aimgo/CorpusTrinum huggingface dataset:
Enzymum chloroplastorum proprium ribulosum 1,5-bisphosphatum carboxylasis/oxygenasis, breviter Rubisco nominatum, reactionem inter CO2 et RuBP catalysat tum cum ut carboxylasis agit: molecula sic producta statim scinditur in duo carbohydrata trium carboniorum, hoc est duo 3-phosphoglycerata (PGA).
== Nexus interni ==
Philosophia saeculi vicensimi
Philosophia analytica
Philosophia experimentalis.—Quae est nova investigationis philosophicae disciplina, quae datis empiricis utitur, saepe per inspectiones quae intuitus hominum vulgarium scrutantur, ut investigationes diuturnarum incertarumque quaestionum philosophicarum informent.
Huic operae accinctum hospes ingressus Philopoemenem invenit, qui ridens: "Hoc", inquit, "merui propter meam chlamydem."
Abstinentia : Postquam Lacedaemonios subegit, illius civitatis primores, venditis bonis tyranni Nabidis, pretium acceptum Philopoemini offerre decreverunt ; gratias enim ei agere cupiebant quod a tyrannide liberati essent.
DEMIPHO SENEX, pater Antiphonis et frater Chremetis
CHREMES SENEX, pater Phaedriae et frater Demiphonis
ANTIPHO ADULESCENS, filius Demiphonis et amator Phanii
PHAEDRIA ADULESCENS, filius Chremetis et amator citharistriae Pamphilaz
PHORMIO PARASITUS
GETA, servus Antiphonis
DAVOS, alius servus Antiphonis
NAUSISTRATA, uxor Chremetis
SOPHRONA, nutrix Phanii
DORIO LENO
HEGION CRITON CRATINUS, tres amici Demiphonis.
Magnum vitium tamen praebet enzymum Rubisco: nam in utramque partem agit ut  nomen ipsum carboxylasis/oxygenasis (hoc est sive carboxygenasis sive oxygenasis) indicat: cum O2, non CO2 situm agentem occupat (ad quem occupandum utraque certant) Rubisco RuBP carbohydratum oxidat atque CO2 emittit, ita quae photosynthesis struxerat destruens.
2011
Jacques Jouanna, "Texte et espace théâtral dans les Phéniciennes d’Euripide", Ktèma, 1976ː 81-97
Isabelle Marchal-Louët, "Guider la main et le pied d'Œdipe : les gestes de la philia dans l'exodos des Phéniciennes", L'information littéraire 2008ː 37-43
Christine Mauduit, "Du chant d'Arès au chant d'Hadès.
Photographia (Graece φωτός genetivus verbi φῶς 'lux' + γραφή 'repraesentatio lineis facta', 'adumbratio', una significantes 'luce adumbratio') est ars oculorum vel res recordans qua imagines machina photographica vel sensore electronico captae in pelliculas, fasciculos informaticos, vel alias materias sensiles imprimuntur, photographemata creans.
Itaque constat philologiam ad studium litterarum pertinere, sicut philologus apud Aristotelem, qui in Rhetorica (1398b15) dicit Lacedaemonios, quamvis litteris haudquaquam faverent (ἥκιστα φιλόλογοι ὄντες), Chilonem, hominem litteratum, fecisse ephorum.
"Bioenergetic cost of making an adenosine triphosphate molecule in animal mitochondria", Proc Natl Acad Sci U S A, 2010: 16823-16827
Volker Zickermann, Christophe Wirth, Hamid Nasiri, Karin Siegmund, Harald Schwalbe, Carola Hunte, Ulrich Brandt, "Mechanistic insight from the crystal structure of mitochondrial complex I", Science, 2015: 44-49
Inde orta sunt munera primaria philologorum: primo permulta scripta, quae sine ulla spectatione collecta erant, falsis ac corruptis locis abundabant; cum manu exscripta essent, aegre legi poterant; praesertim quae veteribus notis Atticis (ἀρχαία σημασία) scripta erant, erroribus scatebant.
Remarques sur la musique dans les Phéniciennes d'Euripide", L'information littéraire 2008ː  11-22
Bernadette Morin, "Pourquoi des Phéniciennes ?",  L'Antiquité Classique, 2009ː 25-37
Christian Mueller-Goldingen, Untersuchungen zu den Phönissen des Euripides, Stuttgart, Steiner, 1985 Recensio critica
"Seneca und Euripides.
Nec semper lucri nec certaminis causa luditur, nam quaelibet res facile et sine labore facta ludus appellari potest, teste Cicerone, qui ita ait: "omnium ceterarum rerum oratio, mihi crede, ludus est homini non hebeti." 
Ludus, quamquam saepissime actiones significat, etiam ad locos vel instituta referri potest, sicut ludos publicos, qui apud Romanos quam plurimi celebrabantur.
Vocabulum philosophice utile putatur quia institutio quae Schola Athenarum appellari solebat (plerumque Socrates, Plato, et Aristoteles) altam in rebus et rationibus philosophiae mutationem significavit; thesis Friderici Nietzsche, quod haec mutatio cum Platone potius quam Socrates coepit (unde nomen philosophia praeplatonica quo utebatur), vim distinctionis praesocraticae non debilitavit.
Cum phonologia arte phonetica utatur, tamen alia est pars scientiae linguisticae, nam non modo partes minimas et sonorum et gestuum, qui phonemata appellantur exponit una cum formis variis eorum, quae allophona appellantur – quibus distinctionibus nos differentias inter has partes minimas sonorum sentire possumus – sed etiam exponit quomodo fiant secundum modos, quibus hi labiis, lingua, dentibus, etc.
== Formula photosynthesis cum oxygenio emisso ==
6 CO2(gas) + 12 H2O(fluidus) + photones → C6H12O6(aquaeus) + 6 O2(gas) + 6 H2O(fluidus)
dioxidium carbonii + aqua + energia lucis→ glucosum + oxygenium + aqua
Effectus harum reactionum respirationi contrarius est: nam illa moleculas organicas ut glucosum oxidat dum aquam et CO2(gas) in atmosphaeram reicit.
René Rebuffat, "Le sacrifice du fils de Créon dans les Phéniciennes d'Euripide", Revue des Études Anciennes, 1972ː 14-31
Iacoba de Romilly ," Les Phéniciennes d'Euripide ou l'actualité dans la tragédie grecques ", Revue de philologie de littérature et d'histoire anciennes, 1965ː 28-47
D’Euripide à Platon: l’exemple des Phénicennes, Collège de France, circa 1983.
Legalismus
Taoismus
Moismus
Naturalismus, schola Naturalistarum (schola Yin-Yang)
Agrarianismus, vel Schola Agrarianismi
Schola Nominum
Schola Diplomatiae
Schola colloquiorum minorum
Schola miscellanea
Buddhismus in Sinas circa saeculum 1 advenit.
Cum strategus sextum esset, Lacedaemoniis res rursus turbantibus, Philopoemen in eos crudeliter saeviit : moenia urbis diruit, qui iampridem exsulabant in civitatem reduxit, qui nuper a tyrannis cives novi facti erant in Achaiam relegavit (si qui proficisci nolebant vendidit in servitutem), octoginta insigniores fautores tyrannorum interfici iussit.
Philosophi hodierni qui sese analyticos appellant latissime diversa studia, sumptiones, et rationes, et saepe primas propositiones reicierunt quae motum analyticum ab anno 1900 ad 1960 definiebant, sed philosophia analytica, statu aequaevo, usitate definiri putatur a quodam stilo, cuius proprietas est arta re accuratio et perfectio, cum "impolitis vel effrenatis rerum latarum disceptationibus" repugnantia.
A philologo deducta est philologia, qui terminus apud Platonem 'studium disputandi et argumentandi' significat, sicut in Theaeteto (146a) Socrates Theaeteto "Egone philologia" inquit "rusticum me praesto cupiens nos in disputationem inducere?" 
Sed logos non solum sermonem doctum sed etiam litteras aliasque res ad institutionem oratoriam utiles significat.
Inter scriptores, artifices, musicosque phthisi mortuos, paene omnes iuvenes, sunt Ioannes Boine (1887–1917), Aemilia Brontë (1818–1848), Fridericus Chopin (1810–1849), Antonius Pauli filius Čechov (1860–1904), Georgius Orwell (1903–1950), Sergius Corazzini (1886–1907), Iosephus Giusti (1809–1850), Guido Gozzano (1883–1916), Ioannes Baptista Grazioli (1746–1820), Ioannes Petrus Jacobsen (1847–1885), Ioannes Keats (1795–1821), et Ioannes Baptista Pergolesi (1710–1736).
Thomas Caietanus (1469–1534), Gabriel Vásquez (1551–1604), Franciscus Toletus (1532–1596), Petrus Fonseca (1528–1599), et praesertim Franciscus Suárez (1548–1617) profundi philosophi fuerunt, magistro illi, cuius principia adoptaverunt, digni."" "Philosophia thomistica semper vigebat inter Dominicanos, post reformationem, res novas Francicas et occupationem Napoleonicam.
Philostratus potest esse:

Philostratus, auctor dialogi de Nerone
Philostratus Atheniensis vel Lemnius senior, sophista, auctor Vitarum sophistarum et Epistularum
Philostratus Lemnius iunior, sophista, auctor Heroici et Imaginum anteriorum
Philostratus, sophista, auctor Imaginum posteriorum
Philostratus, rerum gestarum scriptor
Epistulas scribere
Libros audire si caeci erant
Carmina inscribere
Colloquia telephonica imprimere
Historiam familiae inscribere
Horologia facere quae possent horam nuntiare domum petendi, cibum sumendi, et caetera
Verba novissima hominum moribundorum inscribere
Linguas periclitatas conservare
Elocutiones exercere
Primus phonographus usurpavit acum ut sonum inscriberet in bratteam.
== Plura legere si cupis ==
Ausführliches Lexikon der griechischen und römischen Mythologie
David Bouvier et Philippe Moreau,	"Phinée ou le père aveugle et la marâtre aveuglante", Revue belge de Philologie et d'Histoire, 1983: 5-19
Roger Lesueur, "L'épisode de Phinée dans les Argonautiques de Valerius Flaccus", Pallas.
1733-1740
Mayra Saby Bazalar Pereda, Mónica Azucena Nazareno, Carmen Inés Viturro, "Volatile compound profile and sensory features of cape gooseberry (Physalis peruviana Linnaeus): comparative study between cultivated and wild fruits" in European Food Research and Technology (2022)
Juan Carlos de la Vega et al., "Conservation advances on Physalis peruviana L.
b [b]
c [k]
d [d]
f [f]
g [g]
h [h]
j aut i [j]
l [l]
m [m]
n [n]
p [p]
r [r]
s [s]
t [t]
v [w]
Graeca translitterata
Nonnullae sunt litterae vel litterae compositae, quae alienae sunt linguae Latinae.
50 et alibi (Paginae selectae apud Google Books)
Francesca Megaloudi, Philippe Marinval, "Données préliminaires sur l'économie végétale du site de Ftelia, Cyclades (Grèce) au néolithique récent" in Adamantios Sampson, The Neolithic Settlement at Ftelia, Mykonos (Rhodi: University of the Aegean, 2002.
Eteocles, filius Oedipi et Iocastae
Polynices, filius Oedipi et Iocastae
Creon, frater Iocastae
Tiresias, vates
Menoeceus, filius Creontis
Oedipus, filius idemque maritus Iocastae
Duo nuntii
Res Thebis aguntur pro Labdacidarum palatio.
===
Ioel (saecula 9–5 a.C.n.)
Amos (saeculum 8 a.C.n.)
Hosea (saeculum 8 a.C.n.)
Micas (saeculum 8 a.C.n.)
Proto-Isaias (8th century BCE)
Ezekiel (saeculum 7 a.C.n.)
Habbacuc (saeculum 7 a.C.n.)
Ieremias (saeculum 7 a.C.n.)
Nahum (saeculum 7 a.C.n.)
Zephanias (saeculum 7 a.C.n.)
Tertio, philosophia continentalis usitate affirmat actionem humanam hos status experientiae quae fieri potest mutare potest: "si experientia humana est status contingens, tum aliter recreari potest." Philosophi continentales sic studium in unitate rationis et usus vehementer habere solent, saepeque habent eorum percontationes philosophicas ad commutationem personalem, moralem, vel politicam arte pertinere.
Inter personas in poesi, mythistoria, et fabulis operaticis phthisi moribundas sunt Silvia Iacobi Leopardi, La Dame aux camélias Alexandri Dumas, Violetta in Traviata Iosephi Verdi, Mimi in La Bohème Iacobi Puccini, et Ilju in Fratres Karamazov Theodori Dostoevskij.
His regulis exceptis, accentus scriptus adhibetur ad accentum indicandum:
amé (< AMÁ(V)I), canción (< CANTIÓNE(M)), interés (< INTERÉSSE), huésped (< HÓSPITE(M)), cónsul (< CÓNSUL), carácter (< CHARÁCTER), Pérez (< PÉTRICI), espíritu (< SPÍRITU(M)), dígamelo (< DICAT MIHI ILLUM), etc.
Lyman Beecher (12 Octobris 1775—10 Ianuarii 1863) fuit clericus Presbyterianus, unus ex conditores et ducibus Societatis Temperantiae Americanae, et pater liberorum tredecim, quorum Harrietta Beecher Stowe, Henricus Ward Beecher, Carolus Beecher, Eduardus Beecher, Isabella Beecher Hooker, Catharina Beecher, et Thomas K.
Lysimachus, Graece Λυσίμαχος (natus anno fere 361 a.C.n.; in proelio interfectus mense Februario 281 a.C.n.), filius Agathoclis ex urbe Crannonis Thessaliae orti, fuit somatophylax Alexandri Magni, protector qui, Alexandro mortuo, inter diadochos provinciam cepit Thraciam.
Notissima exempla Maccarthismi sunt orationes, investigationes, et senatoriales cognitiones ipsius senatoris McCarthy; proscriptio Ruscisilvestris, cum cognitionibus a Consilio Agitationum Non Americanarum Camerae Repraesentativorum habitis; et variae agitationes contra communismum a Ministerio Investigationis Foederali effectae, Ioanne Edgaro Hoover duce.
Macarius III (natus البابا مكاريوس الثالث, die 18 Augusti 1872 in  Mahalla al-Kubra Aegypti; mortuus Cairi die 31 Ianuarii 1945) fuit a die 13 Februarii 1944 usque ad mortem centensimus decimus quartus Papa Alexandrinus et Patriarcha praedicationis Sancti Marci totiusque Africae Ecclesiae Orthodoxae Coptorum successor Ioannis XIX.
Octupla tria sunt haec:
[1000cccc][0nnnnnnn][0vvvvvvv]
ubi: 1000 = Note OFF, c = Midi canalis (4 biti), n = nota sonata (7 biti), v = Velocitas (7 biti)
NOTAE: Secundorum et tertiorum octuplorum numera ab 0 usque ad 127 in ambitu.
Ad hanc satrapiam pertinuerunt et regio Lydia ipsa et eae quae sequuntur: Phrygia Hellespontina seu Dascylium (in qua complexa est Mysia autonoma), Caria Karka (in qua complexa est Lycia), Phrygia Maior, Thracia Skudra, Cappadocia Katpatuka (in qua Cappadocia iuxta Pontum et Cappadocia iuxta Taurum), Paphlagonia.
Hos cum ei praescindere vellet, quae eosdem paraverat Guiccionii uxor, coepit ille dicere commatri suae, Quare hos ipsi praescinderet; et formans super lancem signum crucis, accepit aliquos ex dictis poastillis plenis furfure, eosque aperiens reperit plenos recocto lacte, ac mox mulieri monstravit, dicens, Huc aspice, commater, numquid delicati sunt?
MacKinlay Kantor (natus in Webster City, Iova die 4 Februarii 1904; mortuus in Sarasota, Florida die 11 Octobris 1977) fuit etiam pro pelliculis mythistoriarum scriptor Americanus, qui operis Andersonsville gratia Praemium Pulitzer Mythistoriis dicatum anno 1956 consecutus est.
Maastrichtium (scilicet "aevum") est pars ultima aevi Cretacei superioris, quae 70,6 ± 0,6 milionibus annorum abhinc coepit, cum epocha Campanica coepit, et 65,5 ± 0,3 milionibus annorum abhinc perfecit (limite Cretaceo-Tertiario), cum aera Caenozoica coepit.
Macerata (-ae, f.) (alia nomina: Castrum Maceratae et Podium Sancti Iuliani; in antiquo: Recina, Ricina, postea Helvia Recina) (Italiane: Macerata) est Urbs Italiae et municipium, circiter 42 560 incolarum, in Regione Marchia Anconitana situm et caput Provinciae Maceratensis.
Quae, saepissime adhibita familiae DOS rationum internorum pars, fuit principalis ratio interna computatrorum personalium cum IBM PC congruorum ab annis 1980 ad annos medios 1990, cum aliae rationes internae ei gradatim succederent, graphicam utentis interfaciem (GUI) praebentes, per varias graphici Fenestrarum Microsoftianarum rationis internae generationes a Microsoft venumdatae.
Λυγκεὺς δὲ καὶ ὀξυτάτοις ἐκέκαστο
   ὂμμασιν, εἰ ἐτεόν γε πέλει κλέος ἀνέρα κεῖνον
   ῥηιδίως καὶ νέρθεν ὑπὸ χθονὸς αὐγάζεσθαι.
Maccla Godani (vel Machia) (alia nomina: Maccla Godina, Macchia Godana, Maccla de Godena, Machia Godina, Machia de Godino) (Italiane: Macchiagodena) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 900 incolarum, in Regione Molisina ac in Provincia Aesernina sita.
Suae subspecies agnoscuntur:

Macaca ochreata ochreata
Macaca ochrrata brunnescens
Praeter Indonesiam, Macacae ochreatae solum in Catoctin Wildlife Preserve and Zoo in Thurmont Terae Mariae inveniuntur, ubi familia ex annis 1960 habitat, et captivae iam quartam aetatem attingunt.
Le cas des plaideurs de Lysias" in L’identification des personnes dans les mondes grecs, Éditions de la Sorbonne, 2019ː 243-256
Cristina Viano, "Causalité et responsabilité chez Lysias et Aristote" in AITIA (Mêtis 13), Lutetiae et Athenis, 2015ː 69-85
Laura Viidebaum, Creating the Ancient Rhetorical Tradition, Cambridge University Press, 2021ː capita I et II.
Editores ISBN 1716944755170
2003: Muérdele al corazón, Bite the heart, DEMAC, ASIN B01FEOIYJK
2004: Los demonios del Edén, Debolsillo, ISBN 978-60-731-0734-1
2007: Esta boca es mía…y tuya también, Planeta Mexicana, ISBN 978-97-037-0676-1
2008: Memorias de una infamia.
Machera (-ae, f.) seu Imbacharis (alia nomina: Imachara Nova, Mirabella Imacharia, Mactorium, Maccorium) (Italiane: Mirabella Imbaccari; Sicule: Mirabbedda) est oppidum Italiae et municipium, circiter 5 450 incolarum, in Regione Sicilia ac in Provincia Regionali Catinensi situm.
Macedonia notare potest:

Hodie
Macedonia (regio), regio in Balcania, partes civitatum Macedoniae, Graeciae, Bulgariae et Albaniae comprehendens
Macedonia Septentrionalis, respublica libera, pars olim Iugoslaviae
Macedonia (regio Graeciae), regio in parte septentrionali Graeciae
Historice
Macedonia (regnum), regnum liberum (ca.
Laudes Lyncei legimus in Apollonii Rhodii Argonauticis:

   Οἳ δ' Ἀφαρητιάδαι Λυγκεὺς καὶ ὑπέρβιος Ἲδας
   Ἀρήνηθεν ἒβαν, μεγάλῃ περιθαρσέες ἀλκῇ
   ἀμφότεροι.
Ad Luchoviam etiam vici Banneick, Beutow, Bösel, Gollau, Grabow, Jabel, Jeetzel, Kolborn, Krautze, Künsche, Loge, Lüsen, Müggenburg, Plate, Ranzau, Reddebeitz, Reetze, Rehbeck, Saaße, Satemin, Seerau in der Lucie, Tarmitz atque Weitsche pertinent.
López est cognomen horum hominum:

Adolphus López Mateos
Andreas Emmanuel López Obrador
Alphonsus López Michelsen
Antonius López de Santa Anna
Nicolaus Lindley López
Iosephus López Portillo
Alexander López
Eduardus López de Romaña
Alphonsus López Trujillo
Omar Rodríguez-López
Iosephus López Domínguez
Christophorus López Romero
Carolus Anaya y López
Adelardus López de Ayala
Jennifer López
Nicolaus Iesus López Rodríguez
Michael López de Legazpi
Vincentius Christophorus López
Macaronesia ('fortunatae insulae; beatorum insulae'), Graece: μακάρων νῆσοι, est nomen hodiernum nonnullarum insularum in septentrionali Oceano Atlantico sitarum, quae ad tres civitates pertinent: Portugalliam, Hispaniam, et Promontorium Viride:

Canariae Insulae
Insulae Accipitrinae
Insulae Materiae
Insulae Silvestres
Promontorium Viride
Insulae Macaronesicae montibus igniferis effectae sunt.
Persona videtur in pelliculis Star Wars Episode I: The Phantom Menace (1999), Star Wars Episode II: Attack of the Clones ("Bella Stellarum Episodium II: Impetus Clonorum"; 2002), et Star Wars Episode III: Revenge of the Sith ("Bella Stellarum Episodium III: Ultio Sithorum"; 2005) ubi actoris Samuel L.
Un siglo y medio después, numerosos médicos seguían pensando que la causa inmediata de la muerte habían sido estos parches abrasivos, que provocaron un desorden urinario con micciones involuntarias, y luego dolorosas y por último ensangrentadas, hasta dejar la vejiga seca y pegada a la pelvis, como el doctor Révérend lo comprobó en la autopsia.—Gabriel García Márquez, El general en su laberinto, ex editione Oveja Negra (Bogotá, 1989).
MESSENGER (Anglice MErcury Surface, Space ENvironment, GEochemistry and Ranging, Latine "Mercurii Superficies, Circumdatum Spatium, Geochemica et Telemetria"; brevius nomen "nuntius" significat, quo memoratur officium Mercurii dei) fuit speculatrum spatiale quod ad Mercurium, planetam Soli proximum, a NASA expeditum est, proiectum anno 2004, Mercurio incidere situm anno 2015.
Robertus Oppenheimer, physicus, director Propositi Manhatensis
Dorothea Parker, scriptrix, humorista
Linus Pauling, chemicus, praemia Nobeliana chemiae et pacis
Samuel Reber, legatus
Al Richmond, ordinator collegiorum opificum, editor
Martinus Ritt, histrio, director
Paulus Robeson, histrio, athleta, cantor, scriptor, agitator politicus
Eduardus G.
== Municipia finitima ==
Bovianum (deinde Boianum (Molisium)) (Italiane: Boiano) (CB),
Camelum (deinde Fanum Sanctae Helenae Samniticum) (Italiane: Sant'Elena Sannita),
Cantalupum (seu Cantalupum Samniticum) (Italiane: Cantalupo nel Sannio),
Carpinonum (seu Carpinetum (Molisinus), olim Carpinenis, deinde Carpino, gen.
Thayer, legatus
Dalton Trumbo, scriptor ludorum scaenicorum, Decemviri Ruscisilvenses
Tsien Hsue-shen, physicus
Samuel Wanamaker, histrio, director, qui Globe Theatre Londinii refecit
Orson Welles, histrio, scriptor, director pellicularum
Eugenius Weltfish, anthropologus ab Universitate Columbiae amotus
Textus apud Universitatem Victoriae
Eruditio
Natalia Brzozowska, "Dangerous Feasts and the Social Appetite in Macbeth and Titus Andronicus" in Pierre Kapitaniak, Christophe Hauserman, Dominique Goy-Blanquet, edd., Shakespeare et les arts de la table: Actes du congrès organisé par la Société Française Shakespeare les 17, 18 et 19 mars 2011 (OpenEdition Journals, 2012 ~)
Οἳ δ' Ἀφαρητιάδαι Λυγκεὺς καὶ ὑπέρβιος Ἲδας
   Ἀρήνηθεν ἒβαν, μεγάλῃ περιθαρσέες ἀλκῇ
   ἀμφότεροι.
-onis) (Italiane: Carpinone),
Fanum Sanctae Mariae Molisinae (olim Fanum Sancti Angeli ad Cryptas (Italiane: Santa Maria del Molise),
Fanum Sancti Maximi (Italiane: San Massimo) (CB),
Frosolonum (seu Fresolonum, deinde ac Frosolo, gen.
OCLC 248222 Recensio critica Nonnullae paginae apud Guglum librorum
Boas Evert van Emde, "Mind Style, Cognitive Stylistics, and Ēthopoiia in Lysias" in Trends in Classics, 2022ː 233-254
Martine Gärtner, "Les discours judiciaires de Lysias : l'esclave, une figure fantasmatique", Dialogues d'histoire ancienne, 1997ː 21-45
Peter Grau, Prooemiengestaltung bei Lysias, Bamberg, 1974 Recensio critica
Jebb, Richard C.
Apoxyomenus (Musea Vaticana, Roma)
Hercules Farnesius (Museum Archaeologicum Nationale Neapolis)
Hermes, qui crepidas sibi astringit (Lansdowne House, Londinium / Museum Lupariense, Lutetia / Glyptotheca, Monacum)
Caerus (Καιρός, "occasio"), olim in propatulo templi Sicyonii positus; adulescens pedibus alatis; cum occipitium eius calvum sit, cincinnus per supercilia in faciem demittitur.
== Usus coquinarius ==
Dawamesk, fructus conditi in Africa Septentrionali facti, hashish, Prunos dulces, nuces Pistaciae verae, saccharum, aurantiam, cutem Tamarindi indicae, Syzygium aromaticum, at alia condimenta continuerunt, nonnumquam adeo Lyttam vesicatoriam.
Burke, "Finances and the operation of the Athenian democracy in the Lycurgan era", The American Journal of Philology, 2010ː 393-423
Félix Dürrbach, L'orateur Lycurgue : étude historique et littéraire, Lutetiae, 1890
Michele Faraguna, "Atene nell'età di Alessandro: problemi politici, economici, finanziari", Accademia nazionale dei lincei, 1992ː 165-447
Livia De Martinis, "Licurgo fra tradizione e innovazione",  Nuova Secondaria, 2013ː 24-54.
Octupla tria sunt haec:
[1010cccc][0nnnnnnn][0ppppppp]
ubi: 1010 = Poliphonicum Post-Tactum, c = Midi canalis (4 biti), n = nota sonata (7 biti), p = pressura alia (7 biti)
CONTROL CHANGE - (Regiminis Mutatio): Canalis cuiusdam 128 parametra regit.
Ad Lüchow communia Bergen ad Dumme flumen (1589 incolae), Clenze (2446), Küsten (1362), Lemgow (1408), Lübbow (836), Lüchow, oppidum atque sedes administrationis (9401), Luckau (634), Schnega (1354), Trebel (953), Waddeweitz (906), Woltersdorf (939) atque Wustrow, oppidum (2847) pertinent.
Eros
Zeus (Maximum Iovis signum Tarentinum)
Quadrigae Helii in insula Rhodi
Tibicina ebria
Statuae victorum Olympicorum, Seleuci I Nicatoris et Aesopi
Statua Sileni cum Dionyso puero (Musea Vaticana)
Alexander Magnus a nullo artifice effingi voluit nisi Lysippo.
Maceriae (Francogallice Mézières-sur-Couesnon; Gallonice Maézierr; Britonice Magoerioù-ar-C'houenon) est commune ad fluvium Coisnonem 1187 incolarum (anno 2007) praefecturae Illae et Vicinoniae in Franciae occidentalis regione Britannia Minore.
Hodie
Macedonia (regio), regio in Balcania, partes civitatum Macedoniae, Graeciae, Bulgariae et Albaniae comprehendens
Macedonia Septentrionalis, respublica libera, pars olim Iugoslaviae
Macedonia (regio Graeciae), regio in parte septentrionali Graeciae
Historice
Macedonia (regnum), regnum liberum (ca.
Ibi Cato tradit quid agendum sit bono agricolae, qui pater familias appellatur: strenuus colonus ad cultum incumbit praesertim vitis et olivae; in sua potestate opus servorum et vilici habet; quid accidat in fundo quaerit; diligens sacra observat et deos patronos colit, omnia necessaria ad colendum parat; discernit compositiones ut serventur alimenta et rerum medicinae naturalis peritus est.
Opus libros decem continet, qui rationes architecturae disputant:

I Virtutes architecti
II Materiae aedificandi earumque usus
III Templa generatim tractata atque aedes Ionicae
IV Ordines columnarum
V Aedificia publica
VI Domus et villae
VII Supellex
VIII Aedificatio in aqua
IX Horologia
X Tollenes et machinae belli
Vitruvii de architectura fundamenta sunt:

firmitas → aedificium longe durandum est.
] huius Bocrum, huius Meleagrum, huius Arsinoam, huius et Lagi Ptolemaeum quem et Soterem cognominant, huius et Berenicae Ptolemaeum Philadelphum, huius et Arsinoae Ptolemaeum Euergetem, huius et Berenicae Magae Cyrenarum regis filiae Ptolemaeum Philopatorem.
David Rowland Francis (natus in Richmondiae Kentukiae die 1 Octobris 1850; Urbe Sancti Ludovici mortuus die 15 Ianuarii 1927), magister officinarum, fuit rerum politicarum peritus Americanus factionis Democraticae, qui inter alia Civitatum Foederatarum minister negotiorum internorum et ab anno 1889 usque ad annum 1893 Missuriae gubernator fuit.
Anno 1921 Riazanov Institutum Marx-Engels ad studium operas Caroli Marx, et Friderico Engels, inter eas fuit Die deutsche Ideologie et Dialectik der Natur, recensuit, etiam textos Dionysii Dideroti, Ludovici Feuerbach, Hegel studuit, ac praeses eius factus est et anno 1929 socius Academiae Scientiarum Unionis Sovieticae electus est.
David Holmes  (natus in York County Pennsilvaniae die 10 Martii 1769; mortuus  prope Winchester Virginiae die 20 Augusti 1832) fuit rerum politicarum peritus Americanus factionis Democraticae Republicanae, qui inter alia ab anno 1817  usque ad annum 1820 et iterum a die 7 Ianuarii usque ad diem 25 Iulii 1826 Mississippiae gubernator fuit, antea Holmes in Camera Repraesentantum Civitatum Foederatarum populi Virginiae legatus et Misssissippiae territorii gubernator fuerat.
Ceterum verba Satyri hae sunt: "Bacchi," ait, "et Althaeae Thestio natae fuisse Deianiram, huius et Herculis Iove nati Hyllum, huius Cleodaeum, huius Aristomachum, huius Temenum, huius Cisum, huius Maronem, huius Thestium, huius Acoum, huius Aristodamidam, huius Caranum, huius Coenum, huius Tyrimmam, huius Perdiccam, huius Philippum, huius Aëropum, huius Alcetam, huius Amyntam [ ...
方言 (Fāngyán, scilicet "De dialectis"), vel plenius 輶軒使者絕代語釋別國方言 (Yóuxuān Shǐzhě Juédài Yǔshì Biéguó Fāngyán), est glossarium verborum regionum Sericarum ab Yang Xiong confectum, poëta Sinico qui saeculo primo a.C.n.
Dazaifu Temnangū est sanctuarium et templum Sintonianum, quod Dazaifu in loco Ximi Fukuokae patet, ubi Sugawara no Michizane obiit et homines eius memoriam iam venerantur, super eius sepulcrum anno 919 constitutum, sedes principlalis Tenmangū vel Tenjin-sya Iaponiae.
David Leo Lawrence (Pittsburgi natus familia oriunda e Hibernia die 18 Iunii 1889; ibidem mortuus die 21 Novembris 1966), fuit politicorum peritus  Americanus factionis Democraticae, qui inter alia urbis natalis suae praefectus urbis (1946-1959) et ab anno 1959 usque ad annum 1963 Pennsilvaniae gubernator, primus catholicus, fuit.
Consecutus maturitatem inter annos 1989 usque 1995 scholam musicae dicatam nomine Felicis Mendelssohn-Bartholdy frequentabat atque musicae ecclesiasticae apud magistros Ioannes Kästner, Arvidus Gast et Volcer Bräutigam studebat, quod optimo examine conficere ei contigit.
De Alexandri Magni fortuna aut virtute (Graece Περὶ τῆς Ἀλεξάνδρου τύχης ἢ ἀρετῆς), recentius in serie Moralium comprehensa, est collectio duorum opusculorum Plutarchi, quae formam habent orationum de indole ac rebus gestis Alexandri Macedonis.
De Indiae utriusque re naturali et medica libri quatuordecim est opus de re naturali Indiarum orientalium occidentaliumque, id est Asiae Americaeque climatum praesertim tropicalium, anno 1658 divulgatum, editore Gulielmo Pisone, qui magnam partem operis e laboribus collegarum mortuorum Iacobi Bontii et Georgii Marcgravii deduxit.
Davidson Black (natus Toronti, Canada die 25 Iulii 1884; Pecini mortuus 
est die 15 Martii 1934) fuit medicus accurate anatomiae peritus et 
palaeoanthropologus Canadiensis, qui notus est praecipue speciei Sinanthropi pekinensis (haec reliqua hodie ad speciem homum erectum putatur pertinere) 
dentium primae anno 1927 descriptionis gratia.
Dazai Osamu (Iaponice 太宰 治), nomine publico 津島修治 Tsushima Shūji (natus die 19 Iunii 1909; mortuus die 13 Iunii 1948), fuit scriptor Iaponicus, cuius opera ethicam pessimismi contra hypocrises saepe more avant-garde deinde cum comoedia coniungunt, et citationes et cogitationes de Bibliis Sacris amavit.
Cum ex anno 1991 etiam una cum saxophonista Reiko Brockelt nomine JazzDuo Timm/Brockelt conventa musicae habituatae ac iazzicae exornet iunctus cum Frank Nowicky anno 1999 gregem LeipzigBigband condidit interque annos 1999 usque 2006 choro Leipziger Vocalensembles praeerat.
David Rittenhouse Porter (natus in Norristown Pennsilvaniae die 31 Octobris 1788; Harrisburgi Pennsilvaniae mortuus die 6 Augusti 1867) fuit politicorum peritus  Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1839 usque ad annum 1845 Pennsilvaniae gubernator fuit.
DeWitt Clintonius, vel DeWitt Clinton (natus Little Britain in vico die 2 Martii 1769; mortuus Albaniae Novi Eboraci die 11 Februarii 1828), Georgii Clinton Novi Eboraci gubernatoris nepos, fuit ipse politicorum peritus Americanus factionis Democraticae Republicanae, qui Urbis Novi Eboraci praefectus ac bis, ab anno 1817 ad annum 1822 et iterum ab anno 1825 ad annum 1828 Novi Eboraci gubernator fuit.
Pcoet est congeries poematum brevium ut videntur in ineptias conversorum, stilus scribendi haud Anglicae similis; exempli gratia, poema quinquagensimum octavum:

o hawero
rrno pori       od bno
mrmdly is
shig weit yxzaaana y-
po
cgot ghuin,       it 7
shig kulkk
n xprty off wiqap
oegi boyy
Men in Aida est Anglica primi libri Homeri Iliadis translatio homophonica quasi mimicam balneorum scaenam depingens, homoeroticas culturae Graeciae antiquae proprietates attingens.
David Stuart Havard, vulgo communiter Dai Havard (natus in urbe Merthyr Tydfil Glamorganensis comitatus die 7 Februarii 1950), alumnus Universitatis Warwicensis, est rerum politicarum peritus Britannicus factionis Laboris qui a die 7 Iunii 2001 munere populi Merthyr Tydfil et Rhymney in Parlamento Britannico fungitur.
David Ioannes Ibbetson est Britannicus iuris historiaeque iuridicae studiosus, qui ex anno 2000 Regius Professor Iuris Civilis in Universitate Cantabrigiense docet, ubi ab anno 2009 ad annum 2012 praeses Facultatis Iuris et ex anno 2013 praeses Aulae Clarae fuit.
== Quid sibi proposuerit auctor ==
In hoc opere septem libris digesto, quod primum omnium suorum hodie servatorum scripsisse Iosephum constat, simul cum bello quod excidio urbi et templo Hierosolymitanorum fuit dissensiones quoque intestinas bellaque civilia quae Iudaei passi sunt et Vespasianum a militibus imperatorem conclamatum ac mox Romae triumphantem narrabat Iosephus.
== Plura legere si cupis ==
Carolus Darwin Adams,	De periodorum formis et successionbus in Demosthenis oratione Chersonesitica..., Kiliae, 1891
"Speeches VIII and X of the Demosthenic Corpus", Classical Philology, 1938ː 129-144
Paul Cloché,	La politique étrangère d'Athènes de 404 à 338 avant Jésus-Christ, Lutetiae, Félix Alcan, 1934 Recensio critica Auctoris responsum Altera recensio critica
Stephen G.
Venetiis: Tacuino Textus apud Internet Archive alius
1513: Vitruvius iterum et Frontinus a Iocundo revisi repurgatique quantum ex collatione licuit (Florentiae: sumptibus Philippi de Giunta) Textus
1521: Caesar Caesarianus, interpr., Di Lucio Vitruvio Pollione De architectura libri decem, traducti de latino in vulgare, affigurati, commentati, et con mirando ordine insigniti.
David Trimble (natus in Bangor die 15 Octobris 1944; mortuus die 25 Iulii 2022), fuit rerum politicarum peritus Hibernicus factionis Factionis Unionistae et ab anno 2007 Conservativae qui inter alia fuit Hiberniae Septentrionalis minister primus (1998 - 2002) et a die 9 Iunii 1983 usque ad diem 5 Maii 2005 legatus apud Parlamentum Regni Uniti accurate in parlamento munere populi Upper Bann functus est.
In arce incantatos invenit principes, quorum ex digitis anulos detrahit, deinde gladium et panem invenit, quae secum aufert, nec non principissam, virginem pulcherrimam, quae eum osculata "si uno transacto anno redieris" inquit "me uxorem duces et totum regnum accipies." Principem etiam hortatur, ut aquam haurire properet.
Walthall
The Lonedale Operator (1911) cum Blanche Sweet
The Smile of a Child (1911) cum Blanche Sweet
Fighting Blood (1911) cum Blanche Sweet et Lionel Barrymore
Out from the Shadow (1911) cum Blanche Sweet
The Making of a Man (1911) cum Blanche Sweet
Her Awakening (1911) cum Mabel Normet
The Goddess of Sagebrush Gulch (1912) cum Blanche Sweet
Friends (1912) cum Maria Pickford, Henry B.
Walthall, Lionel Barrymore et Harry Carey
An Unseen Enemy (1912) cum Liliana Gish
The New York Hat (1912) cum Maria Pickford, Lionel Barrymore, Mae Marsh et Lilliana Gish
The Musketeers of Pig Alley (1912) cum Lilliana Gish
Drink's Lure (1913)
Oil and Water (1913) cum Blanche Sweet, Henrico B.
(駆け込み訴え, Kakekomi Uttae 1940)
Duellum mulierum (女の決闘, Onna no Kettō 1940)
Minister Minamoto no Sanetomo (右大臣実朝, Udaijinn Sanetomo, 1943)
Tsugaru (津軽, Tsugaru, 1944)
Cista Pandorae (パンドラの箱,Pandora no Hako, 1946)
Viyon no tsuma (ヴィヨンの妻, "Uxor Francisci Villon", 1947)
Sol occidens (斜陽, Shayō, 1947)
Cerasus (桜桃, Outou, 1948)
Non Diutius Humanus (人間失格, Ningen Shikkaku, 1948)
Vale (グッド・バイ, Guddo-bai, 1948) (Incohatus)
David Rendel (natus die 15 Aprilis 1949; mortuus die 16 Maii 2016) fuit rerum politicarum peritus Britannicus factionis Liberalis Democraticae, qui inter alia a die 6 Maii 1993 usque ad diem 5 Maii 2005 legatus apud Parlamentum Britannicum est accurate munere populi  Newbury in Parlamento Britannico functus est.
Rursus renascentiae litterarum tempore fortuna huius libri mira fuitː iam quinto decimo saeculo Georgius Valla eum Latine vertit, deinde editio princeps Graeca anno 1508 apud Aldum Manutium Venetiis in lucem prodiit et sedecimo saeculo commentarii multiplicati sunt Francisci Robortelli, Vincentii Madii,  Petri Victorii, Ludovici Castelvetro...
Versio Slavonica, fortasse decimo saeculo facta, omnium animum ad sese advertit postquam eruditi quidam, A Berendts (1906), mox etiam Robertus Eisler, proximo saeculo coniectaverunt a primigenio textu Aramaico ductam esse eam quia nonnullos locos praebebat qui in versione Graeca desunt.
Vercingetorix se ducem Arvernorum facit, §§ 1–10
Obsessio Avarici, §§ 11–28
Vercingetorix et Aedui Romanis bellum inferunt, §§ 29–56
Labienus in Lutetiam frustra impetum facit, §§ 57–62
Obsessio Alesiae et proelio, §§ 63–90
Liber Hirti octavus dictus:  51–50 (703–704), Ser.
Iosephus tertia persona appellatus saepe in narrationem inducitur, libro tertio cum Galilaeam a Romanis tuebatur atque ab hostibus circumventus mori cum comitibus potius quam vivus capi recusavit atque captivus voluntarius   Vespasiano , qui legionibus Romanis praeerat, somnium narravit, ut vates divinitus monitus, quo imperium Romanorum et orbis terrarum ei praenuntiabat.
Brill, 1972  ISBN 90-04-03502-8
Gottofredus Mader,  Josephus and the politics of historiography  : apologetic and impression management in the Bellum Judaicum, Lugduni Batavorum, Brill, 2000 Recensio critica
Andreas Mosès, 'Enjeux personnels, enjeux collectifs dans la Guerre des Juifs',  Bulletin de l'Association Guillaume Budé, 1986(2) : 186-201
Mladen Popovic, The Jewish revolt against Rome : interdisciplinary perspectives, Lugduni Batavorum : E.J.
Libro quinto cum Iudaei divites antequam ad Romanos transfugerent aureos nummos haurirent ne aut sibi eriperentur aut ipsi pecuniae gratia necarentur, atque postea ventre solvendo reciperarent Arabes quidam in auxiliis Syriacis merentes spe quaestus moti Iudaeos advenientes cultro aperire constituerunt (nec semper aurum inveniebant!).
Gwatkin Jr., "The Legal Arguments in Aischines' against Ktesiphon and Demosthenes' on the Crown", Hesperia: The Journal of the American School of Classical Studies at Athens, 1957ː 129-141
Georgius Hubo, De Demosthenis oratione Ctesiphontea, Gottingae, typis expressit officina Huthiana, 1886
Ernestus Huebenthal,	Quomodo Demosthenes in lite Ctesiphontea de secunda iuris quaestione responderit.
Diagogè, Lutetiae, Vrin, 2018 Recensio critica
"Ce dont Aristote parle et ce dont Aristote ne parle pas dans la Poétique, d’après Diego Lanza" in Diego Lanza, lecteur des oeuvres de l'antiquité, Villeneuve-d'Ascq, Presses universitaires du septentrion, 2018ː 85-108
André Wartelle, Lexique de la "Poétique" d'Aristote, Les Belles Lettres, 1985 Recensio critica Altera recensio critica
Mary-Anne Zagdoun, "Bonheur et fortune dans la Poétique d'Aristote",  Revue des Études Grecques, 2007ː 281-288
Vindobonae, 1990 (Anglice)
Historica et critica
Christine Angelidi, "Designing Receptions in the Palace (De Cerimoniis 2.15)" in Alexander Beihammer, Stavroula Constantinou, Maria Parani, edd., Court Ceremonies and Rituals of Power in Byzantium and the Medieval Mediterranean (Lugduni Batavorum: Brill, 2013) pp.
Aristoteles latinus, XXXIII, De Arte poetica, Guillelmo de Moerbeke interprete, edidit Erse Valgimigli, reviserunt praefatione indicibusque instruxerunt Ætius Franceschini et Laurentius Minio-Paluello, Desclées de Brouwer, 1953 Recensio critica Haec Latina interpretatio tredecimo saeculo facta est.
== Plura legere si cupis ==
Alain Billault,	"La pensée de la forme dans la Poétique d’Aristote", Bulletin de l'Association Guillaume Budé, 2015ː 128-142
Gerald Frank Else, Aristotle's Poetics : the argument, Cantabrigiae, 1957 Nonnullae paginae apud Guglum librorum Recensio critica
Plato and Aristotle on poetry, University of North Carolina press, 1986
Stephen Halliwell, Aristotle's poetics, Duckworth, 1986 Recensio critica
E.
(curator)	Demosthenes' On the crown : rhetorical perspectives, Southern Illinois University Press, 2016 Nonnullae paginae apud Guglum librorum Recensio critica
Laurent Pernot, "Le serment du discours Sur la couronne (Dém., XVIII, 208) dans la critique littéraire et rhétorique de l'Antiquité", Revue des Études Grecques, 2001ː 84-139
Dr.
== Pelliculae selectae ==
The Taming of the Shrew (1908)
Money Mad (1908)
Balked at the Altar (1908)
Romance of a Jewess (1908) cum Florence Lawrence
At the Altar (1909)
Those Awful Hats (1909)
Resurrection (1909)
The Country Doctor (1909) cum Florence Lawrence et Maria Pickford
The House cum Closed Shutters (1910)
In Old California (1910) cum Henry B.
Adeo ut Iosephus non dubitet contendere Deum quem Iudaei Hierosolymis adorant a Romanis in hoc bello stare et impietatem populi sui, qui sanguine civili templum polluerat, per illos hostes punire voluisse : aliquatenus ita traditionem Biblicam prophetarum sequebatur qui negabant Hebraeos vinci posse cum pro eis Deus propugnaret.
Geburtstag von Herbert Hausmaninger (Vienna: Manz, 2016)
‘Authority and Precedent’, in M Godfrey, Law and Authority in British Legal History, (Cambridge: Cambridge University Press, 2016)
Oxford Latin Dictionary of Law [Recensor] 2009
Sir William Jones, Essay on the Law of Bailments [Recensor] 2009
Common Law and Ius Commune (Selden Society) 2001
A Historical Introduction to the Law of Obligations (1999)
The Roman Law Tradition [Recensor] (1994)
Oud (1890–1963), architectus
Gerrit Rietveld (1888–1964), architectus, designator
Kurt Schwitters (1887–1948), pictor, sculptor;
Georgius Vantongerloo (1886–1965), sculptor
Fridericus Vordemberge-Gildewart, pictor
Ioannes Wils (1891–1972), architectus
Circa idem tempus Iosephus in linguam Hebraicam quoque conversus est (quae interpretatio Iosippon appellari solet; e textu Latino facta parum fidelis est adeo ut nonnulli Iosephum non auctorem sed fontem huius libri fuisse aestiment) : ita Iudaeae traditioni restituebatur; hucusque enim a Christianis in primis, Eusebium et Origenem secutis, legebatur laudabaturque.
Dissertatio philologica quam scripsit..., Ienae, 1904
Deborah Kamen, "KINA(I)DOSː a pun in Demosthenes' on the crown?", The Classical Quarterly, 2014ː 405-408
Reinhardus Koch,	Observationes grammaticae in decreta testimonia epistulas leges, quae exstant in Demosthenis orationibus 'Pro corona' et 'In Midiam', Bornae, 1909
Michael S.
== De argumento ==
Orator epistulae Philippi respondet, quocirca de variis rebus per successionem disputatː de pace Philocratis emendanda, de rebus in Thracia et in Chersoneso gestis, de commercii iure, de Pythonis legatione, de captivis, de iniuriis a colonis Atheniensibus Potidaeae acceptis...
== Opera maiora ==
Flor obsequii (道化の華, Douke no Hama, 1935)
Deus Falsus (狂言の神, Kyougen no Kami, 1936)
Ver Fictum (虚構の春, Kyokou no Haru, mythistoria epistularum, 1936)
Seri anni (晩年, Bannen, 1936)
Dux Saeculi Vicensimi (ニ十世紀旗手, Nijyusseiki Kisyu, 1936)
Hominis Privus?
== Editiones ==
Orationes Aeschinis et Demosthenis inter se contrariae a Dionysio Lambino Monstroliensi litterarum Graecarum in schola Parisiensi interprete & doctore Regio in latinum sermonem conversae., Lutetiae, 1565
Collection des Universités de Franceː Georges Mathieu, Plaidoyers politiques.
Multae editiones incunabulae Latinae Iosephi Flavii fuere, nonnullae Italianae et Francicae, atque etiam sedecimo saeculo Tedescae antequam anno 1544 tandem Basileae apud typographos Hieronymum Frobenium et Nicolaum Episcopium editio princeps textus Graeci, ab Arnaldo Arlenio curata, praelis mandaretur.
== Nexus externi ==
Pagina interretalis Davidis Morgan, facweb.furman.edu
Pellicula Morgan docentis, www.youtube.com
Altera pellicula Morgan docentis, www.youtube.com
Laus Morgan, groups.google.com
Obitus a Vivario Novo nuntiatus
Pellicula a sodalibus Academiae Vivarii novi confectam in eius memoriam www.youtube.com
Obitus Hungarice nuntiatus, et laudes
"In Paradisum David Morgan" Laudatio a Ioanne Byrone Kuhner.
Cornelius van Eesteren (1897–1981), architectus
Ioannes Gorin (1899–1981), pictor, sculptor
Robertus van 't Hoff (1887–1979), architectua
Vilmos Huszár (1884–1960), pictor
Fridericus Ioannes Kiesler (1890-1965), architectus, designator theatralis, artifex, sculptor
Antonius Kok (1882–1969), poeta
Bartolomaeus van der Leck (1876–1958), pictor
Petrus Mondrian (1872–1944), pictor, unus e conditoribus De Stijl
Marlow Moss (1889–1958), pictor
J.
Heraclei: Crete University Press, 2001 Recensio critica Nonnullae paginae apud Guglum librorum
Pierre Somville, Essai sur la Poétique d'Aristote, Lutetiae, Vrin, 1975 Recensio critica
Claudio William Veloso, Pourquoi la “Poétique” d’Aristote ?
==
Monette Bohrmann, Flavius Josèphe, les Zélotes et Yavné  : pour une relecture de la Guerre des Juifs, Berne : Peter Lang, 1989
Helgo Lindner, Die Geschichtsauffassung des Flavius Josephus im Bellum Judaicum : Gleichzeitig ein Beitrag zur Quellenfrage.
1502 Arenda, olim designationibus 1938 WB, 1926 CD, 1926 EH, 1929 WY, 1933 US1, 1935 CD, 1937 PD, 1940 ES, 1963 KD, et A906 VF agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
1517 Beograd, olim designationibus 1938 FD, 1931 VF, 1934 JF, 1935 ST, 1942 CD, 1952 JG, 1952 KM1, 1971 VT, et 1978 EW6 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
24 Iunii - Lucretia Borgia, filia cardinalis Rodrigi Borgiae, qui postea papa nomine Alexandro VI creatus est et Vanotiae de Cathaneis; fuit uxor Ioannis Sfortiae domini Pisauri, Adefonsi Aragoniae ducis Vigiliensis (a quo natus est Rodrigus Aragoniae) et Alphonsi Estensis ducis Ferrariae; nata est anno 1480.
=== Saeculo 20 ===
1917 - Georgius Haldas, poeta et scriptor Helveticus († 2010)
1926 - Renatus Goscinny, scriptor Francicus († 1977)
1928 - Lina Wertmüller, moderatrix cinematographica Italica († 2021)
1929 - Iacobus Capuzzi, episcopus Laudensis († 2021)
1933 - Richardus R.
1945 - Pakalitha Mosisili, primus minister Lesothi
1948 - Gulielmus Crystal, histrio Americanus
1953 - Carolus-Henricus Brunner, rerum politicarum peritus Germanicus factionis SPD
1957
Francus Frattini, rerum politicarum peritus Italicus († 2022)
Tad Williams, scriptor Americanus
1958 - Albertus II, princeps Monoeci
1960 - Boris Pistorius, rerum politicarum peritus Germanicus
1963 - Michael Ioannes Foster, rerum politicarum peritus Britannicus factionis Laboris.
=== Saeculo 20 ===
1905 - Takeo Fukuda, primus minister Iaponiae (mortuus anno 1995)
1906 - Maia Melandsø, architecta Norvegica (mortua est anno 1981)
1911 - Anatolius Rybakov, scriptor Sovieticus († 1998)
1919 - Iulius Andreotti, vir publicus Italicus (mortuus anno 2013)
1921 - Marius Pomilio, scriptor et diurnarius Italicus († 1990)
1925 - Misima Iucius, auctor Iaponicus († 1970)
1938 - Morihiro Hosokawa, primus minister Iaponiae annis 1993 ad 1994.
1967 - Radulphus Brauksiepe, vir publicus Germaniscus et sodalis factionis CDU
1974
Jeppe Kofod, rerum politicarum peritus Danicus
Kim Nam-il, pedilusor Coreae Meridionalis
1977
Matthaeus Booth, pedilusor Africae Australis
Naoki Matsuda, pedilusor Iaponicus († 2011)
1981 - Ioannes Polak, pedilusor Cechicus
1991 - Gotoku Sakai, pedilusor Iaponicus
Ernst, chemicus Helveticus, praemio Nobeliano chemiae afectus († 2021)
1945
Gulielmus Wenders, moderator cinematographicus et pellicularum factor Germanicus
Stephanus Martin, actor Americanus
1957
Petrus Costello, vir publicus Australianus factionis Liberalis Australianae
Dani Rodrik, oeconomus Turcicus
1959 - Magicus Johnson, lusor ludi canistri.
6025 Naotosato, olim designationibus 1992 YA3, 1954 SG1, 1965 UO, 1977 BK, 1983 EE1, 1986 TL11, 1987 YS2, 1990 HF2, et 1991 RS29 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
5978 Kaminokuni, olim designationibus 1992 WT, 1951 JD1, 1951 KU, 1964 ET, 1974 FP1, 1977 CW2, 1978 OT, 1982 UZ6, 1982 VB5, 1984 DK3, 1984 JE2, et 1987 AW agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
1953 -
Iosephus Stalin, dictator Unionis Sovieticae (natus 1878)
Sergius Prokof'ev, compositor Russicus Sovieticus (natus 1887)
1966 - Anna Achmatova, poetria Russica Sovieticus (nata 1889)
1969 - Adolphus Blomeyer, vir publicus Theodiscus factionis CDU, natus est anno 1900.
1912 - Ioannes Cage, compositor Americanus († 1992)
1914 - Edmundus Bernacca, meteorologus Italianus († 1993)
1915 - Horatius Sindermann, vir publicus Germanicus († 1990)
1930 - Ken Naganuma, pedilusor Iaponicus († 2008)
1934 - Paulus Iosephus Cordes, cardinalis Germanicus († 2024)
1939 - Clay Regazzoni, clarus autocinetorum ductor Helveticus (mortuus anno 2006)
1940 - Ioannes Carolus Bigazzi, carminum scriptor Italianus († 2012)
1942 - Norbertus Trelle, episcopus (dioecesis Hildesiensis).
=== Saeculo 18 ===
1733 - Christophorus Martinus Wieland, scriptor et editor Germanicus (mortuus anno 1813)
1735 - Ioannes Christianus Bach, compositor Germanicus († 1782)
1771 - Carolus Ludovicus Ioannes Iosephus Laurentius de Austria, dux Tessini, dux militum Austriae et scriptor rerum militarum († 1847)
1774 - Caspar David Friedrich, pictor Germanicus; mortuus anno 1840.
1946 - Fridericus Mercury, cantor et musicus (Queen) († 1991)
1951 - Michael Keaton, histrio Americanus
1955 - Galfridus Hull, linguista, rerum gestarum scriptor et ethnologus Australianus
1965 - Osamu Maeda, pedilusor Iaponicus
1969
Leonardus Nascimento de Araújo, pedilusor Brasiliensis.
Venerabilis Pius XII (nobili genere natus Eugenius Maria Iosephus Ioannes Pacelli, filius Philippi Pacelli, die 2 Martii 1876 Romae; obiit die 9 Octobris 1958), papa Catholicus et episcopus Romanus, Ecclesiae Catholicae praefuit prope viginti annos, a die 2 Martii 1939 usque ad mortem.
Romae Textus
1559 : Conradus Gesnerus, ed.: Ianus Dubravius, De piscinis et piscium qui in eis aluntur naturis libri quinque; Xenocrates, De Alimento ex aquatilibus, cum versione Latina Ioannis Baptista Rasari Textus
1613 : Ulysses Aldrovandus; Ioannes Cornelius Uterverius, Hieronymus Tamburinus, edd., De piscibus libri V, et De cetis lib.
Altos effectus in cogitatione Occidentali habuit Platonismus, Platonicaeque notiones multae ab ecclesia Christiana sumptae sunt, quae formas Platonicas pro cogitationibus Dei habuit, cum Neoplatonismus apud mysticismum Christianum multum in Occidente per Augustinum, Doctorem Ecclesiae, valeret, cuius scripta Christiana ab Enneadibus Plotini magnopere mota sunt, et vicissim fundamenta fuerunt omnis cogitationis Christianitatis Occidentalis.
Pittacus rector urbis  (Graece αἰσυμνήτης, hoc est genus tyranni)) a civibus electus est, et decennium gubernabat,  quo tempore legem versibus fecit, sicut fere "condemnandum est scelus factum ab ebrio cum supplicio duplice quam si ille esset sanus." Alia vox magna eius est: "Quicquid facis, fac bene." Poetae Alcaeo exsuli adversabatur.
In omnibus indicibus continentur:

Alexander Aetolus
Homerus Byzantius
Lycophron (Chalcidensis)
Philicus Cercyrensis
Sositheus
Auctores, qui interdum includuntur: 

Dionysiades Tarsus
Sosiphanes
Euphronius
Aeantides
Saeculo autem XVI in Francia nata est Pleias Francica, quae dicitur.