aimgo/CorpusTrinum huggingface dataset:
Altera communia: Aramum, Brandeglio, Boveglio, Casabasciana, Casoli, Castrum Vetus, Cerbaria, Cocciglia, Colognora, Controne, Crasciana, Fanum Sancti Quirici, Lucchio, Limano, Lugliano, Meabbio, Medicina, Mons Fegatensis, Palleggio, Pariana, Sorana, Vicus Pancellorum, Villa Basilica.
Quae vires assumptionem novarum technologiarum effecerunt, inter quas cultivarietates maius parientís frumentorum, praecipue triticorum nanorum et oryzarum, cum laetaminibus chemicis et agrochemicis, et cum accommodatis aquae copiis (plerumque inrigatione implicantibus) novisque cultivationis rationibus, mechanizatione comprehensa.
Sicuti geographice varia natio, Res publica Dominiciana non solum excelsissimi montani culminis in Caribaeo, Culminis Duartis (Hispanice Pico Duarte), sed etiam maximi lacus et loci minime elevati in Caribaeo, Lacus Enriquillensis seu Lacus Henriculus (Hispanice Lago Enriquillo), domus est.
Resinae (-arum, f.) (alia nomina: Rasina, Resine -is, Rasinae Ante Silvam, Rasinum Ante Silvam) (Italiane: Rasun Anterselva; Theodisce: Rasen-Antholz) sunt oppida Italiae et municipia, in Regione Tridentino-Alta Athesia/Tirole Meridionali et in Provincia Libera Bauzanensi (Alta Athesia/Tirolis Meridionalis) sita.
Post quinque annos, die 18 Februarii 1803, Acto Mediationis nova foederatio, et illa Franciae subiecta, condita est, cum ipse Napoleo, qui illo tempore consul Franciam regnabat, agnosceret:

"la nature a fait votre État fédératif, vouloir la vaincre ne peut pas être d’un homme sage
"Natura fecit vestram civitatem confoederativam, non hominis sapientis est naturam vincere velle

Post cladem Napoleonis anno 1815 a Consilio Vindobonum restituta est Helvetiae e viginti duobus pagis confoederatio.
Respublica Provinciarum Septem Foederatarum (Nederlandice Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden), in historiographia saepe Batavorum Respublica et Res Publica Batava et fortasse Belgica Foederata appellata, fuit confoederatio(en) quae ab anno 1579 usque ad Res Novas Batavorum(en) anno 1795 exstabat, prima Batavorum civitas sui iuris et decessor(en) Nederlandiae hodiernae.
Quae cum ita sint, tamen flagitant saepe plurima populi Taivaniensis pars ut suis legibus vivant nec Sinarum regionem vindicent neque iam Sinas sed Taivanenses sese vocent; qui cum vehementius a rei publicae popularis principibus vituperantur, nihilominus multos habent apud Civitates Foederatas sociosque illarum fautores, nec iam liquet utrum sua in tutela mansura an ut a re publica populari vincatur sit futura.
De Laurino rege nanorum (Germanice König Laurin, Italice Re Laurino) eiusque parvo rosario (Germanice Der kleine Rosengarten) priscum inscribitur carmen sine auctore Germanicum, ad historiam Theodorici Veronensis (Germanice Dietrich von Bern) attinens, quae persona originem ducit a Theoderico rege Ostrogothorum.
Namque secundum bellum mundiale post, insula Formosa per pacis condiciones Rei publicae Sinarum data, statim et bello civili gesto proceres rei publicae eo in exsilium venerunt, nec iam summam cum re publica populari conciliarunt pacem, donec nostra aetate res publica omnem Sinarum regionem maximamque partem Mongoliae postulat, revera autem Formosa modo minoresque aliquot insulae in eius imperium dicionemque manent.
Altera communia: Agliano, Bogli, Borsigliana, Careggine, Capoli, Caprignana, Casatico, Casciana, Cascianella, Colle, Colognola, Cogna, Dalli, Eglio, Filicaia, Giucugnano, Gragnana, Grancilla, Livignano, Magliano, Naggio, Nicciano, Orzaglia, Petrognano, Poggio San Terenzo, Ponteccio, Pugnanella, Roccalberti, Rontano, Sala, San Michele, San Romano, Sant'Anastasio, Sassi, Silicano, Sillano, Soraggio, Valle, Vallis inferior, Verrucola, Vibbiana.
Annis 2003 et 2004, natio, contextu plurium scandalorum inter quae hoc societatis argentariae Banco Intercontinental, gravem crisin pecuniariam cognovit, quae in fortem devaluationem pensi Dominiciani (cuius paritas circiter e 16 pensis Dominicianis pro uno dollario Statunitensi ad 50 pensa Dominiciana pro uno dollario Statunitensi transivit), magnam inflationem et debiti contracti crisin induxit.
Res publica Dominiciana Sollemnitatem Dominae Nostrae de la Altagracia (Hispanice Día de la Altagracia) die 21 Ianuarii ad honorem sanctae patronae; Diem Ioannis Pauli Duarte die 26 Ianuarii ad honorem unius e patribus conditoribus; Diem Independentiae die 27 Februarii; Diem Restitutionis die 16 Augusti; Sollemnitatem Nostrae Dominae Mercedis (Hispanice Día de la Altagracia) die 24 Septembris; et Diem Constitutionis die 6 Novembris celebrat.
Altera communia: Gallicanum, Albiano, Bolognana, Brucciano, Callis minor, Cassium, Castrum Vetus, Cardusius, Fiattone, Loppia, Lupinaia, Mons Altissimus, Munatiana, Pedona, Perpoli, Seggio, Sommocolonia, Trassilicus, Treppignana, Tiglio, Vallicum inferior, Vallicum superior, Verni, Virgemulis.
So ǵʰutérm̥ pr̥ket: "Sū́nus moi gn̥hjotām!" ǵʰutḗr nu pótim weukʷet: "Jégeswo gʰi déiwom Wérunom." úpo pro pótis-kʷe déiwom sesore déiwom-kʷe jegto.
Altera communia: Bargechia, Capraia, Castagnola, Castrum novum, Cerretoli, Ciciorana, Corfino, Fosciana, Gorfigliano,  Gragnanella, Gramolazzo, Magnano, Palleroso, Pontecosi, Roggio, San Donnino, Sassorosso e Massa, Silicagnana, Silico, Vallis superior, Verrucchia, Villa Colimundinga.
Sunt circiter 13.7 milliones Christianorum hodie in Corea Meridionali, e quibus fere duae tertiae partes ad Protestantes ecclesias pertinent, dum fere 37 centesimae ad Ecclesiam Catholicam Romanam pertinent, e quibus tres archidioeceses metropolitanae habet: Kvangiuensis, Seulensis et Taeguensis.
Rexingen  (Germanice  ) est commune 170 incolarum (anno 1999) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Retzwiller (Germanice Retsweiler) est commune Francicum 634 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Meringinis popularis in Civitatibus Foederatis, praesertim in Ora Orientali, per annos 1980 et annos 1990 factus est, cum multi Dominiciani cantores in Civitatibus Foederatis, imprimis Novi Eboraci, residentibus in Latinamericanae consociationis scaena acta ponere coeperunt et consecuti sunt radiophonicam transmissionem.
Iam enim factio sua, vacillans ambigensque utrum danda in consultores Sovieticos fides, qui coniunctionem cum communistica factione hortarentur (namque erant et omnes communisticae factioni adhaerentes id temporis pars multa Kuomintang), in duas partes est divisa, quarum haec cum Sovieticis consentiebat, illa vi ob metum perimere communistas studebat, ultraque ad Chiang Kai-shek, qui Sun Yat-sen exstinctum post militiae praevalebat, ut arbiter controversiarum spectabant.
Altera communia: Plebs Campi Maiori, Pontemazzori, Nocchi, Montemagno, Gualdo, Puosi e Gombitelli eTorcigliano, Migliano, Valpromaro, Pedona, Massa Grausa, Mommio, Corsanico, Conca, Bargecchia, Stiava, Plebs Ilicis, Montigiano, Bozzano, Via Regis.
Tempus circiter a die 5 Septembris 1793 usque ad mortem Maximiliani a Robespierre de facto dominus consilii salutis publicae dicitur Terroris Regimen, cum permulti homines (scilicet inter 35 000 et 40 000), qui etiam antea Res Novas Francicae sustinuerant, supplicio affecti sunt.
Utcumque id esset, consentiebant neque oboediendum duci et vi eundem adprendendum, cum nullo modo aliter ei suaderi ut consilium mutaret videretur; quam ob rem, Chiang Kai-shek ad Siganum nuntiato adventu, die 12 Decembris 1936 suos imperare ut praesidem apprensum abriperent.
Altera communia: Mutianum Castrum, Piscalia, Ghivizzano, Anchiano, Ansana, Borio, Bugnano, Ceretulo, Cerreto, Chifenti, Colle Bertingo, Colognora, Convalle, Corsagna, Cune, Dezza, Fornoli, Gello, Gioviano, Granaiola, Lucignana, Lugnano, Oneta, Piegaio, Puticiano, Serra, Tereglio, Villa a Roggio, Terzone, Spulizzano (S.
Res publica Cracoviensis (Polonice Rzeczpospolita Krakowska) aut Libera urbs Cracovia (Polonice Wolne Miasto Kraków) est antiqua civitas ex urbe Cracovia pagisque subditis anno 1815 a Convento Vindobonae constituta et quae finem habuit die 16 Novembris 1846, quo die cum Imperio Austriaco contributa est.
Rex-Magus Angmarensis (sive melius Rex-Maleficus Angmaris), etiam Dominus Nazgûl, Dux Sauronis, Dominus Minas Morgul, Servus Anuli, Tenebris Dux et Dwimmerlaik ("spectrus" in Lingua Rohanica) appellatus, est famulus Sauronis et princeps Nazgûl (scilicet "spectrus Anuli") in Domino Anulorum, fabula phantastica Ioannis Raginualdi Reuel Tolkien.
Praecipuae laophoriorum diaconiae duae in Re publica Dominiciana sunt: altera a gubernio recta, per societates Oficina Técnica de Tránsito Terrestre (OTTT) ac Oficina Metropolitana de Servicios de Autobuses (OMSA) et altera privatis a societatibus recta, apud quas Federación Nacional de Transporte La Nueva Opción (FENATRANO) ac Confederación Nacional de Transporte (CONATRA).
Capitania Serravallis (1302-1328)Antea pars civitatis Pistorii, postea Pistorio reddita.Communia: Castrum Serravallis, Groppoli, Calamecca, Casore, Castellina, Cecina, Cireglio, Crespole, Fagno, Lanciole, Larciano, Marliana, Momigno, Montagnana, Montegattoli, Saturnana, Serra, Villa Gelli, Vinacciano, Verruca.
Decennii 199 prosperitas obtenta est gratia systematis arctarum conexionum inter gubernationem Coreanam et societates mercatorias (inter quas, magna conglomerata sive chaebola (재벌 / 財閥), quod credita directa, importationum restrictiones, quibusdam societatibus pecuniam praebere et magnam operariorum productivitatem comprehendebat.
Iaponenses autem, adversas res videntes in Pacifico Oceano, adversiores in Mandshuria, dum adeo consumptus Germanico bello Ruber Exercitus Unionis Sovieticae, veterum memoris cum illis inimicitiarum, Germania victa statim eo irrumpebat, explosisque duobus pyrobolis atomicis magno cum detrimento postremo se Americanorum imperio subiecerunt.
Is cum vitari cladem non posse videret effugit in Chungkinam urbem quae ad occidentem vergit, Iaponenses autem capti Nanchini incolarum multam partem, hoc est 40,000 minime vel maxime 300,000, ut habent ipsi Sinenses, ignobili saevitia trucidaverunt multisque per vim obtulerunt vitium mulieribus, quod facinus trucidatio Nanchinensium nunc vocatur.
Nec Mongolica incursione consuetudo ut mutaretur, neque dominio Mandshurico iam consenescente effecit, donec admotis cum externis nationibus controversiis, bello sumpto, statimque et patefactae antiqui imperii impotentiae causa reconflatique insiti genti Sinicae spiritus, ne diutius ab alienigenis more quamvis ipsis accedente imperarentur, undique factis defectionis multa pars ad meridiem, ubi maxima novarum sententiarum auctoritas, suis legibus esse indixit.
Interdum partis meridianae duces, seu quid de Yuan Shikai suspicarentur, seu visis imperatore familiaribusque suis potentia non iam valere, antequam illi duo res novas molirentur concilium vocaverunt, Sun Yat-sen ad magistratum summum exsustulere; quae cum exaudisset Yuan Shikai, indignitate omissi sui nominis iratus, fidem esse fractam aiens; secundo anno vi et minationibus, comitantibus contra leges armatis suis abdicationem imperatoris tutores flagitavit.
Retschwiller  (Germanice  ) est commune 253 incolarum (anno 1999) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Anno 2003 emendata, statuebat duarum civitatum foederationem creare — Civitatem Graeco-Cypriam et Civitatem Turco-Cypriam — ambas a gubernatione foederali cum paucissima potestate coniunctas, ut viget in Bosnia et Herzegovina aut ut Serbiae et Montis Nigri gubernatio usque ad dissolutionem.
Potiones quibus Dominiciani fruuntur sunt morir soñando, rhomium, cervesia, mamma ioanna (Hispanice Mamá Juana), potiones spumeae (Hispanice 'batidas), suci naturales (Hispanice jugos naturales), potio e colubrinā ellipticā (Hispanice mabí), coffeum et maizium cum lacte (Hispanice chaca, maíz caqueao, maíz casqueado, maíz con dulce seu maíz con leche), ultima potio inventa solum meridionalibus in provinciis huius nationis sicuti in Sancto Ioanne
Tunc enim primo bello mundano contra Germaniam res publica interfuit, ut coloniae huius in Sinis liberarentur; nec bellum aliter confectum, quam Germania victa anno tertio, neque tamen coloniae eius, ut decretum est Lutetiae, in manu Sinarum redditae, sed assignatae Iaponiae; quam cum famam accepissent, statim ad vias ruere cunctis in urbibus turbae contra eos qui summam rerum administrant, deseruisseque et prodidisse civitatem vehementer adcusantes.
Reutenbourg  (Germanice  ) est commune 303 incolarum (anno 1999) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Verbi gratia, Societas Disportiva Repugnatio intra Ligam Regionalem Canistrilusoriam Masculinam Turcicam; Societas Athletica Latmus intra Ligam Praecipuam Manufollii Turcicam; et Universitas Europea Leucae intra Superligam Teniludii Mensalis Turcicam.
Nec verum iam resedit inimicus inter eos animus; nam factioni huius adhaerenti, nomine Kuomintang, vetus diffidentia illius copiarum, quae haud multo ante Mandshuricis hostibus servirent; accedit porro, quod libertate omni expertes, dominatu eductae, ut haud dubium quorsum ruerent, si movendum est civile bellum.
Namque apud Iaponenses saepe et tunc praevalebant, qui inevitabile bellum fore cum Sinis gerendum rati, Mandshuriam autem, quia proxima est suae parti orbis terrarum, sub sese ut primum subiciendam; hi cum exaudissent Zhang Zuolin cum Kuomintang pactum pacemque conciliatam, metu praematurae Nanchini victoriae postridie (4 Iunii 1928) illum redeuntem pyrobolis in vicino Mukden interfecere.
Reipublicae terra in regiones generales quattuor dividi potest quae sunt: regio orientalis altorum montium et angustarum planitierum litoralium; regio occidentalis cum amplis planitiebus litoralibus et pelvibus; regio austroccidentalis cum montibus et vallibus; et regio austrorientalis, ubi amplia pelvis Fluminis Nacdongum excellit.
Corea Meridiana est socius Protocollou Ambitalis Antarcticae, Foederis Antarctici, Conventionis de Diversitate Biologica, Protocollou Kyotensis (formans cum Mexico et Helvetia Circulum Integrationis Ambitalem, cum Conventionis Compagium Consociationis Nationum de Mutatione Climatis supervisione).
Haitianorum immigrantium pueri crebro discives sunt et diakoniae eis denegantur, quoniam etiam parentibus denegatur Dominiciana nationalitas, et transeuntes residentes propter suum illegalem aut indocumentatum statum putantur; pueris, quamquam crebro eligibiles sunt Haitianae nationalitati, haec negatur ab Haitia, ob carentiam propriorum documentorum aut testium.
Exigentiae in violentam pugnam, ab Organizatione Nationali Proeliatorum Cypriorum (Graece; Εθνική Οργάνωσις Κυπρίων Αγωνιστών sive ΕΟΚΑ) rectam, adduxere, favente Archiepiscopo Macario III, Ecclesiae Autocephalae Orthodoxae Cypriae archiepiscopo et primato.
Buddhismus religio civitatis in Corea e Perihodo Civitatum Septemtrionalium et Meridionalium (대한민국 / 大韓民國, quod non confundendum cum moderna divisione Coreae) usque ad Dynastiam Corioiensem (고려 / 高麗) fuit, antequam supprimeretur pro Neoconfucianismo per Dynastiam Tiosoniensem.
Anno 1055, Henricus III imperator Lucensem iudicem Flaipertum mandavit "missum domni imperatoris" ac vicarium civitatis, ut potestas marchionatus Tusciae diminueretur, quia Beatrix marchionissa Tusciae innupserat Godefridum Barbatum, rebellis dux Lotharingiae inferioris, et desponderat eius filiam ac heredem Matildam Godefrido Gibbero, mariti filium.
Nec talem caedem sine causa fecit; equidem quod priori anno bello rursus moto cum Pechino, multis provinciis in Kuomintang obvenientibus, quarum multa pars populi communistis concors, his autem cadentibus in suspicionem, ne novarum provinciarum favori freti contra ipsum sentirent, Nanchino capto decrevit ne iam superesse communistas pateretur.
Alii magni Coreanophonorum circuli in Sinis (circiter 1,8 milliones locutorum), in CFA (circiter 900 000 locutorum), in antiqua Unione Sovietica (circiter 350 000 locutorum), in Iaponia (circiter 700 000 locutorum), in Canada (circiter 100 000), in Malaesia (circiter 70 000) et in Australia (circiter 150 000) inveniuntur.
Apud alias ponderis urbes sunt Sanctus Iacobus Equitum (cum 745 293 incolarum), Romana (cum 214 109 incolarum), Sanctus Petrus de Macoris (cum 185 255 incolarum), Hygvei seu Salvaleon (cum 153 174 incolarum), Sanctus Franciscus de Macoris (cum 132 725 incolarum), Portus Argentarius (cum 118 282 incolarum) et Conceptio de Vega (cum 104 536 incolarum).
Quamquam suum domicilium Novi Eboraci posuit, Anscharius de la Renta etiam suum opus in America Latina promovit et activus in sua autochthonica Re publica Dominiciana mansit, ubi caritativae activitates et personales adeptiones ei Ordinem Meriti Ioannis Pauli Duarte et Ordinem Christophori Columbi meritae sunt.
Altera communia: Stathiema, Terrinca, Pruno, Gallena, Volegno, Cappella di San Martino (Azzano), Pomezzana, Farneta, Farnocchia, Raetinianum, Motrone, Sala Vetia, Strettoia, Monteggiori, Veghiatoia, Rotaio
Vicaria Montis Tiniosi (1514-1801)Antea pars Vicariae Petrae Sanctae.
A contrario, Turco-Cyprii milites subitarios VOLKAN conformavere qui anno 1858 ceperunt novum nomen "Organizationem Resistentiae Turcicae" (Turcice Türk Mukavemet Teşkilatı, TMT) et quorum propositum Enōsin vitare et Taximo (Turcice Taksim) sive divisioni inter Turciam et Graeciam favere erat.
Aliae praecipuae artes athleticae follis volatilis, anno 1916 Statunitensibus a classiariis introductus et a Foederatione Dominiciana Follis Vollatilis (Hispanice Federación Dominicana de Voleibol seu FEDOVOLI) rectus; taequondo, ubi Gabriel Mercedes Olympicam medaliam argenteam anno 2008 adeptus est; et iudo sunt.
Cum Nationum Unitarum delegatio praeliminariam relationem se grave problema rassismi discriminationisque contra Haitianae originis homines invenisse affirmantem edixisset, Dominicianus Minister Rerum Externarum Carolus Morales Troncoso formalem affirmationem id denuntians edixit, asserverans: "nostri fines cum Haitia problemata habent; hoc est nostra realitas et intellegenda est.
Saeculo quinto decimo, res publica, quae iam multas colonias in Mari Mediterraneo possidebat, etiam terras in Italia subegit, praecipue in regione Venetia, Foro Iulii et in parte orientali Langobardiae, ubi urbes Bergomum et Brixiam, quae ad Ducatum Mediolani pertinebant, anno 1428 occupavit.
=== Reversio in Hispaniam (1809-1821) ===
In historia Rei publicae Dominicianae, "Hispaniae Stultae" (Hispanice España Boba) periodus e 1809 ad 1821 duravit, per quam Maxima Praefectura Sancti Dominici (Hispanice Capitanía General de Santo Domingo) sub dicione Hispanica fuit; nihilominus Hispanicum gubernium minimis potestatibus functum est quoniam eius opes tenues factae sunt propter Bellum Independentiae Hispanicae et aliquot bella independentiae in America Hispanica.
Notissimos apud meringinis exsecutores Wilfridus Vargas, Ioannes Ventura, suorum carminum actores Fratres Rosario, Ioannes Ludovicus Guerra, Ferdinandus Villalona, Eduardus Herrera, Sergius Vargas, Antonius Rosario, Milly Quezada et Chichí Peralta sunt.
Temperatura media annua (inter minimum et maximum valorem quotidianum) e 19,5 °C ad 15 °C altitudinum aequarum aut altiorum ad 1000 metra supra aequor maris usque ad 1500 metra supra aequor maris; e 15 °C ad 10 °C e 1500 metris usque ad 2000 supra aequor maris; e 10 °C ad 5 °C e 2000 metra usque ad 2500 supra aequor maris; e 5 °C ad 0 °C e 2500 ad 3000 metra supra aequor maris variant.
De territoriali horum propugnaculorum attributione quaestio nondum soluta est, quae, in finitima zona sita, penes duplicem administrationem coniunctam inter duas Cyprias civitates condivisam sunt, cum legibus dissimilibus ad Britannicos habitatores, sed cum legali systemate civili valde fundato in Civitatis Cypriae Graecae eo, cum accommodationibus ad Turco-Cyprios Deceliae habitatores.
Redistribuendorum agrorum conatus conflixit cum communalis agrorum tenurae systemate (Hispanice terrenos comuneros), quod e fundorum pecuariorum oeconomia surrexerat, et aliqui incolae indignati sunt cum culturas mercatorias serere coacti essent, vigente Ioannis Petri Boyer et Iosephi Balthasaris Inginac Codice Rurali (Francice Code Rural).
Apud claros basipilae lusores in Re publica Dominiciana natos Hadrianus Beltré, Robinson Canó,Ricardus Carty, Starling Marte, Vladimirus Guerrero, Georgius Antonius Bell, Iulianus Javier, Franciscus Liriano, Manuel Ramírez, Iosephus Bautista, Edwinus Encarnación,Hanleyus Ramírez, David Ortiz, Albertus Pujols, Nelson Cruz, Ubaldus Jiménez, Iosephus Citerior, Placidus Polanco et Samuel Sosa sunt.
At ubi primum Nanchinum captum, simul venit plurima pars provinciarum ad Chiang Kai-shek praesidem petitum clementiam, cum se in eius nomen iuraturum profiterentur; relictam unam, Mandshuriam olim terram, tum sub duce Zhang Zuolin subiectam Nanchinum Tokiumque ambo, ubi crescebat militaris factionis auctoritas, ut iungerent suam in dicionem certabant.
== Origo Rerum Novarum Francicarum ==
Praecursores Rerum Novarum Francicae fuerunt philosophi saeculi XVIII, qui obiurgaverunt in schedis acerbis ecclesiam Christianorum et institutiones Galliae; exempli gratia, Carolus Montesquieu, Voltarius, Iohannes-Iacobus Rousseau invocari debent.
Qui cum primum sese ad partem Sovieticis fautorum adpellens, alterae ducibus in custodiam traditis, qui iam amentius in sicam capitaleque odium occurrebant; mox verum et contra eam faciens impetum, Sovieticis consultoribus in exsilium pulsis, gradatimque in vim apertam recurrens die 12 Aprilis 1927 vel ad mortem duci vel adeo protinus trucidari in viis communistas iussit.
=== Aetas Ducum Belli (1912–1927) ===
Mox tumultus inter eas factiones erupit; causa huius proxima est, quod Song Jiaoren, socius Sun Yat-sen duxque id temporis Kuomintang, anno 1912 suffragiis populi summae auctoritatis in conventu nationali potitus, Sciamhaevi ineunte veri suspiciosius est interfectus.
Hi enim die 18 Septembris 1931 incursionem incohavere, praetexto autem hoc, quod via ferrata, qua coloniae suae cum ceteris partibus continentis terrae conexae, Sinensibus a militibus perdita esset; quinto die, cuncta Mandshuria devicta, simulque Chiang Kai-shek sese omni magistratu abdicavit.
Lingua Coreana est lingua publica et Coreae Septentrionalis et Meridiana et, iuxta cum Mandarinica, Praefecturae Autonomicae Coreanae Yambianensis (Sinice 延边朝鲜族自治州, Coreane Hangulice 연변 조선족 자치주), in Mandshurica Sinarum area.
Saeculis quinto decimo et sexto decimo, res publica multas colonias amisit, sicut anno 1571 Cyprum, quam anno 1489 Catharina Cornaro, postrema regina Cypri, Reipublicae vendiderat et Marcus Antonius Bragadin frustra defendit, et Cretam anno 1669, propter incrementum Imperii Ottomanici, cuius exercitus inhaerens atque incubans Europae erat.
Apud alios praedilectos cibos sunt tzitzarrones (Hispanice chicharrones), manihot esculenta (Hispanice yuca), tapioca (Hispanice casabe), pastelletti (Hispanice pastelitos) seu artocreata (Hispanice empanadas), batatae, pastelli (Hispanice pasteles en hoja), isicia Dominiciana (Hispanice chimichurris) et tostones (Hispanice tostones).
Aliquae bellaria quibus Dominiciani fruuntur sunt oryza cum lacte (Hispanice arroz con leche), scriblita Dominiciana (Hispanice bizcocho dominicano), fabae cum dulci (Hispanice habichuelas con dulce), pulticula tumida (Hispanice flan), nivata sorbitio (Hispanice frío frío), dulce lactis (Hispanice dulce de leche), harundo saccharina (Hispanice caña).
Inde Chiang praeses, qui iam imperii summae praeerat, Pechino Tianjinque portu eius captis foedus cum communistis quamvis sibi invisissimis icere quaesiit; classibus tamen omnino carens haud sane diu obstare potuit, quin expugnato Sciamhaevo secundo mensi caput urbs Nanchinum obsideretur.
Corea Meridionalis uranio locupletato utere aut traditionalem locupletationis technologiam sponte evolvere non permittitur, propter Civitatum Foederatarum politicam pressionem, dispar plerarumque nuclearium potentiarum talium Iaponiae, Germaniae et Franciae, competitorum Coreae Meridianae in internationali mercatu nucleari.
Benignas post rationes initio, Taini contra occupationem renisi sunt, a femina phylarcha Anacaona (Hispanice Anacaona) Xaraguae et eius quondam coniuge Caonabone (Hispanice Caonabo) Maguanae non minus quam phylarchis Guacanagarice, Guama, Hatueio et Henriculo (Hispanice Guacanagarix, Guamá, Hatuey, Enriquillo) ducti.
Namque eodem tempore nec iam Iosephus Stalin rerum potitus, et cupiens communisticam doctrinam alias in gentes vulgare ipsi qui ibi rem publicam tenent factionem eiusdem doctrinae apud Sinas condere parabant; quos cum ille accedisset causa Kuomintang adiuvandi, libentius et auxilium promisere ac Adolphum Ioffe, versatum hominem in legationibus, legatum miserunt, qui Unionem Sovieticam daturam operam, ut vincantur provinciales duces, anno 1923 Sciamhaevi declaravit.
Sunt circiter viginti saepta nationalia, quae, iuxta cum aliquos naturales locos, magno favore inter periegetas gaudent, velut theae sata Comitatus Boseongensis (보성군 / 寶城郡) aut saeptum oecologicum Sinus Sucheonensis (순천만) in provincia Diella Meridiana (전라남도 / 全羅南道).
== Arma, vehicula, et machina bellica ==
Aëroplanum bellicum (sicut aëroplanum pyroballistarium, helicopterum bellicum, pugnator aërius)
Arma ignifera (sicut sclopetum, canno)
Batalaria (sicut navis aëroplanigera, batalaria cataphracta, batalaria venatoria, batalaria subaqueana)
Gladius
Pyrobolum (e.g.
Ad 200 metra supra aequor maris computantur circa 25,5 °C gradus mediae quantitatis annuae, ad transeundum ad 24 °C ad 400 metra supra aequor maris, 22,5 °C ad 600 metra supra aequor maris et 21 °C mediae quantitatis ad 800 metra supra aequor maris.
Orientes ab analysi controversa tabulae, quae visa a pari hominum (Bettina ac Barney Hill) postea sub hypnosi memorata est, nonnulli ovni (obiectum volatile non identificatum) coniurationum doctrinae sectatores in Tellure existimant ζ2 Ret portum patrium quorundam animalium per spatium vacuum vagantium obtinere (quos "Canos" vocant).
Andreas Libavius, medicus et chemicus Germanicus, qui solebat fratrum de Rosea Cruce Societatem aggredi, scripsit amico Schnitzero: «Si quis legat Rosarium parvum de pumilionibus seu nanis, gigantibus et heroibus, ubi rex Laurinus in monte nanorum pugnat cum Hildebrando, Theodorico Bernate et aliis, inveniet pene similia historiae, seu figmento fraternitatis de Rosea Cruce».
Quod attulit generalem insularis oeconomiae paupertatem et possibilitatem ut lestae et bucaneres occidentalem partem (Insulam Testudinis, Hispanice Isla Tortuga; Francice Île de la Tortue; et Haitiane Latòti) sicuti suam praecipuam discessus sedem ad faciendos impetus contra naves directas et oriundas ex Europa occuparent.
Alia iuga montium Iugum Septentrionale (Hispanice Cordillera Septentrional) seu Iugum Montis Christi (Hispanice Sierra de Monte Cristi), Iugum Orientale (Hispanice Cordillera Oriental), Montes Yamasaenses (Hispanice Sierra de Yamasá), Montes Samanaenses (Hispanice Sierra de Samaná), Montes Baorucoense (Hispanice Sierra de Baoruco), Montes Neyba (Hispanice Sierra de Neyba) et Montes Martini Garcia (Hispanice Sierra Martín García) sunt.
In praeterito, aliqui iurisprudentes Rempublicam Turcicam Cypri Septemtrionalis "civitatem neuropasticam" secundum Tribunalis Europaei ab Iuribus Humanis decretum die 18 Decembris 1996 definivere quod essentialiter Turciae responsalitatem in ordinariarum rerum gestione in Septemtrionali Cypri parte agnoscebat.
=== Independentia ex Hispania (1821) ===
Post duodecadem annorum fastidii et independentiae propositum casum ab aliquot oppositoribus globis, prior Sancti Dominici Locumtenens-Gubernator (summus administrator) Iosephus Núñez de Cáceres coloniae independentiam ex Hispanica corona sicuti Haitiam Hispanicam pridie Kalendas Decembres anni 1821 declaravit.
Die 19 Aprilis 2009 habita sunt, anticipate, octava comitia legisfera in Cypro Septemtrionali: est Factio Unitatis Nationalis, hodie a Derviso Eroğlu ducta, qui comitia vicit ob Factionem Respublicanam Turcicam Praesidis Cypri Septemtrionalis Mahometi Ali Talat.
Sunt 644 Graeco-Cyprii Rhizocarpasum (Graece; Ριζοκάρπασο et Turcice Dipkarpaz) inhabitantes et 364 Maronitae Cormacitibus (Arabice Maronitice Cyprice ܟܘܪܡܐܟܝܬܝܣ; Graece Κορμακίτης; Turcice Kormacit sive Koruçam).
== Bellum et finis monarchiae ==
Die 20 Iunii 1791, rex Ludovicus XVI cum familia fugam e Francia conatus est, sed iam insequenti die in Varena in Arduenna comprehensus est, et Lutetiam redire debuit, et die 14 Septembris Constitutionem sanxit, et postea novus conventus, dictus Assemblée législative, electus est.
== De fabula ==
Laurinus «Dietliebii Styrii formosissimam sororem surripuerat, virginem Simildam: quam heroes aliquot, post varios casus, post multa pericula rerum, integram reducunt: Laurino mago, et nebulone perfido, Veronam Theoderici Bernensis ducto: ubi histrionicam deinceps exercens, ludibrium fortunae fuit».
Hoc ideo fieri censent, ut qui commenticiis fabulis magnopere delectentur, quod rex Laurinus cum, diris deprecationibus hortum suum defigens, ediceret ut flores neque die neque nocte sanguineo micarent fulgore, sed scrupulosae ibi horrerent cautes, crepusculi tempus sit oblitus; quapropter primis se intendentibus tenebris haec Dolomiana juga fugaci adhuc robore quasi rosarum exardescere».
== Status iuridicus ==
Solum Turcia declarationem independentiae Reipublicae Turcicae Cypri Septemtrionalis agnoscit, quae a contrario "non valida ex aspectu iuridico" secundum Concilii Salutis Consociationis Nationum resolutiones 541 anni 1983 et 550 anni 1984 declarata est.
=== Negotia extera ===
Anno 1949, omnes paene civitates Rem Publicam Sinarum comprobaverunt et Rem Publicam Popularem Sinarum esse negaverunt, sed postquam communistae 1964 primam bombam atomicam accenserunt, multae civitates eos recognoverunt, ut anno 1979 etiam Civitates Foederatae.
Haec in duas partes subdividitur :

primum, periodus inter primam abdicationem Napoleonis Bonaparte die 6 Aprilis 1814 et reditum eius ad potestatem mense Martio 1815 ;
deinde, periodus altera inter casum eius definitivum (sive casum Primi Imperii) et revolutionem dictam Trium Dierum Gloriosorum, a die 29 Iulii 1830.
=== Salus ===
Sunt quinque valetudinaria praecipua: Valetudinarium Doctoris Burhan Nalbantoğlu, maximum nosocomium in Cypro Septemtrionali fere cum 400 lectis; Valetudinarium Arsinoës; Valetudinarium Sysclēpou; Valetudinarium Cengiz Topel; Valetudinarium Barış Ruh et Sinir Hastalıkları (psychiatricum et geriatricum).
Anno 2002 Secretarius Generalis Consociationis Nationum Kofi Annan destinatum pacis ad reunificandam insulam ostendit; quod, subiectum referendo die 24 Aprilis 2004, a 65% suffragatorum in se proclamata Republica Turcica Cypri Septemtrionis acceptum est, sed reiectum est a plerisque suffragatoribus in insulae parte ab internationaliter agnita Reipublicae Cypriae gubernatione recta.
== Cultura ==
Propter culturalem syncretismum, Dominicianorum cultura moresque Europaeam culturalem basin habet, et Africis et autochthonicis Tainicis elementis affectam, quamquam endogena elementa Dominicianam intra culturam orta sunt; culturaliter Res publica Dominiciana est apud Europaissimas nationes in America Hispanica, iuxta cum Portorico, Cuba, Chilia Media, Argentina et Uraquaria.
Ephippus scribit Alexandrum etiam sacras vestes in cenis gestavisse, modo Ammonis purpuram et fissiles soleas, et cornua sicut ipse deus; modo Dianae, cuius cultum saepe etiam sumebat cum curru veheretur, Persica quidem stola indutus, sed ita ut supra humeros arcus deae et spiculum emineret; subinde etiam Mercurii cultum.
De Signis est quarta in Verrem oratio, in qua Cicero furta Verris in signis et reliquis ornamentis Siciliae, cum publicis et sacris, tum privatis et profanis, ut, picturis in tabula et textili (hoc est vestibus stragulis), vasis aureis, argenteis, Corinthiis, Deliacis, gemmis, caet.
De morte Alexandri et Hephaestionis (Graece Περὶ τῆς Ἀλεξάνδρου καὶ Ἡφαιστίωνος ταφῆς vel μεταλλαγῆς, seu Περὶ τῆς Ἡφαιστίωνος καὶ Ἀλεξάνδρου τελευτῆς) fuit opus ab Ephippo Olynthio scriptum, hodie deperditum, de ultimis diebus Alexandri Macedonis, de convivio huius regis novissimo, et de morte Hephaestionis Alexandri socii.
33: de Callisthene captivo mortuo: Arrianus, Anabasis Alexandri 4.14.3
34: de pontone Indi fluminis: Arrianus, Anabasis Alexandri 5.7.1
35: de climate Indiae: Strabo, Geographica 15.1.17-19
36: de Acesine flumine: Strabo, Geographica 15.1.21
37: de arbore fructus mellitos ferente: Strabo, Geographica 15.1.21
38: de serpentibus Indiae: Strabo, Geographica 15.1.45, cf.
Arrianus, Anabasis Alexandri 6.1.2-6; Nearchus, Navigatio FGrHist 133 F 20
39: de victu e mare Rubro ad Nilum allato: Strabo, Geographica 17.2.5
40: de feris Indiae: Plutarchus, Pro nobilitate 19
41: de gymnosophistis regni Taxilae: Strabo, Geographica 15.1.61
42: de moribus Taxilae: Strabo, Geographica 15.1.62
43: de pugna cum filio Pori: Arrianus, Anabasis Alexandri 5.14.3
44 (cf.
Alii Charetem opusque eius contemnaverunt, verbis Roberti Geier oblitis: "Denique ne tenue atque exiguum censeas detrimentum, quod Alexandri M[agni] rerum cognitio ceperit opere deperdito, quod non tam expeditiones, proelia, bella, quam ea contineret, quae ad ipsam regis personam vitamque privatam spectarent, memineris quaeso quae verissime animadvertit Plutarchus (Vit.
Proponitur Ephippum tabernaculum Alexandri Magni descripsisse (sicut aliis verbis Chares Mytilenaeus) atque hanc descriptionem ab Aeliano (Varia historia 9.3) Polyaenoque (Strategemata 4.3.24) et Phylarcho (apud Athenaei Deipnosophistas 141f) sine nomine Ephippi citatam esse.
Haec enumeratio fragmentorum ex editione Felicis Jacoby demitur:

FGrHist 124 F 28: Strabo, Geographica 13.1.13
29: Strabo, Geographica 13.4.8
30: Strabo, Geographica 14.1.7
31: Scholia T Eustathiana in Homeri Iliadem 13.29
32: Strabo, Geographica 14.4.1
33: Strabo, Geographica 13.4.6; cf.
De rebus Alexandri Magni (Graece Τὰ κατ' Ἀλέξανδρον seu Περὶ Ἀλέξανδρον ἱστορίαι) fuit opus a Charete Mytilenaeo libris vel decem vel pluribus scriptum, hodie deperditum, de rebus gestis apud aulam Alexandri Macedonis.
"Macedones, ut ait Ephippus Olynthius libro primo De Alexandri et Hephaestionis sepultura, modeste bibere nesciverunt, sed initio statum ita largis utebantur propinationibus, ut iam ebrii essent primis iam impositis mensis, et perfrui cibis non possent": apud Athenaei Deipnosophistas 120e
2.
Iunii Moderati Columellae de re rustica libri XII; eiusdem de arboribus liber; enarrationes vocum priscarum in libris de re rustica, per Georgium Alexandrinum; Philippi Beroaldi in libros XIII Columellae annotationes; Aldus de dierum generibus, simulque de umbris & horis ...; Palladii Rutilii Tauri Aemiliani ...
Tres partes habet: prima, de bello fugitivorum e belli Spartacici reliquiis nato (a capitulo 2 ad 16); altera de maritimo bello, quod contra praedones et piratas gerebatur, qui tum Siculum mare infestabant (ad capitulum 52); tertia demum de iniustis contra leges Romanas a civibus Romanis sumptis suppliciis.
Sabbah (Fano Sancti Stephani, 1991) Textus
Carl Deroux, "Quelques recettes culinaires extraites de la Diététique d'Anthime" in Alain Dierkens, Liliane Plouvier, edd., Festins mérovingiens (Bruxellis: Le Livre Timperman, 2008)
Carl Deroux, "Tradition et innovation dans la Diététique d' Anthime" in M.
205-243 (Anglice)
Eruditio
Manuel Albaladejo Vivero, "Aristobulus of Cassandreia: An Engineer at the Court of Alexander the Great" in Eva Myrdal, ed., South Asian Archaeology and Art 2014 Papers Presented at the Twenty-Second International Conference of the European Association for South Asian Archaeology and Art, New Delhi (Novi Dellii: Dev Publishers, 2020) pp.
De scriptoribus Claudio Lévi-Strauss, Ferdinando de Saussure, Ioanne Iacobo Rousseau, Stephano Condillac, Martino Heidegger, Ludovico Hjelmslev, Edmundo Husserl, Romano Iacobson, Godefrido Gulielmo Leibnitio, Andrea Leroi-Gourhan, et Gulielmo Warburton disceptat.
Et ex eo tempore morbo correptus obiit, cum infensus ei esset (ut ait idem auctor) Bacchus, quod patriam ipsius Thebas oppugnasset": apud Athenaei Deipnosophistas 434a
4-5: "De Alexandri Magni luxuria Ephippus Olynthius in libro de Hephaestionis et Alexandri obitu ait: In hortis ipsi statutum fuisse aureum solium et lectos argenteis fultos pedibus, in quibus cum amicis sedens responsa dabat.
De imperatoribus Trapezuntis (titulo Graeco Περὶ τῶν τῆς Τραπεζοῦντος βασιλέων, τῶν Μεγάλων Κομνηνῶν, ὅπως καὶ πότε καὶ πόσον ἕκαστος ἐβασίλευσεν, scilicet "De regibus Trapezuntis Magnis Comnenis, quomodo et quando et quotannis unusquisque rexit") est breve opus historicum a Michaele Panareto saeculo XIV exeunte scriptum.
In hoc opere narravit auctor bella eo tempore pro Christiana fide pugnata, exempla historica, res a se gestas, homines sibi cognitos, inter quos sunt Iohannes Londiniensis magister Oxoniae, Fulco Tolosanus, Alanus de Insulis magister Parisiis, Helyas abbas Grandis-selvae, Rolandus Cremonensis magister universitatis Tolosanae.
Hae quinque sedes episcopales, videlicet Wintonia et Scireburna confirmatae, Ramesberia, Wellae, Cridia nuper constitutae, ab eo tempore cum quinque sciris Geuissarum sive occidentalium Saxonum correspondebant, videlicet Hantunscir, Dornsæte, Wilsæte, Sumorsæte, Defenas.
125-143
Valeria Bertolucci Pizzorusso, "A propos de Marco Polo et de son livre: quleques suggestions de travail" in Essor et fortune de la chanson de geste dans l'Europe et l'Orient latin: actes du IXe Congrès International de la Société Roncesvals pour l'étude des épopées romanes, Padoue-Venise, 1982 (Mutinae, 1984) vol.
Eduardus Rosales, qui quidem floruit saeculo XIX medio, et qui aetatem degit non inter blanditias vitae beatae nam doloribus ac morbis gravissimis cum animi tum quoque corporis perpetuo corripiebatur et orbatus familia, inops, parvis copiis praeditus ad Italos migravit, inter quos studium suum atque artem corroboravit quosque imitatus est non solum modo pingendi sed quoque studio atque fervore antiquitatis.
ISBN 3-487-11833-5
Liliane Plouvier, "A la table des premiers mérovingiens" in Laurent Verslype, ed., Villes et campagnes en Neustrie sociétés, économies, territoires, christianisation; actes des XXVe Journées Internationales d'Archéologie Mérovingienne de l'AFAM (Montagnac, 2007) pp.
Pavida Lucretia quae ante se nullam opem tantum mortem sibi imminentem videbat, tamen obdurabat atque nullo metu inclinabatur… Tunc sceleratus Sextus Tarquinius ad metum addidit dedecus: promisit se apud eam nudatum servum positurum esse ut Lucretia diceretur in sordido adulterio a se necata esse.
== Bibliographia ==
Editiones
1499 : Venetiis: editio Aldina Textus apud BVPB
1516 (Franciscus Asulanus, Hieronymus Roscius, edd.) : Venetiis: editio Aldina (Textus apud Google Books)
1529 (Ianus Cornarius, ed.) : Διοσκορίδης : Dioscorides.
Papillon, "Isocrates on Gorgias and Helen: The Unity of the "Helen"", The Classical Journal, 1996ː 377-391
John Poulakos, "Argument, Practicality, and Eloquence in Isocrates' Helen", Rhetorica: A Journal of the History of Rhetoric, 1986ː 1-19
Steve Schwarze, "Performing Phronesis: The Case of Isocrates' "Helen"", Philosophy & Rhetoric, 1999ː 78-95
Maddalena Vallozza, "L’Éloge d’Hélène d’Isocrate en tant que texte d’école", Ktèma, 2016ː 109-119
H.
150-187
Frances Pownall, "Arrian’s Propinquity to Ptolemy and Aristobulus: A Reassessment" in Robert Rollinger, Julian Degen, edd., The world of Alexander in perspective: contextualizing Arrian (Wiesbaden: Harrassowitz, 2022)
Eduard Schwartz, "Aristobulos" in Paulys Real-Enzyklopädie der classischen Altertumswissenschaft edd.
Ardeam, oppidum haud longinquum Roma, tunc temporis Rutuli habebant, gens, in ea regione atque in ea aetate, divitiis praepollens; et haec fuit causa belli, nam Tarquinius Superbus, rex Romanorum divitiis exhaustus propter magnifica opera quae perpetuo imperabantur in urbe studebat non solum se ditare sed quoque animos populares delenire qui iam indignabantur se tam diu in fabrorum ministeriis atque in operibus servilibus a rege intentos esse.
Lutetiae: Les Belles Lettres
Versiones selectae
1545 : Ioannes Sleidanus, interpr., De rebus gestis Ludovici, eius nominis undecimi, Galliarum regis, et Caroli, Burgundiae ducis Textus apud Gallica, apud Internet Archive
1552 : Caspar Hedion, interpr., Histori von König Carle auss Franckreich, dem achten des namens, und von dem Krieg zu Napels Textus apud Gallica
1561 : Ioannes Sleidanus, interpr., Philippi Cominaei equitis De Carolo octavo, Gallia rege, et bello Neapolitano, commentarii.
André Matthiolus sur les six livres de Pedacius Dioscoride Anazarbéen de la matière médicale (Francogallice) Editio 1572 apud archive.org (Editio 1620 apud Google Books) Editio 1627 apud BiuSanté
1586 (Ioachimus Camerarius, interpr.) : Kreutterbuch desz hochgelehrten unnd weitberühmten Herrn D.
Basileae: apud Ioannem Bebelium Textus apud Internet Archive
1587 : Ricardus Hakluytus, ed., De Orbe Novo Petri Martyris Anglerii Mediolanensis, protonotarii et Caroli Quinti senatoris, decades octo, diligente temporum observatione et utilissimis annotationibus illustratae, suoque nitore restitae.
Ernestio rursus editum; Manhemii 1781 et Biponti 1787-1788 reimpressum (Latine)
1794-1797: Scriptorum rei rusticae veterum latinorum tomus primus-[quartus] ex librorum scriptorum atque editorum fide et virorum doctorum coniecturis correxit, atque interpretum omnium collectis, et excerptis commentariis suisque illustravit Io.
303–325
Bruno Uchoa Borgongino, "Alimentação e saúde no De Observatione Ciborum de Antimo (século VI)" in Anais Eletrônicos do 14º Seminário Nacional de História da Ciência e da Tecnologia (Belo Horizonte, 2014)
Carl Deroux, "Anthime, un médecin gourmet du début des temps mérovingiens" in Revue belge de Philologie et d'Histoire vol.
Varro agricolas citat multos, praecipue qui aliquid novi introducerint; enumerantur Lucius Abuccius poëta, Quintus Aufidius Lurco, Lucius Axius, Quintus Caecilius Metellus Pius Scipio, Quintus Modius Equiculus, Fircellia, Quintus Fulvius Lippinus, Gaberius, Quintus Hortensius Hortalus, M.
Amomum: Nicolaus Maronea Veronensis, "Commentarii in tractatus Dioscoridis et Plinii de amomo" in Ioannes Pona, Plantae seu simplicia ut vocant, quae in Baldo monte et in via ab Verona ad Baldum reperiuntur (Basileae: Zetznerus, 1608)
Balsamum: Andreas Chiocchus, Carmen de balsami natura et viribus iuxta Dioscoridis placita.
Venetiis: per Franciscum Renner de Hailbrun Textus apud Monacenses
1502 : Hermolaus Barbarus, ed., Pomponius Mela cosmographus De situ orbis Hermolai Barbari fideliter emendatus Textus apus Internet Archive
1507 : Godofredus Torinus(en), ed., Pomponius Mela De totius orbis descriptione.
=== Pars tertia ===
Haec pars orationis versatur in suppliciis quibus Verres cives romanos affecerat; ubi praeter alios quos virgis ceciderat, vel in latomias conjecerat vel in carcere interfecerat, praecipue commemoratur et exagitatur immanis erga Gavium Cosanum municipem crudelitas quem quamvis se civem romanum esse clamaret cruci affixit (53-67).
1484 : Pepinus de Bononia, interpr., Marci Pauli de Venetiis De consuetudinibus et conditionibus Orientalium regionum (Latine) Textus apud Internet Archive De hac editione
1671 : Marci Pauli Veneti, historici fidelissimi iuxta ac praestantissimi, De regionibus Orientalibus libri III (Latine) (Textus apud Google Books)
1871 : Henry Yule, interpr., The book of Ser Marco Polo, the Venetian, concerning the kingdoms and marvels of the East.
Antverpiae (Hispanice) (Textus apud Google Books) Exemplar manu tinctum apud World Digital Library (Editio Salmanticensis 1570 apud Google Books)
1561 : Valerius Cordus; Conradus Gesnerus, ed., Annotationes in Dioscoridis; Historiae stirpium libri IV [etc.] Textus
1561 (Antonius Pinaeus, interpr.) : Les Commentaires de M.
1484 : Lugduni: Johannes Siber (Latine) Descriptio cum paginis selectis
1485 : Argentorati (Latine) Descriptio cum paginis selectis
1488 : Heidelbergae (Latine) Descriptio cum paginis selectis
1492 : Norimbergae: Koberger (Latine) (Textus apud Google Books)
1519 : Norimbergae: Peypus (Latine) (Textus apud Google Books)
1601 : Georgius Bartholdus Pontanus, ed., Liber de genuinis rerum coelestium, terrestrium et inferarum proprietatibus.
1-98 (Graece, Georgice)
Spyridon Lamprus, "Τὸ Τραπεζουντιακὸν Χρονικὸν τοῦ πρωτοσεβαστοῦ καὶ πρωτονοταρίου Μιχαῂλ Παναρέτου" in [[Neos Ellenomnemon|Νέος Ἑλληνομνήμων]] vol.
Et potantibus forte apud Sextum Tarquinium, filium Tarquinii Superbi, sermo incidit de uxoribus et quisque coepit suam miris modis laudare; accenso certamine Collatinus, qui inter eam iuventam numerabatur, negavit verbis opus esse sed paucis horis id posse sciri quantum Lucretia sua ceteris feminis praestaret.
== Argumentum ==
Oratio est omnis in partes duas divisaː prima parte post consuetos locos communes, quia accusator ei artem obiciebat quae causam inferiorem iustiore validiorem efficeret, nec logographus qui de parvis rebus pecunia accepta scriberet nec sycophanta umquam fuisse praetendit qui lucri gratia ceteros accusaret sed de magnis rebus semper orationes excelsas publicasse.
T 3: de natura arborum Plinius, Naturalis historia Charetem Ephippumque et Nicobulen citavit (1.12.13) sed de qua re incertum est: fortasse Alexandrum militesque suos ex India hedera coronatos rediisse (16.144)
Polyaenus, Stratagemata 4.3.27
Duris Samius apud Deipnosophistarum epitomen 17f: aut ad nuptias Macedonum et Persarum anno 324 a.C.n., aut ad cenam Opide celebratam relevat
Chares et Aristobulus Cassandrensis una (supra no.
Blandius olliculas proprium quam mater alumnum
Complecti solitus Calvus utraque manu,
Et gelidas sordes emendicare lebetum
Ambesosque cibos relliquiasque canum,
Spernit plebeio condita escalia iure,
Nec nisi magnificas gaudet adire dapes,
Obliquatque velut satiatus carne recenti
Vultur ab assuetis rostra cadaveribus.
In Nationali Bibliotheca Neapolitana servatur
"Dioscorides alphabeticus" locupletior, in quinque libris divisus, herbis et glossis multilinguibus e recensione alphabetico priori, rebus medicinalibus aliis e recensione pristina demptis et ordine alphabetico inter libros singulos coactis
Dioscorides Pierpont Morgan: exemplar saeculo X factum, imaginibus multis illustratum
"Dioscorides interpolatus", e recensione pristina refectus, additamentis e Dioscoride alphabetico auctus
193–197
Alf Önnerfors, "Marcellus, De medicamentis: Latin de science, de superstition, d’humanité" in Guy Sabbah, ed., Le latin médical: La constitution d’un langage scientifique: réalités et langage de la médecine dans le monde romain (Université de Saint-Étienne, 1991)
Carmélia Opsomer, Robert Halleux, "Marcellus ou le mythe empirique" in Philippe Mudry, Jackie Pigeaud, edd., Les écoles médicales à Rome.
Eligendus locus ad habitandum; de exercitatione corporis; de coena; de ioco et ludo; de somno; qua ratione cubandum sit; de concubitu; quid sit agendum ubi cubitu surrexeris; de exercitatione post somnum; quid observandum sit in vita ad voluptatem; de coquo; de paranda mensa; de sale; de pane; de placentis; quid sit edendum primo; de cerasis; de prunis; de moris; de peponibus; de cucumeribus; de ficis.
FGrHist 124 F 28: Strabo, Geographica 13.1.13
29: Strabo, Geographica 13.4.8
30: Strabo, Geographica 14.1.7
31: Scholia T Eustathiana in Homeri Iliadem 13.29
32: Strabo, Geographica 14.4.1
33: Strabo, Geographica 13.4.6; cf.
Johnson, "Isocrates' Methods of Teaching", The American Journal of Philology,, 1959ː 25-36
Jean Lombard, Isocrate : rhétorique et éducation,  Klincksieck, 1990
Henri Irénée Marrou, Histoire de l'éducation dans l'antiquité, Seuil, 1948 Commentarius Pauli Demont
James R.
Studi offerti a Mario Capasso, Pensa MultiMedia, Lecce-Brescia, 2018ː 589-596
Takis Poulakos, Speaking for the polis : Isocrates' rhetorical education, Columbia, 1997 Nonnullae paginae apud Guglum librorum Recensio critica
Wolf Steidle, "Redekunst und Bildung bei Isokrates", Hermes, 1952ː257-296
Fortunat Strowski,	De Isocratis paedagogia, Lutetiae, 1898
Ludwig Braun, "Die Schöne Helena, wie Gorgias und Isokrates sie Sehen", Hermes, 1982ː 158-174
Sylvie David,	"Le processus de la décision dans le synoecisme de Thésée d’après L’éloge d’Hélène d’Isocrate (§ 32-37)", Dialogues d'histoire ancienne, 2009ː 69-79
Gunther Heilbrunn, "The Composition of Isocrates' Helen", Transactions of the American Philological Association, 1977ː 147-159
George A.