aimgo/CorpusTrinum huggingface dataset:
Regio Tomensis, cum regionibus Omensi (Omskensi) et Tumenensi in occidente, districtu autonomo Chanty-Mansiensi in occidente et septentrione, territorio Crasnoiarensi (Krasnoiarskensi) in oriente atque cum regionibus Kemerovensi et Novosibirscensi in meridie contermina, aream 314 391 chm2 et circa 1 074 milia incolarum (anno 2015) habet.
Reformationi per Europam varia praecesserunt, quae fidem populi in Ecclesiam Catholicam et papatum debilitaverant aut necessitatem, ut ecclesia emendaretur, monstraverant (inter alia pestis et Magnum schisma occidentale); etiam Humanismus sive Renascentia litterarum, novae artes inventae (sicut impressio) et casus Imperii Romani Orientalis ad Protestantismi ortum contribuerunt.
Zabajkal'skaja oblast' ) fuit prisca administrativa Russiae pars, in Transbaicalia sita, metropolim habens Tschitam, anno 1851 in Imperio Russico formata annoque 1922 in gubernium Transbaicalense regionis Orientis Extremi Rei Publicae Sovieticae Foederativae Socialisticae Russicae transformata.
Theophrastus, qui primus externorum aliqua de Romanis diligentius scripsit — nam Theopompus, ante quem nemo mentionem habuit, urbem dumtaxat a Gallis captam dixit, Clitarchus, ab eo proximus, legationem tantum ad Alexandrum missam — hic iam plus quam ex fama Cerceiorum insulae et mensuram posuit stadia LXXX in eo volumine, quod scripsit Nicodoro Atheniensium magistratu, qui fuit urbis nostrae CCCCXL anno.
a fonte addens meatu duo de LXXXX nec amnes tantum Appenninos Alpinosque navigabiles capiens, sed lacus quoque inmensos in eum sese exonerantes, omni numero XXX flumina in mare Hadriaticum defert, celeberrima ex iis Appennini latere Iactum, Tanarum, Trebiam Placentinum, Tarum, Inciam, Gabellum, Scultennam, Rhenum, Alpium vero Sturam, Orgum, Durias duas, Sesitem, Ticinum, Lambrum, Adduam, Ollium, Mincium.
Regio Bielogrodensis, in meridie et occidente Russiae Europaeae situm, in meridie occidenteque cum regionibus Luganskensi, Charcoviensi et Sumensi Ucrainae, in septentrione atque septentrio et occidente cum regione Kurschensi, in oriente autem cum regione Voronegiensi Russiae contermina, aream 27 134 km2 et circa 1550 milia incolarum (anno 2018) habet.
Mense Octobri anno 2022 regio Zaporizhiensis consilio gubernationis Russicae ad Russiam tota adnexa est (omnibus paene civitatibus negantibus); de facto pars regionis borealis et Zaporizhia urbs ipsa administrationi Russicae non subdita est; caput regionis Zaporizhiensis Russicae Melitopolis est.
quam cognominatam a flumine Histro, in Hadriam effluente e Danuvio amne eodemque Histro exadversum Padi fauces, contrario eorum percussu mari interiecto dulcescente, plerique dixere falso, et Nepos etiam Padi accola; nullus enim ex Danuvio amnis in mare Hadriaticum effunditur.
In medio Russiae Europaeae sita, cum regione Volodimiriensi in septentrione, regione Novogardiensi Inferiori in septentrio-oriente, re publica Mordovia in oriente, regione Pensensi in meridie-oriente, regionibus Tamboviensi et Lipetzkensi in meridie, regione Tulensi in occidente atque regione Moscuensi in septentrio-occidente contermina est.
dein flumen Aufentum, supra quod Tarracina oppidum, lingua Volscorum Anxur dictum, et ubi fuere Amyclae sive Amynclae, a serpentibus deletae, dein locus Speluncae, lacus Fundanus, Caieta portus, oppidum Formiae, Hormiae dictum, ut existimavere, antiqua Laestrygonum sedes.
Regio Amurensis, cum re publica Iacutia in septentrione (a qua iugo Palmario separata est), territorio Chabarovskensi in oriente, regione autonoma Iudaica in meridie-oriente, territorio Transbaicalico in occidente atque re publica populari Sinarum in meridie contermina, aream 361 913 km2 et circa 806 milia incolarum (anno 2016) habet.
Orlovskaja oblast’) est  subiectum Foederationis Russicae, in eius Districtum (Circulum) Foederalem Centralem inclusum, cum regionibus Russicis Tulensi (in septentrione), Aquitilietana (in oriente), Kurschensi (in meridie), Branscensi (in occidente) et Calugensi (in septentrio-occidente) conterminum.
Postquam autem Lutherus anno 1521 a papa excommunicatus et deinde doctrinae eius ab Universitate Parisiensi damnati sunt, Franciscus I variis causis rationes mutavit: Primo non solum de opiniobus theologicis sed etiam de structura ecclesiae agi intellexit, in quam potestatem suam partim innixus est; deinde papatum minime sibi hostilem habere voluit, cum ab Habsburgis sive Carolo V imperatore tribus partibus (Germania, Nederlandia, Hispania) coartatus et in Italia bello irretitus esset.
in ora Savo fluvius, Volturnum oppidum cum amne, Liternum, Cumae Chalcidensium, Misenum, portus Baiarum, Bauli, lacus Lucrinus et Avernus, iuxta quem Cimmerium oppidum quondam, dein Puteoli colonia Dicaearchea dicti, postque Phlegraei campi, Acherusia palus Cumis vicina; litore autem Neapolis, Chalcidensium et ipsa, Parthenope a tumulo Sirenis appellata, Herculaneum, Pompei haud procul spectato monte Vesuvio, adluente vero Sarno amne, ager Nucerinus et VIIII p.
Sequitur decima regio Italiae, Hadriatico mari adposita, cuius Venetia, fluvius Silis ex montibus Tarvisanis, oppidum Altinum, flumen Liquentia ex montibus Opiterginis et portus eodem nomine, colonia Concordia, flumina et portus Reatinum, Tiliaventum Maius Minusque, Anaxum, quo Varamus defluit, Alsa, Natisa cum Turro, praefluentes Aquileiam coloniam XV p.
Elevatio Valdaica regionis pars occupat, quae divortium aquarum marium Baltici et Caspii et Ponti Euxini est; nam Danapris cum Desna accola, qui in Pontum fluit, Duina Occidentalis cum Caspla accola, quae in Balticum aquas fert, et Ugra Occae ad Caspium fluentis accola in regione oruintur.
Hac in pellicula agunt inter alios:

Marlon Brando: Centurio Maior Weldon Penderton
Elisabetha Rosamunda Taylor: Leonora Penderton
Brianus Keith: Chiliarchus Vicarius Morris Langdon
Iulia Harris: Alison Langdon
Zorro David: Anacleto, Langdon servus
Robertus Forster : miles L.
Discriptio sic a Plinio Maiore in Naturali historia recitatur:

Sequitur decima regio Italiae, Hadriatico mari adposita, cuius Venetia, fluvius Silis ex montibus Tarvisanis, oppidum Altinum, flumen Liquentia ex montibus Opiterginis et portus eodem nomine, colonia Concordia, flumina et portus Reatinum, Tiliaventum Maius Minusque, Anaxum, quo Varamus defluit, Alsa, Natisa cum Turro, praefluentes Aquileiam coloniam XV p.
Inter conditores fuerunt Carolus Linnaeus, Ionas Alströmer, Martinus Triewald, Sten Carolus Bielke, Carolus Gulielmus Cederhielm et Andreas Iohannes von Höpken rerum politicarum peritus, qui exempla Regalis Societatis Londiniensis et Academiae Regiae Scientiarum Francicae secuti sunt.
Reformatores maximi momenti erant Ioannes Calvinus, conditor Calvinismi, qui ab anno 1536 Genavam in "Romam Protestanticam" mutavit, Huldericus Zvinglius, qui Turicum ad Protestantismum duxit, et Henricus Bullingerus, qui anno 1549 Consensu Tigurino cum Calvino quaestionem de cena Domini solvit, ut ex Zvinglianis et Calvinistis Helvelticis una ecclesia Reformata fieri posset.
Anno 1673, Nicolaus Mascardi (Nicola Mascardi), missionarius Societatis Iesu transiit Patagoniam in expeditionem qua conquirebat fabulosam "Civitatem Caesarum" (Ciudad de los Césares), et nomen Palena imposuit fluvio exfluvio et oppido Italiae, sitis in recentiore Provincia Teatina (Chieti), regione Samnio (Dell' Abruzzo).
== Conferentia Episcopalis Siciliae ==
Praeses: Salvator Gristina, Archiepiscopus Metropolita Catanensis
Praeses vicarius: Vincentius Manzella, Episcopus Cephaludensis
Secretarius : Carmelus Cuttitta, Episcopus Ragusiensis
Secretarius secundus: Philippus Sarullo, mons.
Die 27 Septembris 1937 creata, regio Smolenscensis sita est in parte media planitiei Europaeae Orientalis, cum regionibus Moscuensi, Calugensi, Branscensi, Pscoviensi et Tueriensi Russiae atque cum regionibus Mohiloviensi et Vitebscensi Rutheniae Albae contermina.
Patriarcham Latinum Amalricum, qui contra hoc matrimonium privatim loquebatur, supplicio damnavit: "nudo capite et melle delibuto, per diem aestivum in sole ferventissimo compulit sedere, nemine contra solis importunitatem praebente remedium vel gratia pietatis muscas abigente." Qui, petente rege Balduino, tandem liberatus in regnum Hierosolymitanum effugit ibique per aliquot annos mansit.
Lutherus, qui antehac "iustitiam Dei" ut "distributivam" ("suum cuique")  timens scientia peccati metuque iudicii imminentis passus erat, apud Paulum iustitiam passivam invenit: Iustitia enim Dei in eo revelatur ex fide in fidem, sicut scriptum est: Iustus autem ex fide vivet (Ro 1,17).
In parte septentrio-orientali Russiae sita, cum districtu autonomo Tschucotico (Tschuktschorum) in septentrione, territorio Camtschatico in oriente, re publica Iacutia in occidente et territorio Fortuniano in meridie contermina, mari Ochotensi in meridie alluetur, regio Magadanensis aream 462 464 chm2 et circa 146 milia incolarum (anno 2016) habet.
Ad meridiem rergio ecclesiastica comprehendit quinque municipia Provinciae Interamnanae Praetutiorum (Aprutium): Ancharanum et pars municipii Vallis Castellanae (cum capite loci) in dioecese Asculana in Piceno; Civitas ad Truentum, Columella, Martinus de Securia et Fanum Sancti Aegidii in dioecese Sancti Benedicti ad Truentum-Ripana-Montis Alti.
Cum Ioannes Eckius, qui partem ecclesiae Romanae egit, eo rem perduxit, ut Lutherus infallibilitatem pontificalem conciliorumque negaret diceretque aliquos Hussiticos articulos in Constanciensi concilio damnatos esse christianissimos et euangelicos, se Lutherum "novum Hussium" detexisse iactavit.
Regio autonoma Iudaica (Russice Еврейская автономная область, Iudaeogermanice ייִדישע אױטאָנאָמע געגנט) est subiectum Foederationis Russicae, anno 1934 formatum, ab anno 2000 in districtum (circulum) foederalem Extremorientalem inclusa.
Anno 1414 communio eucharistiae sub utraque specie, scilicet panis et vini populo communi fideli ministranda, per Magistrum Jacobellum de Misa et aliquos sibi tunc in hac materia assistentes sacerdotes est inchoata in urbe Pragensi, primum quidem in ecclesiis sancti Adalberti in Nova civitate, sancti Martini in muro et sancti Michaelis ac capella Bethleem in Civitate antiqua Pragensi.
Suum accipiens sacrificium pro peccatoribus, Iesus nos invitavit ad regnum suum participandum et ideo nos principes regni sui fecit: "quia decollati estis et sanguine vestro emistis homines Deo ex omni genere, lingua, populo et gente, et fecistis illos Deo nostro regnum sacerdotum et regnaverunt super terram" (Ap 5, 9b-10).
Tul’skaja oblast’) est  subiectum Foederationis Russicae, in eius Districtum (Circulum) Foederalem Centralem inclusum, cum regionibus Russicis Moscuensi (in septentrione et septentrio-oriente), Resaniensi (in oriente), Lipetzkensi (in meridie-oriente et meridie), Orelensi (in meridie et meridie-occidente) et Calugensi (in occidente et septentrio-occidente) conterminum.
== Urbes regionis ==
Multae urbes regionis veteres sunt, quae Medio Aevo ipsae capita ducatuum fuerunt; tales sunt Zvenigorodia, Ruza et Mosaiscum, in fluxu Mosci superiore sitae, Columna, in ostio eius aedificata, ubi in Occam influit, et Serpuchovia ad Occam sita in ostio Narae fluminis.
Cum Wittenbergae Andrea Carlostadio duce missa maxime mutata vel quasi aboleta (1521) et iconoclastia facta est (1522) Lutherus a consilio urbis revocatus Wittenbergam revertit, habitu monastio praedicavit, missae restitutionem "ad infirmis parcendum" poposcit, tumultum a Deo vetitum esse dixit.
Quin etiam potentiam e divitiis ducebant : ditissimi homines in Laconia erant reges Spartae qui plurimos agros possidebant, quibus tributum regium a Lacedaemoniis pendebatur, quibus non tantum maxima pars praedae bello captae sed etiam pelles omnium victimarum atque, ne victimae umquam sacris deessent, unus fetus ex omnibus scrofis parturientibus servabatur.
Iohannes Hus fuit presbyter, magister in artibus ac theologiae baccalarius formatus universitatis Pragensis, praedicator in capella Bethleem Pragae sita, qui in suis praedicationibus hypocrisim, pompam, avaritiam, luxuriam, simoniam et alia cleri peccata constanter infestabat et detegebat, ut ipsius cleri status ad vitam apostolicam reduceretur; ex quo ab ipso clero magno odio est habitus.
== Area et situs ==
In meridie-oriente Russiae Europaeae sita, regio Saratoviensis cum regione Volgogradensi in meridie, regionibus Voronegiensi et Tamboviensi in occidente, regionibus Pensensi, Samarensi, Ulianovskensi et Orenburgensi Foederationis Russicae in septentrione atque cum re publica Kazachstania in oriente contermina est.
In planitie Europaea Orientali  media sita, cum re publica Prataliensi in austroccidente, regione Rostoviensi (in meridie), Bielogrodensi (in occidente), Kurschensi (in septentrio-occidente), Aquitiletana (in septentione), Tamboviensi (in septentrio-oriente), Volgogradensi (in meridie-oriente) et Saratoviensi (in oriente) contermina est.
Reginaldus McKenna (Londinii natus accurate in regione urbana in Kensigton die 6 Iulii 1863; ibidem mortuus die 6 Septembris 1943), argentarius, fuit rerum politicarum peritus Britannicus factionis Liberalis qui inter alia ab anno 1895 usque ad annum 1918 legatus apud Parlamentum Britannicum fuit accurate in Parlamento munere populi  North Monmouthshire functus est.
Cum regionibus Russicis Vologdensi et Costromensi et Novogardiensi Inferiore (in occidente), cum re publica Komi et regione Archangelopolitana (in septentrione), cum territorio Permico et re publica Udmurtia (in oriente) atque cum rebus publicis Mari El et Tatarstania (in meridie) contermina est.
(usurpator) - 925
Alphonsus IV Monachus- 925-931
Ranimirus II - 931-951
Ordonius III - 950-956
Sanctius I Crassus - 956-958
Ordonius IV Pessimus - 958-960
Sanctius I (bis rexit) 960-966
Ranimirus III - 967-984
Veremundus II - 982-999
Alphonsus V Nobilis- 999-1028
Veremundus III- 1028-1037
Ad Mao creatio Sinae cohaesae et liberae ab externa dominatione attribuitur, primum post opii bellum, et eodem tempore illi obiurgatur fuisse artificiose repressor, usus esse operibus coactis et excidium centenum milium agricolarum provocavisse, simul ac annonam ab anno 1958 ad 1961 et vim "mutationis culturalis." Eo imperante (1949–1976), multa decies centena milia hominum non natura decesserunt.
Mao Marxismum-Leninismum "Sinazatum" creavit, cuius nomen Maoismus fuit, Stalinismi similis, et dum gubernabat agriculturam collectivam peperit cum "magno saltu prorsus." Sinensis dictator foedus cum Unione Sovietica creavit posteaque fregit, et Rerum Mutationem Culturalem iaculatus est.
Manuel Gómez Pedraza (Hispanice Manuel Gómez Pedraza, natus in Querétaro die 22 Aprilis 1789; Mexicopoli mortuus die 15 Maii 1851) fuit politicorum peritus Mexicanus, qui a die 27 Decembris 1832 usque ad diem 1 Aprilis 1833 Mexici praeses fuit.
Antea intium fluminis est Kalai fluminis bifurcatio, qui saepe fluxus mutabat et alios annos in Manycz Orientalem aquam ferebat, alios in Occidentalem, alios in ambos; sed Kalaus aggere a Manycz Orientali anno 1967 separatus est, et omnis eius aqua in Manycz Occidentalem fluere coepit.
Manuel Ferraz de Campos Sales (Lusitanice:  Manuel Ferraz de Campos Sales, natus in Santos die 15 Februarii 1841; Campinas mortuus die 28 Iunii 1913), causidicus, fuit politicorum peritus Brasilianus, qui a die 15 Novembris 1898 usque ad diem 15 Novembris 1902 Brasiliae praeses fuit.
Manley Ottmer Hudson fuit legatus a rebus iuridicis Civitatum Foederatarum apud Deliberationem de pace componenda Lutetiae facta anno 1919; mox consiliarius fuit apud Societatem Civitatum, annis 1936-1946 iudex apud comitiam orbis terrarum (International Court of Justice), annis 1948-1953 praeses Commissionis Iuris Internationalis Consociationis Nationum.
Etiam in aliis speluncis litori Maris Mortui propinquis volumina antiqua reperta sunt, ut puta anno 1952 in Wadi Murabba'at (20 km a Qumran in meridiem versus), ab anno 1963 in Masada, in Nachal Chever, in Wadi Sdeir et Nachal Ze’elim (1960), nec non anno 2004 in Nachal Arugot.
Man'yōshū (Iaponice 万葉集) est summa anthologiae wakae a saeculo quinto ad saeculum octavum (circa 470–759) cuius auctores sunt, Imperatores Iaponiae, populi nomine incerti, et miles ad Sakimori (Iaponica 防人) Munerus summa operis sunt 4516 wakae, in quo 4208 tanka, 268 chōka (Iaponice:長歌, waka longua), 63 sedōka (旋頭歌), 1 bussokusekikatai (仏足石歌体) in viginti volumina.
Consistunt burgum comitatusque in Insula Manhata et nonnullis parvis insulis adiacentibus: Insula Roosevelt, Insula Randall, Insula Ward, Insula Gubernatorum, Insula Libertatis, parte Insulae Ellisianae, Saxo Molarum(en), et Insula U Thant; etiam in Colle Marmoreo(en), parva parte continentis ad Bronx adiacenti.
Manuel aut Emanuel Chrysoloras (natus Constantinopoli anno 1353; mortuus Constantiae inter Concilium die 15 Aprilis 1415) fuit nuntius Byzantinus et Litteris Graecis in Europa occidentali favit, inter discipulos eius fuerunt Giannozzo Manetti, Franciscus Filelfo, Ioannes Aurispa, Ambrosius Traversari, Nicolaus Niccoli, Palla Strozzi et Guarinus Veronenis.
Manfredus (natus Venusiae anno 1231; proelio apud Beneventum necatus die 26 Februarii 1266) fuit imperatoris Romani Friderici II et Bianca Lancia Minoris, feminae nobilis e Pedemontio ortae, filius illegitimus, a patre suo Tarenti princeps, Italiae vicarius et Siciliae rex, fratre suo Conrado IV absente, factus est.
Maniacum (-i, n.) (alia nomina: Celina, Curtis Maniáci, Cortis Maniáci, Maniácus) (Italiane: Maniago) est Urbs Italiae et municipium, circiter 11 800 incolarum, in Regione Foro Iulii-Venetia Iulia et in Provincia Portusnaonensi situm.
Manēs (-ētis, m.) (lingua Persica Media Māni ; Syriace Mānī; Koine Μάνης), etiam Manichaeus (Graece Μανιχαίος, a Syriaco ܡܐܢܝ ܚܝܐ Mānī ḥayyā 'Mani vivus') (circa 216–274), Iranianus, fuit propheta et conditor Manichaismi, religionis gnosticae Antiquitatis Posterioris, olim multo divulgata, nunc exstincta.
神風の　伊勢の國にも　あらましを　なにしか来けむ　君のあらなくに (carmen: 163)
(Translitteratio): Kamukazeno Isenokuninimo aramashiwo nanishikakikemu kiminoaranakuni
Quod Latine: Dum princips mortuus est, melior esse in Ise ubi ventus divinus fluet, quare capite vidi?
Manuel Palaeologus in matrimonium duxit Helenam Dragasem principissam Serbiae et ex ea genuit:

Ioannes, patris successor
Theodorus, despotes Moreae
Andronicus, despotes Thessalonicae
Constantinus, fratris Ioannis successor, imperator Byzantinus ultimus
Demetrius, despotes Moreae
Thomas, despotes Moreae
Manuel Blanco Encalada (natus Bonaeropoli die 21 Aprilis 1790; mortuus Iacobopoli die 5 Septembris 1876), filius Hispani Manuelis Laurentii Blanco Cicerón Chilenaeque Mercedes Calvo de Encalada y Recabarren, dux classium, in bello libertatis Chilensis usque in annum 1825 militavit.
Manua (Samoane: Manu‘a), vel Manua Circulus (Samoane: Manu‘a tele), consistit in tribus insulis praecipuis: Tau, Ofu, et Olosega, insulis tropicalibus ad Tutuilam in occidentalem fere 70 milia passuum (110 km) spectantibus et post annum 1904 Samoae Americanae partibus.
Manuel Iosephus de Arriaga (natus Manuel José Arriaga Brum de Silveira y Peyrolongue Hortae in Azoribus die 8 Iunii 1840; Olisipone mortuus est die 5 Martii 1917) fuit politicorum peritus et Rei Publicae Lusitanae primus Praeses ab anno 1911 usque ad annum 1915.
Antea intium fluminis est Kalai fluminis bifurcatio, qui saepe fluxus mutabat et alios annos in Manycz Occidentalem aquam ferebat, alios in Orientalem, alios in ambos; sed anno 1967 Kalaus aggere a Manycz Orientali separatus est, et omnis aqua eius in Manycz Occidentalem fluit.
國國の　防人つどひ　船乗りて　別るを見れば　いともすべなし (carmen 4381)
(Translitteratio): Kunigunino Sakimori tudohi hunenorite wakaruwomireba itomosubenashi
Quod Latine; Miles Sakimori sunt ex onmni nationibus, at ad officium navi separe fas est.
Manuel Robles Pezuela (Hispanice:  Manuel Robles Pezuela, natus Guanajuato in oppido die 23 Martii 1817; mortuus \Ciudad Serdán in oppido die 22 Martii 1862) fuit politicorum peritus Mexicanus, qui a die 24 Decembris 1858 usque ad diem 21 Ianuarii 1859 Mexici praeses fuit.
Manto Magdalena Maurogenus (Neograece Μαντώ Μαυρογένους, nata anno 1796 Tergesti; mortua mense Iulii anno 1848 in insula Paro) fuit femina fortissima et propugnatrix belli rerum novarum Graeci (1821–29), quae in Graecia hodierna heroina habetur.
巻向の　山べとよみて　行く水の　水沫のごとし　世の人吾は (carmen 1269)
(Translitteratio): Makimukuno Yamabetoyumite ikumizuno mizuawanogotoshi yonohitowareha
Quod Latine; Makikumu flumen pres via Yamanobe (via veterisima ex Templum Ōmiwa ad Isonokami Templum) fluet cum pluvi aquae.
Post illam praeclaram victoriam, cum rex Syriae relicta Graecia in Asiam abisset, Aetolorum praesidia  Naupacti, Lamiae, Heracleae oppugnavit nec tamen illam pertinacem gentem ad deditionem perducere potuit antequam exercitum imperiumque successori Lucio Scipioni tradere oporteret.
Dionysius Halicarnassus autem, collector Graecus veterum annalium Romanorum,  haec rettulit : delata Sulpicio consuli Romae remanenti coniuratione civili de  regno Tarquinii Superbi 
restituendo, Tullius, qui tum Fidenas cum exercitu obsidebat, a collega monitus Romam delectos milites duxit quibus auxilio esset ad coniuratos opprimendos.
Professor visitatorius fuit in Universitate Silesiana in urbe Catovicia, Romae in Pontificia Universitate Sanctae Crucis atque in Universitate Urbini; annis 1984-1999 Consultator Dicasterii ad Cultum Dei atque Disciplinam Sacramentorum, annis autem 1994-2008 in Officio de Liturgicis Celebrationibus Summi Pontificis.
Manfredonia (-ae, f.) sive Sipontum Novum  (alia nomina: Civitas Manfredi, Manferdonia, Meinfredonia, Menfredonia, Menfridonia, Sipontinus, Sipontium Novum, Sipontium, Sipus, Sypontinus) (Italice Manfredonia) est Urbs Italiae et municipium, circiter 57 335 incolarum, in regione Apulia et in Provincia Fodiana situm.
In pellicula agunt histriones:

Woody Allen: Isaac Davis
Diana Keaton: Mary Wilkie
Michael Murphy: Yale
Mariel Hemingway: Tracy
Meryl Streep: Jill
Anna Byrne: Emily
Karen Ludwig: Connie
Michael O’Donoghue: Dennis
Kenny Vance: televisionis factor
Carolus Levin: televisionis actrix
Karen Allen: televisionis actrix
David Rasche: televisionis actor
Wallace Shawn: Jeremiah
Franciscus Conroy: Shakespeare actrix
Mara Arbarei (alia nomina: Oppidum Marae Arboreae, Oppidum Marae Arbareae, Mara Barbaraghesa, Villa Maris) (Italiane: Villamar; Sardice: Bidda Mara) est oppidum Italiae et municipium, in Regione ac insula Sardinia, in Provincia Mediocampidanensi ac in Marmilla historica ac geographica terra, situm.
Manus SEAL Classis Civitatum Foederatarum, usitate Navy SEALs Anglice appellati (ex locutione Anglica "SEa, Air and Land"), sunt principales Classis Civitatum Foederatarum copiae effectionum eximiarum (special operations forces), pars Imperii Classis Civitatum Foederatarum Militiae Eximiae (Naval Special Warfare Command), et maritima Imperii Civitatum Foederatarum Effectionum Eximiarum (United States Special Operations Command) elementa.
“Lectio divina” sugli Atti degli Apostoli per l’anno pastorale, eucaristico e sinodale 2021-2022 a cura dell’Animazione Biblica Diocesana e dell’Ufficio per la Pastorale della Cultura = Quaderni dell’Animazione Biblica Diocesana XIX, Edizione extra commerciale, 2021
Omelia e predicazione Sfide e responsabilità pastorali tra celebrazione e ministerialità a cura di M.
Shakespeare and Company2 – Libreria Editrice Vaticana ISBN 8820979365, 2007
Missale romanum editio typica Editio typica (1962), Libreria Editrice Vaticana, ISBN 8820979659, 2007
Introduzione alla Liturgia - Nozioni fondamentali Anno Liturgico - Liturgia delle Ore, UPS, 2007
Ordinamento generale del Lezionario Romano.
882–883)
Dantes Alagherius canto tricesimo "Purgatorii" eadem verba de Vergilio ipso repetit:

Tutte dicean: "Benedicite qui venis!"
E, fior gittando di spora e d'intorno:
"Manibus o date lilia plenis!" (Dantes Alagherius, Divina Comoedia "Purgatorium" XXX, vv.
さ百合花　後もあはむと　思へこそ　今のまさかも　うるわしみすれ (carmen: 4088)
(Translittratio): Sayuribama yurimoahamuto omoekoso imanomasakamo uruwashimisure
Quod Latine; O flos lilium, quia fugax esse cogito, ergo tu nunc tempore pulchrum es.
Mara (Sanscritice māra; Mandarinice 魔; Iaponice 魔羅, マーラ aut 天魔; Tibetanice Wylie bdud; lingua Khmer មារ; Birmanice မာရ်နတ် ; Thai มาร; Singhalensice මාරයා), in Buddhismo est daemon quod Gautamam Buddham temptavit, ad eum illicendum conans visione mulierum pulchrarum, quae in variis legendis saepe dicuntur filiae Marae.
天皇の 御代栄えむと 東なる みちのく山に 金花咲く (carmen 4097)
(Translitteratio): Sumerokino miyosakaeruto azumanaru Michinokuyamani kuganebanasaku
"Vivat Imperatoris Throno civitas" sic dixit flos auri egredor in Tohoku orientali.
Manuel Menéndez Gorozabel (natus Limae anno 1793; ibidem mortuus est die 2 Maii 1847), fuit politicorum peritus et ter breviter Peruviae praeses ad interim a die 18 Novembris 1841 usque ad diem 16 Augusti 1842, a die 10 Augusti 1844 usque ad diem 11 Augusti 1844 et  a die 7 Octobris 1844 usque ad diem 20 Aprilis 1845.
109)
1589: Maffeii Historiae Indicae:
"Vino ac frumento in hæc vsque tempora caruere, satiua radice victitantes, in farinam redacta, quam mandiocam appellant." (p.40) [1][nexus deficit]
1601 : Thobias Roelsius in Carolus Clusius, Rariorum plantarum historia (Antverpiae) appendix p.
Annunciare, celebrare e vivere la parola di Dio, EMP; ISBN 8825038569, 2014
Continuiamo a “camminare insieme” per educarci alla “vita buona del Vangelo”, Parrocchia “San Pietro”, Abbadia di Montepulciano, 2014
Leone I e Gregorio I - Attualità di due “grandi” promotori di cultur Lateran University Press, ISBN 8846510224, 2015
Educare la coscienza: sfida possibile?
Sensu translato, nomen manichaeanus late adhibetur (saepe cum obtrectatione) adiectivum quod ad quandam philosophiam vel habitum dualismi moralis pertinet, moralem actionis cursum suadens, claramque (vel facilem) inter bonum et malum electionem implicans; nomen substantivum quoque adhibetur ad designandos homines qui talem opinionem habent.
Manon Lescaut  est opus lyricum a Iacobo Puccini scriptum secundum Ludovici Illica, Marci Praga, Dominici Oliva et Rogerii Leoncavallo libellum, qui materiam ex Antonii Francisci Prévost mythistoria   L’Histoire du chevalier des Grieux et de Manon Lescaut  repeterunt.
なでしこは　咲きては散りぬと　人は言へど　わが標めし野の 花にあらめやも (carmen 1510)
(Translitteratio): Nadeshikoha skitehachirinuto hitohaihedo wagashimeshinono hananiarameyamo
Quod Latine; Dianthum egrediri et subito conteriri homo dixit, at flos symboli mea in campo.
== Citationes ex opere ==
大夫之　鞆乃音為奈利　物部乃　大臣　楯立良思母 (carmen 76)
(Translitteratio) : Masuraono tomonootosunari Mononobeno ohomahetsukimi tatetateratsurashimo
Quos Latine: Nunc vires milites armas sonant, quod ens Momomobe scutum eium tenet pro ritu.
Mandurium (-ii, n.) seu Mandorra (-ae, f.) (alia nomina: Mandorium, Mandonium, Mandula, Mandycium, Manduria; olim Casale Novum, Casalis Novus) (Italiane: Manduria) est Urbes Italiae et municipium, circiter 31 420 incolarum, in Regione Apulia, in Provincia Tarentina et in Sallento historica ac geographica terra situm.
Manichaismus (Graece Μανιχαϊσμός) vel Religio Manichaica sive Manichaica Religio (Persice classice آئین مانی Āʾīn-i Mānī; Mandarinice 摩|尼|教 Móní Jiào) fuit maior religio gnostica, quae a Manete, propheta Iranico, in regno Persico Sassaniano condita est.
Tua itaque intererit, Fili Charissime, ita circa honorem et obsequium Matri tuae Sacrosanctae Romanae Ecclesiae humilem et devotum exostere, et si te ipsum in eius oportunitatibus, et dilatandis Christianae fidei finibus exercere, ut de tam devoto et glorioso Filio Sedi Apostolicae gratuletur, ut in eius amore quiescat.
世間を　憂しと　やさしと 思えども　飛び立ちかねつ　鳥にしあらねば (carmen 893)
(Translittaratio): Yononakawo ushito yasashito omohedomo tobitachikanetu torinishi araneba
Quod Latine; Et mundum melancholiam et pessimum puto, non volare fugandi potest, quod non avis sum.
Manuel Comnenus est:

Manuel I Comnenus, imperator Byzantinus
Manuel Comnenus, filius Andronici I imperatoris
Manuel I Comnenus, imperator Trapezuntinus
Manuel II Magnus Comnenus, imperator Trapezuntinus
Manuel III Magnus Comnenus, imperator Trapezuntinus
Manuel Comnenus Ducas, rex Thessalonicae et Thessaliae
Proinde nos attendentes Personam tuam prudentia ornatam, justitia praeditam, atque ad Populi regimen idoneam, eam sub Beati Petri et nostra protectione suscipimus, et Regni Portugalensium cum integritate honoris Regni et dignitate, quae ad Reges pertinet, nec non omina loca quae cum auxilio Coelestis gratiae de Saracenorum manibus eripueris, in quibus jus sibi no possunt Christiani Principes circum positi vendicare, Excellentiae tuae concedimus, et authoritate Apostolica confirmamus.
== Opera selecta ==
La morte del sole, nova editio, Adelphi, Mediolani 1996, ISBN 88-459-1203-5
Trattato dell'empietà, nova editio, Adelphi, Mediolani 2005, ISBN 88-459-1977-3
Trattato dell'età: una lezione di metafisica, Adelphi, Mediolani 1999, ISBN 88-459-1490-9
Opus postumissimum: frammento di un poema, Giubbe Rosse, Florentiae 2002 (Il caffè letterario 9).
世間を　常無きものと　今ぞ知る　平城の京師の　移ろふ見れば (carmen 1045)
(Translittaratio) : Yononakawo tsunenakimonoto imazushiru naranomiyakono yuturuhumireba
Quod Latine; Nunc scio mundum vanitatem esse, vidu narae urbs ruinam transit.
A quo officio anno 1999 deiectus, gradu magistri rerum commercialium ab universitatem Waikato mox laureatus, primus minister ter meruit, a die 30 Iunii 2000 usque ad 17 Decembris 2001, iterum ab 4 Maii 2006 ad 20 Decembris 2007, denuo ab 9 Decembris 2014 usque adhuc.
Locus ille habitatus, ubi hibernaculum Russorum iam ab anno 1607 exsistebat, anno 1672 factus est urbs Mangasea Nova, ab anno 1780 Turuchansk nominabatur, quae metropolis districtus et valens sedes mercaturae (pelves ut mercimonium principale habens) erat, sed saeculo undevicesimo valorem suum perdidit, et nunc est vicus parvus Staroturuchansk (i.e.
世の中は　恋繁しゑや　かくしあらば　梅の花にも　成らましものを (carmen 819)
(Translitteratio): Yoninakaha koishigeshiweya kakushiaraba umenohananimo naramashimonowo
Quod Latina; Quod mundum dolor causa amore est, et Prunus mume esse volo.
生死の　二つの海を　厭はしみ　潮干の山を　しのひつるかも (carmen 3849)
(Translittartio): Imishinino hutatsunoumiwo imahashimi shiohinoyamawo shinohiturukamo
Quod Latine; Detestor mare vitae et mortis, montem aesto marino enim desiro.
Echter Verlag, Würzburg 1995; ISBN 3-89375-078-9, ISBN 3-89375-104-1, ISBN 3-89375-133-5
Christina Kakkoura, ed., An annotated critical edition of Emperor Manuel II Palaeologus' "Seven Ethico-political Orations" (dissertatio Londiniensis 2013)
Erich Trapp, ed., Manuel II.
いにしへの　七の賢しき　人どもも　欲せりしものは　酒にあるらし (carmen 340)
(Translitteratio): Inishiheno Nananokashikoki hitodomomo hoserishinomiha sakenishiarurashi
Quod Latine; Et septem sapientes antiquitate aevo temetum volare putatur
石上　布留の山なる　杉村の　思い過ぐべき　君にあらなくに (carmen: 422)
(Translitteratio): Isonokami Furuno yamanaru Sugimurano Omoisububeki Kiminiaranakuni
Quod Latine; Quasi cryptomerias montis Furu antiquae ubi Isonokami Templum stat cogitare debeo de tu longue, sine tu.
鯨魚取り　海や死する　山や死する　死すれこそ　海は潮干て　山は枯れすれ (carmen 3852)
(Translitteratio): Inasatori umiyashisuru yamayashisuru shisurekoso umihashiohite yamahakaresure
Quod Latine: O vanator balaenae, morine mare et montem fas esse?
Greenwich Village
Harlemum
"Harlem orientale" seu East Harlem, in parte superiori ad orientem versus insulae, etiam Spanish Harlem' ("Harlem Hispanica") et El Barrio ("vicus") nuncupatur quia ibi maxima incolarum pars ex America Latina oritur
Insula Rooseveltiana
Insula Libertatis
NoHo, scilicet "a via Houston septentrioni versus"
"Parva Italia" seu Little Italy, ubi multi migrantes ex Italia olim habitabant.
Hoc dolor est et pro consolatione caelum loquentur.)
なでしこは　秋咲くものを　君が家の 雪の庵に　咲きけるかも(carmen 4231)
(Translitteratio): Nadeshikoha akisakumonowo kimigaieno yuminoihorini sakikerukamo
Quod Latine; Flos dianthum autumno egrederi fas est, at climate anamali domo tuo cum nice hiemi egredor.
Liber Deuteronomii manna probationem populi fuisse interpretatur: Et cibavit te manna in solitudine, quod nescierunt patres tui, et, postquam afflixit ac probavit te, ad extremum misertus est tui, ne diceres in corde tuo: 'Fortitudo mea et robur manus meae haec mihi omnia praestiterunt' (Dtn 8,16-17).
天地の　いづれの神を　祈らばか　うつくし母に　また言問はむ (carmen 4392)
(Translitteratio): Ametuchino izurenokamiwo inorabaka utukushihahani matakototohamu
Quod Latine; Qualem Deum, aut carli aut terrae orabo, ad matrem meam caram videre et loquere possum?
Si qua igitur in futurum Ecclesiastica, secularisue [sic] Persona, sane nostram Constitutionis paginam sciens, contra eam venire temere tentaverit, secundo, tertioue commonita nisi reatum suum digna satisfactione correxirit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino Judicion existere de perpetua iniquitate cognoscat et a Sacratissimo Corpore et Sanguine Dei et Domini Redemptoris nostri Jesu-Christi aliean fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat.
Manetho, fontibus temporum eius vitae carentibus, cum regnis Ptolemaei I Soteris (323–283 a.C.n.) a Plutarcho (circa 46–120 p.C.n.) usitate coniungitur, ac secundum Georgium Syncellum Manetho se cum Ptolemaeo II Philadelpho (285–246 a.C.n.) recte coniungit.
Spagnola 1987]
Dizionario di pastorale giovanile, Elle Di Ci, Leumann 1989, ²1992
Dizionario di Spiritualità biblico-patristica, Borla, Roma 1996
Dizionario di Scienze dell’Educazione', Elle Di Ci, Sei, Las, Leumann-Torino-Roma 1997; Las, Roma 2008 [tr.
Ad indicium autem quod praescriptum Regnum Beati Petri juris existat, pro amplioris reverentiae argumento, statuisti duas marhas auri annis singulis nobis, nostrisque successoribus persolvendas, quem unquem censum ad utilitatem nostram, successorumque nostrorum Bracharensi Archiepiscopo, qui pro tempore fuerit, tu et successores tui curabitis assignare.
SoHo(en), scilicet "a via Houston meridiei versus"
Quadratum Temporum, forum mercatorium media Manhata sed compitum viarum Broadway et Seventh Avenue, a 42nd Street ad 47th Street patens
TriBeCa ('triangulum infra viam canalis'), ubi plerumque mense Aprili Tribeca Film Festival, festum cinematographicum, quotannis celebratur
Latus Occidentale Superius
Barcinone in urbe Hispaniae natus est sed in Francia educatus: "Filius sum," ait, "pictoris Hispani matrisque Italae Helveticae qui Franciam elegerunt propter pulchritudinem, magnitudinem, dulcedinem."
Annum octodecimum agens, sectator iam Michaelis Rocard, sodalis factionis socialisticae factus est.
Manua est pars Samoae Americanae, territorii ad Foederatas Americae Civitates pertinens, ad quas circulus concessus est a Tui Manua Elisala, principe Manuano, die 14 Iulii 1904, apud Faleulam, palatium Lalopuae in viculo situm (secundum sui gubernationis documenta, nunc in officina gubernatoris territorialis, 2004).
98-99)
idem apud Theodorum de Bry e pars tertia:
"ARbores ijs in locis incidunt, quo plantationem suam instituere constituerunt, incisas relinquunt ad menses tres, doec exiccentur, hinc igne supposito eas comburunt, & plantant radices medio inter truncos spatio, quibus [?] nomine Mandiocæ vocantur, & nascuntur instar [?], singuli tres radices proferunt.
大君の　命にされば　父母を　斎瓶と置きて　参ゐて来にしを (carmen 4393)
(Translitaratio): Ōkimino mikotonisareba chichihahawo iwaibetooteki maiwitekinishiwo
Quod Latine; Quod voluntate Imperatori est, vidi patrem matremque reliquando.
銀も　金も　玉も　何せむに　まされる宝子に　しかめやも (carmen 803)
(Translitteratio): Shiroganemo kuganemo tamamo nanisemuni masareruhoukoni shikameyamo
Quod Latine; Non argentum, nec aurum, nec lapis quod carissima est, sed meus impubes est!
Legatis Samnitum aurum offerentibus, cum ipse rapas in foco torreret, "Malo, inquit, haec in fictilibus meis esse, et aurum habentibus imperare." Agri captivi septena iugera populo viritim divisit: cumque ei senatus iugera quinquaginta assignaret, plus accipere noluit, quam singulis fuerat datum, dixitque malum esse civem, cui non idem quod aliis satis esse posset
spagnola 2009]
Dizionario di Teologia della Pace, Dehoniane, Bologna 1997
Dizionario di Mistica, Lev, Città del Vaticano 1998
Dizionario di scienze e tecniche della comunicazione, Elle Di Ci – Rai – Eri – Las, Roma – Torino 2002
Dizionario Teologico sul Sangue di Cristo, Lev, Città del Vaticano 2007
Dizionario di Ecclesiologia, Città Nuova, Roma 2010
Diccionario General de Derecho Canónico, Editorial Aranzadi, Pamplona 2012
Anno 1934, mense Octobri, Mao Zedong et exercitus suus ruperunt circuitum copiarum quas Kuomintang circum eos posuerat et processit septentrionem et orientem versus, ita Magnum Iter (1934-1935) ad Yanan urbem incipiendo, in Provincia Xansia, quae mutata est in regionem novam communistam.
=== Commentarii ===
Manichaeism in The Catholic Encyclopedia: an international work of reference (Novi Eboraci: Appleton, 1907–1914)  (Anglice)
International Association of Manichaean Studies, www.manichaeism.de
"Manichaean and Christian Remains in Zayton (Quanzhou, South China)," www.anchist.mq.edu
Taraporewala, I.
Annis ab 2011 ad 2014, praeses cathedrae in Pontificio Instituto Altioris Latinitatis universitatis meruit; annis ab 2015 ad 2018 praeses cathedrae linguarum classicarum et modernarum in Pontificia Universitate Lateranensi; annis ab 2009 ad 2014 decanus Pontificiae Academiae Theologicae.
Romam regressus in concione ait "Tantum agri cepi, ut solitudo futura fuerit, nisi tantum hominum cepissem: tantum porro hominum cepi, ut fame perituri fuerint, nisi tantam agri cepissem." Ex tam opulenta victoris, adeo ditari noluit, ut quam a malevolis interversae pecuniae argueretur, gutto ligneo, quo uti ad sacrificia consueverat, in medium prolato iuraverit se nihil amplius de praeda hostili in domum suam intulisse.
Petrus Ioannes Weissmüller, vulgo Johnny Weissmüller (natus János Weißmüller Timisvariae, quae tunc ad Imperium Austro-Hungaricum pertinebat, die 2 Iunii 1904; mortuus Acapulci in Mexico die 20 Ianuarii 1984), fuit natator et histrio Americanus.
Petrus Florin (natus Coloniae Agrippinae die 2 Octobris 1921; mortuus die 17 Februarii 2014) fuit politicorum peritus qui fuit Rei Publicae Democraticae Germanicae legatus et a mense Septembri 1987 usque ad mensem Septembrem 1988 Consociationis Nationum Communis Conventus praeses fuerat.
Petrus Mamie (natus in La Chaux-de-Fonds in pago Helvetiae Novicastro die 4 Martii 1920 - mortuus est in Villars-sur-Glâne die 14 Martii 2008) fuit ab anno 1970 usque ad annum 1995 episcopus Helveticus Dioecesis Lausannensis, Genevensis, et Friburgensis.
Petrus Martyr ab Angleria (Arunae Pedemontii natus die 2 Februarii 1457; mortuus mense Octobri 1526 Granatae) fuit capellanus regum catholicorum Ferdinandi et Isabellae, consiliarius imperatoris Caroli V et auctor operis historici principalis, Latine compositi, de exploratione et conquisitione mediae Americae.
Petrus de Alcanta Franciscus Antonius Iohannes Carolus Xaverius de Paula Michael Raphael Ioachim Ioseph Gonzaga Paschalis Cyprianus Seraphim de Brigantia Burboniaque (Lusitane: Pedro de Alcântara Francisco António João Carlos Xavier de Paula Miguel Rafael Joaquim José Gonzaga Pascoal Cipriano Serafim de Bragança e Bourbon) natus est quarto Idus Octobres anno millesimo septingentesimo nonagesimo octavo.
Granatae mortuus est, ubi in ecclesia cathedrali hoc epitaphio commemoratur:

Rerum Ætate Nostra Gestarum / Et Novi Orbis Ignoti Hactenus / Illustratori Petro Martyri Mediolanensi / Cæsareo Senatori / Qui, Patria Relicta / Bella Granatensi Miles Interfuit / Mox Urbe Capta, Primum Canonico / Deinde Priori Hujus Ecclesiæ / Decanus Et Capitulum / Carissimo Collegae Posuere Sepulchrum / Anno MDXXVI.
Petrus Poujade (natus in Saint-Céré die 1 Decembris 1920; mortuus in La Bastide-l'Évêque die 27 Augusti 2003) fuit politicus Francicus qui anno 1955 factionem creavit qui mercatores et parvos officinarum magistros defendebat  (UDCA id est Francice Union de défense des commerçants et artisans).
Petrus Maria de Anaya (Hispanice:  Pedro Maria de Anaya, natus in Huichapan die 16 Iunii 1794; Mexicopoli mortuus die 21 Maii 1854) fuit  militaris generalis et politicorum peritus Mexicanus, qui bis accurate a die 2 Aprilis 1847 usque ad diem 20 Maii 1847 et  die 15 Septembris 1847 usque ad diem 8 Ianuarii 1848 Mexici praeses fuit.
Petrus Hansborough Bell (natus in Spotsylvania County, Virginia die 12 Maii 1812; mortuus  in Littleton, Carolina Septemtrionalis die 8 Martii 1898),  miles et mercator, fuit politicorum peritus  Americanus factionis Democraticae , qui inter alia ab anno 1849 usque ad annum 1853 tertius Texiae gubernator fuit.
Pëtr Petrovič Šmidt; natus die 17 Februarii 1867 Odessae, supplicio pyrobuli infectus die 19 Martii 1906 in insula Berezan'  prope ostia Danapris et Hypanis) erat nauta Russicus, unus e ducibus (se praefectus classis Russicae in Ponto Euxino declarans) rebellionis, quae Sebastopoli accidit diebus 24–29 Novembris anni 1905, tempore revolutionis annorum 1905–1907 in Imperio Russico.
Petrus Leonidae filius Kapica (Russice Пётр Леонидович Капица, Pëtr Leonidovič Kapica; natus Cronstadii prope Petropolim die 26 Iunii secundum calendarium Iulianum, die 8 Iulii secundum Gregorianum 1894; mortuus Moscuae die 8 Aprilis 1984) fuit physicus Russicus Sovieticus.
Petrus Jaccoud (Francogallice: Pierre Jaccoud), (natus die 24 Novembris 1905 Genavae; mortuus die 4 Iulii 1996 eodem loco), causidicus et factionis Liberalis Democraticae Helveticae politicorum peritus, fuit Helveticus qui illustris est ut victima iurisdictionis.
Quorum poëmatum Liber ad honorem Augusti sive de rebus Siculis res gestas imperatoris Henrici VI laudat; Federici gesta (carmen nobis deperditum) historiam antecessoris Friderici Barbarossae enarravit; epigrammata De balneis Puteolanis, de aquis videlicet iuxta Puteolos Campaniae visitandis, eodem Henrico VI dicata sunt.
Petrus Gassendus (natus Champtercier in vico Francico die 22 Ianuarii 1592; Lutetiae die 24 Octobris 1655 mortuus) fuit mathematicus, philosophus, et astronomus Francicus, qui nobis notus est maxime suo conatu accommodandi Epicuri et empirismi e cogitatione libera rationem doctrinae Christianae.
Petrus Cornelius Mondriaan (Nederlandice Pieter Cornelis "Piet" Mondriaan), post 1906 Mondrian (Amersfoort Nederlandiae 7 Martii 1872; Manhatae Novi Eboraci 1 Februarii 1944), fuit pictor et artis theoreticus Nederlandicus qui unus ex artificibus saeculi vicensimi maximi momenti habetur.
Petrus Iosephus Proudhon (Francogallice Pierre-Joseph Proudhon, [ˈpjɛʀ ʒoˈzɛf pʀuˈdɔ̃] natus Vesuntione die 15 Ianuarii 1809; mortuus Lutetiae die 19 Ianuarii 1865) fuit oeconomiae et sociologiae peritus Francicus qui anarchismo favebat.
Petrus Harmel (natus Uccle in vico prope Bruxellas die 16 Martii 1911; mortuus die 15 Novembris 2009) fuit iuris consultus et politicorum peritus qui munus primi ministri Belgici a die 28 Iulii 1965 usque ad diem 19 Martii 1966 sustinuit.
Brevissimo tempore anno 1861 fuit praefectus Academiae Militaris Civitatum Foederatarum, sed initio Belli Civilis factus est primus cohorti praefectus (Anglice: brigadier general) Exercitus Civitatum Confoederatarum, et defensiones Carolopolitis Carolinae Meridionalis apud Castellum Sumter die 12 Aprilis 1861 imperavit.
Pëtr Konstantinovič Leščenko; Dacoromanice Petre Leșcenco; natus die 14 Iunii 1898 in vico Isaevo tunc gubernii Chersonensis Imperii Russici, nunc regionis Odessanae Ucrainae, mortuus die 16 Iulii 1954 in carcere in Târgu Ocna Romaniae) fuit clarus cantor (ut plurimum Russice, sed etiam Ucrainice certisque aliis linguis cantans) et saltator Romanicus, ex Imperio Russico oriundus.
Petrus Renatus, vulgo Pierre-René Roland-Marcel (Noviliaci natus die 18 Iunii 1883; mortuus Lutetiae die 23 Novembris 1939) fuit praefectus utrarumque Separarum anno 1922, administer generalis Bibliothecae Nationalis Francicae (praecessore Theophilo Homolle) ab anno 1923 usque ad 1930, inde usque in annum 1935 praefectus Rheni Inferioris.
Versionem Italiana librorum Geoponicon anno 1542 Venetiis divulgavit; anno 1544 opera Columellae De re rustica et De arboribus; anno 1545 nomenclatores a Carolo Stephano confectas de hortis et vineis multilingues; anno 1558 ibidem versionem operis Aloysii Loberae Abulani de morbis venereis aliisque.
Petrus Eugenius Ioannes Pflimlin (natus Roubaix in urbe Francica die 5 Februarii 1907; Argentorati mortuus die 27 Iunii 2000), alumnus Instituti Catholici Parisiensis et universitatis Argentoratensis, fuit causidicus, vir publicus Francicus, praeses factionis Motus Republicani Popularis (1956–1959), breviter Praeses Consilii a die 14 Maii usque ad diem 1 Iunii 1958, postea ab anno 1984 usque ad annum 1987 praeses Parlamenti Europaei.
Hi, motu populi Moscuensis sublevato, creationem dvoetsarstvenniki vel "Caesarum binorum" suaserunt; Ioannes igitur, natu maior, iuxta Petrum fratrem minorem die 25 Iunii 1682 incoronatus est et usque ad mortem suum (die 8 Februarii 1696) titulum Tzar tenuit.
apud visualiseur.bnf.fr[nexus deficit][1]
Exercitiorumque atque artis militaris collectanea: in tris [sic] libros distincta (1480 circiter scripta, 1509 Mediolani divulgata)
De singulari certamine sive dissensione: deque veterum recentiorumque ritu ad Carolum Hyspaniarum principem et Burgundie archiducem libri tres (Mediolani 1509)
De unius Legis veritate et sectarum falsitate: opus utilissimum & perspicacissimum (Mediolani 1509)
Petrus Ottone (Genuae Pier Leone Mignanego natus anno 1924; mortuus die 16 Aprilis 2017 Camulio) est diurnarius scriptorque Italicus qui, clarorum diariorum dux fuit id est ab anno 1968 usque ad annum 1972 Il Secolo XIX et ab illo anno usque ad annum 1977 Corriere della Sera.
Haarlem 1821 (Online)
De vita ac doctrina omnium Belgarum qui Latina carmina composuerunt, servato temporis ordine, additoque, de facultate singulorum poetica, judicio, Expositio quaestionis ab Academia Bruxellensi propositae : Auctore Petro Hofmanno Peerlkamp, Bruxellis, P.J.
Petrus I Sabaudiae (natus circiter annum 1048; mortuus die 9 Iulii 1078), filius Oddonis Sabaudiae, fuit post mortem patris, anno 1057 usque ad mortem Comes Sabaudiae, Augustae Praetoriae, Maurianae; sed vere dux Comitatus fuit mater Adelaide, quae procuratrix ducatus erat.
Petrus David Robinson (natus 29 Decembris 1948) est vir publicus Hibernicus et primus minister Hiberniae Septentrionalis ab 5 Iunii 2008 et praesul Factionis Unionistarum Democraticae (DUP) ab 31 Maii 2008.Multos annos (1979-2010) Robinson in Parlamento Regni Uniti munere populi East Belfast functus est.
Tiguri: apud Gesneros fratres, 1556 [Inest: "De animalium natura libri XVII: Petro Gillio, Gallo, et Conrado Gesnero, Helvetio, interpretibus"] Textus apud gallica
1611 : Conradus Gesnerus, ed., Claudii Aeliani, De animalium natura libri XVII: Petro Gillio, Gallo, et Conrado Gesnero, Helvetio, interpretibus; accessit index locupletissimus.
Petrus Ioannes Baptista Legrand d'Aussy, vulgo Pierre Jean-Baptiste Legrand d'Aussy (natus Ambianis die 3 Iunii 1737; mortuus Lutetiae die 6 Decembris 1800 fuit historicus bibliothecariusque Francicus et socius Academiae Inscriptionum et Litterarum Humaniorum.
== Index bibliographicus ==
Vie et esprit du chanoine Triest, Bruxellis, 1928
Biographie nationale éditée par l'Académie royale de Belgique, Bruxellis, 1932, XXV, 634-638
Lexikon für Theologie und Kirche, 2X, 358
Encyclopedic Dictionary of Religion, Philadelphia-Washington, D.C.
Velikij), e domo regnatrice Romanovia, fuit Tzar et Magnus Dux Totius Russiae ab anno 1682 (annis 1682–1696 cum fratre suo Ioanne V), reformator terrae suae eminens, anno 1721 primus Imperator Imperii Russici ('Russorum Imperator') factus et titulo Patris Patriae dignatus.
Opera Petri Louÿs illustraverunt adaptaveruntque musici Claudius Debussy, Franciscus Lai, Ricardus Zandonai, Arthurus Honegger; cinematographi Iosephus von Sternberg, Iulianus Duvivier, Ludovicus Buñuel, David Hamilton, actricibus partes egentibus Marlene Dietrich, Brigitta Bardot, Carola Bouquet; librorum pictores Carolus Aemilius Egli, Ioannes Cardona, Ludovicus Icart, Paulus Aemilius Bécat, Rojan, Gulielmus Pogany, Milo Manara.
Petrus Lotichius Secundus (natus Schlüchtern-Niederzell in Hassia die 2 Novembris 1528, mortuus Heidelbergae die 7 Novembris 1560; Theodisce Peter Lotich der Jüngere seu Peter Lotz) fuit poëta et medicus Germanicus qui multas elegias aliaque carmina Latina scripsit.
Petrus Gyllius vel Gillius, vulgo Pierre Gilles (Albiae natus die 30 Iunii vel 1 Iulii 1489; Romae mortuus die 5 Ianuarii 1555), cliens Georgii de Armaniaco cardinalis et legati, fuit eruditus rerum classicarum, recensor textuum tam Graecorum quam Latinorum, particeps legationis Francicae per Imperium Ottomanicum anno 1548 a Gabriele Aramontio conductae, et auctor operum Latinorum de archaeologia Constantinopolitana.
Petrus Marcus Johnson (natus Monte Regali die 5 Iulii 1946), causidicus, medicus et primorum ministrorum Danielis Johnson maioris filius ac Danielis Johnson minoris  frater, vestigiis ingressus patris, est politicus Canadensis qui breviter fuit etiam provinciae Quebeci primus minister accurate anno 1985 a die 3 Octobris usque ad diem 12 Decembris.