aimgo/CorpusTrinum huggingface dataset:
=== Mammalium ===
Aper: frendere
Asinus: oncare, rudere
Aries: brettelare
Bos: boare, mugire
Camelus: blaterare
Canis: baubare, latrare
Caper: muccire, balare, belare
Catulus: glattire, elemare
Cervus: rugire, et gugire, rudere
Elephas: barrire, stridere
Equus: (h)innire
Felis: maumare, murmurare, submurmurare
Haedus: belare, vegare.
Post eum Suryavarmanus II, qui in eadem serie locum undevicensimum tenuit annoque 1113 ad regnum accedit, templum et ille aedificari iussit, suburbio circumiacente, ad imperium suum repraesentandum et ad monumentum perenne sibi praeparandum, sed extra metropolim Yasodharapura positum et deo Visnu sacratum.
Anna Maria de Jesus Ribeiro, magis nota nomine Anita Garibaldi (Lagunae Brasiliae die 30 Augusti 1821 nata; Ravennae inter Bellum primum de libertate Italica die 4 Augusti 1849 mortua), fuit heroi Italici Iosephi Garibaldi uxor, cui anno 1842 nupsit.
Nunc Rolandus Angelicam desiderans contra Mauros pugnat sed etiam miles Maurorum Ferracutus Sacripasque eam exoptant.In Orlando Furioso Carolus Magnus Angelicam Namo Bavariae credit sed illam iterum fugit, tamen Angelica a gente insulae Ebudarum capitur: insulani eam nudam apud scopulum catenis vinciunt ut victimam Orcae, magnum monstrum marinum, offerant (simili modo in mythologia graeca Aethiopes Andromedam catenis vinxerunt).
Ibi via strata rectissima, 250 metris longa et 12 metris lata, lapidibus mirabili sollertia coniunctis, mole lato et solido fossam aquariam transiens ad pulvinum cruciformem occidentalem, lapide arenita confectum, adscendit itaque insulam illam facticiam attingit ubi stat templum Angkor Wat.
A fossa aquaria circumdatur, uno tantum ponte transita, et a duobus tigribus lapideis [re vera leonibus] protecta ita magnis et horribilibus ut terrorem visitatoribus inferent."
Incolae autem regni Thai, cuius caput eo tempore fuit urbs Ayodhyā, originem suum (si fratri Hispano Marcello de Ribadeneira fides reponenda sit) ex eadem urbe Cambosiano attribuebant: "Crediderunt conditores regni eorum venisse a magna quadam urbe in locis desertis Cambosiae abscondita.
Pius VI
Angelus Bronzino
Angelus Cabrera
Angelus Camillus Decembrius
Angelus Emo
Angelus Ganivet
Angelus Illycinus
Angelus Mai
Angelus Particiacus
Angelus Politianus
Angelus Maria Quirinus
Angelus Reyes
Angelus Iosephus Roncalli, vel P.P.
Ibi sunt plures centeni habitationum e lapide structarum." Ita iam saeculo tertio decimo exeunte peregrinus monumentum Angkor Wat heroi cuidam populi sui, neque regibus Cambosianis, attribuebat: is enim Lu Pan fuit artifex Sinarum legendarius, Confucii fere coaevus, deus tignariorum apud posteriores.
e.g.: Citrus, Tandem Pars Mei Eris, Utena Puella Revolutionis (Revolutionary Girl Utena), Panicum Fragi
Shōnen-ai vel Yaoi – amatoria narratio homosexualis
Lolicon – narratio involvente venereum vel sexualem relationes cum impubes puellis
Shotacon – narratio venereum vel sexualem relationes cum impubes pueris
Ren'ai – subgenus amoris
Romakome – subgenus quod comoediam et amorem miscet
Shōnen – seinen
Fictio Scientifica
Mecha
Spokon
Meitantei
Phantasia
=== Genera thematica ===
Seinen — Josei
Gekiga – fabula dramatica;
Gore, kyōfu vel horā – fabula sauvissimam violentiam, horrorem, terrorem depingit;
Suriraa
Kodomo
Aniparo
Phantasia
Shōjo – josei
Mahō shōjo
Shōjo-ai (ad verbum «Amor inter mulieres») vel Yuri.
Anno 1866 Indosinae Francicae flumen Mecon a Cochinchina navigantes Commissi Explorationis Mecon (Commission d'Exploration du Mékong), duce Ernesto Doudart de Lagrée, historico Ludovico Delaporte, photographo Aemilio Gsell, Angkor Wat illi primi stylo scientifico describere et depingener coeperunt.
Araneoidea sunt superfamilia arachnidorum subordinis Araneomorpharum, inter quae sunt quindecim familiae aranearum octonis oculis praeditarum:

Anapidae
Araneidae
Cyatholipidae
Linyphiidae
Mysmenidae
Nephilidae
Nesticidae
Pimoidae
Sinopimoidae
Symphytognathidae
Synaphridae
Synotaxidae
Tetragnathidae
Theridiidae
Theridiosomatidae
Furor aquariorum in Anglia Victoriana a Gosse inceptus est, qui primum aquarium publicum in Hortis Zoologicis Londiniensibus anno 1853 creavit et instruxit, ac The Aquarium: An Unveiling of the Wonders of the Deep Sea ('Aquarium: Revelatio miraculorum maris profundi'), primum artis aquariorum enchiridion, anno 1854 edidit.
vigil vel siphonarius incolas protegit
Apparationes professionales, sicut apparitio dentaria, medica, didactica, legalis
Apparationes fiscales, sicut apparatio vectigalica, argentaria, hypothecalis, cambia monetaria, cautiones
Refectio, ubi fabri res fracta resarciunt aut domum meliorant vel expandunt
Mercatura, ubi rerum venditio facilitatur, per rerum ostentationem, pretiorum accomodationem, praeconia televisifica.
Apsorrus (-i, m.) seu Lussinum (-i, n.)  (alia nomina: Absorus, Absirte, Absyrtis, Absyrtium, Apsorus, Auxerum) (Croatice: Lošinj; Italiane: Lussino) est insula in Mari Hadriatico, quae ad Croatiam pertinet, praesertim Liburniam historicam regionem et Litoralem–Montanam regionem Croatiae.
In Iurum humanorum declaratione universali Nationum Unitarum libertas religionis mutandae vel renuntiandae ius humanum habetur:

Suae quisque libertatis potestatem habet, cogitationis conscientiae religionis; ita ut religionem vel sententiam mutet, atque, solus vel communiter, in sacris docendis, exercendis, observandis, publice et privatim, ea possit colere.
Novi canales sunt Bardenae (Hispanice: las Bárdenas) (150 km et 80 000 ha.), Montium Nigrorum (Hispanice: los Monegros) (100 000 ha.) et Cingae (Hispanice: el Cinca), qui postquam 50 000 inrigat, relictas aquas in canalem Montium Nigrorum fundit.
Aquae cadentes Niagarenses, vel Niagarae cataracta (Anglice Niagara Falls; Francogallice Chutes du Niagara), sunt trium aquarum cadentium grex, in meridianis Angustiis Niagarensibus iacentes, fines provinciae Ontarionis in Canada et civitatis Novi Eboraci in Civitatibus Foederatis coniungunt.
Aquae Sabaudiae, vulgo Aix-les-Bains, sunt urbs Francica 32 175 incolarum (anno 2022) in praefectura Sabaudia in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus) sita, Lacui de Burgello Camerinorum adiacens.
Apulia (Italiane Puglia atque olim Puglie, Graece Ἰαπυγία Iapygia) est regio administrativa Italiae meridianae, circiter 4 090 266 incolarum, cuius fines sunt ad septentrionem Molisio, ad meridionem mare Ionium, ad orientem mare Hadriaticum, ad occidentem Basilicata et Campania.
Paulo post, Eleonora ei se opponit hoc offerens pactum: si ille divortii pacto subscripto omnia suffragii iura et pecunias fundationis Eleonorae filiaeque concesserit, illa mentietur dicetque se cum Roberto marito suo noctem calamitatis una egisse; sin autem recusaverit, illa veritatem dicet, quo facto ille in carcerem conicietur.
Provinciis ad novam rationem redactis a Diocletiano, Gallia Aquitania in tres provincias divisa est: Aquitaniam Primam, Aquitaniam Secundam, Aquitaniam Tertiam seu Aquitaniam Novempopulanam (hodie Gasconia vel Vasconia Citerior vocatur), sub Diocesi Viennensi sub Praefectura Praetoriana Galliana.
Sowerby I, 1833)
Arca patriarchalis Röding, 1798
Arca reticulata Gmelin, 1791
Arca tetragona Poli, 1795
Arca truncata Sowerby
Arca turbatrix Oliver & Cosel, 1993
Arca ventricosa Lamarck, 1819
Arca volucris Reeve, 1844
Arca zebra (Swainson, 1833)


== Notae ==
Aquipendium (-ii, n.) (alia nomina; Arisa vel Farisa, Aquae Tarinae, Aqua Pendens, Aqua Pendula, Aquapendens, Aquapendensis Civitas, Aquependentis Burgum; olim: Acula) (Italiane: Acquapendente) est oppidum Italiae et municipium, circiter 5 540 incolarum, in Regione Latio et in Provincia Viterbiensi situm.
Illa Arcadia inveniri potest etiam in picturis quae Et in Arcadia ego nuncupantur, qui titulus sic saepe homines artium visualium periti intepretantur, ut significet ab illa Arcadia, quamvis digna sit quam immortales et in aeternum beati incolae habitent, mortem ipsam (quae ut « ego » in sententia se designat) non abesse.
Arca est genus marinorum molluscorum bivalvium familiae Arcidarum, cui saltem sunt viginti tres species:

Arca acuminata Krauss, 1848
Arca angulata King & Broderip, 1832
Arca boucardi Jousseaume, 1894
Arca bouvieri Fischer, 1874
Arca despecta Fischer, 1876
Arca imbricata Bruguière, 1789
Arca kauaia (Dall, Bartsch & Rehder, 1938)
Arca koumaci Lutaenko & Maestrati, 2007
Arca maculata Sowerby
Arca mauia
Arca mutabilis (G.
Procul acidum hydrocloridum inveniendo in textibus Latinis versis Hebero descriptus est modus fiendi Aquam Regis itinĕre destillationis siccae mixtionum lalii nitrici (KCl) sulfatisque cupri (CuSO4) sulfatumque duosolium (KAl(SO4)·H2O) atque ammonii chloridi (NH4Cl) in virto beneclauso opericulo cum vitrēo autem vel tegmento.
Aquae Calidae est nomen nonnullarum urbium a Romanis conditarum, scilicet:

Aquae Calidae, urbs Franciae (Francogallice Vichy)
Aquae Calidae, urbs Franciae (Francogallice Amélie-les-Bains)
Aquae Calidae, aliter Aquae Sulis, urbs Britanniae
Ab aliis conditae:

Aquae Calidae, aliter Aquae Caldae, urbs Mexici
Vide etiam paginam discretivam: Aquae.
Etiam communicationis viae maximi ponderis in Caesaraugustam tendunt, quam, insuper trium fluminum (Hiberis, Huervae, et Gallici) confluentiae profectu, locum strategicum in communicationibus inter Vasconiam et Cataloniam, et inter illam ultimam et Matritum occupat, et praeterea internationalem aeroportum (Valenzuela) habet.
Fortasse ab al-kuhul "stibium", fortasse ab al-ghul "daemon" etc.) Paracelsus, ut alcoholem probaret, experimentum faciebat: cochlear liquoris accendebat, ardere reliquebat donec totum consumeretur, et videret numquid faecum aut phlegmatis in fundo remaneret, nam alcohol purum nihil reliquere debet.
Industria basice in urbe Caesaraugustana et viciniis (80% pretii productionis communitatis Autonomae) polarizatur, ubi installationes productioni metallurgicae et metallicorum transformatorum, alimentaria industria, chemica, autocinetica (planta General Motors in Figueruelas) et, minoris ponderis, textilis, calcearia, confectionis et corii sunt.
Apua (-ae, f.), deinde Pons Tremulus, (alia nomina: Pontremulus Pontremolum, Pontremulum) (Italiane Pontremoli) est Urbs Italiae et municipium, circiter 7 590 incolarum, in Regione Tuscia, in Provincia Massensi et Carrariensi ac in Lunexana, historica ac geographica terra, situm.
Attributum Apostolicus (ex verbo apostolo deductum) varie adhibetur:

Plurimae ecclesiae sive communitates se Apostolicas esse affirmant ("una sancta Catholica et Apostolica ecclesia"), ut puta Ecclesia Catholica Romana, Ecclesiae Orthodoxae, Ecclesia Apostolica Armena
In Ecclesia Catholica Romana verbum multis in notionibus invenitur, quae cum papatu coniunctae sunt, ut puta Palatium Apostolicum, Vicariatus Apostolicus, Bulla apostolica, Camera Apostolica et aliae.
Aquarius adelaidis (Dohrn, 1860)
Aquarius amplus (Drake & Harris, 1938)
Aquarius antigone (Kirkaldy, 1899)
Aquarius chilensis (Berg, 1881)
Aquarius cinereus (Puton, 1869)
Aquarius conformis (Uhler, 1878)
Aquarius distanti (Horváth, 1899)
Aquarius elongatus (Uhler, 1896)
Aquarius fabricii Andersen, 1990
Aquarius lili D.A.
Hic loci supremi sunt: Balaitús aut Acumen Mauri (Pico del Moro) (3 152 m), Vineamala (Vignamale) (3 303 m), Edulius Mons (Monte Perdido) (3 355 m), Posetum (Posets) (3 369), Anetum (Aneto) (3 404 m).
Polhemus, 1994
Aquarius najas (De Geer, 1773)
Aquarius nebularis (Drake & Hottes, 1925)
Aquarius paludum (Fabricius, 1794)
Aquarius philippinensis Zettel & Ruiz, 2003
Aquarius remigis (Say, 1832)
Aquarius remigoides Gallant & Fairbairn, 1996
Aquarius ventralis (Fieber, 1861)
Sowerby I, 1833)
Arca patriarchalis Röding, 1798
Arca reticulata Gmelin, 1791
Arca tetragona Poli, 1795
Arca truncata Sowerby
Arca turbatrix Oliver & Cosel, 1993
Arca ventricosa Lamarck, 1819
Arca volucris Reeve, 1844
Arca zebra (Swainson, 1833)
Arca acuminata Krauss, 1848
Arca angulata King & Broderip, 1832
Arca boucardi Jousseaume, 1894
Arca bouvieri Fischer, 1874
Arca despecta Fischer, 1876
Arca imbricata Bruguière, 1789
Arca kauaia (Dall, Bartsch & Rehder, 1938)
Arca koumaci Lutaenko & Maestrati, 2007
Arca maculata Sowerby
Arca mauia
Arca mutabilis (G.
Arbigiadum (-i, n.) vel Arbigiade (-is, n.) (alia nomina: Arbigias, Albitiatum, Albuciatis; Albizatum, Albizate -atis) (Italiane: Albizzate) est oppidum Italiae et municipium, circiter 5 290 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Varisiensi situm.
1235: "Altare fixum dicitur, si ita exstruatur ut cum pavimento cohaereat ideoque amoveri nequeat; mobile vero, si transferri possit."
Codex Iuris Canonici statuit etiam:
Expedit in omni ecclesia altare fixum inesse; ceteris vero in locis, sacris celebrationibus destinatis, altare fixum vel mobile.
Plurimae ecclesiae sive communitates se Apostolicas esse affirmant ("una sancta Catholica et Apostolica ecclesia"), ut puta Ecclesia Catholica Romana, Ecclesiae Orthodoxae, Ecclesia Apostolica Armena
In Ecclesia Catholica Romana verbum multis in notionibus invenitur, quae cum papatu coniunctae sunt, ut puta Palatium Apostolicum, Vicariatus Apostolicus, Bulla apostolica, Camera Apostolica et aliae.
eiusdem nominis, frater autem acerrimus Ciceronis inimicus Publius Clodius Pulcher, qui nomen gentilicium Claudium in Clodium mutavit, cum in plebem adoptione transiit, sorores tres quarum una Clodia maritum Quintum Caecilium Metellum Celerem habuit,  altera  Lucio Lucullo nupsit atque post mariti ex Asia reditum repudiata est, alia quae Quinti Marcii Regis uxor fuit.
Appenwihr est commune Francicum 606 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris  et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
Diomedeae Insulae sive insulae Tremitanae,
Capraria (Diomedeae insulae), Italice Capraia sive Caprara sive Capperaia
Cretacius, Italice Cretaccio
Diomedia insula sive Trimerus insula sive Trimetis insula,
Teutria insula sive Planasia (Diomedeae insulae), Italice (Isola di) Pianosa
Insula Sancti Nicolai, Italice Isola di San Nicola
Arauris (-is, m.), sive Araura, sive recentior Erauus (Francogallice Hérault) est amnis Franciae qui in Valleraugue oritur, regionem Occitaniam et Ruscinonem adluit et post praefecturas Vardonem Araurimque praeterlapsus esse ostium ad Agatha  invenit atque in Mare Mediterraneum influit.
=== Urbes antique ===
Arpi,
Baletum vel Valesium,
Egnatia sive Gnatia (Messapie Gnathia, Graece Egnatia sive Gnathia), Italice Egnazia/Agnazzo di Fasano,
Leuca vel Sancta Maria Leucadense, Italice Santa Maria di Leuca,
Rudiae sive Rudae, Italice Rugge (San Pietro in Lama), patria Ennii poetae.
Quia hoc drama generis verismi et expressionismi atque atonalitatis est, expressionem stupri et violentiae vehementer consequens, Iosephus Stalin visu dramatis anno 1936 irritatus est; condemnatum a diario "Pravda", drama oblita erat, dum anno 1978 post mortem Szostakowicz Mstislaus Rostropowicz notationem musicam originalem dramatis cognovit et interpretationem ad CD ut dux orchestrae cum Galina Višnevskaja uxore fecit.
Dominicus Silvius Passionei (natus die 2 Decembris 1682 in Foro Sempronii iuxta Urvinum Mataurense in Italia; Popii iuxta Frascatam die 5 Iulii 1761 mortuus) fuit cardinalis Italicus et Archivi Secreti et Bibliothecae Apostolicae Vaticanae praeses.
Domus Sabaudiana seu Sabaudiensis nobilis et praeclara familia est, in X saeculo fundata, quae regnavit in Comitatum Sabaudiae, ab anno 1416 Ducatus Sabaudiae, ab anno 1713 usque ad annum 1720 dominavit in Regnum Siciliae, postea in Regnum Sardiniae et in Regnum Italiae ab anno 1861 usque ad creationem Rei publicae Italicae anno 1946.
Dominicus Baudis (Lutetiae die 14 Aprilis 1947 natus; ibidem cancro die 10 Aprilis 2014 mortuus), diurnarius et politici Petri Baudis filius, vestigiis ingressus patris fuit ipse politicus Francicus, Tolosae praefectus urbis (1983-2001) et bis legatus ad Parlamentum Europaeum (1984-1989 et 2009 - 2011).
Dodecaphonia, seu ratio tonorum duodecim vel serialismus duodecim tonorum, in musica est ratio compositionis ab Arnoldo Schoenberg compositore Austriaco (1874–1951) excogitata, quae facit ut omnes duodecim toni diagrammatis chromatici aeque saepe sonentur in compositione data cum vim ullius notae singularis prohibet per ordines tonorum adhibitos, certas duodecim classium tonorum series.
Cuius egestatis causae esse possunt:

Calamitas naturalis
Discriminatio
Exclusio socialis
Inopia operarum
Paupertas
Reiectio socialis
Violentia domestica
Quod hominibus domo carentibus vitae vel salutis periculum facile adferri potest, lege internationali ac pactionibus constitutum est, ne quis sine tecto versaretur:

Iurum humanorum declaratio universalis (art.
Douglas autem distincte non elegit, sed posuit servitutem, contra diiudicationem Iudicii Supremi, ex quolibet territorio exterminari posse, civibus illius territorii commodas servituti leges sancire recusantibus; vicissim, si cives cuiuslibet territorii servituti faveant, leges servitutis continuationem statuere posse.
Dominus Miraculorum (Hispanice Señor de los Milagros), vel Christus Niger (Hispanice Cristo Moreno) aut Christus Pachacamillensis (Hispanice Cristo de Pachacamilla), est opinabilis Christi crucifixi imago, coloribus olearis picta et in maiore Sanctuarii Nazarensium altare Limae in Peruvia conservata.
Domus Sanctae Marthae est aedificium in Civitate Vaticana situm anno 1996 perfectum, quod hominibus qui negotia habeant cum Sancta Sede hospitium praebet et praecipue est habitaculum in quo cardinales electores inter conclavia iuxta Constitutionem Apostolicam quae verbis incipit Universi Dominici Gregis, a papa Ioanne Paulo II anno 1996 promulgatam, hospitantur.
Caspar Baader (Delemonte natus die 22 Septembris 1953), medicus psychiatricus, est rerum politicarum peritus Helveticus factionis Factionis Popularis Helveticae/Unionis Democraticae Medii qui ab anno 2007 usque ad annum 2011 cantonis Iurae populi munere in Consilio Nationale functus est.
Dominicus Franciscus Ioannes Arago (Francogallice Dominique-François-Jean Arago, Catalane Francesc Joan Dominic Aragò natus Estagel in oppido prope Perpinianum die 26 Februarii 1786; mortuus Lutetiae die 2 Octobris 1853) fuit physicus, astronomus, et vir publicus Republicanista Francicus, qui in Schola Polytechnica Francica doctus est.
Domina Macbeth districtus Mscenscensis, titulo Russico Леди Макбет Мценского уезда (opus 29), est drama melicum Demetrii Szostakowicz actionibus quattuor annis ab 1930 ad 1932 composita secundum libellum Alexandri Preis et narrationem eiusdem nominis Nicolai Leskov.
"Domesday Monachorum" (ita ab editore nuncupatus) est liber censualis earum terrarum quas Archidioecesis Cantuariensis et Dioecesis Roffensis possidebat, praesertim in comitatu Cantio, iussu regis Gulielmi Conquisitoris anno fere 1086 ordinatae et summatim in Libro de Wintonia exscriptae, hic autem cum aliis enumerationibus paullo anterioribus aut posterioribus ad usum monachorum congessae.
Dominium Nigropontis (Italiane: Signoria di Negroponte) sive Regnum Nigropontis fuit civitas a cruce signatis in insula Euboea (Italiane: Negroponte) constituta, cum Imperium Romanum Orientale Constantinopoli anno 1204 ab equitibus quartae expeditionis sacrae expugnata inter dominos latinos sive Francos distributa est.
Doena (-ae, f.) (Francogallice Aber-Wrac'h, Britonice Aber Ac'h) est amnis Franciae qui prope Ploudaniel oritur, Britanniam Minorem rigat et post praefecturam Finisterram praeterlapsus esse ostium oppidulos Lannilis Plouguerneauque inter invenit et in Manicam influit.
Docudrama, in quo fidelitas historica maximi momenti est, plerumque distinguitur a pellicula tantum in eventibus veris condita, locutione quae maiorum licentiae dramaticae gradum significat; et ex notione dramatis historici, categoriae latiore, quae actionem plerumque fictionalizatam in rebus historicis vel prae abscedentiis eventuum historicorum accidentem etiam comprehendere potest.
Dominicus Savio (natus die 2 Aprilis 1842 Fani Sancti Iohannni, in municipio Ripae Cheriensium; mortuus 9 Martii 1857 Mondonii, in municipio Castri Novi Astensium seu Castri Novi Sancti Ioannis Bosco) fuit discipulus Sancti Ioanni Bosco, mortuus peradolescens.
Georgius Zhivago adhuc puer orphanus factus (primam scaenam libri praebent exsequiae eius matris) fratrem matris postea sequitur, Nicolaum Nicolai filium Venediapin ("Kolia"), qui postquam sacerdotium abdicavit libros scribit in quibus philosophiam christianismo imbutam profitetur quae futuro doctori Zhivago multum placebat.
Homines animalia domita ob multas causas curaverunt: ut cibum et pretiosas merces (sicut lanam, gossypium, vel sericum) producant, ut multis modis laborent (ut hominibus resque transportent et tutentur), ut se et pecus protegant, ut voluptatem dent (sicut et plantae ornamentales), et pro investigationibus scientificis (velut indagationes curae quorundam morborum).
Nullus aeroportus commercialibus pyraulocinetis propter aerodromicam longitudinem, proter aerodromicarum lanternarum et instrumentalis appulsus systematis absentiam idoneus est, sed Melvillei Hall in praesenti regularem diaconiam cum societatibus American Eagle et LIAT habet, cum duplice turbino-helice aeronave utendo velut De Havilland Dash 8.
1161–1172/1173
Guillelmus VIII 1172/1173–1202
Guillelmus IX 1202–1204
Maria 1204–1213, usurpante interdum marito Petro II (rege Aragoniae)
Iacobus I (rex Aragoniae) 1213–1276
Iacobus II (rex Maioricarum) 1276–1311
Sancius (rex Maioricarum) 1311–1324
Iacobus III (rex Maioricarum) 1324–1344
Dominicus Lebrun (Rothomagi die 10 Ianuarii 1957 natus ), clericus Francicus, est a die 10 Iulii 2015 Rothomagi archiepiscopus (Archidioecesis Rothomagensis), antea accurate a die 28 Iunii 2006 Fani Sancti Stephani de Furano (Dioecesis Sancti Stephani) episcopus fuerat.
Euboia in tres baronias (terzieri) divisa de lege feudum Imperii Latini fuit et initio a paucis Langobardiae familiis gubernata est, mox autem causae Reipublicae Venetae ad insulam pertinebant, ut circiter ab anno 1390 publice colonia Veneta ("Stato da Mar") nomine "Regnum Nigropontis" facta est.
Dominicus Faustinus Valentinus Sarmiento (natus in Sancto Ioannes a Cuio Argentinae die 15 Februarii 1811; mortuus Assumptione Paraquariae die 11 Septembris 1888) fuit causidicus, magister ludi, miles, scriptor, et rerum politicarum peritus, atque ab anno 1868 usque ad annum 1874 septimus Argentiniae praeses.
Domuncula subrotata, vel habitaculum remulcatum, vel simpliciter domus mobilis, est structura praefabricata, in officina confecta super formam perpetuo adiunctam antequam ad situm transportetur, quae pro domicilio vel accommodatione temporaria adhiberi potest in uno loco, saepe perpetuo, sed moveri potest, causisque quidem legitimis interdum movetur.
Docufictio (cum docudramate non confundenda) est cinematographica pelliculae documentariae et fictionis coniunctio, genus pellicularum quod realitatem ut vere est (cinema directum vel cinéma vérité) capere conatur et simul elementa irrealia vel condiciones fictionales in narrationem introducit ut repraesentatione realitatis per certam expressionem artificiosam confirmet.
Domus Latina, condita a Doctore Gaio Licoppe praeside Fundationis Melissae, die 16 mensis Decembris anno 1989, est oecus in urbe Bruxellarum in quo sodales Fundationis Melissae se congregant tempore fixo ad linguam latinam exercendam usque ad annum 2005 quo sessiones Circuli Latini in Domo Erasmiana fuerunt.
Krovavoe voskresen'e) est nomen eventorum, qui accidit Petropoli in Imperio Russico die 22 Ianuarii (9 Ianuarii secundum Calendarium Iulianum) 1905 (quae dies solis sive Dominica fuit), cum militibus perculsa est proсessio operariorum Petropolitanorum sine armis more manifestatione imbelli ad Palatium Hiemale (quod nunc est aedificium principale Musei Solitarii).
Dominicus Čabrinović, Serbocroatice Nedeljko Čabrinović, Cyrillice Недељко Чабриновић, natus Seraii die 2 februarii 1895, tuberculose mortuus in caecere Urbe Theresiae die 20 ianuarii 1916, fuit nationalista Slavicus, anarchista-socialista atque membrus societationis Iuvenis Bosniæ in Bosnia vivens, atque conspirator et particeps interfectionis Francisci Ferdinandi die 28 iunii 1914.
Nec clavis unica ad eius interpretationem sufficiet, themata plura enim inter se intricantur: amor et familia, libertas personae humanae inter magnos sociales motus (nam res novae octobres etsi magnitudinem quandam eis non denegat   Pasternak, pro ingenti vi homines familiasque volutante et contundente stant), mors et vita, devotio sui nec minime creatio litteraria.
Zhivago"", The Russian Review, 1959: 184-198
Justin Weir,	The author as hero : self and tradition in Bulgakov, Pasternak, and Nabokov, Evanston, 2002 Nonnullae paginae apud Guglum librorum
Susanna Witt, Creating creation : readings of Pasternak's Doktor Živago, Almqvist och Wiksell, 2000
Postremo anno 1943 saeviente bello inter Sovieticos et Germanos Eugraphus Zhivago, generalis in Exercitu Rubro, et duo veteres doctoris amici Gordon ac Dudorov in lintearia "Tania" filiam Iuri et Larae agnoscunt quam mater inter pericula familiae cuidam mandaverat ac postea eius vestigia amiserat.
"Edidit navalis pugnas paene iustarum classium, effosso et circumstructo iuxta Tiberim lacu, atque inter maximos imbres perspectauit." Inter spectacula sacrorum Septimontialium "largissimum epulum" dedit; "senatui equitique panariis, plebei sportellis cum obsonio distributis initium vescendi primus fecit."
Julii Cosano, 1922 (Liber I, 1-47) (Paginae selectae ex editione posteriori apud Google Books)
1988: Antonius Peral Torres, interpr., Dominus Quixotus a Manica, Versio Latina ab Antonio Peral Torres, Compluti, Centro de Estudios Cervantinos, 1998 (Libri I-II) (Paginae selectae apud Google Books)
== Domus Romanovia ante annum 1613 ==
Maiores Romanov a saeculo XIV, cum Andreas Kobyla (scilicet Andreas Equa, anno 1347 mortuus, Ioannis Bursae et Simeonis Superbi aulicus), vixisset, noti sunt, sed solum a saeculo XVI nomine gentilicio Romanov utuntur.
312-334)
Caecilia de Caesarinis, Relatio Sancti Dominici (circa 1240) Versio Anglica; Precationes Sancti Dominici (ante 1288) Versio Anglica
Stephanus de Salaniaco, De quattuor in quibus Deus Praedicatorum ordinem insignivit
Theodoricus de Appoldia, Libellus de vita et obitu et miraculis S.
Finito bello Georgius Moscuam ad priorem vitam rediit sed post paucos menses ob penurias fame et frigore vexati cum uxore, socero et filio rus migrare decreverunt in praedium avitum familiae maternae Toniae (nomen gentile: Krüger, qui insuper officinam chalybis cum multis operariis ibi exercuerant) ubi adhuc habitabat pristinus illorum vilicus Mikulitsyn.
Receptoria peripherica, nociceptores, nervorum sensoriorum
Nervi sensorii nociceptivi — Fibrae typorum III et IV (secundum Lloyd et Hunt, sive fibrae Aδ et fibrae C secundum Erlanger et Gasser)
Medulla spinalis — systema anterolaterale: tractus spinocerebellaris posterior et tractus spinocerebellaris anterior
Cerebrum — diversae regiones ut formatio reticularis, lemniscus lateralis, thalamus, gyrus cinguli, amygdala, insula, cortex praefrontalis medialis (PFCm).
XI), Donrumei (1215), Domnumremeium (1224), Domremi (1246), De Domno Remigio supra Mosam (1248), Doremei (1259), Domremei (1261), Donremi (1276), Donremey (1320), Donremay (1342), Dompremey (1353), Donremey sur Meuze (1370), Dompremy (1384), Dompremi (1423), Doremi (1445), Donremeiez (1462), Dampremo (saec.
Dolleren (Germanice Dollern) est commune Francicum 460 incolarum (anno 2022) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
Duarum conventus divisionum nulla, Cismontana (Legio) et Transmontana (Asturiae), una originaria dominii incunabula est, sed in duabus simul surgit, nunquam a gentibus aut tribubus Asturicum cultutale examen formantibus divisis, et quae sicut dialectalis divisio hactenus se junctantes sine administrativis divisionibus consideratis stant.
Σουέρεφ, Δωδώνη : οι ερωτήσεις των χρησμών : νέες προσεγγίσεις στα χρηστήρια ελάσματα = Dodona : the omen's questions : new aproaches in the oracular tablets, Ιωάννινα, Εφορεία Αρχαιοτήτνω Ιωαννίνων, 2017 pp.51-65  pp123-130pp131-141
Guy Rachet,	"Le Sanctuaire de Dodone, origine et moyens de divination", Bulletin de l'Association Guillaume Budé, 1962ː 86-99
Dominica quoque ad praesertim Anglophonicam Caribaicam Communitatem (Anglice Caribbean Community, CARICOM), ad Mercatum et Oeconomiam Unici Communitatis Caribaicae (Anglice CARICOM Single Market and Economy), et ad Consociationem Civitatum Caribicarum Orientalium (Anglice Organization of Eastern Caribbean States, OECS) pertinet.
=== De temporibus et locis ===
Haec mythistoria magnam tabulam historicam pro lectoris oculis ponit qui a tzarium aetate et seditionibus anni 1905 per primum bellum mundanum atque insequens bellum civile usque ad aetatem Novae Oeconomicae Politicae (NEP) in Russia bellis et ideologiis vastata deducitur atque etiam in epilogo quodam diu post doctoris Zhivago mortem usque ad secundum bellum mundanum (1943).
=== Barbare ===
Constantin Carapanos,	"Inscriptions et statuettes de Dodone", Bulletin de Correspondance Hellénique, 1890ː 155-161
Dodone et ses ruines, Hachette, 1878
Diego Chapinal-Heras,	Experiencing Dodona : the development of the Epirote sanctuary from archaic to hellenistic times, De gruytrer, 2021.
== De posthumis honoribus ==
Anno 140 iampridem mortua erat quoniam illo anno duo liberti in Domitiae et eius domus honorem templum Gabiis exornarunt, quamvis diva numquam facta esset: non iam quidem uxorem Domitiani, cuius memoria damnata erat, sed filiam Corbulonis honorabant cui titulum Augustae tamen retinebant.
Versiones Anglicae
Iordanus de Saxonia, Libellus de principiis Ordinis Praedicatorum (ante 1233)
Processus canonizationis Sancti Dominici (1233):
"Relatio iuridica" Bononiae facta
"Epistula authentica" a Tolosa missa
Petrus Ferrandus, Legenda Sancti Dominici (ante 1241)
Constantinus Urbeveteranus, Vita Sancti Dominici (1244/1245)
Bartholomaeus Tridentinus, Vita altera Sancti Dominici (ante 1251) Textus: vide pp.
Consortio Dominicae diuturnam disceptationem cum Venetiola implicatur quia Venetiola ei maritimum territorium Insula Avium (Hispanice et Anglice Isla Aves ; etiam Anglice Bird Rock), parvula insula 140 milia passuum (224 chiliometra) insulae Dominicae Septemtrione sita, circumdans postulat.
Invenire fere nullum documentum haud legale, et haec in Pleno Mediaevo surgere coepisse velut mentis mutationem, debetur quod Regna Asturiarum et Legionis Visigothici Regni Toletani heredes putabantur, et ut suam Imperii Legionensis aut Hispanici ideam firmarent, lingua Latina usi sunt ut alias paeninsulares gubernationes integrarent, et praecipue al-Andalus quod antiqua Hispania putabatur; praeponderantia sub aliis.
Lilly, "Moscow as City and Symbol in Pasternak's Doctor Zhivago", Slavic Review, 1981: 241-250
Paolo Mancosu, Inside the Zhivago storm : the editorial adventures of Pasternak's masterpiece, Feltrinelli, 2013 Nonnullae paginae apud Guglum librorum
Vladimir Markov, "Notes on Pasternak's "Doctor Zhivago"", The Russian Review, 1959: 14-22
Jean-Luc Moreau, "Le lyrisme de Pasternak.
Diurnaria Leine Graef excitata est, quando die inaugurationis pepigit verba haec: "Ecce in mensa rotunda calami et stili plumbati, adversus hirneae cerevisiales saepe vacuefactae; epistulae et autographa originalia quoque permotioni nostrae sunt."  Diaetae aedium principalium ostendunt imagines Mainingiae veteris necnon suppellectiles et effigies epocha Biedermeier (i.e.
559-562
Humbertus de Romans, Acta Sancti Dominici (ante 1255)
Gerardus de Fracheto, Vitae fratrum Ordinis Praedicatorum (1260)
Stephanus de Borbone, Tractatus de diversis materiis praedicabilibus (ante 1261) Florilegium
Rodericus Cerratensis, Vita Sancti Dominici (post 1266) (Textus apud Google Books) (vide appendicem coll.
Item pater doctoris Zhivago (quem ille infans cum matre derelictus non norat) morte voluntaria sese e tramine praecipitat atque adhuc puer Iuri tramen procul e domo ubi cum avunculo hospitabatur stans et immobile spectat nec quicquam de eventu novit de quo multo postea per amicum Gordon tantum certior factus est.
=== Urbis Patronus ===
Cabildo Limae - abs Sebastiani de Antuñano, monachae Iosephae de la Providencia et sacerdotis Alonsis Messía curatione - declaravit Christo Miraculorum Patronus Urbis Regum adversum terrae motos qui flagellunt tellure e defensione sua contra terrae motos, et quam numquam rupta fuit per his, et festivitas sua statuta est diem 21 Septembris anni 1715.
Ab Andrea Kobyla et Theodoro Koška etiam permultae familiae nobiles originem ducunt, quorum Lodygin, Konovnitsyn, Gorbunov, Kokorev, Obraztsov, Kolyčëv, Chludenev, Sterbeev, Nepljuev, Boborykin, Šeremetev, Goltjaev, Bezzubtsev nominandi sunt.
== Nomen ==
Hoc nomen designatio consensus a glottologo, ex-praeside Academiae Linguae Asturianae, Xosé Lluis García Arias procusa, est ne nulla geographica connotatio dominio per tres historicas regiones bene definitas dilatato det et ut ita iunctionem assequantur sine inventis obicibus innecessariis linguae usum expandere permittentem.
La passion selon Jivago", Slovo, 1981: 127-138
Константин Поливанов, 	"Доктор Живаго" как исторический роман, Moscuae, Novoe literaturnoe obozrenie, 2024
La Russia di Pasternak : dal futurismo al Dottor Živago (a cura di Vittorio Strada), Feltrinelli, 1999 Nonnullae paginae apud Guglum librorum
R.
== Qui hoc nomen habuerint ==
Gnaeus Domitius Afer
Gnaeus Domitius Ahenobarbus
Gnaeus Domitius Ahenobarbus (consul 32 a.C.n.)
Gnaeus Domitius Ahenobarbus (consul 32)
Gnaeus Domitius Ahenobarbus (consul 96 a.C.n.)
Lucius Domitius Ahenobarbus
Lucius Domitius Ahenobarbus (consul 54 a.C.n.)
Lucius Domitius Ahenobarbus, verum nomen imperatoris Neronis
Lucius Domitius Aurelianus
Gnaeus Domitius Cn.f.
=== Saeculum XVIII ===
1714?: No hay plazo que no se cumpla ni deuda que no se pague o convidado de piedra, ludus Antonii de Zamora
1730: La pravità castigata, opera Antonii Denzio, musica praecipue Antonii Caldara
1736: Don Giovanni Tenorio ossia Il dissoluto, ludus Caroli Goldoni
1761: Don Juan, balletta?
Documentum Taschereau (Francogallice Document Taschereau) fuit commentum (origine opinabili) quod in serie libellorum a se congessa Revue rétrospective, ou Archives secrètes du dernier gouvernement divulgavit die 31 Martii 1848 Iulius Antonius Taschereau, philologus (et postea administer Bibliothecae Nationalis).
Comites Doctoris Tertii fuerunt: Alexander Lethbridge-Stewart, Elisabeth Shaw, Iosephina Grant, Sara Ioanna Smith
Comites Doctorum posteriorum fuerunt: Sara Ioanna Smith, Henricus Sullivan, Leela, K9, Romanadvoratrelundar, Adricus, Nyssa, Tegan Jovanka, Vislorus Turlough, Peripugillia Brown, Melania Bush, Dorothea McShane, Rosa Tyler, Adam Mitchell, Ioannes Harkness, Michael Smith, domina Noble, Martha Jones, Astrid Peth, Christina Souzae, Amelia Pond, Rory Williams, Clara Oswin Oswald.
Cum monacha Antonia mortua esset, monacha Iosepha Providentiae electa est abbatissam, quae adquisivit licentiam auctorizationemque ex rege Philippo V (anno 1720) et Benedicto Papa XIII (anno 1727) ob fundamentum Monasterii Nazarensium; idem appertum est diem 11 Martii anni 1730.
«Ceterum cum apud cives Romanos duplex sit dominium (nam vel in bonis vel ex iure Quiritium vel ex utroque iure cuiusque servus esse intellegitur), ita demum servum in potestate domini esse dicemus, si in bonis eius sit, etiamsi simul ex iure Quiritum eiusdem non sit: Nam qui nudum ius Quiritium in servo habet, is potestatem habere non intellegitur».
Ratio tonorum duodecim, ab Arnoldo Schoenberg compositore Austriaco anno 1921 et primum anno 1923 ad suos privatim descripta, proximis viginti annis paene solum adbibebatur a compositoribus Scholae Vindobonensis Secundae: Albanus Berg, Ioannes Eisler, Antonius Webern, et Schoenberg ipse.
== Domus Romanovia Holsatiensis Gottorpensis ==
Anna Petri filia, Elisabethae imperatricis soror, duci Holsatiae Slesvicensis Carolo Friderico nupsit, qui e domo Holsatiensi Gottorpensi (ramo domus Oldenburgensis) erat; qua de causa Romanovi posteriores interdum Romanov Holsatienses Gottorpenses nuncupantur.
Fioravanti, „Domenico Zipoli“, La musica a Prato dal Duecento al Novecento, Florentiae anno 1973
Francisco Curt Lange, Itinerario profesional y sentimental de Domenico Zipoli, su opera omnia, Bonaëropolis, anno 1973
Francisco Curt Lange: „Der Fall Domenico Zipoli“, Festschrift Karl Gustav Fellerer zum 70.
"Docufiction: Where Art and Life Merge and Diverge," airmediaworks.org
Hartwig, Gunthar, "New Media Documentary, www.gunthar.com
Merewether, Janet,  "Shaping the Real: Directorial Imagination and the Visualisation of Rvidence in the Hybrid Documentary," scan.net.au/scan/journal (Scan, periodicum)
Conloquium: "At The Edge of Truth: Hybrid Documentaries," www.voxmagazine.com (Vox Talk, periodicum)
"Hybrid Documentary – A Potential Upcoming AV Genre," commentarius, cinepsychos.com, 30 Martii 2013
De domitu animalium
Guns, Germs and Steel, liber a Jared Diamond scriptus (ISBN 0-393-03891-2)
Nuntius de fele antiquissima
Experimentum Belyaev cum vulpe domestica
Usus Animalium Domesticorum in Educatione Hortorum Zoologicoum
Primus Domitus Cucurbitae peponis in Americis abhinc annorum 10,000
Tabula domitus boum
Major topic "domestication": free full-text articles (plusquam centum reviews) in National Library of Medicine
Why don't we ride zebras?
=== Ad Andream (vel Antonium) de León Miraculum ===
Circa annum 1670, Andreas—secundum Rubenem Vargam Ugartem (Hispanice Rubén Vargas Ugarte)—vel Antonius—secundum Raulem Bancherem (Hispanice: Raúl Banchero)—de León, qui nobilis vicinus paroeciae Sancti Sebastiani erat et qui sustulit terribilibus doloribus penes cancrum malignum in cerebro, gnovit Christum Nigrum et miracula sua per servam.
Umm Kulthum (Arabice أم كلثوم Umm Kulthūm), etiam in linguis variis Oumm Kalthoum scripta (Arabice فاطمة إبراهيم السيد البلتاجي, Fāṭima ʾIbrāhīm es-Sayyid el-Beltāǧī nata Tmaïe El Zahayira in vico in delta Nili die 31 Decembris 1898; mortua Cairi die 3 Februarii 1975) fuit cantrix, compositor carminum, et histrio in pelliculis Aegyptiis, quae annis ab 1920 ad 1970 agebat, una e praeclarissimis orbis Arabici musicis.
Orta sunt insuper studia botanica et zoologica: Bononiae enim anno 1549 Ulysses primum Lucam Ghinium cognovit; Romae anno 1550 Hippolytum Salvianum incurrisse censetur, etiam fortasse Petrum Bellonium Gulielmumque Rondeletium qui ibi medicus privatus cardinali Francisco Turnonio degebat.
Uhlwiller  (Germanice  ) est commune 705 incolarum (anno 2008) praefecturae Rheni Inferioris  et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Ex his peripetiis evenit opus primum, titulo "Delle statue antiche, che per tutta Roma in diversi luoghi e case si veggono"; Romae cognovit historicum Ioannem Tarchaniotam(fr) qui, pseudonymo "Lucio Mauro", topographiam Romae exscribebat editoremque Iordanum Ziletti qui anno 1556 Venetiis ambo opera in uno volumine divulgaverit.
Ultima (-ae, f.) seu Ultina (-ae, f.) (alia nomina: Ultimae, Ultimum) (Italiane: Ultimo; Theodisce: Ulten) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Tridentino-Alta Athesia/Tirole Meridionali et in Provincia Libera Bauzanensi (Alta Athesia/Tirolis Meridionalis) situm.
Ulricus Ochsenbein (natus die 24 Novembris 1811 in Schwarzenegg in pago Berna – obit die 3 Novembris 1890 in Port simper in pago Berna), fuit vir publicus Helveticus, ab anno 1848 usque ad annum 1854 fuit minister Defensionis in Consilio Foederali.
Uhrwiller  (Germanice  ) est commune 697 incolarum (anno 1999) praefecturae Rheni Inferioris  et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Umeko Tsuda (Iaponice 津田 梅子),  31 Decembris 1864 - 16 Augusti 1929) fuit educatrix, feminista, et conditrix Collegiam Tsudae pro puellarum educatione hodierna post studium in Civitatibus Foederarum, quod origo Universitatis Tsuda-Jyuku est.
Iam aetate antiqua ille acuto versutoque animo notus est, qua de causa permulti homines dixerunt Minervam deam illi favere; sed a Romanis, quippe cum se a Phrygiis ortos esse crederent, Ulixes ex iis facinoribus, quae bellum inter Troianum fecit, dirus atque pellacis appellatus est.
Ultima Lex Shermerana est coniectura a Michaele Shermer scientista sceptico Americano posita:

"Quisquam ETI satis evoluta a Deo discerni non potest."
Haec lex est mutatio tertiae ex tribus legibus Clarkeanis, primum in Skeptic, columna Shermerana in Scientific American magazina Ianuario 2002 commemorata.
Grant, natus Point Pleasant Ohii die 27 Aprilis 1822; domi apud McGregor Montem Novi Eboraci die 23 Iulii 1885 mortuus), fuit miles, Generalis Exercitus Unionis in Bello Civili Americano, duodevicesimus Civitatum Foederatarum praeses (1869–1877), et scriptor Americanus.
Ulrica Eleonora  (Suecice Ulrika Eleonora; Holmiae nata die 23 Februarii 1688; ibidem mortua die 24 Novembris 1741), secunda Caroli XI regis et Ulricae Daniae filia, fuit regina Suecica ab anno 1718 usque ad die 29 Februarii annum 1720, cum ea se regno pro Friderico I marito abdicaret.
Ulug Beigus sive Ulugh Beighus, (Arabice:میرزا محمد طارق بن شاه رخ الغ‌بیگ / Mīrzā Muhammad Tāriq bin Schāhruch Ulugh Beg; natus Soltanije in urbe Iraniae die 22 Martii 1394; interfectus Maracandae die 27 Octobris 1449) fuit princeps Maracandae e familia Timuridarum (Sachruchi filius, Tamerlanis nepos) .
Ugianum Ecclesiae (alia nomina: Vigilarium, Vigianum, Praedium Ogianum, Ogianum ac Ogianum Ecclesiae) (Italiane: Uggiano la Chiesa) Urbs Italiae et municipium, circiter 4 490 incolarum, in Provincia Lupiensi, in Apulia regione administrativa et Sallento historica ac geographica plaga est.
Ulmus serotina (Anglice: September elm) est Americana Ulmorum species, insolita praeter Tennesiam, solum in locis separatis per Illinoesiam, Kentukiam, Arcansiam, Mississippiam, Oclahomam, Alabamam, et Georgiam distributa, praecipue in rupibus calcibus crescens, et secundum rivulos ad locos 400 m altos.
Vivarium ex 200 000 metrorum quadratorum (50 agros) terrae vacuae creatum est, et in umida oblectamenti populo aperta commutata est, cum itinere ligneo tres partes mille passuum longo, quod inter stagna aquae apertae transit, etiam inter paludes emergentis, pluteos humiles, insulasque fruticibus et snags ut aves nidos faciant praeditas.
Ad Uelzen etiam vici Groß Liedern, Halligdorf, Hambrock, Hansen, Hanstedt II, Holdenstedt, Kirchweyhe, Klein Süstedt, Masendorf, Mehre, Molzen, Oldenstadt, Riestedt, Ripdorf, Tatern, Veerßen, Westerweyhe atque Woltersburg pertinent.
Uloa (-ae, f.) seu Ulaburgum (Finnice: Oulu; [ˈɔu̯lu]; Suecice: Uleåborg; [ˈʉːlɛoːˌbɔrj]) est urbs Finniae circiter 191 100 incolarum, caput provinciae Uloensis, et urbs amplissima Finniae Septentrionalis.
Ultra Athesis-Athesia Ima (alia nomina: Communitas Comprehensorialis Ultrae Athesis-Athesiae Imae) (Italiane: Oltradige-Bassa Atesina; Theodisce: Überetsch-Unterland) est Communitas Comprehensorialis Tirolis Meridionalis et pars Provinciae Liberae Bauzanensis (Athesia Superior/Tirolis Meridionalis), in Regione Italiae Tridentini-Athesiae Superioris/Tirolis Meridionalis sita, cuius caput Ennia.
Uffheim est commune Francicum 865 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Uffholtz (Theodisce Uffholz) est commune Francicum 1'580 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Bonum erat ei, si natus non fuisset homo ille." Respondens autem Iudas Iscariot, qui tradidit eum, dixit: "Numquid ego sum, Rabbi?" Ait illi: "Tu dixisti."
Cenantibus autem eis, accepit Iesus panem et benedixit ac fregit deditque discipulis et ait: "Accipite, comedite: hoc est corpus meum." Et accipiens calicem, gratias egit et dedit illis dicens: "Bibite ex hoc omnes: hic est enim sanguis meus novi testamenti, qui pro multis effunditur in remissionem peccatorum.
3
1602 : De animalibus insectis libri VII textus (ultima editio 1638)
1606 : De reliquis animalibus exsanguinibus libri IV, post mortem eius editi; nempe de mollibus, crustaceis, testaceis, et zoophytis textus (ultima editio 1654)
1613 (Ioannes Cornelius Uterverius, Hieronymus Tamburinus, edd.) : De piscibus libri V, et De cetis lib.
231-238 apud Google Books)
Jean-Anthelme Brillat-Savarin, Physiologie du gout, ou Méditations de gastronomie transcendante: ouvrage théorique, historique et a l'ordre du jour, dédié aux gastronomes parisiens, par un professeur, membre de plusieurs sociétés littéraires et savantes (Lutetiae: Sautelet, 1825/1826) vol.
115-315 (editio aucta 1562 apud Google Books)
1574 : Antidotarii Bononiensis, sive de usitata ratione componendorum miscendorumque medicamentorum epitome textus
1599-1603 : Ornithologiae libri XII (Bononiae 1599-1603, 3 tomi; ultima editio Bononiae 1861) textus vol.
Lucanus longius narrat: "Excepere epulae tantarum gaudia rerum, Explicuitque suos magno Cleopatra tumultu Nondum translatos Romana in saecula luxus ..." Mox triclinium Cleopatrae describit, mox reginam:

Discubuere illic reges maiorque potestas
Caesar; et inmodice formam fucata nocentem,
nec sceptris contenta suis nec fratre marito,
plena maris rubri spoliis, colloque comisque
divitias Cleopatra gerit cultuque laborat.
Caxiratum (-i, n.) vel Caseriatum (-i, n.) (alia nomina: Caxirate -atis, Caseriate -atis; deinde: Casirate de Addua) (Italiane: Casirate d'Adda) est oppidum Italiae et municipium, circiter 4 000 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Bergomati situm.
Refero enim pontificis vetustissimam coenam quae scripta est in indice quarto Metelli illius pontificis maximi in haec verba: Ante diem nonum Kalendas Septembres, quo die Lentulus flamen Martialis inauguratus est, domus ornata fuit: triclinia lectis eburneis strata fuerunt: duobus tricliniis pontifices cubuerunt, Q.
Ergo Cleopatra symposium seu comissationem praebet:

Ibi cum apparatum, qualis sermone explicari nequit, inveniret Antonius, maxime ad luminum multitudinem fertur, quae ita passim dependebant, aptissime inter se collocata et quadratorum et circulorum figuras positu suo exprimentia, ut inter pauca visu dignissimum atque pulcherrimum illud esset spectaculum (Plutarchus, "Vita Marci Antonii" 26).
Cella seu Cellula ad fluvium Belane iacens, vulgo Celles-sur-Belle, est commune Francicum 3'736 incolarum (anno 2012) praefecturae Utrarumque Separarum in provincia occidentali Pictaviensi et Carantonis (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Usum socolatae potionis hic fortasse primum Europaei viderunt:

De cuando en cuando, traían en unas como a manera de copas de oro fino con cierta bebida hecha del mismo cacao; decían que era para tener aceso con mujeres, y entonces no mirábamos en ello; mas lo que yo vi, que traían sobre cincuenta jarros grandes, hechos de buen cacao, con su espuma, y de aquello bebía, y las mujeres le servían al beber con gran acato.
Qua ex re eis mori omnino exspectantibus, ab uno horum oblata est columna argentea, ab altero aliud quippiam; ab alio vas ex iis quae in cena apposita fuerant, quaeque erat pretiosissima: postremo puer ille qui ante daemonem repraesentaverat unicuique lotus et ornatus oblatus est; eoque pacto illi, totam noctem magno timore percussi, munera acceperunt."
Xiphilinus, Epitome historiarum Dionis Cassii 219-220 R.St.
Cena haec fuit:
Ante cenam echinos, ostreas crudas quantum vellent, peloridas, sphondylos, turdum asparagos subtus, gallinam altilem, patinam ostrearum peloridum, balanos nigros, balanos albos;
iterum sphondylos, glycomaridas, urticas, ficedulas, lumbos capruginos aprugnos, altilia ex farina involuta, ficedulas, murices et purpuras;
in cena sumina, sinciput aprugnum, patinam piscium, patinam suminis, anates, querquedulas elixas, lepores, altilia assa, amulum, panes Picentes.
Celiam nominatim rettulit Plinius, sed nihil de ea dixit nisi quod "celia et cerea in Hispania" e frugibus factae sunt; "Galliae et Hispaniae, frumento in potum resoluto
quibus diximus generibus, spuma ita concreta pro fermento utuntur, qua de causa levior illis
quam ceteris panis est"; eadem spuma (sicut aliarum cervesiarum) "cutem feminarum in facie nutrit".