aimgo/CorpusTrinum huggingface dataset:
Iohannes Iacobus Humann (Argentorati natus die 7 Maii 1771; Moguntiacimortuus die 19 Augusti 1834) fuit presbyter Germanicus et ab anno 1818 usque ad annum 1834 Moguntiaci (dioecesis Moguntinus) vicarius apostolicus et breviter anno 1834 episcopus.
Busbequius (eo tempore prope Ancyram iter faciens) hoc vocabulum e nomine Turcico dempsit, quod forma yuğrut iam saeculo VIII in documentis Uighuricis relatum erat, saeculo XI in fontibus litterariis tam in lexico Dīwān Lughāt al-Turk Mahometi al-Kāšġarī(en) quam apud poëtam Karachanidam Iosephus Ḫāṣṣ Ḥājib(en).
Ioanninus Oliviarius Iosephus Guareschi (natus Arzenoldi, Italia die 1 Maii 1908; repente mortuus Caerviae die 22 Iulii 1968) fuit diurnarius et scriptor mythistoriarum Italicus, cuius mythistoriae proelia enarrant inter presbyterum Catholicum Don Camillo et parvi vici magistrum urbis Peppone, qui ad Factionem Communisticam pertinet.
Ioannes Young (natus in Chelsea Montis Viridis die 12 Iunii 1802; in urbe Novo Eboraco mortuus die 23 Aprilis 1852), causidicus, fuit rerum politicarum peritus  Americanus factionis Whig, qui inter alia ab anno 1847 usque ad annum 1848  Novi Eboraci gubernator fuit.
Iohannes Boccacius (natus Certalti die 16 Iunii 1313; ibi mortuus die 21 Decembris 1375) fuit scriptor poetaque Italus, et amicus correspondensque Petrarcae, praeclari Renovationis humanistici, qui tanta opera singularia quanta Decameron, De claris mulieribus, carmina in lingua Italiana, et orationem in lingua Latina scripsit.
kniha, 219 p., first issue vydalo nakladatelství libri Paris Karviná, Žižkova 2379 (734 01 Karviná-Mizerov, Czechia) ve spolupráci s Masarykovým demokratickým hnutím (In cooperation with Masaryk Democratic Movement, Praga) , 2019, ISBN 978-80-87173-47-3, pp.17 – 25, 33 – 45, 70 – 76
Miloslav Ransdorf: Mistr Jan Hus.
Aliquae signa ex locis Civilizationis Vallis Indicae (circa 3300 a.C.n.–1700 a.C.n.) in Pakistania inventa homines in statibus depingunt qui communem yogae meditationisve statum monstrant, "genus disciplinae ad ritus pertinens, quod praecursorem yogae significat," secundum Gregorium Possehl archaeologistam.
== Vita ==
Oppenheimer Yonkers Novi Eboraci natus est, Universitatem Cornellianam uno anno (1948) frequentavit, minus quam unum semestre in Universitate Sicaginiensi degit, atque in Collegio Montis Atri in Carolina Septentrionali anno 1950 matriculavit, ubi cum Paulo Goodman scriptore et Carolo Olson poeta studuit, in amicitiam Fielding Dawson et Eduardum Dorn recepit, et prelo collegii opem dedit.
Rhagius Aesticampianus Theologus, ad Vitum Werlerum Sulzfeldensem, editorem, Lipsiae anno 1515
Aurelii Augustini libellus de Vita christiana, Lipsiae anno 1518
Libanii Graeci declamatoris disertissimi, beati Johannis Chrysostomi praeceptoris, Epistolae, cum adjectis Johannis Summerfelt argumentis et emendatione et castigatione clarissimis
ISBN 3-88309-035-2) , columnae 224–228 (Theodisce)
John XXI in The Catholic Encyclopedia: an international work of reference (Novi Eboraci: Appleton, 1907–1914)  (Anglice)
"Pietro Ispano (Giovanni XXI, papa)" in Federiciana (Romae: Treccani, 2005)
José Francisco Meirinhos, "Giovanni XXI" in Enciclopedia dei Papi (Romae: Treccani, 2000)
Magdeburgi 1545
 Ordinatio Ecclesiastica Regnorum Daniae et Norvegiae, ac Ducatumm Slesvici et Holstatiae, Hafniae 1537
Biblia: dat ys de gantze Hillige Schrifft, Düdesch : Vpt nye thogerichtet, vnde mit vlite corrigert, Wittenbergae, Hans Lufft, 1541
Der XXIX.
Ibidem etiam ad vota amicorum et aliquorum carceris custodum septem tractatulos, quamvis libris carens, scripsit, puta De mandatis Dei et oracione dominica, item De peccato mortali, item De cognicione Dei, item De tribus hostibus hominis et septem peccatis mortalibus, item De penitencia, item De matrimonio, item De sacramento corporis et sanguinis Domini.
passi et glorificati, ex Evangelistis fideliiter contracta, et annotationibus aucta, Wittenbergae 1526, 1540, 1546
Oratio, quod ipsius non sit oponio illa de eucharistia…, Wittenbergae 1526
Confessio de Sacramento corporis et sanguinsis Christi, Wittenbergae 1528
Dat Nye Testame[n]t düdesch : Mit nyen Summarie[n] edder kortem vorstande vp eyn yder Capittel, Coloniae Agrippinae, Peter Quentel, 1528
Johannes Bugenhagens Pomerania., Stettini 1900.
17-18
1905 : Stamen Grigoroff, "Étude sur une lait fermentée comestible: le "kissélo mléko" de Bulgarie" in Revue médicale de la Suisse romande (1905)
1907 : Henriette Davidis; Gertrude Wiemann, ed., Praktisches Kochbuch für die bürgerliche und feine Küche ...
Iohannes Betencurtius (Francogallice: Jean de Béthencourt; nobili loco natus anno 1362 in Grainville-la Teinturière, Normannia, Francia – mortuus anno 1425 ibidem) fuit explorator, qui illustris est, quia anno 1402, Henrico III regnante Canarias Insulas pro Castella et ergo pro Hispania, ad quam nunc hodie pertinent, expugnavit.
== Opera selecta ==
Interpretatio in Liberum, Norimbergae 1523, 1524, Basiliae 1524, Argentorati 1524, Wittenbergae 1526
Interpretatio in Epistolam ad Romanos, Hagenau 1523
Annotationes in Epistolas Pauli XI, posteriores, Norimbergae 1524, Argentorati 1524, Basiliae 1524
Historia Domini nostri J Chr.
Ioha (-ae, f.) seu Ioia (-ae, f.) et Gioia (-ae, f.; alia nomina: Geolia, Iovia, Iovius, Zoa; olim Metaurus vel Metauria; Italiane: Gioia Tauro) est oppidum Italiae et municipium, circiter 19 870 incolarum, in Regione Bruttio et in Urbe metropolitana Regina situm.
Iohannes Eyton Bickersteth Mayor (John Eyton Bickersteth Mayor; natus apud Baddegama Taprobanes die 28 Ianuarii 1825; mortuus Cantabrigiae mense Decembri 1910), philologus, Esperantista et textuum recensor, fuit socius collegii Iohannis et bibliothecarius universitatis Cantabrigiensis ab anno 1864 usque ad 1867.
Anno 1415, feria IV ante dominicam palmarum, quae erat dies 20 mensis Martii, Iohannes papa XXIII, sibi pericula a concilio imminere et precipue de papatu depositionem praesentiens, de Constantia tempore nocturno habitu mutato fugit et ad urbem quandam Friderici, ducis Austriae, cum ipsius auxilio ducis confugit.
Ultima eius encyclica, Pacem in terris, hereditas eius videtur, qui dicere solebat: "Errorem non errantem damnare debemus."
Ioannes XXIII numerum maximum cardinalium, quem cum bulla Postquam verus die 3 Septembris 1586 papa Sixtus V constituerat, id est septuaginta, superavit: iam mense Decembri 1958 Ioannes novos cardinales creavit, ut numerus eorum ad septuaginta quinque crevisset.
XXIII
Opera Omnia in diversis sermonibus
Pelliculae Italiane in Filmotheca Vaticana (fine pagina - pelliculae 5 et 6)
Benedictus XVI Ioannem XXIII laudavit
Pelliculae apud you tube (Italiane)
Ioannes XXIII: papa bonus, pars 1 ex 2
Ioannes XXIII: papa bonus, pars 2 ex 2]
Papa Ioannes XXIII: pontificatuum et concilium, pars 1
Papa Ioannes XXIII: pontificatuum et mors, pars part 2
115–287, ²1913, reimpressio 1923
Sprachlichte Forschungen zur Chronologie der Platonischen Dialoge, Vindobonae 1911
Platons Jugenddialoge und die Entstehungszeit des Phaidros, 1914
Xenophons Memorabilien und die Apologie des Sokrates, Hafniae 1923
Die drei Aristotelischen Ethiken, Vindobonae 1924
Eudem.
== Opera ==
Summa de dialectica insignis [ante 1500]
Veteris artis
Analyticorum, Topicorum et Elenchorum Aristotelis Succinctum et breviculum Interpretamentum
Explanatio [Explicatio] in nonnulla Petri Burdegalensis
Compendiaria et admodum brevis pervulorum logicorum explanatio, non sine dubitationum in his intercurrentium quo exercitium.
Et quia per id tempus cum Christiani principes, tum imprimis Francorum rex adversus fidei hostes in Palaestina ac Hierosolymorum finibus bellum gererent, delegabat sollicite fratres, qui Christiano militi in expeditione ministrarent vulneratos fovendo vel ab hostibus captos redimendo, quibus beneficiis ordo, se vivente, ampliatus est multis locis, quae nunc designabo:
Hi enim, in praesentibus humanae societatis condicionibus, nonnisi ruinas calamitatesque cernere valent; dictitant nostra tempora, si cum elapsis saeculis comparentur, prorsus in peius abiisse; atque adeo ita se habent, quasi ex historia, quae vitae magistra est, nihil habeant quod discant, ac veluti si, superiorum Conciliorum tempore, quoad christianam doctrinam, quoad mores, quoad iustam Ecclesiae libertatem, omnia prospere ac recte processerint.
In praesenti humanorum eventuum cursu, quo hominum societas novum rerum ordinem ingredi videtur, potius arcana Divinae Providentiae consilia agnoscenda sunt, quae per tempora succedentia, hominum opera, ac plerumque praeter eorum exspectationem, suum exitum consequuntur, atque omnia, adversos etiam humanos casus, in Ecclesiae bonum sapienter disponunt."
Similiter dixit in sua littera encyclica de pace: Pacem in terris, quam iam a multis mensibus grave morbo laborans scripsit.
== Opera selecta ==
De prologorum Euripideorum arte et interpolatione, (dissertatio) Gryphiswaldae 1882
Quellenstudien zu Philo von Alexandria, (habilitatio) 1888
Dio von Prusa, 1893–98 (textus editio)
Leben und Werke des Dion von Prusa, cum praefatione
Sophistik, Rhetorik, Philosophie in ihrem Kampf um d.
Supplicandi usu, restrutione adversus rem iudictam…, auch etiam cum tutulo Progymnasmata forensia sive processus iudiciarii recepti libri V, Marburgi 1542, 1554 et postea
Enchiridon de iudiciorum praeexercitamentis, Marburgi 1554 et postea
De vita Divae Elisabethae, Lipsiae 1518
Ad inlustrissimum principem Volfgangum comitem Palatinum Rheni, ducem Bavariae etc.
== Opera ==
Lexicon Universale Historico-Geographico-Chronologico-Poetico-Philologicum continens Historiam Omnis Aevi, Geographiam omnium Locorum, Genealogiam principum Familiarum, addita ubique Chronologia tum veteri tum recentiore, Mythologiam insuper omnium Fabularum, Discussionem Philologicam illustrium circa haec occurrentium Difficultatum.
Iohannes Christianus Gottlob Baumgarten (natus in Luckau pagi Niederlausitz die 7 Aprilis 1765; mortuus Sighişoarae in Transsilvania die 29 Decembris 1843) fuit medicus et botanicus Germanicus, qui postquam Dresdae et Lipsiae studuerat, in Transsilvania operam dedit.
Christophorus Columbus) una cum philologo Simone Grynaeo collegit et Basileae edidit : Novus orbis regionum ac insularum veteribus incognitarum[5]
Anno 1534 nova editio libelli imperatorum Romanorum in lucem prodiit et elegantior (nam varia ornamenta nigro colore buxo incisa nummis ex utraque parte adposita erant) et secunda parte de consulibus auctior : Imperatorum et caesarum vitae, cum imaginibus ad vivam effigiem expressis.
Sed et medio saeculo XX, quo aevo plurimi tam Europaei quam Americani iogurtum admirabant, Lawrence Durrell, nominis et naturae iogurti omnino expers, in Corcyra profectus "yaourti" primum gustavit, a sort of junket of curdled milk sprinkled with cinnamon ("melcae genus e lacte coagulato, cinnamo sparsum").
Kinglake inter Beduinos "semper" ait "mihi offerebatur youart, genus seri, principales tribuum nomadum delicias"; Iulius Ballot rebellationis Cretae particeps "nobis", sic narravit, "yaourti oblatum est, solum horum infelicum alimentum, lac coagulatum acerrimum"; Anglae per eandem regionem vagantes qua Leake, sed libri illius expertes, ad ientaculum sumebant "acerrimum crami coagulati genus".
E quibus capitibus Marcus Agrippa ex asse antiquo ductus est, quattuor a falsariis quinti et sexti decimi saeculi efficta sunt (Marius, Cicero, Pompeius, Marcus Brutus), duo alia genuina quidem sunt sed capita deorum, non virorum erant (Libertas/Marcus Cato et Apollo calamistratus/Publius Clodius) ; Marcus Antonius cum lituo pone caput denarium antiquum imitari videtur, titulus tamen mutatus est.
Johann Bugenhagen Pomerani: Pastoris der Kirchen zu Witteberg / An andere Pastorn vnd Predigern / Von der jtzigen Kriegsrüstung, Wittenbergae Druck Hans Lufft 1546
Wie es vns zu Wittemberg in der Statt gegangen ist in diesem vergangenen Krieg… , Wittenbergae 1548, Ienae 1705
Commentarius in Jonam Prophetam, Wittenbergae 1550
C'est une viande que les Turcs ont en commun usage, et ont opinion que cela les refraischist en esté, et les rechauffe en hiver:
Quae verba Carolus Clusius ita Latine verterit: "Quicumque in caravanna erant, cum viatores tum agasones, genus quoddam acescentis lactis coëmerunt, nomine oxygala, quod lineis sacculis impositum, e suorum iumentorum clitellis suspendere solent: atque licet liquidum admodum sit id lac, lineis tamen sacculis inclusum permanet, nec exstillat.
Papa Iohannes deinde concilio per ipsum ducem Fridericum, qui devastacionem bonorum suorum amputare voluit, est presentatus et per concilium Ludvico, duci Bavariae, comiti Palatino, in captivitatem assignatus et tandem per ipsum concilium velut haereticus condemnatus et de papatu una cum Gregorio XII et Benedicto XIII est depositus.
== Opera ==
Tractatus de sphaera
Algorismus, sive De arte numerandi, sine die impressum circa annum [1490?], et postea Vindobonae anno, 1517 a Hieronymus Vietor; Cracoviae, 1521 aut 1522; et Venetiae, 1523
De anni ratione, sive De computo ecclesiastico, Lutetiae [1538?], 1550, 1572, 8vo.
Quinn, Medicine Woman
1996: Boy Meets World
1996: Picket Fences
1996: Townies
1997: Baywatch Nights
1997–1998: Hercules: The Legendary Journeys
1998: Dawson’s Creek
1998: 'To Have & to Hold
1998–2001: Any Day Now
2004: JAG
2004: Cold Case
2004: Joan of Arcadia
2007: Mad Men
2009: Prison Break
2010: CSI: Miami
2011: Drop Dead Diva
2011–2017: Teen Wolf (42 episodiis)
2012: Breakout Kings
2012: The Mentalist
2012: Major Crimes
2012: The Client List
2014: Chicago P.D.
חָנָה Yôḥānnāh ('Deus propitius') similis sit, quaestio est, num ab Hebraica recta via sine Graeca mediatrice deducta sit; quamquam etiam hoc respiciendum est, litteram eiusque pronuntiationem apud Romanos antiquos diu in dubio fuisse: fieri enim potest, ut scriberetur vocalium heterosyllabarum distinguendarum causa, sicut Danahe (in inscriptionibus) aut Israhel (apud Hieronymum).
Ivanov, pseudonymum suum habens in honorem urbis Šadrinsk, ubi natus est die 11 Februarii 1887, mortuus Moscuae die 3 Aprilis 1941) erat sculptor Russicus Sovieticus, auctor sculpturarum monumentalium, cuius opera notissima sunt Silex – arma proletariati («Булыжник — оружие пролетариата», anno 1927 e gypso creata, et anno 1947 in aere formata) et Virgo cum remo («Девушка с веслом», anno 1936 e calcestro facta).
== Bibliographia ==
Paulette Choné, "Jean de Lorraine (1498-1550), cardinal et mécène" in Frédérique Lemerle, Yves Pauwels, Gennaro Toscano, edd., Les Cardinaux de la Renaissance et la modernité artistique (Villeneuve d'Ascq: Institut de Recherches Historiques du Septentrion, 2009.
== Nexus externi ==
Arnaud Baudin, "Jean de Joinville (1225-1317)" apud Le comté de Champagne et de Brie au Moyen Age
Jean de Joinville apud arlima.net
"Jean de Joinville" e Medieval Lands (situs a Carolo Cawley elaboratus apud FMG)
De Ioanne de Ionvilla in "Namen, Titel und Daten der franz.
3395 Jitka, olim designationibus 1985 UN, 1938 SR, 1959 CD1, 1962 WR, 1969 JD, 1971 TS1, 1975 RT, 1976 YO6, 1980 TG7, et 1981 YD1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
3347 Konstantin, olim designationibus 1975 VN1, 1952 QL, 1964 VW1, 1964 WD, 1969 TA5, 1975 XA7, 1975 YJ, 1978 JV2, 1980 TX7, 1988 CJ6, et A903 UF agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
3366 Gödel, olim designationibus 1985 SD1, 1952 HH, 1969 QH, 1975 XE, 1978 EN3, 1978 GX1, 1978 JQ2, 1979 ND, 1980 UC1, 1983 EO, et 1983 FE agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
3385 Bronnina, olim designationibus 1979 SK11, 1931 BQ, 1961 DA, 1968 HP1, 1969 TB5, 1971 DG1, 1978 GE3, 1978 JR1, 1979 TF2, et 1979 UY1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
3363 Bowen, olim designationibus 1960 EE, 1953 TM3, 1972 XB2, 1974 HA1, 1976 SB3, 1981 SX8, 1981 UR14, 1981 WJ, 1983 CL3, et 1985 RK2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
Panathenaicus Isocratis
Quartum bellum sacrumː postquam Amphictyones hortante oratore Atheniensi Aeschine poenas in Amphissenses decreverunt quia sacros agros araverant,  Philippus II Thermopylas transit atque urbem Amphissam delet, iniurias Amphictyoniae ulcisci praetendens.
Georgius dominus de Byron (Londinii natus die 22 Ianuarii 1788; mortuus Mesolongii Graeciae in bello rerum novarum Graeco die 19 Aprilis 1824) fuit vates Anglicus, verae poësis recreator a seipso, princeps Motus Romantici a posterioribus acclamatus atque fautor libertatis Graecae.
Gerasimus Stephani filius Lebedev (Russice: Герасим Степанович Лебедев, Gerasim Stepanovič Lebedev; natus anno 1749, mortuus die 15 Iulii (stilo novo 27 Iulii) anno 1817) fuit peregrinator, linguista, praecursor theatri Bengaliensis, interpres, musicus, scriptor Russicus, qui praeterea praecursor fuit Indologiae.
Georgij Konstantinovič Žukov; natus die 19 Novembris 1896 in vico Strelkovka tunc gubernii et nunc regionis Calugensis Russiae, mortuus die 18 Iunii 1974 Moscuae) fuit ductor exercitus Sovieticus, particeps Belli Orbis Terrarum Primi, Belli Civilis Russici et Belli Magni Patrii, Marescalcus Unionis Sovieticae ab anno 1943, minister defensionis URSS annis 1955–1957.
Geraldus Ford (Anglice Gerald Ford), natus in Nebrasca die 14 Iulii 1913; mortuus die 26 Decembris 2006, Rancho Mirage in California) fuit vir publicus, Ricardo Nixon Praeside, Praeses vicarius et postea a die 9 Augusti 1974 usque ad annum 1977 trigesimus octavus praeses Civitatum Foederatarum Americae.
Șincai, qui etiam Sacrae Congregationis de Propaganda Fide bibliothecarius fuit, una cum Samuele Micu Elementa linguae daco-romanae sive valachicae, primum Linguae Dacoromanicae grammaticae librum, anno 1780 Vindobona edidit, quocum confirmavit linguam Dacoromanicam sub familia Romanica subsumari?
Usque a Restitutione integritatis Germaniae, Germania activo munere in Unione Europaeā functa est, quia Germania Foederata et ab initio Unionem Europaeam condens civitas fuit unā cum quinque aliis civitatibus -Belgiā, Franciā, Italiā, Luxemburgo, Nederlandiā- et Foedus Traiecti Mosae ictum anno 1992 et Foedus Olisipone ictum anno 2007 obsignavit et fuit civitas quae eurozonam condidit aliis cum civitatibus.
Gerardus Ioannes Robertus Hauptmann (natus die 15 Novembris 1862 in Obersalzbrunn Silesiae Inferioris; mortuus die 6 Iunii 1946 in Agnetendorf, hodie Jagniątków iuxta Jelenia Góra) fuit fabularum scaenicarum scriptor et scholae quae dicitur Naturalismi  et symbolismi discipulus, qui de labotatoris?, fato, et determinismo scripsit.
Gerhardus Fridericus Müllerus (Theodisce Gerhard Friedrich Müller), qui et Theodorus Ioannis filius Miller (Russice Фёдор Ива́нович Ми́ллер), die 29 Octobris 1705 natus et 11 Octobris 1783 Moscuae mortuus, fuit historicus et naturalista et explorator Russicus originis Germanicae.
In montibus Caucasi a confluentia fluminum Koisu Andici et Koisu Avarici oritur; per cannonem Sulakensem, cuius altitudo a 700 ad 1500 m est, postea per vallem Achetlinensem, per cannonem Sulakensem minorem fluit; in planitiem exit et per delta in mare Caspium prope Sulak coloniam urbanam effunditur.
Geraldus V (Francogallice Géraud ; Occitanice Guiraut, natus anno ignoto; obitus 1219) fuit comes Armeniaci et Fezenciaci sive Fidentiaci et vicecomes Fezenchagueti ; die 8 Iunii 1216 ratione horum feudorum homagium ligium reddit a domino suo Simone comite de Monte Forti.
Nero Claudius Drusus aut Tiberius Claudius Nero cui propter victorias in Germania cognomen impositum est Germanicus Iulius Caesar Claudianus (natus die 24 Maii 15 a.C.n.; subito die 10 Octobris 19 Antiochiae obiit) fuit filius Neronis Claudii Drusi (filii imperatricis Liviae Drusillae, uxoris tertiae imperatoris Augusti) et Antoniae Minoris (filiae triumviri Marci Antonii et Octaviae minoris, sororis Augusti).
Gerhard Graf von) Kanitz (natus 9 Aprilis 1885 oppido Podangen (Borussia Orientalis), mortuus 15 Iunii 1949 Francofurti) vir publicus Germaniae factionis Factionis Theodiscae Nationalis Popularis (DNVP) et postea Factionis Theodiscae Popularis (DVP) erat.
Georgius Wells Beadle (natus in Wahoo, Nebrasca die 22 Octobris 1903 - Sicagi mortuus die 9 Iunii 1989) fuit illustris biochemicus Americanus, qui geneticam et "hypothesem geni - unum enzymum" studiut et anno 1958 una cum Eduardo Lawrie Tatum et Ioshua Lederberg Nobelianum Medicinae Praemium accepit.
Mennen Williams notus etiam ut Soapy Williams (Detroiti natus die 23 Februarii 1911; ibidem mortuus est die 2 Februarii 1988), causidicus, fuit rerum politicarum peritus  Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1949 usque ad annum 1961 Michiganiae gubernator fuit.
Ioannes Ludovicus Gerardus Krefft (Theodisce: Johann Ludwig Gerard Krefft) natus est die 17 Februarii 1830 Brunsvici; mortuus die 19 Februarii 1881 fuit studiosus zoologiae et palaeontologiae Germanicus, qui director et curator fuit Musei Australiensis apud Sydneium ab anno 1860.
Profectione in Orientem prima Veltwyckus pro imperatore Carolo V iuxta Ioannem Monlucium(fr) regis Francici anno 1545 missus, iter fecit cum Matthia Laurijn qui eo a secretis meruit, Nicandro Corcyraeo cui Venetiis concurrit, Hugone Favolio Matthiae Laurijn amico qui legationem poëtice descripserit.
Praecipua apud Germanica politica ineuntis saeculi XX proposita sunt progressio versus Integrationem Europaeam, Circumactio politicae energiae (Theodisce Energiewende) ad obtinendam energiam renovabilem, debiti sufflamen libratis dispensationibus oeconomicis, rationes ad augendum indicem fertilitatis seu pronatalismus et maximae technologiae artes transitioni Germanicae oeconomiae -nomine Quarta conversio industrialis summatim descriptae-.
Gerardus de Zijl (vulgo: Gerard Pieterz van Zijl seu Gerard Pieterz van Zyl, cognominatus Iuvenis De Dyck; Lugduni Batavorum 1607 fere natus; Amstelodami 19 Decembris 1655 mortuus) fuit saeculi aurei pictor et adumbrationis peritissimus artifex Nederlandicus.
Gerardus Brandon (natus prope Natchez Mississippiae die 15 Septembris 1788; mortuus in Fort Adams Mississippiae die 28 Martii 1850), causidicus, fuit rerum politicarum peritus Americanus factionis Democraticae Republicanae, qui inter alia  bis Mississippiae gubernator fuit a die 17 Novembris 1825 usque ad diem 7 Ianuarii 1826 et iterum a die 25 Iulii 1826 usque ad diem 9 Ianuarii 1832.
Georgius Freiherr (ab anno 1914: Marchio) von Hertling ( Darmstadii natus die 31 Augusti 1843 - obiit die 4 Ianuarii 1919 in Ruhpolding, Bavaria superioris) fuit philosophus, vir publicus, ac cancellarius Imperii Germanici a die 1 Novembris 1917 usque ad diem 30 Septembris 1918.
Ad respondendum ad incursionem Russicam in Ucrainam, cancellarius Olaus Scholz Germanicam rerum miliarium impensam superando a CFAS decreto 2% scopo augendam esse et semel anno 2022 infusionem 100 milliardorum euronum nuntiavit, quae paene duplicem militarem dispensationem oeconomicam 53 milliardorum anno 2021 repraesentat.
E populo Kru ortus, Monroviae apud aviam educatus in suburbio Clara Town, Georgius Weah ab anno 1985 in civitate nativa, postea in Litore Eburneo, Cammarunia, anno 1998 Monoeci, mox in Francia, Anglia, Italia et Abu Dhabi pede lusit, optimo successu, maxima fama.
Decem milia rubelorum decreta sunt ad typographeum creandum, quod Lebedev anno 1904 in suo proprio domo ligneo in via Bogadel'naja (nunc Orlovskaja) ad rivam Nevam aperuit et ferramentis litterarum Bengalicarum ornavit, itaque ad annum proximum eo edidit primum in Europa librum, litteris Indicis impressum.
=== Consideratio aequa disciplinarum Indiae orientalis Brahmanum ===
Consideratio aequa disciplinarum Indiae orientalis Brahmanum, caerimoniarum eorum ac morum popularium (Беспристрастное созерцание систем восточной Индии брагменов священных обрядов и народных обычаев), anno 1805 edita, fuit primus liber originalis lingua Russica de India impressus.
Per reliquam adeo aetatem ut monachus vixit, nec quidquam aliud iam pro cibo accepit nisi panem ex hordeo factum quod ipse terebat et molebat, neque usquam recubuit nisi in misero grabato, domumque suam omnibus perpetuo patere iussit, ubi si quis intrabat, eius manus et pedes ipse lavabat.
per quod Holocausti scelera contra Iudaeos et numeros minores tunc praevalenti Nazismo discriminatos perpetravit, anno 1949, hoc certamine confecto, Germania divisa est separatas in civitates binas: Rempublicam Foederatam Germaniae seu Germaniam Occidentalem -intra territoriorum ab Foederatis Occidentalibus occupatorum limites- et Rempublicam Democraticam Germanicam seu Germaniam Orientalem, intra territoriorum a Sovietici occupatorum limites.
Secundum palaeontologiam linguisticam, phylogeographiam ethnolinguisticam, geneticam oryzae, et Holocaena specierum animalium distributionem, antiquos populos Hmong-Mien et Austroasiatics agnoscit primos domatores oryzae Asianae, et rationem edidit de patriis et dispersione praehistorica phylorum linguisticorum Hmong-Mien, Austroasiaticorum, et Sinotibetanorum.
Georgius Şincai (natus in Râciu de Câmpie in comitatu Mureș die 28 Februarii 1754; mortuus Sineae prope Cassoviam urbem, quae hodie ad Slovaciam pertinet, die 2 Novembris 1816) fuit rerum gestarum scriptor, philologus, et poeta Dacoromanus, e Transilvania ortus.
Prima pars in septem capitulis de mythologia, religia, comsogonia Indica narrat: i) "De creatione huius mundi", ii) "De sancto Trinitate consubstantiali et inseparabili", iii) "De angelis ab Indis cognotis", iv) "De sideribus primordialis aetatis lunaris", v) "De creatione omnium animalium terrestrium", vi) "De initali temporum calculo apud Indos", vii) "De quattuor aetatibus Indicis".
Comes Georgius Wassilko de Serecki  (etiam Graf Georg Wassilko von Serecki) ex clarissima nobili familia Wassilko, (natus apud Palatium Berhometh, provincia Czernovicensis, die 17 Februarii 1864; mortuus apud Czernovicum, die 24 Martii 1940) fuit Ducatus Bucovinae praefectus (1904-1911 atque parlamenti superioris membrum hereditarium (1904-1918) temporibus Austro-Hungarici Imperii et filius primogenitus praefecti Alexandri Wassilko de Serecki.
Alterā ex parte, Theodiscum vocabulum Deutschland, initio diutisciu land (scilicet "Germanicae terrae") e voce deutsch (conferatur Anglico vocabulo Dutch, scilicet "Batavus") derivatur, quae descendit a Theodisco Superiori Antiquo vocabulo diutisc, scilicet "populi", -e diot seu diota, scilicet "populus", initio in usū ad diiudicandum inter communis populi linguam et lingua Latinam ac eius descendentes linguas Romanicas.
Nazistae offerebantur fortem administrationem autocraticam, pacem civicam, proposita oeconomica radicalia (inter quae plenam laboris occasionem), plus spatii vivendi (Lebensraum) pro populis Germanicis, creationem communitatis civilis in genere conditam, et purgationem phyleticam per Iudaeos fortiter suppressos (Goldhagen 1996:202–203).
Georgius Washingtonius seu Georgius Washington, etiam recenter Georgius Vasington (Westmoreland Comitatus Virginiae, 22 Februarii 1732; Monte Vernonio in praedio Alexandriae Virginiae, 14 Decembris 1799), fuit primus Civitatum Foederatarum praeses (1789–4 Martii 1797), dux Exercitus Continentalis per Bellum Libertatis, et unus ex Conditoribus Civitatum Foederatarum.
I, in quo comprehenduntur pars 1, gummia et resinae; pars 2, tincturae, coriaria, acida; pars 3, fibra et plantae fibrosae; pars 4, olea et semina oleaginosa, unguenta, sapones;
pars 5, res medicinales
pars 6, cibi, res cibariae, pabula
pars 7, ligna
E quo catalogo, iussu ministerii agriculturae imperii Britannici Indiani, opus capitale elaboraverit, titulo Dictionary of the Economic Products of India, inter annos 1889 et 1893 divulgatum:

vol.
Die 24 Septembris eodem anno, enim, is et Petrus Schenk privilegium, ad imagines coloratas ac in coloris cinereis fuscisque efficiendum, adepti sunt, ut exempli gratia Vues et perspectives de Loo, Honselarsdyk et Soesdyk, Chateaux et Maisons de Plaisance du Roi de la Grande Bretagne, ausquelles on a ajoûté les veuës des environs de Cleve.
Meditabat 172 litteras et numeros Sanscritos incidere, et imprimere lexicon Bengalo-Hindustano-Russicum in 73 foliis; chronologiam Brahmanicam in linguis Hindustanica, Anglica, Russica in 24 foliis; duas comoedias, in India conversas, in linguis Bengalica, Anglica, Russica, in 50 foliis; poëmata Bharat Chandra Ray in 48 foliis; autobiographiam ('Compositoris vitam et peregrinationem') in 96 foliis.
Cum Hunni anno 375 irrupissent et ex anno 395 Roma minuisset, Germanicae tribūs longius ad meridiem migraverunt: Franci Regnum Francorum instituerunt et ad orientem impulerunt ad subigendas Saxoniam et Bavariam, et areae hodiernae Germaniae orientalis a Slavicis Occidentalibus tribibus habitatae sunt.
Hinc per Simeonem Voroncov imperatorum Paulum I adiit et confirmationem suorum operum sumptu publico edendorum accepit, sed hoc non secutum est, propter delationem de amicitia eius cum circulo Iacobinorum Russicorum a Iacobo Smirnov datam, atque libellum intempestivum petentem, ut praemium Anglo D.
Anno 2017, Militia Foederalis circiter 3600 copias peregre sicuti pacem servantium copiarum partem collocatas, inclusis circiter 1200 auxilii actionibus contra Civitatem Islamicam et 980 actionibus in Missione Auxiliari Confirmanti a CFAS ductā in Afganiā et 800 actionibus in Kosoviā.
Anno 1942, Germania et suae foederatae civitates plerāque in Europā continentali et Africā Septentrionali dominabantur; sed cum Sovietici in Proelio Stalingradensi vicissent, Adligatae civitates Africam Septentrionalem recuperavissent et Italiam anno 1943 occupavissent, copiae Germanicae iteratas repulsas tulerunt.
Cacumina, quae 1000 metris excedunt, sunt etiam montibus Metalliferis (Theodisce Erzgebirge), Piniferis (Theodisce Fichtelgebirge), Albis sive Alpibus Suevicis (Theodisce Rauhe Alb seu Schwäbische Alb seu Schwäbischer Jura) et Harthicis montibus (Theodisce Harz), Germaniae mons maxime septentrionalis, qui cacumine nomine Mons Ruptus (Theodisce Brocken seu Blocksberg), usque ad 1141 m surgit.
Conatū ut adiuvaretur ut Germania Orientalis sicut civitas retineretur, Germaniae Orientalis moderatores limitaneas restrictiones minuerunt, sed haec res reverā induxit in reformatorii processūs Wende accelerationem, qui ad summum perduxit Foederis duarum plus quattuor (Theodisce Zwei-plus-Vier-Vertrag), sub quo Germania plenam suverenitatem recuperavit.
Germ (Occitanice Gèrm; id est Latine Desertus) est parvum commune Francicum 43 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Danica (in Slesvico-Holsatia) et Frisica (in Slesvico-Holsatia et Saxonia Inferiore), Sorabica (in Saxonia et Brandenburgo), Zingarica, Saxonica (in Slesvico-Holsatia, Hamburgi, in Saxonia Inferiore, Bremae, in Megapoli-Pomerania Citeriore, in Rhenania Septentrionali-Vestfalia, Brandenburgo et Saxonia-Anhaltio).
=== Discus (compacti) ===
1988  Männer, Frauen und Maschinen
1989 auxilians apud Februar gregis Silly
1992 Einsame Spitze
1993 Der 7te Samurai
1995 Frühstück für immer
1997 Engel über dem Revier
1998 Krams – Das letzte Konzert
1999 Unplugged
2000 Live-Stücke I
2004 Werkstücke II.
Per Annorum fundatorum tempus quod unificationem Germanicam secutum est, Bismarckiana externa ratio nomine Cancellarii Germaniae Germanicam positionem sicut grandem nationem conflandis foederibus et evitando bello firmavit Quomodocumque, Gulielmo II Imperatore, Germania imperialisticam rationem inivit, quae eam induxit ad discidium vicinis cum nationibus.
Lebedev mense Martio anni 1815 rogatu poëtae Gabrielis Deržavin, qui in tractatu de poëse lyrica (Рассуждение о лирической поэзии) laborabat, universales eius leges aperire volens, "de versificatione Indorum" (О стихосложении индийцев) ei misit tabellas, in quibus peculiaria Indorum metra, recitationis modum, poësis musicaeque nexum, ac cantores excellentes descripsit.
Se enim Hilario episcopo Arelatensium adiunxit ut Pelagii doctrinae per Galliam et Britanniam repugnarent, annoque 429 concilio Gallicorum episcoporum habito cum Lupo episcopo Tricassium ad Britannos missus est, qui tum annum iam fere vicesimum ab imperio Romano liberi erant: apud eos enim multi doctrinam Pelagii, qui ex eorum insula ortus erat, sequebantur, duce Agricola quodam episcopi filio.
Lucius Iulius Ursus Servianus (anno 97/98)
Gaius Aufidius Victorinus (annis 162 - 166)
Publius Cornelius Anullinus (circa annum 180)
Quintus Aiacius Modestus Crescentianus (anno 209)
Sextus Catius Clementinus Priscillianus (anno 231)
Gaius Messius Quintus Traianus Decius, qui postea imperavit (annis 232 - 235)
Marcus Cassianus Latinius Postumus (annis 259/260).
Ab anno 1871 sequentes civitates se Germanicas sive Germaniam nuncupaverunt: Imperium Germanicum (1871–1918), prima res publica libera Germaniae Res Publica Vimariana dicta, sed in litteris publicis porro Imperium Germanicum nuncupata; Imperium Germanicum (1933–1945) ab Adolpho Hitler creatum; Res Publica Foederata Germaniae (1949–1990) sive Germania Occidentalis et Res Publica Democtatica Germanica seu Germania Orientalis, quae ambae anno 1990 iterum coniunctae hodiernam Germaniam efficiunt.
Geraldina Ferraro (nata in in Newburgh Novi Eboraci die 26 Augusti 1935; Bostoniae die 26 Martii 2011 mortua) fuit rerum politicarum perita factionis Democraticae qui fuit etiam in Camera Repraesentantum Civitatum Foederatarum Novi Eboraci populi legata fuit (1979–1985).
Quo in tempore vir superbissimus et iracundissimus fuisse videtur, neque ei ulla amicitia erat cum Amatore, qui tum Ecclesiae Autissiodorensi praeerat: venatus enim bestiarum a se interfectarum capita de maxima piro quae media in urbe stabat suspendere solebat ut ea omnes admirari possent, cumque episcopus aliqua ex causa arborem caedi iussisset, tanta ira elatus est ut Amatori mortem minaretur eumque ad fugiendum Augustodunum praefecti Agricolae sedem cogeret.
Grammatica componitur schemate singulari: contra praecedentes sequentesque, in ea conatum est traditiones Europaeas et Indicas complectere—iuxta vocabula grammatica Europaea, Sanscrita pronuntiatu Bengalico citantur; etiam varietas formarum grammaticarum Hindustanici unius dialecti tractatur, et non summa earum ex diversis urbibus Indiae.
Temperatura minima in Germaniā usquam inventa (−45,8 °C) die 24 Decembris anni 2001 ad lacum Funten; e contra temperatura suprema (40,2 °C) die 27 Iulii anni 1983 in Gärmersdorf prope Ambergam, die 9 Augusti anni 2003 Carolsruhae et die 13 Augusti anni 2003 Carolsruhae et Friburgi Brisgoviae mensurata est.
Steven Gysens, "Tussen Borgloon en Rome, Gerardus Vossius (1547-1609)", publicatie bij de 400-jarige herdenkingstentoonstelling Leuven/Borgloon, november 2009
Stephanus Gysens, "De Gerardi Vossii Borchlonii Artis Rhetoricae Methodo (1571) nuper reperta" (sequetur), in Melissa, n° 169, Bruxellis, 2012, pp.
Germanicae res militares, Exercitus Foederalis seu Militia Foederalis (Theodisce Bundeswehr) disponitur ramis quattuor, quae sunt: Exercitus Germanicus (Theodisce Heer) -ab exercitū proprio et viribus specialibus (Theodisce KSK) compositus-, Classis Germanica (Theodisce Deutsche Marine), Exercitus Aerius Germanicus (Theodisce Luftwaffe), Servitium Informationis et Cyberneticae (Theodisce  Cyber- und Informationsraum).
Anno 1517, Martinus Lutherus Reformationem Protestanticam incitavit et Bibliorum interpretatio ab eo scripta linguae normationem incepit; anno 1555, Pax Augustana "Evangelicam" fidem (scilicet Lutheranismum) tolerabat, sed principis fidem subditorum fidem esse debere etiam decrevit ("cuius regio, eius religio").
Sed, post sententiam ab Iudicio Constitutionis Foederali anno 1994 latam, vocabulum "defensio" non solum ad includendam intra Germaniae limites protectionem sed etiam ad includendas criseōs reactionem conflictuumque impeditionem aut amplius ad servandam Germaniae securitatem alicubi in toto orbe terrarum definitur.
Germanicum intra exclusoriorum supremorum iudiciorum systema, Inquisitorium Iudicium Provocationis Postremae (Theodisce Bundesgerichtshof) civilibus criminalibusque casibus, Iudicium Foederale Operarum (Theodisce Bundesarbeitsgericht), Iudicium Foederale Curae Socialis (Theodisce Bundessozialgericht), Iudicium Foederale Fisci (Theodisce Bundesfinanzhof) et Tribunal Administrativum Foederale (Theodisce Bundesverwaltungsgericht) aliis rebus sunt.
Hoc vocabulum e Protogermanicā voce *þiudiskaz, scilicet "populi", vicissim descendit (e quo orta est Latinizata forma "Theodiscus"), quae vicissim derivat e vocabulo *þeudō, e Protoindoeuropaeā voce *tewtéh₂- descendens, e quā etiam vocabulum "Teutones" seu "Teutoni" ortum est.
Aulus Bucius Lappius Maximus anno 88/89
Titus Vestricius Spurinna anno 97
Lucius Neratius Priscus anno 98 - 100
Quintus Acutius Nerva anno 101/102
Quintus Lollius Urbicus annis 137 - 139
Lucius Octavius Cornelius Publius Salvius Iulianus Aemilianus anno 151/152
Marcus Didius Iulianus annis 180 - 185
Lucius Marius Maximus Perpetuus Aurelianus circa annum 200
Lucius Domitius Gallicanus Papinianus post annum 238
Secunda pars libri in quinque capitulis cosmographiam, astronomiam Indicam ac calendarium Bengalicum continet: i) "De divisione regnorum naturae" ii) "De divisione huius mundi in planetas et gradus", iii) "De sideribus primordialis aetatis solaris", iv) "De mensibus et signis ad eos pertinentibus, de sex separatis anni temporibus", v) "De clave et dispositione tabularum in calendario Indico".
Annis ab 962 ad 1806, Germania idem ac Sacrum Romanum Imperium valere potuit, sed etiam civitates, ubi Lingua Theodisca maxime in usū sive publica erat, post autem pacem Westphalicam (1648), cum Nederlandia et Helvetia ab Sacro Romano Imperio discesserunt, civitates, ex quibus fere hodierna Germania et Austria profectae sunt.
== Vita ==
Ex opulentissima familia ortus est eiusque parentibus Rustico et Germanillae nomina erant, quorum magnifica villa de Eponae Gallicae deae nomine vocata latoque praedio circumdata aliquot milia Autissiodoro aberat ab ipsoque, ubi interiit, Ecclesiae Autissiodorensium legata episcoporum sedes usque ad annum 1789 fuit.
== Fontes antiqui ==
Caesar (de bello Gallico 6,21)
Plutarchus (Caesar 19)
Appianus (HIstoria Romana 1,4,3)
Strabo (Geographia 7,2)
Plinius Maior (Bella Germaniae deperdita; Naturalis historia 3, 4)
Tacitus (Germania 9,39,40,43; Annales 1,51; 2,12; 13,55 und 57; Historiae 4,14; 4,22; 4,61; 4,65; 4,73; 5,22 sqq.)
Suetonius (Vitellius 14, Domitianus 16)
Sozomenus (Historia ecclesiastica 6,37)
Claudianus (Panegyrici Consul.
Cancellarius, qui ab anno 1998 ad 2005 Gerhardus Schröder fuit -coalitionem Socialium Democraticorum cum Viridibus regens- et qui ab anno 2021 Olaus Scholz -coalitionem Socialium Democraticorum cum Viridibus et cum Factione Democraticā Liberali regens- est, dux rectionis est et potestatem exsecutivam per Ministrorum Consilium exsequitur.
== Nonnulla libri eius ==
De Lactantio Ciceronis aemulo et sectatore, Wrocław 1969, OCLC 169462986
O filozofii Ksenokratesa z Chalcedonu, Warszawa 1980, ISBN 8300011846
Fides et litterae: język łaciński dla uczniów szkół katolickich, studentów i alumnów, Warszawa 1998, ISBN 8386940891
Średniowieczne życiorysy bł.
(1606 et postea);
De Historicis Graecis Libri III (1624) Editio 1651ː libri IV
De Historicis Latinis Libri III (1627) (Textus apud Google Books)
De Theologia Gentili (1642);
Dissertationes Tres de Tribus Symbolis, Apostolico, Athanasiano et Constantinopolitano (1642).
Ultimo anno vitae Lebedev in compositione Systematicarum Indorum orientalium basium elementariarum, speculativarum, substantialiumque arithmeticae (Систематические восточных индийцев начальные, умозрительные и существенные основания арифметики) laboravit, quae arithmeticae Indicae fundamentum religiosum philosophumque, "mysticas eius sententias", ostendere debebant.
== Bibliographia ==
Auctor sine nomine, "Gherardo da Cremona" in Dizionario biografico degli Italiani (Romae: Treccani, 2000)
Baldassare Boncompagni, Della vita e delle opere di Gherardo Cremonese, traduttore del secolo duodecimo, e di Gherardo da Sabbionetta, astronomo del secolo decimoterzo.
Anno 1805 Lebedev opus de oeconomia, geographia, culturaque Indiae edidit sub titulo Беспристрастное созерцание систем Восточной Индии брагменов, священных обрядов их и народных обычаев ('Consideratio aequa disciplinarum Indiae orientalis Brahmanum, caerimoniarum eorum ac morum popularium'), quod opus etiam linguis Theodisca et Francogallica probabiliter editum est.
Simili modo, illo tempore adscripta modernorum humanorum evidentia in Iurā Suebicā (Theodisce Schwäbische Alb seu Schwäbischer Jura) inventa fuit, velut 42 000 annorum tibiae quae antiquissima inventa instrumenta musica sunt, 40 000 annorum Homunculus Leoninus et 35 000 annorum Venus Hohlefelsensis.
=== Altreich ===
Altreich (imperium antiquum) dictione Nazistica erat territorium Germanicum ante Austriam mense Martio 1938 coniunctam, una cum regione Saravica (Saargebiet) anno 1935 redintegrata, Sudetia autem, quae mense Octobri 1938 annexa est, et Urbs Libera Gedania anno 1939 expugnata exclusae erant.
Geraldus Mars, in oppido Blackpool educatus, tardius in Collegium Pembrochianum apud Cantabrigienses matriculatus est doctoratumque in Schola Scientiarum Oeconomicarum et Politicarum Londiniensi anno 1972 nactus est, dissertatione rite submissa An Anthropological Study of Longshoremen and of Industrial Relations in the Port of St John's, Newfoundland, Canada quam sub aegide Universitatis Memorialis Terrae Novae inceperat.
1226-1227
María José Rodríguez-Salgado, "Eating bread together: Habsburg Diplomacy and Intelligence-Gathering in Mid Sixteenth-Century Istanbul" in Emilio Sola Castaño, Gennaro Varriale, edd., Detrás de las apariencias: información y espionaje (siglos XVI-XVII) (Matriti: Universidad de Alcalá, 2015.
Gaius Silius Aulus Caecina Largus anno 21
Gaius Visellius Varro anno 21
Lucius Apronius anno 25
Publius Gabinius Secundus annis 41 - 43
Quintus Sanquinius Maximus anno 46/47
Gnaeus Domitius Corbulo anno 47
Lucius Duvius Avitus anno 57/58
Fonteius Capito anno 68
Aulus Vitellius anno 68/69
Marcus Hordeonius Flaccus anno 68/69
Aulus Marius Celsus vere anni 71
Gaius Rutilius Gallicus (Quintus Iulius Cordinus) 77/78.
Religiones, sectae, ideologiae, motus, et mythi modis benevolis ad singulorum valetudinem amplificandam et bonum commune promovendum duci possunt, ut legum latores, administratores, institutiones eruditionis, agenturae intellegentiae, et alii curatores memetici qui intra compagem symbionisticam operantur minime intervenientes maneant, et a singulorum libertate cogitationis et expressionis minuta abstineant.
Salomei, Warszawa 1999, ISBN 8387608017
Iure et legibus: język łaciński dla studentów prawa, Warszawa 2000, ISBN 8386919973
Żywot świętej Kingi Jana Długosza: studia nad językiem i stylem, Paprotnia 2004, ISBN 8391964132
Gloria, laus, honor, Ząbki 2004, ISBN 8370314155
Roma clarissima urbium: język łaciński dla studentów kierunków historycznych i filologicznych, Warszawa 2008, ISBN 9788389348104
Te decet hymnus, Białystok 2011, ISBN 9788362668045
Pontificale plocense I.
In hac pellicula hi actores egerunt:

Jennifer Garner: Jenna Rink
Marcus Ruffalo: Matt Flamhaff
Judy Greer: Lucy Wyman
Andreas Serkis: Richard Kneeland
Catharina Baker: Bev Rink
Philippus Reeves: Wayne Rink
Samuel Ball: Alex Carlson
Marcia DeBonis: Arlene
Christa B.
=== Saeculo 20 ===
1909 - Arthurus Tatum, clavilista Americanus (mortuus anno 1956)
1921 - Ivo Montand, cantor et histrio Italo-Francicus (mortuus anno 1991)
1925 - Margarita Thatcher, prima ministra Britanniarum Regni (mortua anno 2013)
1928 - Fridericus Orlando, diurnarius et politicus Italicus (mortuus anno 2014)
1931 - Raimundus Kopa, pedilusor Francicus (mortuus anno 2017)
1934 - Ioanna Muschure, cantrix Graeca.
Browne, dissignator partium interiorum Americanus (natus est anno 1941)
2016
Darius Fo, scriptor scaenicus, histrio et director theatralis Italicus (natus est anno 1926)
Bhumibol Adulyadej, rex Siamensis (natus anno 1927)
2023 - Ludovica Glück, poetria Americana (nata anno 1943)
Augustus Rollandin, rerum politicarum peritus Italicus factionis Unionis Vallis Augustanae († 2024)
1954 - Ngozi Okonjo-Iweala, ministra Nigeriana
1957 - Roy Cooper, gubernator Carolinae Septentrionalis
1959
Bojko Borisov, politicorum peritus Bulgaricus
Nicolaus Iohannis, praeses Romaniae
1963 - Felix Tshisekedi, praeses rei publicae democraticae Congensis.
1973 - Edgarus Davids, pedilusor Nederlandicus
1980 - Sara Bergmark Elfgren, scriptrix Suecica
1983 - Nicolaus Tarvajärvi, pedilusor Finnicus
1989
Peaches Geldof, televisionis ductrix et ostentatrix Britannica († 2014)
Marcus Marin, pedilusor Germanicus
1991 - Luan Santana, cantor Brasiliensis
1928 - Gulielmus Fließ, biologus et medicus othorinuslaringoiatra Germanicus (natus anno 1858)
1956 - Robertus Lehr, vir publicus Germanicus factionis CDU (natus anno 1883)
1969 - Helena Wessel, rerum politicarum perita Germanica factionis Centri et deinde SPD (nata anno 1898)
=== Saeculo 20 ===
1906 - Antonius Nguyên Van Thien, episcopus dioeceseos Vinhlongensis in Vietnamia († 2012)
1913 - Sergius Michalkov, poeta et scriptor Russicus et Sovieticuse († 2009)
1923 - Gitta Sereny, diurnaria et rerum gestarum scriptrix Hungaro-Britannica († 2012)
1926 - Carolus Robertus Reina, praeses Honduriae († 2003)
1939
Yoshinobu Ishii, pedilusor Iaponicus († 2018)
Neil Sedaka, cantor Americanus
1955 - Bruno Conti, pedilusor Italicus.
=== Saeculo 20 ===
1901 - Beniaminus Harrison, vir publicus, praeses Civitatum Foederatarum Americae (natus 1833)
1915 - Sergius Witte, vir publicus Russicus (natus 1849)
1956 - Gustavus Wenk, rerum politicarum peritus Helveticus Factionis Socialisticae Helveticae (SP/PS) († 1884)
1965 - Conradus Gini, iuris consultus, mathematicus, et doctus statisticae Italicus; natus est anno 1884.
1854 – 1876)
Rhoda Caroline Anne Liddell (1859 – 19 Maii 1949)
Albert Edward Arthur Liddell (1863 – 28 Maii 1863)
Violet Constance Liddell (10 Martii 1864 – 9 Decembris 1927)
Sir Frederick Francis Liddell (7 Iunii 1865 – 19 Martii 1950)
Lionel Charles Liddell (22 Maii 1868 – 21 Martii 1942)
Eugenius Henricus Brisson (natus Avarici die 31 Iulii 1835; Lutetiae mortuus die 14 Aprilis 1912), alumnus facultatis iuris apud Parisienses, fuit causidicus, diurnarius, vir publicus Francicus ac bis Praeses Consilii, a die 6 Aprilis 1885 usque ad diem 7 Ianuarii 1886 et a die 28 Iunii usque ad diem 1 Novembris 1898.
Henricus Droßel (Berolini natus die 21 Septembris 1916; mortuus Waltchirechae die 28 Aprilis 2008) fuit iuris consultus et succenturio maior Germanicus, qui inter secundum bellum mundanum auxilium aliquibus Iudaeis a nazistis oppressis dedit; ergo titulo iusto inter gentes anno 2000 decoratus est.
Henricus Boitus (Italiane: Arrigo Boito; natus Patavii, 24 Februarii 1842; obiit Mediolani, 10 Iunii 1918) fuit inclutus scriptor libellorum operarum, qui libellum Iucundae Puellae Hamilcaris Ponchielli, libellos  Otello et Falstaff  Iosephi Verdi, et libellum operarum suarum Mephistopheles et Nero scripsit.
Henricus Bürger, etiam Henricus Burger (natus Hamalae 29 Februarii aut 7 Novembris 1804 aut 20 Ianuarii 1806; mortuus Indramaju in insula Iavensi 25 Martii 1858), fuit physicus, naturae studiosus, biologus, et botanista Germanicus qui et faunam et floram studuit.
Die 2 Iulii 1846 Lorinae Reeve nupsit (quae mortua est die 25 Iunii 1910) et ex ea filios filiasque decem genuit:

Edward Henry Liddell (6 Septembris 1847 – 14 Iunii 1911)
Lorina Charlotte Liddell (11 Maii 1849 – 29 Octobris 1930)
James Arthur Charles Liddell (28 Decembris 1850 – 27 Novembris 1853)
Alice Pleasance Liddell (4 Maii 1852 – 16 Novembris 1934)
Edith Mary Liddell (c.
Henricus Liddell (Henry George Liddell; natus 6 Februarii 1811; mortuus 18 Ianuarii 1898) fuit eruditus et philologus Britannicus, magister scholae Westmonasteriensis annis 1846–1855, decanus Aedis Christi universitatis Oxoniensis annis 1855-1891, vice-cancellarius eiusdem universitatis, editor (cum Roberto Scott) dictionarii Graeci permultis noti cuius titulus est A Greek-English lexicon.
Henricus Luse Fuqua (Rubribaculi in Ludoviciana natus die 8 Novembris 1865; ibidem mortuus die 11 Octobris 1926), mercator et magister officinarum, fuit rerum politicarum peritus Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1924 usque ad mortem Ludovicianae gubernator fuit.
Anno 1678 palam factus est lexicon eius Nomenclatura rerum brevissima latino-sveco-finnonica, quod illa aetate magni aestimabatur, anno 1682 recensio versionis Bibliorum, cuius editio prima divulgata erat annis 40 antea, anno 1695 denique corpus proverbiorum, nomine Finnico Wanhain suomalaisten tawaliset ja suloiset sananlascut (scilicet Proverba solita dulciaque veterum Finnicorum).