aimgo/CorpusTrinum huggingface dataset:
Henricus Markham  (natus in Wilmington, Novum Eboracum  die 16 Novembris 1840; mortuus in Pasadena, California  die 9 Octobris 1923), causidicus, fuit politicorum peritus  Americanus factionis Republicanae, qui inter alia ab anno 1891 usque ad annum 1895 duodevigesimus Californiae gubernator fuit.
Henricus Hallet Dale (natus die 9 Iunii 1875 et mortuus die 23 Iulii 1968) fuit phermacologus et physiologus Britanicus, qui acetylcholinum inventus fuit et anno 1936 Praemium Nobelianum physiologiae et medicinae cum Otto Loewi accepit, ratione studii neurotransmissoris.
Henricus Guppy (Henry Guppy; natus die 31 Decembris 1861; mortuus die 4 Augusti 1948), philologus, fuit bibliothecarius subordinarius apud Collegium Sion, et postea ab anno 1899 bibliothecarius Bibliothecae Iohannis Rylands (Bibliothecae Rylandianae) Mancunii usque ad mortem.
Henricus De Nicola (natus Neapolis die 9 Novembris 1877; mortuus Turris Octava hodie Italiane Torre del Greco die 1 Octobris 1959) fuit causidicus et vir publicus Italicus et post muneris abrogationem ultimi regis Italiae Humberti II ab anno 1946 usque ad annum 1948 praeses ad tempus Italiae in expectationem probationis Magnae Chartae?
Henricus II, (natus in Sancto Germano in Laya die 31 Martii 1519; Lutetiae die 10 Iulii 1559 mortuus) fuit dux Britanniae Minoris ab anno 1536 et rex Franciae ab anno 1547 (conoranus die 25 Iulii eisdem anno) usque ad mortem anno 1559.
Henricus Horatio Wells (natus in Rochester  Novi Eboraci die 17 Septembris 1823; mortuus  in Palmyra Novi Eboraci die 13 Februarii 1890), causidicus, fuit rerum politicarum peritus Americanus factionis Republicanae, qui inter alia  Virginiae gubernator ad interim post Bellum Civile Americanum inter quam Wells pro Unionis pugnaverat, accurate ab anno 1868 usque ad annum 1869 fuit.
Henricus Drury Hatfield (natus in Logan Comitatu Virginiae Occidentalis die 15 Septembris 1875; mortuus in urbe Huntington Virginiae Occidentalis die 23 Octobris 1962), medicus, fuit politicorum peritus  Americanus factionis Republicanae , qui inter alia ab anno 1913 usque ad annum 1917 Virginiae Occidentalis gubernator fuit.
Henricus Jaspar (natus Scarbecae in oppido Belgico die 28 Iulii 1870; mortuus in vico Sancto Aegidio die 15 Februarii 1939) fuit causidicus, politicorum peritus, et primus minister Belgiae a die 20 Maii 1926 usque ad diem 6 Iunii 1931.
ante regnum Angliae adeptum Oxoniae in collegio Reginae studuit, cuius tunc camera erat supra portam in introitu dicit collegii, ubi erat sub tutela patrui sui venerabilis patris magistri Henrici Beauford tunc cancellarii Oxoniae, postea Lincolniensis, deinde Wintoniensis episcopi, tandem presbyteri cardinalis titulo Sancti Eusebii.
Henricus II (die 6 Maii 973 aut 978 Abaci natus; obiit in Grona, domo regia Gottingae sita, die 13 Iulii 1024) fuit sanctus, rex Teutonicorum ab anno 1002 et ab anno 1014 usque ad mortem imperator Sacri Romani Imperii ultimus domus regnatricis Ottonum.
Henricus Ioannes Temple, tertius Vicecomes Palmerston, saepissime Palmerston tantum appellatus (Broadlands die 20 Octobris 1784; Brocket in Comitatu Hertfordiensi die 18 Octobris 1865), fuit vir publicus Angliae Factionis Liberalis et bis primus minister Victoriae Reginae.
Henricus Ford (natus die 30 Iulii anno 1863 in Greenfield Township Michiganiae in Civitatibus Foederatis Americae, mortuus die 7 Aprilis anno 1947 in Dearborn Michiganiae) condidit societatem Henry Ford Company, vulgo "Ford" dictam, quae prima autocineta maximo numero modicoque pretio venalia produxit.
Henricus Mason Mathews (natus familia [[ ]] in Frankford  Virginiae Occidentalis die 29 Martii 1834; mortuus  in Lewisburg Virginiae Occidentalis die 28 Aprilis 1884), causidicus, fuit politicorum peritus  Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1877 usque ad annum 1881 quintus Virginiae Occidentalis gubernator fuit.
Henricus Alexander Wise (natus in Accomac die 3 Decembris 1806; mortuus in Richmond Virginiae die 12 Septembris 1876), causidicus, fuit rerum politicarum peritus Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1856 usque ad annum 1860 Virginiae gubernator fuit.Inter Bellum Civile Americanum Wise generalis Civitatum Confoederatarum Americae fuit.
Henricus Huntly Haight  (natus in Rochester, Novum Eboracum die 20 Maii 1825;  Franciscopoli mortuus die 2 Septembris 1878), causidicus, fuit politicorum peritus  Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1875 usque ad annum 1880 decimus Californiae gubernator fuit.
Henricus Campbell-Bannerman, nomine nativo Henry Campbell sed denuo Sir Henry Campbell-Bannerman (Glasguae natus die 7 Septembris 1836; Londinii mortuus die 22 Aprilis 1908) fuit politicus Scotiae factionis liberalis et primus minister Britanniarum Regni a die 5 Decembris 1906 usque ad 7 Aprilis 1908.
Henricus Clay Warmoth (natus in McLeansboro  Illinoesiae die 9 Maii 1842; Novae Aureliae mortuus die 30 Septembris 1931), causidicus, fuit rerum politicarum peritus Americanus factionis Republicanae, qui inter alia ab anno 1868 usque ad annum 1872 Ludovicianae gubernator fuit.
Henricus Dundas, primus vicecomes Melville et baro Dunira (Anglice: Henry Dundas, 1st Viscount Melville; Edinburgi natus die 28 Aprilis 1742; ibidem mortuus die 28 Maii 1811) fuit advocatus Scoticus et vir publicus Britannicus, legatus apud parlamentum regni Βritanniarum ab anno 1774 usque ad annum 1802, minister a rebus marinis Britanniarum regni.
Henricus Gustavus Joly de Lotbinière (natus in Épernay in Francia die 5 Decembris 1829; mortuus Urbe Quebeci 16 Novembris 1908), causidicus, fuit politicus Canadensis et  Quebeci primus minister a die 8 Martii 1878 usque ad diem 31 Octobris 1879.
Henricus Grégoire, qui dicitur etiam abbas Grégoire (natus in Vého prope Lunae Villam in praefectura Murta et Mosella die 4 Decembris 1750 - Lutetiae obiit die 20 Maii 1831) fuit presbyter Catholicus et postea illustris vir publicus inter Rerum Francicarum eversionem ac episcopus novae Ecclesia Constitutionalis (Francogallice évêque constitutionnel).
Lipsiae, 1895 (Bibliotheca Teubneriana) Opus Stutgardiae 1994 reimpressum (ISBN 3-598-71387-8)
1896: Hermann Diels, Heinrich Beckh, Franz Spät, edd., Anonymus Londinensis: Auszüge eines Unbekannten aus Aristoteles-Menons Handbuch der Medicin und aus Werken anderer älterer Aerzte.
Henricus Berger, plene Henricus Augustus Gulielmus Berger, in Havaiis Kapena Henry Berger appellatus, brevius Kapena Berger (natus Heinrich August Wilhelm Berger, Berolini, 4 Augusti 1844; mortuus Honolulu, 14 Octobris 1929), fuit compositor et Regalis Havaiorum Gregis dux ab anno 1872 ad mortem.
Moderator Orchestrae Simphonicae Radii Televisionis Hispanicae (RTVE) ex anno 1966, ut Antonium Ros-Marba substituit, usque ad annum 1984, et ab Odone Alonso substitutus est; et rurusus ex anno 1998, Sergium Comissiona substituit, usque ad annum 2001, et ab Adriano Leaper substitutus est.
Henricus Addington, primus Vicecomes Sidmouth (natus die 30 Maii 1757 in Holborn - obiit die 15 Februarii 1844 in Richmond upon Thames, Surregia) fuit vir publicus Angliae factionis conservatricis (tory) et primus minister Britanniarum Regni a die 17 Martii 1801 usque ad diem 10 Maii 1804.
»Völsungasaga«; claritatis technicae exemplum bonum argumentis autem violentis), comoedia »(Kjærlighedens Komedie« (1862; satura acris contra notiones matrimonium amoremque spectantes, quam homines indignantes diu disputaverunt), »Kongs-Emnerne« (1863; ibi Ibsen nova tempora canebat).
The Letters of Henry Adams
Opera ab / de Henricus Adams in bibliothecis (in catalogo WorldCat)
Henry Adams, Globe Trotter in Space and Time
Index entry for Henry Brooks Adams at Poets' Corner
The Broken Arch, an unpublished work by Lorrie Tussman exploring the theme of unity in Western civilization based on the writings of Henry Adams
Biographia, (American Writers: A Journey Through History, C-SPAN)
Apparuerunt: »Samfundets Stotter« (1877), »Et Dukkehjem« (1879), »Gjengangere« (1881),  »En Folkefiende« (1882), »Vildanden«, (1884), »Rosmersholm« (1886), »Fruen fra Havet« (1888), »Hedda Gabler« (1890), »Bygmester Solness« (1892), »Lille Eyolf« (1894), »John Gabriel Borkmann« (1896) necnon epilogus dramaticus »Når vi Døde vågner« (1899).
Ioannes Baptista Henricus Lacordaire (natus die 1802 apud Recey-sur-Ource / praefecturae Clivi Aurei, mortuus die 21 Novembris 1861 apud Sorèze / praefecturae Tarnis) fuit francogallicus theologus catholicus et propagator fidei catholicae quae post Res novas Francicas revigebat.
Henricus, vulgo Enrique Bolaños Geyer (natus Masayae die 13 Maii 1928; mortuus anno 2021), alumnus Universitatis Sancti Ludovici et Instituti Negotiorum Regendorum Mediae Americae, fuit negotiator et politicus qui fuit Nicaraguae praeses vicarius a die 10 Ianuarii 1997, praeses autem ab eodem die anni 2002 usque in 2007.
"Don't be a Kerensky!" Censura libris a Barry Gewen, The Inevitability of Tragedy: Henry Kissinger and His World (Norton, Aprilis 2020, ISBN 978 1 324 00405 9) et a Thoma Schwartz, Henry Kissinger and American Power: A Political Biography (Hill and Wang, September 2020, ISBN 978-0-8090-9537-7).
Henricus Adams, iuvenis Collegii Harvardiani alumnus, fuit scriba patris, Caroli Francisci Adams, legati Abrahami Lincoln Londinii missi, munus quod homini iuniori magni momenti fuit, per experientiam ambo diplomatiae tempore Belli Civilis Americani et culturae Britannicae, praecipue in operibus Ioannis Stuart Mill.
Studium autem litterarum institit, et se cum auctoribus et iudicibus Gulielmo Dean Howells et Carolo Eliot Norton Bostoniae et Cantabrigiae consociare solebat, amicitiasque omnem per vitam coepit cum Olivario Wendell Holmes, futuro Iudice Iudicii Maximi Civitatum Foederatarum, et Iacobo et Anna Fields, suis primis consiliariis professionalibus.
Heine, qui numquam cupidini rerum novarum Germaniae iuvenis adfuit, tamen civitatem perfectissimam petuit, anno 1831 legato diurni, quod Augsburger Allgemeine Zeitung Latine diurnum commune Augustae Vindelicorum appellabatur, Lutetiam, quae exilium voluntarium appellavit, iit, ut condiciones rei publicae in Germania vitaret.
Henricus Lee (natus familia divitissima in Dumfries Virginiae die 29 Ianuarii 1756; mortuus in Cumberland Island Georgiae die 25 Martii 1818), miles, fuit rerum politicarum peritus Americanus factionis Foederalis, qui inter alia ab anno 1791 usque ad annum 1794 Virginiae gubernator fuit.
Henricus Franciae (natus anno circiter 1121; mortuus die 13 Novembris 1175), filius natu tertius regis Francorum Ludovici VI uxorisque eius secundae Adelaidis Mauriensis (frater igitur regis Ludovici VII), fuit discipulus Bernardus Claraevallensis, amicus papae Alexandri III, episcopus Bellovacensis ab anno 1149, archiepiscopus Remensis ab anno 1162 (cui sedi successor fuerit Guillelmus Campaniensis).
processu temporis omine infausto suscepit." Filios insuper enumerat: "Sex quoque filios inclytos suscepit, quorum duobus in teneris annis praemature sublatis, quatuor adultis plus pater in flore quam in fructu, plus in herba quam in spica, plus in pueris quam provectis gavisus est."
Henricus amasias habuit multas, sed omnium celeberrimam Rosamundam Clifford, quae in domu sua venationis apud Woodstock comitatus Oxoniensis habitavit.
Racconto per voci in tre stanze (Domus editoria Mondadori)
Tu non c'eri (Domus editoria Dante & Descartes)
Tentativi di scoraggiamento (Domus editoria Dante & Descartes)
L'urgenza della libertà (Domus editoria Filema)
Un papavero rosso all'occhiello senza coglierne il fiore (Domus editoria Olmis)
Immanifestazione.
Cum Mathilda quinque liberos habuit: Ottonem (natum 912) postea imperaturum, Henricum ducem olim Bavariae, Hedvigem, quae postea Hugoni Magno duci Franciae nupsit, Brun archiepiscopum Coloniae atque Gerbergam, quae uxor erat primo Giselberti Lotharingiae, deinde autem Ludovici IV regis Franciae.
»Sophronizon, oder unparteiische, freimütige Beiträge zur neuern Geschichte, Gesetzgebung und Statistik der Staaten und Kirchen« (Heidelbergae 1819–31); »Der Denkgläubige, theologische Jahresschrift« (Heidelbergae 1825–29); »Das Leben Jesu« (Heidelbergae 1828); »Exegetisches Handbuch über die drei ersten Evangelien« (Heidelbergae 1830–33; nova editio 1841–42); »Neuer Sophronizon« (Darmstadii 1841–42); »Die endlich offenbar gewordene positive Philosophie der Offenbarung« (Darmstadii 1843).
Incontro con Erri De Luca (Domus editoria Edizioni Romena)
Ora prima (Domus editoria Qiqajon)
L'isola è una conchiglia (Domus editoria La Conchiglia)
I colpi dei sensi (Domus editoria Fahrenheit 451)
Senza sapere invece (Domus editoria Nottetempo)
Tufo (Domus editoria Dante & Descartes)
Napòlide (Domus editoria Dante & Descartes)
L'ultimo viaggio di Sindbad (Domus editoria Einaudi)
Morso di luna nuova.
Righe che vanno troppo spesso a capo (Domus editoria Feltrinelli)
Lettera a Francesca (Domus editoria Dante & Descartes)
Pianoterra (Domus editoria Nottetempo)
In alto a sinistra (Domus editoria Feltrinelli)
Precipitazioni (Domus editoria Dante & Descartes)
In molti giorni lo ritroverai.
Edidit et Latine vertit Abulfedae historiae partem primam, a Reiske magistro sui ineditam (Lipsiae, 1831); Monilia aurea ab al-Zamakhshari composita edidit cum versione Theodisca (1835), et commentaria ad Alcoranum al-Bayḍawi (1837), et Centum dicta Ali (1837, editio Arabica et Persica cum versione Theodisca).
=== Auditio ===
The Online Rhythmicon, musicmavericks.publicradio.org (Americam Mavericks)
"Program 1—The Meaning of Maverick," musicmavericks.publicradio.org (American Mavericks)
Art of the States: Henry Cowell,, artofthestates.org
Henry Cowell, www.epitonic.com (Epitonic)
Henry Cowell Musical Autobiography, archive.org
Documentarium de Henrico Cowell, www.abc.net (Radio National, Australian Broadcasting Corporation, dir.
Die 14 Ianuarii 1236 in matrimonium duxit Alienoram Provinciae et ex ea genuit:

Eduardus I qui, patre mortuo, fit rex Angliae
Margareta quam in matrimonium duxit Alexander III (rex Scotiae)
Beatrix quam in matrimonium duxit Ioannes II (dux Britanniae)
Edmundus
Catharina
Mentionis digna sint etiam haec opera: »Beiträge zur Kenntnis wirbelloser Tiere« (cum Leuckart, Brunsvici 1847); »Histologie und Histochemie des Menschen« (Lipsiae 1859), »Das Mikroskop und die mikroskopische Technik« (Lipsiae 1863, »Grundzüge der Histologie« (Lipsiae 1875), »Die Tineen und Pterophoren der Schweiz« (Turici 1856), »Die Lepidopteren der Schweiz« (Lipsiae 1880).
Roma, 15 febbraio 2003 (Domus editoria Dante & Descartes)
Lettere fraterne (Domus editoria Dante & Descartes)
Altre prove di risposta (Domus editoria Dante & Descartes)
Lettere da una città bruciata (Domus editoria Dante & Descartes)
Scoraggiamenti a darsi alla scrittura (Domus editoria Dante & Descartes)
Edward Henry Liddell (6 Septembris 1847 – 14 Iunii 1911)
Lorina Charlotte Liddell (11 Maii 1849 – 29 Octobris 1930)
James Arthur Charles Liddell (28 Decembris 1850 – 27 Novembris 1853)
Alice Pleasance Liddell (4 Maii 1852 – 16 Novembris 1934)
Edith Mary Liddell (c.
== Opera maxima Henrici Heine ==
Almansor
Gedichte (Carmina)
Harzreise
Buch der Lieder(Liber carminum)
Reisebilder (imagines itineris)
Aus den Memoiren des Herren von Schnabelewopski
Die romantische Schule (Schola romantica)
Florentinische Nächte (noctes Florentiae)
Der Rabbi von Bacherach
Ludwig Börne
Deutschland: Ein Wintermärchen.
Inter scripta eius maioris momenta sint haec: »Neues Repertorium für biblische und morgenländische Literatur« (Ienae 1790–91); »Clavis über die Psalmen« (editio altera, Heidelbergae 1815); »Philologisch-kritischer und historischer Kommentar über das Neue Testament« (editio altera, Lipsiae 1804–08);.
Il salmo secondo (Domus editoria Filema)
Nòah Anshel dell'altro mondo di Dovid Katz (Conversio ab lingua yiddish) (Domus editoria Dante & Descartes)
Vita di Sansone dal libro Giudici/Shoftim (Domus editoria Feltrinelli)
Vita di Noé/Nòah (Domus editoria Feltrinelli)
Adolphus Theodorus Brongniart (Francogallice: Adolphe-Théodore Brongniart) natus est die 14 Ianuarii 1801 Lutetiae - mortuus est die 18 Februarii 1876 eodem loco, fuit studiosus botanistae et palaeobotanicus Francicus fuit sodalis Academiae Scientiarum Lutetiae.
Adolphus de la Huerta (Hispanice:  Adolfo de la Huerta, natus in Guaymas die 26 Maii 1881; Mexicopoli mortuus die 9 Iulii 1955) fuit politicorum peritus Mexicanus, qui a die 1 Iunii usque ad diem 30 Novembris 1920 Mexici praeses fuit.
Aegidius Ludovicus Renatus Deleuze (Francogallice Gilles Louis René Deleuze [ʒil dəˈløːz] (natus Lutetiae die 18 Ianuarii 1925; ibidem mortuus die 4 Novembris 1995)) fuit philosophus Francicus, cuius theoria more structuralismo, postmodernismo, metaphilosophiaque est.
Appellatur "apud philosophos maximos" a philosopho Anglico Adriano Gulielmo Moore et quoque "unum de philosophis gratiossimis et fecundissimis Francicis dimidii secundi saeculi vicesimi post Christum natum" a doctore philosophiae Americano Daniele Smith, Deleuze notus est reiectioni suae conceptus "finis metaphysicae," a Martino Heidegger propositae.
Adolphus Harnack, ab anno 1914 de Harnack (natus die 7 Maii 1851 in Dorpat (hodie Tarbato) in Estonia, olim urbe ad Imperium Russicum pertinente – mortuus est die 10 Iunii 1930 Heidelbergae, Badenia) fuit illustris theologus et Ecclesiae rerum gestarum scriptor Germanicus.
Immigratio, aut antiquitate adventus gentium, id dicuntur quod sedem in aliarum collocant gentium terris homines constituantque domicilium more peregrinationis, sive bellis profugi sese suosque in discrimine vitae arbitrati esse versatos, seu domi a principibus civitatis secuti offensa quadam, seu etiam ad occasionem nixi ut magis abundent opibus aliave quacumque causa.
Adspirata bilabialis surda est pronuntiatio consonans, quae ceteroqui velut [p] appellatur, sed, resoluta clausura bilabiali, flumen aëris ex trachea per glottidem emeans subitam efficit adspirationem fricativae glottidalis surdae [h] similem, quem flatum in appellatione, si manum ori admoveamus, sentire possimus.
Adolphus López Mateos (Hispanice  Adolf López Mateos, natus in urbe hodie ad honorem eius Ciudad López Mateos appellata die 26 Maii 1909; Mexicopoli mortuus die 22 Septembris 1969) fuit politicorum peritus Mexicanus, qui a die 1 Decembris 1958 usque ad diem 30 Novembris 1964 Mexici praeses fuit.
Aegates insulae sunt:

Aegusa, deinde Favoniana (Italiane: Favignana),
Hiera (alia nomina: Maretama insula, Maritima insula; olim Hieronesus) (Italiane: Marettimo),
Phorbantia (Italiane: Levanzo),
Maraone (Italiane: Isola di Maraone),
Formicana insula (Italiane: Isola Formica),
Aeculanum (-i, n.) seu Mirabella (-ae, f.) (alia nomina: Aeclanum, deinde Aquaputrida, Eclanum, Mirabella Aeculanea) (Italiane: Mirabella Eclano) est Urbs Italiae et municipium, circiter 8 040 incolarum, in Regione Campania et in Provincia Abellinati situm.
Adolphus Occo, saepe Adolphus Occo III dictus ut a patre avoque distinguatur, natus 17 Octobris 1524 Augustae Vindelicorum - mortuus ibidem 28 Septembris 1606, fuit numismatista, medicus et epigraphus Germanus qui necessitudinibus amicitiae cum Andrea Vesalio et Conrado Gesnero coniunctus erat.
Adolphus (Abraham Halevi) Fraenkel (Hebraice אברהם הלוי פרנקל natus Monaci in Germania die 17 Februarii 1891 – mortuus est Hierosolymae die 15 Octobris 1965) fuit mathematicus Israelita et Germanicus qui theoriae copiarum peritus fuit et axiomata Zermelo-Fraenkel inventus est.
A die 2 Augusti 1924 ad 28 Decembris 1934 ad territorium Septentrio-Caucasicum, dein usque ad diem 13 Septembris 1937 ad territorium Maeotide-Pontico (seu Asoviae et Maris Nigri) pertinebat, postquam pars territorii Crasnodariani facta.
De papilione maximo Ornithoptera alexandrae interdum ab anno fere 2001 operam dedit; quo anno proposuit eam in unico subgenere classificandam esse (quod alii scriptores genus appellaverint) nomenque Zeunera primum subiecit, sed hoc est homonymum iunius cum Zeunera Piton 1936 [Orthoptera]); igitur nomen anno 2007 delectum est Straatmana.
Annis sequentibus variis saltationibus mythologigis egit, ut Saltatione Assyrica, Saltatione Esther Saltatione Feminae Romanae, Saltatione Aegyptica, Veteri Hebraica et Persica, Phrynae Saltatione, Babylonica, Prae-Raphaelitica Femina atque Mors et Puella.
Introduxerunt quoque in hoc libro conceptum corporis sine visceribus (Francice: corps sans organes), corpus quod aut corpus hominis aut corpus inhumanum sit, et quod deiunctum est notione identitatis constantis, id est, notio stabilis "ego." Corpus sine visceribus non ordinatum est, et semper fit; multas potentias habet, sed fit unam potentiam numquam.
Itaque Berolinensis societas anthropologica, ethnologica et protohistorica (Berliner Gesellschaft für Anthropologie, Ethnologie und Urgeschichte) die 17 Novembris 1869 publice instituta est a Rudolpho Virchow, qui primus praesidens societatis factus est, et ab Adolfo Bastian, qui vicepraesidens creatus est.
Eo enim tempore velut aura ferebatur quaestio de generis humani unitate mentali, cui doctrinae Bastian quoque subscripsit: in omni morum et consuetudinum diversitate homines eadem indole consociatos esse; mentis actus ex physiologicis mechanismis naturalibus generisque humani propriis nasci; culturarum differentias ex caeli locorumque differentiis oriri.
Adolfus Hitler (vulgo Adolf Hitler; Braunaviae 1889–Berolini 1945) fuit ab anno 1921 praeses Operariorum Factionis Germaniae Nationis Communitariae (NSDAP), inter annos 1933 et 1945 cancellarius, ab anno 1934 post mortem praesidis Hindenburg etiam Praeses Germaniae, ex tunc dux (Theodisce Führer) suae voluntatis causa appellatus.
Der Beitrag von Ägidius Hunnius (1550–1603) zur Entstehung einer lutherischen Religionskultur, Evangelische Verlagsanstalt, Lipsiae 2004, ISBN 3-374-01998-6 (Leucorea-Studien zur Geschichte der Reformation und der Lutherischen Orthodoxie, vol 4)
Markus Matthias: Die Rechtfertigungslehre bei Ägidius Hunnius.
Esperanto laŭ naturmetodo (partes 1-5)
Esperanto laŭ naturmetodo (partes 6-10)
Esperanto laŭ naturmetodo (partes 11-15)
Esperanto laŭ naturmetodo (partes 16-20)
Esperanto laŭ naturmetodo (partes 21-25)
Esperanto laŭ naturmetodo (partes 26-30)
Esperanto laŭ naturmetodo (partes 31-35)
Esperanto laŭ naturmetodo (partes 36-40)
Esperanto laŭ naturmetodo (partes 41-45)
Esperanto laŭ naturmetodo (partes 46-50)
F.
Rex a ludi principio immotus esto;
Turris, cum qua lusor adroccare vult, a ludi principio immota esto;
Nulli calculi inter regem et turrem sunto;
Rex etiam in periculo ne esto;
Sedes, qua rex adroccans movetur, in periculo ne sunto;
Id est, ullo motu, adroccantem regem in periculum ne mittito;
Rex et Turris in eodem ordine stanto ;
Saepe lusores errant, putantes necessaria ad adroccandum esse severiora.
Die 9 Novembris 1923 (sic dicta Seditio Monacensis) cum sodalibus suis coniuratis Monaci rebus novis studens—confisus, si coniuratio valuisset, facile apud illos principem se fore—Eugenio Ritter de Knilling atque Gustavo Ritter de Kahr regentibus Bavariae persuadere conatus est, ut se sequerentur; sed frustra.
== Plura legere si cupis ==
Mirko Canevaro, "The Procedure of Demosthenes' "Against Leptines"; how to repeal (and replace) an existing law", The Journal of Hellenic Studies, 2016ː 39-58
Edwin Carawan, Control of the laws in the ancient democracy at Athens, Johns Hopkins University Press, 2020ː 168-194 (cap VII)  Nonnullae paginae apud Guglum librorum Recensio critica
Mogens Herman Hansen,	The sovereignty of the People's Court in Athens in the Fourth Century B.C.
Nam qui ante Occonem sibi eadem proposuerant, quia imaginem quandam omnium aversarum partium in nummis repertarum praebere cupiebant, sive non ultra Domitianum (Aenes Vicus) vel etiam non ultra Caesarem Augustum (Hubertus Goltzius) progressi sunt, sive exiguissimum tantummodo operis quod in animo habebant specimen nobis reliquerunt (Wolfgangus Lazius).
=== Hitler munus cancellarii adeptus dictaturam instituit ===
Hitler quamquam anno 1932 in secundo ordine praesidentiae petitionum die 10 Aprilis contra Paulum de Hindenburg (53.1%) et Ernestum Thälmann (10.1%) pugnaverat, et cum 36.7 centesimis suffragis profligatus erat, iam die 4 Ianuarii 1933 Franciscum de Papen, qui munus cancellarii Germaniae paulo ante deposuerat, Coloniae convenit et de novo consilio ministrorum agebat.
haec: Komischer Volkskalender (1845–67), Xenien der Gegenwart (una cum Daniele Sanders, Hammoniae 1850), comoedia brevis politica-aristophanica Kaspar der Mensch (Hammoniae 1850), Komische Tausendundeine Nacht (Brunsvici 1852), epos comicum Die verkehrte Welt (Berolini 1857).
»Alte christliche Lieder und Kirchengesänge«, Elberfeld 1819) has res vulgavit: »Harfengrüße aus Deutschland und der Schweiz« (Turici 1822); »Malegys und Vivian« (mythistoria de equitibus et magis; Constantiae 1829); »Ein schön und kurzweilig Gedicht von einem Riesen, genannt Sigenot« (Constantiae 1830); »Das Nibelungenlied im Ton unsrer Volkslieder« (Siegfrieds Tod; Turici 1842).
17 decembris: O sapientia
18 decembris: O Adonai
19 decembris: O radix Jesse 
20 decembris: O clavis David
21 decembris: O oriens
22 decembris: O rex gentium
23 decembris: O Emmanuel
Violaceus color proprius temporis Adventus est praeter dominicam tertiam, quae "Gaudete" dicta est: hac in die colore roseo uti licet.
Declaravit enim Deleuze: "Igitur contradictio Hegeliana videtur differentiam ad limitem suum repellare, sed fundula est, quae ad identitatem refert..." Problema primum philosophiae Hegelii, secundum Deleuze, erat usus eius formae abstractae contradictionis negationisque, sicut Kantius; agitatio "falsa" eius sola representatio identitatis vel essentiae est, et sola vera agitatio est differentia.
Elementa mentalia dixit humano generi communia esse, quippe quae hereditate genetica possideantur; ideas autem populares ex rebus diversarum culturarum (sicut variarum gentium moribus, ritibus, visionibus mundi, musicis instrumentis, artibus, cett.) constare; quas populares ideas dixit esse etiam ideas publicas (Gesellschaftsgedanken), quippe quae sint conexae locali cuique culturae res.
Tome I, Les Belles Lettres, 1968
John Edwin Sandys, The Speech of Demosthenes: Against the law of Leptines a revised text with an introduction critical and explanatory notes and an autotype facsimile from the Paris ms., Novi Eboraci, 1979 Nonnullae paginae apud Guglum librorum
Versio Latinaː Demosthenis orationes duae, altera quidem contra Androtionem, altera vero de Immunitate adversus Leptinem : nuper & latinitate donatae, & in studiosorum gratiam editae.
== Fontes ==
Apollodori Bibliotheca, III, 15, 5-7; I, 9, 28
Plutarchi vita Thesei, 1-3, 12, 15-17
Euripidis Medea, 719-728
Pausaniae Graeciae descriptio, I, 5, 2; I, 14, 7; I, 22, 5; X, 10, 1.
1095 Tulipa, olim designationibus 1926 GS, 1936 FE1, 1937 LQ, 1939 VG, 1941 CC, 1942 JG, 1942 KB, 1952 FE1, 1954 SO, 1954 UG3, 1955 XO, 1956 AD1, 1959 RM, et 1965 VB agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
Alium ponderis summum est Elyunque (Hispanice et Anglice: El Yunque), unum apud altissima in Serra Luquillensi (Hispanice et Anglice: Sierra de Luquillo) in Silva Naturali Elyunquensi (Hispanice Bosque nacional El Yunque et Anglice: El Yunque National Forest), 1065 metra sive 3494 pedes altum.
Praelatura Territorialis Pompeiana seu Praelatura Territorialis Beatissimae Virginis Mariae a Sanctissimo Rosario (Italiane: Prelatura territoriale di Pompei o della Beatissima Vergine Maria del Santissimo Rosario) est sedes Italiae Ecclesiae Catholicae Romanae, in Regione ecclesiastica Campaniae sita, suffraganaea Archidioecesis Neapolitanae, cuius caput est Pompeii.
Ex logicismo Bertrandi Russell, mathematicam ad logicam redigere conabantur, cum atomismo logico Russelliano, phaenomenalismo Ernesti Mach (num mens solam experientiam sensoriam veram aut capacem sciat, quae res contentae omnium scientiarum est, sive physica sive psychologia), et cogitationes Percy Bridgman quas alii operationalismum appellabant.
Portus Ilii seu Tortolinum (-i, n.) (alia nomina: Portus Sulpicius, Tortueli, Tortoili, Tortoeli, Oppidum Tortoli) (Italiane: Tortolì; Sardice: Tortuelie) est Urbs Italiae et municipium, circiter 11 130 incolarum, in Regione et insula Sardinia ac in Oleastra historica ac geographica terra, situm, et caput, cum Lanuseibus, Provinciae Oleastrensis.
Poësis (Graece ποίησις 'factura, opus [praecipue carminis]'), seu poëtica vel poëtice (ποιητική), est litterarum genus, quod aestheticis rhythmicisque linguae proprietatibus utitur, inter quas phonaesthetica, symbolismus sonorum, et metrum, ad evocandas significationes quae amplificent vel in loco significationis ieiuni apertique substituantur.
Poësis Civitatum Foederatarum orta est, cum coloni Americani suas voces poësi Anglicae saeculo septimo decimo addere inciperent, multo ante constitutionalem Tredecim Coloniarum coniunctionem, quamquam antea, traditiones orales saepe poësis similes habitae in societatibus indigenarum Americanorum florebat.
Pour fêter une enfance ("Pueritiam celebrans") est catena carminum circa annum 1904 scripta ab illo poëta quem parentes nuncupaverant Alexis Léger, lectores autem posteriores Saint-John Perse; sed haec carmina sub nomine Saintléger Léger in periodicum litterarium Nouvelle revue française publicati sunt mense Aprili anni 1910.
Factio Popularis Democratica (Hispanice: Partido Popular Democrático et Anglice: Popular Democratic Party), cuius praeses Hector Ferrer est;
Factio Nova Progressistica (Hispanice: Partido Nuevo Progresista et Anglice: New Progressive Party), cuius praeses Ludovicus Fortuño est;
Factio Libertatis Portus Divitis (Hispanice: Partido Independentista Puertorriqueño et Anglice: Puerto Rican Independence Party), cuius praeses Ruben Berríos est.
Praeceptum deliciosissimum a Carême anno 1829 ad honorem Sydneiae dominae Morgan inventum est, eo tempore quo ille Lutetiae apud Iacobum de Rothschild mercatorem divitissimum operam dabat, sicut ipse in opere postumo L'Art de la cuisine française au dix-neuviême siècle (1833), confectione ferculi minutissime descripta, paucis verbis meminit.
Positivismus est pars antiquae rixae generalis philosophiae et poesis, insigniter a Platone exposita, et deinde recreata certamen scientiarum et humanitatum, Plato iudicium poesis ex conspectu philosophiae elaboravit in dialogis  Phaedro 245a, Symposio 209a, Republica 398a, Legibus 817 b-d, et Ionte.
Verbum gnome a Henrico Peacham (1576?–1643?), critico Elizabethano, sic definita est: "dictum ad modos et communes hominum usus pertinens, quod res in nostra vita brevitate apta declarat quae fieri aut non fieri debet." Poësis gnomica ad latam litterarum sapientiae familiam pertinet, quae generales de mundo veritates exprimit.
Praeceptores Germaniae vocantur

Rabanus Maurus (780–856), Abbas Fuldensis coenobii et archiepiscopus Mogontiacus
Philippus Melanchthon (1497–1560), Reformator Germanicus
Antonius Fridericus Iustus Thibaut (1772–1840), Iuris consultus Germanicus
Sigebertus Tarrasch (1862–1934), praeceptor Germanicus scaccorum
Ut his status novus intepretatur, Dirac primus proposuit maris fermionici notionem, ubi positron postulavit esse cavus in mare positivo electronibus pleno ita ut summa oneris universi sit zerum, Ricardus Feynman autem postea itineris transtemporalis notionem, ubi positron est electron qui retro in tempus movetur, et alii alas notiones.
Potus e radicibus (Anglice root beer) est aut temetum aut potio dulcis, haec praesertim parvulis grata et nullo pacto inebrians, ex vanilla, cerasi cortice, glycyrrhiza, sarsaparillae radice, radice sassafrae, nuce muscato, aniso, mellaceo sacchari, et aliis concoctis, sed aliis cervisiis radicalibus alia praecepta.
In principio Sanctus Ioannes Baptista (Hispanice: San Juan Bautista) ab ipso Christophoro Columbo ad honorem sancti Ioannis Baptistae baptizata, insula denique nomen "Portus Dives" seu "Portoricus" (Hispanice Puerto Rico) cepit; originale nomen ad designandum urbem maximam et caput, Sanctum Ioannem (Hispanice: San Juan) manet.
Praemium Femina (Francice Prix Femina) est praemium Francicum anno 1904 ab Anna de Noailles primum ut "praemium Vita Felix" (Francice Prix la vie heureuse ita appellatum e nomine periodici cui operam dabant mulieres quae primae hoc propositum susceperunt) conditum quod secundum iudicium mulierum gregis mythistoriae tribuitur.
Postimpressionistae impressionismum extenderunt dum eius circumscriptiones reiciebant: coloribus autem vividis, adhibitionibus pigmentorum saepe crassorum, rebusque vitae verae iam utebantur, sed formas geometricas malle, formam ad effectum expressivum distorquere, coloresque non naturales vel adeo libidinosos adhibere magis solebant.
Mythos narratur Dionysi quem, passagium ad insulam Naxum petentem, praedones Tyrrheni capere et in servitutem vendere coniuraverunt: Dionysum malum navis in vineam mutavisse seque in formam leonis monstravisse; nautas statim fugatos in mare desiluisse ibique in delphinos transformatos esse; Dionysum solum inde ad Naxum navigavisse.
"Poëtae tenero, meo sodali" incipit carmen XXXV Gaius Valerius Catullus, qui amicum Caecilium poëtam, litoris Larii lacus Novique Comi incolam ad suam Veronam convitat, puella poëtriaque admiratrice relicta, epyllio de Magna Matre "venuste" inchoato sed nondum perfecto.
Poxardum (-i, n.) seu Boardum (-i, n.) (alia nomina: Puiardum, Piccardum, Boiardum) (Italice Poggiardo) est Urbs Italiae et municipium, circiter 6 175 incolarum, in Apulia Regione, in Provincia Lupiensi et in Sallento historica ac geographica plaga situm.
Praecepta ex horto plenitudinis (titulo Sinico 隨園食單, pinyin Suíyuán Shídān) est liber de arte coquinaria anno 1796 a poëta Yuan Mei divulgatus qui propter studia gastronomica "Brillat-Savarin Sinarum" (China's Brillat-Savarin) nuncupatus, "inter principales coquinariarum artium Jiangnanensium fautores" et unus e quattuor magnis ganeonibus Sinis (cum Su Shi, Ni Zan, Xu Wei) celebratur.
Cibi autem sicut holothuria(en) et nidi aerodramorum ad plebem vulgarem et spernendam cognati sunt cui bonus successus auxilio et virtute aliorum efficitur." Coquo autem saporem bonitatemque ciborum singillatim exponere oportet: "Nonnulli coqui hodierni pullinam anatinam porcinam anserinam commixtas iure decoquentes fercula producuntur quorum gustus tam sapororus erit quam cera masticata.
Emersit etiam poësis perfunctionis ex casibus prostratis et hippie, poëmatibus-loquentibus Davidis Antin (natus 1932), et casibus rituum a Rothenberg effectis, ut identitas seria fieret, quae multiculturalismum variosque poëtas amplectitur ex variis culturis, inter quos poëtae in Portu Divite nati, praecipue Ioannina Braschi (nata 1953) et Iulia de Burgos (nata 1914), quae Novi Eboraci habitans de statu advenarum Hispanoamericanarum scripsit.
Regio Posigiensis-Sclavonensis (alia nomina: Possega et Sclavonia, Comitatus Posigiensis-Sclavonensis, Comitatus Poseganus-Sclavonensis) (Croatice: Požeško-slavonska županija) est regio Croatiae mediae, circiter 78 034  incolarum (ab anno 2011), cuius caput est Incerum (Possega).
Samsaris, "The Roman Colony of Cassandreia in Macedonia (Colonia Iulia Augusta Cassandrensis)," Dodona 16 (1), 1987, 353-362
"Poteidaia (Nea Poteidaia) Chalkidike, Greece" in Richard Stillwell et al., The Princeton Encyclopedia of Classical Sites (Princeton, 1976) Textus (fons principalis bibliographiae nostrae).
Portus Gruarius (alia nomina: Portus de Gruario, Portus Gruarii, Portus Granarium, Portus Romatinus, Portus Romantinus) (Italiane: Portogruaro) est Urbs Italiae et municipium, circiter 25 220 incolarum, in Regione Venetia et in Urbe metropolitana Veneta situm.
Nomen Iuliae Felicis, possessoris huius insulae, e nuntio ad murum inscripto scitur:

IN•PRAEDIS•IVLIAE•SP•F•FELICISLOCANTVRBALNEVM•VENERIVM•ET•NONGENTVM•TABERNAE•PERGVLAECENACVLA•EX•IDIBVS•AVG•PRIMIS•IN•IDVS•AVG•SEXTAS•ANNOS•CONTINVOS•QVINQVES•Q•D•L•E•N•C
Antiquus Sanctus Ioannes (Hispanice Viejo San Juan; Anglice Old San Juan) est unum e duobus barriis, praeter Monasterium Sancti Georgii (Hispanice et Anglice Santurce), quae municipium Sanctum Ioannem ex anno 1864 ad 1951 constituebant, ubi antiquum independens municipium Flumen Petrae (Hispanice et Anglice Río Piedras) annexum est.
Aliae herbae quae nonnumquam cervisiis radicalibus adduntur sunt fructus pimentae, cortex betulae, coriandri semina, iuniperus, zingibera, gaultheria, lupulus, arctii radix, taraxaci radix, spica nardi, chimaphila, guaiacum, lindera, rumex, mel, trifolium, cinnamonum, zanthoxyli cortex, iucca, quillaia, triticum repens, et aliae substantiae.
Praefectura Burgravia (alia nomina: Communitas Comprehensorialis Burgravia) (Italiane: Burgraviato; Theodisce: Burggrafenamt) est Communitas Comprehensorialis Athesiae Superioris/Tirolis Meridionalis et pars Provinciae Liberae Bauzanensis (Athesia Superior/Tirolis Meridionalis), in Regione Italiae Tridentini-Athesiae Superiori/Tirolis Meridionalis sita, cuius caput Meranum.
Cum Ora Occidentalis Renascentiam Franciscopolis et motum prelorum parvorum haberet, Ora Orientalis Scholam Novi Eboraci producebat, gregem poëtarum qui poëmata ducere volebant quod de experientia quotidiana idiomate quotidiano loqui possit et tandem res acuminis mundi produxerunt quae ab operibus eorum aequalium prostratorum discrepat, quamquam ei aliter similes erant, verba ex trivio Americano adrepta magni aestimantes et poëmata despicientes academica vel, ut aiunt, cocta.
Praeterea erant poëtae qui saeculo vicensimo saltem remotas cum modernismo alto coniunctiones conservaverunt vel conservare debuerunt, probabiliter ob themata eorum operum a rassismo adfecta, inter quos Alicia Dunbar Nelson (1875–1935), Claudius McKay (1889–1948), Ioannes Toomer (1894–1967), Gwendolyn Bennett (1902–1981), Langston Hughes (1902–1967), Countee Cullen (1903–1946), et alii Renascentiae Harlemensis poëtae Africoamericani.
Marcus Alburger (12 Topical Preludes and Fugues)
Algernon Ashton
Marius Castelnuovo-Tedesco
David Cope (48 Preludes and Fugues)
David Diamond (52 Preludes and Fugues)
Hiroshi Hara
Ioannes Huber
Alexander Iakovtchouk
David Johnson (12 Preludes and Fugues)
Demetrius Kabalevsky (6 Preludes and Fugues pro clavile, Op.
et interpr., Recipes from the Garden of Contentment (Great Barrington Massachusettensium: Berkshire Publishing, 2018 (Sinice, Anglice) (Paginae selectae apud Google Books)
editio praeliminaris interretialis
Versio tantum, titulo The Way of Eating, anno 2019 reimpressa (Anglice) (Paginae selectae apud Google Books)
Eruditio
Chou San-Chih, "[The Culinary Arts of Old China as seen from the 'Recipes from the Sui Garden']" (Sinice) in P'eng jen shih hua (1986) pp.
Nuper, reapse, Universitatis Portoricensis investigationem de mitochondriali acido desoxyribonucleico incolarum in Caribica insula fecit et resultatio est ut 61% Portoricensium a Taīnis, 27% ab Afris et 12% ab Eurpaeis directam originem haberent, quia hoc albicolorum ethnos (aut sit melius dicire albicolorum-Taīnorum) altam Amerindicarum Taīnicarum somaticarum indolium percentationem possidet.
Portudivitensis musica cultura hodie amplam et locupletem generum varietatem comprehendit, quae ex autochthonicis generibus sicuti bombā (Hispanice et Anglice bomba) ac plenā (Hispanice et Anglice plena), strenā  (Hispanice et Anglice aguinaldo) et danzā (Hispanice et Anglice danza) in recentia hybrida sicuti reggaeton (Hispanice reguetón et Anglice reggaeton) pervagatur.
Inter quos est Robertus Clemente anno 1984 sicuti individuum et in serie de Legendis Basipilae (Anglice Legends of Baseball series) anno 2000 edita; Ludovicus Muñoz Marín, in serie de Americanis Magnis (Anglice Great American series), die 18 Februarii anni 1990; Iulia de Burgos in serie de Artibus Litterariis (Anglice Literary Arts series), anno 2010 edita; et Iosephus Ferrer in serie de Insignibus Americanis (Anglice Distinguished American series), anno 2012 edita.
Köhler, Caesar Milstein
1985 - Michael Stuart Brown et Ioseph Leonardus Goldstein
1986 - Rita Levi-Montalcini et Stanley Cohen
1987 - Susumu Tonegawa
1988 - Georgius Herbertus Hitchings, Iacobus Whyte Black et Gertrudis Belle Elion
1989 - Ioannes Michael Bishop et Haroldus Elliot Varmus
1990 - Iosephus E.
Potamogeton a Groenlandia foliis alternis recedit (in illa sunt autem opposita), a Stuckenia vero stipulis liberis vel minus quam per mediam longitudinem folio adnatis, foliis haud canaliculatis, submersis natantibusve (in illa autem stipulae sunt per duas saltem partes longitudinis laminae folii adnatae, folia canaliculata, semper submersa).
Bella gerens duces imperatoresque proximitatem militibus ostentare solebant poscam bibendo; quod fecerunt Cato Maior (secundum Plutarchum) atque Hadrianus Imperator (qui, secundum librum de Historia Augusta se gerebat sicut miles, secundum exemplum Scipionis Aemiliani, Metelli et vitrici sui Traiani, libenter edebat foris escas militares sicut laridum, caseum et acetum).
Turma Nationalis Basipilae Portoricensis (Hispanice Selección de béisbol de Puerto Rico et Anglice Puerto Rico national baseball team) Cantharum Basipilae Mundanum, ubi unum clipeum aureum anno 1951, argenteos quattuor et aëreos quattuor abstulit; Seriem Caribicam (Hispanice Serie del Caribe), ubi quattuordecies vicit; et Classicum Basipilae Mundanum participavit.
=== 1961 - 1970 ===
1961 - Georgius de Békésy
1962 - Franciscus Crick, Iacobus Dewey Watson et Mauritius Wilkins
1963 - Sir Ioannes Carew Eccles, Alanus Lloyd Hodgkin et Andreas Fielding Huxley
1964 - Conradus Bloch et Feodor Lynen
1965 - Franciscus Jacob, Andreas Lwoff et Iacobus Monod
1966 - Peyton Rous et Carolus B.
Fenn, Koichi Tanaka et Curtius Wüthrich
2003 - Petrus Agre et Roderick MacKinnon
2004 - Aaron Ciechanover, Abrahamus Hershko et Ervinus Rose
2005 - Ivus Chauvin, Robertus Howard Grubbs et Richardus Royce Schrock
2006 - Rogerius David Kornberg
2007 - Gerhardus Ertl
2008 - Rogerius Yonchien Tsien, Osamu Shimomura et Martinus Chalfie
2009 - Venkatraman Ramakrishnan, Thomas Steitz et Ada Yonath
Ex contrario, poëtae prostrati, inter quos Iacobus Kerouac (1922–1969), Allen Ginsberg (1926–1997), Gregorius Corso (1930–2001), Ioanna Kyger (nata 1934), Gary Snyder (natus 1930), Diana di Prima (nata 1934), Amiri Baraka (1934–2014), Laurentius Ferlinghetti (natus 1919), et aliis distincte rudes fuerunt.
Maxima temperatura umquam relata 99 °F seu 37 °C Arecībi (Hispanice et Anglice: Arecibo) fuit, minima autem temperatura umquam relata 40 °F seu 4 °C Adiunctis (Hispanice et Anglice: Adjuntas), Aibonitone  (Hispanice et Anglice: Aibonito) et Corŏzāle (Hispanice et Anglice: Corozal) fuit.
Portus Empedocles (alia nomina: Agrigentum Maris, Grigentum Maris, Gergentum Maris, Moles Gergentina) (Italice: Porto Empedocle; Sicule: Portu Empedocli) est Urbs Italiae et municipium, circiter 17 210, in Regione Sicilia et in Consortio Libero Municipali Agrigentino situm.
=== Anni 1980 ===
1980 - Paulus Berg, Gualtherius Gilbert et Fridericus Sanger
1981 - Kenichi Fukui et Rodoaldus Hoffmann
1982 - Aaron Klug
1983 - Henricus Taube
1984 - Robertus Brussius Merrifield
1985 - Herbertus A.
Provectus est modernismus inter annos 1930 et 1940 praecipue a grege poëtarum obiectivistae appellatorum, inter quos fuerunt Ludovicus Zukofsky (1904–1978), Carolus Reznikoff (1894–1976), Georgius Oppen (1908–1984), Carolus Rakosi (1903–2004), et denique Lorine Niedecker (1903–1970).
Triticum, cicera, cappares spinosae, olivae, oleum, piper nigrum, cepae, allium, coriandrum, origanum, ocimum basilicum, harundo sacchari, citri fructūs, melongena, perna, lardum, caro gallinacea, caro bubula, suilla et caseus omnia venerunt in Boriquen (scilicet Portorici Amerindicum Taīnicum nomen) ex Hispania.
porcina: 特牲單): 43 capituli
Carnes variae (雜牲單): 16 capituli
Pullina (羽族單): 56 capituli
Pisces squamei (水族有鱗單): 17 capituli
Pisces sine squamis (水族無鱗單): 28 capituli
Holeracea (雜素菜單): 47 capituli
Paropsides (小菜單): 41 capituli
Aperitiva et dim sum (點心單): 55 capituli
Oryza et congee (飯粥單): 2 capituli
Thea et vinum (茶酒單): 16 capituli
Postea sequebantur praeludia pro testudine aliisque chordophonis Renascentiae modo extemporaneo libere composita, quae primum adhibebantur ad digitos exercendos atque instrumenti intonationem qualitatemque sonorum probandam, ut in collectione rerum Ioannis Ambrosii Dalzae anno 1508 divulgatarum et tastar de corde (Italice, ad verbum 'probare chordas') appellatarum.
Cum contactus Anglici cum America post annum circiter 1500 crescerent, exploratores versus descriptionibus Novi Mundi aliquando usque ad 1650 addiderunt, annum Annae Bradstreet poëmatis The Tenth Muse ('Musa decima'), veri simile in Nova Anglia scriptum, probabiliter Gippevici vel Andoveri Septentrionali Massachusettae, et a Reverendo Ioanne Woodbridge eius sororis marito Londinii impressum et divulgatum.
Inter reliquia ibi reperta sunt instrumenta chirurgica, pyxides fere 150 buxeae ad aromata continenda, pyxisque maior intra quam pilula medica duo celabantur quae ex Achillea millefolio, Dauco carota, Raphano sativo, Petroselino crispo, Apio graveolenti, Allio cepa, Brassica oleracea composita esse censentur.
Tum Maio 1627, Thomas Morton—vir incultorum Terrae Occidentis Angliae, iurisconsultus, scriptor, facinora colonica petens—malum Maium erexit ad celebrandas nutriendasque res prosperas hac in colonia, quae pelles commercabatur, et ad malum poëma et carmen adfixit: unum edictum litterarum dense confectarum de quo modo Anglici et indigenae inter se ibi convenierant et convenire perpetuo debent ut Americam prosperam crearent; aliud leve carmen bibendi etiam altioribus notionibus Americanis plenum.
optimam nominatae ==
Vir seriosus (A Serious Man)
Disciplina (An Education)
Avatar
Districtus 9
Bastardi ingloriosi (Inglorious Basterds)
Pretiosa (Precious)
Latus invisum (The Blind Side)
Sarcina doloris (The Hurt Locker)
Sursum (Up)
Sursum in aera (Up in the Air)
- 119
Marcus Gavius Maximus 138 - 158
Marcus Bassaeus Rufus 168 - 177
Gaius Fulvius Plautianus 197 - 205
Aemilius Papinianus 205 - 211
Quintus Maecius Laetus 205 - 215
Marcus Opellius Macrinus 212 - 217
Marcus Oclatinius Adventus 215 - 217
Titus Messius Extricatus 218 - 222
Publius Valerius Comazon Eutychianus 218 - 222
Geminius Chrestus 222 - ??
Bernardus Bailyn pro historia
Samuel Barber pro compositione musica
Gualterius Jackson Bate pro biographia
Stephanus Vincentius Benét pro poesi
Stephanus Breenpro adumbratione editoriali
Robertus Caro pro biographia
Elliott Carter compositione musica
Jay Norwood "Ding" Darling pro adumbratione editoriali
David Herbert Donald pro biographia
Horst Faas pro photographia
Gulielmus Faulkner pro fictione
Daniel R.
Nonnulli poëtae magni momenti inventa aesthetica hoc tempore turbulento tribuerunt, inter quos Geretrudis Stein (1874–1946), Wallace Stevens (1879–1955), Gulielmus Carolus Williams (1883–1963), Hilda Doolittle (H.D.) (1886–1961), Marianna Moore (1887–1972), E.
Kaufman pro dramate, ambo cum collaboratoribus
Margarita Leech pro historia
Antonius Lewis pro renuntiatione nationali
David Levering Lewis pro biographia
Robertus Lowell pro poesi
Michael Luckovich pro adumbratione editoriali
Normannus Mailer pro fictione et non fictione
Gulielmus Mauldin pro adumbratione editoriali
David McCullough pro biographia
Ioannes Carolus Menotti pro compositione musica
Gulielmus S.
Poësis in translaticiis formis classicis ante annum fere 1960 excogitata plerumque obsoleverat, sed hic usus conservatus et confirmatus est a poëtis formarum poëticarum peritissimis, sicut Iacobus Merrill (1926–1995), auctor Mutans apud Sandover Lux poëmatis epici, Ricardus Wilbur, et Thom Gunn, civis Franciscopolis in Britannia natus.
== 2000–2009 ==
2009: American Lion: Andrew Jackson in the White House scripta a Jon Meacham (Random House)
2008: Eden’s Outcasts: The Story of Louisa May Alcott and Her Father scripta a Ioanne Matteson
2007: The Most Famous Man in America: The Biography of Henry Ward Beecher scripta a Debby Applegate
2006: American Prometheus: The Triumph and Tragedy of J.
=== 2011 - hodie ===
2011 - Brussius Beutler, Iulius Hoffmann et Radulphus Steinman
2012 - Ioannes Gurdon et Shinya Yamanaka
2013 - Iacobus Rothman, Randy Schekman et Thomas Südhof
2014 - Ioannes O'Keefe, Maia Birgitta Moser et Eduardus Moser
2015 - Gulielmus Campbell, Satoshi Ōmura et Tu Youyou
2016 - Yoshinori Ohsumi
2017 - Galfridus Connor Hall, Michael Rosbash et Michael Warren Young
2018 - Iacobus Allison et Tasuku Honjo
2019 - Gulielmus Kaelin Jr., Petrus J.
Erant hoc tempore maiores voces liberae quae vincula pervulgatorum poëisis Americanae generum provocabant, sicut Robertus Peters, poëta et iudex litterarius, qui, a poëticis Roberti Browning poëtae Victoriani Anglici monologis magnopere motus, ob personas monologicas innotuit, sicut eius poema de Ludovico rege cerrito Bavariae in perfunctionibus singuli hominis populo gratis.