aimgo/CorpusTrinum huggingface dataset:
Cellae potest:

Cellae (Latium) (seu Cellae Cerris):
Cellae (Liguria) (seu Cellae Savonenses, deinde Cellae Ligusticae):
Cellae Astenses (alia nomina: Cellae Aenemundus):
Cellae Bulgariae:
Cellae Cuneenses (seu Cellae (Pedemontium)):
Cellae praefectura:
Cellae Sancti Viti:
Centum Cellae vel Centumcellae ac Civitas Vetula:
Antonius ab Herrera primus Europaeorum in descriptione Nicaraguae sic anno 1601 scripsit: "Ay en ella muchas arboledas, porque crecen mucho los arboles, y el que llaman 'zeyba' engruessa tanto, que quinze hombres asidos de las maños no le pueden abraçar." Semina Ceibae aut pentandrae aut aliae cum cacao ad potionem mixtam conficiendam ab Aztecis adhibiti sunt.
Cenam Plutarchus ita breviter refert, caedem Pothini ministri Aegyptii in ipsam cenam inserens: "ἔπειτα δ´ ἐπὶ ταῖς διαλλαγαῖς ἑστιωμένων ἁπάντων, οἰκέτης Καίσαρος κουρεύς, διὰ δειλίαν ᾗ πάντας ἀνθρώπους ὑπερέβαλεν οὐδὲν ἐῶν ἀνεξέταστον, ἀλλ´ ὠτακουστῶν καὶ πολυπραγμονῶν, συνῆκεν ἐπιβουλὴν Καίσαρι πραττομένην ὑπ´ Ἀχιλλᾶ τοῦ στρατηγοῦ καὶ Ποθεινοῦ τοῦ εὐνούχου.
Socrates Rhodius libro tertio Belli Civilis Cleopatrae cenam exponens (quae in Aegypto regnavit ultima et Antonio Romanorum imperatori nupsit) sic ait: "Cleopatra in Cilicia obviam tum Antonio facta regium convivium apparavit, in quo aurea vasa omnia et gemmata fuerunt, singulari artificio elaborata, purpureisque et auro intextis aulaeis tecti parietes, triclinia duodecim, lectis strata.
Postridie, rursum ad cenam invitato cum amicis et ordinum ductoribus, instructo splendidius epulo effecit ut priora exigua viderentur, iterumque dedit illi omnia, ac ducibus singulis lectum in quo accubuerant, et pocula ut in mensas divisa fuerant secum auferre permisit digressuris, si qui antecellerent dignitate, lecticas cum lecticariis baiulis, plurimis equos argenteis phaleris decoros, omnibus Aethiopicos pueros qui facibus praelucerent, repraesentavit (Athenaeus, Deipnosophistae 148a).
Propter quod dico tibi: Remissa sunt peccata eius multa, quoniam dilexit multum; cui autem minus dimittitur, minus diligit." Dixit autem ad illam: "Remissa sunt peccata tua." Et coeperunt, qui simul accumbebant, dicere intra se: "Quis est hic, qui etiam peccata dimittit?" Dixit autem ad mulierem: "Fides tua te salvam fecit; vade in pace!" (Evangelium secundum Lucam 7.36-50).
Huic regioni sunt praefecturae sex:

Carus
Ebura et Lidericus
Andra
Inger et Liger
Lidericus et Carus
Ligerula
Mense Decembri 2015 Philippus Loiseau, sodalis Aciei Nationalis, candidatus ad praesidium in comitiis primariis huius provinciae futurae, primus accessit, sed comitiis alteris tertius, victore Francisco Bonneau.
Videns autem pharisaeus, qui vocaverat eum, ait intra se dicens: "Hic si esset propheta, sciret utique quae et qualis mulier, quae tangit eum, quia peccatrix est." Et respondens Iesus dixit ad illum: "Simon, habeo tibi aliquid dicere." At ille ait: "Magister, dic."
"Duo debitores erant cuidam feneratori: unus debebat denarios quingentos, alius quinquaginta.
"Auxit cenae rumorem summa tunc in civitate penuria ac fames," addit Suetonius, "adclamatumque est postridie: omne frumentum deos comedisse et Caesarem esse plane Apollinem, sed Tortorem, quo cognomine is deus quadam in parte urbis colebatur."
Cenam δωδεκάθεον Beniaminus Jonson poëta scaenicus imitavit in fabula Poetaster quem anno 1602 edidit.
Textus fere completus narrationem praebet cenae "lautissimae", hospite Trimalchione quodam liberto divite, cui convivae sunt Encolpius (mythistoriae omnis heros et narrator), amici eius Agamemnon et Ascyltus, necnon amici aliqui Trimalchionis inter quos Habinnas; etiam praesentes sunt mulier huius Scintilla, mulier Trimalchionis Fortunata, et amasius Encolpii Giton qui officium servi gerit.
Iustinus, Historiarum Philippicarum Pompei Trogi abbreviator, rem his verbis narrat:

[Alexander] sollemni die amicos in convivium convocat, ubi orta inter ebrios rerum a Philippo gestarum mentione praeferre se patri ipse rerumque suarum magnitudinem extollere caelo tenus coepit, adsentante maiore convivarum parte.
Cena regum Persarum seu Cena regia, ita a scriptoribus Graecis et Romanis appellata (Graece τὸ βασιλέως δεῖπνον), fuit collectio et distributio diurnaria ciborum ad mensas regis aulaeque regalis Persicae destinatorum; ibi enim cenabant quotidie quindecim fere milia hominum, pretio 400 talentorum argenteorum.
Sed Paulus Orosius, illius partis Hispaniae incola ubi vites aegre florent, easdem res recitans, etymologiam celiae modo suo finxit ("caelia [sic] a calefaciendo appellata") atque nobis multo utilius parationem bracium confectionemque ipsius potionis, sibi certe cognitae, curiose descripsit:

[Numantini] ultime omnes duabus subito portis eruperunt, larga prius potione usi non vini, cuius ferax is locus non est, sed suco tritici per artem confecto, quem sucum a calefaciendo caeliam vocant.
οἵους ἐνικρύπτουσι γυναῖκες "panes quales sub cinere celant mulieres" e farina furfuracea factos obtulisse (35, 37), olivas γεργέριμον et πίτυριν (36), crethmum (38: "hanc certe apud Callimachum adponit rustica illa Hecale", Plinius, Naturalis historia 26.82) et sonchum (39: "ut quem Theseo apud Callimachum adponat Hecale", Plinius, Naturalis historia 22.88), insuper fortasse allium e terra Orgade iuxta Nisaeam (156) et acanthis (157: "senecio ...
Inde ad cenam ipsam pergitur:

Infudere epulas auro, quod terra, quod aër,
quod pelagus Nilusque dedit, quod luxus inani
ambitione furens toto quaesivit in orbe
non mandante fame; multas volucresque ferasque
Aegypti posuere deos, manibusque ministrat
Niliacas crystallos aquas, gemmaeque capaces
excepere merum, sed non Mareotidos uvae,
nobile sed paucis senium cui contulit annis
indomitum Meroë cogens spumare Falernum.
Ceperanum (-i, n.) (alia nomina: Fregellanum Novum, Ceperianum, Ciperanum, Ciperianum, Ceparianum) (Italiane: Ceprano) est Urbs Italiae et municipium, circiter 8 930 incolarum, in Regione Latio, in Provinciae Frusinatensi et in media Italia situm.
Aliquae caya ingentem territorialem extensionem habere possunt, velut Cayum Cocus (Hispanice; Cayo Coco), circiter 370 chiliometra quadrata latum, insulae Cubae Septemtrione, quod sic quarta maxima Cubani archipelagi insula est post insulas Cubae, Iuventutis et Cayum Romanum (prope Cayum Cocum).
Cea-Cythnos (Neograece: Περιφερειακή ενότητα Κέας-Κύθνου) est una ex unitatibus regionalibus Graeciae in regione Aegaeo Australi, quae reformatione administrativa anni 2010 (vide: Libellus Callicratis) formata est; insulas Ceam, Cythnum et plures minores comprehendit, quae antea ad Cycladum nomum pertinuerant.
sed cum in Manuelem acerbius ille [fortasse Isaacius?] et ingrate satis magis ac magis commoveretur, orta inde contentione, Andronicus iste in sebastocratorem infesto animo invectus, gladio caput illius fere obtruncasset, nisi imperator imposuisset manum: et Ioannes Ducas, qui et ipse partruelis erat principis, flagellum, quo concitari solent equi, imminenti supponens gladio ictum debilem fractumque avertisset in maxillam Andronici.
Sunt qui eum verba Euripidis recitavisse aiunt, sive inter potationes sive convivis iam recedentibus, "Οἴμοι, καθ' Ἑλλάδ' ὡς κακῶς νομίζεται ...", e fabula Andromedae dempta, "quo significabatur male instituisse Graecos, quod tropaeis regum dumtaxat nomina inscriberent: alieno enim sanguine [scil.
E aquellos mandaba dar los relieves y jarros del cacao
("Interdum in cyathis ut ita dicam aureis delicatis potionem aliquam ex eodem cacao factam inferebant antequam ad mulieres suas iret, neque tunc plura quaerebamus, sed plus quam quinquaginta scyphos boni cacai repletos ita parari illoque a mulieribus summo obsequio proferri vidi.
Cazaux-Fréchet-Anéran-Camors (Occitanice Cadaus-Hereishet-Anèra-Camors) est commune Francicum 61 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Primo Cleopatra Tarsum advecta est: 

Multis vero ab ipso et amicis eius litteris acceptis quibus evocabatur, adeo Antonium ludibrio risuique habuit, ut Cydno amne subveheretur lembo cuius aurea puppis erat, velis passis purpureis, remis argenteis, qui ad tibiarum modos fistulis et citharis concinentes agerentur.
Ex huius cenae descriptione, a Lynceo Samio in epistula Hippolocho contubernali missa, perpauca apud Athenaei Deipnosophistas servantur (101e-f):

Λυγκεὺς δὲ διαγράφων τὸ Λαμίας τῆς αὐλητρίδος δεῖπνον, ὅτε ὑπεδέχετο Δημήτριον τὸν Πολιορκητήν, εὐθέως τοὺς εἰσελθόντας ἐπὶ τὸ δεῖπνον ἐσθίοντας ποιεῖ ἰχθῦς παντοίους καὶ κρέα.
Ahmedus Cemal, notus Cemal Pascha (natus die 6 Maii anno 1872 Mytilenis in insula Lesbo; mortuus die 25 Iulii anno 1922 Tripheli Georgiae), fuit Turcicae nationis amantissimus ad factionem Neoturcarum pertinens, dux exercitus summus (Bassa) et homo maximi momenti regiminis Imperii Ottomanici.
In pellicula agunt histriones:

Kennethus Branagh: Lee Simon
Judy Davis: Robin Simon
Joe Mantegna: Tony Gardella
Leonardus DiCaprio: Brandon
Charlize Theron: Supermodel
Melanie Griffith: Nicole Oliver
Winona Ryder: Nola
Hank Azaria: David
Famke Janssen: Bonnie
Bebe Neuwirth: Nina
Michael Lerner : Doctor Lupus
Gretchen Mol: Vicky
Cella Guirchiensis' (Francogallice La Selle-Guerchaise, Gallonice La Cèll-Gèrcheizz, Britonice Kell-Gwerc'h) est commune 146 incolarum (anno 2007) praefecturae Illae et Vicinoniae in Franciae occidentalis regione Britannia Minore.
== Bibliographia ==
Fontes antiqui
Curtius, Historiae 8.1.20-8.2.12; textus
Plutarchus, Vita Alexandri 50.1-52.2
Arrianus, Anabasis Alexandri 4.8.1-4.9.4
Iustinus, Epitoma Pompei Trogi 12.6.1-16; textus
Eruditio
A.
De eadem cena et de opere Lyncei Plutarchus in "Vita Demetrii" refert, sed sine citatione verbali:

Πολλῶν δὲ γενομένων ἐν τῇ πόλει τότε πλημμελημάτων καὶ παρανομημάτων ἐκεῖνο μάλιστα λέγεται λυπῆσαι τοὺς Ἀθηναίους, ὅτι διακόσια καὶ πεντήκοντα τάλαντα πορίσαι ταχὺ καὶ δοῦναι προσταχθὲν αὐτοῖς, καὶ τῆς εἰσπράξεως συντόνου καὶ ἀπαραιτήτου γενομένης, ἰδὼν ἠθροισμένον τὸ ἀργύριον ἐκέλευσε Λαμίᾳ καὶ ταῖς περὶ αὐτὴν ἑταίραις εἰς σμῆγμα δοθῆναι.
Inter muridas in Sulavesia et insulis proxime adiacentibus (sicut Togian Insulae, Buton, et Muna) sunt Bunomys, Echiothrix, Margaretamys, Taeromys, Tateomys, et genera monotypica Eropeplus, Hyorhinomys, Melasmothrix, Paucidentomys, Paruromys, Sommeromys.
Πολλῶν δὲ γενομένων ἐν τῇ πόλει τότε πλημμελημάτων καὶ παρανομημάτων ἐκεῖνο μάλιστα λέγεται λυπῆσαι τοὺς Ἀθηναίους, ὅτι διακόσια καὶ πεντήκοντα τάλαντα πορίσαι ταχὺ καὶ δοῦναι προσταχθὲν αὐτοῖς, καὶ τῆς εἰσπράξεως συντόνου καὶ ἀπαραιτήτου γενομένης, ἰδὼν ἠθροισμένον τὸ ἀργύριον ἐκέλευσε Λαμίᾳ καὶ ταῖς περὶ αὐτὴν ἑταίραις εἰς σμῆγμα δοθῆναι.
Persecutus putamen manu, pinguissimam ficedulam inveni, piperato vitello circumdatam."
Vinum:
"Allatae sunt amphorae vitreae diligenter gypsatae, quarum in cervicibus pittacia erant affixa cum hoc titulo: Falernum Opimianum annorum centum."
Ferculum zodiacale:
Sub repositorio signa zodiacalia figurante "videmus ...
Infudere epulas auro, quod terra, quod aër,
quod pelagus Nilusque dedit, quod luxus inani
ambitione furens toto quaesivit in orbe
non mandante fame; multas volucresque ferasque
Aegypti posuere deos, manibusque ministrat
Niliacas crystallos aquas, gemmaeque capaces
excepere merum, sed non Mareotidos uvae,
nobile sed paucis senium cui contulit annis
indomitum Meroë cogens spumare Falernum.
Divisit enim civitatem non secundum regiones, sed secundum censum, faciens unum corpus eorum civium, qui habebant censum supra centum milia aeris, aliud corpus habentium censum a centum milibus ad septuaginta quinque, tertium eorum qui habebant censum a septuaginta quinque milibus ad quinquaginta, et ita descendens usque ad quinque milia pervenit.
χωρὶς δὲ τούτων αὐτὴ καθ' ἑαυτὴν ἡ Λάμια τῷ βασιλεῖ παρασκευάζουσα δεῖπνον ἠργυρολόγησε πολλούς, καὶ τὸ δεῖπνον οὕτως ἤνθησε τῇ δόξῃ διὰ τὴν πολυτέλειαν, ὥσθ' ὑπὸ Λυγκέως τοῦ Σαμίου συγγεγράφθαι.
Celeia seu Kirchemium seu Petronella seu Nova Troia (Francice Kirchheim) est commune 543 incolarum (anno 2006) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Magno Oriente (Francice Grand Est) appellata.
Ὁμοίως καὶ τὸ Ἀντιγόνου τοῦ βασιλέως δεῖπνον διατιθεὶς ἐπιτελοῦντος Ἀφροδίσια καὶ τὸ Πτολεμαίου τοῦ βασιλέως ἰχθῦς πρῶτον παρατίθησι καὶ κρέα.
De Thye Paphlagoniae rege Athenaeus sic memorat: "Theopompus in libro trigesimoquinto historiarum scribit Thyn Paphlagoniae regem in cena fercula omnia centum mensae apposuisse, a bobus auspicantem ..." De rege Tacho qui, ex Aegypto apud Persas exsul, luxuriam Persarum imitari coepit, narrat Claudius Aelianus.
Sic verba monumentorum, sepulcrorum, cenotaphiorum distinguuntur a Florentino iurista Italico in libro septimo Institutionum: "Monumentum generaliter res est memoriae causa in posterum prodita: in qua si corpus vel reliquae inferantur, fiet sepulchrum: si vero nihil eorum inferatur, erit monumentum memoriae causa factum Graeci κενοτάφιον, id est inane sepulchrum appellant."
Doctor Maxime Aubert ex Universitate Griffithiana in Terra Reginae Australiae dixit minimam adumbrationis manus aetatem esse 39 900 annos, quam ob causam haec pictura est veterrima stincilla manualis in mundo," et addidit: "Iuxta quam est sus qui non minus quam 35 400 habet, et haec est una ex veterrimis picturis in mundo, si non veterrima est."
"Cum vero Athenis tunc multa fierent inique et iniuste, id omnium maximum civibus dolorem attulit, quod Demetrius, cum Atheniensibus imperasset uti celeriter ducenta quinquaginta talenta cogerent, sibique darent; postquam pensio ea celeri exactione duraque est collata, et argentum paratum vidit, Lamiae id omne ceterisque circum eam scortis ad saponem emendum dare iussit.
Convivae fuerunt frater Stephanus Vigée, uxor eius ("oculis orbis terrarum pulcherrimis"), frater huius dominus de Rivière, Lebrun-Pindare (qui poetam Anacreontem finxit), Margarita Aemilia Chalgrin (filia Iosephi Vernet pictoris), domina de Bonneuil ("formá praeclara"), marchio de Cubières regis amicus, Petrus Ludovicus Ginguené diurnarius, Antonius Dionysius Chaudet sculptor.
Vitalis Martyris
Casa Canonica (XV sec.)
Casa Carrer (XVI sec.)
Villa Bragadin (XVI sec.)
Villa Carnielli (XVIII sec.)
Villa Ferrari - Perazza (XVIII sec.)
Villa Loro di Motta (XIX sec.)
Villa Marcello Loredan (XVII sec.)
Villa Pugnalin - Valsecchi (XVIII sec.)
Villa Ramon (XIX sec.)
Villa Zanazzo (XVIII sec.)
Pons Romanus.
Plus quam viginti species chiropterorum in Sulavesia adsunt, sed solum novem endemicae sunt: Rhinolophus tatar et Scotophilus celebensis ac megachiroptera Acerodon celebensis, Boneia bidens, Dobsonia exoleta, Harpyionycteris celebensis, Neopteryx frosti, Rousettus celebensis, Styloctenium wallacei.
Ibi cum apparatum, qualis sermone explicari nequit, inveniret Antonius, maxime ad luminum multitudinem fertur, quae ita passim dependebant, aptissime inter se collocata et quadratorum et circulorum figuras positu suo exprimentia, ut inter pauca visu dignissimum atque pulcherrimum illud esset spectaculum (Plutarchus, "Vita Marci Antonii" 26).
== Plura legere si cupis ==
Ksénia Oguievetskaia, Carmen Cifuentes-Diaz, Jean-Antoine Girault et Laurence Goutebroze, "Contacts cellulaires des fibres myélinisées du système nerveux périphérique", M/Sː médecine sciences, 2005ː 161-9
Schwann cells : methods and protocols, curantibus Paula V.
Praeterea in Lexico Bohemo-Latino anno 1992 edito tres versiones nominis huius rei publicae propositae sunt:
Československo: Bohemoslovenia (forma vetustior), Bohemoslovacia (forma recentior); Tzechoslovac(h)ia (-kia); (nomen officiale) Česká a Slovenská federativní republika Res Publica Bohemica et Slovaca.
paulo ante alterum bellum gentium Cechoslovacia secundum foedus Monacense ab gubernatoribus Germaniae, Magnae Britanniae, Franco-Galliae et Italiae factum confinia Bohemica, Silesiaca, Moravica Germaniae et partim Poloniae, confinia deinde Slovaca et Subcarpathanea Hungariae et partim Poloniae concedere coacta est omnesque Cechoslovaciae partes ius sui administrandi acceperunt.
Λυγκεὺς δὲ διαγράφων τὸ Λαμίας τῆς αὐλητρίδος δεῖπνον, ὅτε ὑπεδέχετο Δημήτριον τὸν Πολιορκητήν, εὐθέως τοὺς εἰσελθόντας ἐπὶ τὸ δεῖπνον ἐσθίοντας ποιεῖ ἰχθῦς παντοίους καὶ κρέα.
== Actiones in Esperanticis ==
Wandel in Iuventute Esperantica Israeliana annis 1970 activus fuit et inde ab anno 1977 sibi servitia in praesidio Associationis iuventutis Esperanticae internationalis induit antequam annis inter 1981 et 1983 praesidis munera fungeretur (postea praesidis honorarii).
Ita Alexander, imperii Persarum debellator, quotidie cum sexaginta seu septuaginta sociis cenavit, pretio 100 minarum argentearum quotidiano; eodem fere modo socii ipsi luxuriam satraparum imitabantur, inter quos Harpalus, Hagnon Teius, Clitus candidus, Perdiccas, Craterus, Leonnatus, Menelaus.
Ceratanum (-i, n.) vel Cerratana (-ae, f.) (alia nomina: Ceretanum, Cerretanum Jarratanae ac Jarratana) (Italiane: Giarratana; Sicule: Giarratana) est oppidum Italiae et municipium, circiter 3 170 incolarum, in Regione Sicilia ac in Consortio Libero Municipali Ragusiensi situm.
Sheppard, Joanna McKittrick, "Microstructure, elastic properties and deformation mechanisms of horn keratin", Acta biomaterialia, 2010ː 319-330
Bin Wang, Wen Yang, Joanna McKittrick, Marc André Meyers, "Keratin: Structure, mechanical properties, occurrence in biological organisms, and efforts at bioinspiration", Progress in materials science, 2016ː 229-238 [1]
De cuando en cuando, traían en unas como a manera de copas de oro fino con cierta bebida hecha del mismo cacao; decían que era para tener aceso con mujeres, y entonces no mirábamos en ello; mas lo que yo vi, que traían sobre cincuenta jarros grandes, hechos de buen cacao, con su espuma, y de aquello bebía, y las mujeres le servían al beber con gran acato.
Celsus), consul ordinarius anno 62
Aulus Marius Celsus, (mortuus anno 73 vel 74) legatus Legionis XV Apollinaris
Tiberius Iulius Celsus Polemaeanus, (mortuus ante annum 120)
Tiberius Iulius Candidus Marius Celsus, consul II ordinarius anno 105
Lucius Publilius Celsus, (mortuus anno 118) consul anno 113
Publius Iuventius Celsus Titus Aufidius Hoenius Severianus, iuris consultus consulque anno 129
Publius Iuventius Celsus, consul anno 164
Quin etiam anno insequenti Hitlerus, tyrannus Germaniae, minatus effecit, ut Slovaci Rem Publicam Slovacam declararent et Bohemia cum Moravia se sub tutelam Imperii Theodisci dederet; quo facto reliqua pars Bohemiae et Moraviae protectoratus Theodiscus facta est gubernatoresque Cechoslovaci, qui se in exsilium Britannicum iam pridem contulerant, semet ipsi gubernatores Cechoslovaciae occupatae declaraverunt.
Cenomanium (scilicet "aevum") est pars aevi Cretacei superioris prima, quae 99,6 ± 0,9 milionibus annorum abhinc incepit, cum Cretaceum inferius perfecit, et 93,5 ± 0,8 milionibus annorum abhinc perfecit, cum epocha Turonensis incepit.
3866 Langley, olim designationibus 1988 BH4, 1941 SD2, 1964 XK, 1975 XC7, 1975 YN, 1977 CO1, 1980 TU9, 1983 AL2, 1985 OJ, et 1986 XZ agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
3844 Lujiaxi, olim designationibus 1966 BZ, 1933 XH, 1964 VC1, 1975 BW, 1977 RW3, 1977 SP, 1980 FY10, 1982 VJ9, 1985 HD1, 1985 JV, 1985 KK, 1986 PU, 1986 QA, et 1987 YQ agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
3899 Wichterle, olim designationibus 1982 SN1, 1948 TF2, 1949 YG, 1949 YW, 1951 GL1, 1953 RX, 1954 YN, 1965 SQ, 1976 SZ, 1984 CB, 1985 FQ, et 1987 OF1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
Alphonsus Augustus Moreira Pena (Lusitanice: Afonso Augusto Moreira Pena, natus in  Santa Bárbara  die 30 Novembris 1847; Urbe Fluminensi mortuus die 14 Iunii 1909), causidicus, fuit politicorum peritus Brasilianus, qui a die 15 Novembris 1906 usque ad diem mortem Brasiliae praeses fuit.
Post secundum bellum mundanum et paulo ante  damnationem ad furcam nazista Ioannes Frank, inter bellum Poloniae gubernator, scripsit vere Aloysii patrem quemdam mercatorem Iudaeum, Frankenberger, fuisse, quia Anna Maria Schicklgruber Gratiae apud hanc familiam Iudaicam operam dederat; hanc autem fabulam historici esse falsam putant.
Alpes Illyricae, aliter Alpes Dinarides (Slovenice Dináre / Dinarsko gorstvo, Croatice Dinaridi / Dinarsko gorje, Italiane Alpi Dinariche, Serbice Динариди / Динарско горје), sunt montes regionis Balcanica, inter Italiam, Sloveniam, Croatiam, Bosniam et Herzegovinam, Serbiam, Montem Nigrum, et Albaniam patentes.
Aloysius Hitler (natus Alois Schicklgruber die 7 Iunii 1837 in Döllersheim in Austria Inferiore; mortuus die 3 Ianuarii 1903 in Leonding apud Lentiam), Annae Mariae Schicklgruber filius incerto patre ortus, fuit portitor (Zollbeamter) et Adolphi Hitler pater.
Alternative facts (Latine fere altera veritas) locutio est qua consiliatrix praesidis Kellyanne Conway, die 22 Ianuarii 2017 in programmate televisifico Americano Meet the Press interrogata, usa est ad commentum secretarii diurnariorum Aedium Albarum Ioannis Spicer de numero spectatorum inaugurationis Donaldi Trump praesidis Civitatum Foederatarum defendendum.
Alphonsus Amadou Alley (natus die 9 Aprilis 1930 et mortuus anno 1987), alumnus Scholae Militaris ad Sanctum Maxencium qui olim miles in exercitu Francico in Indosina et Algerio pugnaverat, fuit Dahomeae praeses a die 19 Decembris 1967 usque ad diem 17 Iulii 1968.
Cum pater, Gustavus Ausfeld physicus, munere professoris in schola reformatoria Schnepfenthalensi fungeretur, Gerbing totam vitam alligata restabat ad loca ista: Aloysia infans detegebat naturae pulchritudinem; postea erat uxor pictoris diligentissimi Reinholdi Gerbing (qui fuerat et eius instructor in schola).
Alpes (-ium, f.; nomen adiectivum: Alpinus; Theodisce Alpen, Italice Alpi, Francice Alpes, Occitane Aups et Alps, Rhaetice Alps, Slovenice Alpe) sunt unus ex magnis montium perpetuorum systematibus Europae, qui ab Austria et Slovenia in oriente, per Italiam, Helvetiam, Lichtenstenum, et Germaniam ad Franciam in occidente patet.
Allgemeine Deutsche Biographie (sigla: ADB, "Biographia Germanica generalis") est encyclopaedia biographica 56 voluminum, quae annis 1875–1912 (denuo pressis data 1967–1971) a Historische Kommission bei der Bayerischen Akademie der Wissenschaften Monaci edita et a domo editoria Duncker & Humblot Lipsiae publicata est.
Videntur (si nomina recte interpretantur), a sinistra parte, cui supra et a medio inspicere coepit, Iordanus de Saxonia (magister Oridinis secundus), Reginaldus Aurelianensis, Ambrosius Senensis, Nicolaus Pisanus (?), Iacobus quidam, Henricus Teuto; Iacobus Venetus (?), Henricus Coloniensis, Sinuus quidam, Boninsignis, Vincentius Ferrer, Henricus Suso (?), Iordanus Pisanus (?); Margarita Hungariae, Agnes de Monte Politiano, Sibyllina de Biscossis, incerta, incertus.
Pars revera erant Frontis Popularis, societatis liberalium et sinistristarum, inter quem Factio Communistica Civitatum Foederatarum erat (cuius sententiola, Earl Browder duce, fuit "Communismus est Americanismus saeculi vicensimi"), qui dissensiones inter se praeterire statuerunt ut fascismum una pugnarent, patientiae phyleticae et religiosae faverent, et iura operariorum sustinerent.
Nam, cum a Carolo Todd interrogatore ut explanaret urgeretur cur commentum contestatum Spicer dixerit, Conway "O Carole" inquit, "noli tantam scaenam sumere; quod tu quidem dicis commentum esse, noster secretarius diurnariorum Spicer altera veritate usus exposuit." Quem sermonem Todd interrumpens ait: "Altera veritas, quippe quae falsa est, veritas non est."
Alphonsus Maria Stickler (natus Neunkirchen in Austria Inferiori die 23 Augusti 1910; mortuus aetate gravissima Romae die 12 Decembris 2007) fuit presbyter Salesianus et cardinalis Austriacus, qui ab anno 1971 usque ad annum 1983 Bibliothecae Apostolicae Vaticanae praefectus, deinde titulo Sanctae Romanae Ecclesiae bibliothecarii et archivarii insignitus fuit (usque ad annum officii resignationis?
Alphonsus Barton Cornell (Ithacae natusdie 22 Ianuarii 1832; ibidem mortuus die 12 Octobris 1904), argentarius et magister officinarum, fuit rerum politicarum peritus  Americanus factionis Republicanae, qui inter alia ab anno 1880 usque ad annum 1882  Novi Eboraci gubernator fuit.
In hac pellicula, quae enarrat res gestas cuiusdam mulieris, Ingrid, quae post triginta annos rediit in Hispaniam ubi iuvenis vitam liberam et immodicam duxit, agunt:

Hannelore Elsner: Ingrid
Nadja Uhl: Apple
Hinnerk Schönemann: Tim/Tina Birker
Axel Prahl: Helmut
Petrus Striebeck: Karl Birker
Fabianus Hinrichs: Dr.
Montes Altaici multas habent silvas coniferas (ibi Abies sibirica et Pinus sibirica sunt arbores praevalentes), ubi Ursus arctos, Lynx lynx, Mustela sibirica, Sciurus vulgaris, Cervus elaphus sibiricus, Moschus moschiferus, Tetrao urogallus, Tetrastes bonasia, Picinae, et multa alia animalia habitant.
Alphonsus de Albuquerque (Afonso de Albuquerque, [ɐˈfõsu d aɫbuˈkɛɾk(ɨ)]; natus apud Alhendra Lusitaniae anno 1453; mortuus Goae die 16 Septembris 1515) fuit nauta, explorator et stator imperialis Lusitanus.
Alphonsus II  (natus die 4 Novembris 1448 - mortuus est die 18 Decembris 1495 Messanae), Ferdinandi I primus filius, fuit breviter Neapolis rex accurate a die 25 Ianuarii 1494 usque ad diem 23 Ianuarii 1495, cum Carolus VIII rex Franciae Neapolim cepit et Alphonsus fugere debuit.
Alphonsus Garcelon  (natus familia antique oriunda e Francia in Lewiston  Cenomannicae die 6 Maii 1813; mortuus in Medford Cenomannicae die 8 Decembris 1906), medicus et chirurgus generalis inter Bellum Civile Americanum, fuit rerum politicarum peritus  Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1879 usque ab anno 1880 Cenomannicae gubernator fuit.
Alligator sinensis  (Mandarinice simplice 扬子鳄; Mandarinice 揚子; pinyin yángzǐ'è), vulgo etiam alligator fluminis Caerulei atque olim draco lutulentus appellatus, est crocodilium familiae Alligatoridarum quod in paludibus iuxta flumen Caeruleum in Sinis endemice habitat.
Alvarus Obregón (Hispanice: Alvaro Obregón, natus Navojoae die 19 Februarii 1880; necatus Mexicopoli die 19 Iulii 1928) fuit miles et politicorum peritus Mexicanus, qui a die 1 Decembris 1920 usque ad diem 30 Novembris 1924 Mexici praeses fuit.
Abī ʿĀmir) ), vocatus المنصور بالله (al-Mansur bi-llah : qui dei gratia vincit), vel Almansor, natus 938 prope Algeciras, mortuus 10 Aprilis 1002 Medinaseli, de facto solus imperator inter annos 978 et 1002 in locum chaliphae Caliphati Cordubensis fuit.
Stutgardiae: Thienemann (Theodisce)
Eruditio
Ugo Tucci, "Da Mosto (Cadamosto, ca' Da Mosto), Alvise" in Dizionario biografico degli Italiani (Romae: Treccani, 1986)
Placido Zurla, Dei viaggi e delle scoperte africane di Alvise da Ca da Mosto: dissertazione.
Altenach est commune Francicum 375 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
Aloysius Ferdinandus Marsilius (natus Luigi Ferdinando Marsigli Bononiae die 10 Iulii 1658; mortuus die 1 Novembris 1730) fuit doctus, botanista, et miles Italicus qui historiae naturalis peritus est socius Academiae Scientiarium Francicae, Regalis Societatis Londini et Academiae Botanicae apud Alma Mater Studiorum.
Altorf est commune Francicum 1'268 incolarum (anno 2013) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Aloisius Miraglia (Italice Luigi Miraglia, API [lu'i:dʒi mi'raʎʎa]) (natus die 28 Octobris 1965) est praeses academiae cui nomen Vivarium Novum, quam eo consilio condidit ut iuvenes totius orbis terrarum, qui quotannis eo confluunt, litteris et philosophia penitus imbuantur.
Alpheus Felch (natus in Limerick Cenomannicae die 28 Septembris 1804; mortuus  in Ann Arbor Michiganiae die 12 Iunii 1896), causidicus, fuit rerum politicarum peritus  Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1846 usque ad annum 1847 Michiganiae gubernator fuit.
Media urbe, ad ripam dextram fluminis Kedah, stant aedificia regia, videlicet: aula regia seu Balai Besar, thesaurus musicus seu Balai Nobat, museum regium a palatio sultani Mahometi Jiwa conversum, novum palatium Anak Bukit, insuper domus "libertatis" dicta ubi collectus ad primum ministrum Tunku Abdul Rahman pertinens visitari licet.
Frater Aloysius (natus Aloysius Löser die 11 Iunii 1954 in urbe Bavarica Nördlingen), qui theologiae  Lugduni studuit, est prior Communitatis Tasiaci, ordinis religiosi oecumenici anno 1940 in Tasiaco, vico Francico praefecturae  Araris et Ligeris in regione Burgundia, ab Helvetico Rogerio Schutz (1915-2005) conditi.
Ab anno 1960 celerita surrexit: 1960/61: 14 000 studentes (feminae: 35%), 1970/71: 19 000 studentes (feminae 37%), 1980/81: 40 000 studentes (feminae 50%), 1990/91: 85 000 studentes (feminae 56%), 1998/99: 90 000 studentes (feminae 59%)..
Alteckendorf est commune Francicum 861 incolarum (anno 2013) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Alsenatum (-i, n.) vel Alsenate (-atis, n.) (alia nomina: Alsenas - atis vel Zenatum vel Zenate - atis; olim: Semna ) (Italiane: Senna Comasco) est oppidum Italiae et municipium, circiter 3 200 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Novocomensi situm.
Apollonius Rhodius nymphas alseides in Argonauticis describit:

[...] τὴν δὲ καὶ αὐταὶ
νύμφαι ἀποφθιμένην ἀλσηίδες ὠδύραντο:
καί οἱ ἀπὸ βλεφάρων ὅσα δάκρυα χεῦαν ἔραζε,
πάντα τάγε κρήνην τεῦξαν θεαί, ἣν καλέουσιν
Κλείτην, δυστήνοιο περικλεὲς οὔνομα νύμφης.
Alta Planities Septem Communium (alia nomina: Alta Planities Asiagi) (Italiane: Altopiano dei Sette Comuni/Altopiano di Asiago; Cimbrice: Hoaga Ebene vun Siiben Kameûn) est alta planities italica Vicetinarum Alpium, inter Regiones Venetiae ac Tridentini-Athesiae Superioris/Tirolis Meridionalis et inter Provincias Vicetiae ac Tridenti, prope oppidum Asiagum situm.
Altacumba (aliter Altaecumbaeum; Francice Abbaye d'Hautecombe) est oppidum et monasterium, quondam Cisterciense, postea usque ad annum 1992 Benedictinum et nunc communitatis Viae Novae (Francice Communauté du Chemin Neuf) in regionis Sabaudiae commune Saint-Pierre-de-Curtille.
=== Tempus recens ===
Quamquam iam die 29 Maii 1945 primae auditiones datae sunt, per multos annos damna universitati belli annis inlata sentiebantur: Penuria cibi, purgatio ruderum, restitutio librorum aliorumque instrumentorum, renovatio aedificiorum, postremo dimissio illorum docentium, qui nimis Nazismo adhaeserunt, perficienda erant.
Scriptores maximi momenti erant Henricus de Hassia(de), qui studia Vindobonensia, postquam Sorbonam Urbani VI assectator relinquere debuit, ab anno 1384 restituit; Henricus de Oyta(de), qui inter facultatis theologiae conditores numeratur; Nicolaus de Dinkelspuhel(de); Thomas Ebendorfer(de) (peritus in rebus Hussiticis et solus Christianus, qui de Iudaeorum pernicie anno 1421 Vindobonae commissa scripsit).
Quam detrimentum factum sit quibusdam nominibus indicetur: Ervinus Schrödinger physicus, Praemio Nobeliano ornatus, scientiae chimicae professores Hermannus Mark et Fredericus Feigl, Curtius Gödel mathematicus, Carolus et Charlotte Bühler (philosophia et psychologia), Ioannes Thirring physicus et multi alii (322 ad notitiam venerunt) tempore Nazistico munere soluti sunt.
Altwiller est commune Francicum 418 incolarum (anno 2013) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Alta Ripa (Germania): urbs Bavarica, Theodisce Altripp
Alta Ripa (abbatia): monasterium Cisterciensium, Francogallice Hauterive, pago helvetico Friburgi
Alta Ripa (Friburgum): vicus pagi helvetici Friburgi
Alta Ripa (Salodurum): vicus pagi helvetici Saloduri
Alta Ripa (Hungaria): urbs Tolnensis, Hungarice Paks
Altae Ripae Civitas: nomen aliud Bregae;
Arta Ripa seu Alta Ripa: vicus pagi Helvetici Novicastrensis
Hauterivium: stadium stratigraphicum Cretaceum


== Notae ==
Alta Planities de Viculana' (alia nomina: Alta Planities Viculanae, Alta Planities Viculanensis) (Italiane: Altopiano della Vigolana) est municipium Italiae, circiter 4 950 incolarum, in Regione Tridentino-Athesia Superiori/Tirole Meridionali et in Libera Provincia Tridentina (Tridentinum) situm.
Altkirch sive Aldechiarcum est commune Francicum 5'608 incolarum (anno 2021) praefecturae Rheni Superioris  et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
== De fabulis mythologicis ==
Ut apud Graecos mos erat, Alpheus  dicebatur etiam deus in hoc flumine habitans  de quo libro quinto Metamorphoseon narrabat  Ovidius poeta dicens nympham Artemidis comitem fuisse, Arethusam nomine, quae in Arcadia aut Elide saltus peragrabat atque venationi operam dabat ; quam, etsi virago erat, tamen cum in frigida puri rivi unda  quondam e labore nuda reficeretur Alpheum cupidine sui  incendisse.
[56] credunt et comitialem morbum sanari, si quis eo in cibis utatur ac potione; quartanas quoque excutere potum caput unum cum laserpici obolo in vino austero, — (tussim et alio modo ac pectorum suppurationes quantaslibet sanat fractae incoctum fabae atque ita in cibo sumptum, donec sanitatem restituat.
Inter dramata mentionis digna sint haec: »L'Arlésienne« (1872, mit musikalischen Einlagen von Bizet), necnon mythistoriarum retractationes: »Fromont«, »Jack«, »Les rois en exil«, »Sapho«, »Numa Roumestan«, et labores prosa absoluti: »La lutte pour la vie« (1889), »L'Obstacle« (1890), »La Menteuse« (1892, secundum fabellam depromptam ex opere  »Femmes d'artistes«).
Nicolae (1070) Bataviae Bavariae et Abbatiam Gottwicensem (1083) in Austria Inferiore, quae anno 1094 in monasterium Benedictinum immutata est, condidit, monasteria Sancti Floriani, Cremifanensis, Mellicensis et Sancti Hippolyti reformavit et ibi ecclesias lapideas aedificari iussit.
Jörg Mahlich, Robert Schediwy (editor): Zeitzeugen und Gestalter österreichischer Wirtschaftspolitik, Lit, Vindobonae 2008, ISBN 978-3-7000-0790-6 (Berlin, ISBN 978-3-8258-1076-4, Austria: Forschung und Wissenschaft: Wirtschaft 3 – colloquium percontativum cum Aloysio Mock de eius vita).
ISBN 2-88474-102-X
Ybe Van der Wielen, Monnayages Allobroges, Lausanne : Association des amis du Cabinet des médailles ; Genève : Société d'histoire et d'archéologie de Genève, 1999  ISBN 2-940094-04-7 [1]
Arnaldus Vigier, Dévôts et dédicants  : intégration des élites dans la ciuitas des Allobroges sous le Haut-Empire , Vesontio, 2011.
== Bibliographia ==
Guillem Anglada-Escudé et al., "A terrestrial planet candidate in a temperate orbit around Proxima Centauri" (2016) apud observatorium Europaeum Australe
Guillem Anglada-Escudé et al., "ALMA Discovery of Dust Belts Around Proxima Centauri" (2 Novembris 2017) apud observatorium Europaeum Australe apud ArXiv
Chuanfei Dong, Manasvi Lingam, Yingjuan Ma, Ofer Cohen, "Is Proxima Centauri b habitable?
taenias et reliqua animalia interaneorum pellit in aceto mulso coctum; tenesmo in pulte medetur; temporum doloribus inlinitur elixum et pusulis coctum, dein cum melle tritum; tussi cum adipe vetusto decoctum vel cum lacte aut, si sanguis etiam excreetur vel pura, sub pruna tostum et cum mellis pari modo sumptum; convulsis, ruptis cum sale et oleo.
Franz Gall: Die Insignien der Universität Wien (= Studien zur Geschichte der Universität Wien im Überblick 4, Graaciae-Coloniae Agrippinae 1965)
Waltraud Heindl / Marina Tichy: "Durch Erkenntnis zu Freiheit und Glück ..." Frauen an der Universität Wien (ab 1897) (= Schriftenreihe des Universitätsarchivs, Universität Wien, vol.
Alphonsus vel Adefonsus I usitate dictus Henricus (Lusitane Dom Afonso I sive Dom Afonso Henriques; in chronicis Arabicis vocatur Adefunsh ibn Errink), natus die 25 Iulii 1109 Vimarane - mortuus die 6 Decembris 1185 Aeminii, fuit primus Lusitaniae rex ab anno 1139.
Quin etiam praetor Lentulus et alii coniurati legatis eorum, qui e civitate sua Romam venerant ut de aere alieno et publicanorum avaritia quererentur, frustra persuadere voluerunt ut Catilinae coniurationi sese coniungerent (tum litterae deprehensae et Ciceroni consuli traditae rem manifestam fecerunt).
Universitas eo tempore in partes quartas, nationes appellatas, divisa fuit: factio Misniensis, factio Saxonica (qua etiam studentes Scandinavici et Anglici complecti sunt), Bavariensis (quae quoque civitates Europae meridionalis continuit) et factio Polonica (etiam civitates Europae orientalis ad eam pertinuerunt).
Aloysius Poggi (natus Placentiae in Italia die 25 Novembris 1917, mortuus Roma in Italia die 4 Maii 2010) fuit cardinalis Italicus qui inter alia Sanctae Sedis legatus et, ab anno 1994 usque ad annum 1998, praeses Archivi Secreti et Bibliothecae Apostolicae Vaticanae.
Mullerum, 1909
Ecloga novissima; carmen in certamine poetico Hoeufftiano magna laude ornatum, Amstelodami: edidit Academia Regia disciplinarum Nederlandica, 1922
Lirycorum liber alter, Mutinae: Typis Vincentii et Nep., 1930
Pacis augurium; carmen Alphonsi Mariae Casoli Mutinensis in certamine poetico hoeufftiano praemio aureo ornatum, Amstelodami: Apud Io.
Numerus immatriculatorum celeriter crescebat: recens matricularum pervestigatio demonstrat annis 1385–1505 Vindobonae 40 683 immatriculatos fuisse, id est fere 20 centesimae omnium immatriculatorum universitatum Sacri Romani Imperii universitate Pragensi excepta, cuius matriculae universae non iam exstant.
Opera Helsingiae facta sunt Domus Finlandia (1962–1971), Kulttuuritalo (Domus Culturae; 1952–1958) et Kansaneläikelaitos (Officina pensionum; 1950–1957), Rovaniemi est Bibliotheca Lapponicae Provinciae, Säynätsaloni (pars Granivici) est Säynätsalonis curia, Wegeliae sunt bibliotheca atque multa aedificia administrativa et Esponi est Universitas Polytechnica.
=== 1914–1945 ===
Studiis usque ad annum 1914 florentibus Primo bello mundano grave detrimentum allalltum est: Universitas valetudinario 1000 sauciorum locum praebuit; multi studentes vel sauciis adfuerunt vel numero militum inserti sunt; penuria librorum et separatio a peritis aliarum gentium studiis valde nocebat.
Mox successus boni multiplicantur operibus »Jack« (1876), »Le Nabab« (1877), »Les rois en exil« (1879), »Numa Roumestan« (1882), »L'Évangéliste« (1883), »Sapho« (1884), »Tartarin sur les Alpes« (1886), »L'Immortel«, eine Satire auf die französische Akademie (1888), »Port Tarascon, dernières aventures de l'illustre Tartarin« (1890), »Rose et Ninette« (1892), »La petite paroisse« (1895) und »Soutien de famille« (1898).
Aloisius Numa Laurentius Einaudi (natus est Carruci apud Cuneum die 24 Martii 1874 - obiit Romae die 30 Octobris 1961) fuit rerum oeconomicarum peritus ac vir publicus Italicus et ab anno 1948 usque ad annum 1955 secundus Praeses Rei Publicae Italiae.
Differeunt inter se, quod aliud praecox, aliud serotinum: nam et eiumodi species est, quae sexaginta diebus demum perficitur: dein magnitudine, qua id quod Cyprium vocant, quod non coctum edunt sed ad moreta adhibent et cum teriturmirum quam spuma increscat; tertio, quod quaedam non nucleis coagmentantur.
== Fontes ==
Ilias V.542-548
Euripides, Iphigenia Aulidensis 276
Ovidius libro quinto Metamorphoseon 573-641
Pausanias libro octavo Graeciae descriptionis 54.1-3 necnon libro quinto 7.1-3 et 13.11 et 14.6 et libro sexto 22.6-11.
OCLC 833591422
Editio secunda (1948) OCLC 644416061
Editio tertia (1958) OCLC 830239664
Editio quarta (Varsoviae 1992) ISBN 83-85706-00-3, OCLC 749390449
Editio quinta (Sandomiriae 2013) ISBN 83-257-0542-6, OCLC 848219391
Editio sexta (Sandomiriae 2021) ISBN 978-83-257-0542-8
Aloisius a Sancto Michaële De Sanctis (in saeculo: Aloisius de Erdoiza y Zamalloa) (natus die 25 Augusti 1891 in pago Amorebieta in Hispania; obiit Bellimontano die 24 Septembris 1936), sacerdos professus Ordinis Sanctissimae Trinitatis fuit.
Alphonsus XII  (Hispanice:  Alfonso XII de Borbón, natus die 28 Novembris 1857 Matriti – ibidem obiit die 25 Novembris 1885), filius reginae Isabellae II fuit rex Hispaniae a die 29 Decembris 1874 , cum prima res publica finem habuit, usque ad mortem.
Ioannes Martinus den Uyl (Nederlandice: Joop den Uyl; Hilversi natus die 9 Augusti 1919;  Amstelodami mortuus die 24 Decembris 1987), alumnus Universitatis Amstelodamensis, politicorum peritus, fuit Nederlandiae primus minister a die 11 Maii 1973 ad 19 Decembris 1977.
Ioannes de Iesu (natus Juan de Jesús Hernández y Delgado Icod de los Vinos in oppido Nivariensi Insularum Canariarum mense Decembri 1615; mortuus Sancti Christophori de Laguna in Insula Nivaria die 20 Decembris 1687), fuit monachus Franciscanus.
Iohannes Georgius Zimmermann (natus die 8 Decembris 1728 Brugae in Helvetiae pago Argovia, mortuus die 7 Octobris 1795 Hannoverae) fuit homo doctus, medicus, philosophus, scriptorque Helveticus, qui ab anno 1768 Hannoverae Georgium III Britanniarum regem curavit.
Ioannes XXIII, nomine nativo Angelus Iosephus Roncalli (1881–1963), a die 27 Aprilis 2014 sanctus dictus, fuit ducentensimus sexagensimus primus Papa Ecclesiae Catholicae Romanae et dominus Civitatis Vaticanae a die 28 Octobris 1958 usque ad mortem.
Ioannes Young Brown (natus in Claysville Kentukiae die 28 Iunii 1835; mortuus in Henderson Kentukiae die 11 Ianuarii 1904), causidicus, fuit rerum politicarum peritus Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1891 usque ad annum 1895 Kentukiae gubernator fuit.
Iohannes Albrecht Blaskowitz (natus die 10 Iulii 1883 in Paterswalde, circulo Wehlau (Borussia orientalis); mortem sibi conscivit Norimbergae die 5 Februarii 1948) fuit generalis, qui inter bellum contra Poloniam gestum mense Septembri 1939 infames res contra incolas civiles factas denuntiavit.
Iohannes Henricus (in dialecto Hansheiri) Inderkum (natus Altdorf in urbe Uraniensi die 4 Iunii 1947) est causidicus, notarius, et rerum politicarum peritus Helveticus factionis Popularis Christianae Democraticae, qui a die 11 Decembris 1995 ad diem 4 Decembris 2011 cantonis Uraniae legatus apud Consilium Civitatum meruit.
Vita probatissimus et laboris mirum in modum patiens, cibo usque ad inediam abstinens, somno minime obnoxius, quem humi, supposita brevi storea et ad caput cervicali, horas ab summum capiebat quattuor, reliquo tempore semper, nisi necessario negotio impeditus, orationis vacabat, atque interdum divinum verbum populo dominicoque gregi et promebat et praedicabat..
Societatem commercialem constituit cum filiis tres, videlicet Carolo Damaso, Alfredo Cornelio, Ludovico Beniamino: hi patre mortuo ab urbe Angusturensi (iam "civitate Bolivarensi" nominata, sed sub bellis civilibus turbata) anno 1875 in Portum Hispaniae Trinitatis sese moverunt.
Humanarum litterarum typographus Basileae fuit ː e circiter 320 editionibus duae tantum Germanice in lucem prodierunt, pleraeque Latine, nonnullae etiam Graece, ut praeclarum Novum Testamentum Desideri Erasmi aut Hebraice (Sebastianus Munster, Wolfgangus Capito).
Ioannes Zoffany, Zoffani, vel  Zauffelij (baptizatus Johannes Josephus Zauffaly vel fortasse rectius Zaufallij ; natus Francofurti ad Moenum die 13 Martii 1733; mortuus Londini die 11 Novembris 1810) fuit pictor neoclassicus Germanicus qui praecipue in Anglia laboravit.
Ioannes, vulgo John le Carré (natus David John Moore Cornwell in oppido Poole Dorsetiae die 19 Octobris 1931; mortuus die 12 Decembris 2020 in urbe Trurone), alumnus scholae Scireburnensis, olim emissarius, fuit scriptor Britannicus, qui praecipue ob mythistorias de emissariis celebratur.
Ioannes Álvarez (Hispanice: Juan Álvarez, natus in Santa María de la Concepción Atoyac die 27 Ianuarii 1790; mortuus in Acapulco die 21 Augusti 1867) fuit generalis et politicorum peritus Mexicanus, qui anno 1855 breviter Mexici praeses ad interim fuit accurate a die 5 Octobris usque ad diem 12 Novembris.
Ioannes Eduardus de Quay, vulgo plene Jan Eduard de Quay (natus ad Silvam Ducis die 26 Augusti 1901; mortuus in Cuijk die 4 Iulii 1985), alumnus Universitatis Rheno-Traiectina, professor apud collegium catholicum Tilliburgensem et politicorum peritus, fuit Nederlandiae primus minister a die 19 Maii 1959 ad 24 Iulii 1963.
Multos libros adumbravit:

Caij Plinij Secundi, Des fürtrefflichen Hochgelehrten Alten Philosophi Bücher und schrifften von der Natur, art und eigenschafft der Creaturen oder Geschöpffe Gottes (1565, Naturalis historiae versio Theodisca)
Titus Liuius, und Lucius Florus.
Ioannes, vulgo Juan de Cárdenas (Constantiae Iuliae(es) in Hispania natus anno 1563) annum agens quattuordecimum Mexicum se petivisse; artibus philosophiaeque et medicinae apud Universitatem Mexicanam se studuisse ait, professoribus Antonio Rubio(es), Ferdinando Ortiz de Hinojosa, Ioanne de Contreras, Ioanne de la Fuente.
(Ständebuch Ioannis Sachs, 1568; cum versibus Latinis Hartmanni Schopperi iterum edita ut Panoplia)
Leonhardi Fronsperger(de) Von Wagenburg und Feldtleger (1573)
Ioannes Weigel: Habitus praecipuorum populorum tam virorum quam feminarum singulari arte depicti (1577)
Insignia Sacrae Caesareae Majestatis (1579)
Thrasibuli Torrentini Mutislariensis(de) Gynaeceum sive theatrum mulierum (1586)
Charta lusoria (1588)
Wenzel Jamnitzer, Perspectiva corporum regularium
etc.
Ioannes de Erleia sive Erlega (vulgo Jehan d'Erlée; natus anno circiter 1155/1165; mortuus anno fere 1231) fuit ab anno fere 1188 scutarius Guillelmi Marescalli; quo mortuo is res gestas Guillelmi enarravit, documentis fortasse insuper praebitis, illo scriptori qui iussu Guillelmi iunioris vitam patris in versibus Anglonormannicis composuit titulo Histoire de Guillaume le Maréchal.
Keplerus initio Graeciae urbe in schola Protestantica mathematicam docuit, tum Pragae Tychoni Braheo in studiis astrologicis assistebat, quoad ille mortuus est, deinde Rudolpho II et Matthia imperatoribus Lentiae munere mathematici publici fungebatur, denique, quod Keplerus Lentiae ob Reformationem Catholicam magis magisque impeditus est, anno 1627 astrologus aulicus generalis Wallensteinii factus Ratisbonae sedes collocavit, ubi anno 1630 mortuus est.
Ioannes de la Cierva y Codorniú (Hispanice: Juan de la Cierva y Codorniú; natus Murciae die 21 Septembris 1895 - obiit die 9 Decembris 1936 Croindone) fuit machinator atque ingeniarius Hispanicus, qui inter annos 1920 et 1923 creavit autogyrum, ipsa machina volans quam helicopteri praedecessoram dicitur esse.
Ioannes de Dohnanyi [doˈnaːni] (natus die 1 Ianuarii 1902 Vindobonae – supplicio affectus est die 8 aut 9 Aprilis 1945 in Castro ad captivos concludendos posito Sachsenhausen), compositoris Ernesti de Dohnányi et clavistae Elisabeth Kunwald filius, fuit iuris consultus et vir militaris.
Ioannes Zajíc (natus in Vítkov die 3 Iulii 1950; Pragae mortuus die 25 Februarii 1969) fuit iuvenis discipulus qui vestigiis ingressus Ioannis Palach (1948-1969) et scilicet Polonici Ryszard Siwiec (1909-1968) in Praga se incendit ut reclamet contra incursionem copiarum Unionis Sovieticae in Cechoslovaciam ad Ver Pragense opprimendum.
Ioannes de Avila (Hispanice Juan de Ávila; natus Almodóvar del Campo in oppido Castellae-Manicae die 6 Ianuarii 1499 aut 1500, mortuus Montillae in oppido Provinciae Cordubensis die 10 Maii 1569) fuit theologus Hispanicus et praedicator, cui valde in animo erant veneratio sacratissimi sacramenti altaris, eruditio, et caelibatus.
Iohannes Brinkley (natus anno 1763 in oppido Woodbridge Suffolciae, mortuus 14 Septembris 1835 Eblanae) Anglicus natus, Hiberniae Astronomus Regalis primus, Academiae Regalis Hiberniae Praeses, Cluanensis ultimus episcopus (h.e.antequam haec sedes Anglicana cum Corcagia ipsius decessu mergebatur).
Ioannes Zisca (natus circa annum 1360 Trocnov in Bohemia meridiana; mortuus die 11 Octobris 1424 apud Šenfeld; Bohemice Jan Žižka z Trocnova sive Jan Žižka z Kalicha) fuit summus Hussitarum dux et vir valde bellicosus.
Et quia per id tempus cum Christiani principes, tum imprimis Francorum rex adversus fidei hostes in Palaestina ac Hierosolymorum finibus bellum gererent, delegabat sollicite fratres, qui Christiano militi in expeditione ministrarent vulneratos fovendo vel ab hostibus captos redimendo, quibus beneficiis ordo, se vivente, ampliatus est multis locis, quae nunc designabo:

Romae: Sanctus Thomas in Formis.