aimgo/CorpusTrinum huggingface dataset:
Sacerdos titulo Monsignore gaudens Latine „Reverendus Dominus“ appellatur, "Reverendissimus Dominus" adhibetur in appellando episcopos, sed etiam praelatos, qui gradu episcopali carens officiis Curiae Romanae praesunt, iudices Rotae, Promotorem Generalem Iustititae ac Defensorm Vinculi Signaturae Apostolicae, Protonotarios Apostolicos de numero, et quattuor clericos Camerae Apostolicae.
== De tabula ==
In moderna tabula, quadraginta loca sunt; viginti et octo pecuniae sunt, tria loca "Fortunae," tria communes arcae, unum tributum luxuriae est, unum tributum reditus, et quattuor loca in angulis: "Vade," "Carcer," "Liberum Adpellendum," et "Vade ad Carcerem." In Americana versione, pecuniae simulat nomina pecuniarum apud Urbem Atlanticae, Novam Caesaream.
Monasterium Therapontis Belozerense Nativitatis Dei genetricis (Russice Ферапо́нтов Белозе́рский Богоро́дице-Рожде́ственский монасты́рь) est  monasterium Ecclesiae Russicae orthodoxae a sancto Theraponte Belozerensi conditum anno 1398 in ripa lacus Therapontis (Ferapontovo) haud longe a lacu Albo et Cyrillopoli (Kirillov) urbe.
== Incolae notabiles ==
Geraldus Emmett Carter, cardinalis (1912-2003)
Petrus Trudeau, vir publicus, Primus Minister Canada (1919-2000)
Marcellus Barbeau, artifex (1925-2016)
Paulus Bley, clavilista Iazz (1932-2016)
Leonardus Cohen, poeta, scriptor, cantor (1934)
G.
Varia nomina per saecula habuit, inter quae Montefirmo (anno 1122); Monfermolio (anno 1124); Mons Fermeolus et Monte Fermeolo (anno 1196); Monte Fermolio (saeculo XIII); Montfermoil et Mons fermoil (anno 1200); Montfermeil (anno 1209); Mons firmalis sive Mons Fermolii et Mons Firmolium (anno 1221); Mons Firmiolus (anno 1243 sive anno 1248); Montfermel (anno 1315); Monte Firmali (saeculo XV).
1939 Loretta, olim designationibus 1974 UC, 1934 JE, 1934 LQ, 1939 EH, 1939 GP, 1950 DT, 1950 ES, 1951 MF, 1955 CA, 1969 TE5, 1975 TZ5, et 1975 XW agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
1938 Lausanna, olim designationibus 1974 HC, 1934 KA, 1947 DB, 1950 CO, 1955 VK, 1957 EH, 1962 WB1, 1967 ED1, 1971 OX, et 1972 XY1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
=== Mense Novembri ===
2 Novembris - Emericus Nagy, praeses ministrorum Hungariae Unionem Sovieticam castigabat, quod iterum milites in Budapestinum miserat: foedus cum Unione Sovietica finivit, civitatem suam neutralem praedicabat atque Consociationem Nationum auxilio vocabat.
29 Septembris - Foedus Monacense ab gubernatoribus Germaniae, Magnae Britanniae, Franco-Galliae et Italiae factum est: Cechoslovacia confinia Bohemica, Silesiaca, Moravica Germaniae et partim Poloniae, confinia deinde Slovaca et Subcarpathanea Hungariae et partim Poloniae concedere coacta est omnesque Cechoslovaciae partes ius sui administrandi acceperunt.
Čechov res medicas ferme per eius cursum litterarium tractavit: "Medicina est mea uxor legitima," inquit, "et litterae mea amica."
Laro male anno 1896 excepto, Čechov theatrum renunciavit, sed ludus iterum in scaenam proditus est anno 1898, a Constantini Stanislavskij Theatro Artis Moscuensi, quod postea Ioannem Avunculum protulit et primas exsecutiones fecit Čechov ultimorum ludorum, Trium sororum et Horti cerasei.
Maxima ille cum voluptate epoto calice, et inexpectata potionis frigiditate obstupefactus, "Per Minervam et omnes deos," inquit, "gelidum Gnathaena indubitato puteum habes." Respondit illa, "Tuarum enim fabularum curiose in eum prologos iniicimus." (Machon, Chriae vv.
Antonius de Werner, vulgo Anton Alexander von Werner (natus die 9 Maii 1843 Francoforti ad Oderam; mortuus die 4 Ianuarii 1915 Berolini) fuit pictor praecipue rerum in Germania gestarum; annis 1870 et 1871 cum exercitu Borussico in Bello Franco-Borussico particeps fuit.
Perpauca de hac cena servantur apud Athenaei Deipnosophistas (101e-f):

Λυγκεὺς δὲ διαγράφων τὸ Λαμίας τῆς αὐλητρίδος δεῖπνον, ὅτε ὑπεδέχετο Δημήτριον τὸν Πολιορκητήν, εὐθέως τοὺς εἰσελθόντας ἐπὶ τὸ δεῖπνον ἐσθίοντας ποιεῖ ἰχθῦς παντοίους καὶ κρέα.
Apartheid (Lingua Batava Capitensi, 'seiunctio, separatio, segregatio'), vel segregatio nigritarum, fuit legitimum segregationis phyleticae(en) systema, quod in Africa Australi et Africa Meridiana et Occientali(en) (nunc Namibia) inter annos 1948 et 1994 a rectione Factionis Nationalis(en) confirmabatur, quo iura plurimorum Africae Australis "non-alborum" habitatorum coartabantur et dominatio partis minoris(en) ab hominibus albis effecta sustinebatur.
(Qui fit, ut non miremur, quod anno 1863 nusquam gentium nisi in Anglia etiam pediludii leges sunt ascitae.) 
Huius explicationis auctor Mischa Meier testes dat

primum Achilleum Tacticum, a quo in fragmento 3 ἄνδρες ἀποπουδοβαλόντες Corinthi fuisse tradantur
tum Pseudociceronis libros de viris illustribus, quorum in libro tertio celeberrimi apopudobalontes enumerati sint
postremum Tertullianum, illum apologetam Christianum, de cuius libris de spectaculis huius ludi persecutio ordita sit.
In historia phonologica variarum linguarum nonnulla exempla apocopes prodi possunt:

In Graeco historico κ et τ in exitu verbi non tolerabantur, sicut ὦ *γύναικ > ὦ γύναι 'o mulier'; *ἄγαλματ > ἄγαλμα 'ornamentum, simulacrum' (et alia talia); *γάλακτ > γάλα 'lac'; κατὰ πέδιον > κὰπ πέδιον 'per campum' apud Homerum (in Iliade 6.201; 11.167)
In Latino sermone verborum exitus non plus quam unam consonantem mutam tolerat, itaque a *lact aut lacte (apud Plautum) aut apocope lac.
Aper Calydonius, sive sus Calydonius (ὁ Καλυδώνιος κάπρος, ὁ Καλυδώνιος ὗς), in mythologia Graeca est monstrum ab irata Artemide in agrum Calydonium immissum, ut regem Oeneum puniret, qui annua sacra in honorem deae omiserat.
Anūcis -is, f.,  (Aegyptie ˁnq.t, prius fere /ʕaˈnaːq’Vtʰ/ dein /ʕaˈnuːq’ǝ/, "fluidam" significans) erat dea Aegyptia, praesertim Syenae et Seti culta, cum Nilo sociata.
Narratio servatur apud Athenaei Deipnosophistas (579e-580a):

Πρὸς τὴν Γνάθαιναν Δίφιλος κληθείς ποτε
ἐπὶ δεῖπνον, ὡς λέγουσι, τοῖς ᾿Αφροδισίοις,
τιμώμενος μάλιστα τῶν ἐρωμένων
(ἔλαθε δ' ὑπ' αὐτῆς ἐκτενῶς ἀγαπώμενος)
παρῆν ἔχων δύο Χῖα, Θάσια τέτταρα,
μύρον, στεφάνους, τραγήματ', ἔριφον, ταινίας,
ὄψον, μάγειρον, τὰ μετὰ ταῦτ' αὐλητρίδα.
Anton Grigor'evič Rubinštein; natus familia Iudaica in vico Vychvatinec gubernii Podoliensis Imperii Russici die 16 [28] Novembris 1829, mortuus Peterhofii die 8 [20] Novembris 1894), frater senior Nicolai Rubinstein, erat compositor, clavicen, syntonarius, paedagogus musicus Russicus, unus e conditoribus et director artisticus primus Conservatorii Petropolitani (primi in Russia).
Antonius Lucius Vivaldi (Italice Antonio Lucio Vivaldi; natus Venetiis die 4 Martii 1678 - mortuus Vindobonae die 28 Iulii 1741), Presbyter Ruber (Italice il Prete Rosso) ob colorem comae per ludibrium appellatus, fuit compositor Barocus Italicus, presbyter, et violinista sollertissimus, ex maximis compositoribus Barocis, qui vivus omnem per Europam gratia ac virtute pollebat.
Apollō (-inis, m., Graece Ἀπόλλων) in antiquis religionibus Graeca Romanaque et mythologiis Graeca Romanaque est unus e duodecim deis Olympicis et nationalis Graecorum divinitas, qui agnitus est deus artis sagittandi, musicae saltationisque, veritatis vaticinationisque, medicinae morborumque, scientiae, poesis, lucis solisque, aliarumque rerum.
In Apocalypse, Ioannes scribit se habere visionem sui magistri, Iesu Christi, qui ei monstrat quod eveniet cum perveniret finis mundi et ultimi iudicii: humanitas corrupta a peccatis (cuius symbolum est Babylon) peribit, sicut Diabolus, et erit aeternum regnum Dei, in quo omnes aeterne vivent.
Scripta Apollodori fuerunt:

Χρονικά (Chronica), a Troia capta usque ad annum 119 a.C.n., trimetris iambicis
Περὶ θεῶν (De deis) in 24 libris
Περὶ τοῦ νεῶν καταλόγου (De catalogo navium) in 12 libris
Περὶ τῶν Αθήνησιν ἑταιρίδων (De hetaeris Atheniensibus)
Περὶ Ἐπιχάρμου (De Epicharmo), in 10 libris
Περὶ Σώφρονος (De Sophrone), non minus quam quattuor libris
Ἐτυμολογίαι (Etymologiae)
Apollodori bibliotheca, liber notus de fabulis Graecis, false ei attributa est.
Duae res praecipue Xenophonti cordi fuisse videntur: primo ne memoria Socratis ab eis irrideatur qui dicebant, si vere Socrates a deis praeter ceteros amatus esset, praemonitum fuisse a daemonio suo de eventu iudicii, ita ut cavere posset; item ab eis qui dicebant ridiculum esse persuadendi magistrum Socratem, qui ne iudicibus quidem et populo Atheniensi persuadere potuit ut eum virum bonum esse crederent atque absolverent.
Antonius Franciscus Wolfradt, etiam Wolfrath (natus die 9 Iulii 1582 in Coloniae Agrippinae; mortuus die 1 Aprilis 1639 Vindobonae) fuit camerae aulicae praeses, monachus Cisterciensis, abbas Cremifanensis et episcopus Dioecesis Viennensis (1631-1639).
Apologeta (Graece: απολογητής: "defensor", απολογία: "defensio") est originaliter magistratus iuridicus in civitate Graeca (Polis), postea tempore ecclesiae antiquae auctor Apologiae Christianae, quae religionem Christianam in Imperio Romano rationalem monstrare et contra petitiones aliarum religionum philosophiaeque defendere studebat.
Antonius Rukavina  (Serbice Антонио Рукавина natus Belgradi tunc Iugoslaviae nunc Serbiae caput die 26 Ianuarii 1984) est pedilusor Serbicus qui inter alia cum turmis Фудбалски Клуб Партизан, Borussia Dortmund  et TSV 1860 München lusit.
In exemplum:

Ἀκρίδι, τᾷ κατʹ ἄρουναν ἀηδόνι, καὶ δρυοκοίτᾳ
τέττιγι ξυνὸν τύμβον ἔτευξε Μυρώ,
παρθένιον στάξασα κόρα δάκρυ· δισσὰ γὰρ αὐτᾶς
παίγνιʹ ὁ δυσπειθὴς ᾤχετʹ ἔχων Ἀίδας.
Apinae sunt subfamilia quae maiorem Anthophilarum familiae Apidarum partem, inter quam Anthophilae "corbiculatae" (Apini, Meliponini, Euglossini, Bombini), cum omnibus gregibus (Nomadinis et Xylocopinis exclusis) quae olim in familia Anthophoridarum perscribebantur comprehendit.
Antonius de Oliveira Salazar [ɐ̃ˈtɔniw dɨ oliˈvɐjɾɐ sɐlɐˈzaɾ]  Pronuntiatio Lusitanice info (natus die 28 Aprilis 1889 in Santa Comba Dão – mortuus est Olisipone die 27 Iulii 1970), oeconomiae peritus professorque, fuit ab anno 1932 usque ad annum 1968 Praeses et Ministrorum Praeses Lusitaniae at vere dictator.
Apamea significare potest:

Urbes
Apamea ad Euphratem
Apamea ad Orontem, urbs antiqua Syriae
Apamea ad Maeandrum, urbs antiqua in Asia Minore
Apamea Myrlea, urbs antiqua in Asia Minore
Apamea Rhagiana, urbs antiqua
Apamea, urbs antiqua Sittacenae
Apamea, urbs antiqua Mediae
Lepidoptera
Apamea, genus papilionum
Apamea amputatrix, species
Apamea indocilis, species
Apamea lateritia, species
Apamea zeta, species
Apameini, tribus
Apologia pro casuistis liber francogallicè conscriptus sub titulo Apologie pour les casuistes contre les calomnies des jansénistes (Apologia pro casuistis adversus calumnias Iansenistarum), opus est theologiae moralis quod a "theologo professoreque quodam iuris canonici" cuius nomen non liquet in lucem prodiit mense decembri anno 1657 Lutetiae Parisiorum e praelis Caspari Meturas.
Dictus est ex ἀπὸ "ab", et λέγειν "dicere", quia in huiusmodi fabulis aliud significari volumus, ac ipsa sonat narratio, et ab illo, quem habent, sensu ad alium traducere: vel dictus est, quasi λόγος ἀπὸ λόγου, quia aliud aperte dicit, aliud innuit.
Tam incensus est Caligula criminibus Apionis contendentis Iudaeos solos ex omnibus gentibus honores divinos Augustis Romanis recusare,  ut statim legato Syriae Petronio statuam suam in templo Hierosolymitano erigendam mandaverit ː nec nisi Gaio opportune mortuo anno 41 ineunte bellum et caedes vitari potuerunt.
In Graeco historico κ et τ in exitu verbi non tolerabantur, sicut ὦ *γύναικ > ὦ γύναι 'o mulier'; *ἄγαλματ > ἄγαλμα 'ornamentum, simulacrum' (et alia talia); *γάλακτ > γάλα 'lac'; κατὰ πέδιον > κὰπ πέδιον 'per campum' apud Homerum (in Iliade 6.201; 11.167)
In Latino sermone verborum exitus non plus quam unam consonantem mutam tolerat, itaque a *lact aut lacte (apud Plautum) aut apocope lac.
Καὶ τῶν ἐραστῶν Συριακοῦ τινος ξένου
πέμψαντος αὐτῃ χιόνα σαπέρδην θ' ἕνα,
αἰσχυνομένη τὰ δῶρα μή τις καταμάθῃ
φυλαττομένη τε πόλυ μάλιστα Δίφιλον,
ὴ δῷ δίκην μετὰ ταῦτα κωμῳδουμένη,
τὀ μὲν τάριχος εἶπε ταχέως ἀποφέρειν
πρὸς τοὺς σπανίζειν ὁμολογουμένους ἁλῶν,
τὴν χιόνα δ' εἰς τὸν ἄκρατον ἐνσεῖσαι λάθρᾳ·
τῳ παιδί τ' ἐπέταξ' ἐγχέανθ' ὅσον δέκα
κυάθους προσενεγχεῖν Διφῖλῳ ποτήριον.
Cui manipulo Martyrum Domus Sanctissimae Trinitatis, in oppido, quod Hispani vulgo Alcázar de San Juan appellant, etiam praeerat Hermenegildus ab Assumptione, Franciscus a Sancto Laurentio, Placidus a Iesu, Bonaventura a Sancta Catharina et Stephanus a Sancto Iosepho.
Inter ea sunt hymenoptera evolutissima, quae a Symphytis ab arto corpore medio (petiolo) inter primis duobus veri abdominis segmentis effecto distinguuntur: primum abdominis segmentum, propodeum appellatum, ad thoracem coniungitur et; qua re eruditi qui de corpore apocritorum disputant, pro verbis thorace et abdomine verba mesosoma et metasoma sensu stricto adhibent.
Apenninus (-i, m.; Graece Ἀπέννινα ὄρη et Ἀπέννινον ὄρος; Italiane Appennini), sive, ut in plerisque libris titulisque legitur, Appenninus (Graece Ἀπέννινος et Ἀπέννινα; etiam Italiane Appennini), est iugum quod Italiam in longitudinem dividit, plus quam nongenti quadraginta et quinque mille passum sive 1400 chiliometra longum, a septentrione (in Liguria) ad meridiem (in Calabria) ad orientalem paeninsulae oram pertinens.
primum Achilleum Tacticum, a quo in fragmento 3 ἄνδρες ἀποπουδοβαλόντες Corinthi fuisse tradantur
tum Pseudociceronis libros de viris illustribus, quorum in libro tertio celeberrimi apopudobalontes enumerati sint
postremum Tertullianum, illum apologetam Christianum, de cuius libris de spectaculis huius ludi persecutio ordita sit.
Alii apologi mores docent, alii sunt saturae, sensu latiore; sicut Horatius munus poetarum his descripsit: "aut prodesse volunt aut delectare poetae / aut simul et iucunda et idonea dicere vitae."
Auctores clarissimi sunt Graecus Aesopus, Romanus Phaedrus, propius nobis Gallicus Ioannes de La Fontaine, Russicus Ioannes Krylov.
Friedrich Hofmeister Musikverlag, Lipsiae 2015, ISBN 978-3-87350-053-2
Timo Jouko Herrmann: Antonio Salieri: eine Biografie, Morio, Salinis Saxonicis 2019, ISBN 978-3-945424-70-4
Andreas Hoebler: Antonio Salieris Opéra Tarare und die Umarbeitung in die Opera tragicomica Axur, Rè d’Ormus.
Usque ad suppressionem anno 1797 Universitas studii Lovaniensis centrum et castrum fuit theologiae Augustinianae, vel Iansenisticae ut aiunt, quam usque apud eam promoverunt theologi et canonistae ut Petrus Stockmans, Johannes van Neercassel, Iudocus Le Plat et famosus ille Van Espen eiusque discipulus Febronius, atque cuius Baius et Iansenius rectores fuerunt.
Cassius Dio pontem Danubianum admiravit et plene descripsit, sed, si nomen constructoris dedit, ea res e textu ab epitomatore reiecta est; Dio autem Apollodorum aedificatorem Fori Traiani, Odei, Gymnasii appellat et de disputationibus eius cum Hadriano disserit, qui valde iratus architectum poenae mortis damnavit.
Ex omni Graecia celeberrimi heroes convenere : Theseus et Pirithous, Dioscuri Castor et Pollux, Iason, Peleus et Telamon, filii Aeaci, fratres ex Messenia Lynceus et Idas, Phoenix Nestorque etiam tum in primis annis et Atalanta et ipse Meleager et multi alii huic venatui interfuere.
=== LECTORI BENEVOLO (praefatio) ===
Initiat textus Jungianus cum appellatione Latina: "LECTORI BENEVOLO." Deinde (Theodisca) sequitur: "Meae scripturae pernecesse est, alicuius summae insolentis causa, praefatio brevis, quam lector meus neglegentia quadam non praetereat." Ad res religiosas spectans Jung disparavit primum inter physis factum et animi veritatem.
Ad Apen vici Augustfehn I, II et III, Espern cum Aperfeld, Apermarsch, Godensholterweg, Klampen atque Winkel, Godensholt cum Godensholterfeld, Hengstforde cum Aperberg, Hengstforderfeld, Nordloh, Tange atque Vreschen-Bokel cum Bokelermoor et Holtgast pertinent.
Sane fieri potuisset, ut Apocolocyntosis nihil esset nisi unum ex tantis operibus deperditis, quorum solus titulus restaret reliquus, nisi in quibusdam medii aevi manuscriptis haberemus saturam quandam Menippeam, quae tales continet res, quas Apocolocyntosi a Cassio Dione adlata contineri credas, etsi his in manuscriptis non Apocolocyntosis sed Ludus de morte Claudii appellari solet.
Quattuor anni tempora in mediis interactivis: Allegro, Largo, Allegro, apud BinAural Collaborative Hypertext
Allegro molto ex 'Hieme' a Vivaldi, apud www.youtube.com
Anima Veneziana apud www.anima-veneziana.naro.dru
Balleta cum musica ab Antonio Vivaldi, apud www.youtube.com
Biographia apud www.anima-veneziana.narod.ru
Catalogus operum instrumentalium apud www.classical.net.
Vocabulum cognatum legitur in Pauli Epistula ad Philippenses 1:7, cum ait "ἐν τῇ καρδίᾳ ὑμᾶς, ἔν τε τοῖς δεσμοῖς μου καὶ ἐν τῇ ἀπολογίᾳ καὶ βεβαιώσει τοῦ εὐαγγελίου" ('in corde, et in vinculis meis, et in defensione, et confirmatione Evangelii'), et in verbis "Ἕτοιμοι ἀεὶ πρὸς ἀπολογίαν παντὶ τῷ αἰτοῦντι ὑμᾶς λόγον περὶ τῆς ἐν ὑμῖν ἐλπίδος" ('parati semper ad satisfactionem omni poscenti vos rationem de ea, quae in vobis est, spe') in prima Petri epistula 3:15.
Olisipone: Relógio d'Água, 2015 (Lusitanice)
Eruditio
Elisabeth Alföldi-Rosenbaum, "Apicius, De Re Coquinaria and the Vita Heliogabali" et "Notes on Some Birds and Fishes of Luxury in the Historia Augusta" in Bonner Historia-Augusta-Colloquium 1970 (Bonnae: Habelt, 1972) pp.
Londinii: Hakluyt Society, 1979
Biographica et historica
Gaspare De Caro, "Aragona, Luigi d'" in Dizionario biografico degli Italiani (Romae: Treccani, 1961)
Milena Moneta, "De Beatis, Antonio" in Dizionario biografico degli Italiani (Romae: Treccani, 1987)
L.
135 a.C.n.–51 a.C.n.), philosophus Stoicus
Sextus Varius Marcellus (saeculo 2 p.C.n.), procurator provinciae Britanniae et pater imperatoris Elagabali
Oppianus Apameensis (saeculo 3 p.C.n.), poeta didacticus Graecus, qui scripsit Cynegetica
Πρὸς τὴν Γνάθαιναν Δίφιλος κληθείς ποτε
ἐπὶ δεῖπνον, ὡς λέγουσι, τοῖς ᾿Αφροδισίοις,
τιμώμενος μάλιστα τῶν ἐρωμένων
(ἔλαθε δ' ὑπ' αὐτῆς ἐκτενῶς ἀγαπώμενος)
παρῆν ἔχων δύο Χῖα, Θάσια τέτταρα,
μύρον, στεφάνους, τραγήματ', ἔριφον, ταινίας,
ὄψον, μάγειρον, τὰ μετὰ ταῦτ' αὐλητρίδα.
-  (Collection des universités de France) ISBN 2-251-00334-7
Editio anni 1829 cum versione Latina Friderici Augusti Bornemann
Textus apud Vicifontem Graecum
"Xenofons Erinnerungen an Sokrates" - in Theodiscum convertit Otto Güthling, anno 1883
liber sonans - convertit in Theodiscum Christophorus Eberhardus Finckh, anno 1827
In lingua Graeca antiqua commune Novi Testamenti, Paulus apostolus vocabulo apologia utitur in oratione cum Porcius Festus et Agrippa quaestionem exerceant, dicens, "ἥγημαι ἐμαυτὸν μακάριον ἐπὶ σοῦ μέλλων σήμερον ἀπολογεῖσθαι" ('aestimo me beatum apud te cum sim defensurus me hodie') in Actibus Apostolorum 26:2.
Ἀκρίδι, τᾷ κατʹ ἄρουναν ἀηδόνι, καὶ δρυοκοίτᾳ
τέττιγι ξυνὸν τύμβον ἔτευξε Μυρώ,
παρθένιον στάξασα κόρα δάκρυ· δισσὰ γὰρ αὐτᾶς
παίγνιʹ ὁ δυσπειθὴς ᾤχετʹ ἔχων Ἀίδας.
Felder, 1861)
Aphrissa fluminensis (d'Almeida, 1921) 
Aphrissa godartiana (Swainson, 1821)
Aphrissa neleis (Boisduval, 1836)
Aphrissa orbis (Poey, 1832)
Aphrissa schausi (Avinoff, 1926)
Aphrissa statira (Cramer, [1777])
Aphrissa wallacei (C.
Πειρεσιὰς ὄρεος Φυλληίου ἀγχόθι ναίων,
ἔνθα μὲν Ἀπιδανός τε μέγας καὶ δῖος Ἐνιπεύς
ἄμφω συμφορέονται, ἀπόπροθεν εἰς ἓν ἰόντες.
Ioannes Franciscus Hylan (natus in Hunter, Novum Eboracum die 20 Aprilis 1868 ; mortuus in Forest Hills, Novum Eboracum die 12 Ianuarii 1936), iuris consultus, fuit rerum politicarum peritus factionis Democraticae qui ab anno 1918 usque ad annum 1925 Urbis Novi Eboraci praefectus fuit.
Ioannes Garland Pollard (natus in King and Queen County  Virginiae die 4 Augusti 1871; Vasingtoniae mortuus  die 28 Aprilis 1937), causidicus, fuit rerum politicarum peritus Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1930 usque ad annum 1934 Virginiae gubernator fuit.
Ioannes Franciscus Copé in familia Iudaica natus est die 5 Maii 1964 Bononiae ad Sequanam praefecturae Sequanae (sed hodie Altorum Sequanae), patre Rolando chirurgo et comoedo, avo e Bessarabia orto, matre autem Monica Ghanassia Algeriae nata.
Ioannes Egon (Hans Egon) Engell (natus 15 Novembris 1897 in vico Selmsdorf (Megalopolis), mortuus 16 Augusti 1974 in Saxoniae inferioris oppido Bad Salzdetfurth) vir publicus Germanicus et sodalis factionis primo NSDAP, postea BHE fuit.
Ioannes Forbes Nash (natus Bluefield in vico Virginiae Occidentalis die 13 Iunii 1928; mortuus die 23 Maii 2015) fuit mathematicus et oeconomiae peritus Americanus, qui anno 1994, propter studium aequationis partiali differentialis ad geometria adhibitae, una cum Ioanne Carolo Harsanyi et Reinhardo Selten Praemium Nobelianum Oeconomiae accepit.
Ioannes Duvieusart (natus in Frasnes-les-Gosselies die 10 Aprilis 1900 - mortuus in Couillet 11 Octobris 1977) fuit politicorum peritus et breviter anno 1950 a die 8 Iunii usque ad diem 16 Augusti minister primus Belgiae et postae ab anno 1964 usque ad insequentem annum Parlamenti Europaei praeses.
Cum muliere Gabriela Marchal (1862–1940) ad Birmingham Alabamae pervenit ubi anno 1887 apud Alabama Club archimagirus factus est, sed anno 1889 iam popinam suam condiderat Galatoire's Hotel and Restaurant; a quo pecuniis carens anno 1892 decedit Chicagumque petivit, anno insequenti propter expositionem Columbianam frequentatissimum.
Ioannes Felix Tchicaya (natus in Libreville Gaboniae die 9 Novembris 1903; mortuus in Pointe-Noire die 16 Ianuarii 1961) fuit civilitatis peritus et anno 1946 primus legatus e Congo qui conventui constituenti Francico (Assemblée constituante) et postea conventui nationali (Assemblée nationale) interfuit.
Ioannes Galeatius Maria Sfortia (natus Albiati die 20 Iunii 1469 - obiit Papiae die 22 Octobris 1494) fuit dux Mediolani ab anno 1476, postquam pater eius Galeatius Maria necatus est, sed procuratores ducati fuerunt antea mater eius Bona Sabaudiae et postea patruus eius Ludovicus Sfortia, qui potestatem ei ademit.
Annis ab 1733 ad 1743 expeditionem in Siberiam perfecit (e Petropoli per Iaroslaviam, Casanum, Tobolium, arces Septempalatiorum et Ustkamenogorensem, Tomium, Ieniseam, et Ircutiam ad Iacutiam urbem, unde per Ircutiam, Tomium, Catharinopolim, officinas Tagilenses, Verchoturiam, Solicamium, Ustiugam Magnam, Vologdam, et Schlusselburgum Petropolim rediit).
Ioannes Fletcherus (natus Ruri Regis Sussexiae mense Decembri 1579, baptizatus die 20 Decembris; mortuus peste mense Augusto 1625, sepultus die 29 Augusti), Ricardi Fletcheri Bristolii, Vigorniae, et Londinii episcopi filius, fuit scriptor praecipue fabularum scaenicarum Anglicus.
Ioannes Gotthelf Fischer von Waldheim (Theodisce: Johann Gotthelf Fischer von Waldheim; Russice: Григорий Иванович Фишер фон Вальдгейм Grigorij Ivanovič Fišer fon Val'dgejm) (natus die 13 Octobris 1771; mortuus die 18 Octobris 1853) fuit anatomiae, zoologiae, entomologiae, palaeontologiaeque peritus Germanicus.
Diebus nostris famosus est praecipue ob theatralia opera e quibus nota sunt Amphitryon 38 (1928), Bellum Troianum non fiet (La guerre de Troie n'aura pas lieu, 1935), Electra (Electre, 1937), Undina (Ondine, 1939) vel etiam Insana e Chaillot (La Folle de Chaillot), fabula post illius mortem acta.
Ioannes Georgius Fritzsche (natus die 21 Aprilis 1900 Bauci – mortuus est die 27 Septembris 1953 Coloniae Agrippinae), diurnarius, fuit vir publicus nazista et adiutor Iosephi Goebbels apud propagandae ministerium 
Anno 1946 inter praeclaram causam Norimbergae contra nazistas de Papen in ius vocatus est, sed die 1 Octobris omnibus criminibus liberatus est.
Ioannes Ezra Rickards (natus in Delaware City Delevariae die 23 Iulii 1848; mortuus in Berkeley Californiae die 25 Decembris 1927) fuit rerum politicarum peritus Americanus factionis Republicanae, qui inter alia ab anno 1893 usque ad annum 1897 Montanae gubernator fuit.
Restauratores deinde enumerat, inter quos "Vacossin, apud vicum Grenelle-Saint-Honoré, alterum restauratorem, cuius aphorismus est:

Accurite ad me omnes qui laborati estis animo, et ego vos restaurabo."

Apud Vacossin prandium sumpsit anno fere 1780 Ioannes Iacobus Russavius, sicut mox in opere Les Rêveries du promeneur solitaire narraverit:

Ante paucas dies dominus F.
Ioannes Floyd (natus prope Louisville Kentukiae die 24 Aprilis 1783; mortuus  in Sweet Sprin  Virginiae Occidentalis die 16 Augusti 1837), medicus, fuit rerum politicarum peritus  Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1830 usque ad annum 1834 Virginiae gubernator fuit.
Ioannes Gayle (natus in Sumter Carolinae Meridionalis die 11 Septembris 1792; mortuus  in  Mobile Alabamae die 21 Iulii 1859), causidicus, fuit rerum politicarum peritus Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1831 usque ad annum 1835 Alabamae gubernator fuit.
Ioannes Eduardus, vulgo John Edward Jones (natus in Merthyr Tydfil Glamorganensis comitatus die 10 Decembris 1840; Franciscopoli mortuus die 5 Aprilis 1896) fuit rerum politicarum peritus  Americanus factionis Argenteae, qui ab anno 1895 usque ad annum 1896 Nivatae gubernator fuit.
Ioannes Georgius (Hans-Georg) Calmeyer (natus Osnabrugae die 23 Iunii 1903; ibidem mortuus die 3 Septembris 1972) fuit causidicus Germanicus qui inter secundum bellum mundanum in Nederlandia ab anno 1941 usque ad annum 1945 multis Iudaeis a nazistis vexatis auxilium dedit.
Ioannes Franciscus Champollio (-nis) vel Champollion (Jean-François Champollion le jeune; natus Figiaci die 23 Decembris 1790; mortuus Lutetiae die 4 Martii 1832) aegyptologus fuit primus litterarum hieroglyphicarum interpres temporum recentiorum; textus enim Aegyptius tabulae Rosettanae primum legit.
Tres uxores duxit:

Blanchiam Lancastriae, e qua geniti sunt:
Philippa Lancastriae
Ioannes
Elisabetha Lancastriae
Eduardus
Ioannes
Henricus, rex futurus
Isabella
Constantia Castellae, e qua geniti sunt:
Catharina Lancastriae
Ioannes
Catharina Swynford, e qua concubina ante matrimonium geniti sunt:
Ioannes Beaufort (comes Somersetiae)
Henricus Beaufort (cardinalis)
Thomas Beaufort (dux Exoniae)
Ioanna Beaufort
Ioannes Nicolai filius Demjanjuk (natus Russice Иван Николаевич Демьянюк, Ivan Nikolaevič Dem'janjuk, Ucrainice Іван Миколайович Дем’янюк, Ivan Mykolaiovyč Dem'ianiuk, die 3 Aprilis 1920 in Ucrainae oppido Dubowi Macharinzi, mortuus die 17 Martii 2012 in Bad Feilnbach) fuit Ucrainus, qui inter secundum bellum mundanum ferox custos Castrorum carceralium fuit.
Jan Abramovič Frenkel' ; natus familia Iudaeica die 21 Novembris 1920 aut 1925 Kioviae, mortuus die 25 Augusti 1990 Rigae) fuit musicae compositor et musicus (violinista ac clavicen) Sovieticus, auctor musicae multarum cantionum notarum Sovieticarum (e.g.
Notus est ut auctor narrationum atque mythistoriarum, quarum clarae sunt, e.g., Nebula Andromeda («Туманность Андромеды», vitam societatis communisticae depingens) et Hora Bovis («Час Быка»), de rebus futuris , atque Thais Atheniensis («Таис Афинская»), de rebus antiquis.
Praeses Thomas Jefferson, certus eius mortis factus, eum agnovit "inter primos suasores iurum suae patriae a Magna Britannia oppugnatae," cuius "nomen in historia consecrabitur unus ex magnis rerum novarum laudandis." Collegium Dickinsonium, Schola Iurisprudentia Dickensoniana Universitatis Civicae Pennsilvaniae, et Complexus Dickinsonianus Universitatis Delavariae ex eo una cum uxore, Maria Norris Dickinson, appellantur.
Ioannes Divjak (Serbice Jovan Divjak, in abecedario Cyrillico Јован Дивјак), natus Belgradi die 11 Martii 1937 et mortuus die 8 Aprilis 2021, exercitus imperator et scriptor olim Iugoslaviae, nunc Bosniae et Herzegovinae, filius duorum Serborum, fuit.
Ivan Antonovič Efremov; natus 22 Aprilis 1908 in vico Vyrica tunc gubernii Petropolitani et nunc regionis Leninopolitanae, mortuus 5 Octobris 1972 Moscuae) erat palaeontologus, conditor taphonomiae (quae transformatione reliqiarum in fossilia studet), atque scriptor et philosophus Russicus Sovieticus.
Plurimos honores accepit: Iacobus Solvay Physicae Cathedra (Universitas Libera Bruxellensis, anno 2013), Praeclara Cathedra Visitatoris pro Investigationibus (Perimeter Institutum, Canada, anno 2019), Sackler Praeclarus Praelector (Universitas Telavivi, anno 2020), Chandrasekhar Praelector (Tata Institutum, Bengalurus, anno 2022), Professor Schroedingerianus (Alma Mater Rudolphina Vindobonensis, anno 2023).
Ioannes Amadeus Fichtius (Theodisce Johann Gottlieb Fichte natus in vico Rammenau anno 1762 die 19 Maii; Berolini die 29 Ianuarii 1814 mortuus) fuit philosophus Germanicus, primus rector Almae Universitatis Berolinensis?, et princeps scholae idealisticae Germanicae.
Ioannes Franciscus Rime (Friburgi natus die 28 Iunii 1950), officinae serrariae magister, est rerum politicarum peritus Helveticus factionis SVP/UDC (Popularis Helveticae/Unionis Democraticae Medii) qui a die 1 Decembris 2003 cantonis Friburgi populi munere in Consilio Nationale fungitur.
kurtze erklerung., Francofurti ad Viadrum, 1564
Ubern Abschied aus diesem Elendsthal unsers lieben Keisers Ferdinandi: seliger und hochlöblicher Gedechtnis eine kurtze Leichpredigt., Francofurti ad Viadrum, 1564
Von der stuffen zum Himelreich, wieder die Papisten, Wiederteuffer, unnd Schwenckfelder.
Ioannes Franciscus Paulus de Gondi qui dicitur  cardinalis de Retz (natus aut baptizatus in Montmirail die 20 Septembris 1613; mortuus Lutetiae die 20 Augusti 1679), cardinalis Francicus, fuit Lutetiae archiepiscopus ab anno 1654 cum patruo Ioanne Francisco de Gondi successit, usque ad mortem.
Ioannes Fairfield  (natus in Saco Cenomannicae die 30 Ianuarii 1797; Vasingtoniae die 24 Decembris 1847 mortuus), causidicus, fuit rerum politicarum peritus  Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1839 usque ab anno 1841 et iterum ab anno 1842 usque ad insequentem annum Cenomannicae gubernator fuit.
Ioannes Eager Howard (natus in Baltimore County  die 4 Iunii 1752; ibidem mortuus  die 12 Octobris 1827), Belli Libertatis miles, fuit rerum politicarum peritus  Americanus factionis Foederalis, qui inter alia ab anno 1788 usque ad annum 1791 Terrae Mariae gubernator fuit.
seipso) et Pontaillé creatos ut, conatum conditorum obsequentes, modo optimo iuscella(en) e vermicellis et oryza necnon alios cibos salubres delicatosque praeberent; habitudinem esse harum popinarum optime constitutarum minime cenationem "ad mensam hospitii", potius omni hora diei praebere, pretio cuiusque ferculi fixo.
Ioannes Galeacius Vicecomes (natus Papiae mense Novembri 1351; mortuus propter pestem Melegnani die 3 Septembris 1402), filius Galeacii II, fuit ab anno 1378 dominus Mediolani cum patruo eius Barnaba usque ad annum 1385 et postea solus, cum Ioannes Galeacius patruum Barnabam dolo captum veneno necaverit.
Dragasaces, Neograece Ιωάννης Ανδρέα Δραγασάκης (Anatolae Lasithii natus die 1 Ianuarii 1947) est politicus Graeciae, sodalis olim factionis communisticae et recentius SYRIZA, et a die 27 Ianuarii 2015 primus minister vicarius, primo ministro Alexio Tsipra.
— Francοfurti ad Viadrum: Johann Eichorn, 1568
Von Rechtem und falschem Fasten, und warumb wir Schwelgerey meiden sollen: Zwo kurtze Predigten., Francofurti ad Viadrum, 1568
Von Weldtlicher Oberkeit und Unterthanen, eine Predigt., Francofurti ad Viadrum, 1568
Von Predigern und Zuhörern eine Predigt.
— Francοfurti ad Viadrum, 1577
XIX Kurtze Valet oder Letzpredigten., Francοfurti ad Viadrum, 1577
Kurze Warnung im Namen Christi., Francofurti ad Viadrum, um 1579
Catechismus, Gepredigt zur Schweidnitz Elysiorum veterum, Anno Iesu Christi.
Ioannes Evelyn (Anglice: John Evelyn), natus est die 31 Octobris 1620 in Wotton, Surregia; † ibidem mortuus est die 27 Februarii 1706, fuit scriptor, architectus et hortorum factor Anglicus qui et silviculturae peritus fuit et de theologia, architectura et vegatarianismo studuit.
Lutetiae: Imprimerie Royale, 1828 Textus
1828–1829 : Lettres écrites d'Égypte et de Nubie en 1828 et 1829 Textus apud Gutenberg
Opera a Iacobo Iosepho Champollione fratre collecta et edita
1833 : L'obélisque de Louqsor, transporté à Paris: notice historique, descriptive et archaéologique sur ce monument; avec la figure de l'obélisque et l'interprétation de ses inscriptions hiéroglyphiques, d'après les dessins et les notes manuscrites de Champollion le jeune.
Lenz turbam Ienensem sub alis societatis Mineralogische Societät congregavit, quam condiderat, et una cum Ioanne Frederico Henrico Schwabe annales sodalitatis citatae (tomos sex annis inter 1802 et 1811 necnon duos "Neue Schriften der Societät" annis 1823 et 1825) edidit.
— Francοfurti ad Viadrum, um 1580
Postilla, Das ist, Außlegung der Euangelien, durchs gantze Jahr, an Sontagen vnd gewöhnlichen Festen, campt andern Predigten: in drev Theil getheilet, ..., corrigiret vnd gemehret ..., Francofurti ad Moenum, 1582
Catechismus Johannis Gigantis \orthusani, gepredigt zur Schweidnitz Elysiorum veterum, Anno Iesu Christi, 1577, zu guter letzte vbersehen., Lipsiae 1583
Imperatori innoturint 1703
de merito resurrectiones Christi contra Socinum vindicato 1704
de probatione spiritus Fanatici Johannea, 1705
de revelationum angelionum post excessum Apostolorum silentio, 1706
de meritis Regum Svecicorum in Academiam Wittenbergensem, 1706
de unctione Fanatica & vere Christiana, 1707
de angelo redemptore Contra Jo.
Fontana autem et uxorem et munus destituens Lutetiae saepius vivebat; tamquam infantem immaturum eum curabant maecenates Nicolaus Fouquet (minister fiscalis), principes de Condé et Conti, duces de Vendôme et duces Burgundiae, Henrietta Anglica, ducissa de Orléans et - praesertim - Maria Mancini, neptis Mazarini et domina de La Sablière.
Francοfurti ad Viadrum, 1568
Von des Teuffels List und Betrug, Zorn, Grim und Mord, und der waren Christen Trost, Wehr und Waffen, eine Predigt., Francοfurti ad Viadrum, 1568
Vom Gebet eine kurtze Predigt., Alten Stettin, 1569
Vom ewigen Leben eine kurtze Predigt.
Opus affabre narratum et paulo obscenum praetitulatur »Contes et nouvelles«, annis inter 1665 et 1685 quinque in tomis editum; opus autem magnum sunt apologi versibus liberis exarati »Fables« voluminum XXII (annis inter 1668 et 1695; anno 1867 editioni notissimae inerant delineationes Gustavi Doré.
Die Passionis Domini 2007 Ravasi meditationes Viae Crucis papae Benedicti XVI paravit et die 3 Septembris eiusdem anni a papa archiepiscopus titularis Villamagnensis ac Praeses Pontificii Consilii de Cultura, Pontificiae Commissionis de Sacra Archaeologia et de Patrimonio Artis et Historiæ conservando est.
recognita Textus apud Gallica
1546 : De correctione anni mensiumque Romanorum (Textus apud Google Books)
1548 (interpres) : Aristotelis De republica libri VIII (versio Latina) Textus apud Monacenses Textus apud Gallica
1552 (cum Bartholomaeo Casao) : Aqui se contiene una disputa o controuersia entre el obispo don fray Bartholome de Las Casas ...
== Opera ==
Tempore suo Reichardt compositor (melodramaticus) egregius putatus est: confecit  Tamerlan, Andromeda, Protesilaos, Brennus, necnon Goethii cantus cum ludis scaenicis quibus tituli Claudine von Villabella (1789), Erwin und Elmire, et Jery und Bätely (1790).
Praeter restaurantia optima semper calida postulari possunt gruella Bretonica, cremor oryzae pingue et e floribus aurantii, semolino, ova recentia, capones sale sparsi, biscocta Palatii Regii, fructus cuiusque temporis anni, confecturae a regionibus celeberrimis allatae, butyrum optimum, caseus e cramo, déjeunés aux fines herbes.
Hansi Kursch, Nils Molin, Francesco Cavalieri, Michele Guaitoli, Lena Scissorhands, Kristin Starkey, Mikael Stanne, Rafael Bittencourt, Bruno Valverde, Ivan Giannini, 70k Survivors & Per Nilsson) (2024, single)
InnerWish:  Sea of Lies (2024, single)
de miraculo Jonae ab empaectis vindicato, 1698
de Franaticorum effugio, quod in potentia Dei quaerunt, ubi de voluntate ejus nihil revelatum habent, 1699
de praetextu abusuum, quo innovandi pruritum exculpare soliti sunt Fanatici, 1700
de amphiboliis Fanaticorum, 1700
de fortibus biblicis Pietistarum, 1700
de auctore rixae in certamine Pietistico, 1702
de contradictione Spenero- Boesiana & Rechenbergina in Controversia de termino peremtorio, 1702
Disputatio pietistica cum M.
Quoddam illuminationes donum impertiat, 1709
de veteris ecclesiae more, quo nemini conserebatur Episcopi dignitas, nisi Lector aut Diaconus ante suisset, 1695
de officiis Theologiae cultoris, 1696
de resurrectione gemina contra Chiliastas novos, 1700
de contemtu Dei malorum omnium causa, 1706
Vita David Rungii, 1703
Vita D.
=== Pueritia et primum bellum mundanum ===
Ioannes Giono unicus filius est Ioannis-Antonii Giono (1845-1920), in Sancto Amantio nati, anarchistae, sutoris, Pedemontici origine, atque Paulinae Pourcin (1857-1946), in Gesoriaco natae, cuius mater e Picardia, pater e Provincia erat.
=== Libri editi ===
Handbook of Abnormal Psychology (1960) editor
Experiments in Personality (1960) two volumes, editor
Behaviour Therapy and Neuroses (1960) editor
Experiments with Drugs (1963) editor
Experiments in Motivation (1964) editor
Eysenck on Extraversion (1973) editor
The Measurement of Intelligence (1973) editor
Case Histories in Behaviour Therapy (1974) editor
The Measurement of Personality (1976) editor
Eysenck, Hans J., et Glenn D.
== Opera ==
Einleitung in die Harmonie der Evangelien
Diatribe de ortu et progressu artis criticae apud veteres romanos (1747)
Dissertationes in Acta Apostolorum (1756-1761)
De arte critica veterum Romanorum (1757)
Die Naturgeschichte der Versteinerungen zur Erläuterung der Knorrischen Sammlung von Merkwürdigkeiten der Natur.
Musicologice autem opera maximi momenti pepigit: Briefe eines aufmerksamen Reisenden, die Musik betreffend (Brunsvici 1774–76), Über die deutsche komische Oper« (Hamburgi 1774) ; Musikalisches Kunstmagazin (Berolini 1781–92); Studien für Tonkünstler und Musikfreunde (Berolini 1793); Vertraute Briefe aus Paris (Hamburgi 1804); Vertraute Briefe aus Wien (Amstelodami 1810).
Ioannes Eduardus Sulston (natus die 27 Martii 1942; mortuus die 6 Martii 2018) fuit biologus Britannicus, qui genoma humana interpretavit et anno 2002 Praemium Nobelianum Medicinae una cum Howard Roberto Horvitz  et Sydney Brenner  accepit ratione studii apoptosis et biologiae molecularia.
Blind Guardian (2024, single)
Ayreon: 01011001 - Live Beneath the Waves - "Age of Shadows", "Beneath the Waves", "Newborn Race", "The Fifth Extinction", "Unnatural Selection", "River of Time", "The Sixth Extinction", "The Day That the World Breaks Down" (2024, vivamus album)
Saltatio Mortis: Darkenguard feat.
sur une nouvelle espèce de Loris : accompagnée de la description d'un craniomètre de nouvelle invention, Mogontiaci 1804
Anatomie der Maki und der ihnen verwandten Thiere, Francofurti ad Moenum 1804
Tableaux synoptiques de zoognosie, 1805
Museum Demidoff, ou catalogue systematique et raisonné des curiosités etc.
Opera ab hoc homine vel de eo scripta apud Bibliothecam Nationalem Germanicam (Theodisce)
Apud gravsted.dk
Danmarkshistorien.dk – Griffenfeld og Struensee – En konsekvens af enevældens styreproblem
Stig Iuul, "Kommissions dommen over Struensee og Brandt" i: Historisk Tidsskrift, tomus 13.
== Opera ==
Ecce lucubrationes eius primas »Leib und Seele« (Salinis Saxonicis 1837) et »Natur und Schöpfung« (Lipsiae 1840) quas insequebantur »Grundriß der Psychologie« (Lipsiae 1840), »Grundriß der Logik und Metaphysik« (Salinis Saxonicis 1841), »Vermischte Aufsätze« (Salinis Saxonicis 1846) et »Psychologische Briefe« (Lipsiae 1851), ubi feliciter psychologica modum in popularem explicabat.
Lutheri de excidio Anti- Christi
de papatu ecclesiae orthodoxae
de Reformatismo, ecclesiae nostrae intentato
de passione Christi cruenta vicaria, 1696
de eo, quod in divinis distinguitur, contra Socinianos
de palma ab Angelis non intervertenda, 1692
de descensu Christi ad inferos
de unctione omnia docente
de conditoribus Symboli Apostolici
(fabula romanensis, 1932)
Wer einmal aus dem Blechnapf frißt (fabula romanensis, 1934)
Wolf unter Wölfen (fabula romanensis, 1937)
Der ungeliebte Mann (fabula romanensis, 1940)
Damals bei uns daheim (autobiographica, 1941)
Jeder stirbt für sich allein (fabula romanensis, 1947)
Der Trinker (autobiographica, editio anno 1950)
Ioannes Gentile, vulgo Giovanni Gentile (natus die 30 Maii 1875 in Castellum Veteranum in provincia Drepanensi Sicilia – manibus militum qui pro libertate pugnabant necatus est Florentiae die 15 Aprilis 1944) fuit philosophus et inter dictaturam Beniti Mussolini vir publicus et educationis minister Italicus.
Benedictus XVI (nomine baptismali Joseph Alois Ratzinger, Latine Iosephus Aloisius Ratzinger; Mercatello ad Aenum in foro Germaniae die 16 Aprilis 1927; apud Civitatem Vaticanam die 31 Decembris 2022 mortuus), fuit papa et episcopus Romanus, pontifex maximus Ecclesiae Catholicae Romanae a die 19 Aprilis 2005 usque ad diem 28 Februarii 2013.
Benedictus I, papa
Benedictus II, papa
Benedictus III, papa
Benedictus IV, papa
Benedictus V, papa
Benedictus VI, papa
Benedictus VII, papa
Benedictus VIII, papa
Benedictus IX, papa
Benedictus X, papa
Benedictus XI, papa
Benedictus XII, papa
Benedictus XIII, papa
Benedictus XIV, papa
Benedictus XV, papa
Benedictus XVI, papa
Belnauim (-i, m.) (Francogallice Vienne olim Beauné) est amniculus Franciae qui apud vicum cui nomen dat Belnaium pago Caletis oritur, regionem Normanniam Superiorem adluit et post praefecturam Sequanam Maritimam praeterlapsus esse ostium in septentrionem Gueures invenit quo ab Sedana recipitur longinquitatem quindecim chilometrorum iam decuraverat eaque confluit usque ad Manicam.
Benedictus IX (natus Theophylactus III Tusculi, circiter 1012 Romae  nobilis familia - obiit die ignoto scilicet circiter 1055 in abbatia Grottaferratae), papa catholicus episcopus Romanus ter a die 1 Ianuarii 1033 usque ad diem 1 Decembris 1044, deinde brevi tempore a die 10 Aprilis usque ad diem 1 Maii 1045 et ad ultimum ab die 8 Novembris 1045 usque ad diem 17 Iulii 1048 fuerat.
Eius apostolica sententia "Cooperatores veritatis" a versu VIII Epistulae III Ioannis deprompta est: "Nos ergo debemus sublevare huiusmodi, ut cooperatores simus veritatis."
Die 11 Februarii 2013 papa Benedictus XVI ex inopinato nuntiavit  se a munere discessurum esse die 28 Februarii 2013.
Francia et Austria, inter se reconciliantes ut gratiam Britanniae et Prussiae minuerent, coniunctionem grandem constituerunt, quae plurimas ex aliis potestatibus Europaeis traxit; Britannia vicissim, hanc acerbitatem subitam bene intellegens, se cum Prussia consociavit, eventuum conficiens seriem quae Res Novae Diplomaticae postea appellabatur.
(bellum omnium pater est, omnium rex, et hos deos demonstravit, illos homines, hos servos fecit, illos liberos)
Lucianus veluti proverbio jactatum refert in commentario De ratione conscribendae historiae: «Μᾶλλον δὲ Θουκυδίδαι καὶ Ἡρόδοτοι καὶ Ξενοφῶντες ἡμῖν ἅπαντες.
Pugna fuit inter exercitum democraticum Graeciae (Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδας, ΔΣΕ) imperio factionis communisticae Graecae rectum ac exercitum civitatis Graecae (Ελληνικός Στρατός Ξηράς), qui a Britanniarum regno usque ad annum 1947 et a mense Martio anni 1947 a Civitatibus Foederatis Americanis adiutus est.
Belmura (-ae, f.) deinde Muraszombota (-ae, f.) (alia nomina: Murazombatya, Murazombatha,  Murazumbota, Sobota) (Slovenice Murska Sobota, Hungarice Muraszombat, Vandalice Slavice Mürska Subota, Theodisce Olsnitz) est urbs Sloveniae, caput municipii urbani Belmurae, in Transmurania  (Ultramurania) historica provincia sita.
Generalis praefectus Finnicus Hialmar Siilasvuo, Suomussalmis victor, operationes contra Germanos duxit, et Octobri Novembrique 1944 e pleraque Finniae septentrionalis exegit, sed copiae Germanae, sub Generali Praefecto Lotharo Rendulic regiones magnas Finniae septentrionalis cum tactica terrae adustae vastaverunt.
Benedictus Sveinbiorni filius (Islandice Benedikt Sveinbjarnarson) Gröndal, Garðabær in commune die 6 Octobris anno 1826 natus et Reykiavicae die 2 Augusti anno 1907 mortuus, fuit poeta, interpres, naturalista, et librorum picturis ornator(en) Islandicus.
Velikaja Otečestvennaja vojna), quod annis 1941–1945 durabat, erat bellum Unionis Sovieticae (cui Iosephus Stalin summo cum imperio praefuit) contra Germaniam (ab Adolpho Hitler ductam) sociosque eius (Hungariam, Italiam, Romaniam, Finniam) et gravissima secundi belli mundani pars.
Bellum Malvinense sive Falklandense (Anglice Falklands Conflict et Falklands Crisis ; Hispanice Guerra de las Malvinas, Guerra del Atlántico Sur) fuit bellum inter Argentinam et Britanniarum Regnum de Falklandia (videlicet Insulis Malvinis et Georgia Australi et Insulis Sandvicensibus Australibus a 2 Aprilis 1982 ad 14 Iunii eiusdem anni gestum.
Bush, Praeses Civitatum Foederatarum, dictum War on Terror die 20 Septembris 2001 primum dixit, ex quo tempore eius magisterium et media Occidentalia hoc dictum adhibere solebant ad globalem luctationem militarem, politicam, legitimam, conceptualem promovendam contra organizationes terroristicas designatas et regimina eorum adiuvandorum accusata.
Instrumentum pacis Vindobonensis, anno 1738, per quod Stanislaus Leszczyński dux Lotharingiae factus est, Ducatus Parmae et Placentiae Domui Habsburgensi tributus est, Regnum Neapolitanum Carolo Hispaniae regis filio tributum est et Augustus Saxoniae ut rex Poloniae notus est, belli finem attulit.
Heraclitus primus eo utitur:

Πόλεμος πάντων μὲν πατήρ ἐστι, πάντων δὲ βασιλεύς, καὶ τοὺς μὲν θεοὺς ἔδειξε τοὺς δὲ ἀνθρώπους, τοὺς μὲν δούλους ἐποίησε τοὺς δὲ ἐλευθέρους.
Benedictus Arnoldius, vulgo Benedict Arnold (natus Nordovici Connecticutae 
die 14 Ianuarii  1741; mortuus die 14 Iunii 1801), fuit antea coloniarum Americanarum quae ab Imperio Britannico defecerant dux militaris, sed postea transiit ad adversarios Britannicos et nomen Arnoldii ergo in America vocabulum idem significans proditor factus est.
Hi novi cantus modi orti erant ob operas crescentes, quae tum erant magnificentissimae, plurimis cantoribus contra maiores densioresque adiunctiones orchestrales in theatris maioribus; sed tamen "dictionaria nec musica nec generalia [verbum bel canto] usque post 1900 definire conata sunt." Verbum saeculo vicensimo uno incertum ambiguumque manet, atque saepe nostalgice ad evocandam amissam cantus memoriam recordatur.
Bendorf est commune Francicum 223 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
Καὶ ὡς ἔοικεν ἀληθὲς ἄρ᾿ ἦν ἐκεῖνο τὸ Πόλεμος ἁπάντων πατήρ, εἴ γε καὶ συγγραφέας τοσούτους ἀνέφυσεν ὑπο μιᾷ τῇ πληγῇ», id est «Quin potius Thucydides, Herodoti, Xenophontes nobis erant omneis.
Homilia Contionatoris Domus Pontificalis Raineri Cantalamessa tamen die 2 Aprilis 2010 inter missam Diei Passionis Domini coram papa ipso per orbem terrarum novas controversias concitavit, quia diariorum et proculvisionum libellos accusatorios contra Ecclesiam Catholicam propter presbyterorum turpitudines contra pueros cum holocausto comparavit.
Benedictus Juárez (Benito Juárez García; natus in Guelatao die 21 Martii 1806; mortuus Mexicopoli die 18 Iulii 1872) fuit rerum politicarum peritus Mexicanus, qui Mexici Praeses a die 21 Ianuarii 1858 usque ad diem 10 Aprilis 1864 et postea, cum Maximilianus I Mexici Imperator et Francici qui eum sustinebant profligati sunt, a die 15 Maii 1867 usque ad diem 18 Iulii 1872.
Bellimontum (Molisium) (alia nomina: Belmons (Molisium), Bellus Mons (Molisinus), Bellus Mons Samniticus:  municipium Italiae in Regione Molisina,
Bellus Mons (Helvetia):  municipium Helvetiae in Pago Bernensi,
Bellus Mons (Latium) seu Bellus Mons Castellum:  municipium Italiae in Latio regione,
Bellus Mons (Sabaudia Superior): municipium Franciae.
Belmont (Germanice Schönenberg) est commune Francicum 172 incolarum (anno 2013) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Belvixinum (-i, n.) seu Belvisinum (-i, n.) (alia nomina: Turris Belvixini, Turris de Belvixino, Turris Belvisini, Turris de Belvisino) (Italiane: Torrebelvicino) est oppidum Italiae et municipium, circiter 6 100 incolarum, in Regione Venetia et in Provincia Vicetina situm.
Hoc bellum in Hispania gestum est inter ultimum ducem Marianae factionis, Quintum Sertorium, qui non tantum reliquias popularium partium sed etiam multas civitates Ibericas quos dominationem Romanam aegre ferentes ad sese converterat, ex una parte et Syllanos duces a senatu Romano adversus eum missos, Quintum Caecilium Metellum Pium et Gnaeum Pompeium Magnum, ex altera parte.