aimgo/CorpusTrinum huggingface dataset:
In Ephemeride, periodico retiali, Epistulas Leoninas divulgare solet (usque nunc: EL 1-276 https://ephemerisnuntii.eu/leonina.php), quae cum varia tum praecipuê continent versiones Latinas textuum modernorum necnon symbolas, quae spectant ad etymologiam et scientias naturales necnon ad Latina vocabula rariora, recentiora, recentissima, quae ex longo iam tempore colligit lexicon neolatinum compositurus.
Collegae et iudices Camerae Imperialis Cisnerum libenter secum Spirae retinuissent, cuius sapientiam, aequitatem, integritatem multo tempore noverant, sed eum anno 1580 Elector Ludovicus Heidelbergam revocavit, ut eius consiliis, quae pater Fridericus III salutaria expertus erat, in re publica gubernanda commodius uteretur, eique duplicem provinciam et iudicis vicarii Curiae Palatinae et extraordinarii professoris mandavit.
In quantum recte iudicarit Iosephus aut antecessorem cuius scriptis multum utebatur denigrans (quod  fieri solebat)  suam historiam potiorem esse  iactare voluerit  hodie non iam diiudicari potest quoniam paene omnia deperdita sunt ac saepe per ipsius Iosephi opera coniectura restituenda.
Anno 1881 Nicolaus Leskov creavit unum ex operibus suis clarissimis, nomine Scaeva («Левша»), seu plenius Fabula de scaeva straboni Tulensi et de pulice chalybeio («Сказ о тульском косом левше и о стальной блохе»), ubi fidem suam indoli bonae populi Russici expressit.
Hic Gómez Dávila succrevit praecipua concepta de anthropologia philosophica eius et de sua philosophia de historia, per linguam plenam, quod est ignitum, et divitem in metaphoris; sic ipse ostendit, primum, intentionem creare musivam operam reactionária, contra rationem principii philosophici, qui in his verbis, non posse dare veritatem realitati.
== Opera selecta ==
Il Principe (1513-15 / 1532), editio Latina De principe a Sylvestro Telio curata (1560)
Discorsi sopra la prima deca di Tito Livio (1513–1519)
Dell'arte della guerra (1519–1520), editio Latina De arte militari (Argentorati, impensis Lazari Zetzneri, 1610)
La vita di Castruccio Castracani da Lucca, 1520.
Ab anno 1431 ad 1437 fuit particeps concilii Basileensis, quod conciliarismum sive supremam auctoritatem in administranda ecclesia oecumenico concilio vindicaret, nam conciliaristae summam in administranda ecclesia auctoritatem non ad papam sed lege naturali ad totam communitatem ecclesiae pertinere debere censebant: papam non nisi servum inter servos esse nec solum opiniones totius communitatis exprimere posse.
Postquam anno 1559 in Universitate Pisana gradum iuris utriusque doctoris rite assecutus est, Heidelbergam rediit, ubi Pandectarum professor ac simul Friderici III, Othonis Henrici successoris, consiliarius factus est nec multo post ob praeclaram docendi facultatem ab Universitatis proceribus iuris civilis antecessor est designatus.
Quoniam Franci nonnulli cantu isto offensi erant reactiones haud cessabantur, inter quas notissima replicatio Alfredi de Musset dictis ironicis »Nous l'avons en, votre Rhin allemand«; Alphonsus de Lamartine reconciliationem praetulit poesi sua »Carminis Massiliensis pacifici« (1841).
Notae sunt eius narrationes pro adulescentibus Familia hilaris («Весёлая семейка», anno 1949), Diarium Nicolai Sinitsyn («Дневник Коли Синицына», anno 1950), Victor Maleev in schola et domi («Витя Малеев в школе и дома», anno 1951; Nosov anno 1952 affectus est Praemio Staliniano pro fabula illa).
Adversariorum de vita et rebus suis libri III (1847) Bibliothèque dauphinoise : Nicolai Chorerii Viennensis apud www.bibliotheque-dauphinoise.com
Mémoires de Nicolas Chorier sur sa vie et ses affaires, traduits des trois livres en texte latin insérés dans le 4e volume du « Bulletin de la Société de statistique du département de l'Isère », par Félix Crozet (1868) Bibliothèque dauphinoise : Mémoires de Nicolas Chorier, Félix Crozet apud www.bibliotheque-dauphinoise.com
Longissimae animo proclivi ad absurdas facetias sententiae  nullum propositum omittunt atque res peregrinorum et coniugalem fidem et cetera tractant.“
Vindobonae Klaus Ebner vivit et laborat atque societatibus scriptorum austriacorum Grazer Autorinnen Autorenversammlung (GAV) et Österreichischer Schriftstellerverband (ÖSV) membrum est.
Hic inde a pueritia bonis litteris aut a parentibus aut a privato praeceptore domi eruditus et, cum ingenii praestantissimi eximia specimina edidisset, Heidelbergam missus est, ubi in Schola Nicrina (Neckarschule), quae tunc inter optimos ludos urbis numerabatur, usque ad annum aetatis suae quintum decimum Latinitati et politiori humanitati operam dedit.
Anno 1544 receptus in Collegium Dionysianum (quod nonnullis annis post a Ioanne Casimiro, tunc temporis Comite Palatino, nomen Casimiriani tenuit) artibus liberalibus studere coepit et insignes cum in litteris humanioribus tum in philosophia progressus fecit, ut eodem iam anno primam lauream acciperet, anno 1547 philosophici doctoratús insignia consequeretur et in senatum philosophicae facultatis cooptaretur.
Mense Octobri anni 1844, apoplexiam cerebri passus est; vitam residuam in nosocomiis vecordibus institutis degit: anno eodem ad valetudinarium Regiae Winnendensis admissus est, et ab anno 1847 usque ad mortem in valetudinario cuiusdam Doctoris Gröngen, in Oberdöbling, hodie pars Vindobonae, permansit.
Mythistoriae praeclarissimae et optimae sunt, inter alias, "Vita et Constitutio Alexidis Zormpae" (1946), "Christus Denuo Crucifixus" (Ο Χριστός ξανασταυρώνεται", 1948), "Capitaneus Michales" (Ο καπετάν Μιχάλης 1950), "Temptatio Ultima Christi" (1951), "Animi Fracti".
Precor vos ut tam pura sit anima vestra quam est iustitia mea utque tam probi et pii sitis quam ego "(Graece "Μου δώσατε μια κατάρα, Άγιοι πατέρες, σας δίνω κι εγώ μια ευχή: Σας εύχομαι να ‘ναι η συνείδηση σας τόσο καθαρή, όσο είναι η δική μου και να ‘στε τόσο ηθικοί και θρήσκοι όσο είμαι εγώ") Temptatio Ultima in indice librorum prohibitorum Romanae Catholicae Ecclesiae numerata est.
Hispali (Textus apud Google Books)
1539 : De secanda vena in pleuriti inter Grecos et Arabes concordia Editio Antverpiana 1551
1540 : De rosa et partibus eius: De succi rosarum temperatura, nec non De rosis Persicis, quas Alexandrinas vocant, libellus Textus (Textus apud Google Books) Editio Antverpiana 1551
1545 : Sevillana medicina: que trata el modo conseruativo y curativo delos que abitan enla muy ingsigne ciudad de Sevilla (Textus apud Google Books)
1565 : Dos libros.
Nuntios doctos Petropolitanos («Санкт-Петербургские учёные ведомости», "Sankt-Peterburgskie učёnye vedomosti"; anno 1777), diarium arbitrii scientificae et litterariae, et Lucem matutinam («Утренний Свет», "Utrennij Svet"; annis 1777–1780), diarium philosophicum, edidit.
Nikolaj Ivanovič Bucharin; natus Moscuae die 27 Septembris secundum calendarium Iulianum 1885; ibidem necatus est die 15 Martii 1938) fuit oeconomicae, Placitae Marxianae et politicorum peritus Sovieticus Factionis Communisticae Unionis Sovieticae, socius Academiae Scientiarum URSS (ab anno 1929), qui, Stalino duce, inter aetatem quae dicitur terroris (1936–1938) post falsum iudicium ut proditor supplicio affectus est.
In narratione sua Ovibos («Овцебык», anno 1863 publicata), et imprimis in mythistoriis Nulla via («Некуда», anno 1864 in lucem edita, a multis litteratoribus damnata), Cultris («На ножах», annis 1870 – 1871) certisque aliis operibus, participes motus revolutionarii Russici ('nihilistas', seu 'homines novos') vituperavit.
Ante mortem suam (anni 1957) itinera faciebat Lutetiam et Berolinum (ab anno 1922 usque ad 1924), in Italiam, Russiam (anno 1925), Hispaniam (1932), dein Cyprum, Aeginam, in Aegyptum, montem Sinai, Cechoslovaciam, Nicaeam, Sinas, et Iaponiam.
Saratoviae opera historica de Bogdano Chmielnitio et reditu Rutheniae meridionalis ad Russiam (Russice «Богдан Хмельницкий и возвращение Южной Руси к России», anno 1857) et rebellione Stephani Razin (Russice «Бунт Стеньки Разина», anno 1858) scripsit.
Decennio 193 'doctrinam novam de lingua' (seu 'theoriam Iapheticam', etiam 'Marrismus' vocatur) suam proposuit, originem communem verborum omnium linguarum ex elementis quattuor initialibus suspicans per studium linguarum Caucasicarum, linguarum Afro-Asiaticarum et linguae Vasconocae atque coniunctionem inter stadia evolutionis societatis secundum theoriam Marxisticam et stadia evolutionis linguae esse declarans (inter alia, ortum linguae societatis communisticae praedicans).
Rerum gestarum scriptor Flavius Iosephus non tantum ex illius libris, velut ex uberrimo fonte, notitiam Herodianorum temporum hausit sed etiam nonnullas orationes eius referebat quarum exemplaria in ipsis Nicolai scriptis fortasse invenerat, ut illam orationem coram Marco Agrippa habitam et ad iura Iudaeorum in provincia Asia viventium tuenda destinatam vel aliam anno 8 a.C.n.
Ab anno 1768 fuit in dimissione, et Petropoli in lucem edidit ephemerides satyricas Fucum («Трутень», "Truten'"; annis 1769–1771) et Pictorem («Живописец», "Živopisec"; annis 1771–1773), ubi servitium, iniustitiam, inimicos educationis, etc., damnabat atque certos regios coarguebat.
Anno 1344 in urbem reversus ex munere nuper concepto cito intellexit quantum civitas Romana inopia laboraret quaeque esset causa illius delapsus admiratori antiqui imperii Romani mox patefactum est: praecipue rixis familiarum Columnensis et Ursinensis de imperio urbem identidem spoliari civesque deterreri, praeterea etiam absentia papae officia atque instituta urbana dissolvi.
Fabula de Ioanne Ioannis filio, quomodo Ioannis Nicephori filii amicitiam discidit («Повесть о том, как поссорился Иван Иванович с Иваном Никифоровичем», 1834)
Tarasius Bul'ba («Тарас Бульба», annis 1835–1842 scribebatur, fabula historica est, bellum Cosacorum Ucrainorum contra Polonos describens),
Scripta dementis («Записки сумасшедшего»),
Nasus («Hoc», fabula satyrica), etc.
Nam fratres aliique cognati, e quibus Antipas  sibi ipsi regnum vindicabat quia priore testamento, tum cum fortasse mente saniore fuerat Herodes quam paucis diebus ante quam obiret, heres institutus esset, Archelaum oderant atque varie accusabant quod regnum rapuisset antequam Augustus successionem confirmasset.
"Nesciens"): Casus Neznaikae et eius amicorum («Приключения Незнайки и его друзей», annis 1953—1954), Neznaika in Urbe Solari («Незнайка в Солнечном городе», anno 1958), Neznaika in Luna («Незнайка на Луне», annis 1964—1965).
Nicolaus Baco, vulgo Sir Nicholas Bacon (natus in Chislehurst Cantii die 28 Decembris 1510 – mortuus est in villa rustica sua Gorhambury ad Fanum Sancti Albani die 20 Februarii 1579), fuit vir publicus, legatus apud Parlamentum Anglicum pro burgo Dartmouth, Domini Custodis Magni Sigilli (Anglice Lord Keeper of the Great Seal) iuxta reginam Elisabetham I.
Hispali: Hernando Diaz
1571 : Segunda parte del libro des las cosas que se traen de nuestras Indias Occidentales, que sirven al uso de la medicina; do se trata del tabaco, y de la sassafras, y del carlo sancto, y de otras muchas yervas y plantas, simientes, y licores que agora nuevamente han venido de aqulellas partes, de grandes virtudes y maravillosos effectos.
Nonnulla opera litteraturae modernae in linguam Latinam convertit (fabulas pueriles, quae sunt: Kästner, Münchhausen, Preußler, Der Räuber Hotzenplotz; Krabat; Goscinny, Le Petit Nicolas), fabulas romanicas novellasque (Goethe, Die Leiden des jungen Werther; Gotthelf, Die schwarze Spinne; Hauptmann, Bahnwärter Thiel; E.
1762 : Enumeratio stirpium plerarumque, quae sponte crescunt in agro Vindobonensi montibusque confinibus Textus
1763 : Selectarum stirpium Americanarum historia Textus
1773–1778 : Flora Austriaca Textus
1781–1793 : Icones plantarum rariorum Textus
1770-1776 : Hortus botanicus Vindobonensis.
1846)
Atlas öfver Skandinaviska florans naturliqa familjer (1849)
Cyperaceae Scandinaviae (Holmiae 1849)
Gramineae Scandinavae (Holmiae 1852)
Om Galapagos-Öernas Vegetation (Holmiae 1854)
Inledning till Botaniken  (Holmiae 1851-53, 3 tomi).
== Opera ==
Naturae tabulae Frisicae lunae-solares quadruplices, quibus accessere solis ..., 1611
Institutionum astronomicarum libri duo, 1616
Iudæorum annus lunæ-solaris: et Turc-Arabum annus merê lunaris, 1630
Naturae tabulae Frisicae lunae-solares quadruplices, quibus accessere solis ..., 1611
Nicolai Mulerii ...
Nikolaj Dmitrievič Kondrat'ev; natus die 4 [16] Martii 1892 in Galuevskaja gubernii Costromensis, mortuus supplicio pyroboli affectus die 17 Septembris 1938 in Kommunarka regionis Moscuensis) fuit oeconomus Russicus et Sovieticus, alumnus Universitatis Petropolitanae, conditor theoriae de cyclis vel undis oeconomicis 45–60 annos longas (secundum eum nominatis).
Universalis cosmographiae elementa, Neapoli 1688 (ietrum edita Neapoli 1692]
Halieutica, Neapoli 1689
Bellica, Neapoli 1697
Aestates Surrentinae, Neapoli 1696
Autumni Surrentini, Neapoli 1698
Ver Herculanum, Neapoli 1704
Historia Neapolitana (in 3 vol.), Neapoli 1713
Naumachica, Seu De Bello Navali Libri V, Neapoli 1715
Opera omnia poetica, Neapoli 1715
Annus eruditus, Neapoli 1722 (editio postuma; continet etiam 14 Hyemes Puteolanae)
== Vita et opera ==
Nicolaus Fëdorov, filius illegitimus ducis Pauli Ioannis filii Gagarin, Tamboviae in gymnasio et Odessae in facultate iuridica Lycaei Richelieu educatus, initio in variis urbibus Russiae Europaeae ut magister historiae geographiaeque, et dein Moscuae ut bibliothecarius favebat operi.
== Opera selecta ==
Il Radamisto, Dramma per musica, 1707
Astarto, Dramma per musica, 1709
Le fenzejune abbendurate, Commedia per musica, 1710
La Cassandra indovina, Dramma per musica, 1711
La Cianna, Commedia per musica, 1711
Lo Masillo Dramma per musica (2.
Nikolaj Fëdorovič Fëdorov; natus die 26 Maii [7 Iunii] 1829 in pago Ključi tunc gubernii Tamboviensis et nunc regionis Resaniensis, mortuus die 15 [28] Decembris 1903 Moscuae) fuit bibliothecarius et philosophus Russicus Christianus Orthodoxus.
Francus Chalton Francis (Sir Frank Francis; Liverpolii natus die 5 Octobris 1901; mortuus die 15 Septembris 1988), alumnus Universitatis Liverpoliensis moxque Collegiii Emmanuelis apud Cantabrigienses, fuit director et bibliothecarius principalis Musei Britannici ab anno 1959 usque ad 1968.
Franciscus Albertus Sinatra (natus Hoboken in urbe Neocaesarensi die 12 Decembris 1915; mortuus Angelopoli in California die 14 Maii 1998), Frank Sinatra nomine scaenico dictus, et propter pulchram vocem simpliciter Vox a diurnariis appellatus, ex familia ab Italia oriunda, fuit cantor et histrio Americanus.
Franciscus Merriam   (natus in Hopkinton, Iova  die 22 Decembris 1865; mortuus in Long Breach, California  die 25 Aprilis 1955) fuit politicorum peritus  Americanus factionis Republicanae, qui inter alia ab anno 1934 usque ad annum 1939 duodetrigesimus Californiae gubernator fuit.
Franciscus de Papen (natus Werlae in Westfalia die 29 Octobris 1879; obiit in Obersasbach in Badenia-Virtembergia die 2 Maii 1969) fuit vir publicus factionis Catholicae Centri ac cancellarius Rei Publicae Wimarii a die 1 Iunii usque ad diem 17 Novembris 1932.
Summus Pontifex Ioannes Paulus II, in audientia diei 18 mensis Octobris anno 1988 infrascripto Cardinali Pontificiae Commissionis “Ecclesia Dei” Praesidi concessa, Decretum hoc de erigenda Fraternitate Sacerdotali Sancti Petri in Societatem vitae apostolicae deque eius constitutionibus ad experimentum approbandis, ratum habuit atque publici iuris fieri iussit.
Ibi secretarius parlamentarius iuxta Gulielmum Morneau ministrum vectigalium, deinde a die 10 Ianuarii 2017 minister a commercio internationali, mox a die 18 Iulii 2018 minister ab infrastructura et communitatibus, recentius a die 20 Novembris 2019 minister a rebus externis meruit, primo ministro Iustino Trudeau.
Franciscus Sherwood Rowland (natus die 28 Iunii 1927 in Delaware, Ohium, mortuus die 10 Martii 2012) fuit chemicus Americanus, qui anno 1995 una cum Paulo Iosepho Crutzen et Mario Iosepho Molina Nobelianum Chemicae Praemium investigationum de ozoni foramene gratia accepit.
Franciscus Petrarca, sive Petrarcha, Italiane Francesco Petrarca (natus Arretii die 20 Iulii 1304; mortuus Arquati die 19 Iulii 1374) fuit poëta laureatus linguarum Italicae et Latinae, scriptor insuper epistularum, primus auctor etiam (cum Dante Alagherio) "renascentiae" et revivificationis linguarum classicarum.
Franciscus Natalis Babeuf, qui dicitur etiam Gracchus Babeuf (natus die 23 Novembris 1760 in Saint Nicaise apud Sanctum Quintinum; supplicio affectus est die 27 Maii 1797 in Vendôme in praefectura Liderico et Caro fuit diurnarius, rerum novarum cupidus et vir publicus Francicus inter Rerum Francicarum eversionem accurate primus qui ideas Socialisticas et Communisticas expressit.
Franciscus Epp (ab anno 1916 Franciscus eques de Epp, Franz Xaver Ritter von Epp); natus die Monaci 16 Octobris 1868; ibidem mortuus est captivus die 31 Decembris 1946), pictoris Rudolphi Epp filius, fuit vir militaris ac publicus Bavaricus Nazista
Fraternitas Praeraphaelitarum fuit pictorum et poetarum artisque existimatorum Anglicorum sodalitas, primum anno 1848 constituta a Gulielmo Holman Hunt pictore, Ioanne Everett Millais pictore, Dante Gabriele Rossetti pictore ac poeta, Gulielmo Michaele Rossetti existimatore, Iacobo Collinson pictore, Friderico Georgio Stephens existimatore ac Thoma Woolner sculptore et poeta, qui artifices una fraternitatem septem sodalium fecerunt, ex parte ad exemplum motus Nazareni.
Franklinus Delano Roosevelt, vulgo saepe FDR appellatus (natus die 30 Ianuarii 1882; obiit die 12 Aprilis 1945), duodecim annos fuit tricensimus secundus Praeses Civitatum Foederatarum (1933–1945) et gravissimus in rebus orbis terrarum per medium saeculum vicensimo princeps, qui Civitates Foederatas tempore depressionis oeconomicae et belli universi duxit.
Franciscus Maria Feltrius de Ruvere (Italiane Francesco Maria Della Rovere [da Montefeltro], natus  Senae Gallicae die 25 Martii anno 1490, mortuus Pisauri 20 Octobris 1538) fuit Urbini et Sorae dux, Ioannis de Ruvere Senogalliae domini et Ioannae Feltriae de Ruvere Sorae ducissae filius.
Francocratia (Graece: Φραγκοκρατία, dominium Francicum), vel Latinocratia (Graece: Λατινοκρατία, "dominium Latinorum") vel per partes a Re Publica Venetiae administratis Venetocratia (Graece: Βενετοκρατία, Ενετοκρατία) designat aetas historiae Graeciae post quartam expeditionem sacram anno 1204 factam cum pauci nobiles praecipue Franci Italianique provincias aboluti imperii Byzantini inter se dividerent (vide Partitio Romaniae).
In hac pellicula, quae Sancti Francisci Assisiensis vitam enarrat, agunt:

Graham Faulkner: Sanctus Franciscus Assisiensis
Judi Bowker: Sancta Clara
Leigh Lawson: Bernardo
Kennethus Cranham: Paolo
Lee Montague: Pietro Di Bernardone
Valentina Cortese: Pica Di Bernardone
Alec Guinness: papa Innocentius III
Michael Feast: Silvestro
Nicolaus Willatt: Giacondo
Ioannes Sharp: episcopus Guido
Adolfus Celi: consul
Franciscus Guerrieri: Deodato
Carolus Pisacane: presbyter ecclesiae Sancto Damiano dicata
Franciscus da Costa Gomes (natus in Chaves die 30 Iunii 1914; mortuus est in Cascais die 31 Iulii 2001) , subpraefectus, fuit post Res Novas Caryophyllorum (Lusitanice Revolução dos Cravos) politicorum peritus Lusitanus et ab anno 1974 usque ad annum 1976 Rei Publicae Lusitanae Praeses.
Franciscus Tuđman (Croatice: Franjo Tuđman; ad Veliko Trgovišće die 14 Maii 1922 natus, Zagrabiae die 10 Decembris 1999 mortuus) fuit historicus, academicus ASAC et primus Res Publica Croatiae praeses, quo officio a die 30 Maii 1990 usque ad mortem functus est.
Hodie a multis et inter grammaticos notus est ob suas Institutiones Linguae Latinae (seu Minerva, sive De causis Linguae Latinae libri tres) et Hispanice translationem Enchiridionis Epicteti ex cuius parte magna dissensio orta est propter sermonem cui primum nomen Latine loqui corrumpit ipsam Latinitatem (postea titulus sic Qui latine garriunt corrumpunt ipsam latinitatem mansit) est.
Peregrinationem anno 1675 inceperunt in Orientem Franciscus Vernonius, Georgius Wheler, Iacobus Sponius, Aegidius Eastcourt qui cum Ioanne Morosini, baillione Venetiarum ad Constantinopolim misso, a Venetiis usque ad Zacynthum iter fecerunt, deinde per Delphos ad Athenas.
Franciscus Lowden (natus familia [[ ]] in Sunrise Minnesotae die 26 Ianuarii 1861; mortuus  in Tucson Arizonae die 20 Martii 1943), causidicus, fuit rerum politicarum peritus  Americanus factionis Republicanae, qui inter alia ab anno 1917 usque ad annum 1921 Illinoesiae gubernator fuit.
Franciscus Macfarlane Burnet (natus die 3 Septembris 1899 et mortuus est die 31 Augusti 1985) fuit virologiae peritus Australius qui bacteriophagum et immunitatem studuit et anno 1960, Praemium Nobelianum physiologiae et medicinae cum Petro Medawar accepit ratione studii tolerantiae immunitatis, quod evolutionem transplantationis organorum pro fuit.
Franciscus Redding Tillou Nicholls (natus in Donaldsville die 20 Augusti 1834; mortuus in Thibodaux Ludovicianae die 4 Ianuarii 1912), generalis et causidicus, fuit rerum politicarum peritus Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1877 usque ad annum 1880 et iterum ab anno 1888 usque ad annum 1883 Ludovicianae gubernator fuit.
Franciscus de Quevedo Villegas (Hispanice et plene Francisco Gómez de Quevedo y Santibáñez Villegas; natus Matriti die 14 Septembris 1580; mortuus Villae Novae Infantium(es) in vico die 8 Septembris 1645) fuit scriptor Hispanicus Saeculi Aurei, qui modum fucatum coluit.
Franciscus Achilles Ferdinandus Sofia (Italice Francesco Achille Ferdinando Sofia) Alessio, 18 Septembris anno 1873 Radicinae natus et die 14 Aprilis 1943 Regii mortuus, fuit poeta Latinus originis Italicae, cuius carmina septem et decem in certamine Hoeufftiano laude ornata sunt.
Designatio NF nonnullos annos continuabat, antequam nummus iterum francus tantum appellari coepit; homines quidem Franci res per francum vetustum iam aestimabat, pro nova centesima (Francice centime) valentem, donec euro annis 1999 (in confectione tabularum) et 2002 (nummis et notis argentariis) introductum est.
Franciscus Macías Nguema, qui denuo nomen Masie Nguema Biyogo Ñegue Ndong sibi arrogavit (natus in Ndegayong anno fere 1924; supplicio affectus est in urbe Malabo die 29 Septembris 1979) fuit primus Guineae Aequatoriensis praeses ab anno 1968 usque ad diem 3 Augusti 1979, cum inter seditionem a nepote eius Theodoro Obiang Nguema Mbasogo ductam depositus est.
Franciscus a Goya et Lucientes, vulgo plene Francisco José de Goya y Lucientes (natus Fuent de Todos (Hispanice Catalaniceque Fuendetodos, Aragonice Fuent de Todos) in parvo vico Aragoniae die 30 Martii 1746; Burdigalae die 16 Aprilis 1828 mortuus) fuit pictor Hispanicus more Romanticismo.
Quae documenta, quippe quae "maxime laudabilem" doctorum philosophorum mysticorum Ordinem proferrent atque "universam hominum reformationem" promoverent, tantum apud homines genuerunt studium, quod a Frances Yates, rerum gestarum scriptrice, "Rosicrucian Enlightenment" ('Illuminismus Rosaceae Crucis') appellaretur.
Carvajal (Hispanice:  Eulalio Gutiérrez, natus in Campeche die 9 Decembris 1870; Mexicopoli mortuus die 20 Septembris 1932) fuit politicorum peritus Mexicanus, qui a die 15 Iulii 1914 usque ad diem 13 Augusti 1914 Mexici praeses fuit.
Anno 1692 Franciscus Nodot nuntiavit academicis terrae Franciae se possidere textum manu scriptum in quo continentur supplementa adhuc ignota ad libros Satyricon Petronii; hunc textum factum esse apud amicum suum Du Pin Francofurti, secundum exemplar recentissime repertum ab eodem Du Pin in clade  Albae Graecae facta, anno 1688.
Clericus factus circiter anno 1330, amicitiam iunxit cum Ioanne de Familia Columnense, cuius auxilio multas Europae urbes visere ibique antiquas bibliothecas explorare coepit: Lutetiam, Gandavum, Leodium (ubi duas Ciceronis orationes invenit), Aquisgranum, Coloniam Agrippinam, Lugdunum.
Franciscus Molnár (Ferenc Molnár [ˈfɛrɛnʦ ˈmolnaːr]; natus Ferenc Neumann die 12 Ianuarii 1878  Aquinci; mortuus die 1 Aprilis 1952 in Urbe Novo Eboraco) fuit mythistoriarum etiam scaenicarum fabularum scriptor Hungaricus.
Franciscus VI Dux de La Rochefoucauld (Lutetiae die 15 Septembris 1613 natus; ibidem die 17 Martii 1680 mortuus) fuit illustris scriptor et moralista Francicus qui inter alia aphorismorum suorum notus est; aestimationem sui superbiam positivam putans de libero arbitrio et vanitate humana scripsit.
Lugduni: par Sébastien Gryph (versio epistolae Antonii Buonaccorsi) Textus apud Les Bibliothèques Virtuelles Humanistes
Aliae res
1549 : La Sciomachie & festins faits a Rome au Palais de mon seigneur reverendissime Cardinal du Bellay, pour l'heureuse naissance de mon seigneur d'Orleans.
Franciscus Lymon (Vulgo: Frankie Lymon natus die 30 Septembris 1942 in  Urbe Novo Eboraco - ibidem mortuus est die 28 Februarii 1968) fuit cantor Americanus musicae generis quod Rock 'n' Roll dicitur, accurate cantor ducens gregis "Frankie Lymon and the Teenagers" in mediis annis 50 fuit.
Quevedo cooptatus est in Academiam Otiosorum (Accademia degli Oziosi) et amicus factus est poetae  Iulii Caesaris Stellae, necnon Ioannis cardinalis Doria, Philippi Paruta, Martini Lafarina, Herculis Branciforte et Mariani Valguarnera, humanitatis et amicissimi Urbani Papae VIII.
Genavae: Droz, 1987
Commentationum collectanea
Jean Céard, Marie-Luce Demonet, Stéphan Geonget, edd., Rabelais et la question du sens, Actes du colloque international de Cerisy-La-Salle, 2000 (Genavae: Droz, 2011)
Marie-Luce Demonet, Stéphan Geonget, edd., Les Grands Jours de Rabelais en Poitou, Actes du colloque international de Poitiers, 2001 (Genavae: Droz, 2006.
Die 26 Aprilis 1336, Montem Ventosum difficili itinere ascendit et postea, quae sibi contigissent quasque cogitationes in illo volvisset, narravit et sensu allegorico explanavit; quod ipsius iter a quibusdam vix recte origo habetur moris montana cacumina non necessitatis, sed voluptatis relaxandique animi causa ascendendi.
Francus potest esse:

unus ex Francis, populo Germanico
francus (nummus), praecipue francus Francicus, nunc obsoletus, et francus Helveticus, sed etiam:
francus Belgicus, nunc obsoletus
francus Comorianus
francus CFA (Africae occidentalis)
francus CFP (oceani Pacifici)
francus Lichtenstenensis
francus Luxemburgensis, nunc obsoletus
francus Savariensis, nunc obsoletus
Francus, praenomen masculinum
Mexicopoli: Consejo Estatal para la Cultura y las Artes de Chiapas, 1999
André Saint-Lu, "Esprit scientifique et providentialisme dans la Historia Natural del Reino de Guatemala de Fray Francisco Ximenez" in Nouveau monde et renouveau de l’histoire naturelle (Centre de recherche interuniversitaire sur l'Amérique espagnole coloniale.
Rescissum anno 1968; aditus iterum aedificatus anno 1976 apud Meiji Mura, prope Nagoya, Japan
1919–1921 Hollyhock House (Aline Barnsdall Residence), Los Angeles, California
1923 Ennis Residence, Los Angeles, California
1928 Graycliff (Darwin and Isabelle Martin summer estate, Buffalo, NY
1935 Fallingwater, Bear Run Pennsylvaniae
1936 Johnson Wax Headquarters, Racine, Wisconsin
1937 Herbert F.
Zacynthus (1479–1797)
Cephallenia et Ithaca (1500–1797)
complura castella circa oras Peloponnesi paeninsulae: Modon (Methone) et Corone, capta anno 1206 et retenta usque ad expugnationem per Ottomanos 1500; Napoli di Romagna (Nauplia), subiecta ex anno 1388 usque 1540; Patrae ex anno 1408 usque a despoto Constantino XI Palaeologo anno 1430 capta est.
1 (1992, Rizzoli; ISBN 0-8478-1546-3)
Natural House, The, by Frank Lloyd Wright (1954, Horizon Press; ISBN 0517020785)
Taliesin Reflections: My Years Before, During, and After Living with Frank Lloyd Wright, by Earl Nisbet (2006, Meridian Press; ISBN 0-9778951-0-6)
Truth Against the World: Frank Lloyd Wright Speaks for an Organic Architecture, ed.
Encyclopædia Britannica eum eruditissimum ex architectis Francicis saeculi septimi decimi appellat, cuius opera summa urbanitate, subtilitate, elegantia innotuerunt." Qui praeterea, solum nomine Mansardo usitate notus, tectis quadrilateralibus late uti solebat, duplicibus generis gambrel clivis ac fenestris in inferiori clivo arduo punctum, additum spatium habitabile in cenaculis efficiens, quod demum ex eo tectum mansardianum appellatur.
by Patrick Meehan (1987, Wiley; ISBN 0471845094)
Understanding Frank Lloyd Wright's Architecture, by Donald Hoffman (1995, Dover Publications; ISBN 048628364X)
Usonia : Frank Lloyd Wright's Design for America, Alvin Rosenbaum (1993, Preservation Press; ISBN 0891332014)
De vita Francisci Lloyd Wright
Friedland, Roger, et Harold Zellman.
Mossberg Residence, South Bend, Indiana
1950 Thomas Keys Residence, Rochester, Minnesota
1950 Muirhead Farmhouse, Hampshire, Illinois
1955 Louis Penfield House, Willoughby Hills, Ohio
1956 Price Tower, Bartlesville, Oklahoma
1956 Annunciation Greek Orthodox Church, Wauwatosa, Wisconsin, confectum anno 1961
1957–1966 Marin County Civic Center, San Rafael, CA
1954 Samara (John E.
Eodem anno "tomum secundum" Epistolarum medicinalium Ioannis Manardi, "nunquam antea in Gallia excusu[m]", apud eodem editore divulgare curavit et Andrea Tiraquello iudice Pictaviensi dicavit; "tomum primum" huius editionis fuisse supponitur Ioannis Manardi Epistolae medicinales (Lutetiae, 1528).
T Experience ===
Everybody's Entitled to Their Own Opinion (1986): vox, gitarra
Night Shift at the Thrill Factory (1988): vox, gitarra
Big Black Bugs Bleed Blue Blood (1989): vox, gitarra
Making Things With Light (1990): vox, gitarra
Milk Milk Lemonade (1992): vox, gitarra
Strum ünd Bang, Live!?
Johnson Residence ("Wingspread"), Wind Point, WI
1937 Taliesin West, Scottsdale, Arizona
1930–1949 Usonian domus, locis variis
1939 Bernard Schwartz House Two Rivers, Wisconsin
1941–1958 Child of the Sun, Florida Southern College, Lakeland, Florida
1947 First Unitarian Society of Madison, Shorewood Hills, Wisconsin
1948 Herman T.
== Opera selecta ==
1889–1909 Frank Lloyd Wright Home and Studio, Oak Park, Illinoesia
1894 William Herman Winslow Residence, River Forest, Illinois
1901 Ward Winfield Willits Residence, et Gardener’s Cottage and Stables, Highland Park, Illinois
1902 Dana-Thomas House State Historic Site, Springfield, Illinois
1902 Larkin Administration Building, Buffalo, New York
1903–1905 Darwin D.
"The Portugal Code: the Knights Templar, the Rosicrucian Order and the Holy Grail, www.accessibleportugal.com
Alchemia Rosicrucianismi, www.levity.com
Orthodox America: The Rosicrucians, www.roca.org
"The Mysterious Rosicrucian," www.reversespins.com (Reverse Spins)
"Rosie: Speculum Sophicum Rhodo-Stauroticum," grailstar.4t.com
The Straight Dope.
Lutetiae (Textus apud Google Books)
1692 : Nouvelle instruction pour les confitures, les liqueurs et les fruits 2a ed., 1698; editio 1712; editio 1715 (editio Amstelodami, 1734, "volumen tertium" apud Google Books) (editio 1740 apud Google Books)
1693 : Le Cuisinier royal et bourgeois.
Inter eius opera de rebus veris erant Ir-Rivoluzzjoni Franciza: il-Grajja u t-Tifsira (Res Novae in Francia, Historia et Significatio), Bonaparti f'Malta (Napoleon in Insula Melita), qui in linguam Francam Bonaparte à Malte, redditus, 2008 editus est (Bonaparte à Malte), et On The Da Vinci Code (De Leonardi Da Vinci Latebra Scribendi), commentarius in linguis Anglica Melitensique de libro ab omnibus celebratissimo.
Romae: ex typographeio Iacobi Mascardi De hoc opere Textus
1628; 1648-1651 (editor) : Franciscus Hernandez, Rerum medicarum Novae Hispaniae thesaurus; editione posteriori Nova plantarum, animalium et mineralium Mexicanorum historia
1630 (interpres) : Persio, tradotto in verso sciolto e dichiarato Textus
1637 : Trattato del legno fossile minerale nuovamente scoperto Textus
1637 (editor) : Ioannes Baptista Porta, Della fisionomia di tutto il corpo humano ...
Pictavii iam diu cognoverat Ioannem Bouchet procuratorem, cui epistulam poëticam anno 1526 mandavit; prope Pictavium cognovit et Ardillon abbatem monasterii Fontis Comitis; Aginni Iulium Caesarem Scaligerum eruditum; Tolosae Georgium de Armaniaco cardinalem futurum.
Il-Gaġġa (Cavea), de quo Marius Philippus Azzopardi pelliculam Gaġġa anno 1971 fecit; Samuraj (Miles Iaponicus), quem palmam Rothmans tulit; Paceville, cui res publica litterarum numus honoris causa detulit; et Il-Holma Maltija (Somnium Melitense), de quo non solum Norbert Ellul-Vincenti, litterarum existimator, ratus nil maioris esse inter litteras Melitenses sed etiam Alfredus Sant, qui erat Minister Primus Rei Publicae Melitae et scriptor ipse, id censebat esse Francisci opus magnum.
== Sonetni venec=Serta sonnectorum ==
Opus autem clarissimum Sonetni venec
(sonnecti = carmina XIV versuum) infelici amore inspiratum cum Iulia Primice (Julija Primic, Germanice "Julia Primitz") et obitu proximi amici, poetae Matthei Chopis, Matija Čop (Matthias Tschop).
Lugduni: apud Sebastianum Gryphium Textus apud gallica
1532 (editor) : Ex reliquiis venerandae antiquitatis Lucii Cuspidii testamentum, item Contractus venditionis (scripta Pomponii Laeti et Ioviani Pontani)
1534 (editor) : Ioannes Bartholomaeus Marlianus, Topographia antiquae Romae.
Declaración y uso del reloj español) (1549)
Editio Angeli Politiani cum commentariis : Sylvae, nutricia, manto, rusticus, ambra illustratum per Franciscum Sanctium Brocensem, Salmanticae: excudebat Andreas a Portonariis (1554)
De arte dicendi (1556)
Editio cum commentariis in And.
(1992): vox, gitarra
Gun Crazy (1993): vox, gitarra
Our Bodies Our Selves (1993): vox, gitarra
...And the Women Who Love Them (1994): vox, gitarra
Love is Dead (1996): vox, gitarra
Revenge Is Sweet, and So Are You (1997): vox, gitarra
Road to Ruin (1998): vox, gitarra
Alcatraz (1999): vox, gitarra
The Miracle of Shame (2000): vox, gitarra
Yesterday Rules (2004): vox, gitarra
== Opera ==
De potestate civili, 1528 
Del Homicidio, 1530
De matrimonio, 1531
De potestate ecclesiae I eta II, 1532
De Indis, 1532 
De Jure belli Hispanorum in barbaros, 1532 
De potestate papae et concilii, 1534
De augmento caritatis et diminutione, 1535
De eo, quod tenetur homo, cum primum venit ad usum rationis, 1535
De simonia, 1536
De temperantia, 1537
De arte magica, 1540
De regno Christi, ca.
Conatus finalis Rosenzweig suorum cogitatorum communicandorum, per methodum laboriosum alphabeti dactylographici, sententiam partialem tulit: "nunc venit, quaestio omnium quaestionum, quam Dominus vero mihi somnio revelavit, quaestio quaestionum cui." Scriptura ab eius medico interpellata est, quicum brevi eodem methodo disputabat.
Franciscus de Paula Rodrigues Alves (Lusitanice:  Francisco de Paula Rodrigues Alves, natus in Guaratinguetá, die 7 Iulii 1848; Urbe Fluminensi mortuus die 16 Ianuarii 1919), causidicus, fuit politicorum peritus Brasilianus, qui a die 15 Novembris 1902 usque ad diem 15 Novembris 1906 Brasiliae praeses fuit.
Vita autem spiritualis in Sanctum Sacrificium Missae confluit, fovens itaque illam "liturgicarum et spiritualium traditionum fidelem" observantiam, normis Litterarum Apostolicarum "Ecclesia Dei adflicta" Motu Proprio datarum die 2 Iulii 1988 congruentem, documenti quod est ab origine fundationis (Constitutiones, art.
Natus est Sammut in vico Zebbug, qui Melitae stat, primo in huius vici ludo litterarum litteris studebat, deinde eisdem in Collegio Sancti Aloysii, denique arti docendi in Collegio ad Magistros Educandos Sancti Michaelis, postremo, toga virili sumpta, in Universitate Melitensi et breviter in Universitate Civitatis Perusii.
Böhlau, Vindobonae 2000 ISBN 3-205-05029-0 (2-vol.)
Friedrich Torberg; Alles (oder fast alles) über Franz Molnar, aus: Die Tante Jolesch oder der Untergang des
Abendlandes in Anekdoten; Albert Langen, Georg Müller Verlag, Monaci/Vindobonae 1975.
Sammut, annis sexagensimis fere consumptis, Societate Renovatione Litterarum (Moviment Qawmien Letterarju) cum aliis condita, famam primo adeptus, dein Academiae Linguae Melitensis scribae officio praepositus, tandem anno 2010 sodalis Napoleonicae Gentium Societatis (Anglice: International Napoleonic Society) creatus est.
== Opera ==
1968: Labirint u Stejjer Oħra
1971: Il-Gaġġa
1972: Logħba Bejn Erbgħa
1975: Samuraj
1977: Kristu fil-Poeżija Maltija 1913-1973
1978: Fedra
1979: Erwieh fil-Qiegha
1979: Il-Qtil fi Sqaq il-Ħorr
1980: Il-Proċess Vassalli
1982: Il-Mixja tal-Ħaddiem lejn il-Ħelsien
1989: Ir-Rivoluzzjoni Franċiża: il-Ġrajja u t-Tifsira
1991: Paceville
1992: Letteratura
1994, 2012: Il-Ħolma Maltija; 2007: La Malta Revo, New York
1997: Bonaparti f'Malta.
Opera ab hoc homine vel de eo scripta apud Bibliothecam Nationalem Germanicam (Theodisce)
Brevis Biographia in Museo historico Germaniae (Deutsches Historisches Museum)
Liste über Korrespondenz, Aktenstücke zum Kapp-Putsch, Disziplinarmaßnahmen der Reichswehr gegen Epp, Prozess gegen Hitler u.
Nomen aliquando incolas binarum principalium civitatum urbanarum consociatarum Temistlitanae comprehendit, Acolhuas Texcoci et Tepanecos Tlacopani, qui una cum Mexicis Triplex Aztecorum Foedus constituerunt, societatem politicam quae regionem saepe Imperium Aztecum appellatam temperavit.
Motus Nationalis pro Liberatione Azavadiae et Auxiliatores Viae inter se confligere perrexere, quod denique adduxit ad Proelium Gaonis die 27 Iunii, in quo Islamistici globi Motus pro Unitate et Gihad in Africa Occidentali (Arabice جماعة التوحيد والجهاد في غرب أفريقيا‎ ; Francice Mouvement pour le Tawhîd et du Jihad en Afrique de l'Ouest) et Auxiliatores Viae urbis dominium suscepit, Motum Nationalem pro Liberatione Azavadiae repellentes.
Aşgabat (sic Turcomannice) vel Aschchabad, Aschabad (Persice:عشق‌آباد, "Sedes Amoris",Russice: Ашхабáд) est urbs fere 1 032 000 incolarum et caput Turcomanniae, inter deserta Karakum et iugum montium Parthau situm.
E Rohesia Baderon duos filios filiamque unam genuit, scilicet:

Gilbertum, qui patri succedit
Iacobum, qui usque ad annum 1176/1177 vixit
Rohesiam, quae Hugoni de Lacy anno circiter 1155 nupsit
Coenobio Monemutensi a Wihenoco condito Baderon "tres forgias" donavit:

Baderon de Monemue omnibus hominibus suis, vicinis, et amicis Francis et Anglis atque Walensibus tam futuris quam praesentibus salutem.
Azavadia, secundum Motus Nationalis pro Liberatione Azavadiae vindicationes, regiones Malienses Tombutum (Francice Tombouctou ; Arabice تمبكتو), Kidal (Francice Kidal ; Arabice كيدال ; Tuaregice ⴾⴸⵍ), Gaonem (Francice Gao ; Arabice غاو) quoque et regionis Moptiensis partem comprehendit, circiter 60 centesimae totius Maliensis areae complexae.
Habibie) (natus ad Parepare Celebis in insula die 25 Iunii 1936; Iakartae mortuus die 11 Septembris 2019) fuit politicus Indonesiae, a die 10 Martii 1998 praeses vicarius, deinde a die 21 Maii 1998 ad 20 Octobris 1999 praeses patriae, antecessore Suharto.
[II] [III] Et huius ratio finita MMXVIII constitutionalis referendum est ad Azali licet stare et ad electionem MMXIX Comorian praesidis, qui vicit primum per 60.7% suffragiorum ferendorum accepto de votes cast.[vicificanda]
Mense Maio 2022, Azali Assoumani Africae Trophaei a Moroccan Legatio in Comoros continentem distinctionem accepit.
Bactria vel Bactriana (Lingua Graeca Antiqua: ἡ Βακτριανή; Persice: باختر Bāḫtar aut بـلـخ Balaḫ; Mandarinice: Da Xia) fuit antiqua regio Asiae Mediae intra montes Paropamisi, Pamir et Alai ad superiorem partem Oxi fluminis sita.
Multos novos cumulos clavatoris, nonnullos quoque iaculatoris attingit, hi fuerunt cursús domum in vita facti (HR) (714), cursús a clavatore creati (RBI) (2213), bases post pilas vocatas (BB), (2062), centesimae incussús firmorum (SLG) (.690) ac centimae presentiae in base et incussús firmorum (OPS) (1.164); duo cumuli postremi etiamnunc stant.
Baiona (Francogallice Bayonne; Gasconice et Vasconice Baiona) est urbs et commune Francicum 50'006 incolarum (anno 2020) praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum in regione australi Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis), condita ubi quondam erat castrum Romanum Lapurdum.
solidis in burgo meo de Monemuta supra ripam Waie, liberas et absolutas et quietas, et omne ferrum quod in eis fabricabitur ab omni teloneo et forestagio et passagio et ab omni penitus genere consuetudinum, necnon concessi quatinus ad peisam meam sint quieti et liberi de teloneo, et qui vendunt et qui emunt ferrum trium praedicatarum forgiarum ...
[...]

Pytheas Guionibus, Germaniae genti, accoli aestuarium oceani Metuonidis nomine spatio stadiorum sex milium; ab hoc diei navigatione abesse insulam Abalum; illo per ver fluctibus advehi et esse concreti maris purgamentum; incolas pro ligno ad ignem uti eo proximisque Teutonis vendere.
declarata a Motu Nationali pro Liberatione Azavadiae (Tuaregice ⵜⴰⵏⴾⵔⴰ ⵏ ⵜⵓⵎⴰⵙⵜ ⴹ ⴰⵙⵍⴰⵍⵓ ⵏ ⴰⵣⴰⵓⴷ ; Arabice الحركة الوطنية لتحريرأزواد ; Francice Mouvement National pour la Libération de l'Azawad sive MNLA) anno 2012, postquam Rebellio Tuaregica exercitum Maliensem ex Azavadiensi terris retraxit.
Aëroportus Neapolis-Capitis Clivii seu  Aëroportus Internationalis "Hugo Niutta" (Italiane Aeroporto di Napoli-Capodichino) est aëroportus internationalis neapolitanus, maximus in Campania, qui in loco Capitis Clivii (Municipalitas VII: Fanum Sancti Petri ad Paternum) iacet.
Baldersheim est commune Francicum 2'662 incolarum (anno 2018) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata, iuxta Mulhusiam.
Georgius Hermannus "Babe" Ruth iunior (vulgo George Herman "Babe" Ruth, Jr.; Baltimorae natus 6 Februarii 1895, mortuus 16 Augusti 1948) fuit lusor basipilae qui duos et viginti annos, ab anno 1914 ad annum 1935 in foedere maiori basipilae(en) lusit.
Igael Iadin archaeologus anno 1960 marsupium scorteum in situ nunc Spelunca Epistularum dicto,  invenit, documentis Babathae propriis repletum, quae ad matrimonia, cessiones mancipiorum, tutelam et ita porro, inter annos 96 et 134, spectant, et vivido modo multa de vita Iudaeae ordinis medialis sed nihilominus satis provecti (et locupletis) eo tempore nos docent, necnon de re scribali et legali in Imperio Romano.
Ba Mamadou qui dicitur Mbaré (natus anno 1946, mortuus die 11 Ianuarii 2013) fuit Mauritaniae rerum politicarum peritus, qui ut Senatus praeses, munus quod ab anno 2007 sustinet, a die 15 Aprilis 2009 usque ad usque diem 5 Augusti 2009 Mauritaniae praeses temporarius fuit.
Forma huius urbis ex antiquioribus derivata est Persicis sub imperiis Arsacidarum et Sassanidarum constructis, harum Fīrūzābād, illorum Hatra, et secundum praeceptis astrologorum tam Zoroastriani Naubaḫt Ahwāzī quam Iudaici Māšāʾ Allāh ibn Aṯarī.
Bachir Gemayel (natus Beryti die 10 Novembris 1947; necatus est Aschrafijae die 14 Septembris 1982 ) fuit rerum politicarum peritus qui anno 1982 Libani praeses creatus est sed numquam ius iurandum dare potuit, quia paulo post electionem una cum aliis viginti quinque hominibus in scelere necatus est.
Ex anno 1521 ad 1602, Baharina a Lusis capta est post valde expansionisticam politiam ex anno 1510 a gubernatore generali Alphonso de Albuquerque gestam in Imperio Lusitano Orientali, periodo a qua Castellum Baharinae (Arabice قلعة البحرين) aedificatio originem trahit, quod in praesenti Patrimonium Mundanum Societatis Educativae, Scientificae, et Culturalis Consocietatis Nationum classificatum.
Popularissimus intra motum Tuaregicum et in toto Septemtrionali Malio est Malicisticus (Arabice مالكي) Sunnismi ramus, in quo ultimorum Musulmanorum eruditorum traditionales opiniones et analogica argumenta crebro in usu sunt, vice strictae fiduciae in Hadit (directe ortum e Mahometi vita eloquiisque) velut legalis iudicationis fundamentum.
Nam belli orbis terrarum secundi temporibus, cum Nazistae Unioni Sovieticae bellum intulissent, anno 1941, diebus 29 et 30 Septembris, eo loco 33 771 Iudaei sunt occisi ab SS, Friderico Ieckeln duce, quod scelus ex omnium holocausti facinorum maxima caedes semel facta fuisse videtur.
Ahmadus ibn Khalifa princeps ex Arabia Saudiana oriundus insulas subegit et earum libertatem ab Imperio Persarum anno 1783 consecutus est, fructu capiendo e Dynastiae Safavidae debilitatione, quae continuis irruptionibus et bellis cum Russia et Imperio Ottomanico exagitabatur, et dynastiam usque ad hodiernum diem nationem regnantem statuit.
Societas Regia Aeronauticae Britannica agnoscit aspectus "Aaeronautical Art, Science and Engineering"(Aaeronauticalis Ars, Scientia et Machinaria) et "The profession of Aeronautics (Ille Professio Aeronautica-dictum quod Astronauticam comprehendit)."
Dum terminus—ad verbum significans 'artem nautarum aeriarum'— attigisset primum solum ad scientiam gubernationis aeronavis, adhunc extensus est ut comprehendit tecnicas rationes et aspectos aeronavigari.
Henri Lammens,	"Le culte des bétyles et les processions religieuses chez les Arabes préislamites", Bulletin de l'Institut français d'archéologie orientale, 1920ː 39-101
Amélie Le Bihan, "Bétyles et plates-formes cultuelles : un aspect des pratiques religieuses en Syrie du Sud", in Territoires, architecture et matériel au Levant, 2012
François Lenormant, «Les Bétyles », Revue De L’histoire Des Religions, 1881ː 31-53
Patricius M.
Hodie tamen scimus aëra esse mixturam, volumine et sine vapore aquae, ex

nitrogenio, 78%
oxygenio, 21%
argo, 0.93%
dioxido carbonii, 0.04%
neo, 18 per millionem
helio, 5,2 per millionem
methano, 1,8 per millionem
krypto, 1,14 per millionem
hydrogenio, 0,55 per millionem
xeno, 0,09 per millionem
et aliis gasibus vestigialibus.
Archaeologica studia quae in iuga Aboboreirae et Castelli (Lusice; Serra do Castelo sive Serra Capixaba) ex anno 1978 effecta sunt, iam exsistentia vastae necropoleōs megalithicae manifestavere, inter maximas quae in praesenti Lusitano in territorio cognoscuntur, fere cum quattuor decadibus agnitorum tumulorum.
Tandem a novo calipha al-Muʿtaḍid bi-'llāh Bagdatum rursus selectum est, sed saeculis X, XI et XII a ducibus militaribus extraneis possidebatur, familiae Buyidarum ab anno 945, familiae Selgiukidarum a 1055 ad 1152: isti etiam palatia sua ad ripam orientalem addiderunt.
Comitati curiae baiuli (Anglice County court bailiffs) sunt officiales exsecutores qui ex "Curiis Regiis Officium" (Anglice Her Majesty's Courts Service) munus sustinent et quo pro "comitati curiis" (Anglice County Court) exsecutiones perficiunt, praecipue illas quae attinent ad aeris solutiones de comitati curiis iudiciis insolutis.
Potestas calipharum Bagdatensium Sunniticorum a Nureddino successoreque Saladino breviter restituta est saeculo XII exeunte et XIII ineunte, calipha al-Nāṣir li-Dīn Allāh, cuius nepos al-Mustanṣir madrasam sive scholam superiorem al-Mustanṣirīya anno circiter 1227/1233 condidit, cuius aedificia etiam hodie servantur.
Praeter megalithicam congeriem Iugis Aboboreirae et Castelli Silvarum compositam, ubi Campum Archaeologicum Iugi Aboboreirae (Lusice; Campo Arqueológico da Serra da Aboboreira seu CASA), amplius cum quinque milibus annorum continenter deductorum incolarum, possidet, aliquas faunae species unicas in tota Paeninsula Hiberica possidet et inter 30 et 40% aliquarum animalium ac vegetalium specierum in toto Lusitanico territorio exsistentium adhuc servat.
Azzanum (-i, n.) vel Azzanum ad Decimum Lapidem ab Iulia Concordia (alia nomina: Curtis in Azzano, Attianum) (Italiane: Azzano Decimo) est oppidum Italiae est et municipium, circiter 15 810 incolarum, in Regione Foro Iulii-Venetia Iulia et in Provincia Portusnaonensi situm.
==== Tempus praesens: annus 1985 mutatus ====
Rediti ad annum 1985 Marty oppidulum Hill Valley valde mutatum esse cognoscit: Tuguriopolis facta est in qua vis est sceleraque permulta in publico inhibita geruntur, Biff homo opulentissimus factus princeps oppidum reget et Georgio pater Martyi necato matrem eius in matrimoniam duxit.
Reuters de terra scripsit: "Multae terrae ad deserta Saharam pertinent modo inhospitissimo: cum saxis, harenosis thiniis et afis propter calles commutantes signatis." Aliquae Azavadiae definitiones etiam septentrionalis Nigri et meridianas Algeriae partes et ad meridiem atque septentriones adiacentes regiones comprehendunt, quamquam in sua libertatis declaratione, Motus Nationalis pro Liberatione Azavadiae non territoriales postulationes de his regionibus promovet.
Baerendorf est commune Francicum 323 incolarum (anno 2013) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Et altera manu amicam attrahit quo propius eam alloquatur et fortasse consilia sua amicae aperit atque in pectore alterius feminae Titianus depinxit florem: est viola, et, ut dicunt, ita Titianus honorare voluit amicam suam, nomine Violantem, quam deperibat, quam adamabat, et ita eam honorare voluit, quin etiam apud florem litteris tenuissimis scriptum est: TITIANVS F, id est, TITIANUS F(ecit); eo modo Titianus tabulam consignavit.