aimgo/CorpusTrinum huggingface dataset:
Nundinae Francae (Gallaice Feira Franca): aguntur in Ponte Vetere primo Septembris fine hebdomadis consistentes in recreandis nundinis apertis quae anno 1467 agi coeperunt et rememorantur periodos maximae prosperitatis in Pontis Veteris historia e saeculo XV usque ad exeuns saeculum XVI et historicas activitates, theatrum, animationem aut opificum artium demonstrationem reficiunt.
Graniticae schisticaeque baseos sublatio adduxit quoque in exemptilium litoralium prospectuum formationem: rias, Rias Inferiores (Gallaice Rías Baixas, Hispanice Rías Bajas) Austroccidente et Rias Superiores (Gallaice et Hispanice Rías Altas) Septemtrionale, et quae quaedam fluminis ostia in mare sunt, quae litora dentant cum commoventibus rupinis velut promunturio Arubio (Hispanice et Gallaice: Cabo Ortegal).
1997: "Conspectus acroasium principalium, quas in actis Academiae edendas aliquando legere poteritis" (auctores sunt: Carolus Egger, Birgerus Bergh, Caelestis Eichenseer, Caietanus Gantar, Valahfridus Stroh, Bohumila Mouchova, Iohannes Orberg, Aloisius Miraglia, Thomas Pekkanen, Milena Minkova, Bruno Luiselli, in Melissa, n° 79, anno 1997, pp.
Inter potiones cremata, aquae ardentes derivataque (potus spirituosi) et dissimilia vini genera excellunt, e quibus ultimis nominandae sunt denominationes originis quinque in Gallaecia exsistentes; Riparium, Riae Inferiores, Mons Regis, Valles Gigurrorum et Ripa Sacra (Gallaice Ribeiro, Rías Baixas, Monterrei, Valdeorras, et Ribeira Sacra, respective?).
Gaius Vibius Marsus (floruit 17–44) fuit senator Romanus qui consulatum suffectum cum Lucio Voluseio Proculo anno 17 gessit atque postea annis ab 26 ad 29 aut ab 27 ad 30 proconsul Africae et annis ab 42 ad 44 legatus Augusti pro praetore Syriae fuit.
Anno 1966 Guntherus Grass in dramate suo "Die Plebejer proben den Aufstand" (Plebeii seditionem temptant) poetam Bertoldum Brecht in scenam produxit, qui, 17 
Iunii 1953 cum actoribus quaestiones et temptationes de Coriolano Shakespearii exercens, precibus plebeiorum verorum, eo ipso tempore Berolini seditionem temptantium, obsecutus non esset, immo hac re ut fonte inspirationis suae theatralis abuti maluisset.
Temporibus modernis plurimae fuerunt fabulae scaenicae vel lyricae res gestas Coriolani varie retractantes : praeclarissima et praestantissima opera sunt tragoedia Coriolanus Gulielmi Shakesperii (1607), qui narrationem Plutarchi fideliter sequebatur, et prooemium symphonicum a Ludovico van Beethoven compositum (1807).
Catalogis Ioannis Baptistae Hodiernae anni 1654 et Gulielmi Herschel anni 1786 fere oblitis, astronomi galaxias appellare solent ex enumerationibus catalogorum Caroli Messier anno 1771 editi, deinde NGC et IC post Herschel ab Iohanne Ludovico Aemilio Dreyer confecti, CGCG auctore Friderico Zwicky, MCG auctore Borise Voroncov-Vel'jaminov, UGC anno 1973 apud Observatorium Astronomicum Upsaliense, denuo PGC anno 1989 confecti.
Plutarchus, Vitae parallelae, Marius et Sylla
Sallustius, Bellum Iugurthinum
Titus Livius, Periochae 66-69, 73-74, 79-80
Valerius Maximus, libro primo Factorum dictorumque memorabilium 5.5, libro secundo 2.3 et 10.6, libro quinto 2.8, libro sexto 9.14, libro octavo 2.3 et 15.7, libro nono 7.1.
Aliquanto diverse eandem rem narravere vetustiores annalium scriptores Lucius Cincius Alimentus et Lucius Calpurnius Piso Frugi qui auctores sunt nec dictatorem creatum esse nec Servilium magistrum equitum fuisse sed postquam Minucius rem ad senatum indicavit senatores existimasse Spurium Maelium velut 'sacrum' a quolibet sine iudicio necari posse.
Deinde auditis partibus, proceres Samaritanorum et summum Iudaeorum sacerdotem Ionathan et ipsum procuratorem Ventidium Cumanum cum tribuno Celere Romam ad imperatorem Claudium misit ubi, quamquam libertos Augusti pecunia corrumpere constituerant Samaritani, interposita fide regis Herodis Agrippae II, qui tum Romae versabatur atque Claudio et eius uxore Agrippina familiariter utebatur, et Samaritani et Ventidius et tribunus militum Celer damnati sunt.
Deinde quamquam ubique vir patricius esse dicitur, constat, si quidem regem mythicum Ancum Marcium exceperis, gentem Marciam plebeiam fuisse, ut quae tribunos plebis et primum dictatorem plebeium reipublicae Romanae praestiterit, nec ullus consul e gente Marcia in fastis quinti saeculi a.C.n.
Excellunt etiam manufollicae turmae Sociedad Deportiva Teucro, Vicensis Sociedad Deportiva Octavio ac Caricarum Morrazensium BM Cangas do Morrazo; Brigantii Flavii alsulegiae glacialis turma Hockey Club Liceo da Coruña (laureatissima Gallaica turma) et pediludii aularis turmae, Compostellana Autos Lobelle de Santiago Fútbol Sala ac Lucensis Prone Lugo AD.
Notandae sunt autoviae accessus in Gallaeciam: A-6 Brigantium Flavium ac Lucum Augusti cum Matrito per Equos Feros (Gallaice et Hispanice Cebreiro) intrando conectens et A-52 Vicum Spacorum, Aurium, Benaventum per Gudinnam (Gallaice A Gudiña, Hispanice La Gudiña) intrando conectens.
== Opera selecta ==
Libri
Revivalistics: From the Genesis of Israeli to Language Reclamation in Australia and Beyond, 2020, Oxford University Press (ISBN 9780199812790 / ISBN 9780199812776)
Language Contact and Lexical Enrichment in Israeli Hebrew, 2003, Palgrave Macmillan (ISBN 9781403917232 / ISBN 9781403938695).
Iam saeculo vicensimo, ante Bellum Civile Hispanicum grave pondus habet intellegentium ciculi tales Xeración Nós (Latine; "Progenies Nos") et Sodalitates Linguae (Gallaice Irmandades da Fala) in quibus inveniuntur scriptores velut Vincentius Risco, Raimundus Cabanillas et Alphonsus Daniel Rodríguez Castelao.
Primo de religiosis Iudaeorum seditionibus anno 52 cognovit Ummidius ː nam cum Samaritani  Galilaeos per suos fines Hierosolyma peregrinantes ex insidiis adorti essent atque multos ex eis occidissent nec procurator Iudaeae Ventidius Cumanus Galilaeis satisfactionem poscentibus pronum aurem praebuisset (pecuniam accepisse a Samaritanis apud Iosephum dicebatur) ad pugnas et seditiones ventum erat.
Ars longa est, dicunt medici, sed vita brevis lux,
sic via longa quoque est usque ad Latium redivivum :
tu medicus bene scis teque ars perlonga iuvabit,
iampridem linguam qui sanes semisepultam,
nec via longa tibi gravis, indefesse viator,
qui multos homines, multas urbesque latino
ore loquens nosti, prae te vexilla latina
gestans pacifice per terras undique sparsas.
Post perioda (brevia aliquae) Provincialismi, Foederalismi et Regionalismi exeuntis saeculi undevicensimo, anno 1907 tempus Solidaritatis Gallaicae (Hispanice Solidaridad Gallega) ortum est, usque ad primum bellum mundanum, cum proposito consequendae unificatae comitialis frontis quae caciquismum eliminaret et Gallaicam repraesentationem adipisceretur quae attamen frustrum esset.
De iaculatione equestri unus
De vita Pomponi Secundi duo
Bellorum Germaniae viginti
Studiosi tres in sex volumina divisi
Dubii sermonis octo
A fine Aufidi Bassi triginta unus
Naturalis historia
De modo studendi idem sic explicat: "Miraris quod tot uolumina multaque in his tam scrupulosa homo occupatus absoluerit?
Marcus Plautius Silvanus anno 6/7
Marcus Annius Afrinus annis 49 - 54
Gnaeus Pompeius Collega annis 74/75 - 76
Marcus Hirrius Fronto Neratius Pansa annis 77 - 80
Tiberius Iulius Candidus Marius Celsus annis 87/88 - 91/92
Lucius Antistius Rusticus anno 93/94
Titus Pomponius Bassus anno 94 - 101
Gaius Iulius Quadratus Bassus annis 107 - 112
Gaius Trebius Sergianus anno 129
Publius Iuventius Celsus annis 161 - 163
Lucius Egnatius Victor Lollianus anno 218
Intestini climatis peculiaritas magna temperaturae discrepantia (4,9 °C Manzanedae per menses frigidissimos sed 31,8 °C mediae Cigurriae, Hispanice Rúa et Gallaice A Rúa, per menses calidissimos); praecipitationes valde debillimae (359 Manzanedae) et hiemales gelus ponderis Luci Augusti Auriique.
Galerius Augustus, qui Illyricum et Asiam possidebat
Maximinus Daia Caesar Galerii, qui Aegyptum et Orientem habebat
Constantinus Caesar, qui Britanniam, Galliam, Hispaniam occupabat et nomen Augusti petebat
Maximianus Augustus pristinus, qui socius Constantini in Gallia vivebat et Augusti honorem iterum appetebat
Maxentius usurpator, qui Romae, in Italia et Africa regnabat, sed ab aliis non probatur
Licinius, quam Galerium novum Augustum occidentis successorem Severi facere in animo habebat.
Gamaliel, -elis (Hebraice רבן גמליאל; Gamaliel Latine valet 'bene fecit mihi Deus'), etiam Gamaliel maior, fuit reverendus apud Iudaeos magister iuris tempore Christi, quem Novum Testamentum virum synedrii fuisse memorat (Act 5,34sq).
Latinum vocabulum vicissim ex antiquarum Celticarum tribuum nomine derivat quae Septemtrionalem fluminis Durii aream incolebant et quas Romani "Gallaecos" sive "Callaecos" nuncupabant, dum inter Graecos utputa Καλλαϊκοί cognoscebantur (quorum tribuum mentionem fecerant aliqui auctores, inter quos Herodotus).
XIV libros Epistularum (collectio quaestionum et responsorum)
Ex Cassio (XV libros commentariorum de iure civili Lucius Cassius Longinus, consulis ordinarii anni 30)
Ex Plautio (V libros Commentariorum de collectione quaestionum Plautii
X libros Commentariorum ad "Posteriora" Marci Antistii Labeonis.
Quia autem in prima decade tantum Titi Livii, nusquam in tertia nominatur, et fragmentum recentissimum ad Pyrrhum regem pertinere videtur, prima saecula Reipublicae Romanae modo narrasse vulgo existimatur, ultra tertium saeculum medium non progressus, sive quia ab initio ita decreverat, sive quia morte praeventus est ne opus perageret.
Galeatius Maria Sfortia (natus Firmi die 24 Ianuarii 1444 - necatus est Mediolani die 26 Decembris 1476), filius natu maximus Francisci I Sfortiae et Biancae Mariae Vicecomitis fuit dux Mediolani ab anno 1476 usque ad mortem secundus domus regnatricis Sfortiae.
⏑ ⏑ – ⏑ ⏑ ⏑ ⏑ – – || ⏑ ⏑ – ⏑ ⏑ ⏑ ⏑ 🞪
stĭmŭlātŭs ĭbĭ fŭrentī || răbĭē, văgŭs ănĭmī (63, 4)
 ⏑ ⏑ ⏑ ⏑ ⏑ – ⏑ – – || ⏑ ⏑ – ⏑ ⏑ ⏑ ⏑ 🞪
ĕgŏ | vĭrĭdĭs ălgĭ(da) Īdǣ || nĕv(e) ămĭctă lŏcă cŏlăm.
Quindecimviri Sacris Faciundis qui de his ludis operam dederunt in inscriptione CIL VI 32323 sic enumerati sunt:

XV·VIR·ADFVERVNT·IMP·CAESAR·M·AGRIPPA·Q·LEPIDVS·POTITVS·MESSALLA·C·STOLO·C·SCAEVOLA·C·SOSIVS
C·NORBANVS·M·COCCEIVS·M·LOLLIVS·C·SENTIVS·M·STRIGO·L·ARRVNTIVS·C·ASINIVS·M·MARCELLVS·D·LAELIVS
Q·TVBERO·C·REBILVS·MESSALLA·MESSALLINVS
Opus Marii Maximi deperditum est, sed citationes supersunt:

Historia Augusta passim
Ammianus Marcellinus 28.4.14
Scholia in Iuvenalem 4.53
Creditur poetam Ausonium usum esse Mario Maximo, sine citatione nominali, in serie epigrammatum cuius titulus est Caesares; in hoc opere laudati sunt viginti quattuor Caesares, quorum duodecim anteriores (a C.
Ludovica Henry Hoover, vulgo Lou dicta (nata die 29 Martii 1874 Waterloo in vico Iovae; mortua Novi Eboraci in urbe die 7 Ianuarii 1944) Herberti Hoover uxor, trigesimi primi praesidis Civitatum Foederatarum Americae, fuit ergo a die 4 Martii 1929 usque ad diem 4 Martii 1933 prima reipublicae domina.
Ljudmila Markovna Gurčenko; Charcoviae die 12 Novembris 1935 nata; Moscuae die 30 Martii 2010 mortua) fuit actrix theatrica et cinematographica atque cantrix Sovietica et Russica, anno 1983 titulo Artificis Popularis URSS, et anno 1994 Praemio Publico Foederationis Russicae ornata.
Lucretia Rudolph Garfield (nata in Hiram Ohii die 19 Aprilis 1832; mortua Pasadenae Californiae die 14 Martii 1918), uxor Iacobi Garfield, vigesimi praesidis Civitatum Foederatarum Americae, breviter fuit prima reipublicae domina, a die 3 Martii usque ad 19 Septembris 1881, cum Iacobus Garfield obiit, propter insidias mortiferas die 2 Iulii 1881 affectus.
Die decimo Aprilis etiam ludi circenses fiebant in Circo Maximo (cursus equorum et curruum, desultationes, exercitationes gymnicae etc.) 
Denique Megalesia feriae ritu Graeco-Romano celebrabantur, verae Phrygiae feriae, quibus Attis deus cum Cybele artissime coniunctus erat, non ante imperatorem Claudium Romae  mense Martio publice celebratae sunt.
mortuus) fuit vir Romanus senatorii ordinis qui bellis civilibus primum Gai Caesaris legatus fuit, post eius necem Cassii Brutique fautor, quibuscum in Capitolium sese recepit ; quibus ad Philippos victis cum navibus suis ad Sextum Pompeium in Siciliam transiit a quo volente primum acceptus, mox tamen ob accusationes ex invidia libertorum ortas necari iussus est.
Augustus se inspiratione Oraculi Sibyllini cuiusdam motum esse adseveravit; cuius textum (incipit "[[Ἀλλ´ ὁπόταν μήκιστος ἵκῃ χρόνος ἀνθρώποισι|Ἀλλ´ ὁπόταν μήκιστος ἵκῃ χρόνος ἀνθρώποισι]]") praebet Zosimus in Historia nova.
Lucius Seius Strabo (natus Volsinii circa annum 46 a.C.n., mortuus post annum 16) fuit eques Romanus et, Augusto et Tiberio regnantibus, praefectus praetorio anno 14 etiam una cum filio suo Lucio Seio, qui postea ab Sexto Aelio Cato adoptatus nomen Lucii Aelii Seiani sumpsit, et praefectus Aegypti.
Ludovica Catherina Johnson Adams (nata Londinii, Anglia die 12 Februarii 1775 – mortua est Vasingtoniae die 15 Maii 1852 ) Ioannis Quintii Adams uxor, sextii praesidis Civitatum Foederatarum Americae, fuit ergo a die 4 Martii 1825 usque ad diem 4 Martii 1829 prima reipublicae domina.
Item, secundum Suetonium (De grammaticis, IX), Domitius Marsus eum memoria tenuit in versu "Si quos Orbilius ferula scuticaque cecidit." Orbilius senex mente alienata fuit, ut versus Furii Bibaculi meminit: "Orbilius ubinam est, litterarum oblivio?"


== Nexus externi ==
Lucretia Borgia (nata Sublaci die 18 Aprilis 1480 - obiit Ferrariae die 24 Iunii 1519), filia cardinalis Rodrigi Borgiae qui postea papa cum nomine Alexandro VI creatus est et Vanotiae de Cathaneis, fuit uxor Ioannis Sfortiae domini Pisauri, Alphonsi Aragoniae ducis Vigiliensis (a quo natus est Rodrigus Aragoniae) et Alphonsi Estensis ducis Ferrariae.
Lucius Licinius Murena (floruit 88-80 a.C.n.) fuit senator Romanus qui provinciae Asiae praefectus sua sponte secundum bellum Mithridaticum movit: Sylla tunc eum Romam revocavit atque ei triumphare concessit (81 a.C.n.), quamquam nihil gloriosi fecerat.
Instituta similia inveniuntur Naumburgi in Saxonia-Anhaltio (Landesschule Pforta), Gamundiae (Landesgymnasium für Hochbegabte Schwäbisch Gmünd), Geisenheim in Hassia (Internatsschule Schloß Hansenberg), et Misniae (Landesgymnasium St.
== De gente ==
Nobili gente plebeia Liciniorum ortus Lucius Licinius Murena filius erat illius Lucii Licinii Murenae qui a Sylla in Italiam revertente relictus provinciam Asiam pro praetore (84-81 a.C.n.) rexit atque secundum bellum cum Mithridate VI sponte sua movit et de rege Pontico 81 a.C.n.
anno 65 tum cum pater consul erat ipse triumvir monetalis fuit et denarios signavit cum his typis: ex una parte caput Sibyllae, ex altera litterae L TORQUAT III VIR et tripus cum duabus stellis et amphora intra torquem quae omnia (praeter torquem qui ad cognomen alludit) ad  sacerdotium quindecimvirum sacris faciundis pertinent qui cultibus invectis (in primis Apollinis) et libris Sibyllinis praepositi erant.
II  The Enigma of Varro Murena", Historia  1993(42) : 471-491
Catharina Atkinson,  "Constitutionnal and Legal Aspects of the Trials of Marcus Primus and Varro Murena",  Historia,  1960(9) : 440-473
Laurentia Daly, "The Report of Varro  Murena's Death (Dio54.3.5)", Klio 1983(65) : 245-261
G.
Postea (anno 74 a.C.n.) consul factus ad Mithridaticum bellum a senatu missus, opinionem omnium, quae de virtute eius erat, vicit: nam ab eo laus imperatoria non admodum expectabatur, qui adolescentiam in pacis artibus consumpserat; sed incredibilis quaedam ingenii magnitudo non desideravit tardam et indocilem usus disciplinam.
interfecto provinciae praeside Sexto Iulio Caesare a republica Romana Caesariana secesserat, Apameae obsidebat cum ex inopinato (nisi potius ex compacto ?) Gaius Cassius, ille coniurationis adversus Caesarem dux, ad provinciam sibi vindicandam copiasque adversus Marcum Antonium colligendas advenit.
Ludovica Sabaudica (nata 11 Septembris 1476 in castello Pontis Idani (nunc in praefectura Indis) et mortua  22 Septembris 1531 Grassi (in hodierna praefectura quae Sequana et Matrona nuncupatur), e Domo Sabaudiana, fuit mater Francisci, Francorum primi regis eius nominis.
Lucullus eo bello magnas ac memorabiles res gessit: Mithridatem saepe multis locis fudit, Tigranem regum maximum in Armenia vicit, ultimamque bello manum magis noluit imponere, quam non potuit; sed alioqui per omnia laudabilis, et bello paene invictus pecuniae cupidini nimium deditus fuit, quam tamen ideo expetebat, ut deinde per luxuriam effunderet.
Luconia Media (Philippinice: Gitnang Luzon ; Anglice: Central Luzon), etiam Regio III (Regio Tertia) et Regio 3 (Regio Tres) appellata, est administrativa Philippinarum regio, quae praecipue septem vastae planitiei mediae insulae Luconiae (maximae civitatis insulae) provincias ob commoditatem administrativam ordinat.
Offendi enim in bibliotheca Patrensi librum verae vetustatis Livii Andronici, qui inscriptus est Ὀδύσσεια, in quo erat versus primus cum hoc verbo sine 'u' littera: virum mihi, Camena, insece versutum, factus ex illo Homeri versu: ἄνδρα μοι ἔννεπε, Μοῦσα, πολύτροπον.
(eo ipso die quo ad Philippos primum pugnatum est), adiuvante Gnaeo Domitio qui ei auxilio cum septuaginta navibus a Cassio missus erat, Staius Murcus classem Domitii Calvini quae novissimum agmen triumvirorum vehebat atque multis navibus onerariis paucis navibus longis constabat, devicit.
Lucus potest:

Nemeton
Lucus (Aprutium) (alia nomina: Lucus Angitiae, Lucus Marsicanum, Lucus Marsorum):
Lucus (Italia):
Lucus (Pedemontium):
Lucus (Venetia) seu  Lugum (alia nomina: Lucus Vicetiae):
Lucus Augusti:
Lucus Fridericianus:
Lucus Fridericianus-Mons Crucis:
Lucus Magnus:
Lucus Maricorum (alia nomina: Boscum (Pedemontium)):
Quadam die inambulans ante tabernaculum, praetorem Praenestinum, qui per timorem segnius suos in proelium duxerat, vocari jussit, et postquam cum graviter increpuit: "Lictor, expedi, inquit, secures," et cum praetorem vidisset metu mortis attonitum: "Agedum, lictor, inquit, exscinde radicem hanc incommodam ambulantibus." Deinde praetorem mulcta dicta dimisit.
Honorem eius salvabant postea Gulielmus Roscoe, Cerri (»Alessandro VI, Papa, e suoi contemporanei«, Taurinorum 1858), Campori (»Una vittima della storia, Lucrezia Borgia«, 1866), Antonelli (»Lucrezia Borgia in Ferrara«, 1867), Zucchetti (»Lucrezia Borgia, duchessa di Ferrara«, 1869), Anglus Gilbert opere »Lucrezia B., duchess of Ferrara« (Londinii 1869) et Ferdinandus Gregorovius (»Lucrezia Borgia«, Stuttgardiae 1874).
"Itaque Pompeio laudi datum est," addit Plutarchus, "quod cum aestate aegrotanti ipsi medicus suasisset ut turdo vesceretur, famulusque negasset eo tempore inveniri turdum nisi altilem apud Lucullum posse, ab eo peti prohibuisset, medicoque dixisset: Ergo nisi Lucullus deliciis operam daret, Pompeius non viveret?
Anno 64/63 proconsul in Macedonia fuit ubi imperatoria adclamatione a militibus honoratus est
Anno 63   contra Catilinam Ciceronem adiuvit qui anno proximo eum his verbis extollebat: parens eius, homo amantissimus patriae, maximi animi, summi consili, singularis constantiae, cum esset aeger, tamen omnibus rebus illis interfuit, nusquam est a me digressus, studio, consilio, auctoritate unus adiuvit plurimum, cum infirmitatem corporis animi virtute superaret.
Sequebantur historiae »Aus dem Leben« (Lipsiae 1861), mythistoria »Das Schloß zu Wimmis« (Lipsiae 1864), poeseos anthologia »Frauenherz« (Berolini 1866 altera in editione), »Weihnachtsmärchen« (Glogoviae altera in editiono), poema narrativum »Klara Dettin« (Glogoviae 1874).
Anno 95 una cum Quinto Mucio Scaevola consul fuit, quo anno consules legem tulerunt, quae Latinos atque Italicos, qui civitatem Romanam fraude usurpassent, e tabulis oblitterari et in patriam redigi iuberet (lex Licinia Mucia dicta), et deinde proconsul Galliam Cisalpinam administravit.
Erat Corinthi magna vis signorum tabularumque pretiosarum, quibus Mummius urbem et totam replevit Italiam nihil vero in domum suam intulit: sed harum rerum adeo rudis et ignarus erat Mummius, ut, cum eas tabulas Romam portandas locaret, edixerit conducentibus, si eas perdidissent, novas esse reddituros.
== Fontes ==
Suetonius, De vita Caesarum, "Divus Claudius" 21, "Domitianus" 4
Tacitus, Annales 11.11
Zosimus, Historia nova liber 2 ad initium (versio)
Censorinus, De die natali 17.7-15
Valerius Maximus, Factorum et dictorum memorabilium libri 2.4.5
Inscriptio de ludis anno 17 a.C.n.
Iussu senatus dolo perfido erga Carthaginienses usi sunt : pueros nobiles obsides et classem omniaque arma  Romanis ut traderent eis persuaserunt antequam de veris condicionibus pacis eos certiores facerent  : ipsam urbem Carthaginem delendam esse ita ut incolis aliam urbem non minus quinquaginta milibus a mari distantem aedificare liceret.
Tum quia Mithridates magnas copias adversus seditiosos Colchos (ita quidem dicebat) parabat Ariobarzanes, cui regnum Cappadociae a Romanis datum erat, pavefactus ad Murenam confugit ac simul cum Archelao, qui nuper dux Ponticus in Graecia nunc ob hoc ipsum regi suo suspectus erat, ei persuasit ut bellum Mithridati sponte indiceret (83 a.C.n.), Cappadociam invaderet atque Comana oppugnaret.
Albertus Durer et Lucas Cranach (plus quam semel : nam dilectissimum ei argumentum erat) et Paulus Veronensis (1580) et Rembrandt Lucretiam cultrum tenentem quo se occisura erat pinxerunt, Titianus vero et Tentoretus et Petrus Paulus Rubens et Giordano Lucas et Simon Vouet Sextum Tarquinium pudicitiam eius vi expugnantem pingere maluerunt.
- Delitti imperfetti, moderator Alexis Sweet et Pier Belloni - Serie TV (2006)
A Light of Passion, regiamoderator Uldericus Acerbi - Film (2006)
Scaccomatto, moderator Carolus Fumo - Cortometraggio (2008)
L'ispettore Coliandro: Sesso e segreti, moderator Manetti Bros.
== Studiosi et magistri notissimi ==
Carolus Ritter, geographus cui discipuli fuerunt notissimi sicut Arnoldus Henricus Guyot, Ferdinandus de Richthofen,  Henricus Barth
Christianus Carolus André, biologus cuius argumenta alti aestimavit et Gregorius Mendel
Christianus Paulsen, politicus Danicus
Eduardus C.
Sculpturae fortasse minus idoneum erat argumentum : nihilominus Philippus Bertrand statuam Lucretiae morientis circa 1700 effecit, atque in hortis Palatii Schönbrunnensis signum Lucii Bruti corpus Lucretiae iam ruens uno bracchio retinentis et altero cultrum sanguine madentem ad iuramenti sacramentum attollentis  visitur (opus Ignatii Platzer circa 1775).
Historia Augusta passim
Ammianus Marcellinus 28.4.14
Scholia in Iuvenalem 4.53
Creditur poetam Ausonium usum esse Mario Maximo, sine citatione nominali, in serie epigrammatum cuius titulus est Caesares; in hoc opere laudati sunt viginti quattuor Caesares, quorum duodecim anteriores (a C.
Idem est auctor Lucretium se propria manu interfecisse: "Titus Lucretius poeta nascitur: qui postea amatorio poculo in furorem versus, cum aliquot libros per intervalla insaniae conscripsisset, quos postea Cicero emendavit, propria se manu interfecit anno aetatis XLIV."
Sed hodierni rerum gestarum scriptores putant generaliter Hieronymum erravisse; haec res igitur dubia est.
Mox tamen magistratum abdicare et Lavinium cum omnibus bonis in exsilium proficisci coactus est, sive ob solam invidiam nominis quod memoriam regis invisi revocabat, sive quia filios sororis suae, Aquilios adulescentes, supplicio eripere conatus erat postquam interceptis litteris coniurationis adversus libertatem factae  manifesti rei , restituendi regni consilium cepisse convicti sunt.
Flores Trianguli Foederalis (Anglice Federal Triangle Flowers) sunt signum aluminii a Stephano Robin factum et foris in orientali Plateae Woodrow Wilson latere inter Aedificium Ariel Rios et Aedificium Ronaldi Reagan et Centrum Mercaturae inter Gentes(en) Vasingtoniae in Civitatibus Foederatis anno 1998 positum.
Flavius Claudius Iulianus (natus Constantinopoli 331 vel 332; mortuus Sumae ante diem 23 Iulii 363), fuit Imperator Romanorum duo tantum annos (ab anno 361 ad annum 363) atque philosophus Neoplatonicus, ultimus paganus rector imperii qui frustra nixus est ut vetustam reformaret atque renovaret religionem Romanam (iam cum Graeca religione commixtam atque ab eo Mithrae Solisque Invicti culto iunctam), cuius ipsa vita in angustias Christianismo adducta erat.
Potius quam auctui finium Civitatum Foederatarum ob causas humanitarianias adversari, foedus arguit talem actionem derelictionem cogere Americanorum gubernationis sui et non interventus exemplarium, quae in Declaratione Libertatis Civitatum Foederatarum, Oratione Valedictoria Georgii Vasingtonii, et Oratione Gettysburgensi Abrahamae Lincoln exprimuntur.
A Constantini Domu oriundus, Caesar fuit in Gallia usque ab anno 355; militum quaedam seditio in 361 atque Flavii Iulii Constantii (aliter nomine “Constantius II” noti) fratris patruelis interitus, qui eodem anno factus est, effecerunt ut imperator Iulianus consalutaretur, honos quo usus est usque ad mortem, anno 363 dum ille expeditioni in Persas praeest supervenientem.
Florellus LaGuardia, praenominibus nativis Fiorello Enrico (in Urbe Novo Eboraco natus die 11 Decembris 1882; ibidem mortuus die 20 Septembris 1947), alumnus universitatis Neo-Eboracensis, fuit legatus patriae, deinde urbis suae natalis praefectus ab anno 1934 usque in 1945.
Bello confecto cum Tito Romam reversus reliquam vitam in domo quam privatus habitarat Vespasianus degit, a Flaviis stipendiatus : nam  in primo opere, historiographus rerum gestarum Titi Caesaris factus, bellum inter Iudaeos et Romanos narrabat ; in reliquis Iudaeorum mores et historiam ceteris incolis Imperii Romani qui Graece intelligebant notiores facere et adversus obtrectatores defendere cupiebat.
Quae exspectatio  eum longe fefellit ː non modo enim Iudaei paulo post iterum rebellaverunt sed Iosephus ab eis contemptus et neglectus a Christianis legebatur qui eum ad caelum extollebant et libros posteritati tradidere, in primis  Origenes, Eusebius, Hieronymus, Cassiodorus.
Claudius Hadrianus Helvetius, sicut fortasse Cicero, de utilitate opinionis communis dubitat:

Je ne répéterai donc point, selon l'ancien proverbe, qu'on naît poëte et qu'on devient orateur, mais j'assurerai au contraire ("Minime repeto secundum proverbium antiquum nasci poëtas fierique oratores sed contrarium assevero").
aut FIUV, vel plerumque Una Voce, nomine abstracto e praefatione Missae, consortium internationale e coetibus laicis catholicis constitutum Missae Tridentinae, eidem nuncupatae formae extraordinariae ritus Romani, iuxta litteras apostolicas Benedicti Papae XVI vocabulis Summorum Pontificum inchoatas die 7 mensis iulii A.D.
Flavius Cotti (natus die 18 Octobris 1939 in Prato-Sornico in pago Ticino; mortuus die 16 Decembris 2020) fuit causidicus vir publicus Helveticus et fuit Consiliarius Foederalis ab anno 1987 usque ad annum 1999 ut minister negotiorum internorum (1987-1993) et postea externorum (1994-1999) pro Factione Populari Christiana Democratica (CVP/PPD).
Hodie flagellatorum phylogenesis non diligenter cognoscitur, itaque greges (regna aut phyla) sedem continuo mutant inter Eucaryota:

Apusozoa ignoratur ubi ponenda sint,
Choanozoa investigationibus molecularibus Animalium propinqua esse inventum est,
Dinoflagellata inter Chromalveolata collocantur,
Euglenozoa inter Excavata.
Pelvis Fluminis Margaritarum (Mandarinice 珠江流域), cuius area geographica est 453 700 chiliometra quadrata, magnam partem Liangguang (provinciarum Quantuniae et Quansiae), cum partibus Iunnaniae, Queicheae, Hunaniae, et Siansiae in Sina siccat; septentrionales quoque regiones Dong Bac, Cao Bằng, et Lạng Sơn provinciarum Vietnamiae siccat.
Apud libellum Pinacothecae Tate de motu legimus:

Motus Fluxus, qui inter artifices et compositores circum Ioannem Cage Novi Eboraci convenientis decennio 197 ineunte ortus erat, aestheticam "contra artem" contraque commercium evolvit, Georgio Maciunas duce, primum in Civitatibus Foederatis et tum in Europa.
Rei in linguis Coreana et Mandarina nomen, 한류 / 韓流 / 韩流, est homophona pro 한류 / 寒流 'aestus frigidus', vocabulo composito, quod medio anno 1999 in Sina excogitatum est ab actorum diurnorum scriptoribus Pekingensibus qui populi Sinensis favorem erga hanc culturam admirati sunt.
Adhibetur [18F]FDG in iconismo medico: Cum et cerebri et textus adiposi fusci et renium et cancrorum cellulae avide incorporant,  denique glycolysis reactione primo phosphorylatio et FDG refluxum ex cellulis in sanguinem prohibet, secunda sane reactio glycolysis inopiae gregis 2-hydroxyli (-OH) causa obsaepitur, aggregatio FDG facilis fit, quae ope positronibus emissis tomographia (PET) patefieri potest.
Novissimum foederalizationis propositum e Colloquio de deliberatione nationali (Arabice الحوار الوطني اليمني) ortum est, cuius finis Iemeniam in regiones sex administrative dividere est, ubi singulae regiones singula gubernia parlamentaque habeant in vicem centralis systematis gubernativi; quia regiones nova constitutione exeunte anno 2014 probari exspectabantur.
consociata: Flumen Californiense, ante litus Oregoniae et Californiae; Flumen Humboldtianum, ante litus Tsiliae et Peruviae; Flumen Canariarum, ante litus Africae boreoccidentalis; Flumen Benguela, ante litus Africae austroccidentalis; et Flumen Somaliense, in Oceano Indico occidentali situm (Mann et Lazier 2006).
Flaxlanden (Germanice Flachslanden) est commune Francicum 1'368 incolarum (anno 2022) praefecturae Rheni Superioris 
et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
Haec regionalis divisio Iemeniae a Colloquio de deliberatione nationali probata est, quod participaverunt omnes Iemeniticae politicae et haud politicae factiones et, postquam huius Colloquii resultationes obsignatae sunt, Factio Congressus Generalis Populi et Huthi hanc divisionem recusaverunt, praxicopema fecerunt et haec natio in bellum civile inducta est.
Flumen Aleutium vel Flumen Subarcticum, vel fortasse Aestus Aleutium vel Aestus Subarcticum, est flumen oceanicum ad orientem fluens, quod ad septentriones Fluminis Pacifici Septentrionalis movetur; id est septentrionalis Fluminis Kuroshio pars, quae ad boreorientem et tum ad orientem inter 40° S et  50° S movetur.
Mox Iosias Nolden, 
De statu nobilium civili synopticam tractationem Gissae anno 1623 edens, e catena citationum vernaculorum equites non nascono come li poeti, ma si fanno come gl'oratori adducit remque Latine vertit: "non nascuntur sed creantur; non nascuntur ut poëtae, sed fiunt ut oratores".
Iam illae tum similibus sestertiis honoratae erant quos imitabatur Titus cuius sestertii duos typos paulum variantes praebet: nam in uno legitur MEMORIAE DOMITILLAE SPQR, in altero vero DOMITILLAE IMP CAES VES AVG SPQR hoc est 'Domitillae Imperatoris Caesaris Vespasiani Augusti (sc.
Fluvius Dalecarliae vel Dalecarlius fluvius (Suecice: Dalälven) est flumen Sueciae, quod ex confluentia Fluvii Dalecarliae Occidentalis (lingua Suecica: Västerdalälven) et Fluvii Dalecarliae Orientalis (lingua Suecica: Österdalälven) constat, quae ambo in montibus Scandinavicis oriuntur.
Fluvius Magnus (Hispanice Río Grande et Lusitanice Rio Grande) permulta flumina appellantur, quorum maxima sunt:

Fluvius Magnus, quod et "Flumen Palmarum", Civitatum Foederatarum et Mexici
Fluvius Magnus Boliviae, accola Mamoré, accolae Madeirae
Fluvius Magnus Brasiliae, Paranae fluxus superior
Fluvius Magnus Sancti Iacobi Mexici
Flumen Micinum, olim: Portus (-ūs, masc.), (vel Portus Romae, Portus Augusti et Portus Augusti Claudii; alia nomina: Fiumexinum) (Italiane: Fiumicino) est oppidum Italiae ac municipium, circiter 77 700 incolarum, in Regione Latio et in Urbe metropolitana Romae Capitis situm.
Fivisanum (-i, n.) seu Fivizanum (-i, n.) (alia nomina: Forum Verrucolae Bosorum, Filii Vizzani; olim fortasse: Flavidianum) (Italiane: Fivizzano) est Urbs Italiae et municipium, circiter 8 250 incolarum, in Regione Tuscia, in Provincia Massensi et Carrariensi ac in Lunisania, historica ac geographica terra, situm.
Mythistoriae in quibus regulae simplices transitiones inter focalizationes varias non circumscribunt non focalizatae dici possunt, sed coniunctiones peculiares inter principalia focalizationis genera sunt multipliciora consilia focalizationis componunt; exempli gratia, mythistoria focalizationem externam praebere potest quae cum focalizationibus internis per tres personas distinctas alternat, ubi persona altera numquam focalizatur praeter primam, nec umquam focalizantur tres personae aliae.
Vicum anno fere 1882 conditum esse dicitur eo fere loco ubi die 4 Iulii 1876 pertica e trunco Pini ponderosae confecta (qui arbor hac regione viget) ab exploratoribus Bostoniensibus erecta erat ut insignia Civitatum Foederatarum anno centenario monstrarentur (flagstaff = "pertica vexillifera").
Florianus Peixoto (Lusitanice: Floriano Peixoto, natus in Maceió die 30 Aprilis 1839; Barrae Mansae mortuus die 29 Iulii 1895) fuit generalis et politicorum peritus Brasilianus, qui a die 23 Novembris 1891 usque ad diem 15 Novembris 1894 Brasiliae praeses fuit.
Lehmann, "Erwägungen zur Struktur des achaiischen Bundesstaates", Zeitschrift für Papyrologie und Epigraphik, 1983(51) ː 237-261
Harald Nottmeyer,  Polybios und das Ende des Achaierbundes : Untersuchungen zu den römisch-achaiischen Beziehungen ausgehend von der Mission des Kallikrates bis zur Zerstörung Korinths,  München : Ed.
Vespasiano ad fatum imperiale adeundum Romam profecto, Iosephus  eius filium Titum in Hierosolymis obsidendis familiariter comitabatur cui orator  erat ad pacem obsessis popularibus suadendam ne loca sacra eorum  culpa  perirent ː plures tales orationes in libris de Bello Iudaico transcripsit, quibus tamen nihil profecit quia maximo odio zelotis erat ; quin etiam dum ita frustra eos adloquitur graviter  quondam  telo vulneratus est.
Fluvius pro magno itinere nonnullarum expeditionum militarium erat, locusque nonnullorum proeliorum a saeculo septimo decimo exeunte ad saeculum duodevicensimum iniens, primum inter Francicos et Iroquenses, tum inter Francicos et Anglicos per administrationem Novae Franciae, et ad ultimum, post 1760, inter Anglicos et Americanos Coloniarum Tredecim.
Flumpum (-i, n.) (alia nomina: Flumbum, Fumbium, olim: Ad Flumen Padum, deinde Amfenengum) (Italiane: Fombio; Langobardice: Fumbi) est oppidum Italiae et municipium, circiter 2 300 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Laudensi situm.
Florentia has res significare potest:

Florentia, urbs Italiae
Urbs metropolitana Florentina, successor provinciae Florentinae anno 2014 abrogatae
Florentiola seu Florentia, oppidum Aemiliae-Romaniae
Florentiola seu Florentia, oppidum Tusciae
Florentia (vulgo Florence), urbs Alabamae
Florentia, praenomen femininum.
Maris, 1995
Domenica Paola Orsi, L'alleanza acheo-macedone: studio su Polibio, Edipuglia, 1991 Recensio critica
Alain Rémy, "Polybe et le Πολίτευμα de la Confédération achéenne", Bulletin de l'Association Guillaume Budé, 2008ː101-125
Thomas Schwertfeger, Der Achaiische Bund von 146 bis 27 v.
cum Gohei Hata), Josephus, judaism and christianity, Lugduni Batavorum, Brill, 1987 Apud Guglum librorum
Josephus, the Bible and history Lugduni Batavorum, Brill, 1989 Apud Guglum librorum
Flavius Josephus and Flavian Rome (curantibus Jonathan Edmondson, Steve Mason, James Rives),  Oxford university press, 2005 Apud Guglum librorum
Oliver Gußmann: Das Priesterverständnis des Flavius Josephus.
Orsus est Fluctus Coreanus cum societates televisificae Coreanae in Asiam Orientalem et Meridio-Orientalem ludos scaenicos pro televisione sicut Gemma in Palatio et Sonata Hiemalis exportare coeperunt; horum ludorum prosperitas mox adiuvit pellicularum et carminum populo gratorum Coreanorum successum.
Quod sequitur, legendae attribuitur: Oculos iuvenis, qui eum in flumen praecipitavisset, statim crepuisse; fluvium martyrem Christi suscipientem expavisse et eum in saxo deposuisse; aquilam corpus custodivisse; mulierem visione commonitam corpus ad locum posterioris monasterii Sancti Floriani deduxisse et ibi sepelivisse.
Flumen Nigrum Africae, quod et Niger
Flumen Nigrum Amazoniae, vulgo Rio Negro
Flumen Nigrum Argentinae, vulgo Rio Negro
Flumen Nigrum provincia Argentinae
Flumen Nigrum Uraquariae, vulgo Rio Negro
Flumen Nigrum Guineae, vulgo Bafing sive Rivière Noire
Flumen Nigrum Ludovicianae, vulgo Black River
Flumen Nigrum Vietnamiae, vulgo Đà
Flatus vocis est sententiola quae attributa est ad Roscellinum Compendiensem ab Anselmo episcopo Cantuariensi de quaestione utrum universalia verae essent res (quod Anselmus ipse putavit) aut non:

[...] Illi utique dialectici, qui non nisi flatum vocis putant universalis esse substantias, et qui colorem non aliud queunt intellegere quam corpus, nec sapientiam hominis aliud quam animam, prorsus a spiritualium quaestionum disputatione sunt exsufflandi.
== Si vis plura legere ==
Patrick Banon, Flavius Josèphe : un juif dans l'Empire romain, Parisiis, Presses de la Renaissance, 2007 ISBN 978-2-7509-0323-7 Apud Guglum librorum [Nota bene ː quamquam ab erudito scriptus hic liber ad mythistoricum genus pertinet]
Monette Bohrmann, Flavius Josèphe, les Zélotes et Yavné  : pour une relecture de la Guerre des Juifs, Berne : Peter Lang, 1989
Honora Howell Chapman et Zuleika Rodgers (cur.), A companion to Josephus, Wiley Blackwell, 2015.
Alii ternos flamines ad nascentem Romam tribusque antiquas referunt : tres enim fuerunt (Luceres, Ramnes, Tities); alii deum alium in monte alio cultum ac Martem Latinorum Palatium incolentium deum, Quirinum Sabinorum Quirinalem collem habitantium, Iovem gentis in Capitolino monte sedem habentis (sive Latini, sive Sabini, sive etiam Etrusci fuere) fuisse volunt.
=== Barbare ===
André Aymard,  Les assemblées de la Confédération achaienne : étude critique d'institutions et d'histoire, Bordeaux : Féret & fils , 1938 Recensio critica Altera recensio critica Tertia recensio critica
Les premiers rapports de Rome et de la Confédération achaienne, 198-189 avant J.-C, ibidem, 1938 Recensio critica
Andreas Bastini, Der achäische Bund als hellenische Mittelmacht : Geschichte des achäischen Koinon in der Symmachie mit Rom, Francofurti, P.
Postquam vero Titus eum invitavit ut illos Graece verteret, quia linguae Graecae non satis peritum se cognorat ad magnum opus litterarium illa lingua concinnandum, grammaticos litteratos conduxit qui narrationem omnibus rhetoricae ornamentis decoram efficerent ː hoc est cur tam saepe locutiones Thucydideae aut Sophocleae apud Iosephum legantur (quamquam et ipse sine dubio paulatim in litteris Graecis profecit).
Eusebius Pamphili, qui saepius talia refert, causam plane proponit, cum describit, quomodo martyres Nicomedienses sublati sint: In tantum vero rabies crudelitatis apud eos exarsit, ut regios pueros martyres effectos, cum secundum humanitatis ordinem fuissent sepulturae mandati, effoderent denuo, et corpora eorum proiicerent in mare, dicentes: Ne forte efficiantur dii Christianorum, et illi, qui deos adorare nolunt, servos nostros incipiant adorare.
Non tantum Graecis hominibus sed etiam Iudaeis scribebat (nonne primos commentarios Iudaeis Asiaticis destinarat ?) quibus solacium adferre post Templi excidium et in patriis moribus retinendis eos confirmare volebat ne illorum natio dissolveretur, ac simul eis persuadere ne ulla spes  in  bello adversus Romanos instaurando ponenda esset.
Flammarion est:

Camillus Flammarion, astronomus
Ernestus Flammarion, editor
Flammarion, domus editorialis Lutetiae ab Ernesto Flammarion condita
Flammarion, crater lunaris ad honorem Camilli Flammarion appellata
Flammarion rima, rima lunaris iuxta craterem visa
1021 Flammario, asteroides ad honorem Camilli Flammarion appellata
Partem confinii provinciae Hubeiensis et Hunaniae facit, in Hubei revertit, et postea per confinium eius cum Anhui fluit, postea per confinium Anhui et Quiansiae; Quiansiam transit, ubi aquas lacus Poyang accipit, et in Chiamsua, ubi et Nanchinum in ripis eius stat, in mare prope ad Sciamhaevum se effundit.
== Usurpator ==
Cum 18 Ianuarii 350 Magnentius usurpator, qui religionibus et Romanae et Christianae libertatem proponebat, Constantem I imperatorem deposuisset atque necavisset, Romae Gaius Maesius Aquillius Fabius Titianus, adhuc praefectus praetorio Galliarum, qui religioni Romanae favebat, nunc praefectus urbi a Magnentio nominatus est.
Iam ipsis Lacedaemoniis validiores erant, qui ne opprimerentur societatem cum Aetolis fecerunt nec eo minus in foedus Achaicum intrare coacti sunt anno 188 a.C.n.; ita libertatem quandam  tueri poterant Achaei etiamsi nonnumquam Macedonum regum  societatem adversus hostes adfectare cogebantur.
Hi mores etiam observabantur: - si uxorem amiserat, flamonio se abdicabat - pedes lecti eius luto circumliti erant - capilli unguesque decisi ab homine libero sub arbore felici terra operiebantur - si quis vinctus domum eius introierat liberabatur vinculis catenaeque e tecto in viam demittebantur - ignis e domo eius efferri non poterat nisi ad sacros usus - quotidie feriatus erat, id est dies omnis ei religiosus erat.
Viennae Austriae: typis Matthaei Rictii Exemplar manu tinctum apud universitatem Namurcensem; exemplar manu tinctum apud universitatem Harvardianam; exemplar incolor
1696 : Versio Francogallica 1696
2005 : Monika Miazek-Meczynska, ed., Flora Sinensis Michała Boyma SI.
Ex medio autem saeculo vicensimo solum 20 centesimae fluminis aquae Sinum Mexici attingunt, plerumque quia aqua magna ex parte ad agriculturam irrigandam avertitur, praecipue in inferiore Fluminis Palmarum parte, et ad aquam urbibus praebendam, atque tales aquae summae totam aquae summam in receptaculis per moles diversionis retentam excedunt.
Foederatio Transcaucasica vel plenius Transcaucasica Socialistica Foederativa Sovietica Res Publica (Armeniace Անդրկովկասի Խորհրդային Ֆեդերատիվ Սոցիալիստական Հանրապետություն; Atropatenice Zaqafqaziya Sosialist Federativ Sovet Respublikası; Georgiane ამიერკავკასიის საბჭოთა ფედერაციული სოციალისტური რესპუბლიკა;  Russice Закавказская Социалистическая Федеративная Советская Республика) fuit unio  Armeniae, Atropatenae et Georgiae ab anno 1922 ad annum 1936.
Flumen Sevia (Sävjaån)
Flumen Iumchilorum (Jumkilsån)
Flumen Vendel (Vendelån)
Flumen Bierclinga (Björklingeån)
Flumen Vatholmia (Vattholmaån)
Apud Molendium Ulvae (Ulva kvarn), Flumen Fyris per cataractam quattuor metrorum, quae omnium Uplandicarum altissima est, decidit.
== Sanctus Gallicanus ==
Flavius vel autem Ovinius Gallicanus (consul anni 319) secundum fabulam Actorum Sanctorum (Iulii VII 31) dux militum Romanorum fuit, deinde ad Christianam fidem convertebat, in Ostia ecclesiam dedicavit atque Iuliano Apostata regnante in Aegyptum fugit et anno 363 testis fidei necatus est.
Flumen Palmarum, postquam omne Novum Mexicum peragrat, finis Mexici et Civitatum Foederatarum fit, inter Texiam civitatem Civitatum Foederatarum et Chihuahua, Coahuila, Novam Legionem, et Tamaulipas septentriones Mexici civitates; praeterea, breve fluminis segmentum fines partim constituit inter Novum Mexicum et Texiam, civitates Civitatum Foederatarum.
Nomen eorum a filamine, quod lanae filo cinctum apicem summo capite gerebant, ductum esse antiqui Romani credebant, sed moderni auctores originem indoeuropaeam tam vetusto sacerdotio quaesiverunt, ut Georgius Dumézil, vir comparandis inter se religionibus et mythicis fabulis populorum indoeuropaeorum nobilis factus, qui flamen idem verbum esse atque Indicum brahman voluit.
Foedus Bruxellis ictum (1516), Maximilianus I imperator ad Foedus Noviomagense accedit
Foedus Bruxellis ictum (1522), foedus alterum inter Carolum (V.) et Fridericum (II.) de successione Domus Habsburgensis
Foedus Bruxellis ictum (1948), societas militaris, quae anno 1948 a Francia, Britanniarum Regno et civitatibus BENELUX inita est.
Anno 475 die 31 Octobris Orestes Iulium Nepotem ex Italia expulit et filium Romulum Augustulum, qui numquam a Zenone approbatus est, Ravennae imperatorem creavit, sed iam insequente anno Odoacer Romulo Augustulo magistratum abrogavit ut ipse dux Italiae fieret, eique castellum Lucullanum prope Neapolin situm assignavit.
Orationes
Oratio I: Ad laudem Constantii imperatoris (anno 355)
Oratio II: De factis magnis Constantii imperatoris (scripta, quum Caesar in Gallia fuit)
Oratio III: Ad honorem Eusebiae imperatricis (anno 355)
Oratio IV: Hymnus Helii Dei, ad Sallustium amicum scriptus
Oratio V: Hymnus ad Matrem Deorum
Oratio VI: In Cynicos ineruditos
Oratio VII: Ad Heraclium Cynicum
Oratio VIII: Ad Sallustium profiscentem consolatio
Epistulae
Iulianus epistulas multas ad amicos vel inimicos scripsit.
== Actiones ==
Sodalitati haec archivum proprium pulchru est in vico Plevník-Drienové ubi inveniuntur res Esperanticae omnes ab Arnošt Váňa, Milan Zvara, Vladimír Němec, Eduardo Vladimír Tvarožek, Martino Benka relictae: ibi duo milia rerum Esperanticarum insunt.
1804–1838), dux Indianorum
Burtonus Leo Reynolds Iunior, Lansing in Michigania natus (1936–2018), histrio
Beniamina Augustus Vereen, Laurinopoliti in Carolina Septentrionali natus (1946), histrio, cantor, saltator
Ioannes Versace, Calabriae in Italia natus, Litori Miamiae necatus (1946–1997), vestiarius
oppida Caesena, Claterna, Fora Clodi, Livi, Popili, Druentinorum, Corneli, Licini, Faventini, Fidentini, Otesini, Padinates, Regienses a Lepido, Solonates Saltusque Galliani qui cognominantur Aquinates, Tannetani, Veleiates cognomine Vetti Regiates, Urbanates.
Cum regione Ivano-Frankivskensi ad orienrem, regione Leopolitana Ucrainae er palatinatum Antecarpaticum Poloniae ad septentrionem, cum regionibus Cassovia et  Epurie Slovaciae ad occidentem et cum comitatu Szabolcsensi et Szathmariensi et Beregiensi Hungariae et circulis Satmarino et Maramorosiensi Dacoromaniae ad meridiem contermina est.
proximum inde ostium Caprasiae, dein Sagis, dein Volane, quod ante Olane vocabatur, omnia ea fossa Flavia, quam primi a Sagi fecere Tusci egesto amnis impetu per transversum in Atrianorum paludes quae Septem Maria appellantur, nobili portu oppidi Tuscorum Atriae, a quo Atriaticum mare ante appellabatur quod nunc Hadriaticum.
Antiquitus regum domus erat, mox (circa annum 509 a.C.n., cum reges depulsi essent) sedes regis sacrorum facta est, cui sacra olim a regibus facta tradita sunt, et postremo pontificis maximi : Augustus, postquam partem aedis suae in Palatino monte ad summi pontificatus officia recipienda publicavit,  antiquam Regiam Vestalibus dedit.
Officina Administrationis et Pecuniae Rationis Civitatum Foederatarum definitione comitatuum novem Areae Sinus Franciscopolis non utitur, sed maiorem regionem statisticam coniunctam, duodecim comitatus amplectentem, designavit, Iosephopolem-Franciscopolem-Quercupolem Regionem Statisticam Coniunctam appellatam, quae comitatus Sanctum Ioaquinum, Sanctam Crucem, et Sanctum Benitum addit, qui autem Sinum Franciscopolis non adiacent, sed cum comitatibus eum adiecantibus oeconomice coniunguntur.
Padus, e gremio Vesuli montis celsissimum in cacumen Alpium elati finibus Ligurum Bagiennorum visendo fonte profluens condensque se cuniculo et in Forovibiensium agro iterum exoriens, nullo amnium claritate inferior, Graecis dictus Eridanus ac poena Phaethontis inlustratus, augetur ad canis ortus liquatis nivibus, agris quam navigiis torrentior, nihil tamen ex rapto sibi vindicans atque, ubi linquit, ubertate largitor.
Discriptio sic a Plinio Maiore in Naturali historia recitatur:

Igitur ab amne Varo Nicaea a Massiliensibus conditum, fluvius Palo, Alpes populique Inalpini multis nominibus, sed maxime Capillati, oppido Vediantiorum civitatis Cemenelo, portus Herculis Monoeci, Ligustina ora.
ab altero eius latere ad Padum amnem Italiae ditissimum omnia nobilibus oppidis nitent, Libarna, Dertona colonia, Iria, Vardacate, Industria, Pollentia, Carrea quod Potentia cognominatur, Foro Fulvi quod Valentinum, Augusta Bagiennorum, Alba Pompeia, Hasta, Aquis Statiellorum.
Labores Lutheri et aliorum (sicut Helvetici Hulderici Zvinglii et Francogalli Ioannis Calvini), qui se "reformatores ecclesiae" putaverunt et contra quasdam doctrinas, ritus, structuras ecclesiasticas restiterunt ("protestati sunt") ad novas ecclesias gentilicias creandas pertinuerunt, quae "Protestantes" vocari solent et sententia Ecclesiae Catholicae Romanae in numero haeresium habentur.
Reginaldus Craddock Eques (Sir Reginald Henry Craddock, GCIE, KCSI; natus Dharmasalae die 11 Martii 1864; mortuus Londinii die 10 Februarii 1937) fuit alumnus collegii Keblensis Oxoniensis, stator Britannicus provinciarum Indicarum, et procurator Birmaniae ab anno 1918 usque ad 1922, quo tempore collegia Judsonense et Universitarium in universitate Yangonensi coacta sunt.