aimgo/CorpusTrinum huggingface dataset:
Deinde Ulixes, cum nequiquam oratorium agonem cum fera atque imprudenti belua excitavisset -etenim iura hospitum et deorum reverentiam invocabat et cyclops divitias tantum venerari sapientes homines respondit-,  a Cyclope abductus mox ad  antri ostium redit  gemens atque de comitibus a monstro laceratis queritur.
Carlsbergenses 68+123, 80, 164, 458, 591 sunt ex Inarotea)
Papyrus Tebtynensis 12
Papyri Tebtynenses Tait 1–4 (2 est ex Praebenda Ammonis)
Papyrus Vindobonensis D6920–22: insunt Chayris Petubastis filius, Pacruris, Petubastis rex, Petechonsis.
Quamquam insularis civitas est, terrestres fines cum Britannicis stationinus militaribus in Acroterio (Anglice Akrotiri, Graece Ακρωτήρι, Turcice Agrotur) et in Decelia (Anglice Dhekelia, Graece Δεκέλεια, Turcice Dikelya) possidet.
Traditionalis Cypri musica vulgaris varia communia elementa cum Graeca, Turcica et Arabica musica habet, Graeco-Turcicis saltationibus comprehensis, utpote susta (Graece σούστα), syrto (Graece συρτός), Zeybecicum (Graece εϊμπέκικο), tatsia (Graece τατσιά) et Carsilama (Graece Καρσιλαμάς, Turcice karşılama) non minus quam in Oriente Medio inspiratis Tsiphtetelis (Graece Τσιφτετέλι, Turcice Çiftetelli) et arapie.
Liga Cypria in praesenti satis competitiva putatur cum praeclaris turmis utpote Unione Athletica Citio (Graece Αθλητική Έvωση Κίτιον, Turcice AEK Larnaca), Nova Salamine Arsinoës (Graece Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου), Consociatio Athletica Homonoea (Graece Αθλητικός Σύλλογος Ομόνοια, Turcice AC Omonia), Apolline Lemĕsou (Graece Απόλλων Λεμεσού), et Unio Athletica Lemĕsou (Graece Αθλητική Ένωση Λεμεσού sive Α.Ε.Λ.).
Cholesterolum → 22R-Hydroxycholesterolum → 20α,22R-Dihydroxycholesterolum (oxydatio duplex)
20α,22R-Dihydroxycholesterolum → pregnenolonum (enzymum: cholesteroli monooxygenasis)
pregnenolonum → → progesteronum (duo gradus, unum enzymum: 3β-hydroxysteroidi dehydrogenasis)
Synthesis secretioque imprimis per corpus luteum - glandulam endocrinam transientem - fit, minore in parte per folliculos ipsos.
Praesertim plerique Cyprii artifices adhuc in Anglia se exercent, quamquam scholae artis in Graecia multum populares sunt et localia artis instituta velut Cypriacum Collegium Artis (Graece Κυπριακό Κολέγιο Τέχνης), Universitas Nicosiae (Graece Πανεπιστήμιο Λευκωσίας, Turcice Lefkoşa Üniversitesi) et Institutum Fridericanum Technologiae (Anglice Frederick Institute of Technology) magis popularia faciuntur.
=== Architectura ===
Sunt quinque ecclesiae et unum monasterium in Troodo (Graece Τρόοδος, Turcice Trodos) quae ab UNESCO Mundi Hereditate inclusa sunt et aliquot alia monasteria, e quibus Monasterium Cycci (Graece Ιερά Μονή Κύκκου) divitissimum et notissimum est.
Κυμοδόκη θ᾽, ἣ κύματ᾽ ἐν ἠεροειδέι πόντῳ
πνοιάς τε ζαέων ἀνέμων σὺν Κυματολήγῃ
ῥεῖα πρηΰνει καὶ ἐυσφύρῳ Ἀμφιτρίτῃ
scil.
εὐγνώμων, φιλόμουσος, ἐρωτικός, εἰς ἄκρον ἁδύς,
εἰδὼς τὸν φιλέοντα, τὸν οὐ φιλέοντ᾽ ἔτι μᾶλλον,
πολλοῖς πολλὰ διδούς, αἰτεύμενος οὐκ ἀνανεύων,
οἷα χρὴ βασιλῆ᾽ ...
Alia insulae coppadia sunt caro in mulso madefacta cum coriandro, cum seminibus vinoque, et denique arefacta aut infumata utpote luntza (Graece λούντζα) sive infumatus porcinus lumbus, agnina in craticula assa cum carbone ligneo, sublacium sive suilla et gallinacea super carbone ligneo coctae et sephtalia sive fartura in omento involuta.
=== Ars ===
Historia artis in Cypro a 10 000 annorum originem trahere dici potest, secundum repertam operum sculptorum seriem ex Aevo Chalcolithico in pagis Choerocoetiae (Graece Χοιροκοιτία) et Lempae, et insula etiam multa primae qualitatis religiosarum iconum exempla ex Medio Aevo hospitio accipit.
Parisiis, Édouard Champion, 1945 Recensio critica
Henri Grégoire, «La date du Cyclope d'Euripide », L'Antiquité classique,‎ 1948ː 269-286
Paulus Masqueray, "Le Cyclope d'Euripide et celui d'Homère", Revue des Études Anciennes, 1902ː 165-190
Boris Nikolsky, "La philia dionysiaque dans le Cyclope d'Euripide", GAIA.
Cường Để (scriptura chữ nôm 彊㭽; nomine primordiali Nguyễn Phúc Dân, 阮福民; 1882-1951) fuit princeps familiae imperialis Annamiticae, qui in Iaponia exsul cum Phan Bội Châu aliisque laboravit ut Francicos e Vietnamia eieceret.
Hierosolymis defuit auctoritas inter ecclesiae membra ex apostolorum temporibus usque ad principium saeculi quarti, advenienti autem Constantino cum matre ac aedificatis quattuor recentibus ecclesiis iam nunc fiebant Hierosolyma speciosa peregrinatoribus, quapropter de autonomia Hierosolymae secum iam pugnabant episcopi.
Praeterea nomen "cycli acidorum tricyclicorum" de tribus acidis tricyclicis intra cyclum Krebs (citrato, aconitato, isocitrato) partibus cursus cycli sumitur; denique nomen "cycli acidi citrici" de molecula acidi citrici, non electrice onerati, derivatur, quamquam citratum forma electrice onerata partem cycli ipsius capit.
Shaw, Euripides, Cyclops : a satyr play, Bloomsbury Academic, 2018 Nonnullae paginae apud Guglum librorum
Satyric play : the evolution of Greek comedy and satyr drama, Oxford University Press, 2014 Nonnullae paginae apud Guglum librorum
Bernd Seidensticker, Kyklops / Euripides ; herausgegeben, übersetzt und kommentiert, Berolini, 2020 Nonnullae paginae apud Guglum librorum
Ioannes Matthias Stahl, De hyporchemate amoebaeo quod est in Euripidis Cyclope, Monasterii Guestfalorum, 1887
G.
Iuxta diem quartam decimam summus luteinisantis hormontis (LH) in sanguine monstrari potest, et ovulatio in ovario oritur, quae ruptura illius folliculi cum liberatione ovi in tubam uterinam; rupturae loco rapide sanguis accumulat - cum dolore brevi si paululum sanguinis in cavitatem abdominis intret - et formatio sequens corporis lutei, quod progesteronum secernit.
Saepius tamen, ut ceterae deae Graecae et Romanae, sub specie pulchrae mulieris sculpebatur vel in nummis exprimebatur : tunc coronam turritam in capite gerebat (ut Fortunae (Graece Τύχαι) poliades : urbem Romam enim tuebatur) et bigis leonum plerumque vehebatur.
Meschita Matris Haramae (Turcice Hala Sultan Tekke, Graece Χαλά Σουλτάν Τεκκέ), prope Lacum Salsum Citium (Graece Αλυκή Λάρνακας, Turcice Larnaka Tuz Gölülies) sita, ab aliquibus saecularibus orientalistis tertius sacerrimus locus in Islamismo Sunnitico et peregrinationis obiectum et Musulmanis et Christianis putatur.
Haec leguntur in Martyrologio Romano (14 Septembris 2001): "Carthagine, passio sancti Cypriani, episcopi, sanctitate et doctrina clarissimi, qui funestissimis temporibus Ecclesiam optime rexit, confessores fidei in aerumnis firmauit et, Valeriano et Gallieno principibus, post durum exsilium, coram frequentissimo populo a proconsule gladio animaduerti iussus martyrium consummauit.
== Plura legere si cupis ==
Dominique Lenfant,	"La « décadence » du grand roi et les ambitions de Cyrus le Jeune : aux sources perses d'un mythe occidental?", Revue des Études Grecques, 2001: 407-43
Stephen Ruzicka, "Cyrus and Tissaphernes, 407-401 B.C.", The Classical Journal, 1985: 204-211
Graham Wylie,	"Cunaxa and Xenophon", L'Antiquité Classique, 1992: 119-134
"Kyros 1" - apud: Pierers Universal-Lexikon, tomus 9.
Sed destinatum Annan, post annos triginta infructuosarum negotiationum interveniens et confoederalem Civitatem instaurare proponens quae ambas confoedaratas Civitates ita creatas auctorizaret ut impediretur ne amplius tertia pars in altera communitate super suo solo residentium, ab amplius 65% incolarum Septentrionis incolae acceptum est et a 70% incolarum Meridiei (scilicet partis Graecae) reiectum est per referendum.
== Fundamentum historicum ==
Actio fabularum Cycli locum habet in saeculo septimo a.C.n., inter Aevum Intermedium Tertium, regnante Dynastia Vicesima Sexta, quo tempore principes Lybicae originis varias terrenas tenebant, et Aethiopibus a meridie, Assyris ab oriente sole invadentibus, quoad fieri poterat resistebant.
29 (1939)
Europe and Burma: a study of European relations with Burma to the annexation of Thibaw's kingdom, 1886 (1945)
Burma (1950; 2a ed., 1956)
History of South-East Asia (1955; 2a ed., 1964; 3a ed., 1968)
(editor) Michael Symes: journal of his second embassy to the Court at Ava in 1802 (1955)
(editor) Historians of South-East Asia (1961)
Henry Burney: a political biography (1974)
ex Sprague
Cydista decora (S.Moore) A.H.Gentry
Cydista difficilis (Cham.) Miers
Cydista diversifolia (Kunth) Miers
Cydista incarnata (Aubl.) Miers
Cydista lilacina A.H.Gentry
Cydista picta (Kunth) Miers
Cydista potosina (K.Schum.
== Civilitas ==
Camera Repraesentantium (Graece Βουλή των Αντιπροσώπων, Turcice Temsilciler Meclisi) Cyprium Parlamentum est ubi 59 sodales quinquenni mandato electi, 56 sodales per repraesentationem proportionalem et tres sodales observatores allophylos Maronitam, Catholicum Romanum et Armeniacam repraesententes sunt.
== Cursus ==
Istud iter metabolicum ex duobus amini gregibus, quorum alter ex ionte ammonii (NH4+) alter ex acido aspartico est, velut e bicarbonato (HCO3−) unam atomum carbonii, in comparate productum secretionis non veneneum ureae sumptibus quattuor energiae altissimae phosphati coniunctionibus (de tribus compositis ATP in duo ADP et unum AMP) convertit.
Cylindrophis aruensis Boulenger, 1920,
Cylindrophis boulengeri Roux, 1911,
Cylindrophis isolepis Boulenger, 1896,
Cylindrophis lineatus Blanford, 1881,
Cylindrophis maculatus (Linnaeus, 1758),
Cylindrophis melanotus Wagler, 1828,
Cylindrophis opisthorhodus Boulenger, 1897,
Cylindrophis ruffus (Laurenti, 1768).
ISBN 3-88309-013-1) , columnae 1183–1186 (Theodisce)
De Cyrillo in The Catholic Encyclopedia: an international work of reference (Novi Eboraci: Appleton, 1907–1914)  (Anglice)
De Cyrillo Alexandrino in pagina universitatis Bonnae (Theodisce)
Lectio papae Benedicti XVI de Cyrillo Alexandrino inter audientiam generalem die 3 Octobris 2007 (Italiane) et aliis sermonibus.
Euripides, Hercules 389-92
Hesiodus, Scutum Herculis Textus Graecus apud Vicifontem
Hyginus, Fabulae 31.3
Pausanias, Descriptio Graeciae I.27.6 et III.18.10
Pindarus, Olympia X.15-6
Seneca, Hercules furens 486
In huius monasterio abbatissae fuit frater quidam divina gratia specialiter insignis, quia carmina religioni et pietati apta facere solebat; ita ut, quicquid ex divinis litteris per interpretes disceret, hoc ipse post pusillum verbis poeticis maxima suavitate et conpunctione conpositis, in sua, id est Anglorum, lingua proferret.
=== Genetica ===
Haplomades chromosomatis Y cum sequentibus frequentiis in Cypro inveniuntur: J (43,07%, inclusis 6,20% J1), E1b1b (20,00%), R1 (12,30% inclusis 9,2% R1b), F (9,20%), I (7,70%), K (4,60%), A (3,10%).
generalis
[1]
Cyprus ex UCB Libraries GovPubs
Cyprus informatio e Departimentum Civitatis Statunitense (Anglice United States Department of State) ambitales notas comprehendens, civitatis studium et praecipuas relationes
Consociatio Nationum in Cypro
Editiones publicae
Britannicae Gubernationis Rerum Externarum Commissionis relatio de Cypro.
Litterae Graecae numeros significant, sic: 

α = 1; β = 2; ρ = 100; α = 1; ξ = 60; α = 1; σ = 200
Ergo:

α + β + ρ + α + ξ + α + σ = 1 + 2 + 100 + 1 + 60 + 1 + 200 = 365
365 est numerus dierum anni.
tuberosus, Suaeda fruticosa, Draba sp., Lepidium perfoliatum, Triticum sp., Secale sp., Trifolium vel sim., Erodium sp., Boraginacearum aliqua, Stipa sp., Zygophyllum sp., Capparis sp., Glycyrrhiza sp., Pistacia atlantica, Atriplex sp., Prosopis sp., Aellenia sp., Milium vel sim., Chenopodium sp., Chenolea arabica reperta sunt.
Abraham Hyacinthus (Francogallice Abraham Hyacinthe) Anquetil Duperron (Lutetiae 7 Decembris 1731 natus; ibidem die 17 Ianuarii 1805 mortuus) fuit explorator, orientalista, et indologus Francicus, Ludovici Petri Anquetil Duperron(fr) frater.
Acbarus seu Accabas (Persice et Urdu جلال الدین محمد اکبر Jalāl-ud-dīn Muhammad Akbar; natus die 15 Octobris 1542, mortuus die 27 Octobris 1605), cognomine "Magnus", Nasiruddin Humayun filius et mirus polymathes, fuit Imperii Mogolici rector ab 1556 ad 1605.
Abula (alia nomina: Abela, Abila, Albicella, Albula, Arbacula, Arbicella, Obila) (Hispanice: Ávila et saepe Ávila de los Leales aut Ávila del Rey aut Ávila de los Caballeros) est urbs Hispaniae, in Castella et Legio locata et caput provinciae Abulae.
Hic voluntarius Argonautis accessit, sponte sua comes Iasonis." Valerius Flaccus  refert eum a Iasone persuasum, inscio patre Pelia, addidisse se Argonautis, cum iam solverent navem, et fuisse primae aetatis iuvenem qui duce Iasone "primos virtutis honores carpere" ardebat.
Abū Hurayra (nomine Arabico pleniori تل أبو هريرة‎‎ Tall Abū Hurayra) est locus archaeologicus media Syria situs, hodie sub aquis Lacus Assad reconditus, ubi homines duobus aevis habitabant, scilicet Epipalaeolithico (cultu humano Natufio) et Neolithico.
Abrahamus Haroldus Maslow (natus Abraham Harold Maslow, IPA ˈmæzloʊ; Brooklynii 1 Aprilis 1908; Menlo Park in urbe Californiae 8 Iunii 1970) fuit psychologus Americanus qui hierarchia necessitatum Masloviana innotuit, ratione valetudinis psychologicae quae in innatis necessitatibus humanis exsolvendis conditur, ut homo ad summum "veritatizationis sui"?
Mox quia multis bellis vexabantur adversus finitimos Siculos, qui Latii campum inter flumina Lirim et Tiberim atque etiam partem Etruriae incolebant,  benigne Pelasgos et ipsos e Graecia ante Troianum bellum profectos acceperunt,  ita ut ambo populi in unum coaluerint.
Aby Warburg, sive plenius Abrahamus Mauritius Warburg (natus Hamburgi e familia Iudaica die 13 Iunii 1866; mortuus ibidem die 26 Octobris 1929), fuit historiae artis studiosus Germanicus et conditor bibliothecae quae vulgo Kulturwissenschaftliche Bibliothek Warburg appellatur; quae bibliotheca, Hamburgi condita, post potestatem Germaniae ab Nazistis nactum ad Londinium anno 1933 translata est, ubi nomine Instituti Warburg usque hodie sub aegide Universitatis Londiniensis floret.
Sunt in omni terrarum orbi circa 1300 Acaciarum species, quarum circa 960 in Australia endemicae inveniuntur, reliquis in tropicis et calidis temperatis hemisphaeiorum Septentrionalis et Australis regionibus, Africam, Americam Septentrionalem Meridionalemque, Asiam meridionalem, et Europam complectentibus.
2, 1972ː 421–441
Kresimir Vukovic, "Virgins and Prostitutes in Roman mythology, Acca Larentia and Gaia Taracia", Latomus, 2015ː 1-26
Hederich, Benjamin: "Acca Laurentia" - apud: Gründliches mythologisches Lexikon, Lipsiae 1770, col.
Nomina huius Academiae propria fuere:

ab anno 1724, Academia Scientiarum et Artium Petropoli (Академия наук и художеств в Санкт-Петербурге);
ab anno 1747, Academia Scientiarum et Artium Imperialis Petropoli (Императорская академия наук и художеств в Санкт-Петербурге);
ab anno 1803, Academia Scientiarum Imperialis (Императорская академия наук);
ab anno 1836, Academia Scientiarum Imperialis Petropolitana (Императорская Санкт-Петербургская академия наук).
Qui hoc sensu descriptus est repraesentatio "hominis primordii se realitati divinae universe dedens ante suam dissolutionem in religiones inter se per discrepantias formae separatis." Festum Sacrificii, dies sanctus Islamicus, in eius memoriam celebratur, et Mussulmani peregrinationem perfunguntur ad Caabam colendam, quam ipse constituisse et refecisse dicitur.
Inter praeclaros sodales numerantur Leonhardus Eulerus, Gotthold Ephraim Lessing, Fridericus Augustus Wolfius, Fridericus Schleiermacher, Immanuel Kantius, Theodorus Mommsen, Hermannus de Helmholtz, Iulianus Offray de La Mettrie, Udalricus de Wilamowitz-Moellendorff, Fridericus Adolfus Trendelenburg, Maximilianus Planck, Albertus Einstein.
Academia Scientiarum Polona duplicem naturam habet: est enim peritorum in Polonia excellentissimorum societas, quorum hominum numerus 350 excedere non debet, deinde etiam consociatio institutorum adiuvandis inquisitionibus scientificis dicatorum, quorum numerus septuaginta excedit atque ubi (anno 2011) plus quam 6800 homines laborabant.
Absorus (-i, m.) seu Auxerum (-i, m.) (alia nomina: Abserum; Absorrus; Absyrtus; Ausserum; ; Osor; Usserum, Apsorus, Opsara) (Croatice: Osor; Italiane: Ossero) est vicus Croatiae in insula Crepsa et in municipio Lussini Minoris situm.
Abrir puertas y ventanas (scilicet Latine Ianuas fenestrasque aperire) est prima pellicula a Milagros Mumenthaler moderatrice cinematographica Argentina creata et ducta et anno 2011 edita, quae de vita trium iuvenum sororum quae cum ava suarum vivunt et de rebus gestis eorum post avae mortem enarrat.
In synodo, Abundius usus est Graeco interprete, ergo manifestum est eum esse natione ac lingua Latinum (et non Thessalonicensem sicut antiqua Novocomensis memoria ferret), et adeptus est agnitionem atque extimationem apud potentiores Orientis episcopos, e quibus Theodoretus Cyrrhites, qui sequentibus theologicis disputationibus tantum capturus erat.
Abigail Adams (nata Abigail Smith, Weymouth in vico Massachusettensi die 11 Novembris 1744; mortua Quincy in eadem civitate die 28 Octobris 1818) fuit uxor Ioannis Adams, secundi praesidis Civitatum Foederatarum, ergo ab anno 1797 usque ad annum 1801 prima reipublicae domina.
Abraham Euphemii filius Archipov (Russice Абрам Ефимович Архипов, nomine vero Pyrikov, Пыриков, die 15 Augusti anno 1862 in Egorovo gubernii Resaniensis natus et die 25 Septembris anno 1930 Moscuae mortuus) fuit pictor Russicus Societatis expositionum artis mobilium socius, postea impressionismo propinquus.
Abram Fëdorovič Ioffe; natus in urbe Romny tunc gubernii Poltavensis Imperii Russici, nunc regionis Sumensis Ucrainae die 29 Octobris 1880, Leninopoli mortuus die 14 Octobris 1960) fuit physicus Russicus et Sovieticus, qui electromagnetismi, superconductri ac radiologiae peritus et ab anno 1918 socius correspondens et ab anno 1920 academicus Academiae Scientiarum Russicae (dein Academiae Scientiarum URSS), Heros Laboris Socialistici (ab anno 1955).
Abigail Powers Fillmore (nata die 13 Martii 1798 in Stillwater, Saratoga County, Novum Eboracum – mortua die 30 Martii 1853) Milvardi Fillmore uxor, tertii decimi praesidis Civitatum Foederatarum Americae, fuit ergo a die 10 Iulii 1850 usque ad 4 Martii 1853 prima reipublicae domina.
Abiram Chamberlain (natus in Colebrook, Connecticuta die 7 Decembris 1837; mortuus  in Meriden, Connecticuta die 15 Maii 1911), machinator, fuit politicorum peritus  Americanus factionis Republicanae , qui inter alia ab anno 1903 usque ad annum 1905 Connecticutae gubernator fuit.
Die 21 Novembris 1991 subscriptum est decretum (ukaz) praesidis Reipublicae Sovieticae Foederativae Socialisticae Russicae Boris Ieltsin, Academiam Scientiarum Russicam ut institutionem scientificam supremam Russiae recreans, omnibus sociis Academiae Scientiarum URSS (consensu eorum) atque possessionibus Academiae Scientiarum URSS in terris RSFS Russicae in Academiam restitutam translatis.
Abū Nuwās Arabice ابونواس, Persice ابونواس Abu Novas) (756–814), nomine pleno Abū Nuwās al-Ḥasan Ibn Hāni al-Ḥakimī (أبو نواس الحسن بن هانئ الحكم) fuit unus e maximis poetis Arabicis, qui etiam Persice poemata composuit.
Die 27 Iulii anni 1925, statuto Commissionis Centralis Executivae et Consilii Commissariorum Popularium URSS, Academia Scientiarum Russica institutio summa doctorum omnius Unionis recognita est et nomen novum Academiae Scientiarum Unionis Rerumpublicarum Sovieticarum Socialisticarum ("Академии Наук Союза Советских Социалистических Республик") assumpsit.
Haec Universitas studiorum ab auctoritate publica abolita est anno 1835, tamen eius pondus non fuit parvum quia erudivit primam generationem eorum qui libertatem Belgicae attulerunt et qui postea in hoc novo regno novam patriam ad altiora attulerunt, eius prosperitatem auxerunt, bonasque litteras et scientias promoverunt.
Abigail (-gailis, f.), vel Abigaea (Hebraice אֲבִיגַיִל, ʾĂḇīḡayīl; Graece Ἀβιγαία), est nomen atque praenomen femininum Hebraicum, quod e vocabulis ʾav (אָב, 'pater') et gil (גִּיל, 'exsultatio') ductum est.
Abubacer  sive Abubecer (Arabice أَبُو بَكْرٍ), plenius ʾAbū Bakr ʿAbdullah ibn ʿUṯmān (Arabice أَبُو بَكْرٍ عَبْدُ ٱللهِ بْنِ عُثْمَانَ; natus circa annum 573; mortuus die 23 Augusti 634), fuit comes (Arabice sahabah) et, per Aisam filiam, socer Mahometi prophetae Islamici primusque ex caliphis Rascidunicis.
Abu al-Qasim asch-Schabbi (Arabice ‏أبو القاسم الشابي natus Thusuri in Tunesia die 24 Februarii 1909; mortuus Tunete die 9 Octobris 1934) fuit clarus poeta Tunesicus qui Arabice classice scripsit et inspiratus a motu romantico, ratione aequabilitatis deinde modernismo et surrealismo.
Acastus (Graece Ἄκαστος) Peliae regis Thessaliae (hinc Haemonius dictus ) filius ex Anaxibia (sive ut alii tradunt  Philomache) Biantis filia, nepos Neptuni ex formosa Tyro, frater Alcestidis, uxoris Admeti Inter Argonautas fuit teste Valerio Flacco  et Hygino  qui haec tradit :"Acastus Peliae at Anaxibia Biantis filiae filius, ex Iolco, duplici pallio coopertus.
Abner Linwood Holton (natus in Big Stone Gap die 21 Septembris 1923; mortuus Kilmarnock in vico Virginiae 28 Octobris 2021) fuit causidicus et rerum politicarum peritus Americanus factionis Republicanae, qui ab anno 1970 usque ad annum 1974 Virginiae gubernator fuit.
Sacri Romani Imperii Academia Caesarea Leopoldino-Carolina Naturae Curiosorum, ante Sacri Romani Imperii Academia Caesareo-Leopoldina Naturae Curiosorum, vel brevissime Leopoldina (Theodisce: Deutsche Akademie der Naturforscher Leopoldina) est academia scientiarum condita Kalendas Ianuarias anno 1652 Porcivadi.
Aboruntium (-ii, n.) seu Auruntium (-ii, n.) (alia nomina: Aboruntium Catubrinum, Aboruntium Catubrii, Auruntium Catubrinum, Auruntium Catubrii) (Italiane: Auronzo di Cadore; Dolomianice: Aurònžo, Aurònže) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Venetia ac in Provincia Bellunensi situm.
texensis)
Acaciella barrancana (olim Acacia barrancana)
Acaciella bicolor (olim Acacia bicolor)
Acaciella chamelensis (olim Acacia chamelensis)
Acaciella glauca (olim Acacia glauca)
Acaciella goldmanii (olim Acacia goldmanii)
Acaciella hartwegii (olim Acacia hartwegii)
Acaciella igualensis (olim Acacia igualensis)
Acaciella lemmonii (olim Acacia angustissima subsp.
Tum instituta quum socii academiae intra quinque divisiones connumerantur, nempe:

Wydział I Nauk Humanistycznych i Społecznych (Divisio I scientiarum humanarum et de societate);
Wydział II Nauk Biologicznych i Rolniczych (Divisio II scientiarum biologicarum et de agricultura);
Wydział III Nauk Ścisłych i Nauk o Ziemi (Divisio III scientiarum exactarum et scientiarum Terrae);
Wydział IV Nauk Technicznych (Divisio IV scientiarum technicarum);
Wydział V Nauk Medycznych (Divisio V medicinae).
Academia Artium Petropolitana, vel exactius Academia Artium Imperatorialis, et annis ab 1757 ad 1763 Academia trium artium nobillimarum, fuit schola artis (picturae, sculpturae, architecturae) Petropolitana secundum propositum Michaelis Lomonosov et Ioannis Šuvalov ab Elisabetha imperatrice anno 1757 condita.
Sic enim formula scribenda est:

A - B - R - A - C - A - D - A - B - R - A
A - B - R - A - C - A - D - A - B - R
A - B - R - A - C - A - D - A - B
A - B - R - A - C - A - D - A
A - B - R - A - C - A - D
A - B - R - A - C - A
A - B - R - A - C
A - B - R - A
A - B - R
A - B
A
Sedes additiciae Academiae Scientiarum URSS in rebus publicis et regionibus magnis URSS creabantur, quae factae sunt bases pro academiis scientiarum rerum publicarum sovieticarum socialisticarum (ad finem exsistentiae URSS omnes res publicae illius, RSFSR excepta, academias scientiarum suas proprias obtinuerat), divisionibus regionalibus (e.g.
== Historia ==
Academia Nationalis Medicinae sub nomine Académie Royale de Médecine ("Academia Regalis Medicinae") a rege Ludovico XVIII anno 1820 constituta est, suadente Antonio Portal qui iunctionem trium societatum proposuit, scilicet Societatis Regalis Medicinae, Academiae Regalis Chirurgiae, Societatis Facultatis Medicinae.
=== Facultas scientiarum mathematicarum et physicarum ===
Ferdinandus Sentelet, e vico Overwinde-Landen, natus die 17 mensis iulii anno 1754, mortuus Lovanii die 26 mensis novembris anno 1829, licentiatus in theologia, olim professor in paedagio Lillii et praeses Collegii Cranendonchio veteris Universitatis studiorum Lovaniensis ab anno 1780.
Abulola Moarrensis (vulgo Abū al-ʿAlāʾ al-Maʿarrī, litteris Arabicis أبو العلاء المعري‎, plene Abū al-ʿAlāʾ Aḥmad ibn ʿAbd Allāh ibn Sulaymān al-Tanūḫī al-Maʿarrī - أبو العلاء أحمد بن عبد الله بن سليمان التنوخي المعري‎; natus mense Decembris 973 Moarrae,  mortuus ibidem mense Maii 1057) erat philosophus, poëta et scriptor caecus Arabicus.
Platinae
Bartholomaeus Platina ("Calvus")
Ioannes Antonius Campanus(it)
Philippus Callimachus Experiens
Paulus Marsus Piscinas(it)
Paulus Aemilius Buccabellus(it)
Antonius Septimuleius Campanus
Augustinus Maphaeus
Marcus Lucidus Fazini
Aelius Lampridius Cervinus
Marcus Franceschini ("Asclepiadeus" et "Tacitus")
Fabius Pellini
Pantagathus (Leonicenus?
Leopoldus Augustus Warnkoenig (1794-1866), qui postquam per decem annos in studiorum Universitate Leodensi docuerit, ab anno 1807 ad annum 1831 in Universitate publica Lovaniensi ius romanum et philosophiam iuris docuit, et posthac cursum perrexit ab anno 1831 ad annum 1836 in Academia Gandensi.
Wydział I Nauk Humanistycznych i Społecznych (Divisio I scientiarum humanarum et de societate);
Wydział II Nauk Biologicznych i Rolniczych (Divisio II scientiarum biologicarum et de agricultura);
Wydział III Nauk Ścisłych i Nauk o Ziemi (Divisio III scientiarum exactarum et scientiarum Terrae);
Wydział IV Nauk Technicznych (Divisio IV scientiarum technicarum);
Wydział V Nauk Medycznych (Divisio V medicinae).
Bio-bibliographisches Handbuch der Protektoren und Spezialprotektoren, der Träger von Ehrentiteln und Inhaber von Ehrenämtern, der Preisträger sowie der Ehren-, Ordentlichen und Auswärtigen Mitglieder, einschließlich einer chronologischen Übersicht aller Aufnahmen, der Mitglieder der Erziehungswissenschaftlichen Gesellschaft an der Akademie (eröffnet 1927) und einer Auswahl von Vortragenden, die nicht Mitglieder der Akademie waren.
Le cas d’Acca Larentia et de Tarpéia" in Pratiques religieuses, mémoire et identités dans le monde gréco-romain, Presses Univesitaires de Rennes, 2022ː 285-300
Arnaldo Momigliano, « Tre figure mitiche: Tanaquilla, Gaia Cecilia, Acca Larencia », in Quarto contributo alla storia degli studi classici e del mondo antico, Romae, Edizioni di Storia e Letteratura, 1969ː 455-485
Gerhard Radke: Acca Larentia und die fratres Arvales.
Sergio benedicente in ducatum Galiciensem profectus est, ubi in Kostroma et ad lacum Tchuhlomensem prope Tchuhlomam urbem quattuor monasteria condidit, quorum tria usque ad saeculum XVIII existebant, quartum maximum, Monasterium Patrocinii Dei Genetricis Gorodecense, ubi Abrahamius et mortuus est, etiam nunc floret.
Absyrtus (vel Apsyrtus, graece Ἄψυρτος vel Ἄξυρτος) persona ficiticia, regis Colchorum Aeëtis filius, alias Aegialeus dictus, quem soror Medea cum Iasone fugiens discerpsit ut membra disjecta colligens pater impediretur quo minus eam a fuga retrahere posset, unde locus tomos (i.
Annales composuit ab origine Araborum ad annum 1328, quorum partem maiorem in quinque voluminibus cum versione Latina et notis Ioannes Iacobus Reiske(de) annis 1789—1794 (sub nomine Annales moslemici) edidit, cetera  (Historiam anteislamicam) Henricus Orthobius Fleischer anno 1831.
== Professores ==
Ut constat, maior pars professorum oriundi sunt e diversis plagis Europae, veniuntque praecipue e celebribus Universitatibus Germanicis, solum unicus Batavus adest, pluresque quoque professores fuerunt in prisco Studio generali Lovaniensi, ita ut paululum connexionem facerent inter novam et priscam Universitatem mediaevalem.
=== Scientiae mathematicae ===
anni IV-V (1796-1797): Caspar Maria de Prony
anni VI-VII (1797-1799): Ludovicus Lefevre-Gineau
anni VIII-IX (1799-1801): Ioannes Baptista Iosephus Delambre
annus X (1802): Silvester Franciscus Lacroix
1803: Ioannes Baptista Iosephus Delambre
1822: Iosephus Fourier
1830: Franciscus Arago
1853: L.
== Administratio hodierna ==
Praeses - Janet Yang
Praeses Vicarius - Bonnie Arnold
Praeses Vicarius - Howard Berger
Praeses Vicarius - Brooke Breton
Praeses Vicarius / Thesaurarius - Tom Duffield
Praeses Vicarius - DeVon Franklin
Praeses Vicarius - Lynette Howell Taylor
Praeses Vicarius / Secretarius - Howard A.
=== Facultas medicinae ===
Franciscus Iosephus Harbaur, oriundus ab urbe Neustadt in Alsatia, natus die 4 mensis martii anni 1776, doctor in medicina et in chirurgia, archiatrus regis, eques Ordinis Leonis Belgici et eques quartae classis Ordinis Wladimiri Russiae, sodalis Academiae scientiarum Bruxellis aliarumque Academiarum doctarum.
Skorka Rabbi Abraham, et Professor Sacrae Scripturae et rabbinica thema litterarum in seminario habeantur rector Rabínico Latino sermone de socio et amico de longtime, Franciscus Pontifex, in Iudaea hac Theologica Seminarii (JTS).) (en) (In oratione incipit 10.41)
Report on the award of Honorary Doctor of the Universidad Católica Argentina to Abraham Skorka,  (Hispanice)
Imagines
=== Facultas iuris ===
In hac facultate in qua eruditi sunt primi iurisconsulti belgici doctissimi professores docuerunt, inter quos notandi sunt: professores germani Leopoldus Augustus Warnkoenig, Birnbaum Bambergensis vel Xaverius Jacquelart, natione Belga, qui olim etiam docuit in prisco Studio generali Lovaniensi.
ab anno 1724, Academia Scientiarum et Artium Petropoli (Академия наук и художеств в Санкт-Петербурге);
ab anno 1747, Academia Scientiarum et Artium Imperialis Petropoli (Императорская академия наук и художеств в Санкт-Петербурге);
ab anno 1803, Academia Scientiarum Imperialis (Императорская академия наук);
ab anno 1836, Academia Scientiarum Imperialis Petropolitana (Императорская Санкт-Петербургская академия наук).
Ioannes Heliade Rădulescu (1867 - 1870)
Nicolaus Crețulescu (1872 - 1873)
Ioannes Ghica (1876 - 1882)
Demetrius Alexander Sturdza (1882 - 1884)
Ioannes Ghica (1884 - 1887)
Michael Kogălniceanu (1887 - 1890)
Ioannes Ghica (1890 - 1893)
Ioannes Ghica (1894 - 1895)
Nicolaus Crețulescu (1895 - 1898)
Petrus S.
Isbrucker (Nederlandia, 1948–1963)
Gasto Waringhien (Francia, 1963–1979)
Gulielmus Auld (Britanniarum Regnum, 1979–1983)
Andreas Albault (Francia, 1983–1995)
Werner Bormann (Germania, 1995–1998)
Geraldus Mattos (Brasilia, 1998–2007)
Ioannes C.
Alius autem liber sine auctoris nomine nobis traditus est, in quo nobili et opulentae matronae nomine Gregoriae de coniugum officiis et christiana fide interroganti respondetur; qui liber multis doctis et eodem tempore compositus esse et similes sententias continere ac Commentarii in Psalmos supra memorati visus est, ita ut Arnobio Iuniori saepissime collatus sit.
Arsaghena (-ae, f.) vel Arzaghena (-ae, f.) (alia nomina Arsequen, Aersequene, Arsaghene; olim Turibulum) (Italiane: Arzachena; Sardice Altzaghèna / Alzachèna) est oppidum et commune Italicum, in Regione ac insula Sardinia, in Provincia Sacerensi ac in Gallura historica ac geographica terra, situm.
Arnoldus Koller (Cozesauae in pago Sanctogallensi die 29 Augusti 1933 natus) est oeconomicus ac iuris consultus vir publicus Helveticus et fuit Consiliarius Foederalis ab anno 1987 usque ad annum 1999 ut minister defensionis (1987-1989) et postea Iustitiae et publicae disciplinae (1990-1999) pro Factione Populari Christiana Democratica (CVP/PPD).
1-20
Aliae encyclopaediae
Arnaldus of Villanueva in The Catholic Encyclopedia: an international work of reference (Novi Eboraci: Appleton, 1907–1914)  (Anglice)
"Arnau de Vilanova" in Gran enciclopedia aragonesa (2000/2010)
Francisco Bertelloni, "Arnaldus of Villanova" in Jorge J.
1292: commentum operis De semine scripturarum re vera non ab Ioachimo Florensi sed a monacho quodam Bambergensi scripti)
Alphabetum catholicorum sive elementis catholicae fidei (1295/1297: de vita Christiana; regi Iacobo II dicatum ad liberos educandos)
Tractatus de prudentia catholicorum scolarium (1295/1297: de educatione et eruditione Christianorum)

Montepessulani etiam degens commentaria antiquorum de medicina operum in usum discipulorum aut scripsit aut dictitavit.
Hoc anno Arnaldus scripsit:

Interpretatio de visionibus in somniis dominorum Iacobi secundi regis Aragonum et Friderici tertii regis Siciliae eius fratris (his regibus missa, 1309)
De helemosina et sacrificio (1309/1310)

Almariam anno 1310 properavit, quam urbem rex Iacobus obsidebat.
Artes sic liberales appellabantur quae hominibus liberis discendi aptae censebantur, sed per aetates, notio de eo quod hominibus liberis aptum est aliquanto mutavit; et, ut exempla infra data monstrant, multae novae artes hominibus liberis dignae tandem excogitatae sunt, quae inter artes liberales a maioribus posteris traditas non censentur.
Lutetiae: Flammarion, 1934 Textus
Eruditio
"L’inscription par l’Unesco du repas gastronomique des français" in Les cahiers de la gastronomie n° 5 (Novembri 2010)
Livres en bouche: cinq siècles d'art culinaire français (Lutetiae: Bibliothèque nationale de France, 2001)
Julia Abramson, "Legitimacy and Nationalism in the Almanach des Gourmands (1803-1812)" in Journal for Early Modern Cultural Studies vol.
Jacenjuk professoris apud universitatem Czernovicensem, Arsenius Jacenjuk in eadem universitate eruditus est sed etiam in instituto commerciali et oeconomico Czernovicensi Universitas Commercialis et Oeconomica Kioviensis et apud Academiam Argentariam Ucrainicam Sumis in urbe, ubi doctoratum meruit.
Ab inquisitores requisitus, in carcerem breviter inclusus, a quaestionibus disputationibusque ita evocatis fere nunquam se liberaverit, sed anno 1301 Anagniam petivit ubi papa Bonifacius VIII, scriptis theologicos perlectis leviterque reprobatis, auctorem sine poena remissum se ad opera sua medica cohibere hortatus est.
Mos est praeterea distinguere subdisciplinas, inter quas ars ingeniaria circumiectorum, ars ingeniaria geotechnicalis, ars ingeniaria structurarum, ars ingeniaria vecturae, ars ingeniaria opum aquatilium, ars ingeniaria materiarum, ars ingeniaria litoralis, ars ingeniaria mensurae actae, et ars ingeniaria constructionis.
Artifex in ratione illa saepe est procurator ducens." 
Media et activitates quas artifices oecologici adhibentur sunt diversissimae, inter quas pictura, photographia, ars exsecutiva, experimenta quae lucem et sonos adhibeant, sculptura, oecofeminismus, magnae exhibitiones terrestres vel opera terrena, ars creationis magnarum installationum in terra conditarum res architecturae, et inventa scientifica.
Elaboraverunt saeculo XX ineunte et (si id dici potest) perfecerunt Augustus Escoffier, Prosper Montagné; eodem aevo gastronomiam regionalem celebrare coeperunt Curnonsky, Montagné, Marcellus Rouff, Augustinus de Croze; artem coquinariam modestiorem Eduardus de Pomiane praeter alios favebat.
Aroanna (-ae, f.) seu Aruenna (Francogallice Ouanne) est amnis Franciae qui in Ouanne oritur, regiones Burgundiam et Centrum adluit et post praefecturas Icaunam Ligerulamque praeterlapsus esse ostium in Conflans-sur-Loing invenit quo fluvio Lupa incidens ea confluit et Sequanam auget atque usque ad Manicam influit.
Cantabrigiae Massachusettensium: Harvard University Press, 2020
Amy Trubek, Haute Cuisine: How the French Invented the Culinary Profession (Philadelphiae: University of Pennsylvania Press, 2000)
Alice Vollenweider, "Der Einfluß der italienischen auf die französische Kochkunst im Spiegel der Sprache" in Vox Romanica vol.
Arquata (-ae, f.) seu Arcuata
 (-ae, f.) (alia nomina: Arcunda, Arquada, Arquada de Salto) (Italiane: Arquà Polesine; Venetice: Arquà Polesine) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Venetia, in Provincia Rodigiensi ac in Policino historica ac geographica terra, situm.
Plurimi vero antiqui docti, cum viderent in hoc libro sermonem exponi in quo rectae fidei causa contra haereticum Serapionem a viro Arnobio nominato defenderetur, illum auctorem ipsum esse putaverunt, cumque de divinitate et humanitate Iesu Christi contra Eutychianos disputaretur, in quinto saeculo librum collocaverunt, quo tempore unus Arnobius cognitus est.
Aristoteli rhetorica in politicis et iudicialibus rebus idem valet atque dialectica in controversiisː ambae sunt disputationis artes qui nihil sui proprium habent sed de communibus rebus disputant Non tamen ut qui scientiam quaerunt e veritatibus diligenter probatis argumentationes ducunt sed ex opinionibus communibus (vel locis communibus) quibuscum orator auditores consensuros esse sperat.
Fuit minister rerum oeconomicarum Crimaeae (eo tempore provinciae autonomae Ucrainicae) annis 2001-2003, minister rerum oeconomicarum Ucrainae omnis a die 27 Septembris 2005 ad 4 Augusti 2006, primo ministro Georgio Jechanurov, et minister rerum externarum ab 21 Martii 2007 ad 4 Decembris 2007, primo ministro Victore Janukovyč.
Septem e novem liberorum ex secundo isto coniugio susceptorum superstites esse traduntur: Thorchellus (1629–1677), Solveiga (~1630–1703), Ingibiorga (~1630–?), Thorlacus (1631–1673), Biarnius (1638–1690), Gudbrandus (1639–1719), Hilda (1643–1725).
Verbum ars oecologica in variis contextibus adhibetur: uti potest ad spectandam artem quae mundum naturalem describit, artem quae personale celebrat negotium cum mundo naturali ("ars in natura"), et usus artificium oecologicorum, quorum opus res circiumiectorum recte tractat, per educationem de mundo naturali, vel  reficiendum mundum naturalem.
Ars Romana medii aevi, etiam Ars Romanica appellata, est primum genus artis, quod post varias formas artis et architecturae medii aevi ineuntis (hodie quibusdam locis "ars Protoromanica" dicta) fere a decimo saeculo medio (950/960) tota tum Europa praevalebat, donec opus francigenum in eius locum successit.
Ars martialis Sinensis, saepe refertur sicut kung fu sive gung fu (Sinice: 功夫; pinyin: gōngfu), etiam a Sinensis Mandarinicae artis vocabulum wushu (Sinice simpliciter: 武术; Sinice translaticie: 武術; pinyin: wǔshù), est ars pugnandi ex vetere tempore cum profundo momento philosophiae et spiritualitate Sinensis.
(13) Et quia vanities aliquotiens plebeia strepit, haec inperite mussando, si esset praesentiendi notitia quaedam, cur ille se casurum in bello vel alius hoc se passurum ignoravit aut illud, sufficiet dici, quod et grammaticus locutus interdum est barbare, et absurde cecinit musicus, et ignoravit remedium medicus: at non ideo nec grammatica nec musica nec medicina subsistit.
Lutetiae: CNRS Editions, 2010 Textus
Priscilla Parkhurst Ferguson, Accounting for Taste: The Triumph of French Cuisine (Chicagi: University of Chicago Press, 2004) Exemplar mutuabile
Jean-Louis Flandrin, "Différence et différenciation des goûts: réflexions sur quelques exemples européens" in Alan Davidson, ed., National and Regional Styles of Cookery: Proceedings: Oxford Symposium 1981 (Londinii: Prospect Books, 1981) (pp.
; Le Périgord
1926 : Édouard Nignon, Les Plaisirs de la table
1933 : Édouard Nignon; Sacha Guitry, praef., : Éloges de la cuisine française
1938 : Prosper Montagné, Larousse gastronomique (Lutetiae: Larousse, 1938)
Libri praeceptorum principales
1651 : La Varenne, Le Cuisinier françois (Lutetiae: David, 1651) Textus; (2a ed.
1250 : Lin Hong, Simplicia montani victualia
1330 : Hu Si-hui, Propria ad mensam Imperatoris principia
ante 1374 : Ni Zan, Aedis silvarum nebulosarum regimentarium
1671 : Li Yu, Fortuitae affectuum otiosorum adumbrationes
1792 : Yuan Mei, Praecepta ex horto plenitudinis (Sean J.
99-134 (Paginae selectae apud Google Books)
De arte coquinaria recentiori
Buwei Yang Chao(en), Yuen Ren Chao(en), How to Cook and Eat in Chinese (Novi Eboraci: John Day, 1945) exemplar mutuabilis editionis 1949; editionis 1963; editionis Britannicae
Charles W.
Curavit, praeterea, compilationes "Vitas eruditorum Belgicorum", "Adversaria de vitis illustrium feminarum", "Descriptionem urbis Ultraiectinae ; de veteri regimine eius provinciae diatribe", "De Durdrechto, eius nomine, origine, antiquitate, fundatore et progressu, excerpta ad doctum virum Gerardum Vossium", "De Rheni obstructione apud Catvicos", Baltici maris nominum descriptionem, "Descriptionem florum, fructuum, herbarum a Chr.
Arotius (-i, m.) vel Isrus vel Hesrus vel Adrus (Francogallice Arroux) est fluvius Franciae qui Arnay-le-Duc oritur, regionem Burgundiam adluit et post praefecturas Clivum Aureum ac Ararim et Ligerim praeterlapsus esse ostium Digoin invenit quo fluvium Ligerim ripa dextra incidens eum auget eoque confluit usque ad Oceanum Atlanticum.
Gaius Plinius Secundus narrat de anno 493 a.C.n.:Plastae laudatissimi fuere Damophilus et Gorgasus, iidem pictores, qui Cereris aedem Romae ad circum maximum utroque genere artis suae excoluerant, versibus inscriptis Graece, quibus significarent ab dextra opera Damophili esse, ab laeva Gorgasi.
Ab eruditissimis hominibus et artificibus aditum est et cum eorum plerisque per litteras collocutus est, inter quos Samuelem Ampzing, Petrum Scriverius, Paulum Merula, Iosephum Iustum Scaligerem, Danielem Heinsium, Philippum Cluverium, Ioannem Isaksson Pontanum, Gerardum Vossium, Ioannem de Laet, Petrum Bockenberg, Ioannem de Beverwijk, Casparum Barlaeum, Goudhoeven.
Poppa orthodoxus Viorel Trifa omnia ea quae   a quodam carcerario ex uno carcerum illorum unde Arsenius detentus erat cognoverit talia naravit: "Aliquid de Deo dicere a sacerdote [Arsenio] [ii carcerarii] petiverunt quominus ipsi credant." Et Arsenius respondens  duas ad secundum ianuarum carceris ordinem esse mulieres  ei edixerit.
Londinii, 1913 (Anglice) Textus apud Internet Archive
2014 : Raquel Madrigal Martínez, “Colóquios dos Simples” de Garcia de Orta: traducción al español y proceso traductológico (versio colloquiorum 1-10: dissertatio universitatis Eborensis)
Historica et critica
Clotilde de Almeida Azevedo Murakawa, "Garcia d'Orta, suas plantas e drogas da Índia: um estudo do repertório lexical" in XXI Seminário do Grupo de Estudos Lingüísticos do Estado de São Paulo.
Arngrimus Ionas (aut Ionae filius, Islandice Arngrímur Jónsson, agnomine lærði, id est doctus; anno 1568 natus Audunarstadis in valle Vididalensi, mortuus Melstadio Midfiordensium in Islandia boreali die 27 Iunii anno 1648) fuit rerum gestarum scriptor et theologus Islandicus.
Londinii: Pelican, 2020
Tim Lang, "When it comes to food, we need the nanny state" in The Spectator (20 Iulii 2021)
MiMi Aye, "I love MasterChef, but does everything have to be so French?" in The Guardian (14 Decembris 2021)
Fernanda Rauber et al., "Ultra-Processed Food Consumption and Chronic Non-Communicable Diseases-Related Dietary Nutrient Profile in the UK (2008–2014)" in Nutrients vol.
Antverpiae: Plantin, 1567 (Latine) Textus apud Internet Archive
2a ed., 1574 Textus apud Internet Archive (hac in editione coffeum primo inter Europaeos describitur et depingitur)
3a ed., 1579 Textus apud Internet Archive
4a ed., 1582, iterum edita 1593
5a ed., 1605, in: Carolus Clusius, Exoticorum libri decem (Lugduni Batavorum) p.
: numerosae Ill.; ISBN 0-87099-777-7, ISBN 0-87099-778-5, ISBN 0-8109-6507-0
Byzantium: faith and power (1261 - 1557) ; [in conjunction with the Exhibition "Byzantium: Faith and Power (1261 - 1557)", held at The Metropolitan Museum of Art, New York, from March 23 through July 4, 2004] / ed.
Cacumina habet multa, quorum altissimum, Psile Coryphe, 2355 m altum est; cetera haec sunt:

Neraidoraches, 2341 m;
Aëtoraches, 2335 m;
Coccinobrachus, 2315 m;
Gardicium, 2182 m;
Augum, 2138 m;
Nese, 2080 m.
"Aristotle's View of Ethical Rhetoric", Rhetoric Society Quarterly, 1985ː 13-31
André Wartelle, Lexique de la "Rhétorique" d'Aristote, Les Belles Lettres, 1982
Jakob Wisse, Ethos and pathos from Aristotle to Cicero, Amstelodami, 1989
Renate Würsch, Avicennas Bearbeitungen der aristotelischen Rhetorik : ein Beitrag zum Fortleben antiken Bildungsgutes in der islamischen Welt, Berolini, 1991 Recensio critica
Arnaud Zucker, "Une rhétorique épistémonique ?
Arquata seu Arcuata, Arquatum potest esse:
Arquata (Marchia Anconitana) (alia nomina: Arquata ad Truentum):
Arquata (Provincia Patavina) (alia nomina: Arquatum (Venetia), Arquadum (Venetia))
Arquata (Provincia Rodigiensis) seu Arcuata (Provincia Rodigiensis) (alia nomina: Arcunda, Arquada, Arquada de Salto):
Arquata ad Scripiam (alia nomina: Arquatum (Pedemontium), Arquatum ad Scripiam):
Arcuatae:
Hoc carmine poëta de duobus generibus narrationis disserit quae posteriores verbis Horatianis denotare solent:

Nec reditum Diomedis ab interitu Meleagri,
nec gemino bellum Troianum orditur ab ovo;
semper ad euentum festinat et in medias res
non secus ac notas auditorem rapit .
381-415, 647-684 pars 1 pars 2 apud JSTOR
Iacobus Bontius, "Animadversiones in Garciam ab Orta" in Gulielmus Piso et al., De Indiae utriusque re naturali et medica libri quatuordecim (Antverpiae: Elzevir, 1658) pars 2 pp.
Iam inde ab initio Ambros manuscripta praelectionum publicare solitus est: de optima methodo linguarum discendarum, de religione Islamica generatim, de historia litterarum tam classicarum quam modernarum, de palaeographia, de lingua Melitensi, de lingua Syriaca, de idiomatibus classicis Aethiopcis, de lingua Persica, de loquelis Nabataeorum et ita porro.
In Franciam, enim 28 Iunii 1585 Lutetiam iit, ubi amicitiam iunxit cum aliquis eruditissimis hominibus, praecipue vetusta monumenta et vestigia studentibus, in Germaniam, ubi aliquot menses ab Aprili 1587 mansit, ad regiones septemptrionales et, iuxta Rhenum, Coloniam Agrippinam visitandas, et in Italiam, Francofurtum ad Moenum, Augustam Vindelicorum et Pontem Aeni peragrans, peregrinatus est.
Dialectique et rhétorique chez Aristote", Revue Philosophique de Louvain, 2007ː 311-332
Ernest Havet,	Etude sur la Rhétorique d'Aristote, Parisiis, 1846
Pierre Lardet,	"Les traductions de la Rhétorique d’Aristote à la Renaissance", in Traduction et traducteurs au Moyen Âge.
Teognost, Cluj-Napoca, 2002 - ISBN 973-85376-5-7
Părintele Arsenie Boca - Biserica de la Drăgănescu: "Capelă Sixtină" a Ortodoxiei românești, Deva, 2005
Dan Lucinescu, Părintele Arsenie Boca - un sfânt al zilelor noastre, Ed.
326-327
Recentiora
Brett Anderson, "Arnaud's French 75 wins James Beard Award for Outstanding Bar Program" in Times-Picayune (2 Maii 2017/22 Iulii 2019) apud NOLA
"Arnaud's (1918)" in Alexandra Kennon, Classic Restaurants of New Orleans (Charleston Carolinae Meridianae: American Palate, 2019) pp.
== Fontes ==
Diodorus Siculus, Bibliotheca historica 18.3, 36, 39, 51-52, 72
Arrianus, Historia post Alexandrum 25
Pausanias, Descriptio Graeciae 1.6
Iustinus, Epitome historiarum Pompei Trogi 13.4.6
Inscriptiones Graecae vol.
Actes du colloque international du CNRS organisé à Paris, 1989ː 15-30
Carnes Lord, "The Intention of Aristotle's 'Rhetoric'", Hermes, 1981ː 326-339
Michel Meyer, "Pourquoi la rhétorique d’Aristote ?", Revue internationale de philosophie, 2018ː 315-318
David C.
== Mutationes functionis aromatasis ==
Descriptum est syndroma deficientium (deficientia aromatasis, OMIM:613546) malum recessivum (chromosomate 15, autosomate), quo fabricatio oestrogeni vilis vel minuta est, quo fit, ut incremento testosteroni causa iam in utero fetus at enim mater virilizationem ostendunt: pseudohermaphroditismum fetûs feminini, ac matres hirsutismum et acnem.
Picus enim illud Platonis, quod est in dialogo "Gorgias", qui Gorgias inscriptus est, Hermolao Barbaro litteris exprobraverat, oratorem ab adulatione profectum et adeo contrarium esse philosophi, qui sapientiam amaret, ut, cum falsa pro veris probari vellet, quasi fuco, quo facies mulieris ingenua operiretur, arte sua dissimularet res ipsas.
5 exeunte)
Sanctus Apollinaris Novus (ecclesia Theodorici regis palatina, circa annum 500)
Sacellum Archiepiscopale (Ravenna) (circa annum 500)
Mausoleum regis Theodorici (circa annum 520)
Sanctus Apollinaris in Classe (ecclesia 533–536 inchoata, 549 consecrata est)
Alia opera
Casparus Bach natus circa 1570, mortuus post 1640
Ioannes Bach 1602-1632
Melchior Bach 1603-1634
Henricus Bach (1615-1692)
Ioannes Christophorus Bach 1645-1693
Ioannes Ambrosius Bach, Ioannis Sebastiani pater, 1645-1695
Ioannes Michael Bach 1648-1694
Ioannes Sebastianus Bach, Arnstadii a die 14 mensis Augusti 1703 usque ad annum 1707
Augustus Henricus Fasch, medicus (1630-1693)
Christianus Fridericus Timme, scriptor
E.
50-65)
Vonones II (51)
Vologases I (51-78)
Vardanes II (55-58)
Vologases II (77-80)
Pacorus II (78-105)
Artabanus III (80-90)
Vologases III (105-147)
Osroes I (109-129)
Mithridates IV (129-147)
Vologases IV (148-192)
Osroes II (ca.
Aedifica antiqua multorum insigniumque ecclesiarum cathedralium atque monasteriorum, quae a tempore Merovingiorum repetunt, omnino perierunt aut postea noviter aedificata sunt (ut puta Abbatia Sancti Martini Logociaci anno 361 a Martino Turonensi condita et monasterium  Monasterium maius prope Turonum urbem situm, Abbatia B.M.V.