aimgo/CorpusTrinum huggingface dataset:
== Opera ==
Et scriptor et redactor quoque fuit notus, qui duo carmina Iliadis et alia permulta opera Graeca latine vertit (nec nulla opera Latina vertit graece), qui permultas epistulas ad suos scripsit, qui librum Ptolemaei cui titulus Tetrabiblos tam accurate diligenterque edidit ut etiam nunc haec editio utilis scholasticis sit.
(1875–86)
Shelley (1878)
Animi Figura (1882)
A Problem in Greek Ethics (1883)
(versiones) Wine, Women, and Song: medieval Latin students' songs ex Carminis Brunis (1884)
(versio) Autobiography of Benvenuto Cellini (1887)
A Problem in Modern Ethics (1891)
Our Life in the Swiss Highlands (1891)
In the Key of Blue (1893)
Walt Whitman.
Aphorismes (3 voll., 1786-An VII)
Antonius de Ulloa, Mémoires philosophiques, historiques, physiques : concernant la découverte de l'Amérique, ses anciens habitans, leurs mœurs, leurs usages, leur connexion avec les nouveaux habitans, leur religion ancienne & moderne, les produits des trois règnes de la nature, & en particulier les mines, leur exploitation, leur immense produit ignoré jusquici (2 voll., 1787)
Ioannes Renaldus Carli, Lettres américaines pour servir de suite aux Mémoires de D.
Ioannes (Dacoromanice Ion) Antonescu (natus die 15 Iunii 1882 in Piteşti, mortuus die 1 Iunii 1946 in Jilava) fuit primus minister et dictator (conducător 'dux') Romaniae secundo bello mundano a die 4 Septembris 1940 usque ad diem 23 Augusti 1944, cum Romania foederata cum Germania Adolphi Hitler et Italia Beniti Mussolini erat.
== Opera ==
1570/71 Barfüsser Secten und Kuttenstreit
1572 Artliches Lob der Lauten
1572 Eulenspiegel Reimenweis
1572 Aller Praktik Großmutter
1572 Ein Vorbereitung in den „Amadis“
1573 Flöh-Haz, Weiber-Tratz
1573 Ernstliche Ermanung an die lieben Teutschen
1574 Thierbilder
ante 1575 Ausspruch des Esels
1575 (interpres) : Franciscus Rabelaesus, Affenteurlich ungeheurliche Geschichtschrift.
Novae editiones 1582 et 1590
1575 Etlich Sonnet
1576 Biblische Historien
1577 Die Grille Krottestisch Mül
1576/77 Das Glückhafft Schiff von Zürich In interrete apud zeno.org
1577 Der Gorgonisch Meduse Kopf
1579 Binenkorb Des Heyl.
Lingua Persica (Persice پارسی ; IPA [fɒːɾˈsiː]) est lingua Iranica intra ramum Indo-Iranicum linguarum Indo-Europaearum, qua homines praecipue in Irania, Afghania, Tadzikistania, et civitatibus in dicionem culturae Iraniae Maioris olim redactis utuntur.
Lingua Suahelica seu Swahelica (in lingua ipsa Kiswahili appellata) est lingua Bantuensis a diversis gregibus ethnicis adhibentur, qui nonnullas magnas litoris Oceani Indici regiones in orientali continentis Africanae parte incolunt, a Kenia septentrionali ad Mozambicum septentrionalem, Insulis Comorianis comprehensis.
Hic commentarius classificatione in Tabula Glottologorum usitata utitur (vide "Nexus externos" infra): Italica subgregem Latinum (Latinam et linguas Romanicas) et linguas Italicas antiquas (Faliscam, Osco-Umbricam, et tria linguas Italicas non digestas, Aequicam, Vestinam et Sicula), sic comprehendit.
Odimegwu, Pamela (2012) A Comparative Analysis of Jamaican Creole and Nigerian Pidgin English
Osborne, Sheila and Eddie Osborne (1993) Essential Jamaican Patwa: For English-Speaking Travelers; Osborne Communications
Patrick, Peter (1999) Urban Jamaican Creole: Variation in the Mesolect; Amsterdam/Philadelphia: John Benjamins Publishing Company.
Lingua Ojibwayensis in Canada, a partibus australibus et occidentibus Quebeci, per Ontarionem, Manitobam, partes Saskatchewan, usque ad nonnullas communitates in Alberta sitas in usu est; et in Civitatibus Foederatis, id est a Michigania per Visconsiniam ad Minnesotam, cum autem communitatibus in Dacota Septentrionali et Montana, necnon tandem gregibus advenarum ad Kansiam et Oclahomam egressorum.
Lingua Russica his diebus (status anni 2006) circiter 163 800 000 hominum sermone patrio loquuntur, quorum circiter 130 000 000 in Russia vivunt, 26 400 000 in Independentium Civitatum Foederatione (GUS) et in civitatibus Balticis, quae civitates ex Unione Sovietica ortae sunt.
Circiter 300 000 000 hominum, qui Slavi appellantur, una ex circiter viginti linguis Slavicis tamquam lingua materna loquuntur (ad hoc circiter 100 000 000, qui linguis Slavicis tamquam lingua aliena utuntur.) Plurimum diffusum est lingua Russica, qua 145 000 000 hominum ut lingua materna loquuntur, circiter 100 000 000 ut lingua aliena.
E scriptoribus litterarum Sanscritarum enumerari merent poëta Kālidāsa et grammaticus Pāṇini, sed opera maxima nominibus auctorum incertis et fortasse fictis traduntur, exempli gratia carmina epica Mahābhārata et Rāmāyaṇa, necnon collectanea lyrica antiquissima Ṛgveda, Sāmaveda, Yajurveda, et Atharvaveda.
Lingua Slavica orientalis antiqua, vel lingua Russica antiqua, est lingua Slavica mediaevalis (ipsorum lingua рѹсьскꙑи ꙗꙁꙑкъ; Russice Древнерусский язык; Anglice Old East Slavic, Old Russian), quae in Europa Orientali a saeculo septimo usque ad saeculum decimum quartum sive decimum septimum usitata fuit.
Linguae Caucasicae Boreorientales:
lingua Ingussica;
lingua Tsetsenica;
linguae Daghestanicae:
lingua Andica;
lingua Avarica;
lingua Darginensis;
lingua Lakensis;
lingua Lesghica, cuius propinquae sunt
lingua Rutulensis;
lingua Tabassaranica;
lingua Tsakhurensis;
lingua Udiensis.
Linguae huius seriei sunt:

series meridionalis: Saraiki, Riyasati, Bahawalpuri, Jhangi, Jatki
Panjabica occidentalis, Shahpuri
series septentrionalis: Mirpuri, Pothohari, Derawali, Thali, Dhanni, Sohain, Tinauli, Dhundi, Kairali, Chibhali, Punchhi
dialecti Hindko


== Notae ==
Nonnulla verba demonstrent conexionem linguarum:
LATINE: mater - pater - ego - quis, quid - luna
HETTHAEE: annas - attas - uk - kuis, kuit - armas
LYDIE: ênas - taadas - amu - qis, qid - armτas
LVVIE: annis - tatis - amu - kuis, kui - arma
LYCIE: êni - tedi - amu - ti, ?
Inter linguas Austronesicas magni momenti sunt:

linguae Formosanae
linguae Malaico-Polynesicae
Lingua Philippinica sive Tagalog
Lingua Cebuanensis
Lingua Malaica
Lingua Indonesiana
Lingua Malagasiensis
Lingua Havaiana
Lingua Maoriana
Lingua Samoana
Lingua Tetumica
Secundum Michaelem Cyne ad linguas pluricentricas pertinent inter alias linguae Arabica, Armenica, Sinensis Mandarinica, Theodisca, Anglica, Francogallica, Hindica sive Urdu, Coreana, Malaica, Batava, Lusitana, Suecica, Serbocroatica, Hispanica, Tamulica et lingua creola Anglica in regione Pacifica (Tok Pisin, Bislama, Pijin et Torres Creole).
Abecedarium Udegeicum litteris Latinis creatum est circa annum 1932, sed post aliquot annos latinizatione finita lingua Udegeica sine scriptura manebat ab anno 1937 usque annum 1989, cum duo abecedaria Udegeica litteris Cyrillicis creata sunt, "Moscuense" et "Fortunianum"; nam "Fortunianum'" saepius utitur.
Quorum lingua, verisimiliter non Indoeuropaea, ignota est, sed verba tamquam substratum in lingua Graeca attestari possunt, ad quod multa verba (θάλασσα 'mare' et νῆσος 'insula') et nomina locorum (Κόρινθος 'Corinthus' et Παρνασσός 'Parnassus') attribuuntur.
Etiam sunt linguae Wu (Sinice 吳語/吴语), Yue seu Cantonensis (Sinice 粵語/粤语), Min (Sinice 閩語/闽语), Jin (Sinice 晉語/晋语), Xiang seu Hunanica (Sinice 湘語/湘语), Kejia seu Hakkafa (Sinice 客家話/客家话), Gan (Sinice 贛語/赣语), Hui (Sinice 徽州話/徽州话) et Ping (Sinice 平話/平话); de quibus omnibus plura legere licet in tabula quae sequitur.
Inter linguas Romanicas orientales (id est, in divisione orientali linguarum Romanicarum e Latina ortarum et igitur Indoeuropaearum) sunt

Dacoromanica
Istroromanica
Aromanica
Meglenoromanica
et, secundum nonnullos eruditos,

Dalmatica exstincta
Haec linguae a lingua Latina deducuntur, sed etiam a Thracica antiqua, Slavicis, Graeca, et aliis.
Tantum pauca linguae Saxonicae antiquae monumenta exstant: Aliqua vota baptismalia, quae Saxonibus Carolo Magno iussu profitenda erant, Genesis Saxonica antiqua, cuius tantum fragmenta exstant, et imprimis Heliand, opus epicum, quod vitam Iesu Christi Germanicas heroum fabulas sequens narrat.
Linguae Kartvelianae (Georgiane ქართველური ენები), etiam Iberianae et olim Caucasicae Meridianae appellatae, sunt familia linguarum ex Caucaso orta et in usu praecipue in Georgia, et inter magnos loquentium nativorum greges in Russia, Irania, Civitatibus Foederatis, Unione Europaea, Israele, et boreorientalibus Turciae regionibus.
Lingua Tibetana dicitur prima omnium Tibeto-Birmanarum iam saeculo VII litteris consignata esse; a rege enim Srong btsan sgam po ministrum Thon mi Sambhoṭa in Indiam missum ut de re Buddhistica Tibetana quaereret, et in Tibetum reversum scripturam Tibetanam invenisse, grammaticam huius linguae versibus triginta composuisse, versiones librorum sacrorum Sanscriticorum conficere coepisse.
Impetus parametri aliquomodo videtur inveniri in complexitate systematis coniugationis verborum: linguae quarum systema coniugationis est intricatum, id est si verba cum obiectis congruunt (Latina), pronomina omittuntur; si verba nullo modo cum obiectis congruunt (Iaponica), pronomina omittuntur; si autem verba modo partim nec totaliter cum obiectis congruunt (Anglica), pronomina explicanda sunt.
(1984), "Eye-witnessing pidginization: Structural and Sociolinguistic Aspects of German and Turkish Foreigner Talk", in Sebba, M.; Todd, L., Papers from the York Creole Conference, September 24–27, 1983, York Papers in Linguistics 
Holm, John (1988), Pidgins and Creoles, 1, Cambridge: Cambridge University Press 
Holm, John (1989), Pidgins and Creoles, 2, Cambridge: Cambridge University Press 
Hunter Smith, Norval Selby (1987), The genesis of the Creole languages of Surinam, Amsterdam 
Hymes, D.
Lingua Pedemontana (nomen nativum Piemontèis, codex ISO 639-3 pms) lingua Galloitalica est, e variis dialectis constans, adhibita a decrescente populi portione, in Pedemontio, in parte Langobardiae occidentalis (Laumellina), in ima valle Vallis Augustanae ac in quibusdam partibus Liguriae.
Linguadocia et Ruscino (Francogallice Languedoc-Roussillon; Occitane Lengadòc-Rosselhon) fuit usque ad annum 2015 regio administrativa sive provincia Franciae ex quinque praefecturis constituta, quae sunt:

Atax
Vardo
Arauris
Losara
Pyrenaeus Orientalis
Caput regionis fuit urbs Monspessulanus.
Linguae Caucasicae Septentrionales, aliquando simpliciter Caucasicae appellatae, sunt binae familiae linguarum in usu in Caucaso, praecipue in regionibus septentrionalibus: familia Caucasica Boreoccidentalis, etiam Pontica, Abasgico–Adygeica, Circassica, vel Caucasica Occidentalis appellata; et familia Caucasica Boreorientalis, etiam Nakh–Daghestanica vel Caucasica Orientalis appellata.
Lingua Wu (Sinice traditionaliter 吳語; Sinice simpliciter 吴语; pinyin wúyǔ) est unus ex primariis linguae Sinicae ramis in usu in Serica orientali, grex varietatum Sinicarum linguistice similium historiceque cognatarum quibus homines plerumque in provincia Zhejiang, municipalitate Shanghai, et provincia Jiangsu meridiana utuntur.
Linguae Enganae, in classificatione Malcomi Ross linguistae, sunt familiae novem linguarum Transnovaguineanarum, quae inter se clare cognatae sunt: 

Lingua Enganae Septentrionales (Engana propria: Engana, Ipiliana, Kyakana, Lembena, Bisorio (Nete, Iniai)
Linguae Enganae Australes (Kewa–Huli)
Huliana
Angaliana (Mendi), Kewana; Samberigiana (Sau)
Praeterea sunt similitudines cum Wiruana, sed vocabula mutua fieri possunt.
== Linguae Caucasicae Boreorientales ==
lingua Ingussica;
lingua Tsetsenica;
linguae Daghestanicae:
lingua Andica;
lingua Avarica;
lingua Darginensis;
lingua Lakensis;
lingua Lesghica, cuius propinquae sunt
lingua Rutulensis;
lingua Tabassaranica;
lingua Tsakhurensis;
lingua Udiensis.
65–84 
Mufwene, Salikoko (2002), The ecology of language evolution, Cambridge: Cambridge University Press 
Muysken, Pieter; Law, Paul (2001), "Creole studies: A theoretical linguist’s field guide", Glot International 5 (2):  47–57 
Parkvall, Mikael (2000), Out of Africa: African influences in Atlantic Creoles, London: Battlebridge 
Schumann, John H.
Maliensis Directio Nationalis Alphabetizationis Functionalis et Linguisticae Applicatae sive DNAFLA (Francice; Direction Nationale de l'Alphabétisation Fonctionelle et de la Linguistique Appliquée) archetypum alphabeto Latino statuit, quod est in usu cum modificationibus in "Lexico" Prasseano et in programmate alphabetizationis Burcinae, dum in Nigro dissimile systema est in usu.
Ultimae illi divisioni pertinent linguae permultae et Nigeriae et Africae australocentralis, et praecipue Bantuenses sensu stricto, inter quas numerantur Svahilica vel Suahelica, Ndebele, Xhosa, Zulu, Swati, Phuthi, Sotho septentrionalis, Sotho australis, Tswana, Venda, Tsonga.
Valentine autem dialectos Ojibwayenses in greges divisas tres proposuit: partem septentrionalem ex dialectis Severn Ojibwayensi et Algonquina consistentem; partem australem ex "Odawa, Chippewa, Ojibwayensi Orientali, hac Ojibwayensi regionis Border Lakes inter Minnesotam et Ontarionem [consistentem]; et tertiam, regionem transitionalem inter greges polares illos, in qua rerum mixtio sit septentrionalium et australium."
Sunt aliae linguae, quae sermoni Rhaetico valde propinquae sunt, scilicet:

Dolomiana Latina lingua (in partibus Tridentini et Altae Athesiae sive Tirolis Meridionalis necnon in valle Cortinae Ampecanorum Belluni provinciae)
Lingua Foroiuliensis (in provincia Fori Iulii et Venetiae Iuliae)
Itaque quaedam linguarum periti has tres linguas sub nomine Lingua Raetoromanica subsumunt, quod autem valde disputatur.
=== Pronomina personalia ===
Linguis Polynesicis generaliter sunt tres numeri pro pronominibus et verbis possessivis: singularis, dualis, pluralis; exempli gratia, Samoane ia 'is, ea, id', lāʻua 'ei duo, eae duae, ea duo', lātou 'ei et tres et plus, eae et tres et plus, ea et tria et plus'.
Nonnulli sermones a populis minoribus adhibentur et hucusque e classificatione omissi, inter quos: sermo Danzhou (儋州话／儋州話) quo in Danzhou insulae Hainan loquuntur; Xianghua (乡话／鄉話) in regione Hunan occidentali; Shaozhou Tuhua (韶州土话／韶州土話) in Quantunia septentrionali.
Sunt quinque dialecti Linguae Rhaeticae:

"sursilvan" in valle Rheni anterioris (13 879 locutores nativi),
"sutsilvan" in valle Rheni posterioris (571 locutores nativi),
"surmiran" in vallibus Albulae et Iulieri (2 085 locutores nativi),
"puter" in Endena superiore (2 343 locutores nativi),
"ladin vallader" in Endena inferiore et in Valle Monasterii, ibi ut dialectos qui dicitur Jauer (5 138 locutores nativi).
Testimonio huius linguae nec inscriptionibus nec libris manu scriptis servato, per comparationem linguarum recentiorum conicitur sive "reconstruitur." Sermonem ipsum deperditum, huic linguae artificio constructae adsimilem, usitabant fortasse qui planitiem hodiernam Ucrainae et Russiae meridianae millenniis vel IV vel V a.C.n.
Anno 2010, Ministerium Census Civitatum Foederatarum, ex datis anno 2007 collectis, nuntiavit Tagalog in Civitatibus Foederatis esse quartam a maxima linguam domesticam ad usum spectantem, inter paene 1.5 milliones loquentium, post Hispanicam et Creolam Hispanicam, Francicam (Patois, Cajun, et Creola non exceptis), et Mandarinicam.
Alia documenta legatos rectionis Americanae Sinu Viridi in urbe Visconsiniae ostendunt Ojibwayensiter locutos esse ubi cum hominibus Menominee egissent, et secundum documenta alia "Chippewa, Menominee, Ottawa, Potawatomi, Sac, Fox tribùs Ojibwayensi utebantur in inter tribus communicando." Alias longius ad partes occidentales dictum est lingarum haud Algonquianarum (sicut Ho-Chunk [Winnebago], Iowa, Pawnee) locutores Ojibwayensiter lingua aliena locutos esse.
21–53 
Bickerton, Derek (2009), Bastard Tongues: A Trailblazing Linguist Finds Clues to Our Common Humanity in the World's Lowliest Languages, Macmillan, ISBN 9780809028160 
Bickerton, Derek (1981), Roots of Language, Karoma Publishers, ISBN 0-89720-044-6 
Bickerton, Derek (1983), "Creole Languages", Scientific American 249 (8):  116–122 
Bickerton, Derek (1984), "The language bioprogram hypothesis", The Behavioral an Brain Sciences 7:  173–188 
Bloomfield, L.
Coniunctio Wiyot et Yurok in California septentrionali (quae olim Ritwan appellatae sunt, postquam Dixon et Kroeber [1913] eas conligaverant ut una ex remotioribus stirpibus Californianis) cum linguis Algonquiania ab Eduardo Sapir anno 1913 proposita est, et illo tempore fuit controversissimus (Michelson 1914, 1915; Sapir 1915a, 1915b), sed haec coniunctio nunc ex sententia demonstrata est (Goddard 1975, 1979, 1990; Haas 1958; Teeter 1964a).
Igitur quattuor familias late receptas in Austricam inclusit:

Linguae Austroasiaticae
Linguae Austro-Tai, inter quas Austronesianae, Tai-Kadai, Hmong-Mien
De hac re eruditus Sören Egerød recentius disseruit, taxonomistaque Meritt Ruhlen in scheda eius cognationis linguarum orbis terrarum familiam Austricam recipit.
Documenta talem usum referentia saeculis 18 et 19 scripta exsistunt, sed adsumere decet antehac quoque usui fuisse, cum documenta tam antiquitus quam anno 1703 scripta Ojibwayensem subiciant a diversis gregibus a Sinu Sancti Laurentii usque ad Lacum Vinnipegensem, ab Ohio usque ad Sinum Hudson oriundis adhibitam esse.
ch’tiot honme et l’tiote feume 'vir parvus', 'femina parva':

ch’tiot honme = 'vir parvus'
chés tiots honmes = 'viri parvi'
l’tiote feume = 'femina parva'
chés tiotes feumes = 'feminae parvae'
Exempli gratia, verbum pérler 'loqui', sic in praesente indicativo coniungitur:

éj pérle = 'loquor'
te pérles = 'loqueris'
i pérle = 'loquitur'
os pérlons = 'loquimur'
vos pérlez = 'loquimini'
is pérl’tte = 'loquuntur'
(1955), La teoría del substrato y los dialectos hispano-romances y gascones, Madrid 
Lefebvre, Claire (2002), "The emergence of productive morphology in creole languages: the case of Haitian Creole", Yearbook of Morphology:  35–80 
Martinet, André (1955, 1964), Économie des changements phonétiques: traité de phonologie diachronique, Berne: Francke 
McWhorter, John H.
(2002), "Semantic transparency as a predictor of copula choice in second-language acquisition", Linguistics 40 (2):  439–468 
Gil, David (2001), "Creoles, Complexity and Riau Indonesian", Linguistic Typology 5:  325–371 
Good, Jeff (2004), "Tone and accent in Saramaccan: Charting a deep split in the phonology of a language", Lingua 114 (5):  575–619 
Hall, Robert A.
== Classificatio ==
Linguae Malaico-Polynesicae (nomine saepe MP imminuto) et Formosanae orientales nonnullas communiter habent innovationes phonologicas et lexicas, inter quas mutatio phonematum proto-Austronesiarum *t et *C ad /t/, *n et *N ad /n/, mutatio *S ad /h/, et vocabula sicut *lima 'quinque', quae aliae linguae Formosanae non attestantur.
我已經 說啦 X = "mihi id iam accidit X dictum" = "X dixi"
還沒 háiméi = "umquam haud" = "haud id umquam accidit..." Hoc dictum ante verbum post quod 哪 na = "minime" sequitur, reddi potest formam negativam: 我 還沒 說哪 X = "non dixi X"
Constructiones quibus aspectus progressivus redditur:
== Linguae ==
Abaknon/Inabaknon
Sulu–Borneo
Bajaw
Sama
Pangutaran Sama
Robertus Blust (2006) dicit indicia lexica indicare Sama–Bajaw in regione Fluminis Barito in Borneo meridio-orientali ortam esse, quamquam non ex ullo linguarum Barito grege probato.
== Phonologia ==
Proto-Transnovaguinea reconstruuitur cum usitato inventario simplice Papuano: quinque vocales, /i e a o u/, tres phonationes occlusivorum in tribus locis, /p t k, b d ɡ, m n ŋ/ (Andreas Pawley seriem dictam reconstruit in nasalis /mb nd ŋɡ/), affricato palatale /dʒ ~ ndʒ/, fricativo /s/, et approximantibus /l j w/.
(1995), Le français des Amériques, Trois-Rivières: Presses universitaires de Trois-Rivières, ISBN 2-9802307-2-3 
Fournier, Robert (1998), "Des créolismes dans la distribution des déterminants et des complémenteurs en français québécois basilectal", in Patrice Brasseur, Français d'Amérique: variation, créolisation, normalisation, Université d'Avignon: Centre d'études canadiennes, pp.
Hic est classificatio usu recepta:

Grex interior
Ninde (Labo)
Malakula Media
Magna Nambas
Lingarak
Larevat
Litzlitz (Naman)
Maragus
Nasarian
Katbol (Avava)
Vinmavis (Neve'ei)
Uripiv
Parva Nambas
Dixon Reef
Letemboi
Repanbitip
Grex litoralis
Axamb
Aulua
Maskelynes
Sinus Malua
Malfaxal
Mae
Mpotovoro
Unua
Rerep
Portus Sandwich
Nahavaq (Sinus Meridio-Occidentalis)
Uripiv-Wala-Rano-Atchin, catena dialectorum
Vao
Burmbar
Nese
Missionarii abecedarium Latinum adhibebant; alii qui scribere voluerunt scripturis Orissensi aut Bengalica utebantur, sed saeculo XX ineunte Raghunath Murmu e gente Santali ortus, omni linguae culturali scripturam propriam decere censens, abecedarium Santali omnino novum invenit cui nomen Ol Cemet′ dedit; illeque ipse carmen epicum Santali, scriptura sua utens, confecit.
Lingua Saxonica (Theodisce Plattdeutsch et Niederdeutsch sensu stricto, Saxonice Plattdütsch, Plattdüütsch, Plattdüüts, Plattdüütsk, Nedderdüütsch, Nederduuts, Platduuts, Neddersass'sch et Nedersaksies) in partibus Germaniae ad septentriones vergentibus ac in Nederlandia orientali in usu est.
In hac serie linguarum, interdum in regione linguistica Hindi inclusa, enumerantur:

Garhvali et Kumauni
a nonnullis et Dogurica
linguae Pahari occidentales seu Himachali: Jaunsari, Sirmauri, Baghati, Kiunthali seu Mahasui, Handuri, Kului, Mandeali, Chameali, Bharmauri seu Gadi, Churahi, Pangvali, Bhadravahi, Bhalesi, Khasali, Padri
ab aliis et Nepalensis


== Notae ==
Valentine tres dialectos alias adgnoscit, quas Anglice appellat "Berens Ojibwe" (in partibus septentrionali-occidentalibus Ontarionis, et quam ille ab Ojibwayensi Septentrionali Occidentali distinguit), "North of (Lake) Superior," "Nipissing." Hae duae easdem fere regiones atque Ojibwa Centralis saepiunt, quam ille non adgnoscit.
Etiamsi in hoc tempore, linguae fama, utilitas, pietasque, atque molimentum enunciationis rectae inhibuissent Sanscritam linguam facile mutari secundum processus normales mutationis linguisticae, explicatio linguae quinque graduum ex Rigveda ad Upanishadan et recentissimas Sutrah (e.g., Baudhayana) praestat.
Lingua Theodisca alta has habet significationes:

Lingua Theodisca normata, id est:
Lingua Theodisca communis: Saeculo sexto decimo et septimo decimo synonymum linguae Theodiscae superioris scriptae ("Theodiscae Iesuiticae"), hodie vocabularium Theodiscum normatum, cui autem plurima verba desunt, pro quibus in variis regionibus tantum varietates exstant.
I Love Chinese Linguam Sinicam disce (Anglice)
Chinoesfera (Hispanice)
Ethnologue - Language of the World - "Macrolingua" Sinica (nexus ad paginas de singulis linguis)] apud Ethnologue (Anglice)
Chinese Text Project - Inceptum veterum litterarum Sinicarum (Sinice, Anglice)
Rhodes et Todd intra Ojibwayensem hos subgreges dialectales eminere habent: (a) Ottawa; (b) Severn et Algonquina; (c) subgregem tertium, qui dividatur in (α) subgregem dialectorum Ojibwayensis Septentrionalis Occidentalis et Saulteaux; (β) subgregem dialecti Ojibwayensis Orientalis; et (γ) subgregem dialectorum Ojibwayensis Australis Occidentalis et Ojibwayensis Centralis.
(2007), "Deconstructing creole: The rationale", Typological Studies in Language 73:  1–20 
Arends, Jacques; Muysken, Pieter; Smith, Norval (1995), Pidgins and creoles: An introduction, Amsterdam: Benjamins, ISBN 902725236X 
Arends, Jacques (1989), Syntactic developments in Sranan : creolization as a gradual process, Nijmegen, ISBN 90-9002683-5 
Bailey, Charles J; Maroldt, Karl (1977), "The French lineage of English", in Meisel, Jürgen, Langues en contact—Pidgins—Creoles, Tübingen: Narr, pp.
3–20 
DeGraff, Michel (2001), "On the origin of creoles: A Cartesian critique of Neo-Darwinian linguistics", Linguistic Typology 5 (2-3):  213–310 
DeGraff, Michel (2002), "Relexification: A reevaluation", Linguistic Anthropology 44 (4):  321–414 
DeGraff, Michel (2003), "Against Creole Exceptionalism", Language 79 (2):  391–410 
Dillard, J.L.
Wouk et Ross (2002) ramum proposuerunt linguarum Malaico-Polynesicarum Nuclearium, in simplificatione consistente collationis Austronesiae (Anglice Austronesian alignment) in syntaxi linguae proto-Malaico-Polynesicae conditum, quae per Indonesiam praeter multum Bornei et Celebis septentrionale invenitur.
Hic habes indicem familiarum:

linguae Nyulnyulanae
linguae Bunabanae
linguae Wororanae
linguae Djeraganae
linguae Djamindjunganae
linguae Daly
linguae Laragiya
linguae Tiwi
linguae Limilnganae
lingua Umbugarla
linguae Giimbiyu
linguae Yiwaidjanae
linguae Gunwinyguanae
linguae West Barkly
lingua Garawa
linguae Tankicae
linguae Pama-Nyunganae
(Hac utebantur in Peruvia centrali et prope aequor.)
divisio Wankay
lingua vancanica
lingua tarmensis
divisio Waylay
lingua ancatiensis
divisio peripheralis, sive Quechua Secunda, Quechua A, aut Wanp'una
divisio cisandina
lingua iauiuensis
lingua caxamarcensis-lingua cannariae
divisio meridionalis
lingua quichua septentrionalis
divisio septentrionalis
lingua quichua meridionalis
== Exemplum linguae Saxonicae ==
Ut, qui linguae Germanicae vel Hollandicae vel Anglicae mediae vel Danicae periti sunt, sapere possint, quidnam Saxonici idiomatis proprium esse videatur, carmen Claudii Groth celeberrimum legant:
Min Jehann
Ik wull, wi weern noch kleen, Jehann, 
Do weer de Welt so grot!
quinque tempora: praesens, praeteritum, plusquamperfectum, futurum simplex, futurum compositum
tres personas
tres modi: indicativus, imperativus, et coniunctivus
duo genera: activum et passivum
duos aspectus: imperfectivus et perfectivus
duos numeros
'duas coniugationes
In numero singulari temporis praeteriti plusquamperfectique, verba linguae Ucrainicae habent generum formas masculinas, femininas, et neutras.
=== Exonyma et endonyma ===
Verbum indigenum maxime huic linguae designandae adhibitum est Anishinaabemowin "lingua indigenarum" (ex Anishinaabe "homo nativus," suffixo verbali –mo "lingua quadam loqui," suffixoque –win quo nomen creetur), orthographiis pronuntiatibusque inter dialectos differentibus.
Hanc rem monstrat tabula infra, verbis pro caelo, septentrione, muliere, et parenti inter linguas selectas: Tonganam, Niueanam, Samoanam Sikaiananam, Takuuanam, Rapanuianam, Tahitianam, Rarotonganam, Maorianam, Marquesanam Septentrionalem, Marquesanam Australem, et Havaianam.
Hanc linguam legimus esse "linguam vocabulario concluso ex dialecto Ottawa linguae Ojibwayensis extracto, cum autem nonnullis vocabulis ex Fox (Mesquakie), alia regionis lingua Algonquiana, obtentis, necnon reficta deminutaque, sed haud absente, morphologia Ojibwayensi."
James Broken Oghibbeway illud varietati Ojibwayensi in Visconsinia (necnon hoc temporis puncto Minnesota) dictae diversum esse sentiebat.
Inscriptiones Abecedarii Magréensis etiam prope Patavium inventae sunt, quod cum nota Plinii Maioris congruit etiam Veronam et Beruam prope Vicetiam urbes Rhaeticas fuisse: Feltrini et Tridentini et Beruenses Raetica oppida, Raetorum et Euganeorum Verona, Iulienses Carnorum.
Wyandot quoque, linguam Iroquesiam, etiam linguae commercialis causa usurpatam esse ostendunt in partibus Lacibus Magnis orientalibus ab locutoribus dialectorum Ojibwayensis Nipissing et Algonquinae, necnon a gregibus aliis in partibus Lacibus Magnis australibus, inter quos ab Winnebago illis et grege alio solummodo nomine "Assistaeronon" noto.
Idem ac lingua Latina, lingua Sanscrita adhuc hodie longe lateque usurpatur velut lingua viva; non solum extant commentaria, emissiones radiophonicae, et universitates studiorum quae eam colant, sed Unio Indiana eam constitutione inter linguas nationum agnovit, quarum sunt viginti duae (vide Index linguarum sollemnium Indiae).
Оценка языковой политики в Чувашии
15 июня 2012 года в Чебоксарах состоялся пикет в защиту чувашского языка
Эктор Алос-и-Фонт, «Преподавание чувашского языка и проблема языкового поведения родителей», Чувашский государственный институт гуманитарных наук, 2015, Шупашкар.
Quod vocalem Communitatis Valentinae gubernationis reactionem provocavit, quae versionem in ratam Valentinam requirebat, sed, ea probata, tunc, vicissim, Catalana gubernatio, ad approbandam philologicam identitatem inter Catalanam et Valentinam, ratam Valentinam sumpsit et rata Catalana in libellulis in Catalaunia distributis non usa est.
Paulatim autem lingua Anglica se amovebat, primo elementa linguae Nordicae antiquae recipiens, quod multi Viccingi, qui invasores ex Dania Norvegiaque venerant, in Anglia sedes collocaverunt et se cum Anglosaxonibusque miscuerunt; deinde quia post Pugnam Hastingensem (die 14 Octobris anno 1066) lingua Francica, qua Normanni loquebantur, linguae Anglicae per saecula se supersposuit.
Quae in tres modos divisa sunt (indicativum; coniunctum, participiis et dependent clauses adhibitum; imperativumque), aut affirmativa aut negativa esse possunt, secundum tandem personam, numerum, utrum animantia aut inanimantia, proxima aut obviativa sint et subiectum et obiectum, necnon diversa tempora et modos alios (inter quae dubitativum et praeteritum), aliter coniunguntur.
De hac re, praecipua conservativa factio in Valentia, gubernantes Partes Populares, plerumque non de Catalanae et Valentinae filiatione agit, dum, effective, ratam Valentinam consentaneissam Catalanae probat; neglecto ab quo, satis vocum reagentium et "Valentinas versiones" aliquando velut eam Europaei referendi supra nominatam defendentium potest.
Consonantes autem lenes (quae videlicet solitam habent quantitatem; voce intervocali dici solent, sine tamen voce ad initium finemve cuiusdam vocabuli; minus "contente" enuntiantur; neque unquam afflantur), in vocalium orthographia duplicium, litteris voce monutis scribuntur, scilicet b, d, g, j, z, zh.
Sed mox saeculo XIX medio, populo iam fere omni Britannis tributario, missionarii Christiani eo venerunt (primusque Lars Olsen Skrefsrud anno 1864), qui ecclesias scholasque instituerunt et in lingua maternali docebant; leges traditionales populi Santal conscripserunt; Biblia in lingua Santali verterunt; verba ad lexicum parandum denotabant quod postea Paulus Olavus Bodding edidit.
Exempli gratia, pauci Interlinguae locutores suam linguam esse artificiosam arbitrantur, nam eam nullum inventum continere dicunt: interlinguae vocabularium parva ex collectione linguarum naturalium rapitur, et grammatica eius his linguis simillime fundatur, continens etiam aliquam irregularitatem; latores eius vocabularium grammaticamque describere regulata prius artificiosa aedificatave.
Locutores lingua Santali hodie pagos Bhagalpur et Munger civitatis Bihar habitant; civitatis Jharkhand pagos Manbhum, Hazaribagh (quibus nomen Santhal Parganas recte attribuitur); civitatis Orissa pagum Balasore; civitatis Bengaliae Occidentalis pagos Birbhum et Bankura.
Lingua Tsalagi vel Cherokeensis (in Tsalagi ᏣᎳᎩ ᎦᏬᏂᎯᏍᏗ, Tsalagi Gawonihisdi; Anglice Cherokee language; Latinitate dare fortasse "lingua Zalagica") est sermo populi Tsalagi locutus, et inest prima turma linguae Iroquesiae.
सर्वे मानवाः स्वतन्त्राः समुत्प्न्नाः वर्तन्ते अपि च, गौरवदृशा अधिकारदृशा च समानाः एव वर्तन्ते । एते सर्वे चेतना-तर्क-शक्तिभ्यां सुसम्पन्नाः सन्ति । अपि च, सर्वेऽपि बन्धुत्व-भावनया परस्परं व्यवहरन्तु ।
Sarvē mānavāḥ svatantrāḥ samutpannāḥ vartantē api ca, gauravadr̥śā adhikāradr̥śā ca samānāḥ ēva vartantē.
Licet nonnihil in dialectis Ojibwayensibus digerendis discrepet, hae saltem dialecti pro certo cognitae sunt, si ex partibus occidentibus ad orientales iter fiat: Ojibwayensis Occidentalis (Saulteaux), Ojibwayensis Australis Occidentalis (Chippewa), Ojibwayensis Septentrionalis Occidentalis, Ojibwayensis Severn (Oji-Cree), Ottawa (Odawa), Ojibwayensis Orientalis, lingua Algonquina.
== Vocabularium ==
In lexico linguae Russicae, a Vladimiro Dahl saeculo undevicensimo comparato, sunt plus 200 milia vocabulorum, et Lexicon linguae Russicae litterariae hodiernae (Russice «Словарь современного русского литературного языка»), anno 1970 in lucem editum et septindecem volumina habens, 131 257 vocabula comprehendit..
== Nexus externi ==
Bibliographia linguarum Wyot et Hupa, www.bigorrin.org
Fontes OLAC in et de lingua Wiyot, www.language-archives.org
Fontes typographici Wiyotiani, www.languagegeek.com
Lingua Wiyot, linguistics.berkeley.edu (Survey of California and Other Indian Languages)
"Wiyot".
Pars hiemalis  [ⰝⰀⰔⰑⰔⰎⰑⰂⰬ ⰓⰋⰏⰔⰍⰋⰌ ⰔⰎⰀⰂⰅⰐⰔⰍⰋⰏⰬ ⰡⰈⰋⰍⰑⰏⰬ] (Romae 1791) apud Google Books
Rimski Misal slovenskim jezikom presv.
"sursilvan" in valle Rheni anterioris (13 879 locutores nativi),
"sutsilvan" in valle Rheni posterioris (571 locutores nativi),
"surmiran" in vallibus Albulae et Iulieri (2 085 locutores nativi),
"puter" in Endena superiore (2 343 locutores nativi),
"ladin vallader" in Endena inferiore et in Valle Monasterii, ibi ut dialectos qui dicitur Jauer (5 138 locutores nativi).
Codex Zographensis, exeunte saeculo X vel incipiente XI scriptus, tetraevangelium continens;
Missale Kioviense (seu Folia Kioviensia, cum septem tantum chartae usque ad tempus nostrum supersint), exeunte saeculo X scriptum, sacramentarii Romani (libro qui ad missam celebrandam adhibebatur, antequam saeculo circiter XII Missale Romanum apparuit) versionem Slavicam continens;
Codex Suprasliensis, saeculo XI scriptus, partem Menaei iuxta ritum Byzantinum continens.
Explicatio Repositorii Datorum Indicis Verborum Austronesiorum anno 2008 septem linguas Vanuatenses Orientales comprehendit, quarum tres, linguae Paama–Ambrym, separatam familiam inter linguas Vanuatuenses Septentrionales et Medias componere inventae sunt; quattuor reliquae unum gregem composuerunt, in duobus ramis digestae:
Communitates Ojibwayenses in Canada sunt ab Quebeco australi et occidentali, per Ontarionem et partes australes Manitobae Saskatchewanque, usque ad nonnullas Albertae communitates; et in Civitatibus Foederatis a Michigania per Visconsiniam ad Minnesotam, cum autem communitatibus in Dacota Septentrionali et Montanae partibus septentrionalibus sitis.
=== Pronomina personalia (principalia) ===
我 wǒ = ego, me, mei, mihi
你 nǐ = tu, te, tui, tibi
他 tā = is, eum, eius, ei
她 tā = ea, eam, eius, ei
它 tā = id, id, eius, ei
Ut pluralis formetur, additur suffixum 們 (-men): exempli gratia, ​我們	wǒ​men = nos, nobis, etc..
Ramus Medio–Orientalis linguas Oceanicas comprehendit, quibus sunt duo milliones locutorum, cum praecipue Oceanicis Occidentali, Oceanicis Australibus, et Pacificis Mediis (linguae Polynesicae et Vitianae), sicut Kuanua, Gilbertina, Havaiana, Maoriana, Samoana, Tahitiana, et Tongana.
Analyses duae nuper factae adfinitatem inter Ojibwayenses dialectos tractantes in eo consentiunt, quod multum ab aliis differens dialectus Ottawa subgregi cuidam adsignanda est, dialecti autem Severn Ojibwayensis et Algonquina etiam multum differentes subgregi alio; de his dialectis tamen dissentiunt, quae tenuitius ab aliis abhorrent.
De continuo dialectorum aguntur diviso in sexdecim varietates, quae in quattuor magnos globos glomerantur:

lingua Inupiaq (in Septemtrionali Alasca)
lingua Inuktun (in Arctico Occidentali Canadiensi)
lingua Inuktitut (in Arctico Orientali Canadiensi)
lingua Groenlandica (in Groenlandia)
Harum linguarum locutores circa 80 000 summant.
"De grammatica Persica apud www.dastur.info / De grammatica Persica apud www.dastur.info (Anglice, Theodisce)
Lexicon Persico-Anglo-Theodiscum, apud www.globaldic.com
Institutum Linguisticum Iranicum, apud ili.ir (Persice)
De lingua Persica, apud www.lmp.ucla.edu (Universitas Californiensis Angelopolitana)
Ad scripturam Arabopersicam scribendam, apud www.choone.com
Post linguam Aramaicam, vel eius formam Achaemenidarum Aramaicam imperialem nomine notam, illa lingua Persica antiqua aevi Achaemenidarum notissima est, eius exempla quocumque loco ubi Achaemenidae incolebant inventa, praesertim Persiae occidentis in regione Parsa appellata, quo ex loco Achaemenidae (et postea Sassanidae) orti sunt.
== Casus ==
Nomina locorum Galloromana indicant Mosellenses in laeva Mosellae ripa a Germanis prorsus persorptos esse saeculo IX; in dextra autem servabant linguam suam saeculo quidem X in locis ut Maring-Noviand, Osann-Monzel, Longuich, Riol, Hatzenport, Longkamp, Karden, Kröv, et Alf.
Lingua Batava: 25 decies centena milia
Lingua Suecica: 10 decies centena milia
Lingua Batava Capitensis: 6 decies centena milia (lingua materna), praeterea 10 decies centena milia (lingua secunda)
Lingua Danica: 5.5 decies centena milia
Lingua Norvegica: 5 decies centena milia (Bokmål et Nynorsk)
Lingua Saxonica: ciricter 5 decies centena milia
Lingua Iudaeogermanica: 3 decies centena milia
Palatovelares cum velaribus simplicibus miscuerunt:
kʲ → k
ɡʲʱ → ɡʱ
ɡʲ → ɡ
Labiovelares vocati rotunditatem amiserunt vel lenitionem fecerunt:
ɡʱʷ → ɡʱ
ɡʷ → ɡ vel w
Aspirationes vocatae primum sine voce factae sunt, tum fricativizaverunt:
bʱ → pʰ → ɸ → f
dʱ → tʰ → θ
ɡʱ → kʰ → x
Adsimillatio:
s → θ ante r; alibi non mutata
p → kʷ ante kʷ in syllaba sequenti (e.g.
== Origo ==
Interdum separatio familiae Bulgaricae initium dissolutionis linguarum Turcicarum putatur; alii familiam Bulgaricam tantum simplicitatis causa in familiam Turcicam inclusam esse putant et linguas Altaicas in tres familias, nempe Turcicam, Bulgaricam et Mongolicam, dividendas esse putant Aliae linguae Bulgaricae lingua Bulgarorum antiquorum et Chazarorum erant, ambae exstinctae.
Dryadica Antiqua
Dryadica Communa
Lingua Quenya
Vanyarina
Noldorina
Falmarina (vere in familia Telerina)
Telerina Communa
Falmarina
Lingua Sindarina
Falathrina
Mithrina
Doriathrina
Nandorina
Lingue Avarinae
Linguae Sylvanae (cum Nandorina)
=== De Ojibwayensi et Potawatomi linguis ===
Linguae Ojibwayensis et Potawatomi artius inter se cognatae esse quam aliis linguis Algonquianis videri solent, quocirca posse fieri argutum est ut intra linguam Proto-Algonquianam subgrex geneticus ex his linguis constiterit, licet investigationes, quibus opus sit ut subgregis Ojibwe–Potawatomi historia linguistica confirmetur, nondum susceptae sint.
== Bibliographia ==
François, Alexandre (2005), "Unraveling the history of the vowels of seventeen northern Vanuatu languages", Oceanic Linguistics 44 (2):  443–504 
François, Alexandre (2007), "Noun articles in Torres and Banks languages: Conservation and innovation", in Siegel, Jeff; Lynch, John; Eades, Diana, Language Description, History and Development: Linguistic indulgence in memory of Terry Crowley, Creole Language Library 30, Amstelodami: Benjamins, pp.
Lingua Enganae Septentrionales (Engana propria: Engana, Ipiliana, Kyakana, Lembena, Bisorio (Nete, Iniai)
Linguae Enganae Australes (Kewa–Huli)
Huliana
Angaliana (Mendi), Kewana; Samberigiana (Sau)
Praeterea sunt similitudines cum Wiruana, sed vocabula mutua fieri possunt.
=== Possessio in a et o ===
Multae linguae Polynesicae distinguunt inter duas formas possessivas: formae in a (quia plurimae harum linguarum litteram sonamque a continent), etiam dictae 'possessivae subiectivae' vel 'alienabiles,' spectant ad possessiones 
ab ipsius hominis actione adeptae; formae in o, dictae 'possessivae obiectivae' vel 'inalienabiles,' spectant ad possessiones
homini adfictae, vel immutabiles, vel quae sine ipsius hominis actione adeptae sunt.
quinque, ex PIE penkʷe); alibi non mutata
Sonorantes et reliqui soni "stop" (m n l r w b d ɡ p t k kʷ) non mutata
Mutationes per evolutionem singularum linguarum Italicarum amplius acciderunt; in Latina, exempli gratia, /f, θ/ → /b, d/ inter vocales, et /θ/ → /f/ verbo ineunte.
== Bibliographia ==
Athanasius Kircherus, Turris Babel, sive Archontologia, qua primo priscorum post diluvium hominum vita, mores rerumque gestarum magnitudo, secundo turris fabrica civitatumque exstructio, confusio linguarum, & inde gentium transmigrationis, cum principalium inde enatorum idiomatum historia, multiplici eruditione describuntur & explicantur.
== Ortus ==
Cum Angli et Saxones, profecti a patriis suis ad Britanniam, transierunt per Hollandiam et Flandriam, incolas Francos fugarunt in vulturnum iuxta Ourthe et Sauer flumina in fines Mettienses et superiorem Mosellam; quo facto Mosellenses divisi sunt a ceteris Galloromanis spatio 60 chilometrorum.
== Bibliographia ==
Moshe Florentin, Late Samaritan Hebrew  : a linguistic analysis of its different types, Lugduni Batavorum, 2005 Apud Guglum librorum
Abraham Tal, A dictionary of Samaritan Aramaic, Lugduni Batavorum, 2000
Samaritan Aramaic, Ugarit-Verlag, 2013.
tres, quae lingua Esperantica iam creata et pervulgata inventae sunt, cum ea connexae:
Esperantica Slavina, ab Iosepho Konečný Bohemo anno 1912 proposita;
Neposlava, a Vsevolodo Češichinru Esperantista Russico anno 1915 constructa;
mežduslavjanski jezik (lingua Interslavica), annis 1954–1958 a linguistis Bohemis, quos Georgius Karencs Esperantista dirigebat, elaborata;
duae linguae Slavicae artificiosae interreti iam vulgato constructae:
lingua Slovio
lingua Interslavica (secunda).
Quid fecisti?!")
mǎ 馬 equus (voce demissa, longá duratione sicut duae Latinae ǎǎ)
mà 駡 contemptio (voce cadente, brevi duratione, sicut ǎ Latina simplex cum maiore emphasi)
ma 嗎 particula interrogativa (voce demissa, brevi duratione, et omnino sine emphasi)
Johnston (instructor, curator, scriptor, legatus culturalis)
Petrus Jones (missionarius, magister sacrorum, dux)
Maude Kegg (fabulator, artifex, legatus culturalis)
Caroline Helen Roy Fuhst (instructrix, scriptrix, cantrix)
Howard Kimewon (instructor, scriptor)
Patricia Ningewance Nadeau (instructrix, scriptrix, editrix)
Margaret Noori (instructrix, scriptrix)
Jim Northrup (scriptor)
Anton Treuer (instructor, scriptor)
Tom Vollom (doctor "high school," scripsit Ojibwemowin Series 1 and 2)
Angelopolis sive Populus Angelorum (Hispanice Puebla de Zaragoza sed cognomine Angelópolis) est urbs Mexicana et caput civitatis Angelorum, in qua incolae ad 1 600 000 habitant, quapropter Angelopolis habetur quarta urbs Mexici quod ad magnitudinem pertinet, Mexicopoli, Guadalaxara, Monterrey primum, secundum, tertium locum obtinentibus.
Inter nos anecdota: Scriptorum veterum nova collectiones (quod continuit decem volumina inter annos domini mille octingenti viginti quinque ad triginta octo), Classici auctores (aequo eventu ac anecdota), Spicilegium Romanum (quod decem volumina inter annos triginta novem ad quadraginta quattuor continuit), et Novum Patrum bibliotheca, quod donec morte edere proffivit?
Animismus fidem amplectitur non esse separationem inter mundum spiritualem et physicam (vel materialem), et animas vel spiritus exsistere non solum in hominibus, et etiam in nonnullis animalibus aliis, plantis, saxis, proprietatibus geographicis sicut montes et flumina, vel aliis entitatibus in circumiectis naturalibus inventis, inter quas tonitrus, ventus, et umbrae.
Angelus Mai vel Angelus Majus (natus Schilparii apud Bergomum die 7 Martii 1782; mortuus Castri Gandulphi die 8 Septembris 1854) fuit philologus atque cardinalis Italicus, qui opera quaedam antiqua in chartis palimpsestis invenit ediditque, inter quae est Ciceronis De re publica, cum Bibliothecae Ambrosianae atque posteriori tempore Bibliothecae Vaticanae praefuit.
Etiam inventiones de sanctis partibus Augustini, Hilarii, Cypriani, Hieronymi, Ambrosii, Athanasii, Cyrilli, Basilii, Origenis, Irenaei, Eusebii Caesareae fecit, et humanismo Italiae (de auctoribus velut Petro Bembo, Iacobo Sannazario, Iacobo Soleto?) et de Latinis poetis ex saeculis quarto decimo et quinto decimo (Angelus Politianus).
Chace hanc linguam sic explicavit: "Anguish Languish solum in verbis Anglicis purissimis consistit, et eius principalis finis est miram demonstrare versatilitatem linguae qua paene aliquid, si necesse est, aliud ultra significare fieri potest." Eius fabula "Ladle Rat Rotten Hut" est "Little Red Riding Hood" rescripta, verbis similiter sonantibus in locum primorum fabulae verborum substituentibus.
Angelica Maria Raubal (Theodisce Angela "Geli" Maria Raubal; nata Lentiae die 4 Iunii 1908; mortua Monaci die 18 Septembris 1931) fuit filia Leonis Raubal et Angelicae Hitler (maritae Rauber, Hammitzsch appellatae), sororis eodem patre natae Adolphi Hitler.
Angelus Ramazzotti (Mediolani die 3 Augusti 1800 natus; mortuus in Crespano del Grappa die 24 Septembris 1861) fuit cardinalis (quamquam tres dies ante concistorium obiit) Italicus, a die 15 Martii 1858 Patriarcha Venetiarum, antea ab anno 1850 dioecesis Papiensis episcopus fuerat.
Angelica Singleton Van Buren (nata die 13 Februarii 1818 – mortua Novi Eboraci in urbe die 29 Decembris 1877), Abraham Van Buren uxor et ergo Martini Van Buren, octavi praesidis Civitatum Foederatarum Americae, nurus, primam reipublicae dominam egit, quia Martini van Buren uxor Anna Van Buren ante initium Martini van Buren mandati mortua erat.
Cicero, varias theorias de situ animi describens, de conexione inter animum et anima scribit:

animum autem alii animam, ut fere nostri declarat nomen: nam et agere animam et efflare dicimus et animosos et bene animatos et ex animi sententia; ipse autem animus ab anima dictus est—; Zenoni Stoico animus ignis videtur.
Angleriae Arx Borromaea  (Italice Rocca Borromea di Angera) est clara arx, Lacui Verbano adiacens, aedificata Angleriae a illustri familia Vicecomitibus et postea anno 1449 acquisita a familia Borromaeo, cui inter alios  achiepiscopos Mediolanenses et cardinales Sanctus Carolus  et  Fridericus pertinerunt.
Mense Aprili 2005 Scola conclavi adfuit, ex quo Iosephus Ratzinger et mense Martio 2013 quo Georgius Marius Bergoglio papae evaserunt et etiam primus papabilis habebatur ut Benedicto Papae XVI succederet, qui se magistratu abdicaverat die 28 Februarii 2013.
Descriptionem ab illo facta, a verbis legati Zhou Da-guan haud dissimilem, rerum gestarum scriptor Iacobus do Couto in opere suo Décadas da Ásia refert: "Ab illa urbe leuca dimidia distans stat templum nomine Angar, cuius aedificatio tam mirabilis est ut impossibile sit stylo describere, praesertim quia tale aedificium nullibi orbis terrarum reperitur.
Angelus Tarchi (Neapoli circa annum 1760 natus; Lutetiae die 19 Augusti 1814 mortuus) fuit compositor praecipue opera comica Italianus, qui etiam Londinii, ubi a mense Decembri 1787 usque ad mensem Iunium 1789 etiam theatri King's Theatre praefectus fuit et Lutetiae (ab anno 1791) operam suam dedit.
Angelus Felix Patassé (natus Paouae die 25 Ianuarii 1937, mortuus die 5 Aprilis 2011), alumnus Instituti Nationalis Agronomiae Tropicalis, fuit ab anno 1993 usque ad annum 2003, cum a Francisco Bozizé depositus est, Reipublicae Africae Mediae praeses.
Post Res Novas Americanas, congregationes Anglicanae in Civitatibus Foederatis et America Septentrionali Britannica (quae deinde fundamenta Canadae civitatis hodiernae erant) in ecclesias sui iuris constitutae sunt, cum suis episcopis et structuris a se gubernatis; quae, per Imperium Britannicum se extendens, et opus missionum Christianarum ascitum est exemplar multarum ecclesiarum nuper creatarum, praecipue in Africa, Australasia, et regionibus Pacificis.
Inde peregrinator cogitur "ad gregem mirabilem quinque cupolarum pergere, caeli sociarum, nubibus sororum, itaque an in mundo realitatis habitet an in somnio quodam phantastico determinare." Sed cui medium templum attingere velit per semitam 150 metris longam et 9 metris latam progredi oportet, pluteis forma serpentina ambobus lateribus protectam, et per tribunum cruciformem regalem adscendere.
Angelica Kauffmann RA (nomen plenius: Maria Anna Angelica Catharina Kauffmann) (nata die 30 Octobris 1741 Curiae Raetorum; mortua die 5 Novembris 1807 Romae) fuit pictrix Helveto-Austriaca, quae genus Classicisticum (saepe sentimentalismi) secuta est, qui picturae oleariae et historiae perita.
1635 : Shimano Kenryo, qui formam monumenti primus ille depinxit
1860 : Henricus Mouhot, Voyage dans les royaumes de Siam, de Cambodge, de Laos Francogallice Anglice 1 2
1866 : Ernestus Doudart de Lagrée : Voyage d'exploration en Indo-Chine Textus 1 2
c.
Anna Ivanovna; nata Moscuae die 7 Februarii 1693, mortua Petropoli die 28 Octobris 1740), filia tzaris Ioannis V (fratris et coadministratoris Petri I) et Parasceues Saltykovae, ducissa Curlandiae ab anno 1710 (cum facta esset uxor Friderici III Guillelmi(ru), ducis Curlandiae, mox mortui), imperatrix Russiae ab anno 1730 fuit.
Abbott and Costello Go to Mars (1953)
The Golden Blade (1953)
Blood Alley (1955)
Artists and Models (1955)
War and Peace (1956)
Back from Eternity (1956)
Hollywood or Bust (1956)
Man in the Vault (1956)
Zarak (1956)
Interpol (1957)
Valerie (1957)
Paris Holiday (1958)
The Man Inside (1958)
Screaming Mimi (1958)
Sheba and the Gladiator (1959)
La dolce vita  (1960)
The Dam of the Yellow River (1960)
Boccaccio 70 (1962)
Call Me Bwana (1963)
4 for Texas (1963)
The Alphabet Murders (1965)
Way ...
== Fortuna ==
Caput regni, a Suryavarmano II in urbe nova sua 'quae est templum' positum, ibi brevi spatio temporis remanebat, iamque in his annis inimici e regno Champa orti, Cambosiam invaserunt, urbem Yasodharapuram anno 1177/1178 expugnaverunt regemque interfecerunt.