aimgo/CorpusTrinum huggingface dataset:
Psychologia cognitiva est studium rationum mentis, quae plerumque sunt "attentio, usus linguae, memoria, perceptio, solutio quaestionum, creativitas, et cogitatio." Multum ex opere a psychologia cognitiva deducto in alias investigationis psychologicae disciplinas hodiernas digestum est, inter quas sunt psychologia auctus, psychologia educationalis, psychologia socialis, psychologia personalitatum, psychologia abnormalis, psychologia explicationaria, ac psychologia evolutionaria et oeconomica.
1950-1956 Recensio interretialis apud Trismegistos
1/ L'administration civile et financière, nº 1 à 1824 - 2/ L'armée de terre et la police, nº 1825-4983 - 3/ Le clergé, le notariat, les tribunaux nº4984-8040 - 4/ L'agriculture et l'élevage nº8041-12459 - 5/ Le commerce et l'industrie, le transport sur terre et la flotte, la domesticité nº12460-14478 - 6/ La Cour, les relations internationales et les possessions extérieures, la vie culturelle.
Mundana nationalium psychologicarum societatum foederatio Unio Internationalis Scientiae Psychologicae (Anglice International Union of Psychological Science; acronymo Anglico IUPsyS) est, condita anno 1951 auspicio Unitarum Nationum Educationis Scientiae Culturae Ordinis, Nationum Unitarum culturalis et scientificae auctoritatis.
=== Instituta ===
Anno 1920, Eduardus Claparède et Petrus Bovet novam psychologiae adhibitae ordinationem creavere, nuncupatam Congressum Psychotechnicēs Ducatui Vocationali, postea nuncupatam Congressum Internationalem Psychotechnicēs et deinde Consociationem Internationalem Psychologiae Adhibitae (acronymo Anglico IAAP).
Moratismus patrocinium in Iaponiā quoque consecutus est, ubi Societatem Iaponicam Psychologiae Animalis (anno 1933), Consociationem Iaponicam Educationis Specialis (anno 1963), Societatem Iaponicam Investigationis de Bioretroactione (anno 1973), Consociationem Iaponicam Therapiae Symperiphoricae (anno 1976), Consociationem Iaponicam Analyseōs Symperiphoricae (anno 1979) et Consociationem Iaponicam Investigationis de Scientiā Symperiphoricā (anno 1994) genuit.
Notanda incidentia in moratismi historia Ioannis Broadi Watson Experimentum Parvi Alberti, ubi adhibita est condicionatio classica humani pueri evolutioni, et dissimilitudinis clarificatio inter condicionationem classicam et condicionationem operantem sive instrumentalem, primum a Miller et Kanorski et postea a Burrho Friderico Skinner, sunt.
Alexandrinae plebis seditionibus pulsus -irati regi suo erant quia insulam Cyprum, avitam Ptolemaeorum possessionem, Romanis capiendam relinquebat-Romam confugit ubi per duos annos senatores et magistratus qui in republica maxime pollebant ambire atque pecunia corrumpere solebat (apud ipsum Pompeium aliquamdiu hospitabatur), sperans a legionibus Romanis in regnum restitutum iri (nam filia Berenice interim regina Aegyptiorum facta erat).
Ptolemais est nomen urbium nonnullarum a Ptolemaeis conditarum:

Ptolemais Cyrenaicae, urbs Libyae
Ptolemais Theron, colonia antiqua ad litus Maris Erythraei condita
Ptolemais Phoeniciae sive "Acco", urbs Israëlis
Ptolemais Hermii, urbs Aegypti superioris
Ptolemais Euergetis sive "Crocodilopolis", urbs Aegypti inferioris
Ptolemais Pamphyliae, urbs antiqua Anatoliae
urbisque aliae cuiusdam:

Ptolemais (Cozane), urbs Graeciae hodiernae
Per exeuns saeculum XX, nihilominus, cognitivismus dominans paradigma factus erat, et psychologia cognitiva sicuti popularis ramus orta est
Cum non solum absconditam mentem explorari debere sed etiam methodon scientificam huic studio in usu esse debere sumptum esset, psychologi cognitivi tales conceptus sicuti tractationem subliminalem et memoriam implicitam statuerunt loco psychoanalytici conceptus mentis subliminaris aut moratistici conceptus morum contingentiā conformatarum.
Heraclei Cretae: Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, 2012 (Graece)
Philologica et critica
Margarita Alexiou, "The Poverty of Écriture and the Craft of Writing: Towards a Reappraisal of the Prodromic Poems" in Byzantine and Modern Greek Studies vol.
91-109
Photes Contoglu, "Πτωχοπρόδρομος, ὁ πεινασμένος καλόγερος" in Photes Contoglu, Μυστικά άνθη, ήγουν: Κείμενα γύρω από τις αθάνατες αξίες της ορθόδοξης ζωής.
Ineunte decennio 196, technicae experimentales antea a Gulielmo Wundt, Gulielmo James, Hermanno Ebbinghaus et aliis positae reiteratae sunt, quia psychologia experimentalis magis magisque cognitivista, scilicet in informatione ac tractatione versata, facta est, et, denique, partem amplioris scientiae cognitivae constituit.
Dea Venus Psychen tribus probationibus supposuit: in prima probatione Psyche adiuvata est a formicis ad dividendum frumentum; in secunda probatione Psyche lanam auream ovum e fructece sussulit sub vesperum, quia oves interdiu pugnaces sunt; in tertia probatione Psyche apud inferos ad petendum partem pulchritudinis deae Proserpinae descendit et donum deae in ampulla accepit.
Alii notissimi psychoanalytici medii saeculi vicensimi docti psychoanalystas, psychologos, psychiatras et philosophos includunt, inter quos erant hi cogitatores: Ericus Erikson, Melania Klein, Donaldus Winnicott, Catharina Horney, Ericus Fromm, Ioannes Bowlby et Sigmundi Freud filia Anna Freud.
=== Iter hodiernum ===
Ad praesens tempus symptomata et syndromae psychopathologicea in enchiridiorum decimus (ICD-10, Classificatio internationalis statistica morborum quaestionumque salutis relatarum) Ordinis Mundi Sanitarii (WHO) et quintus Associationis Psychiatriae Americanae (DSM-V, APA) inveniuntur.
Aliae Pterophoridae actores continentiae biologicae adhibentur ad species plantarum invasivarum: Lantanophaga pusillidactyla contra Lantganam camaram, Oidaematophorus beneficus contra Ageratinam ripariam, Hellinsia balanotes contra Baccharem halimifoliam, et Wheeleria spilodactylus contra Marrubium vulgare.
Ptolemaeus XI Alexander II (80), Ptolemaei X et Cleopatrae Selenes filius, Berenices III maritus
Ptolemaeus XII Iuvenis Dionysus 'Auletes' (80-58 et 55-51), filius illegitimus Ptolemaei IX, maritus Cleopatrae V Tryphaenae, sororis suae, quae una cum filia Berenice IV anno 58 eum expulit et regnum sibi adscivit
Cleopatra V Tryphaena (58-57), filia illegitima Ptolemaei IX, uxor Ptolemaei XII, quem expulit.
contulit deduxit, et variationem exsistentialis psychotherapiae logotherapiae nuncupatae creavit, exsistentialisticae analyseōs genus (ipsius individualis vitae) voluntatem sensus conspiciens sicuti oppositam Nietzscheanae Alfredi Adler doctrinae de voluntate potestate aut doctrinae de Sigismundi Freud voluntate libidinis.
=== Rationes chemicae ===
Ordo mundi sanitarius in ICD-10 has substantias nominat: alcohol (F10), opioides (F11), cannabinoida (F12), sedativa hypnoticaque (F13), cocainum (F14), stimulantia cum coffea (F15), Alucinogeni (F16), tabacum (F17), solventia volatica (F18), usus substantiarum psychotropicarum multiplex atque substantiarum psychotropicarum aliarum (F19).
Decenniis 196 et 197, Rollo May, psychologus Americanus operibus philosophorum Martini Heidegger Germani et Severini Kierkegaard Dani valde affectus et psychoanalytice exercitatus, exsistentialem psychologiae ramum novavit, qui psychotherapiam exsistentialem comprehendit, therapeuticam rationem quae operatur acceptione ut penitus conflictus intra quemdam debeatur individui obstantiae cum exsistentiae praesumptis.
constructio imaginis cohaerentis personae et suarum maiorum rationum psychologicarum
investigatio differentiarum psychologicarum hominum
investigatio ingenii humani et similitudinum psychologicarum inter homines
Personalitas est vehemens et ordinata proprietatum hominis copia quae circumiecta, cognitiones, animi motús, incitamenta, moresque in variis rebus unice movet.
Omnem per orbem terrarum extenduntur, etiam in regionibus a temperatis ad frigidas sicut Ontario septentrionalis, et super lineam materiae in Montibus Saxosis Vyominae in Civitatibus Foederatis et Cavernis Jenolan Australiae, sed multitudines densissimae et pervariae in regionibus tropicis et subtropicis habitant, ubi etiam ad insulas sicut Canarias Insulas extenduntur, ubi circiter viginti quinque species endemicae inveniuntur.
Sarentinum seu Vallis Serenae (alia nomina: Sarantina, Sarentana, Sarentina Vallis, Sarentena, Sarintina) (Italiane: Sarentino; Theodisce: Sarntal) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Tridentino-Alta Athesia/Tirole Meridionali et in Provincia Libera Bauzanensi (Alta Athesia/Tirolis Meridionalis) situm.
Saphadinus sive vulgo al-ʿĀdil Saif al-Dīn, pleniter الملك العادل سيف الدين أبو بكر بن أيوب al-Malik al-ʿĀdil Saif al-Dīn Abū Bakr ibn Ayyūb (natus anno circiter 1143; mortuus die 31 Augusti 1218) fuit filius Negemedini et frater natu minor Saladini.
Sardinia (Italiane Isola di Sardegna; Sarde Ìsula de Sardigna vel Sardinnia), etiam Ichnusa, est insula Italica medii Mediterranei, secunda a maxima huius maris insula post Siciliam, inter Tyrrhenum et Baliaricum mare sita, ad meridiem Corsicae, a qua Gallico freto seiungitur.
Apud Odeon anno 1869 partes egit pueri Zanetto in ludo scaenico Le Passant (incunabulo scriptoris Francisci Coppée(fr)) annoque 1872 partes Mariae Annae(es) reginae Hispanicae in ludo Ruy Blas auctoris celebris Victoris Hugo, qui eam Voix d'or ("vox aurea") nuncupavit.
Inde ad Comoediam Francicam revocatus partes Phaedrae anno 1874 in tragoedia eiusdem nominis Ioannis Racine, partes Doña Sol ("domina sol") anno 1877 in Hernani Victoris Hugo egit: cuius ludi protagonista masculinus fuit Mounet-Sully(fr), qui, ab Odeo reiectus, apud Comoediam Francicam eodem anno atque eá inceperat.
Quae res, fortasse ante annum 2003 innominata, saepe a nonnullis hominibus commemorata est, sed iam a Graecis antiquis, hoc genere sexualitatis consuetis, suggesta; Sosiphanes enim tragoedus, Cephisoclem actorem obiurgans et "tanquam εὐρύστομον accusans, 'In tua,' inquit, 'femora lapidem iacerem, nisi vererer circumiacentes aspergere.'"
Sawang Vadhana (สว่างวัฒนา; nata die 10 Decembris 1862; mortua die 17 Decembris 1955) fuit regina Siamensis, uxor regis Chulalongkorn, filia regis Mongkut ex uxore minore chao chom Piam, soror aliarum duarum uxorum regis Chulalongkorn.
Sic, summatim:

Regio Media
Medius Tagus
Abrantium
Alcanena
Constantia
Compitum
Ferreirapolis Ozecarensis
Auren
Sardoal
Sellium
Villa Cardilio
Villa Nova Naviculae
Pinetum Interius Meridionale
Mansio
Regio Transtagiae
Limes Tagi
Almarinum
Alpiartia
Benaventum
Saxicolapolis
Samusca
Corusium
Goleganum
Rivus Maior
Salvaterra Magorum
Scalabis
Saul Kripke (natus Saul Aaron Kripke Bay Shore in vico Novi Eboraci 13 Novembris 1940; mortuus die 15 Septembris 2022) fuit philosophus Americanus et logicianus?, egregius professor philosophiae in Graduate Center Universitatis Urbis Novi Eboraci, et professor emeritus in Universitate Princetoniensi.
Notissima facta est Separa pactis ibi anno 1920 ictis, quibus Bello Orbis Terrarum Primo confecto ac Imperio Ottomanico delapsa res politicae in Europa austro-orientali Turciaque in ordinem adducerentur: Inter alia pactum est Armenos et Curdos (plebiscito habito) in libertatem dimittendos, Asiae minoris regionem litoralem circa Smyrnam (hodie Izmir) Graeciae, partem austro-occidentalem Italiae, austro-orientalem Franciae et Britanniae Maiori coniungendae fore.
Hoc ferculum a Carolo Goldini in comoedia Le donne de casa soa ("Bonae oeconomae"), sermone Veneto anno 1753 docta, nominatim fere propositum est sicut familiis idoneum:

Un poche de sardelle vorria mandar a tor,
Per cusinarle subito, e metterle in saor
("Paucas sardinas emere te mando ut breviter coquem et in saporem mittam").
Sapindales (nomen botanicum a Bartholomaeo du Mortier statutum) sunt ordo plantarum florentium, cuius notissimae plantae sunt Citrus ; Acer, Aesculus, Litchi, et Nephelium ; Anacardium et Mangifera ; Boswellia sacra et Commiphora ; et Azadirachta indica et Swietenia.
Nomen autem Saxonum regiones in Britannia ad Austrum vergentes cum regionibus Germanicis coniungit: confer enim, quae regiones ipsorum lingua Wessex velut Saxonia occidentalis, Sussex velut Saxonia australis, Essex velut Saxonia orientalis, Niedersachsen velut Saxonia Inferior, Sachsen-Anhalt velut Saxonia-Anhaltinum, Sachsen denique velut Saxonia ipsa appellantur.
Savonia (-ae, f.) (alia nomina: Savonia Utinensium, Savoxa Utinensium, olim: Villa de Sovenga) (Italiane: Savogna; Slovenice: Sauodnja; Foroiuliensice: Savogne di Udin) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Foro Iulii-Venetia Iulia et in Provincia Utinensi situm.
Sarah Childress Polk (nata die 4 Septembris 1803 in Murfreesboro, Tennesia – mortua est die 14 Augusti 1891 Nasburgi) Iacobi Knox Polk uxor, undecimi praesidis Civitatum Foederatarum Americae, fuit ergo a die 4 Martii 1845 usque ad diem 4 Martii 1849 prima reipublicae domina.
In hac pellicula hi histriones, agunt:

Petrus Franciscus Favino: Davide
Stephanu Accorsi: Antonio
Margarita Buy: Angelica
Serra Yılmaz: Neval
Aenius Fantastichini: Sergio
Ambra Angiolini: Roberta
Lucas Argentero: Lorenzo
Philippus Timi: Roberto
Michael Angelus Tommaso: Paolo
Lunetta Savino: Minnie
Ludovicus Diberti: Vittorio
Milena Vukotic: Caposala
Isabella Ferrari: Laura
Praesenti in divisione reipublicae, post finium reformulationem et renominationem regionis Olisiponis et Vallis Tagi, districtus inter regiones Mediam et Transtagiam distributus est; e Regione Centri nunc partem faciunt subregiones Medii Tagi et Pineti Interioris Meridionalis et ad Transtagiam pertinet subregio Limitis Tagi.
Districtus in viginti una communia (Lusitanice: municípios) dividitur:

Usque ad annum 2002, districtus fere totum in Regione Olisipone et Valli Tagi (Lusitanice: Lisboa e Vale do Tejo), excepto Mansione, uno consilio ad Regionem Mediam et ad subregionem Pinetum Interius Meridionale (Lusitanice: Pinhal Interior Sul) pertinenti, integrabatur.
Sequuntur Iani Dousae in Petronium libri tres Lugduni Batavorum 1583 editi primum, postea (Petronio adiuncti) anno 1585 ibidem, Lutetiae eodem anno apud Linocerium, ibidem 1587 apud Patissonios; quae editio superioribus omnibus emendatior est, additis etiam notis Richardi Biturigis.
Exempla talis saturae inveniuntur in carminibus clericorum, qui nomine Goliard sive Vagantes noti sunt (Petrus Blesensis, Gualterus de Castellione, sic dictus Archipoeta et quaedam carmina in anthologia Carminum Buranorum), apud Gualterium de Vogelweide in Germania, Dantem Alagherium in Italia et Galfridum Chaucer in Anglia.
Sausheim est commune Francicum 5'454 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Sardata (-ae, f.) (alia nomina: Sardara, Oppidum Sardarae) (Italiane: Sardara; Sardice: Sàrdara) est oppidum Italiae et municipium, in Regione ac insula Sardinia, in Provincia Mediocampidanensi ac in Agro Montis Regalis historica ac geographica terra, situm.
Sathya Sai Baba (natus Sathya Narayana Raju Ratnakaram in Puttaparthi, Andhra Pradesh die 23 Novembris 1926; ibidem mortuus die 24 Aprilis 2011) fuit illustris homo religiosus Indianus, guru("praeceptor"), figura spiritualis, misticus, compositor, poeta et philanthropista.
Saparmyrat Ata filius Nyýazow (Turcomannice Saparmyrat Ataýewiç Nyýazow, Russice Сапармурат Атаевич Ниязов; natus die 19 Februarii 1940 in Gypjak in provincia Aşgabat; mortuus Aşgabat in urbe die 21 Decembris 2006), fuit ab anno 1992 usque ad mortem dux Turcomanniae.
Sara Kemble Knight (19 Aprilis 1666—25 Septembris 1727) fuit magistra, caupo, et mercatrix, quae viator audax ephemeride innotuit itineris a Bostonia Coloniae Sinus Massachusettensium ad Urbem Novum Eboracum Provinciae Novi Eboraci, annis 1704–1705 facti.
Sunt autem illa fragmenta primum quod quidem constet edita cum multis lacunis, sed tamen interdum rectius quam posthaec, curante Francisco Puteolano, Mediolani anno 1482, Venetiis anno per Bernardinum de Vitalibus Venetum anno 1499, Lutetiae porro anno 1520 curante Reginaldo Chalderio (ad cuius editionis paginas, suas castigationes anno 1562 direxit Hadrianus Iunius); Lipsiae etiam per Iacobum Thanner Herbipolensem anno 1500 curis Hermanni Buschii Pasiphili Monasteriensis.
Saulxures  (Germanice Salzern) est commune Francicum 523 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
In pellicula agunt clari histriones :

Martinus Potter: Encolpius
Hiram Keller: Ascyltus
Maximus Born: Giton
Capucine: Tryphaena
Salvo Randone: Eumolpus
Marius Romagnoli: Trimalchio
Alanus Cuny: Lichas
Magali Noël: Fortunata
Iosephus Sanvitale: Habinnas
Lucia Bosé: matrona
Gordon Mitchell: latro
Alberto Bonucci: iudex
Georgius Eastman: Minotaurus
Argumenta illis Lucilianis similia sunt, tamen minore dicacitate confecta, quod ei in humiliore statu posito vitia in se ipso aut in hominibus non nominatim appellatis vel mortuis, qui ei periculo non essent, demonstranda erant, ut ipse significavit hisce verbis: non increpantem, sed "ridentem dicere verum quid vetat?"
Persius (34-62) discipulus philosophi Stoici Annaei Cornuti fuit.
a sabeto ("sapor scapetae") in nomine huius conditurae iam saeculo XIV in manuscripto culinario Veneto refertur in praecepto cuius rubrica est Savore de pesse:

Se tu voy fare pesse a savore che se chiama a sabeto, frizelli in bono olio, toy uva passa e maxenala con l’ agresta e con aceto e toy cepola e lessala e batila con cotello poy frigilla con quello savore e mitige specie che non habia zafarano e mitigi galanga asai e fai che seano acetoxi non tropo.
Hodie potus similis a Turcis fit, nomine sālep (Arabice: ḫasyu al-θaˁlab 'testes vulpis,' id est orchis, cui locutioni Graecam κυνός ὄρχιν 'canis testem' apud Herbarium datam confer), ex bulbo trito, saccharo, lacte, et cinnamomo, qui calefactus infertur.
Quod ad eius attinet corporis aspectum, nullum testimonium demonstrat Sappho ut formosam feminam; in papyro quodam legitur «illam miserandam aspectu fuisse ac foedissimam vultu et fusciorem et statura vere parvam»; sed nuntius hac sub luce ita explicari potest, quod ei, ut fabulae narrabant, homines non placerent, amore vero infelici adiuncto Phaonis.
Lesbi nempe hoc persuasum erat: non forte in Trium dearum Lesbiarum fano edita esse pulchritudinis certamina feminis nec forte mulieres Lesbias, a temporibus remotis, cultas esse et honoratas; in Iliade, ut Achilles deponeret iram iterumque ad pugnam rediret, Agamemnon ei promittit, inter alia dona, mulieres ipsas Lesbias».
Quandoquidem Saturnus super suum axem cum uniforme ratione non rotatur, multiplices rotationales periodi ei assignatae sunt (sicut in Iovis casu): "Systema I" periodum 10 horarum, 14 minutarum et nullius secundae (844,3º/d) habet et Aequatoriali Zonae, de boreali meridiani Aequatorialis Baltei margine ad meridiani borealis Aequatorialis Baltei margine patenti, coit.
Sarre-Union (Germanice Saarunion) est commune 2 751 incolarum (anno 2022) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Itaque, id quod Amorem describit ac lineis denotat, hoc dialecticas repugnantesque inter se proprietates adsumit, verbis novis expressas vel vocabulis, quae tum iam pridem vigebant, sed a Sappho iterum usurpata modo quam vere inaudito; nexus oxymori, qui amorem creaturam «dulcem et amaram» (γλυκύπικρον, 130 V.) diiudicat, exemplar est ineditum, cum vero vox composita λυσιμέλης (v.
Franciscus Puteolanus Mediolani (textus O')
1499 : "Petronii Arbitri Satyrici fragmenta quae extant" in Dion Chrysostomus Prusensis philosophus ad Ilienses Ilii captivitatem non fuisse aperte demonstrat -- Franciscus Philelphus e Graeco traduxit -- Petronius Arbiter Satyricus.
Savonia (-ae, f.) (alia nomina: Savonia Aesontina, Savonia Goritiensium, Savonia Aesontii vel Savoxa Aesontii) (Italiane: Savogna d'Isonzo, Slovene: Sovodnje ob Soči) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 740 incolarum, in Regione Foro Iulii-Venetia Iulia ac in Provincia Goritiensi situm.
Malifa, qui Tofilau Eti Alesanam primum Samoae ministrum et eius administrationem vehementer reprehendebat, ad extremum eum ut deversorium eius filiorum ante commorationem Eduardi Principis, Comitis Wessex, meliorem fiat pecuniis publicis usum esse falso praetendit; in causa incluta, Curia Suprema ipsum Tofilaui $WS 75 000 pro impensa curiale et $WS 50 000 obtrectationis causa exsolvere iussit.
In quodam fragmento (150 V.) Sappho ipsa quid vere circulum suum esse oporteat cum ignominia notat: "nefas est enim in domo Musis visitata lamentum esse, haec nos non decent."
Verisimile est admonitionem hanc filiae directam fuisse et de ipsa et de discipulis pertinuisse definitionem, quae eius in domo chorum, cantum aliasque artes, quibus Musae divino efflatu preerant concitantes, addiscebant.
Saul Perlmutter (natus familia Iudaica in Champaign-Urbana Illinoesiae die 22 Septembris 1959) est astronomus Americanus qui astrophysicae peritus et professor Universitatis Californiensis Berkeleiensis  et anno 2011 studiorum de universi diductionis acceleratione gratia Nobelianum Physicae Praemium una cum Brian P.
Sappho meminisse dicit "Anactoriae non praesentis."
Amor Sapphicus communibus virtutibus adversatur ethicae dominantis (equitibus, peditibus, navibus, etc.), non solum quippe virtus muliebris, quae intra orbem virilem dominantem liberum suum petit spatium, sed etiam quod, aliter ac amor heterosexualis, propinquitate corporis potest amati carere, etiamsi sub doloris et maeroris periculum, per compensationem quae constat per memoriam, qualem formam "alteram" propinquitatis animi ad corpus amatum.
Ad satrapiam Bactriam pertinuerunt et regio Bactria ipsa et eae quae sequuntur: Margiana Marguš, Sogdia Suguda, Dyrbaei, Gandhara Gandāra, Aria Haraiva, Dahae Dahā, Sakā paradraya, Massagetae Sakā tigraxaudā, Amyrgi Sakā haumavargā.
Contra ac respicimus in Helena, ab Aphrodite coacta ut Paridem sequeretur, virum filiamque deserens, Sappho vellet solum videre (ἴδην, 16 V., 18) amabilem incessum Anactoriae, cuius contra nihil ei manet quam memoria: "ut in heroum et virorum cultura memoria est quod aeternam efficit herois virtutem, sic in muliebri orbe Sapphus memoria est quod sensum animi fixit in perpetuum, in puncto temporis retinens".
== Versiones ==
Versiones Anglicae
1668: "The History of the Ephesian Matron" a Iohanne Ogilvio poëtice versa, imaginibus a Wenceslao Hollar additis, in libro Ogilvii Aesopic's, Londinii, 1668
1694: a Gulielmo Burnaby versa, Londinii: Samuel Briscoe, 1694; recensa a Mr Wilson, Londinii, 1708, quae editio Londinii reimpressa est, 1899; inclusa in editione a Stephen Gaselee curata, a Normanno Lindsay illustrata, Londinii, 1910; reimpressa cum praefatione C.
Upham
Matthaeus Damon: Miles James Francis Ryan
Eduardus Danson: centurio Fred Hamill
Paulus Giamatti: decurio Hill
Dionysius Farina: Succenturio minor Colonel Anderson
Georgius Stadler: Miles Germanicus„Steamboat Willie“
Dylan Bruno: Toynbe
Ioannes Sharian: optio
Nathan Fillion: Minnesota Ryan
Harve Presnell: Generalis Marshall
Leland Orser: Succenturio minort DeWindt
Bryan Cranston: Belli ministerii Tribunus militum
Kathleen Byron: Ryan senex
Quibus in tabulis inter alios textus servatus est, qui facit Sargonem ipsum narrantem: vitricum suum aquatorem se, dum in calatho positus in flumine nataret, repperisse et adoptavisse; adulescentem ministatorem regis urbis Kiš factum eum depulisse, cum Inanna dea Sargoni benevolens illi ob quaedam nefaria irata esset.
Sarrewerden  (Germanice  ) est commune 1013 incolarum (anno 1999) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Satyricon potest esse:

Satyricon vel Satyricon libri auctore Petronio
Satyricon auctore Iohanne Barclay (1605-1607)
Misoponeri Satyricon auctore Isaaco Casaubono (1617)
Gaeomemphionis Cantaliensis Satyricon auctore anonymo (1628)
Satyricon Friderici Fellini pellicula
Borealis poli dispar, Meridionalis polaris regionis HST photographema "iactuosi rivi" praesentiam indicat, sed non fortem polarem vorticem nec ullam "hexagonalem permanentem undam." Verumtamen, NASA Novembri mense anni 2006 Cassini-Huygens naviculam sideralem "typhonoidem" procellam in meridiano polo nexam cum clare definito oculo typhonale observare retulit.
Accuratissimam et praestantissimam editionem autem dedit Petrus Burmannus Ultraiecti anno 1709, in qua contextus scriptoris emendate constitutus (et in capita distinctus) singulis paginis substrata habet virorum doctorum commentaria cum notis antea ineditis Nicolai Heinsii, Gulielmi Goesii et Burmanni ipsius.
Altopedaliodes Forster, 1964
Apexacuta Pyrcz, 2004
Argyrophorus Blanchard, 1852
Arhuaco Adams & Bernard, 1977
Auca
Calisto
Catargynnis Röber, 1892
Cheimas Thieme, 1907
Chillanella Herrera, 1966
Corades Doubleday, [1849]
Cosmosatyrus C.
Eadem fragmenta cum castigationibus porro Iohannis Sambuci Antverpiae 1565 ex officina Plantiniana, Lugduni 1575 apud Iohannem Tornaesium edita sunt; qui duobus editis et totidem scriptis Cuiacii et Dalecampii libris adiutus, et opera usus Dionysii Lebei Batillii, Petronium recensuit eique variarum lectionum libellum adiunxit, videturque primus auctiora illa fragmenta dedisse e suis libris Lutetiae 1575 apud Patissonios.
Ut a memoriis fabulosis accepimus maiorum, mortem ipsa sibi conscivit: nam amore exarsa pulcherrimi Phaonis (fabulosi viri inter coetum Aphrodites), cum eius amori non respondisset, ex Leucadis petra praecipitem sese dedit, quo ex loco, tamquam ad symbolon, si quis aegritudinem cordis vellet oblivisci, se iaciebat.
Inimicissimae Sapphus fuisse videntur Gorgo et Andromeda; ab invectis in hancQuae rustica puella te fascinat?Rudem vestem induit,stolam componere nescitad talos (fr.57 V.1)argui potest puellis discendum fuisse quomodo vestis tolleretur; Sappho adversariam in hoc reprehendebat, quod vero usus elegantissimos docere nesciret.
Vocabulo θίασος (quod nullo loco exstat in fragmentis Sapphus nobis notis), mulierum coetus, in quibus ad puellarum educationem quae attinebant gerebantur, indicari solent; hi puerorum societatibus congruebant, puerorum educationi deditis; Spartae maxime antiquae scholae quem ad exitum pervenerint manifestius permanet: hominum συσσίτια, puerorum educatio, Artemidis Orthiae cultui initiatio, κρυπτεία famosa.
5.3 et 7.3 (Anglice)
Fritz Graf, "Römische Aitia und ihre Riten: Das Beispiel von Saturnalia und Parilia", Museum Helveticum, 1992ː 13-25
Fanny Delansky, "Celebrating the Saturnalia : Religious Ritual and Roman Domestic Life" in A companion to Families in the Greek and Roman worlds (cur.
ISBN 978-3-938032-02-2 (Theodisce) Recensio critica
Petit, Thierry (1988) "À propos des « satrapies » ionienne et carienne", Bulletin de Correspondance Hellénique, 1988: 307-322
Tuplin, Christopher (1987) "The administration of the Achaemenid Empire" in Coinage and Administration in the Athenian and Persian Empires ː 109-166
Kovalevskaja, "La présence alano-sarmate en Gaule : confrontation des données archéologiques, paléoanthropologiques, historiques et toponymiques" in L'armée romaine et les Barbares du IIIe au VIIe siècle (Acta colloquii), 1993: 209-221
Iaroslav Lebedynsky, Les Sarmates : amazones et lanciers cuirassés entre Oural et Danube, VIIe siècle avant J.-C.
Quod exilium fortasse debitum est Cercylae marito Andro ex insula orto, ditissimo homini, quem alii inter principes urbis fuisse volunt, cum alii hunc maritum omnino ficticium et a comicis ad obumbrandam Sapphus memoriam inventum malint, quasi nomen et patria eius nihil nisi "caudam viri" significaverit.
Quod ad Laricum attinet, fratrem minorem, eum cognoscimus vini inter pocula fuisse ministrum Mytilenaeis in Prytaneo, quod munus solitum fuit reservari adulescentibus maiore genere natis; exigua vero possidemus de tertio fratre Erigyo, cum nullibi aliud quidquam occurrat nisi nomen; utcumque res ceciderit, quaestio vinculorum familiarium intrat evidenter in poeticam Sapphus.
Saponaria potest esse:

Saponaria, planta familiae Caryophyllacearum
Saponaria (Lucania) seu Saponaria Grumentina; etiam Grumentum Vetus (alia nomina: Grumentum; deinde: Grumentum Novum): oppidum et municipium Italiae
Saponaria (Sicilia): oppidum et municipium Italiae
Ceterum, ingenii muliebris virtutes, pulchritudinem, illecebras, urbanitatemque scilicet scimus se ipsas esse rationes, quapropter mulieres irent in matrimonium et a viris potius eligerentur quam laborem familiarem discere atque administrationem familiae; «in eligendas uxores, viri, ut erat etiam in fabula Paridis, alliciebantur magis donis Veneris conversi quam lunonis vel Minervae.
Multa ministeria sedem Saraviponte habent, etiam instituta explorationis et educationis: ibidem est Tribunal de Reipublicae legibus et institutis, Superius institutum artis metallicae, Universitas Saraviae, Universitas technicorum et oeconomicorum studiorum, Specialis universitas artis metallicae, Institutum Max Planck de rebus informaticis et Institutum Fraunhofer.
Usque ad annum 2002, districtus fere totum in Regione Olisipone et Valli Tagi (Lusitanice: Lisboa e Vale do Tejo), excepto Mansione, uno consilio ad Regionem Mediam et ad subregionem Pinetum Interius Meridionale (Lusitanice: Pinhal Interior Sul) pertinenti, integrabatur.
Santonium (scilicet "aevum") est pars antepaenultima aevi Cretacei superioris, quae 85,8 ± 0,7 milionibus annorum abhinc incepit, cum epocha Condatensis, et 83,5 ± 0,7 milionibus annorum abhinc perfecit, cum epocha Campanica incepit.
& R.Felder, 1867
Daedalma Hewitson, 1858
Dangond Adams & Bernard, 1979
Diaphanos Adams & Bernard, 1981
Drucina Butler, 1872
Druphila Pyrcz, 2004
Elina Blanchard, 1852
Etcheverrius Herrera, 1965
Eretris Thieme, 1905
Eteona Doubleday, 1848
Faunula C.
Ut vero Herodotus auctor est (II 134-135, et alii), Naucratim poetriae frater in Aegyptum revertebat, quo mercaturae agendae causa se contulerat, vinum Lesbium apportans (atque illic meretricem amare coepit, Doricham, per errorem ab Herodoto nomine Rodopim commemoratam, magno pretio ab ipso redemptam).
Ad satrapiam Lydiam pertinuerunt et regio Lydia ipsa et eae quae sequuntur: Phrygia Hellespontina (in qua complexa est Mysia autonoma), Caria Karka (in qua complexa est Lycia), Phrygia Maior, Thracia Skudra, Cappadocia Katpatuka (in qua Cappadocia iuxta Pontum et Cappadocia iuxta Taurum), Paphlagonia.
- VIe siècle après J.-C., Errance, 2014 Recensio critica
Scythes, Sarmates et Slaves : l'influence des anciens nomades iranophones sur les Slaves, L'Harmattan, 2009 Nonnullae paginae apud Guglum librorum
Sarmates et Alains face à Rome : Ier-Ve siècles, Augustonemeti, 2010
Sur les traces des Alains et Sarmates en Gaule : du Caucase à la Gaule, IVe-Ve siècle, L'Harmattan, 2012 Nonnullae paginae apud Guglum librorum
"Véronique Schiltz, "Les Sarmates entre Rome et la Chine.
Quod coepit quia Johannes Herschelus—Guillermi Herscheli filius, Mimantis et Enceladi inventoris—hoc facere in sua editione anni 1847, cuius nomen est Resultatio Astronomicarum Observationum factarum in Prumuntorio Bonae Spei, suggessit quia ei Croni (Graeci Saturni) erant soror et fratres.
== De vocabulo ==
Vocabulum santorum est neologismus linguae Anglicae Americanae quem Dan Savage, Americanus commentariorum qui consilium de actis sexualibus praebet scriptor, anno 2003 proposuit ut memoraretur Rick Santorum, Pennsylvaniensis Factionis Republicanae Senator, propter declarationem Santori animi de homophylophilia.
Telescopio valde meliore quam Galilaeo disponibili usus, Hugenius Saturnum observavit et scripsit: "Is [Saturnus] tenue, plano anulo nihil tangente et ad eclipticam prono circumdatur."
Anno 1675, Ioannes Dominicus Cassinus Saturni anulum reapse multiplicibus minoribus anulis cum hiatibus inter eos componi determinavit?; Horum hiatuum latissimus serius nominatus est Divisio Cassinia.
Смирнов, Сарматы на Илеке, Moscuae, Nauka, 1975
"Sauromates et Sarmates", Dialogues d'histoire ancienne, 1980: 139-154
Rebecca Wegener, Sauromatisches und sarmatisches Fundgut nordöstlich und östlich des Kaspischen Meeres : eine Bestandsaufnahme bisheriger Forschungen unter besonderer Berücksichtigung der Waffengräber, Oxonii, Aechaeopress, 2010 Recensio critica
Nouvelles perspectives", Comptes rendus des séances de l'Académie des Inscriptions et Belles-Lettres, 2002: 845-887
L'or des Sarmates : nomades des steppes dans l'Antiquité, entre Asie et Europe : [exposition], 17 juin-29 octobre 1995, Abbaye de Daoulas, 1995
Oszkár Schütz et alii, "Dévoilement des origines et de la constitution génétique du « peuple oublié » : une étude de la population de la période sarmate dans le bassin des Carpates", Cellule, 2025 Recensio critica
К.
Santos" apud Sala stampa della Santa Sede (situs Curiae Romanae diurnariis destinatus) (Italiane)
"Abril y Castelló, Santos" e The Cardinals of the Holy Roman Church (situs a Salvatore Miranda elaboratus apud Bibliothecas FIU) (Anglice)
"Santos Cardinal Abril y Castelló" e The Hierarchy of the Catholic Church (situs a Davide M.
www.foundationsmag.com
Sapientia in conspectu, www.excaliburbooks.com
Textus antiqui, www.ancienttexts.org
Scripturae hermeticae, hermetic.com
Loci de sapientia Buddhae minusculi, tinybuddha.com
Scripturae occultae mundi, www.textfiles.com
Sapientia: spatium inter notas, www.foundations.mag.com
Propositum lexici sapientiae, www.john-uebersax.com
Quis est sapientias in Proverbia 8?
== Iuventus et munus ==
Wagenknecht ex matre Theodisca, patre Iranico nata, anno 1975 una cum cum matre, quae in artefactis negotiandis versabatur, Berolinum orientalem iit, ubi scholam frequentabat et ad Iuventutem Theodiscam Liberam (FDJ), congregationem iuvenum Communistarum Rei publicae Democraticae Germanicae, recepta est.
=== De muneribus ===
Munera quoque omni genere mutuo mittebantur: libri, ligulae, pugillares, dentiscalpia, spongiae, mappae, calices, fabae, lagonae vini, poma, fici,, veteres nummi,- praecipue tamen cerei sed etiam pilea et sigilla (nam Sigillaria quoque unus e Saturnaliorum diebus facta sunt et fortasse ea cum instituto Christiano posteriore Praesepis Natalicii coniungere licet).
Janbell (1996)
Il cielo in una stanza, director Carolus Vanzina (1999)
Delitto in prima serata, director Alexander Capone (2000)
Kärlekens språk, director Anders Lennberg (2003)
Il rabdomante, director Fabricius Cattani (2007)
Un'estate ai Caraibi, director Carolus Vanzina (2009)
Tatanka, director Iosephus Gagliardi (2011)
Anche se è amore non si vede, directores Salvator Ficarra et Valentinus Picone (2011)
Saepius tamen cum templo Saturni in Foro ineunte republica libera dedicato coniunguntur, nisi tamen potius tempore dominationis Etruscae illa dedicatio evenit : nam nonnulli historici moderni annales Romanos antiquos suspicantur, tamquam consulum regimen plures ante annos quam re vera fuit initium cepisse traderent ideo ut maxima templa civitatis Romanae non a regibus Etruscis sed a consulibus dadicata viderentur.
== Species ==
Satyrus actaea (Esper, 1780)
Satyrus ferula (Fabricius, 1793)
Satyrus stheno Grum-Grshimailo, 1887
Satyrus virbius Herrich-Schäffer, 1843
Satyrus amasinus Staudinger, 1861
Satyrus iranicus Schwingenschuss, 1939
Satyrus effendi Nekrutenko, 1989
Satyrus daubi Gross & Ebert, 1975
Satyrus nana Staudinger, 1886
Satyrus pimpla C.
== Decursus ==
Savus ŏrītur in Slovenia ex Iuliis Alpibus prope Municipium Bledae; fluit Croatiam, Bosniam et Herzegovinam, Serbiamque et allŭit urbes Carnioburgum, Labacum, Zagrabiam, Sisciam, Marsoniam, Breucum, Sirmium, Šabac, Obrenovac et Belogradum.
Sulcitanae insulae,
Accipitrum vel Arcipitrum et Hieracum,
Aenosia vel Plumbaria et Aenosis seu Sulcis,
Herculis insula (vel Insula Sinuaria et Aenaria insula, Asinaria insula),
Mali Venti Insula (alia nomina: Insula de Malo Vento seu Malventris Insula) (Italiane: Mal di Ventre)
Beleris insula vel Heras Lutra insula (Italiane: Isola Serpentara),
Ficaria insula (Italiane: Isola dei Cavoli).
4110 Keats, olim designationibus 1977 CZ, 1950 HN, 1967 JF, 1968 QO1, 1969 VM1, 1972 GC1, 1979 QM7, 1979 SF3, 1980 VR2, 1982 BQ9, 1984 MV, 1985 UZ6, 1985 VL1, et 1989 LB agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
4174 Pikulia, olim designationibus 1982 SB6, 1952 HD4, 1952 HT2, 1953 RV, 1971 VF, 1976 QA1, 1980 DP5, 1980 FN10, et 1986 GS agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
4153 Roburnham, olim designationibus 1985 JT1, 1979 HK2, 1981 UF17, 1981 UJ21, 1984 DM2, 1985 KE1, 1986 RJ3, et 1986 WE8 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
4095 Ishizuchisan, olim designationibus 1987 SG, 1950 TS1, 1953 RH1, 1972 YL1, 1973 AW2, 1977 HY, 1981 UW17, et 1981 WM2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
4150 Starr, olim designationibus 1984 QC1, 1957 KG, 1964 RH, 1973 FD2, 1974 QM1, 1980 EA2, 1981 TO2, 1981 WE6, 1981 WJ3, 1988 YC, et 2004 SL12 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
Hyrcanus II, quem Iudaeorum ethnarcam Pompeius et Marcus Antonius appellarant in Parthiam tum captivus ductus est postquam Antigonus e Macchabaeorum stirpe quem Parthi regem Iudaeorum fecerant aures eius mutilavit ne summum sacerdotium rursus petere posset (lex Iudaica enim sacerdotes integro corpore esse iubebat).
Iam bellum inevitabile videbatur cum et milites et amici utriusque triumviri ad condiciones pacis eos impulerunt :
September/October (?) : Pax Brundisina inter Caesarem Octavianum et Marcum Antonium : Octavianus occidentales provincias Imperii Rommani accepit, Antonius vero orientales, dum Lepidus Africa contentus esse debet.