aimgo/CorpusTrinum huggingface dataset:
Daouda Malam Wanké (natus in Yellou anno 1954 aut 1946; mortuus est in Niamey die 15 Septembris 2004) Centurio Maior, fuit breviter anno 1999 Niger praeses postquam decessorem suum Ibrahim Baré Maïnassara deposuit usque ad electionem successoris Tandja Mamadou in petitionibus democraticis.
David Conner Treen (Rubribaculi die 16 Iulii 1928; mortuus in  Metairie Ludovicianae die 29 Octobris 2009), causidicus, est rerum politicarum peritus Americanus factionis Republicanae, qui inter alia ab anno 1980 usque ad annum 1984 Ludovicianae gubernator fuit.
Bis Africae Mediae praeses fuit, ab anno 1960 usque ad diem 1 Ianuarii 1965 cum propter seditionem a consobrino eius Ioanne Bédel Bokassa ducta depositus est, et a die 20 Septembris 1979, postquam ipse Bokassa removerat, usque ad diem 20 Septembris 1981.
Dasyuromorphia  sunt ordo mammalium qui plurima ex carnivoris marsupialibus Australianis comprehendit, inter quae insigniter sunt genera Dasyurus, Sminthopsis, Myrmecobius, et Sarcophilus, ac familia Thylacinidae, nunc omnis exstincta; exceptiones in Australia sunt omnivora Peramelemorphia et Notoryctemorphia.
David Bennett Hill (natus in Habana hodie Montour Falls, Novum Eboracum die 29 Augusti 1843; mortuus in Albany die 20 Octobris 1910), causidicus, fuit politicorum peritus Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1885 usque ad annum 1891 Novi Eboraci gubernator fuit.
Cantabrigiae: Heffer & Sons, 1922 Textus apud archive.org
Aliae encyclopaediae
Dante Alighieri in The Catholic Encyclopedia: an international work of reference (Novi Eboraci: Appleton, 1907–1914)  (Anglice)
Michele Barbi, "Alighieri, Dante" in Enciclopedia Italiana (Romae: Treccani, 1931)
Siro A.
Danubius vel Danuvius sive Ister (Theodisce: Donau; Slovacice: Dunaj; Hungarice: Duna; Croatice: Dunav; Serbice: Дунав/Dunav; Bulgarice: Дунав /Dunav/; Romanice: Dunărea; Ucrainice: Дунай /Dunaj/) est flumen in Europa, quod circiter 2860 chiliometra patet.
David Dacko (natus die 24 Martii 1930 in oppido Bouchia Africae Aequinoctialis Francicae, hodie rei publicae Africae Mediae; mortuus in Yaoundé Cameroniae die 20 Novembris 2003), alumnus scholae normalis praeceptorum Brazzapolitanae, olim magister ludorum meruit.
19: The ego and the id and other works (Londinii: Hogarth Press)
1984 : in Angela Richards, ed., Sigmund Freud: On metapsychology; the theory of psychoanalysis: 'Beyond the pleasure principle,' 'The ego and the id' and other works (Harmondsworth: Penguin)
Historica et critica
Jean-Luc Donnet, Nadine Amar, Gérard Le Gouès, Georges Pragier, edd., Surmoi.
A die 28 Aprilis 2013 minister a coniunctionibus parlamentariis, deinde minister a patrimonio et peregrinatione a die 22 Februarii 2014 usque ad 1 Iunii 2018 iterumque a die 5 Septembris 2019, primis ministris Henrico Letta, Matthaeo Renzi, Paulo Gentiloni, Iosepho Conte.
David Bibb Graves (natus in Hope Hull die 1 Aprilis 1873; mortuus  in Sarasola Floridae die 14 Martii 1942), causidicus, fuit rerum politicarum peritus Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1927 usque ad annum 1931 et iterum ab anno 1935 usque ad annum 1939 Alabamae gubernator fuit.
== De uxoribus et liberis ==
Plures uxores duxit Darius, omnes e nobilissimis gentibus Persicisː antequam regnaret iam tres liberos e filia Gobryae genuerat e quibus maximus natu erat Artobarzanes, minor natu ille Ariabignes qui classi Xerxis praeerat et pugna Salaminia periit; postquam rex factus est duas filias Cyri Magni duxit Atossam et Arystonen, filiam Smerdis (Cambysis fratris) et neptem Cyri Pamyn, postremo filiam Otanis, qui primus de coniuratione adversus magos cogitaverat, Phaedymen.
In pellicula agunt hi histriones:

Coemgenus Kline: Dave Kovic / Bill Mitchell
Sigourney Weaver: Ellen Mitchell
Franciscus Langella: Bob Alexander
Coemgenus Dunn: Alan Reed
Ving Rhames: Duane Stevenson
Beniaminus Kingsley: Gary Nance
Carolus Grodin: Murray Blum
(1992), The Alamo and the Texas War of Independence, September 30, 1835 to April 21, 1836: Heroes, Myths, and History, Conshohocken Pennsilvaniae: Combined Books, Inc., ISBN 0938289101 
Petite, Mary Deborah (1999), 1836 Facts about the Alamo and the Texas War for Independence, Mason City Iovae: Savas Publishing Company, ISBN 188281035X 
Roberts, Randy; Olson, James S.
[2]
Bruno Gallotta, Dario e l'Occidente prima delle guerre persiane, Mediolani, Cisalpino-Golliardica, 1980
Fritz Gschnitzer, Die sieben Perser und das Königtum des Dareios : ein Beitrag zur Achaimenidengeschichte und zur Herodotanalyse, Heidelbergae, Winter, 1977 Recensio critica
Amédée Hauvette, Hérodote : historien des guerres médiques, Paris, Hachette, 1894̈
Clarisse Herrenschmidt, "Les historiens de l'Empire achéménide et l'inscription de Bisotun", Annales 1982 ː 813-23.
Daubensand est commune Francicum 364 incolarum (anno 2013) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Dauendorf est commune Francicum 1'453 incolarum (anno 2013) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
(2000), The Alamo Story-From History to Current Conflicts, Plano Texiae: Republic of Texas Press, ISBN 1-55622-678-0 
Groneman, Bill (1999), Death of a Legend: The Myth and Mystery Surrounding the Death of Davy Crockett, Plano Texiae: Republic of Texas Press, ISBN 9781556226885 
Hardin, Stephen L.
8:25, conditio promissionis sive pacti ponitur: "Non auferetur de te vir coram me, qui sedeat super thronum Israel, ita tamen, si custodierint filii tui viam suam, ut ambulent coram me, sicut tu ambulasti in conspectu meo."
Quod promissio conditione limitata est, significare possit hunc locum scriptum esse, postquam Hierosolyma a Nabuchodonosore II expugnata et domus Davidica a solio amota est.
Qui loci verbi ᴅᴀʀᴇ hisce argumentis necessariis ᴅᴀᴛᴏʀ, ʀᴇs ᴅᴀᴛᴀ, ᴀᴄᴄᴇᴘᴛᴏʀ complentur, quae "complementa" appellantur in campo syntactico.
Muchea)
Darwinia glaucophylla (vulnerabilis)
Darwinia grandiflora
Darwinia homoranthoides
Darwinia hypericifolia
Darwinia leiostyla
Darwinia leptantha
Darwinia macrostegia (vulnerabilis)
Darwinia masonii (vulnerabilis)
Darwinia meeboldii (vulnerabilis)
Darwinia micropetala
Darwinia neildiana
Darwinia nubigena Keighery (syn.Darwinia sp.
Secundum I Sam 16,14–23 a Saul rege musicus ad aulam arcessitus est, "quod spiritus Dei malus [regem] exagitabat"; cum autem David citharam psallebat, "refocillabatur Saul et levius habebat: recedebat enim ab eo spiritus malus."
Liber I Samuelis 17 Davidem alio modo aulicum factum esse narrat: David, qui gregem patris Isai in Bethleem pavit, a patre ad exercitum Saul, ubi tres fratres maiores serviebant, missus est, ut fratribus ac tribuno militum panem et caseum apportaret.
1999 - Spes ultima dea
2000 - Scelera
2001 - Gallia est
2002 - Saturnalia
2003 - Ars moriendi - Un'indagine a Pompei
2004 - Olympia - Un'indagine ai giochi ellenici
2005 - Tenebrae
2007 - Nemesis
2009 - Dura Lex
2011 - Tabula Rasa
2013 - Pallida Mors
Nethercut, "Daphne and Apollo: A Dynamic Encounter", The Classical Journal, 1979ː 333-347
Angélique Thomine, "Le Mythe de Daphné vu par Sylvia Plath", Les Chantiers de la création, 2013
Jeffrey Wills, "Callimachean Models for Ovid's 'Apollo-Daphne'", Materiali e discussioni per l'analisi dei testi classici, 1990ː 143-156
==
Secundum Ovidium poetam non casu Apollo Daphnen adamavit, sed ab ultione irrisi Cupidinis qui duas sagittas e pharetra sua misit : alteram auratam in pectus dei Delphici, qua eum inexplebili amore incendit, unam plumbatam quae effecit, ut Daphne omnem amorem aspernaretur.
== Dictum ==
"Tu venis ad me cum gladio, et hasta, et clypeo: ego autem venio ad te in nomine Domini exercituum, Dei agminum Israël quibus exprobrasti hodie, et dabit te Dominus in manu mea, et percutiam te, et auferam caput tuum a te: et dabo cadavera castrorum Philisthiim hodie volatilibus cæli, et bestiis terræ, ut sciat omnis terra quia est Deus in Israël."—Dixit David ad Philisthæum Goliath.
Ad Dannenberg etiam vici Breese in der Marsch, Bückau, Dambeck, Groß Heide, Gümse, Klein Heide, Liepehöfen, Lüggau, Nebenstedt, Neu Tramm, Niestedt, Penkefitz, Pisselberg, Prabstorf, Predöhlsau, Prisser, Riekau, Riskau, Schaafhausen, Schmarsau, Seedorf, Seybruch, Soven, Splietau, Streetz, Tramm atque Tripkau pertinent.
Dannemarie (Theodisce Dammerkirch) est commune Francicum 2258 incolarum (anno 2022) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
(1917)
New Poems (1918)
Bay: a book of poems (1919)
Tortoises (1921)
Birds, Beasts and Flowers (1923)
The Collected Poems of D H Lawrence (1928)
Pansies (1929)
Nettles (1930)
Last Poems (1932)
Fire and other poems (1940)
The Complete Poems of D H Lawrence (1964), ed.
=== Ludi scaenici ===
The Daughter-in-Law (1912)
The Widowing of Mrs Holroyd (1914)
Touch and Go (1920)
David (1926)
The Fight for Barbara (1933)
A Collier's Friday Night (1934)
The Married Man (1940)
The Merry-Go-Round (1941)
The Complete Plays of D H Lawrence (1965)
The Plays, ed.
Paucos post annos iam locupletissima, si Horatio credimus, erat bibliotheca Palatina :

scripta, Palatinus quaecumque recepit Apollo,
Primus Gaius Iulius Caesar constituerat bibliothecas publicas Romae creare ac iam Varronem curae colligendorum librorum praefecerat, cum a morte, quominus destinatum perageret, prohibitus est.
Besse Berry Cooper (nata Besse Berry Brown in Sullivan Comitatus Tennesiae die 26 Augusti 1896; mortua in vico Monroe Georgiae die 4 Decembris 2012) fuit mulier Americana quae a die 21 Iunii 2011, Brasiliana Maria Gomes Valentim obita, usque ad mortem veterrimus homo vivens fuit, cuius aetas pro certo scitur.
Bertrandus Arthurus Gulielmus Russell, tertius comes Russell (natus in vico Trellech Monemutensis comitatus die 18 Maii 1872; mortuus Penrhyndeudraeth Merionethensis die 2 Februarii 1970), alumnus Collegii Trinitatis apud Cantabrigienses, fuit polymathes, philosophus, logicus, mathematicus, historicus, scriptor, criticus socialis, activista politica, laureatus Nobelianus Britannicus.
=== Medium aevum et Renascentia litterarum ===
Vulgata, quae non paucis manibus transcripta est, pessimis mutationibus et incrementis concidit; super haec, quoniam plurima Vulgatae exempla exstabant inter se diversa, eruditi Alcuinus et Theodulfus Aurelianensis Carolo Magno imperante, ut exemplum certum fidumque conficerent, operam dederunt.
Besatum (-i, n.) vel Besadum (-i, n.) (alia nomina: Besate - atis, Besate Castrum, Besas - atis, Bisatis) (Italiane: Besate) est oppidum Italiae et municipium, circiter 2 100 incolarum, in Regione Langobardia et in Urbe metropolitana Mediolanensi situm.
Scrupulosá arte musicá, alacritate rhythmicá, vividoque textús sensu canebat." Interpres radiophonicus in rete NPR dixit eius vocem "potuisse funem ligatum nere, infinitum ut videbatur, vel summá integritate crystalliná in undulas floraturae fulgidae altarumque notarum mirificarum displodere."
Postquam a scaena anno 1980 recessit, generalis New York City Opera administrator facta est.
Carmen primum nobis cognitum, "Lo coms m'a mandat e mogut" anno 1181 composuit pro comiti Tolosano Raimundo V, qui contra regem Aragonensem Alphonsum II sociosque Rogerium Trencavelli Baeterrensem, Bernardum Atonem Nemausensem et Rogerium Bernardum Fuxiensem militare paravit.
Galenus auctor est bibliothecas maximas Palatinas principe Commodo combustas (ἡνίκα τὸ τῆς Εἰρήνης τέμενος ὅλον ἐκαύθη καὶ κατὰ τὸ Παλάτιον αἱ μεγάλαι βιβλιοθῆκαι).
Bertoldus Brecht (natus Eugenius Bertholdus Fridericus Brecht die 10 Februarii 1898 Augustae Vindelicorum; die 14 Augusti 1956 repente Berolini Germaniae Orientalis obiit) fuit illustris scriptor praecipue fabularum scaenicarum ac director theatralis Germanus qui Carolo Marx inspiratus est.
Libri a Catholicis Romanis Orthodoxisque sed non a Protestantibus recepti Apocrypha appellantur, seu, apud Catholicos Romanos, "Deuterocanonici."
Triginta novem libri primi Bibliorum a Iudaeis accipiuntur; quae pars more translaticio Vetus Testamentum sed aptius Biblia Iudaica (Hebraice Thanach) appellatur.
Bibliotheca Nationalis Indiae (Bengalice ভারতীয় জাতীয় গ্রন্থাগার bhāratīẏa jātīẏa granthāgāra ; Hindice भारतीय राष्ट्रीय पुस्तकालय bhāratīya rāṣṭrīya pustakālaya), Aliporae in vico Calcuttae sita, est bibliotheca nationalis, per magnitudinem maxima bibliotheca in India, et civicum actorum publicorum receptaculum.
Bernhardus Henricus Martinus Carolus von Bülow (natus die 3 Maii 1849 in Klein Flottbek apud Altonam - Romae obiit die 28 Octobris 1929), ab anno 1899 marchio et ab anno 1905 princeps, fuit vir publicus, legatus ac cancellarius Imperii Germanici a die 17 Octobris 1900 usque ad diem 14 Iulii 1909.
Georgius Fridericus Bernardus Riemann (natus die 17 Septembris 1826 in Breselenz (hodie pars communis Jameln) iuxta Dannenberg; mortuus die 20 Iulii 1866 Selascae vici Lacui Verbano adiacentis) fuit mathematicus Germanicus qui analysis, theoriae numerorum, geometriae diferentialis et topologiae peritus fuit.
Bibliotheca Nationalis Australiae est maxima bibliotheca referentiae in Australia, quae secundum Actum Bibliothecarum Nationalium (National Library Act 1960) officium habet "collectionis nationalis materiarum bibliothecarum propriarum tenendarum et excolendarum, amplá materiarum bibliothecarum propriarum ad Australiam et Australianos pertinentium collectione inclusá." Quae collectio 6 496 772 res annis 2012 et 2013 comprehendit, cum 15 506 metris manuscriptorum.
Besbria (-ae, f.) (Francogallice Besbre) est amnis Franciae qui in Lavoine oritur, regiones Arverniam et Rhodano-Alpes adluit et post praefecturas Elaverim et Ligerimque praeterlapsus esse ostium in Diou ripa sinistra invenit quo Ligerim incidens augensque usque ad Oceanum Atlanticum.
Ad Bevensen-Ebstorf communia Altenmedingen (1541 incolae), Bad Bevensen (sedes administrationis 8693), Barum (816), Ebstorf (5303), Emmendorf (737), Hanstedt (897), Himbergen (1706), Jelmstorf (809), Natendorf (806), Römstedt (784), Schwienau (730), Weste (988) atque Wriedel (2466) pertinent.
Bibliotheca Nationalis Thailandiae (Thai หอสมุดแห่งชาติ) Bancoci instituta est anno 1905 sub nomine "Bibliotheca Nationalis Vajiranana" e coniunctione trium bibliothecarum, scilicet bibliotheca Vajiranana, bibliotheca Mandira Dhamma, bibliotheca Buddhasasana Sangaha.
Inter suas partes proprias erant pars titularis in Lucia di Lammermoor Donizettiana, pars titularis in Manon Massenetiana, Marie in La fille du régiment Donizettiana, tres heroinae in Les contes d'Hoffmann Iacobi Offenbach, Rosina in Il barbiere di Siviglia Ioachimi Rossini, Violetta in La traviata Iosephi Verdi, et insignissime Elisabetta in Roberto Devereux Donizettiana.
Bernolsheim  est commune Francicum 615 incolarum (anno 2013) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Benedictus Craxi qui dicitur Bettinus (Mediolani natus die 24 Februarii 1934 - obiit die 19 Ianuarii 2000 in Hammamet,
Tunesia ubi vivebat, quia e Italia propter morum turpium et ambitus damnationem fugere debuit) fuit illustris vir publicus Italicus dilapsae factionis Socialisticae, cuius secretarius etiam fuit.
B[ernardus] de Tribus Viis (Francogallice a posterioribus Bernard de Tréviez seu Tréviers nuncupatus) ille est qui ad tympanum portae Ecclesiae Cathedralis Magalonensis versus Latinos hexametricos aut exaravit aut exarari iussit:

Ad portam vite • sitientes quique venite:
Has intrando fores • vestros componite mores:
Hinc intrans ora • tua semper crimina plora:
Quicquid peccatur • lacrimarum fonte lavatur.
Bettwiller  (Germanice Bettweiler) est commune Francicum 314 incolarum (anno 2013) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Beverley Randolph (natus familia divitissima in Turkey Island Virginiae die 11 Septembris 1765; mortuus  in Cumberland County  Virginiae die 7 Februarii 1797), iuris consultus, fuit rerum politicarum peritus Americanus, qui inter alia ab anno 1788 usque ad annum 1791 Virginiae gubernator fuit.
Bernardus de Jussieu (natus  Lugduni die 17 Augusti 1699 -  mortuus est Lutetiae die 6 Novembris 1777) botanistarum Antonii et  Iosephi de Jussieu frater, fuit ipse naturalista et botanista Francicus qui taxinomias biologicas studuit et socius Horti Plantarum in Lutetia fuit.
Betschdorf  est commune Francicum 4'119 incolarum (anno 2013) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Municipium septem vicos et viculos habet, videlicet Bernex (5900 incolarum), Lully (1700 incolarum), Sézenove (900 incolarum), Chèvres (60 incolarum), Loëx (80 incolarum), Challoux et Cressy, hunc ultimum viculum etiam in municipiis Cofiniaco et Onex situm.
Betiecca (-ae, f.) (alia nomina: Becceca) (Italiane: Bezzecca; Theodisce: Betzeck, Betzechl, Baeseck) fuit municipium Italiae; hodie est oppidum et fractio municipii Leudrini, in Regione Tridentino-Alta Athesia/Tirole Meridionali et in Provincia Libera Tridentina (Tridentinum) situm.
Bibliotheca Nationalis Israeliana (Anglice National Library of Israel NLI; Hebraice: הספרייה הלאומית; olim  Bibliotheca Nationalis et Universitaria Iudaeorum (JNUL, Hebraeorum: בית הספרים הלאומי והאוניברסיטאי) est bibliotheca Hierosolymae sita in Givat Ram campo Hebraeorum universitatis
Bettina de Arnim (nata Elisabetha Catharina Ludovica Magdalena Brentano die 4 Aprilis 1785 Francofurti ad Moenum – mortua est die 20 Ianuarii 1859 Berolini), fuit praeclara scriptrix Germanica aetatae romantica cuius frater Clemens Brentano et maritus Achim von Arnim fuit.
Bianca Maria Sfortia( Mediolani die 5 Aprilis 1472 nata;  Ponte Aeni die 31 Decembris 1510 mortua), Ducis Mediolanensis  Galeatii Mariae Sfortia filia, fuit imperatoris Maximiliani I mulier et ergo Austriae Arciducissa, Germaniae reginae et ab anno 1508 Sacri Romani Imperii imperatrix.
Lutetiae: La Sirène Textus aegre legibilis apud Gallica
1926  (editor) : Hypnerotomachie, ou Discours du songe de Poliphile, déduisant comme amour le combat à l'occasion de Polia; traduit de langage italien en français par Jean Martin et Jacques Gohorry; décoré de dessins de Mantegna, gravés sur bois par Jean Cousin et Jean Goujon.
A linea murorum urbis vetustissimorum incipit ubi amnis in flumen Spreham fluens ponte Castellani transitur; eodem loco, contra Ecclesiam collegialem sive cathedralem Protestanticam (Berliner Dom), olim stetit Palatium Berolinense electorum Brandenburgensium regumque Borussicorum et imperatorum Germanorum, anno 1950 deletum, mox restituendum.
Novi Eboraci, 1905 (Textus apud Google Books) Textus apud Internet Archive
Josefina Mateu Ibars, "Una biblioteca excepcional, la de Hernando Colón (1488-1539), y la actual edición de su "Catálogo concordado" (Sevilla 1993)" in Boletín Americanista (1994?)
Mark P.
Bernardvillé  (Germanice Bernhardsweiler) est commune Francicum 222 incolarum (anno 2013) praefecturae Rheni Inferioris 
et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Murus Berolinensis longissimus, qua ab anno 1961 ad annum 1989 partes urbis Berolini, quae ad occidentem solem spectant, a partibus ad orientem solem spectantibus separabantur; hominum enim migratione commotus Gualterius Ulbricht, princeps rei publicae democraticae Germanicae consilium cepit, ut fines illius rei publicae a ceteris Germaniae partibus intercluderentur..
Lutetiae: QuestionDeGenre/GKC, 2001 (Francogallice)
Kate Connolly, "Story of cities #22: how Hitler's plans for Germania would have torn Berlin apart" in The Guardian (14 Aprilis 2016)
Matthias Donath, Bunker, Banken, Reichskanzlei: Architekturführer Berlin 1933–1945.
Bernwiller est commune Francicum 658 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
Berstheim  est commune Francicum 417 incolarum (anno 2013) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Besenellum (-i, n.) (alia nomina: Bisinellum, olim Besenum) (Italiane: Besenello; Theodisce: Pysein) est oppidum Italiae ac municipium, circiter 2 500 incolarum, in Regione Tridentino-Alta Athesia/Tirolo Meridionali et in Provincia Libera Tridentina situm.
Elias Bouhéreau (1701-1719)
Robertus Dougatt (1719-1730)
Iohannes Wynne (1730-1762)
Thomas Cobbe (1762-1766)
Gulielmus Blachford (1766-1773)
Gulielmus Craddock (1773-1776)
Thomas Craddock (1776-1815)
Thomas R.
Eneida, poema epicum ab Ioanne Kotliarevsky Ucrainice scriptum et in Aeneide Latina conditum, est prima litterarum res in lingua Ucrainica vulgari scripta, ac primus qui de "historia, lingua, traditionibus, fide, et sententiis ethicis aestheticisque" Ucrainae saeculorum duodevicensimi exeuntis undevicensimique ineuntis disceptat, nam Kotliarevsky heroes Vergiliani in Cosacos commutat.
== Sententiae ==
"Omnia mecum porto mea." (Cicero, Paradoxa Stoicorum 1,1,8)
"Plures hominum sunt mali." (Ausonius, Ludus septem sapientum; Graece: "οἱ πλεῖστοι κακοὶ")
"Ita amare oportere tamquam ut aliquando esses osurus, ita odisse tamquam aliquando amaturus".
== Historia ==
Bibliotheca Diaetae Nationalis est successor trium bibliothecarum separatarum: bibliothecae Curiae Parum, bibliothecae Domus Repraesentativorum, quae ambae anno 1890, tempore Diaetae Imperialis constitutae, creata sunt; et Bibliothecae Imperialis, quae anno 1872 in dicionem Ministerii Educationis, Culturae, Athleticarum, Scientiae, et Technologiae redacta erat.
Berstett  est commune Francicum 2'378 incolarum (anno 2013) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Ad sinistram partem videntur Palatium Principum, Palatium Principissarum, ad angulos Fori Fridericiani Theatrum musicum rei publicae et Bibliotheca vetus, ad fundum eiusdem fori Ecclesia cathedralis Sanctae Hedvigae et Deversorium Romanum, deinde Palatium vetus et in angulo Fori Parisini Deversorium Adlon.
Porta stylo classico descripta (ad imitationem Propylaeorum in Acropoli Athenarum) annis 1788-1791 aedificata est, architecto Carolo Gotthardo Langhans, iussu regis Borussici Friderici Gulielmi II, qui eodem tempore decessorem Fridericum II commemorare voluit (anno 1786 mortuo) et pacem celebrare qua post Bellum Septennale anno 1763 homines fruebantur.
Die 5 Octobris 1995, Dwayne Wiggins Grass Roots Entertainment ('Oblectatio Radicis Graminis') gregem signabat, et anno 1996 puellae incidere incipiebant eorum primum album musicum per pactum cum Sony Music ('Musica Sonus'), quoque Beyoncé parentes inter se reunibantur, et sensim grex contractum cum Columbia Records ('Opus Musicum Columbianum') accipebat.
Tamen aliquas reliquias viatores invenient, quarum maximae ad ripam Sprevae fluvii extenduntur (quae variis imaginibus pictae Anglica appellatione East Side Gallery nominantur), aliae haud procul a senatu urbis Berolini in via Niederkirchneriana surgunt, aliae denique, ut Berolinensibus divisionis et servitutis monumento sint, ad viam Bernovianam conservantur.
== Bibliothecae praefecti ==
Ioannes Iacobus Beckley (1802–1807)
Patricius Magruder (1807–1815)
Georgius Watterston (1815–1829)
Ioannes Silva Meehan (1829–1861)
John Gould Stephenson (1861–1864)
Ainsworth Rand Spofford (1864–1897)
Ioannes Russell Young (1897–1899)
Herbertus Putnam (1899–1939)
Arcibaldus MacLeish (1939–1944)
Lutherus H.
Horatius, Epistulae 1.3.17 cum scholiis, 2.1.214-218, 2.2.91-96
Ovidius, Tristia 3.1.63 (de libro suo e bibliotheca excluso)
Plinius, Naturalis historia 7.210 (de inscriptione Delphica in hanc bibliothecam remota)
Scholia in Iuvenalem 1.128
Tacitus, Annales 2.83 (de effigie Germanici inter auctores clarissimos ponenda)
CIL VI.5188‑5191Textus (ad verbum "Beleg" imprime "CIL 06, 05188" vel "CIL 06, 05189" vel "CIL 06, 05190" vel "CIL 06, 5191").
71,6): "Non parvas deo gratias agimus de opere tuo, quod evangelium ex Graeco interpretatus es; labori tam utili..., cui vicem laudis referre non sufficit." Imprimis fides versionis ei laudanda videtur (l.c.): "Quia - et paene in omnibus - nulla offensio est, cum scripturam Graecam contulerimus ; quaedam rarissima merito movent."
Praeterea Hieronymus et alia Novi Testamenti scripta plus minusve tractavisse videtur.
Ophiusa, dein Tyras, ut colonia Graecorum;
Alba Iulia vel Album Castrum, ut oppidum Imperii Romani;
Moncastro, ut colonia Genuensium saeculis quarto decimo et quinto decimo;
Cetatea Albă, ut urbs ducatus Moldaviae saeculo quinto decimo et Romaniae annis 1918–1940;
Akkerman, ut castrum et urbs Imperii Ottomanici ab anno 1484 ad annum 1812, postquam ut urbs Imperii Russici.
Historia Biblioteki Jagiellońskiej / Bibliothecae Universitatis Iagellonicae Historia, conscripta a Jerzy Zathey, Anna Lewicka-Kamińska, Leszek Hajdukiewicz et alii, tomus I: 1364–1775, tomus II: 1775–1918, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Cracoviae 1966–2017.
== De Beroso supposito ==
Anno 1498 opusculum Latine scriptum et inter alios auctores positum sub nomine Berosi in lucem typographicam prodiit atque mox locupleti commentario ab inventore novi manuscripti  Annio Viterbensi, ordinis praedicatorum, theologiae professore, instruebatur atque iterum atque iterum reeditus multos et doctos homines decepit donec falsarii ludicrum fuisse detegeretur.
Bibliotheca Diaetae Nationalis exemplaria omnium rerum in Iaponia editarum lege accipit; praeterea, quia haec institutio est bibliotheca investigationis legatorum Diaetae, eorum operariorum, et omnium quidem civium, latam collectonem materiarum peregre et in linguis externis de variissimis rebus editarum tenet.
Paulus Gulielmus, Vicecomes Zelandiae (Nederlandice Paul van Zeeland, natus Suniaci in oppido Belgico die 11 Novembris 1893; mortuus Bruxellis die 22 Septembris 1973), causidicus et oeconomiae peritus, fuit politicorum peritus et primus minister Belgiae a die 24 Martii 1935 usque ad diem 25 Novembris 1937.
Paulus Antonius de Lagarde, (natus Paul Anton Bötticher Berolini die 2 Novembris 1827 – mortuus est Gottingae die 22 Decembris 1891) fuit philosophus et gentium orientalium, sicut de lingua Arabica, lingua Syriaca et lingua Coptica peritus Germanicus, quamquam Antisemitismo favit.
Inter saeculi vicensimi artifices auctoritate gravissimos princeps vel in principum numero saltem habitus, latissime admirationi est propter momentum Cubismi, deinde Expressionismi, Surrealismi, et Neoclassicismi conditum ac sculpturam constructam excogitatam et glutinamentum inventum, tunc incognitos artis fabricandae modos, quae omnia praeter diversissimam modorum ceterorum copiam ipse temptare, explorare,  evolvere.
Pausanias (Graece Παυσανίας; floruit circa annum 150) fuit geographus et scriptor Graecus qui "omnia Graeca" (πάντα τὰ Ἑλληνικά) enarrat opere quod vulgo Graeciae descriptio (Περιήγησις τῆς Ἑλλάδος) appellatur.
Paulus (Graece Παῦλος; Coptice ⲡⲁⲩⲗⲟⲥ), etiam Saulus (Aramaice ܫܐܘܠ Šāʾūl; Hebraice שָׁאוּל; Graece Σαῦλος) Tarsensis, vulgo Paulus Apostolus et Sanctus Paulus, appellatus, fuit apostolus Christianus(en) qui inter annos 50 et 64/65 fere doctrinas(en) Iesu in mundo saeculi primi(en) amplificavit.
Paulus Ro Kinam (Coreane 노기남; natus Ziunghwagun in urbe Coreae Septentrionalis die 22 Ianuarii 1902; Seuli mortuus die 25 Iunii 1984) fuit presbyter Coreanus et ab anno 1930 usque ad annum 1942 Seuli Archiepiscopus (Archidioecesis Seulensis).
Pavel Karlovič Šternberg; Orelae in familia Theodisca natus die 21 Martii [2 Aprilis] 1865, Moscuae mortuus die 1 Februarii 1920) fuit astronomus (alumnus, ab anno 1890 privatim docens, ab anno 1914 professor extraordinarius, ab anno 1915 professor emeritus et ab anno 1917 professor ordinarius Universitatis Moscuensis) atque rerum novarum cupidus (socius factionis bolsevicorum ab anno 1905) Russicus, particeps belli civilis Russici.
Paulus Reynaud (natus Barcelonetae in oippido Alpium Provinciae die 15 Octobris 1878; obiit Noviliaci ad Sequanam Altorum Sequanae die 21 Septembris 1966) fuit causidicus, vir publicus Francicus ac inter secundum bellum mundanum paulisper praeses Consilii, ultimus Tertiae Rei Publicae ante Philippum Petain et cladem Franciae.
Inter eius opera notissima sunt La Vie (1903), Les Demoiselles d'Avignon (pictura protocubistica (1907), ac Guernica (1937), repraesentatio animum movens, quae Guernicam, municipium Hispanicum a classibus aeriis Germanicis Italicisque in bello civili Hispanico bombis atrociter solo aequatam depingit.
Paulus Octavius Hébert (natus in Iberville Parish Ludovicianae die 12 Decembris 1818; ibidem mortuus die 29 Augusti 1880), miles, fuit rerum politicarum peritus Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1853 usque ad annum 1856 Ludovicianae gubernator fuit.
In adhortatione apostolica "Reconciliatio et paenitentia" legimus: «Quando anima deordinatur per peccatum usque ad aversionem ab ultimo fine, scilicet Deo, cui unitur per charitatem, tunc est peccatum mortale; quando vero fit deordinatio citra aversionem a Deo, tunc est peccatum veniale» quod refert ad S.
Talia narrat et Dio, e quo discimus Vespasianum Tito simplicius dicere de nummis, "vide, fili, an olent."
In fabula romanica brevi Sarrasine ab Honorato de Balzac anno 1830 divulgato haec sententia nunquam verbatim citata est sed sub appellatione "axiomatis Vespasiani" evocata, in Franciam innuens: En nul pays peut-être l'axiome de Vespasien n'est mieux compris.
Peaches Honeyblossom Geldof (Londinii die 13 Martii 1989 nata; subito mortua die 7 Aprilis 2014 in Wrotham Cantii), clari musici Roberti Geldof (1951) et televisionis ductrix Paulae Yates (1959-2000) filia, fuit ipsa televisionis ductrix et ostentatrix Britannica.
Paulus Picasso, vulgo Pablo Picasso (natus Malacae die 25 Octobris 1881; mortuus Muginis in vico Francico die 8 Aprilis 1973), fuit pictor, sculptor, fabricator impressionum artis graphicae, ceramicista, designator scaenicus, et poeta Hispanicus, qui vitam adultus in Francia degit primo Parisiis, tum variis in locis litoris azurei velut Valle aurea (nunc Vallauris), Cannae, Valle veranica (nunc Vauvenargues), Muginis (nunc Mougins).
Peium (-i, n.) (alia nomina: Peium, Peyum) (Italiane: Peio/Pejo; Soletanice: Péj, Péi) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Tridentino-Alta Athesia/Tirole Meridionali et in Provincia Libera Tridentina (Tridentinum) situm.
Nam vel rebus, quas alii tamquam inutiles et nullius pretii abiecerant, collectis ille artificia pretiosissima fecit velut illud tauri caput, quod ex birotae gubernaculo et sella composuit, aut illud simiae, quod e duobus autocinetis e liberorum suorum ludicris interceptis artificiosissime confecit remotis rotis alterum ad alterum ita applicando, ut eorum alterum capitis superiorem partem, alterum autem, quod tamquam in tergum convertisset, inferiorem effingeret.
Paulus Ludovicus Ioannes Antonius de Beneckendorff et de Hindenburg (Posnaniae natus die 2 Octobris 1847; in Gut Neudeck Borussiae mortuus die 2 Augusti 1934) fuit vir publicus et militaris Germanicus et primo bello mundano cum Erico Ludendorff dux exercitus Germanici.
Nonnullorum a Christianis gentibus in Sinis missorum causa Evangelii propagandi virorum, sicut Matthaei Ricci ac Sabatini de Ursis, in amicitiam sese contulit, quibuscum multos qui ab occidentalibus scriptoribus proditi libros sermonem in Sinicum vertit, quorum praeclarissimus Euclidis Alexandrini Elementa.
Pedemontium Allifarum sive Pedemontium (alia nomina:  Pedemontium Allifarum, Pedae de Monte, Fanum Sancti Salvatoris de Pedemontio) (Italiane: Piedimonte Matese) est Urbs Italiae et municipium circiter 11 380 incolarum, in Regione Campania, in Provincia Casertana et in Liburia historica ac geographica terra situm.
Pelagius Antonius de Labastida y Dávalos (Hispanice: Pelagio Antonius de Labastida y Dávalos, natus Zamorae die 21 Martii 1816; mortuus in Oacalco die 4 Februarii 1891) fuit iuris canonici peritus et archiepiscopus Mexicanus, qui anno 1863 trumvir una cum Ioanne Almonte et Iosepho Mariano Salas fuit.
Paulus Mikius, vel Miquius, seu Miqui, seu etiam Michi (Iaponice パウロ三木, Pauro Miki; natus sub annum 1565 Kyōti, in Iaponia; mortuus die 5 Februarii 1597 Nagasacii), fuit missionarius Catholicus, Iesuita et martyr, qui in Ecclesia Catholica est patronus Iaponiae.
Paulus Sauvé (natus  Fani Sancti Benedicti  die 24 Martii 1907; mortuus repente  Fani Sancti Eustachii infarctu cordis die 2 Ianuarii 1960), causidicus, fuit politicus Canadensis qui breviter etiam provinciae Quebeci primus minister accurate a die 7 Septembris 1959 usque ad diem  mortem fuit .
Secundum narrationem biblicam primo Adam et Eva Dei praeceptum neglegentes (Gen 2,16-17) "Ex omni ligno paradisi comede; de ligno autem scientiae boni et mali ne comedas") peccaverunt, quod peccatum secundum doctrinam Ecclesiam Catholicam Romanam quandam in malum inclinationem effecit, quae peccatum originale appellatur.
Paulys Real-Enzyklopädie der classischen Altertumswissenschaft (voluminibus prioribus Real-Encyklopädie; communiter Pauly–Wissowa et RE) est encyclopaedia rerum classicarum, Theodisce scripta, quam edendam inter annos 1894 et 1980 curaverunt Georgius Wissowa, Fridericus Münzer, Felix Jacoby et Conradus Ziegler.
Paupertas stimuli (Anglice poverty of the stimulus) est argumentum a Noam Chomsky, linguista Americano, propositum, secundum quod loquela matris aut aliorum propinquorum per se ea non sit quae infanti incitamenta (vel "stimulos") suppeditet ad maternae linguae structuram opinione velocius coniectandam; constat enim, si Chomskium sequimur, infantes mira velocitate discere lingua sua ad sententias intellegendas formandasque uti.
Pauperes commilitones Christi Templique Salomonici sive Ordo Pauperum Commilitonum Christi Templi Hierosolymitani (OPCCTH) sive Ordo militum Templariorum vel breviter Templarii fuit ordo militaris Christianus, anno 1118 conditus ab Hugone de Paganis (milite cruce signato), qui in Prima expeditione sacra pugnavit.
Picasso autem, qui semper, ut dicere amabat, invenit, quae non quaesivisset, per totum longissimae vitae suae cursum iterum iterumque vias novas artis exercendae detexit ceterisque demonstrabat se, quod ipsi omnino ignorarent, bene scire, scilicet quam multiplex quamque immensa esset ars vera quamque diversis materiis, instrumentis, stilis artificia facerentur ab iis, qui oculis apertis mundum conspicerent.
Paulus Sherwen (natus William Paul Sherwen Widnes Lancastriae 7 Iunii 1956; mortuus Kampalae Ugandae 2 Decembris 2018), Climber per ludibrium appellatus, fuit professionalis birotarius certans Anglicus et deinde animator programmatum de birotatione, praecipue de Circuitu Franciae.
Annis ex 2007 praeses cathedrae historiae ecclesiasticae(en) meret et historiam ecclesiae necnon theologiae in Studio Generali Tilburgensi(de) docet; ex anno 2018 etiam praeses cathedrae oeconomiae et theologiae et cursum de theologiae et oeconomicae reflectionis relatione tractantem dat in Studio Generali Roterodamensi quod dicitur Erasmus Universiteit Rotterdam(ne).
Sed quamvis Hispania non, ut voluerat, res publica facta esset, sed monarchia generis quod dicunt repraesentativi, illud, postquam anno milesimo nongentesimo tricesimo nono Musei artis modernae custodibus Novi Eboraci traditum est depositum, anno milesimo nongentesimo nonagesimo secundo demum factum est, ut primum collectioni musei Prado dicti, tum musei reginae Sophiae adderetur, ubi hucusque asservatur atque visitatorum turbis et admirationi est summae nec non severae admonitioni.
Igitur coepit non tantum artificia, quae licet haud perfectissima, finita tamen esse constituerat, conservare, sed et longas series studiorum temptaminumque, ut ita dicantur, quae ad praeparanda opera maiora diversarum artium sive picturae sive sculpturae sive graphicae, quam dicunt, confecerat, velut studia illa circa picturam Feminarum Avenionensium facta.
Denique Antiocho non solum coactus est Romanis peregrinos, qui Romanam causam in Graecia opposuissent, tradere, quorum clarissimus autem Hannibal suae antea vitae finem fecit, sed etiam nobiles quosdam et ipsum suum filium obsides eis dare; quare evenit, ut Antiochus IV pueritiam Romae degeret.
Se coniungit et communicat cum avunculo pictore Gabriele Petrarca,Rinaldo Caressa (pictore), Roberto Venturoni (pictore et fictore), Alexandro Sbardella (pictore, poeta et actore) aliquas tabulas pictas propositas ad commune spectandum Centum Pictores Romae in Via Margutta, ad expositiones ex tempore veroque habitas, subiectas operibus XXV Agri Romani.
Concilio pacis faciundae apud Apameam congresso impositae sunt Antiocho a victoribus condiciones satis acerbae: Antiocho esse cedendas omnes partes ultra Taurus montes sitas praeter Ciliciam provinciam Syriae maxime adfinitam usque ad Calycadnum flumen Praeterea a Romanis severiter interdictus est, Graeciam ne mechanematis neve beneficiis confunderet eiusque statum dirueret.
Eius tabulae res commenticias in primis effingunt, Lapis Caeruleus in anno 1973 et 1974, Somnia Verna in Edito Monte in anno 1974 et Aestate in anno 1975, Arbores Ceruleae in anno 1968 usque ad annum 2011, Mons Flavus in anno 1991, deinde effingit series, quae inscriptae sunt Frondes Rubrae in anno 1993, 1994 et in anno 2000, regiones in tabula depicta, maris tabulas, effigies utitur oleati et aliis pigmentis, ipsemet tabula et repla praeparat.
Ita Picasso non tam verbis quam exemplo suo vias aperuit ad novam artium omnium cognitionem, quas secuti posterorum greges, quisque secundum suum posse et nosse, artem tanta copia novitatum ditaverunt, ut regnum illud artis numquam antea fines suas tam late protenderit, numquam tam larga diversissimorum ubertate artificiorum floruerit.
== Theatrum ==
1958 - Finale di partita, Samuel Beckett
1959 - Sorveglianza speciale, Ioannis Genet
1960 - Mamma voglio il cerchio
1960 - Il novellino
1962 - Il Diavolo
1963 - Paolo Paoli
1964 - Il mondo d'acqua, Aldi Nicolaj
1964 - Il candelaio, a Iordano Bruno
1965 - Un Milione
1966 - Rita da Cascia
1967 - Il suggeritore nudo, a Phylippo T.
Filiae et servi ab illo incepto eum deterrere frustra conanturː evolat igitur ad Olympum Trygaeus ubi ab Herme accipitur qui primum taetro odore repulsus mox epulorum donis mollitur atque renuntiat deos omnes in remotissimam caeli partem recessisse domum suam soli Polemo relinquentes qui Pace in imum antrum deiecta et magnis saxis insuper obvolutis nunc Graecas civitates in ingenti mortario conterere instituit.
Cum autem cuniculum manibus ipsius magistri charta plicata factum devoravisset, a Jacobina Roque vituperatus et simul laudatus est, quae cum risu exclamavit: ”Tu, fatale monstrum, es canis unicus, qui umquam Picassonem  verum devoravit!“ Quo mortuo Dominus eius a die funeris parvuli illius amici, die vicesimo Martii anni milesimi nongentesimi septuagesimi tertii, decem tantum diebus supervixit.
Pediscianum (-i, n.) (alia nomina: Pescianum, Fanum Sanctae Luciae) (Italiane: Santa Lucia) est parvus vicus Italiae et fractio in municipio Pontis Herae, circiter 940 incolarum, in Regione Tuscia, in Provincia Pisana, in Valle Arni Inferiore et in Valle Herae situs.
Alii etiam artis critici et diurnarii italici magni momenti operibus vitaeque Pauli Salvati studuerunt (quorum pauci nominantur: Aelius Mercuri, Vittorio Sgarbi, Andrea De Liberis, Ioannes Faccenda, Renato Mammucari, Alfredo Pasolinio, Paulus Fontanesi, Ioseph Balboni, Emma Moriconi, Pierandrea Saccardo).
Inter illa exemplaria artis suae longa series feminarum, amicarum scilicet et uxorum eius, erat, quibus uteretur, velut Fernanda Olivier, Maria Theresia Walter, Eva Gouel, Olga Chochlova, Dora Maar, Francisca Gilot, Genoveva Laporte, Jacobina Roque, Sylvette David.
In anno 2000 mense Novembri usque ad Ianuarium 2001 apud “Galleria Iesum et Mariam” Romae in Cursus Via sua opera proponit, inde Pingendi et Fingendi Artis Exhibitioni interest ex Casibus Iubilaeis illis temporibus et hoc tempore nomen trahit, quae missionem anni iubilaei celebrabat.
Iam inde ab nonaginta annis Salvati certaminis victoriam praemio accipit in plurimis editionibus de arte ex tempore, in anno 1996 mense Decembri Romae in Galleria Agostiniana apud Exhibitionem Artis Nostrae praemium, cui nomen Artitalia est, accipit, Scopulorum Nocturnum Ordinem, tabulam pigmentis oleatis picturam 50x60 in anno 1995 exponit.
Paulus, vulgo Paulo Neruda (natus Parral in oppido Tsiliensi die 12 Iulii 1904 nomine Ricardo Eliécer Neftalí Reyes Basoalto; mortuus Sancti Iacobi in urbe die 23 Septembris 1973) fuit poeta Chiliensis, qui anno 1971 Praemio Nobeliano Litterarum ornatus est.
Ita amici illi effecerunt, ut res et earum partes e directionibus diversis demonstratae uno tamen intuitu simul conspicerentur et eorum veritas quaedam altior detegeretur, quam novi huius videndi modi cupidi ac penitus incognita discendi parati tantum intellegerent, ceteri autem traditis a maioribus consuetudinibus involuti ideoque oculorum quadam obcaecati caligine nequaquam agnoscerent.
Fertur autem Menodorus, dum in navi epulabantur hospites, ad Pompeium misisse, eumque admonuisse ut, adversarios dolo aggressus, ulcisceretur illatam patri fratrique iniuriam, et occasione arrepta, paternum sibi assereret imperium: se enim, cum navibus in proximo versantem, curaturum, ut nemo effugiat: Pompeium vero, quemadmodum et ipsius generi, et conditioni, qua tum res erant, conveniebat, respondisse: Utinam Menodorus hoc absque me posset perficere" nam illi periurium convenit, non Pompeio.
Inde ab anno 1896 opera plura pro olla fortunae periodici citati donavit et anno 1902 delineationes gratanter in manus moderatorum periodici "Guerre-Militarisme" commendavit, ubi Grave praefationem scripserat et praeterea Maximilianus Luce et Theophilus Alexander Steinlen pictores symbolas proprias  vulgaverunt.
== Summarium ==
Prologusː duo servi scarabaeidam coprophagum ingenti magnitudine excrementis nutriunt in quo, inquiunt, eorum dominus, Trygaeus vinitor, velut in novo Pegaso caelum usque volare decrevit ut ipsum Iovem de consiliis erga Graeciam interroget (Aesopicam enim fabulam noverat in qua vestem Iovis in throno sedentis polluisse narrabatur scarabaeus).
== Cur tum pacem fecerint ==
Iam anno 425 a.C.n., postquam 120 hoplitae  e nobilissimis Spartae familiis in insula Sphacteria capti Athenis velut obsides custodiebantur, cupidine suorum reciperandorum Lacedaemonii legationes de pace Athenas miserunt atque eo magis instabant  quo proximis temporibus e Pylo in Messenia et insula Cythera hostes frequentiores incursiones in suos fines faciebant.
Numquam picturam fecit omni re vacuam eius modi  artis, quam abstractam vel re absolutam periti appellant, sed semper a re aliqua processit procedendumque esse docuit, quam tamen cunctis exsistentiae  fortuitae vel inanis vestigiis gradatim removendis ita reduxit ad minima naturae eius principia, ut homines primo quidem obtutu vix eam recognoscerent,  deinde autem altiorem veritatem formae eius, quam invenerat, mentis oculis propius intuendo mox intellegerent atque etiam diligerent.
In anno 2009 mense Iulio, Tureni conosci criticum de arte Paulum Levi, qui illo tempore artis rector erat Artis Novae Georgi Mondadori iudicis et interest Bimae Exhibitioni Artis Novae, curatae ab Instituto Ioseph De Nittis, quod geritur in exedris exhibitionum Suebum Castrum.
21 gedichten gekozen, in het Latijn vertaald en van een nawoord voorzien, Bruxellis, Het beschrijf, 2004
De waaier van het hart, Amstelodami, De Bezige Bij, 2004 (continet etiam inter carmina neerlandice scripta carmina latina)
Metamorphoses, Carmina poetarum recentiorum in Latinum vertit Paul Claes, Lovanii, Sonnegae Regularium Praelo subiecit Ben Hosman, anno Domini MCMXCI.
Minutarum picturarum imaginumque pictor est in area Navona Romae iam inde ab anno 1973 cum plurimis pictoribus et actoribus, ex quibus Federico Boido (1938-2014), effingit minutas pigmentis oleatis picturas exprimentes imaginem Romanorum monumentorum, fictarum regionum et effigierum, occurrit in Giuseppe Avarna, Ducem Gualtieri, Marchionem Castaneae, Baronem Sicaminò (1916-1999), qui ei scribet carmen dedicatum Amico Pictori die 19 Ianuarii in anno 1974.
Gravem cladem ad Delion in Boeotia acceperunt et plures sociae civitates in Chalcidica et Thracia, in primis tamen Amphipolis, colonia magni momenti oeconomici et strategici, benignis et fallacibus Brasidae ducis promissis adlectae sine pugna ad hostes transierunt tamquam ad "liberatores Graecorum".
Lipsiae, 1980 (Bibliotheca Teubneriana) (editio nova)
Querela Pannoniae ad Germaniam, Wittembergae 1537
Hodoeporicon itineris Constantinopolitani, Wittembergae 1544
Hymni duo..., Wittenbergae 1544
Elegia, in qua ecclesia Christi Germaniam hortatur ad Pannoniae defensionem, Wittenbergae 1545
Pedemontium seu Pedimons, Pedemons postest:

Pedemontium seu Pedemons, -ntis : Regio administrativa Italiae,
Pedemontium (Urbs metropolitana Neapolitana) (alia nomina: Pedemons (Urbs metropolitana Neapolitana), Locus qui apud Montes, Castrum Pimontis, Pimons):
Pedemontium Aetneum seu Bellumviderium (Sicilia):
Pedemontium Alipharum:
Pedemons (Venetia):
Marinetti
1968 - La nemica
1968 - Brasile, cum Marco Messeri
1969 - Tito Andronico, cum Marco Messeri
1969 - La rappresentazione di Giovanni e Paolo
1969 - Carolina Invernizio
1970 - La vispa Teresa
1971 - Soirée Satie
1971 - L'uomo nero
1972 - Giallo!!!
=== De infante grammatico ===
Annis 1970 ineuntibus Stanley Peters symbolam protulit, in qua quaestionem proposuit de eo, quod projection-problem appellabat: grammatica quomodo possit ex sermone cotidiano coniectari, quippe qui eius modi sit, in quo sententiae grammaticae non possint a sententiis grammaticam violantibus distingui, neque omnes categoriae grammaticae in loquela appareant.
Nordsieck, 1969
Aequipecten Fischer, 1886 (Aequipectinem muscosum comprehendit)
Argopecten Monterosato, 1889 (Argopectinem irradiantem, Argopectinem gibbum, et Argopectinem ventricosum comprehendit)
Cryptopecten Dall, Bartsch & Rehder, 1938
Haumea Dall, Bartsch & Rehder, 1938
Leptopecten Verrill, 1897
Volachlamys Iredale, 1939
adversarium calcitrare aut calcitrare conari,
adversarium supplantare aut supplantare conari,
ad adversarium salire,
adversarium invadere,
adversarium pulsare aut pulsare conari,
adversarium pellere,
adversarium duobus pedibus impedire,
adversarium prehendere,
adversario inspuere,
follem manu aut brachiis voluntarie tangere (nisi portarius in area sua).
Pax Traiecti ad Rhenum, vel Pax Rheno-Traiectina, est series foederum pacis quae a belligerentibus in bello de successione Hispanica—a regnis Hispaniae et Franciae ex una parte et Britanniae ex altera—Traiecti ad Rhenum in urbe Nederlandica inter die 11 menses Aprilem 1713 et 13 Iulium 1715 signata sunt.
Ad fidem Catholicum conversus annos unum et quinquaginta natus haud parvam postea opem auxiliumque ecclesiae ea in terrarum orbis regione attulit, cuius rei gratia et vivans ab amicis societatis Iesu laudatus, qui eum “doctorem” vel ad tempus “nostrum Paulum” vocare solebant, et nostra aetate a Catholicis ut servus Dei memoratur.
== De effectu ==
Statim post illam pacem Lacedaemonii foedus amicitiae cum Atheniensibus iceruntː timebant enim indutias triginta annorum cum Argivis tum finem capientes et suspicabantur nonnullas civitates in Peloponneso - Mantineam et Elidem inter alias quibuscum lites pendebant - ad illorum societatem transituras esse.
Paris, les Belles lettres, 1979 Recensio critica
Denis Knoepfler, "Pausanias à Rome en l'an 148?", Revue des Études Grecques, 1999 ː 485-509
Ioannes Otto Pfundtner, Pausanias Periegeta imitator Herodoti, Regimonti Pr., 1866
W.