aimgo/CorpusTrinum huggingface dataset:
=== Saeculo 19 ===
1802 - Ioannes Heliade Rădulescu, scriptor etiam rerum gestarum, poeta, philologus, diurnarius et rerum politicarum peritus Dacoromanus (mortuus anno 1872)
1822 - Henricus Schliemann, archaeologus Germanicus († 1890
1832
Gustavus Doré, pictor (praecipue pro libris) et sculptor [(† 1883).
Sharp, geneticus et biologiae molecularis peritus Americanus, praemio Nobeliano medicinae affectus
1947 - David Blunkett, rerum politicarum peritus Britannicus factionis Laboris
1955 - Samuel Simon, scriptor et productor Americanus (mortuus anno 2015)
1960 - Stephanus Vai, musicus Americanus
1984 - Romanus Hubník, pedilusor Cechicus
1985 - Sebastianus Larsson, pedilusor Suecicus
=== Saeculo 19 ===
1832 - Ieremia Bentham, philosophus et iuris consultus Anglicus (natus anno 1748)
1861 - Camillus Cavour, vir publicus Italicus (natus anno 1810)
1878 - Achilles Baraguey d’Hilliers, dux militum Francicus (natus anno 1795)
1891 - Iohannes A.
=== Saeculo 19 ===
1811 - Henricus Liddell, eruditus Britannicus († 1898)
1833 - Iacobus Ewell Brown Stuart, dux militum Americanus († 1864)
1837 - Ioannes Bovio, rerum politicarum peritus Italianus factionis Republicanae Italianae († 1903)
1852 - Basilius Safonov, compositor Russicus (mortuus anno 1918)
1861 - Nicolaus Zieliński, chemicus Russicus et Sovieticus (mortuus 1953)
1887 - Iosephus Frings, archiepiscopus Coloniensis et cardinalis (mortuus 1978)
1892 - Gulielmus P.
=== Saeculo 20 ===
1916 - Odilon Redon, pictor Francicus (natus anno 1840)
1937 - Carolus Eugenius Restrepo, praeses Columbiae (natus anno 1867)
1955 - Gulielmus Hellpach, vir publicus Germaniae et sodalis factionis DDP (natus anno 1877)
1959 - Georgius Grosz, pictor, graphicus et auctor satyrae Germanicus (natus anno 1893).
=== Saeculo 20 ===
1909 - Augustus Mau, archaeologus Germanicus (natus anno 1840)
1918 - Ernestus Neumann, pathologus et haematologus Germanicus (* 1834)
1939 - Myron Cristea, patriarcha eclesiae et vir publicus Romaniae (* 1868)
1945 - Venceslaus Šiškov, scriptor Russicus Sovieticus (natus 1873)
1950 - Albertus Lebrun, praeses Franciae (* 1871)
1964 - Paulus, rex Graecorum (* 1901)
1973 - Pearl S.
=== Saeculo 19 ===
1808 - Fridericus VII, rex Daniae (mortuus anno 1863)
1820 - Ioanna Maria Lind, cantrix Suecica (mortua anno 1887)
1831 - Richardus Dedekind, mathematicus Germanicus (mortuus anno 1916)
1872 - Carolus Gustavus Ekman, primus minister Sueciae (mortuus anno 1945)
1874 - Franciscus G.
1961 - Georgius Clooney, histrio Americanus
1962 - Thomas Brake, rerum politicarum peritus Britannicus factionis Liberalis Democraticae
1973 - Patricius Döring, vir publicus Germanicus et sodalis factionis FDP
1977 - Nozomi Hiroyama, pedilusor Iaponicus
1987 - Mun Guniong, actrix Coreana
1990 - Masato Kudo, pedilusor Iaponicus
1992 - Takashi Usami, pedilusor Iaponicus
=== Saeculo 20 ===
1908 - Amyntor Fanfani, primus minister Italiae († 1999)
1911 - Ronaldus Reagan, praeses Civitatum Foederatarum Americae († 2004)
1912 - Eva Braun, Adolfi Hitler uxor († 1945)
1917 - Zsa Zsa Gabor, actrix Hungaro-Americana († 2016)
1929
Petrus Brice, histrio Francicus († 2015)
Valentinus Janin, historicus et archaeologus Sovieticus et Russicus († 2020)
1931 - Ricardus Jamin Vidal, cardinalis Philippinus; mortuus est anno 2017.
1915 - Franciscus Iosephus Strauß, praeses ministrorum Bavariae (mortuus anno 1988)
1925 - Andreas Camilleri, scriptor Italicus (mortuus anno 2019)
1926 - Nicolaus Amsbergensis, maritus Beatricis reginae et princeps Nederlandiae (mortuus anno 2002)
1930 - Salvator De Giorgi, cardinalis Italicus.
=== Saeculo 21 ===
2002 - Nicolaus Amsbergensis, maritus Beatricis reginae et princeps Nederlandiae (natus anno 1926)
2004 - Verissimus Correia Seabra, miles et breviter praeses Guineae Bissaviensis, a militibus seditiosis necatus (natus anno 1947)
2009 - Wernerus Maihofer, vir publicus Germaniae (natus anno 1918)
2012 - Chadli Bendjedid, praeses Algerii (natus anno 1929)
2014 - Inguarus Mitoraj, sculptor Polonicus (natus anno 1944).
Afanasij Afanas'evič Fet; natus in villa Novosëlki districtus Mscenscensis gubernii Orelensis die 23 Novembris [5 Decembris] 1820, mortuus Moscuae die 21 Novembris [3 Decembris] 1892), qui ad annum 1834 et ab anno 1873 officiale Šenšin (Russice Шеншин) nominabatur, fuit poeta lyricus Russicus atque interpres (qui, inter alia, opera nonnulla Catulli, Goethe, Horatii, Iuvenalis, Ovidii, Schopenhauer, Vergilii in Russicum vertit).
Hoc in dialogo, multae personae, celebrantes Romae festos dies quondam Parilia vocatos, permultas res disserunt: luxurias, victus, nexus amatorum, musicam, facetias, philologiam Graecam, sed praesertim illi quibus Athenaeus scripsit Deipnosophistae disserunt cibum, vinum, convivia.
Sensu iam artiore, vocabulum atonalitas musicam aliquando describit quae nec tonalis nec serialis est, praecipue ante excogitationem musicae tonorum duodecim Scholae Vindobonensis Alterius, imprimis compositorum Albani Berg, Arnoldi Schoenberg, et Antonii Webern (Lansky, Perle, et Headlam 2001).
Brill 
 Personal Styles in Greek Sculpture, Cambridge, England: Cambridge University Press, 1996, ISBN 978-0-521-65738-9 
Palaima, Thomas (2004), Trzaskoma, Stephen, ed., Anthology of Classical Myth: Primary Sources in Translation, Hackett 
Penglase, Charles (1994), Greek Myths and Mesopotamia: Parallels and Influence in the Homeric Hymns and Hesiod, New York City, New York: Routledge, ISBN 978-0-415-15706-3 
Phinney, Edward, Jr.
Quanti eum fecerit Lipsius, liquet tum ex Saturnalium librorum praefatione ipsi inscripta, tum ex epistolis 18 & 63 Epistolarum Selectarum Centuriae primae

Verum Byzantio reversus Isabellam Austriam Carolo IX Regi nuptui datam in Franciam duxit, aulae eius praefectus, et post Rudolphi legatus, ad quem durante ea legatione epistolas suas scripsit quae in medio prolatae sunt anno 1740.
Eine Studie uber Pallas Athene, Turici: Rhein Verlag 
Kinsley, David (1989), The Goddesses' Mirror: Visions of the Divine from East and West, Albaniae Novi Eboraci: New York State University Press, ISBN 978-0-88706-836-2 
Kugelmann, Robert (1983), The Windows of Soul: Psychological Physiology of the Human Eye and Primary Glaucoma, Plainsboro Novae Caesareae: Associated University Presses, ISBN 978-0-8387-5035-3 
L.
Athenagoras (natus die 25 Martii 1886 Tsaraplanae [Τσαραπλανά], Epirus; mortuus die 7 Iulii 1972 Constantinopoli, natus Aristokles Spyrou [Αριστοκλής Σπύρου]) erat Patriarcha Oecumenicus Constantinopolitanus ab anno 1948 usque ad annum 1972.
Plurimas quoque antiquas inscriptiones e Graecia Asiaque illi debent antiquitatis cultores, quas viris doctis communicavit, ut Ancyranam Andreae Schotto contubernali suo, pluresque alias tum Graecas tum Latinas Iusto Lipsio, per quem insertae sunt veterum Romanorum inscriptionibus, a Smetio et Grutero promulgatis.
Verum cum ille, qua erat animi constantia et magnitudine, quereretur vim sibi fieri, et contra ius gentium praedam de legato agi, neque Rothomagensis Praefecti iussu (ut iactabant praedones) sed rapinae causa scrinia sua auferri, territi et sibi male conscii milites eum diluculo in integrum restituunt, protinusque diffugiunt.
"Audita tremendi" (sive plenius "Auditá tremendi severitate iudicii quod super terram Jerusalem divina manus exercuit ...") incipit bulla a papa Gregorio VIII die 29 Octobris 1187 emissa qua novam expeditionem sacram compellavit; ante paucos dies nuntia recepta erant de clade ad cornua Hattin a Saladino inflicta et de periculo Regni Hierosolymitani.
Praefecto vero Rothomagensi factum excusanti et vindictam promittenti, respondit sese magis animi quietem quam iniuriae vindictam expetere, Et cum lethalem sibi morbum praesagiret, in vicinas aedes lectissimae feminae Toparchae Maillocensis ad fanum Domini Germani deferri se iubet, ibique undecimo post die, anno 1592, 28 Octobris, fatis concessit.
Atax (Francogallice Aude) est amnis Franciae qui ex Pyrenaeo Monte demissus in Les Angles oritur, regionem Occitaniam et Ruscinonem adluit et post praefecturas Pyrenaeum Orientalem, Arigiam, Atacem Araurimque praeterlapsus esse ostium Fleury et Vendres inter invenit quo atque ad Mare Mediterraneum influit.
In hac pellicula a Laurentio Tirard ducta hi histriones agunt:

Gerardus Depardieu: Obelix
Eduardus Baer: Asterix
Catharina Deneuve: Angliae regina
Vincentius Lacoste: Grautvornix
Gulielmus Gallienne: Teefax
Fabricius Luchini: Iulius Caesar
Valeria Lemercier: domina Macintosh
Carola Lebon: Ophelia
Ioannes Rochefort: Lucius Fouinus
Geradus Jugnot: capitanus
Daniel Boon: Têtedepiaf
Deversorium thermarum (vide imaginem nostram), a Chambert praefecturae architecto designatum, his verbis Francogallicis anno 1851 describitur:

A droite, en entrant dans le bâtiment de l'hôtel par l'escalier de l'avenue, se trouvent un grand salon de réunion, une salle de musique et de billard; du côté gauche s'étend le salon de la table d'hôte ...
Atollum Carteretianum sive Insulae Carteretianae, etiam atollum vel insulae Tulun vel Kilinailau, sunt insulae in Provincia Salomonis Septentrionali Papuae Novae Guineae, 86 km (53 milia passuum) ad boreorientalem Bougainville Insulae in Pacifico Australi sitae.
== Bibliographia ==
Editiones fontium
George Dennis, interpr., "Rule of Athanasios the Athonite for the Lavra Monastery"; "Typikon of Emperor John Tzimiskes"; "Typikon of Athanasios the Athonite for the Lavra Monastery"; "Testament of Athanasios the Athonite for the Lavra Monastery"; "Typikon of Emperor Constantine IX Monomachos" in John Thomas, Angela Constantinides Hero, edd., Byzantine Monastic Foundation Documents (Vasingtoniae: Dumbarton Oaks, 2000.
Genera attritus haec sunt:

attritus adhaesivus, cum particulae superficierum inter se contingentium conglutinantur vel condensantur
attritus abrasivus, cum particulae frictrices superficiebus inter se contingentibus interiacent
attritus maculosus, cum superficies oxidatione corrumpitur
attritus erosivus
fractura superficiei.
Atalanta seu Atalante haec dissimilia significat:

Atalanta (mythologia): virgo cum Artemide coniuncta in mythologia Graeca
Atalanta (Phthiotis): urbs in Phthiotide Graeciae
Atalante (Aeschylus): fabula Aeschylea deperdita
Atalanta BC: turma pediludi urbis Bergomi
36 Atalante: asteroides,
Atalantë: nomen (in lingua Quenya) regionis Numenor in legendario Tolkien,
Mediae Athenae, regio commercialis, Ομόνοια, Πλάκα, Στάδιο
Regiones meridionales a Novo Mundo ("Νέος Κόσμος") auspicantes
Regiones ad eurum spectantes (Αστεροσκοπείο, Πετράλωνα et Θησείο)
Regiones occidentales (Κολωνός, Ακαδημία Πλάτωνος et Σεπόλια)
Regiones boreales superiores
Regiones boreales inferiores (Πατήσια et Κυψέλη)
Regiones orientales (Αμπελόκηποι, Ερυθρός Σταυρός, Πολύγωνο aliaeque).
Aliae vocabuli definitiones sunt "scopulus anularis qui lacunam circumplectitur in quo adsunt nulla promontoria nisi scopuli et minimae insulae detritu scopuloso compositae" (McNeil 1954:396) et "morphologice stricto sensu, anularis sicut redimiculum scopulus qui lacunam mediam circumplectitur" (Fairbridge 1950:341).
Aquis thermarum saeculo XIX medio analysatis, e fonte balneorum praebebantur magnesiae chloridi 0.008 gr, calcis carbonati 0.200 g, magnesiae carbonati 0.010 g, calcis sulphati 1.117 g, magnesiae sulphati 0.4496 g, ferri oxidi 0.003 g, manganesi oxidi 0.008 g, natri silicati 0.020 g, acidi carbonici 0.079 g, gasis azoti 96.50 g, gasis oxygeni 1.50 g, gasis acidi carbonici 2.0 g per litrum.
(2001), A Narratological Commentary on the Odyssey, Cantabrigiae: Cambridge University Press, ISBN 978-0-521-46844-2 
Edmunds, Lowell (1990), Approaches to Greek Myth, Baltimorae: The Johns Hopkins University Press, ISBN 978-0-8018-3864-4 
Friedman, Sarah (2005), Bryn Mawr College Off the Record, College Prowler, ISBN 978-1-59658-018-3 
Fritze, Ronald H.
Gallagher, Ann-Marie (2005), The Wicca Bible: The Definitive Guide to Magic and the Craft, Novi Eboraci: Sterling Publishing Company, ISBN 978-1-4027-3008-5 
Garland, Robert (2008), Ancient Greece: Everyday Life in the Birthplace of Western Civilization, Novi Eboraci: Sterling, ISBN 978-1-4549-0908-8 
Goldhill, S.
Memorandus est Descensio Internationalis Saliae (Asturice; Descensu Internacional del Seya et Hispanice et Euvenavice; Descenso Internacional del Sella), primo die Saturni Augusti post diem secundum eiusdem mensis inter Rotundas (Asturice; Les Arriondes et Hispanice ac Euvenavice; Arriondas) et Ripam Saliae celebrata cum cursu 20 chiliometra longo, festum utilitatis periegeticae internationalis (Hispanice; interés turístico internacional) declaratum.
Numerosae societates pugnant pro tutela absoluta linguae asturianae, e.g: Contio pro Defensione Linguae Asturianae (Asturice Xunta pola defensa de la llingua asturiana), Concilium Apertum pro Tutela (Asturice Conceyu Abiertu pola oficialidá) aut Unitas (Asturice Unidá).
Athenae est

Athenae, urbs Graeciae
Historia Athenarum (de antiqua eiusdem urbis historia)
Athenae (demus), Athenarum municipium
Athenae (nomarchia Atticae), pristina nomarchia Atticae, cuius caput fuit urbs Athenae, ab anno 2011 in quattuor unitates regionales (Athenae Mediae, Athenae Septentrionales, Athenae Meridianae, Athenae Occidentales) divisa.
(2002), Engaging Symbols: Gender, Politics, and Public Art in Fifteenth-century Florence, Portu Novo Connecticutae: Yale University Press, ISBN 978-0-300-09212-7 
Robertson, Noel (1992), Festivals and Legends: The Formation of Greek Cities in the Light of Public Ritual, Toronti: University of Toronto Press 
Roman, Luke; Roman, Monica (2010), Encyclopedia of Greek and Roman Mythology, Novi Eboraci: Infobase Publishing, ISBN 978-0-8160-7242-2 
Ruck, Carl A.
(Aprilis 1977), "The Judgement of Paris", Greece & Rome (Cambridge, England: Cambridge University Press) 24 (1):  31–39 
Wolkstein, Diane; Kramer, Samuel Noah (1983), Inanna: Queen of Heaven and Earth: Her Stories and Hymns from Sumer, Novi Eboraci: Harper&Row Publishers, ISBN 978-0-06-090854-6 
Yasumura, Noriko (2013), Challenges to the Power of Zeus in Early Greek Poetry, A&C Black, ISBN 9781472519672
Atropateni (Atropatenice Azərbaycanlılar ; Türklər  aut Azərbaycan türkləri) sunt gens hominum qui imprimis Atropatenam, Iraniam (provincias Atropatenem Occidentalem et Orientalem, Ardebiliam et Casbinum), Georgiam, et Daghestaniam (in Russia) incolunt.
(2007), The Persistence of Allegory: Drama and Neoclassicism from Shakespeare to Wagner, Philadelphiae: University of Penssylvania Press, ISBN 978-0-8122-3966-9 
Bull, Malcolm (2005), The Mirror of the Gods: How Renaissance Artists Rediscovered the Pagan Gods, Oxoniae: Oxford University Press, ISBN 978-0-19-521923-4 
Burgess, Jonathan S.
Augia Dives sive Augia Maior sive Auwa siv Augea sive Richenavia sive Reichenavia sive Sinlazesouwa sive Sintleones Awa sive Sinethlauzowa sive Sintlezzesowa sive Sintlozisaugia sive Sinthlesaugi (Theodisce Reichenau) est vicus et commune Badense-Virtembergense 5'086 incolarum (anno 2012) Lacui Bodamico adiacens.
Aubure (Germanice Altweier) est commune Francicum 355 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
194, ISBN 9780807845554 
Jenkyns, Richard (2016), Classical Literature: An Epic Journey from Homer to Virgil and Beyond, Novi Eboraci: Basic Books, A Member of the Perseus Books Group, ISBN 978-0-465-09797-5 
Johrens, Gerhard (1981), Der Athenahymnus des Ailios Aristeides, Bonnae: Habelt, pp.
Auenheim (antique Augenheim) est commune Francicum 913 incolarum (anno 2013) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Hibernica societas aëronautica Ryanair volatus in Aëroportum Santanderiensem ex Aëroportu Francofurtensi Hagenensi (Theodisce; Flughafen Frankfurt-Hahn), Liverpolio, Eblana, Aëroportu Stanstedensi Londinensi (Anglice; London Stansted Airport) et Aëroportu Romae Ciampinensi (Italice; Aeroporto di Roma-Ciampino) moderatur.
Maio 2011, Praeses Gubernationis Asturiarum Franciscus Álvarez Cascos Fori Asturiarum (Hispanice et Euvenavice Foro Asturias ; Asturice Foru Asturies) erat, cui successit Xaverius Fernández Fernández Foederationis Socialisticae Asturianae (Hispanice, Euvenavice, Asturice Federación Socialista Asturiana).
Postridie, 9 Ianuarii, Casparus Barlaeus (van Baerle), philosophiae doctor, item orationem commendatoriam habuit inscriptam "Mercator sapiens sive Oratio de conjungendis mercaturae et philosophiae studiis." His eruditis Martinus Hortensius (1605–1639) magister mathematicae anno 1634 adiectus est.
Augia est nomen quattuor monasteriorum:

Augia Dives sive Augia Maior (Theodisce Reichenau), abbatia in Augia insula sita, anno 1803 suppressa
Augia Maior sive Augia Brigantina sive - pleno titulo - Abbatia territorialis Beatae Mariae Virginis de Maris Stella et de Augia Maiore (Theodisce Mehrerau), abbatia Cisterciensis in Cisarulana Lacu Bodamico adiacens
Augia Minor (Theodisce Weißenau, olim Minderau), monasterium Praemonstratense prope Ravensburg, anno 1803 suppressum.
Etiam inveniuntur Consaeptum Naturale Redes (Hispanice, Asturice, et Euvenavice Parque Natural de Redes), saxorum calcis, Centroriente; Consaeptum Naturale Albinae-Mensa (Hispanice et Euvenavice Parque Natural de Las Ubiñas-La Mesa, Asturice Parque Natural de Les Ubiñes-La Mesa), Oveti Meridie; et Consaeptum Naturale Summetum (Hispanice et Euvenavice Parque Natural de Somiedo, Asturice Parque Natural de Somiedu) Oriente.
Ars Romanica multo praesens est quia tota regio viis Iacobeis transiebatur, ubi excellunt monasterium Sancti Petri Villae Novae (Hispanice; Monasterio de San Pedro de Villanueva,' Asturice; Monesteriu de San Pedro de Villanueva et Euvenavice; Mosteiro de San Pedro de Vilanova), prope Canĭcas Onneses et Sanctae Mariae Iunci (Hispanice, Asturice et Euvenavice; Santa María del Junco), Ripa Saliae.
Obequitat in sinistro latere Pontifex (quem Leonis Medicei vultu pictor repraesentavit), eumque circumstant Patres Purpurati; ferus autem rex, ferrea stipatus ala, deterrent caelestes enses, quas Urbis tutores Beati distringunt ita metuendi, ut tot victorem gentium iamiam ex equo deiiciant.
438–452, ISBN 9783774918504 
Jost, Madeleine (1996), "Arcadian cults and myths", in Hornblower, Simon, Oxford Classical Dictionary, Oxoniae: Oxford University Press 
Kerényi, Karl (1951), The Gods of the Greeks, Londinii: Thames and Hudson, ISBN 978-0-500-27048-6 
Kerényi, Karl (1952), Die Jungfrau und Mutter der griechischen Religion.
Aufidena est:

Aufidena seu Aufidena Nova: Urbs Italiae et Municipium in Provincia Aquilana et in Aprutio Regione,
Castrum Sangri (seu Castrum Sari, Castrum Caracinorum: Urbs Italiae et Municipium in Provincia Aquilana et in Aprutio Regione,
Civitella Aufidenas (seu Civitella Aufidenensis):
Urbs antiqua in Italia: vide Aufidena (urbs antiqua).
Cum suis paucis alcoholis gradibus, inter quattuor et sex, sicera peregrinationes congressionesque animavit animatque et adhuc in chigribus (Asturice, Hispanice et Euvenavice; chigres) ac espichis (Asturice; espiches et Hispanice ac Euvenavice; espichas) irrecusabile typicae Asturiarum potionis munus suscipit.
Atrium Carceri, propositorum sicut Lull et Lustmord simile, synthesizatoribus, effectibus sonicis, selectionibus ex pelliculis et anime, ac sonis clavilis aliorumque instrumentorum utitur ad creandos rhythmos tardos, melodias amaras, texturasque multiplices in argumentis vastitatis, solitudinis (vel etiam cohibitionis solae), et tabis circumiectorum plerumque conditas.
Respectu viarum autocineticarum sunt tres axes traditionales communicationis in Asturiis quos antiquae viae nationales supponebant; axis litoralis, N-632 e Luarca (Hispanice et Euvenavice; Luarca et Asturice; Ḷḷuarca) in Ripam Saliae; N-634 per Libuncam, Spīnam (Hispanice, Asturice et Euvenavice; La Espina), Ripam Saliae ac Uncariam (Hispanice; Unquera) et axis per Gigiam, Ovetum ac Mediam Planitiem, N-630.
Atropatene haec significare potest:

Atropatene, regio historica in parte septentrionali Iraniae
Atropatene Occidentalis, provincia Iraniae
Atropatene Orientalis, provincia Iraniae
Ardebilia, provincia Iraniae
Atropatene antiqua, regio antiqua in parte septentrionali Iraniae
Atropatene(en), provincia Imperii Safavidarum in parte septentrionali Iraniae
Atropatene, res publica hodierna Caucasi
Secundum Statutum, institutiva Principatus Asturiarum organa sunt tria: Iuncta Generalis (Hispanice; Junta General, Asturice; Xunta Xeneral, et Euvenavice: Xunta Xeral), Consilium Gubernationis (Hispanice; Consejo de Gobierno, Asturice; Conseyu de Gobiernu, et Euvenavice: Consello de Goberno) et Praeses (Hispanice, Asturice et Euvenavice: Presidente).
Atrophaneura aidoneus (Doubleday, 1845)
Atrophaneura dixoni (Grose-Smith, 1900)
Atrophaneura horishana (Matsumura, 1910)
Atrophaneura kuehni (Honrath, 1886)
Atrophaneura luchti (Gray, 1852)
Atrophaneura nox (Swainson, 1822)
Atrophaneura priapus (Boisduval, 1836)
Atrophaneura semperi (C.
Exempli gratia, Ioannes Cabeljauw (1600–1652) suscepit anno 1640 cathedram iurisprudentiae et anno 1660 praesides Athenaei Gerardum Blasium (1625–1682) adicere potuerunt, qui scientias medicas referens iniit lectiones in Nosocomio Sancti Petri (Sint Pietersgasthuis), hodie "Binnengasthuis" nuncupato.
Hoc cum eventu initium habet Hebdomas Internationalis Piraguismi Asturiarum (Asturice; Selmana Internacional de Piragüismu n'Asturies, Hispanice ac Euvenavice; Semana Internacional del Piragüismo en Asturias), quae desinit cum Descensione Internationali Carum (Asturice; Descensu Internacional del Cares et Hispanice et Euvenavice; Descenso Internacional del Cares).
Herodotus saevissimos mores Astyagi tribuebat qui filium Harpagi, illius ministri cui infantem exponendum mandaverat, disiectum et coctum patri ad cenam adposuit postquam Cyrus decem annos natus adhuc vivere cognitus est et somniorum interpretes quorum fide praedictionem expletam esse crediderat suppliciis atrocibus adfecit tum cum Cyrum exercitum Persarum adversus se ducere nuntiatum est.
=== Novae Aetatis ===
Nicolaus Copernicus 1473-1543
Petrus Apianus 1495-1567
Erasmus Reinhold 1511-1553
Iordanus Brunus Nolanus 1548-1600
Thomas Diggeseus 1546-1595
Tycho Brahe 1546-1601
Petrus Plancius 1552-1622
Thomas Harriotus 1560-1621
Christianus Severinus Longomontanus 1562-1647
Galilaeus Galilaei 1564-1642
Iohannes Keplerus 1571-1630
Iohannes seu Ioannes Bayer 1572-1625 (gen.
Post perturbationes inter aurigas sicut signa vialia commutata aut oleum in via efunditum Asterix et Obelix Marcomannos etiam apud curriculum interentes cum senatore corrupto colludere animadvertunt, ita ad villam senatoris curriculum instituentis properant, ubi iste orgia gerit cum Caligario auriga acclamato a Romanis, qui personam gerit tamquam semper facit et cum socie Caligarii, qui per totum curriculum pro Caligario tantum habenas tenente curat.
Iam omnes ad destinatum currunt et Caligarius prior est, quia Asterix et Obelix frustra eum antecedere temptant, cum Caligarius currum subito in salebram vehit et in curru omnino deleto Caligarius furentissimus personam exuit et omnes non iam ad faciem Caligarii in villa senatoris, at ad faciem Caesaris spectant.
Variae nationales societates aëronauticae etiam Asturias Matrito, Barcinoni, Bruxellis, Lutetiae et Hispali inter alias conectunt, quae sunt:
Iberia
Vueling
Asturiae Orientales etiam faciliter accessibilis est ex Aëroportu Santanderiensi (Hispanice; Aeropuerto de Santander).
Novus trames televisificus Televisión del Principado de Asturias Hispanice et Televisión del Principáu d'Asturies Asturice, sive TPA nuncupatur quae iuxta cum Radio del Principado de Asturias Hispanice sive Radio del Principáu d'Asturies Asturice sive RPA Radiotelevisión del Principado de Asturias Hispanice sive Radiotelevisión del Principáu d'Asturies sive RTPA format.
Apud Asturianum litus inveniuntur actae Silentii (Hispanice Playa del Silencio et Euvenavice Praia do Silencio, Asturice El Gavieru), vicus Coticularium (Hispanice et Euvenavice Cudillero, Asturice Cuideiru) et actae circum Planas (Hispanice, Euvenavice et Asturice Llanes), sicut Barrum (Hispanice, Euvenavice et Asturice Barro) atque Torimbia (Hispanice, Euvenavice et Asturice Torimbia).
Novus cuniculus per Montem Cantabricum, Varians Paliarum (Hispanice; Variante de Pajares, Asturice et Euvenavice; Variante de Payares), in praesenti adhuc aedificatur, quae itineris tempus e Matrito in Asturias ex quinque horis solum in tres reducet, dum fit ferrivia ut adveniant tramina AVE proximo in futuro.
Asturiae stationem hiemalem et montanam Vallem Grandem et Paliares (Asturice ac Euvenavice; Valgrande-Payares et Hispanice; Valgrande-Pajares) habent, quae est una e primis stationibus nartatoriis Hispanicis, anno 1954 inaugurata, et quae 21,5 chiliometra itinerum narticorum possidet plus septem chiliometra cursus campestris nartatorii.
Hadrianus Dupagne opera musiva in piscina fecit, Marcellus Caron opera vitrea, Ferdinandus Steven imagines, Edgarus Scauflaire effigies vitreas, Augustus Mambour et Robertus Crommelynck opera tectoria duo, Augustus Donnay et Edmundus Delsa artificia varia alia, Oscar Berchmans opus musivum alterum.
Disportivus eventus popularissimus et in Asturiis et reliqua in Hispania est
Descensio Internationalis Saliae (Asturice; Descensu Internacional del Seya et Hispanice et Euvenavice; Descenso Internacional del Sella), piraguismi probatio cum variarum nationum participibus et quotannis in finali fluminis Saliae tractu, inter Rotundas (Asturice; Les Arriondes et Hispanice ac Euvenavice; Arriondas) et Ripam Saliae, primo die Saturni e decennio 194 habita.
== Genera ==
Astromesites Fisher, 1913
Astropecten Gray, 1840
Astropectinides Verrill, 1914
Bathybiaster Danielssen & Koren, 1883
Betelgeusia Blake & Reid, 1998
Blakiaster Perrier, 1881
Bollonaster McKnight, 1977
Bunodaster Verrill, 1909
Craspidaster Sladen, 1889
Ctenophoraster Fisher, 1906
Ctenopleura Fisher, 1913
Dipsacaster Alcock, 1893
Dytaster Sladen, 1889
Koremaster Fisher, 1913
Leptychaster E.A.
Sunt numerosae peregrinationes (Hispanice; romerías et Euvenavice; romaría sive romaxe), Asturice fiestes de prau sive folixes nuncupatae quia, ob magnam viculorum quantitatem iuxta cum naturae characteribus, pleraeque peregrinationes in pratis fiebant, et, quamquam earum numerus deminuit et earum loca bituminata sunt, adhuc sunt ratio ut eae visitentur.
=== Moderni ===
Augustus Ferdinandus Moebius 1790-1868
Ioannes Franciscus Encke 1791-1865
Fridericus Georgius Wilhelmus Struve 1793-1864
Ioannes Henricus Maedler 1794-1874
Petrus Andreas Hansen 1795-1874
Adolphus Quetelet 1796-1874
Gulielmus Beer 1797-1850
Maximilianus Weisse 1798-1863
Fridericus Guilelmus Augustus Argelander (gen.
In museo conservantur 50 000 fere rerum, inter quas aera Romana antiqua, Graeca, et Aegyptia; picturae ex aetatibus Renascentiae, Aetatis Barocae, et Impressionistae Francicae et Americanae; fictilia elegantia Francica saeculi duodevicensimi (inter quae res Misniae et Separae); scaenae Scholae Fluminis Hudsoniani; prima vestimenta et ornamenta Americana; prima ars et artefacta historica Afroamericana; et plus.
Scholae secundariae publicae sunt Athenaeum Regale Athense (Athénée Royal d'Ath), Institutum Technicum Communitatis Francicae Renatae Joffroy (Institut Technique de la Communauté française Renée Joffroy) et Institutum Provinciale Educationis Secundariae (Institut Provincial d'Enseignement Secondaire – acronymo IPES).
Atrophaneura aristolochiae (Fabricius, 1775)
Atrophaneura antiphus (Fabricius, 1793)
Atrophaneura atropos (Staudinger, 1888)
Atrophaneura hector (Linnaeus, 1758)
Atrophaneura jophon (Gray, [1853])
Atrophaneura kotzebuea (Eschscholtz, 1821)
Atrophaneura leytensis (Murayama, 1978)
Atrophaneura liris (Godart, 1819)
Atrophaneura mariae (Semper, 1878)
Atrophaneura oreon (Doherty, 1891)
Atrophaneura pandiyana (Moore, 1881)
Atrophaneura phlegon (C.
Asturiae locuples legatum artificiosum possident e quo excellit architectura autochthonica Praeromanica sive Ars Asturiana cum monumentis inter quae eminent Sancta Maria in Naurancio (Hispanice, Asturice et Euvenavice; Santa María del Naranco) et Sanctus Michael de Lillo (Hispanice ac Euvenavice; San Miguel de Lillo et Asturice; Samiguel de Lliño) Oveti.
259 (Theodisce)
George Dennis, interpr., "Rule of Athanasios the Athonite for the Lavra Monastery"; "Typikon of Athanasios the Athonite for the Lavra Monastery"; "Testament of Athanasios the Athonite for the Lavra Monastery" in John Thomas, Angela Constantinides Hero, edd., Byzantine Monastic Foundation Documents (Vasingtoniae: Dumbarton Oaks, 2000.
Atherinomorus aetholepis Seishi Kimura, Iwatsuki & Yoshino, 2002
Atherinomorus balabacensis (Seale, 1910)
Atherinomorus capricornensis (Woodland, 1961)
Atherinomorus duodecimalis (Valenciennes, 1835)
Atherinomorus endrachtensis (Quoy & Gaimard, 1825)
Atherinomorus insularum (D.
Bayeri)
Simon Marius Guntzenhusanus 1573-1624
Vendelinus 1580-1667
Iohannes Bainbridgius 1582-1643
Iohannes Fabricius Phrysius 1587-1615
Petrus Gassendus 1592-1655
Ioannes Baptista Ricciolus 1598-1671
Iacobus Bartschius ca.
Clark, 1963
Mimastrella Fisher, 1916
Patagiaster Fisher, 1906
Persephonaster Wood-Mason & Alcock, 1891
Plutonaster Sladen, 1889
Proserpinaster Fell, 1963
Psilaster Sladen, 1885
Tethyaster Sladen, 1889
Thrissacanthias Fisher, 1910
Tritonaster Fisher, 1906
Trophodiscus Fisher, 1917
Orientali in cordillera, Consaeptum Nationale Montis Auseba (Hispanice Picos de Europa, Asturice et Euvenavice Picos d'Europa) altissima et spectacularissima Asturiarum cacumina continet, cum maxima altitudine cacuminis Turris Cirretensis (Hispanice Torre de Cerredo, Asturice Torrecerréu, et Euvenavice Torrecerredo), 2648 metra alti.
Athenae, urbs Graeciae
Historia Athenarum (de antiqua eiusdem urbis historia)
Athenae (demus), Athenarum municipium
Athenae (nomarchia Atticae), pristina nomarchia Atticae, cuius caput fuit urbs Athenae, ab anno 2011 in quattuor unitates regionales (Athenae Mediae, Athenae Septentrionales, Athenae Meridianae, Athenae Occidentales) divisa.
== Municipia finitima ==
Albetum (Italiane: Alvito),
Bellus Mons Castellum (Italiane: Belmonte Castello),
Casale Atticum (Italiane: Casalattico),
Castrum Caselverii (Italiane: Casalvieri),
Gallinarium (Italiane: Gallinaro),
Piceniscum vel Pilzeniscum (Italiane: Picinisco),
Tyrella (Italiane: Terelle),
Villa Latina (olim Agno, gen.
Raghavan, New Era in the Indian Polity, A Study of Atal Bihari Vajpayee and the BJP (1996)
Randeep Ramesh, "Atal Bihari Vajpayee obituary" in The Guardian (17 Augusti 2018)
Chandrika Prasad Sharma, Poet politician Atal Bihari Vajpayee: A biography (1998)
Sita Ram Sharma, Prime Minister Atal Behari Vajpayee: Commitment to power (1998)
Darshan Singh, Atal Behari Vajpayee: The arch of India (2001)
C.P.
Augia Dives sive Augia Maior (Theodisce Reichenau), abbatia in Augia insula sita, anno 1803 suppressa
Augia Maior sive Augia Brigantina sive - pleno titulo - Abbatia territorialis Beatae Mariae Virginis de Maris Stella et de Augia Maiore (Theodisce Mehrerau), abbatia Cisterciensis in Cisarulana Lacu Bodamico adiacens
Augia Minor (Theodisce Weißenau, olim Minderau), monasterium Praemonstratense prope Ravensburg, anno 1803 suppressum.
Hi axes mutati sunt decennii 200 et saeculo XXI primi decennii operibus sic ut omnes viae nationalis tractus e autovia Hispanica (Hispanice; autovía) in autoviam (Hispanice; autopista) transeunt et eis additus est novus axis Autoviam Fossoriam (Hispanice ac Asturice; Autovía Minera et Euvenavice; Autovía Mineira) constituens.
Atrophaneura adamsoni (Grose-Smith, 1886)
Atrophaneura alcinous (Klug, 1836)
Atrophaneura crassipes (Oberthür, 1893)
Atrophaneura dasarada (Moore, 1857)
Atrophaneura hedistus (Jordan, 1928)
Atrophaneura impediens (Rothschild, 1895)
Atrophaneura laos Riley & Godfrey, 1921
Atrophaneura latreillei (Donovan, 1826)
Atrophaneura mencius (C.
Andreas Ianuarii filius Wyszyński (Russice: Андрей Януарьевич Вышинский, Andrej Januar'evič Vyšinskij; natus in Odessa die 28 Novembris 1883 secundum calendarium Iulianum - die 10 Decembris 1883 secundum Gregorianum – mortuus est die 22 Novembris 1954 Urbe Novo Eboraco) fuit, Stalin duce, Unionis Sovietica Civitatis Causidicus Generalis inter aetatem quae dicitur terroris (1936- 1938) et ab anno 1949 usque ad annum 1953 negotiorum externorum minister.
Pluribus archaeologicis investigationibus in Mesopotamia (Larsa, Tello...) operam deditː quam ob experientiam cum statua in Tell Hariri anno 1933 forte inventa est Museum Luparense Andream Parrot eo misit (tum enim Societas Nationum regionis illius administrationem Franciae mandaverat) qui mox ibi situm antiquae Mari recognovit.
In primum matrimonium duxit Gertrudem de Merania, e qua tres filios et duae filias genuit:

Anna Maria (1203–1221), ab anno 1221 nupta Ioanni Aseno II, Tzar Bulgariae
Bela IV, rex Hungariae  (1206 – 1270)
Elisabetha, sancta (1207-1231), nupta Ludovico IV., Langravio Thuringiae
Colomanus, dux Slavoniae, postea et Ruthenorum rex, i.e.
Andrej Dmitrievič Dement'ev; Tueriae natus die 16 Iulii 1928, Moscuae mortuus die 26 Iunii 2018) fuit poeta Sovieticus et Russicus, inter alia ut auctor textuum carminum notus, Praemio Publico URSS (anno 1985) nonnullisque aliis signis laudis ornatus.
1286-1308), qui in matrimonium duxit Irenam Chumnaenam Nicephori Chumni filiam
Theodorus I Montisferrati (1291-1338)
Demetrius Palaeologus, despota, pater Irenae Palaeologinae
Simonis Palaeologina (1294-after 1336), quae nupsit Stephano Milutin regi Serbiae
Filias nothas duas vel plures genuit:
Irene, quae nupsit Ioanni II Ducae Thessaliae despotae
Maria, quae nupsit Tuctai Ordae Aureae, deinde fortasse successori Özbeg
Andreas Nelsons (natus Rigae die 18 Novembris 1978) est concertus magister et dux orchestrae Lettonius, qui magister cappellae orchastrae philharmonicae Lipsiae (Theodice: Gewandhausorchester) ab anno 2018 et ab anno 2014 dux orchestrae symphoniae Bostoniae (Anglice: Boston Symphony Orchestra) est.
Andronicus Palaeologus bis uxores duxit, annis 1274 et 1284, et ex eis genuit:

Ex Anna Hungariae principissae:
Michael IX Palaeologus, patris collega
Constantinus Palaeologus, despotes
Ex Yolanda, filia marchionis Gulielmi VII:
Ioannes Palaeologus, despota (c.
Andreas Gorz (Francogallice André Gorz), die incognito mensis Februarii anno 1923, nomine Gerhart Hirsch stirpe Iudaea Vindobonae natus; una cum uxore aegrotissima voluntaria morte obiit Vosnon in praefectura Albae in Francia 22 Septembris 2007) fuit philosophus et diurnarius et olim assecla Ioannis Pauli Sartre.
Andreas Ludovicus Marty (André Louis Marty; natus Tolosae die 14 Martii 1883) fuit ab anno 1907 stator Indosinae Francicae in urbe Hanoi positus in scriptorio Rerum Indigenarum (duce Renato Robin) et insequentibus annis dux principalis emissariorum qui regiones Vietnamiae et Sinarum observabant.
Andreas Carolus Ferrari (natus die 13 Augusti 1850 in Lalatta di Pratopiano apud Parmam, Italia – mortuus est propter cancrum die 2 Februarii 1921 Mediolani) fuit episcopus Guastalla, postea Novi Comi, ab anno 1894 usque ad mortem archiepiscopus Mediolani et cardinalis.
Inter species descriptas sunt:

Anemia asperula
Anemia brevicollis (Wollaston, 1864)
Anemia capensis
Anemia chobauti
Anemia dentipes (Ballion, 1878)
Anemia granulata
Anemia gruveli
Anemia kaszabi
Anemia mystacina
Anemia pilosa Tournier, 1868
Anemia sardoa (Géné, 1839)
Anemia schultzei
Anemia spinanemia
Anemia submetallica (Raffray, 1873)
Anemia villiersi
Andreas Dacerius (Francogallice André Dacier; natus die 6 Aprilis anno 1651, mortuus die 18 Septembris 1722) fuit philologus classicus Francicus, alumnus Academiae Salmuriensis, socius Academiae Inscriptionum et Litterarum Humaniorum, socius ab anno 1695 Academiae Francicae et ab anno 1713 usque ad mortem etiam eius secretarius perpetuus, maritus Annae Dacier.
Titulis Herois Laboris (anno 1926) et Herois Laboris Socialistici (annis 1945, 1957, 1972) atque Praemiis Stalinianis (annis 1943, 1948, 1949, 1952), Leniniano (anno 1957) ac Publico URSS (anno 1972) nonnullisque aliis signis laudis ornatus est.
Kabjakoŭ vel litteris Cyrillicis Андрэй Уладзіміравіч Кабякоў (Moscuae in Russia natus die 21 Novembris 1960) est politicus Rutheniae Albae et a die 27 Decembris 2014 primus minister patriae, antecessore Michaële Mjasnikovič, praeside Alexandro Lukašenko.
Andreas Fielding Huxley (Londinii natus die 22 Novembris 1917; mortuus die 30 Maii 2012) fuit physiologus Britannicus, qui anno 1955 socius Societatis Regalis electus anno 1963 una cum Ioanne Carew Eccles et Alano Lloyd Hodgkin Nobelianum Medicinae Praemium accepit.
In matrimonium duxit Irenam quandam, origine hodie ignoto, iuxta maritum titulo "Sebastocratorissa" dignatam, qui eo peperit:

Maria Comnena, quae Theodoro Dasiotae nupsit et postea Ioanni Cantacuzeno pansebasto
Ioannes Ducas Comnenus, mortuus 1176, pater Mariae Comnenae Hierosolymorum reginae
Eudocia Comnena, futuri imperatoris Andronici I amasia, quae Michaeli Gabrae nupsit
Theodora Comnena, mortua 1184, quae Henrico II duci Austriae nupsit
Alexius Comnenus, interfectus 1183
Anellidi Latine dicier possunt series numerorum corporis per gyrum recurrentium seu reitinerantium qui:

Sunt additione gregis Abeliani
Habent multiplicationem distributam cum additione
Et saepe postdicta etiam:

Multiplicatio sua est associativa (condicio circumcisa definitione)
Habent unum (aliter quam originem seu zerum) pro identitate multiplicata (anellidi sunt unitarii)
Multiplicatio sua est commutativa (anellidi commutari possunt factore)
Primus anellidus equidem est numerus integer.
Filias duas filiosque duos genuit, videlicet:

Euphrosyne, nata circa 1155, quae anno fere 1169 Alexio Angelo imperatori futuro nupsit
Ioannes, qui sicut pater eparchus meruit
Basilius, iussu Andronici Comneni excaecatus
Theodora, quae Michaeli Stryphno nupsit
=== Posthuma ===
1734 ː Thesaurus Morellianus, sive Familiarum Romanarum numismata omnia diligentissime undique conquisita, ad ipsorum nummorum fidem accuratissime delineata, & juxta ordinem Fulvii Ursini & Caroli Patini disposita, a celeberrimo antiquario Andrea Morellio.
rex Galiciae, dictus (1208–1241)
Andreas, rex Galiciae (1210 – 1234)
In secundum matrimonium duxit Yolandam de Cortiniaco, filiam Petri et Yolandae imperatorum Latinorum, e qua unam filiam genuit:

Yolanda (1219-1251) quae regi Iacobo Aragoniae nupsit
In tertium matrimonium duxit Beatricem de Aestee, e qua unum filium genuit:

Stephanus postumus (1235-1271), qui Andream III, regem Hungariae genuit.
Andrej Nikolaevič Tupolev, [ɐnˈdrjeɪ̯ nʲɪkɐˈɫa(ɪ̯)ɪvʲɪt͡ɕ ˈtupəlʲɪf]; natus die 29 Octobris 1888 in vico Pustomazovo gubernii Tueriensis, Moscuae mortuus die 23 Decembris 1972) fuit constructor aeroplanorum Sovieticus, socius ordinarius Academiae Scientiarum URSS ab anno 1953.
Andronicus Comnenus potest esse:

Andronicus I Comnenus, imperator 1182-1185
Andronicus I Comnenus, imperator Trapezuntinus 1222-1235
Andronicus II Comnenus, imperator Trapezuntinus 1263-1267
Andronicus III Magnus Comnenus, imperator Trapezuntinus 1330-1332
Andronicus Comnenus, imperatoris Ioannis II filius
Andronicus Comnenus Batatzes, imperatoris Ioannis II nepos
Andrej Viacheslavovich Kurajev, [ɐnˈdrʲeɪ̯ vʲɪt͡ɕɪˈsɫavəvʲɪt͡ɕ kʊˈra(ɪ̯)ɪf]; 15 Februarii 1963, Moscua, RSFSR) est scriptor, theologus et philosophus Russicus.
Andreas Antonius Maria van Agt, vulgo saepissime Dries van Agt (natus Geldrop in vico Nederlandiae die 2 Februarii 1931; mortuus die 5 Februarii 2024), alumnus universitatis Noviomagensis, fuit iuris consultus et politicorum peritus qui reginae primus minister ab anno 1977 usque ad annum 1982 meruit.
Andreas Parsons (natus in Hoosick Novi Eboraci die 22 Iulii 1817; mortuus  in Corunna Michiganiae die 6 Iunii 1855) fuit rerum politicarum peritus  Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1853 usque ad annum 1855 Michiganiae gubernator fuit.
Antverpiae (Hispanice) (Textus apud Google Books) Exemplar manu tinctum apud World Digital Library Editio Salmanticensis 1566 apud archive.org (Editio Salmanticensis 1570 apud Google Books)
Las cuatro elegantísimas y gravísimas oraciones de Cicerón contra Catilina
Diálogos de Luciano de Samosata
De Mundo y De las Virtudes de Aristóteles
Historia Filosófica de Galeno
Andromache potest esse:

Andromache, persona mythologica Graeca, Hectoris uxor
Andromache, tragoedia Sophoclis deperdita
Andromache, tragoedia Euripidis
Andromache, tragoedia Ioannis Racine
Andromache, opera Antonii Caldara
Andromache, opera Francisci Feo
Andromache, opera Andreae Grétry
Andromache, opera Vincentii Martín y Soler
Andromache, opera Ioannis Paisiello
Andromache, opera Antonii Sacchini
175 Andromache, asteroides
H.M.S.
Andreas, vulgo Andrés Pastrana Arango (natus Bogotae die 17 Augusti 1954), alumnus Collegii Maioris Rosarii in urbe natali, causidicus et legatus, praesidis Misael Pastrana Borrero filius, fuit a die 7 Augusti 1998 usque ad diem 7 Augusti 2002 Columbiae praeses, vestigiis ingressus patris.
1
1945 : Letters from Cambridge 1939-1944 (Londinii: Jonathan Cape)
1952 : Theocritus, edited with a translation and commentary (Cantabrigiae: Cambridge University Press)
1952 : Bucolici Graeci (Oxonii: Clarendon Press) (Scriptorum Classicorum bibliotheca Oxoniensis) ISBN 0-19-814517-9
1953 : The Greek Bucolic Poets, with brief notes (Cantabrigiae: Cambridge University Press)
1953 : (cum A.
Primis voluminibus huius editionis, anno 1965 duce Gow editis, epigrammata aevi Hellenistici cum versione et commentariis divulgaverunt, quae magna parte olim a Meleagro congesta fuisse censentur; voluminibus tertio et quarto, anno 1968 duce Page emissis, carmina aevi Romani recensa sunt, magna parte a Philippo iamdudum congesta.
Andrej Aleksandrovič Ždanov; 14 Februarii 1896 – 31 Augusti 1948), socius factionis bolsevicorum ab anno 1915, erat rerum politicarum peritus Sovieticus, secretarius Commissionis Centralis Factionis Communisticae (bolsevicorum) Unionis Sovieticae ab anno 1934, secretarius primus commissionis urbanae et regionalis (i.e.
=== Scripta alimentaria ===
Eo tempore de historia alimentorum disserebat, et commentationes nonnullas pro periodico Petits Propos Culinaires (Adnotatiunculae Culinares) quam condidit diuque recensuit Alanus Davidson; paulo post auxilio erat eodem Davidson scribenti The Oxford Companion to Food (Comes Oxoniensis Ciborum erat.
1595
Alchemia, 1597
Singularium pars prima … pars secunda, 1595
Analysis dialéctica colloquii Ratisbonensis, 1602
Poemata epica, lyrica, et elegica, 1602
Alchymistische Practic, 1603
Analysis dialectica colloqui Ratisbonensis,1603
Gretserus triumphatus, 1604
Alchymia triumphans, 1607
Tractatus Medicus Physicus, 1610
Syntagmata alchamiae arcanorum, 1615
Lugduni 1554 Textus apud archive.org
Editiones et versiones
1543: Ex commentariis Geoponicis, siue De re rustica, olim Diuo Constantino Caesari adscriptis, octo ultimi libri Latini facti, Andrea à Lacuna interprete; accedunt etiam quaedam castigationes in translationem eorundem librorum per Ianum Cornarium editam.
Monographiae
1543: Europa heautentimorumene: es decir, que miseramente a si misma se atormenta y lamenta su propia desgracia
Discurso breve sobre la cura y preservación de la peste
Método de Anatomía
Tratado de pesos y medidas medicinales
Abecedario de los Dogmas o sentencias de Galeno sobre Hipócrates
Epitomae et commentarii Galeni
1553: Annotationes in Galeni interpretes.
== Vita ==
Piarista ab anno 1756, sacerdos ab anno 1765, rhetoricam et poeticam Mediae, postea philosophiam Nitriae docuit, ab anno 1774 [[mathematica]m in Universitate Tyrnaviae, quae universitas anno 1778 Budam et 1784 Pestinum translata est; huius universitatis rector annis ab 1787 ad 1788 fuit.
In matrimonium duxit Euphrosynam Castamonitissam et ex ea genuit:

Constantinus
Ioannes
Alexius, imperator
Theodorus
Isaacius, imperator
Irene, quae Ioanni Cantacuzeno nupsit
Theodora, quae breviter Conradi Montisferratensis uxor fuit
Sive per Irenam Angelinam sive per aliam filiam Andronicus fuit avus Theodorae, Austriae et Styriae ducissae (anno 1246 mortuae).
Amicitias semper masculinas colebat: ad Housman et Scholfield addi oportet Antonium Blunt artium historicus, ab anno fere 1925 discipulus, socius Collegii Trinitatis suadente Gow anno 1932 electus, semper amicus, qui primus, post Andreae Gow mortem, de illis bellarum artium studiis scripsit.
Anno 1968 in lucem edidit articulum nomine Cogitationes de progressu, coexsistentia pacifica et libertate intellectuali ("Размышления о прогрессе, мирном сосуществовании и интеллектуальной свободе"), in quo opusculum "analyzavit" pericula, a disiunctione humanitatis (h.e., ab oppositione systematum capitalistici et communistici) creata.
== Opera ==
Non aliter atque sedecimo saeculo Wolfgangus Lazius septuaginta milium nummorum descriptionem lectoribus pollicitus non nisi tabulam unam in lucem protulerat et ingentem numerum manuscriptarum delineationum heredibus reliquerat, sic Andreas Morellius non nisi "specimen" quoddam parvulum magni operis sui vivus publicare potuit.
Andromeda haec dissimilia significat:

Andromeda, persona mythologica Graeca
Andromeda, constellatio; nomen habet e persona mythologica
Nebula Andromedae, galaxias huius constellationis
Andromeda, genus plantarum familiae Ericacearum
Andromeda, fabula Euripidea deperdita
Andromeda, titulus pelliculae de rebus futuris
Andreas Johnson (natus in Raleigh in Carolina Septentrionali die 29 Decembris 1808; obiit die 31 Iulii 1875) fuit vir publicus, a die 4 Martii 1865, Abraham Lincoln praesidente, Praeses vicarius et a die 15 Aprilis 1865, cum Abraham Lincoln necatus erat, septimus decimus praeses Civitatum Foederatarum Americae usque ad diem 4 Martii 1869.
Anna Maria (1203–1221), ab anno 1221 nupta Ioanni Aseno II, Tzar Bulgariae
Bela IV, rex Hungariae  (1206 – 1270)
Elisabetha, sancta (1207-1231), nupta Ludovico IV., Langravio Thuringiae
Colomanus, dux Slavoniae, postea et Ruthenorum rex, i.e.
Andrij Samijlovyč Malyško; natus die 1 [14] Novembris 1912 in oppido Obuchov gubernii Kioviensis, mortuus Kioviae die 17 Februarii 1970) fuit poeta, interpres et criticus litterarius Ucrainicus Sovieticus, auctor textuum nonnullorum carminum Ucrainicorum clarissimorum (quorum sunt "Пісня про рушник" - "Carmen de mantele", "Моя стежина" - "Mea callis", etc.).
Andreas Michael Lwoff (natus in Ainay-le-Château, Elaver (praefectura Franciae), Francia die 8 Maii 1902; Lutetiae mortuus die 30 Septembris 1994) fuit biologus, et praecipue microbiologia, viris et taxinomiae peritus  Francicus, qui anno 1965 una cum Iacobo Monod et Francisco Jacob Praemium Nobelianum Medicinae accepit, ratione studii viri biologici cum enzymo.
In collegium Trinitatis revocatus, lector ab anno 1925 tutorque ab 1929 laborans (quem pauci amabant, plurimi severissimum aestimabant), inquisitiones classicas resumpsit, sed libros, quos ab initio divulgari iussit, non de his rebus sed de amicorum mortuorum studiis redoluerunt, imprimis volumen alterum operis Gulielmi Ridgeway de Graecia archaica (volumine primo ante triginta annis edita) quod e schedis sparsissimis Gow cum amico et collega Donaldo Robertson in librum contexerunt.
Ancilla Andromachae
Chorus Phthiotarum mulierum
Hermione, Menelai filia et Neoptolemi uxor
Menelaus, rex Spartae
Filius Andromachae
Peleus, Neoptolemi avus senex, rex Phthiae et Pharsali
Nutrix Hermionae
Orestes
Nuntius
Thetis
Actio Phthiae in Thessalia agitur.
De martyre quadam agitur in »Katharina von Georgien« (impressio 1657); »Cardenio und Celinde« (post 1647), ludus de moribus et quasi burgensis tragoedia et unica sui generis ante opus »Miß Sara Sampson« istius Lessing; »Ermordete Majestät, oder: Carolus Stuardus, König von Großbritannien« (1657 - ubi refertur ad politicam contemporaneam; denique »Papinianus« (1659) ubi iurista tamquam victima praesentatur.
Hans Christoph Buch: Wer betrügt, betrügt sich selbst – Über André Gide und seine Reise in die Sowjetunion (1936) Commentatio apud "Die Zeit" 12/1995
Vita et sententiae
Amici Andreae Gide
Paginae honoratorum Nobeliane
Pelliculae de Andrea Gide
Britta L.
Andromache, persona mythologica Graeca, Hectoris uxor
Andromache, tragoedia Sophoclis deperdita
Andromache, tragoedia Euripidis
Andromache, tragoedia Ioannis Racine
Andromache, opera Antonii Caldara
Andromache, opera Francisci Feo
Andromache, opera Andreae Grétry
Andromache, opera Vincentii Martín y Soler
Andromache, opera Ioannis Paisiello
Andromache, opera Antonii Sacchini
175 Andromache, asteroides
H.M.S.