aimgo/CorpusTrinum huggingface dataset:
1919-1929 : Ludovicus Paris
1929-1943 : Victor Tourneur
1944-1953 : Fridericus Lyna
1953-1955 : Marcellus Hoc
1956-1973 : Hermannus Liebaers
1973-1990 : Martinus Wittek
1990-1991 : Dionysia De Weerdt
1992 : Iosiana Roelants-Abraham
1992-2002 : Petrus Cockshaw
2002-2005 : Raphaël De Smedt
2005-2017 : Patricius Lefèvre
2017- : Sara Lammens
== De rebus historicis ==
Bilitio est urbs antiqua, de qua Gregorius Turonensis de bello inter Langobardos et Francos referens, anno 590 scripsit: "Olo autem dux ad Bilitionem huius urbis castrum, in campis situm Caninis, inportunae accedens, iaculo sub papilla sauciatus, cecidit et mortuus est."
Medio aevo, dissoluto regno Francorum, Bilitio episcopo Novocomensi cessit.
Ordo: Choanoflagellida
Ordo: Dinoflagellata (Phylum: Dinozoa?)
Ordo: Euglenida / Euglenoidina (euglena) (Phylum: Euglenozoa?)
Ordo: Cinetoplastida
Ordo: Oxymonadida
Ordo: Rhizomastigida, Hypermastigida etc.
Fanum Sancti Philadelphi (alia nomina: Fanum Sancti Philatelli, Fanum Sancti Philadelli) (Italiane: San Fratello; Gallice-Italice: San Frareau; Sicule: Santu Frateddu) est oppidum Italiae et municipium, circiter 4 600 incolarum, in Regione Sicilia ac in Provincia Regionali Messanensi situm.
Fanum Sancti Felicis Slavici (alia nomina: Fanum Sancti Felicis, Fanum Sancti Felicis Sclavonici deinde Fanum Sancti Felicis Molisini) (Italiane: San Felice del Molise; Croatice: Štifilić / Filič) est vicus Italiae et municipium, circiter 700 incolarum, in Regione Molisina ac in Provincia Campobassensi situm.
Familia Mim sive Míng (Sinice: 明朝 Míng Cháo; IPA: [mǐŋ tʂʰɑ̌ʊ̯]), cuius imperium vocatur quoque Imperium Magnae Mim (Sinice: litteris simplicibus 大明国, antiquis 大明國, Dà Míng Guó), fuit ab anno 1368 ad annum 1644, post defectionem Domus Yuan (ab Imperio Mongol ductae) imperatoria Sinarum domus.
Fanum Sanctae Margaritae ad Rapallum, olim Pescinum (-i, n.), (alia nomima: Piscina, Piscinum, Fanum Sanctae Margheritae ad Rapallum, Fanum Sanctae Margaritae Ligusticae) (Italiane: Santa Margherita Ligure) est oppidum Italiae et municipium, circiter 9 640 incolarum, in Regione Liguria et in Urbe metropolitana Genuensi situm.
Romae Fasti (-orum vel Fastus, -uum) erant calendarium a pontificibus confectum, in quo indicabantur non tantum Kalendae, Nonae, Idus et nundinae, sed etiam quo die ius dici posset (dies fastus), quo die non posset (dies nefastus, diis sacratus), quo die comitia haberi fas esset (dies comitialis) ac nonnulla eventa insignia.
Faruq I (Arabice: فاروق الأول ; natus Cairi die 11 Februarii 1920; mortuus Romae die 18 Martii 1965), regis Fuad I filius, fuit Rex Aegypti ab anno 1936 usque ad annum 1952, cum die 23 Iulii seditio militum, Gamal Abdel Nasser et Ali Machometo Nagib ducibus, ei magistratum abrogavit, qui exsul Romae ire debuit.
Fanum Sanctae Mariae Magdalenae (alia nomina: Ilva) (Italiane: La Maddalena; Sardice: Sa Madalena / A Madalena) est oppidum Italiae et municipium, in Regione ac insula Sardinia, in Provincia Olbiensi-Templensi ac in Gallura historica ac geographica terra, situm.
Fanum Sancti Marci de Haluntio (alia nomina: Fanum Sancti Marci Haluntii; olim Haluntium, Aluntium, Demenna, Agathyrna, Agathyrsa, Hagatirnum, Hagatirsum) (Italiane: San Marco d'Alunzio) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Sicilia et in Provincia Regionali Messanensi situm.
Fanum Sancti Ioanni de Gualdo seu Fanum Sancti Ioanni in Galdo (alia nomina: Castrum Sancti Ioanni de Gualdo) (Italiane: San Giovanni in Galdo) est oppidum Italiae et municipium, circiter 650 incolarum, in Regione Molisina ac in Provincia Campobassensi situm.
Homines, quamquam statum famosi ob consequentiam curriculi vitae in quodam campo obtinere possunt (praecipue in campis ad artes athleticas et oblectamentum spectantibus), famosi etiam fieri possunt propter animadversionem mediorum ob eorum vitam immoderatam vel divitias (ut socialites), eorum coniunctionem cum persona celeberrima (ut propinquus hominis famosi), vel etiam ob eorum facinora (ut scelestus pervulgatus).
Fanum Sancti Viti (olim Castrum Veneris, deinde Fanum Sancti Viti ad Tiliaventum) (Italiane: San Vito al Tagliamento) est oppidum Italiae et municipium, circiter 15 065 incolarum, in Regione Foro Iulii-Venetia Iulia ac in Provincia Portusnaonensi situm.
Fanum Sancti Georgii (olim Plebs Sancti Georgii, deinde Fanum Sancti Georgii Richinveldae) (Italiane: San Giorgio della Richinvelda) est oppidum Italiae et municipium, circiter 4 760 icolarum, in Regione Foro Iulii-Venetia Iulia ac in Provincia Portusnaonensi situm.
Fanum Sancti Michaelis apud Quartum, deinde Quartum Altinense (alia nomina: Quartus ab Urbe Lapis - Altinum -, Ad Quartum Lapidem ab Altino) (Italiane: Quarto d'Altino) est oppidum Italiae et municipium, circiter 8 290 incolarum, in Regione Venetia et in Urbe metropolitana Veneta situm.
Fanum Sancti Archangeli vel Civitas Sancti Archangeli (alia nomina: Castrum Sancti Archangeli et cetera; olim: Acervolanum) (Italiane: Santarcangelo di Romagna) est oppidum Italiae ac municipium, circiter 21 900 incolarum, in Regione Aemilia-Romania et in Provincia Ariminensi situm.
Fanum Sanctae Euphemiae Superioris (alia nomina: Fanum Sanctae Offengiae Superioris) (Francogallice: Saint-Offenge-Dessus) fuit commune 278 incolarum (anno 2016) praefecturae Sabaudiae in Franciae orientalis regione Rhodano et Alpibus usque ad diem 1 Ianuarii 2016; hodie est vicus communis Fani Sanctae Euphemiae.
Fanum Sancti Elpidii in Morico (alia nomina: Fanum Sancti Elpidii, Fanum Sancti Lupidii) (Italiane: Sant'Elpidio a Mare) est Urbs Italiae et municipium, circiter 17 080 incolarum, in Regione Marchia Anconitana et in Provincia Firmana situm.
Fanum Sancti Ioannis ad Sixtum (alia nomina: Fanum Sancti Johannis ad Sixtum) (Francogallice: Saint-Jean-de-Sixt) est commune Francicum 1 500 incolarum (anno 2022) praefecturae Sabaudiae Superioris in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus)
Fascismus, sive lictoria fides interpretatione angustiore fuit motus politicus qui in Italia post primum bellum mundanum exarsit; sensu latiore, omnes motus similes ita appellantur, in primis motus socialistarum nationalium duce Adolfo Hitler in Germania et motus Francisci Franco in Hispania: latissimo autem vulgatissimoque sensu, fascismus est actio imperiosa vel mera ad eandem inclinatio.
Fanum Sanctae Crucis de Mononio (alia nomina: Fanum Sanctae Crucis de Murcone) (Italiane: Santa Croce del Sannio) est oppidum Italiae et municipium, circiter 990 incolarum, in Regione Campania, in Provincia Beneventana et in Samnio historica ac geographica terra situm.
Fanum Sancti Ioannis de Manzano (alia nomina: Fanum Sancti Ioannis ad Natisonem, Plebs Sancti Joannis) (Italiane: San Giovanni al Natisone; Foroiuliensice: San Zuan dal Nadison / San Zuan) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Foro Iulii-Venetia Iulia et in Provincia Utinensi situm.
Fanum Sancti Stephani Coschinae (alia nomina: Fanum Sancti Stephani de Melia, Fanum Sancti Stephani de Bisbona) (Italiane: Santo Stefano Quisquina) est oppidum Italiae et municipium, circiter 4 910 incolarum, in Regione Sicilia ac in Consortio Libero Municipali Agrigentino situm.
Fanum Sancti Iuliani (alia nomina: Fanum Sancti Iuliani Genevensium, Fanum Sancti Iuliani Genavensis) (Francogallice: Saint-Julien-en-Genevois) est urbicula Francica 11 954 habitantium (anno 2011) praefecturae Sabaudiae Superioris in regione orientali Rhodano et Alpibus.
Fanum Sancti Caesarii (alia nomina: Castrum Caesaris; deinde Fanum Sancti Caesarii Lupiensi) (Italiane: San Cesario di Lecce) est oppida Italiae et municipia, circiter 8 400 incolarum, in Apulia regione administrativa, in Provincia Lupiensi et in Sallento historica ac geographica terra situm.
Fanum Sanctae Annae Arresi (alia nomina: Fanum Sanctae Annae Arnensis) (Italiane: Sant'Anna Arresi; Sardice: Sant'Anna Arresi) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Sardinia, in Provincia Carboniensi-Ecclesiensi ac in Agro Sulcitano-Ecclesiensi historica ac geographica terra, situm.
Wright, Stanford: Stanford University Press, ISBN 0804707200
Gernet, Jacques (1996), A History of Chinese Civilization (2nd ed.), New York: Cambridge University Press, doi:10.2277/0521497817, ISBN 9780521497817
Graff, David Andrew (2002), Medieval Chinese Warfare, 300-900, New York, London: Routledge, ISBN 0415239540
Graff, David Andrew (2000), "Dou Jiande's dilemma: Logistics, strategy, and state", in van de Ven, Hans, Warfare in Chinese History, Leiden: Koninklijke Brill, pp.
Fanum Sancti Leonardi (alia nomina: Plebs Sancti Leonardi) (Italiane: San Leonardo; Slovenice: Svet Lienart / Podutana; Foroiuliensice: San Lenart) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Foro Iulii-Venetia Iulia et in Provincia Utinensi situm.
Fanum Sancti Viti in Leguzano (alia nomina: Fanum Sancti Viti Luizani, Fanum Sancti Viti de Luizano) (Italiane: San Vito di Leguzzano) est oppidum Italiae et municipium, circiter 3 600 incolarum, in Regione Venetia et in Provincia Vicetina situm.
Fanum Sancti Ioannis Suergii (alia nomina: Fanum Sancti Ioannis Villae Suergii) (Italiane: San Giovanni Suergiu; Sardice: Santu Juanni Sruexu) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Sardinia, in Provincia Carboniensi-Ecclesiensi ac in Agro Sulcitano-Ecclesiensi historica ac geographica terra, situm.
Fanum Sancti Laurentii Orsinum (alia nomina: Fanum Sancti Laurentii Ursinum) (Italiane: San Lorenzo Dorsino) est municipium Italiae, circiter 1 600 incolarum, in Regione Tridentino-Athesia Superiori/Tirole Meridionali et in Provincia Libera Tridentina (Tridentinum) situm.
Fanum Sancti Michaelis (alia nomina: Villa Sancti Michaelis, Fanum Sancti Michaelis ad Taliamentum, Fanum Sancti Michaelis ad Tiliaventum) (Italiane: San Michele al Tagliamento) est oppidum Italiae et municipium, circiter 12 000 incolarum, in Regione Venetia et in Urbe metropolitana Veneta situm.
Fanum Sancti Iohannis a Podio Bono (-i, n.) (alia nomina: Fanum Sancti Iohannis a Podio Bacco, Fanum Sancti Iohannis Lupini) (Italiane: San Giovanni Lipioni) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Aprutio et in Provincia Teatina situm.
Fanum Sancti Genesii (alia nomina: Mons Sancti Genesii et Fanum Sancti Zenesii) (Italiane: San Genesio Atesino; Theodisce: Jenesien) est oppidum Italiae ac municipium, circiter 3 000 incolarum, in Regione Tridentino-Alta Athesia/Tirole Meridionali et in Provincia Libera Bauzanensi (Alta Athesia/Tirolis Meridionalis) situm.
Fanum Sancti Martini ad Bellam Villam (Francogallice: Saint-Martin-de-Belleville) fuit commune 2 653 incolarum (anno 2008) praefecturae Sabaudiae in Franciae orientalis regione Rhodano et Alpibus usque ad diem 1 Ianuarii 2016; hodie est vicus caput loci communis Bellarum Villarum.
Familia Tam (Mandarinice: 唐朝; Pinyin: Táng Cháo; IPA: [tʰɑ̌ŋ tʂʰɑ̌ʊ̯]; in Lingua Media Serica: dhɑng) (18 Iunii 618–4 Iunii 907) fuit familia Sinarum imperiatoria, quae familiae Sui successit et aetati familiarum quinque et regnorum decem antecessit.
Fanum Sancti Martini ad Rivum:
Fanum Sancti Martini ad Varum:
Fanum Sancti Martini Astensium (alia nomina: Castrum Sancti Martini):
Fanum Sancti Martini Bonialbergi:
Fanum Sancti Martini Canapicensium:
Fanum Sancti Martini Gebennensium: oppidum et municipium Franciae.
Fanum Sanctae Euphemiae Inferioris (alia nomina: Fanum Sanctae Offengiae Inferioris) (Francogallice: Saint-Offenge-Dessous) fuit commune 692 incolarum (anno 2016) praefecturae Sabaudiae in Franciae orientalis regione Rhodano et Alpibus usque ad diem 1 Ianuarii 2016; hodie est vicus caput loci novi communis Fani Sanctae Euphemiae.
Fanum Sanctae Mariae de Novis (alia nomina: Casalis Sanctae Mariae de Novis, Novolum) (Italiane: Novoli) est oppidum Italiae et municipium, circiter 8 150 incolarum, in Apulia regione administrativa, in Provincia Lupiensi et in Sallento historica ac geographica terra situm.
Fanum Sancti Maximi iuxta Athesim vel Sanctus Maximus iuxta Athesim (Italiane: San Massimo all'Adige) (scilicet Latine Fanum Sancti Maximi iuxta Athesim) pagus proximus Veronae, ab quindecim milia trecentis quinquagintatribus incolis habitatus et in parvo collis, qui urbi Veronae imminet, situs, est.
Fanum Sancti Salvatoris (alia nomina: Sancti Salvatoris Castrum, Salvatoris Oppidum, Villa Ad Vites, Villa Fortis, Villa Sancti Salvatoris) (Italiane: San Salvatore Monferrato) est Urbs Italiae et municipium, circiter 4 500 incolarum, in Regione Pedemontio et in Provincia Alexandrina situm.
Fanum Sancti Sulpicii (alia nomina: Fanum Sancti Sulpitii) (Francogallice: Saint-Sulpice) est commune Francicum 144 incolarum (anno 2012) praefecturae Oltis in regione australi Meridiano et Pyrenaeo (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Fanum Sancti Severini vel Fanum Sancti Severini in Piceno (olim Septempeda; alia nomina: Septempeda Nova) (Italiane: San Severino Marche) est Urbs Italiae et municipium, circiter 12 850 incolarum, in Regione Marchia Anconitana et in Provincia Maceratensi situm.
Fanum Sancti Iuliani (alia nomina: Oppidum Iuliani, Castrum Iuliani, Fanum Sancti Iuliani Saepinatis, Fanum Sancti Iuliani Samniticum) (Italiane: San Giuliano del Sannio) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 100 incolarum, in Regione Molisina ac in Provincia Campobassensi situm.
Fanum Sanctae Luciae ad Melam (alia nomina: Fanum Sanctae Luciae Melae; olim: Fanum Sanctae Luciae de Plano Milatii) (Italiane: Santa Lucia del Mela) est oppidum Italiae et municipium, circiter 4 755 incolarum, in Regione Sicilia et in Urbe metropolitana Messanensi situm.
Familia cisterciensis appellatur unio spiritualis et verax congregationum cisterciensium, quorum enumerantur:

Ordo Cisterciensis (olim Sacer Ordo Cisterciensis, breviter cognominatus OCist)
Ordo Cisterciensis strictioris observantiae (olim Ordo cisterciensium reformatorum, breviter cognominatus OCSO)
Ordo Monialium Cisterciensium Bernardinarum de Esquermes
Congregatio Monialium Cisterciensium S.
Fanum Sancti Martini (Aprutium) (alia nomina: Fanum Sancti Martini in Viam Marrucinam):
Fanum Sancti Martini (Forum Iulii-Venetia Iulia):
Fanum Sancti Martini (Langobardia)
Fanum Sancti Martini ad Acirem:
Fanum Sancti Martini ad Bellam Villam: vicus Franciae.
Fanum Sancti Georgii de Mantua (alia nomina: Fanum Sancti Georgii Mantuanorum):
Fanum Sancti Georgii de Molaria:
Fanum Sancti Georgii de Montanea:
Fanum Sancti Georgii de Plano seu Castrum Sancti Georgii (olim: Massa Tauriana seu Silva Tauriana)
Fanum Sancti Georgii Fulciniacorum: oppidum et municipium Franciae.
Fanum Sancti Columbani (alia nomina: Castrum Sancti Columbani, Fanum Sancti Columbani ad Lambrum) (Italiane: San Colombano al Lambro) est oppidum Italiae et municipium, circiter 7 470 incolarum, in Regione Langobardia et in Urbe metropolitana Mediolanensi situm.
Fanum Sancti Antiochi, olim Sulcis (-is, m.) (Italiane: Sant'Antioco; Sardice: Santu Antiogu; Trabacanice: San Antiòcco) est oppidum Italiae et municipium, circiter 11 420 incolarum, in Regione Sardinia, in Provincia Carboniensi-Ecclesiensi, in Aenosia insula ac in Agro Sulcitano historica ac geographica terra, situm.
Fragmenta Fastorum Capitolinorum, tempore Augusti marmori incisorum, in Foro Romano, ubi Arcum Augusti vel Regiam regis Numae ornavisse creduntur, iam sedecimo saeculo (1546/47) reperta et anno 1550 a Carolo Sigonioedita, anno 1556 commentario eiusdem instructa  sunt.
Fanum Sancti Cassiani potest:

Fanum Sancti Cassiani (Apulia) (alia nomina: Casalis Sancti Cassiani):
Fanum Sancti Cassiani (Tuscia):
Fanum Sancti Cassiani Balneorum seu Balnea Clusina (alia nomina: ad Balnea Clusina, Clusina (Tuscia)):
et cetera.
Fanum Sancti Viti de Phagangna  (alia nomina:  Villa Sancti Viti de Phagangna, Villa Sancti Viti de Fagania) (Italiane: San Vito di Fagagna; Foroiuliensice: San Vît di Feagne) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Foro Iulii-Venetia Iulia et in Provincia Utinensi situm.
Fanum Sancti Georgii in Bosco:
Fanum Sancti Georgii Lirenatis:
Fanum Sancti Georgii Nucarii (alia nomina: Fanum Sancti Georgii de Nucario, Fanum Sancti Georgii Nucarensis):
Fanum Sancti Georgii Placentinorum:
Fanum Sancti Georgii Scaramporum
Fanum Sancti Georgii Segusiorum seu Fanum Sancti Georgii Secusiorum
Fanum Sanctae Margaritae seu Fanum Sanctae Margaritae Criniensis (alia nomina: Fanum Sanctae Margaritae Hypsensis) (Italiane: Santa Margherita di Belice) est oppidum Italiae et municipium, circiter 6 410 incolarum, in Regione Sicilia ac in Consortio Libero Municipali Agrigentino situm.
Fanum Sancti Cassiani (alia nomina: Fanum Sancti Cassiani in Valle Pesae; olim: Decimus ab Urbe Lapis, Ad Decimum Lapidem ab Florentia) (Italiane: San Casciano in Val di Pesa) est oppidum Italiae ac municipium, circiter 17 220 incolarum, in Regione Tuscia et in Urbe metropolitana Florentina situm.
Fanum Sanctae Margaritae Bobiensium (alia nomina: Fanum Sanctae Margaritae ad Stafulam) (Italiane: Santa Margherita di Staffora) est oppidum Italiae et municipium, circiter 500 incolarum, in Regione Langobardia, in Provincia Papiensi ac in Agro Ultrapadano Papiensi situm.
Jaksicz - 2.003
Bertelovci - 159
Cerovac - 257
Eminovci - 714
Granje - 108
Radnovac - 220
Raisavac - 378
Svetinia - 68
Tekicz - 253
Trestanovci- 277
Plebem maxime Croati faciunt et populationis structura per 19.
In hac pellicula hi histriones agunt:

Paulus Villaggio: Hugo Fantozzi
Liù Bosisio: Pina Fantozzi
Plinio Fernando: Mariangela Fantozzi
Anna Mazzamauro: Signorina Silvani
Gigi Reder: Ragionier Renzo Filini
Giuseppe Anatrelli: Geometra Calboni
Pietro Zardini: Ragionier Fonelli
Umberto D'Orsi: Onorevole Cavaliere Conte Diego Catellani
Paolus Paoloni: Mega Direttore Galattico
Elena Tricoli: Teresa Catellani
(1987), The Tibetan Empire in Central Asia, Princeton: Princeton University Press, ISBN 0691024693
Benn, Charles (2002), China's Golden Age: Everyday Life in the Tang Dynasty, Oxford University Press, ISBN 0195176650
Bernhardt, Kathryn (July 1995), "The Inheritance Right of Daughters: the Song Anomaly?", Modern China: 269–309
Bowman, John S.
Fanum Sanctae Luciae potest:

Fanum Sanctae Luciae ad Melam (alia nomina: Fanum Sanctae Luciae Melae; olim: Fanum Sanctae Luciae de Plano Milatii):
Fanum Sanctae Luciae de Serino:
Fanum Sanctae Luciae Plavis (alia nomina: Fanum Sanctae Luciae sub Silva):
Fanum Sancti Christophori (Francogallice: Saint-Christophe-sur-Roc) est commune Francicum 565 incolarum (anno 2012) praefecturae Utrarumque Separarum in provincia occidentali Pictaviensi et Carantonis (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Fanum Sancti Sebastiani potest esse:

Fanum Sancti Sebastiani (Campania):
Fanum Sancti Sebastiani (Hispania):
Fanum Sancti Sebastiani (Provincia Alexandrina Statiellorum):
Fanum Sancti Sebastiani (Provincia Taurinensis):
Fanum Sancti Sebastiani (Provincia Neapolitana):
Fanum Sanctae Anatoliae potest

Fanum Sanctae Anatoliae (Marchia Anconitana) (alia nomina: Castrum Sanctae Anatoliae (Marchia Anconitana); olim fortasse: Aesa):
Fanum Sanctae Anatoliae (Umbria) (alia nomina: Castrum Sanctae Anatoliae (Umbria), Castrum Narci):
Fanum Sancti Iuliani (Rhodanus et Alpes) (alia nomina: Fanum Sancti Iuliani Genevensium, Fanum Sancti Iuliani Genavensis): urbs et municipium Franciae,
Fanum Sancti Iuliani (Urbs metropolitana Mediolanensis) (alia nomina: Fanum Sancti Iuliani Mediolanensium): urbs et municipium Italiae.
Fanum Sancti Nazarii potest:

Fanum Sancti Nazarii (Campania)
Fanum Sancti Nazarii (Langobardia) seu Vallis Cavarniae
Fanum Sancti Nazarii (Venetia)
Fanum Sancti Nazarii Burgundiorum
Sanctus Nazarius in Sinnuario, urbs et portus Franciae
Fanum Sancti Nazarii Sessitensis
Fanum Sancti Martini haec dissimilia significat:

Fanum Sancti Martini (Aprutium) (alia nomina: Fanum Sancti Martini in Viam Marrucinam):
Fanum Sancti Martini (Forum Iulii-Venetia Iulia):
Fanum Sancti Martini (Langobardia)
Fanum Sancti Martini ad Acirem:
Fanum Sancti Martini ad Bellam Villam: vicus Franciae.
Fanum Sancti Iuliani potest:

Fanum Sancti Iuliani (Rhodanus et Alpes) (alia nomina: Fanum Sancti Iuliani Genevensium, Fanum Sancti Iuliani Genavensis): urbs et municipium Franciae,
Fanum Sancti Iuliani (Urbs metropolitana Mediolanensis) (alia nomina: Fanum Sancti Iuliani Mediolanensium): urbs et municipium Italiae.
Fanum Sanctae Christinae (Bruttium) seu Fanum Sanctae Christinae in Aspromonte:
Fanum Sanctae Christinae (Sicilia) seu Fanum Sanctae Christinae-Gela:
Fanum Sanctae Christinae (Tridentinum-Alta Athesia/Tirolis Meridionalis) seu Fanum Sanctae Christinae Vallis Gardeinae:
Fanum Sanctae Critinae et Bisso:
et cetera.
Fanum Sanctae Helenae potest:

Fanum Sanctae Helenae (Venetia) (alia nomina: Villa Sanctae Helenae):
Fanum Sanctae Helenae ad Quartum seu Quartus ab Urbe Lapis (Caralis):
Fanum Sanctae Helenae Samniticum seu Camelum (alia nomina: Castrum Cameli):
Fanum Sanctae Christinae potest esse:

Fanum Sanctae Christinae (Bruttium) seu Fanum Sanctae Christinae in Aspromonte:
Fanum Sanctae Christinae (Sicilia) seu Fanum Sanctae Christinae-Gela:
Fanum Sanctae Christinae (Tridentinum-Alta Athesia/Tirolis Meridionalis) seu Fanum Sanctae Christinae Vallis Gardeinae:
Fanum Sanctae Critinae et Bisso:
et cetera.
Neogothici generis sunt altare privilegiatum (cum opera caelata Iosephi Bachlechner de Ultima cena et discipulorum missione; Sancti Rupertus et Virgilius in marginibus stant) necnon altare secundarium Deiparae cum sculptura saeculi qunti decimi ecclesiae pereginatoriae Mariae in Silva anno 1770 flammis raptae; circa Mariam sunt statuae sponsi Ioseph et Antonii Padovensis necnon opera caelata Iosephi Bachlechner de sponsione cum Ioseph et fuga in Aegyptum).
Fanum Sancti Victoris potest:

Fanum Sancti Victoris (Helvetia):  municipium Helvetiae in Pago Grisoniae,
Fanum Sancti Victoris (Langobardia) (alia nomina: Fanum Sancti Victoris ad Olonam):  municipium Italiae in Langobardia regione,
Fanum Sancti Victoris (Latium), olim Castrum Sancti Victoris:  municipium Italiae in Latio regione,
Fanum Sancti Petri Sclavorum seu Fanum Sancti Petri Sclaborum (alia nomina: Broxas, deinde: Fanum Sancti Petri ad Natisonem) (Italiane: San Pietro al Natisone; Slovenice: Špeter Slovenov / Špiètar; Foroiuliensice: San Pieri dai Sclavons) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Foro Iulii-Venetia Iulia et in Provincia Utinensi situm.
Recensio critica Altera recensio critica
Francesca Prescendi, "Des étiologies pluridimensionnelles : observations sur les Fastes d'Ovide", Revue de l'histoire des religions, 2002: 141-159
John Scheid, "Myth, cult and reality in Ovid's "Fasti"", Proceedings of the Cambridge Philological Society, 1992: 118-131
== Bibliographia ==
Allan, Sarah (1991), The Shape of the Turtle: Myth, Art, and Cosmos in Early China, State University of New York Press, ISBN 978-0-7914-0459-1 
Allan, Sarah (2007), "Erlitou and the Formation of Chinese Civilization: Toward a New Paradigm", The Journal of Asian Studies 66 (2):  461–96 
Clark, Anthony E.
Fanum Sancti Salvatoris potest esse:

Fanum Sancti Salvatoris (Alpes Maritimae):
Fanum Sancti Salvatoris (Campania)  (alia nomina: Casalis Sancti Salvatoris, deinde Fanum Sancti Salvatoris Thelesinorum):
Fanum Sancti Salvatoris (Lemovicensis)
Fanum Sancti Salvatoris (Pedemontium) (alia nomina: Villa ad Vites, Villa Forte, Castrum Sancti Salvatoris):
Fanum Sancti Salvatoris de Fitalia:
Fanum Sancti Germani potest esse:

Fanum Sancti Germani (Latium) seu Cassinum:
Fanum Sancti Germani (Venetia) (alia nomina: Fanum Sancti Germani Beruense, Fanum Sancti Germani Bericum):
Fanum Sancti Germani ad Betulletum: oppidum et municipium Franciae.
Lanterna lucis aeternae neogothica: symbolis abundat - Sancta Trinitas (=globus), bestiae variae (columba, pavo, pelicanus), urbs sancta Ierusalem cum gemmis et portis duodecim
Fons baptismalis gothicus marmoreus novangularis: operculum saeculi XIX demonstrat Ioannem qui Iesum baptizaturus est.
Fanum Sancti Iacobi potest:

Fanum Sancti Iacobi Liciniatis:
Fanum Sanctorum Iacobi et Philippi (olim: Fanum Sancti Iacobi (Langobardia)):
Cascinae de Rovasenda (seu Fanum Sancti Iacobi Vercellensium):
Villa Rosa (redirectio Fanum Sancti Iacobi de Bombinetto):
Mons Sancti Iacobi (alia nomina: Fanum Sancti Iacobi (Campania)):
Zibidum Fanum Sancti Iacobi, vide: Zibidi Castrum:
(1959), Buddhism in Chinese History, Stanford: Stanford University Press
Xi, Zezong (1981), "Chinese Studies in the History of Astronomy, 1949-1979", Isis 72 (3): 456–470, doi:10.1086/352793
Xu, Daoxun (1993), The Biography of Tang Xuanzong, et al., Beijing: People's Press, ISBN 7010012105
Xue, Zongzheng (薛宗正) (1992), Turkic peoples (突厥史), Beijing: 中国社会科学出版社, ISBN 7500404328
Yu, Pauline.
Fanum Sancti Iosephi potest esse:

Fanum Sancti Iosephi (California):
Fanum Sancti Iosephi (Campania):
Fanum Sancti Iosephi (Costarica) seu Urbs Sancti Iosephi in Costarica:
Fanum Sancti Iosephi de Mortillis:
Fanum Sancti Vincentii potest:

Fanum Sancti Vincentii (Aprutium):
Fanum Sancti Vincentii (Bruttium):
Fanum Sancti Vincentii (Croatia) (olim: Abbatia Sancti Vincentii):
Fanum Sancti Vincentii (Tuscia) seu Turris Sancti Vincentii:
Fanum Sancti Vincentii (Vallis Augustana) seu Cillianum:

et cetera.
Iulius Caesar Octavianus Augustus arcum Fanensem aedificavit, quem in hunc modum inscripsit: IMP(ERATOR) CAESAR DIVI F(ILIVS) AVGVSTVS PONTIFEX MAXIMVS CO(N)S(VL) XIII TRIBVNICIA POTESTATE XXXII IMP(ERATOR) XXVI PATER PATRIAE MERVM DEDIT.
Nota: Cum nonnullo tempore Sinae omnes erant plura in regna divisae, ut exemplo triorum regnorum ac australis et borealis imperii aetatem, datae hic non sunt eae quascumque imperatores posteriores edicto damnationis memoriae, ut verbo dictum, adplicuerint sicuti regnatrices domus Guei ac U post Han perditam, sed modo Heu Han (quae praeclarius Shǔ Hàn appellatur), et itidem aliis.
Forma
Pugus, sits parum Veronae tumulum imminentem dividitur in novem "regionibus" ( vel zone), suos cuique parti color:
High Case (Pink album)
Case Basse (album) Matrix
Madonnas (album blue)
Brigades
Plates (album blue)
CO.LO.RA
LEGIO Aosta, cibum Fusaro (albo et rubicundo)
SALVI
Cason
All areas suas habent die festo quod contingit ex diversis diebus circa propinquitatis.
(2008), Ethnic Identity in Tang China, Philadelphia: University of Pennsylvania Press, ISBN 9780812240528 
Cotterell, Arthur (2007), The Imperial Capitals of China: An Inside View of the Celestial Empire, London: Pimlico, ISBN 9781845950095 
Chen, Guocan, "Hebei Sanzhen (Three Jiedushi of Hebei)", Encyclopedia of China (1st ed.) 
Chen, Zhen, "Jiedushi", Encyclopedia of China (1st ed.) 
de la Vaissière, E.
Fanum Sancti Pancratii in Ultum (alia nomina: Ecclesia Sancti Pancratii in Ultum) (Italiane: San Pancrazio; Theodisce: Sankt Pankraz) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Tridentino-Alta Athesia/Tirole Meridionali et in Provincia Libera Bauzanensi (Alta Athesia/Tirolis Meridionalis) situm.
-onis) (Italiane: Carpinone),
Castrum Petrosum (Italiane: Castelpetroso),
Castrum Piczuti (Italiane: Castelpizzuto),
Maccla Godani (Machia) (seu Machia Godina ac Machia de Godino) (Italiane: Macchiagodena),
Roccha Maginulfi (seu Roccha Maginulfa, Roccha Maginulfus) (Italiane: Roccamandolfi).
Fanum Sancti Marci potest esse:

Fanum Sancti Marci (Bruttium):
Fanum Sancti Marci ad Catulam:
Fanum Sancti Marci de Gavotis:
Fanum Sancti Marci de Haluntio (alia nomina: Fanum Sancti Marci Haluntii):
Fanum Sancti Marci de Vinnicha:
Fanum Sancti Marci Evangelistae:
Fanum Sancti Marci in Lamis:
Celinum Fanum Sancti Marci seu Caelinum:
== Historia ==
Fanum Sancti Pauli Bugellensium fuit municipium Italiae, circiter 150 incolarum, in Regione Pedemontio et in Provincia Bugellensi situm; die 1 Ianuarii 2016 Municipium Campiliae Bugellensium coniunxit se cum Municipiis Quitengi, Fani Sancti Pauli Bugellensiumque ut constituiret municipium novum.
Family Computer Disk System (Iaponice: ファミリーコンピュータ ディスクシステム, Famirī Konpyūta Disuku Shisutemu), aliquando abbreviatum Famicom Disk System (ファミコンディスクシステム, Famikon Disuku Shisutemu) vel simpliciter Disk System (ディスクシステム, Disuku Shisutemu), et abbreviatum FDS vel FCD, est peripherale ad cartibulum visificum lusorium Family Computer, a Nintendo productum.
Fanum Sancti Gervasii potest:

Fanum Sancti Gervasii (Capriatum-Fanum Sancti Gervasii) (alia nomina: Fanum Sancti Gervasii de Addua):
Fanum Sancti Gervasii (Provincia Brixiana) (alia nomina: Fanum Sancti Gervasii Brixianorum):
Fanum Sancti Gervasii (Francia) seu Fanum Sancti Gervasii ad Balnea (alia nomina: Sancti Gervasii Burgus, Cura Sancti Gervasii): oppidum et municipium Franciae.
== Tempora hodierna ==
Decimo octavo saeculo exeunte tempore Magnarum rerum novarum Francia, quia rempublicam Romanam admirabatur atque imitari volebat, fesces (nonnumquam pileo Phrygio rubro coronatos) tamquam insigne reipublicae liberae atque legibus ordinatae sibi assumpsit : nonne Bonaparte titulum primi consulis quoque per certum tempus usurpavit ?
Fanum Sancti Leonardi potest:

Fanum Sancti Leonardi (Forum Iulii-Venetia Iulia) (olim: Plebs Sancti Leonardi (Forum Iulii-Venetia Iulia)):
Fanum Sancti Leonardi (Provincia Bauzanensis) (alia nomina: Fanum Sancti Leonardi in Valle Passiriae)
et cetera ...
Fanum Sanctae Dominicae potest esse:

Fanum Sanctae Dominicae (Bruttium):
Fanum Sanctae Dominicae (Croatia):
Castellerium-Fanum Sanctae Dominicae seu Castellarium-Fanum Sanctae Dominicae
Fanum Sanctae Victoriae (Sicilia) (alia nomina: Fanum Sanctae Dominicae ac Victoriae):
et cetera.
Fanum Sancti Eusanii potest:

Fanum Sancti Eusanii (Provincia Aquilana) (alia nomina: Quinque Villae,Fanum Sancti Eusanii Furconensis):
Fanum Sancti Eusanii (Provincia Teatina)  (alia nomina: Monteclus, Fanum Sancti Eusanii Sangri):
== Municipia finitima ==
Anticum ad Sanctum Andream (seu Anthesium) (hodie vulgo Antey Saint André),
Cambavia (deinde Cambevis) (hodie vulgo Chambave),
Castelium Augustensium Praetorianorum (hodie vulgo Châtillon),
Pontiacum (seu Ponticulus) (hodie vulgo Pontey),
Turnio (gen.
Fanum Sancti Pancratii potest:

Fanum Sancti Pancratii (Apulia) (alia nomina: Casalis Sancti Pancratii seu Oppidum Sallentinum Sancti Pancratii):
Fanum Sancti Pancratii in Ultum (olim: Ecclesia Sancti Pancratii in Ultum):
et cetera.
Fanum Sanctae Victoriae potest:

Fanum Sanctae Victoriae (Sicilia) (alia nomina: Fanum Sanctae Dominicae ac Victoriae):
Fanum Sanctae Victoriae Albensium Pompeianorum:
Fanum Sanctae Victoriae in Matenano (alia nomina: Fanum Sanctae Victoriae (Marchia Anconitana)):
et cetera.
Ordo Cisterciensis (olim Sacer Ordo Cisterciensis, breviter cognominatus OCist)
Ordo Cisterciensis strictioris observantiae (olim Ordo cisterciensium reformatorum, breviter cognominatus OCSO)
Ordo Monialium Cisterciensium Bernardinarum de Esquermes
Congregatio Monialium Cisterciensium S.
Fanum Sancti Severini vel Fanum Sancti Severi potest esse:

Fanum Sancti Severini (Lucania) (alia nomina: Casalis Sancti Severini, Fanum Sancti Severini Lucanorum):
Fanum Sancti Severini (Marchia Anconitana) vel Fanum Sancti Severini in Piceno (olim Septempeda; alia nomina: Septempeda Nova):
Fanum Sancti Severi seu Severopolis (alia nomina: Castellum Sancti Severini, Castrum Sancti Severi, Fanum Sancti Severini (Apulia)):
et cetera.
Fanum Sancti Gervasii (Capriatum-Fanum Sancti Gervasii) (alia nomina: Fanum Sancti Gervasii de Addua):
Fanum Sancti Gervasii (Provincia Brixiana) (alia nomina: Fanum Sancti Gervasii Brixianorum):
Fanum Sancti Gervasii (Francia) seu Fanum Sancti Gervasii ad Balnea (alia nomina: Sancti Gervasii Burgus, Cura Sancti Gervasii): oppidum et municipium Franciae.
== Nomina ==
Nomina oppidi sunt: Fanum Sancti Petri Sclaborum, Ecclesia Ecclesia San Petri de Algida, Plebs Sancti Petri, Fanum Sancti Petri inter Sclavonibus, Fanum Sancti Petri de Sclavonibus, Fanum Sancti Petri in Sclabonis, Fanum Sancti Petri Sclavorum, Fanum S.
Fanum Sancti Nicolai (Provincia Bellunensis) (alia nomina: Fanum Sancti Nicolai de Comelico) :
Fanum Sancti Nicolai ad Stratam:
Fanum Sancti Nicolai Arcellae:
Fanum Sancti Nicolai Augustensium:
Fanum Sancti Nicolai Baroniae:
Fanum Sancti Nicolai de Alto:
Fanum Sancti Nicolai de Arcidano seu  Arcidanum, Architanum:
Fanum Sancti Nicolai Gerreis seu Pauli Gerreis:
Fanum Sancti Nicolai Manfredi:
Fanum Sancti Nicolai Vallis Longae:
Ars autem narrationis scriptorum Australiae ex 1788 ingeniun novae continentis in litteras introduxit, rationes explorans sicut aboriginalitas, mateship, ratio aequabilitatis, democratia, identitas nationalis, migratio, unica topographia Australiana, multiplices culturae urbanae res quotidianae, ac "pulchritudo et terror" vitae in fero rure Australiano.
Post victoriam domus Selgiukidensis ad Proelium Manzikert saeculo undecimo exeunte, Turci Oghuzienses in Anatolia considere coeperunt, et praeter orales priorum temporum traditiones, orta est scripta litterarum traditio quae plerumque—thematibus, generibus, modis scribendi—ex litteris Arabicis Persicisque orta est.
Inter voces notabilissimas erant Ioannes Ramón Jiménez poeta; Ramón Menéndez Pidal, Gregorius Marañon, Emmanuel Azaña, Eugenius d'Ors, et Ortega y Gasset, academici et commentatores; et Gabriel Miró, Ramón Pérez de Ayala, et Ramón Gómez de la Serna scriptores mythistoriarum.
Saeculo septo decimo, nonnulli cogitatores fortes et liberi, sicut Bernardinus Telesio, Lucilius Vanini, Iordanus Brunus, et Thomas Campanella, philosophiam in partes novas ducebant, et viam victoriarum physicarum Gallilaei Galilaei faciebant, astronomi qui inventis scientificis scripturisque coniecturalibus innotuit.
Linguistica anthropologica has distinctiones exquirit, easque cum generibus societatum veraque accommodatione corporea ad sensus coniungit, multo sicut distinctiones in linguis de coloribus arcus factas investigat: habens diversitatem terminorum augeri solere pro indicia distinctionum quas corpora in hoc biotopo facere debent, ad scientiam situatam et fortasse ethicam situatam ducens, cuius ultima indicia sunt distincta terminorum copia ad denotandum nos adhibitorum.
Qui fructus semel lechia, semel lici Latinitate communi appellatus est:

Ay assi mesmo una suerte de ciruelas, que llaman lechias, que de mas de ser sabrosissimas, nunca dan hastio, nì hazen daño, aunque coman de ellas gran cantidad ("Pruna item (lechias Chinenses vocant) non esu tantum iucundissima, sed et, quantumlibet comedas, neque noxam neque nauseam parientia").
Proximos annos nonnullos, novi scriptores iuvenes, inter quos Ioannes Iosephus Millás, Rosa Montero, Xavier Marías, Ludovicus Mathaeus Díez, Iosephus Maria Merino, Felix de Azúa, Cristina Fernández Cubas, Henricus Vila-Matas, Carme Riera, et deinde Antonius Muñoz Molina et Almudena Grandes, locum in cultura Hispanica sibi constituere incipiebant.
Exempli gratia, Romanus, unus ex amatissimis poetis Persicis, Bactrae (in urbe quae nunc in Afgania hodierna est) vel Vakhsh (in urbe nunc in Tadzikistania) natus, Persice scribere solebat vitamque Iconii degebat, in urbe nunc in Turcia hodierna, tum caput Selgiukidarum in Anatolia.
Unum e discipulis Serlonis iuvenem mortuum visum esse ab eo in somnio, cucullo pergameno vestitum ubi omnia sophismata philosophiae scholasticae scripta sunt; iuvenem dixisse istum cucullum calidissimum oppressivumque; Serlonem temptavisse ut tangeat apparitionem discipuli sui, sed manum subito retractavisse adustum.
Quod imperium et regnum fuit patria Adalberti Stifter, Arthuri Schnitzler, Francisci Werfel, Stephani Zweig, Francisci Kafka, Thomae Bernhard, Iosephi Roth, et Robert Musil scriptorum mythistoriarum fabularumque brevium, ac Georgii Trakl, Rosae Ausländer, Francisci Grillparzer, Rainerii Mariae Rilke, et Pauli Celan poetarum.
Eius fontes intra Maiorem Iraniam orti sunt, hodiernam Iraniam, Iraquiam, Afganiam, Caucasum, et Turciam, cum regionibus Asiae Mediae (praecipue Tadzikistania) atque adeo Asia Meridiana, comprehendens ubi lingua Persica per historiam notam aut lingua indigena aut lingua publica fuit.
Inter opera notabilia aevo Illuminationis saeculi duodevicensimi fuerunt prosa Fratris Beniti Hieronymi Feijoo, Casparis Melchioris de Jovellanos, et Iosephi Cadalso; lyrici Ioannis Meléndez Valdés, Thomas de Iriarte, et Felicis Maria Samaniego; et theatrum, cum Leandro Fernández de Moratín, Ramón de la Cruz, et Vincentio García de la Huerta.
Illo carmine subiuncta est fabula, similis "rationibus" poematum Occitanice compositorum, Latine scripta, reperta in opere cuius titulus est Liber narrationum de diversis visionibus et miraculis in libro manuscripto (Troyes 946) ex abbatia Claraevallensi sumpto, inter annos 1173 et 1184 composita.
Praeterea, Ghaznavidae magnas terras in Asia Media Meridianaque vicerunt ac linguam Persicam pro lingua fororum aularumque asciverunt; qua pro causa inveniuntur litterae Persicae in Irania, Mesopotamia, Atropatene, maiore Caucaso, Turcia, Afgania, occidentalibus Pakistaniae regionibus, India, Tadzikistania, aliisque Mediae Asiae regionibus.
Secundum Societas Educativa, Scientifia, et Culturalis Consociationis Nationum litteratio sic definitur: "facultas ut in contextis variis materiae scriptae vel impressae agnoscantur, intellegantur, interpretentur, creentur, communicentur, computentur, et adhibantur." Die 8 Septembris cuique anno, Dies internationalis alphabetismi celebratur.
Recentiores litterae Bohemicae dividi possunt in quattuor aetates, quae sunt excitatio nationalis saeculo undevicensimo; avant-garde decenniorum inter bella mundana (1918–1939); aetas communismi et tum Veris Pragensis (1948–1990); atque aetas postcommunistica rei publicae Bohemicae (1992 ad praesens).
Praemium Nobelianum Litterarum auctoribus Italice scribentibus sexies (usque ad 2019) concessum est, cuius acceptores sunt Iosue Carducci (1906), Gratia Deledda (1926), Ludovicus Pirandello (1934), Salvator Quasimodo (1959), Eugenius Montale (1975), Darius Fo (1997).
Inter liquamina ex alia materia fermentata enumerare licet:

Liquamen e piris aevo Romano factum, castimoniale dictum
Soia e seminibus Glycine max in Sinis septentrionalibus, Corea, Iaponia fermentata
Doubanjiang vel liquamen fabarum capsicorumque in Suchuen confectum
Muri(en) in Levante medio aevo factum
Exempli gratia, ambo Birgitta de Suecia (saeculo 14) et Emanuel Swedenborg (saeculo 18) plurimum eorum operum Latine scripserunt, sed quia incolae Sueciae fuerunt, eorum opera usitate pars habentur litterarum Suecicarum apud Algulin (1989), Delblanc, Göransson, et Lönnroth  (1999), et alios auctores.
Lipsheim (Germanice ) est commune 2268 incolarum (anno 1999) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
Litterae Persicae (Persice ادبیات فارسی Adabiyâte fârsi, IPA ʔædæbiːˌjɒːte fɒːɾˈsiː) sunt compositiones orales textusque Persice conscripti, quod corpus scriptorum est una ex veterrimis mundi traditionibus litterarum, plus quam duo et medium millennia amplectens.
Vesesia (-nis, m.) (Francogallice Lignon du Forez) est fluvius Franciae qui Chalmasello pago Forense oritur, regionem Rhodano-Alpes adluit et post praefecturam Ligerim praeterlapsus esse ostium Poncins invenit quo fluvium Ligerim incidens eum auget eoque confluit usque ad Oceanum Atlanticum.
Badash, 1934
Tur-strato 4 - Ioannes Weinhengst, 1934
Verkoj de FeZ - Felix Zamenhof, 1935
Viktimoj - Iulius Baghy (eddidit: Hungara E-Instituto 1925), 1928 et 1930
Vivo de Arnaldo - Benitus Mussolini, 1934
Vojaĝo en Faremidon.
Littleton Waller Tazewell (natus in Williamsburg die 17 Decembris 1774; mortuus  in Norfolk  die 6 Maii 1860), causidicus et senatoris Henrici Tazewell filius, fuit ipse in Civitatum Foederatarum  senatu Virginiae legatus et rerum politicarum peritus Americanus factionis Whig.
Saeculo autem tredecimo, solum pauci auctores, inter quos erant Moyses Londindiensis, Berechiah de Nicole, Aaron Cantuariensis, et Elias Londiniensis, nobis noti sunt, una cum Iacobo ben Iudah Londiniensi, auctore operis de ritu Etz Chaim, et Meïr Nordovicensi, poeta liturgico.
Litorale Austriacum (Italice: Litorale Austriaco, Slovenice: Avstrijska Primorska, Croatice: Austrijsko Primorje) usque ad annum 1918 fuit communis appellatio territoriorum Comitatus Goriciae et Gradiscae, marchionis Histriae et urbis Tergestis ad Imperium Austro-Hungaricum pertinentium.
X littera usque ad Augusti tempus nondum apud Latinos erat, (et digne hoc tempore, quo Christi nomen innotuit, quod per eam, quae crucis signum figurat, scriptitatur,) sed pro ea C et S scribebant, unde et duplex vocatur, quia pro C et S ponitur, unde et ex eisdem litteris conpositum nomen habet.
Linsdorf est commune Francicum 322 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris  et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Lipolysis enzymorum lipolyticorum ope gradatim moleculas TAG secat:

Triacyloglycerolum (TAG) → Diacyloglycerolum (DAG)
Diacyloglycerolum (DAG) → Monoacyloglycerolum (MAG)
Monoacyloglycerolum (MAG) → Glycerolum
Ope hormontum et quorundam medicamentorum et aliarum substantiarum lipolysis et augeri et inhiberi queat.
Primus insulanus qui libros scripsit est Ioannes Pule, poeta et mythistoriarum scriptor, qui mythistorias The Shark that Ate the Sun (Ko E Mago Ne Kai E La, 1992), Burn My Head in Heaven (Tugi e ulu haaku he langi, 2000), et Restless People (Tagata Kapakiloi, 2004), cum nonnullis poematibus, insigniter protulit.
In numero 46 Posta Mundi, mense Martio 2025, Eduardus Ortega, etiam notus ut Canarius Interlinguista, edidit Sonetto del depression ("Sonetus de Tristitia"), in quo etiam apparuit Ad su prude dama ("Ad su prude dama") a Andrea Marvell, versum a Martino Lavallée, qui etiam convertit Le Albatros ("Le Albatros") a Carolo Baudelaire.
Linus potest esse:

Linus, vates mythologiae Graecae
Linus, genus carminum popularium Graecorum
Linus, secundus e serie Paparum
Linus, persona ex libris nubeculatis Caroli Monroe Schulz auctoris
Linus, diarium librorum nubeculatorum
Linus, satelles asteroidis 22 Kalliope
Regio Litoralis-Montana (alia nomina: Litorale-Montanum, Litus et Mons, Comitatus Litoralis-Montanus) (Croatice: Primorsko-goranska županija; Italiane: Regione litoraneo-montana) est Regio Croatiae borealis-occidentalis, in Liburnia, Dalmatia et Histria terris historicis sita, circiter 296 123 incolarum (ab anno 2011), cuius caput est Tarsatica (Vitopolis).
Liquor odoratus (oris, m), odor líquidus, odor, odoramentum, unguentum, sive odoramen est odorifera oleorum essentialium vel compositorum aromatium mixtura redolendis amoenis corpore humanis, cibo, spatio domestico, quae in aliquibus primis humanis culturis, et per scripturas antiquiorum fossosque archaeologicos nota est.
Cum species animalium, plantarum, aliorumque organismorum vivorum perdiversae sint nec definitio speciei unica enuntiari possit, nonnumquam, praesertim in botanica, iuxta propositionem Ioannis Pauli Lotsy, inter species distinguuntur linnaeones, “species magnae”, in commemorationem Caroli Linnaei nominatae, et iordanones, “species parvae”.
In pellicula agunt clari histriones :

Abigail Breslin: Olive Hoover
Gregorius Kinnear: Richard Hoover
Toni Collette: Sheryl Hoover
Paulus Dano: Dwayne
Stephanus Carell: Frank Ginsburg
Alanus Arkin: avus (Edwin Hoover)
Bryan Cranston: Stan Grossman
Dean Norris: centurio McCleary
Gordon Thomson: Larry Sugarman
Regis Philbin: Regis Philbin
Geoff Meed: Biker Dad
Eadem et digammon a Graecis vocatur, quando sibimet aliisque vocalibus iungitur: quae ideo digammon dicitur, quia duplex est instar F litterae, quac duplicem Gammam habet, ad cuius similitudinem coniunctas vocales digammon appellari grammatici voluerunt, ut "votum" "virgo." Inter semivocales autem quaedam liquidae dicuntur propterea, quia interdum in una syllaba postpositae aliis consonantibus deficiunt et a metro excluduntur.
Littenheim (Germanice ) est commune 220 incolarum (anno 1999) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
Litterae Persicae, una ex maximis litterarum traditionibuis a lectoribus recentioribus aestimatae, inter quos Goethius, qui hanc traditionem unum ex quattuor optimis litterarum mundi corporibus arbitrabatur, in exstantibus Persicis Mediis antiquisque operibus ortae sunt, quorum haec usque ab anno 522 a.C.n.
-  Hekler, Antono
Auli - Adamson, Henricus, 1934
Bakŝiŝ - Leonardus Nowell, Mansell Newell, 1938
Ĉeĥoslovaka Antologio - Ota Ginz, Stanislaus Kamarýt, 1935
Cezaro - Jeluŝiĉ, Mirko, convertit Ivo Rotkvić, 1934
Ĉu li?
Hae linguae, quarum numerus est viginti quattuor, sunt Danica, Batava, Anglica, Finnica, Francogallica, Theodisca, Graeca, Italiana, Lusitana, Hispanica, Sueca, quibus 1 Maii 2004 Polonica, Lettonica, Estonica, Lithuanica, Bohemica, Slovaca, Hungara, Slovena, Melittica additae sunt.
Linthal  est commune Francicum 646 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris  et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Litterae Helvetiae et Austriae post bellum: Ingeborg Bachmann, Thomas Bernhard, Fridericus Dürrenmatt, Max Frisch, Elfrieda Jelinek, Petrus Handke
Litterae postmodernae: Christianus Kracht, Ioannes Wollschläger, Christophorus Ransmayr, Marlena Streeruwitz, Rainald Goetz, Clemens J.
Liquamen piscium Iaponicum e pluribus speciebus conficitur inter quas sunt Arctoscopus japonicus, Sardinops melanostictus, Engraulis japonicus, Trachurus japonicus, Scomber japonicus et crustaceum Neomysis isaza, sed ikanago-shōyu ex Ammodyte personato, ishiru e Sardinope melanosticto aliisque speciebus, ishiri ex intestinis Todarodis pacifici.
Litterae Nordicae antiquae appellantur, quae lingua Nordica antiqua ante annum fere 1350 compositae sunt in Islandia, Hibernia, Britannia, Faerois Orcadibusque et Shetlandia, Dania, Scandinavia necnon Russia: quae regiones migrationibus Viccingorum populorumque Noordicorum tactae sunt.
Fontes antiquiores
1648 : Henry Hexham, Het groot woorden-boeck gestelt in 't Neder-duytsch ende in 't Engelsch (Roterodami: Arnout Leers) "Peper-sausse: Pepper-sauce"
1697 : William Dampier, A New Voyage Round the World (Londinii: James Knapton) p.
Franciscus BOPP, Śrī Mahābhārate Nalo Pārkhyānam : Nalus, Carmen Sanscritum e Mahàbhàrato : edidit, Latine vertit, et adnotationibus illustravit — : Londinii, Parisiis et Argentorati, apud Treuttel et Würtz, Bibliopolas, 1919
33-43 apud Google Books)
Kenneth Ruddle, Ishige Naomichi, "On the origins, diffusion and cultural context of fermented fish products in Southeast Asia" in James Farrer, ed., Globalization, Food and Social Identities in the Asia Pacific (Tokii: Sophia University Institute of Comparative Culture, 2010) alibi
"Fish paste (bagoong) and fish sauce (patis)" in Priscilla C.
Mythistoria: Gulielmus Genazino, Guntherus Grass, Herta Müller, Siegfried Lenz, Carlotta Link, Rainald Goetz, Anna Kaleri, Norbertus Scheuer, Dietmar Dath, Christianus Kracht, Catherina Schmidt, Burkhard Spinnen, Robertus Menasse, Martinus Walser, Andreas Mand, Zsuzsa Bánk, Marcus Degens, Jenny Erpenbeck, Nicolaus Modick.
In catalogo opera omnia Kolomani Kalocsay, originalia Esperantica Stellan Engholm, originala Esperantica prima et Ludovici Tárkony (tunc etiam sub nomine Totsche) et Ioannis Weinhengst et Eugenii Aisberg, et Henrici Adamson insunt, insuper prima artium historia Esperantice pacta necnon lexicon magnum Enciklopedio de Esperanto.
Anno 2004, Elfrieda Jelinek (nata 1946) Praemium Nobelianum Litterarum accepit ob eius "musicum vocum contravocumque flumen in mythistoriis ludisque scaenicis quae absurditatem tritorum societatis vocabulorum ac potestatem subigentem inusitato fervore linguistico exhibent." Vindobonae et Monaci commorari solet.
Praelati epistulae auctores fuerunt:

Fulco (episcopus Tolosanus)
Arnoldus (episcopus Nemausensis)
Raimundus (episcopus Ucetiensis)
Petrus Raimundus (episcopus Lotevensis)
Raimundus (episcopus Agathensis)
Bertrandus (episcopus Biterrensis)
Garcias (episcopus Convenarum)
Berengarius (abbas Sancti Tiberii)
Petrus de Claraco
Raimundus de Villamagna
Inter res classicas scientiae militaris, liber Ars Belli, a Sun Tzu (saeculo sexto a.C.n.) confectus, fortasse erat prima quae diplomatiam inter civitates efficienter suadebat; prima commentatio in militari traditione Sinica erat, sicut Jingling Zongyao ('Collectio rationum militarium maximi momenti', 1044) et Huolongjing ('Enchiridion draconis ignei', saeculo quarto decimo).