit poculum episcopo ac nobis: coeptumque ministerium nobis omnibus propinandi usque ad prandium completum non omisit; imitata socrum beati Petri, quae cum febrium fuisset ardoribus fatigata, ad tactum manus Dominicae surrexit, et sanitate simul ac virtute recepta, ministrabat eis.
quin etiam occultae vulgo increbrescere voces: solane fida suis, nos autem in funera laetae? non deus haec fatumque? quid imperat urbe nefanda? talibus exanimis dictis (et triste propinquat supplicium, nec regna iuvant) vaga litora furtim incomitata sequor funestaque moenia linquo, qua fuga nota patris.
Igitur senati decreto Q. Marcius Rex Faesulas, Q. Metellus Creticus in Apuliam circumque ea loca missi'ei utrique ad urbem imperatores erant, inpediti ne triumpharent calumnia paucorum, quibus omnia honesta atque inhonesta vendere mos erat'sed praetores Q. Pompeius Rufus Capuam, Q. Metellus Celer in agrum Picenum, eisque permissum uti pro tempore atque periculo exercitum conpararent.
Sed apud senatum omnia in maius celebrata sunt sententiis eorum, qui supplicationes et diebus supplicationum vestem principi triumphalem, utque ovans urbem iniret, effigiemque eius pari magnitudine ac Martis Ultoris eodem in templo censuere, praeter suetam adulationem laeti, quod Domitium Corbulonem retinendae Armeniae praeposuerat videbaturque locus virtutibus patefactus.
Et ante eum paucis annis tam severum illius Q. Macedonici in his gentibus imperium fuit, ut, cum urbem Contrebiam nomine in Hispania oppugnaret, pulsas praecipiti loco quinque cohortes legionarias eodem protinus subire iuberet, facientibusque omnibus in procinctu testamenta, velut ad certam mortem eundum foret, non deterritus proposito, quem moriturum miserat militem victorem recepit: tantum effecit mixtus timori pudor spesque desperatione quaesita.
Quod si haec exempla nihili putas ac me non ad causam agendam, verum ad censum disserendum vocasti, ne quid tu rerum mearum nescias, si tamen nescis, profiteor mihi ac fratri meo relictum a patre HS XX paulo secus, idque a me longa peregrinatione et diutinis studiis et crebris liberalitatibus <non> modice imminutum.
sed hunc, cuius felicitas semper plenis velis prosperum cursum tenuit, Orontes, Darei regis praefectus, in excelsissimo Mycalensis montis vertice cruci adfixit, e qua putres eius artus et tabido cruore manantia membra atque illam laevam, cui Neptunus anulum piscatoris manu restituerat, situ marcidam Samos, amara servitute aliquamdiu pressa, liberis ac laetis oculis aspexit.
Contra Romani, quamvis admodum pauci, tamen fortibus animis, victoriisque antegressis elati, densetis lateribus, scutisque in testudinis formam cohaerenter aptatis, restiterunt gradibus fixis, et a sole orto usque ad diei extimum pugna protenta, paulo ante vesperam visus est Firmus, equo celsiori insidens, sago puniceo porrectius panso, milites clamoribus magnis hortari, ut dedant Theodosium opportune, truculentum eum appellans et dirum, et suppliciorum saevum repertorem, si discriminibus eximi vellent, quae perferebant.
recte itaque Aeschines, cum propter iudicialem ignominiam relictis Athenis Rhodum petisset, atque ibi rogatu civitatis suam prius in Ctesiphontem, deinde Demosthenis pro eodem orationem clarissima et suavissima voce recitasset, admirantibus cunctis utriusque voluminis eloquentiam sed aliquanto magis Demosthenis, quid si inquit ipsum audissetis? tantus orator et modo tam infestus adversarius sic inimici vim ardoremque dicendi suspexit ut se scriptorum eius parum idoneum lectorem esse praedicaret, expertus acerrimum vigorem oculorum, terribile vultus pondus, accommodatum singulis verbis sonum vocis, efficacissimos corporis motus.
Sed ut Dei potentia manifestior appareret, quidquid custodire tentaverat turba, consumitur; quod vero iacens et infirmus defenderat, reserato hospitio sancti viri, expavescens flamma transilivit, ultra citraque desaeviens, et inter globos flammantis incendii, incolume tabernaculum quod habitator inclusus servabat, emicuit.
an fratris te bella mei patriaeque biremes terrificant magnoque impar urgeris ab hoste? finge rates alias et adhuc maiora coire agmina; nulla fides? nullis ego digna periclis? non merui mortemque tuam comitumque tuorum? vellem equidem nostri tetigissent litora patris te sine duxque illis alius quicumque fuisset.
Scipio autem Africanus superior, quem di immortales nasci voluerunt ut esset in quo virtus se per omnes numeros hominibus efficaciter ostenderet, solutioris vitae primos adulescentiae annos egisse fertur, remotos quidem a luxuriae crimine, sed tamen Punicis tropaeis, devictae Carthaginis cervicibus imposito iugo teneriores.
Idemque Iuppiter postea praestantissimorum ducum nostrorum sagacibus consiliis propitius aspiravit: nam cum alterum Italiae latus Hannibal laceraret, alterum invasisset Hasdrubal, ne duorum fratrum iunctae copiae intolerabili onere fessas simul nostras urguerent, hinc Claudii Neronis vegetum consilium, illinc Livii Salinatoris inclita providentia effecit: Nero enim, compresso a se in Lucanis Hannibale, praesentiam suam, quoniam ita ratio belli desiderabat, mentitus hosti, ad opem collegae ferendam per longum iter celeritate mira tetendit.
pro caeca libido! quid hoc est, quod cum se thalamis desponsam mens bona iustis noverit, inque torum regis nuptura vocetur, et regis semper iuvenis senioque repulso divinum decus aeterno servantis in ore, malit adulterium fulvo et se munere vilem vendat nocticolae spurcis conplexibus Indi, aspernata Dei fusam per virginis artus progeniem dulcesque vocans in fornice natos? sentio quam contra moveat pellacia litem, quo dente obnitens spinosa calumnia pugnet nosque lacessito vocet ad luctamina vero.
Pande, duplex Arelate, tuos blanda hospita portus, Gallula Roma Arelas, quam Narbo Martius et quam accolit Alpinis opulenta Vienna colonis, praecipitis Rhodani sic intercisa fluentis, ut mediam facias navali ponte plateam, per quem Romani commercia suscipis orbis nec cohibes, populosque alios et moenia ditas, Gallia quis fruitur gremioque Aquitania lato.
Laudabile duodecim fascium religiosum obsequium, laudabilior quattuor et viginti in consimili re oboedientia: a Tiberio enim Graccho ad collegium augurum litteris ex provincia missis, quibus significabat se, cum libros ad sacra populi pertinentes legeret, animadvertisse vitio tabernaculum captum comitiis consularibus, quae ipse fecisset, eaque re ab auguribus ad senatum relata, iussu eius C. Figulus e Gallia, Scipio Nasica e Corsica Romam redierunt et se consulatu abdicaverunt.
ac velut ille fluctibus Ioniis Calabrae datus arbiter alno (nec rudis undarum, portus sed linquere amicos purior Olenii frustra gradus impulit astri), cum fragor hiberni subitus Iovis, omnia mundi claustra tonant multusque polos inclinat Orion, ipse quidem malit terras pugnatque reverti, fert ingens a puppe Notus, tunc arte relicta ingemit et caecas sequitur iam nescius undas: talis Agenoreus ductor caeloque morantem Luciferum et seros maerentibus increpat ortus.
== Duces mundi ==
Anglia — Aethelredus II Angliae
Cathaia — Shengzong
Corea — Mokjong Coreae Rex
Dania et Norvegia — Sueno I
Francia — Robertus II Franciae
Hispania
Hisham II Calipha Cordubae
Sancius III Magnus rex Aragoniae et Navarrae.
Cum Manetho Necherophes, et index Augustae Taurinorum Nebka, primum domus tertiae rectorem nominent, multi Aegyptologi nunc censent Tosorthrum fuisse primum huius domus regem, ordinem dicentes quo nonnulli Cheopis antecessores in Papyro Westcar commemorati sunt, significare Nebka inter Tosorthrum et Huni, non ante Tosorthrum, poni.
1 tonna = 1000 chiliogrammata = mille chiliogrammata (sive chiliogrammatum)
1 tonna = 1 000 000 grammatum = decies centena milia grammatum
1 chiliogramma = 0.001 tonnae = millesima tonnae (pars)
1 gramma = 0.000 001 tonnae = decies centies millesima tonnae (pars)
Tonna etiam est prima potentiae explosivae aequivalenti TNT unitas.
Quamquam Fétis verbum tonalité pro nomine generali rationis structurae musicae, dixitque de generibus tonalitatum (Francice types de tonalités), non de ratione singulari, nomen hodie saepissime adhibetur ad significandam tonalitatem maiorem–minorem, rationem structurae musicae per aetatem usus communis adhibitae.
Tokutaro Ukon (Iaponice 右近 徳太郎, Ukon Tokutaro, natus in Hyogo die 23 Septembris 1913; mortuus die Martii 1944) fuit pedilusor Iaponiensis, et etiam Turmae Pediludicae Nationalis Iaponiae (1934 - 1940) lusor.
Tonga (Tongane Tonga), sive Regnum Tongae vel Regnum Tonganum (Tongane Pule'anga Fakatu'i 'o Tonga, Anglice Kingdom of Tonga), e nomine Proto-Polynesico tonga 'meridies'), est libera civitas insularis Polynesia in Oceano Pacifico Australi sita, amplius 170 insulas divisas in praecipua archipelaga tria complectens, et iacens tertia spatii parte a Nova Zelandia ad Havaianas Insulas, ad orientem Insularum Vitiensiium circiter 650 chiliometra.
Titus fluvius (-i, m.) sive Tetus fluvius (Francogallice: Trieux, Gallonice  , Britonice Trev) est amnis Franciae qui in Kerpert oritur, Britanniam Minorem rigat et post praefecturam Litora ad Mare praeterlapsus esse ostium Insulae Brithiaci archipelagi frontibus obversus Ploubazlanec Lézardrieuxque inter invenit influitque in Manicam.
Anno 1993 parieti eiusdem ecclesiae externo tabula affixa est, cuius inscriptione in lingua theodisca affirmatur Ioannem Volfgangum Goethium, ut in suo Itinere per Italiam (Italienische Reise) legitur, anno 1787 hoc in loco versatum et magnam inspirationem ad clarum suum drama Torquato Tasso elaborandum accepisse.
In actione, quae mense Aprili 2012 edita est, agunt hi histriones:

Woody Allen: Jerry
Judy Davis: Phyllis
Flavius Parenti: Michelangelo
Alison Pill: Hayley, Michelangelo amans
Fabius Armiliato: Giancarlo, Michelangelo pater
Alec Baldwin: John
Robertus Benigni: Leopoldo
Jesse Eisenberg: Jack
Greta Gerwig: Sally
Helena Page: Monica
Alexandra Mastronardi: Milly
Alexander Tiberi:  Antonio
Penelope Cruz : Anna
Antonius Albanese: Luca Salta
Tormenta (n/pl), vel (pyro)ballistaria, vel artilleria, vel ars tormentaria, vel machina bellica, vel machinaria, vel tormenta bellica primum ad quemvis circulum peditatus ballistis vel catapultis armatum referebatur, postea ad machinas bellicas, quae proiectilia aliaque missilia longius ferunt quam milites suis telis.
Perducti ad antistites templi, etsi manifestum erat eos per errorem ingressos, tanquam ob infandum scelus interfecti sunt: Acarnanes suorum nece commoti, ad vindicandos illos auxilium a Philippo petierunt, qui terram Atticam igne ferroque vastavit, urbes complures cepit, Athenas ipsas oppugnavit.
Tlepolemus (Graece: Τληπόλεμος) est nomen horum hominum:

filius Herculis, vide Tlepolemus (mythologia);
satrapa Carmaniae ab anno 325 a.C.n., vide Tlepolemus Pythophanis filius;
minister Aegypti Ptolemaeo II regnante, vide: Tlepolemus (Ptolemaei II minister);
minister et regens Aegypti sub regno pueri Ptolemaei V, vide Tlepolemus (Ptolemaei V minister);
Tlepolemus praeterea est nomen asteroidis, vide (15651) Tlepolemos
In hac pellicula, in qua enarratur de histrione, qui opera invite caret et ergo mulierem simulat, ut operam in comoedia dare possit, hi actores agunt:

Dustin Hoffman: Michael Dorsey / Dorothy Michaels
Jessica Lange: Julie Nichols
Teri Garr: Sandy
Dabney Coleman: Ron Carlisle
Carolus Durning: Les Nichols
Gulielmus Murray: Jeff Slater
In hac pellicula hi histriones agunt:

Lucas Paschalis Medici: Petrus Franciscus "Checcus" Zalo
Souleymane Sylla: Oumar
Manda Touré: Idjaba
Nassor Said Birya: Doudou
Alexis Michalik: Alexandre Lemaitre
Arianna Scommegna: Nunzia
Antonella Attili: domina Lella
Iannis D'Addario: Luigi Gramegna
Nicola Nocella: advocatus Russo
Sara Putignano: Nicla (prima uxor)
Diletta Acquaviva: Barbara (secunda uxor)
Barbara Bouchet: signora Inge
Nicola Di Bari: avunculus Nicola
Toranus (Turanu secundum dialectum localem) est vicus circiter 700 incolarum in municipio Burgi Collis Fegati, in provincia Reatina, in Latio, apud fines inter Cicolanum(it) et Marsicam(it)(d) situs; 725 metris super maris aequorem iacet, ad pedes Montium Ducissae(it) et Montis Velini(it).
Cum Devereaux cum Nicola uxore Michaelam filiam et Franciscum Picard generum Novum Eboracum iter nuptiale facientes comitatur, iam Nordstrom in deversorio familiam Devereaux opperitur reluctantemque Andream hortatur, ut in deversorium Theresa in Harlem situm se conferat ex Nationum Unitarum delegatione Cubana indicia militarium operarum a Sovieticis in Cuba factarum conlecturus.
Toshio Iwatani (Iaponice 岩谷 俊夫, Iwatani Toshio, natus in Hyogo die 24 Octobris 1925; mortuus die 1 Martii 1970) fuit pedilusor Iaponiensis, et etiam Turmae Pediludicae Nationalis Iaponiae (1951 - 1956) lusor.
A short history of Latin drama in the time of the Republic, Londini, 1950 Recensio critica
Edmond Courbaud, de Comoedia togata, Lutetiae Parisiorum, 1899 (Latine)
André Daviault, "Togata et Palliata", Bulletin de l'Association Guillaume Budé, 1979ː 422-430
Tibor Dénes, "Quelques problèmes de la « Fabula togata »", Bulletin de l'Association Guillaume Budé, 1973ː 187-201
Ioannes Henricus Neukirch, De fabula togata Romanorum: accedunt fabularum togatarum reliquiae, Lipsiae, 1833.
Structura chemica sua est N-[(isopropylamino)carbonyl]-4-[(3-methylphenyl)amino]pyridinum-3-sulphamidicum, acidum 4-chloro-2-[(furan-2-ylmethyl)amino]- 5-sulfamoylbenzoicum, quod est amidum acidi sulphonici (-S(=O)2-NH2) cum pyridino (anulus cum quinque atomis carboniorum et uno nitrogeniorum), deinde cum amino (-NH2-), tum methylphenylum (anulus cum sex atomis carboniorum et uno -CH3), sicut (adverse) cum amino -NH2-), deinde carbamoylo (–CO–NH2) et isopropano.
=== Inventores Europaei ===
Die 10 Maii 1616, Iacob Le Maire ("praeses" classis dictus), Gulielmus Schouten ("patronus" classis), et Ioannes Schouten (Gulielmi frater), exploratores Nederlandenses in tribus navibus primum navigantes sed nunc in duabus, Tafahos et Niuatoputapu, Insulas Tonganas, attigerunt; Niuafoou mox quoque.
== De deis a Tatio Romam invectis ==
Apud historicos Romanos Sabini, cum viri severi et strenui, tum etiam pii religiosique habebantur : itaque ante Numam (secundum regem Sabinum qui conditor religionis Romanae vulgo habetur), Tatius plures cultus introduxisse atque aras posuisse dicitur, quos Varro nobis ita enumeravit : Ops, Flora, Veiovis, Saturnus, Sol, Luna, Volcanus, Summanus, Larunda, Terminus, Quirinus, Vortumnus, Lares, Diana et Lucina.
Inter Civitates Foederatas, urbes quibus sunt notabilis hominum Tonganorum-Americanorum numerus sunt Seattlum in Vasingtonia; Portlandia in Oregonia; Ancoraria in Alasca; Imperium Interius, Sanctus Matthaeus, Palus Altus Orientalis, Sanctus Bruno, Quercupolis, Sanctus Iosephus, Anglisilva, Angelopolis in California; Urbs Lacus Salsi in Uta; Kona et Lahaina in Havaiis; Reno in Nivata; Petropolis in Florida; et Eulessopolis in Texia, in metropolitana Dallasii-Arcis Vorthensis regione.
== Historia ==
Tonadicum fuit municipium Italiae, circiter 1 520 incolarum, in Regione Tridentino-Athesia Superiori/Tirole Meridionali ac in Libera Provincia Tridentina (Tridentino) situm; die 1 Ianuarii 2016 coniunxit se cum Municipiis Feriae de Primerio, Sibrorii et Transaquae, ut constituiret municipium novum Primerii Fani Sancti Martini Castrotii.
Tonality, Modality, and Atonality, solomonsmusic.net
Basic guide to tonal theory, www.tonalityguide.com
The Tonal Centre, www.andymilne.dial.pipex.com
Algebra of Tonal Functions, sonantometry.blogspot.com
Mapping Tonal Harmony, mdecks.com
A model of analysis for the tonal harmonic discourse, bw.musique.umontreal.ca
Iam mortua erat Tatia cum Numa rex electus esset, sed successionem regum Romanorum ab historicis traditam diligenter inspicienti constat regnum a socero ad generum transire solere: qui mos imperii per feminas tradendi fortasse Etruscus fuit quoniam in iure Romano posteriore nullum vestigium matriarchiae huiusmodi invenitur.
== Partium distributio ==
Primae
Paulus Newman est Michael Armstrong physicus
Iulia Andrews est Sara Sherman
Secundae
Lila Kedrova est comitissa Kuczynska
Wolfgangus Kieling est Hermannus Gromek
Tamara Tumanova est princeps ballatrix
Ludovicus Donath est professor Gustavus Lindt
Hansjörg Felmy est Henricus Gerhard
Gunterus Strack est professor Carolus Manfred
David Opatoshu est Jacobi, praefectus laophorio falso vectorum
Gisela Fischer est dr.
Marchio de Pombal (natus Sebastianus Iosephus de Carvalho e Mello die 13 Maii 1699 Olisipone, mortuus die 8 Maii 1782 in Pombal) fuit primus minister Portugalliae Iosepho I regnante et saeculo duodevicesimo vir publicus Portugalliae maximi momenti.
Marcus Kac (natus Marek Kac [ˈkaʦ]familia Iudaica in Kremenez, hodie urbe ad Ucrainam pertinente die 3 Augusti 1914; mortuus est die 26 Octobris 1984 in California), Hugonis Steinhaus discipulus et socius, fuit mathematicus Polonus-Americanus scholae mathematicae quae Leopolitana dicitur.
Marcellus Pilet-Golaz (natus die 31 Decembris 1889 Cociniaci in pagi Valdensis oppido; Lutetiae obiit die 11 Aprilis 1958) fuit orator et vir publicus Helveticus, ab anno 1929 usque ad annum 1944 fuit minister Consilii Foederalis et inter secundum bellum mundanum minister negotiorum externorum.
Hac classe ad Euboeam appulsa insulam vastaverunt ac celeriter Eritream ceperunt, inde ad Graeciam accesserunt, Datis prudens arbritabatur a terra oppugnare Athenas, quia ab altis urbis muris periculosam e mare existimavisset incursionem, quamobrem cum copiis ad campum Marathona descenderunt.
Omnem cursum honorum equestrem, eximiae virtutis causa, splendide percucurrit : nam primo bis centurio primipilus fuit, ac postea deinceps tribunus quintae cohortis vigilum, tribunus cohortis decimae urbanae, tribunus cuiusdam cohortis praetoriae, procurator Asturiae et Gallaeciae, procurator regni Norici, procurator Belgicae et duarum Germaniarum, ac tandem Romam regressus procurator a rationibus et praefectus vigilum.
Nejman; natus 8 Octobris 1911 Neshinae in urbe tunc gubernii Czernihoviensis Imperii Russici, nunc regionis Czernihoviensis Ucrainae, mortuus 16 Augusti 1969 Moscuae) erat actor et cantor Sovieticus, anno 1951 Praemio Staliniano, et anno 1965 titulo Artificis Popularis RSFSR ornatus.
Marathonia pugna, quae etiam liberius dicta est proelium apud Marathona factum (Graece: Μάχη τοῦ Μαραθῶνος), fere die 12 Septembris anno 490 a.C.n., cum Persae Graeciam primum invasissent, inter Athenienses a Plataeensibus adiutos et copias Persarum Datide Artapherne ducibus commissa est.
Marcus Augé (vulgo Marc Augé, natus Pictavii die 2 Septembris 1935; mortuus Lutetiae Parisiorum 24 Iulii 2023) fuit anthropologus Francicus qui hac praecipue de causa innotuit, quod invenit atque anno millesimo nongentesimo nonagesimo secundo per opus cui titulus primigenius Francogallicus est Non-Lieux.
Introduction à une anthropologie de la surmodernité vulgavit vocabulum “nonlocorum” (non-lieux), qui ei sunt loci "anonymi" (sicut aeriportus, popinae viariae, pantopolia, sed etiam profugorum castra) qui simillimi ubique terrarum sunt neque ullam identitatem exprimunt geographicam aut historicam necnon nota sunt illius “supermodernitatis” (surmodernité), de qua, cum notionem nonlocorum explicaret, ipse scripsit.
Marckolsheim (Germanice ) est commune 4130 incolarum (anno 2006) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
Márcio Melo (natus Florianopoli die 26 Maii 1906; Urbe Fluminensi mortuus die 31 Ianuarii 1991) fuit miles Brasilianus, qui fuit sodalis collegi militaris qui anno 1969 sexaginta dies accurate a die 31 Augusti usque ad diem 30 Octobris ad interim Brasiliae praefuit.
Meque nobilitas diutius demonstranda est: quippe Aemilium genus fecundum bonorum civium, et qui eadem familia corruptis moribus, inlustri tamen fortuna egere." 
Filia Aemilia Lepida Druso Iulio Caesari nupsit, filius adoptatus Marcus Aemilius Lepidus familiaris Caligula et sororis Iuliae Drusillae maritus a Caligula anno 39 caesus est.
In conventu Matriti exstat, professa, atque filia Lupi de Vega poetae Hispani; puritate, humilitate et caritate praestantissima, magna qua Beatissimam Virginem devotione prosequebatur, ducta, sublimissima de Maternitate Mariae poemata composuit, peritorum iudicio immortalitate digna, quae manuscripta in praedicto conventu conservantur.
Marcellus Iosephus das Neves Alves Caetano magis notus simpliciter ut Marcellus Caetano (natus die 17 Augusti 1906 in Olisipone – mortuus est Urbe Fluminensi in Brasilia die 26 Octobris 1980), iuris consultus et iuris professor, fuit Ministrorum Praeses Lusitaniae ab anno 1968 usque ad Res Novas Lusitanicas, quae dicuntur Res Novae Caryophyllorum (Lusitanice Revolução dos Cravos) die 25 Aprilis 1974.
Marcus Fidelis Suárez (natus Marco Fidel Suárez Hatoviejo in oppido Columbiano die 23 Aprilis 1855; Bogotae mortuus die 3 Aprilis 1927) fuit politicorum peritus qui a die 10 Augusti 1918 usque ad diem 10 Augusti 1921 Columbiae praeses fuit.
Marcus Ricardus Hamill (Anglice: Mark Richard Hamill; natus die 25 Septembris 1951 Quercupole) est actor, artifex vocalis, productor cinematographicus, moderator cinematographicus, et scriptor, notissimus ut Lucius Skywalker in primis pelliculis tribus a Bella Stellaria (Anglice: Star Wars) et sicut persona vocis ut Joker in serie televisifica Batman: The Animated Series, in eius variis spin-offs, et in ludis televisificis Batman: Arkham Asylum et Batman: Arkham City.
Catalogue d'exposition (Fribourg, MAHF, 7 novembre 2014 – 22 février 2015; Ligornetto, Museo Vela, 26 avril – 30 août 2015; Musées nationaux du Palais de Compiègne, 16 octobre 2015 – 1er février 2016; Pregny-Genève, Musée des Suisses dans le monde, février – juin 2016), Milano 2014.
Marcus Antonius Bragadinus vel Bragadenus (Italiane Marcantonio Bragadin aut Marco Antonio Bragadin, Venetiae natus die 21 Aprilis 1523; mortuus Famagustae in  Cypro die 17 Augusti 1571) fuit Reipublicae Venetae exercituum dux et generalis, qui Cyprum ab Ottomanis frustra defendit.
In hoc ratione, Ruskinis conceptus sic principalis erat ut Proust cognoscere Ruskinis libros "corde " declamaverat, sicut "The seven lamps of Architecture"(Septem lanternae Architecturae), "The Bible of Amiens "(Amiensis liber), et "Praeterita."
Proust duas ex Ioannis Ruskin operibus traducere statuit, sed is ab ignorantia linguae Anglicae impeditus est.
Multi ex eius discipulis tunc quasi flos litterarum francogallicarum erant, inter quos Remigius Bellaqueus, Ioannes de la Taille, Stephanus Iodellus, Ioannes Vauquelin de La Fresnaye, Ioannes Antonius Baifius, Ioachim Bellaius et, primus inter pares, Petrus Ronsardus.
== Taciti narratio de morte Vestini ==
De hac re Tacitus annalibus rettulit: "Opperiebatur Nero, ut Vestinus quoque consul in crimen traheretur, violentum et infensum ratus, sed ex coniuratis consilia cum Vestino non miscuerant quidam vetustis in eum simultatibus, plures, quia praecipitem et insociabilem credebant.
== Fontes ==
Appianus, libro secundo Bellorum civilium 41, 107, 124, 126, 130-132 necnon libro tertio 190, 304, 331-332, 340-348 et libro quarto 4-13, 45, 132, 215-219 et libro quinto 12, 47, 223, 391, 403-408, 430-432, 487, 506-524, 543.
Marcellus Lippi (Viae Regis die 12 Aprilis 1948 natus) est athleta qui fuit clarus pedilusor atque, ab anno 2004 usque ad 2006 et iterum ab anno 2008 usque ad 2010, fuit Turmae Pediludicae Nationalis Italicae palaestricus magister seu exercitator.
Plerique historici hodie putant  Marcum Fabium Buteonem  legationis ducem fuisse (potius quam Quintum Fabium Cunctatorem) quae vere anni 218  mandatu senatus populique Romani  de Sagunto Hannibali oppugnato Carthaginem missa Poenis senatoribus iniunxit ut sive bellum sive pacem eligerent.
Annis insequentibus artifices, scriptores, editores, ganeones frequentabat; vitas et mythistorias plures composuit: inter has L'Homme et la montagne (1925) de alpinista ficto (sibi haud dissimili), La Vie et la passion de Dodin-Bouffant (1920) et Guinoiseau (1926) de ganeonibus (Camillo Cerf et Curnonsky persimilibus).
Lepidus and the Second Triumvirate',  Arctos : Acta philologica Fennica 1991(25) : 5-16
Philippus Coarelli, 'Lépide et Alba Fucens', Revue des Études Anciennes, 1998(100) : 461-475 Hic legere potes
Iulianus Guey, 'Lépide à Thabraca' , Karthago : revue d’archéologie méditerranéenne 1958(IX) : 79-88
Leonia Hayne, 'The defeat of Lepidus in 36 B.C.' 1974 Hic legere potes = Acta Classica 17 (1974), 59–65
'Lepidus' role after the Ides of March', Acta classica 1971(14) : 109-117.
Anno 54 cum consulatum ad proximum annum suffragante Pompeio peteret, a Sardis et Valerio Triario apud repetundarum praetorem Marcum Porcium Catonem ob res in Sardinia gestas accusatus non minus quam sex patronos pro se dicentes praebuit, quorum notissimi sunt Publius Claudius Pulcher, Quintus Hortensius et Cicero qui die 2 septembris orationem Pro Scauro inscriptam habuit.
Deinde Romam de permutandis captivis dato iureiurando missus est, ut, si non impetrasset, rediret ipse Carthaginem: qui cum Romam venisset, inductus in senatum mandata exposuit, et primum ne sententiam diceret recusavit, causatus se, quoniam in hostium potestatem venisset, iam non esse senatorem.
5232 legimus Marcabrunem, originis incogniti, depositum fuisse ad portam divitis cuiusdam; alumnum esse equitis Aldrici del Vilar apud Auvillar, discipulum trobatoris Cercamonis; cognomina habuisse Pan-perdut (scilicet "panis perditus") et postea Marcabru; in fine interfectum esse a patriciis Gasconiae de quibus multa mala dicaverat.
De quo certamine mira fabula narrata est : nam cum Horatius postes templi manu iam teneret atque sacra verba nuncuparet, frater alterius consulis, Marcus Valerius, filium Horatii ab hostibus occisum esse falso rettulit ne dedicationem peragere posset pater lugens (luctus enim "impurum" facere vulgo credebatur).
Marcellus Franciscus Lefebvre (Francogallice Marcel François Lefebvre), natus Turcundii die 29 Novembris 1905 - obiit Octoduri, Helvetia die 25 Martii 1991, sacerdos et episcopus catholicus Francicus, episcopus Dakarensis, archiepiscopus Tutelensis, retractus ab hoc honore ut vitaret reformationem liturgicam, fuit anno 1970 conditor Fraternitatis Sacerdotalis Sancti Pii Decimi (FSSPX).
"Hoc vos, inquit, si feceritis, nihilo eritis Afris meliores." Consul tacere iussit eos qui par pari referri volebant, et conveniens gravitati Romanae responsum dedit: "Isto te metu, Hanno, fides Romana liberat." De pace non convenit, quia nec Poenus serio agebat, et consul victoriam quam pacem malebat.
Lipsiae: Teubner, 1916 (Latine)
Alf Önnerfors, "Marcellus, De medicamentis: Latin de science, de superstition, d’humanité" in Guy Sabbah, ed., Le latin médical: La constitution d’un langage scientifique: réalités et langage de la médecine dans le monde romain (Université de Saint-Étienne, 1991)
Carmélia Opsomer, Robert Halleux, "Marcellus ou le mythe empirique" in Philippe Mudry, Jackie Pigeaud, edd., Les écoles médicales à Rome.
Quamvis servili stirpe trium reginarum maritus fuit, inter quas erant filia quaedam Herodis Agrippae I Drusilla nomine, femina Iudaea quae Felicis gratia maritum Azizum, regem Emesae, reliquit et ei peperit filium  in eruptione Vesuvii postea mortuum, et Iulia Drusilla, neptis Marci Antonii et Cleopatrae VII.
At collega Lucullus iam eum aemulabatur : quamquam enim Gallia Cisalpina ei sorte obvenerat, per ambitum et pessimas artes, proconsule Ciliciae Lucio Octavio forte tum mortuo, impetravit ut ei succederet in provincia Cilicia , scilicet quia et ipse Mithridatem bello vincere cupiebat.
Marchantiophyta Stotler & Crandall-Stotler 2000
Haplomitriopsida Stotler & Crandall-Stotler 1977
Haplomitriales Hamlin 1972
Treubiales Schljakov 1972
Marchantiopsida Cronquist, Takhtajan & Zimmermann 1966
Blasiidae He-Nygrén et al.
Tum Lepidus, Antonius et Octavianus apud Bononiam societatem inierunt quam, lege Titia mense novembri sanctam, historici secundum triumviratum appellant : magistratus extraordinarii, triumviri reipublicae constituendae, in quinquennium creati sunt  (abbreviatio  in nummis sic legitur : IIIVIR RPC).
Marcus Cé (Iozani iuxta Cremonam natus die 8 Iulii 1925; Venetiis die 12 Maii 2014 mortuus ) fuit cardinalis Italicus, a die 7 Decembris 1978 usque ad diem 3 Martii 2002 Patriarcha Venetiarum fuit, antea ab anno 1980 dioecesis Bononiensis episcopus auxiliarius fuerat.
In multis epistulis post finem disciplinarum Frontonis scriptis, Fronto Marci eloquentiam supra omnes alias virtutes laudat: "Nam quam omnes virtutes [tuas] diligam et amplectar, fateor tamen praecipuum me et proprium gaudium ex eloquentia [tua] capere." Fronto quidem credidit hanc eloquentiam Marci partim natura, partim a se tributam esse.
circumdati interim custodia qui simul discubuerant, nec nisi provecta nocte omissi sunt, postquam pavorem eorum, ex mensa exitium opperientium, et imaginatus et inridens Nero satis supplicii luisse ait pro epulis consularibus." 
Pater filio supererat et ei a Vespasiano imperatore Capitolium post bellum civile restituendum mandatum est.
Nam hanc urbem Traianus imperator hac re, ut fertur, aedificavit, eo quod Marciae sororis suae puella, dum lavat in flumine illo qui nimii limpiditatis saporisque in media urbe oritur Potami cognomento, exindeque vellit aquam haurire, casu vas aureum quod ferebat in profundum decidit, metalli pondere praegravatum longeque post ab imis emersit; quod certe non erat usitatum aut vacuum sorberi aut certe semel voratum undis respuentibus enatare.
Crasso vero mortuo, Caesare et Pompeio dissidentibus, cum Pompeio in gratiam rediit ; itaque postquam Clodius a Milone occisus est atque respublica a consulibus vacua erat, ineunte anno 52 a.C.n., Marcus Bibulus, primus in senatu sententiam rogatus, censuit Pompeium consulem creandum esse sine collega.
2006
Pallaviciniales Frey & Stech 2005
Fossombroniales Schljakov 1972
Metzgeriidae Bartholomew-Began 1990
Pleuroziales Schljakov 1972
Metzgeriales Chalaud 1930
Jungermanniidae Engler 1893
Porellales Schljakov 1972
Ptilidiales Schljakov 1972
Jungermanniales von Klinggräff 1858
== Frontonis disciplinae ==
Quid nunc sciatur de necessitudine Marci cum Frontone cognoscitum est, parte magna, per seriem prolixam epistularum inter se scriptarum, quarum antiquissimae post annum centesimum et undequadragesimum fortasse scriptae sunt, quo anno Marcus, priore anno ab Hadriano adoptus discipulusque Frontonis factus, imperator factus est.
566-576 JSTOR
Paul Durand-Lapie, Un Académicien du XVII siècle: Saint-Amant, son temps, sa vie, ses poésies, 1594-1661, Genavae, Slatkine Reprints, 1970
Jean Lagny, Le Poète Saint-Amant, 1594-1661 ; essai sur sa vie et ses œuvres, Lutetiae, A.G.
== De praefectura ==
Inscriptio Caesareae reperta et ad Pontium Pilatum spectans indicat verum titulum praesidum Iudaeae  'praefectum' tum  fuisse, potius quam procuratorem ut credebatur e vocabulo Graeco epitropos  a Flavio Iosepho et aliis auctoribus negligenter adhibito (nam inscriptionibus publicis mentiri non licet).
=== Antequam consul fieret ===
Horatius  Luci Tarquinii Superbi regis vicarius  in exercitu Romano Ardeam  oppugnante relictus, cum nuntius de seditione qua rex  urbe Roma  expulsus erat  adlatus est, statim reditum in castra ei negare constituit atque ita regnum abdicare coegit.
Cum enim in quodam proelio Romani equites pulsi, deserto imperatore, Romam pavide repeterent, in quibus erat ipse Scauri filius, misit pater, qui ei dicerent se libentius occursurum esse filii in acie interfecti ossibus, quam visurum reducem reum tam turpis fugae, ideoque conspectum irati patris degeneri filio esse vitandum, si quid verecundiae ex animo superesset.
ISBN 3-88309-043-3) , columnae 777–779 (Theodisce)
De Marcione in The Catholic Encyclopedia: an international work of reference (Novi Eboraci: Appleton, 1907–1914)  (Anglice)
Biographia a Roberto I Bradshaw scripta (Anglice)
Bibliographia (Anglice)
De Marcione in A dictionary of Greek and Roman biography and mythology, I, Londinii, anno 1870, p.942
Scaurus nobilissimis iuvenibus innixus descendit in forum, dataque respondendi facultate, paucis verbis ita causam egit: "Varius Hispanus ait Marcum Scaurum senatus principem ab hoste corruptum esse, et populi Romani imperium prodidisse; Marcus vero Scaurus princeps senatus, negat se esse huic culpae affinem: testis nemo est; utri vos potius credendum putatis?" Qua dicti gravitat periculum intentatum propulsavit: nam statim populus accusatorem ab illa actione depulit.
== De familia ==
Ortus e nobilissima Claudiorum gente, e qua gente aliae familiae patriciae erant, ut Claudii Nerones, aliae vero plebeiae, ut Claudii Marcelli,  qui in maioribus suis Marcum Claudium Marcellum illum numerabant, qui adversus Hannibalem secundo bello punico gloriose pugnaverat, Marcus Claudius Marcellus, de quo nunc agitur, erat patruelis consulis anni 50 a.C.n., Gai Claudii Marcelli, necnon frater consulis anni 49 a.C.n.
Qua re spe decepti aliqui duces militum contra eum motum fecerunt: Ulpius Cornelius Laelianus, quem apud Moguntiacum vicit, et Marcus Aurelius Marius, qui, cum Postumus militibus interdixit, ut Moguntiacum captum diriperent, a militibus Augustus proclamatus Postumum caedere iussit.
== Qui hoc nomen habuerint ==
Ancus Marcius, rex Romae
Lucius Marcius Censorinus
Gaius Marcius Coriolanus
Gaius Marcius Figulus
Sextus Marcius Honoratus
Marcus Marcius Macer
Lucius Marcius Philippus (consul 91 a.C.n.)
Lucius Marcius Philippus (consul 56 a.C.n.)
Quintus Marcius Philippus
Quintus Marcius Q.f.
Quantia (-ae, f.) seu Cancia (Francogallice: Canche) est flumen Franciae quod in Gouy-en-Ternois oritur, pagum Pontivum (vulgo Pontieux) in Septentrioni et Freto regione rigat et post praefecturam Fretum Calisii praeterlapsum esse ostium urbes Le Touquet-Paris-Plage et Étaples inter invenit et in Manicam influit.
Quercuum Paeninsula sive Ekenesium sive Roburium sive Quercopolis Nylandorum (Suecice: Ekenäs; IPA: [ˈeːkənɛːs]; Finnice: Tammisaari; IPA: [ˈtɑmːiˌsɑːri]) est urbs Finniae in Finnia Meridionalis Provincia et Nylandia Regione sita.
Quartus ab Urbe Lapis (a Carale) (alia nomina: Ad Quartum Lapidem ab Carale; deinde Fanum Sanctae Helenae ad Quartum) (Italiane Quartu Sant'Elena; Sarde: Cuartu Sant'Alèni/Cuattu Sant'Alèni) est Urbs Italiae et municipium, circiter 71 280 incolarum, in Regione Sardinia et in Provincia Caralitana situm.
Qui Andriscus fabulam autem huiusmodi finxerat: praedicabat se ex Perseo rege ortum, et ab eo fidei cuiusdam viri Cretensis commissum, ut in belli casus, quod tunc ille cum Romanis gerebat, aliquod veluti semen stirpis regiae servaretur; datum ei insuper libellum signo Persei impressum, quem puero traderet, cum ad puberem aetatem venisset.
Quinque-factio (Italiane Pentapartito) est locutio quae ad consociationem factionum politicarum in Italia ab 1981 usque ad 1991 definiendam adhibebatur, concordia inter factiones veteris centri-sinistrae organici (Democratia Christiana, Factio Socialistica Italica, Factio Socialistica Democratica Italica, Factio Republicana Italica) formatam, cui Factio Liberalis Italica se adiecit.
Iam pluribus sermonibus modo familiaritate iuvenili Nero et rursus adductus, quasi seria consociaret, tracto in longum convictu, prosequitur abeuntem, artius oculis et pectori haerens, sive explenda simulatione, seu periturae matris supremus aspectus quamvis ferum animum retinebat" (Tacitus, Annales 14.4).
Cineas tamen regiam cupiditatem non adulabatur: nam cum in sermone Pyrrhus ei sua consilia aperiret, dixissetque se velle Italiam ditioni suae subiicere, respondit Cineas: "Superatis Romanis, quid agere destinas, O rex?" Italiae vicina est Sicilia, inquit Pyrrhus, nec difficile erit eam armis occupare.
Quinque libri classici Sinenses sive quinque volumina sic enumerantur:

Liber mutationum (Yi-Kim sive Yijing, Sinice 易經)
Liber carminum (Chi-king sive Shijing, Sinice 詩經), aliter Libri odarum;
Libri historiales (Xu-Kim sive Shujing, Sinice 書經)
Urbanitatis ac morum liber (Li jing, Sinice 禮經) tria capita comprehendens, videlicet:
Rituum et officiorum memoriale (Li-Ki sive Liji, Sinice 禮記)
周禮 (Zhōu lǐ i.e.
Nisi quod secundo saeculo etiam nomen magistratus monetarii in quadrantibus legebatur et  post 140 a.C.n., cum as ad semunciale pondus redactum est (13g 50) et sedeni asses in singulis denariis fuerunt, novam seriem nummorum aeneorum percusserunt, quadrantibus inter 3 et 4g pendentibus.
Quatuor Tempora feria IV, VI, et sabbato unius hebdomadae ad initium cuiusque temporis anni celebrantur, nempe:

hiemalia post festum sanctae Luciae (13 Decembris), id est hebdomada III Adventus;
vernalia post Dominicam I Quadragesimae;
aestiva post Pentecosten, scilicet infra octavam Pentecostes;
autumnalia post festum Exaltationis Sanctae Crucis (14 Septembris), id est hebdomada III Septembris.
Cum Titus Livius, tum multi alii scriptores antiqui hanc mortem tamquam exemplum fortitudinis ita narraverunt : postquam pectus suum gladio transfixit, cum a Caesarianis militibus, ubinam esset imperator, quaereretur, respondit eis : "Bene se habet imperator" ac statim sese in mare praecipitavit.
Quadrilaterale cui sunt vertices 
  
    
      
        A
      
    
    {\displaystyle A}
  
, 
  
    
      
        B
      
    
    {\displaystyle B}
  
, 
  
    
      
        C
      
    
    {\displaystyle C}
  
, et 
  
    
      
        D
      
    
    {\displaystyle D}
  
 aliquando denotatur 
  
    
      
        ◻
        A
        B
        C
        D
      
    
    {\displaystyle \square ABCD}
  
.
Introductus deinde in curiam, cum regis virtutem propensumque in Romanos animum verbis extolleret, et de conditionum aequitate dissereret, sententia senatus ad pacem et foedus faciendum inclinabat; tum Appius Claudius senex et caecus in curiam lectica deferri se iussit, ibique gravissima oratione pacem dissuasit: itaque responsum Pyrrho a senatu est eum, donec Italia excessisset, pacem cum Romanis habere non posse.