aimgo/CorpusTrinum huggingface dataset:
Itaque Macro in Seiano evertendo maximas partes egit : nam epistulam Tiberii eum accusantem Romam attulit et consulibus tradidit, praetorianos in castra remisit et in eorum locum vigiles circa Curiam collocavit ;  simul Seianum decepit dum tribuniciam potestatem ab imperatore ei conlatam adferre sese adfirmat ; ita Seianus securus damnationem suam praevenire nequivit.
Rascidus Ṣafar (litteris Arabicis رشيد صفر‎, Rašīd Ṣafar; linguis Europaeis saepe Rachid Sfar; natus in Mahdia die 11 Septembris 1933; mortuus die 20 Iulii 2023) fuit politicorum peritus Tunesicus, qui a die diem 8 Iulii 1986 usque ad diem 2 Octobris 1987 etiam ministrorum praeses fuerat.
Ultimis annis Scipioni (futuro Africano) bellum in Africam transportare volenti vehementer in senatu obviam isse dicebatur sive ob solitam prudentiam sive ex zelotypia e crescente gloria iunioris rivalis enata: certe senatus parvum exercitum et modicas pecunias Scipioni adsignavit qui privatim copias colligere debuit.
In hac pellicula, quae res a quodam Checco Zalone scriba publico gestas enarrat, hi histriones agunt:

Lucas Paschalis Medici: Checcus Zalo
Eleonora Giovanardi: Valeria Nobili
Sonia Bergamasco: Medica Sironi
Ludovica Modugno: Caterina, Checco mater
Mauritiuso Micheli: Peppino, Checco pater
Ninni Bruschetta: Minister Magnu
Paulus Pierobon: scientiatus
Linus Banfi: Senator Nicola Binetto
Azzurra Martino: Penelope, Checco amasia
Nomen et pelliculae et libri ex eo sequitur, quod Petrus in Evangelio Petri rogavisse fertur "Domine, quo vadis?", cum obviam Iesu veniret in Via Appia; Iesum autem respondisse: "Romam vado iterum crucifigi."
Primum Elisabetha Taylor destinata erat partibus Lygiae et Gregorius Peck partibus M.
Simul ut paria cum Cicerone faceret, qui cum adversario contumeliose agere solebat, Arpinatem oratorem nefandis accusationibus onerabat (quod uxoris usum pretio praeberet, quod cum filia Tullia concubuisset etc.), de arte oratoria ut taceam quibus verbis Ciceronianum genus dicendi et patroni officium irriserit.
glc glc glc gl ("secunda stropha asclepiadea") -- 1.6, 1.15, 1.24, 1.33, 2.12, 3.10, 3.16, 4.5, 4.12
glc glc gl^ gl ("tertia stropha asclepiadea") -- 1.5, 1.14, 1.21, 1.23, 3.7, 3.13, 4.13
gl glc ("quarta stropha asclepiadea") -- 1.3, 1.13, 1.19, 1.36, 3.9, 3.15, 3.24, 3.25, 3.28, 4.1, 4.3
Pluria carmina distichis utuntur similibus eis quae in epodis inveniuntur.
Inter his notissima sunt "Nunc est bibendum" (1.37), de Cleopatra ab Augustu vincta;  "Carmina Romana" (3.1-6), de virtutibus Romanis;  "Exegi monumentum aere perennius" (3.30), de fama poetae;  "Pindarum quisquis studet aemulari" (4.2), de generibus carminorum.
Marcus Terentius Varro notavit Capitolium Veterem esse cultum priorem, qui sedem habebat suam in Quirinale colle, atque colentem Iovem, quem discernit Martialis intra "antiquum novumque," Iunonem ac Minervam,
Deinde, est Quirinus factus nullius momenti, cum gravitatem suam inter Romanos divos perderet.
Tamen, quamvis motibus, funeribus, difficultatibus pecuniariis affectus, in Shantiniketan novam scholam creavit, quae a systemate scholari Britannico emancipata rationem hinduisticam nomine Brahmacharya secuta est: Liberi, qui una vivebant cum Guru, plerumque sub divo, intuitu exemplisque didicerunt.
D[is] M[anibus]•REGINA•LIBERTA•ET•CONIUGE
BARATES•PALMYRENVS•NATIONE
CATVALLAVNA•AN[norum]•XXX
רגיןאבתחריברעתאחבל
Inscriptio brevis in lingua Palmyrena litteris rgynʾbthrybrʿtʾhbl exprimitur, scilicet Latine "Regina, liberta Baratae, eheu".
Ipse Lutatius ter uxorem duxit: primo Domitiam Ahenobarbam, quae mater erat Quinti Lutatii Catuli consulis anni 78 a.C.n., deinde Serviliam Caepionis, matrem Lutatiae, uxoris Quinti Hortensii Hortali clari oratoris, postremo Claudiam, quacum annis 103 a.C.n.
Filius hominis, qui motum religiosum Brahmo Samaj condidit, et nepos Dvarkanath Tagore, Thakur in familia educatus est, quae artibus favit, enixe operam dedit, ut res sociales religiosaeque emendarentur, ordinem societatis per "castas", quae dicuntur, digestum abnuit, positionem feminae Indicae meliorem reddere studuit.
== Accusatio et mors ==
Anno 66 cum filia accusatus est ab Osorio Sabino equite, pater, quod proconsulatum Asiae pro claritate sibi potius accommodatum quam ex utilitate communi egisset, alendo seditiones civitatium et propter amicitiam Gaii Rubellii Plauti, inimici Neronis imperatoris, filia, quod pecuniam magis dilargita esset.
Numquam ad populum vel in curia, foro, Senatu locutus est, et saepe asseveravit: "Iam sufficit in familia, sicut in urbe, orator unus." Tametsi natura fuit miles,  litteris quoque operam dedit: annales, poemata heroica, tragoedias scripsit, et Sophoclis ludos scaenicos Latine interpretatus est.
ISBN 978-2-246-73401-7
Marie Bordet et al., "L'incroyable histoire de Rachida Dati" in Le Point (8 Novembris 2012)
Angelique Chrisafis, "Rachida Dati makes surprise return to French cabinet" in The Guardian (11 Ianuarii 2024)
Lionel Cottu, Rachida Dati: biographie.
(1976)
You Can Tune a Piano but You Can't Tuna Fish (1978)
Nine Lives (1979)
Hi Infidelity (1980)
Good Trouble (1982)
Wheels Are Turnin' (1984)
Life as We Know It (1987)
The Earth, a Small Man, His Dog and a Chicken (1990)
Building the Bridge (1996)
Find Your Own Way Home (2007)
Not So Silent Night ...
Nullo autem negotio intelligitis, Venerabiles Fratres, Nos de illa hominum secta loqui, qui diversis ac pene barbaris nominibus Socialistae, Communistae vel Nihilistae appellantur, quique per universum orbem diffusi, et iniquo inter se foedere arctissime colligati, non amplius ab occultornm conventuum tenebris praesidium quaerunt, sed palam fidenterque in lucem prodeuntes, quod iampridem inierunt consilium cuiuslibet civilis societatis fundamenta convellendo perficere adnituntur.
NASIDIVS inscriptos quorum datatio difficultates praebet: alii enim numismatistae eos ad annum 44/43 referunt antequam Sextus "praefectus classis et orae maritimae" a senatu renuntiaretur (Aprilis 43 ?) et cum adhuc Massiliae morabatur; alii in Sicilia post claram navalem victoriam contra triumvirum navarchum Salvidienum percussos volunt, quam celebrarent.
Vermaat (2012), Discovering Computers Fundamentals: Your Interactive Guide to the Digital World, Boston: Course Technology, ISBN 978-1-111-53045-7 (in English)
Jack Wiles, Anthony Reyes (2007): The Best Damn Cybercrime and Digital Forensics Book Period, Rockland: Syngress Publishing, ISBN 978-1-59749-228-7 (in English)
Alexandre Gomez Urbina (6e Ã©dition, 2013), Hacking interdit, MICRO APPLICATION, ISBN 978-2-8224-0280-4 (in French)
Hortensius;" de gliribus: "Semiferum et ipsum animal, cui vivaria in doliis idem qui apris instituit"; et de cochleis: "Coclearum vivaria instituit Fulvius Lupinus in Tarquiniensi paulo ante civile bellum quod cum Pompeio Magno gestum est, distinctis quidem generibus earum, separatim ut essent albae, quae in Reatino agro nascuntur, separatim Illyricae, quibus magnitudo praecipua, Africanae, quibus fecunditas, Solitanae, quibus nobilitas."
Quae verba contumeliosa, quamvis tralaticia illo tempore et fortasse ex ipsis libellis vel epistulis vel orationibus Marci Antonii ducta, multos lectores modernos (Michael Montanus, Diderotus...) non a Caleno sed ab historico Dione ipso abalienaverunt quia in magnum virum mortuum ita invehi indignum putabant.
Tacitus de hac accusatione scripsit:"acciderat sane pietate Serviliae (id enim nomen puellae fuit), quae caritate erga parentem, simul imprudentia aetatis, non tamen aliud consultaverat quam de incolumitate domus, et an placabilis Nero, an cognitio senatus nihil atrox adferret." Pater et filia (illa vicesimam annum agens) ad mortem damnati sunt, sed eis arbitrium mortis datur.
(translator) (1995), Rabindranath Tagore: Selected Poems (1st ed.), London: Penguin (published 1 June 1995), ISBN 978-0-14-018366-5 
Tagore, R.; Radice, W (translator) (2004), Particles, Jottings, Sparks: The Collected Brief Poems, Angel Books (published 28 Decembris 2004), ISBN 978-0-946162-66-6 
Tagore, R.; Stewart, T.
== Historia ==
Fanum Sancti Pauli Bugellensium fuit municipium Italiae, circiter 220 incolarum, in Regione Pedemontio et in Provincia Bugellensi situm; die 1 Ianuarii 2016 Municipium Campiliae Bugellensium coniunxit se cum Municipiis Quitengi, Fani Sancti Pauli Bugellensiumque ut constituiret municipium novum.
X — ∪ — — | — ∪ ∪ — ∪ —
X — ∪ — — | — ∪ ∪ — ∪ —
X — ∪ — — — ∪ — —
— ∪ ∪ — ∪ ∪ — ∪ — —
Schema est:  duo hendecasyllabi alcaici, ubi quinta syllaba, anceps apud Alcaeum ipsum, est longa, et pausa sequitur;  tunc dimeter iambicus et longum, et quinta syllabua, anceps in metro iambico, est longa;  tunc hemiepes et bacchius, vel versus aristophanicus dactylo auctus.
23
Flavius Iosephus, libro primo de Bello Iudaico 290
̽libro quarto decimo Antiquitatum Iudaicarum 394 necnon libro quinto decimo 25-27
Plutarchus, Marcus Antonius in Vitis parallelis 25-26 et 59
Seneca, De clementia, I, 10
Seneca Maior, Suasoriae I.7
Strabo, libro undecimo Geographicon 13.3
Velleius Paterculus, libro secundo Historiae Romanae cap.
— ∪ — — — | ∪ ∪ — ∪ — —
— ∪ — — — | ∪ ∪ — ∪ — —
— ∪ — — — | ∪ ∪ — ∪ — —
— ∪ ∪ — —
vel tres hendecasyllabi sapphici, ubi quarta syllaba non est anceps sed longa, et pausa quintam syllabam sequitur, tunc versus adonius.
Gulielmus Henricus Keeler (natus die 4 Martii 1931 in Sancto Antonio, Texia; mortuus die 23 Martii 2017 in Catonsville, Terra Mariae) fuit cardinalis Ecclesiae Catholicae et Archiepiscopus (a die 12 Iulii 2007) emeritus Baltimorae in Terra Maria.
Gulielmus Gustloff (natus Suerini die 30 Ianuarii 1895; mortuus die 4 Februarii 1936 in urbe Helvetica Tavao) fuit vir publicus Nazista et factionis Nazistae in Helvetia dux, qui a medicinae discipulo apud Bernae universitatem Iudaeo David Frankfurter die 4 Februarii 1936 Tavai necatus est.
Gulielmus Henricus Cavendish-Bentinck, tertius Dux de Portland, (natus die 14 Aprilis 1738 in Notingehamia (Nottinghamshire) - obiit die 30 Octobris 1809 in Bulstrode, Buckinghamshire) fuit vir publicus Angliae factionis conservatricis (Tory) et bis primus minister Britanniarum Regni.
Gulielmus Hugo Smith (natus in Fayette County die 1 Ianuarii 1826; Birminghamiae mortuus die 26 Aprilis 1899), causidicus, fuit rerum politicarum peritus Americanus factionis Republicanae, qui inter alia accurate ab anno 1868 usque ad annum 1870 Alabamae gubernator primus factionis Republicanae.
Gulielmus Howard Taft (natus in Cincinnatopolis, Ohium die 15 Septembris 1857 - Vasingtoniae obiit die 8 Martii 1930) fuit magister iuris apud  Universitam Yalensem, vir publicus, vicesimus septimus praeses Civitatum Foederatarum Americae a die 4 Martii 1909 usque ad diem 4 Martii 1913 et decimus dux Tribunalis Supremi (Anglice Chief Justice) ab anno 1921 usque ad annum 1930.
Gulielmus Mengelberg (Traiecti ad Rhenum  natus Joseph Wilhelm Mengelberg die 28 Martii 1871; Sindi in Helvetiae pago Grisonia mortuus die 22 Martii 1951) fuit concentus magister et compositor Nederlandicus, qui inter alia ab anno 1924 usque ad annum 1928 New York Philharmonic  duxit.
Gulielmus Petty, primus Marchio Lansdowne (Eblanae natus die 2 Maii 1737 - Londinii obiit die 7 Maii 1805) fuit vir publicus Angliae factionis liberalis (whig) et primus minister Britanniarum Regni a die 4 Iulii 1782 usque ad diem 2 Aprilis 1783.
Gulielmus Wallace Barron (natus in Elkins Virginiae Occidentalis die 8 Decembris 1911; mortuus in Charlotte Carolinae Septentrionalis die 12 Novembris 2002), iuris consultus, fuit rerum politicarum peritus  Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1961 usque ad annum 1965 Virginiae Occidentalis gubernator fuit.
Gulielmus Grason (natus in Queen Anne's County Terrae Mariae die 11 Martii 1788; ibidem mortuus die 2 Iulii 1868) fuit rerum politicarum peritus  Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1839 usque ad annum 1841 Terrae Mariae gubernator fuit.
Gulielmus I  (Berolini natus die 22 Martii 1797 ut Gulielmus Fridericus Ludovicus de Hohenzollern - ibidem obiit die 9 Martii 1888), secundus filius Borussiae regis Friderici Gulielmi III fuit ab anno 1858 Vicarius Regis et ab anno 1861 rex Borussiae ac ab anno 1871 primus Imperator Germanicus (Germanice Deutscher Kaiser).
Gulielmus Owsley (natus in Virginia die 24 Martii 1782; mortuus in Danville Kentukiae die 9 Decembris 1862), iuris consultus, fuit rerum politicarum peritus Americanus factionis Whig,  qui inter alia ab anno 1844 usque ad annum 1848 Kentukiae gubernator fuit.
Gulielmus Henricus Waddington (natus in Saint-Rémy-sur-Avre praefecturae Eburae et Liderici die 11 Decembris 1826; mortuus Lutetiae die 13 Ianuarii 1894) fuit archaeologus, vir publicus Francicus, ac Praeses Consilii a die 5 Februarii usque ad diem 28 Decembris 1879.
Gulielmus CameronSproul (natus in Octoraro, Colerain Township Pennsilvaniae die 16 Septembris 1870 ; mortuus die 21 Martii 1928 ) fuit politicorum peritus Americanus factionis Republicanae, qui inter alia ab anno 1919 usque ad annum 1923 Pennsilvaniae gubernator fuit.
Erasmus de Gulielmo Grocyn scripsit: "vir severissimae castissimae vitae, ecclesiasticarum constitutionum observantissimus pene usque ad superstitionem, scholasticae theologiae ad unguem doctus ac natura etiam acerrimi judicii, demum in omni disciplinarum genere exacte versatus" (Declarationes ad censures facultatis theoiogiae Parisianae, 1522).
Gulielmus Hill Brown (Bostoniae mense Novembri 1765; Murfreesboro Carolinae Septentrionalis, 2 Septembris 1793) fuit scriptor mythistoriarum Civitatum Foederatarum, auctor libri The Power of Sympathy (1789), primae mythistoriae Americanae usitate habiti, fabulaeque "Harriot, Or The Domestick Reconciliation," primum in fasciculo primo The Massachusetts Magazine Ianuario 1789 editae.
Etiam scripsit "The Reformer," commentarium seriale; West Point Preserved (1797); ludum scaenicum de morte Maioris Ioannis André, speculatoris Britannici; seriem fabellarum versu dispositarum; Penelope, comoediam modo Indorum Occidentalium concepto; commentarios; atque Ira and Isabella, brevem mythistoriam alteram, post mortem anno 1807 editam.
Gulielmus Learned Marcy (natus in Southbridge, Massachusetta die 12 Decembris 1786; mortuus in  Baliston Spa, Novum Eboracum die 4 Iulii 1857), alumnus universitatis Brunensis et causidicus, fuit politicus  Americanus factionis Democraticae , qui inter alia ab anno 1833 usque ad annum 1838  Novi Eboraci gubernator, senator et Secretarius Civitatis Civitatum Foederatarum id est negotiorum externorum minister fuit.
Gulielmus Liebknecht  (natus in Gießen Magni Ducatus Assiae die 29 Martii 1826; mortuus in Charlottenburg Berolini die 7 Augusti 1900), Theodor, Ottonis et  Caroli Liebknecht pater, fuit diurnarius et illustris politicorum peritus Factionis Socialis Democraticae Germaniae, factionis cuius pater 
putatur esse.
Gulielmus Smith  (natus in Marengo Virginiae die 6 Septembris 1797; mortuus in Warrenton Virginiae die 18 Maii 1887), causidicus et generalis, fuit etiam rerum politicarum peritus Americanus factionis Democraticae, qui inter alia bis Virginiae gubernator fuit ab anno 1846 usque ad annum 1847 et iterum ab anno 1864 usque ad annum 1865.
Fridericus Gulielmus (Theodisce Friedrich Wilhelm) Herschel (natus Hannoverae die 15 Novembris 1738, mortuus Slough in oppido Anglico die 25 Augusti 1822) fuit astronomus et compositor Britannicus, Germanus natus, qui planetam Uranum anno 1781 et lucem infrarubram anno 1800 invenit.
Gulielmus Pitt Senior, primus Comes Chatham (Vestmonasterii natus die 15 Novembris 1708 - obiit die 11 Maii 1778 in Hayes) fuit vir publicus Angliae et primus minister Britanniarum Regni a die 30 Iulii 1766 usque ad diem 14 Octobris 1768.
Gulielmus Gustavus Conley (natus in Kingwood Virginiae Occidentalis die 8 Ianuarii 1866; mortuus in Charleston Virginiae Occidentalis die 21 Octobris 1940), causidicus, fuit rerum politicarum peritus  Americanus factionis Republicanae, qui inter alia urbis natalis suae praefectus et ab anno 1929 usque ad annum 1933 Virginiae Occidentalis gubernator fuit.
Gulielmus Rufus DeVane King (natus in Sampson County in Carolina Septentrionali die 7 Aprilis 1786; mortuus in villa sua in Alabama die 18 Aprilis 1853) fuit Factionis democraticae vir publicus, Alabamae senator, et tertius decimus Praeses Vicarius Civitatum Foederatarum, sex hebdomades anno 1853, Franklino Pierce praesidente,
Gulielmus Taylor (natus in  Butler County Kentukiae  die 10 Octobris 1853; mortuus Indianapoli in Indiana die 2 Augusti 1928), iudex, fuit rerum politicarum peritus Americanus factionis Republicanae, qui inter alia ab anno 1899 usque ad annum 1900 Kentukiae gubernator fuit.
Gulielmus Ludovicus Douglas (natus in Plymouth , Massachusetta die 22 Augusti 1845; mortuus in Brockton; Massachusetta die 17 Septembris 1924), magister officinarum, fuit politicorum peritus Americanus factionis Democraticae , qui inter alia ab anno 1905 usque ad annum 1906 Massachusettae gubernator fuit.
Gulielmus I (Latine huius temporis Willelmus; Anglosaxonice Willelm; posterioribus Anglice William the Conqueror, scilicet "Conquisitor", Francogallice Guillaume le Bâtard, scilicet 'Nothus'), fuit filius Roberti I ducis Normannorum Herlevaeque eius amasiae.
Gulielmus Henricus Bissell (natus in urbe Hartwick Novi Eboraci die 25 Aprilis 1811; mortuus  in Springfield die 18 Martii 1860), medicus et iuris consultus, fuit rerum politicarum peritus  Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1857 usque ad annum 1860  Illinoesiae gubernator fuit.
Gulielmus Thomas Hamilton (natus in Washington County Terrae Mariae die 8 Septembris 1820; mortuus  in Hagerstown Terrae Mariae die 26 Octobris 1888), causidicus, fuit rerum politicarum peritus  Americanus factionis Democraticae , qui inter alia ab anno 1880 usque ad annum 1884 Terrae Mariae gubernator fuit.
Gulielmus Ritschard (natus die 28 Septembris 1918 in pago Soloduro - repente obiit die 16 Octobris 1983 ) fuit vir publicus et ab anno 1974 usque ad annum 1983 Consiliarius Foederalis Helvetiae Factionis Socialisticae Helvetiae (SP/PS) ab anno 1980 usque ad annum 1983 ut minister aerarii.
Gulielmus Schermerhorn (natus in Akersloot die 17 Decembris 1894; mortuus in Harlemum die 11 Martii 1977), alumnus et professor apud Universitatem Technicam Delphensem, politicorum peritus, fuit a mense Iunio 1945 usque ad mensem Iulium 1946 Nederlandiae primus minister.
Gulielmus Shakesperius sive Shaksperius, vulgo William Shakespeare (Stratfordiae super Avonam in Anglia natus anno 1564; ibidem 1616 mortuus), fuit Anglicus tragoediarum comoediarumque necnon fabularum historicarum auctor et poeta, maximus linguae Anglicae scriptor et praestans orbis terrarum dramatista late habitus.
Gulielmus Henricus Cabell (natus Cumberland County  Virginiae die 16 Decembris 1772; mortuus  in Richmond Virginiae die 12 Ianuarii 1853), causidicus, fuit rerum politicarum peritus  Americanus factionis Democraticae Republicanae, qui inter alia ab anno 1805 usque ad annum 1808 Virginiae gubernator fuit.
Gulielmus Pinkney Whyte (Baltimorae natus  die 8 Augusti 1824; ibidem mortuus die 17 Martii 1908), causidicus, fuit rerum politicarum peritus  Americanus factionis Democraticae , qui inter alia ab anno 1872 usque ad annum 1874 Terrae Mariae gubernator fuit.
Gulielmus Jay Gaynor (natus in Oriskany, Novum Eboracum anno 1849; mortuus inter maris iter propter insidiae anno 1910 vulnera die 10 Septembris 1913), causidicus, fuit rerum politicarum peritus qui ab anno 1910 usque ad annum 1913 Urbis Novi Eboraci praefectus fuit.
Gulielmus Haines  (natus in Levant  Cenomannicae die 7 Augusti 1854; Augustae in Cenomannica die 4 Iunii 1919 mortuus), causidicus, fuit rerum politicarum peritus Americanus factionis Republicanae, qui inter alia ab anno 1913 usque ab anno 1915 Cenomannicae gubernator fuit.
Gulielmus Russell  (Cantabrigiae urbis Massachusetta e natus die 6 Ianuarii 1857; mortuus  in Sainte-Adelaide-de-Pabos, Quebecum die 16 Iulii 1896 ), causidicus, fuit politicorum peritus  Americanus factionis Democraticae , qui inter alia Cantabrigiae praefectus urbis et ab anno 1891 usque ad annum 1894 Massachusettae gubernator fuit.
Gulielmus Hughes (William Morris Hughes, saepius Billy Hughes nuncupatus; natus Londinii die 25 Septembris 1862; mortuus Sydneii civitatis Novae Cambriae Australis die 28 Octobris 1952) fuit rerum politicarum peritus Australiae et  Primus Minister a die 27 Octobris 1915 usque ad diem 9 Februarii 1923.
Gulielmus Lee Davidson Ewing (natus familia [[ ]] in Lutetiae in Kentukia die 31 Augusti 1795; mortuus  in Springfield Illinoesiae die 25 Maii 1846), causidicus, fuit rerum politicarum peritus  Americanus factionis Democraticae, qui inter alia anno 1834 Illinoesiae gubernator fuit.
Gulielmus Mercer Owens Dawson (natus in Bloomington Terrae Mariae die 21 Maii 1853; mortuus  in Charleston Virginiae Occidentalis die 12 Martii 1916), [[ ]], fuit politicorum peritus  Americanus factionis Republicanae , qui inter alia ab anno 1905 usque ad annum 1909 Virginiae Occidentalis gubernator fuit.
Gulielmus King (natus familia mercatoris Scarburgi Cenomannicae die 9 Februarii 1768; mortuus in Bath Cenomannicae die 17 Iunii 1852) fuit mercator et rerum politicarum peritus Americanus factionis Democraticae Republicanae, qui inter alia ab anno 1820 usque ab anno 1821 primus Cenomannicae gubernator fuit.
Dum Guilielmus iste iam aetate maturus Normanniae praeesset, Eduardus Sanctus cognomento Confessor rex Angliae e Saxonico stirpe ultimus in coelestiam patriam cum summo suorum desiderio emigravit, qui ex Gulielmi cognata Emma filia Richardi eius nominis primi ducis Normanniae natus, in Normannia exul eum successorem sibi fore promiserat.
Gulielmus Marinus de Rossum Redemptorista (natus die 3 Septembris 1854 Svollae in Nederlandia; mortuus die 30 Augusti 1932 Traiecti Mosae) fuit cardinalis Nederlandicus qui officii munus functus est apud curiam Romanam, exempli gratia ab anno 1915 usque ad annum 1918 fuit paenitentiarius maior.
Gulielmus Townsend Aiton (natus in Kew, Anglia die 2 Februarii 1766; Londinii accurate in Kensington die 9 Octobris 1849 mortuus)  Gulielmi Aiton filius, vestigiis ingressus patris, fuit ipse botanicus Britannicus et hortorum botanicorum in Kew praefectus.
Margolin, edd., Voyager à la Renaissance: Actes du Colloque de Tours 30 juin - 13 juillet 1983 (Lutetiae: Maisonneuve et Larose, 1987)
Ina Baghdiantz McCabe, Orientalism in Early Modern France: Eurasian Trade, Exoticism and the Ancien Regime (Londinii: Berg, 2008) pp.
Gulielmus Ioannes Janklow  (natus Sicagi Illinoesiae die 13 Septembris 1939; mortuus  in Sioux Falls  Dacotae Meridionalis die 12 Ianuarii 2012), causidicus, fuit politicorum peritus  Americanus factionis Republicanae, qui inter alia bis ab anno 1979 usque ad annum 1987 et ab anno 1995 usque ad annum 2003 Dacotae Meridionalis gubernator fuit.
Heroës tragici Hamlet, Othello, Lear rex et Macbeth amantesque Romeo et Juliet necnon eques comicus Ioannes Falstaff, iam tempore poëtae celeberrimus, hi omnes saepissime postea in picturis recreantur atque recentius in pelliculis, sed etiam in nominibus rerum astronomicarum et in taxinomia animalium plantarumque memorantur.
Verum cum ille Tostonem fratrem et Haraldum Norwegiae regem, quem in belli societatem Tosto sibi adiunxerat, iusto praelio non incruenta victoria prope Stamford-brig in Eboracensi agro peremisset, ecce vix novem interiectis diebus Gulielmus (cognomento Bastardus) Normanniae dux, Eduardi modo defuncti promissis, adoptione, et affinitate fretus, magno conscripto exercitu in Anglia inter australes Saxones appulit.
Carolus Roeder, biographus, scripsit: "Eius novus modus notabilis est, quia omnes artifices modo aequabili translaticioque montium depictorum favent: pictae autem effigies a Mr Green sunt veri montes; dicit se eorum anatomiam scire, et ita sine dubio est ut dicit."
Anno 1819, finivit Green magnum opus: The Tourist's New Guide to the Lake District.
Shakspeare, and to honoure him will lay his Venus and Adonis under my pillowe, as wee reade of one—I do not well remember his name, but I'm sure he was a king—slept with Homer under his bed's heade:" "Dulcem dominum Shakesperium venerabor et ad eum adorandum Venerem et Adonidem suum sub pulvino collocabo, ita ut aliquis (cuius nominis haud bene memini, sed regem fuisse pro certo habeo) Homerum sub cubili posuerit."
Anno 1594, Shakesperius Londinii habitabat in paroecia S.
Parisiis: excudebat ipsi authori Petrus Gromorsus Textus apud gallica
1544 (sine anno editum) : De orbis terrae concordia Textus apud archive.org alius editio praevia libri primi apud gallica
1546 : Absconditorum a constitutione mundi clavis, qua mens humana tam in divinis quam in humanis pertinget ad interiora velaminis aeternae veritatis.
A Paris: chez Sébastien Nivelle Textus apud gallica
1552 (interpres) : Abrahami patriarchae liber Iezirah, sive Formationis mundi, patribus quidem Abrahami tempora praecedentibus revelatus, sed ab ipso etiam Abrahamo expositus Isaaco, et per Profetarum manus posteritati conservatus.
== Nexus externi ==
Praesides Societatis Anthropologicae Americanae,Praesides Societatis Anthropologicae Americanae, web.archive.org/web/20051231045519/http://www.aaanet.org/pastpres.htm
Laudatio, www.nasonline.org (Memoria biographica Academiae Scientiarum Nationalis)
"Wiley Interscience: Journal: Abstract".
Burroughs Internet Database, cstl.cla.semo.edu (Universitas Civica Missuriae Meridiorientalis)
Feriae internationales diei anniversarii Naked Lunch, www.nakedlunch.org
Pinacotheca designationum tegminum librorum Burroughsianorum, www.beatbookcovers.com
Malcolm McNeill: On Beat Writer William Burroughs, www.vlib.us (colloquium a Georgio Laughead, Augusto 2007 habitum)
Doom Patrols: 10.
Exstant fere tres effigies quae Shakesperium aut viventem aut nuper mortuum depingunt, quorum una chalcographica, a Martino Droeshout exarata, in titulo editionis in folio 1623 imprimitur (vide imaginem nostram); altera est illud simulacrum a Nicolao Johnson pro monumento Shakesperiano sculptum anno circiter 1620 Stratfordiae super Avonam in ecclesia Sanctae Trinitatis erecto; tertia (sed sive imago Shakesperii sive alii cuiusdam sit ambiguitur) est effigies q.d.
Lutetiae: Martin le Jeune Textus apud gallica
sine anno : Des merveilles du monde, et principalement des admirables choses des Indes, & du nouveau monde Textus apud gallica
sine anno : De peregrina stella quae superiore anno primum apparere coepit Textus apud gallica
sine anno, "scriptore Elia Pandocheo" : Πανθενωσία: Compositio omnium dissidiorum circa aeternam veritatem aut veri similitudinem versantium Textus apud gallica
Gulielmus Camden haec narravit de Gulielmo Conquestore:
"Ex hoc Rollone natus est Guilielmus cognomento Longa Spatha a longo quem gestavit ense, Guilielmo Richardus eius nominis primus, cui filius, et ex filio nepos eodem nomine successere, sed Richardo III sine sobole defuncto Robertus frater suffectus, qui ex amasia Guilielmum illum progenuit quem Conquestorem et Bastardum vulgo vocamus, qui singuli rebus domi bellique gestis principes illustrissimi.
Notandi sunt Ambrosius Thomas Francicus, qui operam laudatissimam Hamlet creavit (e versione ludi Hamlet quam Alexander Dumas cum Paulo Meurice conscripserat tractam), et praesertim Iosephus Verdi Italus qui duas operas e ludis Shakesperianis convertit, scilicet Otello et Falstaff (haec praecipue e The Merry Wives of Windsor trahitur).
Guilielmus victor protinus infesto agmine per Wallingfordiam Londinum petit, admissusque rex inauguratur, utpote cui, ut ipse ait, Regnum Dei providentia destinatum, et beneficio concessionis Domini, et cognati gloriosi regis Eduardi consessum, et pauculis interpositis lineis subiungit, benignissimum regem Eduardum illum in regnum Angliae adoptivum haeredem instituisse.
Gulielmus II , accurate Fridericus Gulielmus Victorius Albertus de Borussia, (natus Berolini 27 Ianuarii 1859 olim in Regno Borussiae - obiit die 4 Iunii 1941 in Doorn, Batavia), filius imperatoris Friderici III et Victoriae fuit ab anno 1888 usque ad annum 1918 ultimus Imperator Germaniae (Germanice Kaiser) et Rex Borussiae.
Balladen« (Harlemi 1850–52); placent etiam narratiunculae epicae »Aeddon« (Delfi 1852), »Griffo de Salier« (Harlemi 1852), »Helene« (Amstelodami 1854), »In't harte van Java« (Amstelodami 1881), »In het gebergte Di-Eng« (Beverwijk 1884) et »Dajang Soembi« (Amstelodami 1887).
Auctores ludi de reditu a Parnasso, a tironibus Cantabrigiensibus Collegii Iohannis annis 1599/1601 docti, famam Shakesperii scriptore tam scaenici quam de Venere et Adonide poëtae monstraverunt, qui per personam Gullio ridiculam, versuum stylo Shakesperiano compositorem, his verbis rettulerunt: "I'le worshipp sweet Mr.
Lugduni, 1558 Textus apud Gallica
1555 : Universae aquatilium historiae pars altera, cum veris ipsorum imaginibus Textus apud Monacenses apud Gallica (Textus apud Google Books)
1556 : "Methodus de materia medicinali et compositione medicamentorum" (in Illustrium in re medica virorum: Patavii) Textus apud archive.org
1561 : De ponderibus sive de iusta quantitate et proportione medicamentorum liber.
Annum duodevigesimum agens, licentia episcopatus Vigorniensis cito die 27 Novembris 1582 data, Annam Hathaway in matrimonium duxit, e qua nati sunt filiae duae, Susanna (baptizata die 26 Maii 1583; mortua die 11 Iulii 1649) et Iuditha (baptizata die 2 Februarii 1585; die 9 Februarii 1662 sepulta) filiusque unus, Hamnet, Iudithae geminus (baptizatus die 2 Februarii 1585; die 11 Augusti 1596 sepultus).
Cum secundum bellum mundanum male Germaniae evenisset et iam multae urbes ut Stuttgardia aeronavibus pyroboletariis adligatis deleta essent, Murr primo incolas ad defendendam patriam contra Americanos et Francos excitavit, et eos qui sequi non voluerunt poenis acerrimis adfecit, sed die 19 Aprilis 1945, falso nomine accepto, cum uxore e Stuttgardia fugens Cisarulanam venit, ubi a militibus Francis 13 Maii capti sunt.
Gulielmus Paget, vulgo William Paget, 1st Baron Paget of Beaudesert (natus anno 1505/1506 Londinii; mortuus die 9 Iunii 1563 iuxta West Drayton Middelsexiae), alumnus Aulae Trinitatis apud Cantabrigienses, fuit vir publicus Anglicus, regina Catholica Maria I regnante.
Gulielmus Moore (natus apud Gissing Norfolciae mense Novembri anni 1590; mortuus Cantabrigiae mense Aprili anni 1659) fuit socius collegii Caii a 1615 usque ad 1647 (in quo anno eiectus est) et bibliothecarius universitatis Cantabrigiensis ab anno 1653 usque ad mortem.
== Bibliographia ==
Frédérique Lemerle, "Le cardinal Georges d’Armagnac et Guillaume Philandrier: le frontispice de la cathédrale Notre-Dame de Rodez" in Frédérique Lemerle, Yves Pauwels, Gennaro Toscano, edd., Les Cardinaux de la Renaissance et la modernité artistique (Villeneuve d'Ascq: Institut de Recherches Historiques du Septentrion, 2009.
A Midsummer Night's Dream (ludus fortasse 1594/1596 et pro certo ante 1598 teste Francisco Meres doctus, 1600 editus et auctore William Shakespeare adscriptus)
Romeo and Juliet (fortasse 1595 doctus, 1597 editus et saepe reimpressus sine nomine auctoris)
Love's Labour's Lost (fortasse 1595/1596 doctus, 1598 editus et recensore W.
Insunt: "De testaceis libri II", "De insectis et zoophytis liber", "De piscibus stagni marini liber", "De piscibus lacustribus liber", "De piscibus fluviatilibus liber", "De palustribus liber", "De amphibiis liber" Textus apud archive.org alius
Versio Francogallica a Laurent Joubert facta: L'Histoire entiere des poissons, composee premierement en Latin par Maistre Guillaume Rondelet ...
De summo bono
de Honoribus tum in genre, tum in specie de nobilibus & academicis, Wittenbergae 1631
de justitia
de Juramentis
de Societate conjugali
de familiis in genere
de civitate & civibus
de principiis actionum humanarum
de amicitia
de domo, vico, pago, oppido, urbe & civitate
Brite, Curtius Cobain, Dionysius Cooper, David Cronenberg, Ioannes Curtis, Brian Eno, Paulus Di Filippo, Genesis P-Orridge, Gulielmus Gibson, Alanus Ginsberg, Keith Haring, Iacobus Kerouac, Ken Kesey, Marcus Leyner, Lydia Lunch, Normannus Mailer, Alanus Moore, Grant Morrison, Thomas Pynchon, Ludovicus Reed, Will Self, Patricia Smith, Hunter S.
Gulielmus Vickrey (natus Victoriae in Columbia Britannica die 21 Iunii 1914; Urbe Novo Eboraco mortuus die 11 Octobris 1996) fuit oeconomiae peritus Americanus e Canada oriundus, qui anno 1996 una cum Iacobo Alexandro Mirrlees Praemium Nobelianum Oeconomiae accepit, ratione studii informaticae asymmetricae?; praemii tamen numquam potitus est, quia paulo post obiit.
4366 Venikagan, olim designationibus 1979 YV8, 1952 BH, 1969 BC, 1975 ES5, 1978 SQ5, 1980 BJ3, 1981 JJ, 1981 JW2, et 1986 EU agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
4426 Roerich, olim designationibus 1969 TB6, 1936 LD, 1972 GF, 1974 VB1, 1978 RW4, 1978 TK3, 1979 YM7, 1981 GV, 1986 LP1, et 1987 SP agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
4353 Onizaki, olim designationibus 1989 WK1, 1931 TF3, 1934 LP, 1941 KE, 1956 SE, 1966 JA, 1978 VZ15, 1981 NO1, 1984 KE1, et 1987 AY agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
4381 Uenohara, olim designationibus 1989 WD1, 1952 UF, 1954 CD, 1955 HS, 1960 HB, 1976 HN, 1978 TO4, 1979 YQ8, et 1983 TD1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
Lex Pedia (a Quinto scilicet Pedio lata) amnestiam anno priore decretam abrogavit : omnes homines qui coniurationi adversus Caesarem interfuissent et caedis eius participes fuissent absentes damnati atque  igni et aqua interdicti sunt (id est : eorum bona publicata sunt ac cuivis eos necare licebat).
Haec philosophia, quae ex theosophia plerumque procedit, adfirmat se praebere arcana vel scientiam arcanam Christianitatis esotericae quam evangelistae Matthaeus (13:11) et Luca (8:10) in Bibliis Sacris commemorant, ad instituendam locum ubi ars, religio, et scientia convenire possunt, et ad praeparandos homines per concordem mentis animaeque progressum pro officio beneficentiae humanitati daturo.
Die 11 Novembris 1197 in ecclesia Sancti Christophori in vico Uualari, duobus cardinalibus praesentibus, obsignaverunt:

legatus episcopi Volaterrarum
consules civitatis Lucae
consules civitatis Florentiae
consules civitatis Senae
legati castelli Fani Sancti Miniati Teutonis
Pistorium ac Pisae consortionem aspernabantur.
Quae, apud Academiam Lynceorum Romae in Italia anno 1968 condita, se describit "grex civium mundi, qui curam communem de futuris humanitatis habent." Sodalitas in capitibus civitatis praesentibus et prioribus, ministris Consociationis Nationum, maximis civilitatis peritis, magistratibus reipublicae, legatis diplomaticis, physicis, oeconomistis, et ducibus negotii ex omne orbe terrarum consistit.
Sodalitas dicit suum propositum esse "agere universa mutationis catalysta per quaestiones graves se humanitati opponentis agnoscendas et explicandas, et tales quaestiones tam decernentibus publicis et privatis maximi momenti quam vulgo communicandas." Ex 1 Iulii 2008, praesidium organizationis Vituduri in Helvetia patet.
Societas Austriaca Indiae orientalis condita 1719 et dissoluta 1731 ab imperatore Carolo eius nominis quarto (qui regnavit exinde ab 1711 ad usque 1740)
Ex his societatibus mimima fuit Borussica Societas Emdensis Indiae orientalis (»Königlich-Preußische Asiatische Compagnie in Emden nach Canton und China«) condita 1751 et dissoluta 1765 a rege Friderico eius nominis secundo Magnus cognominato.
Foedus die 22 Martii 1833 factum est, die 1 Ianuarii 1834 tamen ratum esse coepit    
Anno 1871, unio de facto cum novo Imperio Germanico contributa est, quamquam urbes Hamburgum et Brema ut liberi portus extra limina portoriorum imperii usque ad annum 1888 manserunt ac Ducatus Magnus Luxemburgum autem usque ad annum 1919 ad societatem portorii cum Imperio Germanico pertinuit.
Jaiswal et al., "Tomato Domestication Attenuated Responsiveness to a Beneficial Soil Microbe for Plant Growth Promotion and Induction of Systemic Resistance to Foliar Pathogens" in Frontiers in Microbiology (18 Decembris 2020)
Daniel Koenig et al., "Comparative transcriptomics reveals patterns of selection in domesticated and wild tomato" in Proceedings of the National Academy of Sciences (2013) pp.
Sogdiana (Lingua Graeca antiqua: Σογδιανή; Persica antiqua: Suguda-; Persica moderna: سغد  - Soġd; Tadiciana: Суғд - Suġd; Uzbecica: Sog'diona; Sinensi: 粟特 - Sùtè) fuit regio antiqua in Asia Centrali trans Oxum flumen (unde et Transoxiana appellabatur) citra Iaxartem ad pedem montium Alai sita.
Collegium internationale mulierum pro pace et libertate (Anglice Women's International League for Peace and Freedom, Francogallice: Ligue internationale des femmes pour la paix et la liberté) est organisatio internationalis pro mulieribus ad pacifismum, et ratio abrogationis nuclearis et limitationem armarum promovendum ac contra usurpationem discriminatioque decreta anno 1915 a congressu in Haga.
Antiquos solem quod solus sit appellasse constat, nam secundum Ciceronem sol dictus, "quia solus ex omnibus sideribus est tantus." Re vera tamen sol a verbo proto-Indoeuropaeo *sāwel- derivatur, a quo, mutationibus vocalium et variatione l/n, ducuntur et nomina Graecum ἥλιος helios, Sanscritum sūrya-, Slavonicum slŭnĭce (cum suffixo diminutivo), Nordicum sól et sunna.
De fructibus sic scripsit:

Fructus, qui congregati seu falciati proveniunt, rotundi sunt, pilis densis, longis, surrectis ac nonnihil hirsutis, ex albicante flaviusculis undique circumdati ac subasperi, primum virides, postea flavi, calycibus suis arcte inferius excepti; in hisce inter pulpam succulentam quae primum viridis est, postea flavescens, numerosa semina continentur in quinque distinctas series inter parietes mambranaceos intermedios disposita.
Solbiatum ad Olonam vel Solbiate ad Olonam (alia nomina: Solbias ad Olonam; olim: Subiatum, Subiate -atis, Subias -atis) (Italiane: Solbiate Olona) est oppidum Italiae et municipium, circiter 5 655 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Varisiensi situm.
Novi Eboraci: Columbia University Press, 2010 (Paginae selectae apud Google Books)
David Gentilcore, "The Impact of New World Plants, 1500–1800: The Americas in Italy" in Elizabeth Horodowich, Lia Markey, edd., The New World in Early Modern Italy, 1492–1750 (Cantabrigiae: Cambridge University Press, 2017) pp.
544 : Jia Sixie, Qimin yaoshu (fide Dunlop (2006))
1025 : Avicenna, Canon Medicinae, II cpt.2 (vel 'B'), lemma 'bāḏinǧān' (باذنْجان) (Arabice)
ante 1187 : Gerardus Cremonensis, Versio Latina Avicennae Canonis Medicinae, [2] II 'Littera M', cpt.
Socrates mortiferum poculum impavidus hausit, exclamavitque: "Di, fortunate mihi hoc supremum iter." Deinde, lectulo iacens, cum crura et artus frigere sensit, conversus ad Critonem, discipulorum carissimum: "Debemus," inquit, "Aesculapio gallum; memento votum solvere."
Nulla scripta Socrates reliquit, sed discipulos, quorum clarissimi memorantur Plato et Xenophon, ambo operibus suis nobiles: prior fuit Aristotelis magister, posterior non minus egregius dux exstitit, quam ingeniosus scriptor.
Post mortem, Kazuko plus epistulam ad Uehara scripsit, et suam graviditatem et pugna contra moralitatem traditionis quasi sol proclamat, rationem belli, pacis, mercatus, collegii, politicae in mundo scire potest, id est "ad mulieris impuberes bonos procreandum" dixit, et pro victima Naoji, suum impuberem extra matrimonium superbiam tenere dixit.
Amaulry Textus
1689 : Strozae carmen "De mentis potu, sive De cocolatis opificio" in libro Poemata varia (Cŏcŏlātes -is m., cacaum -i n.)
1704 : Ioannes Iacobus Mangetus, Bibliotheca Pharmaceutico-Medica ("Allata ex America in Europam Chocolata, usus illius in Hispania ita invaluit, ut carere extrema putetur miseria)
1722 : Ioannes Franciscus Ulpius, "De Chocolata" (Haec ad delicias nostrisque ad gaudia gustus / venit ab occiduis usque petita plagis.
Grimod de la Reynière lycopersicorum adventum effectum esse rerum novarum Franciae fuisse adseverat, "Lutetiae abhinc quindecim annis fere omnino incognitorum", causa "inundationis hominum meridianorum qui fere omnes ibi prosperabantur" hosque fructus hortis suis acclimaverint (ille primus fortasse praeceptum lycopersicorum fartorum divulgari iussit).
1598
1551-1555 : Adamus Lonicer, Naturalis historiae opus novum, lemma 'mala insana'
1558 : Amatus Lusitanus, In Dioscoridis Anazarbei De medica materia libros quinque (1558), p.648
1561 : Conradus Gesnerus, "De hortis Germaniae" in Valerius Cordus, Annotationes in Dioscoridis ...
273-274 "Of madde apples"
1616 : Rembertus Dodonaeus, Stirpium historiae pemptades sex siue libri XXX p.458
1606 : Hadrianus Iunius, Nomenclator octilinguis, lemma ‘malum insanum’
1615 : Iacobus Dalecampius, Histoire generale des plantes, tome premier (1615), ch.31, pp.531-532 (Francogallice)
1747 : Georgius Everhardus Rumphius, Herbarium Amboinense (Amstelaedami: Chanquion, 1741-1750) vol.
Solbach  (Germanice  ) est commune 107 incolarum (anno 2007) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Botanista ergo Francicus Michael Stephanus Descourtilz lycopersica non in Portugallia Hispaniaque et Francia meridiana tantum, sed etiam "circum Lutetiam in omnibus hortis" crescentia, "mille modis ad menses nostras" in iuribus inlata descripsit (quibus iuribus capsica non in Francia, sed in coloniis Francicis, addebantur).
potionis stimulantis e seminibus cacai torrefactis et contusis factae) ibi quaeri potest, ubi vestigia seminum cacai molitorum aut testimonia consumptionis chocolatae calidae aëratae primum videntur: seminibus non molitis haec potio confici haud potest; sine calefactione et aëratione stimulatio aegre sentitur.
García-Ballester apud Google Books) ("Melongenae quae vulgariter albergeniae nominantur"; sed editione 1572 omittuntur)
ante 1493 : Hermolaus Barbarus, Corollarium ad Dioscoridem in quinque libros priores de materia Medica [3] Liber IV, cpt.79 'De Mandragora' p.239r
1542 : Leonardus Fuchsius, De historia stirpium commentarii insignes, cpt.
Platt (1918–1992)
Ioannes Saint-Geours, in ministerio aerarii Lutetiae
Ivo Šlaus
Princeps Hassan bin Talal
Hugo Thiemann (1917–-2012)
Petrus Elliott Trudeau (1919–2000)
Robertus Uffen (1923–2009)
Fridericus Vester (1925–2003)
Primi qui usum lycopersicorum in Anglia descripserint, Ioannes Hill ad sorbitionem "gratam" allusit cuius "valorem" Iudaei Portugallenses in Britanniam migrati confitebantur, sed Anna Glasse ius e "pomis amoris" oleoque acetoque et allio ad aeglefinos modo Hispanico accommodandos (To dress haddocks after the Spanish way ...
"[...] ὅτι τούτου μὲν τοῦ ἀνθρώπου ἐγὼ σοφώτερός εἰμι:", dixisse, "κινδυνεύει μὲν γὰρ ἡμῶν οὐδέτερος οὐδὲν καλὸν κἀγαθὸν εἰδέναι, ἀλλ᾽ οὗτος μὲν οἴεταί τι εἰδέναι οὐκ εἰδώς, ἐγὼ δέ, ὥσπερ οὖν οὐκ οἶδα, οὐδὲ οἴομαι: ἔοικα γοῦν τούτου γε σμικρῷ τινι αὐτῷ τούτῳ σοφώτερος εἶναι, ὅτι ἃ μὴ οἶδα οὐδὲ οἴομαι εἰδέναι."
Attamen iuvenes et viri libentissime eum audiebant et sequebantur.
Ex iis intritis, ac permixtis chilli, intinctus gratissimus paratur, et qui omnium fere ferculorum et nutrimentorum saporem commendet et emortuam orexim exuscitet."
Lycopersica anno 1544 a Petro Andrea Matthiolo, primus Europaeorum, Italice brevissime descripta sunt, verbis ab eodem Latine anno 1558 redditis.
No quinamaca in coiotomatl, in xaltotomatl, in xaltomatl,
coztic, cozpatic, cozpiltic, chichiltic, chilpatic,
tlammilectic, tlatlacpatic, chichilpatic, tlappatic, tlauixcaltic
("Venditat lycopersica magna, cerasiformia, foliata, lenia, dulcia, magna serpentina, mamillata, cerasiformia serpentina.
Nomen chocolatae primum saeculo XVI exeunte legitur ab auctore Iosepho de Acosta, qui brevissimis verbis proprietatem libidinis stimulantem a mulieribus quaesitam primus omnium relatus est: Los Españoles y mas las Españolas hechas a la tierra se mueren por el negro chocolate ("Hispani atque potius Hispanae ibi educatae desiderio atrae chocolatae moriuntur").
In hac pellicula hi histriones agunt:

Lucas Paschalis Medici: Checcus Zalo
Aurora Erguy: Zoe Guarneria
Maria Dalmazio: Daniella Parisia
Robertus Dancs: Nicolaus Zalo
Ruben Aprea: Laurentius
Valeria Cavalli: Iulitta Marina
Ursula De Rossi: Domitiana
Mathildis Caterina: Amita Ritella Cives
Stephanus Sabelli: Onofrius Ruoccus
Daniela Piperno: Iohanna
Lydia Biondi: Carolina Marina
Augustus Zucchi: Petrus Georgius Bollinus
Marcus Paolini: Victor Manierus
Inter auctores de Indiis occidentalibus Ioannes Sloane saeculo XVIII ineunte "lycopersicon fructu cerasi" in Iamaica, eandem scilicet varietatem cerasiformem quam olim Parkinsonus, ille autem incertus an silvatice nascentem observaverit, atque "ab Hispanis aut elixam aut in iure comesam".
Nonquah yn tochtepecayutl yn chila cachtic,
Nonquah yn anavacayutl, nonquah yn quauhtemaltecayotl, nonquah yn coatolcayotl xolotecayotl;
Nonquah quinamaca yn çacaloltocayotl yn ticevac y xoxouhqui y xochicacavatl
("Separatim quamque classem venditat, species consulto separat; hic grana pinguia, firma, istic rugosa, viscosa, fracta, fragmentata; illic pulverata, cacai pulvis.
Soleanum (-i, n.) (alia nomina: Suglianum, Sullianum, Sullianum Cavour; olim: Solium Iani, deinde Sughiana) (Italiane: Sogliano Cavour) est oppidum Italiae et municipia, circiter 4 110 incolarum, in regione Apulia, in Provincia Lupiensi et in Sallento historica ac geographica terra situm.
Subgenus Bassovia
Subgenus Lyciosolanum
Subgenus Solanum (sensu stricto)
Sectio Aculeigerum
Cladus African Non-Spiny
Sectio Allophyllum
Cladus Brevantherum
Cladus Cyphomandra
Sectio Cyphomandropsis
Cladus Dulcamaroides
Sectio Extensum
Sectio Geminata
Sectio Herpystichum
Cladus Morelloides
Sectio Pachyphylla
subgenus Potatoe, cladus Potato
Series Conicibaccata
Sectio Lycopersicon
Sectio Petota, quae (secundum J.
De massa stellae a momento temporis mortis, genus reliquiarum dependet:

Pumilio alba: si massa stellae moribundae minus quam 1.4 massae Solis est,
Stella neutronica: si massa stellae moribundae inter 1.4 et 3.2 massae Solis est,
Foramen nigrum: si massa stellae moribundae plus quam 3.2 massae Solis est.
Gaius iuris consultus haec de statu et capitis deminutione scripsit:

Minima est capitis diminutio, cum et civitas et libertas retinetur, sed status hominis conmutatur; quod accidit in his, qui adoptantur, item in his, quae coemptionem faciunt, et in his, qui mancipio dantur quique ex mancipatione manumittuntur; adeo quidem, ut quotiens quisque mancipetur aut manumittatur, totiens capite diminuatur.
Maria Henricus Beyle (Francogallice Marie-Henri Beyle), falso nomine Stendhal latissime notus (natus Gratianopoli in Francia die 23 Ianuarii 1783; mortuus Lutetiae die 23 Martii 1842), fuit scriptor Francicus, cuius mythistoriae romanticae maxime notae Le rouge et le noir ('Rubrum et nigrum', 1830) et La Chartreuse de Parme ('Tabularium Parmense', 1839) sunt.
Stephanus Charbonnier magis notus vulgo ut Charb (natus  in Conflans-Sainte-Honorine die 21 Augusti 1967; Lutetiae die 7 Ianuarii 2015 interfectus), diurnarius  Francicus fuit diarii satyrici Parisiensis Charlie Hebdo editor qui die 7 Ianuarii 2015 incursione tromocratica necatus est.
formā quam altis temperaturis assumere mavult) opacius est helio semel ionizato; propter hoc, strata externa stellae modŏ comprimuntur—atque helium calefit donec fit bis ionizatum et, ob auctam opacitatem, satis calorem ideo sorbet ut expandatur—modŏ dilatantur—atque helium refrigeratur donec fit semel ionizatum et, transparens factum, decrescit et rursus comprimitur.
Stephania Ioannis filia Turkevyč-Lukijanovyč (Ucrainice Стефанія Іванівна Туркевич-Лукіянович, Stefanija Ivanivna Turkevyč-Lukijanovyč; nata Leopoli die 25 Aprilis 1898; mortua Cantabrigiae die 8 Aprilis 1977) fuit compostrix, clavicen, et musicologiae perita Ucrainica.
Die 6 Decembris 2006 Wielgus, qui antea episcopus Plocensis fuerat, nominatus est archiepiscopus Varsoviae (Archidioecesis Varsaviensis), sed iam die 7 Ianuarii 2007 abdicare debuit, quia operis socius regiminis fuit inter Bellum Frigidum et dictaturam communisticam.
Nonnullae technologiae quae saepe in fabulis rerum futurarum inveniuntur in Itinere Stellare primum inductae sunt; in quibus est transportatrum (Anglice: transporter), quae machina res personasque dissolvit portat reformatque, et pistolium phasorium (Anglice: phaser), quod radios luminosos emittit, hostes actutum aut prosternens aut occidens.