aimgo/CorpusTrinum huggingface dataset:
Quamquam continentalis Iemenia in Paeninsulae Arabicae meridiē sita est et ergo est Asiae pars non minus quam Malichi Insulae et Diodori Insula in Rubro Mari Asiae sociantur, archipelagus Dioscoridis seu Zocotorae -quae Oriente a cornū Somaliensi situm est et est multo propius Africam quam Asiam- geographice biogeographiceque Africae sociatur.
Paulus Villaggio: Hugo Fantozzi
Liù Bosisio: Pina Fantozzi
Plinio Fernando: Mariangela Fantozzi
Anna Mazzamauro: Signorina Silvani
Gigi Reder: Ragionier Renzo Filini
Giuseppe Anatrelli: Geometra Calboni
Paolus Paoloni: Mega Direttore Galattico
Maurua Vestri: Prof.
et saeculum VI in Iemeniā, evoluta sunt aliquot regna: Sabaea (Arabice سَبَأ et Sabaice 𐩪𐩨𐩱), Ausan (Arabice أوسان), Minaeum (Arabice معين et Minaice 𐩣𐩲𐩬), Cattabania (Arabice قتبان et Cattabanice 𐩤𐩩𐩨𐩬), Adrramyta seu Chatramotita seu Chatramitis (Arabice حَضْرَمُوتُ et Adrramytice 𐩢𐩳𐩧𐩣𐩩) et Homeriticum (Arabice حِمير et Homeritice 𐩢𐩣𐩺𐩧𐩣) et alia quae aliquot commercialibus centris dominabantur.
Krypta: refectorium monasterii pristini in curia hodierna
Größter Zinsboden Thüringens: aedes decumae hordei servandae (saeculi XIV) quod aedificium suae speciei maximum in Thuringia habetur
Stadtmauer: moenia cum ambitibus
Größter Marktplatz Thüringens: forum Thuringiae maxime latum
Höchstschwimmende Ente Stadtilms: anas in aere natans (vere mensura aquarum super ripas effusarum), anni 1613
Klosterlinde: tilia monasterii maxima
==== Praxis hodierna ====
Praxis ieiunii, quae antea similis atque in ecclesiis Orthodoxis nec non Orthodoxis Orientalibus fuit, anno 1966 supradicta constitutione Apostolica "Paenitemini" mutata et praecepta maxime laxata sunt: Ex tunc tantum Feria quarta cinerum et Feria sexta in Parasceve  fidelibus ieiunium stricte conservandum est.
Denique, hymnus nationalis Iemeniae -"al-Jomhuriyah al-Mottaḥedah" (Arabice الجمهورية المتحدة), scilicet "Respublica Unita", nuncupatus-, ab Abdullā Abdulwahhab Nu'man scriptus et ab Ayub Tarish Absi compositus, Rei publicae democraticae popularis Iemeniticae sive Iemeniae Meridionalis sive Australis hymnus fuit et totius Iemeniae hymnus post unificationem anno 1990 factus est.
Ioannes Connery: Willelmus de Baskerville
Christianus Slater: Adso Medilicensis
Helimutus Qualtinger: Remigius de Varagine
Elya Baskin: Severinus de Sancto Emmeram
Michael Lonsdale: Abbo de Fossanova, abbas
Volker Prechtel: Malachias Hildeshemensis
Fjodor Schaljapin: Georgius de Burgos
Gulielmus Hickey: Hubertinus a Casale
Leopoldus Trieste: Michael de Cesena
Michael Habeck: Berengarius de Arundel
Urs Althaus: Venantius de Salvemec
F.
Altitudinibus et perennis indolis aquis fluentibus abundans, Iemenia -e Semiticā radice <y-m-n> derivata, quae "dexterum" aut "meridionale" significat- vegetationis typum continet quae substantias circumdantibus a culturis valde appetitas efficit quae Graeci antiqui ἀρώμᾰτᾰ nuncupabantur et quae, synthetice, ad incensum referri possunt.
== Situs et fluxus ==
Confluxu fluviorum Ieniseae Maioris et Ieniseae Minoris prope urbem Hierocaesaream (Tuvae metropolim) incipiens, 3487 chiliometra per Tuvam, Chakassiam atque territorium Crasnoiarense Foederationis Russicae patet et in sinum Ieniseensem maris Karensis Oceani Glacialis Septentrionalis effunditur.
Respectu traditionalium instrumentorum musicorum memoranda sunt: chordophona uda (Arabice عود), gambus (Arabice قنبوس), canon seu canonacium (Arabice قانون) ac simsimia (Arabice سمسمية); aërophona zurna (Arabice زرنة), tuba punica seu tuba maura (Arabice نَفير), nāy (Arabice ناي) ac šabbāba (Arabice شبابة); et membranophona darbūka (Arabice دربوكة), mirwās (Arabice مرواس), ṭbol (Arabice طبول) ac tāsa.
Impetus Bruxellis Martio 2016 facti fuerunt tromocratica trium bombarum displosarum series, duabus in Aeroportu Bruxellarum et una in statione Maelbeek/Maalbeek ferriviae subterraneae ubi aedificia sedis Unionis Europaeae stant, Bruxellis die 22 Martii 2016 effecta.
Impressionismus fuit motus artis qui saeculo undevicensimo floruit, cui insigniter erant parvi, tenues, sed manifesti penicilli ictus, compositio aperta, exacta lucis mutantis depictio  (saepe effectus temporis transientis attingens), res ordinariae, motio ut magna perceptionis experientiaeque humanae pars, et inusitati oculorum anguli.
In versione originale, Constantinus Graecam phrasis "ἐν τούτῳ νίκα" sententiam suam fecit post visione litterarum Graecarum chi rho (X P) in caelo ante bellum pontis Milvii contra Maxentium in 28 Octobris, 312 quibus sunt primae litterae  in nomine Christi (Graece: Χριστός).
Imuthes (discretiva)

Imūthēs (Aegyptie: ỉỉ-m-ḥtp "Ingressus cum Serenitate" seu "qui gratus venit"; versio solita in linguis vernaculis plerisque, Imhotep), polymathes Aegyptius antiquus, est primus architectus primusque medicus cui nomen usque ad hunc diem exstat.
Impetus incendiarius in Kyoto Animation est Impetus incendarius sceliad Primum Institutionem Kyoto Animation (Iaponice:京都アニメーション), societas Anime, pro homincidio magno qui die 18 Iulii 2019 fit, quod 36 homines necati sunt et 34 homines (et sceleris actor) vulnerabiles in districto Fushimi, Kyoto Iaponiae.
a Demosthene, logographo et oratore Atheniensi, pro Diodoro quodam scripta qui Timocratem accusare volebat quod legem civitati perniciosam (νόμον μὴ ἐπιτήδειον θεῖναι) et ceteris legibus contrariam (γραφὴ παρανόμων) furtive Croniis feriis pertulisset.
aut 354 Callistrato archonte a Demosthene, logographo et oratore Atheniensi, pro Diodoro quodam scripta qui multas inimicitiae causas erga Androtionem habebat atque tunc inimicum suum, qui anno priore buleuta fuerat atque decretum ad populum pertulerat coronas buleutis ob rem bene gestam decernens (quod fieri solebat), accusare volebat quod decretum illegitimum scripsisset (γραφὴ παρανόμων).
Hoc modo utenda:

5 < 7 verum est, quod quinque quantitas minor est quam septem
5 ≤ 7 quoque verum est, et 5 ≤ 5, sed non 5 ≤ 4
7 > 5 idem significat, quod 5 < 7
et 7 ≥ 5 idem significat, quod 5 ≤ 7
Si inaequatio quantitates variabiles continet, possumus eam solvere sicut aequationem.
=== Fabula Demotica Tosorthri et Imuthis ===
In Papyro Carlsbergensi 85 et aliis fragmentis narratur fabula usque adhuc non divulgata de expeditione fictiva Tosorthri in Assyriam ad reciperanda "Membra Divina 42." Copiae utriusque regis adducuntur, Aegyptiorum duce Imuthe, Assyriorum venifica quadam nomine Sšm-Nfr-Tm (quod mirabile dictu nomen Aegyptium est–cum aperte dicatur esse Assyria–fortasse "Semeutemis" vel similiter Latinizandum).
In Flaccum (Graece ΕΙΣ ΦΛΑΚΚΟΝ) est liber a philosopho Iudaeo Philone Alexandrino Graece compositus quo vehementer in praefectum Aegypti Flaccum Avilium invehebatur ː nam eum accusabat quod de proposito, favorem popularem ut captaret, Iudaeis Alexandrinis anno 38 a ceteris urbis incolis male mulcatis et spoliatis opem ferre recusasset.
Incubatrix Vicimediorum (Anglice Wikimedia Incubator) est situs Vicimediorum, ubi Vicipaediae novae (necnon alia incepta Vicimediorum, praeter Vicifontes et Viciversitates) creari et evolvi possunt, donec a collegio linguarum probata sunt, ut novae Vicipaediae creentur.
"In medias res" unum est e duobus generibus narrationis ab Horatio in carmine sub titulo Ars poëtica distinctis, qui in his versibus de Homero canit:

Nec reditum Diomedis ab interitu Meleagri,
nec gemino bellum Troianum orditur ab ovo;
semper ad euentum festinat et in medias res
non secus ac notas auditorem rapit.
Imperium Timuridarum sive imperium Timuricum, Tamerlanicum, fuit civitas, quam Tamerlanes construxit et Timuridis, proli suae, reliquit; Asiam Mediam, Persiam (cum Afgania hodierna), partem Indiae (et Pakistaniam hodiernam), Mesopotamiam, Syriam, Asiae Minoris partem, Transcaucasiam omnem Timuridae possidebant.
Ὄσσαν ἐπ᾽ Οὐλύμπῳ μέμασαν θέμεν, αὐτὰρ ἐπ᾽ Ὄσσῃ
Πήλιον εἰνοσίφυλλον, ἵν᾽ οὐρανὸς ἀμβατὸς εἴη
('Ossam in Olympum ponere optaverunt, in Ossam autem Pelium fronde abundantem, ut caelum accessibile esset').
== Plura legere si cupis ==
Danielle Allen, "Imprisonment in Classical Athens", The Classical Quarterly, 1997ː 121-135
Mirko Canevaro, "Nomothesia in classical Athensː what sources should we believe?", The Classical Quarterly, 2013ː 139-160
Edwin Carawan, Control of the laws in the ancient democracy at Athens, Johns Hopkins University Press, 2020ː 142-167 (cap.
== Plura legere si cupis ==
Edwin Carawan, Control of the laws in the ancient democracy at Athens, Johns Hopkins University Press, 2020ː 99-122 (cap IV)  Nonnullae paginae apud Guglum librorum Recensio critica
Paul Cloché,	La politique étrangère d'Athènes de 404 à 338 avant Jésus-Christ, Lutetiae, Félix Alcan, 1934 Recensio critica Auctoris responsum Altera recensio critica
"La politique de Démosthènes de 354 à 346 av.
In pellicula agunt clari histriones :

Goran Kostić: Danijel
Zana Marjanović: Ajla
Rade Šerbedžija: Nebojša Vukojević
Vanessa Glodjo: Lejla
Nicolaus Đuričko: Darko
Branko Đurić: Aleksandar
Feđa Štukan: Petar
Alma Terzic: Hana
Helena Jovanova: Esma
Ermin Bravo: Mehmet
Reliqua oratio in vitiis Androtionis vituperandis constat atque accusator praetereundo duas alias leges citatː lex Solonis qua vetatur qui corpus suum alienae libidini vendiderit (ἑταίρησις) de publicis rebus deliberare aut dicere (21-32), et eadem lege utetur adversus inimicos Aeschines in oratione Contra Timarchum.
Primum populus manu levanda de re in theatro suffragium ferebat, deinde thesmothetae postulante accusatore litem ad iudices introducebant qui de re cognoscebant atque poenam aestimatione finiendam decernebant (et reus et accusator poenam sibi iustam visam aestimabantː Demosthenes in oratione quidem reum morte dignum iudicabat).
Theodorus von Ehrmanns et Hugo Charlemont, pictores impressionistici inter praevalentes pictores secessionisticos in Austria
Gulielmus Ioannes Leech, Rodericus O'Conor, et Gualterius Osborne in Hibernia
Constantinus Korovin et Valentinus Serov in Russia; propinqui Abraham Archipov, Philippus Maljavin, Constantinus Juon
Franciscus Oller y Cestero, indigena Portus Divitis et amicus Pissarro et Cézanne
Iacobus Nairn in Nova Zelandia.
Nulla pagina titulo dedicata corpori operis anteponebatur: at quia primum verbum textus Incipit esse solebat, prima paragraphus ipsa incipit dicebatur ubi argumentum operis explicatum invenires; contra nomen typographi, locus et annus quo liber excusus erat in calce operis inscribebantur, in paragrapho ultima cui nomen colophon erat.
Tome II, Les Belles Lettres, 1959 Recensio critica Altera recensio critica Tertia recensio critica
Sandra Zajonz,	Demosthenes "Gegen Aristokrates" : Einleitung, Text, Übersetzung und Kommentar, Berolini, 2022 Nonnullae paginae apud Guglum librorum Recensio critica
George Hendren, "Meidias Tyrannos: Meidias’ Tyrannical Attributes in Demosthenes 21", Illinois Classical Studies, 2015ː 21-43
Reinhardus Koch,	Observationes grammaticae in decreta testimonia epistulas leges, quae exstant in Demosthenis orationibus 'Pro corona' et 'In Midiam', Bornae, 1909
Galen O.
Impressionistae Americani, inter quos Maria Cassatt, Gulielmus Merritt Chase, Fridericus Carolus Frieseke, Childe Hassam, Willardus Metcalf, Lilla Cabot Perry, Theodorus Robinson, Edmundus Carolus Tarbell, Ioannes Henricus Twachtman, Catherina Wiley, et J.
and The Public Action against Unconstitutional Proposals, Odense, 1974 Recensio critica Altera recensio critica
Phillip Harding, "Androtion's Political Career", Historia: Zeitschrift für Alte Geschichte, 1976ː 186-200
Fridericus Kahle, De Demosthenis orationum Androtioneae, Timocrateae, Aristocrateae temporibus dissertatio inauguralis, Gottingae, 1909
Antonius Kreuser,	De Demosthenis Timocratea, commentatio philologica, Monasterii Guestfalorum, ex typographia coppenrathiana, 1888
Douglas M.
and The Public Action against Unconstitutional Proposals, Odense, 1974 Recensio critica Altera recensio critica
Phillip Harding, "Androtion's Political Career", Historia: Zeitschrift für Alte Geschichte, 1976ː 186-200
Fridericus Kahle, De Demosthenis orationum Androtioneae, Timocrateae, Aristocrateae temporibus dissertatio inauguralis, Gottingae, 1909
Galen O.
Rowe, "The Charge against Meidias", Hermes, 1994ː 55-63
"The Many Facets of Hybris in Demosthenes' against Meidias", The American Journal of Philology, 1993ː 397-406
Antonius Westermann, De litis instrumentis, quae exstant in Demosthenis oratione in Midiam, commentatio, Lipsiae, 1844
Peter J.
5 < 7 verum est, quod quinque quantitas minor est quam septem
5 ≤ 7 quoque verum est, et 5 ≤ 5, sed non 5 ≤ 4
7 > 5 idem significat, quod 5 < 7
et 7 ≥ 5 idem significat, quod 5 ≤ 7
Si inaequatio quantitates variabiles continet, possumus eam solvere sicut aequationem.
Si Biblia Gutenbergiana dicta, quem nisi primum saltem unum e primis libris typographicis constat fuisse, Moguntiaci ante 1455 excusa est, paucis annis ars noviter inventa e Moguntiaco in multas urbes Germanas propter Rhenum (Argentoratum, Coloniam, Basileam...) et ad meridiem versus sitas (Bambergam, Norimbergam, Augustam Vindelicorum) disseminabatur.
Post divisionem (18-21) prima parte orationis (22-99) de illegitima decreti perscriptione agiturː demonstrat Demosthenes Aristocratis decretum paene ab omnibus Draconis legibus de homicidio abhorrere quas recenset et recitari iubet, in primis quia Aristocrates de iudicio ante poenam mentionem nullam facit (quae tamen maligna fortasse Demosthenis interpretatio ambiguissimi decreti videri potest).
Pessima temeritas homicidii post Secundum bellum mundanum
Actor non relationem cum Koyto Animatione, sed odium et delusionem contra societatem tenet et cum 40L benzino ad aedificinum Institutionis primum iacet cum igni cum exclamatione "Mori!" (Iaponice:死ね Shine), quod tutum aedificium destructum est.
== Qui homo fuerit Androtion ==
Si vitae Isocratis anonymae auctori credimus, Androtion, Andronis filius e demo Gargetto, unus ex Isocratis discipulis fuit atque fortasse idem atque ille rerum gestarum scriptor qui Atticorum annales scripserit (quod genus scriptorum Athidhographi hodie appellantur).
Tome I, Les Belles Lettres, 1968
Ifigeneia Giannadaki, A commentary on Demosthenes' Against Androtion : introduction, text and translation, Oxonii, 2020 Researchgate
Versio Latinaː Demosthenis orationes duae, altera quidem contra Androtionem, altera vero de Immunitate adversus Leptinem : nuper & latinitate donatae, & in studiosorum gratiam editae.
Narratiuncula fortasse fuit etiam in Fabula Papyri Westcar (quae papyrus circa saeculis 18–16 aliquando inscripta est, sed fabula ipsa originam habere creditur 20 fere saeculo) Fabula enim incepisse videtur cum tribus filiis Cheopis patri suo historias narrantibus de regibus praeteritis et sacerdotibus suis lectoriis (qui quasi magi fuerunt).
Psalmus 58.5–6: "Venenum illis in similitudinem serpentis, / sicut aspidis surdae et obturantis aures suas, / quae non exaudiet vocem incantantium / et venefici incantantis sapienter."
Ecclesiasticus 12.13: "Quis miserebitur incantatori a serpente percusso et omnibus, qui appropiant bestiis?"
Romani antiqui putabant Marsis, populo Italiae, naturalem vim contra serpentes infuisse.
Milne-Edwards, 1879
Anomalothir Miers, 1879
Bothromaia Williams & Moffitt, 1991
Calypsachaeus Manning & Holthuis, 1981
Camposcia Latreille, 1829
Capartiella Manning & Holthuis, 1981
Chalaroacheus De Man, 1902
Chorinachus Griffin & Tranter, 1986
Coryrhynchus Kingsley, 1879
Cyrtomaia Miers, 1886
Dorhynchus Wyville Thomson, 1873
Dumea Loh & Ng, 1999
Encephaloides Wood-Mason & Alcock, 1891
Ephippias Rathbun, 1918
Ergasticus A.
== Plura legere si cupis ==
Edwin Carawan, Control of the laws in the ancient democracy at Athens, Johns Hopkins University Press, 2020ː 123-141 (cap V)  Nonnullae paginae apud Guglum librorum Recensio critica
Jean-Marie Hannick, "Note sur la graphè paranomôn",  L'Antiquité Classique, 1981ː 393-397
Mogens Herman Hansen,	The sovereignty of the People's Court in Athens in the Fourth Century B.C.
Papillon, Rhetorical studies in the Aristocratea of Demosthenes, Peter Lang, 1998 Recensio critica
Johannes Didericus de Riemer, Specimen criticum inaugurale in Demosthenis orationem adversus Aristocratem ..., Roterodami, 1833
Raphael Sealey, "The Athenian Courts for Homicide", Classical Philology, 1983ː 275-296
Evaristus, vulgo Evaristo Carvalho (Bombom in oppido insulae Sancti Thomae die 22 Octobris 1941; natus mortuus die 28 Maii 2022), primus minister rei publicae Sancti Thomae et Principis bis meruit, a die 7 Iulii 1994 ad 25 Octobris eiusdem anni et a die 26 Septembris 2001 ad 28 Martii 2002.
Ita nos certiores facit in Chronicis suis Galfridus Vosiensis coenobita, historicus Lemovicensis:

Gregorius, cognomento Bechada, de castro de Turribus, professione miles, subtilissimi ingenii vir, aliquantulum imbutus litteris, horum gesta preliorum materna (ut ita dixerim) lingua, ritmo vulgari, ut populus pleniter intellegeret, ingens volumen decenter composuit, et, ut vera et faceta verba proferet, duodecim annorum spatio super hoc opus operam dedit.
Evangelium Aegyptiorum (Graece Εὐαγγέλιον κατ' Αἰγυπτίους, "Evangelium secundum Aegyptios") fuit liber ut qui diceret apocryphus de interpellatione Iesu Christi cum Salome et fortasse de vita tota Iesu, Graece compositus in Aegypto ante annum 135, nunc autem deperditus.
Εὐτραπελία substantivum ab adiectivo εὐτράπελος ductum est, quod ex εὐ 'bene' et τραπελός 'versatilis' compositum est; τραπελός autem derivatum est a radice *trap- < *tr̥p- (gradus zeri), cuius gradus normalis *trep- est, sicut in τρέπω 'verto', εὐτρεπής 'paratus' (ab initio: 'quod bene facileque vertitur').
Minister fuit mediorum divulgatoriorum, primus ille qui hoc officium tenuerit, a die 8 Iulii 1994 ad 15 Septembris 1995, inde minister vecturae et communicationis ad 22 Ianuarii 1996, primo ministro Andrea Papandreu, inde minister iustitiae ad diem 30 Augusti 1996, minister culturae et athleticismi a die 26 Septembris 1996 ad 19 Februarii 1999 et a 21 Novembris 2000 ad 10 Martii 2004, ministerque evolutionis a die 19 Februarii 1999 ad 13 Aprilis 2000, primo ministro Constantino Semita.
At logica politica eugenicae vel rassismi quod homines qui non laborare possunt sicut status debilitatis, senectutis vel non gratia pro rectione sicut vulnerabilis est, quod Nazistae Iudaeos (Soa), Zingaros, homosexuales et homines debilitatos necaverunt sub nomine euthanasiae et unus actor Impetus Sagamihara 19 homines morbus mente et physice necavit cultro causa odii contra homines invalidorum, inspiratus a Hitlero in Iaponia.
Qua re observata, sequuntur tria facta de organismis viventibus: (1) proprietates inter singulos morphologia, physiologia, moribusque variantur (quod est variatio phenotypica); (2) variae proprietates varias salutis et reproductionis rationes conferunt (quod est aptitudo differentialis); et (3) proprietates ab aetate ad aetatem transmitti possunt (quod est heritabilitas aptitudinis).
Aristoteles eutrapeliam in Ethica Nicomachea (2.13) ab habitu agresti (ἀγροικία) et ineptiis (βωμολοχία) distinxit atque in Rhetorica ita definivit: 

Quae festivitas iocosa urbanaque inter Christianos falsam urbanitatem animique dissolutionem producere credebatur, nam εὐτραπελία a Hieronymo scurrilitas dicitur in Epistula ad Ephesios:

Num hic unicus locus testimonio sit significationem eutrapeliae omnino mutatam esse, ambiguum est.
Evi Allemann (Bernae nata familia oriunda e Welschenrohr die 16 Iulii 1978), iuris consulta, est rerum politicarum perita Helvetica factionis Socialistica Helvetiae (SP/PS) quae a die 1 Decembris 2003 Bernae pagi populi munere in Consilio Nationale fungitur, tunc iuvenissima Consilii.
Papathanasiu vel saepius "Vangelis" (Neograece Βαγγέλης sive Ευάγγελος Οδυσσέας Παπαθανασίου) die 29 Martii 1943 Agriae prope Bolum Graeciae natus; die 17 Maii 2022 mortuus), alumnus Scholae Superioris Bellarum Artium Athenarum, fuit compositor  musicae electronicae.
Robertus Craig Knievel iunior (natus 17 Octobris 1938, mortuus 30 Novembris, 2007) qui ab anno 1956 appellabatur Evel Knievel, vir ob audaciam notus, birotas automatarias ducens audacissime saluit trans spatia quam latissima, quae autocinetis vel laophoris vel rebus aliis farciebantur.
Prima Ulixem nuper reversum ex cruris cicatrice recognovit, cum pedes ei lavaret, sed Ulixes eam prohibuit, ne Penelopae aliisque aperiret Hic locus Odysseae Graece Νίπτρa, Lavatio, appellatur; Sophocles tragoediam de his rebus composuit (Niptra sive Ulysses acanthoplex) et Pacuvius.
In hac pellicula, quae secundum spectaculum musicale eiusdem tituli (vide Evita creata est, agunt praeclari histriones: 

Madonna: Eva Perón
Antonius Banderas: Che
Ionathan Pryce: Ioannes Perón
Jimmy Nail: Agustín Magaldi
Victoria Sus: Doña Juana
Iulianus Littman: Juan
Olga Merediz: Blanca
Laura Pallas: Elisa
Iulia Worsley: Erminda
Maria Luján Hidalgo: Eva iuvenis
Andrea Corr: amans Ioannis Perón
Maria Eva Duarte de Perón quae dicitur Evita (nata Eva Ibarguren, Evita die 7 Maii 1919 in Los Toldos; cancro Bonaëropoli mortua die 26 Iulii 1952), actrix et Praesidis Iohannis Dominici Perón seconda uxor, fuit ergo Argentinae Prima Domina ab anno 1946 usque ad mortem.
Quattuor evangelia sunt:

Evangelium secundum Matthaeum a Sancto Matthaeo scriptum
Evangelium secundum Marcum a Sancto Marco scriptum
Evangelium secundum Lucam a Sancto Luca scriptum
Evangelium secundum Ioannem a Sancto Ioanne scriptum
Haec sunt inter evangelia minime recepta a Christianis:

Protevangelium Thomae
Evangelium secundum Thomam
Evangelium Philippi
Evangelium Mariae
Ter in hoc evangelio Iesus a Pharisaeis quibusdam ad epulas convocatur:

Cena apud Simonem Pharisaeum celebrata (Luca 7.36-50)
Prandium apud Pharisaeum celebratum (Luca 11.37-52)
Panis apud Pharisaeum sumptus (Luca 14.1-24)
Etiam in hoc evangelio legitur narratio cenae in Emmao (Luca 24.28-32) a discipulis aliquibus Iesuque resurrecto sumptae.
Sententias Evangeliorum in saturam pervertit ut exempli gratia “Vade retro, satanas, quia non sapis ea, que sapiunt nummi” est paraphrasis Evangelii secundum Marcum, 8,33 “Vade retro me, Satana, quoniam non sapis, quae Dei sunt, sed quae sunt hominum.” Sive “Exemplum enim do vobis, ut, quemadmodum ego capio, ita et vos capiatis” est paraphrasis Ioannis 13, 15: “Exemplum enim dedi vobis, ut, quemadmodum ego feci vobis, et vos faciatis”.
In pellicula agunt clari histriones :

Woody Allen: Joe Berlin
Iulia Roberts: Von Sidell
Goldie Hawn: Steffi Dandridge
Alanus Alda: Bob Dandridge
Drew Barrymore: Skylar Dandridge
Eduardus Norton: Holden Spence
Natalia Portman: Laura Dandridge
Natasha Lyonne: D.J.
Secundum Biblia, Eva (etiam Heva vel Hava scripta; Hebraice חַוָּה Hawwāh, Graece Εὕα) fuit omnium mulierum prima, quam Deus ex Adam protoplasti costa formavit, quam intuitus Adam, ait, "Haec nunc os ex ossibus meis / et caro de carne mea!
Eva laudatur matrimoniumque describitur in Histoire de Guillaume le Maréchal (quod opus Guillelmus frater exscribere iussit):

E Eve dona a espose
Al filz al seingnor de Braiose,
Quer molt a des bones maniéres,
Will[ame] out non, le filz Reinaut:
Molt set e molt puet e molt vaut,
Cui Dez a doné tel curage
D'empleier si bien son linnage.
Vocabulo sunt late dissimiles geopoliticae, geographiae, culturae, et oeconomiae significationes—qua pro causa id ex contextu magnopere dependet et tantum volatile fit, atque sunt "paene quot definitiones Europae Orientalis tot eruditi regionis." Commentarius cognatus Consociationis Nationum addit "omnem aestimationem eorundem spatialium reapse esse constructum societatis et culturae."
Euryarchaeota (ex verbo Graeco 'lata vetusta qualitas') in taxinomia microorganismorum sunt Archaeorum phylum, quod comprehendit methanogena (methanum gignentia, saepe in intestinis animalium inventa), halobacteria (quae extremas salis concentrationes superant), et aliquos organismos aerobios et anaerobios summe thermophiliacos.
Baburin, Vishnu Bhagwat, Maximus Campanini, Aluredus Canavero, Francus Cardini, Noam Chomsky, Michael Chossudovsky, Stephania Craxi, Victorius Craxi, Ali Daghmoush, Alanus De Benoist, Henricus De Grossouvre, Alexander Dughin, Vladimirus I.
Berolini: Walter de Gruyter, 2000 (Corpus Fontium Historiae Byzantinae, Series Berolinensis, 32)
Eruditio
Michael Angold, "Eustathius of Thessalonica" in Michael Angold, Church and Society in Byzantium Under the Comneni, 1081–1261 (Cantabrigiae: Cambridge University Press, 1995.
Eustathius Placidas, sanctus
Eustathius Macrembolites (aut Eumathius), scriptor fabularum amoris XII saeculo
Eustathius Sebastenus (aut Epiphaniensis), episcopus Sebasteae in Cilicia
Eustathius Thessalonicensis, archiepiscopus Thessalonicensis, commentator Homericus
Flavius Eustathius, vir publicus Imperii Romani Orientalis
Vide etiam: Eustachius
In mythologia Graeca Eurytion ( Εὐρυτίων, Latine nonnumquam Eurytus), Ixionis et Nubis cuiusdam Iunonis speciem praebentis filius, fuit centaurus qui ad nuptias Pirithoi et Hippodamiae invitatus et ebrius nuptam rapere voluitː ita pugnam Lapitharum et centaurorum commovit qua ipse periit.
=== Historiographia ===
Licet Eusebio indoles humilis fuerit nihilominus eum sapientem doctissimum assiduo studio librorum excultum atque eruditum fuisse constat cum varias bibliothecas ecclesiasticas aeque ac privatas (exempli gratia bibliothecam Origenis extendere studebat) ut fontes adhibere posset, quarum hodie magna pars deperdita est.
Nordheim, "The origin and fate of O2 in Europa's ice: an atmospheric perspective" (27 Aprilis 2018) apud arXiv.org
Elodie Lesage, Hélène Massol, Frédéric Schmidt, "Cryomagma ascent on Europa" (3 Aprilis/28 Augusti 2018) apud arXiv.org
Krista Soderlund, "Ocean dynamics of outer solar system satellites" (14 Ianuarii 2019) apud arXiv.org
Samantha K.
Euripides Stylianides vel litteris Graecis Ευριπίδης Στυλιανίδης (Maroniae natus anno 1966), alumnus Democriteae Universitatis Thraciae atque Universitatis Hamburgensis, est politicus Graecus, qui fuit a die 19 Septembri 2007 ad diem 8 Ianuarii 2009 minister educationis atque rerum religiosarum, primo ministro Constantino Alexandri filio Caramanle, atque fuit a die 21 Iunii 2012 ad diem 25 Iunii 2013 minister rerum internarum, primo ministro Antonio Samara.
EveR (Anglice a bibliae Eve, 'Eva', et littera r e robot, 'robotum'; Latine tum appellarem 'EvaR' vel 'Evar' (-ris) vel 'Eva Robotum') est series gynaecoidum turmae scientificorum ex Instituto Coreano Technologiae Machinariae in Universitate Coreana Scientiae Technologiaeque divulgata.
Principalis nominis significatio est geographica, sed alia definitio per bellum frigidum (circa 1945–1991) ad describendas crevit civitates cum Unione Europaea Occidentali (1954–2011) consociatas, nunc partes Unionis Europaeae, foederis defensivi anno 1948 inter civitates Europaeas non communisticas per bellum frigidum ictum, contra civitates Bloc Orientalis (vel Pacti Varsoviensis).
Les trois «protreptiques» de Platon: Euthydème, Phédon, Epinomis, Vrin, Parisiis 1973 Recensio critica
Gwenda-lin Grewal, Thinking of death in Plato's "Euthydemus" : a close reading and new translation, Oxford University Press, Oxonii 2022 Nonnullae paginae apud Guglum librorum
Hawtrey, R.
ISBN 3-88309-013-1) , columnae 1561–1564 (Theodisce)
Opera Eusebii apud Documenta Catholica Omnia (Latine, Anglice, Graece)
Opera Eusebii (Anglice)
Opera de Constantino (Graece)
Lectio papae Benedicti XVI de Eusebio Pamphili inter audientiam generalem die 13 Iunii 2007 (Italiane) et aliis sermonibus.
Herodotus, historicus Graecus, antiquitate mentionem fecit orbem terrarum divisum esse ab hominibus ignotis in partes tres, Europam, Asiam, et Libyam (Africam), quarum fines fuisse Nilum et Phasem, quamquam etiam dixit nonnullos habuisse Flumen Tanaem, contra Phasem, finem Europae et Asiae.
A Traiano contra inimicos missus erat, eos vicit et, cum iam Adriano imperante Romam in triumphum revertisset, deis paganis sacra facere negavit; ab Adriano Eustathius et familia eius bestiis feris expositi erant, quae eos non tetigerunt; tum in bovem aeneum candentem iniecti erant, ubi perierunt.
Theorema maius hoc est: si aequatio datur, cuius radices sunt a, b, c..., est semper caterva permutationum litterarum (a, b, c,...) ut omnis functio harum radicarum quam permutationes catervae non mutat (functio invarians secundum has permutationes) sit "rationaliter cognita," et omnis functio radicarum rationaliter cognita est invarians secundum permutationes.
V, 1re partie : Ion, Ménexène, Euthydème, Les Belles Lettres, 1931 Recensio critica
Platonis Euthydemus : recensuit, prolegomenis et commentariis illustravit, adparatum criticum digessit, scholia excursum et indices adiecit Augustus Guilielmus Winckelmann ; accessit Aristotelis liber de Sophisticis Elenchis, Lipsiae, 1833
Eurasia autem publicatura est "studia pertinentia ad geo-oeconomiam, quae est nova disciplina a geopolitica diversa, ut noscitari possint cum rationes civitatum potentiorum et virium oeconomicarum, tum facultates, quae infirmioribus civitatibus praebentur; neque deerunt inquisitiones ac studia de securitate iuxta principia geostrategica".
Nomen - Singularia Signa
Una Eurois Centesima - Montis Castellum
Duae Eurois Centesimae - Antonellana Moles
Quinque Eurois Centesimae - Colosseum
Decem Eurois Centesimae - "Veneris ortus" Botticelli pictura
Viginti Eurois Centesimae - "Unicae formae in spati continuatione" Boccionis statua
Quinquaginta Eurois Centesimae - "Marcus Aurelius" statua
Una Euro - "Vitruvianus vir" Leonardi Vinciensis pictura
Duae Euroes - "Dantes Allagherius" Raphaelis Santi pictura
Necessitas omnium hominum conversionis (Christiana renascentia)
Motus expansio et religionis propagatio
Magna Bibliorum consideratio velut ethica auctoritas
Emphasis mortis et resurrectionis Christi
Investigator David Bebbington hos quattuor aspectus "convertismum, activismum, biblismum, et crucicentrismum," nuncupavit, quos iunctos quattuor columnas formarent, in quibus Evangelismus conditus esset.
== Subspecies ==
Eurema daira daira (Novum Eboracum, Virginia, Georgia, Florida,  Ludoviciana)
Eurema daira palmira  (Poey, [1852])  (Indiae Occidentales, Cuba, Insulae Bahamenses)
Eurema daira eugenia  (Wallengren, 1860)  (Mexicum, Panama, Ora Opulenta, Guatemala)
Eurema daira sidonia  (R.
2004: Turcia; 2005: Orbis moslemicus, Foederatio Russica et finitimi sui, Mediterranea regio; 2006: Sinae, India, Asia nova, Geopolitica et migrationes; 2007: Inter duas Uniones, Inter Russiam et Mare Mediterraneum, America Indiolatina, Geopolitica et ius gentium; 2008: Irania, Tempus continentium, America Indiolatina in systemate internationali; 2009: Civitates Foederis Atlantici Septentrionalis, Palaestina, Africa.
== Subspecies ==
Euxanthe trajanus trajanus (Nigeria, Cameronia, Guinea Aequinoctialis, Gabonia, Respublica Congensis, Angola, Respublica Democratica Congensis meridiana et boreorientalis, Respublica Africae Mediae)
Euxanthe trajanus antonius Rousseau-Decelle, 1938 (Respublica Democratica Congensis meridiana)
Euxanthe trajanus vansomereni Poulton 1929.
Augusta Saxoniae-Vimarii-Eisenach (nata 30 Septembris 1811 Vimariae; mortua 7 Ianuarii 1890 Berolini) filia Caroli Friderici Ducis Magni Saxoniae-Vimarii-Eisenach et uxor Gulielmi I regis Borussiae atque Imperatoris Germaniae fuit.
Augustus Williamson Bradford (natus in Bel Air die 9 Ianuarii 1806; Baltimorae mortuus  die 1 Martii 1881), causidicus, fuit rerum politicarum peritus  Americanus factionis  Unionistae, qui inter alia ab anno 1862 usque ad annum 1866 Terrae Mariae gubernator fuit.
Comes Augustinus de Croze, nomine Francogallico pleno Joseph Augustin de Croze-Magnan sed saepius Austin de Croze (Lugduni natus die 17 Decembris 1866; ibidem mortuus, emphysemate pulmonis diu affectus, die 1 Septembris 1937) fuit diurnarius cantilenarumque popularium collector atque gastronomus ethnographicus Francicus.
Augustus Everett Willson (natus in Maysville Kentukiae die 13 Octobris 1846; mortuus in Louisville Kentukiae die 24 Augusti 1931), causidicus, fuit rerum politicarum peritus Americanus factionis Republicanae, qui inter alia ab anno 1907 usque ad annum 1911 Kentukiae gubernator fuit.
Augusta Insula vel Ladesta (-ae, f.) (alia nomina: Ladesia, Gladussa, Ladestris, Lagusta) (Croatice: Lastovo; Italiane: Lagosta; Graece antique: Ladestanos) est insulae in Mari Hadriatico, quae ad Croatiam pertinent, praesertim Dalmatiam historicam regionem et Ragusinam–Narentinam regionem Croatiae.
Augustus Ferdinandus Moebius (natus Schulpforte apud Naumburgum die 17 Novembris 1790; mortuus Lipsiae die 26 Septembris 1868), Ioannis Friderici Pfaff discipulus, fuit mathematicus et astronomus Germanicus, qui apud Universitatem Lipsiae docuit et Moebii taeniam inventus est.
ISBN 0-86565-956-7
Ray Sokolov, "Secrets of the Great Chefs: decrypting untrustworthy communications from the kitchens of Carême, Escoffier and Guérard" in Mark McWilliams, ed., Food & Communication: proceedings of the Oxford Symposium in Food and Cookery 2015 (Londinii: Prospect Books, 2015) pp.
Augustus Hlond Salesianus (natus die 5 Iulii 1881 in Brzęczkowice apud Mysłowice,Polonia; Varsovia die 22 Octobris 1948 mortuus) fuit ab anno 1925 Katovici episcopus, insequenti anno archiepiscopus gnesnensis et posnaniensis Primas Poloniae et ab anno 1946 archiepiscopus varsoviensis.
Augustus Stanley (natus in Shelbyville Kentukiae die 21 Maii 1867; Vasingtoniae mortuus die 12 Augusti 1958), alumnus Collegii Centralis, causidicus et olim magister ludorum, fuit rerum politicarum peritus Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1915 usque ad annum 1919 Kentukiae gubernator fuit.
Augustoritum sive civitas Lemovicum sive Augustoritum Lemovicum (Occitane Limòtges, Francogallice Limoges) est commune et urbs Francica iuxta Vigennam flumen iacens, praefecturae Vigennae Superioris et usque ad diem 31 Decembris 2015 regionis Lemovicensis urbs capitalis, quae regio hodie in Nova Aquitania comprehenditur.
Personae huius comoediae sunt:

Lar familiaris prologus
Euclio senex
Staphyla anus
Eunomia matrona
Megadorus senex
Pythodicus servvs
Congrio cocus
Anthrax cocus
Strobilus servus
Lyconides adulescens
Phaedria puella
Tibicinae
Duae argumenta fabulae exstant:

Prima versio lingua vulgari scribitur anno 1535 ab Ioachim Greff, lingua theodisca.
Nobilis sed pecuniis semper carens, libros libellosque rapidius de rebus variis componebat, de amore (1894), de magia (1895), de aula regia Hispanica (1898, 1902), de phylis humanis (1904), de fabulis cantilenisque popularibus (1911 usque in 1925: de his rebus etiam Anglice scripsit).
Hic admiratione digna sunt Porta Palatina urbis Romanae, Palatium Madama reginarum Sabaudiensium, moles Antonelliana ad museum cinematographicum accommodata, necnon ecclesia cathedralis Sancti Ioannis Baptistae, ubi servatur sindon Taurinensis; hinc praeterea formosissimae Alpium occidentalium valles visitantur.
Augustus French (natus in Hill Novae Hatoniae die 2 Augusti 1808; mortuus in Libani Illinoesiae die 4 Septembris 1864), causidicus, fuit rerum politicarum peritus  Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1846 usque ad annum 1853 Illinoesiae gubernator fuit.
Aung San Suu Kyi sive litteris Birmanicis အောင်ဆန်းစုကြည်, nata die 19 Iunii 1945 Ranguni in Birmania, est filia illius Aung San, qui fuit vir publicus Birmanensis, repugnator contra Imperium Britannicum, primus praeses Birmaniae, anno 1947 interfectus.
Augustinus Chamberlain (vulgo Austen Chamberlain, Birminghamiae natus die 16 Octobris 1863; Londinii mortuus die 17 Martii 1937), rerum politicarum periti Iosephi Chamberlain filius, fuit ipse rerum politicarum peritus Britannicus factionis Conservativae qui inter alia ab anno 1892 usque ad mortem legatus apud Parlamentum Britannicum, cancellarius scaccarii id est aerarii minister (1903-1905) et negotiorum externorum minister fuit.
Augustinus Garcia Calvo (Hispanice: Agustín García Calvo; natus Ocelloduro 15 Octobris 1926, mortuus die 1 Novembris 2012) fuit Universitatis Matritensis Latinae Graecaeque magister praeclarus usque ad annum 1992, etiam interpres, philologus, philosophus, poeta, et fabularum scaenicarum scriptor.
Augustus Pinochet (natus Augusto José Ramón Pinochet Ugarte ad Portum Vallis Paradisi Tsiliae die 25 Novembris 1915; mortuus Sanctiacobi die 10 Decembris 2006), alumnus Scholae Militaris O'Higgins et Academiae Bellicae Exercitus Tsiliensis, fuit dux exercitus nationalis, qui, a die 11 Septembris 1973, cum coniurationem contra Salvatorem Allende prasesidem rite electum faceret, usque ad diem 11 Martii 1990, quasi dictator in civitate Tsiliensi dominabatur.
Augustus Welby Northmore Pugin (natus Londinii die 1 Martii 1812; mortuus ibidem die 14 Septembris 1852), alumnus Hospitii Christi, fuit architectus Anglicus notissimus ob ecclesias multas in forma Gothica aedificatas, cui maxime favebat, necnon Palatium Westmonasteriense quod ad delineandum et construendum Carolo Barrie adiuvit.
Augusta Suessionum sive Suessones (vulgo Soissons) est urbs Francica 28'472 (anno 2013) habitantium praefecturae Axonae in regione boreali Septentrione Freto et Picardia (usque ad diem 1 Ianuarii 2016 Picardia), quae a Suessionibus nomen ducit: Urbs etiam Syagrii regni caput fuit.
Augustinus de Iturbide (Hispanice: Agustín de Iturbide,  Valdoleti natus die 27 Septembris 1783; Padillae mortuus die 19 Iulii 1824) fuit generalis et rerum politicarum peritus Mexicanus, qui a die 19 Maii 1822 usque ad diem 19 Martii 1823 primus Mexici imperator ut Augustinus I fuit.
Augustus Rollandin (natus in Brusson die 13 Iunii 1949 et 22 Decembris 2024 mortuus), veterinarius, est rerum politicarum peritus Italicus factionis Unionis Vallis Augustanae (Francice Union Valdôtaine), cuius praeses ab anno 1998 usque ad annum 2001 fuerat et a die 1 Iulii 2008 Vallis Augustanae praeses.
Demum cum Mellitum Londinensi ecclesiae praefecisset, Iustum Roffensi et suae Laurentium, in caelum migravit die septimo Kalendas Iunias, circa annum sexcentesimum quintum, et sepultus est in monasterio sancti Petri, quod exinde Cantuariensium antistitum et aliquot regum conditorium fuit.
Tacitus autem enarrat anno 25 Lucium Aelium Seianum praefectum praetorianum  Aulum Cremutium Cordum ad mortem voluntariam compulisse, dum incerta de causa ei iratus, specie tamen quia Brutum et Cassium in scriptis laudavisset, 'ultimos Romanorum' eos appellans, maiestatis eum insimulat.
Augustus Sicardus de Sicardsburg  (natus die 6 Decembris 1813 in Buda, hodie Aquinci Hungaria – mortuus est propter phthisim die 11 Iunii 1868 in Weidling apud Vindobonam) fuit clarus architectus Austriacus qui saepe opera cum socio Eduardo van der Nüll (1812-1868) dedit, exempli gratia aedificationem Vindobonae Theatrum liricum.
Augustus Divutius sive Augustus Van Dievoet (Graece Αὔγουστος Διοποδίδης; Francogallice Auguste Van Dievoet, natus Bruxellis die 3 Maii 1803; ibidem mortuus die 31 Octobris 1865) fuit iurisconsultus advocatus in Maxima Curia Belgicae, iudex, et scriptor Latinus natione Belga.
Vinogradskij (Russice Алексе́й Васи́льевич Виногра́дский; die 6 (Calendario Iuliano, 17 Gregoriano) Martii  anni 1766 et die 3 (Calendario Iuliano, 15 Gregoriano) Martii аnni 1819 ibidem mortuus, clericus Russicus orthodoxus et poeta Latinus fuit.
Augustinus Ludovicus Cauchy (Francogallice Augustin Louis Cauchy, [ogysˈtɛ̃ lwi koˈʃi]; natus Lutetiae die 21 Augusti 1789; mortuus in Cellis praefecturae Altae Sequanarum die 23 Maii 1857) fuit mathematicus Francicus qui theoriae numerorum, algebrae abstractae, theoriae catervarum, probabilitatis et opticae peritus erat.
Fuit summus ex Patribus Latinis et inter summos omnium saeculorum, cuius auctoritas tum in Christianitatem mediaevalem Occidentis dominata est, ubi unus ex quattuor doctoribus ecclesiae habebatur, tum potentissimum, praeter Biblia ipsa, impulsum Reformationi praebuit, quocirca hodiernis et Catholicis et Protestantibus maius subsidium manet.
1829 : Jean-François-Michel Birnbaum, "Ueber den gegenwärtigen Zustand der Gesetzgebung und Rechtswissenschaft im Königreich der Niederlande", in: Kritische Zeitschrift für Rechtswissenschaft und Gesetzgebung des Auslandes, edita a Mittermaier et Zachariä, Heidelbergae, 1829, p.
Oppugnavit in bello contra Coreanos ac, Taicosama vita defuncto, pro Gibunoscio principe copiarum quaecumque in occidentem solem spectabant implicatus domestico bello, denique proelio superatus captusque a victore Daifusama causa Christianae fidei sustentandae sua manu occidere noluit, quam ob rem securi periret annos duo et quadraginta natus.
Qui, a Caecilio Calvert, secundo Barone Baltimora, detentus, insigniter produxit accuratissimam sinuum Chesapeaci et Delavariae regionum Americae Septentrionalis tabulam geographicam, pro qua, concessu baronis, deductionem ingentem constituit, quam Praedium Bohemianum nominavit, in regione quae nunc est Comitatus Cecil Terrae Mariae meridiorientali.
Cum studia chemica et alchemica fecisset (»Gedrucktes und Ungedrucktes«, 1890; »Antibarbarus«, 1894) vulgata sunt opera psychologice sat mira haec: »Die Beichte eines Toren« (1893), »Inferno« (1897), »Legenden« (1898), dramata »Nach Damaskus« (1898–1904), »Vor höherem Recht« (1899) et alia.
Augustus Gulielmus (vulgo August Wilhelm) Hupel (natus Buttelstedt in oppido prope Vimariam in hodierna Germania die 25 Februarii modo vetere, 14 Februarii 1737; mortuus Paide (Theodisce Weißenstein) in hodierna Estonia die 7 Februarii modo vetere, 26 Ianuarii 1819) fuit scriptor, linguista, lexicographus, interpres, diurnarius, et estophilus Germano-Balticus.
Opera Augustini
"City of God, Confessions, Enchiridion, Doctrine," apud www.doxologypress.org (audio books, Anglice)
Opera omnia (Latine)
Aurelius Augustinus apud www.intratext.com (IntraText Digital Library)
Textus Latinus et Italicus, apud www.augustinus.it
Sanctus Augustinus, apud www.documentacatholicaomnia.eu (Latine)
De sermonibus Sancti Augustini nuperrime inventis(Latine)
Sanctus Augustine, apud http://www.ccel.org/ (Christian Classics Ethereal Library)
Saint Augustine (2008).
Londinii
1923 : Livret d'or de la section gastronomique régionaliste du salon d'automne 1923 Textus
1924 : Livret d'or de la gastronomie française: Salon d'automne 1924 Textus
1925 (cum Florence Amery) : The Beautiful Folk-songs of France: Twelve songs and dances of Flandre, Artois, Picardie.
Biographia et iudicium
Ordo Sancti Augustini, apud http://www.augnet.org
Blessed Augustine of Hippo: His Place in the Orthodox Church, apud http://www.orthodoxinfo.com/
Augustine's World: An Introduction to His Speculative Philosophy, Donaldi Burt, OSA, membro Ordinis Augustiniani in Universitate Villanova,l apud www.villanova.edu
Bibliographia
Augustine Hipponensis, apud http://www.earlychurch.org.uk/.
Culturam aristocraticam falsam esse dixit rerum utilitatem omnem defendens (»Ehegeschichten«, 1884–85; »Die Inselbauern«, 1887; »Unter französischen Bauern«, 1889; dramata »Kameraden«, 1888; »Fräulein Julie«, 1888; »Der Vater«, 1889, cum praefatione Aemilii Zola; »Gläubiger«; »Samum« et analysis suimetipsius sincera »Der Sohn einer Magd«, 1887).
Praeter cantus, novellas (»Waldleben«, Sanctogalli 1856; cum fabula amoena annexa), mythistoriam »Blühendes Leben« (Bernae 1870), comoedias et puerilia etiam poeseis lingua verniculari Theodisca Helvetica exaratas in lucem protulit: »De Herr Professer, Idyll usem Züripiet« (Vituduri 1858, editio altera 1872), »De Herr Vikari, Winteridyll usem Züripiet« (Vituduri 1858) et »De Herr Doktor.
Roma a Visigothis anno 410 capta libros De civitate Dei ab anno 413 usque ad annum 426 composuit, quibus distinctionem inter civitatem terrenam et civitatem Dei introduxit, quae per saecula valebit; praeterea opinioni Christianos, cum deos antiquos neglexissent, causam Romae expugnatae esse vel ruina Romae consilia salvifica Dei corrupta esse se opposuit.
Augustinus Mitchell (natus Austin Vernon Mitchell Bradford in vico Anglico die 19 Septembris 1934; mortuus die 18 Augusti 2021) fuit academicus, diurnarius, rerumque politicarum peritus Factionis Laboris Britannicus qui legatus parlamentarius pro Great Grimsby a die 28 Aprilis 1977 ad diem 30 Martii 2015 fuit.
== Nexus externi ==
The Latin Library, Suetoni Tranquilli vita Divi Augusti
The Latin Library, Res Gestae Divi Augusti
LacusCurtius, Res Gestae Divi Augusti (Latine, Graece, Anglice)
LacusCurtius, Suetonius, De Vita Caesarum (Latine, Anglice)
"Augustus Caesar and the Pax Romana"
Garrett G.
Quae notio praesertim tempore belli frigidi, quod dicitur, adhibebatur ad denotandum limitem inter civitates Occidentales, quae bello mundano secundo perfecto, maxima ex parte democratiam ac mercatum liberum asciverunt, et civitates Europae Orientalis, in quibus regimina communistica dicionem et dominationem habebant, quarumque oeconomia consiliis regentium gubernabatur, denotaret.?
Augustus Ernestus Reinholdus (Augustus Ernst Reinhold) Merges (natus 3 Martii 1870 Malstatt apud Saravipontem, mortuus 6 Martii 1945 Brunsvici) vir publicus Germaniaee et sodalis primo SPD, deinde USPD, postremo Communistrarum grex KAPD fuit.
Carducci, "Torino" in Enciclopedia dell'arte antica (Romae: Treccani, 1997)
Opera veteriora
"Augusta Taurinorum" et "Taurini" in Iohannes Iacobus Hofmannus, Lexicon universale (1698) ~
Onorato Derossi, Nuova guida per la città di Torino.
»Vom grünen Strand der Spree« (1885)
»Zwischen Wald und Stadt« (1888)
»Unter Tannen und Farren« (1890)
»Im Frühlingssturme«
»Gegen den Strom« (1893)
»Im Banne der Heimat« (1896)
»Tauwind und andre Thüringer Geschichten« (Leipz.
== Vitellius gastronomus ==
De profectione luxuriosa Vitellii per Galliam Cisalpinam Tacitus sic narrat: "Epularum foeda et inexplebilis libido: ex urbe atque Italia inritamenta gulae gestabantur, strepentibus ab utroque mari itineribus; exhausti conviviorum apparatibus principes civitatum; vastabantur ipsae civitates; degenerabat a labore ac virtute miles adsuetudine voluptatum et contemptu ducis." Addit de epulis a Vitellio iuxta Ticinum L.
et alii, "Torino" in Enciclopedia Italiana (Romae: Treccani, 1937)
Francesca Socrate, Alessandro De Magistris, "Torino: situazione politico-amministrativa; architettura" in Enciclopedia Italiana (Romae: Treccani, 2007)
Giuseppe Caraci, Emilio Lavagnino, "Torino: appendice" in Enciclopedia Italiana (Romae: Treccani, 1949)
Ita Escoffier ipse anno 1913 coquinis navis luxuosissimi Germanici SS Imperator praesedit eo passagio quo imperator Gulielmus II in Civitates Foederatas iter faciebat: ipse cenas ordinans nobilem viatorem placuit, qui "si ego" dixisse fertur "imperator hominum sum, tu imperator es coquorum".
quocumque tempore et loco quo stomachus desiderasset," additque auctor verba nonnulla ex epistulis Augusti: "Nos in essedo panem et palmulas gustavimus"; "dum lectica ex regia domum redeo, panis unciam cum paucis acinis uvae duracinae comedi"; "in balineo demum post horam primam noctis duas buccas manducavi prius quam ungui inciperem." Interdum ante initum vel post dimissum convivium solus cenitabat.
Postquam Sanctus Romanus Imperator Franciscus II territorium Pagorum Bassorum per tractatum in urbe Campoformii sancitum Rei Publicae Francogallicae dedisset, canonicus Hellinus novo ordini democratico instituto non favit atque anno 1799 recusavit iure iurando novae Legi Constitutionali Rei Publicae sese dare, qua de causa exilio multatus est.
8,12) conversionem die 15 Augusti anno 386 evenisse, cum sub quadam fici arbore sedens et animo turbido flens audivit verba cantatiunculae puerorum puellarumque in strata ludentium, videlicet "Tolle, lege"; cum iam pridem de Sancto Antonio Aegyptio audivisset eum ex evangelica lectione fortuita divinitus admonitum esse, sustulit codicem Pauli apostoli legitque primam eius paginam quae patuit, e capitulo decimo tertio epistulae Pauli ad Romanos.
Mense Aprili ad Mutinam fortiter ac feliciter pugnavit : nam primo proelio, die 14 aut 15 Aprilis apud Forum Gallorum, cum Marcus Antonius Vibium Pansam consulem iam fugasset et victor in castra rediret, Hirtius eum inopinatum et victoria laetantem adortus  vicit ac copias eius cecidit.
Fontes antiquiores
1511 : Aegidius Gallus, De viridario Augustini Chigii (Textus apud Google Books)
1512 : Blosius Palladius, Suburbanum Augustini Chisii (Textus apud Google Books)
1550/1568 : Giorgio Vasari, Le vite de' più eccellenti pittori, scultori, e architettori pars 3 pp.
Tandem litteris Pauli apostoli studuit, et "perierunt illae quaestiones, in quibus (...) visus est adversari sibi et non congruere testimoniis legis et prophetarum textus sermonis eius; (...) et inveni, quidquid illac (apud Platonicos) veram legeram, hac cum commendatione gratiae tuae dici" (Conf.
En versus eius notos nonnullos: Alle Vögel sind schon da; Ein Männlein steht im Walde; Summ, summ, summ, Bienchen summ herum; Winter ade, scheiden tut weh; ;Kuckuck, Kuckuck, ruft's aus dem Wald; Der Kuckuck und der Esel; Morgen kommt der Weihnachtsmann; Der Frühling hat sich eingestellt.