aimgo/CorpusTrinum huggingface dataset:
Nihilominus in inscriptionibus nonnullae dativi formae in -ā desinentes  Graecis similiores leguntur quae dialectales esse aestimari solent
Ablativus singularisː vetus forma huius casus in linguis Italicis in -ād desinebat (Osce toutad) atque Latine in Senatus consulto de Bacchanalibus adhuc legitur (ead, sententiad, suprad, exstrad).
quod alias non evenit ita perspicue, nisi cum post inaequales cursus iter menstruum lunae ad idem revocatur initium certis temporum intervallis, id est cum in domicilio eiusdem signi [in constellatione zodiaci vel orbis signiferis] tota reperitur luna sub sole, liniamentis obiecta rectissimis, atque in his paulisper consistit minutis, quae geometrica ratio partium partes appellat.
Plutarchus autem, sicut Nepos aliique proavi, indolem animi et ingenii hominis (velut herois) vult in verbis Graecissimis describere; Suetonius autem eam rem more Latino reticens aut omnino recusans, naturam hominis surgere suadet e minutiis actorum et e varietate famae, ut ostentaret unumquemque principem aut idoneum aut improbum fuisse.
== Declaratio professorum imperii Germanici ==
Nos universitatum scholarumque Germaniae superiorum professores,
in rerum cognoscendi causas servitio occupati,
quaeque pacis negotia sunt, his studiosi,
hostes vero populi Germanici et Britannos quidem, quod nobis faverent,
inter doctrinam Germanorum Prussorumque militares quos dicunt animos distinxisse graviter ferentes,
nil aliter sentire milites affirmamus, aliter populum:
In quibus, quod unum sunt atque idem, etiam nos numerandi.
Suadente Alcibiade anno 415 Lacedaemonii atque auxiliarii eorum iubente Agis rege vicum fortiter munificaverunt hactenus, ut postea magni momenti in Peloponnesiaco bello fuit, ea propter, quod Lacedaemoniis abhinc magnam partem Atticae obsidere urbemque commeatu intercludere potuerunt.
Decentianum (-i, n.) seu Desentianum (-i, n.) (alia nomina: Disencianum, Beneventium, Beneventum, Dexencanum, Disinzanum, Dixentianum) (Italiane: Desenzano del Garda) est oppidum Italiae et municipium, circiter 28 080 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Brixiana situm.
Dehlingen est commune Francicum 367 incolarum (anno 2013) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
In pellicula agunt clari histriones :

Woody Allen: Harry
Kirstie Alley: Joan
Judy Davis: Lucy
Elisabeth Shue: Fay
Billy Crystal: Larry/Teufel
Ricardus Benjamin: Ken
Iulia Ludovica Dreyfus: Leslie
Robertinus Williams: Mel
Carolina Aaron: Doris
Mariel Hemingway: Beth Kramer
Tobias Maguire: Harvey
Demi Moore: Helen
Robertus Balaban: Richard
Amy Irving: Jane
Ericus Bogosian: Burt
Nonnulli defensores vinculi in urbe Roma:

apud Supremum Tribunal Signaturae Apostolicae: Nicolaus Schöch (ab anno 2019)
apud Tribunal Rotae Romanae: Maria Fratangelo (prima mulier in officio defendricis vinculi, ab anno 2018)
apud Tribunal ecclesiasticum Vicariatus Civitatis Vaticanae: Alexander Recchia (ab anno 2023)


== Fontes ==
Decretum Carmonianum vel rite Actus Rectionis Transitionis Democraticae et Unitatis Nationalis Constituendae (Hispanice Acta de Constitución del Gobierno de Transición Democrática y Unidad Nacional; sermone humili tantum el carmonazo 'Magnum Carmonianum') fuit instrumentum die 12 Aprilis 2002 conceptum, die post inritam rectionis Venetiolae eversionem, quae ad Hugonem Chavez praesidem Venetiolanum eiciendum conatum est.
Quindecim opera vel auctores hic citati hodie deperditi sunt, scilicet Marcus Actorius Naso, Titus Ampius, Asinius Pollio, Marci Bibuli edicta, Marcus Brutus, Ciceronis Epistulae deperditae, Cornelius Balbus, Gaius Curio senior, Gaius Curio iunior, Dolabella, Licinius Calvus, Gaius Memmius, Gaius Oppius, Tanusius Geminus, Quintus Tubero; necnon carmina et epigrammata popularia quae Suetonius e traditione sive e scriptis aliorum dempsit.
Regimen eius Maiestatis benigne constitutionem in Palaestina domûs nationalis pro populo Iudaeo aspicit et operam dabit ut confectionem huius consilii faciliorem reddat, cum intellegatur nihil faciendum esse quod iura civilia religiosaque exsistentium in Palaestina communitatum non Iudaearum, neque iura et status politicus quod Iudaei in ulla alia civitate, laedat.
Eodem tempore per eos tractus [per orientales tractus] caelum subtextum caligine cernebatur obscura, et a primo aurorae exortu ad usque meridiem intermicabant iugiter stellae hisque terroribus accedebat, quod, cum lux caelestis operiretur, e mundi conspectu penitus lance abrepta defecisse diutius solem pavidae mentes hominum aestimabant: primo adtenuatum in lunae corniculantis effigiem, deinde in speciem auctum semenstrem posteaque in integrum restitutum.
ad summam tum sol occultatur splendore suppresso, cum ipse et lunaris globus astrorum omnium infimus parili comitatu obtinentes circulos proprios salvaque ratione altitudinis interiectae iunctim locati, ut scienter et decore Ptolemaeus exponit, ad dimensiones venerint, quos anabibazontas et katabibazontas ekleiptikous syndesmous coagmenta videlicet defectiva Graeco dictitant sermone.
Neutra econtra nec vocalem finalem producebant nec notam -s accipiebant (numen/numinis, marmor/marmoris, caput/capitis, corpus/corporis cum rhotacismo intervocali) nisi quod in adiectivis et participiis -s e masculino/feminino in neutrum translatum estː audax inceptum, anceps periculum, triplex caput, animal dominum amans...
Peter Müller: Sohn und Sohn Gottes: Übergänge zwischen Metapher und Titel : Verbindungslinien zwischen Metaphorik und Titelchristologie am Beispiel des Sohnestitels, in: Jörg Frey (Ed.): Metaphorik und Christologie, Theologische Bibliothek Töpelmann 120, De Gruyter, Berolini et al.
Bondurant, Decimus Junius Brutus Albinus, A historical Study, Chicago, 1907 Recensio critica Altera recensio critica Tertia recensio critica
Dionysus van Berchem (1966), « La fuite de Decimus Brutus », in Mélanges d'archéologie, d'épigraphie et d'histoire offerts à Jérôme Carcopino, Paris : 941-953.
S post consonantem gutturalem (*reg-s > rex, *duc-s > dux, *nigwh-s > nix), post consonantem labialem (*pleb-s > plebs, pleps, cf princeps), post consonantem dentalem (*lapid-s > lapiss > lapis, cf pes/pedis, miles/militis) phonetice cum themate varie coalescebat.
Recentioribus aevis ei qui disseruerunt de natura auctoris et operis interdum deminuerunt: "Sueton schreibt farblos" ('Suetonius sine colore scribit'); "Un vero scrittore non è" ('Verus scriptor non est'); "un succubo dei fonti" ('a fontibus suis compressus'); "often displeasing and sometimes actually incomprehensible" ('saepe molestus, interdum imperceptibilis').
b) Libertas expressionis, concilii at associationis
c) Libertas ad (privtam, adultam, ac cum consensu) coitum inter eosdem sexum
Sub normam internationalem iurum humanorum, secundum recognitionem Consociationis Nationum Iurum Humanorum Commissionis in suo "Toonen derecto" in 1994, etiam discriminatio est negatio recognitionis ad aequam dignitatem ac valorem HBT personae, et violatio iuris privae.
=== Exceptiones ===
Genetivus singularis nominis "familia" est "familias" cum nomina membrorum familiae sequitur:
Pater (mater, filius, filia, frater, soror) familias
Dativus et ablativus pluralis nominum quae masculinam formam in declinatione secunda habent in "-ābus" desinit, non in "-is" cum generis distinctio necessaria videbatur:
Deis et deabus ("Deis" nomen masculinum dum "deabus" nomen femininum est).
"Et Severus quidem ipse haec de eodem [Clodio Albino] loquitur, ut eum dicat turpem, malitiosum, improbum, inhonestum, cupidum, luxuriosum." (Historia Augusta "Clodius Albinus" 10.1)
"[Clodium Albinum] vini sane parcum fuisse dicit [ Iunius Cordus ]; quod Severus negat, qui eum adserit ebrium etiam in bello fuisse.
Est pro hac ratione, ut technicae primae ut ictus unicus (ei qui quidam exsequitur contra adversario apud zonam specialem nostri corporis) ut usus palmae manus, articulationum digitorum et digitorum in zonas blandas aut ictus genus, iens in super per technicas plus ad professionem pertinens ut diversa exempla ictus pedis, et etiam provectior ut desaequilibria?
Nomina "drachma" et "amphora" et nomina  in "-cola" aut "-gena" desinentia genitivum pluralem "-um" antiquitus praebent:
et genus agricolum late sentiscere, quom Pan
Graiugenumque domos suspectaque linquimus arva
Quaedam nomina pluralia tantum sunt:
Athenae, Athenarum; nuptiae, nuptiarum; divitiae, divitiarum; insidiae, insidiarum.
In vitis prioribus, id est, a "Divo Iulio" usque ad "Neronem," et praecipue usque ad principatum Claudii, Suetonius usus est permultis fontibus, inter quas historiis Graece et Latine scriptis, monumentis, arte factis, documentis rei publicae Romanae, documentis arcanis quae in archivio imperatorum fortasse repperit, documentis etiam omnino privatis.
== Plura legere si cupis ==
Christianus Ohler, Zwischen Frankreich und dem Reich : Die elsässische Dekapolis nach dem Westfälischem Frieden , Frankfurt, 2002
Olivier Richard, "La Décapole dans l’historiographie du Rhin supérieur", in Ligues urbaines et espace à la fin du Moyen-Ageː 105-119
Lucien Sittler, La Décapole alsacienne : des origines à la fin du Moyen Âge, Strasbourg, F.-X.
Ut manuscriptum legas, imprime "Faksimile in der WDB")
Varia
De vita Caesarum apud Lacus Curtius (Latine, Anglice)
Opera Suetonii apud The Latin Library (Latine)
The Lives of the Twelve Caesars apud Gutenberg (Anglice)
Les vies des douze Césars apud Wikisource (Francice)
ЖИЗНЬ ДВЕНАДЦАТИ ЦЕЗАРЕЙ (Russice)
Die zwölf Caesaren textus incompletus (Theodisce)
Fontes Suetonii (Latine)
== Alba musica ==
Shades of Deep Purple (1968)
The Book of Taliesyn (1968)
Deep Purple (1969)
In Rock (1970)
Fireball (1971)
Machine Head (1972)
Who Do We Think We Are (1973)
Burn (1974)
Stormbringer (1974)
Come Taste the Band (1975)
Perfect Strangers (1984)
The House of Blue Light (1987)
Slaves & Masters (1990)
The Battle Rages On...
Genetivo plurali vetus nota casus -um nonnumquam adhuc occurrit potius quam -orum in nominibus iam in -r desinentibus (squamigerum et horriferum apud Lucretium, triumvirum, sevirum, quindecimvirum) vel longis (magnanimum, omnigenum, consanguineum) aut in vocabulis technicis (nummum, denarium, sestertium, iugerum).
"Progenies Caesarum in Nerone deficit," ait Suetonius, oracula et omina modo suo subiciens, "ac subinde tacta de caelo Caesarum aede capita omnibus simul statuis deciderunt, Augusti etiam sceptrum a manibus excussum est." Nihilominus, opus continuavit vel subinde vel post spatium temporis: liber septimus vitas comprehendit Galbae, Othonis, Vitellii uno anno elevati et mortui; liber octavus familiam Flaviam, scilicet Vespasianum, Titum, Domitianum.
Dicunt quidam vitas posteriores post demissionem Suetonii scriptas esse, qui scilicet ex archivo imperatorum dehinc exclusus erat; alii auctorem ab opere nimis longo requiescere volentem ad finem properavisse; nonnulli autem asseverant vitas posteriores antea scriptas, Suetonio admodum iuvene et scientiae Quellenforschung seu "censurae fontium" minime experto.
Declinatio prima: puella (f.), villa (f.), nauta (m.)
Declinatio secunda: fluvius (m.), puer (m.), ager (m.), templum (n.)
Declinatio tertia
declinatio consonantica: rex (m.), consul (m.), miles (m.), homo (m.)
declinatio in qua genetivus pluralis terminatur in -ium: civis (m.), mare (n.), urbs (m.), animal (n.), febris (f.)
Declinatio quarta: portus (m.), fructus (m.), domus (f.), manus (f.), cornu (n.)
Declinatio quinta: spes (f.), res (f.), dies (m.
== Discographia ==
Alba musica officinalia
1980: On Through the Night ("Per noctem vehens")
1981: High 'n' Dry ("Altus et siccus")
1983: Pyromania ("Pyromania")
1987: Hysteria ("Hysteria")
1992: Adrenalize ("Adrenalino dare")
1993: Retro Active ("Activus rerum veterum")
1996: Slang ("Verba humi")
1999: Euphoria ("Euphoria")
2002: X ("X")
2006: Yeah!
Alexandre Simon Stefan, Les guerres daciques de Domitien et de Trajan : architecture militaire, topographie, images et histoire,  École française de Rome, 2005 Recensio critica Altera recensio critica
"Victoires et défaites en Gétie et en Dacie de Burébistas à Décébale, ou de César à Trajan", Mélanges de l'école française de Rome, 2009ː 431-461
== Fontes de vita et principatu Decii ==
Aurelius Victor, De Caesaribus 29
Epitome de Caesaribus 29
Eusebius, Historia ecclesiastica libri 6-8
Eutropius, Breviarium 9.4
Iordanes, Getica 17-18
Polemius Silvius, Laterculus 37-40
Zonaras, Epitome historiarum liber 12 (vol.
"difficile est saturam non scribere" (satura prima)
"quis custodiet ipsos custodes" (satura sexta)
"panem et circenses" (satura decima)
"orandum est, ut sit mens sana in corpore sano," fons sententiae recentis "mens sana in corpore sano" (satura decima): nota bene, Iuvenalis illa sententia aliter usus est.
== Fontes ==
Plinius Maior V.16.74ː Iungitur et latere Syriae Decapolitana regio, a numero oppidorum, in quo non omnes eadem observant, primum tamen Damascum epoto riguis amne Chrysorroa fertilem, Philadelphiam, Rhaphanam, omnia in Arabiam recedentia, Scythopolim, antea Nysam, a Libero Patre sepulta nutrice ibi Scythis deductis, Gadara, Hieromice praefluente, et iam dictum Hippon, Dion, Pellam aquis divitem, Garasam, Canatham.
The River ('Flumen') est brevis pellicula documentaria anni 1938, quae momentum monstrat Fluminis Mississippiensis in Civitatibus Foedetaris, et quomodo agricultura et usus silvarum fecerant ut solum superius e Magnis Planitiebus per flumen in Sinum Mexici ablueretur, inundationes calamitosas producentes, agricolasque in egestatem redigentes.
Fontes legendorum et ethnographiae in poemate inventae fuerunt Kahge-ga-gah-bowh princeps Ojibwe, qui Longfellow domi visitavit; Black Hawk et alii Indi Sac et Fox, in quos Longfellow apud Boston Commons incidit; Algic Researches (1839) et alia scripta Henrici Rowe Schoolcraft, ethnographi et procuratoris Indici Civitatum Foederatarum; et Heckewelder's Narratives.
Eorum aestimatio principalis est quod legenda Indorum sunt."
Longfellow primum in animo habuit, Schoolcraft sequens, heroem appellare Manabozho, nomen in usu eo temporis inter Ojibwe in meridiano Lacus Superiorris litore pro fraudatore-commutatore, persona eorum eruditionis vulgaris, sed in ephemeride die 28 Iunii 1854, scripsit: "Laboro de 'Manabozho;' aut, ut credo me id appellare, 'Hiawatha'—quod est aliud nomen eiusdem personae" (Williams 1956:314).
The Legend of Zelda: A Link to the Past (Latine "legenda Zeldae: Link ad praeterita"), appellatum The Legend of Zelda: Triforce of the Gods (Iaponice: ゼルダの伝説 神々のトライフォース, Zeruda no Densetsu: Kamigami no Toraifōsu) Iaponiae, est ludus televisificus phantasiae mediaevalis, vehementiae et adventurae anno 1991 a Nintendo divulgatus et editus.
Eia, Eia, Nova Gaudia
Verbum Patrishumanatur, O, O,dum puella
salutatur, O, O,Salutata fecundaturViri nescia.Eia, eia, nova gaudia.Verus homo nobis datur,O, O,Nobis DatusDemonstratur, O, O,Dum pax terris nunciatur,Coelis gloria.Eia, eia, nova gaudia.
The Legend of Zelda: Link's Awakening (Latine "legenda Zeldae: Link expergiscens"; Iaponice: ゼルダの伝説 夢をみる島?, Zelda no Densetsu: Yume o Miru Shima, "legenda Zeldae: insula somniorum") est ludus portabilis adventurae et vehementiae anno 1993 a Nintendo divulgatus et editus.
Tunc Socrates dicit litteras fortasse non esse syllabae partes, sed potius syllabam esse ”unam quandam ex illis natam speciem, quae ideam unam sui ipsius habeat et ab elementis differat”  (203e ἐξ ἐκείνων ἕν τι γεγονὸς εἶδος ἰδέαν μίαν αὐτὸ αὑτοῦ  ἔχον).
Thebae (Lingua Aegyptia Waset sive Niut vel Niut-reset) fuit urbs Aegypti antiquae ad Nilum sita in Aegypto superiore, quam Homerus in Iliade Thebas centum portarum appellavit; saeculo undevicesimo exeunte, antequam effossiones coeperunt, in utraque Nili ripa nihil nisi ruinae fuerunt.
In hac pellicula hi histriones agunt:

Leighton Meester: Rebecca Evans
Minka Kelly: Sara Matthews
Cam Gigandet: Stephen Morterelli
Danneel Harris: Irene Crew
Alyson Michalka: Tracy Morgan
Catharina Graham: Kim Johnson
Matthaeus Lanter: Jason Tanner
Ryan Doom: Rick Shaefer
Helena Franklin: Jessica Smith
Carrie Finklea: Marina Hudgens
Gulielmus Zane: Professor Roberts
Francisca Fisher: Rebeccae mater
Thomas Arana: Rebeccae pater
Pellicula scripta est a Pare Lorentz et, sicut eius prius documentarium, The Plow That Broke the Plains, ob eius "significationem culturalem, historicam, vel aestheticam," a Bibliotheca Congressionali selecta est ut in Actis Pellicularum Nationalibus Civitatum Foederatarum conservaretur,in tabulis anno 1990 perscripta.
Leo Hieme (Anglice "The Lion in Winter")
Regis regum rectissimiprope est dies dominidies irae et vindicate,tenebrarum et nebulae,diesque mirabiliumtonitruorum fortium,dies quoque angustiae
maeroris ac tristitiae

Adventus Alienorae (Anglice "Eleanor's Arrival")
Eleanore, Reginae Anglorum,Salus et vita.
Hac in pellicula agunt inter alios:

Jennifer Aniston: Nina Borowski
Paulus Rudd: George Hanson
Hayden Panettiere: Mermaid
Alanus Alda: Sidney Miller
Ioannes Pankow: Vince McBride
Nigel Hawthorne: Rodney Fraser
Kali Rocha: Melissa Marx
Stephanus Zahn: Frank Hanson
Liam Aiken: Nathan
Allison Janney: Constance Miller
Timotheus Daly: Dr.
Hac in pellicula hi histriones agunt:

Colin O'Donoghue ut Michael Kovak
Antonius Hopkins ut presbyter Lucas
Marta Gastini ut Rosaria
Maria Gratia Cucinotta ut Aunt Andria
Alice Braga ut Angelina Vargas
Ciarán Hinds ut presbyter Xavier
Tobias Jones ut presbyter Matthew
Chris Marquette ut Eddie
Rutger Hauer ut Istvan Kovak
Marija Karan ut Sandra
Torrey DeVitto ut Nina
Grex cinematographicus:
Petrus O'Toole (Henricus II rex), Catharina Hepburn (Alienora Aquitaniae), Antonius Hopkins (Ricardus Cor Leonis), Iohannes Castle (Gaufredus Andegavensis), Nigel Terry (Johannes sine Terra) , Timotheus Dalton (Philippus II Franciae rex), Iana Merrow (Alicia, principissa Franciae), Nigelus Stock (Capitaneus Guillelmus Marescallus), Kennethus Ives (Alienorae reginae custos), O.Z.
Nusbaum (effector consociata),  Martinus Poll (effector), Antonius Harvey (dispositor), Iohannis Barry (compositor et moderator musicae propriae), Duglassius Slocombe (cinematographia), Iohannes Bloom (pelliculae instructio), Paulus Lee Lander (selectio gregis), Petrus Murton (artis dispositor), Margareta Furse (vestificina) et alii.
Fenn
Eduardus Fox: deprehensor Dermot Craddock
Rock Hudson: Jason Rudd
Kim Novak: Lola Brewster
Elisabetha Rosamunda Taylor: Marina Rudd
Wendy Morgan: Cherry Baker
Margarita Courtenay: Dolly Bantry
Charles Gray: Bates, servus
Maureen Bennett: Heather Babcock
Ricardus Pearson: Dr.
Hac in pellicula agunt:

Gregorius Peck: Anthony Keane, causidicus
Anna Todd: Gay Keane
Carolus Laughton: iudex Lord Thomas Horfield
Carolus Coburn: Sir Simon Flaquer
Ioanna Tetzel: Judy Flaquer
Ethel Barrymore: Lady Sophie Horfield
Ludovicus Jourdan: Andre Latour, Paradin serva
Alida Valli: Mrs.
Hac in pellicula agunt inter alios:

Ralph Fiennes ut Todd Jackson
Natutha Richardson ut comitissa Sofia Belinskya
Hiroyuki Sanada ut Matsuda
Lynn Redgrave ut Olga Belinskya
Vanessa Redgrave ut Principissa Vera Belinskya
Magdalena Potter ut Grushenka
Magdalena Daly ut Katya
Allan Corduner ut Samuel Feinstein
Ioannes Wood ut Princeps Peter Belinski
The Lion King (Anglice; scilicet Latine Rex Leo) est pellicula animata Americana ab officina cinematographica Walt Disney Societas anno 1994 confecta, cuius pars altera, The Lion King II: Simba's Pride inscripta, die 27 Octobris 1998, et The Lion King 3: Hakuna Matata, die 10 Februarii 2004, in lucem prolata est.
Ludus historiam praebet, sed nominibus mutatis, Alboini regis Langobardorum, qui anno fere 572/573 ab uxore Rosamunda et sectatore Helmiche necatus est; quam historiam, iam diu Latine in Pauli Diaconi Historia gentis Langobardorum recentiusque in Nicolai Maclavelli Historiis Florentinis exscriptam, auctor in Histoires tragiques Francisci de Belleforest ut videtur perlegit.
In Belmont domus Portiae procis abundat, quamquam pater eius hoc munus ambiguum omnibus procis testamento stipulavit: ex tribus cistulis unam eligere debeant, quarum una ex auro, altera ex argento, tertia ex plumbo est; unum quemque procorum, ut Portiam in matrimonium ducere sibi liceat, spondere debere; sin autem rectam cistulam eligere ei non contingat, fore, ut reliquum vitae sine uxore vivat.
Pelliculae actores principales sunt:

Heathcote Williams - Prospero
Iacobus Birkett - Caliban
Petrus Bull - Alonso
Kenethus Campbell - Gonzalo
Catharina Temple et Toyah Willcox - Miranda
Ricardus Warwick - Antonio
Neil Cunningham - Sebastian
David Meyer - Ferdinand
Petrus Turner - Trinculo
Christophorus Biggins - Stephano
Carolus Johnson - Ariel
Elisabetha Welch - dea
Clara Davenport - Sycorax
Helena Wellington-Lloyd - fata
The Rape of the Lock ('Rapina Crinis') est satura versibus ab Alexandro Pope poeta Anglico composita annoque MDCCXII mense Maio edita, cuius editio princeps ex cantibus duobus constitit seu versibus trecentis triginta et quattuor, quibus cantus tres duobus annis post adiecti sunt, ut poema perfectum ad versus septingentos nonaginta quattuor augeretur, sex picturis insuper additis.
Idem conceptus iam antea reperitur, non in forma locutionis sed in fabula populari a Petro Alfonsi narrata in Disciplina clericali ("De bobus lupi promissis a rustico vulpisque iudicio"): faciem lunae imo puteo in aqua reflexum esse: lupum, a vulpe suasum, caseum esse credidisse et in puteo descendisse, unde exire nescivit.
Theatrum operaticum ballationisque academicum publicum Atropatenicum Mirzae Axundov (Atropatenice Axundov adına Azərbaycan Dövlət Akademik Opera və Balet Teatrı) est theatrum operaticum Bacuae situm et annis 1910 et 1911 in tempore celeri aedificatum in genere florali.
In pellicula anni 1923 agunt:

Theodorus Roberts: Moyses
Carolus de Rochefort: Pharao Ramses
Ricardus Dix: John McTavish
Estelle Taylor: Miriam
Iulia Faye Pharaonis mulier
Iacobus Neill: Aaron
Lawson Butt: Dathan
Clarence Burton: inspector
Noble Johnson: Bronzemann
Rod La Rocque: Dan McTavish
Leatrice Joy: Mary Leigh
Nita Naldi: Sally Lung
Robertus Edeson: Redding
Carolus Ogle: medicus
In harum emissionum imaginibus duo inquisitores Graphei Foederalis Inquisitionum (saepius FBI in lingua Anglica), Fox Mulder (a David Duchovny actus) et Dana Scully (a Iuliana Anderson acta), casibus pro insolubilibus habitis et plerumque denso mysterio involutis characterisque valde imaginosi pervestigandis (de quibus fasciculi X littera sunt quidem in archivo notati) operam dant.
In hac pellicula hi histriones agunt:

Zero Mostel: Max Bialystock
Eugenius Wilder: Leo Bloom
Kenneth Mars: Franz Liebkind
Estelle Winwood: Anus
Renata Taylor: Eva Braun
Christophorus Hewett: Roger De Bris
Lee Meredith: Ulla
Gulielmus Hickey: Ebrius
Andreas Voutsinas: Carmen Giya
David Patch: Doc Goebbels
Dick Shawn: Lorenzo St.
("Si mox nobis suffragia ferre contigit, an caseus in officina Lunari fieri incipiendus sit necne, suffragio meo paene certe deprecabor, sed, si talis propositus a regimine accipiatur, tunc confirmare coner redemptorem Texanum illam officinam caseariam Lunarem aedificaturum, vaccas Texanas lac illud producturas, Tellustria illius casei horrea non alibi quam in Texia positura.")
Robinson: Dathan
Yvonne De Carlo: Zippora
Debra Paget: Lilia
Ioannes Derek: Josua
Sir Cedric Hardwicke: Pharao Sethos
Nina Foch: Baket
Martha Scott: Jochebet
Judith Anderson: Memnet
Vincentius Price: Baka
Ioannes Carradine: Aaron
Laurentius Dobkin: Hur Ben Kaleb
Fraser Clarke Heston: Moyses infans
Woodrow Strode: Nubiae rex
Henricus Corden: Sinai sceicus
Olive Deering: Miriam
Douglass Dumbrille: Jannes
Franciscus DeKova: Abiram
Mimi Gibson: puella aegyptiana
Hac in pellicula hi histriones agunt:

Iulia Roberts: Darby Shaw
Denzel Washington: Gray Grantham
Samuel Shepard: Thomas Callahan
Ioannes Heard: Gavin Verheek
Antonius Goldwyn: Fletcher Coal
Iacobus Sikking: Denton Voyles
Gulielmus Atherton: Bob Gminski
Robertus Culp: CFA praeses
Stanley Tucci: Khamel
Ioannes Lithgow: Smith Keen
Antonius Heald: Marty Velmano
Cynthia Nixon: Alice Stark
Inter histriones sunt

Matthaeus Damon: Rudy Baylor
Daniel DeVito: Deck Shifflet
Daniel Glover: Richter Tyrone Kipler
Clara Danes: Kelly Riker
Ioannes Voight: Leo Drummond
Maria Kay Place: Dot Black
Dean Stockwell: Richter Harvey Hale
Teresa Wright: Miss Birdie
Roy Scheider: Wilfred Keeley
Michael Rourke: Bruiser Stone
Virginia Madsen: Jackie Lemancyzk
Andreas Shue: Cliff Riker
Randy Travis: Billy Porter
Historiae origo est fabula quaedam, e narratione Italiana Ludovici da Porto anno fere 1530 sub titulo Historia novellamente ritrovata di due nobili amanti exscripta, quam Matthaeus Bandello in collectaneo Novelle anno 1554 comprehenderat (titulo renovato "La sfortunata morte di due infelicissimi amanti, che l'uno di veleno, e l'altro di dolore morirono").
The Lost Boys (Anglice; Latine Pueri Irredempti dicere possumus) est anno 1987 pellicula comica horrorisque Americana ab Ioël Schumacher directa cum actoribus primi Iason Patric, Corey Haim, Kiefer Sutherland, Iami Gertz, Corey Feldman, Dianne Wiest, Eduardo Herrmann, Alexandro Winter, Iamison Newlander, et Barnard Hughes.
Theaeteto difficultatem quaestionis querente Socrates ratus sibi datam esse occasionem, qua ipse maxime calleat arte, ostendendi, dicit se matris suae vestigiis ingressum artem obstetriciam (μαιευτικὴν τέχνην) factitare: sese, cum mater sua mulieribus obstetrix adfuisset, obstetricare homines cogitationes difficiles parturientes, et, ”partu” edito, num vim habeat in se vitalem, inspicere more dialectico quaestionibus factis et responsis receptis.
Viator Temporis, cum regionem circa domicilia Eloorum explorasset, ad summum collem pervenit, unde quod Londinium olim fuerit prospicit, et ruinas pristinae metropolis reperit, ratus totum planetam, quippe qui perparva tantum vestigia societatis humanae abhinc centenis milibus annorum reliquisset, hortum factum esse, et communismum postremo adeptum esse.
In hac pellicula, quae excelsi aedificii incendium enarrat, agunt hi histriones:

Stephanus McQueen: politiae ignis dux O'Hallorhan
Paulus Newman: Doug Roberts
Gulielmus Holden: Jim Duncan
Faye Dunaway: Susan Franklin
Fredericus Astaire: Harlee Claiborne
Richardus Chamberlain: Roger Simmons
Jennifer Jones: Lisolette Mueller
O.J.
Anno 1959, gregem formavit cum vicinis suis Florentia Ballard (30 Iunii 1943–22 Februarii 1976) et Maria Wilson (nata 6 Martii 1944) et habuerunt nomen "Primettes." Etiam habuerunt sodales nominatae Betty McGlown ab 1959 ad 1960 et postea Barbara Martin ab 1960 ad 1962, sed ab anno 1962, erant "trieta." Anno 1961, cum Motown "signaverunt" et eas Supremae se nominaverunt.
Thelxinoë (Graece Θελξινόη) fuit, teste scholiaste Hesiodeo, secundum nonnullos una e novem Musis antiquissimis, quarum nomina sunt Callichore, Helice, Eunice, Thelxinoë, Terpsichore, Euterpe, Eucelade, Dia, Enope; secundum alios una e quattuor, scilicet Thelxinoë, Aoede, Arche et Melete.
== Argumentum ==
Michaël Emerson (Iason Patric) et frater suus minor Sam (Corey Haim) cum matre Lucy (Dianne Wiest) quae divortium nuper facta est in Sanctam Carlam, oppidum fictum maritimum Californianum (quod in Sancta Crux fundatum impressumque est) quod gregibus grassatorum et evanescendibus inexplicabilibus vexatum est, migrant.
Thebae haec dissimilia significat:

Thebae (Aegyptus), urbs Aegyptia
Thebae (Alabama), urbs ficta Americana, in mimo Comedy of Eros, a Paulo Firestone composito
Thebae (Arkansia), urbs Americana
Thebae (Georgia), urbs Americana
Thebae (Graecia), urbs Graeca
Thebae (Illinoesia), urbs Americana
== De fontibus fabulae ==
Fons principalis Shakesperii fuit Il Pecorone, brevis fabula Italiana a domino Ioanne Fiorentino facta, unde prodit narratio de mercatore Christiano, qui magnam summam pecuniae mutuatur a faeneratore Iudaeo, qui, cum mercator pecuniam reddere non possit, libram carnis ex corpore debitoris exsectam petit.
Singulis diebus et noctibus singulae sclopetationes, canum latrationes, custodum clamitatiomes, captivorum complorationes audiuntur, sed quae trans murum tria metra altum aguntur, numquam in pellicula ostenduntur, exceptis flammis et fumis crassissimis, quae interdum supra murum ex fumario crematorii erumpunt.
Gregorius Peck: Anthony Keane, causidicus
Anna Todd: Gay Keane
Carolus Laughton: iudex Lord Thomas Horfield
Carolus Coburn: Sir Simon Flaquer
Ioanna Tetzel: Judy Flaquer
Ethel Barrymore: Lady Sophie Horfield
Ludovicus Jourdan: Andre Latour, Paradin serva
Alida Valli: Mrs.
Theaetetus hortatu Socratis penitus in scientiam definiendam ingressus ”videtur mihi” inquit ”is, qui aliquid scit, id sentire quod scit, et ut nunc saltem apparet, nihil aliud scientia est nisi sensus.” Quae opinio Socrati placere videtur, qui ilico etiam Protagorae illud dictum adfert: ”rerum omnium mensuram hominem esse, exsistentium quidem ut sunt, non exsistentium ut non sunt.” Ita occasionem iudicandi relativismi Protagorei  nanciscitur.
Jennifer Aniston: Nina Borowski
Paulus Rudd: George Hanson
Hayden Panettiere: Mermaid
Alanus Alda: Sidney Miller
Ioannes Pankow: Vince McBride
Nigel Hawthorne: Rodney Fraser
Kali Rocha: Melissa Marx
Stephanus Zahn: Frank Hanson
Liam Aiken: Nathan
Allison Janney: Constance Miller
Timotheus Daly: Dr.
Cum Anglia una esset ex terris, ex quibus homines Iudaeae fidei ab anno 1290 expulsi erant, veri simile non est Shakesperium ipsum eiusve spactatores umquam in Iudaeos suam fidem colentes incidisse, nam plurimis eius temporis Anglis homo Iudaeus figura mythica et fabulosa erat, licet eo tempore Londinium domicilium esset paucorum coetuum Iudaeorum, plerumque in religionem Christianam conversorum.
The Long Lane est nomen mediaevale viae cuiusdam Romanae quae per comitatus Derbiensem et Staffordiensem a Derventione usque ad Rocester et Draycott in the Moor extendit, indeque (si recte interpretatur) per Chesterton ad Salinas: ibi iter a Blatobulgio Mediolanum attingitur, in Itinerario Antonini descriptum.
Poema ipsum
Omne poema adnotatum, www.bartleby.com
Textus adnotati
Commentarius, modernism.research.yale.edu (Yale Modernism Lab)
"The Waste Land" exploratum, world.std.com
Hypertext version of The Waste Land cum fontibus, eliotswasteland.tripod.com
"He Do the Police in Different Voices, a Website for Exploring Voices in The Waste Land," hedothepolice.org
Auditus
T.
== De hac pellicula ==
Pellicula in commentatione “The Sinaloa Cartel’s 90-Year-Old Drug Mule” a Samuele Dolnick anno 2014 scripta posita est, in qua narratur de Leone Sharp, veterano secundi belli mundani, qui septem et octoginta annos captus erat "veredarius" cartelli Sinaloensis.
=== Liber secundus ===
Raimundus, qui post Ambrosii orationem amico Laurentio forte occurrit, ei narrat quomodo se iter facientem sororem eius Agnetem cognovisse et amorem erga eam talem concepisse ut, tametsi Agnes invita - vero a familia compulsa - monialis ordinata esset, tamen cum ea clam copulasse.
2006: (A) Senile Animal
2008: Nude with Boots
2010: The Bride Screamed Murder
2012: The Bulls & the Bees (EP)
2012: Freak Puke (Melvins Lite)
2013: Everybody Loves Sausages
2013: Tres Cabrones
2014: Hold It In
2016: Three Men and a Baby
2016: Basses Loaded
2017: A Walk with Love & Death
2018: Pinkus Abortion Technician
2021: Working with God
== Descriptio ==
Hoc poema eventum pauxillum vitae deridet, rebus mythicis divinis conferens, quem Pope partim de casu sibi ab amico John Caryll narrato finxit: cum nobilis quidam Petrus crinem secuisset ac surripuisset amanti suae Arabellae Fermori contra voluntatem eius, horum duae familiae abalienatae sunt.
== De distributione partium ==
Partes primae
Iosephus Cotten: Hollius Martins
Alida Valli: Anna Schmidt
Orson Welles: Harrius Lime
Trevor Howard: Calloway
Partes secundae
Wilfridus Hyde-White: Crabbin
Paulus Hörbiger: Custos domus
Anna Rosar: Mulier custodis
Ernestus Deutsch: Baro Kurtz
Ericus Ponto: Dr.
Theophano seu Theophanu (Graece Theophano Θεοφανώ vel Theophania Θεοφάνια, nata anno 960 vel 955 in Imperio Romano Orientale, mortua die 15 Iunii 991 Noviomagi) "neptis" imperatoris Romani orientalis Ioannis I Tzimisces, uxor Ottonis II, fuit una cum Ottone imperatrix Imperii Romani Sacri per undecim annos et sola imperatrix per septem annos; cui successor fuit Otto III.
; natus 27 Octobris 1858; mortuus 6 Ianuarii 1919) fuit vir publicus Americanus, Novi Eboraci gubernator, a die 4 Martii 1901, Gulielmo McKinley Praeside, praeses vicarius, et post caedem McKinleyanam a die 14 Septembris 1901 usque ad diem 4 Martii 1909 Praeses Civitatum Foederatarum Americae.
Fёdor Osipovič Šechtel’; natus Franz-Albert Schechtel in familia originis Theodiscae die 7 Augusti 1859 Petropoli, mortuus die 7 Iulii 1926 Moscuae) fuit architectus et pictor Russicus, academicus architecturae Academiae Artium Petropolitanae (ab anno 1902), praeses Societatis Architecturae Moscuensis (ab anno 1906 ad annum 1922).
Hic enim de bibliothecae Aristotelis fortuna disserit: Aristotelem libros suos scholamque suam Theophrasto, Theophrastum libros tam Aristotelis quam sui ipsius Neleo tradidisse, discipulo amborum, qui bibliothecam totam ad locum suum natalem Scepsin removit et posteris suis reliquit, hominibus indoctis, qui libros reclusos putrescere multos annos sinebant.
Theodorus Ioannis filius Tjutčev (Russice: Фёдор Иванович Тютчев, Fëdor Ivanovič Tjutčev; natus in vico Ovstug gubernii Orelensis, die 23 Novembris 1803; mortuus Villae Augusti die 15 Iulii 1873), fuit insignis Russiae poeta et diplomaticus, socius correspondens Academiae Scientiarum Petropolitanae ab anno 1857.
Fёdor Grigor'evič Uglov; natus 5 Octobris 1904 in vico Čuguevo gubernii Ircutensis Imperii Russici, mortuus 22 Iunii 2008 Petropoli) fuit chirurgus Sovieticus et Russicus (qui cum fere centum annos vixit operationem suam chirurgicam ultimam perfecit), socius Academiae Scientiarum Medicarum Russicae.
Privatus principibus Franciae Angliaeque medicus meruit, videlicet Henrico IV, Iacobo I, Carolo I; insuper patronos Henricum de Rohan et Iacobum Hay ducem Carlioli(en), amicos Isaacum Casaubonum, Agrippam Albinaeum, Petrum Paulum Rubens, Antonium van Dyck agnovit.
Theophylactus Lacapenus, Graece Θεοφύλακτος Λακαπηνός (natus anno 917; mortuus die 27 Februarii 956), filius natu quartus imperatoris Romani I uxorisque eius Theodorae, fuit patriarcha Constantinopolitanus a die 2 Februarii 933, annum sedecimum agens, usque ad mortem.
Theodorus Roosevelt McKeldin (Baltimorae natus die 20 Novembris 1900; ibidem mortuus die 10 Augusti 1974), causidicus, fuit rerum politicarum peritus  Americanus factionis Republicanae, qui inter alia Baltimorae praefectus urbis et ab anno 1951 usque ad annum 1959 Terrae Mariae gubernator fuit.
Theodorus Mommsenus alias Christianus Matthias Theodorus Mommsen (natus Gardingii in oppido Slesvicensi die 30 Novembris 1817; mortuus Castris Carlottianis, nunc dimidia pars regionis urbanae Berolini 1 Novembris 1903) fuit epigraphus, philologus, rerum gestarum scriptor, editor Germanicus.
Biblia theologi prosperitatis modo novo interpretantur, saepe in Prophetia Malachiae nitentes, et in eis pactum inter deum Christianum et homines vident, dicentes, si homines fidem Deo habeant, illum promissa salutis prosperitatisque effecturum esse; confessionem horum promissorum esse actum fidei, quem Deus honoret.
A tempore quo Thucydides cessaverat (411 a.C.n.) res gestas Graecorum primum conscripserat (Hellenica), mox rebus gestis Philippi II Macedonum regis praecipuam operam dedit et Philippica quinquaginta octo libris digesta absolvit hodie deperdita praeter fragmenta aut a Polybio aut ab Athenaeo aut a Plutarcho aut a grammaticis aut a Photio servata.
Therapon Belozerensis (Russice Ферапонт Белозерский), natus Theodorus Poskočin Volokiae anno 1337, mortuus die 27 Maii anno 1426, est Ecclesiae Orthodoxae Russicae sanctus, monasteriorum monasterii Therapontis Belozerensis et Therapontis Lužecensis conditor et rector.
Theodorus Thomas (natus in Esens die 11 Octobris 1835; Sicagi propter pneumoniam mortuus die 4 Ianuarii 1905) fuit concentus magister et fidiculae fidicularum psaltes Americanus, qui inter alia ab anno 1877 usque ad annum 1891 New York Philharmonic  et postea  Orchestram symphonicam Sicagensem duxit.
Theodorus Lefèvre (vulgo Théodore Joseph Albéric Marie Lefèvre, brevius Théo Lefèvre; natus Gandavi die 17 Ianuarii 1914; mortuus in Woluwe-Saint-Lambert die 18 Septembris 1973), iuris consultus, fuit politicorum peritus et minister primus Belgii a die 25 Aprilis 1961 usque ad diem 28 Iulii 1965.
Verum si donet, si dico tapinus ad illos
quotquot habet pocos voiat sborsare quatrinos,
lassant ire viam miserum, plenumque gramezza,
qui quot aquistarat noctuque diuque sisinos,
seu battens virgis, seu tirans pectine lanam,
ut se se valeat poveramque cibare fameiam,
ecce barisello sforzatur tradere boiae,
perdere mantellum, calzas, ipsamque camisam.
Si n = 2, aequatio 
  
    
      
        
          a
          
            2
          
        
        +
        
          b
          
            2
          
        
        =
        
          c
          
            2
          
        
      
    
    {\displaystyle a^{2}+b^{2}=c^{2}}
  
 numerum infinitum solutionum habet;  hoc est Theorema Pythagorae.
Vox Thera varia signficare potest:

Thera, insula Graeciae, a Creta ad boream versa, in catena insularum Cycladum inclusa
Thera, demus in insula homonyma Thera situs
Thera, regionalis unitas in regione Aegaei Australis, demos Anaphen, Theram, Ium, Sicinum et Pholegandrum comprehendens
Thera, urbs in homonyma insula et caput eiusdem demi et regionalis unitatis
Bibliologia: paedia de documentis sanctis
Theologia pura: paedia de Deo et operibus divinis (cum angelologia et daemonologia scilicet in appendice)
Anthropologia: paedia de hominum creatione, natura, dignitate (cum ponerologia)
Soteriologia: neque christologia in ea neglegenda est de persona Christi eiusque ordine salvationis ab ecclesia distribuendae
Eschatologia: de morte, resurrectione, iudicio, mundi consumptione etc.
Feofan Prokopovič; natus 18 Iunii 1681 Kioviae, mortuus 19 Septembris 1736 Petropoli) erat clericus (ab anno 1718 ad annum 1725 episcopus Pscoviensis, et ab anno 1725 ad mortem suam archiepiscopus Novogardiensis, vicarius praesidis Synodi Sacri Ecclesiae Orthodoxae Russicae) atque rerum politicarum peritus et scriptor Ucrainicus Russicus.
Fëdor Petrovič Litke) seu Fridericus Beniaminus de Lütke (Theodisce Friedrich Benjamin von Lütke) fuit nauta, explorator, et geographus Russicus, navarchus (ab anno 1855), socius correspondens (ab anno 1829), socius honoratus (ab anno 1855), et praeses (ab anno 1864) Academiae Scientiarum Petropolitanae, unus e conditoribus Societatis Geographicae Russicae (cuius praefectus erat annis 1845–1850 et 1857–1872), comes (ab anno 1866).
Theophilus Braga (Lusitanice Joaquim Teófilo Fernandes Braga [ʒuɐˈkĩ tiˈɔfilu fɯɾˈnɐ̃ðɯʃ ˈbɾaɣɐ] natus apud Ponta Delgada insularum Azorum die 24 Februarii 1843; mortuus Olisipone die 28 Ianuarii 1924) fuit litterarum studiosus, politicorum peritus et Rei Publicae Lusitanae bis Praeses ad interim.
Fedot Ivanovič Šubin; in vico Tjučkovskaja gubernii Archangelopolitani natus die 17 [28] Maii 1740, Petropoli mortuus die 12 [24] Maii 1805) fuit clarus sculptor Russicus classicisticus, alumnus et ab anno 1775 academicus Academiae Artium Petropolitanae.
Theodosia (Graece Θεοδοσία, Russice Феодосия, Ucrainice Феодосія), a saeculis mediaevalibus ad annum 1804 Caffa seu Capha (Graece mediaevali Κάφφας; Tatarice Taurice Kefe; Russice Кафа), est urbs et portus in Crimaea (cuius adiunctio ad Russiam, anno 2014 perfecta, non recognita est ab Ucraina, Crimaeam sibi postulanti), ad litus Sinus Theodosiensis Ponti Euxini.
Reperta sunt aut hic aut in effossionibus ab eodem iuxta Acroterium susceptis vestigia alimentorum variorum, videlicet grana hordei, ciceris, lentis et Lathyri clymeni, aromatumque coriandri necnon anisi; molae ad oleum olivarum extrahendum et ad farinam faciendam; ossa aut ovium aut caprarum multarum, sed etiam equorum, asinorum, canum et felium; ligna olivarum et lentiscorum.
Theorema Ultimum Fermatianum est theorema vel coniectura theoriae numerorum, quam Petrus Fermatius in margine editionis Diophanti anno 1637 scripsisse dicitur:

Cubum autem in duos cubos, aut quadrato-quadratum in duos quadrato-quadratos, et generaliter nullam in infinitum ultra quadratum potestatem in duos eiusdem nominis fas est dividere cuius rei demonstrationem mirabilem sane detexi.
Theophano (Graece) sive Theophanu (Latine) potest esse:

Theophano, uxor imperatoris Stauracii
Theophano, prima uxor imperatoris Leonis VI et sancta
Theophano, uxor imperatorum Romani II et Nicephori Phocae
Theophano, soror imperatoris Romani II
Theophano, uxor imperatoris Ottonis II
Theophano, abbatissa Assindiae
Theophilus III munus temporibus difficilibus suscepit: Pugna civitatis Israel cum Palaestinensibus atque inter factiones Palaestinensium perseverat, in Ecclesia Orthodoxa Hierosolymitana controversiae inter Christianos linguae Arabicae et clerum Graecum ortae sunt, presbyteris Graecis difficulter ingressus in Israel datur, Regnum Iordaniae Theophilo III ad tempus agnitionem ademit, quae tamen die 12 Iunii 2007 denuo praebita est, die 16 Decembris 2007 et civitas Israel patriarcham agnovit.
Hanoviae Textus apud Monacenses (De lapidibus, De signis pluviarum, ventorum, tempestatis, serenitatis, De igne, De odoribus, De sudoribus, De vertigine, De lassitudinibus, De piscis in sicco degentibus, De animalibus quae colorem mutant, De nervorum resolutione, De animi defectione, De animalibus quae repente apparent, De animalibus quae dicuntur invidere, De melle, Characteres; Liber De innato spiritu Aristoteli attributus)
2003 : William W.
Die 10 Novembris 2014 Victor Ponta praeses ministrorum eum iterum administrum rerum exterarum Romaniae nominavit, postquam antecessor eius Titus Corlățean a magistratu se recessit, quod Dacoromanici extra patriam viventes suffragio praesidis die 2 Novembris 2014 interesse non potuerunt.
A magistro ipso Aristotele θεόφραστος cognominatus est, "siquidem et Theophrastus divinitate loquendi nomen invenit" (Cicero, Orator 19); "nam in Theophrasto tam est eloquendi nitor ille divinus ut ex eo nomen quoque traxisse dicatur" (Quintilianus, Institutio oratoria 11.1).
Theodorus Stevens (Indianapoli natus die 18 Novembris 1923; sinistro casu aeroplani iuxta Dillingham Alascae die 9 Augusti 2010 mortuus), causidicus, fuit rerum politicarum peritus Americanus in Camera Repraesentantum Civitatum Foederatarum populi legatus et postea multos annos Civitatum Foederatarum senator Alascae.
Praeterea, post annos nonnullos theoria quantica vis fortis nomine chromodynamica quantica (Anglice imminuto QCD) quae observatas vis fortis proprietates optime describebat excogitata est idcirco magna physicorum pars in studium chromodynamicae quanticae cito incumbuerunt, pauci autem memoriam Venetiani propositionis non deposuerunt, vero quippe eam magis studiose auxerunt.
Diogenes testamentum deinde Theophrasti citat quo libros suos omnes Neleo, hortum autem amicis suis legat rite enumeratis "si philosophizare velint", videlicet Hipparcho, Neleo, Stratone, Callino, Demotimo, Demarato, Callisthene, Melantae, Pancreonte, Nicippo.
{\displaystyle (x+y)^{n}={\binom {n}{0}}x^{n}+{\binom {n}{1}}x^{n-1}y+\ldots +{\binom {n}{n-1}}xy^{n-1}+{\binom {n}{n}}y^{n}=\sum _{k=0}^{n}{\binom {n}{k}}x^{n-k}y^{k}.}
  


== Nota ==
ratio theoretica constat in conatu morborum naturam et causas intellegendi;
ratio practica in studio et exercitione ad remedia et curas inveniendas;
ratio historica in studio progressus in annos medicinae practicae et theoreticae facti;
ratio poetica in recreatione seu depictione medici animi, practicae, vel eventus ex eius historia ad fines aestheticos seu contemplativos.
Theophilus Chatzemichael (Θεόφιλος Χατζημιχαήλ sive Θεόφιλος Κεφαλάς; natus circa annum 1870 in Bareia, prope Mytilenen in Lesbo insula, tum pars Imperii Ottomanici, mortuus in Bareia die 22 Martii anno 1934), notus simpliciter nomine Theophilos, fuit pictor Graecus, qui simplici modo praecipue vitam popularem ac historiam Graecam depinxit.
Mox socius Collegii medicorum Londinensis(en) anno 1616 receptus, constitutionem novi collegii Apothecariorum(en) editionemque Pharmacopoeae Londinensis favit, quod opus post duos annos prodiit; iam diu editio talis pharmacopoeiae a medico Thoma Moufeto (anno 1604 mortuo) suasa erat, cuius schedae et manuscripta Mayernio his annis emerat.
== Administratio ==
Archipelagus ab anno 1997 in duo communia divisa erat: Insula septentrionalis una cum insulis Therasia, Hagio Nicolao et Cimina communem Oeam (Κοινότητα Οίας) effecerunt, maxima insulae pars cum aliis insulis demum Theram (Δήμος Θήρας), cuius locus medius erat urbs homonyma.
Eine unitarische Analyse , Vindobonae, 1966 Recensio critica
Kathryn Stoddard, The narrative voice in the theogony of Hesiod, Brill, 2004 Recensio critica Altera recensio critica
Athanassia Zografou, Le lot exceptionnel d’Hécate dans la Théogonie d’Hésiode Chemins d'Hécate,  Presses universitaires de Liège, 2010ː 23-54
De pigmentis artibusque picturae adiutoriis curiose inquisivit, adiuvantibus artificibus Paulo van Somer(en) (anno 1621 mortuo), Nicolaum Briot, Iacobo Callot, Ioanne Hoskins(en) (qui "pictor et illuminator nulli secundus" a Mayernio nuncupatus effigies fecit reginae Henriettae Mariae ipsiusque Mayernii), Petro Paulo Rubens (qui Mayernii), Antonio van Dyck (qui reginae), Horatio(en) et Artemisia Gentilescia, Ioanne Petitot exsule Hugenoto.
Inter discipulos Theophrasti numerantur Menander comicus, Erasistratus medicus, Polystratus Atheniensis "Etruscus" cognominatus, Lysimachus Attali regis parasitus, Pompylus Theophrasti servus, Lynceus Samius epistolographus amicusque eius Hippolochus et fortasse Duris Samius Lyncei frater.
Lutetiam statim petivit ubi inter medicos regios, sicut et Quercetanus, receptus est: anno 1599 medicus privatus iuxta Henricum de Rohan, legatum regium, iter fecit per Germaniam Italiamque, fortasse et Bataviam Angliam Scotiam, cum eodem Henrico fratreque Beniamino de Rohan(fr).
Postea Lutetiam migravit, ubi opus Tableaux du Temple des Muses Michaeli de Marolles creavit, et denique Romam, ubi vixit de 1629 usque ad 1630, cum Cornelio Bloemaert studens et, ab anno 1633 usque ad 1637, pro marchione Vincentio Iustiniani, ad eius antiquitatum collectionis chalcographias creandas, laborans (Galeria Iustiniana).
Inter curandos celebres, quibus in Francia succurrit, fuerunt Catharina de Parthenay(fr); Rogerius de Bellegarde iunior(fr); Antonius Séguier(fr); Claudia Catharina, ducissa de Retz(fr); Sebastianus Zamet(fr); Leonora Dori(fr); Renata Burlamacchi(fr); Armandus Ioannes Plessaeus Richelaeus; Henricus, dux de Bullione(fr); Iacobina de Bueil(fr); familia de Loménie; Nicolaus Harlaeus Sancius(fr); Renaldus de Belna(fr).
Theophrastum cognovisse Alexandrum regem, celeberrimum Aristotelis discipulum, probabile est, indice triviali Hieronymum Rhodium in epistula quadam rettulisse e scripto vel colloquio Theophrasti Philippum et Olympiam subdubitavisse ne Alexander effeminatus et ad venerem impotens foret, indice graviori scientificos expeditionis Alexandri participes res botanicas utilissimas repperisse quae in libris Theophrasti botanicis recitantur.
Eius inventiones clarissimae, quas fecit cum Tulae in officina armorum favebat operi, sunt pistolium ТТ (ad annum 1930 creatum) et sclopetum striatum semiautomaticum СВТ-38 et СВТ-40 (versiones, annis 1938 et 1940 creatae), in quorum nominibus abbreviatis littera Т est littera prima nominis inventoris (Токарев).
De GSO proiectione oportet dicere quod argumentum ad spatii-temporis supersymmetriam recognoscendam usus clarae identitatis a Jacobi anno 1829 demonstratae facit, quae saepe (vide de Theoria Chordarum libros in nexibus externis) a physicis est cognita ut aequatio identica satis abstrusa, quia Jacobi in capite De Evolutione Functionum Ellipticarum in Producta Infinita libris Fundamenta nova theoriae functionum ellipticarum (1829) sic scripsit:
Fëdor Vasil'evič Tokarev; natus die 2 [14] Iunii 1871 in oppido Cosacico Mečëtinskaja tunc regionis Exercitus Tanaitici et nunc regionis Rostoviensis, mortuus die 7 Iunii 1968 Moscuae) fuit constructor armorum sclopetariorum Russicus et Sovieticus.
Nihilominus inter se distincta sunt, quia potest alius morbi causam et naturam assequi sine cura quaesita, potest alius curam vel remedium assequi sine causa intellecta, potest alius horum conatuum historiam conquirere sine animo proprio ad morbos intellegendos nec curandos, et potest alius opus poeticum creare ad ingenium medicum celebrandum ipse numquam curas nec theorias secutus.