aimgo/CorpusTrinum huggingface dataset:
Κύρνε, σοφιζομένῳ μὲν ἐμοὶ σφρηγὶς ἐπικείσθω
τοῖσδ' ἔπεσιν· λήσει δ' οὔποτε κλεπτόμενα,
οὐδέ τις ἀλλάξει κάκιον τοὐσθλοῦ παρεόντος
ὦδε δὲ πᾶς τις ἐρεῖ· "Θεύγνιδός ἐστιν ἔπη
τοῦ Μεγαρέως." Πάντας δὲ κατ' ἀνθρώπους ὀνομαστός."
Cyrne, mihi componenti sigillum imponatur
his versibus.
Ad demum Theram praeterea insulae Christiana (Χριστιανά) fere 18 km in austro-occidentem versus sitae, Ascania (Ασκανιά) et Eschate (Εσχάτη) necnon insulae parvae Anydros (Άνυδρος) vel Amorgopula (Αμοργοπούλα) pertinent, quae paene 25 km a Thera in boreo-orientalem versae iacent.
Lugduni Batavorum: Brill, 2008
Lauren Kilroy-Ewbank, "Inventing ‘America’: The Engravings of Theodore de Bry" (19 Maii 2019) apud Smarthistory; eadem res alibi
Maureen Quilligan, “Theodore de Bry’s Voyages to the New and Old Worlds” in Journal of Medieval and Early Modern Studies vol.
Lutetiam reditus ille et Quercetanus necnon Ioannes Riverius, Hugenoti Paracelsianique medicique regii tres, contra professores facultatis medicae Parisiensis Catholicos Galenianos contenderunt, successu vario; e quibus controversiis orta est Apologia anno 1603 Rupellae in urbe (Hugenotorum arce) edita.
Notum est physicos iampridem complura artificia ad classicam quamlibet theoriam quanticis praeceptis describendam, a multis generaliter artificia theoriarum quantificiendarum seu artificia quantificationis vocata, invenisse et ad quamplurimas theorias prospere applicavisse, ex quibus electrodynamica quantica (QED, Anglice abbr.), theoria quantica electromagneticae vis quae cum experimentorum veritatibus una pars ex
(Lutetiae: Didot, 1840) (Graece, Latine) Textus apud archive.org
David Iacobus van Lennep, Hesiodi Theogonia, Amstelodami, 1843 Textus apud archive.org
Collection des Universités de Franceː Hésiode, Théogonie, Les Travaux et les Jours, Le Bouclier, texte établi et traduit par Paul Mazon, Les Belles Lettres, 1928 Recensio critica Altera recensio critica
Dominique Arnould, "Les noms des dieux dans la Théogonie d’Hésiode : étymologies et jeux de mots", Revue des Études Grecques, 2009ː 1-14
Lamberti Barlæi, græcæ linguæ in academia Lugduno-Batavâ professoris eximii, in Hesiodi Theogoniam commentarius luculentus.
Murphy, "The Vilification of Eratosthenes and Theramenes in Lysias 12", The American Journal of Philology, 1989ː 40-49
Antonio Natalicchio, Atene e la crisi della democrazia : i Trenta e la querelle Teramene / Cleofonte, Bari, 1996 Nonnullae paginae apud Guglum librorum
Bernadotte Perrin, "The Rehabilitation of Theramenes", The American Historical Review, 1904ː 649-669
Pierre Somville,	"Xénophon narrateur : autour de Théramène", L'Antiquité Classique, 2004ː 25-30
S.
Introductio et Exegesis Veteris et Novi Testamenti)
Theologia fundamentalis cum quaestionibus oecumenicis et religionum non christianarum et atheismi
Theologia dogmatica
Theologia moralis ac spiritualis (ascetica)
Theologia pastoralis
Institutiones systematico-historicae liturgiae
Historia ecclesiastica, Patrologia, Archaeologia christiana
Institutiones iuris canonici
Disciplinae auxiliares: Lingua Latina et linguae biblicae (Lingua Hebraica, graeco-biblica); studium scientiarum humanarum.
== Opera ==
Theatrum vitae humanae, Basiliae, anno 1565
Leges ordinis medici Basiliensis, Basiliae, anno 1570
Morum philosophia practica, Basiliae, anno 1575
Methodus similitudinum, Basiliae, anno 1575
Methodus apodemica, qua omnia continentur quae cuivis in quolibet vitae genere peregrinanti, et imprimis homini studioso scitu cognituque necessaria, Basiliae, anno 1577
Analysis Psalmorum Davidis, symboli apostolici et orationis dominicae, Basiliae, anno 1599
Physiologia medica Th.
Koch, 1850 – Brasilia
Umbyquyra Gargiulo, Brescovit & Lucas, 2018 – Bolivia, Brasilia
Vitalius Lucas, Silva & Bertani, 1993 – Brasilia, Argentina
Xenesthis Simon, 1891 – Panama, Venetiola, Columbia
Ybyrapora Fukushima & Bertani, 2017 – Brasilia
Genera obsoleta
Percivallus, vulgo Percy Dearmer (natus die 27 Februarii 1867; Westmonasterii mortuus die 29 Maii 1936) fuit presbyter Anglicanus et liturgiae peritus, notus ob enchiridium liturgicum The Parson's Handbook et hymnale The English Hymnal, quod anno 1911 cum Radulpho Vaughan Williams et Martino Shaw edidit.
Iuxta dispositionem antiquam Kalendarii Romani dicitur a primis Vesperis festi usque ad Vesperas feriae VI sequentis inclusive, necnon ad Tertiam a Dominica usque ad sabbatum sequens inclusive; iuxta dispositionem autem novam ad Vesperas a feria VI post Ascensionem usque ad Vesperas Dominicae Pentecostes.
In dispositione antiqua ritus Romani (scilicet ante mutationes in liturgia post Concilium Vaticanum II introductas) festum Pentecostes, sicut et alia festa maximi momenti, cum octava celebratur, id est, festum per octo dies protrahitur, a Dominica nempe Pentecostes usque ad sabbatum sequens, Sabbatum Quatuor Temporum Pentecostes dictum.
In edicto officiali vocato 'De Maleficiis et Manichaeis' (302) in 'Collatio Legum Mosaicarum et Romanarum' exarato et ad proconsulem Africae scripsit Diocletianus:
Audivimus Manichaeos […] novas et hactenus inauditas sectas creasse contra vetustissimas Symbola, ut doctrinas abdicare possimus, quae divina favente gratia olim in suam pravam doctrinam concessit.
Peripteros (Graece ὁ περίπτερος <ναός> - <templum> circum alatum) est genus templi antiqui, cuius cella curcuitu (Graece: τὸ πτερόν) coronae columnarum (Graece: περίστασις) circumdata est ita, ut inter columnas et murum intervallum sit ad circum ambulandum.
eadem lege tenetur et qui iniussu principis bellum gesserit dilectumve habuerit exercitum comparaverit: quive, cum ei in provincia successum esset, exercitum successori non tradidit: quive imperium exercitumve populi romani deseruerit: quive privatus pro potestate magistratuve quid sciens dolo malo gesserit: quive quid eorum, quae supra scripta sunt, facere curaverit.
Hydrographicus sinus seu pelvis hydrographica, seu systema fluviorum, est regio terrena ubi aquae in superficie ex pluviá, nive, glacieque in unum locum, qui maxime est exitus pelvis, coëunt et cum aliis aquis coniungunt, in fluminibus, rivis, lacubus, castellis, aestuariis,  maribus, et oceanis.
Penzanum (-i, n.) (alia nomina: Pinzanum ac Pinzanum ad Tiliaventum, Pincianum) (Italiane: Pinzano al Tagliamento) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 610 incolarum, in Regione Foro Iulii-Venetia Iulia et in Provincia Portusnaonensi situm.
Temporibus recentioribus scientia huius rei surrecta est, sed ab initio fontibus narrativis recentioribus infidelioribusque adhibitis, e quibus mythistoriam ornaverunt auctores nonnulli litterarii et scaenici, inter quos Marcellus Schwob Francicus, Lucianus Blaga Dacoromanus, Georgius Andrzejewski Polonus, Thea Beckman Batava.
Permutatio fascium (Anglice packet switching) est communicationis digitalis ratio datorum transmittendorum, cuiuscumque contentis, generis, structurae in apte amplitudo fasces qua singillatim super rete (non semper neque necessario interrete ) transmittenda in cito successione.[verba obscura] Fasces singillatim portantur super rete et reconduntur in acceptore ubi rursum struuntur in pristinum nuntium enim informationem pristinam.
Pengabum, linguis vernacularibus Pañjāba [pʌnˈʤɑːb] (scriptura Gurmukhi ਪੰਜਾਬ, Devanagari पंजाब; nomen origine Persicum, panj āb, scilicet "quinque aquae") est civitas in regione boreali ad occidentem versus Indiae circiter 26.900.000 incolarum (anno 2008).
Pelopidas, natus anno incerto, mortuus 364 a.C.n., fuit ductor exercitus et magistratus Thebanus, cuius praeclarae victoriae ad maiestatem civitatis suae multum contulerunt, quae per decem annos, inter 371 et 362 a.C.n., principatum totius Graeciae (a Graecis hegemoniam appellatam) obtinuit.
Vocabulum permacultura pro ordinata agriculturae perpetuae ratione ab Australianis Gulielmus Mollison et Davide Holmgren anno 1978 excogitatum est ut agriculturam perpetuum tantum primum significaret, sed amplificatum est ut 'culturam perennem' significaret, quia res sociales videbantur partes necessariae rationis quae vere sustineri possunt, per Fukuokanam culturae naturalis philosophiam inspiratae.
Pepo Americanus (Anglice pumpkin; Francice citrouille; Hispanice calabaza gigante; Italice zucca), vel cucurbita Americana, est cultivarietas nonnullarum specierum generis Cucurbitae quae rotundae sunt, cuti glabra, aliquantulum costatae, colore plerumque ab ochraceo saepissime ad aurantium.
Pelosella (-ae, f.) (alia nomina: Policella olim Litigia seu Litiga) (Italiane: Polesella; Venetice: Polxeła) est oppidum et municipium Italiae, circiter 4 200 incolarum, in Regione Venetia, in Provincia Rodigiensi ac in Policino historica ac geographica terra, situm.
Persaeus Citieus seu Citiensis (Graece Περσαῖος Κιτιεύς; natus saeculo IV exeunte; mortuus, Corintho expugnato, anno 243 a.C.n.), filius Demetrii cuiusdam, fuit philosophus et scriptor Graecus, discipulus Zenonis Citiensis et aulicus Antigoni Gonatae.
Nationes, civitates, culturae, familiae, et adeo homines singuli, quibus variae historiae in memoria retentae sunt, rationes periodicationis temporalis, convenientes saepeque non ordinatas, semper imponere conantur; nomina autem temporum continenter provocantur et expoliuntur, sed multa temporis signa, cum institutum essent, tam commodum sunt ut aegre reici possunt.
In pluribus terris religionis Christianae et dies pentecostes et sequens dies lunae feriae sunt similiter ac feriae paschales quinquaginta diebus ante, sed in Italia, Tirolo meridionali excepto, dies lunae Pentecostes abolitus est, ut ita rebus socialibus facilius pecunia suppeditetur similiter ac in Germania, ubi Protestantium dies feria poenitentiae et precum eam ob causam abolitus est.
In ea convergunt quattuor viae: 

Via Turonensis (Lutetia, per Turonem et Pictavium)
Via Lemovicensis (Vezeliaco, per Lemovicum et Petricordium)
Via Podiensis (Anicio Vellavorum, per Moyssacum)
Via Tolosana vel Arelatensis (Arelati, per Tolosam)
Aliae viae innectuntur in his quattuor viis.
Pelusium (Graece Πηλούσιον) fuit urbs Aegyptia antiqua non procul a mari Mediterraneo (circiter 4 km)  posita  in Delta Nili prope rami orientalis   ostium quod ob id ipsum Pelusiacum dicebant ; ita ex regione harenosa et avia velut ianua orientalis Aegypti a Palaestina erat quia ob angustias inter Arabicum sinum et mare nostrum  factas hostes  inde facilius ab introitu prohiberi poterant.
Traditur in libello contra Periclem, pridie bellum Peloponnesi vetus praeco optimatium, inimicus populi, dicere: «Prosperitate commoditateque pauperum, plebis et classium infimarum et multiplicando homines istius generis, populares fortiores sunt.» Pars civium quartae classis in civitate minuitur inter secundum bellum Persicum et bellum Peloponnesi: sunt enim 20000 cives quartae classis (theti) e 300000 civibus in anno 480, 20000 e 42000 civibus in 431 anno.
Peregrinus Aloysius Edoardus Rossi (natus Carrariae die 13 Iulii 1787 – necatus est Romae die 15 Novembris 1848), clarus iuris consultus, legatus et oeconomiae peritus, fuit, papa Pio IX regnante, breviter Status Pontificii primus minister accurate a die 15 Septembris usque ad diem 15 Novembris 1848, cum a quodam Santo Costantini interfectus est.
== Imperii consilia Periclis ==
Athenarum socii
Pericles auctores habet plures: sunt autem popularis Themistoclis, modicus Aristidis, et Cimo nobilis, at accelerat mutationem confoederationis deliae; in principio erat amicitas libera Achaiae civitatum et magnarum insularum maris Aegei circum Athenas, ut protegantur in reditum Magni regis, sed transformatur in imperium in quo, sociis subditis, Athenae regunt.
Penis,  (ex eadem radice ac Graece πέος) sive mentula, est membrum virile, sive hominis sive animalium, quod in partes tres dividitur:

Radicem, quae mentulam affigit corpori;
Corpus, quod est productum et cylindratum;
Glandem, quae apicem format et praeputio, frenulo colligato, circumdatur.
Libros qui sequuntur Peronet Lamy creditur illuminavisse:

Apocalypsis, liber cum Iohanne Baptitore duci Amadeo VIII annis 1432-1434 factus; hodie Escorialis MS E.Vit.5
Horae, liber cum aliis ducissae Annae de Leziniano anno 1434 factus
Evangelium, liber cum Iohanne de Monterchio Petro Donato anno 1436 factus
Notitia dignitatum et De rebus bellicis, liber cum aliis pro Petro Donato anno 1436 factus; hodie Bodleiana MS Canon.Misc.378
Pentagrammum (-i, n.; a Graeco antiquo πεντάγραμμον), vel pentagramma (-tis, n.), in notatione musica Occidentali est schema ex quinque lineis et quattuor spatiis instructum, ubi quaeque linea et quodque spatium unicum sonum musicum vel in pentagrammate percussivo varia instrumenta percussiva repraesentat.
Dux optimatium, Thucydides, filius Melesiae, Periclem obiurgat dicens: “tributa praebita necessitudinibus belli ad ornandam et parandam urbem utuntur ut ad elegantem mulierem, ad onerandam eam lapidibus, signis et templa mille talentorum.” Pericles respondit “Athenas officia conficere, quoniam summa ope defendit cunctos socios in Barbaros, sic iure tributis uti libens.” Thucydides post hanc orationem in exsilium cogitur in anno 443.
454-455]
Περὶ γάμου "De matrimonio"
Περὶ ἀσεβείας "De impietate"
Θυέστης "Thyestes"
Περὶ ἐρώτων "De amoribus"
Προτρεπτικοί "Exhortationes"
Διατριβαί "Prolusiones"
Χρείαι "Anecdota"
[[Memorabilia convivialia (Persaeus)|Συμποτικὰ ὑπομνήματα]] (eadem fortasse ac Ἀπομνημονεύματα) "Memorabilia convivialia" [frr.
media aestate, cum dux Lacedaemonius Phoebidas exercitum Olynthum ducens iter per Boeotiam faceret, Leontiades et Archias et alii duces oligarchicae factionis eum adierunt atque ei persuaserunt ut ex itinere Cadmeam occuparet, dum nihil tale Thebani a sociis expectant eo magis quod eo die mulieres Thesmophoria in arce celebrabant.
Quo anno prope influxus in Camam fluminis, Jagošicha (Ягошиха) seu nunc Jegošicha (Егошиха) dicitur, loco pagi eodem nomine (initio saeculi XVII conditi), constructa est officina metallurgica cum oppidulo, quod anno 1781 factum est urbs metropolisque provinciae et vocatum est "Permia".
Hoc nomen gesserunt:

Perilaus, Icarii filius in mythologia Graeca
Perilaus, Ancaei filius in mythologia Graeca
Perilaus Atheniensis, machinator
Perilaus Megareus, Philippi Macedonis fautor
Perilaus, Alexandri Magni socius
Perilaus, Antigoni Monophthalmi sectator
Perilaus Antipatri filius et Cassandri frater


== Notae ==
Persea palustris (Anglice: swampbay) est arbor florens familiae Lauracearum, in America Septentrionali orientali, a Texia orientem versus ad Floridam et septentrionem versus ad Delavariam, plerumque in Litorali Sinus Plano (Anglice: Gulf Coastal Plain) et Litorali Atlantici Plano (Atlantic Coastal Plain), sed aliquantulum in Pedemontium.
Ab anno 2004 Peloponnesus etiam inter locos Rhium et Antirrhium ponte 2.2 chiliometrorum (Pons Charilaus Tricupes; Graece publice Γέφυρα Χαρίλαος Τρικούπης, vulgo Γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου) cum continente coniuncta est.
Pentameter dividitur in duos hemistichios (a verbo Graeco ἡμιστίχιον, "dimidius versus"),quorum primus constat ex duobus dactylis (— ∪ ∪) non numquam pro spondeis (— —) substitutis et syllaba acuta tertii dactyli, ac secundus ex duobus dactylis firmis atque tertii dactyli acuta syllaba breviter vel producte dicta.
== Essentia huius chirurgiae ==
Die 31 Augusti 2001, Canadae Tribunal pro Iuribus Humanis, de persona transsexuali quae identitas generis feminae erat in carcerem perpetuam poenam pro homicidio condemnata, qui custodiebatur in carcerem ad virum contra consilium iudicati ac sexus permutans chirurgiam prohibetur secundum administrationem carceris, huius administrationem violationem iurum humanorum, quia discriminatio a sexo est, et nefas esse conclusit.
Post Theophrastum Strato Lampsacenus (ex anno 288/287 aut 287/286 a.C.n.) et Lyco ex Troade (ex anno 270/267 a.C.n.) scholarches fuerunt, exinde autem Aristo Ceus (ex anno 224 a.C.n.), Critolaus Phaselis (ex medio saeculo a.C.n.) et Diodorus Tyreus (usque annum 110| a.C.n.).
De quo Xenophon historicus maligne scripsit facile Pelopidae memoratu fuisse Thebanos Persarum socios semper visos esse, etiam tempore Bellorum Medicorum, cum apud Plataeas pugna commissa (479 a.C.n.) soli cum Persis steterant adversus ceteros Graecos ; ne Agesilao quidem panhellenicum exercitum in Asiam tramittenti, quamquam socios, milites praebuisse.
Ex horum inquisitionibus, e quaestione (primum a Ioanne Miccoli edicta) de vera sententia verbi "puer" quo peregrinatores in fontibus mediaevalibus descripti sunt, atque ex ipso titulo "La croisade des enfants a-t-elle eu lieu?" a Raedts in commentatione Francogallica praefixo, orta sunt dubia eorum qui linguis vernacularibus loquuntur: num fuit "crusade, croisade, crociata"?
== Bibliographia ==
"Freakish powers of a formidable operator" in Sydney Morning Herald (8 Decembris 2008)
Daniel Hurst, "All countries must help prevent ‘catastrophic’ war amid China-US tensions, Australian minister says" in The Guardian (31 Ianuarii 2023)
Gregory Plesse, "Penny Wong, le visage atypique de la diplomatie australienne" in Les Echos (31 Augusti 2022)
Margaret Simons, Penny Wong: Passion and Principle.
== Plura legere si cupis ==
Carlo Brillante, "Tantalo e Pelope nell'"Olimpica" I di Pindaro", Quaderni Urbinati di Cultura Classica, 1991ː 15-24
Pierre Cuvelier, Le mythe de Pélops et d'Hippodamie en Grèce ancienne : cultes, images, discours, 2012 (dissertatio academica).
Ubi cultum heroicum Pelopis fuisse -ariete nigro ei quotannis immolabant cuius carnes in cinerem redigebant -  testatur Pausanias, viator et scriptor secundi saeculi, qui vetustissimum Olympiacum monumentum "Pelopion" nominat : hodie moderni archaeologi putant hunc esse tumulum magnis lapidibus tectum, iam tertio millennio a.C.n.
Perennis Arbitrationis Curia, vel Latine classica Iudicium Arbitrii Perennis (Francogallice Cour permanente d'arbitrage et Anglice: Permanent Court of Arbitration), est iudicium organizationis inter gentes decreta anno 1899 ad res disputationis inter civitates, res territoriorum, diplomatiae, maiestatis, et iurum humanorum in pace apud ius internationale solvendum.
Thalmann, "Xerxes' Rags: Some Problems in Aeschylus' Persians", The American Journal of Philology, 1980ː 260-282
Alexandre Tourraix,	"L'image de la monarchie achéménide dans les Perses", Revue des Études Anciennes, 1984ː 123-134
Raffaele di Virgilio, Il vero volto dei « Persiani » di Eschilo, Romae, 1973 Recensio critica Altera recensio critica Tertia recensio critica
Die 12 Iunii 2003, etiam Iudicium Europaeum pro Iuribus Humanis, de persona transsexuali in Germania qui pensationem permutationis sexus non pensitabatur per privatam indemnitatem morbi Germaniae, hoc factum contra articulum XI (ius ad parum iudicium ) et XIII (respectus vitae privae) Conventionis Europaeum pro Iuribus Humanis, irreverens ad autonomiam ac dignitatem, ergo violationem iurum humanorum et conclusit rectionem Germaniae eam 17 500 eurones ut indemnitas pensitandum pro obligatione.
Itaque anno 367 a.C.n., cum praecipuae civitates Graeciae (Sparta, Athenae...) regis Artaxerxis sibi conciliandi causa legatos in Persiam misissent (namque e tempore Pacis sive 'Regis' sive 'Antalcidae' dictae (387/6 a.C.n.) rex Persarum velut auctor fuit foederum pacis inter universas civitates Graecas), Thebani et ipsi Pelopidam e carcere Alexandri Pheraei vix extractum eodem miserunt.
== Historia huius chirurgiae ==
Anno 1930, Lilia Elbe, artifex Danica, sub observatione Magni Hirschfeld qui castrationem tulit, plus anno 1931 ea primam sexum permutationem chirurgiam in valetudiario gynaecologiae  Dresdae, id est, non solum suum penem removere, sed etiam plantationem ovarii et uteri tulit.
Problemi di focalizzazione drammatica, Romae, 1978 Recensio critica
Jacques Péron, "Réalité et au-delà dans les Perses d'Eschyle", Bulletin de l'Association Guillaume Budé, 1982ː 3-40
"Les Perses d’Eschyle, textes rassemblés par Paulette Ghiron-Bistagne, Alain Moreau, Jean-Claude Turpin", Cahiers du GITA, 7 (1992-1993).
Via Turonensis (Lutetia, per Turonem et Pictavium)
Via Lemovicensis (Vezeliaco, per Lemovicum et Petricordium)
Via Podiensis (Anicio Vellavorum, per Moyssacum)
Via Tolosana vel Arelatensis (Arelati, per Tolosam)
Aliae viae innectuntur in his quattuor viis.
Gaius Messius Quintus Decius (201-251; imperator 249-251) autem, cum res Romana bellis civilibus atque incursionibus Gothorum magnopere afflicta esset, ut unitatem imperii necnon virtutes maiorum restitueret, omnes cives sacrificia publica facere iussit, quibus pietatem erga deos et imperatorem demonstrarent.
Herrmann, "Pelops in Olympia", in Στήλη : τόμος εις μνήμην Νικολάου Κοντολέοντος, Athenis, 1980 ː 59-74
Léon Lacroix, "La légende de Pélops et son iconographie", Bulletin de Correspondance Hellénique,  1976 ː 327-341
András Patay-Horváth, Transformations of Pelops.
Per quam proditionem democratiae fautoribus oppressis, Leontiades et eius amici reipublicae domini fiunt, dux autem factionis adversae, polemarchus Ismenias, in custodiam statim raptus, mox morte damnatus, necatur et plerique amici eius in exsilium eiecti, inter quos et Pelopidas fuit, Athenas fugiunt.
Primam quippe computant a Nerone quae facta est, secundam a Domitiano, a Traiano tertiam, quartam ab Antonino, a Severo quintam, sextam a Maximino, a Decio septimam, octavam a Valeriano, ab Aureliano nonam, decimam a Diocletiano et Maximiano."
Plagas enim Aegyptiorum, quae decem fuerint, ad persecutiones Christianorum esse referendas, novissimam Antichristi persecutionem similem esse undecimae plagae, qua Aegyptii in mari Rubro perierint.
== Bibliographia ==
Kuzmin, Sergius, Trevor Beebee, Franco Andreone, Brandon Anthony, Benedikt Schmidt, Agnieszka Ogrodowczyk, Vladimir Ishchenko, Natalia Ananjeva, Nikolai Orlov, Boris Tuniyev, Maria Ogielska, Claude Miaud, Jon Loman, Dan Cogalniceanu, et Tibor Kovács.
Ingentem exercitum 70 000 militum ducentes, quorum undecim partes socii, non Thebani erant, Laconiam vastaverunt, quod numquam antea Lacedaemonii perpessi erant, civitates Arcadiae in unam confoederationem consociarunt cuius caput Megalopolim per synoecismum condiderunt, Messeniam a dicione Lacedaemoniorum liberarunt atque civitatem novam esse iusserunt.
Chronica varia referunt peregrinatores Francicos Gallice cantitavisse "Domine Deus exalta Christianitatem", "Domine Deus, redde nobis Veram Crucem!" Annalia Rotomagensia sic pergunt: "Non sola haec verba, sed alia multa decantabant, quia variae processiones erant, et unaquaeque processio pro libitu suo variabat".
g est acceleratio libere cadendi, scilicet 9.81 m/s/s in planetae Telluris superficie, et
L est longitudo penduli quae datur per distantiam inter suspensionis punctum et corporis centrum
Compositum appellatur pendulum cum filum vel virga qua suspenditur gravis est vel corpus aut maius aut complex est, ut pluribus ponderibus inter se connexis instructum sit.
== Formulae ==
Pelliculae theatris cinematographicis destinatae adhuc fiunt in solitis pelliculis a triacetato cellulosae compositis, cuius formatus est 35 milimetrorum (35 mm), nempe idem atque adhibetur in photographia classica ut "magnitudo universalis", quamquam in photographia photogrammata imprimuntur modo horizontali dum in cinematographo imprimuntur modo recto eaque de causa sunt aliquanto minoris magnitudinis.
=== Insectatio Christianorum in Ponto et Bythinia (anno 111) ===
Plinius minor, qui anno 111 legatus pro praetore provinciae Ponti et Bithyniae erat, in epistula ad imperatorem Traianum scripta nuntios magni momenti de Christianis eiusdem provinciae et de persecutione eorum dat, cum ab imperatore praecepta, quomodo Christiani tractandi sint, appetit.
== Etymologia Bradfordiana ==
Primus usus pilgrims vocabuli Anglici ad significantem vectores in navi Mayflower in Of Plimmoth Plantation ('De Plimmuta deducta'), manuscripto Gulielmi Bradford apparuit; qui, cum narrationem abitus ex Lugduno Batavorum finiret Iulio 1620, Bradford imaginem advenarum et peregrinatorum in Hebraei 11:13–16[nexus deficit] in Testamento Vetere dilatavit.
== Periodica adhuc extantia ==
Ephemeris (diarium interretiale)
Vox Latina Vox latina apud www.voxlatina.uni-saarland.de
Melissa Melissa apud users.skynet.be
Aduléscens ELI Magazines apud www.elimagazines.com
Rumor Varius [1]
Latinitas (periodicum) [2]
M.A.S.
Subcontinens Indica, vulgo etiam subcontinens tantum, est regio physiographica, quae, in Lamina Indica in Asia Meridiana sita, ex Himalaya in Oceanum Indicum ad meridiem versus proicitur, plerumque septem civitates comprehendens: Bangladesam, Bhutaniam, Indiam, Insulas Maldivas, Nepaliam, Pakistaniam, Srilancam.
Strumphī (Anglice the Smurfs; Francice les Schtroumpfs; Nederlandice de Smurfen; Theodisce die Schlümpfe; Italice i puffi), vel Strumpfi, est commerciale negotium Belgicum quod fictionalem parvorum caeruleorum animalium hominum similium coloniam in domibus fungiformibus in silva habitantium tractat.
Matre e populo Tamulico insulae Mauritiae orta, patre in Kenia nato e familia Goana, Suella Wembley in regione urbana prope locum nativitatis educata est; Collegium Reginarum apud Cantabrigienses frequentavit; iuribus Europaeis Francicisque in universitate Parisiensi Sorbonae studuit.
Strabo (-nis), Graece Στράβων (natus Amaseae in Cappadocia, hodie Turcia, anno circiter 64 a.C.n.; mortuus post 23 p.C.n., ut videtur), fuit rerum gestarum scriptor et geographus Graecus, qui amplissimam summam geographicam orbem terrarum tum notum complectentem posteritati reliquit, contra praeter nonnulla fragmenta opus historicum omnino periit.
Talium domorum inter primos annos Ordinis octo seu novem condita sunt, quorum plurima iuxta universitates sedebant, videlicet:

Lutetia: domus Dominicanorum (mox Conventus Sancti Iacobi sive Iacobinorum) anno 1217 conditus
Monspessulanus
Colonia: Studium Generale anno 1248 ab Alberto Magno conditum
Bononia: anno 1217 ad ecclesiam S.
Su Shi (Sinice 蘇軾, natus 8 Ianuarii 1037, mortuus 24 Ianuarii 1101), cognomento Zizhan (子瞻), nonnumquam et Hezhong (和仲), appellatione Dongpo Jushi (東坡居士), Sinarum scriptor, poeta, artifex, calligraphus, medicus, rei publicae peritus, Hanchei et Siuchei urbium praefectus, praeses academiae et tribunalis; quibus officiis functus causa factionum rei publicae inimicarum saepius in exsilium deiectus, donec revocatus crimine condonato in itinere annos sex et sexaginta natus vita excessit.
Hymnorum Latinorum hi quinque certe ab Ambrosio facti sunt, quorum nonnulli ad liturgiam horarum destituti sunt:

Aeterne rerum conditor (ad galli cantum)
Iam surgit hora tertia (ad horam tertiam)
Deus creator omnium (ad completorium)
Intende qui regis Israel
Grates tibi, Iesu, novas
Tales hymni cantari possunt iisdem modis ac e.
In montibus Uralibus septentrionalibus oritur, ubi Telposiz mons ad ripam fluninis laevam stat, circiter 300  chiliometra per silvas intactas Komienses fluit, cataractas et aquas cadentes habet et in Petschoram contra Ostium Stzuchogorae (Ust'-Čšugor) vicum effunditur.
Nonnulla ex amplo studiorum illius aetatis numero iam pro materie docendi adhibebantur (praecipue studia Caroli Czerny et Mutii Clementi); et pauca maiorum compositorum, sicut Friderici Chopin, Francisci Liszt, Claudii Debussy, et Caroli Valentini Akan, locum in hodierno concensus repertorio adsecuta sunt.
Sudak; Tatarice Taurice Судакъ, Sudaq; saeculis mediaevalibus a Graecis Σουγδαία, ab Italis autem Soldaia vocabatur) urbs est ad Pontum Euxinum, in parte meridie-orientali paeninsulae Crimaeae, de facto ad rem publicam Crimaeam Foederationis Russicae pertinens (secundum divisionem administrativam Ucrainae tamen officiale ut pars eius rei publicae autonomae Crimaeae aestimatur).
Hoc modo incipit carmen 38 Horatii:

Pērsĭ|cōs ō|dī, || pŭĕr, | āppă|rātūs,
dīsplĭ|cēnt nē|xāe || phĭlў|rā cŏ|rōnāe,
mīttĕ | sēctā|rī, || rŏsă | quō lŏ|cōrūm
sēră mŏ|rētūr.
Sublavio (-onis, m.) (alia nomina: Pons Pascui, Pons Gardeinae) (Italiane: Ponte Gardena; Theodisce: Waidbruck; Dolomiane: Pruca) est oppidum Italiae et municipium, circiter 200 incolarum, in Regione Tridentino-Alta Athesia/Tirole Meridionali et in Provincia Libera Bauzanensi (Alta Athesia/Tirolis Meridionalis) situm.
Strueth est commune Francicum 338 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris  et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Subclevum (-i, n.) (alia nomina: Socletum, Soclevium; olim: Subclivium) (Italiane: Socchieve; Foroiuliensice: Soclêf / Socleif) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Foro Iulii-Venetia Iulia et in Provincia Utinensi situm.
== Variationes ==
Praeter sudoku ordinarium sunt permultae species: killer ("necator"), little killer ("parvus necator"), thermometer ("thermometrum"), arrow ("sagitta"), XV, sicut scacci, miracle ("miraculum"), greater-than ("maior"), greater-than killer ("necator et regula maiorum numerorum"), samurai, kropki ("puncta"), sandwich ("pastillum fartum"), cum regionibus irregularibus, cum pluribus regionibus, et aliae.
Burmita seu sucinum Birmanum periodo Cretacea depositum
Succinita seu sucinum Balticum epocha Eocaena depositum, olim per viam succineam allatum
Sucinum Chiapasense epocha Oligocaena exeunte et Miocaena depositum
Sucinum Dominicianum media epocha Miocaena depositum
Sucinum et copal Madagascarianum
Parva animalia specierum extinctarum nonnumquam in sucino inveniuntur (e.g.
Stundwiller (Germanice Stundweiler) est commune Francicum 472 incolarum (anno 2013) praefecturae Rheni Inferioris  et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Storckensohn (Germanice Storkensauen) est commune Francicum 228 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris  et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Scientifica internae telluris structurae cognitio in topographia bathymetriaque observatis, lapidibus in anaphaenomenis observatis, exemplaribus ad superficiem e profunditatibus a montibus igniferis effectibusque vulcanicis elatis, explicatione undarum sismicarum quae per tellurem transeunt, mensionibus gravitationalium magneticorumque telluris camporum, atque experimentis cum solidis crystallinis sub pressuris temperaturisque profundi telluris interioris propriis conditur.
Studia Studiorum Chopin Leopoldi Godowski (1894–1914) sunt quinquaginta tres compositiones super studia Chopin aedificata; atque additiones mutationesque musicam Chopin ad novos difficultatis gradus hactenus ignotos elevaverunt, qua pro causa Ferruccius Busoni dixit Godowsky fuisse solum compositorem qui aliquid magni momenti ad compositionem clavilisticam post Liszt addiderat.
Struth  (Germanice  ) est commune 221 incolarum (anno 1999) praefecturae Rheni Inferioris  et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Hac in pellicula agunt inter alios:

Elizabeth Taylor: Gloria Wandrous
Laurentius Harvey: Weston Liggett
Eduardus Fisher: Steve Carpenter
Dina Merrill: Emily Liggett
Mildred Dunnock: Gloriae mater
Betty Field: Fanny Thurber
Jeffrey Lynn: Bingham Smith
Kay Medford: Happy
Susanna Oliver: Norma
Georgius Voskovec: Dr.
1728: Privilegia Academiae Lovaniensis per Summos pontifices et Supremos Belgii Principes concessa, Lovanii, apud Aegidium Denique, 1728 liber apud books.google.fr
1737: Georgius Hagelgans, Orbis literatus academicus Germanico-Europaeus, Francofurti ad Moenum, 1737, in-fol., p.
Divisioni Statisticae Consociationis Nationum est pro CN cura informationis conlectae, tractatae, et disseminatae; quae anno 1999 systema regionum macrogeographicarum (continentalium), subregionum, aliorumque gregum oeconomicorum evolvit ad nuntiandos progressus ad multas Calces Evolutionis Millennii  omnem per orbem terrarum adsequiendas.
1700 metra super maris aequor oritur, in systemate Iberico, in montibus Universalibus, in declivi meridiano collis Sancti Philippi, in loco quod Oculi Valdeminguete appellatur, iuxtaque originem fluminum Turiae (Guadalaviar), Cabrielis, Corvus (flumen)Corvi (Cuervo, in systemate Tagi), atque ipsius Tagi.
Mongoli autem duce Cingischam successoribusque eius primi dicuntur praeceptis perpetuiis victarum gentium et homines et mulieres per vim stupravisse, ut olim Sinarum 100,000 militum quoscumque proelio decertato supererant et Hungaricas non nullas mulieres, quas secundum Rogerium Varadinensem effrenata libentia violaverunt.
Aedificia visitanda sunt haec: cathedralis arte gothica aedificata (saeculorum 14-i et 15-i; cum triptycho artis gothicae posterioris) et curia antiqua (quae componitur ex quattuor operibus craticiis, saeculi 17-i; saeculo 19-o frons in modum artis gothicae hodiernae ornata est).
Ita, die 9 mensis decembris anno 1425, ille Iohannes a Burgundia (1403-1427), princeps natione Francogallus e domo Valesia (de Valois) qui erat simul Dux Iohannes IV Brabantiae, adiuvantibus eius ministris Engelberto Nassovio et Emundo Dyntero, condiderunt in urbe Lovanii cum assensu Papae Martini V, Studium Generale sive Universitatem Studiorum.
Germanos autem anno 1939 in Poloniam irrumpentes multas Iudaeas et modo puellulas ita violavisse, ut postea ac Ucrainas, Russas, Alboruthenas, quae perfecto coitu ad internecionem saepe delebantur; namque impuniti dimissi omnes qui stupri accusabantur praeter unum, qui de Rassenschande, hoc est commixtione gentium, poenam subiit.
Quod ad alteram partem attingit, milites Americanos et Francogallas non nullas impetum in Normanniam facientes, et Germanarum multam partem in belli cursu stuprasse per vim, porro et Rubrum exercitum Russiae, ut fama est, Germanae terrae potitum omnibus quascumque vidissent feminis vitium obtulisse, neque cuiquam ab octo usque ad octoginta annos natae pepercisse.
Succès Masra" apud L'Harmattan
"Tchad: l’ex-opposant Succès Masra nouveau Premier ministre" (1 Ianuarii 2024) apud RFI
"Tchad: l'ex-opposant Succès Masra au gouvernement, «une très bonne opération» pour le président de transition" (2 Ianuarii 2024) apud RFI
H﻿amet Fall Diagne, "Qui est Succès Masra, l’un des leaders de l’opposition tchadienne ?" (20 Septembris 2022) apud BBC News Afrique
== Historia ==
Ut scribit Nicolaus Vernulaeus:"Primus Academiae Conditor fuit Ioannes Quartus, Lotharingiae, Brabantiae, et Limburgiae Dux, Marchio Sacri Imperii, Hannoniae, Hollandiae, Zelandiae Comes, et Dominus Frisiae, Religionis et optimarum Artium Princeps amantissimus.
Primum enim Iaponensem exercitum fertur non modo Nanchino capto capite Sinarum quadraginta fere dies continuum trucidavisse incolas urbis ac mulieres maximas 80,000 per vim stuprasse, quod facinus trucidatio Nanchinensium vocetur, sed etiam ex omni Corea Sinisque 200,000 maximas, quas mulieres consolatrices appellabant, raptas domu in servitutem corporis redegisse omne per bellum.
Accedit eo, quod si participi alteri quamvis libenti non iam aetas legitima sit, qua sui iuris fiat, non nullae civitates leges sanxerunt ut stupri poenam perferat, arbitratae puerum tantae aetatis minime consentire posse coitui, quam ob rem stuprum constitutorium (hoc est constituto definitum) vocatur.
Praeterea controversiis inter grammaticos  ad geographica nomina Homerica pertinentibus profusissime indulgebat et orbem Graecum (id est ipsa Graecia et insulae vicinae, Asia Minor, Magna Graecia et regiones ubi successores Alexandri Magni regnaverant) multo accuratius et longius quam ceteras orbis partes sibi minus notas describebat quia vix fontibus aliis quam Graecis utebatur.
Ex eis fuerunt qui regem suum proderent et ad Romanos transfugerent, alii qui fidem servarent, alii qui in Creta exsulare mallent ne poenas darent ː in summa varia fortuna iactati, tum summis honoribus elati tum destituti, certe postquam Romani Ponto potiti sunt omne momentum in rebus publicis Asiae Minoris amiserunt, eo magis quod Pompeius beneficia a Lucullo transfugis collata irrita fecit inter quos  Strabonis avus numerabatur.
Volumus autem, quod nisi infra annum , a data præsentium computandum, Dux, & Præpofitus, Decanus, Scholasticus, & Capitulum, ac Burgimagistri, Scabini & Communitas supra dicti, prout eos communiter vel divisim contingere censetur,privilegia & libertates concesserint, ac jurisdictionem a se abdicaverint, & eam in Rectorem ac Universitatem prædictos transtulerint, antedicta realiter, & cum effectu, præsentes literæ, & quæcumque inde secuta, nullius existant roboris, vel momenti.
== Vita ==
Pauca accepimus de vita Strabonis quia aequales eius opera neglexisse videntur vel saltem nullus auctor ante Dionysium Periegetem secundo saeculo ineunte ac postea Athenaeum circa 200 Geographica memoravit, etsi postea Byzantina aetate maximus geographorum antiquorum a Photio et Eustathio habebatur.
Verum Oppidum præfatum, quod de temporali Dominio ipfius Ducis existit, adeo rerum copia, aeris temperie, multitudinis capacitate, atque domorum, et aliarum rerum necessariarum commoditate per Dei gratiam est refertum, quod ad hujusmodi receptandum, confovendumque Studium aptum plurimum et idoneum existere perhibetur.
Series 30 Essercizi per gravicembalo Domenici Scarlatti (1738) in ambitu ab aliis suis operibus non discrepant, et quattuor volumina Clavier-Übung ('exercitationum clavilisticarum') Ioannis Sebastiani Bach res continent quae inter simplices organi duettos et latas arduasque Variationes Goldberg variantur.
Pērsĭ|cōs ō|dī, || pŭĕr, | āppă|rātūs,
dīsplĭ|cēnt nē|xāe || phĭlў|rā cŏ|rōnāe,
mīttĕ | sēctā|rī, || rŏsă | quō lŏ|cōrūm
sēră mŏ|rētūr.
(Atti del Convegno, Roma, 7-10 giugno 1989),  curante Paolo Cherubini, Ministero per i Beni Culturali e Ambientali, Ufficio Centrale per i Beni Archivistici, Romae 1992, ISBN 88-7125-050-8
Ludovico Gatto, La fondazione dello «Studium Urbis» della Sapienza, in: «Studi Romani», LIV, 2006, p.
Hübner), Stuttgarti, Franz Steiner, 2000 ː 103-139
Daniela Dueck, Strabo of Amasia: A Greek Man of Letters in Augustan Rome, Routledge, 2000 Recensio ctritica Apud Guglum librorum
Iosephus Hasenmuller, De Strabonis geographi vita, Bonnae, 1863
Jérôme Laurent , "Strabon et la philosophie stoïcienne", Archives de Philosophie 2008/1 ː 111-127
Strabone : contributi allo studio della personalità e dell'opera, Perugia, 1984-1986.
=== Ius Romanum ===
Secundum ius Romanum antiquum non modo per coercitionem, sed etiam libera voluntate sine legum permissu omnis congressus sexualis stuprum dicitur, sicut incestum, adulterium; neque porro cuiquam ad causam aggredi licet stupri accusanti, nisi civitate adscripto, dum ius civium tantum habetur.
== Arcus longitudinalis medius ==
Arcus longitudinalis medius, a posterioribus ad anteriora, ex his ossibus constat: ex calcaneo, cuius tuberositas terram attingit et verticem posteriorem subtellis efficit, ex astragalo, qui super calcaneum insistit, ex osse naviculari, quod arcūs summum cuneum efficit, deinde e primo osse cuneiformi(en) primoque osse metatarsali, cuius caput terram attingit et verticem medium subtellis efficit.
(Et si in duobus columnis numerus est in duobus cellulis in iisdem ordinibus, necesse est hunc digitum in his ordinibus in his cellulis esse.) Exempli gratia, si 9 in primo ordine est aut in o1c1 aut in o1c4, et in secundo ordine est vel o2c1 vel o2c4, certe scimus 9 in primo columne aut o1c2 aut in o2c1 stare;  non potest in aliis cellulis huius columnis esse.
Inter hos libros qui in litteris Nederlandicis valde celebrantur, notentur Capriccio farrago carminum vatis Gerardi Komrij, varia scripta poetae Petri Heringa, cuius postea omnia opera prelis mandavit sub titulo Voces Intimaesed etiam fragmenta adhuc nunquam antea edita libri Ludovici Couperi, scriptoris Nederlandi eximii, cui titulus Zijn aangenomen zoon.
蘇子曰：「客亦知夫水與月乎？逝者如斯，而未嘗往也；盈虛者如彼，而卒莫消長也，蓋將自其變者而觀之，則天地曾不能以一瞬；自其不變者而觀之，則物與我皆無盡也，而又何羨乎？且夫天地之間，物各有主，苟非吾之所有，雖一毫而莫取。惟江上之清風，與山間之明月，耳得之而為聲，目遇之而成色，取之無禁，用之不竭，是造物者之無盡藏也，而吾與子之所共食。」 
— Sou doctor [h.e.
Praeterea huius caeli terraeque medio, res singulae habent dominum; et si non sit ego quod possideo, vel unum pilum adhuc non sumam : tantum super amnem purus ventulus atque inter montes clara luna, auri assequenti ipsum factus sonus et oculo offendenti illam facta color, captantur nullo prohibente et usui sunt quin consumantur; scilicet creatore rerum haud penitus recondente, ego cum te iis simul fruimur."
=== Quo anno mortuus sit ===
Multa leguntur quae ad principatum Tiberii ineuntem pertinent, e quibus recentissimum eventum erat mors regis Iubae II quam eruditi ad annum 23 vulgo referunt (non omnes de ea re consentiunt), unde colligitur Strabonem plures quam quinque et octoginta annos natum post 23 mortuum esse nisi quidem additamenta texto Strabone iam mortuo inserta sunt.
Bibliographus Ronaldus Breugelmans, natione Batavus, (Rotterodami, 1943 – Lugduni Batavorum, 2010) servator operum typographice scriptorum apud Bibliothecam Studii Generalis Lugduno-Batavici, descripsit adamussim anno 1983 et anno 1999 libros quos haec officina privata in lucem prodiit.
Maria Callas, nomine Graeco originali Μαρία Άννα Σοφία Καικιλία Καλογεροπούλου sed communiter Μαρία Κάλλας (nata Novi Eboraci in Civitatibus Foederatis die 2 Decembris 1923; Lutetiae die 16 Septembris 1977 mortua) fuit theatri lyrici supranistria Graecoamericana.
Iacobus, ut fabulator fuit sollers, historiam sanctae in formam infixit eo modo, ut Zosimas, monachus quidam asceticus, ultra flumen Iordanem in deserto die sollemnitatis paschalis Mariae nudae solisque crinibus opertae occurreret, quae ei de sua conversione haec fere tradidit:
Priore vitae suae parte Alexandriae se vitam meretriciam vixisse, quoad ante quadraginta sex annos peregrinationem Hierosolyma ad sanctam crucem faceret.
Margarita Sarfatti ( Venetiae familia Iudaica Margherita Grassini die 8 Aprilis 1880 nata; Cavalascae die 30 Octobris 1961 mortua), diurnaria, artis patrona et collectrix, fuit multos annos dictatoris Italiae Beniti Mussolini amans, accurate ab anno 1912, tunc Benitus iuvenis rerum politicarum peritus Factionis Socialisticae, usque ad annum 1938 cum Mussolini Adolfi Hitler exemplum consecutus est et vexationes et infames leges contra Iudaeos decrevit.
Margarita Thatcher (Anglice denuo Baroness Thatcher; nata Margaret Hilda Roberts in oppido Grantham Lincolniensis comitatus die 13 Octobris 1925; obiit Londinii die 8 Aprilis 2013), alumna Collegii de Somerville apud Oxonienses, fuit politica Anglica, dux Factionis Conservativae, et ab anno 1979 usque ad annum 1990 Prima Ministra Britanniarum Regni.
Maria Amalia Quivogne (nata  Marie-Amélie Chartroule Lutetiae mense Aprili 1845 (cf, acte de naissance de Marie-Amélie Chartroule, mémoire M1 Mlle Poulet-Mercier); mortua anno 1912) fuit scriptrix Francica, quae sub alieno nomine Marc de Montifaud inter alia multa contra religionem scripsit et propter opus Vestales de l’Église comprehensa est.
Annis insequentibus Maria filios tres Henrico insuper peperit: die 29 Septembris 1388 Thomassum, qui iuxta patrem in Francia militaverit ibique anno 1421 mortuus erit; die 20 Iunii 1389 Iohannem, regni protector futurus et pro fratre suo Henrico V et pro nepote Henrico VI, anno 1435 mortuus; die 3 Octobris 1390 Humfredus, qui vicerex pro fratre anno 1422 meruit annoque 1447 mortem obiit.
Maria Eleonora Pfungst (nata familia Iudaica die 18 Octobris 1862 in Francofurti ad Moenum – mortua est die 8 Februarii 1943 in Castro ad captivos custodiendos Theresienstadt) fuit mulier et dux industriae accurate societatis mercatoriae Naxos-Union Germanica quae multos annos pro iuribus mulierum pugnavit.
Margarita Mitchell (nata Atlantae Georgiae die 8 Novembris 1900; ibidem propter autocineti sinistri casus vulnera mortua est die 16 Augusti 1949) fuit scriptrix Americana, cuius clarissima mythistoria est Gone with the Wind qui Bellum Civile Americanum tractat, secundum quam pellicula eiusdem tituli (vide Gone with the Wind) edita est.
Maria Antonia Iosepha Ioanna Habsburgum - Lotharingia aut simpliciter Maria Antonia (Francogallice Marie Antoinette) nata Vindobonae die 2 Novembris 1755 - inter revolutionem post processum necata est Lutetiae die 16 Octobris 1793) fuit regina Franciae et Navarrae (1774 – 1789) postea regina Francogallorum (1789 – 1792).
Maria (Aramaice מרים, Maryām; Graece Μαριάμ et Μαρία; Arabice مريم, Maryam) a Christianis Sancta Maria, Maria Virgo, Deipara, Mater Dei, Dei Genetrix, vel Madonna vocata, in traditione Christiana fuit mulier Iudaea, e Nazareth in Galileia orta, Ioachimi et Annae filia, quae Iesum partu edidit.
Margarita Fuller (nata Cantabrigiae civitatis Massachusettae die 23 Maii 1810; naufragio in Atlantico ante Urbem Novum Eboracum una cum viro et filio suo periit die 19 Iunii 1850) fuit scriptrix praecipue diurnaria Americana quae pro iuribus mulierum pugnavit et transcendentalista a Radulpho Waldo Emerson amico mota fuit.
Maria Henrico Campaniensi nupsit eoque peper it:

Henricus, patris successor in comitatu Campaniensi, rex Hierosolymitanus
Maria quae Balduino imperatori Latino nupsit
Scholastica
Theobaldus, fratris Henrici successor in comitatu Campaniensi
Anno 1186, fratre Galfrido duce Britanniae subito Lutetiam mortuo, Maria una cum sorore Alaide dona pro eius anima ecclesiae cathedrali dedit.
Maria Gimbutas (Lituanice Marija Gimbutienė; in titulis librorum suorum saepius Marija Gimbutas) (Vilnii nata die 23 Ianuarii 1921; mortua Angelopoli die 2 Februarii 1994) fuit alumna universitatum Vytauti Magni et Vilnensis in Lituania et post secundo bello mundano universitatis Tubingensis in Germania, ubi gradum doctoris anno 1946 nacta est.
Maria Austriaca (nata Bruxellis die 15 Septembris 1505; mortua in oppido Cigales die 18 Octobris 1558) fuit tertia Ioannae reginae Hispaniarum et Philippi IV domini Nederlandiae filia, archiducissa Austriae, infanta Hispaniarum, regina consors Hungariae Bohemiaeque, et gubernator Nederlandiae.
Maria Theresia Austriaca plene Maria Theresia Walburga Amalia Christina (nata Vindobonae die 13 Maii 1717; ibidem obiit die 29 Novembris 1780), fuit regina Hungariae Boemiaeque et archiducissa Austriae ab anno 1740 usque ad mortem, uxor imperatoris Sacri Romani Imperii Francisci I, et mater imperatoris Iosephi II, successoris eius.
Maria Catharina Sophia de Flavigny, matrimonii gratia  Comitissa de Agoult (nobili loco nata  Francofurti ad Moenum die 31 Decembris 1805– mortua est Lutetiae die 5 Martii 1876) fuit scriptrix Francica more romantico, quae etiam sub alieno nomine Daniel Stern scripsit.
Humfredo de Bohun iam anno 1373 mortuo, heredibus masculis in familia de Bohun carentibus, Thomas de Woodstock (si historico Ioanni de Froissart fidem reponimus) Mariam suasit ut in coenobio intraverit: ita enim Alienora uxor sua heres fieret omnium possessionum Humfredi de Bohun.
Maria Valtorta (Casertae nata die 14 Martii anni 1897; Viae Regis die 12 Octobris 1961 mortua) fuit mulier Itala, quae a multis sicut mystica habetur potissimum ob opus eius de vita Iesu in decem tomos divisum, cuius titulus Italicus originalis est Il Poema dell'Uomo-Dio (Latine: "Poema hominis-Dei"), quod tamen iuxta editionem anni 1993 inscribitur L'Evangelo come mi è stato rivelato: "Evangelium ut mihi revelatum est".
Die 29 Augusti 1167 Tyri in urbe Maria Amalrico Hierosolymorum regi nupsit, qui ex ea genuit:

Isabella, nata 1172, postea regina
Amalrico mortuo Maria Baliano de Ibelino anno 1177 nupsit, qui ex ea genuit:

Ioannes, natus 1178, postea dominus de Berytio
Philippus
Margarita
Helvis
filia, nomine hodie ignoto, quae Hierosolymis anno 1187 captis in servitutem cadit
Maria Iosephus Lagrange, natus Albertus Lagrange (7 Martii 1855–Saint-Maximin die 10 Martii 1938), fuit presbyter Catholicus, Dominicanus, studiosus Bibliorum Sacrorum, et theologus, qui Scholam Biblicam et Archaeologicam Francicam et libellum Revue biblique condidit.
Maria Kaczyńska (nata Maria Helena Mackiewicz  in Machowie die 21 Augusti 1943; una cum marito Lecho Kaczyński et multis aliis illustribus hominibus in clade aeroplani mortua in vico Pečërsk prope Smolenscum die 10 Aprilis 2010) fuit praeses Poloniae uxor et ergo ab anno 2005 usque ad mortem Poloniae princeps domina.
Minister pro provinciis a die 6 Maii 1996 meruit, deinde minister eruditionis et culturae a die 19 Ianuarii 1999 usque ad 27 Aprilis 2000, mox etiam minister rerum internarum a die 27 Februarii 2001 ad 10 Iulii 2002, praeside eo tempore ministrorum Iosepho Maria Aznar.
Maria Lincoln (nata Mary Ann Todd die 13 Decembris 1818 in Lexington, Kentukia – mortua est die 16 Iulii 1882 in Springfield, Illinoesia) Abraham Lincoln uxor, decimi sexti praesidis Civitatum Foederatarum Americae, fuit ergo a die 3 Martii 1861 usque ad diem 15 Aprilis 1865 prima reipublicae domina, cum Abraham Lincoln Vasingtoniae ab Ioanne Wilkes Booth in Theatro Ford necatus est.