aimgo/CorpusTrinum huggingface dataset:
Mollkirch est commune 765 incolarum (anno 1999) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Moernach (Germanice Mörnach) est commune Francicum 583 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Missa, quae in Novo Testamento dominica cena aut fractio panis appellatur, est celebratio Eucharistiae, ut nominatur in Latinis Ecclesiae Catholicae Romanae ritibus, in Ecclesiis Catholicis Veteribus, in Anglo-Catholico Anglicanismi usu, et in nonnullis regionibus Lutheranis, civitatibus Scandinaviis Balticisque non exclusis.
Quod si haec cura ad Concilium pertineat, quod ex communi multitudine componitur, tum Imperium Democratia appellatur, si autem ex quibusdam tantum selectis, Aristocratia, et si denique Reipublicae cura, et consequenter imperium penes unum sit, tum Monarchia appellatur."
Hodie multae civitates, quarum systema politica monarchia est sub monarchia constitutionali stant respectu regni legis.
Monasterium Dominicanarum Matritense, recentius etiam "Conventus Sancti Dominici Regalis" appellatum, fuit domus a fratribus Ordinis Praedicatorum anno fere 1220 conditum, adnuente Dominico ipso qui anno 1218 exeunte Matriti adfuerat ibique feminas aliquas in Ordinem receperat: eo autem tempore domus vel refugium nullum praeberi potuit.
Plerique moftii consilio ulemarum probandi sunt ut determinare possint si moftii secutas condiciones conficiant:

Iurisprudentiae sive fichi principia pernoscere;
Hadit scientiae pernoscere;
Sariae proposita pernoscere;
legalia praecepta pernoscere;
studia de comparatione inter religiones pernoscere;
scientiarum socialium fundamenta pernoscere;
linguam Arabicam pernoscere;
cognitionem sufficientem de sociales realitates habere.
Monasteriolum super Petrosam (Francogallice Montreuil-sous-Pérouse, Gallonice Montroelh-d'ssous-Pérózz, Britonice Mousterel-ar-Veineg) est commune 1079 incolarum (anno 2007) praefecturae Illae et Vicinoniae in Franciae occidentalis regione Britannia Minore.
Missiones sui iuris anno 2010:

Missio sui iuris Insularum Caimanensium
Missio sui iuris Turcensium et Caicensium
Missio sui iuris Funafutina (in Tuvalu)
Missio sui iuris Tokelauna (Tokelau)
Missio sui iuris Sanctae Helenae, Ascensionis et Tristanensis
Missio sui iuris Afghanistaniensis
Missio sui iuris Bakuensis (Atropatene)
Missio sui iuris Tadzikistaniana
Missio Sui iuris Turcmenistaniana
[Nota]
Μίθαικος δ´ ἐν Ὀψαρτυτικῷ «Ταινίαν, φησίν, ἐκκοιλίξας, τὰν κεφαλὰν ἀποταμών, ἀποπλύνας καὶ ταμὼν τεμάχεα κατάχει τυρὸν καὶ ἔλαιον.»
Mythaecus in Opsartytico: Taeniam cum exenteraveris, et caput amputaveris, abluito, in frusta dividito: caseumque postea et oleum affundito.
Mollau est commune Francicum 392 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Aquae fluentes aliae sunt flumen Wuermum (Germanice Würm), qui ex Lacu Starnbergensi veniens per urbem occidentalem fluit, Rivus Hachingensis (Hachinger Bach), qui ad Perlachum territorium urbis init et in boreale Novi Perlachi perit, multa brachia Isarae, quae rivuli urbani Monacenses (Münchner Stadtbäche) dicuntur.
Mitzach est commune Francicum 420 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Mitsuhisa Taguchi (Iaponice 田口 光久, Taguchi Mitsuhisa, natus in Akita die 14 Februarii 1955; mortuus die 12 Novembris 2019) fuit pedilusor Iaponiensis, et etiam Turmae Pediludicae Nationalis Iaponiae (1975 - 1984) lusor fuit.
Missa in si minor est compositio musicae classicae Ioannis Sebastianis Bach, magnum opus inter annos 1741 et 1749 scriptum (BWV 232), generis missarum sollemnium, cuius partes secundum ordinarium quinque sunt:

Kyrie
Gloria
Credo
Sanctus
Agnus Dei
Et notatio musica hae Massae solemnis ad tablam Memoriae mundi regesta est.
Mohena (-ae, f.) (alia nomina: Moyena, Mojena ac Moena) (Italiane: Moena; Dolomianice: Moena) est oppidum Italiae et municipium, circiter 2 600 incolarum, in Regione Tridentino-Alta Athesia/Tirole Meridionali et in Provincia Libera Tridentina (Tridentinum) situm.
Monasterium Kye (Thibetice དཀྱིལ dKyil ; Hindice की गोम्पा Kī gompā) est monasterium Buddhisticum Tibetanum in multis aedificiis consistens in summo colle altitudine 4166 metrorum supra maris aequor prope Flumen Spiti in valle Spiti districtus Lahaul et Spiti civitatis Himachal Pradesh in India.
Modernismus in musica est motus mutationis et evolutionis in lingua musica circa 1901 ortus, tempus variorum affectuum in interpretatione priorum musicae categoriarum, novitates quae in novos modos harmonicarum, melodicarum, sonicarum, et rhythmicarum musicae proprietatum ordinandarum et attingendarum, et in mutationes in cosmotheoriis aestheticis quae ad maiorem aetatem arte pertinent, modernismi in artibus illius temporis inducunt.
Modus Aeolicus est diagramma vel ratio sonorum musicale in qua soni componuntur in hoc modo: 

Tonicus +sonus
Supertonicus (secundus maior) +semisonus
Medians (tertius minor) +sonus
Subdominans (quartus perfectus) +sonus
Dominans (quintus perfectus) +semisonus
Submedians (sextus minor) +sonus
Subtonicus (septimus minor) +sonus
Tonicus (octavus perfectus)
Hoc modus habet exemplar in clavibus albis pianonis in octavo ullo ab A ad A, aut claves A minoris.
Mišʿal al-Aḥmad al-Ǧābir al-Sabāh, litteris Arabicis مِشعَل الأَحمَد الْجَابِر الصَّباح (Cuvaiti in urbe die 27 Septembris 1940 natus), nobilis Cuvaitianus, emirus die 16 Decembris 2023 factus est post mortem fratris ex alia matre Nawāf al-Aḥmad al-Sabāh.
Mittelhausen  est commune 554 incolarum (anno 2007) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Molsheim est commune Francicum 9'142 incolarum (anno 2011) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Pinacotheca Vetus
Pinacotheca Nova
Pinacotheca modernorum
Museum nationale Bavaricum
Museum Brandhorst
Glyptotheca (collectio artificiorum Graecorum et Romanorum)
Collectus Antiquitatum (e praehistoria et medio aevo priore)
Museum Witt (conlectio papilionum maxima orbis terrarum)
Museum quinque continentium (theodisce Museum Fünf Kontinente, prius Völkerkundemuseum)
Bibliotheca publica Bavarica inter divitissimas Europae omnis reputatur.
Mommenheim  est commune 1751 incolarum (anno 1999) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Ionicus I - C, D, E, F, G, A, B, C
Dorius II - D, E, F, G, A, B, C, D
Phrygius III - E, F, G, A, B, C, D, E
Lydius IV - F, G, A, B, C, D, E, F
Mixolydius V - G, A, B, C, D, E, F, G
Aeolicus VI - A, B, C, D, E, F, G, A
Locrianus VII - B, C, D, E, F, G, A, B
Maiora diagrammata sunt Ionicus, Mixolydius, et Lydius;  modus Ionicus est diagramma maius sensu strictissimo.
De genesi huius missae Ioannes Pfitzner, compositor Germanus, operam Palestrina scripsit, cuius libellum ipse fecit nisus traditione legendaria, in vero esse diu putata: patres Concilii Tridentini cum in rixas incidissent, qualis musica ecclesiastica esse oporteret, in aporiam inducti Praenestinum cogebant, ut novam faceret missam compositoribus in exemplum intuendam.
De more, in feriis hebdomadae, una tantum lectio sive Novi sive Veteris Testamenti profertur ante Graduale (si missa solemniter canatur) vel Psalmum responsorium; in dominicis autem, duae lectiones proferuntur: una, e Vetere Testamento (aut ex Actibus Apostolorum, tempore paschali), ante Psalmum responsorium; altera, ex epistulis, post Psalmum responsorium.
Litterarii modernismi praecursores magni momenti erant fuerunt Theodorus Dostoyevskij (1821–81) (Преступление и наказание, 1866, et Братья Карамазовы, 1880); Gualterius Whitman (1819–92) (Leaves of Grass, 1855–91); Carolus Baudelaire (1821–67) (Les Fleurs du mal); Arthurus Rimbaud (1854–91) (Illuminations, 1874); atque Augustus Strindberg (1849–1912), praecipue eius ludi ultimis, trilogia To Damascus 1898–1901, A Dream Play (1902), et The Ghost Sonata (1907) non exceptis.
Monasteriolum Gastum (Francogallice Montreuil-le-Gast, Gallonice Montroelh-le-Gast, Britonice Mousterel-ar-Gwast) est commune 1931 incolarum (anno 2007) praefecturae Illae et Vicinoniae in Franciae occidentalis regione Britannia Minore.
Cui ab occidente et a montibus descendit, consecuturae sunt moles Wudongde, anno 2009 incepta, receptaculo sive lacu 950 metris super maris aequor; moles Baihetan, anno 2010 incepta, lacu 820 metris super maris aequor; moles Xiluodu, anno 2005 incepta, lacu 600 metris super maris aequor; moles Xiangjiaba, anno 2006 incepta, lacu 380 metris super maris aequor; moles ipsa Angustiarum; atque omnium veterrima, moles Gezhouba, anno 1988 confecta, lacu 66 metris super maris aequor iacenti.
Molossus potest esse:

Unus ex Molossis, gente quae olim Molossiam, partem orientalem Epiri habitabat
Molossus (pes metricus), pes metricus, qui ex tribus syllabis longis constat
Molossus (mythologia), filius Pyrrhi ex Andromachae
Canes Molossi, ob fortitudinem laudati
Molossus (genus), genus Chiropterorum familiae Molossidarum


== Notae ==
Moles dicitur:

Moles vel agger ad aquas continendas
Moles fluctifraga ad undas frangendas
Quodque corpus saxosum magnum, specialiter unum quod in aquas extendit
Quantitas materiae quae pondus efficit
Unitas quantitatis in Systemate Internationali
Osvaldus Moles, (1913-1967) diurnarius radiophonicus et compositor cantiuncularum Brasiliensis
Mittelwihr (Germanice Mittelweier) est commune Francicum 831 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Mittelbergheim est commune 675 incolarum (anno 2006) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Annis 1930, praeter alia opera magna Gulielmi Faulkner (As I Lay Dying, Light in August), Samuel Beckett eius primum opus maius edidit, mythistoriam Murphy (1938), cum anno 1932 Ioannes Cowper Powys A Glastonbury Romance ederet, eodem anno ac Hermanni Broch The Sleepwalkers.
P.-Cambridge, 1877) (Australia)
Missulena occatoria Walckenaer, 1805  (Australia Australis)
Missulena pruinosa Levitt-Gregg, 1966 (Australia Occidentalis, Territorium Septentrionale)
Missulena reflexa Rainbow & Pulleine, 1918 (Australia Australis)
Missulena rutraspina Faulder, 1995 (Australia Occidentalis, Australia Australis, Victoria)
Missulena torbayensis Main, 1996 (Australia Occidentalis)
Missulena tussulena Goloboff, 1994 (Tsilia)
Angustia Xiling, in quam flumen Caeruleum, urbibus Zigui et Maoping ad dextram partem relictis, intrabat et per chiliometra sexaginta sex usque ad districtum Yiling praefecturae urbanae Yichang defluebat, ubi magna pons Xiling, 1 118 metris longa, anno 1996 constructa est.
== Religio Moabitica ==
Deus patrius ac belli Chamos (Moabitice כמש, Hebraice כמוש, Septuaginta Χαμώς), qui et in Ebla et in Ugarit necnon in Vetere Testamento memoratur (ut puta Iudicum 11,24, I Regum 11,7.33; II Regum 23,13; Ieremias 48,13), prinicipalis Moab civitatis deus fuit, ut plurimi consentiunt.
Tonicus +sonus
Supertonicus (secundus maior) +semisonus
Medians (tertius minor) +sonus
Subdominans (quartus perfectus) +sonus
Dominans (quintus perfectus) +semisonus
Submedians (sextus minor) +sonus
Subtonicus (septimus minor) +sonus
Tonicus (octavus perfectus)
Hoc modus habet exemplar in clavibus albis pianonis in octavo ullo ab A ad A, aut claves A minoris.
Quae re vera est ratio rhetorica ad thema poematis significandum, quod vicissim est "tabes et fragmentatio culturae Occidentalis." Cui poemati, contra absentiam narrationis linearis, re vera est structura, quae per symbolismum fertilitatis ex anthropologia derivatae, et per alia elementa sicut usus locorum allatorum et propinquitatum subitarum suppeditatur.
Anno 1944 Ioannes Lucianus Savage, principalis ingeniarius adumbrationum Ministerii Emendationis Civitatum Foederatarum, saepe ad moles et fossas designandas in civitates exteras convocatus, terras huius regionis mensus est propositumque descripsit "Incepti Fluminis Caerulei" sive "molis somniorum" (dream dam), unde circa quattuor et quinquaginta ingeniarii Sinici Civitates Foederatas peregrinati sunt.
PFEIFFER, 1842)
Monacha ocellata (ROTH, 1839)
Monacha ovularis (BOURGUIGNAT, 1855)
Monacha pamphylica HAUSDORF, 2000
Monacha riedeli HAUSDORF, 2000
Monacha saninensis (PALLARY, 1939)
Monacha solidior (MOUSSON, 1863)
Monacha spiroxia spiroxia (BOURGUIGNAT, 1868)
Monacha spiroxia atik SCHÜTT, 2001
Monacha subaii HAUSDORF, 2000
Monacha syriaca (EHRENBERG, 1831)
Monacha venusta L.
China Yangtze Power, www.cypc.com.cn (Anglice, Mandarinice)
Propositum Trium Angustiarum, www.chincold.org.cn (Anglice)
Molis Trium Angustiarum series imaginum e caelo factarum, svs.gsfc.nasa.gov
"Three Gorges Power Plant Animation," www.youtube.com
Pelliculae breves de mole constructo, The Guardian (16 Iun.
Per confinium Nebrascae et Missuriae et postea Missuriae et Kansiae fluit; hic in Kansanopoli urbe Kansiae capitali Kansia flumen in Missurium se effundit; Missuriam mediam dissecat, ubi ‎Ieffersonia civitatis caput ad ripas eius sita est, et prope ad Urbem Sancti Ludovici in Mississippium se effundit.
Primi scriptores modernistici, praecipue qui post primum bellum mundanum et frustrationes sequentis scriberent, pactum aestheticum cum publico generali fregerunt, quod dixit artifices esse fidos culturae notionumque solitarum ("bourgeois") interpretes et vicarios, ac potius notionem narratorum non fidorum evolverunt, irrationalitatem sub mundi rationalis putati fundamentis retegentes.
==== Ante edictum Constantini (313) ====
Primi Christiani corpus orationum instructum non habebant, sed nominibus fractionis panis et dominicae cenae, quibus eucharistiam significabant, et descriptione illa, quam de re fecit Paulus, iniciebant ritum, quem observabant, qui erat repetitio gestuum et verborum Iesu Christi.
Imponimus, Domine, capiti huius antistitis et agonistæ Tui galeam munitionis et salutis, quatenus decorata facie, et armato capite, cornibus utriusque Testamenti terribilis appareat adversariis veritatis; et, Te ei largiente gratiam, impugnator eorum robustus exsistat, qui Moysi famuli Tui faciem ex Tui sermonis consortio decoratam, lucidissimis Tuæ claritatis ac veritatis cornibus insigniisti: et capiti Aaron Pontificis tui tiaram imponi iussisti.
===== Liturgia Romana inter edictum Costantini (313) et apparitionem missalis plenarii =====
Sacramentarium Romanum antiquissimum qui usque ad tempora nostra pervenit, Leonianum dictum, olim Leoni Magno attributum, forsitan tempori Ioannis III (561–574) attribuendum est; manuscriptum initio saeculi septimi scriptum est.
Monacha claussi HAUSDORF, 2000
Monacha kuznetsovi HAUSDORF, 2000
Monacha roseni (HESSE, 1914)
Monacha ascania HAUSDORF, 2000
Monacha badia HAUSDORF, 2000
Monacha bithynica HAUSDORF, 2000
Monacha depressior HAUSDORF, 2000
Monacha elatior HAUSDORF, 2000
Monacha glareosa HAUSDORF, 2000
Monacha hemitricha (P.
== Bibliographia ==
Λεωνίδας Καλλιβρετάκης, "Η Αθήνα τον 19ο αιώνα: Από επαρχιακή πόλη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, πρωτεύουσα του Ελληνικού Βασιλείου" in Αρχαιολογία της Πόλης των Αθηνών ("Archaeologia Urbis Athenarum") apud Institutum Studiorum Byzantinorum Atheniense
Λίζα Μιχελή, Μοναστηράκι: Απ' το Σταροπάζαρο στο Γιουσουρούμ.
HESSE, 1912)
Monacha carascaloides (BOURGUIGNAT, 1855)
Monacha carinata HAUSDORF, 2000
Monacha claustralis (MENKE, 1828)
Monacha comata HAUSDORF, 2000
Monacha compingtae (PALLARY, 1929)
Monacha crenophila (L.
In hac pellicula quae de vico, ubi speluncam ad reliqua  nuclearia servandam creare creare volunt, enarrat, agunt hi actores:

Laurentius Stocker: Antoine Degas
Katja Riemann: Anna
Ericus Savin: Florian
Victoria Krieps: Elisabeth
Philippus Duquesne: Gérard
Claudia Gensac: Adèle
Aurelia Petit: Sandrine
Inter primas res gestas non litteratas sunt atonalis quadricinii chordarum secundi Arnoldi Schoenberg finis anno 1908 compositus; expressionisticae Basilii Kandinsky picturae anno 1903 incipientes et in eius prima pictura abstracta et expressionistici Blue Rider grex Monaci anno 1911 conditus finientes; ortus fauvismi et introductio cubismi ex operibus Henrici Matisse, Pauli Picasso, Georgii Braque, aliorum que pictorum inter 1900 et 1910.
Iochanan ben Sakkai (circiter 40–80)
Gamaliel, Elieser ben Hyrkanos et Iehoschua ben Chananja (circiter 90–130)
Akiba ben Josef (circiter 50–135)
Rabbi Meir Ba'al HaNes, Iehuda ben Ilai, Schimon ben Iochai
Iehuda ha-Nasi (165–217)
Schimon ben Iehuda ha-Nasi et Iehoschua ben Levi
Maximam auctoritatem Iehuda ha-Nasi, Bibliae peritus, exercuit, qui plerumque tantummodeo „Rabbine“ vocatus est.
POstea per confinium Minnesotae et Visconsiniae fluit, Visconsiniae et Iowae, Iowae et Illinoesiae, Illinoesiae et Missuriae; fluxus Mississippii superior usque ad Urbem Sancti Ludovici in Missuria habetur, ubi Missurius accola longissimus cum Mississippio coniungitur.
Monacha ciscaucasica HAUSDORF, 2000
Monacha densecostulata (RETOWSKI, 1886)
Monacha devrekensis HAUSDORF, 2000
Monacha galatica HAUSDORF, 2000
Monacha gemina HAUSDORF, 2000
Monacha georgievi PÁLL-GERGELY, 2010
Monacha laxa (HUDEC, 1973)
Monacha hamsikoeyensis HAUSDORF, 2000
Monacha perfrequens (HESSE, 1914)
Monacha pharmacia HAUSDORF, 2000
Monacha phazimonitica HAUSDORF, 2000
Monacha hamsikoeyensis (HUDEC, 1973)
Monacha samsunensis (L.
Si nomen petimus ut rebellem animi habitum decennii post 1890 describamus (animi habitum a primis Domini Ioannis Straussiani mensuris in musica repraesentatum) cum fictum stili unitatem aetati non imponamus, res exasperare possumus peius quam ad modernismum revertere, vocabulum Hermanni Bahr, et de "musica modernistica" modo aperta sine fine dicere, ab anno 1890 (cum certa latitudine) ad initia musicae modernae nostri saeculi vicensimi anno 1910 durante.
== Modius ubertatis signum ==
Qui modius saepe ab imperatoribus Romanis in nummis expressus est, sive solum ut in quadrantibus Claudii, sive, spicis redundans, ad pedes figurae muliebris, Abundantiae vel Annonae : ita ostendere cupiebant quantae curae sibi essent alimenta plebis Romanae.
=== Usus ===
Propter ipsius urbis Romae indolem Missale Romanum amplissimum usum tenet per universum orbem, etiamsi in aliquibus Ecclesiis occidentalibus exstant propria Missalia (a Romano differentes, ut puta Missale Ambrosianum vel Hispanicum; vel Romani variationes, ut puta Lugdunensis).
Iurisprudentiae sive fichi principia pernoscere;
Hadit scientiae pernoscere;
Sariae proposita pernoscere;
legalia praecepta pernoscere;
studia de comparatione inter religiones pernoscere;
scientiarum socialium fundamenta pernoscere;
linguam Arabicam pernoscere;
cognitionem sufficientem de sociales realitates habere.
Provincia Mediocampidanensis (seu Provincia Medii Campidani, Medius Campidanus) (Italiane: Provincia del Medio Campidano; Sardice: Provìntzia de su Campidanu de Mesu) fuit provincia Italiae, circiter 100.676 incolarum, in regione et insula Sardiniae sita, cuius capita fuerunt urbes Sullurii et Villaexidri, et cuius signum est VS.
Fuit vicus parvus Occitaniae inter Fanum Iovis et Bram (praefecturae hodiernae Atacis) paene habitatus; ibi suadente episcopo Tolosano Fulcone missionarii Didacus et Dominicus Oxomenses domum anno sive 1206 exeunte sive 1207 ineunte posuerunt ecclesiamque ruinosam restituere coeperunt ubi praedicatores religionem Catholicam urgere possent haereticosque Catharos ad fidem reducerent.
Provincia Agrigentina, deinde Provincia regionalis Agrigentina (alia nomina: Provincia Agrigenti ac Provincia regionalis Agrigenti) (Italiane: Provincia di Agrigento; Sicule: Pruvincia di Girgenti) fuit provincia Italiae, in Regione Sicilia sita, cuius caput fuit urbs Agrigenti et cuius signum fuit AG.
Provincia Nuorensis (alia nomina: Provincia Norensis, Provincia Nugorensis et Provincia Nugoris) (Italiane: Provincia di Nuoro; Sarde: Provìntzia de Nùgoro) est provincia Italiae, circiter 158.980 incolarum, in regione et insula Sardiniae sita, cuius caput est urbs Nugoris et cuius signum est NU.
inter provinciam Ilerdensem (in Communitate Autonoma Catalauniae) ad ortum et provinciam Caesaraugustanam ad occasum meridiemque ac Communitatem Foralem Navarrae ad occasum contenta; Pyrenaei ad Septentrionem eam de Francia (de praefecturis Garumna Superiore, Pyrenaeis Atlanticis et Pyrenaeis Superioribus) separant.
Provincia Foroliviensis-Caesenas (alia nomina: Provincia Foroliviensis-Caesenatensis, Provincia Fori Livii-Caesenae) (Italiane: Provincia di Forlì-Cesena) est provincia Italiae, circiter 396.636 incolarum, in Regione Aemilia-Romania sita, cuius signum est FC (olim FO) et cuius caput est Forum Livii una.
Psalterium Eadwini, olim etiam "Cantuariense" nuncupatum, est magnopere pictum psalterium saeculi duodecimi, ex Eadwine, monaco Ecclesiae Christi Cantuariae (nunc Ecclesia Cathedralis Cantuariensis) appellatum, qui forte fuit administrator propositi huius libri magni et praestantis.
Provincia Imperiensis (vel Provincia Imperiae) (Italiane: Provincia di Imperia; Ligustice: Provinsa de Imperia, Ineja / Pòrto Moriçio; Occitanice: Província de Imperia) est Provincia Italiae, circiter 217.703 incolarum, in Regione Liguria sita, cuius caput est urbs Imperiae et cuius signum est IM.
Hi vici ad provinciam Bremogarti pertinent:

Arni
Berikon
Bremogartum (caput)
Büttikon
Dottikon
Eggenwil
Fischbach-Göslikon
Hägglingen
Hermetschwil-Staffeln
Hilfikon
Islisberg
Jonen
Niederwil
Oberlunkhofen
Oberwil-Lieli
Rudolfstetten-Friedlisberg
Sarmenstorf
Tägerig
Uezwil
Unterlunkhofen
Villmergen
Wida
Wohlen
Zufikon
Provinciae Hiberniensis sunt:

Connacia (Anglice: Connacht Hibernice: Cúige Chonnacht / Connachta)
Lagenia (Anglice: Leinster Hibernice: Cúige Laighean / Laighin)
Momonia (Anglice: Munster Hibernice: Cúige Mumhan / Mumhain)
Ultonia (Anglice: Ulster Hibernice: Cúige Uladh / Ulaidh)
Res, quamquam controversa, definitur "falsificatio omnino inaequalis ullius finis in conspectu, [quae] lata et multiplicissima esse potest, seque nonnullos annos vel omnem per vitam manifestare potest." Homo scire potest se mentiri aut adeo credere potest se veraciter loqui; aliquando autem homo mentiri potest ut suam vitam excitet, cum re vera credit vitam iniucundam vel taedii plenam esse.
Provincia Sacerensis seu Provincia Turritana (alia nomina: Provincia Sassaris, Provincia Sassarensis) (Italiane: Provincia di Sassari; Sardice: Provìntzia de Tàtari) est provincia Italiae, circiter 335.097 incolarum, in regione et insula Sardiniae sita, cuius caput est urbs Sassaris et cuius signum est SS.
Pseudepigrapha Clementis vel Pseudoclementina sive brevius Clementina sunt apocrypha Novi Testamenti, quae in duabus recensionibus nota sunt, altera Graeca (Homiliae pseudoclementinae), altera Latina (Recognitiones pseudoclementinae), versa ex Graeco in Latinum a Rufino Aquileiensi (saeculo quinto ineunte).
Huic regioni sunt praefecturae sex:

Alpes Provinciae Superioris
Alpes Superiores
Alpes Maritimae
Ostia Rhodani
Varus
Vallis Clausa
Mense Decembri 2015 Marion Maréchal-Le Pen, sodalis Aciei Nationalis, candidata ad praesidium in comitiis primariis huius regionis, prima accessit, sed comitiis alteris secunda, victore Christiano Estrosi.
Provincia Polensis seu Provincia Histriana (alia nomina: Provincia Pietatis Iuliae, Provincia Polae, Provincia Polesana, Provincia Histriae) (Italiane: Provincia di Pola) fuit provincia Regni Italiae, ab anno 1920 ad annum 1947 in regione Venetia Iulia et in regione geographica Histria sita, cuius caput fuit urbs Pietas Iulia et cuius signum PL.
Provincia Vicetina (alia nomina: Provincia Vicentina , Provincia Vicetiensis , Provincia Vicetiae, Provincia Vicentiae) (Italiane: Provincia di Vicenza, Venetice: Provincia de Vicensa) est provincia Italiae, circiter 869.813 incolarum, in Regione Venetia sita, cuius caput est Vicetia et cuius signum est VI.
Protozoa (binomen a Goldfuss anno 1818), (sing: Protozoon, Graece πρωτόζωο[ν], protózoo[n], „primum animal“, e πρώτο, próto, „ primum“ ac ζώο[ν], zóo[n], „animal, vivens“) sunt animantes unicellulares qui nucleum distinctum a membrana tectum cohibent.
Principalis differentia inter provinciam Canadiensem et territorium Canadiense est, quod provinciae potestatem et auctoritatem suam ex Actu Constitutionis 1867 Parlamenti Britannici accipiunt (olim Actus Americae Septentrionalis Britannicae appellato), quandoquidem respublicae territoriales potestates exercent, quae a Parlamento Canadae eis conceduntur.
Provincia R(h)egina (signum: RC; alia nomina: Provincia R(h)eginensis, Provincia R(h)egitana, Provincia R(h)egii ac Provincia R(h)egii Iulii; Italiane: Provincia di Reggio Calabria) est provincia Italiae circiter 559 759 incolarum, in regione Bruttio sita cuius caput Regium est.
Aureliaci incolae, e.g., ante iudices aut ibidem aut in Sancto Floro sedentes et quorum iudicia in Lutetiae parlamento vocari poterant, causas dicebant sed de regiis vectigalibus Ricomagi generalitati subiciebantur, cum urbs ipsa gubernationis Arverniae esset pars necnon dioecesis Sancti Flori et propter hoc provinciae Aquitaniae Primae cuius Avaricum erat metropolis.
Cum anno 1867 Canada constitueretur, tres provinciae Americae Septentrionalis Britannicae—Novum Brunsvicum, Nova Scotia, et Canada Provincia (quae, Canada constituta, in Ontarionem et Quebecum denuo divisa est)—coniungerentur ad coloniam foederatam constituendam, quae deinde saeculo proximo civitas sui iuris facta est.
Provincia Lupiensis (alia nomina: Provincia Lyciensis, Provincia Lupiarum ac Provincia Lycii) (Italiane: Provincia di Lecce) est provincia Italiae, circiter 807.256 incolarum, in Regione Administrativa Apulia ac in Sallento historica ac geographica terra sita, cuius caput est urbs Lupiarum et cuius signum est LE.
Provincia Taurinensis (seu  Provincia Augustae Taurinorum) (Italice: Provincia di Torino; Pedemontanice: Provincia ëd Turin; Occitanice: Província de Turin; Arpitanicice: Province de Turin) fuit provincia Italiae usque ad diem 31 Decembris 2014, in Regione Pedemontio sita, cuius caput fuit Augustae Taurinorum et cuius signum fuit TO.
Provincia Alexandrina Statiellorum (Italice: Provincia di Alessandria; Pedemontanice: Provincia ëd Lissandria; Ligustice: Provinça de Lusciàndria) est provincia Italiae, circiter 433.996 incolarum, in Regione Pedemontio sita, cuius caput est Alexandria Statiellorum et cuius signum est AL.
Provincia Rodigiensis (alia nomina: Provincia Rhodigiensis, Provincia Rodigina, Provincia Rhodigina, Provincia Rodigii, Provincia Rhodigii) (Italiane: Provincia di Rovigo) est provincia Italiae, circiter 244.062 incolarum, in Regione Venetia sita, cuius caput est Rodigium et cuius signum est RO.
Dvinskaja provincija) nota, fuit pars administrativa gubernii Archangelopolitani (Archangelogrodiensis) Russiae, in septentrione gubernii illius sita, terras a paeninsula Kolaensi ad montes Uralenses occupans, metropolim habens Archangelopolim, anno 1719 formata et anno 1775 cum aliis provinciis Imperii Russici abolita.
Diploma, die 7 Octobris 1691 a Gulielmo et Maria,  coniunctis regnorum Angliae, Scotiae, Hiberniaeque monarchis concessum, primum die 14 Maii 1692 effectum habuit, Coloniam Sinus Massachusettensium, Coloniam Plimmutam, Coloniam Cenomannicam, Vinetum Martae, Nantucket, Novam Scotiam, et Novum Brunsvicum comprehendens.
Idem fere grex plantarum anterius in familia, nomine olim "Pruniferae" et posterius "Prunaceae", anno 1820 a Martinov erectus erat;  postea rursus in tribu reductus, nomine "Pruneae", auctoribus Bentham et Hooker filio; nomine "Amygdaleae", auctore de Candolle.
Provincia Caralitana (alia nomina: Provincia Calaritana (seu Provincia Caralis) (Italiane: Provincia di Cagliari; Sardice: Provìntzia de Casteddu) fuit provincia Italiae, circiter 560 827 incolarum, in regione ac insula Sardiniae sita, cuius caput fuit Caralis et cuius signum est CA.
Provincia Bauzanensis quae et Tyrolis meridionalis, Tirolis Athesina vel Athesina superior appellari potest (Italice saepius provincia autonoma di Bolzano; Theodisce saepius Südtirol) est provincia sui iuris Italiae, circiter 515 .714 incolarum, in regione sui iuris Tridentini Tirolisque Athesinae sita, cuius urbs capitalis est Bauzanum.
Quos plerique homines docti duo aut tres numero fuisse censent, quamquam Aurelius Augustinus, cum scriberet in capitulo undevicesimo libri De civitate Dei vicesimi "nonnullos Neronem nec occisum putare, sed subtractum potius ut putatus esset occisus, et vivum occultari in vigore ipsius aetatis in qua fuisset cum creditus esset exstinctus, donec suo tempore revelaretur et restituaretur in regnum", ibidem de ea opinione quae Neronis redivivi fabula hodie vocatur commemoravit.
Provincia Olbiensis-Templensis (seu Provincia Olbiae-Templi) (Italiane: Provincia di Olbia-Tempio ; Sardice: Provìntzia de Terranoa-Tèmpiu) fuit provincia Italiae, circiter 158.518 incolarum, in regione et insula Sardiniae sita, cuius capita fuerunt urbes Olbiae et Temple Phausaniae, et cuius signum est OT.
Provincia Drepanitana, deinde Provincia regionalis Drepanitana (alia nomina: Provincia Drepani, Provincia regionalis Depani, Provincia Depanensis, Provincia regionalis Depanensis) (Italiane: Provincia di Trapani; Sicule: Pruvincia di Tràpani) fuit provincia Italiae, in Regione Sicilia sita, cuius caput fuit urbs Drepani et cuius signum fuit TP.
Provincia Carboniensis-Ecclesiensis (seu Provincia Carboniae-Ecclesiarum) (Italiane: Provincia di Carbonia-Iglesias; Sardice: Provìntzia de Carbònia-Igrèsias; Trabacanice: Provinsa de Carbònia-Igréxi) fuit provincia Italiae, circiter 128.551 incolarum, in regione et insula Sardiniae sita, cuius capita fuerunt urbes Carboniae et Ecclesiarum, et cuius signum fuit CI.
Stutgardiae: Deutscher Apotheker Verlag, 1990
Ingrid Klimascheski-Bock, Die « Distinctio sexta » des Antidotarium Mesuë in der Druckfassung Venedig 1561 (Sirupe und Robub): Übersetzung, Kommentar und Nachdruck der Textfassung von 1561.
Provincia Syracusana, deinde Provincia Regionalis Syracusana (alia nomina: Provincia Syracusarum, Provincia Regionalis Syracusarum) (Italiane: Provincia Regionale di Siracusa; Sicule: Pruvincia di Sarausa) fuit provincia Italiae, circiter 404.847 incolarum, in Regione Sicilia sita, cuius caput fuit urbs Syracusarum et cuius signum fuit SR.
Isetskaja provincija), anno 1737 decreto imperatricis Annae creata et anno 1781 secundum decretum imperatricis Catharinae II abolita, fuit pars administrativa gubernii Siberiensis et ab anno 1744 gubernii Orenburgensis Imperii Russici, secundum Isetum fluvium nominata, metropolim ab anno 1743 Celiabinscam habens.
Provincia Oleastrensis (alia nomnina: Provincia Oleastrae, Provincia Ogullastri) (Italiane: Provincia dell'Ogliastra; Sardice: Provìntzia de s'Ogiastra) fuit provincia Italiae, circiter 57 699 incolarum, in regione et insula Sardiniae sita, cuius capita fuerunt urbes Lanuseiorum et Portus Ilii, et cuius signum est OG.
Provincia Calatanisiadensis, deinde Provincia regionalis Calatanisiadensis, (alia nomina: Provincia Nissana, Provincia Nissae; etiam: Provincia Nisiadensis, Provincia Calatanissae ac Provincia Caltanixetti) (Italiane: Provincia di Caltanissetta; Sicule: Pruvincia di Caltanissetta) fuit provincia Italiae, in Regione Sicilia sita, cuius caput fuit urbs Nissae (Calatanissae) et cuius signum fuit CL.
-onis) (Italiane: Agnone),
Aqua Viva (Aesernia) seu Aquaviva Aesernina (Italiane: Acquaviva d'Isernia),
Balneoli (alia nomina: Balneolum, Bagnolum, deinde Bagnolum ad Trinium) (Italiane: Bagnoli del Trigno),
Bellimontum (alia nomina: Bellus Mons seu Bellus Mons Samniticus (Italiane: Belmonte del Sannio),
Caccabonum (alia nomina: Caccabo gen.
Provincia Caesaraugustana (Hispanice et Aragonice Provincia de Zaragoza; Catalanice Província de Saragossa) est septemtrionalis Hispaniae provincia, media in Aragonia communitate autonoma sita, inter provincias Ilerdensem et Tarraconensem ad ortum et Provinciam Soriae, Rioiiam,et Navarram ad occasum, atque inter Provinciam Terulensem et Provinciam Guadalaxarae ad meridiem et Provinciam Oscensem ad septentrionem.
David iam locatus in solio, et insignibus aliquot victoriis potitus, quae ad stabiliendum regnum eius valere poterant, Dei gratiam praedicat et extolli: neque id testandae modo gratitudinis causa, sed ut residuum populum, qui iugum subire adhuc recusabat, sibi conciliet, atque ita colligat lacerum populi corpus.
1 - Litorale (provincia historica slovena) (Primorska),
2 - Carniola:
2a - Carniola Superior (provincia historica slovena) (Gorenjska),
2b - Carniola Interior (provincia historica slovena) (Notranjska),
2c - Carniola Inferior (provincia historica slovena) (Dolenjska),
3 - Carinthia (provincia historica slovena) (Koroška),
4 - Styria (provincia historica slovena) (Štajerska),
5 - Transmurania (provincia historica slovena) (Prekmurje).
Psalterium (Graece ψαλτήριον) potest esse:

Psalterium (instrumentum), instrumentum musicum chordis instructum, simile citharae
Liber Psalmorum, liber Bibliorum Hebraicorum, centum quinquaginta psalmos continens
Psalterium (codex), singulus liber psalmorum, saepe picturis ornatus
Psalterium Beatae Mariae Virginis, quindecim decades rosarii (quia 150 salutationes continet)
Inscriptio quam mox videbimus, ostendit qua de causa compositus fuerit hic Psalmus nam quum post admissum gravissimum scelus, diu in lethifero torpore iacuisset David, postquam cum sua obiurgatione expergefecit Nathan, non modo sibi serio displicuit, et humiliatus est coram Deo, sed palam apud omnes testari voluit suam poenitentiam, eiusque monumentum ad posteros relinquere.
Ideo Propheta, quisquis fuerit Psalmi author, tam insigne Dei beneficium commendans, hortatur fideles ut se intrepide in eius tutelam committant, nec dubitent, eo custode et salutis suae vindice freti, contra omnes hostiles insultus, perpetuo se fore salvos: quia proprium eius munus sit omnes sedare.
In hoc psalmo psalmista victa victoriam precatur
Ioannes Calvinus, theologiae Reformationis fautor, sic argumentum psalmi descripsit:

David iam locatus in solio, et insignibus aliquot victoriis potitus, quae ad stabiliendum regnum eius valere poterant, Dei gratiam praedicat et extolli: neque id testandae modo gratitudinis causa, sed ut residuum populum, qui iugum subire adhuc recusabat, sibi conciliet, atque ita colligat lacerum populi corpus.
Ego vero paulo aliter sentio, sanctum Prophetam graviter ab improbis et sceleratis vexatum de eorum pravitate conqueri: tum deinde consugere ad immensam Dei bonitatem, qua non solum promiscue cunctos mortales, sed peculiariter filios suos prosequitur, ut in hac fide respiret, quod Deo propitio tandem liberabitur.
Spedia,
Amelia (Italiane: Ameglia),
Arcula (Italiane: Arcola),
Beverinum (Italiane: Beverino),
Bullanum (alia nomina: Bolanum, Bollanum, Vetius Bolanus) (Italiane: Bolano),
Bonasola vel Bonatiola (Vallis Bonazolae, interdum fortasse Bulnetia vel Bodetia, deinde Bonasola de Varia) (Italiane: Bonassola).
Ampletium (Slovenice: Bovec; Italiane: Plezzo; Theodisce: Flitsch),
Caput Rectus (Slovenice: Kobarid; Italiane: Caporetto; Theodisce: Karfreit),
Castra ad Fluvium Frigidum (Slovenice: Ajdovščina; Italiane: Aidussina; Theodisce: Haidenschaft),
Idria (Slovenice: Idrija; Italiane: Idria; Theodisce: Idria),
Tulminum (Slovenice: Tolmin; Italiane: Tolmino; Theodisce: Tolmein),
Vipava (Slovenice: Vipava; Italiane: Vipacco; Theodisce: Wippach),
Chorus (Italiane: Coros),
Gallura (Italiane: Gallura),
Gothianus seu Gotianus (Italiane: Goceano),
Medius Locus seu Meilocus (Italiane: Meilogu),
Mons Acutus (Italiane: Monteacuto),
Nurra seu Nurrae (Italiane: Nurra),
Romania seu Romandia (Italiane: Romangia),
-onis, deinde Podium Samniticum) (Italiane: Poggio Sannita),
Camelum (alia nomina: Castrum Cameli deinde Fanum Sanctae Helenae Samniticum) (Italiane: Sant'Elena Sannita),
Cantalupum (alia nomina: Cantalupum Samniticum) (Italiane: Cantalupo nel Sannio),
Capra Cocta (Italiane: Capracotta),
Calvellum (alia nomina: Carauilli ac Castrum Villicum) (Italiane: Carovilli),
Carpinonum (seu Carpinetum (Molisinus), olim Carpinenis, deinde Carpino, gen.
Quum Deus totum humanum genus condiderit, et imperio suo contineat, gratiam qua electum populum dignatus est, hac comparatione amplificat David: nempe quod Sanctuarium instar domicilii erexit, ut habitaret inter filios Abrahae: simulque ostendit, quanvis Iudaeis omnibus expositum esset Sanctuarium, non tamen quibuslibet Deum propinquum esse, sed veris tantum pietatis cultoribus qui se a mundi sordibus purgarunt, ut sanctitati et iustitiae se addicerent.
Bruniatum et Prunetum (interdum Brunadum ac Bruniadae) (Italiane: Brugnato),
Burgellus ad Varam (alia nomina: Burgetulus de Varia, Burgus Sanctae Mariae Magdalenae) (Italiane: Borghetto di Vara),
Burgus Sancti Stephani (alia nomina: Fanum Sancti Stephani Macrae) (Italiane: Santo Stefano di Magra),
Carrodonum (alia nomina: Carrodonum de Varia) (Italiane: Carrodano),
Carrum vel Carrus (olim fortasse Boaetia) (Italiane: Carro),
Castrum Caricis vel Carex (gen.
Si Psalmum hunc cum superioribus, et cum proximo qui ultimus erit, conferre libeat, hoc solum est discrimen, quod antehac peculiarem gratiam qua Deus Ecclesiam suam fovet ac tuetur, generali providenntiae qua mundum sustinet, permiscuit Propheta quisquis fuerit Psalmi author: nunc tantum de beneficiis disserit quibus Ecclesiam suam prosequitur.
Quia ut plurimum contingit impios homines, vel terrenis deliciis addictos, prospere et foeliciter agere, veros autem Dei cultores vel rebus adversis premi, vel sub miseriis suis languere: ne priores nimis in sua fortuna superbiant, alii vero despondeant animos, docet Propheta, quanvis bonis omnibus pro voto affluant profani homines, quandiu a Deo alieni sunt, umbratilem foelicitatem in qua sibi placent, quae instar somni evanescit, minime expetendam esse.
==== Flumina ====
Ampurius,
Belbus,
Bulberia seu Burbura,
Burmia,
Burmia Millesimensis,
Burmia Spinetensis,
Burmia Mallarensis,
Burmia Pallarensis,
Curio (-onis),
Ellerus,
Limur -is seu Lemor -is Lemme,
Olubria (deinde Scripia),
Padus,
Sesites (aut Sessites),
Sturia Montisferrati.
=== Descriptio Psalmi ===
Iohannes Calvinus sic argumentum psalmi descripsit: "David regno pulsus, licet ultima rerum omnium desperatio urgeret, Deum tamen invocat, eiusque promissione se fulcit contra ingentes terrores, hostium ludibria, crudelesque impetus, ipsam denique mortem, quae tunc se oculis ingerebat.
=== Descriptio Psalmi ===
Iohannes Calvinus, theologiae Reformationis fautor, sic argumentum psalmi descripsit:Ut coram Deo humiliet cunctos mortales a summis usque ad infimos, celebrat formidabilem eius potentiam a variis naturae miraculis quibus non secus ad dandam ipsi Deo gloriam expergefieri nos dicit, acsi ipse sua voce imperium sibi assereret.
Secundum Institutum Statisticae Catalauniae anno 2008, Catalana erat secunda lingua in usu in Catalaunia, superata ab lingua Hispanica et linguae solitae statu et linguae patriae et linguae agnitae, quamquam Catalana magis utebantur quinque ex septem regionibus functoriis, et 80 centesimae cunctorum incolarum Catalane loqui sciebant.
Lingua Batavica seu Nederlandica vel Nederlandiae  sive Flandrica vel Belgica et Hollandica seu Germano-Batavica sive Germanica inferior lingua ex linguis Indoeuropaeis est et sub familia Germanica subsummata, familia quae una cum lingua Anglica, lingua Anglica antiqua, lingua Saxonica, lingua Saxonica antiqua, lingua Frisica, lingua Theodisca, lingua Alemannica, lingua Franconica et lingua Jiddisch Germanicum occidentale formatur.
Linea Andesitis occidentales insularum ante Californiam marginem sequitur, et ad meridiem arcus Aleutiani, secundum marginem orientalem paeninsulae Camtschatcae, insularum Curilensium, Iaponiae, Insularum Mariannae, Insularum Salomonis, et Insulae Septentrionalis Novae Zelandiae marginem transit.
Litteraria traditio, usque ad saeculum XX, parca est: exceptis Antón de Marirreguera, Xosefa Xovellanos et Antonio Balvidares (saeculo XVI), Xuan María Acebal, Caveda et Nava, Teodoro Cuesta, Pin de Pría aut Fernán Coronas (saeculo XIX et primo dimidio saeculi XX).
tw=y ty sḏm=f (/tʰitʼiˈstmof/) "facio audiat." Lingua Coptica constructio causitiva iam exstat, sed "lexicalizata" est, id est ϣⲱⲡⲉ (šōpǝ < ḫpr) "fieri" et ϫⲡⲟ (čpo < *t-špo < ty ḫpr) "gigno, pario, adipiscor" sunt quasi duo lemmata, neque unius verbi figurae.
ḏr.t "manus" (Coptice ⲧⲱⲣⲉ /ˈtoːɾǝ/—absque t finali), ḏr.ṱ=k "manus tua" (Coptice ⲧⲟⲟⲧⲕ /toʔtk/—t nunc enuntiato, sed r ad mutam glottalem redacta.)
Magna confusio est inter phonemata quae Aegyptologi variis formis litterae h denotant.
Series linguarum Bihari comprehendit Magahi, Maithili, Angika, Bajjika, Sadri sive Sadani et Nagpuria, Bhojpuri Indiae ipsius, Bhojpuri Mauritiana, Bhojpuri Africana Australis, Sarnami, Bhojpuri Guianensis, Bhojpuri insulae Trinitatis; interdum inter dialectos Hindi enumerantur, sed ab aliis inter Bengalicas.
tw=y hb wˁ ỉmy r tɜy=y šr.t (tempore praesenti primo) "Mitto felem ad meam filiam", sed ỉỉr=y hb wˁ ỉmy r tɜy=y šr.t (tempore praesenti secundo) "Ad meam filiam mitto felem."
Tempus praesens primum, et alia tempora ex eo deducta, ab aliis aliquanto distat in eo quod subiectum non sequitur verbum sed praecedit.
Limnologia (Graece λίμνη 'lacus' + λόγος 'studium') est investigatio mediterraneorum oecosystematum aquaticorum, quae biologicas, chemicas, physicas, geologicasque aquarum mediterranearum proprietates et rationes (aquarum fluentium et stantium, dulcium et salsarum, naturalium et ab hominibus factarum) tractat, plerumque studia lacuum, receptaculorum, stagnorum, fluminum, fontium, rivorum, locorum uliginosorum, atque adeo aquarum subterranearum faciens.
In dialecto normali, vocale *ə facta /ɛ/, veteres vocales inversae sunt: NEVE(M) > Catalane neu [new], Occitane nèu [nɛw] -nix-; PE(N)SU(M) > Catalane pes [pɛs], Occitane pes [pes] -pondus-  Dialectus Baliaris vetustam /ə/ servat, et in dialectis occidentalibus ambo soni confluunt in /e/.
Lingua Aethiopica (vulgo ግዕዝ [ɡɨʕɨz]), sermo classicus et religiosus Aethiopiae et Erythraeae, est eodem tempore parens linguarum hodiernarum Semiticarum Africanarum omnium; pertinet igitur ad gregem Semiticam Meridionalem familiamque Afrasiaticam.
In usu plerumque est inter gentem Bodoensem in India Boreorientali in pagis Darrang, Nagaon, Kamrup, Goalpara, Sibsagar, et Lakhimpur civitatis Assamiae; sunt etiam nonnulli locutores in pagis Darjeeling, Jalpaiguri et Cooch-Behar civitatis Bengaliae Occidentalis, paucique Nepaliae incolae.
Lingua Castellana antiqua (ipso sermone Roman paladino vel Castellano ; IPA: [ro'man pala'dino, kaste'ʎano]) fuit lingua Romanica, qua homines in Castella inter saecula decimum et quintum decimum usi sunt, et lingua Hispanica hodierna saeculo quinto decimo, postquam consonantes in hodiernos sonos Hispanicos plene mutaverunt, facta est, et Saeculum Aureum Hispanicum dici coepisse.
"Cartulaire de Sainte-Croix d’Orléans (814-1300), contenant le « Chartularium ecclesiae Aurelianensis vetus », suivi d’un appendice et d’un supplément, par Joseph Thillier et Eugène Jarry, Paris : Alphonse Picard et fils, 1906, CXIX-634 p., 2 pl.
In hac serie enumerantur linguae seu dialecti Adivasi Garasiya gas, Bauria bge, Bhilali bhi, Bhili, Chodri cdi, Dhodia dho, Dubli dub, Dungra Bhil duh, Gamit gbl, Rajput Garasia gra, Mavchi mke, Nahali nlx, Noiri noi, Palya Bareli bpx, Pardhi pcl, Pauri Bareli bfb, Rathavi rtw, Rathvi Bareli bgd, Vagdi wbr.
Item nomen Ỉr.t-Ḥr-r·r=w (verbatim "Oculus Hori in eos") a Graecis scriptum est Ἰνάρως (quod appellationem Aegyptiam aliquid /ʔinħaɾr̩ˈrow/ similem repraesentat), unde patet Ỉr.t-Ḥr ("Oculum Hori") stare pro ỉr.t-n-Ḥr.
"Annexio" Aragoniae ad Castellam et abolitio progressiva totius capacitatis autonomae a saeculo XVI "significavit quod" dum semper  lingua Aragonica late locutum est solummodo in usu colloquiali ruralique, sed nobilitas linguam Hispanicam "legerunt ut insigne potestatis." Summum abolitionis linguae Aragonicae attentum est in regimene Francisci Franci saeculo XX.
==== Vocales ====
Commune linguis Gallo-Romanicis:
Casus vocalium gravium finalium excepta -A (MŪRU(M), FLŌRE(M) > mur, flor), non ut in linguis Ibero-Romanicis, quae eas servant nisi in quibusdam flexionibus -E (muro sed flor / chor), aut in Italo-Romanicis, quae omnes servant (muro, fiore).
Scribitur a laeva in systemate scribendi ፊደል (fidel Amharico), quod ex abugida Ge'ez ortum est, in linguis Semiticis Aethiopicis, ፊደል fidel ('systema scribendi', 'littera') et አቡጊዳ abugida appellatum, ex primis quattuor litteris Aethiopicis, quae verbum abugida una genuerunt, hodiernum vocabulum linguisticum.
L'home, entós, mientres cayía coles manes abiertes, los güeyos nel infinitu y el so cuerpu remanando per tolos llaos abonda sangre, glayó una pallabra, una pallabra namás, que resonó y güei sigue resonando na biesca y en toa Asturies: "¡Llibertá!"
In linguam Latinam translatio
Crepitus fagineam silvam tremere fecit.
Attamen Kabbalismus sumit "Torah aeternum" non idem qui Torah Hebraice scriptus; Abulafia igitur, saeculo decimo tertio sumens linguam in Paradiso ab Hebraica discrepavisse, repudiavit postulationem, tunc inter scriptores Christianos communem, infantem non ad stimulum linguisticum expositum Hebraice naturaliter uti coepi.
ave, salve = servus, seavus, Griass Gôd
ita, recte = guâd
gratias = dankschê, danke
gratias multas = vüln dank (pro Non-Germanis ~ fylln dank, appella quam Latina)
non, minime = nâ
salutatio = gruass
sis, quaeso = bitt'schê(n), bitte
vale = pfiat'dî, servus, seavus
valete = âf widaschau(g)n
non intellego = i verstê ned (niad)
quomodo Latine hoc dicis = wia sagst'n dês âf Ladeinisch
loquerisne...
Haec sunt: 

lingua Carelica sensu stricto (vel Carelica septentrionalis)
lingua Carelica Livvicorum
lingua Carelica Ludicorum
Careli, qui lingua Carelica sensu stricto utuntur, per Careliam septentrionalem et mediam habitant, Livvici autem et Ludici per Careliam meridionalem, Livvici ad occidentem, in ripis Ladogae lacus, Ludici ad orientem, in ripis lacus Onegae.
== Bibliographia ==
Fontes antiquiores
1300/1309 : Liber de coquina ubi diversitates ciborum docentur II.12 (Marianne Mulon, "Deux traités inédits d'art culinaire médiéval" in Bulletin philologique et historique (jusqu'à 1610) du Comité des Travaux Historiques et Scientifiques [1968 (1971)] vol.
Lingua Birmanica (hac ipsa lingua မ္ရန္‌မာစာ sive ဗမာစာ /bəmàsà/ "lingua Bama"; မ္ရန္‌မာစကား sive ဗမာစကား /bəmàzəgá/ "sermo Bama") est lingua publica rei publicae Birmaniae, locutores habet circa 32,000,000 ut lingua materna, additis 10,000,000 e populis minoribus Birmaniae qui eam loquuntur ut linguam secundam vel tertiam.
Textus 1540 sine titulo: vide imagines 40-48 (vide paginas ultimas apud Google Books) Editio 1551 apud MDZ Editio 1605 apud GDZ
1552 : Theophilus Folengus, Baldus (editio 1552) 1.480 "nec sugus cedri, nec acerbi musta naranci" (i.e.
In ipsa dictatura certamina praemiaque multa et honesta operibus Catalanis instituta sunt: Ianuario 1944 praemium Eugenii Nadal exstitit, anno 1945 subsidio publico centeni anni Patris Cinthi Verdaguer acti sunt, anno 1947 praemium Iohannis Martorell in mythistorias Catalane scriptas, anno 1949 praemium Victoris Català in mythistorias parvas Catalane scriptas ac praemia Aedos in biographias, praemium Iosephi Ysart in tractatus, praemiumque Ossa Menor, postea Caroli Riba appellatum.
norma universa, quam regit Institut d'Estudis Catalans (IEC), et cui fundamentum est orthographia a Pompeio Fabra edita, aptata ad sermonem Catalanam Medianam Barcinonensem, Hispanismis expertem, sed quaedam ex aliis dialectis in normam accipiens; et
norma Communitatis Valentinae et Carchis, quam regit Acadèmia Valenciana de la Llengua (AVL), condita in litteris sermoneque Valentinis atque normis traditis Castaliae.