aimgo/CorpusTrinum huggingface dataset:
2378 Pannekoek, olim designationibus 1935 CY, 1935 EP, 1938 UD1, 1960 HD, 1967 RB1, 1970 GP1, 1970 JG, 1972 RH3, 1975 JH, 1977 RR5, 1977 XJ, et A918 RE agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
=== Saeculo 20 ===
1905 - Felix Bloch, physicus Helveticus (mortuus anno 1983)
1908 - Elias Frank, physicus Sovieticus (mortuus anno 1990)
1940 - Pele, pedilusor Brasilianus (mortuus anno 2022)
1942 - Michael Crichton, scriptor Americanus (mortuus anno 2008)
1954 - Ang Lee, moderator cinematographicus Taivanicus.
2375 Radek, olim designationibus 1975 AA, 1937 LH, 1947 BK, 1948 JP, 1951 YR, 1954 MN, 1954 MX, 1957 YB, 1975 AT, et 1981 AO agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
2405 Welch, olim designationibus 1963 UF, 1965 AG1, 1969 VV, 1972 JQ1, 1974 RR, 1975 WG1, 1977 DN9, 1977 FV1, 1979 OJ6, 1980 RC2, 1980 TF, et 1981 YB2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis Exterioris attributus.
2407 Haug, olim designationibus 1973 DH, 1926 XE, 1930 MJ, 1938 EF, 1950 NM, 1951 YT, 1958 DB1, 1969 JB, 1970 ND, 1976 YL1, 1978 EA6, A906 YE, et A916 WD agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
2393 Suzuki, olim designationibus 1955 WB, 1931 MH, 1942 JL, 1955 XR, 1960 QA, 1966 UG, 1972 XH1, 1976 GQ8, 1976 JW, 1978 US2, et A898 VC agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis Exterioris attributus.
2416 Sharonov, olim designationibus 1979 OF13, 1930 DA, 1931 KG, 1951 EE2, 1958 QA, 1969 VH, 1974 RR1, 1975 VQ5, 1977 DZ1, et A916 PA agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
2345 Fučik, olim designationibus 1974 OS, 1935 BE, 1935 DK, 1938 UH1, 1951 EC2, 1969 QJ, 1972 EG, 1972 GP, 1972 GT, et 1975 XH2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
2380 Heilongjiang, olim designationibus 1965 SN, 1939 SD, 1962 XT, 1967 GE, 1968 QX1, 1973 AD2, 1974 OA, 1975 VL9, 1975 XZ2, 1975 YL, et 1978 RB6 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
2376 Martynov, olim designationibus 1977 QG3, 1937 TK, 1942 PC, 1948 QF, 1954 SC1, 1959 NC, 1969 ED2, 1970 LM, 1971 QK, 1974 CA1, 1975 FF, et 1981 GK agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis Exterioris attributus.
2344 Xizang, olim designationibus 1979 SC1, 1929 UR, 1951 MD, 1956 RH, 1972 BE, 1974 MO, 1975 VS8, 1977 DJ4, 1978 BE, et 1981 AU agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
2415 Ganesa, olim designationibus 1978 UJ, 1961 XO, 1965 VL, 1965 WB, 1974 VG1, 1976 GF, 1980 DJ, 1981 JV, et 1981 LN agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
2366 Aaryn, olim designationibus 1981 AC1, 1934 CC1, 1949 PJ, 1971 DR, 1973 YM1, 1976 QP1, 1976 SM8, 1978 ET2, et 1979 OK7 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
1907 - Iacobus Meade, oeconomiae peritus Britannicus (mortuus 1995)
1910 - Ioannes Anouilh, scriptor Francicus (mortuus 1987)
1912 - Alanus Mathison Turing, mathematicus, logicus, cryptographus, et peritus scientiae computatralis Anglicus (mortuus 1954).
=== Saeculo 20 ===
1926 - Victor Vasnetsov, pictor Russicus (natus 1848)
1956 - Reinholdus Glière, compositor Russicus et Sovieticus (natus 1875)
1963 - Gustavus Gundlach, philosophus et iesuita (natus 1892)
1973 - Alexius Ljapunov, mathematicus Russicus (natus 1911).
1971 - Georgius Osborne, cancellarius scaccarii Britanniarum regni annis 2010 ad 2016
1972 - Rubens Barrichello, autocinetorum celerrimorum ductor Brasilianus
1974 - Manuela Schwesig, rerum politicarum perita Germanica factionis SPD
1976 - Kéda Black, scriptrix Francica
1980 - Theophanes Gcecas, pedilusor Graecus
1984 - Hugo Almeida, pedilusor Lusitanus.
1942 - Ioannes Fried, historicus Germanicus
1949 - Alanus Garcia Pérez, praeses Peruviae (voluntarie mortuus anno 2019)
1950 - Martinus McGuinness, rerum politicarum peritus Hiberniae Septentrionalis (mortuus anno 2017)
1951
Anatolius Karpov, lusor scaccorum Sovieticus et Russicus.
1865
Emma Orczy, scriptrix Hungaro-Britannica (mortua anno 1947)
Susanna Valadon, pictrix Francica (mortua anno 1938)
1880 - Ioannes Boyd Orr, medicus et biologicus Scoticus (mortuus anno 1971)
1883 - Gregorius Zinoviev, rerum politicarum peritus Sovieticus; mortuus est anno 1936.
1811 - Nicolaus Tolentinus de Almeida, poeta Lusitanus (natus 1740)
1836 - Iacobus Mill, philosophus Scotus (natus 1773)
1852 - Carolus Brjullov, pictor Russicus (natus 1799)
1856 - Ioannes Kireevskij, philosophus Russicus (natus 1806).
=== Saeculo 19 ===
1819 - Hippolytus Fizeau, physicus Francicus (mortuus anno 1896)
1850 - Alfredus Boucher, sculptor Francicus (mortuus anno 1934)
1853 - Constantinus Stoilov, rerum politicarum peritus Bulgaricus (mortuus anno 1901)
1862 - Henricus Pirenne, rerum gestarum scriptor Belgicus (mortuus 1935).
1887 - Gulielmus Hoegner sodalis factionis SPD, qui bis praeses ministrorum Bavariae fuit, (mortuus anno 1980)
1889 - Gualterius Lippmann, diurnarius et scriptor Americanus (mortuus anno 1974)
1890 - Fridericus Paulus, vir militaris Germanicus inter secundum bellum mundanum (mortuus anno 1957)
1892 - Georgius Damjanov, rerum politicarum peritus Bulgaricus (mortuus anno 1958)
1893 - Alexius Losev, philosophus et linguista Russicus (mortuus anno 1988)
1936 - Valentinus Paniagua, praeses Peruviae (mortuus est anno 2006)
1937 - Martinus Litchfield West, philologus Britannicus (mortuus anno 2015)
1938 - Rosa Maria Schneider, actrix Germano-Austriaca (mortua anno 1982)
1940 - Michael Temer, praeses Brasiliae annis 2016 ad 2019.
Etiam divisiones socio-politicae quae annis 1950 inter Continentem Sinensem, Honcongum, Macaum, et Taivaniam habentur, efficerunt ut lingua normalis Mandarina in eis locis docta inter se discrepare plene visa sit, usque in systemate scribendi, quia in continente characteribus simplificatis a communistis citatis scribunt dum extra continentem characteribus translaticiis.
Occidentis: Tansen (Palpa), Butwal, Vetus Pokhara, Dumre, Bandipur, Ridhi (Gulmi), Baglung, Dotili / Silgadi
Centralis: Kathmandu, Lalitpur, Bhaktapur, Thimi, Kirtipur, Chitlang, Lele, Balaju, Tokha, Pharping, Thankot, Dadikot, Balami, Gopali, Bungamati, Badegaon, Pyangaon, Chapagaon, Lubhu, Sankhu, Chakhunti, Gamtsa Gorkha, Badikhel (Pahari, Badikhel.
Centralis
Kathmandu, Lalitpur, Kirtipur, Chitlang, Lele
Bhaktapur, Thimi
Orientis
Dolakha, Tauthali, Jethal, Listikot, Doti
Pahari (Badikhel)
Summa dialectorum Novo- rum sunt:
Dolkhali (Dolakha)
Haec est forma conservatissima linguae veteris Newar et similis.
Lingua Hispanica, vel Castillana aut Castellanica (vulgo español et castellano), est lingua Romanica in grege Ibero-Romanico qui, ex nonnullis dialectibus linguisque in septentrionalibus Paeninsulae Ibericae marginibus per saeculum decimum crescens, graduatim per Regnum Castellae percrebuit ut prima gubernationis commerciique lingua in Imperio Hispanico fieret.
Lingua Maoriana (vulgo Te Reo 'Vox, Lingua') est membrum familiae Austronesiensis et subphyli Polynesiensis, et disertius rami Polynesiensis Orientalis, a maioribus posteris traditum in civitate Aotearoa, et ibi post annum 1987 lingua Maoriana poterat potirier capitis celsi linguae publicae, cum Anglica et Novae Zelandiae Lingua Significationum (NZSL).
Retentio f mediae, quod b Latinum factum est
Repraesentatio gh Protoindoeuropaei f Falisco (foied, Latine hodie)
Deletio s finalis (cra Latine cras)
Exemplum in lingua Falerica foied vino pipafo, cra carefo, Latine hodie vinum bibam, cras carebo
Litterae aliae sunt:

Retentio velarum (Fal.
), Kavrepalanchok dialecti Districtus (Banepa, Nala, Sangaa, Chaukot, Panauti, Dhulikhel, Duti), Khampu, Khopasi
Eastern: Chainpur, Dharan, Dolakha, Sindhupalchok, Taplejung, Terhathum, Bhojpur, Dhankuta, Narayangadh, Jhapa, Ilam
Kansakar (2011) etiam sequentem dialectorum Newarorum classificationem e verbo morphologiae coniugationis fundatam dat.
Lingua Neograeca usque ad annum 1976 per diglossiam in duas varietates divisa erat, quarum una erat lingua Demotica (δημοτική, scilicet γλώσσα, 'communis', 'vulgaris'), sermo quotidianus et quasi innatus, altera lingua Pura (Καθαρεύουσα), plerumque (tantum) scripta, forensis et ecclesiastica.
Lingua Ligustica est lingua Galloitalica e variis dialectis constans, adhibita a decrescente populi portione in Liguria, in quibusdam partibus Pedemontii meridiani, in pusilla parte Aemiliae occidentalis, in parvis plagis Francogalliae inter meridiem et orientem solem spectantis, in quadam plaga Corsicae meridionalis, in Herculis Monoeci Portus Principatu atque in pusillo regionis Sardiniae territorio.
In Nepal: Kathmandu Vallis (including Kathmandu, Lalitpur, Bhaktapur et Madhyapur Thimi municipia), Dolakha Districtus, Banepa, Dhulikhel, Bandipur, Bhimphedi (Makwanpur), Panauti, Palpa, Trishuli, Nuwakot, Bhojpur, Chitlang, Narayangarh.[20, Chitlang, Narayangarh.
Secundum Censum Civitatum Foederatarum, fere 3.5 centesimae Ludovicianorum quinque annos nati Francogallice vel creolice in Francogallica condita domi loqui solent, et 7 centesimae incolarum civitatis Francogallicam intellegunt et/aut Francogallice loquuntur.
Libri huius eruditionis causae tunc editi nobis hodie dant indicia idealium pronuntiatuum linguae Mandarinae illius aetatis et quoque demonstrant illam linguam normalem decretam fuisse velut linguam Graecam antiquam communem, quia idem ac nulla lingua vernacularis tunc locuta erat, sed synthesim dabat omnium dialectorum Mandarinarum prope Nanchinum.
Principes litteris in Newarensi vetuerunt et scriptores in carcerem missi sunt.[41]  In 1944, Buddhist monachi qui lingua latina scripsit e patria expelluntur.[42][43]
Praeterea, inimicitia erga linguam ex finitimis ingentem migrationem sequentem in Kathmandu Vallem ducens ad indigenos Newars minoritas factus est.[44]  Per periodum 1952 ad 1991, recipis vallis incolarum Newar loquentium ab 74,95% ad 43,93% excidit.
Lingua Mozarabica (Arabice مستعرب 'ille qui simul Arabus est') vel Alyamia (Arabice عجمية ʾaǧamiyah 'peregrinus') est exstincta lingua Romanica, iam in Iberia locuta a Mozarabibus: Christiani Romani qui in Andalusia in dictione Maurorum vivebant, inter saecula octavum et quintum decimum.
छीन ढाको तृसंघष परिभोग। छु पुलेंग कीत्य बिपार वस्त्र बिवु मिखा तिवु मदुगुन छु सात दुगुनव ल्है
chīna hākō tr̥saṃghaṣa paribhōga, chu pulēṃga kītya bipāra vastra bivu mikhā tivu maduguna chu sāta dugunava lhai
Mediaevalis 
Lingua latina in lingua administrativa et litteraria tempore medii aevi floruit.[14]  Scriptores regii notati includunt Mahindra Malla, Siddhi Narsingh Malla, et Jagat Prakash Malla.
Exemplum linguae latinae hoc tempore adhibitae praebet lineas sequentes ab Mooldevshashidev a Jagat Prakash Malla conscriptas.[34]
धु छेगुकि पाछाव वाहान
dhu chēguki pāchāva vāhāna
तिलहित बिया हिङ लाहाति थाय थायस
tilahita biyā hiŋa lāhāti thāya thāyasa
The verse is a description Shiva and the use of tigride skin as his seat.
Pars Attica
Lingua Neograeca sive Lingua Graeca hodierna (Νέα Ελληνικά sive Νεοελληνική) cum dialectis septentrionibus et meridionalibus (inter quas dialectis Cypriotis, quae ob longam segregationem insulae aliquas proprietates antiquas servant)
Dialectus Cappadociana †
Dialectus Pontica
Dialectus Graeco-Calabra, sive Catoitaliotica (Dialectus Magnae Graeciae)
Dialectus Romanograeca (lingua Zingarorum peregrinatorum)
Dialectus Ievanica (lingua Graecoiudaeorum) †
Pars Dorica
Dialectus Tsaconica
Nepalia in variis abugida scriptoribus scripta est;
Brahmi script
Gupta script
Kutila script
Prachalit script
Ranjana script
Bhujinmol script
Kunmol script
Kwenmol script
Litumol script
Hinmol script
Golmol script
Pachumol script
Devanagari script
Devanagari est latissime usa scriptione in praesenti, sicut in Nepalia et India frequens est.
Lingua Iavanica (rite basa jawa, IPA [bɔsɔ dʒɔwɔ]; vulgo Cara jawa, IPA [tjɔrɔ dʒɔwɔ]) est lingua populi Iavanici ex media et orientali insulae Iavae regioibus, in Indonesia; sunt praeterea greges loquentium secundum septentrionale Iavae occidentalis litus.
sed a Gallaicis nobilibus clades adflictae, qui consilium pro victis factionibus in bellis ob imperium saeculo XIV extremo et orto saeculo XV caperent, Gallaicae nobilitatis assimilationem et Castellanam dominationem provocant, eam in oppressionem et in publicum, officialem, litterarium religiosumque abitum ferentes usque ad saeculum XIX extremum.
Lingua Graeca media (Neograece:Μεσαιωνική ελληνική γλώσσα; etiam "lingua Romana" (Ρωμαϊκή γλώσσα) appellata, est species linguae Graecae inter exordium medii aevi anno circa 600 et expugnationem Constantinopolis anno 1453 factae, qui commune finis mediae aetatis in Europa austroorientali habetur.
==== De modorum notis ====
Apud Homerum subiunctivi archaevi cum vocali brevi aoristo frequenter occurrunt, rarius praesenti et perfectoː ἐγείρομεν = Attice ἐγείρωμεν, βείομεν = βῶμεν, πειρήσεται = πειρήσηται, δαμήετε = δαμῆτε, εἴδετε = εἰδῆτε (οἶδα).
Aliquae phonologicae differentiae relatione cum lingua Lusa sunt:

Servatio f- initialis: FAME = fame;
Palatalizatio initialis consonantis L: LINGUA = lhéngua;
Servatio consonantum l et n in intervocalica positione: LUA = lhuna, MAU = Malo;
Palatalizatio consonantum duplarum ll/nn/mn: CASTELO = castiêlho, ANO = anho, DANO = danho;
Diphthongatio vocalis brevis et in positione tonica: FERRO = fiêrro, etc..)
Eia, surge, vivificaPendentes ramos, aurora!Aureos fulgores emitte,Pallidas messes colora!Matutina aura, mitigaSolares nimios ardores;Inspira gratos Favonios,Euros, Zephyros profectores.Ecoa, Tithonia Diva,Fecundos campos decora,Canoras aves excita,O serena, bella aurora!Protege placidos somnos,Inquietas mentes tempera,Duras procellas dissipa,Terras, flores refrigera!Extingue umbrosos vapores,O sol, o divina flama!Lucidas portas expande,Tristes animos inflama!Salve, aurora!
Lingua iam traditio scripta e Medio Aevo in litteris Arabicis (cum consonantibus additis ٻ ac ‎ڟ‎ et vocalibus additis (hic cum consonante t) تٜ‎ et تٰٜ) habet sed hodie plerumque abecedario Latino (cum litteris additis Ɓɓ, Ɗɗ, Ƙƙ, et Ƴƴ) scribi solet.
Sed multi dialecti locales enumerantur, inter quas Askoti, Bhabari, Chaugarkhiya, Danpuriya, Gangola, Johari, Khasparjiya, Kumaiyya (urbis ipsius Champawat), Pachai, Pascimi, Phaldakotiya, Rau-Chaubhaisi, Sirali, Soriyali.
In India adhibetur in regione Kumāūn (civitatis Uttarakhand) olim dignitatem principatus reclamante, capite Champawat; ibi planitiei incolae praecipue dialectis linguae Hindi utuntur, montani potius Thibetana et linguis Almora familiae Tibeto-Birmanae (scilicet Darmiya, Chaudangsi, Byangsi olimque Rangkas), sed qui in vallibus et sub monte habitant Kumauni loquuntur.
Praeter solitas litteras Latinas, lingua Melitensis diacriticis utitur ut sua phonemata propria exprimat:

Ċ, ċ; Ġ, ġ; GĦ, għ; Ħ, ħ; IE, ie; Ż, ż
De ista lingua librum definitivum et multa scientifica exaravit philologus Austriacus Arne A.
In Portugallia ea 15 000 homines loquuntur in pagis concilii Mirandae Durii (Luse Miranda do Douro, Mirandice Miranda de l Douro) et in tribus concilii Viminosi (Luse Vimioso, Mirandice Brumioso) pagis in 484 km2 spatium, patente suo pondere per alios conciliorum Viminosi, Monachi Durii (Luse et Mirandice Mogadouro), Masaedonis (Luse Macedo de Cavaleiros) et Brigantiae (Luse Bragança, Mirandice Bergáncia) pagos.
Linguae Garhvali dialecti recognoscuntur Srinagari, Tehri (seu Gangapariya), Badhani, Dessaulya, Lohbya, Majh-Kumaiya, Bhattiani, Nagpuriya, Rathi, Pauri (seu Salani), Ravai, Bangani, Parvati, Jaunpuri, Gangadi (seu Uttarkashi) et Chandpuri.
160–172, ISBN 9780199856336 
Norman, Jerry (1973), "Tonal development in Min", Journal of Chinese Linguistics 1 (2):  222–238 
   (1988), Chinese, Cambridge: Cambridge University Press, ISBN 9780521296533 
   (1991), "The Mǐn dialects in historical perspective", in Wang, William S.-Y., Languages and Dialects of China, Journal of Chinese Linguistics Monograph Series, 3, Chinese University Press, pp.
Sauron ipse hac lingua loquebatur et litteras Dryadum quoque scripsit; de ea re, Anulo Regnante in igne iacto, Gandalphus inscriptionem legit in lingua Mordoris:

Scilicet, "Anulus Unus ad regnandum, Anulus Unus ad reperiendum, Anulus Unus ad attrahendum et in tenebris coercendum."
Exempli gratia, inter verba deponentia numerantur:
Primae coniugationis: mirari, minari, venari, recordari
Secundae: vereri, reri, fateri
Tertiae: sequi, loqui, uti, fungi, oblivisci, pati, frui, nasci, apisci, gradi
Quartae: partiri, metiri, adsentiri, oriri, moriri
Verba deponentia saepe participia sensu activo habent: e.g.
Similes controversiae de aliis Europae linguis surgunt, quae -velut Gallaica et Lusitana- ad diasystema pertinentes habentur, velut lingua Occitana-lingua Provincialis, lingua Catalana-lingua Valentiana, lingua Asturiana-lingua Mirandica, lingua Albanica-lingua Kosovarica, lingua Batava-lingua Flandrica, lingua Bohemica-lingua Slovaca, lingua Serbica-lingua Croatica, lingua Cornubica-lingua Armoricana.
31: "Praeter hunc tamen cuique Provinciae vernaculum sermonem, alius est universo regno communis, quem ipsi Quonhua vocant, quod curialem vel forensem sonat." Quidem magistratus Sinici, qui Mandarini tunc vocabantur, communi loquela Guānhuà late nuncupata usi sunt, qua propter hodie haec lingua Mandarina extra Sinas appellatur.
Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften, Vindobonae 2006, ISBN 3-7001-3640-4, (Österreichische Akademie der Wissenschaften, Denkschriften, Philosophisch-Historische Klasse 338, ISSN|0029-8824), (Veröffentlichungen der Mykenischen Kommission 23), (Mykenische Studien 19), Argumenta.
Voce media sunt apud Homerum aoristi nec sigmatici nec thematici cum sensu passivo aut intransitivoː βλῆτο ("ictus est", βάλλω), λύτο (λύω, solutus est), σύτο aut ἔσσυτο (σεύομαι), ὦρτο (ὄρνυμι).
Kurpaska, Maria (2010), Chinese Language(s): A Look Through the Prism of "The Great Dictionary of Modern Chinese Dialects", Walter de Gruyter, ISBN 9783110219142 
Li, Rulong 李如龙; Chen, Zhangtai 陈章太 (1991), "Lùn Mǐn fāngyán nèibù de zhǔyào chāyì 论闽方言内部的主要差异", Mǐnyǔ yánjiū, Beijing: Yuwen Chubanshe, pp.
Lingua Lusitana his diebus vocabula habet ex diversis linguis, ut Anglica, Batavica, Germanica, Russica, Hebraica, Persica, Sinica, Turcica, Iaponica, Quechua, Tupi, Kicongo, Kimbundu, Umbundu, ac linguas multo propius; qualia sunt Provençal, Gallica, Hispanica et Italica.
Nonnumquam particulae μέν in subiuncto positae respondetː
αὐτὰρ ἐπεὶ ψυχὰς μὲν ἀπεσκέδασ' ἄλλυδις ἄλλῃ   
ἁγνὴ Περσεφόνεια γυναικῶν θηλυτεράων,
ἦλθε δ' ἐπὶ ψυχὴ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο
ἀχνυμένη...
"avidus laudis", "memor vestri", "oblitus sui", "amor sui", "nostrae consuetudinis imperitus", "plenus fidei";
Casum genetivum regunt
verba memorandi vel obliviscendi, quae aut accusativum aut genetivum petunt;
verba impersonalia, sicut refert et interest, quae petunt hominem affectatum genetivo casu reddere.
Duo accusativi sensu diverso idem verbum complere possuntː
αὐτὰρ ὁ ἐκ ποταμοῦ χρόα νίζετο δῖος Ὀδυσσεὺς
// ἅλμην, ἥ οἱ νῶτα καὶ εὐρέας ἄμπεχεν ὤμους· "In fluvio Ulixes salem e cute eluebat..."
Hisce consiliis, eodem anno, Concilium Orthographicum constitutum est, integre Camera Municipali Mirandae Durii patrocinatum et a peritorum glottologorum circulo perfectum, ita ut clarae ad scribendam, legendam et docendam Mirandicam linguam regulae instituerentur, orthographia quam maxime circunspecta constituiretur et lingua Mirandica lingua minoritaria Portugalliae consecraretur.
"mirabile dictu."
Adiectiva ex nominibus substantivis et verbis derivantur, suffixa ad themata addendo, sicut -ulus, -culus, -osus, -tus, -eus, -alis, -arius, -orius, -ilis, -anus, -ensis, -inus, -eius, -icus, -ax, -idus, -ivus, -tivus, -ulus, -uvus, -ilis, -bilis, -tilis, et cetera.
ἀπὸ μὲν λίθον εἷλε θυράων, [ἀπὸ θυρῶν vel ἀφεῖλε = "saxum ab introitu abstulit"]
Odyssea I.8-9ː    νήπιοι, οἳ κατὰ βοῦς Ὑπερίονος Ἠελίοιο // ἤσθιον· [= κατήσθιον, omnino comederunt, consumpserunt.
Exempli gratia in Odyssea tria carmina satis imperiter consuta agnoscunturː Telemachi peregrinatio (I-IV et pars libri XV), Narrationes apud Alcinoum (V-XIII), Ulixis ultio (XIV-finis) nec invocatio ad Musam quae operi praeludit aliud praenuntiat nisi narrationes apud Alcinoum.
Suffixum -θεν ex adverbiis loci interrogationi "unde" (πόθεν) respondentibus ad nomina translatum est tamquam nota ablativi/genetivi, non tantum ad nomina geographica (Κρήτηθεν = ex Creta) sed etiam nomina communia (άγόραθεν = e foro, ἐξ οὐρανόθεν = e caelo, ἐξ ἁλόθεν = e mari, δαίτηθεν = e cena etc.) et pronomina (ἐμέθεν = a me, σέθεν = a te).
Adhuc, altera visio est, nominate a linguisticae defensionis collectivitatibus et activistis protecta, vocatis reintegrationistis, qui, maiore aut minore gradu, sermones Gallaicos integrari cum lingua Lusitana exemplare conantur Classicas Gallaicolusitanae formas hodierna in Gallaica (normativa da Associaçom Galega da Língua, AGAL) redimentes et qua professoratus pars in universitatibus, praeter aliqua media communicationis independentes utuntur.
=== De consonantibus ===
Consonantes geminatae metri causa saepius servantur quam Attice, in primis -σσ-, in aoristis quidem sed etiam in dativis pluralibus (-εσσι)ː ἐτέλεσσα (Attice  ἐτέλεσα), δυσμενέεσσι (Attice δυσμένεσι), τόσσον ...
εἴπ' ἄγε μοι περὶ μητρὸς Ὀδυσσῆος θείοιο
πατρός θ', ὃν κατέλειπεν ἰὼν ἐπὶ γήραος οὐδῷ,
ἤ που ἔτι ζώουσιν ὑπ' αὐγὰς ἠελίοιο,
ἦ ἤδη τεθνᾶσι καὶ εἰν Ἀΐδαο δόμοισι.
in tabellis Mycenaeis legitur- sed apud Homerum ad omnem casum denotandum idoneum praeter nominativum et accusativum occurritː βίηφι, δακρυόφιν, ἶφι, ναῦφι, κεφαλῆφι, ὄρεσφι, χειρὶ δεξιτερῇφι, ἐξ εὐνῆφι...
Ab Iudaeis qui aetate nostra Europam incoluerunt usque ad Rem Publicam eorum tandem anno 1948 (millesimo nongentesimo duodequinquagesimo) restitutam aliae linguae originem trahunt tantum in ipsis Europae regionibus quantum in aliis mundi partibus, sicut et Lingua Iudaeo-Germanica et Iudaeo-Tat (praesertim apud Caucasum) et Zarphaticus sermo (Francogallicae) et alii minores usu linguae.
Habemus igitur "res malae" = "omnia quae mala videntur"; "res informatica" = "omnia quae de informatica tractat"; "res publica" = "omnes res quae publice habentur" = "civitatis regimen, ius, et mercatus"; res novae = "nuntia" = (in civilitate) "rerum eversio"
Participium: est orationis pars, quae vim verbalem ostendit, dum adiectivo fungitur.
Est magnus numerus verborum cottidianorum quae quandam similitudinem exhibere videntur, exempli gratia (inter Iaponicam et Turcam):
ishi (saxum) → daş
yon (quattuor) → dört
kura (ephippium) → kürtün
kiru (scindere) → kir-
inu (canis) → it
kuro (niger) et kurai (obscurus) → köl (umbra)
et cetera
Lingua Iaponica est cognata linguis exstinctis, quibus homines in antiquis Coreae Mantzuriaeque culturis utebantur.
Littera Q, sonum uvularem surdum /q/ designans, olim signo K’ ĸ ('kra') scribebatur; illud autem signum inductum est a Samuele Kleinschmidt (1814–1886), missionario in meridiana Groenlandia nato, qui anno 1851 Grammaticam linguae Groenlandicae Berolini in lucem ediderat.
E aks um say, "Weh de Messiah gwine be bon at?" Dey tell King Herod say, "E gwine be bon een Betlem town een Judea."
Latine: Cum autem natus esset Iesus in Bethlehem Iudaeae in diebus herodis regis, ecce Magi ab oriente venerunt Hierosolymam dicentes: "Ubi est, qui natus est, rex Iudaeorum?
Buh Leo nihil cognoscere poterat, et cum propius venerit dixit: "Ecce, Buh Caper, quid edis?" Buh Caper territus est cum Buh Leo prae se surrexerit, sed cor audax sustinens respondebat: "Hoc saxum mando, et si me non linquas, saxo consumpto te quoque edam." Hoc verbum magnum Buh Caprum servavit.
Nomina quorum stirpes in -ευ desinunt, ut βασιλεύς, duo themata habentː βασιληF- ante vocalem et βασιλευ- ante consonantem unde accusativus βασιλῆα, genetivus βασιλῆος, plurales βασιλῆες, βασιλῆας, βασιλήων.
Parrhisiis, 1509, pp.109v-110 )
Lithunia est Poloniae ad ortum connexa noningentorum millium passuum circuitu magna sui parte palustris plurimumque nemorosa… Sermo gentis, ut Polonis, Sclavonicus, hie enim sermo, quern latissime patet, ac plurimis quidem gentibus communis est.
Res Publica Popularis Sinarum anno 1949 condita hanc normam asservavit eam nuncupans pǔtōnghuà (translaticio: 普通話; simplificato: 普通话), hoc ad litteram "loquela communis" significante, quamquam eam in Taiwania usque hodie Guóyǔ nuncupatur.
Hoc in indice nexus ad Latinitatem interretialem, generatim digesti, enumerantur
Ephemeris - Acta diurna interretialis Latine
The Latin library - Litterae Latinae
Forum Romanum - Litterae Latinae et historia Romana
Vatican - The Holy See - Pagina domestica Civitatis Vaticanae in octo variae linguae, ut Latina
Opus commune, quo creetur TerritorioScuola ODP.
Nonnumquam radix cum vocali o singulari numero alternat cum radice sine vocali plurali numero μέμονα/μέμαμεν/μεμάασι cum participio μεμαώς, γέγονα/γεγάασι cum participio γεγαυῖα (in his exemplis nu radicalis in alpha vocalizaturː -μν- et -γν- ante consonantem -μα- et -γα- fiunt).
Exempli gratia:
Secundae: audeo, audere, ausus esse; gaudeo, gaudere, gavisus esse; soleo, solere, solitus esse
Tertiae: fido, fidere, fisus esse; fio, fieri, factus esse
Ablativus absolutus: est inclyta constructio Latina, ex casu ablativo instrumentali derivata, ubi participium et eius argumenta casu ablativo reddita pro clausulis subordinatis substituta sunt.
Apud characteres complexissimos saepe hodie adhibitos sunt 籲 yù "comprecari", 32 plagis; 鬱 yù "luxuriosus, delicatus, maestus", 29 plagis, sicut in 憂鬱 yōuyù "demersus", 15 et 29 plagis, invicem; 豔 yàn "coloris plenus", 28 plagis; et 釁 xìn "iurgium", 25 plagis, ut in 挑釁 tiǎoxìn "provocare".
Apud carmina Homerica, etsi nusquam notatur, eius praesentia metro detegiturː nam ante verbum olim littera digamma incipiens  vocalis  finalis verbi praecedentis nec, si brevis est, eliditur nec, si longa est, corripitur, unde recte colligere possumus hiatum temporibus Homericis ibi non fuisse.
Quorum lingua, verisimiliter non Indoeuropaea, ignota est, sed tamquam substratum in lingua Graeca attestari potest, ad quod multa verba (e.g., θάλασσα 'mare' et νῆσος 'insula') et nomina locorum (e.g., Κόρινθος 'Corinthus' et Παρνασσός 'Parnassus') attribuuntur.
[ˈarθro ˈena ‖ ˈoli i ˈanθropi ʝeˈɲunde eˈlefθeri ce ˈisi stin aksioˈprepia ce ta ðiceˈomata ‖ ˈɪne priciˈzmeni me loʝiˈci ce siˈniðisi | ce oˈfilun na simberiˈferonde metaˈksi tuz me ˈpnevma aðelfoˈsinis]
Graeca in Abecedario Phonetico Internationali.
== Historia Linguae Iudaeo-Hispanicae ==
Expulsis ex Hispania Iudaeis ad partes et Europae orientales et Africae septentrionales confugerunt ubi in prima eorum benigne excepti sunt exsules a regibus Constantinopolitanis, in altera vitam egerunt usque ad hodiernum diem quo sunt adhuc crebri qui cantibus vocum suis praeterita meminerunt.
Ibi in linguam Latinam verba e variis linguis—Etrusca, Graeca—venerant, sicut persona (Etrusce perśnu), quod est late agnitum, vel etiam talia vetustiora, ut visum est primum in Plauti et Terentii operibus, qualia techna (Graece τέχνη) et machaera (Graece μάχαιρα).
129-134
Kevin Tuite, "The Bangani mystery resolved (?)" (1997)
Claus-Peter Zoller, "The van Driem enigma, or In search of instant facts" (1997)
Claus-Peter Zoller, "Bericht über besondere Archaismen im Bangani, einer Western Pahari-Sprache" in Münchener Studien zur Sprachwissenschaft vol.
Nationalismus autem civitatum Europaearum magnopere per hanc aetatem quoque auctus est, quod effecit, ut civitas quaeque propriam linguam nationalem distinctamque petivisset: Britanniarum Regnum tandem linguam Anglicam habuit, Francia linguam Francogallicam, Hispania Hispanicam, Germania Theodiscam, Italia Italicam, etc.
Inito nationalismo multi fuerunt, qui pro Hungarorum sermone multum laboraverunt, sineque ulla animadversione variarum aliarum gentium, qui etiam in regno Hungarico vivebant hi linguarum cultores officium Hungarice discendi ad cunctas scholas amplificaverant; disputata igitur erat quaestio linguae civitatis 50 annos, a finibus saeculi duodevicensimi usque ad 1844.
ISBN 978-2-8011-1404-9
De utilitate linguae Francogallicae
"Latein—Französisch—Englisch: Drei Epochen europäischer Sprach- und Wortschatzgeschichte" in Grzega, Joachim, EuroLinguistischer Parcours: Kernwissen zur europäischen Sprachkultur (Francofurti ad Moenum: IKO, nondum editus.
Inter exempla varietatum vocabularii sunt volu (Tafiti) et matā (Motu) 'radere, quod radit' ac lala (T) et kautoga (M) 'guava (planta)'; inter exempla varietatum formae sunt hafule (T) / afule (M), aloka / haloka, nai / nei, ikiiki / likiliki, et malona / maona.
Epsilon prostheticus nonnumquam apparet (secundum metri necessitatem) initio verborum quae antiquitus littera digamma incipiebantː ἔεδνα (εFεδνα), ἐείκοσι (εFεικοσι), ἔεργον (εFεργον), ἐέλδομαι (εFελδομαι).
== Musica ==
Genera musica nunc "Cajun" (musica Acadiana), zydeco, et rock Francogallicum Ludovicianum appellata Francogallice Ludoviciane secundum traditionem olim canebantur, et hodie musica Francogallica prisca, stomp creola, et rock Francogallicum Ludovicianum manent genera quae Francogallica contra Anglica utuntur.
In lingua Latina sunt quattuor participia:
Praeteritum, vim passivam habens: amatus, visus, dictus, factus, sensus
Praesens, vim activam habens: amans, videns, dicens, faciens, sentiens
Gerundivum, vim passivam habens, amandus, videndus, dicendus, sentiendus
Futurum, vim activam habens: amaturus, visurus, dicturus, facturus, sensurus
Supinum, quod est nomen substantivum neutrum quartae declinationis ex participio praeterito formatum; habemus igitur supina: amatum, visum, factum, sensum.
麵包 的 八分之一 miànbāo de bā fēn zhī yī (panis de octo omnis pars singulus) = panis octava pars
薪金 的 百分之二十 xīnjīn de bǎi fēn zhī èrshí (centum omnis pars duo decem) = salarii viginti centessimae partes = 20% salarii
Fractiones autem decimales velut 5.2 'quinque punctum duo' dantur phrasibus XXXX 點 YYYY, e.g.
== Grammatica ==
Lingua Navatlaca cum abecedario Latino scribitur, et hos vocales habet: a, e, i, o, et u, cum eodem pronuntiato ut lingua Latina, et longa et breves pronuntiatus habent, et hos consonantes: c ([s] ante litteras e et i, et [k] ante alias litteras), d ([d]), h ([h]), k ([k]), l ([l]), m ([m]), n ([n]), p ([p]), r ([r]), t ([t]), w ([w]), x ([ʃ]), et z ([s]).
Vocalis “o” clausa brevisque in loba “lupa” [ˈloba] aut aperta brevisque in mostu “mustum” [ˈmɔhthu] aut aperta longa in mó [ˈmɔː] “modus” aut apertior longa in mós “modi” [ˈmʌːh] aut indefinita apertura, ut vocante verbo Frasco!
le petit homme /ləptiˈtɔm/ 'vir parvus'
les petits hommes /leptiˈzɔm/ 'viri parvi'
la petite femme /laptitˈfam/ 'femina parva'
les petites femmes /leptitˈfam/ 'feminae parvae'
Inter verba distinguuntur transitiva, intransitiva, pronominalia (vel reflexiva), et impersonalia.
In infinitivis suffixa Homerica -μεν, -μεναι, -έειν invenimusː εἰπέμεν/εἰπέμεναι (Attice εἰπεῖν), διαβήμεναι (Attice διαβῆναι), κατακτάμεν (Attice κατακτεῖναι), ἰδέειν (Attice ἰδεῖν), ἴμεν (Attice ἰέναι), ἔμμεναι (Attice εἶναι)...
Haec diglosssia Novo Aevo renata est: hinc erat lingua Graeca Demotica sive vulgaris, illinc Catharevusa, lingua Graeca "pura" et emendata, saeculo undevicesimo ineunte ab Adamantio Corae creata, quae lingua publica Graeciae fuit a libertate vindicata usque ad annum 1976.
Ὅτι μὲν ὑμεῖς, ὦ ἄνδρες Άθηναῖοι, πεπόνθατε ὑπὸ τῶν ἐμῶν κατηγόρων, οὐκ οἶδα· ἐγὼ δ' οὖν καὶ αὐτὸς ὑπ' αὐτῶν ὀλίγου ἐμαυτοῦ ἐπελαθόμην, οὕτω πιθανῶς ἔλεγον.
== Normativae ==
Hodierna Gallaeciae gubernatio, media communicationis gubernatione pensa et plerique Gallaici patrocinata Gallaicae varietate utuntur (normativa Regalis Academiae Gallaicae, RAG) quae, orthographiam de "Rexurdimento" saeculi undevicensimi venerata, eam ab hodierna exemplare lingua Lusitana quae Classicis Provincialibus graphiis utitur.
H ante aliam vocalem servatur dum Attice sive corripitur sive contrahiturː genetivus Homericus nominis πόλις est πόληος (Attice πόλεως cum quantitatis metathesi), participium perfectum τεθνηώς (Attice τεθνεώς), aoristus subiunctivus βήομεν ex βαίνω/ἔβην (Attice βῶμεν), θηήσατο (Attice ἐθεάσατο).
a = /a/, b = /b/, c = /k/ et /θ/, ch = /ʧ/, d = /d/, e = /e/, f = /f/, g = /g/ et /h/, h = /h/, i = /i/, j = /h/, l = /l/, m = /m/, n = /n/, ñ = /ɲ/, o = /o/, p = /p/, qu = /k/, r = /ɾ/ et /r/, s = /s/ et /z/, t = /t/, u = /u/, v = /b/, y = /ʑ/, z = /ð/.
Nomina non declinantur
Verba non coniugantur
Pronomina relativa non habentur
Quaedam adiectiva eadem ac verba fungi solent
Omnia declinationis munera decernuntur, praecipue per nominum positionem verbi respectu, per usum dictionum mensurae, per praepositiones et postpositiones, per adiectiva, et, interdum, per suffixa.
αἲ γάρ, Ζεῦ τε πάτερ καὶ Ἀθηναίη καὶ Ἄπολλον,
τοῖος ἐών, οἷός ἐσσι, τά τε φρονέων ἅ τ' ἐγώ περ,
παῖδά τ' ἐμὴν ἐχέμεν καὶ ἐμὸς γαμβρὸς καλέεσθαιː "utinam ...
Samuel Iohannes Cavallin, Aoristi infinitivus Homericus ad verba dicendi et sentiendi relatus num futurum tempus significare possit, 1883
Gustavus Englich, De infinitivo Homerico, Vratislaviae, 1867
Edmundus Lammert, De pronominibus relativis Homericisː dissertatio philologica..., Lipsiae, 1874.
=== Latine ===
Carolus Albrecht, De accusativi cum infinitivo coniuncti origine et usu homerico, Lipsiae, 1871
Clavis Homerica : sive Lexicon Vocabulorum omnium, quae  in Homeri Iliade et potissima parte Odysseae continentur, cum Indice locupletissimo necnon de Dialectis et Figuris Appendice : quibus accessere varia Elogia seu Testimonia de Homero : etiam Michaelis Apostolii Proverbia Graeco-Latina, Londini, 1831.
εἴθ' ὣς ἡβώοιμι βίη τέ μοι ἔμπεδος εἴη,
ὡς ὅθ' ὑπὸ Τροίην λόχον ἤγομεν ἀρτύναντεςː "utinam vigerem  visque mihi  esset eadem atque cum sub Troiam..."
Optativus possibilitatem exprimens in enuntiatis finalibus quoque adhibetur (econtra subiunctivus est necessarius apud classicos).
...τάχα κεν φεύγοντες ἐναύλους
πλήσειαν νεκύων, εἴ μοι κρείων Ἀγαμέμνων
ἤπια εἰδείη· νῦν δὲ στρατὸν ἀμφιμάχονται.ː "fugirent et campum mortuorum implerent si Agamemnon mihi benignior esset; nunc vero castra oppugnant".
Em Nengasaqui [Nagasaki], 1603; Exemplar mutuabile (Ioanni Rodrigues attributum)
1632 : Colladi Ars Grammaticae Iaponicae Linguae [1][nexus deficit] Ars grammaticae Iaponicae linguae by Diego Collado - Project Gutenberg apud www.gutenberg.org
1632 : Colladi Dictionarium sive thesauri linguae Iaponicae compendium
Daniel, vulgo Danilo Mainardi (natus Mediolani 25 Novembris 1933, mortuus Venetiis die 8 Martii 2017), alumnus et deinde professor apud Universitatem Parmensem, professor recentius universitatis Venetiarum in domo Foscari, fuit zoologiae ethologiaeque peritus Italicus, filius Aentii Mainardi.
Daniel Decius Tompkins (natus die 21 Iunii 1774 in Fox Meadows (hodie Scarsdale), Novum Eboracum – mortuus est die 11 Iunii 1825 in Tompkinsville) vir publicus factionis Democraticae Republicanae et Novi Eboraci gubernator (1807-1817), fuit etiam ab anno 1817 usque ad annum 1825, Iacobo Monroe praesidente, sextus Praeses Vicarius Civitatum Foederatarum Americae.
Daniel Ilić (Serbocroatice Danilo Ilić, Cyrillice Данило Илић, natus Seraii die 27 Iulii 1890, a supplicio mortuus Seraii die 3 Februarii 1915) fuit anarchista et nationalista Iugoslavicus, conspirator interfectionis Francisci Ferdinandi archiducis die 28 Iunii 1914, cum Gabriel Princip amicus archiducem sclopeto necaret.
Damascenus (Neograece Δαμασκηνός), nomine mundano Demetrius Papandreu  (Δημήτριος Παπανδρέου; natus in vico Dorvitsa die 3 Martii 1891; Athenis mortuus die 20 Maii 1949) fuit archiepiscopus orthodoxus et etiam primus minister temporaneus Graeciae, qui inter secundum bellum mundanum Iudaeis et aliis a nazistis vexatis auxilium dedit ac manifeste contra Iudaeorum persecutiones reclamavit.
Daniel Hastings (natus Salonae in Pennsilvania die 26 Februarii 1849; mortuus  die 9 Ianuarii 1903), causidicus, fuit politicus Americanus factionis Republicanae, qui bis Pennsilvaniae gubernator, ab anno 1895 usque ad annum 1899, et iterum ab anno 1931 usque ad annum 1935, fuit.
Danaus melanippus (Anglice white tiger) est papilio subfamiliae Danainarum familiae Nymphalidarum, in Asia tropica ab Assamia in India orientali per Asiam Meridio-Orientalem ad meridiem usque ad Indonesiam, et ad orientem usque ad Philippinas et per Sinas meridianas usque ad Taivaniam endemicus (Evans 1932; Smith et al.
Daniel Johnson maior (natus familia oriunda e Hibernia die 5 Iulii 1915; mortuus repente inter molis Manic-5 visitam die 26 Septembris 1968), causidicus et Quebeci primorum ministrorum Petri Marci Johnson ac Danielis Johnson minoris pater, fuit politicus Canadensis qui fuit etiam provinciae Quebeci primus minister accurate a die 16 Iunii 1966 usque ad mortem.
Gookin duos libros de Indis scripsit: Historical Collections of the Indians in New England ('Congeries historicae Indorum in Nova Anglia'; anno 1674 confectus, a Massachusetts Historical Society anno 1792 prolatus), et The Doings and Sufferings of the Christian Indians ('Acta et dolores Indorum Christianorum'; anno 1677 confectus, anno 1836 prolatus).
CORPORIS CLASSIARIORVM CIVITATVM FOEDERATARVM
PRO OFFICIO INFRA EXPLICATO
Pro conspicuis virtute et fortitudine, vitam in discrimen saepenumero offerrens, supra ultraque postulationem officii ut socius Marine Embedded Training Team 2-8, Regional Corps Advisory Command 3-7, in Provincia Kunarensi Afganiae die 8 Septembris 2009.
Ioannis Christiani Andersen (1805–1875) fabellae pueriles, philosophica Severini Kierkegaard (1813–1855) progymnasmata, Catharinae Blixen (cuius pseudonymum Isaac Dinesen) (1885–1962) diegemata, Ludovici Holbergii (1684–1754), et densa, aphoristica Petri Hein (1905–1996) poësis internationalem agnitionem commeruere, velut habuere Caroli Nielsen (1865–1931) symphoniae.
Daniil Kirillovič Zabolotnyj; 28 Decembris 1866 – 15 Decembris 1929) erat microbiologus ac epidemiologus Ucrainicus Russicus et Sovieticus, qui choleram, diphtheriam, pestes, syphiles, typhum et gangraenam studuit et ab anno 1922 academicus et ab anno 1928 praeses Academiae Scientiarum Omniucrainicae, ab anno 1929 etiam academicus Academiae Scientiarum URSS.
Damianus de Veuster, dictus Sanctus Damianus Molocaiensis (natus Tremeli Flandriae die 3 Ianuarii 1840; obiit Molokaiis 15 Aprilis 1889), fuit sacerdos Congregationis Sacrorum Cordum Iesu et Mariae, qui in Hawaii ad homines leprae slavandum conatus et mortuus ipse e lepra fuit.
Damrong Rajanubhab (ดำรงราชานุภาพ; nomine primordiali Disuankuman ดิศวรกุมาร; natus die 21 Iunii 1862; mortuus die 1 Decembris 1943) fuit princeps Siamensis, filius regis Mongkut ex uxore minore chao chom Chum.
Daisuke Oku (Iaponice 奥 大介, Oku Daisuke, natus in Hyogo die 7 Februarii 1976; mortuus die 17 Octobris 2014) fuit pedilusor Iaponiensis, et etiam Turmae Pediludicae Nationalis Iaponiae (1998 - 2004) lusor.
Quattuor bellatores Americani in insidiis mortui sunt: Primus Legatus Michael Johnson, aetatis suae 25, ex Litore Virginiae; Decurio Legationis Aaron Kenefick, 30, ex Roswell, Georgiae; Medicus Iacobus Layton, 22, ex Riverbank, Californiae; et Decurio Sclopetorun Eduinus Wayne Johnson Jr., 31, ex Columbo, Georgiae.
Cum primum suae manus pugnantis agmen adfligi coepit ab acri telorum coniectu ex fere quinquaginta rebellibus Talibanis qui se in acclivitatibus supra vicum Ganjgal infodierant et celaverant, Optio Meyer in autocinetum sclopetosum ascendit, quemdam classiarium ad autocinetum invehendum induxit, et properavit ut insidias appeteret et classiarios Americanos militesque Afganos inretitos adiuvaret.
Alii praeclari Dani dispositores Ericus Balling, popularium Olsen-banden pellicularum creator; Gabriel Axel, Praemio Academiae laureatus propter Babettes gæstebud pelliculam anno 1987; et Bille August, Praemio Academiae, Palmā Aureā ac Globo Aureo laureatus propter Pelle Erobreren pelliculam anno 1988, sunt.
Primae dandiismi demonstrationes erant Le petit-maître (Magistri Minoris) et musca-noscadini ruffiani mediae classis reactionis Thermidoreae (1794–1795), sed hodierni dandiismi apparuerunt in stratificatis Europae societatibus per tempus revolutionis annorum 1790, praesertim in locis culturalibus sicut Londini et Parisiis.
Dādara et Nagara Havelī (Lingua Hindica दादर और नगर हवेली, Dādara aura Nagara Havelī; Gujaratensi દાદરા-નગરહવેલી, Dādarā-Nagarahavelī) sunt duae parvae regiones quae ab anno 1961 Indicae Unionis territorium constituunt, cuius caput est urbs Selvāsā.
Daishiro Yoshimura (Iaponice 吉村 大志郎, Yoshimura, Daishiro, natus in Paulopolis die 16 Augusti 1947; mortuus die 1 Novembris 2003) fuit pedilusor Iaponiensis, et etiam Turmae Pediludicae Nationalis Iaponiae (1970 - 1976) lusor.
Dambach est commune Francicum 781 incolarum (anno 2013) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Post graduationem in schola primaria, sunt complures educativas opportunitates; Gymnasium STX (Danice Gymnasium STX) ponderi affigit in docenda humaniorum ac scientiae mixtione, Programma Examinis Technici Superioris (Danice Højere Teknisk Eksamen sive HTX) scientificas disciplinas attendit et Programma Examinis Commercialis Superioris (Danice; Højere Handelseksamen sive HHX) emphasin ponit in materiis de oeconomia.
Quintus Pomponius Rufus 94
Gaius Cilnius Proculus anno 97/98
Marcus Marcius Macer 98
Marcus Didius Iulianus 176
Gaius Vettius Sabinianus Iulius Hospes post annum 175
Lucius Aurelius Gallus 179 - 182
Marcus Nummius Umbrius Primus Senecio Albinus post annum 213
Gaius Iulius Avitus Alexianus 214
Cassius Dio post annum 222
Lucius Domitius Gallicanus Papinianus post annum 238
Flavius Valerius Constantius 284/285
A Diocletiano Augusto provincia pars Dioecesis Pannoniae fuit.
Daniel Johnson  (natus Monte Regali die 24 Decembris 1944), iuris consultus et primorum ministrorum Danielis Johnson maioris filius ac Petri Marci Johnson frater, vestigiis ingressus patris fratrisque, est ipse politicus Canadensis qui fuit etiam breviter anno 1994 a die 11 Ianuarii usque ad diem 26 Septembris provinciae Quebeci primus minister.
Dagoberti Saxum, vulgo Dachstein, est commune Francicum 1'796 incolarum (anno 2013) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Inter opera quae edidit numerantur: 

Opera moralia Plutarchi, Graece et latine, cum variantibus lectionibus, notis criticis, commentario et indicibus, Oxoniae, 1795-1821, 8 libri in-8°:
Praecepta philosophiae logicae, quae sunt excerpta de logica ex optimis auctoribus latinis, Amstelodami, 1781;
Compendium Theologiae moralis atque dogmaticae 1754;
Vita Ruhnkenii;
multa opuscula, Lugduni Batavorum edita, 1821.
Inter alias artes athleticas populo gratas sunt pilamalleus, qui praecipue senes tenet; teniludium, in quo Dania prospera professionali gradu est; harpastum, cuius Unio Harpasti Danica (Danice Dansk Rugby Union) ab 1950 originem trahit; remigium, ubi Dania in ponderis levis remigio specializatur?
Sociale, lepidus personam extremae caninae reservationis coluit eo quod Victoriana fabulator Georgius Meredith talem protervitiam definivit tamquam dandiism intellectualis; Sed benignius Thomas Carlyle, in Novo Sartor Resartus (1831), lepidus emisit sicuti hominem vestitum; et Honoratus de Balzac in La fille aux yeux d'or (1835), vitam Henrici de Marsay cronicavit?
Damanum et Diva (Lingua Hindi दमन और दीव Damana aura Dīva; Gujarati દમન ઔર દીવ; Lusitanice Damão e Diu), antiquae coloniae Portugallenses et inter annos 1961 et 1987 pars Unionis territorium Indicum "Goa, Damanum et Diva", constituunt nunc per se Unionis territorium.
Andreas Hejlsberg in Turbo Pascal, Delphi, C Sharp; Rasmus Lerdorf in PHP; Berno Stroustrup in C++; David Heinemeier Hansson in Ruby on Rails; Laurentius Bak, antesignanus in machinis virtualibus V8, MV Java, Dart; physica Lene Hau, primus homo lucem sistens, quod adduxit ut progrederentur informatica quantica, nanoingenaria et optica illinearis.
In silva Ocoviensi(ru) elevationis Valdaicae incipit, Russiam (nempe regionem eius Smolenscensem), regiones Mohiloviensem et Homelensem Rutheniae Albae necnon regiones Czernihoviensem, Kioviensem, Circassiensem, Kirovogradensem, Poltavensem, Dnepropetrovskensem, Zaporizhiensem, Chersonensem et Nicolaopolitanam Ucrainae percurrit et per limenem Borysthenium in Pontum Euxinum se effluit.
Medicon Valley, Regionem Oreundae (Danice Øresundsregionen; Suecice Öresundsregionen) inter Silandiam ac Sueciam traiiciens, una apud maximas scientiarum vitalium catervas in Europa est, quae magnum numerum societatum ad scientias vitae pertinentium et investigatoria instituta intra minimam geographicam aream sita continet.
inter opus monitusque genae maduere seniles,
et patriae tremuere manus; dedit oscula nato
non iterum repetenda suo pennisque levatus
ante volat comitique timet, velut ales, ab alto
quae teneram prolem produxit in aera nido,
hortaturque sequi damnosasque erudit artes
et movet ipse suas et nati respicit alas.
et imprimis praeclara est propter suos ponderis levis quattuor sine praefecto, cum clipeos aureos sex ac clipeos argenteos duo in Certamine Mundano et clipeos aureos tres ac clipeos aereos in Olympiis assecuta esset; et aliquot ludi aulares, praeprimis pennaludium, manufollium, teniludium mensale, ac gymnastica, in quorum quibusque Dania Certamina Mundana et Olympica clipeos tenet.
postquam manus ultima coepto
inposita est, geminas opifex libravit in alas
ipse suum corpus motaque pependit in aura;
instruit et natum 'medio' que 'ut limite curras,
Icare,' ait 'moneo, ne, si demissior ibis,
unda gravet pennas, si celsior, ignis adurat:
inter utrumque vola.
Moderna musicae popularis et rockicae scaena pauca praeclara nomina produxit, inter quae sunt Aqua, Volbeat, D-A-D, Nekromantix, Dizzy Mizz Lizzy, The Raveonettes, Michael Learns to Rock, Alphabeat, Outlandish, Efterklang, Medina, Oh Land, Kashmir, Mew et Dúné.
Designatio Danica etiam bene cognita nota est, crebro consociata cum insignibus in toto orbe terrarum designatoribus architectisque inter quos Birgerus Mogensen (1914–1972), Finnus Juhl (1912–1989), Ioannes Wegner (1914–2007), Arno Jacobsen (1902–1971), Paulus Kjærholm (1929–1980), Paulus Henningsen (1894–1967) et Verner Panton (1926–1998).
Quod, vicissim, in recentiora totius orbis terrarum summa opera evolvit, inter quae sunt Georgii Utzon Theatrum Musicum Sydneianum) et Ioannis Ottonis von Spreckelsen Magnus Arcus Defensionis (Francice Grande Arche de la Défense) Lutetiae, et quae viam bituminavere hodierno Danicorum designatorum numero qui, talis Biarconi Ingels, suam ob excellentiam et domi et peregre remunerantur.
Praecipui rami militares fere 27 000 conducit: 15 460 in Regio Exercitu Danico (Danice Hæren), 5300 in Regia Classi Danica (Danice Søværnet sive Søværnet) et 6050 in Regia Classi Aëria (Danice Flyvevåbnet), omnibus tironibus inclusis.
Sunt multae mentiones de gentibus Danos nuncupatas in variis Scandinaviis et Europaeis territoriis secundum aliqua Graecorum et Romanorum scripta (sicut Ptolemaei, Iordanis aut Gregorii Turonensis), quoque et secundum litteras Mediaevales (velut Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum Adami Bremensis, epos Beowulfum, Widsith et Edda).
Danici ingeniarii ductores in praebendo diabetis curationis apparatu et medicamentosis productis e societate Novo Nordisk sunt et, ex 2000, Danica biotechnologiae societas Novozymes, mundani mercatus ductoria in enzymis primae generationis in amylo fundato bioaethaboli, antesignani fuere in evolvendis enzymis quae purgamenta in aethanol cellulosicum commutarent.
=== Groenlandia et Insulae Faeroae ===
Regnum Danicum civitas unitaria est, nihilominus Insulae Faeroae et Groenlandia regulam domesticam (Danice Hjemmestyre) sive autonomiam politicam annis 1948 ac 1979 respective, habere sinuntur, quae antea amptorum (Danice amter) statum habuerant.
Nuntii et media
Google nuntii de Dania
Historia Daniae: Prima Documenta
Ministerium Inspectionis Ambitalis Nationalis et Census[nexus deficit]
Antiqua Dania in Cyberspatio – Informatio de Dania – Dani
Alia
Vifanord.de – scientificae informationis de Nordicis et Balticis nationibus bibliotheca.
Opera moralia Plutarchi, Graece et latine, cum variantibus lectionibus, notis criticis, commentario et indicibus, Oxoniae, 1795-1821, 8 libri in-8°:
Praecepta philosophiae logicae, quae sunt excerpta de logica ex optimis auctoribus latinis, Amstelodami, 1781;
Compendium Theologiae moralis atque dogmaticae 1754;
Vita Ruhnkenii;
multa opuscula, Lugduni Batavorum edita, 1821.