aimgo/CorpusTrinum huggingface dataset:
Usque ad annum 2009 Conferentiam Consociationis Nationum de Mutatione Climatico sive Coryphēn Hafniensem ducens, Universitas Hafniensis colloquium "Mutatio Climatica: Pericula Mundana, Problemata et Decisiones" habuit ubi comprehensivae actionis necessitas ad mitigandam mutationem climaticam in luce collocata est ab internationali communitate scientifica.
== Cursus honorum ==
Popescu, qui anno 1990 sodalis Factionis Republicanae factus est annoque 1993 cum sodalibus eius ad Factionem Socialem Democraticam transiit, a die 19 Ianuarii ad usque diem 11 Decembris 1996 minister commercii in consilio ministrorum Nicolai Văcăroiu erat.
Ea provincia stetit in situ nec antiqui regni Dacorum nec provinciae Daciae a Traiano statutae; nomen trahit aut e populis provinciae transdanubianae Trium Daciarum, qui, Romanis inde anno 271 discedentibus, hic refugium habebant, aut e legionibus transdanubianis quae hoc anno in Daciam Aurelianam castra removerunt.
Praecipua ambitalium investigationum instituta Hafniae Universitas Hafniensis (Danice Københavns Universitet), Schola Negotiorum Hafniensis (Danice Handelshøjskolen i København), Laboratorium Nationale Risoënse Universitatis Technicae Danicae de Energia Durabili (Danice Risø DTU Nationallaboratoriet for Bæredygtig Energi) et Universitas Technica Danica, ad quam Risoënse pertinet, sunt.
Maximarum insularum multae pontibus conexae sunt; Pons Oresundianus (Danice Øresundsbroen; Suecice Öresundsbron) Silandiam cum Suecia conectit; Pons Baltici Freti Maioris (Danice Storebæltsbro) Fioniam cum Silandia conectit: et Pons Baltici Freti Minoris (Danice Lillebæltsbroen) Cimbriam cum Fionia conectit.
Calidi cibi traditionaliter consistunt e carpiis, inter quae fricadellia sive Danica colyphia (Danice frikadeller); aut e substantialioris carnis piscisque ferculis, inter quae flaescestegum (Danice flæskesteg) sive assum suillum per suillam adipem aut asellus elixus (Danice kogt torsk) cum sinapis liquamine et ornamento.
Productio fundatur in technologia oecologica (aeolica, laminia photovoltaicis), designatione (architectura, suppellectilibus, materiis), industria electronica (soni, imaginis, materia medica), opium naturalium (petrolei et gasii) expilatione, potionum et alimentorum (piscium, suillae, cervisiae) productione, industrialium machinamentorum productione, militarium apparatuum productione, curatione medica et pharmaceutica productione.
plexaure)
Danaus erippus (Cramer, 1775)
Danaus genutia (Cramer, 1779)
Danaus gilippus (Cramer, 1775)
Danaus ismare (Cramer, 1780)
Danaus melanippus (Cramer, 1777)
Danaus petilia (Stoll, 1790)
Danaus plexippus (Linnaeus, 1758)
Hoc genus olim in subgenera Danaum, Salaturam, et Anosiam diffissum est, sed haec dispositio abolita est.
Anno 1926, Ucraina res publica Unionis Sovieticae facta, haec urbs Dnipropetrovs'k (Ucrainice Дніпропетровськ) vel Dnepropetrovsk (Russice Днепропетровск) vocari incepit, secundum flumen Danaprim (vulgo Dnipro seu Dnepr) et bolsevicum Gregorium Petrovs'kyj (Petrovskij).
Inter alios famae designatores sunt Christianus Solmer Vedel (1923–2003)in designationis industrialis campo, Ioannes Haraldus Quistgaard (1919–2008) in culinariarum supellectilium ac rerum campo et Olaus Wanscher (1903–1985) qui classicam appropinquationem supellectilium designationi habuit.
DA, secundum catalogum codicum nationum quibus OTAN utitur, codex alpha-2,
DEN, secundum catalogum codicum nationum Consilii Olympici Internationalis,
DK, secundum normam ISO 3166-1 (catalogum codicum rerum publicarum), codex alpha-2 (catalogus codicum civitatis),
DK, secundum catalogi codicum internationalium notaculi autocineti,
DNK, secundum normam ISO 3166-1 alpha-3 (catalogi codicum nationum),
DNK, secundum catalogum codicum nationum quibus OTAN utitur codex alpha-3.
Paris 1839," gallica.bnf.fr
"The Daguerreotype: Photographic Processes," blog.eastmanhouse.org
Early Photography: Making Daguerreotypes, www.getty.edu
Musée Orsay, www.musee-orsay.fr
Ratio daguerreotypica, www.photohistory-sussex.co.uk
Primum photographema, cool.conservation-us.org
Usus bromi in daguerreotypia,[nexus deficit] www.daguerreotypearchive.org
Similia momina in Fionia cum Pictoribus Fioniae (Danice Fynboerne), inter quos Iohannes Larsen, Fridericus Syberg ac Petrus Hansen sunt, et in insula Boringia cum Schola Pictorum Boringiae, ubi Nicolaus Lergaard, Christianus Iversen ac Olaus Høst sunt, evoluta sunt.
Christophorus Gulielmus Eckersberg non solum productivus artista ipse fuit sed etiam in Regia Academia Pictorum, Sculptorum Architectorumque (Danice Det Kongelige Danske Kunstakademi) docuit ubi inter eius studentes sunt praeclari pictores velut Gulielmus Bendz, Christianus Købke, Martinus Rørbye, Constantinus Hansen et Gulielmus Marstrand.
Newman contractorum, Latine redditorum, ad pueros docendos accommodatorum anno 1884 - Londini apud Trübner (Latine)
Opera Danielis Defoe apud Project Gutenberg (Anglice)
Diarium anni pestis (Anglice)
Opera nonnulla Theodisce conversa
Res apud DDB
Quae discrimina inter Robinson Crusoëum et Alexandrum Selkirk fuerint tractatio
The Daguerreian Age in France 1839–1855
"Historique et description des procédés du daguerréotype rédigés par Daguérre, ornés du portrait de l'auteur, et augmentés de notes et d'observations par MM Lerebours et Susse Frères, Lerebours, Opticien de L'Observatoire; Susse Frères, Éditeurs.
Secundum citationem Clipei Honoris, Dakota "solus duodecim vulneratos amicos amolitus est, et perfugium suppeditavit ut viginti-quattuor classiarii militesque prospectam ex manibus plurium constantiumque hostium effugerent necem."
Die 6 Novembris 2010, Generalis Iacobus Amos, Imperator Corporis Classiariorum, per salutationem ad Castra Pendleton Californiae nuntiatoribus dixit classiarium vivum pro Clipeo Honoris nominatum fuisse.
genutia)
Danaus chrysippus chrysippus (Linnaeus, 1758)
Danaus chrysippus aegyptius (Schreber, 1759) (primum nomen = Papilio aegyptius Schreber, 1759; = Danaus chrysippus klugii Butler, 1886; = Papilio alcippus Cramer, 1777; = Danaus chrysippus liboria Hulstaert, 1931; = Danaus chrysippus alcippoides Moore, 1883; = Danaus chrysippus dorippus Klug, 1845; = Danaus chrysippus transiens Suffert, 1900)
Panticapes (in regione Chersonensi)
Cum Danapris pars itineris a Varegis ad Graeciam fuit, ut in Chronica Nestoris dicitur, tractus navium a Danapri in Lovotim fluvium, ut per Ilmenum et Ladogam in Nevam naves irent, agebat, et per Casplam in Duinam Occidentalem.
"History of the Daiquiri by Cocktails 101" (14 Maii 2016), "Learning About the Daiquiri Floridita" (1 Martii 2014) apud Bahama Bob's Rumstyles
Brian Petro, "Classic Cocktails in History: the Daiquiri" apud Alcohol Professor
Tracy Morin, "The surprising origin story behind the daiquiri" (14 Martii 2020) apud Mashed
Caput Hafnia fabulosa urbs ob mundas eius vias ac ob praesentiam Hortuum Tiburtinorum (Danice Københavns Tivoli), monarchiae Danicae sedis Palatii Amalienburgensis (Danice; Amalienborg) ac Statuae Sirenellae (Danice Den lille Havfrue) inter alia crebro depingitur.
Antequam ad summum genus perveniret, anno 2015 notus est factus, Britannicum campionatum Formulae 4 devincens, cui secuti sunt triumphi in Eurocup Formula Renault 2.0 anno 2016, pro quo McLaren Autosport BRDC Award accepit, et in campionato Europaeo Formulae 3 anno 2017, anno quo McLaren Young Driver Programme participavit.
Nam mense Aprili dies natalis urbis Romae celebrabatur, et conditor huius urbis Romulus, ut Accae Larentiae alumnus, ita filius dei Martis habebatur : itaque primus Augustus, qui et ipse per sororem Gai Iulii Caesaris originem suam a Troiano Aenea duxisse praetendebat, hunc honorem per flaminem Martialem excogitasse potuit.
Beria, Georgice: ლავრენტი პავლეს ძე ბერია, Russice: Лаврéнтий Пáвлович Бéрия (natus in oppido Mercheul Georgiae tunc ad Imperium Russicum pertinente die 17 Martii 1899 secundum calendarium Iulianum - die 29 Martii 1899 secundum Gregorianum – necatus Moscuae secundum filium die 26 Iunii 1953 aut post iudicium 23 Decembris 1953) fuit politicorum peritus Sovieticus et, Stalin duce, ab anno 1938 politiae secretae dux.
Lanzarotus Marocelus (Italiane Lancelotto vel Lanzerotto Malocello; Francogallice Lancelot Maloisel) fuit nauta Genuensis qui circa annum 1291 castellum in hac insula e catena Canariarum posuit quae nunc ab eo nomen Lanzarotus habet, ibique fere viginti annos remansit.
Hodie latifundia sunt nulla extra Americam Latinam, Italiam, et is terminus saepe complectitur haciendas (Hispanice) et fazendas (Lusitanice); praeterea et dum coloniae erant et postquam se abdicaverunt Bolivia, Brasilia, Mexicum, Venetiola, Uraquaria, Cuba, Chilia (dicitur latifundio vel fundo), Argentina latifundia habebant et habent.
Latanus (-i, m.) (Francogallice Lathan) est fluvius Franciae qui Ambillou-Château oritur, regiones Centrum et Pagi Ligeris adluit et post praefecturas Cenomannicam et Ligerim atque Andram et Ligerim praeterlapsus esse ostium Longué-Jumelles invenit quo a fluvio Altione ripa dextra excipitur postea eorumdem aquae Ligerim augentes eo confluit usque ad Oceanum Atlanticum.
Quem ludum Iulius Pollux hoc modo narrat:

Ὅ δὲ ἐποστρακισμός: ὄστρακον τῶν θαλαττίων κατὰ τοῦ ὕδατος ἐπιπολῆς ἀφιᾶσιν, ἀριθμοῦντες αὐτοῦ τὰ πρὸ τοῦ καταδῦναι πηδήματα ἐν τῇ ὑπὲρ τὸ ὕδωρ ἐπιδρομῇ.
Laurentius Begerus (vulgo Lorenz Beger) - natus Heidelbergae die 19 Aprilis 1653, mortuus Berolini die 20 Februarii 1705 - fuit antiquarius et bibliothecarius Germanus, usque ad annum 1685 apud Electorem Palatinum, deinde usque ad mortem apud Electorem Brandenburgicum quorum cimeliarchiis praeerat.
"Laudes Galli", si fidem in verbis Servii reponere licet, fuerunt versus (nobis deperditi) quos Publius Vergilius Maro in libro quarto primae recensionis Georgicorum inseruit eo loco ubi nunc historia Orphei legitur: "nam laudes Galli habuit locus ille qui nunc Orphei continet fabulam." Alibi de eadem re loquitur: Gallus "fuit autem amicus Vergilii adeo, ut quartus Georgicorum a medio usque ad finem eius laudes teneret." De Cornelio Gallo poëta et Aegypti praefecto refert, anno 26 a.C.n.
Landser  est commune Francicum 1'638 incolarum (anno 2022) praefecturae Rheni Superioris  et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Magno Oriente vocata.
Lanus Senensis, vulgo Lano da Siena, plene Herculanus da Squarcia Maconi (Italiane Arcolano da Squarcia Maconi; natus loco annoque ignoto; Civitellae Episcopi mortuus 26 Iunii 1288), fuit homo Italicus, fortasse e Sena Iulia oriundus, qui persona in cantu XIII Infernorum Dantis Alagherii est.
Is lusus est testam teretem iactatione fluctuum levigatam legere de litore, eam testam plano situ digitis comprehensam inclinem ipsum atque humilem quantum potest super undas inrotare, ut illud iaculum vel dorsum maris raderet enataret, dum leni impetu labitur, vel summis fluctibus tonsis emicaret emergeret, dum adsiduo saltu sublevatur.
Ex ea liberos tres genuit, qui sunt:

principissa Ludovica Sophia Maria (nata Woluae Sancti Lamberti die 6 Februarii 2004)
princeps Nicolaus Casimirus Maria (natus Woluae Sancti Lamberti die 13 Decembris 2005)
princeps Aimericus Augustus Maria (natus Woluae Sancti Lamberti die 13 Decembris 2005)
(Plerumque quidem homines in fabula Anglice loquntur vel versione eius linguae futura.) 
Aliter ac exempli gratia lingua Clingonia Latina Mercatoria solummodo nomen habet quod Kennethus grammaticam, verba et cetera non profert, quae ad linguam pertinent qua etiam artifacta homines revera uti possint.
λᾱός ‘populus’ + φορεῖον ‘lectīca’ – propter Neograecum λεωφορείο, leophoreio, idem vehiculum indicans) seu publica raeda seu autoraeda communis vel longa, seu vehiculum Pullmanianum, inter gentes saepe autobus vel bus tantum appellatum (locutione Latinā auto[raeda pro omni]bus compendii factā), est vehiculum vectorium oblongum quod homines aut per urbem aut inter urbes transportat.
Apud Plinium, nomen a quodam "Obsio" sive "Obsidio" trahit, qui primus lapidem in quaedam Aethiopiae regione invenerit:

In genere vitri et obsiana numerantur ad similitudinem lapidis, quem in Aethiopia invenit Obsius, nigerrimi coloris, aliquando et tralucidi, crassiore visu atque in speculis parietum pro imagine umbras reddente.
Lateanum (-i, n.) seu Teanum Messapicum (etiam: Scamnum; alia nomina: Latianum, Latinianum) (Italice Latiano) est Urbs Italiae et municipium, circiter 14 870 incolarum, in Regione Apulia, in Provincia Brundisina et in Sallento historica ac geographica terra situm.
"Et vero Phoeniciae partem possidet, Arabiaeque, et Syriae, Libyaeque, nigrorumque Aethiopum; Pamphyliisque omnibus et bellicosis Cilicibus imperat, Lyciisque et pugnacibus Caribus, et insulis Cycladibus: nam ei naves optimae per pontum eunt, mareque totum et terra et fluvii resonantes Ptolemaei imperio subiecti sunt." Huius catalogi comparationem facere oportet cum eo quem in inscriptionem Adulitanam, iussu Ptolemaei Euergetis exaratae, olim vidit Cosmas Indicopleustes.
Lanusei (-orum, m.) (alia nomina: Lanugei, Villa Lanuse de Montibus, Oppidum Lenusaei) (Italiane: Lanusei; Sardice: Lanusèi [1]) sunt Urbes Italiae et municipia, circiter 5 440 incolarum, in Regione et insula Sardinia ac in Oleastra historica ac geographica terra, situm, et caput, cum Portu Ilii, Provinciae Oleastrensis.
Terrae regni Aegypti, praeter Aegyptum ipsam, Cypro ob rationem incertam omisso, sic ordinantur (86-92):

Καὶ μὰν Φοινίκας ἀποτέμνεται, Ἀρραβίας τε,
καὶ Συρίας, Λιβύας τε, κελαινῶν τ᾽ Αἰθιοπήων·
Παμφύλοισί τε πᾶσι καὶ αἰχμηταῖς Κιλίκεσσιν
σαμαίνει, Λυκίοις τε, φιλοπτολέμοισί τε Καρσίν,
καὶ νάσοις Κυκλάδεσσιν, ἐπεὶ οἱ νᾶες ἄρισται
πόντον ἐπιπλώοντι.
Lanus mortuus est anno 1288 in torneamentis Toppiacis (vulgo giostre del Toppo) inter Arretinos atque copias Senensium atque Rei Publicae Massae Veternensis apud Pieve al Toppo, iuxta Civitellam Vicecomitatūs Vallis Ambrae, hodie in provincia Arretina.
De origine appellationis Theophilus Folengus (auctor carminis Baldi) sic dicit:

Ars ista poëtica nuncupatur ars macaronica a macaronibus derivata, qui macarones sunt quoddam pulmentum farina, caseo, botiro compaginatum, grossum, rude et rusticanum; ideo macaronices nil nisi grassedinem, ruditatem et vocabulazzos debet in se continere.
Laudes (-es, f.) (alia nomina: Laudis, Lauta, Lautum, Lacis, Laqueus, Laces) (Italiane: Laces; Theodisce: Latsch) est oppidum Italiae ac municipium, circiter 5 180 incolarum, in Regione Tridentino-Athesia Superiori/Tirole Meridionali et in Libera Provincia Bauzanensi (Alta Athesia/Tirolis Meridionalis) situm.
Latisana (-ae, f.) vel Latezanus Portus (alia nomina: Plebs de la Tisana Apicilia, Lantesana) (Italiane: Latisana; Foroiuliensice: Tisane) est Urbs Italiae et municipium, circiter 13 710 incolarum, in Regione Foro Iulii-Venetia Iulia et in Provincia Utinensi situm.
Laocoon potest esse: 

Laocoon, persona mythologica Graeca (sive potius Troiana)
Laocoon, tragoedia Sophoclis deperdita
Laocoon cum filiis, simulacrum antiquum
Laokoon oder Über die Grenzen der Malerei und Poesie (theodisce Laocoon sive De finibus picturae et poeseos), opus Gotthold Ephraim Lessing scriptoris
3240 Laocoon, asteroides
=== Hispania ===
In paeninsula Ibera reconquista Castiliana terrarum a Mahumetanis occupatis regno Christiano subitam auctionem terrae praebuit, quam reges pro meritis nobilitati, militibus mercennariis, ordinibus militaribus tribuerunt, qua latifundiis uterentur, quae primum instituta sunt ad oleum et frumentum producendum in Hispania Baetica.
Laodicea (Graece Λαοδίκεια) potest esse:

Laodicea ad Mare, urbs Syriae ad mare sita
Laodicea ad Lycum, urbs ruinosa Phrygiae
Laodicea, urbs ruinosa Mediae vel Persidis
Laodicea Combusta, urbs Lycaoniae
Laodicea ad Libanum, urbs Syriae mediterranea
Laodicea, urbs Arcadiae
Laodicea Pontica, urbs Ponti
Laodicea, urbs Mesopotamiae situ incognito
Laodicea Phoenice sive Berytus
Turma ad occasum vergens Mediolanensem, qui alios regionis sermones valde movit atque adhuc movet, ac Novi Comi, Bareti, Sundri atque Italicae Helvetiae dialectos comprehendit (vide Linguam Langobardam Occidentalem); turma ad orientem versa maxime Bergomi et Brixiae dialectos, qui Veneto moventur, continet.
Grammatica quoque mutavit: exemplorum gratia, pro accusativo cum infinitivo scriptores saepe quia vel quod utebantur, tamen accusativo cum infinitivo uti non omino destitunt, uno quidem loco Beda, utroque adhibens, "Dico me scire et quod sum ignobilis" scripsit; indoctiores scriptores ille vel hic pro articulo definito (ut le, la, il, lo, el etc.
Formae latifundiis praecedentes erant possessiones Romanorum in Magna Graecia (australis pars Siciliae), quae Plinium maiorem (AD 79 mortuum) cura affecerunt, cum iter per eas regiones faciebat, quod pro agricolis strenuis, qui exercitus rei publicae liberae sustentaverant, servos in agris laborantes vidit.
Ut Angli hodierni cepa utuntur, Francogalli allio, sic Graeci silphio in cibis addebant, et praecipue ut medicamentum digestivum; eo enim carebant milites Alexandri Magni qui in montibus Bactrianae iter facientes, carne haud comestibili utentes, primi illi assam foetidam invenerunt (ut asseverat Aristobulus) et in loco laserpicii insperserunt.
38 Textus a Thoma Gloning divulgatus) ("lasagne")
1300/1309 : Liber de coquina III.10-11, V.3 (Marianne Mulon, "Deux traités inédits d'art culinaire médiéval" in Bulletin philologique et historique (jusqu'à 1610) du Comité des Travaux Historiques et Scientifiques [1968 (1971)] vol.
Καὶ μὰν Φοινίκας ἀποτέμνεται, Ἀρραβίας τε,
καὶ Συρίας, Λιβύας τε, κελαινῶν τ᾽ Αἰθιοπήων·
Παμφύλοισί τε πᾶσι καὶ αἰχμηταῖς Κιλίκεσσιν
σαμαίνει, Λυκίοις τε, φιλοπτολέμοισί τε Καρσίν,
καὶ νάσοις Κυκλάδεσσιν, ἐπεὶ οἱ νᾶες ἄρισται
πόντον ἐπιπλώοντι.
Lannemezan (nomen Francogallicum; Occitanice Lanamesa) est oppidum est commune Francicum 6'092 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Largitzen est commune Francicum 308 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris  et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
In eius fabula saepe quodammodo iocosa, quae ex tribus libris constat quaeve trilogia est, animalia (in asteroidis habitantia), quae adeo maxime sapientes sunt, ut "dei" nuncupentur, secreta obscuraque consilia et hominibus primum saltem inintelligibilia habent quibus et animalia et homines ex omnibus aevis a terra planeta in longinquissimas partes Viae Lacteae navium ope stellarium portant.
Sed Handelius arià primum usus est anno 1707 in oratorio Il trionfo del Tempo e del Disinganno ('triumphus temporis et errore reditus'), quamquam illo tempore alia verba habebat:

Quattuor annis post, anno 1711, Handelius illa melodia usus est in Rinaldo melodramate, quod ad scaenam Londiniensem creavit.
Hac in pellicula agunt inter alios:

Roddy McDowall: Joe Carraclough
Donaldus Crisp: Sam Carraclough
Elsa Lanchester: mulier Carraclough
Elizabeth Taylor: Priscilla
Nigel Bruce: Dux de Rudling
Beniaminus Webster: agricola Dan'l Fadden
Dame May Whitty: agricola Dally
Edmund Gwenn:  Rowlie
J.
festum sancti Laurentii, diaconi et martyris, qui, Xysti papæ consortium etiam in martyrio cupiens, ut refert sanctus Leo Magnus, thesauros Ecclesiæ tradere iussus, pauperes, in quorum victum atque vestimentum facultates cumulaverat, illuso tyranno ostendit ac post triduum pro Christi fide flammas superavit et in honorem eius triumphi transierunt etiam instrumenta supplicii.
Langensoultzbach (Germanice ) est commune 901 incolarum (anno 1999) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
== Opera ==
Allegationes, Giovanni Reinardi, Romae, 1474
De hospitalitate et De canonica portione et de quarta, in Tractatus universi iuris, Ziletti, Venetiae, 1584
Tre Orazioni di Lapo da Castiglionchio ambasciatore fiorentino a papa Urbano V e alla Curia in Avignone, a cura di R.
Magnum Praemium Hungariae (Budapestinum), 3 Augusti 2025
Magnum Praemium Civitatis Mexici (Mexicum), 26 Octobris 2025
Hoc tempore Norris in certamine mundano gubernatorum Formulae Unius primus est cum 357 punctis, uno tantum puncto plus quam collega suus Oscar Piastri.
Langobardia ergo hodierna in duodecim provincias dividitur, scilicet Mediolanensem (cui status metropolitanus anno 2015 attributus est), Bergomatem, Brixianam, Cremonensem, Laudensem, Leucensem, Mantuanam, Modiciensem et Brigantinam, Novocomensem, Papiensem vel Ticinensem, Sundriensem, Varisiensem.
Usus latifundiorum latius diffundebat cum victoriis exercituum Romanorum ad provincias Romanas Africae ad vesperum sitas et ad Hispaniam Baeticam (versus meridiem sitam)
Magnae possessiones in Campania circum Romam sita et in valle Padani et in Gallia ad meridiem specante populationes efficiebant cum oeconomia sibi ipsi sufficiente, quae similioribus erant possessionibus „haciendas“ appellatis in America Latina, cum ab his oleum, garum, vinum producerentur exportationis causa.
Longobardiae hoc sensu pars Cispadana appellata ducatus Mutinensem, Parmensem, Ferrariensem, ditionem Bononiensem et Montem Ferratum, at pars Transpadana ducatus Mantuanum et Mediolanensem cum ditionibus Veronensi et Vicentinae terrisque Pedemontii orientalibus comprehendit.
(semper cum labore)
Давно б наш юный цвет увял, (Iamdudum flos noster emarcuisset,)
Когда б ты нас не подкреплял!" (Nisi tu nos confirmares)
In carmine anno 1914 composito auctor Alfredo Godley (qui eo tempore orator Latinus universitatis Oxoniensis merebat) textum Latinum cum Anglicum miscitur.
Mirum in modum, palmam tulit certaminis Arachne, et offensam non tulit Minerva, sed rupit pictas vestes Arachnes et ter quaterve frontem Arachnes percussit radio, et addidit minacia verba: “Vive quidem, pende tamen, improba!” et, quia nomen est omen, Arachne in araneam mutata est, et in aeternum pendet et exercet antiquas telas.
Мы любим Феба, любим муз (Phoebum et Camenas amamus):
Они с богами нас равняют (Hi deis pares nos faciunt),
Они путь к счастью прокладают (Hi ad felicitatem viam monstrant),
Они дают нам лучший вкус (Hi gustum meliorem nobis dant);
Sed omnes haec плоды ученья (fructus doctrinae)
Conjunctae sunt всегда с томленьем...
== Cinematographia ==
Pellicula
1999 - Penny's Odyssey
2000 - Alley Cats Strike
2000 - Mom's Got a Date with a Vampire
2004 - Prom Queen: The Marc Hall Story
2005 - Falcon Beach
2006 - Troubled Waters
2007 - The Lookout
2009 - Out of Control
2009 - Into the Blue 2: The Reef
2009 - The Jazzman
2009 - Damage
2010 - Riverworld
2011 - The Entitled
2011 - Desperately Seeking Santa
2012 - This Means War
2012 - Broken Trust
2012 - Ted
2012 - The Weekend
2012 - Finding Mrs.
Verbis Laudate Dominum incipiunt hi psalmi:

Psalmus 117 (116): "Laudate Dominum, omnes gentes"
Psalmus 147 (146): "Laudate Dominum, quoniam bonus est psalmus"
Psalmus 148: "Laudate Dominum de caelis"
Psalmus 150: "Laudate Dominum in sanctis eius"
2000 - Twice in a Lifetime
2001 - Mutant X
2002 - The Gavin Crawford Show
2004 - 2008 - Instant Star
2004 - Doc
2005 - 72 Hours: True Crime
2005 - Sue Thomas: F.B.Eye
2007 - The Dresden Files
2007 - CSI: Crime Scene Investigation
2007 - 2011 - Smallville
2009 - 2011 - V
2010 - 2011 - Family Guy
2012 - White Collar
2013 - CSI: NY
2013 - Haven
==== Flumina ====
Allia (Italiane Fosso della Bettina)
Anien vel Anio
Armenta (deinde Flora)
Avens seu Mellinus, deinde Velinus
Farfarus (Italiane Farfa)
Fibrenus,
Imella (Italiane Aia / Imella)
Liris
Nar (flumen) (gen.
=== Origo ===
Plurimi homines scientiae periti, inter quos archaeologi, botanici, genetici, linguistae, zoologi, et ad summam anthropologi, praesumunt culturam archaeologicam Lapitensem in Asia Meridiorientali exortam fuisse, fortasse cum linguis Austronesiis in Taivania vel Sina meridiana, abhinc annorum 6000 fere.
Ὅ δὲ ἐποστρακισμός: ὄστρακον τῶν θαλαττίων κατὰ τοῦ ὕδατος ἐπιπολῆς ἀφιᾶσιν, ἀριθμοῦντες αὐτοῦ τὰ πρὸ τοῦ καταδῦναι πηδήματα ἐν τῇ ὑπὲρ τὸ ὕδωρ ἐπιδρομῇ.
Tum Laurentius Begerus suffragante amico Ezechiel Spanhemio bibliothecarius Electoris Berolini iam factus erat ubi numismata ceterasque res antiquas cimeliarchii Friderici III curabat eorumque recensionem parabat cuius pars quaedam selecta tribus voluminibus in folio in lucem mox prodiit (1696-1701).
Et ita, sine dícere ista boca est mea, et procurando quod nec vidisset eum una rata, quaedam mañana mensis julii, quando adhuc non videbatur in claro, aparejavit Rocinantem, vestivit trajem batallarum, aperuit portam falsam corralis, dedit tímido et silencioso brinco in caballo et exit in campum repletum alborozi, videns cum cuanta bona sombra incipiebat realizare desiderium tanto témpore clavatum in mollera.
Ex opere Geographica Strabonis pro certo habemus laserpicium Cyrenaicum difficilius repertum esse temporibus Augusti, quia Nomades ea regione habitantes plantas eripuerant; Plinius autem auctor est (vide citationem) laserpicium Cyrenaicum omnino exstinctum esse temporibus Neronis, illumque ipsum plantam unam superviventem recipuisse.
(Quam potens es, bone Bacche)
Мы (nos) tuum regnum чтим в мозгах (in cerebro nostro veneramur):
Dum caput nostrum посещаешь (visitas),
Оттуда (unde) curas выгоняешь (expellis),
Блаженство в наши льешь сердца (beatitudine corda nostra imples)
И (et) dignus domini отца (patris est).
== Species ==
Lasiommata megera (Linnaeus, 1767)
Lasiommata paramegaera (Hübner, 1824)
Lasiommata maera (Linnaeus, 1758)
Lasiommata meadewaldoi (Rothschild, 1917)
Lasiommata adrastoides (Bienert, [1870])
Lasiommata felix (Warnecke, 1929)
Lasiommata maderakal (Guérin-Méneville, 1849)
Lasiommata schakra (Kollar, [1844])
Lasiommata maerula C.
Magnum Praemium Australiae (Melburne), 16 Martii 2025
Magnum Praemium Principatus Monaci (Monaco), 25 Maii 2025
Magnum Praemium Austriae (Spielberg), 29 Iunii 2025
Magnum Praemium Britanniae (Silverstone), 6 Iulii 2025, prima victoria in patria consecuta.
== Emissiones radiophonicae ==
Nuntii Latini societatis radiophonicae Finnicae (Nuntii Latini)
Nuntii Latini Italici (Nuntii Latini Italici)
Nuntii Latini Bremenses&thinsp, Startseite Latein - Latein - Radio Bremen (vide nexus externos)
Nuntii stationis radiophonicae Vaticanae partitionis Germanicae in linguam Latinam versi.
Felder, [1867]
Lasiommata majuscula (Leech, [1892])
Lasiommata minuscula (Oberthür, 1923)
Lasiommata kasumi Yoshino, 1995
Lasiommata hindukushica (Wyatt & Omoto, 1966)
Lasiommata menava Moore, 1865
Lasiommata petropolitana (Fabricius, 1787)
Lasiommata hefengana Chou & Zhang, 1994
Roddy McDowall: Joe Carraclough
Donaldus Crisp: Sam Carraclough
Elsa Lanchester: mulier Carraclough
Elizabeth Taylor: Priscilla
Nigel Bruce: Dux de Rudling
Beniaminus Webster: agricola Dan'l Fadden
Dame May Whitty: agricola Dally
Edmund Gwenn:  Rowlie
J.
Consiliarius electus est provinciae Meridiani et Pyrenaeorum a die 16 Martii 1998, provinciae Occitaniae et Ruscinonis a die 21 Martii 2010, sed mense Decembri 2015 candidatus ad praesidium in comitiis primariis novae provinciae Occitaniae Ruscinonis Meridiani Pyrenaeorum primus accessit.
Ludovicus Marracci (natus die 6 Octobris anno 1612 in Torcigliano Campi Maioris (prope Lucam); mortuus die 5 Februarii anno 1700 Romae) fuit presbyter Catholicus, theologus et interpres, qui annis 1691 - 1698 versionem Alcorani maxime accuratam perfecit.
Ludovicus Malleret, alumnus Scholae Normalis Superioris Sancti Clodoaldi, Indosinam Francicam petivit anno 1929; ibi fuit bibliothecarius Societatis Studiorum Indosinensium ab anno 1930 1942 usque et postea secretarius generalis eiusdem societatis usque ad annum 1948; fuit a 1935 et curator Musei Blanchard de la Brosse.
Ludovicus Cervi qui dicitur Gino (Bononiae Italia die 3 Maii 1901 natus; mortuus die 3 Ianuarii 1974 Castillione Piscariae, Italia) celeberrimus histrio cinematographicus Italicus qui praecipue propter seriem pellicularum Don Camillo secundum Ioannini Guareschi mythistorias creatam notus fuit.
Doctor Ludovicus Lazarus Zamenhof (lingua Iudaeo-Germanica אליעזר לודוויג זאמענהאף, Polonice Ludwik Łazarz Zamenhof, Theodisce Ludwig Lazarus Samenhof natus familia Iudaica die 15 Decembris 1859 in urbe Bialostocensi (Białystok) in hodierna Polonia orientali, quae hoc tempore ad Imperium Russicum pertinebat; mortuus die 14 Aprilis 1917 Varsoviae) fuit medicus ocularius sed clarissimus est quia linguam artificiosam nomine Esperanto creavit, ad communicationem et tolerantiam inter gentes.
Ludovicus III Bosonides, qui dicitur  Caecus (natus circiter anno 881/882 ; obiit die 5 Iunii 928 in Arelate), fuit rex Burgundiae ab anno 887 usque ad annum 928, rex Langobardorum (id est Italiae) ab anno 900 ad annum 905, et Romanorum Imperator ab anno 901/902 usque ad annum 905.
Quattuordecim in pelliculis cinematographicis conversi sunt, inter alia: 

Hondo (Latine: Hondo) (1953)
Heller in Pink Tights (Latine: Heller in Brachis Roseis (1960)
Louis L'Amour's The Sacketts (Latine: Familia Sachetts Ludovici L'Amour) (1979)
The Quick and the Dead (Latine: Celeres illi et Mortui) (1987)
Conagher (Latine: Conagher) (1991)
Crossfire Trail (Latine: Limites Crossfire) (2001).
Ludovicus Armstrong, nomine "Satchmo" per ludibrium dato (natus Louis Armstrong Novi Aureliani die 4 Augusti 1901; mortuus Novi Eboraci die 6 Iulii 1971), fuit cantor histrioque Americanus, notus ob vocem asperrimam, et salpingista iazicus artis improvisationis peritissimus, qui praeterea multis pelliculis interfuit.
Inter cenacula alia a Wunsch-Rolshoven disposita numerantur Novjara Renkontiĝo (NR; inde ab anno 2002),  Someran Mezeŭropan Renkontiĝon (SOMERE; aestiva cenacula in Europa centrali, 2003-2013), 'PRINTEMPE' (conventiculi veribus annorum inter 2010 et 2014).
Ludovicus Finot (natus Barii ad Albam anno 1864; mortuus Telone Martio anno 1935) fuit alumnus Scholae Chartarum, professor historiae et philologiae Indosinensium apud Collegium Franciae ab anno 1920 usque ad 1930, et director Scholae Extremi Orientis Francicae ab anno 1900 usque ad 1905 et ab anno 1920 1926 usque.
Ludovicus Beel, vulgo plene Louis Joseph Maria Beel (natus Ruremundae die 12 Aprilis 1902; mortuus Traiecti ad Rhenum die 11 Februarii 1977), alumnus Universitatis Noviomagensis, iuris consultus et politicus, fuit primus minister Nederlandiae a 3 Iulii 1946 ad 7 Augusti 1948, iterum a 22 Decembris 1958 ad 19 Maii 1959.
Ludovicus Eduardus Boltzmann (Theodisce: Ludwig Eduard Boltzmann, Vindobonae natus die 20 Februarii 1844; mortem sibi conscivit in Duino tunc urbe ad Imperium Austro-Hungaricum pertinente die 5 Septembris 1906) fuit physicus Austriacus, notissimus  mechanicae statisticae, theoriae legis alterae thermodynamicae, physicae electromagneticae, entropia et theoriae atomicae conlationum praecipuarum.
Post annum 1835, quo parlamentum Francofurtense post criticam Wolfgangi Menzel scripta motus »Junges Deutschland« interdixit, pamphletum contra Menzel pepigit sub titulo »Menzel, der Franzosenfresser« (Lutetiae 1836): ibi amicitia inter Francogallos et Germanos proponebatur cum visio angusta Germanica in res internationales complicatas raderetur.
Ludovicus Barrows (natus in Newport Cenomannicae die 7 Iunii 1893; mortuus in Pittsfield Cenomannicae die 30 Ianuarii 1967) fuit rerum politicarum peritus Americanus factionis Republicanae, qui inter alia ab anno 1937 usque ab anno 1941 Cenomannicae gubernator fuit.
Ludovicus Facta  (Pinarolii die 13 Septembris 1861 – ibidem obiit die 5 Novembris 1930), fuit causidicus, vir publicus, minister negotiorum internorum Iustitiae ac aerarii, et bis praeses Consilii Ministrorum Regni Italiae ultimus ante Beniti Mussolini tyrannidem.
Ludovicus Nicolaus Vauquelin (natus in Saint-André-d'Hébertot die 16 Maii 1763; ibidem mortuus die 14 Novembris 1829), Antonii Francisci de Fourcroy discipulus, fuit chemicus et medicamentarius Francicus qui anno 1797 chromium et anno 1798 beryllium invenit.
Ludovicus Ioannes Maria Daubenton (Francice: Louis-Jean-Marie Daubenton) natus est die 29 Maii 1716 Monbarri (Clivo Aureo) - mortuus est die 1 Ianuarii 1800 Lutetiae) fuit studiosus zoologiae, palaeontologiae, mineralogiae et medicus Francicus fuit socius Academiae Scientiarum ab anno 1744, socius Academiae Medicinae ab anno 1775, socius Horti Plantarum ab anno 1783 et senator ab anno 1799.
Ludovicus Holbergius (natus 3 Decembris 1684, Bergae – mortuus 28 Ianuarii 1754, Hafniae) (Danice et Norvegice Ludvig Holberg) fuit scriptor comoediarum, poematum, epistularum, fabularumque necnon historicus, sub specie humanismi, Illuminationis et baroci.
Ludovicus Augustus Blanqui (Francice [ lwi oˈgyst blɑ̃ˈki] natus in Puget-Théniers in praefectura   Alpes Maritimae die 8 Februarii 1805;  Lutetiae die 1 Ianuarii 1881 mortuus) fuit politicorum peritus et revolutionarius  Francicus et inter actores temporis quod dicitur Commune Parisiorum anni 1871.
Ludovicus Maria Sfortia, vel Lodovicus Maria Sphortia, qui propter colorem cutis  dicitur Ludovicus Maurus (Italiane Ludovico il Moro natus Vigebani die 27 Iulii 1452; mortuus captivus  in Castello Lochiarum (Francia) die 27 Maii 1508), Francisci Sfortiae et Blancae Mariae Vicecomitis quartus filius, fuit dux Mediolani ab anno 1494 usque ad annum 1500.
Ludovicus Lonchamp, natus Sombacour die 26 Maii 1770 et mortuus ibidem die 19 Ianuarii 1832, fuit generalis et baro Primi Imperii Francici atque  in fine tempore Ludovici XVIII marescalcus castrorum : ad hoc fastigium sola virtute pervenit quia humillimo loco natus erat (pater erat agricola).
Ludovicus Maglione (Casoriae natus die 2 Martii 1877, ibidem mortuus die 22 Augusti 1944) fuit cardinalis Italicus et secretarius status, Pio XII regnante, a die 10 Martii 1939 usque ad mortem, cum papa nominationem in locum eius non fecit et ergo inter Pii XII reliquum pontificatum munus secretarii status semper vacabat.
Ludovicus Strada (vulgo Luigi Strada), qui dicitur Ginus Strada (vulgo Gino Strada, natus in urbe ad Sextum a Mediolano lapidem die 21 Aprilis 1948 - 13 Augusti 2021), est chirurgus Italicus et societatis philanthropicae Emergency (Latine "Emergentia") una cum uxore Theresa Sarti Strada (1946 - 2009) conditor.
Ludovicus Carolus Farini (natus in Russi apud Ravennam die 22 Octobris 1812 - obiit in Quarto apud Genuam die 1 Augusti 1866) fuit medicus, rerum gestarum scriptor, vir publicus et breviter praeses Consilii Ministrorum Regni Italiae, nam post tres menses propter insaniam se a munere removere debuit.
Aloysius Lambruschini, accurate Aloysius Emanuel Nicolaus Lambruschini, (natus Segestae Tiguliorum, olim urbe ad Rem Publicam Genuam pertinente, die 16 Maii 1776 - Romae obiit die 12 Maii 1854) fuit cardinalis Italicus et, papa Gregorio XVI regnante, Secretarius Status ab anno 1836 usque ad annum 1846.
Ludovicus Antonius Muratorius (natus Vineolae die 21 Octobris 1672; obiit Mutinae die 23 Ianuarii 1750) fuit presbyter et praeclarus rerum gestarum scriptor Italus, qui inter alia illustris est quia clarum canonem qui ad honorem suum nomen Muratorianum fert, Mediolani in Bibliotheca Ambrosiana reperit et anno 1740 edidit.
Altera tabula anno fere 1510 picta est; haec tabula in Pinacotheca Nationali Londinii ostentatur titulo A Man with a Quilted Sleeve ; altera anno fere 1515 confecta, hodie Indianapoli in Museo Artium servata, eodem pictore attribuitur, suadente Bernardo Berenson, et Ludovici Ariosti effigiem monstrare censetur.
Où il est traitté non seulement des mesures & proportions que doit avoir un bastiment, tant en son tout & pourpris qu’en chacune de ses parties ; mais aussi de plusieurs autres choses concernant ce suject, utiles & advantageuses, non seulement pour les bourgeois & seigneurs qui font bastir, mais aussi pour beaucoup d’autres sortes de personnes, comme il se verra à la table des chapitres.
Ludovicus Carolus Delescluze, (natus Drocis in praefectura Ebura et Liderico die 20 Octobris 1809; necatus est Lutetiae inter Commune Parisiorum anni 1871 die 28 Maii 1871) fuit rerum politicarum peritus, diurnarius et revolutionarius Francicus et inter actores temporis quod dicitur Commune Parisiorum anni 1871.
Ludovicus Lincoln Emmerson  (natus in Albion die 27 Decembris 1863; mortuus in Mount Vernon  Illinoesiae die 4 Februarii 1941), argentarius, fuit rerum politicarum peritus Americanus factionis Republicanae, qui inter alia ab anno 1929 usque ad annum 1933 Illinoesiae gubernator fuit.
Ludovicus Amaducci (natus in Russi in provincia Ravennensi die 4 Martii 1924; Curvae Caesenae mortuus die 3 Maii 2010), presbyter catholicus, fuit ab anno 1990 usque ad annum 2000 Ravennae (Archidioecesis Ravennatensis-Cerviensis) archiepiscopus.
Ludovicus de Bavaria  (Monaci die 7 Ianuarii 1845 natus – obiit die 18 Octobris 1921 in oppido Nádasdy in Sárvár, Hungaria) fuit ab anno 1912 usque ad insequentem annum vicarius regis et ab anno 1913 usque ad annum 1918 ultimus Rex Bavariae, nam cum die 7 Novembris 1918 Ludovicus depositus est, Bavaria Res Publica Libera (theodisce Freistaat) facta est ac domus regnatrix Wittelsbach finem habuit.
Ludovicus Olivierius Taillon (natus Terrae Bonae die 26 Septembris 1840; mortuus die 25 Aprilis 1923), causidicus, fuit politicus Canadensis et bis  Quebeci primus minister accurate breviter anno 1887 a die 25 Ianuarii usque ad diem 29 Ianuarii et iterum a die 16 Decembris 1892 usque ad diem 11 Maii 1896.
Bojanus lectioni auctorum Romanorum (praesertim Taciti et Suetonii) deditus est ad perfectionem in lingua Latina acquirendam, unde ad audiendas praelectiones eius non solum qui studiis incumbebant, sed etiam permulti homines e civitate Vilnensi propter elegantem sermonem atque optimas imagines ad illustrandas expositiones pictas veniebant.
Ludovicus Pelloux natus in Rocha Fulciniensium in praefectura Franciae  Sabaudia Superiori die 1 Martii 1839 - Burdigaria obiit die 26 Octobris 1924) fuit vir militaris, vir publicus, ter minister  belli ac semel minister negotiorum internorum et praeses Consilii Ministrorum Regni Italiae.
Trēs libros de musica populari Brasiliensi scripsit, scilicet: Crisólogo, o Estudante de Poesia Caetano Veloso (Caietanus Velosus poesis studens), Proteu ou A Arte das Transmutações (Proteus sive transmutationis ars; de scriptore atque cantore Georgio Mautner), quos ambo publicavit  anno 2004; et O Sol nasceu pra todos – a História secreta do samba (Sol ortus est omnibus – sambae occulta historia),  anno 2011.
Mentionis digna in scripta eius sunto: »Orthoepographisches Elementarwerk« (Dessaviae 1804–06, 2 vol.); »Die Kunst, Lesen und Rechtschreiben zu lehren, auf ihr Grundprinzip zurückgeführt« (Dessaviae 1801); »Über den Wert guter, natürlicher Unterrichtsmethoden« (Dessaviae 1802).
2004: Underconstruction 2: Silence Remix
2004: Underconstruction 3: Remix
2004: Live At Altromondo Part II (Exclusive Edition)
2004: Laboratorio 1
2004: Benessere 1
2004: L'Amour Toujours II
2005: Laboratorio 2
2005: Laboratorio 3
2005: Disco Tanz
2006: Some Experiments
2007: Lento Violento...
Ludovicus Raphaël I Sako, (Syriace ܠܘܝܣ ܪܘܦܐܝܠ ܩܕܡܝܐ ܣܟܘ, natus die 14 Iulii 1948 in Zakho, Iraquia) Patriarcha Babyloniae Ecclesiae Catholicae Chaldeae ab anno 2013 est, et etiam Cardinalis Sanctae Romanae Ecclesiae a die 28 Iunii 2018.
Mensibus inter Iulium et Octobrem anni 1819 moderabatur »Die Zeitschwingen«, annis autem inter 1818 et 1821 »Die Wage, Blätter für Bürgerleben, Wissenschaft und Kunst«, ubi commentarios aestheticos politicosque vulgavit: quo facto a multis scriptor statui contemporaneo se opponens putabatur.
Conditus est super ostium claustri Sanctae Mariae Graziae cum hoc epigrammate funebris: Infoelix partus; amisi ante vitamque in luce ederer: infoeliciorque matri moriens vitam ademi et parentem consorte suo orbari, in tam adverso fato hoc solum mihi potest jocundum esse, quia divi parentes me Lodovicus et Beatrix Mediolanenses duce genuere 1497, tertio nonas januarii.
Rhodigini opus principale fuit Lectionum antiquarum libri, quas in libros sedecim divisas Venetiis anno 1516, Ioanne Grolierio aliisque dicatum, edidit Aldus Manutius, titulo Sicuti antiquarum lectionum commentarios concinnarat olim Vindex Ceselius, ita nunc eosdem per incuriam interceptos reparavit Ludovicus Coelius Rhodiginus ...
Secundum fabulam Mozartus dicitur exclamavisse: "Mementote eius nomen; per orbem terrarum divulgabitur." Paulo post quam Vindobonam pervenit, nuntium per patris litteras accepit matrem graviter aegrotam esse eique Bonnam redeundum esse; mater denique phthisi mortua est die 17 Iulii eiusdem anni.
Praeter opera pro instrumentis chordatis (quadricinia; quinque canentibus partim cum duabus violis cruralibus partim cum duobus violoncellis; tribus canentibus; quinque canentibus cum tibia vasca et lituo Gallico; sex canentibus; octo canentibus) et opera pro clavichordio auribus beneficium magnum apportabat musica cameralis elegantissima.
1806 14 Martii officialis in ordine Legionis Honoris
1807 pugna ad Eylau commissa vulnus accepit
1809 22 Maii proelio ad Eslingam iterum vulneratus est
5 Iunii commendator in ordine Legionis Honoris factus est
1810 15 Martii baro terrarum in Germania sitarum creatus est
1811 9 Decembris generalis brigadae (Francice général de brigade) fit tum cum in Hispania bellum gerebat.
Cum aliis administris 21 Aprilis 1945 ex Berolino Sovieticis militibus oppugnato in Sliasvicum in oppidum Flensburgum fugit et morte Hitler 2 Maii nuntiato a Carolo Dönitz, praeside novo Germaniae ab Hitler nominato, Administer Imperii Rerum Exterarum in consilio ministrorum pro tempore convocato nominatus est.
Guiraud, Le Val d'Usier : histoire de Sombacour, Bians et Goux-les-Usiers, Vesontione, Cêtre, 1981 : 92-93
Iulius Saget,  Familles et hommes marquants de Pontarlier et du Haut-Doubs, Pontarlier : Faivre-Vernay, 1933
Ioannes Tulard, 'Longchamp (Louis, baron)' in Dictionnaire Napoléon, 1999 : 216.
ISBN 978-2-7297-0657-9
Marcelle-Renée Reynaud, "Noblesse et pouvoir dans la principauté d'Anjou-Provence sous Louis II et Louis III (1384-1434)" in Jean-Michel Matz, Noël Coulet, edd., La noblesse dans les territoires angevins à la fin du Moyen Âge : actes du Colloque international organisé par l'Université d'Angers : Angers-Saumur, 3-6 juin 1998 (Romae, 2000)
Illud optimum -ut quidem in illa aetate potuit- opus septimo decimo saeculo superatum non est : nam ut qui ab adulescentia naturalibus studiis delectabatur, Savotus non tantum figuras et titulos in nummis expressos explicabat sed etiam de metallorum mixturis et ponderibus diligentissime inquirebat, falsariorum modernorum artificia detegebat atque quomodo illorum imitationes a genuinis nummis antiquis distingui possent  patefaciebat.
Insuper una cum domino Meckel convertit opus »Vorlesungen über vergleichende Anatomie« (Lipsiae annis 1809 et 1810, quattuor tomorum; cui auctor originalis Cuvier fuerat) et emendavit opus »Handbuch der Chirurgie« (editio altera, Vimariae 1831, duorum tomorum; auctor originalis Cooper fuerat).
Ludovicus Ioannes Dufaux (Nicaeae die 21 Octobris 1931; ibidem die 14 Aprilis 2001 mortuus), presbyter Francicus, fuit ab anno 1989 usque ad annum 2006 episcopus urbis Gratianopolis (Dioecesis Gratianopolitanus--Viennensis Allobrogum).
Qui, exempli gratia, fert Sanctum Ludovicum ius dare sub quercu in Vincenne (francogallice Vincennes): "Accidit saepissime in aestate eum sedere in nemore Vincennis post missam , tergum ponebat in quercu et jubebat nos circumsedere.Quicumque habebat curam adveniebat ad appellandum verbum, nullo ostiario impediente nec  aliquo altero."
Vie de saint Louis (edita a J.
Ludovicus praesens Princeps Imperialis, ad quem hereditas Imperii pertinet; filius est natu Petri Henrici Alphonsi Philippi Mariae Vedasti Michaelis Gabrielis Raphaelis Gonzagae Aurelianae Brigantiae Borbonii (1909-1981), Brasiliae Principis Imperialis (1920-1981) uxorisque eius Mariae Elisabeth Franciscae Iosephae Teresiae Wittelsbachiae, Principis  Bavariae (1914-    ).
Der Freiknecht (1829, 3 vol)
Die Freibeuter (1832, 3 vol)
Der Jakobsstern (1836–38, 4 vol)
Die Heideschenke (1837, 3 vol)
Max von Eigl (1844, 3 vol)
Ein deutscher Leinweber (1846–50, 9 vol)
Leute von gestern (1852, 3 vol)
Relicta poetica edidit Alexandrus Ziegler anno 1882 Ysenaci.
II
1937 : The War in Spain
1941 : Men and Politics (de vita sua) Textus
1947 :  Gandhi & Stalin
1949 (cum aliis) : The God that Failed
1950 : The Life of Mahatma Gandhi
1952 : The Life and Death of Stalin
1959) : The Story Of Indonesia
1962 (editor) : The Essential Gandhi
1964 : The Life of Lenin Textus
1969 : Russia's Road from Peace to War
Pauwels, 'La « Bibliographie d'architecture » de Louis Savot (1624)', Le Journal de la Renaissance 2007 :  383-394.[2]
Hadrianus Rambach, 'La controverse Louis Savot : Charles Patin, numismates du XVIIème siècle', Schweizer Münzblätter = Gazette numismatique suisse = Gazzetta numismatica svizzera.
Agebatur de sic dictis bellis litteris sive de libris imaginibus auctis, quae in seriebus his colligebantur: »Bibliothèque variée«,  »Bibliothèque des meilleurs romans étrangers«,»Bibliothèque populaire«, »Bibliothèque rose illustrée«, »Bibliothèque des merveilles«, »Collections des guides itinéraires«, »Tour du Monde« (periodicum ethnologicum et periegeticum), »Petite bibliothèque de la famille«, »Journal de la Jeunesse«.
Continuarentur notiones istae in opere Das Wesen der Religion (Lipsiae: 1845), in commentariis pluribus apud Deutsche Jahrbüchern, in opusculo Das Wesen des Glaubens im Sinn Luthers (Lipsiae: 1844) et in Vorlesungen über das Wesen der Religion (Lipsiae 1851) quae omnia temporis recentissimi munus sanctum implerent de dissolvenda theologia ad finem anthropologicum.
== Opera ==
Froriep pepigit manuale »Handbuch der Geburtshilfe« (editio nona, Vimariae 1832); anno 1822 periodicum speciale edendum instituit cui titulus »Notizen aus dem Gebiete der Natur- und Heilkunde« (Vimariae annis inter 1822 et 1836, quinquaginta tomorum).
Ein Doppel-Denkmal von Ludwig Bechstein, Meiningen 1855
Neues deutsches Märchenbuch, 1856
Die Geheimnisse eines Wundermannes, 1856
Thüringer Sagenbuch, 1858, Verlag Rockstuhl, Reprint 2001 in zwei Bänden, ISBN 3-936030-07-3 und ISBN 3-936030-08-1
Wartburg (Gedichte), 1859
Thüringens Königshaus, 1860
coniurationem contra regem fecit, Arsinoen II sororem (Lysimachi viduam) in matrimonium duxit: ille igitur primus Ptolemaeorum se cum sorore coniungit, amore suasus et moribus Aegyptiis obtemperans, si Pausaniae credimus; Theocritusque de hoc amore cantans comparationem cum nuptiis Ζηνὸς et Herae praefert.
Psychologia gestalt, vel gestaltismus, in vocabulo Theodisco 'exemplar' vel 'configurationem' significante conditus, est schola psychologiae a Maximiliano Wertheimer, Wofgango Köhler, et Curtio Koffka in Austria et Germania saeculo vicensimo ineunte excogitata, praecipue inter 1910 et 1912, cum Wertheimer rem phi inveniret, notionem quae oculorum ludibrium motús expressit.
Inter suas provincias praecipuas sunt:

constructio imaginis cohaerentis personae et suarum maiorum rationum psychologicarum
investigatio differentiarum psychologicarum hominum
investigatio ingenii humani et similitudinum psychologicarum inter homines
Personalitas est vehemens et ordinata proprietatum hominis copia quae circumiecta, cognitiones, animi motús, incitamenta, moresque in variis rebus unice movet.
Psychotherapia a Graecis ψυχή 'spiritus, anima' + θεραπεία 'sanatio, tractatio medica') est therapia psychologica, cura loquendi primum appellata, adhibitio rationum psychologicarum, praecipue in quotidiana interactione personali condita, ut homo suos mores mutet difficultatesque modis desiderabilibus superet.
Pteriomorphia (a verbis Graecis πτερίον 'pinnula' + μορφή 'forma') sunt Bivalvium phyli Molluscorum subclassis, quae praeter ordines Arcoida, Mytiloida, Ostreoida, Pterioida, aliquas familias exstinctas et fortasse basales continet, sicut Evyanidas, Colpomyidas, Bakevelliidas, Cassianellidas et Lithiotidas.
In toto orbe terrarum habitabant, e Triassico superiore (in quo pristina vivebant, quae Rhamphorhynchoidea appellantur) usque ad Cretacei finem, una cum Dinosauriis non aviariis (Ornithischiis, Sauropodibus, Carnosauriis etc.), Mosasauridis, et aliis reptilibus marinis mortem perierunt.
E quo fonte, hodie deperdito, vitae Alexandri nobis servatae (et praesertim Arriani Anabasis Alexandri) varias res hauserunt: Ptolemaeum cum rege Ammonium seu templum Ammonis iuxta Sivam visitavisse; Bessum Darii necatorem cepisse et interfecisse; anno 328 exercitús tertiam fere partem contra populos montanos Indiae ipsum bono successu imperavisse; naves ad navigationem fluminis Indi constructas ipsum cum aliis duxisse.