aimgo/CorpusTrinum huggingface dataset:
Convivium a Lynceo Samio descriptum est; pauca autem huius descriptionis servantur apud Athenaei Deipnosophistas (100e-f; 101e-f):

Λυγκεὺς δ´ ὁ Σάμιος, ὁ Θεοφράστου γνώριμος, καὶ τὴν σὺν ὀπῷ χρῆσιν αὐτῆς οἶδεν.
Secundum hanc Conventionem:

impuberes summum bonum in omnibus actionibus et consiliis, quae eos tangunt, esse debent;
impuberes a pornographia et servitute militari protegi debent;
impubes numquam a suis parentibus separandus est nisi causa specialis adsit, quia familia pueri indolem et ingenium fovet;
cooperatio internationalis impuberes, qui in paupertate vivunt, in omni parte mundi adiuvare debet.
Convivium Marci Antonii novissimum, Alexandriae celebratum die 31 Iulii 30 a.C.n., a Plutarcho in "Vita Marci Antonii" narratur:

Καὶ παρὰ δεῖπνον ὡς λέγεται τοὺς οἰκέτας ἐκέλευεν ἐπεγχεῖν καὶ προθυμότερον εὐωχεῖν αὐτόν· ἄδηλον γὰρ εἰ τοῦτο ποιήσουσιν αὔριον ἢ δεσπόταις ἑτέροις ὑπηρετήσουσιν, αὐτὸς δὲ κείσεται σκελετὸς καὶ τὸ μηδὲν γενόμενος.
Opii mercatura vehementius notata Confoederatio Nationum conventum collegii gentium de opio cievit per Foedus Versaliis, cui legati aderant foedusque pepigerunt harum nationum: Germaniae, Civitatum Foederatarum Americae, Franciae, Regni Uniti, Sinae, Italiae, Iaponiae, Bataviae, Persiae, Lusitaniae, Russiae, Siami.
Cornovii erat antiqua gens Celtica, et Civitas Romana Britannica, quae regiones praesentis Salopiae, et partis Cestriae, et partis Staffordiae, et partis Herefordiae et partis Vigorniae incolebat; finitima australi Dobunni, et occidente Deceangli et Ordovices, et septentrione Brigantes, et oriente Corieltauvi.
Sed iansenismi sectatores iam plures fuerunt et in Belgio bullae approbatio usque annum 1647 prolongata est; in Francia Universitas Parisiensis res XXIV in bullam obiectandas annuntiavit; anno 1642 Arnauld librum praetitulatum De la fréquente communion contra iesuitas edidit necnon apologiam iansenismi anno 1644.
Conventio de statu profugorum est pactio internationalis a Nationibus Unitis facta ad ius asyli profugorum vel hominum extorrium, qui minas vitae vel libertatis pro sua gente, religione, opinione politica, vel attributo ad propriam socios spondendum Genevae die 28 Iulii 1951 decreta et in potentiam die 22 Aprilis 1954 iit.
Corieltauvi, seu Coritani, erat antiqua gens Celtica, et Civitas Romana Britannica, quae regiones praesentis Leicestriae, et Nottinghamiae, et Lincolniae, et Northamptoniae et Warwici incolebat; finitima australi Dobunni et Catuvellauni, et occidente Cornovii, et septentrione Brigantes, et oriente Iceni.
Corilianum (-i, n.) (alia nomina: Corellianum, Coroliani Castrum, deinde Corellianum Hydruntinum) (Italiane: Corigliano d'Otranto) est oppidum Italiae et municipium, circiter 5 920 incolarum, in Apulia regione administrativa, in Provincia Lupiensi et in Sallento historica ac geographica terra situm.
Nomen cormé potionis ex eo factae a Francisco Rabelaeso refertur in narratione nuptiarum regis Anarchi:

Quem Panurgus matrimonio coniunxit cum vetula lanternaria nuptiasque ipse celebravit bonis ovium capitibus, bonis offis porcinis e sinape, bonis frustis ex allio (e quibus quinque scuta plena Pantagrueli misit; qui tam appetitiva aestimavit ut omne comedisset) atque potus piracios et cormaceos.
Ὢν γὰρ φιλοπότης καὶ τὸν τρόπον ἀκόλαστος καὶ βωμολόχους εἶχε περὶ αὑτὸν συχνοὺς καὶ τῶν περὶ τὴν μουσικὴν ὄντων καὶ τῶν τὰ γέλοια λεγόντων.
Itaque hae commutationes quanto summam rerum fabricatarum auxerunt, tanto tempus quo eaedem res fabricabantur diminuerunt, imprimis postquam productio in serie inventa erat, qua varia opera simplicia singulatim cuique opifici assignabantur, ut in serie efficerentur, sine necessitate peritiae diu exercitatae, sumptu producendi ea re diminuto et summa productorum aucta.
τοὺς δὲ φίλους ἐπὶ τούτοις δακρύοντας ὁρῶν, ἔφη μὴ προάξειν ἐπὶ τὴν μάχην, ἐξ ἧς αὑτῷ θάνατον εὐκλεᾶ μᾶλλον ἢ σωτηρίαν ζητεῖν καὶ νίκην.
Cornus florida (synonymum Benthamidia florida ((L.) Spach), est species generis Corni, in America Septentrionali orientali endemica, a Cenomannica meridiana occidentem versus ad Ontarionem meridianam et Kansiam orientalem, et meridiem versus ad Floridam septentrionalem et Texiam occidentalem, et in Illinoesia, grege disiuncto in Mexico orientali, in Nova Legione et Vera Cruce.
Philippus autem statim post partam victoriam immodico gaudio elatusm ebrius ad cadavera veluti comissatum ivit principiumque legis Demosthenis cecinit in pedes digestum, simul mensuram pulsu exprimens: "Demosthenes Demosthenis Paeaniensis censuit." Discussa vero crapula cum magnitudinem superati certaminis secum reputaret, horruit eloquentiam et vim oratoris, qui exigua diei particula id confecisset, ut de regno ac vita discrimen adire ipse coactus esset.
100 a.C.n.; veri similiter Romae mortuus 25 a.C.n.) fuit rerum gestarum scriptor Romanus, Catulli et Ciceronis amicus perquam familiaris; cuius duo opera usque ad hanc nostram pervenerunt aetatem, scilicet Liber de excellentibus ducibus exterarum gentium et Liber de historicis Latinis; in hoc de Attico et Catone maiore scripsit, in illo cum de excellentissimis Graecorum ducibus, tum etiam de regibus Persarum necnon Hamilcare, atque Hannibale Carthaginiensibus.
(Diodorus Siculus, Bibliotheca historica 16.87)
Eorum quae Diodorus de Demade hic dicit comparationem facere oportet cum Philostrati Vita Apollonii (ibi enim non Demades sed Diogenes Philippum reprehendit) et cum verbis Demadis ipsius, qui nec de proelio nec de comissatione refert:

Scripsi et Philippo laudes: non nego.
Quinquagesimo tertio vero libro, postquam de rebus ad Chaeroneam gestis verba fecit, et de legatis qui tum aderant Atheniensium, quos ad convivium rex vocaverat, sic pergit: "Philippus vero, postquam illi e convivio discessissent, protinus meretrices nonnullas arcessivit, et tibicinas vocari iussit et Aristonicum citharoedum et Dorionem tibicinem, reliquosque qui cum eo compotare consueverant.
Hac vero de civitate iam rebus gestis eruditi dubitant, re vera necne exstiterit; namque temporibus antiquis, dum reges Coreanorum Sinicae humanitati studebant, talis iis placuit narratio, quia se cum gente imperatorum Sinarum conecteret; nunc verum ea opinione praevalente, qua populus ab origine suis legibus esse crederetur, saepe ipsi vehementius recusant Coreani, quin gens eorum e Sinica stirpe sit orta.
Sensu latiore cornu res (1.) similes forma, (2.) ex cornu factas significat, sicut 

per metaphoram: alam exercitus, lunam crescentem, ramos fluviales, flexum litoris portum ligulamve facientem, conum galeae in quo cristae positae erant, summum montem, dentes elephantorum, antennam insecti, verrucam capitis, etc.
Corea Kiciana (Coreanice 기자조선 Gija Joseon ; litteris Sinicis 箕子朝鮮) fuit antiqua civitas sui iuris in paeninsula Coreana, secundum Cienum aliosque Sinarum scriptores a Kicio condita, Xam familiae imperatorum Sinarum progenie, cum ea familia Cheo magno rege a succedente familia Cheu victa esset.
Corbère-les-Cabanes (Catalane Corbera de les Cabanes et antique La Cabana) est commune Francicum 1'125 incolarum (anno 2012) praefecturae Pyrenaei Orientalis in regione australi Occitania et Ruscinone (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Nicobule, aut is qui huic libros illos supposuit, ita scribit: "Apud Medium Thessalum cenans Alexander, cum viginti una essent convivae, omnibus propinavit et ab omnibus vicissim propinationes accepit: deinde e convivio discedens paullo post quieti se dedit."
"Liber de morte Alexandri Magni" (Epitome Mettensis) 97-99
Iam non alienum videtur qui fuerint demonstrare, quorum Onesicritus fugiens simultatem mentionem facere noluit.
Coriallum seu Caesaris burgus (Francogallice Cherbourg, ab anno 2008 ritius Cherbourg-Octeville quo anno cum oppido Octeville contributa est, anno 2016 ritissime Cherbourg-en-Cotentin) est urbs 39 003 incolarum (anno 2009) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori sita.
Anno 2010 Turma Internationalis Mediolanensis Scyphum Italicum (praeter Seriem I et Campionatum Europaeum) vicit et contra turmam Romanam priorem Superscypho Italico certavit etsi anno 2009 non turma Romana Scyphum vicit, sed Internationalis ipsa, quare cum secunda turma Seriei I (nempe Romana) certavit.
Athenaeus, Deipnosophistae 434a (fontibus utens Ephippo Olynthio [De morte Alexandri et Hephaestionis], Ephemeridibus, Nicobule)
Bibebat plurimum etiam Proteas Macedo, ut scribit Ephippus in libro De Alexandri et Hephaestionis sepultura, robustoque corpore vitam traduxit, quamvis se strenue in bibendo exercuisset.
Accubuerunt viginti: Perdiccas, Meleager, Python, Leonnatus, Cassander, Peucestas, Ptolemaeus, Lysimachus, Philippus medicus, Nearchus Cres, Stasanor, Heraclides Thrax, [...] Europaeus, Ariston Pharsalius, Philippus mechanicus, Philotas, Menander.
Fuit Perdiccas, Medius, Leonnatus, +erat teon+, Meleagrus, +theoclus+, Asandrus, Philippus, Nearchus, Stasanor, Heraclides Thrax, +polydorus+, Holcias, Menander, [...] Quorum quid ageretur nemo fuit ignarus praeter Eumenem et Perdiccam et Ptolemaeum et Lysimachum et Asandrum et Holciam.
Regio Copriunisana-Crisiensis (alia nomina: Copriunisa et Crisium, Comitatus Copriunisanus-Crisiensis) (Croatice: Koprivničko-križevačka županija) est Regio Croatiae, circiter 115 584 incolarum (ab anno 2011), cuius caput est Copriunisa.
Corneilla-del-Vercol (Catalane Cornellà del Bèrcol) est commune Francicum 2'176 incolarum (anno 2012) praefecturae Pyrenaei Orientalis in regione australi Occitania et Ruscinone (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Postquam igitur tota nocte potasset et per temulentiam graviter esset tumultuatus, ceteris omnibus dimissis discedereque iussis, iam sub auroram ad legatos Atheniensium comissatum perrexit." (Theompompus FGrHist 115 F 236 apud Athenaei Deipnosophistas 435b: versio Latina Dalechampii)
Diodorus Siculus talia:
Convicinum (-i, n.) (seu Villa Comiciana, deinde Barrea Franca ac Barrafranca, olim fortasse Calloniana) (Italiane: Barrafranca; Sicule: Barrafranca) est oppidum Italiae et municipium, circiter 13 050 incolarum, in Regione Sicilia ac in Provincia Regionali Hennensi situm.
Cora potest:

Cora (dea) vel Proserpina (Graece Κόρη), appellatio deae Graecoromanae Persephones vel Proserpinae
Cora (praenomen), praenomen hodiernum
Kore (satelles), satelles Iovis
Cora (Italia) (Italiane: Cori): urbs et municipium Italiae.
Cordus haec dissimilia significat:

Aulus Cremutius Cordus — rerum gestarum scriptor
Euricius Cordus (1486-1535) — medicus herbariusque Germanus
Valerius Cordus (1515-1544) — medicus herbariusque Germanus, filius Euricii
Iunius Cordus aut Aelius Cordus — scriptor ficticius in Historia Augusta
== Selectio oppidorum ==
Inter oppida iuxta mare iacentes enumerare oportet Bude, Boscastle, Tintagel, Port Isaac, Padstow, Newquay, St Agnes, Perranporth, Hayle, villa Sanctae Ivae, St Just in Penwith et Sennen ad oram maritimam septentrionalem; Mousehole, Penzance, Marazion, Perranuthnoe, Porthleven, Lizard Town, Falmuthum, Penryn, Flushing, Mylor, St Mawes, Veryan, Mevagissey, Polruan, Fowey, Polperro, West Looe, East Looe et Saltash ad meridianam.
Hae Praefacio cooperationem internationalem ex Universa Iurum Humanorum Declaratione (Articulo 14) et humanitarismo ad salvationem exsulum et contra discordiam Civitatum, et expressione in Articulo I, quae est "res facta est infra anno 1951" de definitione exsulum, omissa est a Protocollo Anno 1967..
[vide infra]
Athenaeus, Deipnosophistae 537d (fonte utens Nicobule; versio Latina Caroli Mulleri)
Nicobule ait inter cenandum musicos et ludiones omnes oblectare solitos regem, et in novissima cena ipsum Alexandrum episodium aliquod ex Euripidis Andromeda quod memoria tenebat, tragoedorum more declamitavisse, et merum sedulo propinantem ceteros quoque ad bibendum coëgisse.
Adduntur minora St Germans, Callington, Liskeard, Lostwithiel, Tregony, Grampound, Probus, Wadebridge, Camelford, Kilkhampton, Stratton, St Columb Major, Mitchell et vici olim frequentati, hodie modestissimi Cargoll, Goldsithney, Insworke, Lanreath, Lawhitton, Lelant, Menheniot, Methleigh, Paul, Pelynt, Penknight, Sheviock, St Buryan, St Erme, St Newlyn East, St Stephen in Brannel, Summercourt, Trematon, Tywarnhayle, Week St Mary.
== Municipia finitima ==
Arcionis seu Vicus Popilius,
Ariminum,
Castrum Montis Colombi (Italiane: Monte Colombo),
Castrum Sancti Clementis (Italiane: San Clemente),
Domenianus (Italiane: Domagnano) (RSM),
Faetanum (Italiane: Faetano) (RSM),
Misanum.
(Diodorus Siculus, Bibliotheca historica 16.87)
Eorum quae Diodorus de Demade hic dicit comparationem facere oportet cum Philostrati Vita Apollonii (ibi enim non Demades sed Diogenes Philippum reprehendit) et cum verbis Demadis ipsius, qui nec de proelio nec de comissatione refert:
Prima die conventi Warren Christopher, politicus Americanus contra hanc notionem reclamavit dicente "Non permitterre possumus ne relativismus culturalis fiat refugium ultimum repressionis." 
Etiam divisionem inter iura civilia et politica et iura oeconomica, socialia et culturalia negavit quod sententiam Declarationem et propositum Vindobonae ut "omnia iura humana sunt universa, individua, interdependentia et relativa inter ea" parit.
Anno 77 aut 78 Agricolae filiam uxorem duxit
Anno 80 aut 81 quaestor Augusti
Anno 82 tribunus plebis
Anno 83 (?) aedilis
Anno 88 praetor et quindecimvir sacris faciundis
Ab anno 89 usque ad annum 93, actiones in provinciis praestitit (de his rebus incerti sumus)
Anno 97 consul suffectus:
Anno 112 proconsul Asiae
Circa annum 120 mortuus est.
Eisdem annis  Iudas Galilaeus rebellavit, qui  'quartam philosophiam' (nomen a Flavio Iosepho inditum ut usurpemus) docere coepit ː libertatis amore motus nullum dominum nisi Deum  agnoscere patiebatur et ita  praecursor fuit eorum qui postea zelotae appellati sunt ː multi enim eum praedicantem audiebant et sequebantur..
Hac increpationis sollertia motum Philippum usque adeo totum priorem habitum immutavisse, ut non solum abiectis corollis, adiuncta comissationi petulantiae signa procul lacessere iussisset, sed virum etiam, qui liberius ipsum reprehendisset, admiratum captivitate liberatum honorifico deinceps loco apud se habuisset.
Ἐν δὲ τῷ τρίτῃ καὶ πεντηκοστῇ περὶ τῶν ἐν Χαιρωνείᾳ γενομένων εἰπὼν καὶ ὡς ἐπὶ δεῖπνον ἐκάλεσε τοὺς παραγενομένους τῶν Ἀθηναίων πρέσβεις φησίν· «Ὁ δὲ Φίλιππος ἀποχωρησάντων ἐκείνων εὐθέως μετεπέμπετό τινας τῶν ἑταίρων, καλεῖν δ´ ἐκέλευε τὰς αὐλητρίδας καὶ Ἀριστόνικον τὸν κιθαρῳδὸν καὶ Δωρίωνα τὸν αὐλητὴν (435c) καὶ τοὺς ἄλλους τοὺς εἰθισμένους αὐτῷ συμπίνειν· περιήγετο γὰρ πανταχοῦ τοὺς τοιούτους ὁ Φίλιππος καὶ κατασκευασάμενος ἦν ὄργανα πολλὰ συμποσίου καὶ συνουσίας.
Christian Rohr, "Zwischen Bayern und  Byzanz, Zur Missionierung Osteuropas im Früh- und Hochmittelalter" in Das Bild und die Geschichte Osteuropas im Mittelalter (Salzburg, 2003)
Herwig Wolfram, ed., Conversio Bagoariorum et Carantanorum : das Weißbuch der Salzburger Kirche über die erfolgreiche Mission in Karantanien und Pannonien, herausgegeben, übersetzt, kommentiert und um die Epistola Theotmari wie um gesammelte Schriften zum Thema ergänzt.
Praecipue in Aegypto superiore saepe vi incendiisque vexantur: Anno 2000/2001 caedibus in El Kosheh factis 21 Copti et unus Musulmanus interfecti sunt, anno 2002 ob ecclesiae Copticae consecrationem seditiones exortae sunt, anno 2006, cum incursio in ecclesiam facta sit, Alexandriae unus Coptus interfectus, 17 autem sauciati sunt.
Καὶ παρὰ δεῖπνον ὡς λέγεται τοὺς οἰκέτας ἐκέλευεν ἐπεγχεῖν καὶ προθυμότερον εὐωχεῖν αὐτόν· ἄδηλον γὰρ εἰ τοῦτο ποιήσουσιν αὔριον ἢ δεσπόταις ἑτέροις ὑπηρετήσουσιν, αὐτὸς δὲ κείσεται σκελετὸς καὶ τὸ μηδὲν γενόμενος.
Quem Panurgus matrimonio coniunxit cum vetula lanternaria nuptiasque ipse celebravit bonis ovium capitibus, bonis offis porcinis e sinape, bonis frustis ex allio (e quibus quinque scuta plena Pantagrueli misit; qui tam appetitiva aestimavit ut omne comedisset) atque potus piracios et cormaceos.
impuberes summum bonum in omnibus actionibus et consiliis, quae eos tangunt, esse debent;
impuberes a pornographia et servitute militari protegi debent;
impubes numquam a suis parentibus separandus est nisi causa specialis adsit, quia familia pueri indolem et ingenium fovet;
cooperatio internationalis impuberes, qui in paupertate vivunt, in omni parte mundi adiuvare debet.
A bibliography of the printed works of Cornelius Schonaeus Goudanus (Voorthuizen: Florivallis, 2003)
Venne, Hans van de, "Cornelius Schonaeus Goudanus en zijn contacten met het Antwerpse boekbedrijf, inzonderheid de Officina Plantiniana 1568/69-1610", De Gulden Passer 74 (1996), págs.
Cornu Africae (Aethiopice የአፍሪካ ቀንድ; Somalice Geeska Afrika; Arabice القرن الأفريقي‎; Italice Corno d'Africa), etiam Paeninsula Somaliensis appellatum, est extrema Africae Orientalis pars, quae in civitatibus Aethiopia, Dzibuto, Erythraea, et Somalia consistit.
Aliqui autem Christiani evangelici severe monent de symbolo gesto, vel cornus copiae veri, vel similis symboli Italici (cornus formam etiam habens) fertilitatis masculae, et dicunt id re vera esse daemonibus infestum, vel esse infelix vel adeo nefas, quia credunt cornu copiae pro "cornulo" (Anglice: little horn) valere, figura in Bibliis Christianis descripta et pro Antichristo ab eis habita.
(a) Genocidium
(b) Conspiratio ad genocidium perpetrandum
(c) Incitatio directa et publica ad genocidium
(d) Conatus genocidii
(e) Complicitas in genocidio
Conventio statuit haec crimina apud Iudicium inter Civitates (articulo IX) vel Iudicium Internationale Criminale (articulo VI) accusari et iudicari debere.
Παραυτίκα μὲν οὖν ἐπὶ τῇ νίκῃ διὰ τὴν χαρὰν ὁ Φίλιππος ἐξυβρίσας καὶ κωμάσας ἐπὶ τοὺς νεκροὺς μεθύων ᾖδε τὴν ἀρχὴν τοῦ Δημοσθένους ψηφίσματος, πρὸς πόδα διαιρῶν καὶ ὑποκρούων· "Δημοσθένης Δημοσθένους Παιανιεὺς τάδ´ εἶπεν"· ἐκνήψας δὲ καὶ τὸ μέγεθος τοῦ περιστάντος αὐτὸν ἀγῶνος ἐν νῷ λαβών, ἔφριττε τὴν δεινότητα καὶ τὴν δύναμιν τοῦ ῥήτορος, ἐν μέρει μικρῷ μιᾶς ἡμέρας τὸν ὑπὲρ τῆς ἡγεμονίας καὶ τοῦ σώματος ἀναρρῖψαι κίνδυνον ἀναγκασθεὶς ὑπ´ αὐτοῦ.
Aquisgranum venerunt: Alexander I imperator Russiae, Fridericus Gulielmus III rex Borussiae et cum eo Carolus Augustus de Hardenberg cancellarius, Franciscus I imperator Austriae et cum eo Clemens Vencelus Nepomucus Lotharius Metternicus cancellarius, pro Regno Unito Arthurus Wellesley et Robertus Castlereagh atque pro Francia Armandus Emmanuel Plessaeus de Richelieu primus minister Ludovici XVIII regis.
Soundtrack 
anno 2007: High School Musical 2 Soundtrack
anno 2007: Disneymania 5 
anno 2007: Disney Channel Holiday 
anno 2008: High School Musical 3: Senior Year soundtrack
anno 2008: Radio Disney Jams 10
anno 2008: Minutemen Soundtrack
anno 2009: Hannah Montana 3 
anno 2009: Disney Channel Playlist
Ioannes Hathaway Reed (natus in Fort Fairfield die 5 Ianuarii 1921, mortuus Vasingtoniae (D.C.) die 31 Octobris 2012), agricola, fuit rerum politicarum peritus Americanus factionis Republicanae, qui inter alia ab anno 1959 usque ab anno 1967 Cenomannicae gubernator fuit.
Ioannes Raleigh Mott (natus die 25 Maii 1865; mortuus die 31 Ianuarii 1955) fuit clerus  Americanus et praeses YMCA, deinde creator Consilii Oecomenici Ecclesiarum, qui anno 1946 Praemium Nobelianum pacis accepit, ratione conatus ad pacem mundi par?
Ioannes Retcliffe (vere Arminius Goedsche; natus die 12 Februarii 1815 Żmigród in oppido Silesiae Polonicae, mortuus die 8 Novembris 1878 Cieplice Śląskie-Zdrój apud Jelenia Góra in Silesia Inferiore) scriptor et diurnarius Germanus fuit.
Ergo annis insequentibus ad Middleton(en) Warwicensis comitatus paedagogus liberorum Willughbeii operam dedit, e quibus laboribus opuscula lexicographica evenerunt, de verbis proverbiisque Anglicis, de vocabulario Latino et Graeco; narrationem insuper peregrinationis Europaeae anno 1673 divulgavit, enumeratione plantarum observatarum addita.
Ivan Maksymovyč Piddubnyj; natus die 8 Octobris 1871 in vico Bogoduchovka seu Bohoduchivka tunc gubernii Poltavensis Imperii Russici, nunc regionis Circassensi Ucrainae, mortuus die 8 Augusti 1949 in urbe Ejsk territorii Crasnodariani tunc Russicae SFSR Unionis Sovieticae, nunc Foederationis Russicae) erat athleta, luctator clarus Ucrainicus Russicus et Sovieticus.
Ioannes vulgo Johann Schröder (natus die 24 Novembris 1869 Vindobonae, mortuus die 13 Ianuarii 1928 ibidem) diurnarius Austriacus, praeses esperantistarum Theodiscorum in Imperio Austro-Hungarico et membrum in Commissione linguistica (LK) fiebat (quae postea Academia Esperantica nuncuptata est).
Ioannes Petrus Abel-Rémusat (Jean-Pierre Abel-Rémusat et communiter Abel Rémusat; natus Lutetiae die 5 Septembris 1788; ibidem mortuus die 2 Iunii 1832), rerum Sinicarum eruditus, fuit primus professor philologiae Sinicae apud Collegium Franciae et socius Academiae Inscriptionum et Litterarum Humaniorum.
Raius Willughbeiusque iam diu opera profundiora paraverant de systematica animalium plantarumque classificatione:

Nutleae Nigrae a domino Raio ipso die 15 Maii 1704 certior factus sum hos viros generosos ambos, historiam rerum naturalium usque eo valde imperfectam censentes, itinere transmarini non iam facto, inter se consentivisse ut varios viventium tribus in unam methodum cogerent, singularumque specierum descriptiones accuratas e stricta observatione darent.
Ioannes Petrus Altgeld (natus in regione Westerwaldia in Germania die 30 Decembris 1847; mortuus  in Joliet Illinoesia e die 12 Martii 1902), causidicus, fuit rerum politicarum peritus  Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1893 usque ad annum 1897 Illinoesiae gubernator fuit.
In praefatione de his laboribus scripsit:

Manuscripta eius post mortem spectans animalia varia, scilicet aves quadrupeda pisces insecta, in methodum a se inventam iam digesta, descriptiones autem (nisi paucas) nec plenas nec perfectas, sicut ipse voluisset, repperi; id quod ipse adeo recognovit ut moriens mihi an divulganda essent quaerenti se nolle respondisset neque tantum considerabilia censere ut quae editionem meruissent.
Ioannes (Hans) Schlange-Schöningen (natus 17 Novembris 1886 in fundo Schöningen (Pomerania), mortuus 20 Iulii 1960 Aquis Godesbergensibus apud Bonnam) vir publicus Germaniae et sodalis primo Factionis Theodiscae Conservativae, deinde DNVP, postremo Factionis Christianae Agricolarum atque Incolarum Ruris (CNBL), post secundum bellum mundanum finitum autem CDU fuit.
Ioannes Robertus Casaleggio (Mediolani die 14 Augusti 1954 natus; ibidem, iam a mense Aprili anno 2014 cerebri tumore laborans, die 12 Aprilis 2016 mortuus) fuit computator, interretis peritus, officinae magister praetereaque politicus Italianus, qui factione motus politici Quinque Stellarum una cum Iosepho Grillo condidit.
Ivan Aleksandrovič Pyr'ev; natus die 4 [17] Novembris 1901 in vico Kamen'  gubernii Tomensis, qui nunc est urbs Kamen'-na-Obi territiorii Altaici, mortuus die 7 Februarii 1968 Moscuae) fuit moderator et scriptor cinematographicus Sovieticus, conditor et praeses primus Unionis cinematographistarum URSS.
Legatus Factionis Liberalis Democratica (FDP/PLR) in consilio electus est die 15 Iunii 1961, per diem 31 Decembris 1969 se a munere removit, quia non bona valetudine utebatur, quamquam postea senissimus Consiliariorum Foederalium annos prope nonaginta sex natus obiit.
Ioannes Reynolds  (natus in Montgomery County, Pennsilvaniae die 26 Februarii 1788; mortuus in Belleville, Illinoesia die 8 Maii 1865) fuit politicorum peritus  Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1830 usque ad annum 1834 Illinoesiae gubernator fuit.Postea in Camera Repraesentantum Civitatum Foederatarum munere populi primi districti Illioesiae functus est.
Decennia 1960 et 1970 populo gratissimus fuit, sed serie singulorum ictorum ab anno 1964 ad 1968 editorum innotuit, inter quos "Memphis" (carmen Caroli Berry), "Mons Amoris," "Filius Septimus," "Secret Agent Man," "Poor Side of Town" (summa charta in Civitatibus Foederatis), "Baby, I Need Your Lovin'" (iteratio Motown), et "Summer Rain," atque "Where Have All the Flowers Gone?" (carmen Petri Seeger et Iosephi Hickerson).
Duo opera eo attribuuntur:

Practica seu Breviarium sive Aphorismi magni momenti de medicina practica, a Gerardo Cremonensi Latine ante annum 1187 versi
Pandectae sive Aggregator
Liber aggregatus de simplici medicina in codicibus editionibusque "Serapioni iuniori" adscribitur: nihil commune habet cum operibus veris Serapionis.
Ioannes Robertus Vane (natus in Tardebigg comitatus Vigorniensis die 29 Martii 1927; Londinii mortuus die 19 Novembris 2004) fuit biochemicus Britannicus, qui anno 1982 una cum Sune Carolo Bergström et Bengt Ingemar Samuelsson Nobelianum Medicinae Praemium accepit.
Ioannes Sebastianus Bachius, vulgo Johann Sebastian Bach (natus Ysenaci 21 Martii 1685; Lipsiae mortuus die 28 Iulii 1750) fuit compositor, organista, clavicymbalista, violista, violinista Germanicus, cuius diversa opera sacra et saecularia choro, orchestrae, solisque instrumentis composita musicae Barocae traditiones contraxerunt, aevum maturescere adiuvantia.
Ioannes Reuchlin, sive Ioannes Reuchlinus Phorcensis etiam nomine Graecissanti Kapnion vel Capnio notus, natus die 29 Ianuarii 1455 Phorcae in oppido et mortuus die 30 Iunii 1522 Stutgardiae in urbe, fuit humanista Germanicus philologiae Graecae peritus, qui etiam primus non Iudaeus linguam Hebraicam docuit in Universitate Basiliensi ac tetragrammaton, Cabbala Talmudque studuit.
Notae sunt eius pelliculae comoedicae musicales Sponsa pollens («Богатая невеста», anno 1937 creata), Tractoristae («Трактористы», anno 1939), Subulca et pastor («Свинарка и пастух», anno 1941), Cosaci Cubanici («Кубанские казаки», anno 1949) cum Marina Ladynina (tunc uxore moderatoris) primas agenti.
Ioannes Ruysch (Nederlandice Johann Ruijsch, Italice Giovanni Ruisch, natus fortasse Traiecti ad Rhenum circa 1460; mortuus Coloniae Agrippinae, 1533), fuit explorator, cartographus, astronomus, ornator manuscriptorum, et pictor ex Civitatibus Humilibus qui celebrem orbis terrarum tabulam produxit, alteram Novi Mundi imaginem impressam nunc notam.
Ioannes Pavlović (Serbice Јован Павловић (natus in oppido Medinci iuxta Slatinam die 2 Octobris 1936; Zagrabiae mortuus die 3 Aprilis 2014), alumnus Universitatis Belgradensis, fuit ab anno 1982 metropolitanus Zagrebiensis et Aemoniensis orthodoxus Serborum.
Ioannes Paulus Tavares Esperança (Illiabi in oppido Portugalliae die 10 Decembris 1972 natus) est glottologus atque interpres Lusitanus, qui, doctor ab anno 2001 usque ad 2007 apud Universitatem Nationalem Timor Lorosa'e Dilii in capite Timoriae Orientalis sitam, de lingua Tetumica nonnulla opera conscripsit solusque aut cum cooperatoribus in sermonem Tetumicum aut Lusitanum haud pauca scripta convertit.
Ioannes Simon, primus Vicecomes Simon (Mancunii natus die 28 Februarii 1873; Londinii mortuus die 11 Ianuarii 1954) fuit rerum politicarum peritus Britannicus factionis Liberalis qui ab anno 1910 usque ad annum 1918 et iterum ab anno 1922 usque ad annum 1945 legatus apud Parlamentum Britannicum fuit.
Ioannes Renatus Fournier (natus in Riddes Valesiae die 18 Decembris 1957) est rerum politicarum peritus Helveticus factionis Factionis Popularis Christianae Democraticae (CVP/PPD) qui a die 3 Decembris 2007 cantonis Valesiae legatus apud Consilium Civitatum est.
Ioannes Petrus Aurelius Mutti (natus Bergomi die 10 Septembris 1775; mortuus Venetiae die 9 Aprilis 1857), benedictinus, fuit episcopus Italicus, a die 25 Martii 1852 Patriarcha Venetiarum, antea ab anno 1840 dioecesis Veronensis episcopus fuerat.
Ioannes de Ruvere sive Ioannes Roverus seu Iulianus Rovereus (natus in Albissola apud Savonem anno 1457 – mortuus Senae Gallicae die 6 Novembris 1501), filius fratris Sixti papae IV Raphaelis Roverei et Theodorae Manerola, fuit Senogalliae (urbis Marchiae Anconitanae) dominus atque Sorae dux.
Ioannes Anthonius Pople (natus die 31 Octobris 1925; mortuus die 15 Martii 2004) fuit chemicus Britnnicus qui chemiae theoricae cum methodo conputatrali et quanticae peritus Praemium Nobelianum chemiae cum Guartherio Kohn anno 1998 accepit, ratione studii chemiae quanticae.
Ioannes Reid (natus in Bellshill die 8 Maii 1947) est rerum politicarum peritus Britannicus factionis Laboris qui multos annos minister (inter alia negotiorum internorum, defensionis et valetudinis) et a die 11 Iunii 1987 usque ad diem 6 Maii 2010 legatus apud Parlamentum Britannicum fuit.
Ioannes Abraham Ḥasan al-Sinwār (Arabice يحيى إبراهيم حسن السنوار Iaḥiā Ibrāhīm Ḥasan al-Sinwār, natus die 29 Octobris 1962; necatus die 16 Octobris 2024) fuit politicus Palaestiniensis et dux gregis Hamasiani Ismael Haniyyah.
Ioannes Rutschmann (Pulachae natus die 4 Iulii 1947), architectus, est rerum politicarum peritus Helveticus factionis Factionis Popularis Helveticae/Unionis Democraticae Medii qui a die 1 Martii 2004 usque ad annum 2011 cantonis Turici populi munere in Consilio Nationale functus est.
Ioannes Shulze (natus familia antique oriunda e Germania in  Tulpehocken Township Pennsilvaniae die 19 Iulii 1774; mortuus in Lancaster Pennsilvaniae die 18 Novembris 1852), mercator, fuit politicorum peritus Americanus factionis Democratica Republicanae, qui inter alia ab anno 1823 usque ad annum 1829 Pennsilvaniae gubernator fuit.
Ioannes Dominicus Peranus Sosa (natus in oppido Lobos die 8 Octobris 1895; mortuus in Oleis provinciae Bonaëropolitanae die 1 Iulii 1974), dux exercituum et alumnus scholae superioris bellorum, in comitiis creatus Argentinae praeses ter fuit, primum 1945-1952, deinde ab anno 1952 usque ad 1955 cum rerum mutatio a viris militaribus effecta est; denique a mense Septembri 1973 usque ad mortem.
1658—1659
Libellus ignium: Oder Feuer-Buechlein, Darinnen von unterschiedlichen frembden und biß Dato noch gantz unbekandten Feuern gehandelt: Wozu sie dienen und was für unglaubliche Dinge und unaußsprechlicher Nutzen dem Menschlichen Geschlecht dadurch kommen und zu wegen gebracht werden koenne.
== Opera ==
Essai sur la langue et la littérature chinoises, 1811
Dissertatio de glossosemeiotice sive de signis morborum quae e lingua sumuntur, praesertim apud sinenses, 1813 (dissertatio)
Description du royaume de Cambodge par un voyageur chinois qui a visité cette contrée à la fin du XIII siècle, précédée d'une notice chronologique sur ce même pays, extraite des annales de la Chine, 1819 apud Wikisource
"Note sur quelques épithètes descriptives du Bouddha" in Journal des savants (1819) p.
== Editiones commentarii ==
1557 : Warhaftige Historia und Beschreibung eyner Landtschafft der wilden, nacketen, grimmigen menschfresser Leuthen in der Newenwelt America gelegen Textus apud Internet Archive
1592 (Ioannes Adamus Lonicerus, interpr.) : Americae tertia pars memorabilem provinciae Brasiliae historiam continens, Germanico primùm sermone scriptam à Ioanne Stadio, nunc autem Latinitate donatam à Teucrio Annaeo Privato Colchanthe.
Eo novo animo fabulas duas religiosas pepigit, domina de Maintenon, regia amica, instante: Esther (1689) et Athalie (1691), ambis puellis scholae Sancti Cyri dedicatis, quarum prima infirmior, altera vero inter pulcherrima ornamenta theatri Francici numeratur, sed ab aula regia et Iesuitis repudiata est.
5 (1832) apud Wikisource
Foé Koué Ki, ou Relations des royaumes bouddhiques: voyage dans la Tartarie, dans l'Afghanistan et dans l'Inde, exécuté à la fin du IVe siècle par Chy Fa Hian; traduit du chinois et commenté par Abel Rémusat; revu, complété et augmenté d'éclaircissements nouveaux par MM.
Klaproth et Landresse, 1836
"Mémoires sur un voyage dans l'Asie Centrale, dans le pays des Afghans, et des Beloutches, et dans l'Inde, exécuté à la fin du IVe Síècele de notre ère par plusieurs Samanéens de Chine" in Mémoires de l'Institut royal de France, Académie des inscriptions (1838) p.
== Vita ==
Natus die 4 Ianuarii 1914 Pruvini, orbus et patre et ab anno aetatis octavo matre etiam, philosophiae studens, in annis 1930 ad factionem Communistae adhaerit et sub obsidione Germanica ad gregem repugnatorum "Liberatio Meridiani" dictum; ibi pseudonymum habuit Colonel Berthier.
Qui cum seditionem faceret et Leontium magistrum militum, qui contra Illum missus erat et quem ad se transire persuaserat, imperatorem proclamavisset, exercitus Zenonis Theoderico et Iohanne Scytha ducibus seditiosos die 8 Augusti 484 apud Antiochiam vicit et Illum et Leontium in castello Papurio apud Tarso quattuor annos obsedit; postquam castra expugnata sunt, ambo necati sunt.
Nutleae Nigrae a domino Raio ipso die 15 Maii 1704 certior factus sum hos viros generosos ambos, historiam rerum naturalium usque eo valde imperfectam censentes, itinere transmarini non iam facto, inter se consentivisse ut varios viventium tribus in unam methodum cogerent, singularumque specierum descriptiones accuratas e stricta observatione darent.
Stefan Pätzold: Zu seiner Zeit ein Wunderzeichen – Johannes Reuchlin aus Pforzheim, Philologe, Jurist, Humanist und Streiter [1] (PDF)
Johannes Reuchlin – Colloquium radiophonicum cum Georgio Robert
Jutta Duhm-Heitzmann: 29.01.1455 - Geburtstag von Johannes Reuchlin, 2020
De rixis inter Pfefferkorn et Reuchlin, quas Henricus Graetz descripsit
Manuscripta eius post mortem spectans animalia varia, scilicet aves quadrupeda pisces insecta, in methodum a se inventam iam digesta, descriptiones autem (nisi paucas) nec plenas nec perfectas, sicut ipse voluisset, repperi; id quod ipse adeo recognovit ut moriens mihi an divulganda essent quaerenti se nolle respondisset neque tantum considerabilia censere ut quae editionem meruissent.
Sic poëta Florentinus scripsit: "Fingi se Buosum Donati passus, equarum / ut grege de toto reginam acquireret, ausus / testari hunc simulans, simul et tabulis dare normam." In XXX cantu Infernorum, Ioannes Schicchius atque Myrrha, persona mythologica Graeca antiqua, furiose adveniunt apud Dantem, quia rabie inficiuntur, atque impostor Florentinus alchemistam leprosum Capocchium(it) crudeliter adoritur.
Iohannem Fischerius Senior Proctor Universitatis Cantabrigiensis (1492), "Magister Michaelhouse" (1497-1505), Divinitatis Doctor (1501), Universitatis Cantabrigiensis vice cancellarius (1501), Sanctae Theologiae Cantabrigiensis Pro Domina Margareta Lector (1502-1504), Universitatis Cantabrigiensis cancellarius (1504-1535) , confessor Reginae Angliae (1506-1509) erat.
Lutetiae apud Henricum Stephanum (Latine) Editio 1516 Editio bilinguis 1549 Editio cum aliorum adnotationibus 1549 Editio 1552
1530 (editor et interpres) : Veterinariae medicinae libri II
1536 : De natura stirpium libri III (Textus apud Google Books); Editio Basileensis 1537 apud Gallica
Paulus IV
Ioannes Petrus Cassel
Ioannes Petrus Drège
Ioannes Petrus Dürr
Ioannes Petrus Franque
Ioannes Petrus Hebel
Ioannes Petrus Jacobsen
Ioannes Petrus Jeunet
Ioannes Petrus Krafft
Ioannes Petrus Kutwa
Ioannes Petrus Müller
Ioannes Petrus Raffarin
Ioannes Petrus Antonius Tassaert
Ioannes Petrus Vernant
Ioannes Petrus Vieusseux
Juratus honor Potocciorum crucis (Lublini 1722, Fol.)
Vox doloris publici (Cracoviae 1727)
Apex aureus infularum in montibus Leonis eminens crux Geraldorum Nicolai Wyżycki archiepiscopi Leopoliensis ad culmen gloriae accedens (Leopoli 1731)
Magnum opus Ioannis Skórski, quod quindecim annos elaborabat, est Lechus, carmen heroicum libris XII regni aurei et liberi primordia vetustatem fortunamque variam decantans (Leopoli 1745); origines fabulosae Poloniae narrantur.
Gilbertus (Gil(l)ebertus, Gislebertus) Foliot (circa annum 1110 natus, die 18 Februarii 1187 mortuus), Anglo-Normannus baronica stirpe, adulescens iuri canonico Bononiae fortasse studuit, certe monachus Cluniacensis prioris vices Cluniaco postea Abatis villae Pontici tenuit.
Gerrit Berveling (natus die 1 Aprilis 1944 ad Vlaardingen Bataviae) est linguisticae peritus, interpres, sermonis Esperantici fautor Nederlandicus, et redactor rubricae quae nuncupatur Vita spiritalis in periodico Monato (ab anno 1992); similiter satagit rerum ingeniosiarum in periodico quodam litteris dedicato quod Fonto nuncupatur.
Gitta Sereny (nata familia Iudaica oriunda e Hungaria Vindobonae/Austria 13 Martii 1923, mortua 14 Iunii 2012 Cantabrigiae), oeconomiae periti Aloysii de Mises nepos, fuit diurnaria et rerum gestarum scriptrix Hungarica - Britannica, quae praecipue de Holocausto et de contra pueros criminibus sexualibus.
Gesneriaceae (nomen a Ludovico Richard et Antonio Jussieu anno 1816 statutum) sunt familia plantarum florentium ordinis Lamialium quae in 150 generibus et 3200 specierum in tropicis Mundi Veteris et Mundi Novi regionibus endemicis consistit, et in paucis generibus speciebusque in regionibus temperatis.
Gim Ilseong, litteris Coreanis 김일성, Latinis saepius Kim Il-Sung (natus Pyeongyang in urbe die 15 Aprilis 1912, nomine nativo Kim Sŏng-ju; in pago Hyangsan mortuus die 8 Iulii 1994) fuit princeps Coreae Septentrionalis ab anno 1948 usque ad mortem, successore filio Gim Jeong-il, cui succedit filius Gim Jeong-eun.
Gertrudis Baines (nata in vico Shellman Georgiae die 6 Aprilis 1894; mortua Angelopoli die 11 Septembris 2009) fuit mulier Americana quae a die 2 Ianuarii 2009, Lusitana Maria de Jesus obita, usque ad mortem veterrimus homo vivens fuit, cuius aetas pro certa scitur.
Aloisia, vulgo Luigina, Lollobrigida, nomine artis Gina Lollobrigida appellata (pronuntiatus Italianus: [ˈdʒiːna ˌlɔlloˈbriːdʒida]; nata  Sublaci die 4 Iulii 1927; mortua Romae die 16 Ianuarii 2023), fuit actrix et sculptrix Italica.
Giulio Cesare in Egitto ('Iulius Caesar in Aegypto') magis notus simpliciter ut Giulio Cesare, est opera seria a Georgio Friderico Handelio composita secundum Nicolai Francisci Haym libellum, qui materiam ex Iacobi Francisci Bussani eiusdem tituli libello, anno 1677 Venetiae scripto, repetit.
Sola glaciaria continentalia exstantia in Antarctica et Groenlandia inveniuntur; nihilominus, Ultimo Maximo Glaciali temporis glacialis recentissimi, Glaciarium Continentale Laurentidum multum Americae Septentrionalis, glaciarium continentale Weichselianum Europam Septentrionalem, et Glaciarium Continentale Patagonianum australes Americae Australis regiones texerunt.
Gim Jeong-il (Coreane 김정일, litteris Latinis saepe Kim Jong-il); natus die 16 Februarii 1941; infarctu cordis mortuus die 17 Decembris 2011) praefuit Conventui Defensionis Nationalis Coreano, et fuit Supremus Exercitus Populi Coreani Imperator, Generalis Factionis Operarum Coreanarum Scriba (factionis regentis post 1948), et a morte (anno 1994) patris, Gim Il-Seong, qui communisticam condidit civitatem, de facto dux Reipublicae Populi Democraticae Coreae.
Adepta est nomisma aeneum in Certamine Europaeo Iudonis Monti Pessulani anno 2014 habito, aureum apud Grand Slam Bakuense anno 2016, victricem nomismate argenteo in Certamine Asiatico ornatam Ma Yingnan Sinensem in certamine semifinali superans, et in finali duodecimam totius orbis Odettam Giuffrida Italicam.
Gerty Theresa Cori (Pragae nata Gerty Theresa Radnitz die 15 Augusti 1896 - Sancti Ludovici, Missuria mortua die 26 Octobris 1957) fuit biochemica Austro- Americana, qui anno 1947 una cum Carolus Cori, cui anno 1920 nupserat, et anno 1947 Bernardo Alberto Houssay Nobelianum Medicinae Praemium accepit ratione studii glucosi ex glandula pituitaria.
Gilbertus Lee O’Daniel (Mellittae Ohii natus familia oriunda ex Hibernia die 11 Martii 1890; Dallasii mortuus die 11 Maii 1969) fuit mercator, magister officinarum, et politicorum peritus Americanus factionis Democraticae, qui ab anno 1939 usque ad annum 1941 Texiae gubernator meruit.
Hac in pellicula agunt inter alios:

Elizabeth Taylor: Leslie Lynnton
Rock Hudson: Jordan „Bick“ Benedict
Iacobus Dean: Jett Rink (Iacobi Dean ultima pellicula quia paulo post in autocineti sinistru casu mortuus est)
Carroll Baker: Luz Benedict II
Ioanna Withers: Vashti Snythe
Dennis Hopper: Jordan Benedict III
Mercedes McCambridge: Luz Benedict
Chill Wills: patruus Bawley Benedict
Earl Holliman: Bob Dace
Rod Taylor: Sir David Karfrey
In pellicula, quae mulieris, quae mariti adulterium detegit, res gestas enarrat, agunt clari histriones :

Iulia Masina: Giulietta Boldrini
Alexandra Milo: Suzy/Iris/Fanny
Marius Pisu: Giorgio
Valentina Cortese: Valentina
Valeska Gert: Pijma
Iosephus Ludovicus de Vilallonga: Giorgio socius
Fridericus de Ledebur: medium
Catharina Boratto: Giulietta mater
Lou Gilbert: avus
Ludovica Della Noce: Adele
Silvana Jachino: Dolores
Milena Vukotic: Elisabetta, serva
Fridericus Williams: politiae miles
Gijsbert van Tienhoven (natus in de Werken die 12 Februarii 1841; mortuus in Bentvelt die 10 Octobris 1914), politicorum peritus, fuit Amstelodami praefectus urbis ab anno 1880 usque ad annum 1891 et postea usque ad annum 1894 Nederlandiae primus minister.
Gilbertus Carlton Walker (natus in South Gibson Pennsilvaniae die 1 Augusti 1833; Urbe Novo Eboraco mortuus die 11 Maii 1885), causidicus, fuit rerum politicarum peritus Americanus factionis Republicanae, qui inter alia ab anno 1869 usque ad annum 1874 Virginiae gubernator fuit.
Giottus Bondonis, simpliciter dictus Giottus, Joctus, et Gioctus (Italiane: Giotto), (natus anno 1266 aut 1267 in Vespignano prope Viculum in Mucello apud Florentiam – mortuus est Florentiae die 8 Ianuarii 1337 ) fuit clarissimus pictor et architectus Italicus.
Ghalib (Urduice غالب), natus Mirza Asadullah Beg Khan (Urduice مرزا اسد اللہ بیگ خان; Kala Mahal in urbe Agrae Indiae die 27 Decembris 1797; mortuus Gali Qasim Jaan in urbe Ballimaran, Chandni Chowk, nunc Ghalib ki Haveli Dellii Indiae 15 Februarii 1869) fuit praestans poeta Urduicus et Persicus per ultima imperii Mogolici decennia.
Ad partes meridionales et occidentales Sabrina flumen, comitatu toto transcurso, in manicam Bristoliensem defluit; ibi igitur portus reperiuntur, et praecipue urbs Bristolium, interdum a geographos in Somersetia comprehensum, interdum in Glocestria, sed comitatum sollemnem et administrativum in se constituens.
At postquam Cestius seditionis opprimendae causa Iudaeam cum exercitu ingressus  a Hierosolymitanis magno dedecore fugatus est, ne ipse supplicio adficeretur Florum apud Neronem incusare decrevit, de cuius iudicio nihil accepimus : nam ab anno 66 de Gessio Floro in fontibus siletur.
Gisela Ory (Belnae nata die 30 Aprilis 1956), est rerum politicarum perita Helvetica factionis Socialistica Helvetiae (SP/PS), quae a die 1 Decembris 2003 usque ad diem 20 Septembris 2009 cantonis Novicastri legata apud Consilium Civitatum fuit.
Gifford Pinchot (natus in Simsbury die 11 Augusti 1865; Urbe Novo Eboraco mortuus  die 4 Octobris 1946) fuit politicorum peritus  Americanus factionis Democraticae, qui inter alia bis Pennsilvaniae gubernator accurate ab anno 1923 usque ad annum 1927 et iterum ab anno 1931 usque ad annum 1935 fuit.
Duo typi glandularum sudoriferarum notae sunt:

Glandulae sudoriferae eccrinae — pleraeque glandularum sudoriferarum sunt eccrinae
Glandulae sudoriferae apocrinae — locatae in axillis et circum ani
Glandulae ceruminosae auris, glandulae mammariae mammae, glandulae ciliares conjunctivales palpebrae sunt glandulae apocrinae.
Secundum Relationem Internationalem de Libertate Religiosa anni 2008 (Anglice;  International Religious Freedom Report 2008), quamquam Gibutenses Musulmani legale ius sui convertendi in aliam fidem aut nubendi extra Religionem Islamicam habent, "conversi forsitan negativos societales, tribales et familiares animos contra suam decisionem oppetunt" et crebro coactionem ad redeundum in Religionem Islamicam oppetunt.
Mense Martio 1795 in parlamentum revocati sunt pauci Girumnenses adhuc viventes, inter quos Ioannes Dionysius Lanjuinais, Iacobus Defermon, Ludovicus Gustavus Doulcet de Pontécoulant, Petrus Florentinus Louvet, Isnard et Larivière restaurationem regiam levem foventes.
In Glocestria "administrativa" hodierna manent Glevum (sedes gubernii); oppida clariora Cheltenham, Ciricestria, Stroud, Theoci Curia; portus minusculos Sharpness et Newnham; oppida modesta Coleford, Cinderford, Lydney, Mitcheldean, Newent, Winchcombe, Chipping Campden, Moreton-in-Marsh, Stow-on-the-Wold, Northleach, Lechlade, Fairford, Tetbury, Painswick, Minchinhampton, Nailsworth, Stonehouse, Dursley, Berkeley, Wotton-under-Edge, Wickwar; oppida parviora fere trecenta.
Glemona (-ae, f.) (alia nomina: Clemona, Cremone Castrum, Emona Claudia) (Italiane: Gemona del Friuli; Foroiuliensice: Glemone) est Urbs Italiae et municipium, circiter 11 100 incolarum, in Regione Foro Iulii-Venetia Iulia et in Provincia Utinensi situm.
Postea Lutetiae decollati sunt adhuc Coustard, Manuel, Cussy, Noël, Kersaint, Rabaut Saint-Etienne, Bernard et Mazuyer, Burdigalae Grangeneuve, Guadet, Barbaroux et Salles, Brives domini Lidon et Chambon, Petrocorii Valady, Rupellae  Dèchezeau.
Gibba (-ae, f.) (alia nomina: Giba, Oppidum Gibaris) (Italiane: Giba; Sardice: Giba / Gibba) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Sardinia, in Provincia Carboniensi-Ecclesiensi ac in Agro Sulcitano-Ecclesiensi historica ac geographica terra, situm.
Encolpii et Ascylti de Gitone rixant (6-11); Giton mox in episodio pervigilii Priapi videtur (16-26); postea Encolpio sequitur ad cenam Trimalchionis (26-78) "qui libentissime servi officium agit"; ab Ascylto abreptus est (79-82) rursusque repertus, et de eo Encolpius et Eumolpus rixant (91-99); iter cum Encolpio in navigio Lichae et Tryphaenae facit usque ad navem a tempestate eversam (100-115).
Girardus Puella, Francogallice Gérard la Pucelle (natus anno circiter 1117, fortasse in Anglia; mortuus die 13 Ianuarii 1184) fuit eruditus iuris canonici, magister apud universitatem Parisiensem et episcopus Coventrensis (praecessore Ricardo Peche, successore Hugone Nonant).
Gertrudis de Helfta, saepe et Gertrudis Magna, die 6 Ianuarii 1256 Islebiae nata et 17 Novembris 1301 vel 1302 ibidem mortua, fuit monacha Cisterciensis Germanica et scriptrix mystica Latina; sancta Ecclesiae Catholicae est, cuius memoria die 16 Septembris colitur.
Glandulae discernuntur ut sequitur:

Glandulae endocrinae, quae fluida in sanguinem effundunt, exempli gratia:
Hypophysis vel Glandula pituitaria
Epiphysis vel Glandula pinealis
Glandula thyreoidea
Glandulae parathyreoideae
Glandula adrenalis vel suprarenalis
Insulae pancreaticae
Glandulae exocrineae, quae fluidum in ductum aut in exteriorem corporis effundunt, exempli gratia:
Glandulae salivariae;
Glandulae mammariae;
Glandulae sudoriparae;
Glandulae veneficae.
Gerstheim est commune Francicum 3'297 incolarum (anno 2013) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
ab partu ad 6 menses natum: die 110 µg,
infantes ab 7 mensibus nati ad 12 menses: die 130 µg,
pueri ab 1 anno nati ad 7 annos: die 90 µg,
pueri ab 8 annis nati ad 12 annos: die 120 µg,
adulescentes ab 13 annis nati ad 18 annos: die 150 µg,
adulti ab 18 annis nati: die 150 µg,
in graviditate: die 220 µg,
in lactatione: die 290 µg.
Cum non pauca (ut frumentorum, leguminum, holerum, fructuum, lactis productaque sui, carnium, fluminis piscium) iodo careant - plerisque non plus quam 6µg/100 g insunt, in plurimis civitatibus iodum sali comerciali (circiter 2 000 µg/100g) addatur; fons principalis hodierna nutrimen cum sale est.
Narrat ipsa de munere suo, de metu, de duritie officii sui, de omnibus quae passa est per hos 57 dies (a die 13mo mensis Maii ad diem 19mum mensis Iulii 1992) antequam illae duplices neces in iudices Siculos Ioannem Falcone necnon Paulum Borsellino perpetrarentur.
Gingsheim est commune 310 incolarum (anno 1999) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
Nocte inter diem 30 et 31 Octobris domini Gensonné, Brissot, Vergniaud, Fonfrède, Ducos, Lacaze, Lasource, Valazé, Fauchet, Sillery, Carra, Duperret, Duchâtel, Lehardy, Gardien, Boileau, Beauvais, Vigée, Duprat, Mainville et Antiboul ad poenam capitalem condamnati sunt.
Sed systema oeconomicum globalizationis, inter alia, Argentaria Mundana, Grex Octo Civitatum et Forum Mundi Oeconomicum, accusatur saepe quod discrimen rediti, paupertatem et laborem impuberum, destructionem naturae (qualis pollutio) et iuris opis naturalis aggravaret, notabiliter in civitatibus provectibilibus vel diversitatem culturae violaret in modo liberatione oeconomica capitalismi et collocationis pecuniae.
Secundum anni 2005 Consociationis Mundialis Sanitatis aestimationem, circiter 93,1% Gibutensium feminarum et puellarum mutilationem genitalem femineam passae sunt quae prae-maritalis consuetudo praesertim in Boreorientali Africa et Orientis Proximi partibus endemica est et cuius ultimae origines in Aegyptum Antiquam regrediuntur.