aimgo/CorpusTrinum huggingface dataset:
Paulo post Herodes patrem Cassio milites Romanos ministrante ultus est et de Malicho supplicium sumpsit
Ut pater a Pompeio ad Caesarem et a Caesare ad Cassium transierat sic Herodes et Phasael a Cassio ad Marcum Antonium post Philippensem pugnam sese verterunt ad quem imperatorem Romanum nobiles inter Iudaeos legatos miserunt questum de Antipatris filiis.
Caeli enarrant
6 Sacerdotes Dei
3 Sacerdotes tui
1 Salus autem
4 Salus populi
2 Salue sancta Parens
3 Sancti tui
3 Sapientia reddidit
1 Sapientiam sanctorum
1 Scio cui credidi
3 Sermo meus
3 Si diligis me
3 Si iniquitates
3 Signum magnum
2 Sitientes
3 Spiritus Domini super me
8 Spiritus...
alleluia
1 Stabant
1 Statuit
5 Sub umbra illius
1 Suscepimus
7 Tenuisti manum
Terribilis est
Veni de Libano
Veni et ostende
Venite adoremus
Venite benedicti
1 Venite filii
8 Victricem manum
8 Vidi ciuitatem
7 Viri Galilaei
3 Vocem iucunditatis
2 Vultum tuum
alleluia
4 Exaudiuit
1 Exclamaverunt
3 Exsultabo
7 Exsultet gaudio
1 Exsurge
3 Extuli electum
2 Facies unctionis
3 Factum est cor
Factus est Dominus
8 Gaudeamus
Gaudeamus (Agathae)
Gaudeamus (Annae)
Gaudeamus (Iosaphat)
Gaudeamus (Mariae)
Gaudeamus (Reginae)
Gaudeamus (Sanctorum omnium)
Gaudeamus (Thomae)
3 Gaudens gaudebo
1 Gaudete
6 Hodie scietis
3 Illuxerunt
8 In excelso throno
6 In medio
3 In nomine Domini
3 In nomine Iesu.
Deus auribus nostris)
1 Exsurgens Ioseph
8 Exsurgens Maria
8 Extollens
4 Faciamus
7 Facta est
8 Facta sunt
8 Factus est
4 Factus sum
4 Fasciculus
6 Fecit Ioas
8 Fecit mihi magna
5 Fecit nos
4 Fidelis Dominus
3 Fidelis seruus
5 Fili praebe
8 Fili quid fecisti
8 Fili recordare
Filiae Ierusalem
Fontes et omnia
Forti animo
Fructum
Fulcite me floribus
Fulgebunt iusti
Fulgentibus palmis
Gabriel Angelus...
Smith, 1885) (ab Atlantico Septentrionali ad Antarcticum
= fragilis Jeffreys, 1876
= undatus Verrill & Smith in Verrill, 1885
= dilectus Verrill & Bush in Verrill, 1898
Hyalopecten strigillatus (Dall, 1889) (a Sinu Mexici ad Brasiliam septentrionalem)
Hyalopecten tydemani (Dijkstra, 1990) (Indonesia)
Subfamilia Hydrobatinae
Hydrobates pelagicus
Oceanodroma leucorhoa
Oceanodroma socorroensis
Oceanodroma cheimomnestes
Oceanodroma matsudairae
Oceanodroma microsoma
Oceanodroma tethys
Oceanodroma castro
Oceanodroma monteiroi
Oceanodroma jabejabe
Oceanodroma monorhis
Oceanodroma macrodactyla (exstincta)
Oceanodroma tristrami
Oceanodroma markhami
Oceanodroma melania
Oceanodroma homochroa
Oceanodroma hornbyi
Oceanodroma furcata
Heerink, "Going a Step Further: Valerius Flaccus' Metapoetical Reading of Propertius' Hylas", The Classical Quarterly, New Series, 2007: 606-620
"Hylas, Hercules, and Valerius Flaccus' metamorphosis of the Aeneid", Harvard Studies in Classical Philology, 2015: 265-308
Adolf Köhnken, Apollonios Rhodios und Theokrit.
ad Terentianum
Pax uobis
Per lignum
Per signum crucis
Per te Lucia
Petite et accipietis
Petrus Apostolus
Petrus et Ioannes
Petrus quidem
Philippe qui uidet me
Pinguis est
Placebo Domino
Plangent eum
Post dies octo
Post triduum
Postquam surrexit
Posuerunt
Prae timore autem
Praeceptor
Praeualuit David
Princeps gloriosissime Michael
Princeps gloriosissime Raphael
1 Principes...
=== Opera pseudonyma ===
Nguyễn Ái Quốc, "Revendications du peuple annamite" (1919) Textus
Nguyễn Ái Quốc, "Le dragon de bambou" (1922; ludus scaenicus hodie deperditus)
Trần Dân Tiên, Những mẩu chuyện hoạt động cưa Hồ Chư Tịch.
Die Hylas- und die Amykos geschichten beider Dichter und die Frage der Priorität, Göttingen, 1965 Recensio critica
Ling Roger, "Hylas in Pompeian art", Mélanges de l'école française de Rome, 1979: 773-816
Sourvinou-Inwood (Chr.), Hylas, the Nymphs Dionysos and Others.
factus est monachus ea gratia quod pater suus quaesiisset: "rancorem noli portare, sed inquire viam salutis et pro occisos, et pro occidentes." Post viginti quinque annos praxis in monte Hiei, is invenit versum qui redemisset omnes sine exceptione in Commentario de Sutra Meditationis Magistri Shandao: "Tota cum intentione invoca Nomen Amidae Buddhae—gradiendo, astando, sedendo, sive iacendo—et noli considerare tempus.
Comitiis die 23 Septembris 2017 habitis, factione  nationali successum haud malum reportante sed sine victoria, factio laboris cum factione Novae Zelandiae imprimis coalitionem ad regimen nanciscendum confecit, die 26 Octobris 2017 prima ministra Hyacintha Ardern, ministro a rebus externis Winston Peters.
Hurtigheim est commune 450 incolarum (anno 1999) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
Huttenheim est commune 2220 incolarum (anno 2004) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
=== In Europa ===
Postquam ergo Hungari duce Árpád anno 896 Pannoniam et quae circa sunt, occupaverunt, expeditiones bellicas fecerunt in diversa Europae regna, partim, ut potestatem suam in Pannonia tutiorem redderent terrorem vicinis populis inicientes, partim, ut penitius Europam Occidentalem cognoscerent.
Endymion)
Hyacinthus
Lachenalia
Ledebouria
Leopoldia
Litanthus
Massonia
Muscari
Muscarimia
Neobakeria
Neopatersonia
Ornithogalum
Periboea
Polyxena
Pseudogaltonia
Puschkinia
Resnova
Rhadamanthus
Rhodocodon
Schizobasis
Schizocarphus
Schoenolirion
Scilla
Tenicroa
Thuranthos
Urginea
Veltheimia
Whiteheadia
de uiis
2 Memento mei
8 Misit me
6 Ne recorderis
3 O magnum mysterium
8 O uos omnes
2 Obtulerunt
3 Omnes amici mei
1 Peccantem me
5 Plange
4 Quem uidistis
4 Qui Lazarum
7 Qui manducat
7 Recessit pastor
2 Repleti sunt
3 Respexit
2 Sancta et immaculata
1 Seniores
2 Sepulto Domino
4 Sicut ouis
4 Subuenite
8 Tamquam ad latronem
7 Tenebrae
6 Tradiderunt
8 Tristis est
7 Una hora
8 Unus ex discipulis
2 Velum templi
8 Verbum caro
8 Vinea mea
2 Domine, audiui
2 Eripe me, Domine
Hycesia (-ae, f.) vel Euonymus (-i, m.; alia nomina: Husia insula; Icesia, Hikesia, Aegina; deinde:  Pagnaria, Panaria; Italiane: Panarea; Graece: Euonymos/Panaraion) est insula Italiae, in Mari Tyrrhenico, in Regione Sicilia, in Provincia Regionali Messanense et in Municipio Liparense sita.
Postquam Bisseni, sive Patczinaciti, gens Hungaris infesta, colonias Hungaras in Etelköz, absente exercitu Hungarico, infestarunt, Hungari gravi necessitate coacti porro migraverunt, annoque 896 regionem Montibus Carpaticis cinctam (ubi nunc Hungaria est) occupaverunt, nationibus ibi habitantibus—Bulgaris, Slavis, Moravicis, Francis—feliciter debellatis.
(Propertius, 1.6.24)
cara tamen lacrimis || ossa futura meis (Propertius, 1.19.18)
haec erit e lacrimis || facta litura meis (Propertius, 4.3.4)
ignoscat: lacrimis || spargitur ara meis (Propertius, 4.4.46)
incipe tu lacrimis || aequus adesse novis (Propertius, 4.1.120)
surget et invitis || spiritus in lacrimis (Propertius 1.16.32)
Ubique in poematibus amatoriis et etiam quotidianis, poetae faciem amasiae laudant, fortasse saepissime comas, genas, oculos, os:
A profile of Jacinda Ardern" in The Guardian (19 Octobris 2017)
Charlotte Graham, "Jacinda Ardern, New Zealand’s Sudden Star, Gets Set to Govern" in New York Times (20 Octobris 2017)
Charlotte Graham-McLay, "Jacinda Ardern marries Clarke Gayford after five-year engagement" in The Guardian (13 Ianuarii 2024)
== Genera ==
Albuca
Alrawia
Amphisiphon
Androsiphon
Barnardia
Battandiera
Bellevalia
Brimeura
Bowiea
Camassia
Chionodoxa
Chlorogalum
Daubenya
Dipcadi
Drimia
Drimiopsis
Eucomis
Fortunatia
Galtonia
Hyacinthella
Hyacinthoides (syn.
=== Graece ===
ὑφ' ἑνὸς τοιαῦτα πέπονθεν ἡ Ἑλλὰς ἀνθρώπου (Demosthenes 18.158): 'Graecia tales res sub uno homine passa est', in quo verbum henos 'uno' in loco usitato post praepositionem hypo 'sub' reperitur, sed retinetur anthropou 'homine' ut verbum uno vehementius dicatur.
== Exsilium ==
Hàm Nghi, die 13 Decembris 1888 captus, in exsilium ad Algerium missus est, ubi Marcellam Laloë in matrimonium duxit et ex ea tres liberos genuit, scilicet principissas Như Mai (1905–1999) et Như Lý (1908–2005), principemque Minh Đức (1910–1980).
== Species et earum distributio geographica ==
Hyalopecten frigidus (Jensen, 1904) (oceani Atlanticus Septentrionalis et Arcticus)
Hyalopecten hadalis (Knudsen, 1970) (Fossa Kermadec)
Hyalopecten mireilleae Dijkstra, 1995 (a Nova Caledonia orientali ad Vanuatu)
Hyalopecten neoceanicus (Dall, 1908) (litus Pacificum orientale, ab Oregonia ad Peruviam septentrionalem, Insulis Galapagensibus comprehensis)
Hyalopecten profundicola (Okutani, 1962) (Insula Aogashima Iaponiae)
Hyalopecten pudicus (E.
Romani autem poetae nonnumquam hanc similitudinem aversantur; exempli gratia, "ante oculos veniet || vera puella tuos" (Ovidii Ars Amatoria, 1.62) contra "veniet ante oculos || vera puella tuos"; simile: "aut summam Lybico || de mare carpat aquam" (Ovidii Ibis, 198), contra "aut Lybico summam || de mare carpat aquam." Nihilominus, vocabula Latina ubique sonitu simili hyperbaton implicare possunt, ut his in pentametris:
alleluia
4 Feci iudicium
1 Felices sensus
7 Fidelis seruus
1 Fili quid fecisti
1 Florete flores
3 Frumentum
1 Gaudete iusti
8 Gloriosa
3 Gustate et videte
8 Hoc corpus
6 Honora Dominum
1 Ignem ueni
1 lllumina faciem
6 Imitatores
1 In salutari
6 In splendoribus
4 Inclina aurem tuam
1 Infirmus fui
5 Intellige clamorem
8 Introibo
8 Iacob autem
4 Ierusalem quae
2 Ierusalem surge
7 Ioseph fili Dauid
3 Iustorum
5 Laetabitur Iustus
5 Laudate Dominum
8 Lux aeterna.
Mitis hypothermia (32–35 °C (89.6–95.0 °F))
Moderata hypothermia (28–32 °C (82.4–89.6 °F))
Gravibus hypothermia (20–28 °C (68.0–82.4 °F))
Profundum hypothermia (<20 °C (68.0 °F))
Signa et symptomata pro gradu hypothermiae variant, et per tres gradus severitatis dividi possunt.
=== Russice ===
Твердо сердце бедных пусть слезы презирает (Antiochus Cantemir, 'Satyra 1'): 'Duriter cor pauperum licet lacrimas despiciat': transgressio verbi пусть 'licet' ab initio in mediam sententiam, separatio nominis in casu genetivo бедных 'pauperum' et nominis modificati слезы 'lacrimae'.
===== Verbum solum =====
ingenuos corrupit ocellos (Propertius, 2.6.29)
apricum oderit campum (Horatius, 1.8.3–4)
Vestigia viri alieni, Collatine, in lecto sunt tuo (Livius, 1.58)
Plataeas proximam conscendimus civitatem (Apuleius, Metamorphoseon, 4.13)
Sarraceni, omnem depopulantes provinciam (Ioannes Saresberiensis, Historia Pontificalis, 37); verbum est participium
Ior Natalem agit Diem (A.
Schotte de quodam regno Senegaliae orientalis hodiernae verbis censoriis "mihi refertur" ait "principes Galam(fr) victualia immoderatissime e pulvere cayenna temperata sumere; insuper scio opulentiores Mandingorum eundem abusum factitare, propter facultatem forsan excitantem", quam facultatem curiose descripsit.
nomen Bebrycia duxere a virgine colles,
hospitis Alcidae crimen, qui, sorte laborum
Geryonae peteret cum longa tricorporis arva,
possessus Baccho saeva Bebrycis in aula
lugendam formae sine virginitate reliquit
Pyrenen, letique deus, si credere fas est,
causa fuit leti miserae deus.
Theodorus usus est sua in interpretatione his verbis: "quod punctum salit iam et movetur ut animal."

Inventor apparatus circulatorii, Gulielmus Harvaeus natus William Harvey,  in suo opere Exercitationes de Generatione Animalium 1651 ita descripsit ipsum vitae prodigium:
"Quarto itaque die si inspexeris, occurret jam major metamorphosis, & permutatio admirabilor; quae singulis fere illius diei horis manifestior fit; quo tempore in ovo, de vita plantae, ad animalis vitam fit transitus.
Recentius ergo cum nomine urbis capitalis Guianae Francicae Caienna, saepe cum varietatibus Capsici annui, quibus appellatio "Cayenne" datur, in rumoribus coniungitur: interdum pulverem ex urbe Caienna sive e Guiana Francica ortum, saepe e "varietate Cayenne" confectum esse dicitur.
Purgatorium in theologia Christiana est status intermedius post mortem corpoream, ubi nonnulli homines ad caelum destinati primum "post suam mortem patiuntur purificationem, ut sanctitatem acquirant necessariam ad caeli gaudium ingrediendum." Solum qui in statu gratiae moriantur sed poenam temporalem ob eorum peccata nondum expleverint in purgatorio esse possunt, et ergo nemo in purgatorio in illo statu semper manebit, nec ad inferos ibit.
Anno proximo (58 a.C.n.), ab inimicis et optimatibus apud iudices accusatus est quod contra leges et auspicia multa in tribunatu fecisset : auctore enim Caesare non tantum Marci Bibulis consulis obnuntiationes perpetuas sed etiam intercessiones nonnullorum tribunorum optimatibus faventium in legibus ferendis neglexerat.
Copiae Unionis Sovieticae pugnantes (et antea nonnullos menses recedentes) ad 18 Novembris anno 1942 vix impetum exercituum Quarti Sextique Germanicorum steterunt in urbe ad flumen Rham (Volgam), tunc Stalingradum (Russice: Сталинград, Stalingrad) et nunc Volgogradum (Russice: Волгоград, Volgograd) vocata, atque in regione urbis illius.
Pultium numero numerantur: puls Romana, e farre vel spelta confecta; Graeca antiqua, e hordeo, vel potius polenta; polenta Italiana, quae re vera non polenta sed frumento maizeo in Italia septentrionali et etiam in insulis Ioniae Graeciae paratur; Asiatica Occidentalis, e milio vel secale; oryzea ac risottum; et Europaea vulgaris, ex avena vel tritico, quae dulcis maneque sumitur.
Puteolum (-i, n.) seu Puzolum (-i, n.) (alia nomina: Castellum Puzolium, deinde: Puteolum Foroiuliensium) (Italiane: Pozzuolo del Friuli; Foroiuliensice: Puçui) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Foro Iulii-Venetia Iulia et in Provincia Utinensi situm.
Inter impuberes mirabiles numerantur Wolfgangus Amadeus Mozart et Béla Bartók in musica, Paulus Morphy et Iuditha Polgár in scaccis, Isaacus Newtonus, Carolus Fridericus Gauss, Colin Maclaurin, Srinivasa Ramanujan, Ioannes von Neumann, Norbertus Wiener in mathematica, Paulus Picasso in arte oculorum, et Saulus Kripke in philosophia.
Pugna apud Stamfordbrige fuit proelium in oppidulo Stamfordbrige in Isuria Angliae septentrionalis die 25 Septembris 1066 factum inter tres exercitus, videlicet exercitum Anglicum, a rege Haroldo II ductum; exercitum Norvegicum invadentem, a rege Haraldo duro ductum; et cohortes Tostig Godwinson, regis Anglici fratrem.
Post restaurationem Anglicam anni 1660 et Actum Uniformitatis 1662 sanctum, paene omnes clerici Puritani, Ecclesiam Anglicanam relinquentes, nonconformistae mox ministri facti sunt, atque ingenium motus in Anglia penitus commutatum est, quamquam eius proprietates diutius in Nova Anglia tenuit.
Pulversheim est commune Francicum 2'925 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Pugniacum (-i, n.) (alia nomina: Puniacum ) (vulgo Pugny) est commune Francicum 231 incolarum (anno 2012) praefecturae Utrarumque Separarum in provincia occidentali Pictaviensi et Carantonis (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Puṣpa Kamala Dāhāla, saepe cognominatus Pracaṇḍa "pugnax" (scriptura Devanagari पुष्प कमल दाहाल et प्रचण्ड; natus die 11 Decembris 1954), alumnus Instituti Agriculturae Animaliumque Scientiae, est politicus Nepalensis et ductor factionis Communisticae.
Pueri Viae Panispernae (Italiane: I ragazzi di via Panisperna) fuerunt grex physicorum plerumque iuvenum, qui una cum Henrico Fermi Romae apud Institutum Physicum(it) Studii Urbis operati anno 1934 cognitionem neutronis lenti sunt adsecuti, quo invento data est ratio, qua postea perfici potuerunt et primus reactor nuclearis et deinde bomba atomica.
Puritani in Anglia, qui cum mundo commerci crescenti, parliamentaria praerogativae regali repugnantia, et annis fere ab 1635 ad 1640 Presbyterianis Scoticis, multum communicabant, maiores vires politicae facti sunt, et propter primum Bellum Civile Anglicum (ab 1642 ad 1646) in dicionem ad extremum venerunt.
Illud novum commune praefecturae Olinae in provincia Normanniae e fusione novem pristinorum communium, Chênedouit, La Forêt-Auvray, La Fresnaye-au-Sauvage, Ménil-Jean, Putanges-Pont-Écrepin, Rabodanges, Les Rotours, Saint-Aubert-sur-Orne et Sainte-Croix-sur-Orne creatum est.
eximitur postea vena quam diximus, cui addi salem necessarium, sextarios ferme centenas in libras; macerari triduo iustum, quippe tanto maior vis, quanto recentior, fervere in plumbo, singulasque amphoras centenas aquae, quingentenas medicaminis libras aequali ac modico vapore torreri et ideo longinquae fornacis cuniculo.
E fusione novem pristinorum communium, Chênedouit, La Forêt-Auvray, La Fresnaye-au-Sauvage, Ménil-Jean, Putanges-Pont-Écrepin ut pars principalis, Rabodanges, Les Rotours, Saint-Aubert-sur-Orne et Sainte-Croix-sur-Orne, die 1a Ianuarii 2016 creatum est.
Caesarem ("omnibus ille viris mulier, mas ille puellis"); Augustum, qui "non visis vinciet Urbem compedibus"; Tiberium, qui "instar gladii pulvinar habebit"; Caligulam ("feta veneficiis Urbs impia serviet uni"); Claudium, qui "populo frumenta hiemalia praebet"; et Neronem, cuius "sanguine dextra rubet materno".
Inter homines non-Iaponienses qui potiebantur plus successus, considerationes praeciupe dandae sunt Francogallico Christiano Guillaume, qui anno 1969 potitus est quattuor victorias et duo certamina nulla; et Benny "The Jet" Urquidez, lusore Americanus, qui anno 1977 Tatsuyuki Suzuki in quattuor partibus vicit.
Soror etiam illi fuit itidem Valeria nominata, siquidem Dionysio Halicarnassensi et Plutarcho credimus, cui multis post fratrem mortuum annis velut divinitus in mentem venit matrem Coriolani, Veturiam nomine, suppliciter rogare ut filium in castra Volscorum implorans adiret : quo facto urbem Romam e maximo periculo servasse dicebatur.
In vallibus Putoranae multi sunt lacus longi et altiores, fiordis similes, quorum maximus est lacus Chantaicus, altitudine Russiae tertius post Baicalem et mare Caspium, ceteri maiores Ceta, Lama, Vivi
Aquis cadentibus Putorana abundat, nam flumina per cacumina plana planitiei elatae fluentes decliviis eorum arduis ruunt.
== Puer in mythologia ==
Locutio puer aeternus ex Metamorphosibus venit, opere epico Ovidii (43 a.C.n.–circa 17 p.C.n.) poetae Romani, quod mythos Graecos et Romanos tractat; qui in poemate Iacchum deum-filium puerum aeternum appellat, quem pro persona ab eo in mysteriis Eleusinis acta laudat.
Ipse Hadrumetum obtinuit die 28 Decembris 47 a.C.n., sed Optimates iam copias suas prope Thapsum coegerant, quorum numerus erat quadraginta milium militum (circa decem legiones): strenui equites, a peritissimo Tito Labieno, proditore Caesari, ducti, et sexaginta elephantes a rege Iuba.
Idem de Dionysio Halicarnassensi conicere licet : nam si cum Tito Livio narrationem eius compares Publicolae partes in Antiquitatibus suis ampliasse atque exornasse videtur, quod maxime apparet in coniuratione de Tarquinio expellendo facta atque rursus in oppressione coniurationis adversus consules Vitelliorum et Aquilliorum.
Callias retro manet et Iphicrates peltastis suis e longinquo iaculantibus hostes adgreditur, qui, cum vulnerarentur nec invicem vulnerare possent,  in Iphicratis milites impetum fecerunt ac  persequi eos frustra conati,  quia peltastae velociores erant,  multos homines amiserunt dum hostes  inordinatos hoplitas post incursum sese recipientes  rursus adoriuntur.
Steterant cum Thebanis, Epaminonda duce, Boeoti omnes et Argivi et maior pars Arcadum (in primis Tegeatae et Megalopolitae) et auxilia ex Euboea et Thessalia ; adversus eos , vetere rege Agesilao ducente, una  cum Lacedaemoniis et Atheniensibus   pugnabant Eliades, Achaei et Mantinenses et si qui alii Arcades oligarchiam adfectabant.
== Toponimia ==
Civitatis caput nomen dat, "Heroica Puebla Caesaraugustae," conditum ab Hispanis colonis 7 Aprilis 1531 cum nomine "Puebla, Civitate Angelorum." Fabula est quae narrat quomodo angeli episcopum Tlaxcalae in somnis visitaverunt, et ei monstraverunt locum ubi oppidum erigere novum.
Nec sibi viam ad Peloponnesum per terras aperuit Agesilaus sed propter sinum Corinthium  Delphos usque iter fecit ubi decimam praedae Asiaticae Apollini consecravit atque postremo nave Spartam rediit : itaque hoc proelium  parvi momenti ad eventum belli fuisse videtur, quod diuturnum futurum erat.
Itaque e Gallia ubi legatus Caesari voluerat esse celerrime Romam reversus est ubi tribunus plebis Publius Clodius ei saluti fuit ac per sequentes annos multa simul fecerunt Vatinius et Clodius, dum popularium partibus favent: Ciceronem in exsilium egere, Titum Annium Milonem apud iudices non semel de vi et ambitus accusaverunt, item Publium Sestium, quem Cicero feliciter defendit (Pro Sestio).
In illo proelio Romanorum milia quindecim cum consule Flaminio interfecti sunt, reliqui (circiter quindecim milia et ipsi) sese in Hannibalis fidem dederunt; quorum captivorum Romanos quidem in custodia retinuit dux Poenorum cum ceteros socios benigne adlocutus in patriam dimitteret dicens  ideo se in Italiam  venisse ut Italicos dominatione Romana liberaret.
=== De funere publico ===
Anno sequenti Menenio Agrippa Publio Postumio consulibus mortuo Valerio Publicolae populus funus publicum decrevit, sive honoris tantum causa, ut vult Plutarchus, sive quia res familiaris eius tam exigua reperta est ut subsidio illo egeret ne sordide nimis efferretur, ut scribebant Dionysius et historici Latini qui frugalitate abstinentiaque magnorum virorum suorum gloriari solent.
== Quid ante proelium acciderit ==
Postquam Arcades confoederati (quae confoederatio Thebanis hortantibus creata erat), bello Eliadibus inlato, urbem Olympiam ipsam armis ceperunt atque bona sacri templi Iovis diripuerunt Mantinenses a confoederatione ad hostes defecerunt.
Alias addidit Plutarchus quibus Poplicola dicitur quaesturam et aerarium instituisse vel multam quinque boum et duorum ovium indixisse eis qui consulis imperiis non obtemperassent vel etiam morte damnasse eos qui imperium aut quemlibet magistratum iniussu populi cepissent vel retinerent, vel plebem tributo liberasse quo studiosius artibus exercendis vacaret.
== Nexus externi ==
"Was ist der Unterschied zwischen Cayennepfeffer und Chili?" apud Worlds of Food
Patricia Mitchell, "How to make your own chilli powder" apud Texas Cooking
Kat Smith, "Gochugaru: The Hot, Sweet, Smoky Red Pepper Powder That is the Taste Behind Many Korean Foods" apud One Green Planet
"The Chili Powder Men" in Frank X.
Ita in campo Coronensi a parte Heliconis montis stabant Thebani cum aliis Boeotiis, Argivi, Athenienses, Euboei, Corinthii, Aenianes Locrique utrique ; contra a parte Cephisi fluminis exercitus quem Agesilaus, dilectibus in  civitatibus Asiaticis habitis auctum, ex Asia reducebat, additis Orchomeniis qui a foedere Boeotico defecerant et duabus cohortibus (Graece μόρα) ab exercitu Lacedaemiorum qui bellum in vicinia gerebat et quinquaginta voluntariis delectis ipsa Sparta missis.
Cum vero animadverterunt socios suos altero cornu fusos, ambo Thebani et Lacedaemonii sese collegerunt atque retro iere ad novum proelium ex fronte inter se committendum ; tum acriter pugnatum est et Agesilaus ipse plura vulnera accepit et robore virtuteque summa delectorum iuvenum qui pro rege suo pugnabant vivus e proelio vix reportatus est.
Quibus rebus cognitis, Cato Minor et Quintus Caecilius Metellus Pius Scipio Nasica, Titus Labienus, Publius Attius Varus, Lucius Afranius, Marcus Petreius, Pompeii filii, Sextus, atque Gnaeus Pompeius et reliqui duces optimatum, recusantes cedere Caesari, fugerunt in Africam, quae sub imperio Iubae erat.
De quo certamine mira fabula tradita est : nam cum Horatius postes templi manu iam teneret atque sacra verba nuncuparet, frater alterius consulis, Marcus Valerius, filium Horatii ab hostibus occisum esse falso rettulit ne dedicationem peragere posset pater lugens (luctus enim "impurum" facere vulgo credebatur).
Synonymia horum nominum satis monstratur in praecepto testudinis "modo Indiarum Occidentalium" paratae quem ex opere 1755 aucto Annae Glasse ("adding a little Cayan pepper") anno 1792 Franciscus Collingwood et Ioannes Woollams mutationibus paucis deprehenserunt, "season it with chyan pepper and salt pretty high" imperantibus, quibus interpres Theodiscus Fridericus Gotthelf Baumgärtner anno 1794 "würzet es stark mit Cayenne-Pfeffer" respondit.
Inventor apparatus circulatorii, Gulielmus Harvaeus natus William Harvey,  in suo opere Exercitationes de Generatione Animalium 1651 ita descripsit ipsum vitae prodigium:
"Quarto itaque die si inspexeris, occurret jam major metamorphosis, & permutatio admirabilor; quae singulis fere illius diei horis manifestior fit; quo tempore in ovo, de vita plantae, ad animalis vitam fit transitus.
Ab Abu Dhabi, Dubai, Francofurto urbibus longinquioribus ad Pune volatu directo itur, atque ab urbibus Indicis Amedebato, Bengaluro, Bhopala, Calcutta, Cochino, Dellio, Goa, Hyderabad, Iaipura, Indore, Lakhnau, Maderaspatano, Nagpur, Raipur, Srinagar, Trivandro.
== De nomine ==
Nomen Latinum quiya e nuncupationibus in lingua Tupi capsicorum in Brasilia saeculo XVII cognitorum derivatur, sit quiyaqui, quiya-apua, quiya-cumati, quiya-carapo apud Bontium; quiya-apua, quiya-cumeri, quiya-uca; kyynha, varietates kyynhavi, kyynhai; quiya, quiynhá: confer vocabulum Guaranicum hodiernum ky'ỹi.
At persona mythica Valerii Publicolae ad libertatem Romanam definiendam multum contulit ac velut exemplo ea utebantur ii qui concordiam ordinum et viros sapienter populares laudabant quorum unus erat Cicero qui hoc iudicium de consiliis politicis eius reliquit : haud mediocris hic, ut ego quidem intellego, vir fuit, qui modica libertate populo data facilius tenuit auctoritatem principum.
Sed Kant etiam animadvertit pulchritudinem non esse necessariam homini ut sit contentus et vice versa; praeterea esse in omni iudicio gustus postulationem ad universum ; id simpliciter non posse demonstrari: "Pulchrum est quod placet universis sine conceptu." Pulchritudo secundum Kant est " abstinens gaudium." Nihil prodest homini existentia operis in iudicio gustus.
Saeculo tertio, Plotinus philosophus, nexu inter opus artis et regnum formarum restituto, conceptum visionis internae a Platone propositum ample exponit, quod artificem sinit perfectam pulchritudinis formam attingere, quae non est in "re extensa" (mundo rerum), sed solum in "re cogitanti" (mundo formarum), et quae prius aut tardius mundo materiae apparebit.
== De nova dispositione aciei ==
Ad hoc proelium Epaminondas novam dispositionem tacticam excogitavit, "obliquam aciem" (Graece λοξὴ Φάλαγξ) dictam : nam et optimos (inter quos "sacra cohors" trecentis delectis hoplitis constans a Pelopida ductis) et plurimos (quinquaginta ordines in latitudinem ibi stipabantur) milites in sinistro cornu adversus regem Cleombrotum collocavit.
== Quid ante proelium acciderit ==
Anno 371 a.C.n., cum praecipuae civitates Graeciae longo bello sine victore exhaustae legatos Spartam misissent ad pacem componendam quae iuberet omnes civitates tam parvas quam magnas sui iuris in posterum esse (quae stipulatio iam in Pace Regis vel Antalcidae dicta anno 387/386 a.C.n.
Tramina ferriviaria Pune petunt ab urbibus Indicis Allahabado, Bengaluro, Bhubaneswar, Cochino, Coimbatore, Darbhanga, Dellio, Goa, Gwalior, Howrah, Hyderabad, Jammu, Jamshedpur, Kanpur, Maderaspatano, Mumbai, Nagpur, Patna, Trivandro, Varanasi.
Scripsit: "Pulchritudo non est qualitas inhaerens in rebus ipsis, existit autem solum in animo qui admiratur eam et omnis anima variam pulchritudinem percipit."Praeterea, reducit sensum pulchritudinis voluptati." Voluptas dolorque non solum sunt comites necessarii pulchritudinis deformitatisque sed etiam sunt earum natura ipsa."
Attamen, haec via ad maximum dubium de pulchris rebus non ducit necessarie.
Annis ab 1934 a  1931 ad 1944 er a 1954 ad 1990 Ordžonikidze (in honorem Gregorii Ordžonikidze) nominabatur, annis a 1944 ad 1954 Dzaeudžyhaeu, ab anno 1990 Vladicaucasia Russice et Dzaeudžyhaeu Ossetice.
Ac ne quid impetum moraretur, quaedam imperfecta transmisit, alia levissimis verbis veluti fulsit, quae per iocum pro tibicinibus interponi aiebat ad sustinendum opus, donec solidae columnae advenirent." Hac ratione invenimus aliquos versus qui non sunt integra hexametra, ut "Hic cursus fuit" (1.534).
Callias strategus hoplitarum Atheniensium et Iphicrates dux peltastarum, qui intra moenia Corinthia praesidio erant, postquam cognoverunt moram Lacedaemoniorum hoplitarum  prioribus victoriis nimis fidentem sine equitatu, sine levi armatura Sicyone Corinthum redire, copias suas eduxerunt.
Pugniacum seu Puniacum potest esse:
Pugniacum (Puniacum-Castanea) seu Puniacum (Puniacum-Castanea):
Pugniacum (Utraeque Separae) seu Puniacum (Utraeque Separae):
Puniacum-Castanea (alia nomina: Pugniacum-Castanea):
Actii Plauti Asinii comici clarissimi comoediae quinque, Argentorati apud Schürerium 1514;
Marci Actii Plauti linguae Latinae principis Comoediae viginti, vivis paene imaginibus recens excultae, nouissime ex collatione florentinae fidelioris impressionis et aliorum omnium quae inveniri potuerunt affatim recognitae, Venetiis [1518].
Carolus, filius Ottonis Francisci Iosephi Caroli Ludovici Mariae, Archiducis Austriae(en) et Mariae Iosephae, Principissae Saxoniae (1867–1944)(en) factus est praesumptivus(en) Francisci Iosephi I imperatoris, cum Franciscus Ferdinandus, archidux Austriae, eius patruus, per insidias anno 1914 interfectus esset(en).
Carolus Fridericus Gauss (natus Johann Carl Friedrich Gauß die 30 Aprilis 1777; mortuus die 23 Februarii 1855) fuit mathematicus et scientiarum doctus Germanicus, qui multos progressus in multis campis effecit, inter quos theoria numerorum, statistica, explicatio mathematica (analysis), aequatio differentialis topologia, geometria differentialis, geodesia, geophysica, electrostatica, magnetismus, astronomia, optica.
Carolus Samuel Deneen (natus familia [[ ]] in Edwardsville, Illinoesiae die 4 Maii 1863; Sicagi mortuus  die 5 Februarii 1940), causidicus, fuit rerum politicarum peritus  Americanus factionis Republicanae, qui inter alia ab anno 1905 usque ad annum 1913 Illinoesiae gubernator fuit.
Carolus Emmanuel I Sabaudiae  qui dicitur  magnus aut  Caput ignis (Testa d feu) (natus in oppido Rivoli die 12 Ianuarii 1562 - obiit in Savigliano die 26 Iulii 1630) fuit ab anno 1580 usque ad mortem Dux Sabaudiae, Princeps Pedemonti et Comites Augustae Praetoriae, Maurianae et Nicaeae.
Carolus Edvinus Wilbour (natus in Little Compton, Rhodensis Insula die 17 Martii 1833; mortuus inter reditum e paeregrinatione in Aegypto Lutetiae die 19 Decembris 1896) fuit diurnarius et Aegypti Antiquae peritus, qui inter inventores papyrorum Elephantine fuit.
Carolus Franciscus Gebhardt (Haag in Bavaria superiori, 23 Novembris 1897—supplicio adfectus in Landsberg am Lech, 2 Iunii 1948), Henrici Himmler socius et fiduciae medicus, fuit chirurgus Germanicus qui inter dictaturam Nazista in castris ad captivos concludendos positis (e.g., Ravensbrück et Auschwitz) cum Iudaeis captivis horribilia experimenta perfecit.
Carolus Coimbra da Luz (Lusitanice Carlos Coimbra da Luz  natus in  Três  Corações die 4 Augusti 1894; Urbe Fluminensi mortuus die 9 Februarii 1961) fuit politicorum peritus Brasilianus, qui breviter fuit Brasiliae praeses accurate a die 9 Novembris usque ad diem 11 Novembris 1955, cum a exercitus seditione depositus est.
Carolus Ernestus de Baer  (Theodisce Karl Ernst von Baer) seu Carolus Maximi filius Baer (Russice Карл Максимович Бэр; natus in patrimonio Piep iuxta oppidum Rakke tunc gubernii Estlandici Imperii Russici, nunc Estoniae die 17 Februarii 1792; mortuus Tarbati die 16 Novembris 1876) fuit naturae studiosus Estonicus Russicus (Theodiscus Balticus genere), unus e conditoribus embryologiae et anatomiae comparativae.
Carolus Bonnet (natus Genavae die 13 Martii 1720; mortuus est in Genthod die 20 Maii 1793) fuit philosophus atque, biologiae, historiae naturae et entomologiae studiosus Helveticus qui parthenogenesem et sydroma Caroli Bonnet de caecitate et notionem evolutionis biologicam inventus est.
Carolus Calenda, vulgo Carlo Calenda (natus Romae die 9 Aprilis 1973), est administrator societatis mercatoriae et politicus Italicus, a die 13 Octobris 2022 senator Rei Publicae Italicae atque a die 13 Octobris 2022 secretarius factionis politicae Azione (‘Actio’), quam ipse condidit.
Carolus Grobben (Theodisce: Karl Grobben) natus Brunae die 27 Augusti 1854 - obiit Salisburgi die 13 Aprilis 1945 fuit studiosus malacologiae carcinologiae et zoologiae peritus Austriacus qui praecipue mulluscis et crustaceis apud Universitatem Vindobonensem studuit.
Sed frater maior natu Maximilianus de Caffarelli du Falga, qui militaris fuerat duce Napoleone, proelio anno 1799  interfectus fratres suos imperatori ipso commendavit; qui iam die 2 Martii 1800 Carolum Ambrosium de Caffarelli du Falga praefecturae Ardescae praeposuit, mox die 2 Novembris 1801 Calvis Dorsis.
Hartfordiae apud Collegium Trinitatis eruditus, breve temporis spatium in officinis industrialibus operam dedit; postea Novi Eboraci editor libellorum diurnariusque laborabat, unde, peregrinationem navalem sub titulo adnuntiatoris incipiens, Paulinam Paulsen haeredem divitissimam incurrit et mox in matrimonium duxit.
Carolus Eugenius Boucher de Boucherville (natus Monte Regali die 4 Maii 1822; ibidem mortuus die 10 Septembris 1915), medicus, fuit politicus Canadensis et bis  Quebeci primus minister accurate a die 22 Septembris 1874 usque ad diem 8 Martii 1878 et iterum a die 21 Decembris 1891 usque ad diem 13 Decembris 1892 .
Carolus Blesensis sive de Blesis, ex regia Gallica stirpe ortus, natus anno 1319 Blesis, mortuus die 29 Septembris 1364 Alraii, fuit ex hereditate patris dominus Guisiae et de iure uxoris baro Meduanae, vicecomes Lemovicensis, comes Goelonis, comes Pentevriae et dux Britanniae Minoris.
Carolus Clifton Finch magis notus simpliciter ut  Cliff Finch (natus in Pope Mississippiae die 4 Aprilis 1927; mortuus in Batesville die 22 Aprilis 1986), causidicus, est rerum politicarum peritus  Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1976 usque ad annum 1980 Mississippiae gubernator est.
Carolus Ferdinandus Cori (Pragae natus die 5 Decembris 1896; Cantabrigiae mortuus die 20 Octobris 1984) fuit biochemicus Americanus oriundus e Austria, qui anno 1947 una cum uxore Gerty Cori et Bernardo Alberto Houssay Nobelianum Medicinae Praemium accepit, ratione studii genesis glycogeni ex glucoso.
Carolus III Sabaudiae qui dicitur   benignus (natus in Chazey die 10 Octobris 1486 - obiit  Vercellarum die 17 Augusti 1553) fuit ab anno 1504 usque ad  mortem Dux Sabaudiae, Princeps  Pedemonti et Comites  Augustae Praetoriae,  Maurianae et Nicaeae.
Carolus Curtis (natus die 25 Ianuarii 1860 Topekae, Kansia – mortuus est Vasingtoniae die 8 Februarii 1936) causidicus et Factionis Republicanae vir publicus, fuit etiam ab anno 1929 usque ad annum 1932, Herberto Hoover praesidente, primus et trigesimus Praeses Vicarius Civitatum Foederatarum Americae.
in Insula Materiae die 1 Aprilis 1922), Imperator Austriae(en), Rex Hungariae(en), et rector aliarum(en) monarchiae Habsburgianae(en) civitatum a mense Novembri anni 1916 ad monarchiam abolitam mense Aprili anni 1918, Ultimus fuit monarchiarum Domus Habsburgiana-Lotharingiana(en) qui in Imperio Austro-Hungarico dominabatur.
Carolus Ferdinandus Braun (natus Fuldae die 6 Iunii 1850; mortuus Novi Eboraci in Urbe Americana die 20 Aprilis 1918) fuit physicus et electrotechnicae peritus Germanicus, qui studiis radiationis electromagneticae, diodi semiconductri et oscilloscopio cum Henrico Hertz excogitato innotuit.
Carolus IV (aliquantum Carolus III dictus, natus Nanceii die 5 Aprilis 1604, mortuus Allenbach die 18 Septembris 1675) fuit dux Lotharingiae ab anno 1624 usque ad mortem anno 1675, regno anno 1634 paulisper intermisso, cum propter vim Francicum pro fratre iuniore Nicolao Francisco se imperio abdicaret.
Carolus Gulielmus Eduardus Leigh (Charles William Edward Leigh, natus anno 1871) operam dedit usque ad annum 1895 in bibliotheca Musei Britannici Historiae Naturalis Postea fuit bibliothecarius Societatis Litterariae et Philosophicae Mancuniensis, moxque Bibliothecae Universitatis Mancuniensis, ab anno 1903 ubi usque in annum 1935 meruit.
Carolus Fridericus Hermann  (Francofurtum ad Moenum natus die 4 Augusti 1804; obiit Gottingae die 31 Decembris 1855 ), Friderici Creuzer, Gottfried Hermann et  Friderici Augusti Gulielmi Spohn discipulus, fuit sermonum antiquorum philologus, linguista, et archaeologus Germanicus.
Carolus Goldsborough (natus in Dorchester County die 15 Iulii 1765; mortuus  in Shoal Creek prope Cantabrigiam die 13 Decembris 1834), causidicus, fuit rerum politicarum peritus  Americanus factionis Foederalis, qui inter alia anno 1819 Terrae Mariae gubernator et in Camera Repraesentantum Civitatum Foederatarum populi legatus fuit accurate in Parlamento munere populi octavi  Terrae Mariae disctricti fungitur.
Carolus Emmett Yeater (Charles Emmett Yeater; natus in urbe Osceola Missuriae die 24 Aprilis 1861; mortuus Sedaliae eiusdem civitatis die 20 Iulii 1943), filius Iohannis Jameson Yeater et Sarae Ioannetae Ellis, fuit vice-gubernator insularum Philippinarum (gubernatore F.
Carolus Clusius vel nomine Francogallico Charles de l'Écluse (natus Samarobrivae die 19 Februarii 1526; Lugduni Batavorum mortuus die 4 Aprilis 1609) fuit herbarius scriptorque et interpres operum quae de plantis exoticis, hortorum cultu et nuper repertis disseruerunt.
Carolus Henricus Schaeffer (natus Tubingae die 22 Septembris 1942; mortuus 2025) fuit esperantista Germanus, praeses Gregis Esperantistarum Alensium (inde ab anno 1982), moderator Bibliothecae Esperanticae Alensis (inde ab anno 1989), perpetuus Operis fundati FAME sodalis, necnon esperantici docens privatus.
De campo in quo captus fuerat usque ad ecclesiam Trecorensem ubi reliquias Sancti Ivonis stabant, nihil aliud quod pallium indutus nudus pedes humo fortiter gelata iter fecit et cum Brittones miserantes stipas super semita sua sternerent strata via vitans in asperiora perseverabat; postquam nonnullis septimanis gradi nequit.
Opera magna secundum spiritum Kantianum exarata praetitulantur »Kritik der reinen Vernunft« (Ienae 1786); »Wörterbuch zum Gebrauch der Kantschen Schriften« (Ienae 1786); »Versuch einer Moralphilosophie« (Ienae 1790) et »Allgemeine Enzyklopädie und Methodologie der Wissenschaften« (Gotae 1810).
Domnum Schaeffer acceperunt tamquam sodalem turbae hae: Universalis Societas Esperantica (UEA), Associatio Esperantica Germanica, Unio internationalis radiophonicorum amicorum (ILERA), Academia Internationalis Scientiarum (AIS) Rei publicae Sancti Marini, Unio Esperantica christiana internationalis (KELI).
19 Jahre im neuen Zuhause Aalen - Beschreibung in Rückblick und Ausblick - Aktualisierte Ausgabe aus Anlaß der Jubiläen "100 Jahre Deutsches Esperanto-Institut" und "100 Jahre Deutsche Esperanto-Bibliothek" - [Alae]: Edidit Bibliotheca Esperantica Germanica, [2008].
Carolus Antonii filius de Meyer (Russice Карл Анто́нович фон Ме́йер, in Germania Carolus Antonius, Theodisce Carl Anton), Vitebski die 20 Martii anno 1795 natus, Petropoli die 13 Februarii anno 1855 mortuus, fuit botanicus et explorator Russicus Germanicae originis.
Carolus Edmundus Henricus de Coussemaker (Francice Charles Edmond Henri de Coussemaker), vel Edmundus de Coussemaker (Edmond de Coussemaker) usitate appellatus (natus Belle in vico 19 Aprilis 1805; mortuus Insulae 10 Ianuarii 1876), fuit iurisconsultus Francicus, qui musicologus et ethnologus fuit patrimonii Flandriae Francicae peritus.
Carolus Henricus Ulrichs, sive Carolus Henricus Ulrichius, civitate Hannoveranus, natus 28 Augusti anno 1825 in urbe Aurich et mortuus in L'Aquila, 14 Iulii 1895, erat iudex, iurisconsultus, poeta scriptorque latinus et unus e primis fautoribus latinitatis vivae in limine saeculi XXmi.
Carolus Petrus Baudelarius (Francogallice Charles Pierre Baudelaire; Lutetiae natus die 9 Aprilis 1821; ibidem mortuus 31 Augusti 1867) fuit poëta et criticus Francogallicus saeculi unidevicensimi, qui multa de melancholia et taedio vitae scripsit, exempli gratia in Les fleurs du mal ('Flores mali'), libro praeclarissimo, ubi unum carmen Latinum versibus rhythmicis fictum, titulo Franciscae meae laudes, inter poemata Francogallica addidit.
Carolus Amarin Brand (Mulhusiae natus die 27 Iunii 1920; Tolosae mortuus die 31 Martii 2013) fuit episcopus et mox archiepiscopus Francicus: episcopus auxiliaris Foroiuliensis et Tolonensis ab anno 1971 (et eodem tempore episcopus titularis Uthinensis); Monoecensis archiepiscopus (1981-1984) et postea Argentoratensis archiepiscopus (1984-1997).
Carolus Augustus Comes de Reisach (natus in Roth prope Norimbergam die 6 Iulii 1800; mortuus in Contamine su Arve die 16 Decembris 1869) fuit cardinalis Germanicus et ab anno 1846 usque ad annum 1856 Monaci et Frisingae archiepiscopus (Archidioecesis Monacensis et Frisingensis).
Carolus Eduardus vulgo Karl Eduard de Bülow (natus die 17 Novembris 1803 Gut Berg procul Eilenburgum,  mortuus die 16 Septembris 1853 Hohentannen in Districtu Weinfelden) scriptor et philologus Germanicus fuit necnon pater musici illustrissimi Ioannis de Bülow.
Carolus Clark Stevenson (natus in Phelps Novi Eboraci die 20 Februarii 1826; mortuus in Carson City Nivatae die 21 Septembris 1890) fuit rerum politicarum peritus Americanus factionis Republicanae, qui inter alia ab anno 1887 usque ad annum 1890 Nivatae gubernator fuit.
Carolus Aznavour (Francogallice Charles Aznavour; natus familia Armenica Շահնուր Վաղինակ Ազնաւուրեան, Shahnour Varenagh Aznavourian Lutetiae natus die 22 Maii 1924; mortuus prope Mouriès die 1 Octobris 2018) fuit suorum carminum actor, cantor, histrio, et scriptor Francicus, ab anno 2009 legatus Armeniae in Helvetia (ubi colebat).
Parentes "cerebrum haud onerare" iusserunt, et Carolus credidit "hanc magnam cessationem aliquam ratiocinationum puerilium meorum forsitan effecisse." Pauco tempore Ludum Regem Eduardum VI in Totenais, Devonia Australi frequentavit, sed morbus eum ad praeceptros domesticos remissit.
Carolus Elson Roemer magis notus simpliciter ut Buddy Roemer (natus in Bossier City Ludovicianae die 4 Octobris 1943; mortuus anno 2021) fuit rerum politicarum peritus Americanus factionis Republicanae, qui inter alia ab anno 1988 usque ad annum 1992 Ludovicianae gubernator fuit.
Carolus IV Franciae et I Navarrae, qui dicitur  Carolus pulcher (natus die 18 Iunii 1294 in oppido Creil in praesente praefectura Esiae - obiit die 1 Februarii 1328 in Vilcenia) fuit rex Franciae et Navarrae ab anno 1322 usque ad mortem anno 1328.
In legationibus Brasiliensibus Vasingtoniae, urbis Assumptionis, urbis Pacis excubuit et iuxta ministerium rerum externarum operam dedit, sed praesertim in aula praesidis Iairi Bolsonaro magister caerimoniarum meruit usque ad diem 29 Martii 2021 meruit; quo die, Ernesto Araújo senatoribus postulantibus ab officio ministri a rebus externis deiecto, loco eius Carolus França minister rerum externarum creatus est.
Carolus Bombrini (Genuae natus die 3 Octobris 1804; Romae mortuus die 15 Martii 1882) fuit senator et argentarius Italicus, qui inter alia Argentariam Genuaensem (1845-1849), Argentariam Nationalem Regni Sardiniae et ab anno 1861 usque ad annum 1862 Argentariam Italicam (Italiane  Banca d'Italia) duxit.
Zoologus, palaeontographus et explorator inclutissimus ingenium suum triplex in opere hoc ostendit: »Monograph of pedunculated and sessile Cirripedia« (1851–53); cui sequebantur »On fossil Balaenidae« (1854) et »On the various contrivances by which British and foreign orchids are fertilized« (1862); »The movements and habits of climbing plants« (1865).
Beagle« (1840–48)
Quamvis iam librum anno 1842 de structura et frequentia coralliorum scopulorum cum momentis et zoographicis et geologicis edidisset, plures lucubrationes Darwinianae tantummodo de geologia (praesertim Americae Meridianae) agebant, velut: »Geological observations on volcanic islands« (1842); »Geological observations on South America« (1846).
Iuvenis Ciampi, in Schola Normali Superiore Pisarum, Graecorum ac Romanorum Litterarum et, apud Universitatem Pisarum, Iuris Prudentiae doctoris insigne consecutus est; Secundo Totius Orbis Terrarum Bello e manibus Germanorum effugit et postea Labronicam Actionis Partis partitionem constituit.
Postquam e statu humanitatis altae scholae Coloniae-Mülheim anno 1949 graduatus, philologiae classicae et philosophiae operam dedit cum professoribus Iosephus Koch, Gundaharius Iachmann et Iosephus Kroll, et anno 1955 doctoratum suum accepit cum dissertatione de Philonis doctrina de idearum et logos.
Ecce opera eius maximi momenti quae sint: Palatium Hatzfeldense (Vratislaviae; postea fuit aedificium gubernatorium); in urbe natali (Kamienna Góra) Hospitium pauperum magnum; oratoria plura in Silesiae vicis; Porta Brandenburgensis (Berolini, annis inter 1789 et 1793: sibimetipsi agebatur de prima tentamine architecturae secundum antiquitatem classicam renovandae).
Actiones canonizatione aliquod tempus a genere Ludovico Andegavensis defensae erant dum Ioannes IV Britanniae easdem refragatus erat, lente progrediebantur cum bulla apostolica Gregorius XI eas expedire petit, nihilominus in ipso temporis Aviniono huius profectionis reversionisque Romam in oblivionem iit..
Carolus II de Hohenzollern-Sigmaringen (natus Sinaiae die 15 Octobris 1893; mortuus exsul in Estoril Lusitaniae die 4 Aprilis 1953), Ferdinandi I et principissae Mariae Edimburgi (1875-1927) filius, fuit ab anno 1930 usque ad annum 1940 rex Romaniae.
== Biographia ==
Carolus Baer, in familia nobili, gente ad Theodiscos Balticos pertinenti, die 17 Februarii secundum Calendarium Iulianum (seu 28 Februarii secundum Gregorianum) anno 1792 natus, initio in Universitate Dorpatensi (anno 1814, post defensionem dissertationis de morbis inter Esthonos endemicis, gradum doctoris medicinae ibi datus), dein Vindobonae medicinae studebat.
Quod filius Carolus Fridericus anno 1801 Mariam Romanovam, filiam Pauli I imperatoris Russiae in matrimonium duxerat, Alexandro I imperatore Russico suadente anno 1814 ad Consilium Vindobonense invitatus est: Ita anno 1815 Saxonia-Vimarii-Eisenach Ducatus Magnus elatus est.
206-209 (Paginae selectae apud Google Books)
Rémi Carayol, "Guinée-Bissau : Carlos Gomes Junior, presque président et déjà contesté" in Jeune Afrique (4 Aprilis 2012)
Vincent Duhem, "Guinée-Bissau : second tour Gomes-Yala dans un climat de peur" in Jeune Afrique (22 Martii 2012)
Congressibus universalibus Esperanticis multis interfuit - annis 1985, 1986, 1987, 1989, 1991, 1992, 1998, 1999, 2003, 2005, 2007, 2008, 2010, 2011, 2013, 2015, 2016; et multos conventus KELI frequentavit - annis 1995, 1996, 1999, 2002, 2004, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017.
Milano, 1962
Guido Cesura, Il Lago Maggiore in un secolo di pittura 1840/1940, Istituto Geografico De Agostini, Novara, 1978
Raffaele De Grada, Il Novocento a Palazzo Isimbardi, Palazzo Isimbardi (Milan, Italy), Vita Firenza, 1988
Paola Slavich, Ospedale maggiore/Cà granda: Ritratti moderni, 1987
"Bazzi, Carlo" in Hans Vollmer, ed., Allgemeines Lexikon der bildenden Künstler des XX.
125-136 et 233-236)
1919- : (cum Taw Sein Ko) Epigraphia Birmanica: being lithic and other inscriptions of Burma
1921 : A list of inscriptions found in Burma
1925 (editor) : Pageant of King Mindon, leaving his palace on a visit to the Kyauktawgyi Buddha image at Mandalay, 1865
1937 : The Ananda Temple at Pagan
Inter opera alia habemus haec: Geschichte der mecklenburgischen Landstände bis 1555 (Rostochii 1856); Die Ordnungen der Gerechtigkeit in der florentinischen Republik (Erlangae 1867); Dino Compagni, Versuch einer Rettung (Lipsiae 1875); Über den historischen Wert der ältern Dante-Kommentare (Lipsiae 1878); Städte und Gilden der germanischen Völker im Mittelalter (Lipsiae 1891); Die Entstehung des deutschen Städtewesens (Lipsiae 1898); Leben und Erinnerungen (Lipsiae 1900 - autobiographica).
== Opera ==
Inter scripta eius multa mentionis dignae sint: »Für Gewerbefreiheit und Freizügigkeit durch ganz Deutschland« (Francofurti 1858); »Parlamentsbriefe« (Berolini 1869); »Bilder aus der deutschen Kleinstaaterei« (editio tertia, Hannoverae 1881; opus eius magnum); »Während des Krieges.
Vulgavit conversionem comoediae »I promessi sposi« Alexandri Manzoni (editio altera, Lipsiae 1837), »Dramatische Werke« Frederici Ludovici Schröder (Berolini 1831), una cum Tieck trientem operum Novalis (Berolini 1848), porro »Heinrich von Kleists Leben und Briefe« (Berolini 1848), »Anthologie auf das Jahr 1782« Schilleri (Heidelbergae 1850) necnon »Militärische und vermischte Schriften« Adami Henrici Theodorici de Bülow (una cum W.