aimgo/CorpusTrinum huggingface dataset:
Liber eius Awakenings (1973), narratio autobiographica suorum conatuum ad aegros encephalitem lethargicam patientes adiuvandos ut proprium munus neurologicum recuperarent, ad pelliculam eiusdem nominis anno 1990 accommodata est, Robino Williams et Roberto De Niro primas partes agentibus, quae nominationem Praemii Academiae accepit.
Olavus Palme, vulgo plene Sven Olof Joachim Palme (natus Holmiae die 30 Ianuarii 1927; ibidem necatus est die 28 Februarii 1986) fuit illustris rerum politicarum peritus Suecicus et ab anno 1969 usque ad annum 1976 et ab anno 1982 usque ad mortem Sueciae primus minister ac praeses Factionis socialis democraticae.
Oloris cantus sive cygnea cantio est locutio figurata e loco Platonici Phaedonis ducta, ubi Socrates sese cum oloribus, Apollinis avibus, comparat, dicens eos, morte appropinquante, futurorum praescienta a deo donatos, plura atque pulchriora canere, quam in cetera vita quia felicitatem eos opperientem senserunt.
Gulielmus Olavus, vulgo William Olaf, Stapledon (natus Seacombe prope Wallasey in Cestrensi comitatu Angliae die 10 Maii 1886; mortuus Caldy in proximo eiusdem comitatus die 6 Septembris 1950) fuit philosophus, scriptor mythistoriarum de rebus futuris, auctor librorum commentariorum, et poeta Anglicus.
Olaus Gulielmi filius Wormius (Danice Ole Willumsen Worm, natus die 13 Maii 1588 Aarhusiae, mortuus die 31 Augusti 1654 Hafniae), fuit medicus, archivarius, naturae speculator et philosophus Danicus, conditor archaeologiae Danicae, magister artium humaniorum et professor in Academia Hafniensi.
Fabula antiquitus late vulgabatur Sophoclem, cum unus e filiis eum tamquam ob longaevam aetatem mentis non iam compotem iuribus privare vellet, nihil aliud quam apud iudices primum stasimon Oedipodis Colonei cecinisse atque statim absolutum magna pompa adclamantium et admirantium domum redisse.
E domo Harfagerorum, Turgonis Olai filii filius et Haraldi Pulchricomi pronepos, ab Estis piratis nuper natus cum matre raptus est, ubi ut servi sex annos vixerunt; postea Novogardiae et Kioviae apud Vladimirum Magnum educabatur et miles eius erat; necnon Poloniam et Hiberniam visitavit.
In planitie elata Viluica territorii Crasnoiarensis incipit et per planitiem elevatam Sibiriae Mediae in Re Publica Sacha (Iacutia) fluens, 2292 chiliometra patet et in sinum Olenecensem maris Lapteviorum oceani Glacialis Septentrionalis per delta magnum (cuius area 475 chm2) effunditur.
Olavus Ragnar Grimi filius (Islandice Ólafur Ragnar Grímsson, natus in Ísafjörður die 14 Maii 1943), alumnus universitatis Mancuniensis in Anglia, deinde professor scientiae politicae apud universitatem Islandiae, praeses Islandiae ab anno 1996 usque in 2016 meruit, seriei praesidum quintus.
Oldenburgum vel Oldenburg nomen est 

locorum
Ducatus Oldenburgensis, ab anno 1815 Ducatus Magni
Rei Publicae Oldenburgensis (1918 - 1946)
Oldenburgi urbis in Saxonia Inferiore
Oldenburgi oppidi in Holsatia
Oldenburgi oppidi in Indiana (Civitates Foederatae)
regionum
Circulus Oldenburgum in Saxonia Inferiore situs
et 

hominum
Sergius Theodori filius Oldenburg, orientalista Russicus et Sovieticus (1863 - 1934).
Oleoductus (-i, m.) vel Udrigium (-ii, n.) (alia nomina: Oleductus, Oleoductum, Uduluctum, Udrugium, Udrugium Castrum) (Italiane: Origgio) est oppidum Italiae et municipium, circiter 7 400 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Varisiensi situm.
Of Plimmoth Plantation ('De Plimmuta deducta' vel 'De plantario Plimmutensi') est liber per multos annos a Gulielmo Bradford gubernatoris colonici de historia deductionis Plimmutae Coloniae in Nova Anglia factus, auctoritas singula et plenissima narrationis Peregrinatorum primorumque coloniae ab eis conditae annorum, atque ad ultimum unum ex fundamentalibus litterarum historiaeque Civitatum Foederatarum instrumentis.
Inter quae ecce: »Les Feuillées, pensées et maximes« (1862); »Victor Hugo« (1863); »Souvenir de Rome« (1865); »Jours de solitude« (1869); »Heures de philosophie« (editio nova 1881); »Remo; souvenir d'un frère« (1880); »Lettres à José« (post mortem 1884).
Oliverius, vulgo Oliver Ames (natus in Easton die 4 Februarii 1831; ibidem mortuus die 22 Octobris 1895), politici Oakes Ames filius et magister offinarum, fuit politicus  Americanus factionis Republicanae, qui ab anno 1887 usque ad annum 1890 Massachusettae gubernator fuit.
Inveniuntur in appendicibus multorum librorum horarum mediaevalium, ubi saepe et redditur verbis et imaginibus legenda narrans Bernardum quondam a diabolo rogatum si novisset versus psalterii per quorum recitationem cottidianam certe homo salvaretur, respondisse se cottidie recitare psalterium totum; diabolum deinde octo illos versiculos invitum ei tradidisse.
Morbi, qui oedema perficiant, possunt esse:

Insufficientia venosa
Insufficientia cordis
Nonnulli morbi renium
Multitudo proteinorum sanguineorum diminuta
Morbi iecoris
Morbi pulmonum graviores
Etiam tractatio medica oedemata perficere queant, per exemplum 

Liquor per catheterem intravasalem excessive administrando
Tableau Économique), Adamus Smith, philosophus, auctor Inquisitionis de Natura et Causis Divitiarum Civitatum, David Ricardo, financista, et Ioannes Stuart Mill, philosophus quoque, hodie noncupati nobis oeconomistae classici, acres critici fuerunt systematis commercialis mercantilisti, cuius finis erat invalescere potestatem civitatis.
In iugo Muroico (quod pars planitiei montanae Palmarii Olecmensis est) oritur, circiter 1436 chiliometra patet, inter iugum Palmarium et planitiem montanam Palmariam transit, postea sub planitiem montanam Aldanicam fluit et in Lenam flumen (cuius accola dextra est) effunditur.
Olaga (-ae, f.) (alia nomina: Aulacum) (Italiane: Valdaora; Theodisce: Olang) est municipium Italiae, circiter 3 050 incolarum, in Regione Tridentino-Alta Athesia/Tirole Meridionali et in Provincia Libera Bauzanensi (Alta Athesia/Tirolis Meridionalis) situm.
Oleastra (-ae, f.) seu Agugliastra (-ae, f.) (alia nomina: Ogullastrum, Barbaria Trigonia) (Italiane: Ogliastra; Sarde: S' Ogiastra/Barbagia Trigònia/Ozzastra) est historica ac geographica terra Italiae, sub-regio Sardiniae et pars Barbariae.
Michel Fartzoff, "Œdipe Roi: le tragique et le texte théâtral", Pallas, 2010ː 299-309
"̪Pouvoir, destin et légitimité chez Sophocle : d'Œdipe Roi à Œdipe à Colone" in Actes du 8ème colloque de la Villa Kérylos à Beaulieu-sur-Mer les 3 & 4 octobre 1997, 1998ː 85-99
Egon Flaig, Ôdipus.
Illud quoque notatu est dignum, quod Wormius medicinam Hafniae professus etiam illis annis, cum pestilentia Hafniam usserat (1625/26, 1629, 1636/37, 1654), in urbe moratus est civibus suis medendi atque opitulandi gratia, quamquam Dorotheam Susannamque uxores servare non potuit et pestis bubonica anni 1654, qua quindecim fere milia hominum Hafniae perierant, ipsius mortem acceleravit.
Oḍiśā (scriptura Devanagari ओडिशा; lingua Orissensi ଓଡ଼ିଶା vel ଓଡିଶା, Oḍiśā, Oṛiśā), Latine (et olim Anglice) sive Orissa est civitas Indica circiter 41 947 358 (anno 2011) incolarum.
Olbia (-ae, f.) vel Terra Nova (alia nomina: Fausania, Phausania, Civita, Terranova Phausania, Olvia et Olbi) (Italiane: Olbia; Sardice: Terranoa) est Urbs Italiae et municipium, circiter 58 820 incolarum, in Regione et insula Sardinia ac in Gallura historica ac geographica terra situm, et caput, cum Templo, Provinciae Olbiensi-Templensi.
Sic nunc manent:

Regio Transtagia
Limes Tagi
Azambuja
Regio Centrum
Occidens
Arabriga
Arruda Vinorum
Cadavalum
Laurinius
Sobralum Montis Agratii
Turres Vitreae
Regio Olisipo
Magna Olisipo
Amatoria
Cascales
Laures
Mafra
Odivelae
Oeirae
Olisipo
Selenopolis
Villa Franca Xirae
Hyginus mythographus haec de Oenomao refert:

Oenomaus Martis et Asteropes Atlantis filiae filius habuit in coniugio Euareten Acrisii filiam, ex qua procreauit Hippodamiam, virginem eximiae formae, quam nulli ideo dabat in coniugium quod sibi responsum fuit a genero mortem cavere.
Biennio Gissae peracto animus Wormii magis ad medicinam inclinabat, propter quod Argentoratum petiit anno 1607, ut ibidem per trimestre medicinae iaceret fundamina, eodemque anno Basileam venit studia medicinae ibi perrectum, ubi medicum et botanistam Casparum Bauhinum amiciorem sibi conciliavit.
79–96
Ainit Snir, Dani Nadel, Iris Groman-Yaroslavski, Yoel Melamed, Marcelo Sternberg, Ofer Bar-Yosef, Ehud Weiss, "The Origin of Cultivation and Proto-Weeds, Long Before Neolithic Farming" in PLOS One (22 Iulii 2015)
Ainit Snir, Dani Nadel, Ehud Weiss, "Plant-food preparation on two consecutive floors at Upper Paleolithic Ohalo II, Israel[nexus deficit]" in Journal of Archaeological Science vol.
Inter malas herbas eminebant species Galium tricornutum et Lolium temulentum, cuius origo antehac incertus erat; etiam repertae sunt quaedam hodie inter malas herbas comprehensae sed partim edules, Chenopodium album, Malva parviflora,  Notobasis syriaca, Alopecurus utriculatus sive A.
Ollanta Humala, vulgo plene Ollanta Moisés Humala Tasso (Limae natus die 27 Iunii 1962),alumni Scholae Militaris iuxta Chorrillos et Pontificiae Universitatis Catholicae Peruvianae, olim praeside Alberto Fujimori rerum novarum cupidus, est politicus qui die 5 Iunii 2011 Peruviae praeses electus est.
Oenomaus (Οἰνόμαος) in mythologia Graeca fuit Martis filius, Elidis et Pisae rex, Asteropae maritus atque Hippodamiae pater; qui, cum ex oraculo se a genero interfectum iri didicisset, et filia tamen a multis procis ob formae praestantiam ambiretur; curule certamen procis proposuit, eâ lege, ut filia victori in matrimonium cederet, victus mortem subiret.
Oltingue (Germanice Oltingen) est commune Francicum 733 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Odessa nominatur:

Odessa, urbs Ucrainae
In Canada:

Odessa (Ontario)
Odessa (lacus), Lacus in Ontario
Odessa (Saskatchewan)
In CFA:

Odessa (Delevaria)
Odessa (Florida)
Odessa (Minnesota)
Odessa (Missuria)
Odessa (Nebrasca)
Odessa (Novum Eboracum)
Odessa (Texia)
Odessa (Vasingtonia)
Vide etiam:

Odessus, urbs Bulgariae
Districtus Olisiponensis in inferioria sedecim municipia sive concilia dividitur:

Usque ad annum 2002, districtus in Regione Olisiponis et Vallis Tagi (Luse: Lisboa e Vale do Tejo) omnino inserebatur, cuius praecipuum nucleum constituebat; dividebatur in duas subregiones, Magnam Olisiponem (Grande Lisboa) et Occidentem (Oeste), adhuc municipium in Limite Tagi (Lezíria do Tejo) possidens.
Saeculis vicensimo et uno et vicensimo, ludi Olympici mutati sunt aliquibus renovationibus, quae ludis certaminum copiam et varietatem addiderunt, exempli gratia

ludi hiberni anno 1924 instituti athletismo glaciali et nivali dedicati,
ludi paralympici anno 1960 (aestivi) et anno 1976 (hiberni) instituti athletis debilitationibus physicis praeditis dedicati,
Olympia iuventutis anno 2010 orta ad athletas vicesimo anno minores pertinentia.
Olisiponensis (Lusitane Distrito de Lisboa) est pagus Portugalliae  paene totus ad veterem Extremorum Durii provinciam pertinens (exceptis consiliis Azambujae (Luse: Azambuja) et Villae Francae Xirae (Vila Franca de Xira) ad Ripam Tagi pertinentibus), qui septemtrione districtum Colliponis, oriente districtum Scalabis, meridie Caetobrigae districtum, et occidente Oceanum Atlanticum tangit.
In Graecia, quidam ludi nomine Olympiorum Zappeanorum anno 1859 celebrati sunt, suadente Panagiota Sutso poeta, Euangele Zappa philanthropo praesertim adiuvante, mercatore e stirpe Graeco ortus divitissimus, qui pecuniam ad antiquum Stadium Panathenaicum reficiendum prope Athenas praebuit.
=== Asia Orientalis ===
Sinae, Corea, et Iaponia sunt humidiores et temperatiores quam adiacentes Siberia et Asia Media, et sunt loci densarum silvarum temperatarum arborum coniferarum, latarum foliorum, et mixtarum, quae nunc plerumque in regionibus montanis inveniuntur, cum terrae humiles ubi habitant permulti homines, et pelves fluviales ad impensum agriculturae vitaeque urbanae usum conversae sunt.
== Quemadmodum patretur ==
Civitates socialisticae, quae exemplo Sovietico innixae erant, dispositionem centralem adhibuerunt, etiamsi minoritas velut Iugoslavia quendam socialismi gradum mercatus instituisset (in propria operariorum administratione, quae dicebatur; Serbocroatice radničko samoupravljanje).
Historia omnes actus humanos et evolutiones oeconomicas quae iam acciderunt investigat, ex perspectiva civitatis cuiusdam, vel populi, vel regionis geographicae
Sociologia omnes actus humanos et evolutiones oeconomicas quae iam acciderunt investigat, ex perspectiva institutionis cuiusdam humanae, sine respectu civitati, aut regioni, aut populi.
Oddo Sabaudiae (natus circiter inter annos 1010 / 1020 – obiit inter annos 1056/ 1060), secundus filius Humberti I Sabaudiae, fuit post mortem fratris eius Amadei I Sabaudiae annum 1051 usque ad mortem eius Comes Sabaudiae, Augustae Praetoriae, Maurianae.
Gardiner, Samuel Rawson (1886), History of the Great Civil War, 1642–1649, Longmans, Green, and Company 
Gardiner, Samuel Rawson (1901), Oliver Cromwell, ISBN 1417949619 
Gaunt, Peter (1996), Oliver Cromwell, Blackwell, ISBN 0631183566 
Hirst, Derek (1990), "The Lord Protector, 1653-8", in Morrill, John, Oliver Cromwell and the English Revolution, Longman, ISBN 0582016754 
Kenyon, John; Ohlmeyer, Jane, eds.
Octavius Farnesius, vulgo Ottavio Farnese (natus Valentani die 9 Octobris 1521; Placentiae die 18 Septembris 1586 mortuus), filius  Petrus Ludovicus Farnese et nepos papae  Pauli III, fuit secundus Dux Parmae et Placentiae et   Castri ab anno 1586 usque ad mortem.
Odoacer aut terras agrestres aut partem exactorum vectigalium Germanis immigrantibus (praecipue Herulis, Sciris et Thuringiis) dono dedisse videtur, etsi leges Romanas ius dicendi atque vectigalia exigendi et etiam administrationem senatumque, qui videlicet deposito ultimo imperatore speravit se iterum plus valiturum esse, intactas provivere permisit.
Olbia potest:

Olbia (Francia):
Olbia (Italia), urbs Italiae in regione Sardinia et caput Provinciae Olbiensis et Templensis; incolae Olbiae haec Olbienses nuncupantur;
Olbia (Libya):
Olbia (Turcia) postea Nicomedia, urbs Bithyniae; incolae Olbiae haec Olbiani nuncupantur.
Usque ad annum 2002, districtus in Regione Olisiponis et Vallis Tagi (Luse: Lisboa e Vale do Tejo) omnino inserebatur, cuius praecipuum nucleum constituebat; dividebatur in duas subregiones, Magnam Olisiponem (Grande Lisboa) et Occidentem (Oeste), adhuc municipium in Limite Tagi (Lezíria do Tejo) possidens.
== Bibliographia ==
Adamson, John (1990), "Oliver Cromwell and the Long Parliament", in Morrill, John, Oliver Cromwell and the English Revolution, Longman, ISBN 0582016754 
Adamson, John (1987), "The English Nobility and the Projected Settlement of 1647", Historical Journal 30 (3) 
BBC staff (3 Octobris 2014), "The Execution of Charles I", BBC Radio 4—This Sceptred Isle—The Execution of Charles I., BBC Radio 4 
Carlyle, Thomas, ed.
Offendorf  (Germanice  ) est commune 2139 incolarum (anno 2008) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Praeterea, ut gradus usurarum vehementer deminuatur, suasit, nam, cum collocationes pecunias antea depositas non poscat, insipientis esse putavit usuris altis homines ad condendas pecunias illicere: usuris enim deminutis fore, ut divitiae ex hominibus usuris viventibus ad actores consumendi cupidiores transferrentur; ita consumptionis et appetitionis et occupationis gradus notabiliter auctum iri; enimvero humili usurarum gradu etiam collocandi voluntatem susceptorum augescere.
Bodin, "Le meurtre de  Laïos dans « Œdipe–roi »", Revue des Études Grecques, 1936ː 77-86
Lucien Bordaux, "Œdipe Roi et l'illusion des mots", Littératures, 1997ː 193-208
Jean Carrière, "Ambiguïté et vraisemblance dans Œdipe-Roi", Pallas.
Part VII, The Oedipus coloneus, Lugduni Batavorum, Brill, 1984 Nonnullae paginae apud Guglum librorum
''Sophoclis Oedipus in Colono cum scholiis vetustis et suis commentariis tum emendatior edita tum explanatior ab Carolo Reisigio Thuringo, Ienae, 1822.
Theologia Oecumenica, commentatio theologica quaestionum inter denominationes controversiarum
Patriarcha Oecumenicus, titulus Patriarchae Constantinopolitani, vide etiam: Patriarchatus Oecumenicus Constantinopolitanus
Conventus oecumenici, notio varios ecclesiarum conventus ad pacem, iustitiam conservationemque creationis fovendam complectens
L’Orient élégiaque de Gallus à Ovide et ses suites néroniennes", Dictynna, 2012
Roger Goossens, "Le suicide d'Oenone (Quintus de Smyrne, 10, 411-488)", Revue belge de Philologie et d'Histoire, 1932: 679-689
Marc Vandersmissen, "L’OEnone ovidienne : un personnage parthénien ?", Revue des Études Anciennes, 2013: 509-520
"Hélène ou OEnone ?
Revue d'études antiques, 1956ː 5-14
Effie Coughanowr, "Philosophic Meaning in Oedipus Rex",  L'Antiquité Classique, 1997ː 55-74
Georges Daux,	"Œdipe et le Fléau (Sophocle, Œdipe roi, 1-275)",  Revue des Études Grecques,  1940ː 97-122
Stephanus Esposito, "Sophocles: Oedipus Tyrannus (Οἰδίπους Τύραννος)" in The Encyclopedia of Greek Tragedy, Wiley, 2013.
Duae species quae insigniter in America Septentrionali habitant sunt Ochotona princeps, plerumque in montibus Civitatum Foederatarum occidentalium et Canadae maxime meridianae et occidentalis, et Ochotona collaris Columbiae Britannicae septentrionalis, Iuconi, Territoriorum septentrio-occidentalium occidentalium, et Alascae.
Keynes in scriptis et sermonibus post secundum bellum mundanum habitis ad commendationes politicas a theoria generali profectas reversus suasit plenum occupationis gradum ex alto publicarum et partim publicarum collocationum gradu fieri: alto enim collocationis gradu tantus effici oeconomiae reditus, qui satis sit ad emendam productionem totam in mercatum prolatam.
Octoechos (Graece ὁ Ὀκτώηχος < ὀκτώ 'octo' + ἦχος 'sonus, modus' echos appellatus; Slavonice Осмогласие < о́смь 'octo' + гласъ, Glagolitice ⰳⰾⰰⱄⱏ 'vox', 'sonus') est ratio modorum octo quae ad cantum religiosum in ecclesiis Byzantinis, Syriacis, Armenianis, Georgianis, Latinis, Slavicisque compositam ex Medio Aevo adhibetur.
Revue des schizoanalyses, 1990ː 8-28
Marcello Gigante, "Dalla parte di Edipo: lettura dell'Edipo "re"", Studi Classici e Orientali, 1988ː61-96
Gottfried Greiffenhagen,"Der Prozess des Ödipus: Strafrechtliche und strafprozessuale Bemerkungen zur Interpretation des Ödipus Rex des Sophokles", Hermes, 1966ː 147-176
E.M.
Tatari Crimenses, qui linguam Turcicam locuti sunt, ab saeculo 13 Sunnitici Religionem Islamica diffuserunt, fundaveruntque Tatariam Minorem velut, situ Odessae hodiernae, colonia Tatarica nomine fundatoris Tatarorum Crimensum, Hacı I Giray (1397–1466): Hadshi Bey.
== De argumento et Sophoclea arte ==
Oedipodis gesta iam satis nota erant, cum Sophocles hoc thema elegit, quod Aeschylus in trilogia Thebana (Laios, Oedipus, Septem contra Thebas, addito satyrico dramate Sphingeː 467 a.C.n.) iam tractaverat.
== Fluxus ==
In Pittsburgo Pennsilvaniae a confluentia Allegheniae et Monongahelae fluminum oritur, postea per confinium Ohii et Virginiae Occidentalis, Ohii et Kentukiae, Kentukiae et Indianae, Kentukiae et  Illinoesiae ad occidentem et austroccidentem fluit et prope ad Cairum urbem Illinoesiae in Mississippium se effundit.
Odosium  (CAT)(Francogallice Odos, Occitanice Audòs) est commune Francicum 3'290 incolarum (anno 2020) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Prima verba  Oeconomici, ἦκουσα δέ ποτε αὐτοῦ, cum hoc anno congruere quidem non videntur : nam Xenophon illo tempore Athenis esse non potuit, ut qui cum Decem Milibus per Asiam iter faciebat, sed de mera formula introductionis agitur nec multum ad Xenophontem refert utrum narrator ipse sit necne.
Quamquam Smith et alii de quaesito et oblato quam antea dicebant, clarum tractatum de lege oblati et quaesiti primum scripsit David Ricardo anno 1817 suo in opere nomine Principia Oeconomiae Politicae et Vectigalis (Anglice: Principles of Political Economy and Taxation) cui erat capitulum nomine De Effectu Quaesiti et Oblati in Pretia (Anglice: On the Influence of Demand and Supply on Price).
Etiam oleis ab Romanis eodem modo aestimatis, suum imperatorem corona oleagina decoraverunt, et loci de olea arbore in mythologia Romana etiam inveniuntur, qualis locus de fundanda Roma in hac fabula ex Aeneide, scripta Vergilii, qua Aeneas regi oliva in manu demonstrat se Troianosque ad hanc patriam pace navigavisse atque cuiquam malum ferre nolle:
Hic legere potes
Olivier Devillers 2000, 'L'Octavie et les Annales de Tacite', Vita Latina 159 : 51-66 Hic legere potes
Rolando Ferri, "Octavia's Heroines: Tacitus Annales 14.63-64 and the Praetexta Octavia", Harvard Studies in Classical Philology, 1998: 339-356
Giovanna Galimberti Biffino 2001, "L'Octavia du Pseudo-Sénèque : une tragédie parentale", Vita Latina  163ː 48-56
Fabritius Galtier 2004, 'La figure d'Agrippine dans l'Octavie', Vita Latina 171 : 88-101 Hic legere potes
Harris, W.
Oderen (Germanice Odern) est commune Francicum 1'256 incolarum (anno 2020) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Oleastra potest:

Oleastra (historica regio Sardiniae) seu Agugliastra (alia nomina: Ogullastrum, Barbaria Trigonia):
Oleastra (Provincia Arborensis) (alia nomina: Oleastrum (Provincia Arborensis), Ollastrum, Oleaster, Oleastrum (Sardinia), Oiastra, Ollastra Simaxis):
Provincia Oleastrensis (alia nomina: Provincia Oleastrae, Provincia Ogullastri):
Anosmia – impotentia olfaciendi
Hyperosmia – odoratus inusitate acutus
Hyposmia – odoratus inusitate hebes
Presbyosmia – naturalis odoratus deminutio senectu
Dysosmia – pravitas in odoratu
Parosmia – pravitas in perceptione odorum
Phantosmia – pravitas in absentia odoris ("odor hallucinatus")
Heterosmia – infirmitas odorum distingendorum
Syndroma referentiae olfactoriae?
"WTF?" – 3:24
"This Too Shall Pass" – 3:08
"All Is Not Lost" – 2:43
"Needing/Getting" – 5:13
"Skyscrapers" – 4:38
"White Knuckles" – 3:18
"I Want You So Bad I Can't Breathe" – 3:22
"End Love" – 4:05
"Before the Earth Was Round" – 4:09
"Last Leaf" – 2:34
Temporis spatium apud iTunes est 2:22
"Back from Kathmandu" – 4:13
"While You Were Asleep" – 4:24
"In the Glass" – 6:03
Cursus additi
"Louisiana Land" (U.S.
Cum in matrimonio habuisset Dorotheam, filiam amici et collegae sui Thomae Finckii, viri artium medicinae et mathematicae peritissimi, qui per annos plus sexaginta in Academia Hafniensi docuit et nomina tangentis et secantis in geometriam induxit, Wormius, dum vivit, etiam cum potentissima familia Bartholina arte coniunctus erat.
Statistica Europae 1792.(Latine)
De Valoris Natura ab J Gorlof 1838(Latine)
Diccionario Auxiliar Español-Latino para el uso moderno del latín, ab José Juan Del Col, 2007 (Google Books) (Latine, Hispanice)
De mercatura, cambiis, sponsionibus, creditoribus, fidejussoribus ...
où l'on voit avec clarté et précision l'art de bien employer et cultiver la terre, en tout ce qui la concerne, suivant ses différentes qualités et climats divers, tant d'après la doctrine des Anciens que par l'expérience 1600 Editio interretialis
La Cueillette de la soye par la nourriture des vers qui la font Editio interretialis
Du devoir du mesnager, ou L'art de bien cognoistre et choisir les terres Editio interretialis
== Decursus ==
Oeneus ŏrītur in Croatia ex Stražbenica montibus prope Municipium Ausancalii (Croatice: Gračac); allŭit urbes Martin Brod, Kulen Vakuf, Ripac, Bihacium, Bosanska Krupa, Bosanska Otoka, Novos Bosnicos (Bosanski Novi), Castanopolim et Dubiczam Bosnicam.
Manifeste haec tragoedia Neroni invidiam quam maximam conflare conatur : saepe historici (Tacitus vel Dio Cassius) Poppaeam de caede Octaviae accusaverunt vel praefectum Tigellinum scelerum omni genere repertorem fuisse adfirmarunt : hic nec conscii nec instigatores sunt, qui partem culpae in sese trahant.
Cromwellus et Senatus quaesiverunt quid iure utente factu sit rege capto, sed Caroli I fuga et foedere eius cum Scoticos bellum civile coeptum est secundum 1648 rege iterum capto confectum, sed, quod rex etiam tunc in iure suo divino perseveravit et se Parlamento affici potentia minore non voluit, Cromwellus nullam potestatem consentiendi vidit.
Gherardo Ugolini, "L'immagine di Atene e Tebe nell'"Edipo a Colono" di Sofocle", Quaderni Urbinati di Cultura Classica; 1988ː 35-53
Pierre Vidal-Naquet, "Œdipe entre deux citésː Essai sur l'Œdipe à Colone", Mètis.
Feller,	De Sophoclis Oedipo Coloneo commentatio, Zittau, 1869
Johannes Hooykaas,	De Sophoclis Oedipode Coloneo, Lugduni Batavorum, 1896
David Moses Kan, Dissertatio literaria inauguralis de Sophoclis Oedipode Coloneo, Groningae, 1825
W.H.
Etiam animadvertendum est, Keynesio maximae fuisse curae, non cyclos oeconomicos adaequare, sed potius summum occupationis gradum adipisci: quod sine continua appetitionum regulatione fieri non posse; ad regulandas mercimoniorum appetitiones opus esse, non sumptuum et redituum dispensationibus, sed publicis partimve publicis pecuniarum collocationibus.
Olbia (Francia):
Olbia (Italia), urbs Italiae in regione Sardinia et caput Provinciae Olbiensis et Templensis; incolae Olbiae haec Olbienses nuncupantur;
Olbia (Libya):
Olbia (Turcia) postea Nicomedia, urbs Bithyniae; incolae Olbiae haec Olbiani nuncupantur.
Pyrosis frequens ac manens
Dysphagia — difficultas devorandi
Haematemesis — sanguinem vomitans
Dolor sub sternum (quo oesophagus stomachum tangunt)
Odynophagia — edere dolorem efficiens, igitur pondus amittens involuntaria
At similius oesophagum Barrettiensem capi cum obesitate abdominali (vs.
Kolster,	De adornata Oedipodis Colonei scena, Schönfeldt, 1846
Carolus Krauth,	De Versibus de interpolatione suspectis in Oedipo Coloneo Sophoclis, dissertatio inauguralis, Halis Saxonum, 1885
Christianus Friedericus Sehrwald, Quaestionum criticarum et exegeticarum in Sophoclis Oedipum Coloneum specimen, Altenburgi, ex typographeo aulico, 1864
Fridericus Wilke, Conjectaneorum in Sophoclis Oedipum Coloneum specimen, Berolini, 1840.
1996: Prawiek i inne czasy
1997: Szafa
1998: Dom dzienny, dom nocny
2000: Opowieści wigilijne
2001: Lalka i perła
2001: Gra na wielu bębenkach
2004: Ostatnie historie
2006: Anna In w grobowcach świata
2007: Bieguni
2009: Prowadź swój pług przez kości umarłych
2012: Moment niedźwiedzia
2014: Księgi Jakubowe
2017: Zgubiona dusza
2018: Opowiadania bizarne
Oedipus, Thebanorum rex
Iocasta, Oedipodis mater et uxor
Tiresias, vates
Creon, Iocastae frater
Iovis sacerdos
Chorus Thebanorum senum
Lai servus, pastor senex
Nuntii
Antigone et Ismene, Oedipodis et Iocastae filiae, personae mutae.
externa oculi tunica, sive fibrosa, quia e cornea scleraque facta est
media oculi tunica, sive vasculosa, quae continet musculum ciliarem, lentem, corpus vitreum, plexum chorioideum
interna oculi tunica, seu retina
Oculus etiam alia organa habet, quae quasi ancillae sunt: glandulam lacrimalem, sex musculos bulbi, et binas palpebras.
Ioannes-Paschalis Delamuraz (Vibisci in Pago Valdensi natus die 1 Aprilis 1936 - Lausoni die 4 Octobris 1998 propter cancrum obiit) fuit vir publicus Helveticus, magister urbis Lausonii (1974 - 1981) et Consiliarius Foederalis ut minister defensionis (1984-1986) et ab anno 1984 usque ad annum 1998 ut minister oeconomiae (1987-1998) pro Factione Liberali Democratica (FDP/PLR).
Ioannes Antonius Volpe (natus familia oriunda e Italia in Wakefield, Massachuesetta die 8 Decembris 1908; mortuus in [[ ]] die 11 Novembris 1994), [[ ]], fuit politicorum peritus  Americanus factionis Republicanae , qui inter alia bis Massachusettae gubernator accurate ab anno 1961 usque ad annum 1963 ac iterum ab anno 1965 usque ad annum 1969 et postea commeati Civitatum Foederatarum minister fuit.
Ioannes Alden Dix (natus in Glenn Falls, Novum Eboracum die 25 Decembris 1860; Urbe Novo Eboraco mortuus die 9 Aprilis 1928) fuit rerum politicarum peritus  Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1911 usque ad insequentem annum   Novi Eboraci gubernator fuit.
Ioannes Adolphus Krebs (natus Hildesiae in Germania die 25 Augusti 1900; mortuus Oxoniae in Anglia die 22 Novembris 1981) fuit medicus et biochemicus qui anno 1953 Nobelianum Medicinae Praemium cum Friderico Alberto Lipmann accepit, postquam cyclum acidi citrici descripserat.
1270, mortuus 1324, comes Penbrochiae
Margarita, mortua virgo
Agnes, mortua post annum 1271
Isabella, mortua 1305; cuius nepos Laurentius de Hastings comes Penbrochiae anno 1339 creatus est
Ioanna, mortua post annum 1298
Inter eos Ademarus, patrem supervivens, ab anno 1307 dignitatem comitis Penbrochiae gessit quam eo transmiserat mater.
Ioannes Adams Dix (natus in Boscawen, Nova Hantonia die 24 Iulii 1798; Urbe Novo Eboraco mortuus die 21 Aprilis 1879) fuit generalis inter Bellum Civile Americanum et politicorum peritus Americanus factionis Republicanae, qui inter alia ab anno 1873 usque ad insequentem annum Novi Eboraci gubernator legatusque in senatu et aerarii minister fuit.
Editiones antea divulgaverat scriptorum Classicorum Luciani et Moschi; Eucherii Lugdunensis, Salviani Massiliensis, Salonii Viennensis, Pothonis Prumiensis et Haymonis Halberstatensis Christianorum; recentiorum etiam Iani Parrhasii, Philippi Melanchthonis, Leonardi Aretini interpretis Homerici, Gennadii Scholarii.
Ioannes Baptista Bagaza (natus die 29 Augusti 1946; Bruxellis mortuus die 4 Maii 2016) e populo Tutsi ortus, fuit a die 2 Novembris 1976 usque ad diem 3 Septembris 1987 Burundiae praeses, a militibus in hoc officium erectus, a militibus deiectus.
Francisci Leben« (1571), satura contra ordines Dominicanorum et Franciscanorum; ; »Beschreibung des vielkörnigen Hütleins« (1580), contra iesuitas protestancorum adversarios summos; »Flöhhatz, Weibertratz« (Argentorai 1573), de lite inter pulices et mulieres quadam; »Das glückhafft Schiff von Zürich« (1576), de Turicensium migratione cum pulte miliacia Turico Argentoratum frumine post adventum adhuc calido.
Ioannes, vulgo Hannes, Alfvén (natus die 30 Maii 1908; mortuus die 2 Aprilis 1995) fuit physicus Suecicus qui geophysicae peritus anno 1970 Praemium Nobelianum physicae cum Ludovico Néel accepit, ratione magnetohydrodynamicae investigandae, quae dynamica?
Ullricus Fridericus Gulielmus Ioachim Ribbentrop, ab anno 1925 de Ribbentrop (natus die 30 Aprilis 1893 Vesaliae – supplicio affectus est die 16 Octobris 1946 Norimbergae) fuit clarus vir publicus Nazista et die 1 Octobris ab anno 1938 usque ad annum 1945 Administer Imperii Rerum Exterarum Germaniae.
Ioannes, vulgo Jean Asselborn (Steinfort in oppido natus die 27 Aprilis 1949), alumnus Athenaei Luxemburgensis et universitatis Nanceiensis II, est politicus Luxemburgensis qui a die 31 Iulii 2004 minister rerum externarum meret, primis ministris Ioanne Claudio Juncker et Xaverio Bettel.
Ioannes Anthelmus, vulgo Jean Anthelme Brillat-Savarin (Bellicii natus die 2 Aprilis 1755; Lutetiae die 1 Februarii 1826 mortuus) fuit scriptor opusculorum de iurisprudentia singulique libri de re cibaria a plurimis laudati, titulo Physiologie du goût, quem impensis suis anno 1825 divulgari iussit.
Ioannes Adolphus Hasse (baptizatus Bergedorf in vico prope Hamburgum 25 Martii 1699—Venetiis 16 Decembris 1783) fuit compositor, tenor, et doctor musicae Germanicus, populo suo tempore acceptissimus, pro permultis artificiis operaticis celeberrimus, quamquam etiam multa artificia sacra composuit.
Ioannes Astin (Anglice Sean Astin, Sanctae Monicae in California natus die 25 Februarii 1971), actoris Ioannis Allen Astin filius, est ipse histrio, director, et moderator cinematographicus Americanus, qui notus est quod in serie pellicularum Dominus anulorum partes personae Samwise "Sam" Gamgee egit.
Ioanna Addams (1860–1935) fuit sociologa, scriptrix, et pacifista Americana, quae mater operae socialis esse putatur, nam non solum paupertatem mitigare et ad iura suffragiumque mulierum et educationem puellarum conferre voluit, sed etiam operam dedit, ut prostitutio mulierum et mercatus hominum impuberumque labor abrogaretur.
Ioannes Antonius Quitman (natus in Rhinebeck   Novi Eboraci die 1 Septembris 1799; mortuus  in Natchez Mississippiae die 17 Iulii 1858), miles et iuris consultus, fuit rerum politicarum peritus Americanus , qui inter alia anno 1833 et iterum ab anno 1835 usque ad annum 1836 Mississippiae gubernator factionis Whig fuit.
Ioannes Antonius (Hispanice: Juan Antonio) Samaranch i Torelló (Barcinone natus die 17 Iulii 1920; ibidem mortuus die 21 Aprilis 2010), rerum politicarum peritus Hispanicus, fuit ab anno 1980 usque ad annum 2001 Comitatus Olympici Internationalis praeses.
Ioannes Baptista Say [ʒãbaˈtist ˈsɛ] (Lugduni die 5 Ianuarii 1767 natus; mortuus Lutetiae die 15 Novembris 1832) fuit oeconomiae politicae peritus et mercator Francicus, qui theorematis gratia, quod nomen eius fert, clarus est.
In matrimonium die 9 Aprilis 1953 duxerat Iosephinam Carolam principissam, sororem Alberti II regis Belgarum, quae eo filias duas filiosque tres peperit, videlicet:

Maria Astridis
Henricus successor
Ioannes
Margarita
Gulielmus
Ioannes regimine se abdicavit die 7 Octobris 2000, quo die filius Henricus in magnum ducatum succedit.
Ioannes Adamius, vulgo John Adams (in Colonia Sinus Massachusettensium 30 Octobris 1735—Quintii Massachusettae, 4 Iulii 1826), unus ex Conditoribus Civitatum Foederatarum, fuit vir publicus, Georgii Vasingtonii praeses vicarius, et ab 1797 ad 1801, secundus Praeses Civitatum Foederatarum.
Kompletiga suplemento pri la jaroj 1984 - 1999, historiae pas altera, in catalogo UEA
La lastaj infanoj de oldrovalo, conversio libri infantilis  Die letzten Kinder von Schewenborn (quem Gudrum Pausewang confecerat)
Herzberg - La Esperanto-urbo kantas, discus compacti duo cum cantibus ab Ioachimo Gießner eleganter conversis
Ioanna Agnes Berthelot de Pléneuf quae dicitur etiam Madame de Prie (Domina de Prie) aut Marquise de Prie id est Marchionissa de Prie (nata Lutetiae anno 1698; mortua die 7 Octobris 1727 in Courbépine in praesenti praefectura Ebura) fuit potentissima amans Ministri Primi Ludovici IV Henrici de Bourbon, principis de Condé.
Ioannes-Martialis Bineau (natus 18 Maii 1805 in oppido Gennes in praefectura Cenomannica et Ligeri, mortuus 8 Septembris 1855 Chatou in praefectura Evelinis), alumnus Scholae Polytechnicae et Schola Fodinarum Lutetiae in urbe, fuit vir publicus Francicus.
Ioannes Angelus Becciu (natus Pathadae in oppido Sardiniae die 2 Iunii 1948), alumnus Pontificiae Academiae Ecclesiasticae, est archiepiscopus catholicus et a die 31 Augusti 2018 praefectus Congregationis de Causis Sanctorum (antea fuerat Secretariae Status Sectionis de rebus generalibus his diebus substitutus).
Inter opera eius numerantur:

Il re Teodoro in Venezia (‘Theodorus rex Venetias visitans’; musica anno 1784 a Ioanne Paisiello composita)
La grotta di Trofonio (‘Specus Tronfonii’; musica anno 1785 ab Antonio Salieri composita)
Prima la musica e poi le parole (‘Primum musica, deinde verba’; musica anno 1786 ab Antonio Salieri composita)
Ioannes Daniae (natus Alburgi die 2 Februarii 1455, ibidem obiit die 20 Februarii 1513) fuit rex Daniae (1481–1513), Norvegiae (1483–1513) ac ut Ioannes II Sueciae ab anno 1497 usque ad annum 1501 (Unio Calmariensis) .
Ioannes Adelius Elya (Anglice John Adel Elya, natus die 16 Septembris 1928 Maghdoushae, in Libano; mortuus die 19 Iulii 2019) fuit a die 18 Augusti 2004 (ab introito novo residentiali Cyrillus Salim Bustros) Eparca emeritus Neotoniensis (Civitates Foederatae Americae) Ecclesiae Graecae Catholicae Melkitae.
Ioannes Antonius (vel Ioannes Andreae filius) Weinmann (Theodisce Iohannes Anton Weinmann, Russice Иван Андреевич Вейнман), Herbipoli 23 Decembris anno 1782 natus et Paulopoli 5 Augusti anno 1858 mortuus, fuit botanicus Russicus originis Theodiscae.
Ioannes Assmann, vulgo plene Johann Christoph sed saepius Jan Assmann (natus in Langelsheim die 7 Iulii 1938; mortuus die 19 Februarii 2024), qui Monaci, Heidelbergae, Lutetiae et Gottingae eruditus fuit, fuit Aegypti antiquae, religionis et culturae peritus Germanicus.
Lucubrationes aliquot non minus piae quàm eruditae, cura ac beneficio Ioannis Alexandri Brassicani iureconsulti recens editae, quarum haec est summa: In Genesim commentariorum libri III In libros Regum commentariorum libri IIII Formularum spiritualium liber I accurate recognitus, adiectis iis omnibus quae in superiore aeditione, quamplurima desyderabuntur.
Ioanna Irwin Harrison (nata anno 1804 in Mercersburg, Pennsilvania – mortua est anno 1845) Gulielmi Henrici Harrison nurus, noni praesidis Civitatum Foederatarum Americae, egit breviter a die 4 Martii 1841 usque ad diem 4 Aprilis, cum Gulielmus Henricus Harrison propter pneumoniam obiit, ut prima reipublicae domina, quia uxor eius Anna Harrison etiam gravi morbo laborans erat.
Inter sua notissima compositiones musicas sunt Short Ride in a Fast Machine (1986); On the Transmigration of Souls (2002), res choralis quae victimas oppugnatione diei 11 Septembris 2001 adflictas commemorat (pro quam Praemium Pulitzer pro Musica anno 2003 abstulit); et Shaker Loops (1978), opus minimalisticum in quattuor motibus pro fidibus.
Ioannes Adair (natus in Chester County, Carolinae Meridionalis die 9 Ianuarii 1757; mortuus in Harrodsburg Kentukiae die 19 Maii 1840), miles , fuit rerum politicarum peritus Americanus factionis Democraticae Republicanae, qui inter alia ab anno 1820 usque ad annum 1824 Kentukiae gubernator fuit.
Annis consecuis opera multa affabre manibus suis miris extorquebat: Otello (Neapoli 1816); Cenerentola (Romae 1817; comica); La gazza ladra (Mediolani 1817); Mosè in Egitto (Neapoli 1818); La donna del lago (Neapoli 1819); Maometto II (Neapoli 1820).
Else, de traiter les ulcères des jambes (1785)
Gulielmus Grant, Recherches sur les fièvres selon qu'elles dépendent des variations des saisons et telles qu'on les a observées à Londres ces vingt dernières années-ci (3 voll., 1783-85)
Philippus Baldini, Manière d'allaiter les enfans à la main, au défaut des nourrices (1786)
Hippocrates, Œuvres d'Hippocrate.
Ioannes Baptista Ouédraogo (natus Kaya in urbe die 30 Iunii 1942), e gente Mossi ortus, fuit praeses Voltae Superioris a die 7 Novembris 1982, cum antecessorem Saye Zerbo motu militum deposuit, usque ad 4 Augusti 1983, cum inter seditionem Thomasii Sankara et Blasii Compaoré depositus est.
Ioannes Baptista Colomba, vel etiam Colombo (Italice Giovanni Battista Colomba, natus in communi Arogno districtus Lugani 1638 aut forse 1648, mortuus die 24 Aprilis forse 1693 Varsoviae) fuit pictor, architectus et crustarius(en)(d) linguae Italianae ex pago Ticiensi oriundus, qui imprimis in Imperio Austro-Hungarico opera fecit.
Opus Lutetiae 1575 et Rothomagi 1629 reimpressum; Oxoniae 1629 et 1633 titulo novo editum; postea in editiones operum omnium Salviani Massiliensis inclusum de editionibus
Gennadii Scholarii, patriarchae Constantinopolitani, de synceritate Christianae fidei dialogus qui inscribitur περὶ τῆς ὅδου τῆς σωτηρίας ἀνθρωπῶν.
Denuo in Anglia visus est, ubi publicavit carmen illustre romanticum »Adozinda« (1828), paulo post novellarum cyclum »Bernal-Francez« necnon »Lirica de João Minimo« (Londinii 1829; Arcadica quae olim in universitate confecerat)
Anno 1832 ab insula Terceira Azorum in expeditione profectus est in exercitu Petri IV (Azorum).
Ioannes Baptista Treilhard (natus in  Brive-la-Gaillarde in praefectura Curretia die 3 Ianuarii 1742; mortuus Lutetiae die 1 Decembris 1810) fuit vir publicus Francicus inter Rerum Francicarum eversionem Treilhard ab anno 1798 usque ad annum 1799 Directorio interfuit.
Ioannes Baptista Re (natus die 30 Ianuarii 1934 Borni iuxta Brixiam in Italia) est cardinalis Ecclesiae Catholicae Romanae ac praefectus emeritus Congregationis pro Episcopis et Pontificiae Commissionis pro America Latina.Re conclavibus mense Aprili 2005 et mense Martio 2013 adfuit, quae Iosephum Ratzinger et Georgium Marium Bergoglio papas creaverunt.
Soror Ioanna Agnes a Cruce (Hispanice: Sor Juana Inés de la Cruz, seu Juana de Asbaje y Ramirez de Santillana) erat monacha, poetria, et dramatum auctrix Mexicana, quae nata est 12 Novembris anno 1651 in oppido Sancti Michaelis a Nepantla prope Amecamecam (in Civitate Mexico) defunctaque est vitae die 17 Aprilis anno 1695 Mexicopoli, quae urbs erat tunc temporis caput Proregni Novae Hispaniae.
Viennae Austriae ex aedibus Ioannis Singrenii, 1524
Leonardi Aretini viri undecunque docti tres orationes in triplici dicendi genere, ex Homero in Latinam linguam erudita quadam metaphrasi conversae, studiosis omnibus inaestimanda fruge conducibiles; Ioannis Alexandri Brassicani de vanis mortalium studiis atque sectis Hecatosticha.
== Opera selecta ==
1547 (editor, auctore Lycophrone Chalcidensi) : Λυκόφρονος τοῦ Χαλκιδέως Ἀλεξάνδρα, τὸ σκοτεινὸν ποίημα = Lycophronis Chalcidensis Alexandra, obscurum poema Textus apud Gallica
1555 (interpres, Petro de Ronsard auctore) : Hymne de Bacus ...
Ioachimus Meisner (natus die 25 Decembris 1933 Breslaviae; mortuus die 5 Iulii 2017 in Bad Füssing), alumnus seminarii Erfordiensis et pontificiae universitatis Gregorianae, fuit ab anno 1975 auxiliarius Erfordiensis, 1980 episcopus Berolinensis, cardinalis ab anno 1983 et ab 1989 usque ad diem 28 Februarii 2014 archiepiscopus Coloniensis.
Opus maximum autem sine dubio est »Affentheurliche und ungeheurliche Geschichtschrift vom Leben, Rhaten und Thaten der vor langen weilen vollenwolbeschreiten Helden und Herren Grandgusier, Gargantoa und Pantagruel« (1575) ubi partim interpretatur opus Gargantuae partim ipse argumenta similia addit.
Gießner annis inter 1953 et 2000 in citata Organisatione sociali ferriviaria rerum Esperanticarum responsalis erat; annis inter 1956 et 2002 ferriviariis esperantistis Germanicis (Germana Fervojista Esperanto-Asocio/GEFA) praefuit et annis inter 1968 et 1990 vel praeses fuit Internationalis Foederationis Esperantistarum Ferriviariorum (IFEF).
nuper renunciati gratulationem, descriptio Textus apud Gallica
1574 (interpres, auctore Ioanne Antonio Baifio) : De profectione et adventu Henrici, regis Polonorum augusti, in regnum suum Textus apud Gallica
1576 : "Ad belli civilis auctores et eorum socios" Textus apud Gallica
1578 (cum aliis) : Églogue latine et françoise, avec autres vers, recitez devant le Roy au festin de messieurs de la ville de Paris le 6e de février 1578 Textus apud Gallica
1586 : Ioannis Aurati Lemouicis ...
Vindobonae ecclesiam Servitarum annis ab 1680 ad 1682 perfecit, praeterea annis ab 1680 ad 1683 in Austria Superiore, duce Ioanne Baptista Colomba, ecclesiam abbatiae Cremifanensis crustis parietum exornavit frontemque ecclesiae conformavit, Lentiae altare maius ecclesiae Iesuitarum constituit.
Mox in Italiam profectus in universitatibus Paduana et Bononiensi professores Fallopium, Capivaccium(d), Aquapendente, Trincavellum(en), Aldrovandum audivit; praeter alios cum Ioanne Vincentio Pinello(en) medico et Petro Victorio philologo amicitiá iunctus est.
Carnelevarium Venetianum anno 1730 degit, ubi sua opera Artaserse in Templo Sancti Ioannis Chrysostomi peracta est, libello Metastasiano ad tempus magna ex parte retractato; Farinelli partes principales egit, qui duas arias ex hac opera deinde pro Philippo V, rege Hispaniae, omne nocte per decennium perfungebatur.
== Opera ==
1577 (editor et auctor) : De re rustica opuscula nonnulla, lectu cum iucunda tum utilia Textus
2a ed., 1596, titulo Ἐκλεκτὰ γεωργικά sive opuscula quaedam de re rustica Textus; alibi
1583 (editor et auctor) : Synopsis quorundam brevium sed perutilium commentariorum de peste Textus
1586 (interpres) : Kreutterbuch desz hochgelehrten unnd weitberühmten Herrn D.
3-29
Sabine Mödersheim, "Sinnbilder als sprechende Natur: Allegorische Weltdarstellung und Naturdeutung in einer Emblemhandschrift des Joachim Camerarius" in IASL Online (2009)
Jan Papy, "Joachim Camerarius's Symbolorum & Emblematum Centuriae Quatuor: From Natural Sciences to Moral Contemplation" in Karl A.
de Capella, in-folio (3 volumina)
Déclaration concernant Notre-Dame-des-Grâces
Histoire des reliques de la Sainte-Croix, in-folio
Notice des Indulgences, confréries et saintes reliques qui se trouvent dans l’église de Notre-Dame-de-la-Chapelle, 1782, in-folio
Annales Ecclesiae parochialis B.
Cum 31 Maii 2010 Horstius Köhler praeses Germaniae a magistratu se recessisset, Gauck a factionibus SPD atque Foedere 90/Virides candidatus successoris contra Christianum Wulff (CDU) nominatus est, sed electione Concilii Foederalis die 30 Iunii 2010 perdidit.
=== Versiones ===
Iohannes Georgius von Zimmermann, Traité de l'expérience en général, et en particulier dans l'art de guérir (3 volumes, 1774)
Iohannes Georgius von Zimmermann, Traité de la dysenterie (1775)
Michael de Cervantes, Nouvelles espagnoles de Michel de Cervantès.
== Opera ==
[[Fasciclus:Theodor Kittelsen - Smeden og bageren.jpg|thumb|upright=0.8|Smeden og Bageren, quod opus imaginibus auxit Theodorus Kittelsen.]] 
Omnibus notus est Wessel historiunculis satiricis cum sale annis inter 1784 et 1785 scriptis, ubi humanitatis stultitia atque iniustitia perennes monstrantur.
== Opera ==
«Elenchus plantarum horti Imperialis Pawlowsciensis et agri Petropolitani» (Petropoli 1824)
«Hymeno et Gasteromycetes hujusque in imperio Rossico observatas recensuit…» (ib., 1836)
«Enumeratio stirpium in agro Petropolitano sponte crescentium (ib., 1837).
et vii (Florentiae, 1661)
Theoricae Mediceorum planetarum ex causis physicis deductae (Florentiae, 1666)
De vi percussionis (Bononiae, 1667)
Meteorologia Aetnea (Regii, 1669)
De motionibus naturalibus a gravitate pendentibus (Bononiae, 1670)
De motu animalium I et II (1685)
Lutetiae: Teslut
1819 : Essai historique et critique sur le duel Textus .djvu apud Communia
1820 : "Note sur l'archéologie de la partie orientale du département de l'Ain" in Mémoires de la Société des Antiquaires
1826 : Physiologie du goût
1848 : La Cuisine ordinaire (congeries operum Beauvilliers, Carême, Brillat-Savarin, Gastaldy, aliorum) vol.
Ioannes Andric (Serbocroatice Иво Андрић, Ivo Andrić) natus die 9 Octobris 1892 in Dolac, prope Traunicum, olim ad Imperium Austro-Hungaricum pertinente hodie ad Bosniam; mortuus Belgradi die 13 Martii 1975) fuit legatus, politicorum peritus et scriptor Iugoslavus, qui anno 1961 Praemium Nobelianum Litteraturae accepit.
Cheney elaboratus) (Anglice)
"Brady, Seán Baptist" e The Cardinals of the Holy Roman Church (situs a Salvatore Miranda elaboratus apud Bibliothecas FIU) (Anglice)
Pagina officialis archidioecesis Armachani (Anglice)
"Vatican accepts resignation of Cardinal Seán Brady, leader of Catholic Church in Ireland" apud BBC News (8 Septembris 2014)
David Bergman
The Mooring of Starting Out: The First Five Books of Poetry (Ecco)
Other Traditions, sex commentarii longi de aliis poetis (2000)
100 Multiple-Choice Questions (2000)
Selected Prose 1953–2003 (2005)
Notes from the Air: Selected Later Poems (2007)
Collected Poems 1956–87 (Carcanet Press) (2010), ed.
1558 : Magiae naturalis sive de miraculis rerum naturalium
1563 : De furtivis literarum notis
1586 : De humana physiognomia
1588 : Phytognomonica Textus
1592 : Villae (de agricultura)
1596 : La Trappolaria Recensio interretialis (Italiane)
1614 : De aeris transmutationibus libri IIII Textus apud Internet Archive
1637 (Franciscus Stellutus, editor) : Della fisionomia di tutto il corpo humano ...
"'To be Jack Spicer in a Dream': Joanne Kyger and the San Francisco Renaissance, 1957-65," jacketmagazine.com (Jacket Magazine)
Joanne Kyger, www.youtube.com (Lunch Poems: A Noontime Poetry Reading Series, University of California, Berkeley)
"Add-Verse," www.add-verse.info (propositum poesis, photographiae, et pelliculae magnetoscopicae cui Ioanna Kyger interfuit]
(1995)
Wakefulness (1998)
Girls on the Run (1999), carmen epicum opere Henrici Darger inspiratum
Your Name Here (2000)
As Umbrellas Follow Rain (2001)
Chinese Whispers (2002)
Where Shall I Wander (2005)
A Worldly Country (2007)
Planisphere (2009)
Quick Question (2012)
Congeries, oratio soluta
The Ice Storm (1987), libellus 32 paginarum
Reported Sightings: Art Chronicles, 1957–1987 (1989) (Alfred A.
Iohannes Camerarius (1531-1592)
Martha Camerarius (1532-1558)
Ioachimus Camerarius iunior (1534-1598)
Philippus Camerarius (1537-1624)
Ursula Camerarius (1539-1604)
Ludovicus Camerarius (1542-1582)
Gottfried Camerarius (1546-1587)