aimgo/CorpusTrinum huggingface dataset:
In litteris suis claram hanc sententiam enuntiavit: deixo a vida para entrar na História, scilicet "vitam relinquo ut in historiam intrem."
Anno 2014, Vargas iam sexaginta annos mortuo, acta est ab Ioanne Jardim⁠ moderatore pellicula Getúlio, quae ultimos vitae Vargas undeviginti dies enarrat.
Gadara antiquitate est nomen plurium civitatum:

Gadara (Umm Quais), in Iordania hodierna sita, civitas ad Decapolim pertinens
Gadara (Peraea), in Iordania hodierna sita, caput regionis Peraeae
Gadara (Iudaea), in Iudaea a Iordane in occidentem versus sita.
Tum pergit de bello Garamantum populo inlatum: "mox Oeensium Lepcitanorumque discordias componit, quae raptu frugum et pecorum inter agrestis modicis principiis, iam per arma atque acies exercebantur; nam populus Oeensis multitudine inferior Garamantas exciverat, gentem indomitam et inter accolas latrociniis fecundam.
Ita senatum prohibuit quin bellum pararet, et  Rubiconem transgrediens 10 Ianuarii anno 49 fines Italiae transiit, dicens, ut Suetonius et Plutarchus referunt, "iacta alea est" vel "iacta alea esto" dein Secundum Civile Bellum inter eundem et Pompeium ortum est.
Postquam Romam rediit Gaius Antonius Hybrida maiestatis et repetundarum a Marco Caelio Rufo et Quinto Fabio Maximo et Lucio Caninio Gallo (qui eius gener postea fuit !) postulatus et a iudicibus damnatus in insulam Cephalleniam exsul proficisci constituit (59 a.C.n.).
Anno 1882, duos libros, Canto novo et Terra vergine (Latine Terra virgo), scripsit, sed magnus favor in publica opinione habuit mythistoria Il piacere (Latine Voluptas) anno 1889 editus: modus scribendi Gabrielis splendidus sublimisque, inter maxima opera aesthetismi (una cum Georgii-Caroli Huysmans Retrorsum et Anscharii Wilde Descriptio Doriani Grisei).
Tunc rex admiratus eum dixisse fertur: "Ille est Fabricius qui difficilius ab honestate, quam sol a suo cursu posset averti."
Cum Fabricius apud Pyrrhum legatus esset, Cineam audivit narrantem esse quemdam Athenis, qui se sapientem profiteretur, eumdemque dicere omnia quae faceremus ad voluptatem se referenda.
In epistula a rerum gestarum scriptore Iudaeo Flavio Iosepho servata ἀντιστράτηγος (pro praetore) dicitur, at in proxima  Gaius Fannius quidam se ipsum 'στρατηγὸς ὒπατος' (proconsul ?) appellat ː multi moderni indagatores tamen de eodem homine agi negant, quamvis sine dubio Iosephus ita senserit.
Quia tamen Rufinus egregie fortis ac bonus imperator erat, magnumque et grave bellum imminere videbatur, Fabricius auctor fuit, ut Rufinus consul crearetur: cumque is deinde Fabricio gratias ageret, quod se homo inimicus consulem fecisset: "Nihil est, inquit Fabricius, quod mihi gratias agas, si malui compilari quam venire." Eumdem postea Fabricius censor factus senatu movit, quod argenti facti decem pondo haberet.
Caesar aliquot legiones conscripsit: Legio I Germanica, Legio III Gallica, Legio IV Macedonica, Legio V Alaudae, Legio VI Ferrata, Legio VII Claudia, Legio VIII Augusta, Legio IX Hispana, Legio X Gemina, Legio XI Claudia, Legio XII Fulminata, et Legio XIII Gemina.
In altero pone caput signum militare cum litteris HIS(pania) positum est, sub mento autem signum in formam apri quod insigne oppidi Cluniae in Hispania dici solet sed ad Galliam quoque spectare potuit (nam Coelius post praeturam Hispaniam Citeriorem, post consulatum Gallias Narbonensem et Cisalpinam rexit).
Cenabat ad focum radices et herbas, quas in agro repurgando vulserat, cum legati a Samnitibus ad eum venerunt, magnamque ei pecuniam obtulerunt; quibus respondit: "Quandiu cupi ditatibus imperare potero, nihil mihi ista pecunia opus erit: hanc ad illos reportate qui ea indigent."
Gaius Fabricius cum Rufino viro nobili simultatem gerebat ob morum dissimilitudinem, cum ille pecuniae contemptor esset, hic vero avarus et furax existimaretur.
At ille placidus subrisit, Pyrrhoque dixit: "Non me hodie magis tua commovet bellua, quam heri tuum aurum pellexit."
Fabricii virtutem admiratus Pyrrhus, illum secreto invitavit ut patriam desereret, secumque vellet vivere, quarta etiam regni sui parte oblata; cui Fabricius respondit: "Si me virum bonum iudicas, cur me vis corrumpere?
Asinius Pollio and the Eclogues", The Cambridge Classical Journal, 2008:  49-79
Ludovicus Feldman, 'Asinius Pollio and His Jewish Interests', Transactions and Proceedings of the American Philological Association 1953(84) ː 73-80 = Studies in Hellenistic Judaism 37-44 apud Guglum librorum
'Asinius Pollio and Herod's sons', The Classical Quarterly, 1985(35) ː 240-243
Susan Lutton, Asinius Pollio, 2012 Hic legere potes
Llewelyn Morgan, "The Autopsy of C.
== Opera ==
1770 : Oreste, tragédie d'Aeschyle, traduit du grec (Francogallice)
1772 : Traité de Plutarque sur la manière de discerner un flatteur d'avec un ami, et le Banquet des sept sages (Graece, Francogallice)
1775 : Hymnes de Callimaque (Graece, Francogallice)
1777 : "Avis de Plutarque à de nouveaux mariés" in Poesia degli accademici Occulti (Romae, 1777)
1780 : Les amours de Léandre et de Héro, poëme de Musée
1785 (cum G.
Cum autem post victoriam triumvirorum apud Philippos dissensiones inter victores ortae essent, quae paene in apertum bellum evaserunt, Pollio in fide quidem Antonii copias suas retinuit, sed maxime hoc impense egit, ut Octavianum Marco Antonio reconciliaret : quod postquam effecit ("Pax Brundisina" autumno anni 40 a.C.n.), consulatus per breve tempus, usque ad finem anni, ei delatus est.
Thermo
Anno 68 – Cornelia mortua est; Quaestor in Hispania factus est
Anno 63 – Creatus est pontifex maximus; in secundo coniugio, duxit in matrimonium Pompeiam, postea fecit devortium ei
Anno 62 – Praetor
Anno 59 – Primus consulatus; in tertio coniugio, duxit in matrimonium Calpurniam Pisonis
Anno 58 – Proconsul Galliae Transalpinae ac Cisalpinae Dalmatiaeque.
Michail Nikolaevič Pokrovskij; natus Moscuae die 29 Augusti 1868, mortuus ibidem die 10 Aprilis 1932) fuit historicus et rerum novarum cupidus Russicus (socius factionis bolsevicorum ab anno 1905), dein rerum politicarum peritus Sovieticus, praefectus "scholae historicae marxisticae" in Unione Sovietica, socius Academiae Scientiarum Albaruthenicae (ab anno 1928) et Academiae Scientiarum URSS (ab anno 1929).
Miep Gies (Vindobonae nata Hermine Santrouschitz die 15 Februarii 1909; mortua in Nederlandia dei 11 Ianuarii 2010) est mulier, quae in Germania et postea in Nederlandia inter secundum bellum mundanum familiae Iudaicae Annae Frank a nazistis vexatae auxilium dedit et manuscriptum Ephemeris conservavit.
Michaela LaVaughn Robinson Obama (nata Sicagi in Illinoesia die 17 Ianuarii 1964), est causidica Americana et uxor Baraci Obama, quadragesimi quarti Praesidis Civitatum Foederatarum; ergo a die 20 Ianuarii 2009 ad diem 20 Ianuarii 2017 prima domina reipublicae erat.
Michael de Unamuno y Jugo (natus Miguel de Unamuno y Jugo Bilbai in Biscaia die 9 Septembris 1864; mortuus Salmanticae in provincia Salmanticensi die 31 Decembris 1936) fuit progymnasmatista, scriptor mythistoriarum, poeta, scriptor scaenicus, philosophus, professor Graecae rerumque classicarum, et ad ultimum rector Universitatis Salmanticensis Hispanicus.
Michail Alekseevič Lavrent'ev; Casani natus die 6 [19] Novembris 1900, Moscuae mortuus die 15 Octobris 1980) fuit mathematicus et mechanicus Sovieticus, qui ad analysem mathematicam et physicam mathematicam contribuit, unus e participibus creationis armorum nuclearium et computatrorum primorum in Unione Sovietica.
Michail Il'ič Romm; Ircutiae in familia Iudaeica medicorum natus die 11 [24] Ianuarii vel 8 [21] Februarii 1901, Moscuae mortuus 1 Novembris 1971) fuit moderator et scriptor cinematographicus Sovieticus, quinque Praemiis Stalinianis (annis 1941, 1946, 1948, 1949, 1951), titulo Artificis Popularis URSS (anno 1950) nonnullisque aliis signis laudis ornatus.
Saakašvili, Georgice მიხეილ ნიკოლოზის ძე სააკაშვილი, Ucrainice Михеіл Ніколозович Саакашвілі (Tiphli in urbe natus die 21 Decembris 1967), alumnus Universitatis Kioviensis in Ucraina atque scholae iurisprudentiae Universitatis Columbiae Novi Eboraci in urbe, est politicus Georgiae et Ucrainae.
1254–1259)
Andronicus II Palaeologus (1259–1332), patris successor
Constantinus Palaeologus (1261–1306)
Irene Palaeologina, quae nupsit Ioanni Aseno III regi Bulgariae
Anna Palaeologina, quae nupsit Demetrio Angelo
Eudocia Palaeologina, quae nupsit Ioanni II Trapezuntino
Theodora Palaeologina, quae nupsit Davidi VI regi Georgiae
Ex amasia e familia Diplobatatzaena orta genuit:

Euphrosyne, quae nupsit Nogai Khan
Maria, quae nupsit Abaqa Khan
Michail Semënovič Ščepkin; natus in familia servi in pago Krasnoe praefecturae Kurschensis, nunc Alekseevka regionis Bielogrodensis, die 6 [17] Novembris 1788, mortuus Ialtae die 11 [23] Augusti 1863) fuit actor theatricus Russicus, notus initio   ut partes comicas, dein etiam ut partes tragicas in theatris imperialibus Moscuensibus agens.
Michail Dmitrievič Skobelev; Petropoli natus die 17 [29] Septembris 1843, Moscuae mortuus die 25 Iunii [7 Iulii] 1882) fuit dux militaris Russicus, qui res militares et administrativas Imperii Russici in Asia Media perfecit et dein gloriam meruit in bello inter Imperia Russicum et Ottomanicum annorum 1877–1878.
Pelliculae eius clarissimae sunt Lenin Octobri («Ленин в Октябре», anno 1937 creata, annis 1956 et 1963 correcta), Lenin anno 1918 (Ленин в 1918 году, anno 1939 creata, anno 1956 correcta) et Fascismus ordinarius («Обыкновенный фашизм», anno 1965 creata).
Michael VII Ducas, Parapinaces agnominatus (Graece Μιχαὴλ Δούκας Παραπινάκης; natus circa annum 1050; mortuus anno 1090), fuit Imperator Byzantinus ab anno 1067 usque ad 1078, ab initio sub tutela matris Eudociae Macrembolitissae, mox Romani IV Diogenis; quo anno 1071 in proelio apud Mantzicert a principe Selgiukida Alp Arslan capto, Michael VII potestate plena successit.
Michael Korycius vel Korycki (Albaruthenice Міхал Карыцкі),  die 4 Septemberis anno 1714 in Ditryki vico castellaniae Lidensis  palatinatus Vilnensis natus et die 10 Martis anno 1781 Minsci mortuus, fuit Iesuita et poeta Latinus originis Lituanae vel Albaruthenicae.
Migrantes Lessepsiani, ex Ferdinando de Lesseps appellati, ingeniario Francico qui Canalem Suesiensem construendam curavit, sunt species marinae quae in aquis in uno Canalis Suesiensis latere endemicae sunt, sed, per canalem ad aquas in alio latere transientes novasque colonias ibi constituentes, species introductae fiunt, saepe ut species invasivae.
Michael Andreae filius Suslov (Russice: Михаил Андреевич Суслов, Michail Andreevič Suslov; natus in  Šachovskoe  gubernii Saratoviensis die 8 [21] Novembris 1902; Moscuae mortuus est die 25 Ianuarii 1982), oeconomiae peritus, fuit politicorum peritus Sovieticus Factionis Communisticae Unionis Sovieticae.
Minister oeconomiae et vectigalium meruit 1992-1993, primo ministro Petrus Bérégovoy, deinde minister functionis publicae et reconstitutionis annis 2000-2002, primo ministro Leonillo Jospin, a die 16 Maii 2012 minister laboris, primo ministro Ioanne Marco Ayrault, et a die 2 Aprilis 2014 rursus minister vectigalium, primo ministro Manuele Valls.
Michail Evgrafovič Saltykov-Ščedrin), natus in vico Spas-Ugol gubernii Tueriensis Imperii Russici die 15 Ianuarii 1826, mortuus Petropoli die 28 Aprilis 1889, fuit scriptor et diurnarius Russicus, qui multas fabulas mythistoriasque satyricas creavit, inopias vitae Imperii Russici saeculi undevicesimi monstrantes.
Mychajlo Vasyl'ovyč Ostrohrads'kyj; natus familia nobili die 24 Septembris 1801 in pago Pašenivka tunc gubernii Poltavensis Imperii Russici et nunc regionis Poltavensis Ucrainae, Poltavae obiit die 1 Ianuarii 1862) fuit mathematicus, mechanicus et physicus Ucrainicus Russicus.
Opera Dantis Alagherii (Divinam Comoediam eius), Gulielmi Shakesperii, Lupi de Vega, Michaelis de Cervantes Saavedra, Petri Corneille, Molière, Caroli Gozzi, Ioannis Volfgangi Goethii, Prosper Mérimée, Romani Rolland nonnullorumque aliorum auctorum Russice vertit.
Michail Artem'evič Kuznecov; natus in Theotocopoli gubernii Moscuensis (nunc Noginsk regionis Moscuensis) die 25 Februarii 1918, mortuus Moscuae die 23 Augusti 1986) fuit actor theatricus et cinematographicus Sovieticus, Praemio Staliniano (anno 1952) atque titulis Artificis Emeriti RSS Ucrainicae (anno 1955) et Artificis Popularis RSFS Russicae ornatus.
Mense Novembri anni 2025, plus quam duodecim naves auxilii a consociatis non gubernativis (NGO) in Mediterraneo operantes omnem communicationem cum custodibus litoris Libycis suspenderunt, ob interceptiones violentas in mari petentium et translationem eorum ad castra ubi tormenta, stupra, et labor coactus grassantur, commemorantes.
Michael Woitrin, plenius Praenobilis Baro Michael Woitrin , (natus in urbe Namurci die 5 Maii anno 1919 vitaque functus in urbe Lovanii-Novi die 27 Octobris anno 2008), doctor in iure et in scientiis oeconomicis, fuit professor academicus, socius diversarum academiarum, honoratusque oscillo meritorio militantibus secundo bello mundano dicato.
Michail Aleksandrovič Ul'janov; 20 Novembris 1927 – 26 Martii 2007) fuit actor et moderator theatralis ac cinematographicus Sovieticus et Russicus, titulis Artificis Popularis URSS (anno 1969) et Herois Laboris Socialistici (anno 1986), Praemio Publico URSS (anno 1983) nonnullisque aliis signis laudis ornatus.
Michael Martin (Glasgoviae in Scotia natus die 3 Iulii 1945; mortuus die 29 Aprilis 2018) fuit rerum politicarum peritus Britannicus factionis Laboris qui inter alia a die 3 Maii 1979 usque ad diem 22 Iunii 2009 munere populi regionis septentrionali-occidentalis Glasgoviae in Parlamento Regni Uniti functus est.
Qui non solum non est mortuus, ut proclamaret Nietzsche, sed numquam vivit magis."
Anno 2002 ineunte, sua columna in Scientific American Ultimam Legem Shermeranam introduxit, quae adfirmat "quaepiam intellegentia extraterrestris satis progressa Deo distingui non potest." Ultima Lex Shermerana re vera est Tertia Lex Clarkiana conversa.
Michael Syrus (Syriace ܡܺܝܟ݂ܳܐܝܶܠ ܣܽܘܪܝܳܝܳܐ‎, Mīkhoʾēl Sūryoyo) fuit scriptor et patriarcha Ecclesiae Orthodoxae Syriae, in oppido Melitene natus die 28 Novembris anno 1126, ibidem mortuus 7 Novembris 1199.
Michael de Faulhaber (natus die 5 Martii 1869 apud Klosterheidenfeld Franconiae Inferioris; Monaci die 12 Iunii 1952 mortuus) fuit ab anno 1917 usque ad mortem archiepiscopus Monaci, id est Archidioecesis Monacensis et Frisingensis et ab anno 1921 cardinalis Sanctae Anastasiae nominatus.
Ministra fuit in rectionibus Francicis pro iuventute et exercitatione annis 1993-1995 (primo ministro Eduardo Balladur), pro munitione annis 2002-2007 (primis ministris Dominico de Villepin et Ioanne Petro Raffarin), pro rebus internis annis 2007-2009, pro iustitia 2010 usque, et pro rebus externis 2011 usque (primo ministro Francisco Fillon).
Amicus Stephanus de la Boétie ac montanus multos auctores Occidentales maximi momenti recte movit, inter quos Franciscus Bacon, Renatus Cartesius, Blasius Pascalis, Ioannes Iacobus Russavius, Albertus Hirschman, Gulielmus Hazlitt, Radulphus Waldo Emerson, Fridericus Nietzsche, Stephanus Zweig, Ericus Hoffer, Isaac Asimov, et fortasse etiam ultimi Gulielmi Shakespearii ludi scaenici.
Michael Miramón (Hispanice Michel Miramón, Mexicopoli natus die 29 Septembris 1831; una cum imperatore Maximiliano I necatus Queretari die 19 Iunii 1867) fuit politicorum peritus Mexicanus, qui a die 2 Februarii 1859 usque ad diem 12 Augusti 1860 a die 15 Augusti 1860 usque ad diem 24 Decembris 1860 Mexici praeses fuit.
Pactio internationalis de omnium peregrinorum operariorum eorumque familiarium iuribus protegendis ad salutem horum hominum facta est, quamquam multae civitates hanc conventionem non confirmaverunt, inter alia, Iaponia quae migrationem rassismi vel xenophobiae causa quasi denegat in contradictione ad suam populationis deminutionem.
Michaela Bachelet, vulgo plene Verónica Michelle Bachelet Jeria (nata in urbe Sancti Iacobi die 29 Septembris 1951) fuit a die 11 Martii 2006 usque ad diem 11 Martii 2010 rursusque a die 11 Martii 2014 Chiliae praeses, prima mulierum.
Michael de la Madrid Hurtado (Hispanice:  Michael de la Madrid Hurtado, natus Colimae die 12 Decembris 1934; Mexicopoli die 1 Aprilis 2012 mortuus) est politicus Mexicanus, qui a die 1 Decembris 1982 usque ad diem 30 Novembris 1988 Mexici praeses fuit.
Mietesheim est commune 554 incolarum (anno 1999) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Shermer, per decennium cum birotarius spatiorum longorum certaret, Certamen Trans Americam cum Lon Haldeman et Ioanne Marino condidit, transcontinentale milium 3000 certamen continuum, in quo quinquies certavit (1982, 1983, 1984, 1985, 1989), sex annos adiutor certaminum moderator, et septem annos exsecutivus certaminum moderator fuit.
354 jusques en 378 (1672)
Les Catalectes des anciens poètes latins, première partie contenant les second et troisième livres, selon le recueil de Scaliger (1675)
Martialis : Les Quinze livres, traduits en vers avec des remarques et des tables (1675)
Ovidius : Les Métamorphoses d'Ovide comprises en quatre vers pour chaque fable des 15 livres de cet ouvrage ou plus tôt pour leur servir d'argument (1677)
Biblia : Le Cantique des cantiques de Salomon.
Michelbach-le-Bas (Germanice Niedermichelbach) est commune Francicum 708 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Eruditi disputant num Unamuno re vera esset socius Aetatis '98, litterario intellectualium philosophorumque Hispanicorum grege ex post facto appellato, qui ad circulum Iosephi Martínez Ruiz (Azorín) pertinebat, qui grex, praeter Azorín, comprehendit Antonium Machado, Ramón Pérez de Ayala, Pium Baroja, Ramón del Valle-Inclán, Ramirum de Maeztu, Angelum Ganivet, et alios.
Liber The Mind of The Market: Compassionate Apes, Competitive Humans, and Other Tales from Evolutionary Economics ('Mens Fori: Simiae Misericordes, Homines Competitores, Aliaeque Fabulae ex Oeconomica Evolutionaria') anno 2007 prolata est; in quo Shermer inventa refert multarum investigationum morum et biochemiae quae evolutionarias morum hodiernorum explicationes aspiciunt.
== Opera ==
1964 Silius Italicus: Freiheit und Gebundenheit römischer Epik
1968 Ovid (Wege der Forschung; Mitherausgeber)
1971 Meister römischer Prosa von Cato bis Apuleius
1972 Goethe und das Volkslied
1972 Der Teppich als literarisches Motiv
1973 Marcus Tullius Cicero, Sprache und Stil
1977 Poesie
1987 Die römische Literatur in Text und Darstellung (Hrsg.
== Biographia ==
Michael Rodzjanko, feudalus gubernii Catharinoslaviensis Imperii Russici, in eius vico Popasnoje (nunc Popasne regionis Dnipropetrovskensis Ucrainae) natus, anno 1906 socius Consilii Publici Imperii Russici electus fuit, quod officium tenebat ad electionem suam in Coetum (vulgo Duma) Publicum (parlamentum Imperii Russici) anno 1907.
Chronographia, quae vitas imperatorum a Basilio Bulgaroctono (976-1025) usque ad Michaelem VII (1071-1078) enarrat cum rebus ab ipso gestis
Historia syntomos vel breve chronicon orbis terrarum
De omnifaria doctrina
De operatione daemonum
Encomium matris, opus partim autobiographicum
Encomia sex, i.e.
== Origami ==
Unamuno, qui a pueritia ad ultimos dies moribundos chartam plicare solebat, in nonnullis operibus philosophicas Platonismi, scholasticismi, positivismi, reique scientiae contra religionem sententias ironice expressit per exemplaria origami, praecipue rationis Hispanice papiroflexia vel pajarita appellatae.
Musicae artis analecta (Guelpherbyti, 1614-15) (Latine)
De organographia (Guelpherbyti, 1618, 1619) (Theodisce)
Termini musici (Guelpherbyti, 1618, 1619) (Theodisce)
Theatrum instrumentorum seu sciagraphia (Guelpherbyti,, 1620; imaginum collectio ad vol.
Lewis, 2004
The Eyes of Nye in "Pseudoscience", 2005
The Skeptic's Guide to the Universe, 4 Octobris 2006
"Doomsday 2012," Decoding the Past, 2007
Larry King Live, 13 Iulii 2007 et 24 Ianuarii 2008
Expelled: No Intelligence Allowed, 2008
"Does God Have a Future?," Nightline, ABC, 23 Martii 2010.
Shermer cum birotarius esset scepticismum scientificum amplecti coepit, nam, ut ait, "Scepticus factus sum die Saturni, 6 Augusti 1983, per aditum quod ad Transitum Lovelandianum Colorati e longinquo scandit." Post menses cum corpus sub aegide cuiusdam nutritionistae qui doctoratu scholae non accreditatae exercebat, postque annos cum acupuncturam, chiropracticam, therapiam tractationis, ion negativum, rolfing,?
=== Media ===
Fasciculi mediorum multorum de Michaele Shermer
“Michael Shermer's Baloney Detection Kit”, Richard Dawkins Foundation, YouTube, 22 Iunii 2009
On strange beliefs, TED Talk, February 2006
The pattern behind self-deception, TED Talk, February 2010
Real Detroit Weekly Interview, 7 Februarii 2007
Is Christianity Good for the World?
=== Aliae apparitiones in televisione et pellicula ===
August 1983 nuntii de Shermer birotario in Race Across America
Unsolved Mysteries, Iacobus Van Praagh, 1994
The Phil Donahue Show, 1994
"The Power of Belief", ABC News, 1998
Politically Incorrect, 22 Decembris 2000
20/20, 5 Decembris 2003
Dennis Miller, 19 Maii et 20 Maii 2004
"The Bible: Fact or Fiction?", Penn & Teller: Bullshit!, 2004
The Question of God: Sigmund Freud & C.
Les Géorgiques (3 voll., 1662)
Biblia : Le Nouveau Testament de Nostre Seigneur Jésus-Christ (1664)
Biblia : Livres des pseaumes et cantiques, latin et françois, de l'Ancien et du Nouveau Testament, enrichis de préfaces, argumens, titres et briefves annotations (1666)
Historia Augusta : L'Histoire auguste des six autheurs anciens (1667)
Petronius : Le Pétrone en vers (1667)
Gregorius Turonensis : L'Histoire des François de S.
laudationes patriarcharum Constantinopolitanorum Michaelis Cerularii, Constantini III et Ioannis VIII; etiam filiae suae Stylianae, magistri Nicetae et Nicephori Ephesii
Carmina panegyrica de imperatore Constantino Monomacho et de Ioanne Euchaita
Carmen de grammatica (vide Boissonade, Anecdota Graeca vol.
Warum mögen Bakterien keine Marmelade?, de bacteriis et eorum appetitus pomorum decoctorum minutus
nature.com Nova de microbiologia
Microbes.info, rostra microbiologorum cum nexibus multis et quaestionibus frequentibus
Liber definitivus interretialis multiplex
Microbiologiae diarium
De microbiologia in serie televisifica Britannica praetitulata In our time
1254–1259)
Andronicus II Palaeologus (1259–1332), patris successor
Constantinus Palaeologus (1261–1306)
Irene Palaeologina, quae nupsit Ioanni Aseno III regi Bulgariae
Anna Palaeologina, quae nupsit Demetrio Angelo
Eudocia Palaeologina, quae nupsit Ioanni II Trapezuntino
Theodora Palaeologina, quae nupsit Davidi VI regi Georgiae
Ex amasia e familia Diplobatatzaena orta genuit:
== Nexus interni ==
Alltagsgeschichte
Historia localis Anglica
Historia ex infra
Categoria:Microhistorici
Microhistorici notabiles
Wolfgang Behringer
Simona Cerutti
Alain Corbin
Robertus Darnton
Natalia Zemon Davis
Theodorus van Deursen
Clifford Geertz
Carolus Ginzburg
Ludovicus Gonzalez y Gonzalez
Craig Harline
Cynthia A.
Les Papes qui ont esté depuis 1600 (s.d.)
Considérations sur une critique judicieuse qui s'est faite sur l'Énéide de Virgile, avec des exemples tirez des versions de quelqu'autres ouvrages de plusieurs poètes illustres de l'antiquité, pour montrer ce que peut notre langue françoise sur ce sujet (s.d.)
Le Roy, les personnes de la cour, qui sont de la première qualité, et quelques-uns de la noblesse qui ont aimé les lettres ou qui s'y sont signalés par quelques ouvrages considérables (s.d.)
Scripsit opera: Antiqua Russica historia ab initio Russicae gentis ad mortem magni duci Iaroslai Primi, seu ad annum 1054 («Древняя Российская история от начала Российского народа до кончины великого князя Ярослава Первого, или до 1054 года», anno 1766 publicata), Brevis Russicus chronographus cum genealogia («Краткий Российский летописец с родословием», anno 1760 publicatus, synopsis est eventorum maximi valoris ad tempus Petri I Magni inclusive).
Beck, 2015
Jean Canavaggio: Cervantes, entre vida y creación, Alcalá de Henares, Centro de Estudios Cervantinos 2000
Manuel Fernández Álvarez: Cervantes visto por un historiador, Espasa-Calpe 2005, ISBN 978-8467018646
Daniel Eisenberg: La interpretación cervantina del Quijote, Compañía Literaria, 1995, ISBN 8482130234
Martín de Riquer: Para leer a Cervantes, Barcinone, Acantilado 2010, ISBN 978-84-92649-54-9
Emilio Sola: Cervantes libertario, Fundación Anselmo Lorenzo, 2016.
Opus principi electori Maximiliano Immanuel Bavarico dedicatum in traditione operis De utraque (sive De duplici) copia rerum ac verborum commentarii duo Erasmi Roterodami numerari potest et in multis gymnasiis iesuitarum praesertim adhibitum est.Editiones plures habuit annis 1680, 1687, 1704, 1744 et 1798.
disceptatio cum Dinesh D'Souza in Oregon State University Socratic Club die 15 Octobris 2007, pars 2
Colloquium Michaelis Shermer de The Mind of the Market, www.reprobateshour.com (The Polyschizmatic Reprobates Hour)
Pellicula disceptationis cum Shermer, blogginheads.tv (Ioannes Horgan
“Michael Shermer debates Jonathan Wells on Evolution v.
== Pelliculae selectae ==
1983: Scarface (Vultus cicatricatus)
1992: Batman Returns (Homo-Vespertilio rediit)
1999: Being John Malkovich (Esse Ioannis Malkovich)
2001: I Am Sam (Samuel sum)
2007: Hairspray (Lacca capillaris)
2007: Stardust (Pulvis stellarum)
2012: Dark Shadows (Umbrae tenebrosae)
2017: Mother!
My Name Is Buddy (Nonesuch) (2007)
Talking Feet cum Ruth Pershing saltatrice (liber, Consignment) (2007)
Talking Feet (DVD, Smithsonian Folkways) (2007)
Bowling Green cum Alice Gerrard (5-String Productions) (2008); iterum a Greenhays editus (1980)
Fly Down Little Bird (Appalseed) (2011)
== Partes principales ==
Hadrianus Brody: Salvator Dalí
Rachel McAdams: Inez
Owen Wilson: Gil Pender
Catharina Bates: Geretrudis Stein
Michael Sheen: Paul Bates
Mariana Cotillard: Adriana
Carola Bruni: "Museum Guide"
Gad Elmaleh: "Detective Tisserant"
Thomas Hiddleston: Franciscus Scott Fitzgerald
Yves Heck: Cole Albertus Porter
Sonia Rolland: Iosephina Baker
Marcial Di Fonzo Bo: Paulus Picasso
Hadrianus de Van: Ludovicus Buñuel
David Lowe: T.S.
Corpus Iuris Civilis (CIC sive CICiv, ut distinctius a Corpore Iuris Canonici distinguatur ) est compilatio Iuris Romani, quae annis 528-534 iussu imperatoris Iustiniani I facta primum anno 529 edita est, cuius secunda editio autem die 30 Decembris 533 promulgata ius ratum esse coepit.
Corvaria (-ae, f.) (alia nomina: Corbaria; olim Ladinia) (Italiane: Corvara in Badia; Theodisce: Corvara / Kurfar; Dolomiane: Corvara) est oppidum Italiae ac municipium, circiter 1 300 incolarum, in Regione Tridentino-Alta Athesia/Tirole Meridionali et in Provincia Libera Bauzanensi (Alta Athesia/Tirolis Meridionalis) situm.
Cottonus Matherus (Anglice Cotton Mather ; 12 Februarii 1663—13 Februarii 1728) fuit clericus Puritanus Americanus, in socialibus civilibusque Novae Angliae rebus magni momenti, auctor fecundus, et pamphleteer, saepe hodie repetitus propter partes quas in iudiciis de magia apud Salem acta egit.
Praeses Anscharius Arias, qui anno 1987 Praemio pacis componendae Nobeliano laureatus est, "Nonnulli," inquit, "vulnerabiles nos putant quod exercitu careamus; e contrario, quia exercitu caremus, eo ipso fortes sumus." Costarica est sola civitas in Mesoamerica quae democratia ex 1950 aut antea utitur.
Parthenius Hellanicum Lesbium et Cephalonem Gergithium citat, qui narraverunt Corythum ut socium Troiam venisse et Helenam adamasse, quae amice eum tractavit, sed a Paride patre irato Corythum occisum esse; Nicander autem Colophonius Corythum Paridis et Helenae filium putabat.
Secundum Argentariam Mundanam, anno 2010 circiter 489 200 immigrantium in natione vivunt, praecipue e Nicaragua, Panama, Salvatoria, Honduria, Guatimalia et Beliza, dum 125 306 Costaricensium peregre vivunt in Civitatibus Foederatis, Panama, Nicaragua, Hispania, Mexico, Canada, Germania, Venetiola, Republica Dominicana, et Aequatoria.
: "Pro oratoribus" (viii, perdita)
330/329 : "De corona" (18)
328-325 : "In Aristogitonem" I, II (25, 26, dubiae)
326/5 : "In Phormionem" (34, notha)
324/3 : "De Harpalo minime tradendo" (i, perdita)
324/3 : "Apologia de donis" (ii, perdita, dubia)
323/2 : "In Dionysodorum" (56, notha)
Annis incertis
"In Leocharem" (44, spuria)
"Pro Diphilo" (iii, perdita, dubia)
"In Critiam" (iv, perdita, dubia)
"Contra Medontem" (v, perdita)
"In Polyeuctum" (vii, perdita)
"Pro Satyro" (ix, perdita)
Costarica citata est a Consociatione Nationum Programmate promotorio anno 2010 velut una e civitatibus quae valde maiorem progressionem humanam attigit quam aliae civitates cum similibus reditibus et anno 2011 in luce collocata est ab eodem programmate quia est bonus actor in sustentabilitate oecologica et quia habet meliorem progressionem humanam et aequalitatem quam regionis media.
340 : "In Theocrinem" (58, dubia)
340/339 : "Ad Philippi epistulam" (11, spuria, fortasse Anaximenis) cum "Philippi epistula" (12)
338/7 : "Epitaphius" (60, spuria)
338/7 : "Eroticus" (61, spuria)
336/5 : "De foedere cum Alexandro" (17, dubia)
c.
: "In Callippum" (52, ab Apollodoro)
366/5 : "In Nicostratum" (53, ab Apollodoro)
363/2 : "In Aphobum" (29)
362/1 : "In Onetorem I-II" (30-31)
362/1 : "In Timotheum" (49, ab Apollodoro)
c.
{\displaystyle (x+y)^{n}={\binom {n}{0}}x^{n}+{\binom {n}{1}}x^{n-1}y+\ldots +{\binom {n}{n-1}}xy^{n-1}+{\binom {n}{n}}y^{n}=\sum _{k=0}^{n}{\binom {n}{k}}x^{n-k}y^{k}.}
  

Coëfficientes binomiales perutilia sunt in arte combinatoria et Triangulum arithmeticum Pascalianum.
Cosimus Medices, dictus Senex (Italiane Cosimo de' Medici, il Vecchio; natus Florentiae die 27 Septembris 1389 ; ibi obiit die 1 Augusti 1464), fuit argentarius et vir publicus et postea de facto Dominus urbis Florentiae ; ergo, Cosimus conditor praeclarae domus regnatricis Medices putatur.
Turma Nationalis Maior tribus Certaminibus Mundanis Pedilusoriis adfuere; quae sunt in Italia anno 1990, ubi loco tertio decimo classificata est; in Iaponia ac Corea Meridionali anno 2002, ubi loco undevicensimo classificata est; et in Germania anno 2006, ubi loco tricensimo uno classificata est.
zaporiz'ki kozaky) fuerunt Cosaci in hodiernis terris Ucrainensibus, qui saeculis quinto decimo et sexto decimo certas formationes militares et aliquot oppida munita creaverunt in terra tunc nullius (ut loca deserta nota) trans cataractas Danapris (unde et nomen suum acceperunt), gradatim enim in Exercitum Zaporoviensem cum Siecz (seu Sietscha vel Setscha) sede principali uniti.
Quorum plerique in seductis terris propriis vivunt, distributi inter octo ethnē quae sunt: Huetares in Valle Media; Chorotegaein Guanacaste; Guatusi in Septemtrionali Alaiuela; Bribri in Meridionali Atlantico; Cabecăres in Cordillera Talamanca; Guaimi in Meridionali Ora Opulenta, iuxta Panamae limitem; Borucae in Meridiana Ora Diviti; et Terrăbae in Meridiana Costarica.
Cos (Neograece: Περιφερειακή ενότητα Κω) est una ex unitatibus regionalibus Graeciae in regione Aegaeo Australi, quae reformatione administrativa anni 2010 (vide: Libellus Callicratis) formata est; insulas Coum, Nisyrum et plures minores insulas comprehendit, quae usque ad annum 2010 pristinae praefecturae Dodecaneso attributae erant.
Cosourezum (-i, n.) (alia nomina: Casorezum, Casobrecium, Caxorizium, Cosorezum, Coxoretium, Casourezum, Consoretium) (Italiane: Casorezzo) est oppidum Italiae et municipium, circiter 5 450 incolarum, in Regione Langobardia et in Urbe metropolitana Mediolanensi situm.
Propter parvam sed continuam immigrationem recentem ex Asia et Oriente Medio, aliae religiones surrexere, inter quas popularissima Buddhismus est circiter cum 100 000 asseclarum, circa 2 centesimae incolarum, ob crescentem 40 000 Serum communitatem et novos locales conversos; sed etiam parvus Hinduistarum, Iudaeorum, Bahaistarum, Musulmanorum fidelium numerus.
Courage the Cowardly Dog ('Animus, canis timidus') est series fabularum adumbratarum in televisione de cane fuci coloris, qui appellatur Animus, qui est semper compulsus liberare dominam suam (Muriel Bagge) ac dominum suum (Eustace Bagge) a monstris et e magnis periculis, etsi timidus sit.
Unitas oneris electrici multitudinem ope fluxus oneris electrici 1 secundo (s) 1 Amperii (A) describit:

  
    
      
        1
         
        
          C
        
        =
        1
         
        
          A
        
        ×
        1
         
        
          s
        
      
    
    {\displaystyle 1~{\text{C}}=1~{\text{A}}\times 1~{\text{s}}}
  
.
Regio Crapinensis-Sagoriensis seu Regio Crapinensis-Zagoriensis (alia nomina: Crapina et Zacoria, Comitatus Crapinensis-Sagoriensis, Comitatus Crapinensis-Zagoriensis) (Croatice: Krapinsko-zagorska županija) est Regio Croatiae, circiter 132 892 incolarum (ab anno 2011), cuius caput est Crapina.
Foedus anni 1858 navigandi iura Costaricae extendit, sed Nicaragua vectorum iter et piscationem pacti partem non esse negavit; Iudicium imperavit Costaricenses in flumine Nicaraguenses tesseras periegeticas aut visum habere non requiri, velut Nicaragua argueret, sed, nutu Nicaraguensibus, Orodivitenses naves et viatores in primo et in ultimo Nicaraguensi portu per tramitem consistere debere imperavit.
Sex libri sunt:

Decretum Gratiani (anno circa 1150 compilatum)
Liber extra seu Decretales Gregori papae IX (anno 1234 promulgatus)
Liber sextus Bonifacii papae VIII (anno 1298 promulgatus)
Constitutiones Clementinae {anno 1317 promulgatae)
Constitutiones Extravagantes Ioannis papae XXII (anno 1325 compilatae)
Constitutiones Extravagantes communes (per medium aevum senescentem compilatae et tandem anno 1507 sub forma finale impressae)
Latine aetate Romanorum erant nomina nonnulla his familiaribus, secundum gradum propinquitatis familiaris:

Frater (soror) [patruelis]: filius aut filia patris fratris (patrui)
Amitinus (amitina): filius aut filia patris sororis (amitae) aut matris fratris (avunculi)
Consobrinus (consobrina): filius aut filia sororis matris (materterae)
Courtavon (Germanice Ottendorf) est commune Francicum 340 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
Inter suos fines declaratos est "Promotio suorum sodalium in scientia, litteris, et arte." Inter sodales sunt tres praesides Civitatum Foederatarum, duo praesides vicarii, duodecim iudices Maximi Iudicii, 32 acceptores Praemii Nobeliani, 56 acceptores Praemii Pulitzerani, et 45 acceptores Praemii Libertatis Praesidentialis.
Tres visitatissimi sunt Vulcanus Poasensis, cuius crater praecipuus, lacu acido occupatus, est maximus in mundo cum 1320 metris diametrou; Irăzu, 3432 metra altum, cum lacu acido viride; et Arenal, 1633 metra altum, activum e 1968, prope quod aedificata sunt varia deversoria et thermae.
Congregata ergo multitudine lactis, quod est ita dulce sicut vaccinum, dum est recens, fundunt illud in magnum vtrem siue bucellam, et incipiunt illud concutere cum ligno ad hoc aptato, quod grossum est inferius sicut caput hominis et cauatum subtus: et quam cito concutiunt illud, incipit bullire sicut vinum nouum, et acescere siue fermentari, et excutiunt illud donec extrahant butirum.
(Regio illa in terris hodiernarum regionum Rostoviensis et Volgogradensis Foederationis Russicae atque partes regionum Donetskensis et Luganskensis Ucrainae nostri temporis locabatur.) 
Post res novas Octobres anni 1917 administratio militaris regionis Exercitus Tanaitici, Alexio Kaledin duce, auctoritatem Bolsevicorum negavit.
Secundum recentissimam recensionem de religione totam per civitatem, anno 2007 a Universitate Orae Opulentae gestam, 70.5 centesimae Costaricensium Catholici Romani, quorum 44.9 Catholici observantes, et 13.8 Protestantes Evangelici sunt, dum 11,3% se religionem non habere referunt et 4.3 ad alias pertinent.
kozaky) sunt populi, res militares et liberes ut actiones suas principales habentes, initio in "locis desertis" (steppis meridiei Europae Orientalis, in terris Ucrainae atque partis meridianae Russiae Europaeae nostri temporis) ad fluxus medios Danapris ac Tanais habitantes, dein ad Rha et Rhymnum fluvios, montes Uralicos, Kazachstaniam hodiernam, Siberiam atque Orientem Extremum sedes suas collocantes.
Tempore imperatorum provincia, cuius incolae saepe contra Romanos rebellabant, interdiu a senatu,  nonnumquam et ab imperatore administrabatur ː exempli gratia anno 6 provincia imperatoria facta erat sed cum Achaiam, quae provincia senatoria erat, liberam esse decrevit post ludos Isthmicos anni 67, Nero Sardiniam senatoribus in vicem reddidit.
Exercitus Zaporoviensis anno 1775 ab imperatrice Catharina II abolitus, ad initium primi belli mundani exercitus Cosacici undecim in Imperio Russico exsistebant: Tanaiticus (Donicus), Orenburgensis, Terecensis (in Caucaso Septentrionali), Sibericus, Uralensis (olim Iaicensis), Transbaicalicus, Сubanicus, Astrachanensis, Heptapotamicus (in hodierna Kazachstania meridiana), Amurensis, Ussuriensis (in Oriente Extremo).
Europaeae ascendentiae incolae praesertim Hispanae filiationis sunt, cum significativo numero Italianarum, Germanarum, Anglarum, Batavarum, Francogallarum, Hibernarum, Libanensium, Marocensium, Syriacarum et Polonarum familiarum quoque et cum considerabili Iudaica communitate.
Quae cogitata et postulata annis 1960 orta, quamvis primo aspectu benevolentiae speciem haberent, multis hominibus, sive neoconservativi sive aliquo alio nomine appellabantur, periculum quoddam adferre videbantur: cum enim varii professores circulique postmodernistici paulatim in administrationem universitatum inreperent, educandi rationibus subversis mutatum esse genium loci, novisque moribus obtemperationem in autocensura consistere.
Pars Cosacorum Cubanicorum illo tempore potestatem Sovieticam sustinuit, quae mense Aprili 1918 Rem Publicam Sovieticam Cubanicam (Кубанская советская республика) in regione Cubanica condidit, paulo post (die 30 Maii) in Rem Publicam Cubaniae et Ponti Euxini (Кубано-Черноморская советская республика) inclusam.
Ad initium saeculi sedecimi formati sunt exercitus duo magni Cosacorum sui iuris: Tanaiticus (seu Donicus, in regione fluminis Tanais, quod vulgo Don dicitur) et Zaporoviensis (seu Zaporohianus, ad meridiem cataractarum Danapris), contra Tataros, Turcos et Polonos pugnantes, et saeculis septindecimo–duodevicesimo gradatim in regnum Russicum inclusi.
Exercitus Cosacicus Cubanicus hodiernus, vel Societas Exercitus Cosacica Cubanica (Кубанское войсковое казачье общество), Crasnodariam sedem administrandi suam principalem habens, registrationem officialem in Foederatione Russica obtinuit; statutum enim Exercitus Cubanici Cosacici nostri temporis die 24 Aprilis 1998 decreto praesidis Russiae confirmatum est.
Kubanskoe kazač'e vojsko) in Imperio Russico formatum est anno 1860 ex Exercitu Cosacico Ponti Euxini (Черноморское казачье войско), anno 1787 praesertim e parte Cosacorum Zaporoviensium creato et ab anno 1792 in Cubania ad septentrionem Hypanis (Cubani) fluvii colenti, atque e parte Exercitus Cosacici Linealis Caucasici (Кавказское линейное казачье войско), anno 1786 formati.
Secundum Constitutionem Politicam Reipublicae Orodivitensis in articulo 76, lingua Hispanica est lingua publica, nihilominus, Ora Opulenta multilinguistica natio est, quia, quamquam est natio territorialiter parva, in usu quinque linguae Amerindae sunt, quae sunt Guatusa, Cabecarica, Bribrica, Guaimica et Bocǒta.
Itaque verbi gratia erant qui culturam occidentalem ex syllabis studiorum expungere vellent, quod in civilizatione occidentali malevolentia insita in feminas, homosexuales, et gentes allophylas vel numero minores inhareret; quorum malorum causam esse "hegemoniam patriarchicam", cuius specimen corporatum "masculus albus heterosexualis" sit, cuius lingua feminae quoque uti cogantur, unde chairman → chair(person).
Secundum acta diurna a Christophoro Columbo Regibus Catholicis Hispaniae scripta, in territorio erat multum auri, sicut in sua "Epistula Iamaicae" scripsit, et eam notavit "terram cum magno litore naturalium pulchritudinum nunquam antea visarum pleno, et multo locuples auro," quod consideratur afficere in posteriori nominis Costa Rica attributione potuisse inter Hispanos qui in territorium intravere aliquos post annos, ad distinguendam eam a regione Veragua.
Anno 1917, post res novas Februarias Russicas, Consilium Cubanicum (Кубанская рада) ut administratio propria Exercitus Cubanicae Cosacorum formatum est, quod post res novas Ocrobres se potestatem supremam in Cubania declaravit; die 28 Ianuarii 1918 enim Rem Publicam Popularem Cubanicam (Кубанская народная республика) in terris regionis Cubanicae priscae proclamavit.
Praecesserat anno 1209 visio sive revelatio large lateque diffusa cuiusdam Iulianae Leodiensis, monachae Augustinianae, quae narravit se in revelatione lunam vidisse "quasi in suo splendore, cum aliquanta tamen sui orbicularis corporis fractione"; Christum explicavisse lunam esse annum liturgicum, fractionem autem festum Corporis Domini significare, quod desset.
In Costarica inveniuntur petrosphaerarum situs 45, unus in Pacifico Septemtrionali, sex in regione Centrali et reliqui in Pacifico Meridionali, praesertim in subregione Megapotamica, ubi documentatae sunt circiter 200 petrosphaerae, quarum magnitudo variat inter pauca centimetra et 2,5 metra, cum ponderibus inter varia chiliometra et 30 tonnas, et quae depinguntur suarum technicarum productoriarum depuratione.
Ecclesiae in eorum honore a Proclo Archiepiscopo aedificatae sunt et Iustinianus Caesar (527 - 565), Cyrrum sumptuose restauratum Geminis Sanctis dedicavit, reliquiis tamen Constantinopolim translatis, ubi, post sanationem per eorum intercessionem effectam, ut gratiam ageret, ecclesiam novam in nomine Cosmae et Damiani construi curavit, quae locus peregrinationis celeber factus est.
Monstrandum est, nihilominus, Christophorum Columbum nominatim nomine "Costa Rica" non usum esse ad hanc regionem significandam, sed hoc primum in schedula regia ad Audientiam Panamae anno 1543 missa apparuit, in qua Rex Hispaniae Carolus I peculiarem permissionem Didaco Gutiérrez y Toledo concessit ut efficeret Costaricensis territorii occupatio colonizatioque, quod ex illo tempore prorsus nuncupatum est Nova Carthago et Costarica (Hispanice Nuevo Cartago y Costa Rica).
430 a.C.n., Herodoti Historiae 4.2:
Τοὺς δὲ δούλους οἱ Σκύθαι πάντας τυφλοῦσι τοῦ γάλακτος εἵνεκεν τοῦ πίνουσι, ποιεῦντες ὧδε.
Eius identitas radices et in proavitae urbanizationis typologiis et in ingeniaria Guayabensi et in symbolica Vallis Megapotamici cultura aut in cosmico habitationalium ac caerimonialium praediorum mysticismo Talamancae Inferioris figit quae synthesis inter bioclimaticum pondus, modae stylos et localem creativitatem oscillans facta sunt.
== Bibliographia ==
Andrea Carandini, Franco Cambi, Mariagrazia Celuzza, Elizabeth Fentress, Ida Attolini, Paesaggi d'Etruria: Valle dell'Albegna, Valle d'Oro, Valle del Chiarone, Valle del Tafone: progetto di ricerca italo-britannico seguito allo scavo di Settefinestre.
Operae spectacula et symphonici concentus in Theatro Nationali Sancti Iosephi cum scalis et maenianis marmoris Carrariensis efficiuntur, aedificato petitionem Costaricensium "baronum coffei", qui multo offendebantur ob factum ut aliqui celeberrimi operae cantores in nationem ire et apertis in spatiis canere nollent.
vidi nocturnis militum vigiliis inhaerere pilis pro vallo fulgorem effigie ea; et antennis navigantium aliisque navium partibus ceu vocali quodam sono insistunt, ut volucres sedem ex sede mutantes, graves, cum solitariae venere, mergentesque navigia et, si in carinae ima deciderint, exurentes, geminae autem salutares et prosperi cursus nuntiae, quarum adventu fugari diram illam ac minacem appellatamque Helenam ferunt et ob id Polluci ac Castori id numen adsignant eosque in mari invocant.
Ἐπεὰν δὲ ἀμέλξωσι τὸ γάλα, ἐσχέαντες ἐς ξύλινα ἀγγεῖα κοῖλα καὶ περιστήσαντες κατὰ τὰ ἀγγεῖα τοὺς τυφλοὺς δονέουσι τὸ γάλα, καὶ τὸ μὲν αὐτοῦ ἐπιστάμενον ἀπαρύσαντες ἡγέονται εἶναι τιμιώτερον, τὸ δ’ ὑπιστάμενον ἧσσον τοῦ ἑτέρου.
Ἐπεὰν φυσητῆρας λάβωσι ὀστείνους, αὐλοῖσι προσεμφερεστάτους, τούτους ἐσθέντες ἐς τῶν θηλέων ἵππων τὰ ἄρθρα φυσῶσι τοῖσι στόμασι, ἄλλοι δὲ ἄλλων φυσώντων ἀμέλγουσι· φασὶ δὲ τοῦδε εἵνεκα τοῦτο ποιέειν· τὰς φλέβας πίμπλασθαι φυσωμένας τῆς ἵππου καὶ τὸ οὖθαρ κατίεσθαι.
=== Corpora Leweyi et morbus Parkinson ===
In morbo Parkinson corpusculis Leweyi plus quam nonaginta producta genorum insunt, ut alpha-synucleinum, DJ-1, LRKK2, parkin, mitochondrialis PTEN inducta kinasis 1 (PINK-1), at etiam mitochondriorum enzyma, molecula systematis ubiquitini et proteasomatum, autophagiae, formationis aggresomatum.
=== Origo urbis ===
Vicus mentionem primam habet anno 1214, cum nomen Cossalitz perscriptum sit in actu donationis, quo Bogislaus II ("Bugzlaus") dux Pomeraniae terras has "iuxta Cholin" (ad montem Chełmska Góra scilicet) dono "monasterio sancti Petri de Belboch" (hodie Białoboki, Theodisce Belbuck) apud Treptoviam dat.
=== Coslini ===
Inter monumenta antiqua notatu digna enumerari possunt duae ecclesiae stilo Gothico saeculo XIV exstructae, Deo sub nominibus sanctae Mariae et sanctae Gertrudis dicatae; quarum prima, maxima in urbe, nunc cathedralis Ecclesiae Romanae est, altera autem, forma circulari ad basilicam Sancti Sepulcri (Ἀνάστασιν) Hierosolymitanam referens, a Lutheranis deservitur.
23, Strabonis Geographica 7.4.6:
οἱ δ’ αὐτοὶ οὗτοι καὶ γεωργοὶ ἐκαλοῦντο ἰδίως διὰ τὸ τοὺς ὑπερκειμένους νομάδας εἶναι, τρεφομένους κρέασιν ἄλλοις τε καὶ ἱππείοις, ἱππείῳ δὲ καὶ τυρῷ καὶ γάλακτι καὶ ὀξυγάλακτι (τοῦτο δὲ καὶ ὄψημά ἐστιν αὐτοῖς κατασκευασθέν πως)· διόπερ ὁ ποιητὴς ἅπαντας εἴρηκε τοὺς ταύτῃ γαλακτοφάγους.
Peculiaritates velut informationis carentia et de epocha Praecolumbiana et coloniali quae his de petrosphaeris loquatur; earum formarum perfectio; magna earum magnitudo; haud praesentia materiae e qua factae sunt in zona ubi initio sitae sunt; abrupta regionis topographia; carentia evidentiae de ferramentis quae in usu ad elaborandas eas fuere; et earum fabricatoriarum technicarum specializatio adduxere ad defendendas theorias de earum exsistentia, plerasque sine scientifico fundamento.
Scripta Cottoni Matheri
Potens Matheri commentarius de "collegiatus modus vivendi," collegiateway.org
The Wonders of the Invisible World (1693 editio), digitalcommons.unl.edu (PDF)
The Threefold Paradise of Cotton Mather: An Edition of "Triparadisus," digitalcommons.unl.edu (PDF)
Cotton Mather's "~Resolved~" is A Puritan Father's Lesson Plan.
Turmae cum maximo campionatuum victorum numero sunt Colegio Seminario cum titulis duodeviginti, Ferretería Brenes Barva cum titulis quinque, Liceo de Costa Rica cum titulis quattuor, Limón cum titulis quattuor, San Ramón cum titulis duobus et denique Escazú et Grecia cum singulis unicis titulis.
Excellunt mythistoriae El Moto, scilict "Moto", (1900) Ioachimi García Monge et El árbol enfermo, scilicet "Arbor Aegra", (1905) Caroli Gagini; Concherías, scilicet "Sermo Agricolarum", (1905) Achillei Echeverría; et poësis Roberti Brenes Mesén; numerosa historica opera Ricardi Fernández Guardia et laureatum opus Emmanuelis González Zeledón sive Magonis.
E 1&thinsp'679 051 advenis turistis anno 2005, 758 134 (45%) Civitatum Foederatarum, 231 712 (14%) Nicaraguae, 86 906 (5%) Canadae, 72 730 Panamae, 50 330 Mexici, 49 218 Hispaniae, 44 873 Salvatoriae, 38 523 Germaniae, 37 771 Guatimaliae, 27 719 Honduriae, 27 130 Columbiae, 26 917 Britanniarum Regni, 24 365 Franciae, 24 173 Nederlandiae, 20 726 Italiae, 15 622 Argentinae, 14 222 Venetiolae, 12 730 Helvetiae et 8 862 Israelis erant.
Namque vergiliarum signo confecto circiter vigilia secunda noctis nimbus cum saxea grandine subito est exortus ingens.(...)Itaque subito imbre grandineque consecuta gravatis pondere tentoriis aquarumque vi subrutis deiectisque, nocte intempesta ignibus exstinctis, rebus quae ad victum pertinent omnibus corruptis per castra passim vagabantur scutisque capita contegebant.
Annus officialis primatus Exercitus Cubanici tamen fuit 1696, a quo anno legio Choperensis Exercitus Linealis Caucasici prisci, veterrimus eorum in Exercitum Cubanicum inclusorum, historiam suam duxit (anno illo Cosaci Tanaitici e terris prope Choperum fluvium oriundi magnam gloriam ceperunt cum Asovia, tunc Imperii Ottomanici arx, a copiis Petri I expugnata est).