aimgo/CorpusTrinum huggingface dataset:
Ismael Gasprinskij, sive Gaspıralı (Tatarice Taurice İsmail Gaspıralı, Russice Исмаил Гаспринский; natus die 8 [novo stilo 20] Martii 1851, mortuus 11 [24] Septembris 1914), fuit doctor, editor, politicusque Tataricus Tauricus, qui jadidismo et panturcismo favens populo Musulmanico Imperii Russici gratus factus est.
Islamismus (Arabice الإسلامية al-'islāmiyya) est doctrina quae religionem Islamicam non solum cultum divinum, sed etiam legem ad rem publicam a Sharia gerendam esse arbitratur, ut praedicat eius adsectatorum sententia: Religio Islamica solutio est (Arabice الإسلام هو الحل al-ʾislāmu huwa l-ḥall).
Ismail Merchant (Urdu اسماعیل نور محمد عبد الرحمن Ismāʿīl Nūr Muḥammad ʿAbd al-Raḥman; natus Bombayae in urbe die 25 Decembris 1936; Londinii mortuus die 25 Maii 2005) fuit productor et moderator cinematographicus.
== Scripta ==
1763 : Le Noble, fabula moralis Textus
1784 : Lettres neuchâteloises, mythistoria
1784 : Lettres de Mistriss Henley publiées par son amie
1785 : Lettres écrites de Lausanne, mythistoria
1787 : Caliste ou continuation de Lettres écrites de Lausanne
1788 : Bien-né.
Isidorus Battikha, natus die 28 Iulii 1950 Beroeae (Arabice حلب, Halab, Italiane Aleppo), Syria, a die 6 Septembris 2010 Archieparca emeritus Emesae (Arabice حمص, Homs) Ecclesiae Graecae Catholicae Melkitae est.
(2003), Brassey's International Intelligence Yearbook (2003 ed.), Brassey's Inc., ISBN 1-57488-550-2 
Herzl, Theodor (1946), The Jewish State, American Zionist Emergency Council, ISBN 0-486-25849-1 
Howe, Kathleen Stewart (1997), Revealing the Holy Land: the photographic exploration of Palestine, University of California Press, p.
Islom Abdugʻani filius Karimov (Uzbecice Islom Abdugʻaniyevich Karimov, Ислом Абдуғаниевич Каримов; natus Maracandae die 30 Ianuarii 1938; Tashkent in urbe mortuus die fere 2 Septembris 2016), politicus, fuit primus praeses Uzbeciae, anno 1990 creatus.
Isaak Osipovič Dunaevskij; natus familia Iudaeica in Lochvica tunc gubernii Poltavensis Imperii Russici, nunc regionis Poltavensis Ucrainae die 30 Ianuarii 1900, mortuus Moscuae die 25 Iulii 1955) fuit clarus compositor Sovieticus, auctor musicae pro multis pelliculis cinematographicis decenniorum 194–195 atque carminibus notis Sovieticis.
Isao Iwabuchi (Iaponice 岩淵 功, Iwabuchi Isao, natus in Tochigi die 17 Novembris 1933; mortuus die 16 Aprilis 2003) fuit pedilusor Iaponiensis, et etiam Turmae Pediludicae Nationalis Iaponiae (1955 - 1958) lusor.
Canalis Panamensis Isthmum Panamensem bisectat, ergo oceanos Atlanticum Septentrionalem et Pacificum conectens; Canalis Suesiensis oceanos Atlanticum Septentrionalem et Indicum adligat, Isthmo Suesiensi ad coniungenda Mare Mediterraneum et Sinum Heroopoliticum (Mare Rubrum) transsecto.
Inveniuntur fabulae de Ismail non solum in textibus Iudaeis et Christianis, sicut Biblia Sacra et Midrash rabbinico, sed etiam in fontibus Islamicis, inter quos sunt Alcoranum, commentarii Coranici, hadith, congeries historiographici sicut Muhammad ibn Jarir al-Tabari, et Isra'iliyat (textus Islamici de personis biblicis vel antiquis Israelitibus qui ex fontibus Iudaicis vel Christianis oriuntur).
Necker sur son administration, écrite par lui-même
1793 : L'émigré, comoedia
1793 : Lettres trouvées dans des portefeuilles d’émigrés
1795-1981 : Drei Weiber, Lipsiae, 1795; versione Francogallica, Trois femmes, Londinii, 1796; pars secunda, Suite des Trois femmes, 1981 in Oeuvres complètes, vol.
latina versio, cum necessariis indicibus, Genavae excudebat Eustathius Vignon (Textus apud Google Books) (Textus apud Google Books)
1589 (editor) : Πολυαίνου Στρατηγημάτων βιβλοὶ ὀκτώ: Polyaeni Stratagematum libri octo.
Qui enim ironiam dicit aut pronuntiatione aut persona scribentis dicentisve aut rei natura intellegi: "nam si qua earum verbis dissentit, apparet diversam esse orationi voluntatem [...] et laudis autem simulatione detrahere et vituperationis laudare concessum est." Ironiae species variae sunt, sicut verborum, dramatis, accidentium.
Issenhausen est parvum commune 89 incolarum (anno 1999) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
== Bibliographia ==
Abadi, Jacob (2004), Israël's Quest for Recognition and Acceptance in Asia: Garrison State Diplomacy, Routledge, ISBN 0-7146-5576-7 
Ausubel, Natan (1964), The Book of Jewish Knowledge, Novi Eboraci: Crown Publishers, ISBN 0-517-09746-X 
Barton, John; Bowden, Julie (2004), The Original Story: God, Israël and the World, Wm.
Nonnulli versus dicunt Isaacum donum Abrahae esse (6:84; 19:49-50), et versus 29:26-27 addunt Deum fecisse ut "status prophetae et liber inter eius proles sit," quod significat, ut eruditi aiunt, hanc mentionem Abrahae binos filios propheticos attingere, Iacobum nepotem propheticum, et Iosephum pronepotem propheticum.
(2005), The Israël-Palestine Conflict: One Hundred Years of War, Cambridge University Press, ISBN 0-521-85289-7 
Gilbert, Martin (2005), The Routledge Atlas Of The Arab–Israël conflict (8th ed.), Routledge, ISBN 0-415-35900-7 
Goldreich, Yair (2003), The Climate of Israël: Observation, Research and Application, Springer, ISBN 0-306-47445-X 
Hamilton, Victor P.
North Atlantic Books, 1995
Blues City: A Walk in Oakland, Crown Journeys, 2003
Another Day at the Front: Dispatches from the Race War, Basic Books, 2003
Mixing It Up: Taking on the Media Bullies and Other Reflections, Da Capo Press, 2008
Barack Obama and the Jim Crow Media: The Return of the “Nigger Breakers”, Baraka Books, 2010
Going Too Far: Essays About America's Nervous Breakdown, Baraka Books, 2012
The Complete Muhammad Ali, Baraka Books, Iulio 2015
=== Regimen ===
Primus Minister: Ismail Qemali
Secretarius generalis: Qemal Karaosmani
Vicarius Primus: Dom Nikollë Kaçorri
Minister rerum externarum : Ismail Qemali, deinde Myfit Libohova
Minister rerum internarum: Myfit Libohova, deinde Essad Pasha Toptani
Minister Belli: Generalis Mehmet Pashë Dërralla
Minister a rebus oeconomicis: Abdi Toptani
Iustitiae Minister: Dr.
Buchtarma, Ulba, Schulba, Uba, Zarburgan, Tschernaia, Schelezenka, Taugutscheius, Omus, Camyschlovka, Tara, Schischus, Tuius,  Ischimus, Tobol, Demianca, Conda flumina (a fonte ad ostium enumerata) in Irtim effunduntur.
=== In Europa ===
Mare Mediterraneum
Isthmus Corinthius, qui paeninsulam Peloponnesiam ad reliquam Graeciam conectit
Isthmus Potidaeae, qui paeninsulam Cassandram et continentem conectit
Isthmus Catacensis, angustissima Italiae pars
Pontus Euxinus
Isthmus Precopensis vel Taphrensis, inter Crimeam et Ukrainam
Russia
Isthmus Curlandiae
Isthmus Carelicus, inter lacum Ladogam et mare Balticum (sinum Finnicum).
Per descriptionem pleniorem, cum angeli ad Ibrahim venirent ad eum monendum de poena Sodomae irrogatura, Sara uxor, "risit, et ei bonos Isaaci nuntios dedimus, et post Isaacum [nepotis] Iacobi" (11:71–74); et hic eventus prorsus explicatur contra senectutem Abrahae et Sarae fieri.
Historia de regibus Gothorum, Vandalorum et Suevorum vel Historia Gothorum
De viris illustribus
Opera de theologia:
De ortu et obitu patrum qui in Scriptura laudibus efferuntur
Allegoriae quaedam Sacrae Scripturae
Liber numerorum qui in Sanctis Scripturis occurrunt: : de significatione mystica numerorum in Bibliis.
Difficultatis condicione pertinente ad publicarum divitiarum curam, Italia gravibus nummariis offenfionibus perturbatur: Umbertus Agnelli quoque moritur et Taurinae "Automobilium" Italicae Fabricae principatus venit in manus Lucae Corderi Montezemolitis, qui etiam Italicae (fabricae) Industriae generali Foederationi praeest.
Gabae, Aspadana (-orum), hodie potius Ispahanum (Persice classice اسپهان Ispahān; Persice Iranice Espahân) vel Arabizate Isfahanum (Persice classice اصفهان Iṣfahān; Persice Iranice: Eṣfahân) est maior Iraniae urbs, 2 000 000 fere incolarum, hortis amoenis meschitisque antiquis insignis.
Insecta (-orum, n.; ab insecto, calque(en) a Graeco ἔντομον ‘in partes sectum’) sunt animalia corpore exosceleto e chitino constituto operta, tripartito (in caput, thorax, et abdomen diviso), tres pares extremitatum articulationibus praeditarum in thorace, oculos compositos, et binas antennas(en) habentia.
[qui] in litteris et artibus activis modum condicionis humanae ambae iterum creandae et interrogandae invenit." Martinus Scorsese, moderator Italo-Americanus, scripsit: "Si aetatis certae annis 1950 et 1950 vivebas, adulescens mox adultus, pelliculasque facere volebas, necesse erat, ut opinor, a Bergman moveri.
Pedilusor adversario instans alterutra potissimum ex duabus rationibus, iuxta totius turmae ordinationem, id facit: aut enim adversarium certum aliquem persequitur quocumque se ad oppugnandum conferat (instantia ad hominem), aut in certa campi lusorii area plerumque manet ibique lusori adversario, qui forte eandem aream oppugnandi causa intraverit, instat (instantia arealis).
Inter eius pelliculas latissime laudatas sunt Smiles of a Summer Night (1955), Det sjunde inseglet ('Sigillum septimum') (1957), Smultronstället ('Fragetum') (1957), Persona (1966), Cries and Whispers (1972), Scenes from a Marriage (1973), et Fanny och Alexander (1982), binis ultimis in televisificis editionibus protractis conversis.
Infrastructura simpliciter est pro societate vel pro officina vel pro aedificatione vel pro civitate ratio fundaminis transportationis, communicationis telecommunicatioque et valetudinarii, ac systema electrica, aquae ducti sani, gasi et cloacae, fossa et interrete et cetera quae includet ferriviae, pontes, cuniculi moles, purgamentium, aliae aedificationes, aëroportus et alia quae munera vel occupationes vel professiones praebet.
Ernestus Inguiomerus Bergman (natus Ernst Ingmar Bergman Upsaliae die 14 Iulii 1918; mortuus Fårö in insula die 30 Iulii 2007) fuit moderator, scriptor, choragusque Suecicus, qui operam pelliculis, televisioni, theatro, radiophoniaeque saeculo vicensimo dedit.
Ingershemium  (Francice Ingersheim) est commune Francicum 4743 incolarum (anno 2022) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Magnus Oriens appellata.
Institutum Publicum Coniunctionum Internationalium Moscuense (Russice Московский государственный институт международных отношений, breve МГИМО) est universitas publica ministerii rerum extranearum Foederationis Russicae, die 14 Octobris 1944 constituta (e facultate internationali Universitatis Moscuensis in instututum separatum transformata) ad peritos relationis internationalis diplomaticaeque erudiendos.
Inhibitores reabsorptionis serotonini noradrenalinique sunt 

Atomoxetinum (conturbationis hypercineticae cum attentionis defecto curatio),
antidepressiva Duloxetinum, Milnacipranum, Laevomilnacipranum, Venlafaxinum et Desvenlafaxinum,
anorecticum Sibutraminum.
Primum innotuit tribus ballationibus ab impresario Sergio Diaghilev mandatis et a Ballets Russes ('Ballationes Russicis') Diaghilevianis actas: L'Oiseau de feu ('Avis fervida', 1910), Petrushka (1911), et Le sacre du printemps ('Ritus veris', 1913).
Institutum Oblatorum Sancti Francisci Salesii  sive Oblati Sancti Francisci Salesii (litteris compendiariis O.S.F.S.) congregatio Ecclesiae Catholicae Romanae, ab Maria Salesia Chappuis (1793-1875), qui moniales ex ordo visitationis fuit, et trecense sacerdote Ludovicus Brisson (1817-1908), anno 1871 instituta est.
Institutum Unitarum Nationum alimoniae et agriculturae provehendae (Anglice Food and Agriculture Organization of the United Nations Francogallice Organisation des Nations unies pour l'alimentation et l'agriculture) est organizatio Consociationis Nationum Oeconomici Socialiique Consilii quae labores internationales ad famem et conditionem nutrimentorum pravam superandam ducit, auxilium agriculturae, educationis animalium, silviculturae, ac piscati ferens.
Institutiones, ut structurae et rationes ordinis socialis inter certas species, sunt una ex praecipuis studii rebus in scientiis socialibus, sicut scientia politica, anthropologia, oeconomica, et sociologia, illo ab Aemilio Durkheim appellato "scientia institutionum, earum originis, et earum actionis." Institutiones etiam sunt magna legum cura, formale regularum politicarum perferendarum et exercendarum instrumentum.
Ingigerda Olai filia (Suecice  Ingegerd Olofsdotter), baptizata ut Irene, quae ut sancta Anna Novogardiensis ab Ecclesia Orthodoxa Russica colitur, anno 1001 Sictonae nata et  10 Februarii anno 1050 Novogardiae mortua, fuit sancti Olai filia et Iaroslai Sapientis uxor.
Eius opera huius aetatis veteribus formis musicis (concerto grosso, fuga, symphonia) uti solebant, quae, acrem animi motum sub superficie remota vel austera celantes, confectiones hominum musicae peritorum saepe agnoverunt, exempli gratia Ioannis Sebastiani Bachii, Iosephi Verdi, et Petri Čajkovskij.
Exempla instrumentorum laboratorii et ornamentorum:

in laboratorio biologico: Microscopium
in laboratorio chemico: Bureta, substantiae chemicae, iniectorium (exustorium) Bunseniense
in laboratorio physico: Transformatrum, elementa electronica, instrumenta mensurae, oscilloscopium
in laboratorio haematologico: Centrifugium, microscopium
Inna Michajlovna Čurikova; 5 Octobris 1943 – 14 Ianuarii 2023) fuit actrix theatrica et cinematographica Sovietica et Russica, titulo Artificis Popularis URSS (anno 1991), Praemio Publico Foederationis Russicae (anno 1997) nonnullisque aliis signis laudis ornata.
Calhoun, insignissime in "Oratione de Acceptione Petitionum pro Abolitione." Praeterea, Alexander Stephens, vice praeses Civitatum Confoederatarum, in "Oratione Lapidis Angularis"
 Martio 1861 asseruit verba Thomae Jeffersonii in declaratione falsa fuisse, atque adeo novam Confoederationis constitutionem, "nostram institutionem peculiarem" constituens, hunc errorem emendavisse.
Instituta saecularia in Ecclesia Catholica Romana sunt societates ab auctoritate ecclesiastica (a Sancta Sede aut ab episcopis) erectae, quarum sodales (laici vel clerici) se per professionem consiliorum evangelicorum (vota paupertatis, oboedientiae castitatisque) Deo consecrant, sed, aliter ac sodales institutorum religiosorum, in mundo remanent nec vitam communem gerunt.
Omnium exercitatorum hodie laborantium, quinquaginta fere centesimis sunt gradus academici in scientia computatrali, systematibus informationis, vel technologia informationis
Margarita Hamilton, scientista computatralis Americana, software engineering, vocabulum Anglicum pro ingeniaria corporum programmatum, annis 1960 exeuntibus vel 1970 ineuntibus excogitavit cum opus proposito Apollonis daret.
Formae nominis in variis linguis sunt:

Nordica antiqua Yngvarr
Norvegice Yngvar
Suecice Ingvar
Russice Игорь (Igor')
Albaruthenice Ігар (Igar)
Ucrainice Ігор (Ihor)
Bulgarice, Serbice Игор (Igor)
Lettonice Igors
Polonice, Slovacice, Slovenice, Croatice, Bohemice Igor
Tschuwaschice Икӑрук (Ikӑruk)
In Chronicles of My Life ('Annales Vitae Meae', 1936) autobiographia, Alexi Roland-Manuel adiutore, dictum clarum fecit: "musica ipsius natura aliquid  significare haudquamquam potest." Cum Roland-Manuel et Petro Souvtchinskye Acroases Caroli Eliot Norton in Universitate Harvardiana scripsit, quas Francice annis 1939 et 1940 habuit annoque 1942 una in libro Poétique musicale ('Poetica Musica') protulit, Anglice anno 1947 Poetics of Music converso.
1981-95
Agostino Paravicini Bagliani, "Innocenzo IV" in Enciclopedia dei Papi (Romae: Treccani, 2000); talia in Federiciana
Simonetta Saffiotti Bernardi, "Innocenzo IV" in Enciclopedia Dantesca (Romae: Treccani, 1970)
Raffaello Morghen, "Innocenzo IV" in Enciclopedia Italiana (Romae: Treccani, 1933)
== Mors ==
Episcopus Iacobus de Vitry enarrat: Post hoc veni in civitatem quandam que Perusium nuncupatur, in qua papam Innocentium inveni mortuum, sed nundum sepultum, quem de nocte quidam furtive vestimentis preciosis, cum quibus sci <licet sepeliendus> erat, spoliaverunt; corpus autem eius fere nudum et fetidum in ecclesia reliquerunt.
Postea, Ferrariae legatus factum est per MDCXLVIII anni famem, qua traditum est cardinalem Benedictum populo proximum esse; MDCL anni mense Aprili, Novariae episcopus creatus est; post paucos menses, sacerdos factus est et postea consecratus est: in dioecese bonus pastor fuit et secundum Tridentini Concilii regulas caritatem propagavit; tamen magnus reformator non fuit.
In actu ultimo anagnorisim Griboedov facit: Sophia cognovit, ut Molčalin eam fefellisset (nam Elisabeth Sophiae ancilla alacris ei revera placet), Famusov cognovit filiam se fefellisse, Čatskij autem, ut Sophia rumorem de insania sparsisset, cognovit et Moscuam relinquere vult.
Iacobini, "Innocenzo III" in Enciclopedia dell' arte medievale (Romae: Treccani, 1996)
Werner Maleczek, "Innocenzo III" in Enciclopedia dei Papi (Romae: Treccani, 2000); talia in Federiciana
Raffaello Morghen, "Innocenzo III" in Enciclopedia Italiana (Romae: Treccani, 1933)
A:Coxa
B:Trochanter
C:Femur
D:Tibia
E:Tarsus
e1:Metatarsus (primus tarsomerus)
e2:secundus tarsomerus
e3:tertius tarsomerus
e4:quartus tarsomerus
e5:Praetarsus (quintus tarsomerus)
Identificationis?
Innenheim est commune 1015 incolarum (anno 1999) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
Interea Alexander Čatskij, iuvenis nobilis Sophiam amans, qui cum ea educatus erat et postea per Europam discendi causa aliquot annos peregrinabatur, inopinate revertitur et ad puellam appetit, quae frigide eum accipit, sed, videns per fenestram Alexium Molčalin de equo cadentem, ipsa sine sensibus cadit, unde Čatskij cordis eius dispositionem cognoscit.
(extant varia volumina et reimpressiones)
Rechtspolitik und Rechtskultur: Kommentare zum Zustand der Bundesrepublik Deutschland, Berliner Wissenschafts-Verlag, Berolini 2011, ISBN 978-3-8305-1712-2
Gute Wissenschaft, Duncker & Humblot, Berolini 2012, ISBN 978-3-428-13952-1
Der Autor und sein Verlag (una cum Georgio Siebeck), Mohr Siebeck, Tubingae 2013, ISBN 978-3-16-152790-6
Ingwiller (Germanice ) est commune 4110 incolarum (anno 2008) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
== De Associatione esperantistarum Iaponica bis condita ==
Sodalitas autem prima officialis Esperantica in Iaponia fuit Associatio esperantistarum Iaponica (Japana Esperantista Asocio/JEA) quae annis inter 1906 et 1926 proprie inter 1946 et 1950 muneribus fungebatur.
Benedictus Odescalchi ex Langobarda gente antiquo atque nobili genere natus est et apud Novi Comi Iesuitas studia exercuit; cum adhuc puer esset, MDCXXII anno patre et MDCXXX anno matre orba fuit: eius tutelam accepit avunculus Papirius (Italice Papirio), qui in urbem Genuam eum ad se vocavit.
Hoc die saltationis dies sollemnis apud Famusov praestitutus est et omnis nobilitas Moscuensis in domum eius convenit, qua de causa Griboedov multas et varias personas ridendas monstrat, quorum Anthusam Nili filam Chlëstovam, matronam temporum Catharinae Magnae, vel principem et prinicipissam Tugouchovskij cum sex filiabus memoremus.
Michael Kalecki igitur arguit nullum regimen in civitate democratica sinere mercatum liberum: politici regentes recessiones oeconomicas creant, ut favore vulgi in electionibus potiantur, faenora argentaria vel monetam consultu diminuendo, faucitatem oeconomicam continenter colentes, sed haec ingerentia in mercatu postea requirit correctionem oeconomicam, quae recessio vocatur.
Dominicanae a Praesentatione vel (nomine pleniore) Institutum Sorores Dominicanae Caritatis a Praesentatione Beatae Mariae Virginis (Francogallice: Sœurs de Charité Dominicaines de la Présentation de la Sainte Vierge de Tours) sunt institutum religiosum femineum iuris pontificii.
Ingenheim est commune 301 incolarum (anno 1999) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
== Magna Britannia ==
Institute (institutum), nomen Anglicum, in Britanniarum Regno et Monapia est vocabulum protectum, quo societates et aliae organizationes uti possunt solum "si sunt organizationes quae investigationem gradibus summis faciunt vel corpora professionalia summi status." Praeterea, si societas negotium alio nomine transigit, illa societas Actui Nominum Negotiorum obsequi debet.
Iacobus Smithson, physicus Britannicus (mortuus 1829), plurimum suarum divitiarum Henrico Iacobo Hungerford, sororis filio, legavit; quo autem sine prole anno 1835 mortuo, fundus traditus est "Civitatibus Foederatis Americae, Vasingtoniae fundare, nomine Instituto Smithsoniano, constitutionem pro accretione et diffusione scientiae inter homines," secundum testamentum Smithsonianum.
Quarta expeditio sacra tempore Innocentii annis 1203 et 1204 saevivit; ille quintam proclamavit (epistula "Quia maior nunc" anno 1213 missa) sed non vidit; illius iussu (per epistulas "Rem crudelem", "Ut contra crudelissimos" et "Benedicti vos") expeditio sacra in Albigenses anno 1209 incepta est; ille etiam expeditionem Hispanicam praeparavit (bulla "Recepimus litteras") anni 1212.
Smoktunovič, die 28 Martii 1925 in vico Tat'janovka tunc gubernii et nunc regionis Tomensis Russiae, mortuus die 3 Augusti 1994 Moscuae) erat actor theatricus ac cinematographicus Sovieticus et Russicus, titulis Artificis Popularis URSS (anno 1974), Herois Laboris Socialistici (anno 1990) nonnullisque aliis signis laudis ornatus.
== Fabula ==
Mauda Connaciae regina Taurum Cualgniae pulcherrimum (Donn Cuailnge) Ultoniensem abducere vult, ne viro suo Olillo impar esset, qui Taurum Cornibus Albis possidet; exercitum misit, qui taurum ceperet, nam milites Ultonienses omnes aegri sunt.
Geary et Philippe Gouillou, Hommes, Femmes: L'évolution des différences sexuelles humaines[nexus deficit]
Irenäus Eibl-Eibesfeldt, Love and hate: the natural history of behavior patterns
Irenäus Eibl-Eibesfeldt, Human Ethology
Konrad Lorenz, On Aggression
Jane Goodall, In the Shadow of Man
Desmond Morris, The human zoo: a zoologist's classic study of the urban animal
Edward O.
Lat., Gregorio" e The Cardinals of the Holy Roman Church (situs a Salvatore Miranda elaboratus apud Bibliothecas FIU) (Anglice)
"Innocent II (1130-1143)" e The Cardinals of the Holy Roman Church (situs a Salvatore Miranda elaboratus apud Bibliothecas FIU) (Anglice)
John Paul Adams, "Sede Vacante 1130" et Documenta
John Paul Adams, "Sede Vacante 1138"
Si sic inscriptio est, ecce sententia Latine: «SISINIUS: "Fīliī moechārum, trahēte!" GOSMARIUS: "Albertelle, trahē!" ALBERTELLUS: "Vecte ūtere, Carvoncelle!" SANCTUS CLEMENS: "Dūritiā cordis vestrī, saxa trahere meruistis"».
11) definit:
"non sunt instituta religiosa";
"veram tamen et completam consiliorum evangelicorum professionem in saeculo ab Ecclesia recognitam secumferunt";
"quae professio viris ac mulieribus, laicis et clericis in saeculo degentibus, consecrationem confert";
"instituta propriam ac peculiarem indolem, saecularem scilicet, servent ut apostolatum in saeculo ac veluti ex saeculo, ad quem exercendum orta sunt, efficaciter et ubique adimplere valeant."
Banio (-nis, f.) vel fidicula pelliculata est chordophonum in Civitatibus Foederatis Americae ortum, quae constat in corpore rotundo tympani simili, et colle longo compluribus quasi obiculis diviso, cuius super longitudinem tenduntur quinque chordae (quanquam chorda quinta duntaxat in dimidium collem attingit).
Balthasar Galuppius
 etiam loci natalis gratia il Buranello appellatur (Boreani in insula die 18 Octobris 1706 natus; Venetiae die 3 Ianuarii 1785 mortuus) fuit organi psaltes et compositor Italicus praecipue operarum, praecipue earum quae Italiane dicuntur opere buffe.
Basiliscus (natus Basilius Ioannis filius) Gnedov (6 Martii anno 1890 in colonia libera Man'kovo-Berjozovskaja Terrae cosacorum Tanaiticorum natus et 5 Novembris 1978 Chersonii mortuus) fuit poeta Russicus et Ucrainicus, futurista clarus.
Barringtonia asiatica est species Barringtoniae in salinis litorum tropicorum habitationibus et insulis oceanorum Indici et Pacifici occidentalis, a Zanzibar ad Taivaniam, Philippinas, Novam Caledoniam, et Vitios, et ad Samoam, Tongam, et Micronesiam endemica, et in Havaios introducta (Whistler 1992:21).
(Picturae inventae recente ostendunt turrem Virginis Mariae debere esse breviorem quam turres Evangelistarum.) In summis turribus Evangelistarum statuae signorum erunt: taurus Sancti Lucae, aquila Sancti Iohannis, leo Sancti Marci, angelus Sancti Matthaei  In summa turri Iesu Christi erit maxima crux.
Daphne Barbara Follett (nata Daphne Barbara Hubbard Regiopoli Iamaicae die 25 Decembris 1942), scriptoris Kennethi Follett uxor, est rerum politicarum perita Britannica factionis Laboris, quae a die 1 Maii 1997 usque ad diem 6 Maii 2010 legata apud Parlamentum Britannicum fuit, munere populi Stevenage fungens.
Bartholomaeus Gibb, nomine nativo Barry Alan Crompton Gibb, Douglas in urbe Monapiae die 1 Septembris 1946 natus, Chorlton in urbana Mancunii regione Cribbque in insula Brisbanae eruditus, est musicus Britannicus et citharae electricae psaltes gregis Bee Gees, a se fratribusque Mauritio et Robertino constituti.
Barba non facit philosophum, seu Barbae tenus sapientes (Graece Ἐκ πώγονος σοφοί, καὶ ἀπὸ πώγονος σοφισταί, καὶ ἀπὸ πώγονος φιλόσοφοι), appellabantur qui praeter barbam et pallium nihil haberent philosophi.
Bartholomaeus I (natus Demetrius Archontones, Graece: Δημήτριος Ἀρχοντώνης, in insula Imbro Turciae die 29 Februarii 1940) est a die 2 Novembris 1991 270esimus Archiepiscopus Constantinopolitanus Novae Romae (Ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως Νέας Ῥώμης) et Patriarcha Oecumenicus Constantinopolitanus (Οἰκουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως) Ecclesiae Orthodoxae.
In matrimonium anno 1169 Margaritam comitissam Flandrensem duxit, et ex ea genuit:

Isabella, quae regi Francico Philippo II nupsit
Balduinus, qui avunculo Philippo mortuo comes Flandrensis fuerit et mox imperator Latinus
Yolanda, imperatrix Latina
Philippus, comes Namurcensis
Henricus, imperator Latinus
Sibylla quae Guichardo IV domino Belli Ioci nupsit
Eustachius, Thessalonicae regens 1210-1216
E paelice quadam genuit:

Godefridus
Bartholdus Georgius Niebuhr (natus die 27 Augusti 1776 Hafniae - obiit die 2 Ianuarii 1831 Bonnae) fuit illustris rerum gestarum scriptor Germanicus, qui inter alia opera casu, anno 1816, in Veronae bibliotheca Hieronymi rescriptum codicem legendo Gaii institutiones invenit.
Alia opera his annis scribebat, videlicet dialogos De amore et De flosculis quibusdam linguae Latinae necnon Historiam inclytae urbis Mantuae et serenissimae familiae Gonzagae atque praesertim librum diaeteticum culinariumque celeberrimum De honesta voluptate et valetudine, aestatibus 1466 et 1467 scriptum dum inter colles Albanos cum Francisco Gonzaga morabat.
Balduinus (natus Valencenis mense Iulio 1171; mortuus captivus in Bulgaria die fere 11 Iunii 1205), filius Balduini V comitis Hanoniensis uxorisque eius Margaritae comitissae Flandrensis, fuit post patrem comes Hanoniae, sextus huius nominis, post matrem comes Flandriae, nonus huius nominis, et ab anno 1204 imperator Constantinopoli institutus.
Rerum gestarum scriptor Raphael Volaterranus vitam obitumque Platinae inter eos "qui reliquis in artibus claruerunt" his verbis commemoravit:

Bartholomeus Platina Romam cum Francisco Gonzaga cardinali Mantuano venit; deinde dignatus a Xysto pontifici contubernalis simul et opibus auctus aedes in Quirinali sibi paravit, ubi et decessit sexagenarius, edita pontificum historia vulgo iam nota.
Balthasar Longhena fuit illustris saeculi septimi decimi architectus, cuius notissimum opus est Basilica Sanctae Mariae Salutis Venetiae post pestem anni 1630 aedificata, cum Venetiani decernerunt Virginis Mariae pro fine morbi gratias agere et architecto Balthasare Longhena mandatum dederunt hanc ecclesiam aedificare.
Baldur Benedictus de Schirach (natus die 9 Maii 1907 Berolini – mortuus est die 8 Augusti 1974 in  Kröv  apud Mosellam, Rhenania-Palatinatus) fuit clarus vir publicus Nazista, accurate Iuventutis Hitlerianae dux et Vindobonae gubernator.
Aliae partes PSM-EN (Partes Socialisticae Maioricae-Unitas Nationalista), UM (Maioricensis Unitas), EU (Unitas Sinistrarum) et ERC (Sinistra Republicana Cataloniae) sunt, quae cum PSIB-PSOE pactum habent ad praesidendum omnes Balearicas institutiones.
Bartholomaeus Spranger (natus Antverpiae die 21 Martii 1546 – obiit Pragae anno 1611) fuit pictor Flandricus, qui ab anno 1580 Pragae in Bohemia vixit, ubi nupsit anno 1592 Christinam, filiam divitis Pragensis aurificis Nicolai Müller, et laborabat pro imperatore Rudolpho II.
Barchochebas sive Barcochebas, plenius Simon Barchōchĕbas, fuit militaris Iudaeorum dux qui Tertium Bellum Iudaicum in Imperium Romanum anno 132 intulit, Israelem sui iuris breve condens, quem "principis" seu "praesidis" titulo regebat usque ad annum 135, superantibus Romanis post bellum duorum annorum.
Filio photocopiatrorum technici, exercitus ut lanius est sed sese implicavit in graphito cum Bristoli pigmentum in aerosolo favorabilius factum sit termino annorum 1980." Contemplatores formam eius notaverunt esse similis huic artificis Blek le Rat, qui laminis interrasilibus uti coepit anno 1981 Lutetiae, et sociorum gregis Crass qui graphiti cursum in Ferrivia Subterranea Londiniensis aluerunt termino annorum 1970 et principio annorum 1980.
Balduinus in matrimonium Mariam duxit, filiam Henrici ducis Campaniensis, et ex ea genuit:

Ioanna, nata 1200, quae patre mortuo comitissa Flandrensis et Hanoniensis facta est; mortua anno 1244
Margarita, nata die 2 Iunii 1202, quae sorore mortua comitissa Flandrensis et Hanoniensis facta est
Balneum Lixonense (Francogallice Bagnères-de-Luchon; Occitanice Banhèras de Luishon) est commune Francicum 2'574 incolarum (anno 2012) praefecturae Garunnae Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Bambergetum (-i, n.) (alia nomina: Burgetulus Bonus, Burgetulus Malus-Vallis Bruna) (Italiane: Malborghetto Valbruna; Foroiuliensice: Malborghet) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Foro Iulii-Venetia Iulia et in Provincia Utinensi situm.
Barnabas Vicecomes (natus anno 1319; mortuus captivus die 19 Decembris, 1385) fuit dominus Mediolani ab anno 1354 cum fratribus eius Galeatio II et Matthaeo II usque ad mortem Matthaei die 29 Septembris 1355, postea cum nepote eius Ioanne Galeatio, filio Matthaei, usque ad annum 1385, cum nepos Barnabae in vincula coniceret.
Barembach est commune Francicum 877 incolarum (anno 2013) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Hic vero auctor est eius praecipue libri qui, primum bifariam editus apud Lutetiensem editorem nuncupatum Encyclopédie des nuisances ("Encyclopaediam nocentiarum") anno 1996 et 1999, inscribitur De Vita terrena, Cogitationes de parvitate posteritatis quam hoc temporis continet, et ad genus vivendi quod ortum e rebus industrialibus est pingendum, intellegendum necnon vituperandum pertinet.
Baldus de Ubaldis (Perusiae natus die 2 Octobris 1327; Papiae obiit die 28 Aprilis 1400) discipulus Bartoli e Saxoferrato, fuit illustris iuris consultus saeculi XIV et magister iuris apud universitates Bononiae, Perusiae, Pisarum, Florentiae, Patavii ac Papiae.
Ballista vel balista potest esse:

Ballista, machina bellica
Telum a ballista iactum
Ballista (praefectus praetorio), seu Callistus, praefectus praetorio Macriani iunioris et Quieti
Balista (mons), seu Ballista, mons in Liguria
Gigi Ballista, histrio Italianus
FN Ballista, sclopetum striatum sniper
Bartenheim est commune Francicum 3'806 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
Barberinum (-i, n.) vel Barbarinum Mucilli (alia nomina: Barberinus, Barberinum Mucelli) (Italiane: Barberino di Mugello) est oppidum Italiae et municipium, circiter 10 860 incolarum, in Regione Tuscia, in Urbe metropolitana Florentina ac in Agro Mugellano, historica ac geographica terra, situm.
Bara seu Drafna (Bára, Dröfn) in mythologia Nordica fuit una e filiabus novem dei marini Ægir et uxoris eius Rán secundum indicem nominum in libro Edda oratione soluta scripto relatum; sorores igitur habuit Himinglæva, Blodughadda, Bylgia, Duva, Hevringa, Hranna, Kolga, Uda.
Balneum (-i, n.) seu Balneum ad Ripulas (alia nomina: Balneum Ripolis, Ripulae; olim Quartus ab Urbe Lapis (Florentia), Ad Quartum Lapidem ab Florentia, Plebs Sancti Petri ad Quartum, Plebs Sancti Petri Ripulis) (Italiane: Bagno a Ripoli) est oppidum Italiae ac municipium, circiter 25 790 incolarum, in Regione Tuscia ac in Urbe metropolitana Florentina situm.
Barr (Alsatiane Borr) est commune Francicum 7'086 incolarum (anno 2022) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Balgau est commune Francicum 934 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
Institut für Asienkunde, Hamburgi 1997, ISBN 3-88910-178-X
Diana Hubbell, "Bangkok city guide: what to do plus the best hotels, restaurants and bars" in The Guardian (18 Februarii 2017)
Karl Husa, Helmut Wohlschlägel, "Booming Bangkok: eine Megastadt in Südostasien im Spannungsfeld von Metropolisierung und Globalisierung" in Karl Husa, Erich Pilz, Irene Stacher, Mega-Cities: Die Metropolen des Südens zwischen Globalisierung und Fragmentierung (Historische Sozialkunde, 12).
Baltzenheim est commune Francicum 586 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
1505 : Platynae Dialogus de falso et vero bono Textus
1510 : Dialogus Platyne de vera nobilitate (Textus apud Google Books)
1510 : Dialogus Platynae contra amores et amatorculos Textus apud Monacenses (Textus apud Google Books) Versio Francogallica 1581
1608 : Principis διατύπωσις (aliter De principe) Textus
1630 : "Vita amplissimi patris Ioannis Milini" in A.
Hic liber ante impressionem ab aliis legebatur, sicut Platina ipse e carcere amicum Iacobum Ammannatum cardinalem praemonuit: "Scripsi ante captivitatem meam libellum istum De honesta voluptate quem ad Amplitudinem Tuam mitto, qui capto patrono, ut videbis, myropolia omnia et tabernas perreptasse videtur: adeo est unctus et sordidus ...
Reliqui incolae Europaeorum ("Anglobarbatensium" aut "Eurobarbatensium"), praecipue de Britannia, Hibernia, Sinensium, localiter "Sinobarbatensium" nominatorum, Barbatensium Hinduistarum, de India, et de Bangladesia et Pakistania Musulmanorum globos et magni momenti "Arabobarbatensem" globum, praecipue de Syria et Libano, includunt.
Bantzenheim est commune Francicum 1'641 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
Foris autem dies dominica domibus desertis placida vastaque ferri super extremam urbem videtur, in mentem meam suis umbris versatilibus longioribus cadentibus invadens, cum vestigia aeriarum navium in alta atmosphaera signis per ambages factis lente intexunt, mox evanescunt perlucenti in die postmeridiano, qui in vacando consumitur.
Basilissa Staurum coniugem praemonebat, ne de pulchritudine et castitudine sua iactaret, sed ille in convivio apud Vladimirum Solem Praeclarum ebrius iactare incepit et a Vladimiro in hypogaeum inclusus est; Basilissam Vladimirus ad se adduci iussit, sed illa, cum de miseria coniugis certior facta esset, vestem virilem induerat et in convivium Vladimiri advenit, ubi dixit se Basilium filium vel nuntium regis peregrini esse.
Propositum originale Ogdenis erat Basic English uti tamquam instrumentum ad doctrinam linguae Anglicae regularis; basis 850 vocabulorum, cum indicibus specialibus unius cuiusque materiae (scientiarum, vocabulorum internationalium, negotiorum, et cetera) disci poterat ut peritia linguae Anglicae discipuli augeretur, donec facultatem quasi nativam linguae Anglicae obtineret.
Balykcy aut litteris Cyrillicis Балыкчы (ita Chirgisice; Russice Балыкчи) Chirgisica urbs in regione Thermolimnensi est, cum numero incolarum anno 2009 42 875, sita apud Lacus Calidi (Russice; Иссык-Куль et Chirgisice; Ысык - Көл) oram.
Vitam Pii etiam incarceratus scripsit, cardinali Francisco Todeschino dicatam; paparum aliorum vitas etiam incarceratus ut videtur parabat; nuper liberatus vitam (vel potius vituperationem) Pauli, humanistarum persecutoris, exscripsit: quas omnes in maximo suo opere, videlicet Vitis Pontificum, comprehendere futurus est.
== Nonnulla eventa historica ==
A tempore Beati Rhenani Basilienses senatorem Romanum Lucium Munatium Plancum velut conditorem suae urbis celebrare consuerunt qui mausoleo Gaetano hanc sententiam inscribendam curavit ː IN GALLIA COLONIAS DEDVXIT LVGDVNVM ET RAVRICAM.
== Opera selecta ==
Some Tame Gazelle (1950)
Excellent Women (1952)
Jane and Prudence (1953)
Less than Angels (1955)
A Glass of Blessings (1958)
No Fond Return of Love (1961)
Quartet in Autumn (1977)
The Sweet Dove Died (1978)
A Few Green Leaves (1980)
An Unsuitable Attachment (scriptum 1963; ed.
Basilica sancti Clementis in Laterano est templum Christianum Romae prope Palatium Lateranense situm, Clementi Papae I dicatum, inter basilicas minores enumeratum, cuius structura recentior ("aedes superior") aedificia antiquiora celat: exstant enim "aedes inferior", picturis muralibus mediaevalibus ornata, et sub hac aede aedificium quoddam satis magnum, saeculo primo exeunte seu secundo ineunte elaboratum.
Opuscula annis insequentibus conscripsit Divi Ludovici Marchionis Mantuae somnium et Orationem de laudibus illustris ac divi Ludovici Marchionis Mantuae, Ludovico ipso dicata: "tu familiam meam ex ignobili nobilem reddidisti" (sic confessus est) "tuque item mihi missionem dedisti perdiscendae philosophiae causa".
Balduinus V (natus anno 1177; mortuus mense Augusto 1186), filius Sibyllae et Guillelmi Montisferrati, nepos igitur antecessoris Balduini IV, fuit rex Hierosolymitanus ab anno 1183 (Balduino IV gravissime aegrotante) et rex solus iam ante diem 16 Maii 1185.
Basilica Martyrum XXVI Iaponicorum (Iaponice:日本二十六殉教者聖堂) vel vulgo Ecclesia cathedralis Ōura (Iaponice:大浦天主堂, Ōura Tenshydō) est basilica minor Catholica pro martyribus Iaponicis XXVIdedicata et primum constituta Nagasaci anno 1864 a Societate Parisiensi missionum ad exteras gentes.
1967: Casino Royale
1967: Danger Route
1969: Sweet Charity
1971: La tarantola dal ventre nero
1972: Milano Calibro 9
1972: La dama rossa uccide sette volte
1972: Non si sevizia un paperino
1975: L'anatra all'arancia
1978: Come perdere una moglie e trovare un amante
1980: La moglie in vacanza...
Romae, 2004
Bruno Laurioux, "De Jean de Bockenheim à Bartolomeo Scappi: cuisiner pour le pape entre le xve et le xvie siècle" in Armand Jamme, Olivier Poncet, edd., Offices et papauté (XIVe-XVIIe siècle) (Romae: Publications de l’École française de Rome', 2005) pp.
Erat autem victoria damnosa, et tot ex Romanis quoque in eo bello perierunt, ut Hadrianus, cum scriberet ad Senatum, non est usus illo exordio quo uti imperatores consueverunt: "Si vos liberique vestri valetis bene est, ego quidem et exercitus valemus." Barchocheba devicto, Hierosolyma deruta sunt, quibus Iudaei eiecti sunt, et urbs nova Romana, Aelia Capitolina, condita est in loco eorum.
Textus
1552 : Aqui se contienen treynta propositiones muy juridicas Textus
1552 : Aqui se contienen unos avisos y reglas para los confessores que oyeron confessiones delos Españoles que son o han sido en cargo a los Indios Textus
1552 : Brevissima relación de la destruyción de las Indias Textus Versio Latina 1614
1552 : Este es vn tratado que ...
Thomas Aquinas, unus ex notabilissimis illius aevi cogitatoribus, se philosophum aestimavit numquam, semperque philosophos reprehendens quia "non contingebant sapientiam veram et propriam in revelatione Christiana inventam."
Praecipuae quaestiones de quibus philosophi illo tempore disceptare solebant coniunctio fidei et rationis, exsistentia et simplicitas Dei, propositum theologiae et metaphysicae, ac quaestiones scientiae, universalium, et individuationis erant.
Internet Encyclopedia of Philosophy dicit philosophiam Americanam, cum "nucleo proprietatum definientium" caret, "nihilominus videri posse Americanam significationem sui communem per historiam civitatis repercutere et formare."
Alexis de Tocqueville, auctor et historicus civilis, subtiliorem "Philosophical Method among the Americans" ('ratio philosophica inter Americanos') definitionem in primo paragrapho libri alterius Democracy in America ('Democratia in America') proposuit.
Inter motus quos philosophia continentalis amplectitur sunt idealismus Germanus, phaenomenologia, exsistentialismus (et eius antecedentes, sicut cogitatio Kierkegaardiana et Nietzschiana), hermeneutica, structuralismus, poststructuralismus, feminismus Francicus, ratio psychoanalytica, et ratio critica Scholae Francofurtensis et cognatorum Marxismi Occidentalis ramorum.
Hermannus Diels, philologus, philosophiae rerum gestarum scriptor, et studiosus religionis Germanicus, favorem vocabuli praesocratici populo dedit in Die Fragmente der Vorsokratiker ('Fragmenta Praesocraticorum') anno 1903, quod autem vocabulum iam anno 1865 in usu fuerat in libro Plato and the Other Companions of Sokrates Georgii Grote.
Historia philosophae mediaevalis in duo aetates praecipuas usitate dividitur: in aetatem in Occidente Latino post Medium Aevum Primum usque ad saeculum duodecimum, cum opera Platonis et Aristotelis conservarentur et colerentur, et in aetatem auream saeculorum duodecimi, tredecimi, et quarti decimi, quae fastigium effecit philosophiae antiquae restitutae, cum receptione eius commentatorum Islamicorum, ac progressuum in philosophia religionis, logica, et metaphysica magni momenti.
Photosynthesis  (e duobus nominibus Graecis φῶς, φωτός = 'lux' et σύνθεσις = 'conditio, constructio' formatum) in plantis, algis, necnon quibusdam bacteriis protistisque est conversio biochemica lucis et dioxidi carbonii et aquae in energiam chemicam, qua animantes in chemicis atomorum vinculis servata utuntur.
Quae ergo aliquantum congruens est cum philosophia mediaevali sera, quae saeculis quarto decimo et quinto decimo a personis notabilibus sicut Albertus Magnus, Thomas Aquinas, Guillelmus de Ockham, et Marsilius Patavinus mota est, ac philosophia recente prima, quae cum Renato Cartesio et Dissertatione de Methodo (1637) usitate incipit.
Alfredus North Whitehead olim dixit: 
"Certissima traditionis philosophicae Europaeae descriptio generalis est quod in serie annotationum Platonis consistit." Clarae momenti stirpes irruptae a Graecia antiqua et philosophiis Hellenisticis ad philosophiam Islamicam primam, Renascentiam Europaeam, et Aetatem Illuminationis ducunt.
Eludere servitutem rationis et habitus, praecepta familiae, sententias classis, et aliquantum praeiudicatarum opinionum; traditionem agnoscere solum ut modus informationis, et res exstantis accipere solum ut exemplar actionis contrariae, ac melioris; petere causam rerum pro se, et solum in se; ad exitus inclinare sed ad rationem non ligatus, et ad substantiam per formam petere;—tales sunt proprietates principales quas rationem philosophicam Americanorum appellabo.
Philosophia Germanica nonnulla saecula diversissima est philosophia lingua Theodisca expressa vel a Germanis proposita, media traditionum analyticae continentalisque pars a Godefrido Guilielmo Leibnitio praecipue per Immanuelem Kantium, Georgium Gulielmum Fridericum Hegel, Arthurum Schopenhauer, Carolum Marx, Fridericum Nietzsche, Martinum Heidegger, Ludovicum Wittgenstein, Theodorus Adorno et Maximus Horkheimer ad philosophos hodiernos.
Monistae neutrales, tales quales sunt Ernestus Mach et Gulielmus James affirmant casus in mundo esse aut mentis aut corporis pro rete relationum in quod ineunt, et fautores monismi aspecti dualis, tales qualis est Spinoza, exsistentiam aliae substantiae neutralis asserunt et volunt materiam et mentem proprietates huius substantiae incognitae esse.
In philosophia Occidentali, Religio Christiana, per Imperium Romanum orta, philosophiam Hellenisticam finitam philosophiamque mediaevalem inceptum coepit, quandoquidem in philosophia Orientali, religio Islamica, per Imperium Arabicum orta, philosophiam veterem Iranicam finitam primamque philosophiam Islamicam inceptum coepit.
Phyllodoce (Graece Φυλλοδόκη) in mythologia Graeca fuit Nereis, filia Nerei dei marini, e Doride genita, secundum Hyginum in libro "Fabulae" inscripto, qui hoc nomen e textu Georgicon Vergilii sine dubio dempsit; Vergilius enim eam inter sectatrices Cyrenes enumeraverat, scilicet Drymo, Xantho, Ligea, Phyllodoce, Cydippe, Lycorias, Clio, Beroe, Ephyre, Opis, Asia, Deiopea, Clymene, Arethusa.
Hoc aevum Aetas aurea Islamica appellatur, et res tum gestae evolutionem philosophiae et scientiae hodiernae maxime moverunt; in renascentia litterarum, haec gratia fuit "una ex maximis technologiae alienationibus in historia mundi." Hoc aevum in Alkindo saeculo nono coepit et in Averroë (Ibn Rushd) saeculo duodecimo exeunte finivit.
Zur Rezeptionsgeschichte der ‚Phönissen‘", Rheinisches Museum für Philologie, 1995ː 82-92
Claire Nancy, "Les Phéniciennes, l’autre mythe d’Œdipe", Les Lettres de la SPF, 2017ː 18-33
Thalia Papadopoulou, "Euripides: Phoenician Women (Φοίνισσαι)" in Encyclopedia of Greek Tragedy, Wiley, 2013.
Philosophische Untersuchungen ('Investigationes philosophicae') est magnum opus Ludovici Wittgenstein, diu excogitatum multosque per annos repetitis adnotationibus auctum, ab auctore fere totum perfectum, quod quidem duobus demum annis post decessum auctoris anno 1953 curà discipulorum Rush Rhees et Elizabethae Anscombe e prelo prodiit.
Sunt plantae quae isti incommodo obviam eunt dum alio enzymo utuntur, PEP carboxylase, quae  CO2 cupidior videtur nec reactionem inversam admittit:   in moleculam phosphoenolpyruvati (PEP) CO2 atmosphaericum incorporat, ita ut carbohydratum quattuor carboniorum creetur (C4) quod tempore idoneo aut ex alia cellula (ex cellula mesophylli in cellulam fascicularem) CO2 ad Rubisco tranferet ut in Calvini cyclum ingrediatur tum cum ratio CO2/O2 magis opportunus erit.
Phoenicusa (-ae, f.) (alia nomina: Phoenicodis insula, Herculis insula, Heracieotis insula, Heraclea insula, Phoenicussa insula, Fenicussa, Celsina) (Italiane: Filicudi) est insula Italiae, in Mari Tyrrhenico, in Sicilia regione, in Provincia Regionali Messanense et in Municipio Liparense sita.
Statim ac rem cognovit Philopoemen Lacedaemonem contendit et orationem illic habuit qua eos hortabatur ut inimicis et malis civibus potius pecuniam darent, quam si accepissent tacere cogerentur, non bonis amicis quorum beneficiis gratuito frui licebat atque famam integram remanere reipublicae intererat.
Secundum Sarvepalli Radhakrishnan philosophum, prima harum scholarum, quae ex tempore Vedico exeunte (1000–500 a.C.n.) cum Upanishad componerentur, sunt "primae orbis terrarum compositiones philosophicae." Certamen et coniunctio variarum scholarum earum annos primos acris erat, praecipue ab anno 800 a.C.n.
Aélion, Euripide héritier d’Eschyle, 2 vol., Parisiis, 1983 Recensio critica Altera recensio critica
Jean Alaux, "Crise familiale et crise politique dans les Phéniciennes", L'information littéraire 2008ː  3-11
Paolo Carrara, "Sull'inizio delle Fenicie di Euripide", Zeitschrift für Papyrologie und Epigraphik, 19̟4ː 43-51
Eduard Fraenkel, Zu den Phoenissen des Euripides, München, Verlag der Bayerischen Akademie der Wissenschaften, 1963.