aimgo/CorpusTrinum huggingface dataset:
== Primae descriptiones ==
Bartholomeus Casaus primus omnium linguis Europaeis scribentium varietatem silvestrem Capsici anno circiter 1536 rettulit: "tertia species minutissima est sicut piper nobis cognitum: haec species omnino silvestris est ut quae in montibus a nemine sata nascatur" (La tercera es menudita como la pimienta que conoscemos, y ésta es toda silvestre que nasce sin sembralla en los montes).
Haud dissimiliter post annos ducentos et sexaginta Gulielmus Bollaert iter per Texiam liberam anno circiter 1842 faciens "bubulam vel pullinam aliamque carnis speciem quoquomodo concoctam e cucurbita magnaque copia capsicorum rubrorum" descripsit, quod "inter fercula maxime exoptata" incolarum aestimavit.
Armeniace Լեռնային Ղարաբաղ
Russice Нагорный Карабах
Atropatenice Dağlıq sive Yuxarı Qarabağ
Armeniaci item regionem cum nomine Արցախ, [ɑɾˈtsʰɑχ] pronuntiato, designant, relato ad decimam Regni Armeniaci provinciam, quod per aliquod temporis integratum est in Albaniam Caucasicam (Armeniace Աղվանք, Graece Ἀλβανία).
Dum Urărtuenses inscriptiones (inter saecula nonum et septimum a.C.n.) eidem regioni nomen Urtekhini evocant, e quo creditur ortum esse antiquum Graecum nomen Ὀρχιστηνή, e quod vicissim ortum est linguae Latinae aliud nomen Carabachiae Superioris, Orchistene.
Quamquam adamussim nescitur, theoria ab expertis probatissima ut a Celtica aut Ligurica radice cant- 'saxum' aut 'petram' significante cum suffixo -abr, crebro in Celticis regionibus, proficiscatur suggerit, ergo ut nomen "populum in montibus aut saxis habitantem" significet infertur, ad abruptum et montuosum territorium Cantabriae referens.
Metamorphoses: poesis epica quindecim librorum et 12 000 hexametrorum, 250 fabulas amplectens (insigniter inter quas: Aurea aetas, Pyramus et Thisbe, Astraea, Apollo et Daphne, Apollo et Hyacinthus, Niobe, Agrestes Lyciae, Daedalus et Icarus, Baucis et Philemon, Battus, Narcissus et Echo, Orpheus et Eurydice, Pygmalion, Caesar et Augustus).
Quem magistratum etiam Othone et Vitellio imperatoribus tenuit, quamquam a liberto Vitellii accusatus est, ut Tacitus scripsit: "Digressum a Luguduno Vitellium Cluvius Rufus adsequitur omissa Hispania, laetitiam et gratulationem vultu ferens, animo anxius et petitum se criminationibus gnarus.
Publius Clodius Pulcher (natus circa annum 92 a.C.n.; necatus die 18 Ianuarii 52 a.C.n.), filius Appii Claudii Pulchri, consulis anno 79 a.C.n., fuit vir publicus Romae antiquae exeunte aetate Rei Publicae, fautor factionis popularis, tribunus plebis et adversarius Marci Tullii Ciceronis, quem tribunus plebis factus in exsilium proficisci coegit (58 a.C.n.) antequam anno proximo favente Pompeio a Milone revocaretur.
Cum Caligula statuam praeclaram Iovis  Olympiae venerati (opus sculptoris Phidiae erat) sibi Romam apportari iussit, quia pulcherrima opera in pulcherrima urbe ponenda erant, Memmius cum variis aliis  causis adlatis tum et prodigiis manifestis hoc mandatum retardavit, donec ipse imperator anno 41 obiret.
Idem consul imperatoris nomen a militibus, et triumphum a senatu oblatum recusavit, dixitque satis gloriae sibi in omnem vitam eo die quaesitum esse, quo vir optimus a senatu iudicatus fuerat: hoc titulo, etsi nec consulatus, nec triumphus addatur, satis honoratam Publii Scipionis Nasicae imaginem fore.
Fuit decemvir stlitibus iudicandis; tribunus legionis II Augustae; aedilis; anno 185 legatus Legionis I Italicae; proconsul Siciliae; anno 188 legatus Lusitaniae; anno 191 consul suffectus; legatus Moesiae, unde anno 193, fratre ad principatum elevato, Carnunti cum legionibus profectus est ut eo adiuvaveret.
Postea ortus est rumor de coniuratione quae ad occidendos novos consules anni 65 (Torquatum et Cottam) spectabat -quae falso 'prima Catilinae coniuratio' appellari solet quia Catilina repetundarum reus a petitione consulatus eodem anno prohibitus erat- cui Autronius et Sylla consulatum ereptum indignantes interfuisse dicebantur.
Panegyricum Constantino composuit, ubi non solum  carmina figurata inveniuntur (quae post eum Venantius Fortunatus, Alcuinus, et Rabanus Maurus composuerunt), sed et acrostichides multae et carmina intexta (ubi in textu carminis unius carmen alterum directione aliqua legitur; interdum et ipsa directio, in qua textus alter legitur, est textus tertius, ut in carmine Victor sidereis pollens virtutibus ibis, saepius Iesu nomen vel monogramma ⳩).
Nuntio necis Romam allato tumultus maximus fuit : corpus Clodi in Foro a tribunis plebis Pompeio Rufo et Quinto Munatio Planco expositum mox in Curia a plebe, quae ei favebat, crematum est ac curia ubi senatus haberi solebat, Cornelia dicta quia a Sulla in locum antiquae Curiae Hostiliae aedificata erat, tota exarsit.
Fezzi, Il tribuno Clodio: Romae: Laterza, 2008
"La legislazione tribunizia di Publio Clodio Pulcro (58 a.C.) e la ricerca del consenso a Roma", Studi Classici e Orientali 1999(47) : 245-341 [2]
"Lex Clodia de iure et tempore legum rogandarum", Studi Classici e Orientali 1997(45) : 297-328 [3]
JM Flambard, "Clodius, les collèges, la plèbe et les esclaves.
Quamquam paulo post rex Herodes Agrippa in convivio ab imperatore impetrarat ut illud decretum rescinderetur, tamen Petronius qui et ipse epistulam miserat hoc mandatum deprecantem ne ingens multitudo hominum misere periret -frustra enim legatis Iudaeorum sibi supplicantibus persuadebat ut hoc  malum, quod vitari non poterat,  constanter paterentur -, responsum a principe accepit eum ad mortem voluntariam impellens ut qui statim imperatori suo parere nescisset.
Nec quievit : nam praetor Caelius Rufus, sive indignans quod ad praeturam urbanam Gaius Trebonius sibi a Caesare praelatus esset, sive quia de victoria redituque  Caesaris dubitabat, rempublicam turbare et collegae Trebonio in officio suo (de litibus inter creditores et debitores cognoscebat) obstare coepit ; insuper spretis Caesaris mandatis legem de aere alieno abolendo (ipse ingens aes alienum conflaverat) et habitationibus remittendis sua sponte tulit.
Inter carmina in certamine poetico Hoeufftiano laudata aliqua sunt Ovidiana, sicut In mulieres litteratas Petri Rosati (anno 1897), Protesilaus Iacobi Hartmann (anno 1905), Psittacus et passer Hermani Weller (anno 1918), Ultimi Ovidii dies Francisci Sofia Alessio (anno 1931), Carmen et error Nelli Martinelli (anno 1953).
Per consulem Caesarem inter plebeios lege curiata referri Clodio licuit atque eodem anno tribunus plebis fieri (tribuni potestatem annuam die 10 decembris inire solebant) : simul nomen suum aliter atque maiores sui scribere coepit, Claudio in Clodium immutato, ut pronuntiationi plebeiae aptaretur, quae iam tum a diphthongis abhorrebat.
legi Ciceronis reditum iubenti obstare non potuit quamquam vi per satellites armatos et stipendiarios adhibita, quorum grege stipatus, quocumque incedebat, omnia turbabat : tunc enim tribunus plebis Titus Annius Milo qui sodales eiusdem generis collegerat, Pompei patrocinio insuper fretus, adversus eum prodiit : unde rixae et caedes multae fuere ; at Publius Clodius in fine inferior exstitit.
Casparus Barlaeus Epistolam Ameliae ad Henricum Fredericum audacius sub ipsis Silvae Ducis moenibus militantem scripsit anno 1629; epistula, in primis sine auctoris nomine edita, de obsidione Silvae Ducis tractat (ut carmen epicum Barlae Sylvae Ducis Obsidio, eodem anno editum).
Ne de homine quidem contumeliosis verbis pepercerat: semper audax, petulans, libidinosus, quem in stuprorum defensionibus non solum verbis uti improbissimis solitum esse scimus, verum etiam pugnis et calcibus, quem exturbare homines ex possessionibus, caedem facere vicinorum, spoliare fana sociorum, vi et armis disturbare iudicia, in bonis rebus omnes contemnere, in malis pugnare contra bonos...
Pétrone, figure tutélaire des mondains à l'âge classique", Littératures classiques, 2012(77): 33-47
Albertus Collignon, Pétrone en France, Parisiis, 1905
René Martin,	"Petronius Arbiter et le Satyricon : où en est la recherche ?", Bulletin de l'Association Guillaume Budé, 2009: 143-168
Fratrem maiorem habuit, Appium, et tres sorores quorum una, quae Clodia vulgo appellabatur et eadem fuisse atque Lesbia poetae Catulli  creditur, fuit uxor Quinti Metelli Celeris (consulis 60 a.C.n.), altera Quinti Marcii Regis (consulis 68 a.C.n.), tertia Lucii Licinii Luculli (consulis 74 a.C.n.) qui eam stupri cum fratre Publio accusatam repudiavit..
Dissertatio academica
Claudius Briand-Ponsart, 'Les relations de Cirta et de la Confédération cirtéenne avec le pouvoir pendant le Haut-Empire',  Cahiers du Centre Gustave Glotz, 2006(17) : 105-122 Hic legere potes
Iacobus Heurgon, 'La lettre de Cicéron à Publius Sittius (Ad Fam.
Ovidii opera quæ extant, 1745, apud books.google.com
Kirke – Ovid im WWW, pagina Theodisca de vita operibusque Ovidii, apud www.kirke.hu-berlin.de
Ovid Collection apud universitatem Virginiae, apud etext.virginia.edu
Ovidius Pictus, pagina Hispanica de editionibus cum imaginibus Metamorphoseon librorum
Onomasticon, instrumentum quod nomina personarum in Met.
uterque monetarius sibi partem nummi vindicavit : Aemilius Scaurus suam Areta rege genu subnixo et ramum olivae porrigente prope camelum signavit ; Publius Hypsaeus solitam Iovis quadrigis vecti imaginem in sua posuit cum titulo P.HVPSAEVS AED CVR supra quadrigas,  C.HVPSAE.COS.PREIVE infra quadrigas,  CAPTU(M) pone figuram Iovis.
Tum, absente dictatore Caesare nec impediente magistro equitum Marco Antonio (consules enim tum Romae non erant), seditiosos ac populares tribunos aemulatus est,  maxime autem Publium Clodium (cuius statuam etiam erexit), dum de abolitione aeris alieni (ipse unus e debitoribus erat) cum populo agitat ac rempublicam perturbat.
== Mores ==
Publius Scipio Nasica, cum adolescens aedilitatem peteret, manumque cuiusdam civis Romani rustico opere duratam, more candidatorum, apprehendisset, iocans interrogavit eum, num manibus solitus esset ambulare: quod dictum a circumstantibus exceptum ad populum manavit, causamque repulsae Scipioni attulit.
Res huiusmodi in administratione Romana iamdiu fieri solebant, tunc vero Iudaeis nova erat ac paulisper eos turbavit et ad seditiones incitavit ducibus Iuda Gamalensi et Sadocco qui illo tempore 'quartam philosophiam' (nomen a Flavio Iosepho inditum ut usurpemus) docere coeperunt ː libertatis amore moti nullum dominum nisi Deum  agnoscere patiebantur et ita  antecessores fuere eorum qui postea zelotae appellati sunt.
Pomponium ad necessitatem belli civilis detrusum, Iuliam Drusi filiam Sabinamque Poppaeam ad mortem actas et Valerium Asiaticum, Lusium Saturninum, Cornelium Lupum circumventos, iam equitum Romanorum agmina damnata omnemque Claudii saevitiam Suillio obiectabant".
== Familia ==
Suillius filius Vistiliae fuit, qua multi fratres ex matre habuit, inter alia: Gnaeum Domitium Corbulonem, Quintum Pomponium Secundum fratremque eius Publium Calvisium Sabinum Pomponium Secundum, Miloniam Caesoniamque, uxorem Caligulae imperatoris.
Cum anno 39 legatus Augusti pro praetore  in provinciam Syriam mitteretur, Caligula imperator ei imperavit ut statua ipsius in templo Iudaeorum Hierosolymitano collocaretur ː ira enim incendebatur quod a rhetore Apione audierat solos omnium gentium Iudaeos honores divinos sibi ceterisque Augustis recusare.
Alfenus Varus, eine Karriere in der Zeit des Umbruchs', in Margagliotta et Robiglio (cur.),  Art, intellect and politics : a diachronic perspective, Lugduni Batavorum, Brill,  2013 ː 311-336
Giovanni Negri, 'Per una stilistica dei Digesti di Alfeno' in Per la storia del pensiero giuridico romano : da Augusto agli Antonini : atti del seminario di S.
2512 Tavastia, olim designationibus 1940 GG, 1943 DN, 1965 UC2, 1965 VF, 1965 WY, 1970 ER, 1972 XC1, 1975 VP2, et 1977 FW agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
2443 Tomeileen, olim designationibus A906 BJ, 1927 DD, 1934 PS, 1949 MV, 1950 RD1, 1950 TF3, 1953 CH, 1953 EO, 1957 WH, 1959 JR, 1961 TE1, 1961 TW1, 1965 OE, 1974 DQ1, 1974 FC1, et 1981 NN1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
2460 Mitlincoln, olim designationibus 1980 TX4, 1931 EK, 1941 BG, 1951 AL1, 1952 MM, 1960 XA, 1970 SB1, 1970 WO, 1972 HC, 1973 QP, 1975 EG, 1980 RR4, et 1980 TW3 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
2501 Lohja, olim designationibus 1942 GD, 1931 MD, 1935 OG, 1938 DX, 1953 EW1, 1957 FC, 1969 PU, 1972 GE2, 1973 SZ5, 1974 YF, 1976 JS8, 1979 BQ, 1981 UF, 3110 T-3, et A912 JD agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
2478 Tokai, olim designationibus 1981 JC, 1931 HH, 1932 SE, 1934 ED, 1939 VH, 1951 JP, 1955 OE, 1955 QV, 1957 BD, 1972 RS, 1978 NU2, 1979 XR, et 1981 JT agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
2513 Baetslé, olim designationibus 1950 SH, 1936 PC, 1943 RA, 1943 RC, 1950 TK, 1950 TW2, 1964 VO2, 1971 UH3, 1974 QV, et 1981 QO agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
2494 Inge, olim designationibus 1981 LF, 1935 HG, 1935 JC, 1935 KM, 1936 NF, 1952 KK1, 1954 UO1, 1955 YE, 1961 CN, 1971 SR2, et 1977 XG agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
2459 Spellmann, olim designationibus 1980 LB1, 1929 TV, 1931 BM, 1931 BO, 1940 WN, 1950 TT1, 1971 UZ1, 1974 HH2, et 1979 DU agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
2455 Somville, olim designationibus 1950 TO4, 1934 CA1, 1941 SM1, 1950 TU, 1952 BT1, 1959 SM, 1964 VQ, 1968 QA1, 1972 NR, 1973 YO, 1979 BB2, 1979 BO, 1981 PH, et 1988 CN1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
2505 Hebei, olim designationibus 1975 UJ, 1935 QJ1, 1940 LM, 1951 JY, 1957 OL, 1968 HG1, 1969 RF, 1973 FK2, 1973 FO, 1975 VT8, 1978 EX, 1979 HY2, 1979 KH1, et 1981 VR agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
1837
Elisabetha Austro-Hungarica, imperatrix Austro-Hungarica († 1898)
Cosima Wagner, Richardi Wagner secunda uxor, post mortem Richardi dux Baruthensium Festarum musicalium (Bayreuther Festspiele) (mortua 1930)
1845 - Georgius I, rex Graecorum; necatus est anno 1913.
1958 - Rolandus Koch, rerum politicarum peritus Germanicus factionis CDU et praeses Hassiae
1961 - Ioannes Baruphaces, oeconomiae et politicae peritus Graecus
1970 - Lara Flynn Boyle, actrix Americana
1973 - Iacobus Parsons, histrio Americanus
1977 - Iessica Chastain, actrix Americana
1981 - Anna Bagriana, poetria et scriptrix Ucrainica
1983 - Alexei Eremenko, pedilusor Russo-Finnicus
1984 - Benedictus Assou-Ekotto, pedilusor Cameronensis
1986 - Natalia Dill, actrix Brasiliensis
=== Saeculo 20 ===
1905 - Iulius Verne, mythistoriarum scriptor Francicus (natus 1828)
1916 - Henricus Granados, compositor et clavilista Hispanicus (* 1867)
1946 - Alexander Alechin, lusor scaccorum Russicus et Francicus (* 1892)
1956 - Iulius Zerfaß, diurnarius et scriptor Germanicus (*  1886)
1980 - Anscharius Romero, urbis Sancti Salvatoris archiepiscopus necatus est (* 1917).
1938 - Ioannes Petrus Coffe, comoedus, scriptor et coquus Francicus († 2016)
1944
Ronaldus Lee Ermey, actor et exercitor in marino Civitatum Foederatarum corpore († 2018)
Michael Kellie, tympanista Anglicus
1950 - Alexander Bujnov, cantor Russicus
1952 - Reinhardus Genzel, astrophysicus Germanicus praemio Nobeliano physicae affectus
1954 - Rafael Orozco Maestre, cantor Columbianus; necatus anno 1992.
=== Saeculo 21 ===
2012 - Vigor Bovolenta, follis volatilis lusor Italianus (* 1974)
2014 - Robertus Fridericus Coleman, mathematicus Americanus (* 1954)
2016
Ioannes Cruyff, pedilusor Nederlandicus (* 1947)
Garry Shandling, histrio ac comoedus Americanus (* 1949)
2023 - Gordonus E.
1950 - Ioannes Šmelëv, scriptor Russicus (natus 1873)
1968 - Angelus Jelmini, fuit presbyter Italicus et administrator Apostolicus Luganensis (* 1893)
1978 - Mstislaus Keldyš, mathematicus et mechanicus Sovieticus (natus 1911)
1988 - Martha Abba, actrix Italica (* 1900)
1989 - Hibari Misora, cantrix et artifex scaenica (* 1937)
Catharina Prelicz-Huber (Bernae nata die 12 Octobris 1959) est rerum politicarum perita Helvetica factionis Viridis Helveticae quae a die 15 Septembris 2008 usque ad diem 4 Decembris 2011 cantonis Turici populi munere in Consilio Nationale functa est.
In canto X Infernorum, scriptor poëtaque Dantes Alagherius in eum incidit apud civitatem Ditem(d), ubi haeretici at epicurei sepulcris candentis puniuntur: Cavalcans dei Cavalcanti in sepulcrum contiguum Farinatae de Ubertis(d) (cuius filia Beatrix, vulgo Bice, Guidonem Cavalcantem nupserat) retentus erat.
Fuerunt qui dicerent ea nocte Catilinam "cum ad iusiurandum popularis sceleris sui adigeret, humani corporis sanguinem vino commixtum in pateris circumtulisse: inde cum post exsecrationem omnes degustavissent, sicut in sollemnibus sacris fieri consuevit, aperuisse consilium suum, atque eo dicationem fecisse, quo inter se fidi magis forent alius alii tanti facinoris conscii".
Caucasiae portae (Graece Καυκάσιαι πύλαι), nunc fauces Darialicae (Ossetice Арвыком, Georgiane დარიალის ხეობა),  sunt vorago magna, qua Terekius fluvius iugum Laterale Caucasi Maioris transit; per has angustias et via unica e Georgia in Ossetiam Septentrionalem ducit.
Catomyomachia (Graece Κατομυομαχία, aliter Galeomyomachia Γαλεομυομαχία; scilicet "proelium felis et muris") est epyllium parodicum a Theodoro Prodromo medio saeculo XII compositum, qui inspirationem e Batrachomyomachia carmine Homerico hausit.
Causa sui est conceptus apud metaphysicos philosophosque, qui a Benedictus de Spinoza sic introductus est: "Per causam sui intelligo [sic] id, cuius essentia involvit exstentiam, sive id, cuius natura non potest concipi, nisi existens." Haec verba proprietatem Dei vel naturae designant, quae causa externa caret, sed originem internam habet, et se ipsum creavit.
Catharina Medicaea, nomine pleniori "Catharina Maria Romula Laurentii filia a Medicaeis" (Florentiae nata die 13 Aprilis 1519; mortua Blesis die 5 Ianuarii 1589), fuit ab anno 1547 regina Franciae, uxor regis Henrici II, cui iam anno 1533 nupserat.
A regione Anapae urbis prope paeninsulam Tamanicam in septentrio-occidente ad paeninsulam Abscheronicam in litore Maris Caspii prope Bacuam urbem in meridie-occidente plus quam 1150 chm extensus est per Russia, confinium eius cum Abascia, Georgia, Ossetia Meridionali et Atropatene et per Atropatenam.
Cauterets (Occitanice et Catalane Cautarés; Aragonice Cautarès) est commune Francicum 1'179 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Catharina Babineaux Blanco (nata in New Iberia  Ludovicianae die 15 Decembris 1942; mortua die 18 Augusti 2019) fuit rerum politicarum perita Americana factionis Democraticae, quae inter alia ab anno 2004 usque ad annum 2008, prima mulier, Ludovicianae gubernatrix fuit.
Legata est parlamento Hungarico ab anno 2018; ministra rerum familiarium a die 1 Octobris 2020 ad 31 Decembris 2021 meruit (quod officium neque antea neque postea exstabat), primo ministro Victore Orbán; quo adnuente mox officium praesidis Hungariae postulavit atque die 10 Martii 2022 rite electa est, Ioanni Áder successor.
Catharinae Medicaeae effigies, illae scilicet, Florentiae nata anno 1519, mortua Blesis anno 1589, quae Henrico Valesio anno 1533 nupsit regesque futuros Franciscum et Carolum necnon Henricum eo peperit, ab anonymo anno circiter 1580 picta est, regina iam senescente.
Tumba reginae habuit magnam imaginem eius et inscriptionem quae dixit:

Catharinae Reginae Bosnensi
Stephani ducis San[c]ti Sabbae sorori
et genere Helene et domo principis
Stephani natae Thomae regis Bosnae
uxori quantum vixit annorum LIIII
et obdormivit Romae anno Domini
MCCCCLXXVIII dei XXV oteobris [sic]
monumentum ipsius scriptis positu


== Notae ==
Methodo Mariae Randolph, cuius liber praeceptorum The Virginia Housewife anno 1824 prodit, piscis in frustas dissectus, lavatus, siccatus, pipere saleque sparsus, farina tinctus, praefricatur; in ollam ut conservatur cum cepa concisa, aceto et aqua, oleo, maci, fructibus piperis immittitur.
In Caucaso Septentrionali pars meridiana regionis Rostoviensis, territoria Crasnodarianum et Stauropolitanum, res publicae Adygeia, Karaczaevo-Circassia, Cabardino-Balcaria, Ossetia Septentrionalis, Ingussetia, Tsetsenia et Daghestania atque margo occidentalis rei publicae Calmucciae Foederationis Russicae locantur.
Quod attinet ad Olympia Aestiva anni 2004, Thanu spes fere optima Graecorum victoriae in certamine "athletico" quod dicitur fuerat, sed pridie caerimoniam principii certaminum, neque Thanu neque Constantinus Centeres socius exercendi, se rediderunt examinationi in medicamenta stupifactiva, et vespere in valetudinarium relati sunt ambo, asseverantes se vulnera quendam ob cladem birotae autocineticae accepisse.
Paulatim numerus hominum crescebat qui Catharevusam recusaverunt, praecipue post secundum bellum mundanum, inter quos poetae, qui linguam arte factam repudiaverunt, quia vitam veram describere voluerunt, et magistri, quia intellexerunt discipulos successu carere, quod nimium temporis in grammaticam obsoletam consumpserunt.
Catharina Amacker (Basiliae nata die 30 Martii 1962), medicamentaria  est rerum politicarum perita Helvetica factionis Popularis Christianae Democraticae (CVP/PPD) quae a mense Octobri 2007 usque ad mensem Maium 2010 cantonis Pagi Basiliae ruris e populi munere in Consilio Nationale functa est.
Catharina Laetitia Hoey  magis nota vulgo ut  Kate Hoey (nata in Belfast die 21 Iunii 1946), est rerum politicarum perita Britannica factionis Laboris quae inter alia ministra et a die 15 Iunii 1989 legata apud Parlamentum Britannicum est accurate munere populi Vauxhall fungitur.
Constitutio Apostolica Fidei Depositum (1992) propositium operis sic definit: 

Catechismus fideliter quidem atque disposite exhibere debet doctrinam Bibliorum Sacrorum vivaeque in Ecclesia Traditionis, authentici Magisterii pariterque spiritualis hereditatis Patrum, sanctorum sanctarumque Ecclesiae, quo melius christiana mysteria cognoscantur atque fides populi Dei reficiatur.
Catharinopolis, vulgo Ekaterinburg (Russice Екатеринбург), et ab anno 1924 usque ad annum 1991 Sverdlovsk, urbs est in Russia, metropolis regionis Sverdloviensis atque sedes administrativa districtus foederalis Uralensis, in clivo orientali montium Uralensium ad Isetum fluvium sita.
Catharina Ioannis filia (Russice Екатерина Иоанновна, 29 Octobris anno 1691 Moscuae nata et 14 Iunii anno 1733 Petropoli mortua, fuit principissa Russica, Ioannis V et Parasceues Saltykovae filia, Annae imperatricis soror, Annae Leopoldi filiae mater, et Ioannis VI avia.
Cathedra Petri est artificium in abside principali Basilicae Sancti Petri (Romae) thronum magnitudine plus quam verum repraesentans, quod annis 1657-1666 a Ioanne Laurentio Bernini (natus 1598; mortuus 1680) Alexandro VII auctore (rexit 1655–1667) creatum est.
Inde notio valet

officium papae sensu iuridico, vide Papa, Sancta Sedes, Civitas Vaticana
munus papae magisteriale , vide Primatus papae, Ex cathedra
sedes liturgicus episcopi Romani in Basilicis Patriarchalis, praecipue in Basilica Lateranensi, ecclesia cathedralis Dioecesis Urbis seu Romanae.
Decem facultates habet:

Theologiae
Iuris, Iuris Canonicae et Administrationis
Philosophiae
Humaniorum Scientiarum
Socialium Scientiarum
Biotechnologiae
Mathematicae et Informaticae
Scientiarum Socialium (facultas externa in Stalowa Wola)
Iuris et Oeconomiae (facultas externa in Stalowa Wola)
Iuris et Oeconomiae (facultas externa in Tomaszów Lubelski)
Robertus Bellarminus varias litteras catecheticas, quae approbationem papalem acceperunt, publicavit, inter quas 'Dottrina Cristiana breve' (brevis doctrina Christiana), "Dichiarazione più copiosa della dottrina cristiana" (interpretatio copiosior doctrinae Christianae, 1598) et 'Dichiarazione del Simbolo' (interpretatio symboli, 1604).
Cavitiana (-ae, f.) (alia nomina: Caresana) (Italiane: Cavizzana; Soletanice: Chjaviciana, Chjavizana, Chjaviçana) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Tridentino-Alta Athesia/Tirole Meridionali et in Provincia Libera Tridentina (Tridentinum) situm.
Caudiès-de-Fenouillèdes (Catalane Caudièrs de Fenolhet) est commune Francicum 642 incolarum (anno 2012) praefecturae Pyrenaei Orientalis in regione australi Occitania et Ruscinone (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Catalaunia proprias biocolyticas vires, Mossos d'Esquadra, habet, quae hodierno in processu ut in Catalaunia viribus Guardia Civil et Hispanici Biocolyti Nationalis relicto in Hispanico territorio (quae solum antiterroristicae pugnae, limitum et immigrationis rerum responsales erunt) facti muneris possessionem capient sunt.
Etiam potest esse:

Cingulum, ornamentum
Quivis nexus, quo aliquid conjungitur et ligatur
Morale vinculum
Quaevis rerum serie quae catenae modum referat
Catena (commentarius), commentarius Bibliorum
 Haec pagina verba incorporat ex Aegidii Forcellini Lexico Totius Latinitatis, 1775.
Catharina Kollwitz quae dicitur Käthe (nata Schmidt; die 8 Iulii 1867 in urbe Borussica Regiomontio tunc ad Imperium Germanicum pertinenti – mortua in Moritzburgi apud Dresdam die 22 Aprilis 1945) fuit clara artifix Germanica saeculo vicesimo more realismo, deinde naturalismo sub spacie Gerardi Hauptmann et expressionismo.
== Catharina Henrici consors ==
Clemente VII anno insequenti mortuo, dote non absoluta, matrimonii mox paenitebat tam Francisco patri quam Henrico ipso, qui amasias suas retinebat, filiam e Philippa Duci anno 1537 genuit, Dianam de Pictavio dilectissimam ab anno 1538 frequentabat.
Regimine Sovietico (Bolsevicorum) ibi die 8 Novembris 1917 (die rebus novis Octobribus sequente) inducto, imperator Russicus priscus Nicolaus II cum familia sua Catharinopoli in custodio colebat et mense Iulii anno 1918 poena capitali (supplicio pyroboli) affectus est.
Catharina vidua e tutela filii Francisci fere exclusa est, qui annum sextum decimum agens rex pleno iure factus est, consiliariis praecipue fratribus Francisco de Guisa (Henrici olim contubernio) et Carolo cardinali de Lotharingia, qui avunculi fuerunt Mariae Stuartae, iuveni regi coniugis.
== Vita et opera ==
Nepota et alumna cancellarii publici Imperii Russici Michaelis Voroncov, Catharina Daškova fuit particeps activa eversionis anni 1762, cuius causa, imperatore Russico Petro III deiecto, uxor illius Catharina imperatrix facta est; auctoritatem firmam in aula imperatricis tamen non habuit.
Cartault, De causa Harpalica, Lutetiae, 1881
Gaston Colin, "Démosthène et l'affaire d'Harpale", Revue des Études Grecques, 1925ː 306-349 Secunda pars ibidem, 1926
"Les discours d'Hypéride contre Démosthène", Comptes rendus des séances de l'Académie des Inscriptions et Belles-Lettres, 1933ː 396-408
A.
Dum puellula annum aetatis quartum agit, germanus Iulius Iuliani filius Medices papa electus est nomenque "Clemens VII" sumpsit, successor brevi intervallo Ioannis Laurentii filii Medices qui sub nomine "Leo X" matrimonium patris et matris Catharinae suaserat, societate sua cum rege Francico Francisco I contra imperatorem Maximilianum ita confirmata.
== Athleta celeberrima RPDG ==
Propter eventus, quos iis annos habuit, celeberrima athleta Germaniae Orientalis erat et praemiis maximis affecta est: Et ipsi Ericus Honecker et Egon Krenz et Ericus Mielke duces RPDG providebant, ne Witt clam patriam relinqueret, ut in America plus lucri ex arte sua caperet.
== Bibliographia ==
Bill Mahoney, "Hamburg's 'Energizer Bunny': Hochul's time in town government" (22 Augusti 2021) apud Politico
Steve Orr, "Upstate, schmupstate: Who was the last governor from upstate New York?" in Rochester Democrat and Chronicle (12 Decembris 2017)
Teri Weaver, "NY Lt.
ob universalitatem doctrinae ab ea enuntiatae (Cyrillus Alexandrinus, Catecheses)
ob universalitatem virtutum in ea exercitarum (Franciscus Suárez)
ob spatium ab Adam incipiens usque ad consummationem mundi (Augustinus)
ob indolem vitam omnium hominum toto orbe terrarum cunctis temporibus sanctificandi
ob ambitum tempore spatioque necnon ob multitudinem christfidelium ex omnibus populis toto orbe terrarum.
Advocatur patrona Valesiae pagi Helvetici, urbis Friburgi in Helvetia, universitatis Parisiensis, puellarum, virginum, uxorum, magistrorum, discipulorum, theologorum, philosophorum, universitatum, bibliothecarum, oratorum, hospitalium, omnium professionum rotis vel cultris utentium (velut vehiculariorum, molitorum, figulorum, stamina ducentium, restionum, naves fabricantium, coriariorum, tonsorum, suentium), advocatorum, notariorum.
Catalaunia in quattuor provincias divisa est: Barcinonensem (Hispanice et Catalanice: Barcelona), Gerundendem (Hispanice: Gerona et Catalanice: Girona), Ilerdensem (Hispanice: Lérida, Catalanice: Lleida et Aranice: Lhèida), et Tarraconensem (Hispanice et Catalanice: Tarragona).
Cavenagum potest:

Cavenagum (Provincia Laudensis) seu Cavenacum (alia nomina Cavenagum de Addua):
Cavenagum (Provincia Modiciensis et Brigantina) seu Cavanacum (alia nomina Cavenagum Brigantinum, Cavenagum Brigantiae; olim: Caponiacum):
Supra tempus habuit urbs multa nomina: Cavaniacum (saeculo VI); Gaingny (saeculo XI); Guennianum, Guagnicum  (saeculo XII); Guengni saeculo XIII); Gagny (anno 1206); Gaigny, Ganiaco (saeculo XIII); Gainiaco (anno 1237); Gaygniaco (saeculo XIV); Gaigni  (anno 1475); Guaigny-en-France (saeculo XV).
Ekaterina Romanovna Daškova, nata Voroncova die 17 Martii 1743 aut 1744 Petropoli, mortua Moscuae die 4 Ianuarii 1810) erat rerum litterarium perita Russica, annis 1783–1796 directrix Academiae Scientiarum Petropolitanae et Academiae Russicae (Rossicae).
officium papae sensu iuridico, vide Papa, Sancta Sedes, Civitas Vaticana
munus papae magisteriale , vide Primatus papae, Ex cathedra
sedes liturgicus episcopi Romani in Basilicis Patriarchalis, praecipue in Basilica Lateranensi, ecclesia cathedralis Dioecesis Urbis seu Romanae.
Primum hoc scriptum est, quod scimus, a magistratu Ecberto de Schoenau (Eckbert von Schönau) qui Coloniae Agrippinae anno 1181 de haeresibus scripserat, "hos nostra Germania catharos appellat." Nomen Albigensium (scilicet qui urbem Albiam habitant) pro Catharis a nonnullis adhibitum est.
Edwards, 1882
Catocala desiderata Staudinger, 1888
Catocala detrita Warren, 1913
Catocala deuteronympha Staudinger, 1861
Catocala deuteronympha omphale Butler, 1881
Catocala deuteronympha tschiliensis Bang-Haas, 1927
Catocala dilecta Hübner, [1808]
Catocala disjuncta Geyer, [1828]
Catocala dissimilis Bremer, 1861
Syn.
Ekaterina Sergeevna Maksimova; Moscuae nata die 1 Februarii 1939, ibidem mortua die 28 Aprilis 2009) fuit clara saltatrix, dein etiam paedagoga ballationis Sovietica et Russica, titulo Artificis Popularis URSS (anno 1973) et Praemio Publio URSS (anno 1981) nonnullisque aliis signis laudis ornata.
Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon vel BBKL (Latine "Lexicon biographicum et bibliographicum Ecclesiae") est encyclopaedia biographica de historia Ecclesiae, in quattuordecim voluminibus et (anno 2007) quattuordecim supplementis edita, etiam apud interrete accessibilis, anno 1975 a Friderico Gulielmo Bautz condita.
Inter certas habitationes sunt scopuli curalii, silvae phaeophycearum, prata graminis oceanici, circumiecta montium marinorum et spiramentorum thermalium, lacunae astus, fundi lutulenti, arenosi, et saxosi, atque aperta zona oceanica vel pelagica, ubi res solidae sunt rarae et superficies aquatica est solus fines qui videri potest.
Birmania (Birmanice  Myanmā aut vulgo  Bamā) sive publice Unio Birmaniae (Birmanice ) est civitas in continentali Asia Meridiana et boreo-oriente Sinae, oriente Laotiae, austro-oriente Thailandiae, meridie Mari Andamanensi et Freto Coci, occidente Sinu Gangetico et boreo-occidente Bangladeshae et Indiae finitima.
255 a.C.n.) regnante, etiam illis successoribus, Prusia I, Prusia II, et Nicomede II (149–91 a.C.n.), regnum Bithynia sedem magnam habuit inter monarchias minores Anatolianas, sed ultimus rex, Nicomedes IV, non potuit se sustinere contra Mithradaten VI Ponticum, et postquam Senatus Romanus eum ad eius regnum restituerat, regnum testamento Rei Publicae Romanae legavit (74 a.C.n.).
Biltzheim est commune Francicum 419 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
Bidasso (Francogallice: Bidassoa, Hispanice et Vasconice: Bidasoa) est parvum flumen, in Erratzu oritur ac ex Pyrenaeis montibus demissus, quod post Navarram et Ipuscoam Hispania Septemtrionali et Francia Meridionali praefecturam Pyraenaeum Atlanticum praeterlapsus esse apud promunturium Veneris ostium Fontarabiam inter ac Hendaye invenit atque Oceanum Atlanticum ubi ut Sinus Biscaiae notus est influit.
Krumbholz, "Wiederholungen bei Diodor", Rheinisches Museum 1889(44) ː 286-298
Jonas Palm, Über Sprache und Stil des Diodoros von Sizilien : Ein Beitrag zur Beleuchtung der hellenistischen Prosa, Lund, 1955 Recensio critica
Maximilianus Pavan, "Osservazioni su Diodoro, Polibio e la storiografia ellenistica", Aevum, 1987(61) ː 20-28
Sylvie Pittia, "Diodore et l'histoire de la Sicile républicaine", Dialogues d'histoire ancienne 2012(Supplementum 6) ː 171-226
Sacks, K.
Bibliotheca, quae Bibliotheca Publica Novi Eboraci, Opera Fundata Astorana, Lenoxiana, et Tildeniana rite per diplomata nominatur, saeculo undevicensimo constituebatur per coniunctionem parvarum bibliothecarum vicinarum et bibliothecarum socialium bibliophilorum hominumque pecuniosorum condita, a philanthropiá divitum civium Civitatum Foederatarum suarum aetatis adiuvata.
Eius spatium historicum ante annum 9000 a.C.n., magna bisontum zona appellatur, tractus vigentium terrarum graminearum qui ab Alasca ad Sinum Mexici, ad orientem usque ad litus Atlanticum (in nonnullis regionibus paene ad tidewater Atlanticum) ad Novum Eboracum, et ad meridiem usque ad Georgiam, et, secundum nonnullos fontes, usque ad Floridam extendebatur, atque in Carolina Septentrionali prope Buffalo Ford in Catawba Flumine anno 1750 videbatur.
Binascum (-i, n.) vel Binascum Castrum (alia nomina: Binae ad Bacenas, Benanascum; olim: Bacenae, Ad Bacenas) (Italiane: Binasco) est oppidum Italiae et municipium, circiter 7 180 incolarum, in Regione Langobardia et in Urbe metropolitana Mediolanensi situm.
Bibliothecae sunt rami in burgis Manhata, Bronx, et Insula Staten, et coniunctiones cum bibliothecis academiciis professionalibusque in omni regione metropolitaná Novi Eboraci; Brooklynium autem et Queens, alii urbis burgi, ramos rationis Bibliothecae Publicae Novi Eboraci non habent, sed suarum rationes proprias sustinent: Bibliothecam Publicam Brooklynii et Bibliothecam Publicam Queens.
Inter annos 1952 et 1973, quadraginta septem partes cinematographicas egit, pelliculis Les grandes manœuvres (1955, moderatore Renato Clair), La vérité (1960, moderatore Henrico Georgio Clouzot), Vie privée (1962, moderatore Ludovico Malle), et Le mépris (1963, moderatore Ioanne Luca Godard) magis laudatis.
Nomen Bibliothecae Publicae Novi Eboraci etiam bibliothecae Praecipuum Ramum attingere potest, qui propter statuas leonum Patientiae et Fortitudinis in utro aditús latere sedentium facile agnoscitur, qui ramus Locus Insignis Nationalis Historicus anno 1965 declaratus, in Tabulis Nationalibus Locorum Historicorum anno 1966 perscriptus, et Locus Insignis Urbis Novi Eboraci?
Bitschhoffen  est commune Francicum 446 incolarum (anno 2013) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Secundum Bellum Anglo-Birmanicum, anno 1852, tres menses duravit, post quod Britannici relictas litorales provincias adiunxerunt: Aeravatiam, Yangon et Pegu (Birmanice ဧရာဝတီမြစ်, ရန်ကုန et ပဲခူးမြို့ proprie), cum novo Birmaniae Inferioris nomine.
Rursus die 30 Ianuarii 1963 separata, ab amantibus hos annos Sami Frey et Roberto Zagury consolata, marito tertio Gunthero Sachs die 14 Iulii 1966 nupsit et die 1 Octobris 1969 remisit, amante Sergio Gainsbourg interdum anno 1967 accepto, qui eá album musicum Initials BB dicavit.
ISBN 978-2-08-124624-9 (Francogallice)
Katja Nicodemus, "»Mein Mythos, was ist das?«" in Die Zeit (9 Februarii 2006) (Theodisce)
Agnès Poirier, "Brigitte Bardot at 80: still outrageous, outspoken and controversial" in The Observer (20 September 2014) (Anglice)
Catherine Rihoit, Brigitte Bardot, un mythe français.
Bindernheim  est commune Francicum 978 incolarum (anno 2013) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Bischwiller  est urbs et commune Francicum 12'718 incolarum (anno 2013) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Birra (-ae, f.) (Francogallice Berre) est amnis Franciae qui in Quintillan oritur, Leucatam inter ac Narbonam fluens Vallem Corbariam Palatium regio Occitaniam et Ruscinum adluit et post praefectura Atacem praeterlapsus esse ostium prope Port-la-Nouvelle in stagnum maritimum Olivarum (vulgo étang de Bages-Sigean) incidit quo excipitur ac ad Mare Mediterraneum defertur.
Bischofsheimium seu Bischofsheimensis seu Episcopi Domus (Francice Bischoffsheim) est commune Francicum 3 334 incolarum (anno 2013) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Magno Oriente (Francice Grand Est) vocata.
A Vadim divortio die 6 Decembris 1957 separata, duos fere annos Ioannis Ludovici Trintignant histrionis, brevius Raphaëlis Vallone, et musicorum Gilberti Bécaud et Alexandri Distel amasia, mox comoedo Iacobo Charrier die 18 Iunii 1959 nupsit, cui filium unicum Nicolaum (Nicolas-Jacques Charrier) die 11 Ianuarii 1960 peperit.
Bilibaldus Pirckheimer etiam Wilibald Pirckheimer, Bilibald Pirckheimer, Bilibald Pirkheimer, Bilibaldus Pirkheymerus (natus die 5 Decembris 1470 Eichstadtii – mortuus est Norimbergae die 22 Decembris 1530) fuit clarus iuris consultus humanista aevo Renascentiae, imperatoris Maximiliani I consiliarius et Alberti Dürer et Erasmi socius.
Chacaborazium (Birmanice: ခါကာဘိုရာဇီ), in Catziniae (ကချင်ပြည်နယ) civitate situm, maximum culmen in Birmanico territorio est, dum Iugum Arracanense, Iugum Peguense et Oropedium Sanicum Birmaniam e Septemtrione in Meridiem, ex Himalaia, transeunt et eam in tres nationis sinus hydrographicos, fluminum Aeravatis (ဧရာဝတီမြစ်), Saluenis (သံလွင်မြစ်) et Sittaungi (စစ်တောင်းမြစ), dividunt.
Biquaternia, cum genus algebrae complexae videantur,  isomorphica ad algebram 
  
    
      
        2
        ×
        2
      
    
    {\displaystyle 2\times 2}
  
 matricum complexarum 
  
    
      
        
          M
          
            2
          
        
        (
        
          C
        
        )
      
    
    {\displaystyle M_{2}(\mathbb {C} )}
  
 sunt.
Biesheim est commune Francicum 2'506 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
Bildungsroman (pronuntiatu Theodisco [ˈbɪldʊŋs.ʁoˌmaːn]), in criticis litterariis est quoddam genus litterarum Theodiscarum, quod ad psychologiam et moralitatem personae principalis a iuventute usque ad aetatem adultam spectat et in quibus personarum evolutio maximi est momenti.
Bisinianum (-i, n.) (alia nomina: Baesidiae, Besidia, Bisidiae, Bescia, Bisiniacum, Beretrum, Besidianum, Besidiae, Besignanum, Besinianum, Desidiae) (Italiane: Bisignano) est Urbs Italiae et municipium, circiter 10 220 incolarum, in Regione Bruttio et in Provincia Consentina situm.
Biblisheim  est commune Francicum 332 incolarum (anno 2013) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Bietlenheim  est commune Francicum 277 incolarum (anno 2013) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Bischheim  (Alsatiane Bésche) est urbs et commune Francicum 17'432 incolarum (anno 2013) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Bischholtz  est commune Francicum 279 incolarum (anno 2013) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Bihacium (-i, n.) olim: Raetinium (-i, n.) (alia nomina: Bihachium, Bihacsium, Bihaczinum, Wihiza; (Bosnice: Bihać; Serbice: Бихаћ) est oppidum et municipium Bosniae et Herzegovinae, in Foederatione Bosniae et Herzegovinae sita et caput Pagi Oeneae-Sanae.
Bibliotheca Universitatis Mancuniensis (Anglice nunc University of Manchester Library, olim John Rylands University Library) anno 1851 condita est et a principio fuit bibliotheca Collegii Owens; quod in Universitatem Victoriam foederalem anno 1880 coniunctum est, annoque 1904 nomine Universitate Victoria Mancuniensi rursus separatum.
Bischwihr (Germanice Bischweier) est commune Francicum 956 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
Birkenwald  est commune Francicum 283 incolarum (anno 2013) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
== In cultura populari ==
David McCullough, historicus Americanus, Bibliothecam Publicam Novi Eboraci descripsit unam e quinque bibliothecis in Civitatibus Foederatis maximi momenti, quarum aliae sunt Bibliotheca Congressionalis, Bibliotheca Publica Bostoniensis, et bibliothecae universitatum Harvardianae et Yalensis.
Bilwisheim  est commune Francicum 408 incolarum (anno 2013) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
James (1577-1581)
Ricardus Moodie (1581-1583)
Henricus Frogge (1583-1587)
Iohannes Matthew (1587-1594)
Gabriel Duckett (1594-1623)
Thomas Brooke (1623-1629)
Abraham Wheelocke (1629-1653)
Gulielmus Moore (1653-1659)
T.
Bill Rammell, sive  Gulielmus Ernestus Rammell, natus in Islington die 10 Octobris 1959, est rerum politicarum peritus Britannicus factionis laboris, qui inter alia praesens exercitus et defensionis minister et a die 1 Maii 1997 munere populi Harlow in parlamento Britannico fungitur.
Cum anno 1797, foedere Campoformiano rato, provinciae Belgicae Imperii Austriaci, partes factae sunt Reipublicae Francogallicae, bibliotheca Burgundica valde minuta tributa est Scholae Centrali Praefecturae Thyliae (Francogallice École centrale du département de la Dyle), cui iam oblata est tota bibliotheca priscae Universitatis Lovaniensis suppressae, quippe quae Schola Centralis etiam esset continuatrix officialis et legalis veteris Universitatis Lovaniensis.
Semiluna significat De Luna nobilem familiam Aragonensem, quae est primi Ducati familia (quae Bisbonae maximam magnificentiam dedit); cancer autem significat Agrigenti civitatem, quae est Caput Provinciae: animal signum urbis est, et in monetis etiam antiquae Akragas urbis (Graece Ἀκράγας) descriptum erat.
Bisel est commune Francicum 564 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
bison), et 943.6 chiliogrammata (B.b.athabascae) in maribus, et a 360 ad 640 chiliogrammata, medianis a 450 ad 497.6 chiliogrammata, in feminis, quamquam minima pondera usitata pondera circa aetatem maturitatis sexualis repraesentant, a duo ad tris fere annos aetatis.
Attamen, contra id quod multi putant aut scribunt, hoc incendio non deleti sunt libri veteris Studii Generalis Lovaniensis quia anno 1797 eius codices et libri pretiosissimi allati sunt in bibliothecam Nationalem Lutetiae et tota collectio librorum (qui non alio furtive et clandestino iverunt) data est Scholae centrali Bruxellensi quae erat succestrix legalis prisci Studii Generalis Lovaniensis aboliti.
=== Regnum: Protista ===
Regnum: Protista (qui plurimum unam cellulam habent: plancton)
Subregnum: Gymnomyxa (Lancester 1878), Protozoa, Archaezoa (obsol.)
Subregnum: Sarcomastigota (=Uniconta?)
(Phylum: Choanozoa (Cavalier-Smith 1981/83) / Neomonada (Cavalier-Smith, 1997)
Phylum: Sarcomastigophora (=Flagellata + Rhizopoda)
Superclassis: Mastigophora / Flagellata
Classis: Zoomastigophorea / Zoomastigina (Honigberg et al., 1964)
Ordo: Cryptomonadina, Trichomonadida, etc.
== Index principum et regum Bithyniae ==
Doedalses (notus 435/4 a.C.n.)
Botiras (usque ad 377/6 a.C.n.)
Bas (377/6–328 a.C.n.)
Zipoetes (328–280 a.C.n.; se regem esse praetendit anno 297 a.C.n.)
Nicomedes I (280–255/3 a.C.n.)
Ziaelas (c.
Die 27 Martii anni 2006 militare consilium caput ex Yangone (Birmanice: ရန်ကုန်မြို့) in locum prope Pyinmanam (Birmanice ပျဉ်းမနားမြို့), qui Naypyidaw (Birmanice နေပြည်တော်) appellatus est, tradidit.
Colloque C3.1 (Oxoniae: Archaeopress, 2003)
Biancamaria Aranguren, Laura Longo, Anna Lunardi, Anna Revedin, "Bilancino, a specialized site for “latent technology”: an integrated approach" in Prehistoric Technology: proceedings of an international congress in Verona, 2005
Biancamaria Aranguren, Anna Revedin, edd., Bilancino: A 30,000 Years Ago Camp-Site in Mugello, Florence.
Novi Eboraci: Reynal, 1959 re vera 1960 (Anglice)
Blandine Grosjean, "Jacques Charrier, 60 ans, père du fils de Bardot, répond dans une contre-biographie aux calomnies de son ex-épouse" in Libération (18 Iunii 1957) (Francogallice)
Marie-Dominique Lelièvre, Brigitte Bardot: plein la vue.
In alia littera scriptum est "Bisbona quoque vulgo Bivona dicitur": id docta refectio nominis sit; anno 1557 dictum est hanc terram "Bivona" appellatam esse, quasi Bisbona, id est Bis-bona: bonam esse aeris perfectionis gratia multarumque salutiferarum aquarum et fructiferarum arborum copiae gratia, bonissimum locum ac amoenissimum esse.
Die 29 Maii 2008 ostensus est liber Il cacciatore di mafiosi (id est Captator mafiosorum), a Mondadori aedibus librariis editus scriptusque ab Alfonso Sabella, qui Bisbonensis magistratus est; ipse mafiosorum amplissimos duces (ut Leoluca Bagarella, Ioannes Brusca, Paschalis Cuntrera et Ioseph Salvator Riina, Salvatoris Riinae filius) investigavit et prehendit.
Praesens urbs a Mauris circum castellum condita est, quamobrem eam Arabice القلعة أيوب (scilicet "Castellum Iobi") nuncupaverunt, unde recentiora latina nomina "Calataiuba", "Calataiub", "Calataiube" non minus quam Hispanicum, Aragoniense, Catalanicum nomina (Calatayud, Calatayú, Calataiud, respective) derivantur.
Phylum: Rhizopoda / Sarcodina / Amoebozoa (Cavalier-Smith 1998, olim: regnum Archezoa)
(Pseudophylum Rhizopoda etiam continet Pseudopodia ut: Foraminifera, Heliozoa, Radiolaria)
Subphylum / Grex: Lobosa (Carpenter 1861 stat.
Samuel Aanestad, medicinae dentium peritus et legatus civicus Californiae
Leslie Bibb, histrio
Ioannes Burke, iudex maximae iudicii civici, decimus gubernator Dacotae Septentrionalis, vicensimus quartus Aerarii Praefectus Civitatum Foederatarum
Neil Churchill, praefectus Bismarcopolis
Kent Conrad, Senator Civitatum Foederatarum
Ioannes Hoeven, tricensimus primus gubernator Dacotae Septentrionalis
Thomas S.