aimgo/CorpusTrinum huggingface dataset:
Franciscus Grant Sawyer (natus in Twin Falls Idahum Idahi die 14 Decembris 1918; mortuus  in Las Vegas die 19 Februarii 1996), causidicus, fuit rerum politicarum peritus  Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1959 usque ad annum 1967 Nivatae gubernator fuit.
Ex impetibus contra ferriviam metropolinam Parisiensem anno 1995 factis, Francia a globis tromocraticis islamicis sporadice impugnata est, praesertim praestant impetus factus contra diarium Charlie hebdo Ianuario anni 2015, qui maximas tumultuationes per vias (cum 4,4 millionibus hominum) attulit, et impetus Lutetiae Novembri anni 2015 facti, qui 130 mortes attulerunt.
Particum Regni Hungariae Dominus & Siculorum Comes, Regni Hungariae Pro Libertate Confoederatorum Statuum necnon Munkacsiensis & Makoviczensis Dux, Perpetuus Comes de Saros; Dominus in Patak, Tokaj, Regécz, Ecsed, Somlyó, Lednicze, Szerencs, Onod.
Franciscus Iosephus de Stein (natus Amorbach in vico Bavariano die 4 Aprilis 1832; Monaci mortuus die 4 Maii 1909) fuit presbyter Germanicus et ab anno 1898 usque ad annum 1909 Monaci et Frisingae archiepiscopus (Archidioecesis Monacensis et Frisingensis).
Franciscus Cossiga (natus Sassare die 26 Iulii 1928; Romae die 17 Augusti 2010 obiit) fuit vir publicus Italicus et fuit negotiorum internorum minister, praeses Consilii Ministrorum Italiae et Praeses rei publicae Italiae ab anno 1985 usque ad annum 1992, et senator ad vitam rei publicae Italiae.
Franciscus Ferdinandus Carolus Ludovicus Iosephus Maria (Theodisce: Franz Ferdinand Carl Ludwig Joseph Maria, natus Graecii die 18 Decembris 1863; Seraii cum uxore sua Sophia necatus die 28 Iunii 1914 a Gabriele Princip)  fuit Archidux Austriae-Este, princeps imperialis Austriae et princeps regius Hungariae et Bohemiae.
Franciscus Galton (16 Februarii 1822–17 Ianuarii 1911), Caroli Darwin semiconsobrinus, Erasmi Darwin nepos, tempore Victoriano fuit polymathes Anglicus, qui operatus est anthropologus, criminologus, eugeneticista, explorator tropicalis, geographus, inventor, meteorologus, proto-geneticista, psychomensor, homo numerorum peritus.
E finibus Franciae boreo-orientalibus, oportet inter fluvios imprimis enumerare Rhenum qui ex Alpibus Helvetiae oriens et ad boream versus regiones Francicas Alsatiam et Lotharingiam a Badeniā-Virtembergiā Germaniae dividit, unde per Germaniam boreo-occidentalem et Nederlandiam in mare Germanicum effunditur.
1817, Voyage de découvertes aux Terres Australes, exécuté par ordre de sa Majesté, l’Empereur et Roi, sur les corvettes le Géographe, le Naturaliste et la goëlette le Casuarina, pendant les années 1800, 1801, 1802, 1803 et 1804, L’Imprimerie Impériale, 3 vols and atlas, Paris, 1807–17; vol.
Franciscus II Rákóczi de Felsővadász (natus in Borsi die 27 Martii 1676 – mortuus est in urbe Rodosto olim ad Imperium Ottomanicum pertinenti die 8 Aprilis 1735) fuit ab anno 1703 usque ad annum 1711 seditionis Hungaricae contra Austriacos dux.
Francisca Hilton (nata Constance Francesca Gabor Novi Eboraci die 10 Martii 1947; Angelopoli die 5 Ianuarii 2015 mortua) fuit actrix et scriptrix Americana, Zsa Zsa Gabor (1917) et Conradi Hilton (1887–1979), conditoris deversoriorum Hiltonensium, filia.
Alia apud nationalia musea picturas continentia Magnum Palatium, cum 1,3 millionibus salutatorum, est; sed etiam sunt plurima musea ad urbes pertinentia, apud quae eminet Museum Artis modernae Lutetiae (Francice Musée d'Art moderne de Paris), cum 800 milibus salutatorum anno 2008, opera hodierna continens.
== De vita et operibus ==
Franciscus Brentanus natus est die 16 Ianuarii anno 1838 in claustro Marienberg prope Bopardiam, urbem Germaniae, ortus familia Germano-Italiana religiosa hominum intellectualium, nam Clemens Brentanus patruus et Bettina de Arnim amita in numerum praecipuorum scriptorum romanticismi referuntur, et Ludovicus Iosephus Brentano frater rerum oeconomicarum peritus erat.
Prandii horae e meridiē Septemtrioni et Orienti, ad primam horam Mediae Franciae et ad primam horam et dimidium Austro fluctuantur; et cenae horae e sextā decimā horā et dimidio Flandriae ad undevicesimam et dimidium Mediae Franciae et vicesimam et dimidium Austro fluctuantur.
Zillgenz, Gerhardus (1880) De praedicamentorum quae ab Aristotele auctore categoriae nominabantur fonte atque origine, Strena Philologa Ludovico Urlichsio per Viginti Quinque Annos Professori Universitatis Virceburgensis a Discipulis Oblata [Festschrift für Ludwig Urlichs] Virceburgi: in Aedibus Stahelianis.
Pleraque Francia transmarina (Francice France d'outre-mer) ad climata tropica (magnis cum dissimilitudinibus) redigitur; quibus addenda sunt clima aequinoctiale Guianae Francicae, clima subarcticum Insularum Sancti Petri et Miquelonensis et climata oceanicum et polare Terrarum australium antarcticarumque Francicarum.
Inde ad occidentem versus flumina duo e Franciā orta per Belgiam et Nederlandiam in mare Germanicum seriatim effluunt, videlicet Mosa quae villam Sedensem alluit, Scaldis quae Cameracum Valencenasque, duo insuper litora Flandrica attingentes, Isera apud Castellum Menapiorum orta, Agnio apud fanum S.
Cheney elaboratus) (Anglice)
Biographia officialis Sanctae Sedis(Italiane)
Sanctae Romane Ecclesiae cardinales - dictionarium biographicum (Anglice)
Kath net Arinze: miseratus est presbyteros non quidem deesse, qui partes liturgiae horarum, quam persolvere obligatione tenerentur, non persolverent
Inter alios Robertus Grosseteste (appellatus ab Eiximenis Linconiensis, propterea quod episcopus fuit in Licoln – Britanniae), Joannes de Vallia, Ricardus Kilvington, Alexander de Hales, Ricardus de Mediavilla, Thomas Bradwardine, Guillelmus de Ockham, Ioannes Duns Scotus...
Verumtamen, PDG per capita Francicus 30% minor est quam Statunitensis, quod facultatis laborandi centesimae rationi attribui potest; anno 2004, facultatis laborandi 68,8% inter 15 et 64 annos natos laborabant, adversus 80% in Iaponiā, 78,9% in Britanniarum Regno, 77,2% in Civitatibus Foederatis Americae et 71% in Germaniā.
Nihilominus, abusque annis 1980, magna effectarum pellicularun pars in speciali in comoedias (sicuti Le dîner de cons, Les Visiteurs, Bienvenue chez les Ch'tis...) et in pelliculas auctoris (sicuti La Haine, Le Fabuleux Destin d'Amélie Poulain, The Artist...) flexit.
Eo regnante fines Francogalliae incommodo nationum adiacentium fortiter propagatae sunt et fecit Franciam praecipuam Europaeam potentiam; quare Francogalli inimicitias Britanniarum Regni meruerunt; in quod cum confligendo opes regni magis magisque fatigatae sunt; imprimis Belli de successione Hispanica inter annos 1701 et 1713 gesti causa.
In cursū elementari secundi anni (Francogallice Cours élémentaire 2e année seu CE2), alumni ad pauperrimam quartam portionem pertinentes media puncta credita 57 e 100 in linguā Francicā et 58 in mathematicā obtinuerunt, contra 87 et 85 respective eis ad divetissimam quartam portionem pertinentibus.
Cooperationem iniit cum variis sodalitatibus, quarum nomina haec: Universalis Societas Esperantica, Circulus esperantistarum catholicorum Dioecesis Spirensis, Associatio Esperanticum docentium internationalis, Academia Internationalis Rei publicae Sancti Marini (AIS), Academia scientifica internationalis Esperantica (ISAE), Unio Internationalis Esperantistarum Catholicorum, Associatio Esperantica Germanica, Interculturale Centrum ICH.
== Opera ==
1800, Observations sur l’anthropologie, ou l’Histoire naturelle de l’homme, la nécessité de s’occuper de l’avancement de cette science, et l’importance de l’admission sur la Flotte du capitaine Baudin d’un ou de plusieurs Naturalistes, spécialement chargés des Recherches à faire sur cet objet, Stoupe, Paris, an VIII.
The New York Times eam "mulierculam parvulam aspectu litterariam" descripsit "quae a macula in aliqua tabula sua maxime abhorret"; in eodem diario confessam esse dicitur "neque duorum acuum catalogos ciborum, sed totius historicam suarum tabularum utilitatem aestimat" (she does not care two pins for the food lists on her menus, but their historical interest means everything).
Francia hexagonalis (qui autem de geographiā Corsicae, Martinicae, Guadalupiae, Guianae Francicae, Reunionis, regionumque aliarum longinquarum legere velit sub illis lemmatibus quaerat), chiliometra quadrata fere 547 030 magna, est terra plerumque humilis in zona orbis terrarum temperata sita.
Franciscus I significare potest:

Franciscus I Sfortia (1401–1466)
Franciscus I (rex Franciae) (1494–1547)
Franciscus I Medices (1541–1587)
Franciscus I Stephanus (1708–1765)
Franciscus I (rex Utriusque Siciliae) (1777–1830)
Franciscus Iosephus I (1830–1916)
Franciscus I.
Illuminismi tempus biologi Buffoni et chemici Antonius Lavoisierius operibus notatum est, qui oxygenii munus in combustione invenit, dum Dionysius Diderotus et Ioannes Baptista Le Rond d'Alembert Encyclopediam in lucem dederunt, quae ad praebendum accessum ad "cognitionem utilem" populo ordinatur, cognitionem quae cotidianae vitae adhibere possint.
Iosephus imperator ====
Ministerium primum a die 22 Novembris officiis fungens consituebant dux Schwarzenberg (praeses), comes Stadion (rerum internarum), baro Kraus (fisci), generalis Cordon (belli), Bach (iustitiae), baro Bruck (commercii), baro Thinnfeld (culturae), baro Helfert (rerum scholasticarum).
Caton d'Utique (tragoedia, 1794); Socrate dans le temple d'Aglaure (carmen 1804); Les Templiers (tragoedia, 1805); Monuments relatifs à l condamnation des Chevaliers du Temple et à l'abolition de leur ordre (1812); Les états de Blois (tragoedia, 1814); Grammaire romane (1816); Choix des poésies originales des Troubadours (1817); Lexique roman (1836).
Longissima apud flumina viginti in Franciā excellunt Liger, Sequana, Rhodanus, Garunna, Maroni (in Guianā Francicā), Matrona, Mosa, Oltis, Duranius, Arar, Dubis, Mana (in Guianā Francicā), Elaver, Carantonus, Tarnis, Vigenna, Wiapoco (in Guianā Francicā), Carus, Axona et Druentia.
Apud unam et centum praefecturas Francogallicas, quinque —Guadalupia, Guiana Francica seu Gallica, Martinica, Reunio, Maiota— regiones et quoque praefecturae transmarinae (Francice départements et régions d'outre-mer seu DROM) sunt, quae eodem statū quam praefecturae metropolitanae fruuntur et integrales Unionis Europaeae partes sunt.
Abusque Generali Carolo de Gaulle praeside (inter annos 1958 et 1969), Francica politica externa independentiae voluntate, praesertim a Civitatibus Foederatarum, depingitur; quamobrem, Francia arma nuclearia evolvit et e manipulis integratis de CFAS inter annos 1966 et 2009 decessit.
Francia Angliae atque Rei Publicae Batavae Novembre anni 1792 et Hispaniae Martio anni 1793 bellum decrevit; vere anni 1793, Austria, Britanniarum regnum et Res publica Batava in Franciam invaserunt; Francia "rem publicam sororem" in "Re publica Moguntina" (Theodisce Mainzer Republik) creavit.
Buttolph British Library Vintage Menu Art Collection" (e collectu Bibliothecae Britannicae selecta)
Fran Becque, "And That Is How It Is That It Is As It Is" (11 Iulii 2016) apud Fraternity History & More
Rebecca Federman, "The Queen B: Miss Buttolph and Her Menus" (2011) apud Bibliothecam Publicam Novi Eboraci
Sue Msallem, "Guest Post: Miss Frank E.
In Franciā, sculptura multimodis evoluta est, sed omnibus in generibus eminens: Praehistorico, Romano, Romanico, Gothico, Anagenetico, Baroco ac Conchato, Neoclassico (ubi eminet Fridericus Augustus Bartholdi cum Statuā Libertatis), Romantico (ubi eminet Augustus Rodin cum Cogitatore) et Hodierno.
Fluminum quae litora Francica attingunt et in Oceanum Britannicum effluunt Quantia et Alteia borealissima sunt, sed et modestiora; quibus succedit Samara, Picardiae flumen maximum, ad cuius ripas stant fanum Sancti Quintini in Viromandia, Ambianum (olim Samarobriva, quod nomen Gallice "pons Samarae" significat) et Abbatis Villa.
Franciscus, vulgo Franz, Boehm (natus Boleszyn apud Allenstenium in Borussia Occidentali  die 3 Octobris 1880; mortuus Dachani in castris carceralibus die 13 Februarii 1945) fuit sacerdos Catholicus Archidioecesis Coloniensis, qui, adversus nazismi doctrinas dimicans mortuus, martyr nunc a multis habetur.
ISBN 3-88309-013-1) , columnae 1472–1473 (Theodisce)
De Francisco Ehrle in Dizionario bio-bibliografico dei bibliotecari italiani del XX secolo (Italiane)
Sanctae Romane Ecclesiae cardinales - dictionarium biographicum (Anglice)
"Curriculum vitae" e The Hierarchy of the Catholic Church (situs a Davide M.
== Scripta ==
Les Mystères de Mithra, 1900
Le Taurobole et le culte de Bellone, 1901
Les Religions orientales dans le paganisme romain, 1906
"Découvertes nouvelles au Mithréum de Saint-Clément à Rome" in Comptes rendus des séances de l'Académie des Inscriptions et Belles-Lettres vol.
Aëroportus Lutetiae Carolus de Gaulle (Francogallice Aéroport de Paris-Charles-de-Gaulle), in Lutetiae vicinitatibus situs, maximus et operosissimus aëroportus est totā in natione et plerumque popularem commercialemque transitum huius nationis sustinet et Lutetiam cum paene omnibus magnis urbibus in toto orbe terrarum connectit.
== Opera ==
Zarzuela:
La parranda (1928)
La zapaterita (1941)
La bejarana (1923)
La linda tapada (1924)
La calesera (1925)
La Parranda (1928)
Me llaman la presumida (1935)
Rosa, La pantalonera (1939)
Manuelita Rosas (1941)
La Picarona (1930)
La mejor del puerto (1928)
Coplas de Ronda (1929)
Curro el de Lora (1926)
La rumbosa (1951)
Comoedia musicalis:
Las lloronas (1928)
Las cariñosas (1930)
¡Por si las moscas!
ISBN 3-88309-013-1) , columnae 1517–1518 (Theodisce)
 Carlos Gilly: ''Spanien und der Basler Buchdruck bis 1600: Ein Querschnitt durch die spanische Geistesgeschichte aus der Sicht einer europäischen Buchdruckerstadt.'' Basileae & Francofurti, Helbing & Liechtenhahn, 1985, ISBN 3-7190-0909-2, pp.
Abusque annis centum exsistens, cinematographia Francica revelatur locuples plurimis dispositoribus (apud quos Georgius Méliès, Ioannes Lucas Godard, Lucas Besson...), plurimis histrionibus (apud quos Ioannes Marais, Ludovicus de Funès, Gerardus Depardieu, Etheldreda Tautou...) et plurimis pelliculis effectis (apud quas Les Misérables, La Grande Vadrouille, Emmanuelle, Le Grand Bleu, Intouchables...).
89
1992: Canzoni d'amore
1993: Il bandito e il campione (Live)
1996: Prendere e lasciare
2001: Amore nel pomeriggio/ + Fuoco Amico 
2002: Il fischio del vapore
2005: Pezzi
2006: Calypsos
2008: Per brevità chiamato artista
2008: Left & right
Nihilominus, Francicus index obesitatis valde inferior est Statunitensi (verbi gratiā, index obesitatis in Franciā idem Statunitensi erat in annis 1970) et adhuc infimus est in Europā sed ab auctoritatibus nunc putatur unum praecipua apud problemata valetudinis publicae et auctoritates ferociter obesitati obviam eunt; index obesitatis infantilis in Franciā deminuitur, dum adhuc crescit aliis in nationibus.
Les Syriens en Espagne et les Adonies à Séville, 1927
Le temple aux gradins découvert à Salihiyeh et ses inscriptions, 1923
Deux autels de Phénicie, 1927
Les fouilles de Salihiyeh sur l'Euphrate, 1923
Un sarcophage d'enfant trouvé à Beyrouth, 1929
Recherches sur le symbolisme funéraire des Romains, Parisiis 1942
Franciscus Antonius Beckenbauer (Theodisce Franz Anton Beckenbauer, natus Monaci die 11 Septembris 1945; ibidem mortuus die 7 Ianuarii 2024), saepe Imperator (Theodisce Der Kaiser) a diurnariis appellatus, fuit athleta Germanicus, pedilusor, et olim praeses vicarius Societatis Germanicae Pediludii.
Die 23 Septembris 2015, Sanctum Iuniperum Serram ad Basilicam Fani Nationalis Conceptionis Immaculatae Vasingtoniae in Districtu Columbiae canonizavit, per primam suam commorationem in America Septentrionali primamque canonizationis caerimoniam in Civitatibus Foederatis habitam.
Avus enim Georgii Marii, Ioannes Angelus Bergoglio, natus est in vico Bricco Marmorito (prope Comalium sito, sed Hastae Pompeiae tributario), unde in Augustam Taurinorum habitationem mutavit et Rosam Margaritam Vasallo in matrimonium duxit, quae Bormiae anno 1881 nata erat).
Exeunte saeculo XX et ineunte saeculo XXI, Francogallia supranationalis Unionis Europaeae evolutionem praecurrit cum Foedus Traiecti Mosae ictum, Unionem Europaeam creaturum, anno 1992 obsignavisset et Euronis terram anno 1999 constituisset et Foedus Olisipone ictum anno 2007 obsignavisset.
Has "historicas" ob gentes, novi populi in Franciam e saeculo XIX immigravere: Belgae, Itali, Hispani, Lusitani, Poloni, Dacoromani, Graeci, Iudaei ab Europā Orientali et Barbariā, Arabes ac Mazaces a Barbariā, Nigricolores a Franciā et Seres apud alios.
Praeter regiones duodeviginti et praefecturas unam et centum, Res publica Francica collectivitates transmarinas quinque —Polynesiam Gallicam, Sanctum Bartholomaeum, Sanctum Martinum, Sanctum Petrum et Miquelonem, Uveam et Futunam—, unam sui generis collectivitatem —Novam Caledoniam—, unum territorium transmarinum (Francogallice territoire d'outre-mer seu TOM) —Terras australes antarcticasque Francicas— et unam insularem possessionem in Oceano Pacifico —Insulam Clippertonensem— habet.
Itaque Bopp studiis adeo progressus est, ut 25 annos natus librum Über das Konjugationssystem der Sanskritsprache in Vergleichung mit jenem der griechischen, lateinischen, persischen und germanischen Sprache inscriptum anno 1816 ederet, quo, ut paene communi opinione consensum est, linguisticam Indoeuropaeam condidit.
Educatio primaria phasibus duabus evolvitur: primum, schola materna (Francice école maternelle), quae novissimos pueros recipit eorum initio in scholā, eorum conformationi ad socialis vitae normas, eorum initiationi fundamentalia ad instrumenta sicuti sermonem et numeros; deinde, ad sex annos natos aetatis, pueri scholā elementariā (Francice école élémentaire) recipiuntur, cuius primus scopus lecturam, scriptionem, calculum et educationem civicam discere est.
Suburbanae vitae laus (2000)
Gonzalo Guerrero (2001)
Ioannae virginis laudes (2002)
Amato Nervo poetae encomium (2003)
Malintzin (2003)
Tribunus ille Benedictus Juárez (2003)
Horum carminum exstant binae Hispanicae versiones, quarum alteram prosa oratione ipse Caprarius perfecit, alteram vero numeris adstrictam professor Tarsicius Herrera Zapien typis Publicae Academiae Mexicanae in lucem dedit.
=== Media communicationis ===
Apud diaria venditione in Franciā praecellentissima Le Parisien Aujourd'hui en France (cum 460 000 quotidie venditorum), Le Monde et Le Figaro, circiter cum 300 000 exemplarium quotidie venditorum, sunt; sed etiam L'Équipe, artium athleticarum nuntiis dedicatum.
Kardinal Franz König 1905–2004., Molden Verlag 2004, ISBN 3-85485-118-9
Franz König, Annemarie Fenzl, Reginald Földy: Unterwegs mit Menschen., Topos Plus 2004, ISBN 3-7867-8546-5
Hubert Feichtlbauer: Franz König - Der Jahrhundert-Kardinal., Holzhausen-Verlag Vindobonae 2003, ISBN 3-85493-082-8
Franz König, Hans Waldenfels: Lexikon der Religionen., Herder Friiburgi Brisgovie 1999, ISBN 3-451-04090-5
== Notae ==
1998, ‘Mémoire sur les établissement anglais à la Nouvelle Hollande, à la Terre de Diemen et dans les archipels du grand océan Pacifique …‘, présentation, édition et notes de Roger Martin, transcription du manuscrit avec le concours de Jacqueline Bonnemains, préface de Joël Eymeret, Revue de l’Institut Napoléon, No.
Franciscus Krausz (natus Ferenc Krausz 17 Maii 1962) est physicus Hungaricus qui physicae attsecundi peritus et professor Universitas Ludovico-Maximilianea Monacensis physicae experimentalis et anno 2023 Praemium Nobelianum physicae cum Anna L'Huiller et Petro Agostini accepit, ratione methodi experimentali quod pulsi attosecundi pro studio dynamicae electronis.
Validissimos apud nuntiorum commentarios, sunt partium sinistrarum L'Obs, centristicus L'Express et partium dexterarum Le Point (cum amplius exemplarium 400 000), sed maximus exemplarium numerus apud commentarios hebdomadales attingitur televisificis muliebribusque commentariis, apud quos Marie Claire et Elle sunt, peregrinas versiones habentes.
Cum 4 Septembris 2009 iussu legati Theodisci aeronaves Americani duos autocineta oneraria, quae benzino referta ab insurgentibus islamicis abducta erant, deleta et multi homines - etiam civiles - necati essent, Jung acerrime vituperatus est, praesertim, cum civiles necatos esse etiam aliquot dies post negaverat.
(1929)
Las corsarias (1919)
Las castigadoras (1927)
Las Leandras (1931)
Las de Villadiego (1933)
Las mujeres bonitas (1933)
Luna de miel en El Cairo (1943)
Mi costilla es un hueso (1933)
Las de armas tomar (1935)
¿Qué pasa en Cadiz?
Franciscus I Sfortia (1401–1466)
Franciscus I (rex Franciae) (1494–1547)
Franciscus I Medices (1541–1587)
Franciscus I Stephanus (1708–1765)
Franciscus I (rex Utriusque Siciliae) (1777–1830)
Franciscus Iosephus I (1830–1916)
Franciscus I.
Jorge Mario, S.I." et "Francesco" apud Sala stampa della Santa Sede (situs Curiae Romanae diurnariis destinatus) (Italiane)
"Bergoglio, S.J., Jorge Mario" e The Cardinals of the Holy Roman Church (situs a Salvatore Miranda elaboratus apud Bibliothecas FIU) (Anglice)
Vita brevis apud AICA online
Cristóbal García Vera, "Francisco I, el Papa que colaboró con la dictadura argentina[nexus deficit]" apud Canarias semanal
De armis heraldicis cardinalis Bergoglio
Twitter pontificis Latine
Iulius Basdevant (natus in Anost in praefectura  Arare et Ligere die 15 Aprilis 1877; ibidem mortuus die 17 Martii 1968) fuit iuris consultus Francicus qui fuit ab anno 1946 usque ad annum 1964 Internationalis Iustitiae Curiae iudex et accurate ab anno 1949 usque ad annum 1952 eius praeses.
Iulietta (plene Anglice Juliet Capulet, atque Italice Giulietta Capuleti) est protagonista fabulae Italianae in urbe Verona gestae; illa amore Romei capta clam in matrimonium ducitur, adiuvante fratre Laurentio de Regio Franciscano; quae res ex inimicitia familiarum mortem amantium amborum movet.
Iulius Hossu (natus Milasul Mare in urbe tunc ad Imperium Austro-Hungaricum pertinente, hodie in Romania, die 30 Ianuarii 1885; mortuus Moara Saraca in urbe Romaniae die 28 Maii 1970) fuit episcopus Gherlae (ab anno 1930 Dioecesis Claudiopolitanus-Armenopolitanus; Szamo-Uiavariensis Romenorum) et cardinalis in pectore.
Julij Borisovič Chariton; 27 Februarii 1904 – 18 Decembris 1996) erat physicus theoreticus ac physico-chemicus Sovieticus et Russicus, ab anno 1946 correspondens et ab anno 1953 ordinarius Academiae Scientiarum URSS socius, ter (annis 1949, 1951, 1954) titulo Herois Laboris Socialistici ornatus.
Iudicia Norimbergensia fuerunt iudicia Norimbergae habita post secundum bellum mundanum, a die 20 Novembris 1945 usque ad annum 1949, contra Nazistas qui magnas partes in belli sceleribus et in facinoribus contra humanitatem Soae (id est in Iudaeorum stragibus inter tyrannidem) egerant.
Iulius (Gyula) Cseszneky (natus Nagymajor in Hungaria 14 Iunii 1914; obiit die ignoto circa annum 1970 in Brasilia), baro et princeps Pindi et Moglenae, dux Macedoniae, comes silvestris Baconiae, fuit miles, vir publicus, poeta Hungaricus, qui e lingua Italiana opera Gabrielis D'Annunzio transtulit.
Iuliam Maesam in matrimonium duxit Iulius Avitus et ex ea duas filias genuit:

Iulia Soaemias mater Elagabali
Iulia Mamaea mater Alexandri Severi
Anno 217, mortuo Caracalla filio Iuliae Domnae, Iulia Maesa ad Emesam recedit sed coniurationem incepit ut nepotem suum Elagabalum fieret imperatorem, id quod evenit anno 218.
Iter a Vadis Sabatiis Pisas usque partim in Itinerario Antonini describitur sub titulo "Via Aurelia: A Roma per Tusciam et Alpes Maritimas Arelatum usque" (289,3-299,4), sed hoc iter a Vadis Sabatiis per mediterraneis locis ad Dertonam pergit rursusque ad mare iuxta Genuam revertit.
Iter in Vasingtoniam Occupationis Libertatisque Causa, breviter Magnum Iter in Vasingtoniam more phonographici vulgati post eventum, fuit una manifestatio motus iurum civilium ex contionibus magnarum rerum publicarum iurum humanorum causa in historia Civitatum Foederatarum, dare iura civilia et oeconomica postulanda praecipue pro Africanis Americanis.
Iulius Leber (natus in Biesheim, Elisatia die 16 Novembris 1891; supplicio affectus est die 5 Ianuarii 1945 Berolini) fuit vir publicus Germanicus ad Socialem Democraticam Factionem Germaniae pertinens aetate Rei Publicae Vimarii et illustris adversarius Nazismi qui decoctae coniurationi die 20 Iulii 1944 contra Adolphum Hitler interfuit.
Iter magnum (Sinice 長征 chángzhēng) fecerunt communistarum Sinensium copiae, quae Exercitus Ruber Sinensis vocabantur, omnes fere per Sinas quae ad meridiem et occidentem vergunt, militibus Kuomintang duce Chiang Kai-shek sectatae, annis 1934 ad 1936, dum Xensiae partem in septentriones attingerent.
Herodotus, historicus Graecus, scripsit, "His nuntiis nihil est in rebus humanis quod pernicius transcurrit" Herodoti laudatio nuntiorum—"Quos nec nix, nec imber, nec aestus, nec nox impedit quominus suum quisque cursum quam velocissime perficiat"—est communis nuntiorum recentiorum sententia.
In Novo autem Testamento praedicitur Iesum Christum olim esse iudicem hominum omnium venturum: "[deus] eo quod statuit diem, in qua iudicaturus est orbem in iustitia in viro [Iesu Christo], quem constituit, fidem praebens omnibus suscitans eum a mortuis" (Actus Apostolorum 17:31).
Iulius Carolus Argan (natus die 17 Maii 1909 Augustae Taurinorum – mortuus est die 12 Novembris 1992 Romae) fuit artis historicus, vir publicus factionis Factionis Communisticae Italicae et Romae urbis magister ab anno 1976 usque ad annum 1979 et postea senator Rei Publicae Italicae.
Ithir (-iris, m.) seu Iteri (-orum, m.) et Iteri Magni (alia nomina: Iter in Cannetum, Itiri) (Italiane: Ittiri; Sardice: Ittiri) est Urbs Italiae et municipium, circiter 8 740 incolarum, in Sardinia Regione italica ac insula et in Provincia Sacerensi/Turritana situm.
Itto (-nis, m.) seu Ittona (-ae, f.) (Francogallice Iton) est amnis Franciae qui non longe Moulins-la-Marche oritur atque Chiliometrorum decem Orvaux et Glisolles inter cursum subterraneum praebet, regiones Normanniam Inferiorem et Normanniam Superiorem adluit et post praefecturas Olinam Eburamque praeterlapsus esse ostium in Acquigny invenit quo fluvium Eburam incidens ea confluit et Sequanam auget atque usque ad Manicam influit.
Iulianus Ries (Iulianus Rhaetius), sive vulgo Julien Ries, natione Belga, natus in vico Fouches, haud procul ab antiqua urbe Romana Orolauni die 19 Aprilis anno 1920, mortuus die 23 Februarii 2013 Turnaci, fuit anthropologus, theologus, religionum historicus et cardinalis Sacrae Ecclesiae Romanae.
Itsukushima Templum(Iaponice:厳島神社) est templum Shintonis qui in insula Miyazima (Iaponice;宮島, nomen formalis Itsukushima厳島) Praefecturae Hiroshimae Iaponiae pro tres deitatibus sororibus qui filiae Susano'o a contractu et vi ab Amaterasu natae sunt dedicatum est saeculo VI.
Iter per Alpes Rhaeticas, quod ab Augusta Vindelicorum seu Lauriacum iuxta ripas Danubii fluminis, per Veldidena usque ad Veronam sive et Aquileiam tendebat, in Itinerario Antonini describitur sub titulis "A Lauriaco Veldidena" (256,4-258,1), "a Ponte Aeni Veldidena" (259,7-10), "ab Augusta Vindelicum Verona" (274,8-275,9), "Ab Aquileia per conpendium Veldidena" (279,2-280,4).
Tunc longitudo iugi Indici medii circa 2300 chm est, latitudo a 800 ad 900 chm; altitudo supra fundum oceanicum a 3500 ad 4000 m, altitudo media a fundo maris ab 1000 ad 1500 m; altitudo maxima vallis chasmatis in axe iugi 4245 m est.
Interdum eius pars boreoccidentalis, a disiectura transformante Oweniana (prope ad sinum Adenensem) usque ad iunctionem triplicem Rodriguesiana (ad meridiem ab insula Rodrigues, insularum Mascarenarum maxime orientalem), iugum Indicum medium nuncupatur; ab iunctione Rodriguesiana iugum Indicum austroccidentale et iugum Indicum austrorientale, ad iunctionem Macquarianam progrediens, oriuntur.
Iudaei Christiani sive Iudaei conversi vel etiam Iudaei baptizati sunt Iudaei, qui ad religionem Christianam converterunt: Usque circiter ad annum 100 Christfideles "e circumcisione" (Titus 1,1) maximam ecclesiae antiquae partem effecerunt; posteri eorum usque ad annum 400 minimi greges Christiani, qui plus minusve ritus Iudaicos sequebantur, facti sunt; ex tunc sunt singuli Iudaei, qui baptizantur et eo modo a Iudaismo segregantur.
Iulia Gardiner Tyler (nata Novi Eboraci in urbe Neoeboracensi die 23 Iulii 1820; mortua Ricmondiae in Virginia die 10 Iulii 1889) fuit secunda uxor Ioannis Tyler, decimi praesidis Civitatum Foederatarum et ergo a die 26 Iunii 1844, cum Iulia ei nupsit usque ad diem 4 Martii 1845 prima reipublicae domina.
Iter ab Isca Legionis Londinium usque in Itinerario Antonini describitur (484,10-485,7, 485,8-486,7 et 477,10-478,5) quo itinera Britannica "ab Isca Calleva", "alio itinere ab Isca Calleva" et pars itineris "a Regno Londinio" continentur.
Iuditha, vulgo Judy Martz (nata in Big Timber die 28 Iulii 1943; mortua in Butte die 30 Octobris 2017), athleta, fuit rerum politicarum perita Americana factionis Republicanae, quae inter alia ab anno 2001 usque ad annum 2005 Montanae gubernatrix fuit.
Iulia Goldsworthy (nata in Camborne Cornubiae die 10 Septembris 1978) est rerum politicarum perita Britannica factionis Liberalis Democraticae quae a die 5 Maii 2005 usque ad diem 6 Maii 2010 legata apud Parlamentum Britannicum fuit accurate in Parlamento munere civium Falmuthi et Camborne functa est.
== Scripta sua ==
Saggi di storia della matematica, FER, 1974
Il pensiero matematico e l’infinito, Unicopli, 1982
Lo spettro e il libertino, Mondadori, 1985
Le ragioni della scienza (cum Ludovico Geymonat), Laterza, 1986
La filosofia della Scienza nel XX secolo (cum Donaldo Gillies), Laterza, 1998
Filosofia della scienza, Jaca Book, 1992
Le stanze della ricerca (cum Claudio Ferrari et Isabella Colonnello), Mazzotta, 1992
Europa universitas.
Iudas Löw aut Iehuda ben Bezal´el Löw, notus etiam ut Rabbi Löw aut MHR"L (abbreviatio Moreinu ha-Rav Loew -  magister noster rabbinus Loew) e Praga (natus scilicet Posnaniae inter annum 1512 et annum 1525; mortuus est Pragae die 17 Septembris 1609) fuit clarissimus magister Iudaicus (Rabbinus), Talmud Bibliaque interpres et philosophus.
Re vera ab alio quodam conscriptus est, fortasse a Ricardo canonico Sanctae Trinitatis Londiniensis, minime peregrino, qui e duobus commentariis compilavit hodie deperditis, scilicet:

Continuatio aliqua Latina historiarum transmarinarum Willelmi Tyrensis
Fons quidam carmini L'Estoire de la Guerre Sainte Ambrosii similis
Itterswiller (Germanice ) est commune 270 incolarum (anno 1999) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
Iugum Pacifico-Antarcticum vel elevatio Pacifica australis est iugum oceanicum per Oceani Pacifici partem australem protentum ab Eltanin, disiectura transformante maxima circa 55°00′S 130°00′W sita, ubi cum iugo Pacifico orientali coniungitur, ad iunctionem triplicem Macquarianam (in latitudine orientali 160), a qua iugum Indicum austrorientale  (quod et elevatio Australo-Antarctica) ad occidentem et iugum Macquarie ad septentrionem (ad Novam Zelandiam) tendunt.
Iugum Pacificum orientale vel elevatio Pacifica orientalis est iugum oceanicum per Oceani Pacifici partem austrorientalem protentum a sinu Californiae (cuius litora sunt iugi dorsa) ad Eltanin, disiecturam transformantem maximam circa 55°00′S 130°00′W sitam, ubi cum iugo Pacifico-Antarctico coniungitur.
Iter ab Aquileia Ariminum usque per vias Romanas in Itinerario Antonini describitur sub titulo "Ab Urbe Mediolanum, inde Aquileia, inde Sirmium, inde Nicomediam, inde Antiocia, inde Alexandria, inde in Aegypto Hiera Sicaminos usque" (126,5-126,9) verbis quae sequuntur:

ab Arimino recto itinere Ravenna[m] m.p.
ISBN 3-7350-0140-8 (Theodisce)
Versiones imperfectae
Voyages de Benjamin de Tudelle autour du monde commencé l'an 1173, de Jean Du Plan Carpin en Tartarie, du frère Ascelin et de ses compagnons vers la Tartarie, de Guillaume de Rubruquis en Tartarie et en Chine, en 1253, suivi des additions de Vincent de Beauvais et de l'histoire de Guillaume de Nangis, pour l'éclaircissement des précédents voyages.
Interdum iugum totum a disiectura Oweniana ad iunctionem Rodriguesianam iugum Arabico-Indicum nominatur et iugum Indicum medium ab iunctione Rodrigueziana ad planitiem elevatam Amstelodamensem (cuius partes insulae Sancti Pauli et Amstelodamum sunt), a qua elevatio Australo-Antarctica ad iunctionem Macquarianam tendit.
Latam narrationis a Xuanzang ipsius adumbrationem retinet, libri Magna monumenta Tang in regionibus occidentalibus appellati, sed mythistoria ex domu Ming elementa ex fabellis puerilibus et fictas ex auctoris imaginatione res addit, exempli gratia, quod Gautama Buddha ipse hoc pensum dedit monacho (Tang Sanzang in mythistoria appellato), et ei praebuit trís tutores, qui eum adiuvare consentiunt, piaculum patientes.
Eldonejo Espero (Slovacia) 2018
Murdo en la parko - mythistoria criminalis, eld.: Eldonejo Libera, Lode van de Velde 2018
Serenaj matenoj - mythistoria criminalis, eld.: Eldonejo Libera, Lode van de Velde 2018
Amo kaj malamo - mythistoria criminalis, eld.: Eldonejo Libera, Lode van de Velde 2019
Ĉasisto de sonĝoj - narratiunculae, eld.: Eldonejo Libera, Lode van de Velde 2019
In primo libro emblematico, ab Andrea Alciato anno 1531 divulgato, emblema 193, cui sunt versús sex, insigniter de nucibus finiens exclamat "eheu | infelix fructus in mea damna fero." Explicatio incipit: "Nux arbor siue iuglans conqueritur, quòd rusticus illam iuxta viam publicam plantauerit, vt ludibrio esset, vel etiam pueris praetereuntibus, qui illam lapidibus peterent, ramos sibi fultibus frangerent, corticé excoriarent, ab omni denique parte crudeliter percuterent."
Iugum potest esse:

Iugum, lignum duobus bubus vel equis impositum
Par boum vel equorum
Translate, alienum imperium, servitus, tyrannis
Iugum (mensura), mensura agri
Lignum transversum in aliis structuris vel instrumentis
Iugum (res militaris), transversa hasta duabus stantibus imposita, sub quod victi hostes ignominiae causae mittebantur
Iugum textorium ad telam texendam, in quo stamina superne pendentia et ponderibus ingravata ita fixa sunt, ut subtemen induci possit.
Lugduni Batavorum: ex officina Elzeviriana (Hebraice, Latine) Textus apud Bibliothecam Nationalem Portugallensem
1734 : Jean-Philippe Baratier, Voyages de Rabbi Benjamin, fils de Jona de Tudèle, en Europe, en Asie et en Afrique, depuis l'Espagne jusqu'à la Chine.
Clarus in rebus militaribus quoque erat, Ecclesiae Civitatem defendens potentiamque augens, ut etiam Helvetiorum CL eum servantes et protegentes advenire iussit, qui hodie sunt Pontificia Cohors Helvetica, quia in Confoederatione Helvetica habebat amicum potentissimum cardinalem Matthaeum Schiner episcopum Sedunensem.
Deo insidium - Polonice "Czyhanie na Boga" (1919)
Socrates saltans - Polonicae "Sokrates tańczący" (1920)
Autumnus septimus - Polonice "Siódma jesień" (1921)
Carminum volumen quartum - Polonice "Wierszy tom czwarty" (1923)
Verba in sanguine - Polonice "Słowa we krwi" (1924)
Glossarium ebrietatis Polonicum et Anthologia bacchica - "Polski słownik pijacki" i "Antologia bachiczna" (1935)
Flores Polonici - Polonice "Kwiaty Polskie"(1949, poema a.
=== Collaborationes ===
Six North American Women Classicists (ex Classical World, 1996–1997)
Compromising Traditions: The Personal Voice in Classical Scholarship cum Thoma Van Nortwick Collegii Oberliniensis (Routledge 1997)
Roman Sexualities cum Marilyn Skinner Universitatis Arizonensis (Principitonia 1997)
Rome and Her Monuments: Essays in Honor of the City and Literature of Rome in Honor of Katherine A.
Carolus Sagan, astronomus et scientiae ficticiae scriptor Americanus, iam ineuntibus annis 1980 — antequam Novikov suas computaverat biliardi pilas — scientiae ficticiae mythistoriam Contact scribens amicum suum Kip Thorne, physicum theoreticum Americanum, rogaverat, ut expediret, quo modo Eleanor Arroway, prima persona mythistoriae, brevi pervenire posset ad Vegam quae 26 a.l.m.
Recensio critica Alia recensio critica Alia et alia
François Bertrandy (1991), 'L' aide militaire de Juba 1er aux Pompéiens pendant la guerre civile en Afrique du Nord  : 50-46 avant J.-C.', in 113e Congrès national des Sociétés savantes, IVe colloque sur l'histoire et l'archéologie de l'Afrique du Nord, t.
1940-1946 scriptum)
Pegasus supinus sive panopticum lyricum - Polonice "Pegaz dęba, czyli panoptikum poetyckie (1950)
Cicer cum caule - vulgo "Cicer cum caule czyli groch z kapustą" (1953)
Iuliano Tuwim magnam laudem attulerunt etiam versus liberis scripti, inter quos nominandi sunt hi editi in lucem anno 1938:
== Familia ==
Quindecim ex liberis Itet et Nefermaat in eorum sepulcro Medii nominantur: filii Hemiunu, Isu, Teta, Khentimereshm, et filiae Djefatsen et Isesu adulti, cum filiis Itisen, Inkaef, Serfka, Wehemka, Shepseska, Kakhent, Ankhersheretef, Ankherfenedjef, Buneb, Shepsesneb, et Nebkhenet et filia Pageti pueris depictis.
Iter a Moguntiaco Lugdunum usque per vias Romanas partim in Itinerario Antonini describitur, in itineribus sub titulis "A Treveris Argentorato", "A Durocortoro Divodorum usque" (per Tullum et Scarponna) atque "A Mediolano per Alpes Vienna, inde Durocortoro, Gesoriaco" (374,1-374,5; 365,4-365,6; 358,5-360,1); iter a Treveris Cabillonum usque in Tabula Peutingeriana describitur.
Iter per Alpes Cottias a Vapinco Mediolanum usque in Itinerario Antonini describitur inter itinera "De Italia in Gallias" sub titulo "a Mediolano Arelate per Alpes Gottias" (339,7-342,3) rursus "a Mediolano per Alpes Cottias Vienna, Durocortoro, Gesoriaco" (356,7-358,4), etiamque brevissime in itinere "De Italia in Hispanias: a Mediolano Vapinco trans Alpes Cottias ...
== Fontes ==
Horatius, Carmina 1.12.47
Ovidius, Metamorphoses 15.749, 15.840-851 Textus cum commentario
Plinius, Naturalis historia 2.93-94, 2.98
Plutarchus, "Vita Iulii Caesaris" 69.2
Lucius Annaeus Seneca, Naturales quaestiones 7.17.2
Propertius, Elegiae 4.6.30, 4.6.59
Servius grammaticus, Commentarii in Vergilium ad Aen.
etext.lib.virginia.edu
Commentarii et biographiae, www.salemwitchtrials.com
Salem saeculi septimi decimi, www.salem.org
"Salem Witchcraft Trials of 1692," www.law.umkc.edu
Salemensia sagarum iudicia, jefferson.village.virginia.edu
Salemensia sagarum iudicia: mundus post hysteriam, school.discovery.com
In Iudaea media circa Hierosolyma 600 mm pluit, in collibus occidentalibus et in plagis ab Hierosolymis in orientem versus fere 400–500 mm, in partibus regionis autem orientalibus, in sic dictis Desertis Iudaeis, quia sunt in latere a ventis averso (id est in umbra pluviometrica), tantum 100 mm.
Iubilaeum Extraordinarium Misericordiae est annus sanctus a Francisco pontifice Romano die 13 Martii anni 2015 primum nuntiatus et per bullam Misericordiae Vultus die 11 Aprilis 2015 -"in pervigilio Dominicae II Paschae seu de divina Misericordia"- datam indictus, ut Ecclesia Catholica munus clarius Dei misericordiam testificandi exprimeret.
Lucius Antonius Saturninus annis 78 - 81
Gnaeus Pinarius Aemilius Cicatricula Pompeius Longinus annis 85/86 - 88/89
Sextus Hermentidius Campanus anno 92/93
Gaius Iulius Quadratus Bassus anno 102/103
Quintus Pompeius Falco inter annos 103 et 107
Lusius Quietus anno 117
Quintus Coredius Gallus Gargilius Antiquus annis ignotis inter 120 et 130
Ius quoque dicebant  et tranquillitati publicae consulebant sed legiones non ducebant, cohortes auxilarium tantum eis praesto erant : si quid novi accidisset procuratores Iudaeae, qui Caesareae Maritimae sedem suam habebant, legatum Syriae et eius legiones accire poterant, quod anno 66 accidit.
== Geographia ==
Iudaea est regio montuosa et partim deserta, quae et altitudine et praecipitatione maxime variat: Cum Mons Hebron in meridie regionis 30 chiliometra ab Hierosolymis distans ad 1020 m surgat, altitudo in orientali parte usque ad 400 m sub maris aequore redit.
Iugum, lignum duobus bubus vel equis impositum
Par boum vel equorum
Translate, alienum imperium, servitus, tyrannis
Iugum (mensura), mensura agri
Lignum transversum in aliis structuris vel instrumentis
Iugum (res militaris), transversa hasta duabus stantibus imposita, sub quod victi hostes ignominiae causae mittebantur
Iugum textorium ad telam texendam, in quo stamina superne pendentia et ponderibus ingravata ita fixa sunt, ut subtemen induci possit.
erat iter ex Variagis in Graeciam, ex Graecia autem secundum Danaprim ac supra Danaprim transitus in Lovotim erat, secundum Lovotim poterant progredi in Ilmen lacum magnam, ex qua lacu profluit Volchovia fluitque in lacum magnam Nevo, cuius lacus ostium in mare Variagicum incidit; ac secundum hoc mare Romam poterant proficisci, Roma vero per hoc mare transire Constantinopolim, Constantinopoli perire in Ponticum mare, in quod incidit Danapris fluvius.
== Opera ==
1927 : Adrienne Mesurat (mythistoria)
1950 : Moïra (mythistoria)
1954 : L'Ennemi (mythistoria)
1956 : L'Ombre (mythistoria)
1983 : Frère François
1989 : Les Etoiles du sud
1996 : Pourquoi suis-je moi?
Attestationes dedit in:
Mortem Cleopatrae
Facinora Neronis
Proditionem Boudicae
Iura aequalitatis Sapphus
The History Channel/ A&E series “Movies in Time”:
Reproductio BBC seriei I, Claudius
The Fall of the Roman Empire
The History Channel/A&E in amorem Antonii et Cleopatrae 1998
The History Channel/A&E in serie The History of Sex 1999
PBS series The Roman Empire in the First Century 2001
4000 Hipparchus, olim designationibus 1989 AV, 1963 XA, 1975 TW4, 1977 FZ2, 1978 NG8, 1979 WU4, 1984 YX5, et 1987 SD18 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
4006 Sandler, olim designationibus 1972 YR, 1965 AW, 1969 AS, 1971 OO, 1973 AA1, 1975 NC1, 1979 OA14, 1979 QH10, et 1981 AN1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
4003 Schumann, olim designationibus 1964 ED, 1933 FG1, 1967 RK1, 1968 UL3, 1974 SE2, 1978 GM4, 1980 RH2, 1980 TP6, et 1981 WV8 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis Exterioris attributus.
3994 Ayashi, olim designationibus 1988 XF, 1936 VE, 1936 XF, 1949 WD, 1966 RL, 1975 WR, 1977 DU3, 1977 EV2, 1979 SE4, et 1986 EM4 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
3999 Aristarchus, olim designationibus 1989 AL, 1943 EW, 1951 GD1, 1970 DA, 1972 TJ1, 1974 EH, 1975 NA1, 1976 UQ4, 1979 QC7, 1980 XF1, et 1984 YH3 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
4049 Noragalʹ, olim designationibus 1973 QD2, 1935 RK, 1941 UY, 1957 TJ, 1977 EM3, 1979 VW2, 1981 AR2, et 1984 SE4 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
1960 - Karch Kiraly, pallavolista Americanus
1962 - Jacqui Smith, rerum politicarum perita Britannica factionis Laboris
1963 - Ioannes Wright, pedilusor Anglicus
1970 - Andreas Juskowiak, pedilusor Polonicus
1972 - Hubertus Heil, vir publicus Germaniae factionis SPD
1976 - Gulielmus Franco, pedilusor Mexicanus
1977 - Aria Giovanni, actrix ponographica Americana
1982 - Eugenius Pljuščenko, pactinator artisticus Russicus
1986 - Iasminus Trias, cantrix Americana
1983 - Christopherus Willem, cantor Francicus
1984
Kollegah, musicus generis "Rapper" Germanicus
Michael Ioannes Jedinak, pedilusor Australianus
Ryan Lochte, natator Americanus
1987 - Gary Medel, pedilusor Chiliae
1989 - Iulius Bianchi, autocinetor Francicus (mortuus anno 2015)
1967 - Matthaeus Kassovitz, histrio Francicus
1970 - Masaharu Suzuki, pedilusor Iaponicus
1971 - Kazuaki Tasaka, pedilusor Iaponicus
1977
Tom Brady, lusor Harpasti Americani Americanus
Christina Schröder (nata Köhler), rebus publicis versata Germaniae et sodalis Christianae Democraticae Unionis Germaniae.
1823 - Ioannes Baptista Belzoni, machinator Italicus, explorator et unus patrum novae aegyptologiae; natus est anno 1778
1826 - Levinus Augustus de Bennigsen, vir militaris Germanicus, qui diu in exercitu Russico militavit; natus est anno 1745
1857 - Christianus Daniel Rauch, sculptor Germanicus; natus est anno 1777.
=== Saeculo 19 ===
1808 - Hamilton Fish, rerum politicorum peritus Americanus (mortuus anno 1893)
1823 - Franciscus Asenjo Barbieri, compositor Hispanicus (mortuus anno 1894)
1856 - Alfredus Deakin, Australiae primus minister (mortuus anno 1919)
1867 - Stanley Baldwin, primus minister Britanniarum Regni (mortuus anno 1947)
1872 - Haakon VII, rex Norvegiae; mortuus est anno 1957.
David Baltimore (Novi Eboraci natus die 7 Martii 1938; mortuus die 6 Septembris 2025) fuit biochemicus Americanus, microbiologiae, cytologiae, et biotechnologiae peritus et professor Instituti Technologiae Massachusettense, qui anno 1975 una cum Renato Dulbecco et Howard Martino Temin Nobelianum Medicinae Praemium accepit, studii retroviri enzymi apud SCDI causa.
Sed volumina secundum, Processus circulatio capitalis (Der Zirkulationsprozess des Kapitals), et tertium, Totus processus productionis capitalistae (Der Gesamtprozess der kapitalistischen Produktion), postume publicata sunt cum editione a Friderico Engels anno 1885 edita (quod est volumen II) et anno 1894 (volumen III).
David Frost, Anglice pleno Sir David Paradine Frost (natus in Tenterden Cantii die 7 Aprilis 1939; mortuus die 31 Augusti 2013), televisionis diurnarius Anglus, fuit alumnus collegii Caii Cantabrigiensium ubi diarium Varsity et periodicum Granta edere curavit societatique dramaticae Footlights a secretis meruit.
Daphne est:

Daphne, nomen Graecum arbusti "Laurus nobilis"
Daphne, amata Apollinis in mythologia Graeca
Daphne, genus plantarum
Daphne, praenomen femininum
Daphne, aedificium palatii Constantinopolitani
Daphne, suburbium Athenarum
Dafne, opera lyrica saec.
David Rolfe Graeber ([ˈdeɪvɪd ˈgɹeɪbɹ̩]; die 12 Februarii 1961 natus; die 2 Septembris 2020 mortuus) fuit Americanus anthropologus, scriptor, anarchista, activistaque, qui nunc Professor Anthropologiae apud Scholam Scientiarum Oeconomicarum et Politicarum Londiniensem est.
David Frost mox propter colloquia percontativa celeber factus est, et praecipue anno 1977 cum antiquo Civitatum Foederatarum Americae praeside Ricardo Nixon (huic colloquio pellicula Frost/Nixon anno 2008 dicata est), sed etiam anno 1979 cum Mahometo Reza Pahlavi, olim imperator Iraniae, mox morituro.
David Robertus Iosephus Beckham (vulgo David Robert Joseph Beckham; Londinii die 2 Maii 1975 natus) est pedilusor Anglicus qui in societatibus Manchester United, Preston North End, Real Madrid, Milan, LA Galaxy, Paris Saint-Germain lusit, atque in turma nationali Anglica, in qua crebrius omnibus lusoribus Anglicis campi externi in ludis internationalibus apparuit.
David Frankfurter (natus die 9 Iulii 1909 in Daruvar urbe tunc ad Imperium Austro-Hungaricum pertinente (hodie ad Croatiam) - mortuus est die 19 Iulii 1982 in Tel Aviv, Israel) est Iudaeus qui clarus factus est quia medicinae studiosus apud Bernae universitatem Nazistam Gulielmum Gustloff die 4 Februarii 1936 Tavai necavit.
Darfum (-i, n.) (nomen in documenta saeculi XV) (deinde: Darfum Boarium) (Italiane: Darfo Boario Terme) est Urbs Italiae et municipium, circiter 15 550 incolarum, in Regione Langobardia, in Provincia Brixiana et in Valle Camunnorum historica ac geographica terra situm.
Das Unbehagen in der Kultur (seu forte Latine De aegritudine ex humano cultu orta), liber a Sigismundo Freud psychologo compositus anno 1929 et secundo editus, in quo humanum cultum ab origine exposuit supprimendo libidine esse exortum, id est natura qua omnis vel ad venereas res vel ad exercendam uni cuique crudelitatem compellatur homo ac per quam unius bonum saluti communis vitae repugnare videatur, latasque de vi, incesto, adulterio leges ne privata voluptate res publica delabatur.
Daurija), est pars Transbaicaliae et (ad saeculum septindecimum) occidentalis terrarum prope fluvium Amurem pars; nunc in territorio Transbaicalico, Buriatia et regione Amurensi Russiae; interdum et terrae trans Amurem, quae nunc pars Heilongjiang provinciae Sinarum habentur, Dauricae putabantur.
Percurrit nationes urbesque insequentes, in ordine a fonte ad os:

Germania (Ulma, Ingolstadium, Ratisbona, Batavia Bavariae)
Austria (Lentia, Vindobona)
Slovacia (Posonium)
Hungaria (Budapestinum)
Croatia (finis ad Serbiam)
Serbia (Belgradum)
Romania (post finem Bulgarium: Proilabum, Galaţi)
Bulgaria (Sexantaprista)
Moldavia (finis ad Romaniam)
Ucraina (finis ad Romaniam)
Postremo in Pontum Euxinum influit.
Darius Castrillón Hoyos (natus Metellini in Columbia die 4 Iulii 1929; mortuus die 17 Maii 2018) fuit cardinalis Usque ad diem 31 Octobris 2006, praefectus Congregationis pro Clericis et usque ad mensem Iulium 2009 Pontificiae Commissionis Ecclesiae Dei praeses fuit.