aimgo/CorpusTrinum huggingface dataset:
2008: Alain van Dievoet, "L'architecte Henri van Dievoet (1869-1931)", in Sgraffito, Bulletin trimestriel, Groupe d'études et de recherches peintures murales-sgraffites culturel, GERPM-SC asbl 72, rue des Champs-Élysées 1050, Bruxelles, n°55 juillet-août-septembre 2008, pp.3-14.
Alba (-ae, f.) (Francogallice: Aube) est amnis Franciae qui in Praslay oritur, Burgundiam, Campaniam et Arduennamque regiones rigat et post praefecturas Matronam Superiorem, Clivum Aureum, Albam, Matronamque praeterlapsus esse ostium non longe a Marcelliaco invenit quo Sequanam incidens ea confluit usque ad Manicam.
Ahmedus Abū al-Ġaiṭ (litteris Arabicis أحمد أبو الغيط, Aḥmad Abū al-Ġaiṭ; Heliopoli in suburbio Cairensi natus die 12 Iunii 1942), politicus et legatus Aegyptius, secretarius generalis Foederis Arabici die 10 Martii 2016 electus est.
1976 : "Alaeni Divutii Poematia" (1 : En vobis Musae ; 2 : Epigramma inscribendum in acropodio Apoxyomeni Lysippi ; 3 : De die 21 mensis Julii Anni 1969, qua primum homo lunam calcavit), in : Vita Latina, n°64, Avenione, mensis decembris, 1976, p.44.
2002 : "Musa Latina amicos latine canit : Ad Theodoricum Sacré ; Ad Stephanum Feye, Scholae Novae scholarcham et conditorem ; In honorem Augusti Ancarani amici librorum ; Ad Gaium Licoppe, latinitatis vivae defensorem et propagatorem", in : Melissa (carmina quattuor), fasciculo 107, Bruxellis, 2002, p.
2009 : Alain van Dievoet, "Projets non réalisés de l'architecte Henri Van Dievoet", dans Sgraffito, Bulletin trimestriel, Groupe d'études et de recherches peintures murales-sgraffites culturel, GERPM-SC asbl 72, rue des Champs-Élysées 1050, n° 60, Bruxelles, octobre-novembre-décembre 2009, pp.226 à 28.
ex illis quippe novem regionibus Chazaris omnia ad victum necessaria suppeditantur", et "Alaniae principe cum Chazaris pacem non habente, sed imperatoris Romani amicitiam potiorem ducente, si illi in amicitia et pace perseverare nolint, potest ille ingenti Chazaros damno afficere, in viis excubando et ex improviso illos aggrediendo dum ad Sarcel et ad regiones Chersonemque profiscuntur.
Aiga-i-le-Tai (Samoane: ʻĀiga-i-le-Tai 'Familia in Mari') est pagus Samoanus, ad occidentali insulae Upolus latere situs, etiam complectens tres parvas insulas in Freto Apolimensi: Manononem, Apolimam, et Nuulopam (insulam desertam).
Per annum 1092 cum abbatis Sancti Crucis Kemperlegium Iungomarus quidam ab anno 1088 in loco Ioannis cuiusdam sineretur, dum patruus suus Benedictus sive Budic abbas antiquus iam ab anno 1081 Namnetensis episcopus effectus esset, Ferganus monasterio charta bona donavit.
Akira Matsunaga (Iaponice 松永 章, Matsunaga Akira, natus in Shizuoka die 8 Augusti 1948) est pedilusor Iaponiensis, et etiam Turmae Pediludicae Nationalis Iaponiae (anno 1973 et 1976) lusor est.1973 - 1976) lusor est.
Amicitia cum Christophoro Morcom, alio discipulo et primo amasio, Turing spiritum erexit; Morcom autem pauca spatia septem dierum post initium eorum ultimi "semestris" apud Sherborne tuberculosi bovino, a quo puer contaminato lacte bibito contactus erat, de vita subito decessit (Teuscher 2004).
=== Hut 8 et Aenigma Navale ===
Mense Decembri 1940, Turing systema indicatoris Aenigmatis Navalis, quod mathematice fuit involutius quam systemata indicatoris quibus aliae partes utebantur, solvit, et theorema Bayes, rationem statisticam "Banburismum" (verbum circa annum 1940 factum, ab initio Latinum) appellatam, ad Aenigma Navale refringendum mox excogitavit.
Aguna albistria
Aguna asander
Aguna aurunce
Aguna camagura
Aguna cirrus
Aguna claxon
Aguna clina
Aguna coeloides
Aguna coelus
Aguna ganna
Aguna glaphyrus
Aguna latifascia
Aguna latimacula
Aguna longicauda
Aguna megaeles
Aguna mesodentata
Aguna metophis
Aguna nicolayi
Aguna panama
Aguna parva
Aguna penicillata
Aguna similis
Aguna spatulata
Aguna spicata
Aguna squamalba
Aguna venezuelae


== Notae ==
Nonnullae paginae apud Guglum librorum Recensio critica
Christina Elliot Sorum, "Sophocles' "Ajax" in Context", The Classical World, 1986ː 361-377
Jean Starobinski, Trois fureurs, Gallimard, 1974 Nonnullae paginae apud Guglum librorum
Thomas Stranex, "Is it correct to say that reason triumphs in Sophocles' Ajax", Akroterion, 2021; 143-152
Beniamino Stumpo, "L'Aiace di Sofocle", Aevum, 1956ː 1-19
Jesper Svenbro, "Un suicide théologiquement correct.
Mense Iulio 1942, Turing rationem excogitavit appellatam Turingismum (verbum ab initio Latinum) vel Anglice pura "Turingery," ut admota sit contra notas Lorenz adhibitas in nova Germanorum machina Geheimschreiber ('scriptore celato'), una ex machinis a Turing et suis clam appellatam "Fish" ('Piscem').
== Universitas et opera computabilitati data ==
Quoniam Turing in studiis optimorum antiquorum librorum tam industrie quam in scientia mathematicaque noluit laborare, subsidium in Collegio Trinitatis apud Cantabrigienses non abstulit; itaque factus est discipulus in Collegio Regali, ubi ab anno 1931 ad 1934 studebat, gradum egregium accepit, et anno 1935 propter vim dissertationis (de theoremate limitis medii), socius collegii electus est.
Ainu vel Ainuenses (Ainuane: アィヌ, Аину, Aynu; Iaponice: アイヌ, Ainu; Russice: Айны, Ajny; in textibus Iaponicis historicis 蝦夷, Ezo) est populus indigenae cultus civilis simplicis qui habitat regionem Iaponiae septentrionalem, sicut insulam Honsuam superiorem et Esoniam, atque Russiam australem orientalem, insulam Sachalinam, archipelagus Curilense et paeninsulam Camtschatcam.
In commentario "On Computable Numbers, with an Application to the Entscheidungsproblem" (1937a, 1937b), Turing Curtii Gödel exitus (1931) de limitibus probationis computationisque reformulavit, et in loco Gödel universalis linguae in arithmetica conlocatae, proposuit machinas nunc appellatas machinas Turing, res formales simplicesque.
Knox, "The Ajax of Sophocles", Harvard Studies in Classical Philology, 1961ː 1-37
Stuart Lawrence, "Ancient Ethics, the Heroic Code, and the Morality of Sophocles' Ajax", Greece & Rome, 2005ː 18-33
David Rosenbloom, "Sophocles: Ajax (Αἴας)" in Encyclopedia of greek Tragedy, Wiley, 2013.
Pro unaquaque possibile rotorum configuratione (quo fuit fere 1019 statuum, vel 1022 in Aenigmatibus ex navibus U quibus fuerunt quattuor rotores (sed plurimis Aenigmatibus fuerunt tres rotores) (Good 2003), bomba, in crib condita et elecronibus facta, catenam deductionum logicarum exsecuta est.
Iulius et uxor, Sara, nata Stoney (1881–1976), filia Edwardi Waller Stoney, primi Hamaxostichi Madras machinatoris, filium in Anglia adolescere volentes, Maidam Vallem prope Londinium iterum migraverunt, ubi Alanus Turing natus est 23 Iunii 1912, sicut signo caeruleo extrinsecus in aedificio, nunc Colonnade Hotel, declaratur (Hodges 1983:5).
He had the idea that you could use, in effect, a theorem in logic which sounds to the untrained ear rather absurd; namely that from a contradiction, you can deduce everything."
Bomba configurationes fortasse rectas ad nuntium Aenigmatis missum adhibitas (ordinem rotorum, configurationes rotorum, etc.) petivit, et accommodato crib—probabile solutae orationis (Anglice: plaintext) fragmento—usa est.
أمن الرسول بمآ أنزل إليه من ربه و المؤمنون، كل أمن بالله و ملئكته و كتبه و رسله لا نفرق بين أحد من رسله، و قالوا سمعنا و أطعنا، غفرانك ربنا و إليك المصير
Adhibens opus cryptanalysis in Polonia a Mariano Rejewski, Jerzy Rózycki, et Henrico Zygalski in Cipher Bureau ante bellum factum, ipse gravissimas notiones ad machinas Aenigma et Lorenz SZ 40/42 (machinam auxiliarem Teletype, a Britannicis "Tunny" appellatam) comprehensas contribuit, et paulisper factus est caput Hut 8, partis propositi quae navales notas Germanas explanare conabatur.
== Ecclesiae ==
Alba Iulia sedes Archidioecesis Albae Iuliensis (Ecclesiae Catholicae Romanae) totam Transsilvaniae regionem circumplectens et simul sedes Archieparchiae Albae Iuliensis (Ecclesiae Orthodoxae Dacoromanicae), cui eparchiae Albensis et Marosiensis subditae sunt.
Bibliographia Lomaxiana culturalequity.org (Association for Cultural Equity)
Biographia Lomaxiana, www.culturalequity.org (Association for Cultural Equity)
Commentarii Lomaxiani, culturalequity.org (Association for Cultural Equity)
Discographia Lomaxiana, culturalequity.org (Association for Cultural Equity)
Pelliculographia Lomaxiana, culturalequity.org (Association for Cultural Equity)
Programmata radiophonica Lomaxiana, culturalequity.org (Association for Cultural Equity)
Deinde novos colonos in Siciliam accersivit e quibus decem milia ob agri fecunditatem Agyrii consedisse scribebat Diodorus Siculus qui etiam nova aedificia tum exstructa enumerabat: theatrum pulcherrimum, templa, agoram, buleuterion, turres, pyramides ad humandos mortuos destinatas....
La Marge, 1997
Paola Lombardi et Cinzia Vismara, "Deux inscriptions d'Aléria (Haute-Corse)", Gallia 2005 ː 279-292
Marguerite Yon, "Les bijoux d'ambre de la nécropole d'Aléria (Corse)", Mélanges de l'école française de Rome, 1977(89-2)  ː 589-618
== Bibliographia ==
Claire Brownell, "Why the once worthless chicken wing is now worth billions" in Financial Post (16 Augusti 2014)
Craig Claiborne, Pierre Franey, "Winging it in Buffalo" in New York Times (30 Augusti 1981)
Calvin Trillin, "An attempt to compile a short history of the Buffalo chicken wing" in New Yorker (25 Augusti 1980) pp.
== Mythus ==
Sunt tamen qui putent haec signa caelitus facta esse, sicut fit et fiebat in populis primordiis et silvaticis qui pro certo habebant et habent statuas sculptas deorum non ab homine factas sed de caelo cecidisse, quo apparet indolem primitivam non omnino disparuisse de societatibus humanis hypertechnologicis.
47-48 (1994)
William Grimes, "Alan Davidson, 79, an Envoy Who Loved the Kitchen, Dies" in New York Times (5 Decembris 2003)
Tom Jaine, "Alan Davidson" in The Guardian (4 Decembris 2003)
Paul Levy, "Davidson, Alan Eaton (1924–2003), diplomatist and food historian" in Oxford Dictionary of National Biography edd.
Alatau Transiliensis ab Almata meridiem versus
Alatau Talassicus, qui et Occidentalis et Meridionalis, a lacu Issyk Kul et a Naryn fluvio usque ad iuga Karatau et Alexandri
Iugum Alexandri, quod et iugum Kirghizicum et Alatau Kirghizicus, a lacu Issyk Kul occidentem versus (Alatau Occidentalis pars septentrionalis)
In Tadzikistania:
Lege die 12 Novembris 1968 ab illo lata, singula universitas Parisiensis in successores tredecim anno 1970 divisa est, quae ab initio numeris, deinde agnominibus mutabilibus distinctae sunt: I Panthéon-Sorbonne, II Panthéon-Assas, III Sorbonne-Nouvelle, IV Paris-Sorbonne, V René-Descartes, VI Pierre-et-Marie-Curie, VII Denis-Diderot, VIII Vincennes-Saint-Denis, IX Paris-Dauphine, X Paris-Nanterre, XI Paris-Sud, XII Paris-Est, XIII Paris-Nord.
Edna Parker (nata Scott in Morgan County Indianae die 20 Aprilis 1893; mortua in vico Shelbyville Indianae die 26 Novembris 2008) fuit mulier Americana quae a die 13 Augusti 2007, Iaponica Yone Minagawa obita, usque ad  mortem veterrimus homo vivens fuit, cuius aetas pro certa scitur.
Minister vectigalium a die 20 Ianuarii ad 8 Martii 1952, minister a rebus internis ab 1 Decembris 1955 ad 1 Februarii 1956, minister ab agricultura anno 1966, minister ab eruditione ab 12 Iulii 1968 ad 20 Iunii 1969, minister a rebus socialibus ab 6 Iulii 1972 ad 2 Aprilis 1973 meruit.
Inter eius cantica populo gratissima sunt "La Vie en rose" ('Vita rosea', 1946), "Non, je ne regrette rien" ('Non, paenitet me nihil', 1960), "Hymne à l'amour" ('Hymnus Amoris' 1949), "Milord" ('Mi domine', 1959), "La Foule" ('Turba', 1957), "l'Accordéoniste" ('Accordionista', 1955), "Padam...
Edgarus, vulgo Edgars Rinkēvičs (Jūrmala in urbe natus die 21 Septembris 1973), alumnus universitatis Latviensis ubi gradum magistri rerum politicarum anno 1997 attigit, est politicus Lettoniae, sodalis factionis pro reformatione, fuit a die 25 Octobris 2011 minister rerum externarum patriae, primis ministris Valdis Dombrovskis atque denuo Laimdota Straujuma.
Editha Wharton (in urbe Novo Eboraco nata die 24 Ianuarii 1862; mortua in Saint-Brice-sous-Forêt, Francia die 11 Augusti 1937) fuit scriptrix  Americana, quae mythistoriae psychologicae operis  The Age of Innocence gratia Praemium Pulitzer Mythistoriis dicatum anno 1921 accepit.
Edmundus Noel  (natus in Lexington Mississippiae die 4 Martii 1856; ibidem mortuus   die 30 Iulii  1927), causidicus, fuit rerum politicarum peritus  Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1908  usque ad annum 1912 Mississippiae gubernator fuit.
Edgarus Duglassius Adrian (natus Londinii die 30 Novembris 1889; mortuus Cantabrigiae die 4 Augusti 1977) fuit biologus et physiologiae electricae peritus, qui anno 1932 Praemium Nobelianum physiologiae et medicinae cum Carolo Scott Sherrington accepit, ratione studii functionis neuronis.
Quaerebat autem ardenter veritatem, nam postea dixit: "hoc erat quasi modus meus orandi."
Anno 1921: apud amicos Christianos vocata et feriarum diebus apud eos vivens, in eorum bibliotheca librum invenit, quem Sancta Teresia a Avila de vita sua scripserat, et cognoscendi studio arreptum per totam noctem legit.
Vocabulum ecclesiae pacis historicae solum ad tres greges ecclesiasticos inter ecclesias pacis spectat—Ecclesiam Fratrum, Religiosam Amicorum Sodalitatem (Tremebundos), et Mennonitas (inter quos Amish, Mennonitae Ordinis Veteris, et Mennonitae Conservativi)—et ex primo ecclesiarum pacis colloquio in Kansia anno 1935 habito adhibetur.
Edgarius Allanus Poe (Anglice Edgar Allan Poe, Bostoniae die 19 Ianuarii 1809 natus; Baltimorae die 7 Octobris 1849 mortuus), fuit scriptor, poeta, editor, et criticus litterarum Americanus, qui poesi et fabulis brevibus latissime innotuit, praecipue eius narratiunculis occultis et macabre.
Edmundus Abindoniensis (natus anno fere 1174; mortuus die 16 Novembris 1240) fuit eruditus Anglicus, praeceptor iuxta universitates incunabulas Parisiensem et Oxoniensem, et a die 2 Aprilis 1234 archiepiscopus Cantuariensis; igitur saepe Edmundus Cantuariensis appellatur.
Edmundus Barton (natus die 18 Ianuarii 1849  Sydneii in  Nova Cambria Australi; mortuus est  in Medlow Bath, Nova Cambria Australi die 7 Ianuarii 1920) fuit primus Dux Gubernationis Australiae, post quam hac civitas libera facta est accurate a die 1 Ianuarii 1901 usuqe ad diem 24 Septembris 1903.
Non, rien de rien
Non, je ne regrette rien
Ni le bien qu'on m'a fait, ni le mal
Tout ça m'est bien égal
(Editha Piaf)

Editha Ioanna Gassion, appellata Editha Piaf (nata Lutetiae die 19 Decembris 1915; mortua Grassae die 11 Octobris 1963), fuit cantrix, compositor carminum et actrix in pelliculis Francica, quae late habetur maxima Franciae cantrix popularis et una ex stellis culturae Francicae latissime notis.
Edmundus Casimirus Szoka (natus die 14 Septembris 1927 in Grand Rapids, Michigania; mortuus die 20 Augusti 2014 in Novi, Michigania) fuit cardinalis, archiepiscopus emeritus Archidioecesis Detroitensis, praeses emeritus Pontificia Pontificiae Commissionis pro Civitate Vaticana et Governatorati Civitatis Vaticanae.
Ecclesiae orthodoxae orientales est nomen hodie usitatissum, quo appellantur illae ecclesiae, quae post Concilium Chalcedonense (451) ab ecclesia Imperii Romani et occidentalis separatae sunt, et quae olim non chalcedonenses, praechalcedonenses, antichalcedonenses, monophysitae, veteres orientales, orientales minores dicebantur.
Praeter tres ecclesias pacis historicas sunt Amish, Mennonitae Ordinis Veteris, Mennonitae Conservativae, Hutteritae, Fratres Baptistae Germani Veteres, Fratres Fluminei Ordinis Veteris, Fratres in Christo, et aliae ecclesiae in traditione Anabaptistarum (Doukhobori, Fratres Dunkard, Molokani, Communitates Bruderhof, Schwenkfelderani, Moraviani, Shakers), et adeo nonnulli greges intra motum Pentecostalem.
Editha, vulgo Edith, Bolling Galt Wilson (nata Whyteville in oppido Virginiensi die 15 Octobris 1872; mortua Vasingtoniae die 28 Decembris 1961), secunda uxor Woodrow Wilson, duodetricesimi Praesidis Civitatum Foederatarum, fuit a matrimonii die 18 Decembris 1915 usque ad diem 4 Martii 1921 prima reipublicae domina.
Edmundus Rogerius Stoiber, vulgo plenius Edmund Rüdiger Stoiber (natus die 28 Septembris 1941 oppido Oberaudorf) vir publicus Bavariae et sodalis factionis christianae socialis Bavariae (ad litteram: Christiana Socialis Unio - CSU), quae cum Factione Christiana Democratica Germaniae fractione politica in Germania cuniuncta est.
Edmundus Sixtus Muskie, appellatus Ed Muskie (natus familia e Polonia oriunda in  Rumford Cenomannicae die 28 Martii 1914; Vasingtoniae mortuus die 26 Martii 1996), alumnus academiae Batesinae et universitatis Cornellianae, fuit causidicus et politicus Americanus factionis Democraticae.
Iam quinquagenarius erat, cum symbola anno 1925 scripta, lingua Hetthaea qua propinquitate cum linguis Indo-Europaeis coniuncta sit, quaesivit et ipse respondit: Hetthaeam talem testari antiquitatis gradum, ex quo illam aliasque linguas Anatolicas intellegi possit sororitate quadam cum lingua Proto-Indo-Europaea coniunctam esse.
Edmundus Andros (natus Londinii die 6 Decembris 1637; ibidem mortuus die 24 Februarii 1714) fuit Britannicus gubernator Novi Eboraci (1674–1681), Novae Angliae (1686–1689), Virginiae (1692–1697), Terrae Mariae (1693–1694), necnon Sarniae inter insulas Normannicas (1704–1706).
κἄν με φάγῃς ἐπὶ ῥίζαν, ὅμως ἔτι καρποφορήσω,
ὅσσον ἐπισπεῖσαι σοί, τράγε, θυομένῳ."
Philostratus autem, qui de vineis Asiaticis iussu Domitiani excidendis narrat, imperatorem dicit ab oratore Scopeliano legem abrogare suasum esse.
Cum die 8 Septembris 1943 a Germanis Mussolini ut dux Rei Publicae Socialis Italicae restitutus esset, Ciano comprehensus et, iussu Mussolini qui preces filiae pro viro suo repudiavit, post iudicium Veronae die 11 Ianuarii 1944 supplicio affectus est.
Edmundus Randolph (natus Gulielmopoli Virginiae die 10 Augusti 1753; mortuus in Carter Hall prope Millwood Virginiae die 12 Septembris 1813), alumnus Collegii Gulielmi et Mariae et iuris consultus, fuit politicus Americanus, qui gubernator Virginiae fuit ab anno 1786 usque ad annum 1788.
Eckwersheim est commune Francicum 1'377 incolarum (anno 2013) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Editha Ioanna Gassion, appellata Editha Piaf (nata Lutetiae die 19 Decembris 1915; mortua Grassae die 11 Octobris 1963), fuit cantrix, compositor carminum et actrix in pelliculis Francica, quae late habetur maxima Franciae cantrix popularis et una ex stellis culturae Francicae latissime notis.
Regulae articuli undecentum cives recognitionem datorum privatorum suorum recuperari atque simplicius circumiectus iuridiciales fori internationalis reddi petunt, quo fit ut quicumque sit collectionem datorum apertandus, basem iuridicialem propositumque gerendus, tempus collectionis nominandus, de transmissione eius foras Unionis Europaeae nuntiandus.
Ecclesia Orthodoxa Aethiopica
Ecclesia Orthodoxa Antiochena Syrorum
Ecclesia Apostolica Armena
Ecclesia Orthodoxa Coptorum
Ecclesia Orthodoxa Erythraea
Ecclesia Malankara Syro-Orthodoxa
Linguae quibus translaticie hae ecclesiae in liturgia utuntur sunt (Syrica, Coptica, Armenica, Aethiopica.
=== Ultima ===
Reliquo sexto decimo et per totum septimum decimum saeculum opera minora in lucem prodire non desierunt ut illa Excerpta de virtutibus et vitiis  iussu imperatoris Constantini Porphyrogeniti decimo saeculo collecta quae excerpta inedita historicorum Polybii, Appiani, Cassii Dionis etc.
"Metzengerstein," 1832: "Pestis eram vivus—moriens tua mors ero" (Martinus Lutherus)
"A Tale of Jerusalem," 1832: "Intensos rigidam in frontem ascendere canos | Passus erat" (Lucanus)
"Epimanes," 1833:
"Mille, mille, mille,
Mille, mille, mille,
Decollavimus, unus homo!
Eckartswiller est commune Francicum 417 incolarum (anno 2013) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Ad Edemissen etiam vici Abbensen, Alvesse, Blumenhagen cum Klein Blumenhagen, Eddesse cum Klein Eddesse, Edemissen cum Ankensen Berkhöpen atque Oelheim, Eickenrode, Mödesse, Oedesse cum Klein Oedesse, Oelerse, Plockhorst, Rietze cum Klein Rietze, Voigtholz-Ahlemissen, Wehnsen cum Wehnser Horst atque Wipshausen cum Horst pertinent.
Marc Bonel et Danielle‭ ‬Bonel, ‭‬Édith Piaf, ‭ ‬le temps d'une vie, ‭ Éditions de Fallois, ‭‬Paris‭, ‬‬1993,‭
Dominique Grimault et Patrick‭ ‬Mahé, ‭‬Piaf-Cerdan :‭ ‬un hymne à l'amour, 1946-1949, Éditions‭ ‬de la Seine, Lutetiae, ‭‬1993.‭
Louis Valentin, ‭‬Piaf, ‭‬Plon, Lutetiae, ‭‬1993.
Edmundus, vulgo Eamon Martin (Derriae natus die 30 Octobris 1961), alumnus collegii Sancti Patricii apud Manutiam, universitatis Belfastensis et Collegii Sancti Edmundi Cantabrigiensis, est a die 18 Ianuarii 2013 archiepiscopus coadiutor Armachanus et a die 8 Septembris 2014 archiepiscopus in titulo futurus, praecessore Ioanne Baptista Brady.
William Casement, "Political Theory in Aristophanes' Ecclesiazusae", Journal of Thought, 1986ː 64-79
Ephraim David,  Aristophanes and Athenian society of the early fourth century B.C, Lugduni Batavorum, Brill, 1984 Nonnullae paginae apud Guglum librorum Recensio critica
Helene P.
Apud Aristophanem illae elucubrationees comice et satirice referunturː cum enim novae leges a Praxagora latae adhiberi incipiunt difficultates oriuntur
Multi critici Ecclesiazusas non iam inter veteris comoediae fabulas reponunt sed ad mediam comoediam pertinere volunt vel saltem transitionem inter duas formas percipiunt.
Tantum vini habet nemo
Quantum sanguinis effudit."
"Berenice," 1835: "Dicebant mihi sodales, si sepulcrum amicae visitarem, curas meas aliquantulum fore levatas." (Ebn Zaiat)
"Eleonora," 1841: "Sub conservatione formae specificae salva anima." (Raimundus Lullus) et “agressi sunt mare tenebrarum, quid in eo esset exploraturi.”
"Puteus et Pendulum" (Anglice "The Pit and the Pendulum"), 1842:
"Impia tortorum longas hic turba furores
Sanguinis innocui, non satiata, aluit.
Latum est exemplar ecclesiarum Congregationalium a colonis a Nova Anglia in Novum Eboracum migrantibus et tum in "Boreoccidentem Veterem" (Territorium Boreoccidentale), quod Civitates Foederatae per res novas adeptae sunt, nunc civitates Illinoesia, Indiana, Michigania, Ohium, et Visconsinia (et parva Minnesotae regio).
Iamvero accidit ut manuscriptus perditus unicus  fuisse inveniretur : e quo tempore editio princeps fons unicus ad omnes editiones posteriores alicuius textus facta est, ut in Fabulis Hygini, exempli gratia, quae a Iacobo Mycillo curatae anno 1535 Basileae in lucem typographicam prodierant..
Manuale di meteorologia pratica, Milano, Arnoldo Mondadori, 1971
Edmundus Bernacca, La previsione del tempo e i climi della Terra e d'Italia, Brescia, La Scuola, 1972
Harry Milgrom, Il gioco del meteorologo, introduzione di Edmondo Bernacca, Roma, Armando, 1974
Vincentius Serveda et Iesus A.
Nonnulla ex primis collegiis et universitatibus in America, inter quas universitates Harvardiana et Yalensis ac collegia Dartmuthense, Williamsianum, Bowdoinianum, Medioburiense, et Amherstense, omnia a Congregationalistis condita sunt, ut deinde fuerunt collegia Carletonianum, Grinnellianum, Oberliniense, Beloitianum, et Pomonensis.
Cunctos populos, quos clementiae nostrae regit temperamentum, in tali volumus religione versari, quam divinum Petrum apostolum tradidisse Romanis religio usque ad nunc ab ipso insinuata declarat quamque pontificem Damasum sequi claret et Petrum Aleksandriae episcopum virum apostolicae sanctitatis, hoc est, ut secundum apostolicam disciplinam evangelicamque doctrinam patris et filii et spiritus sancti unam deitatem sub pari maiestate et sub pia trinitate credamus.
== Bibliographia ==
Alden Hatch: Edith Bolling Wilson: First Lady Extraordinary, Novi Eboraci 1961, Dodd, Mead & Company
James Giblin, Michele Laporte: Edith Wilson: The Woman Who Ran the United States, Novi Eboraci 1993, Puffin
Sheri Lynn Zuber: Edith Wilson: The Secret President, 1992, Cobblestone March
Lewis L.
=== Rhenanus humanismus ===
Humanismus Rhenanus quoque qui paulo post circa praeclaram universitatem Basiliensem florebat et litterarum Graecarum doctores insignes praebuit inter quos Erasmum, Simonem Grynaeum, Iohannem Oporinum, Sigismundum Gelenium, Beatum Rhenanum etc.
Hanc legem sequentes Christianorum catholicorum nomen iubemus amplecti, reliquos vero dementes vesanosque iudicantes haeretici dogmatis infamiam sustinere ‘nec conciliabula eorum ecclesiarum nomen accipere’, divina primum vindicta, post etiam motus nostri, quem ex caelesti arbitro sumpserimus, ultione plectendos.
== Cursus honorum ==
Annis 1974 - 2008 Stoiber legatus senatus terrae Bavariae fuit et 1978 - 1983 secretarius generalis CSU , ab anno 1982 administer Bavariae in officio praesidis ministrorum Francisci Iosephi Strauß erat; eius successor Maximilianus Streibl eum post mortem Strauß administrem rerum internarum fecit.
Nam Stephani plures editiones principes Graecorum auctorum e manuscriptis Bibliothecae Regiae ediderunt, in primis Robertus Stephanus qui Eusebii Caesariensis Praeparationem Evangelicam et Historiam Ecclesiasticam (1544 et 1546), Dionysii Halicarnassei Antiquitates Romanas (1547), Dionem Cassium (1548), Xiphilinum epitomatorem Dionis Cassii (1551), Appianum (in officina fratris Caroli, 1551), Iustinum Martyrem (1551)...
Circa idem tempus Iuntae, typographi Florentini, et ipsi nonnullas editiones principes  praestiterunt ut anno 1515 Lysistratam et Thesmophoriazusas Aristophanis quae editioni Aldinae deerant, anno 1516 opera Xenophontis pleraque, anno 1517 Vitas Parallelas Plutarchi et Aelium Aristidem...
== Opera selecta ==
Poems of John Donne (1896, editor)
The Mediaeval Stage (2 volumina, 1903)
Early English Lyrics (1907, editor)
Carmina Argentea (1918, poemata)
The Elizabethan Stage (4 volumina, 1923)
Arthur of Britain (1927)
William Shakespeare: A Study of Facts and Problems (2 volumina; 1930)
The Oxford Book of Sixteenth Century Verse (1932, editor)
The English Folk-play (1933)
Sir Henry Lee (1936)
Eynsham Under the Monks (1936)
Sir Thomas Wyatt and Some Collected Studies (1937)
S.
== Praeclara cantica ==
Mon légionnaire ('Legionarius meus', 1936)
Le Fanion de la Légion (1936
Tu es partout ('Ubique es', 1943)
La vie en rose ('Vita rosea', 1945)
Les Trois Cloches (1945)
Hymne à l'amour ('Hymnus amoris', 1949); Marcello Cerdan pugili et sinistro casu aeroplani mortuo dicatus
Padam...
Edmundus (Etmond mac Maíl Coluim), secundus filius Milcolumbi III et secundae uxoris eius Margaritae Scotiae, fuit  cum patruo Donaldo III Rex Scotiae ab anno 1093 usque ad annum  1094 et post brevem regnum consobrini sui Duncan II bis ab anno 1094 usque ad novam depositionem anno 1097.
Hutchinson, "House politics and city politics in Aristophanes", The Classical Quarterly, 2011ː 48-70
Edmond Lévy, "Les femmes chez Aristophane", Ktèma, 1976ː 99-112
Nicole Loraux, Les enfants d'Athéna : idées athéniennes sur la citoyenneté et la division des sexes, Lutetiae, Seuil, 1990 Recensio critica Altera recensio critica
Charalampos Orfanos, "Les femmes, le théâtre et le pouvoir politique dans les Femmes à l’Assemblée d’Aristophane", Pallas, 2018ː 25-37
Rothwell, Kenneth S., Jr.
Ita apud typographum Hieronymum Frobenium prodiere anno 1532 Stobaeus, anno 1533 Diogenes Laertius et Arrianus et Ptolemaeus, anno 1544 Flavius Iosephus ; apud Iohannem Hervagium anno 1533 Euclides et anno 1534 Heliodorus ; apud Iohannem Oporinum anno 1539 Diodorus Siculus (libri 16-20) et anno 1545 Oracula Sibyllina...
=== Aldus Manutius ===
Multi auctores maximi momenti primis tantum annis sedecimi saeculi apud typographum Aldum Manutium, qui Academiam ad linguam Graecam promovendam Venetiis condiderat, in lucem typographicam prodierunt (omitto auctores minores) : Sophocles (1502), Thucydides(1502), Herodotus(1502), Euripides(1503), Xenophontis Hellenica (1503), Demosthenes (1504), Plutarchus (Moralia 1509), oratores Attici et Plato et Pindarus (1513), Deipnosophistae Athenaei (1514).
== Nexus externi ==
Domus Editoria Cascadia, www.cascadiapublishinghouse.com
Ecclesiae Pacis Historicae, www.gameo.org (Global Anabaptist Mennonite Encyclopedia Online)
Non Repugnantia, www.nonresistance.org
Omnis Ecclesia Pacis Ecclesia, ecapc.org
Pacifismus et Non Repugnantia Biblica, www.bibleviews.com
Qui sunt hae ecclesiae pacis historicae?
Antonius (Anglice Anthony) Michael Bourdain (natus Novi Eboraci die 25 Iunii 1956; mortuus ad montem Caesaris Rheni Superioris in Francia 8 Iunii 2018) fuit coquus celebritatis, auctor, documentarianus periegesis, histrio, personalitasque televisificus Americanus, qui partes in spectaculis televisificis de cultura internationali, cibo, et condicione humana tractabat.
Anton/Antonij Stepanovič Arenskij; natus Novogardiae Magnae die 30 Iunii 1861, mortuus propter phthisem in oppido Perkjärvi gubernii Viburgensis, nunc Kirillovskoe regionis Leninopolitanae die 12 Februarii 1906) fuit compositor, clavicen, syntonarius et paedagogus Russicus.
Antonius Pinay (natus in Saint-Symphorien-sur-Coise die 30 Decembris 1891 - obiit in Saint-Chamond die 13 Decembris 1994 centum tres annos natus quo est ergo nemo inter Praesidum Consilli Franciae fere senior adhuc hodie) fuit vir publicus Francicus, a die 23 Februarii 1955 ad usque 1 Februarii 1956 Minister negotiorum externorum ac Praeses Consilii inter Quartam Rem Publicam.
Antonius Ignatius Thaddeus Kępiński (natus Antoni Ignacy Tadeusz Kępiński Dolinae prope Stanisławów Cracoviae 16 Novembris 1918; mortuus Cracoviae 8 Iunii 1972) fuit psychiater et philosophus Polonicus, qui theoriis metabolismi informationis et psychiatriae axiologicae innotuit.
Minister meruit, primo ministro Haroldo Wilson, a cursu publico a die 15 Octobris 1964 ad 4 Iulii 1966, deinde a technologia usque in diem 19 Iunii 1970, rursus ab industria a die 5 Martii 1974 ad 10 Iunii 1975 et ab energia inde usque in diem 4 Maii 1979.
Panizzi Iosepho Mazzini, Londinii anno 1844 exsul, adiuvit; Iosephum Garibaldi ad Angliam progredientem recepit; epistulas crebras Prospero Mérimée et Camillo Cavour intermisit; amicitiam vicecomitis Palmerston et Gulielmi Gladstone primorum ministrorum reclamavit.
Antoninus Guerra (Italice Tonino Guerra) (Fanum Sancti Archangeli natus die 16 Martii 1920; ibidem mortuus die 21 Martii 2012) fuit poeta et pellicularum mythistoriarum scriptor Italianus, qui inter alia notus est, quia multos annos cum illustri moderatore cinematographico Friderico Fellini operam dedit.)
Antonius Guilielmus Amo Afer ab Aximo in Guinea vel breviore cognomine Guinea-Afer (Theodisce Anton Wilhelm Amo, natus circa annum 1703, mortuus post annum 1753, fortasse anno 1784) fuit philosophus ex Gana oriundus, qui plus triginta annos in Germania vixerat et primus Africanus in inclutissimis Academiis Wittenbergensi et Halensi et Ienensi docendi munere functus erat.
Antoninus Paternò-Castello, marchio Sancti Iuliani qui interdum Antonino San Giuliano appellatus est (natus Catinae die 9 Decembris 1852; mortuus Romae die 16 Octobris 1914) fuit Minister Rerum Externarum Italiae a 1905 usque ad 1906 et a 1910 ad 1914.
Antonius Bourdelle accurate  Aemilius Antonius Bourdelle (natus die 30 Octobris 1861 in Monte Albano in praefectura Tarne et Garumna – mortuus est die 1 Octobris 1929 in Le Vésinet in praefectura Evelinis) , discipulus Augusti Rodin, fuit sculptor Francicus.
Browne, natus Monapiae in insula die 29 Novembris 1941, mortuus 13 Octobris 2012 Vasingtoniae (D.C.)), fuit dissignator partium interiorum, inter cuius clientes fuerunt Oprah Winfrey, magnatum mediorum, Andreas Lloyd Webber, compositor musicus, ac Pamela Harriman et Evangelina Bruce, socialitae Vasingtonienses.
Antiquitates Iudaicae (Graece Ἰουδαϊκὴ ἀρχαιολογία) sunt amplum opus historicum a Flavio Iosepho scriptore Iudaeo viginti libris digestum et circa 93 Graece confectum in quo res gestas Iudaeorum a mundo creato usque ad primum bellum Iudaicum, id est annum 66,  lectoribus Graecis et Romanis narrabat.
Antonius Botta Adorno (Italice Antoniotto Botta Adorno aut Antonio Otto Marchese Botta-Adorno, Papiae anno 1688 nobili loco natus; ibidem die 30 Decembris 1774 mortuus) fuit miles et legatus Italianus oriundus e Genua qui apud familiam Habsburgum operam dedit.
Antonius Benn, vulgo longius Anthony Wedgwood Benn, recentius breviter Tony Benn (Londinii natus die 3 Aprilis 1925; ibidem mortuus die 14 Martii 2014), alumnus scholae Westmonasteriensis in urbe natali et mox collegii Novi apud Oxonienses, fuit politicus socialista  Britannicus Factionis Laboris.
Hi gradus varios campos tractant qui ad exsistentiam corpoream, mentis, psychicam, et incorpoream tractant, sicut physica, metaphysica, biologia, psychologia, parapsychologia, religio comparativa, modi sanationis a posteris traditi, salus, intuitus, perceptio extrasensoria, alchemia, meditatio, architectura sacra, symbolismus, et mysticus conscientia status qui ad experentiam unitatis in divinitate pertinet.
Antonius Barber, Baro Barber (natus Denocestriae die 4 Iulii 1920; morbo Parkinson laborante mortuus in Suffolcia die 16 Decembris 2005) fuit rerum politicarum peritus Britannicus factionis Conservativae qui inter alia ab anno 1951 usque ad annum 1974 legatus apud Parlamentum Britannicum fuit.
Antonius Fitzherbert, vulgo Sir Anthony Fitzherbert (natus in oppido Norbury comitatus Derbiensis anno 1470; die 27 Maii 1538 mortuus) fuit iudex et iuris Anglici consultus, cuius opera tam Anglice quam in sermone iuris prudentium Anglonormannica expressa etiam hodie citantur.
Antonius Clemens Theodorus Maria Iosephus Ioannes Evangelista Nepomuk Franciscus Xaverius Aloysius Ianuarius, qui dicitur  bonus (natus die 27 Decembris 1755 - obiit die 6 Iunii 1836 in Pillnitz apud Dresdam), filius Principis Electoralis Friderici Christiani et Mariae Antoniae Walpurgis ab anno 1827 usque ad annum 1836 Rex Saxoniae
Ab anno 2004 pons 2.2 chiliometrorum (Pons Charilaus Tricupes; Graece publice Γέφυρα Χαρίλαος Τρικούπης, vulgo Γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου) Antirrhium cum Rhio et ideo continentem Graeciae cum Peloponneso coniungit.
== Opera ==
1539 : Familiere et brieve exposition sur l'Apocalypse de Sainct Jehan l'apostre Textus apud e-rara
1540 (interpres) : Epistre de Jaques Sadolet cardinal, envoyée au Senat et Peuple de Geneve : par laquelle il tasche lés reduire soubz la puissance de l'Evesque de Romme.
De beata Maria Virgine carmina hexametrica paraphrastica et allegorica composuit; etiam panegyricos victorum et laudes victoriarum Francogallorum eius temporis (Perpinianum captum, 1642; Ludovicus Borbonius Dux d'Enghien Victor, seu Victoria Rocroyensis et Theidonis villa liberata, 1644; Vaticinium de Ludovici XIII victoriis..., aliaque) et comoediam iambicam (Salsulae deditae...).
Crawford), Londini : The Warburg Institute, 1993 Recensio critica
Adela Barreda et Carbonell Manils, «Filología, numismática y prosopografía: La síntesis de Antonio Agustín y Fulvio Orsini», in : XIII Congreso Internacional de Numismática, Matriti: Ministerio de Cultura, 2005 : 59-68.
Antonius Alciatore (praenomine professo Antoine, sed nativo Angelo), Alaxio in Liguria anno 1822 natus, in Francia coquus tiro laboravisse censetur, aut Nicaeae et iuxta Franciscum Collinet(en), aut Massiliae et Franciscum Collinet secutus, apud Hôtel de Noailles sicut plures.
== Praemia ==
1959: Praemium Iuscelinus Kubitschek de Oliveira: moderator A Cantora Careca Eugenii Ionesco
Praemium optimi actoris in pellicula O Contrabaixo, Patricii Süskind (1987-1995)
1989: Praemium Kikito in Festival de Gramado, optimus actor pelliculae Festa
1989: Tropaeum APCA actoris televisivi (Associação Paulista de Críticos de Arte) ob emissionem Ravengar, telenovelae Que Rei Sou Eu?
Antonius Iosephus Dezallier d'Argenville (Francogallice: Antoine Joseph Dezallier d'Argenville natus die 1 Iulii 1680 in Lutetia - mortuus die 29 Novembris 1765), fuit studiosus zoologiae, malacologiae, conchologiae, historiae natualis et historiae artium Francicus.
Cum pars occidentalis et discordia interna et hostium incursionibus (ut puta annis 410 et 455, ubi Visigothi sive Vandali Romam populati sunt) paulisper dilaberetur nec auxiliis annis 441, 452, 456, et 468 ab orientis imperatoribus missis servari posset, pars orientalis, quae erat rebus oeconomicis validior, stabilis permanuit.
Cum Delvigio et Puškinio etiam Gulielmus Küchelbecker in Lycaeo studebat, qui amico suo carmen O Delvig, Delvig scripsit)  Anno 1820 Sophiam Michaelis filiam Saltykovam (Russice Салтыкова) nupsit domusque eorum salon litterarum in Petropoli celebris factus est.
Antonius Hopkins, vulgo plenius Philip Anthony Hopkins (natus die 31 Decembris 1937 in oppido Margam iuxta Port Talbot Glamorganensis comitatus), alumnus Collegii Artium Musicae et Scaenicae Cambrici et Regalis Academiae Artis Scaenicae, est celeber actor Cambricus, qui postea civis Americanus factus est.
Sautel 2015, 'Discours et récits dans les Antiquités Romaines de Denys d’Halicarnasse : différents niveaux d’énonciation', Pallas, 97 : 51-67 Hic legere potes
Clementia Schultze, 'Authority, originality and competence in the Roman Archaeology of Dionysius of Halicarnassus', Histos 2000.
== Bibliographia ==
Maria Bustillos, "Bourdain Confidential" (15 Iulii 2018) apud Popula
Tim Hayward, "Anthony Bourdain obituary" in The Guardian (9 Iunii 2018)
Edward Helmore, "‘I am lonely’: controversial book reveals Anthony Bourdain's final days" in The Guardian (1 Octobris 2022)
Leena Trivedi-Grenier, "Anthony Bourdain" in Victor W.
== Opera ==
Summa theologica (Venetiae, 1477; Veronae, 1740);
Pars 1, Nürnberg : Anton Koberger, 1477, digital
Pars 2, Nürnberg : Anton Koberger, 1477, digital
Pars 3, Nürnberg : Anton Koberger, 1478, digital Straßburg : Johann Grüninger, 1496.
Cum creavisset et partem catalogi ederet, collectionibus Ephemerotecae maiorem gravitatem scientificam dedit et diversis nationibus Ephemerotecae laborem monstravit in periodici expositione internationali in Colonia Agrippina acta anno 1928 acta et in Hibero-Americana expositione anno 1929 in urbe Hispalensi acta.
Iohannes Kuschel 1846, De fontibus et auctoritate Dionysii Halicarnassei in primo Antiquitatum Romanarum libro, dissertatio Breslaviensis
Paulus Marius Martin 1969, « Le dessein de Denys d’Halicarnasse dans les Antiquités Romaines et sa conception de l’histoire à travers sa préface du livre 1 », Caesarodunum, 4 : 197-209.
Praeterea sibi persuasum habebat de rebus Romanis Romanos auctores optime scire : itaque veteres annales (Fabius Pictor, Cincius Alimentus, Valerius Antias, Calpurnius Frugi, Licinius Macer, Gnaeus Gellius, Aelius Tubero…) et antiquarios Romanos (Cato Maior, Varro…) accurate perlegit.
Multos itinera studiorum maxime causa peragravit, itaque haud paucos Vivae Latinitatis conventus adivit in quibus commentationes Latine exaratas numquam non habuit, imprimis eis Lugduni (1959), Romae (1966), Avennionis (1969), Bucarestae (1970), Lovanii (1971), Amstelodami (1973).
Hic legere potes
Aemilius Gabba 1996, Dionigi e la storia di Roma arcaica, Bari : Edipuglia ISBN 88-7228-159-8
2000: Roma arcaica : storia e storiografia, Romae ISBN 88-87114-68-4
Anuca Delcourt 2003, 'Denys d'Halicarnasse, historien de la Grèce ?
Quod vocabulum Iacobus Maritain, philosophus Catholicus Francicus, anno 1953 definivit "strenuum certamen contra omnia quae nos de Deo commoneant." Robertus Flint, professor divinitatis in Universitate Academica Edinburgensi, Anti-Theistic Theories ('Rationes Antitheisticas'), acroasim The Baird Lecture rite appellatam, anno 1877 habuit, cuius verba anno 1894 edita sunt.
Recensiones criticae per Iacobum Poucet, Folia Electronica classica 9 (hic legere potes), per Isabellam Cogitore, L'antiquité classique, 76 : 291-292 (hic legere potes), per Nicolaum Wiater, Bryn Mawr Classical Review 10.46 (hic legere potes)
Fragments d’historiens grecs : autour de Denys d’Halicarnasse.
Manifestum porro est Amonem initio in servitutem abductum esse, cum ex annalibus Brunsvigo-Guelpherbytanis satis appareat eum in Ducis aula famulum cubicularium fuisse: ‘Antonius Guilielmus Amo, ille Maurus, inter Ducis famulos [...] in castello habitans’ (anno 1721) et ‘Maurus, Antonius Guilielmus, serenissimi Ducis cubicularius’ (anno 1725).
Antonius Quintinus Fouquier de Tinville (natus mense Iunio 1746 in Hérouel, praefectura Axona; supplicio affectus est Lutetiae die 7 Maii 1795) fuit vir publicus Francicus inter Rerum Francicarum eversionem fuit apud Tribunal Revolutionarium accusator publicus (Accusateur Public) inter tempus quod dicitur Terroris Regimen .
Antonius Grabowski (Polonice: Antoni Grabowski) natus 11 Iunii 1857, mortuus 4 Iulii 1921 Varsoviae, Polonicus ingeniarius chemicus, cuius agnomen pater poëtices Esperanticae; studium illius linguae post Lingua Internationalis editionem incepit et primus homo qui Esperantice cum Zamenhof locutus est.
Ioannes Antonius Burgess Wilson (natus John Burgess Wilson Harpurhey in Lancastriensi comitatu Angliae die 22 Februarii 1917; mortuus cancro pulmonis St John's Wood Londinii die 22 Novembris 1993), qui res nomine Anthony Burgess usitate publicavit, fuit scriptor mythistoriarum, criticus litterarum, compositor, scriptor libellorum, scriptor scaenicus, commentator, scriptor peregrinationis, interpres, linguista, et educationalista?
Ilerdensis : sic inscripta est secunda pars libri Fulvii Ursini Familiae Romanae quae reperiuntnr in antiquis numismatibus In quo libro Antonius Augustinus historiae triginta nobilium gentium Romanarum antiquarum ordine alphabetico digestarum (a gente Acilia usque ad gentem Pompeiam) studuit dum cognomina variorum ramorum et magistratus et triumphos et ceteras res gestas ab historicis vel titulis lapidibus inscriptis de unaquaque earum traditas recenset.
== Nexus externi ==
Situs publicus
De cenis privatis
"Dinner at Antoine's" apud Old New Orleans
Connie Gentry, "Antoine’s Restaurant" (2013/2020) apud New Orleans Historical
Ivy Johnson, "The Antoine’s Restaurant Collection Serves Up a Taste of History" (3 Novembris 2023)
Debi Lander, "Antoine's: 175 years of New Orleans history" apud Luxe Beat Magazine
Jack Lane, "Antoine’s restaurant: History in butter" (16 Novembris 2020) apud ViaNolaVie
Joseph B.
Les pages 387 à 532 constituent un chapitre titré Essai sur l'histoire naturelle des fossiles qui se trouvent dans toutes les provinces de France, qui constitue la traduction corrigée et augmentée du catalogue qu'il avait publié en latin en 1751 sous le titre Enumerationis fossilium, quae in omnibus Galliae provinciis reperiuntur, tentamina.
Anton Semenovyč Makarenko; natus in urbe Belopol'e, seu nunc Bilopillja, tunc gubernii Charcoviensis Imperii Russici, nunc regionis Sumensis Ucrainae die 13 Martii 1888, mortuus in Golicyno prope Moscuam die 1 Aprilis 1939) fuit paedagogus et scriptor Ucrainicus Sovieticus.
Septimo saeculo, cum plures  provinciae orientales Imperii Romani (inter quas Palaestina, Syria, Mesopotamia, Aegyptus), Imperatore Heraclio devicto, et saeculo octavo tota Hispania sub ditionem Arabum cecidissent, antlitrochi, quibus Arabes nomen Syriacum noriae dederunt, in usu remanserunt.
Qui duas formas liturgiae Romanae ante saeculum nonum celebratae distinxit, stationalem nempe, cui papa praefuerat, necnon paroecialem, cui presbyteri; sacramentaria Romana antiquissima, de more Leonianum, Gelasianum Hadrianumque nuncupata, haud temporibus Leonis Magni, Gelasii et Hadriani, prout antea communiter credebantur, sed tardius composita esse monstravit; editionem criticam tractatuum Leonis Magni curavit.
Amo dissertationibus suis placita Ioannis Lockii et Renati Cartesii repetens strictam et distinctam separationem mentis ac corporis postulat: mentem humanam esse extra omnem corporis dolorem, qua de causa cruciatus vel violentia efficere non possint, ut mens quovis dolore afficiatur; mentem igitur, cum ab omnibus rebus corporeis separata sit, ultra condiciones et vitia corporis (v.g.
Tiguri: apud Christophorum Froschouerum, 1562 Textus
Editiones operum recentiores
1641 : Ad nobilem Britannium, or An abstract for Englands royall peeres Recensio Michiganensium
1851 : Robert Potts, ed., The Huntyng and Fynding Out of the Romish Fox, by Wyllyam Turner.
Tobol'skaja gubernija)  erat pars administrativa Russiae (Imperii Russici, Rei Publicae Russicae et Russicae Sovieticae Foederativae Socialisticae Rei Publicae), in Siberia Occidentali sita, quae annis ab 1796 ad 1919 exsistebat (praedecessores enim habens gubernium Siberiense, anno 1708 creatum et interdum gubernium Toboliense nominabatur, atque praefecturam Toboliensem, anno 1782 formantem).
Quod ad musicam reggaeanam attinet, multi loqui iam audiverunt de Edmundo Grant, cantore per totum mundum noto propter suas cantinelas "I don't wanna dance" et "Gimme hope, Joanna, gimme hope" ('Saltare nequeo' et 'Da mihi spem, Ioanna, da mihi spem'), praeter alias multas, qui in Guiana natus est.
Gualtherius Leake (natus in Albermarle County Virginiae die 25 Maii 1762; mortuus  in Monte Salute  die 17 Novembris 1825), causidicus, fuit rerum politicarum peritus Americanus factionis Democraticae Republicanae, qui inter alia ab anno 1822 usque ad annum 1825 Mississippiae gubernator fuit.
Tavričeskaja gubernija) fuit pars administrativa Imperii Russici, in Crimaea (Chersoneso Taurica) atque in terris ad eam in septentrione adiacentibus sita, metropolim habens Sympheropolim, anno 1802 creata et paulo post dissolutionem Imperii Russici iam in Re Publica Sovietica Foederativa Socialistica Russica anno 1921 abolita.
Gualterius Cronkite (natus Fani Sancti Iosephi in oppido Misuriensi die 4 Novembris 1916; mortuus Novi Eboraci die 17 Iulii 2009) fuit praeco televisorius qui nuntios in programmate vespertino dictitavit apud emittorem CBS annis ab 1962 ad 1981.
Civitates Africa Australis, Beninum, Botswana, Erythraea, Gambia, Gana, Kenia, Liberia, Malavia, Nigeria, insulae Comorianae, insulae Seisellenses, Sudania, Sudania Australis, Zambia, Zimbabua praesides habent qui regimina ipsi conducunt: quorum nomina in pagina "Duces civitatum Africanarum hodiernarum" reperis.
E lectura libri A new booke of spirituall physik Ioannes Strype (Cranmeri biographus) Turnerum auctorem Protestantem compendiosius aestimavit: "Vir facundissimus, monita consiliaque sua sub sermone lepido et iucundo introducebat." A recentioribus, operis A New Herbal studentibus, pater artis botanicae Britannicae censetur.
Gualterus Disney, vulgo praenominibus plenis Walter Elias sed saepius Walt Disney (Sicagi die 5 Decembris 1901 natus;  Angelopoli cancro pulmonum die 15 Decembris 1966 mortuus) fuit illustris cinematographicus moderator, conductor, scriptor, vocis actor, animator, negotiator, et philanthropista Americanus creator Michaelis Musculi, qui multa Praemia Academiae abstulit.
Civitates Foederatae Americae civitatesque Aequatoria, Argentina, Bolivia, Brasilia, Chilia, Columbia, Costarica, Cuba, res publica Dominicana, Guatemala, Honduria, Mexicum, Nicaragua, Panama, Paraguaia, Salvatoria, Surinamia, Uruguaia, Venetiola praesides habent qui regimina ipsi conducunt: quorum nomina in pagina "Duces civitatum Americanarum hodiernarum" reperis.
Gualterus Scheel (Theodisce: Walter Scheel, natus die 8 Iulii 1919 in Höhscheid, mortuus die 24 Augusti 2016 in Bad Krozingen) vir publicus Factionis Democraticae Liberalis Germaniae erat, qui quartus Praeses Foederalis rei publicae Germaniae ab anno 1974 usque ad annum 1979 fuit.
Guido, vulgo Guy de Maupassant (natus in Castello Miromesnil iuxta Tourville-sur-Arques die 5 Augusti 1850; Lutetiae die 6 Iulii 1893 mortuus) fuit scriptor Francicus saeculi undevicensimi, qui, socius scholae naturalismi, mythistorias fabulasque breves (vel diegemata) modo realistico et saepe pessimistico confecit.
in urbe eius Odessa) natos sunt Anna Achmatova, Isaac Babel', Damianus Bednyj, Sergius Bondarčuk, Carolus Ephrussi, Nicolaus Gamaleja, Georgius Gamov, Leo Ginzburg, Eugenius Kibrik, Alexius Kručënych, Petrus Leščenko, Georgius Olesza, David Rjazanov, Petrus Schmidt, Nicolaus Sklifosovskij, Iosephus Tronskij, Leo Trotski, Leonidas Utësov, Andreas Wyszyński etc.
Inter homines notos, in gubernio Catharinoslaviensi natos, sunt Leonidas Brežnev, Antonius Čechov, Vsevolodus Garšin, Nestor Makhno, Sergius Prokof'ev, Alexander Ptuško, Michael Rodzjanko, Ioannes Satunovskij, Clemens Vorošilov, Andreas Ždanov etc.
meridiano sitae sunt apud oppidum Santiagonis praeteriebante vel ad 200 leugas versus Austrum, vel ad oppidum Chinchae:

Capitulatio non accurata erat quia duos terminos non concordantes signavit ad austrum: ducentae leugae ad 9º57' latitudinis meridinalis adveniebant, et Chincha quod ad 13º29' latitudinis meridionalis.