aimgo/CorpusTrinum huggingface dataset:
1997 - MTV Unplugged
2003 - Live at the Budokan
2005 - Live in Lisbon
2010 - Bare Bones
Alba musica collectionis
1988 - Hits On Fire (solus Iaponiae)
1993 - So Far So Good
1999 - The Best of Me
2005 - Anthology
2010 - Icon (solus Civitatibus Foederatis Americae)
Alba musica pellicularia
2002 - Spirit: Stallion of the Cimarron
2005 - Colour Me Kubrick
Une correction de la Théogonie (886-900) dans l’Iliade (I, 393-406)", Kernos, 1996
Chrétien-Siméon Le Prévost d'Iray,	"Mémoire sur la nature allégorique des trois centimanes Briarée, Cottus, Gygès, en général, et de Briarée en particulier", Mémoires de l'Institut de France, 1824ː 98-118
== Nexus externi ==
Gubernatio
Bruneii Loci Pacis Gubernationis situs TelaeTotiusTerrae
Dux Civitatis et Consilii Socii
Generalis informatio
Bruneium e UCB Libraries GovPubs
Negotia
Index Negotiorum Bruneii
Iter
Bruneii Periegeticus situs TelaeTotiusTerrae
Bruneii informatio in globalEDGE
De Diurnis Bruneiensibus Opibus histologion.
Arngrimus cum legisset, quam inaudita de Islandia quamque spurca et probrosa de incolis hoc carmine essent dispersa, indignissime passus constituit isti rhythmistae (ut vocat), cuius dialectus Hamburgensis illo tempore plerisque Danorum et Islandorum erat facilis intellectu, opusculo Latine conscripto ad castigandum venire et rumores eius satis superque coarguere.
Provincis istis supressis et praefecturis territorio francico diviso, superstites erat singularitas qua Francia factum regionalis cum nationale colligatum est, id quod alebat ab initio saeculi vicessimi vindicationes pro creatione organa administrativa atque politica ad decentrationem sive decentralizationem potestatis auctivum atque agnitionem identitates regionales apta.
1987 : Tunnel of Love
1992 : Human Touch
1992 : Lucky Town
1995 : The Ghost of Tom Joad
2002 : The Rising
2005 : Devils & Dust
2007 : Magic
2009 : Working on a Dream
2012 : Wrecking Ball
2014 : High Hopes
2019 : Western Stars
2020 : Letter to You
2022 : Only the Strong Survive
Sars, 1875
Genus Astrolirus, Fisher, 1917
Genus Astrostephane, Fisher, 1917
Genus Brisinga Asbjørnsen, 1856 (synonymum: Craterobrisinga, Fisher, 1916)
Genus Brisingaster Loriol, 1883
Genus Brisingella Fisher, 1917
Genus Brisingenes Fisher, 1917
Genus Hymenodiscus Perrier, 1884
Genus Labidiaster, Lütken, 1872 (synonymum: Gymnobrisinga, Studer, 1884)
Genus Midgardia Downey, 1972
Genus Novodinia Dartnall, Pawson, Pope & B.J.
Lingua Legionensis late in usu in territorio, sed hodie, sunt pauci qui hac lingua loquantur, quae praesertim densatur in communitatibus prope Flumen Honoris (Lusice; Rio de Onor, Mirandice; Riu de Onor et Hispanice; Rihonor) ac Guadramil et iuxta Hispanicos fines e Boreoriente in Austrorientem.
== Nomen ==
Adiectivus Bruxellensis pertinet ad urbem ipsam Bruxellarum intra muros, adiectivus Bruxellanus pertinet ad totum pristinum Comitatum Bruxellanum sive Pagum Bruxellanum et nunc ad totam Regionem Bruxellanam cum omnibus aliis vicis et communibus ei pertinentibus.
== Res editae ebook ==
Acappella (1973)
Corona (Providence, RI: Burning Deck Press, 1973)
Edge (Washington, DC: Arry Press, for Some Of Us Press, 1973)
Vowels (New York: O Press, 1976)
Film Noir (Providence, RI: Burning Deck, 1978)
Praxis (Tuumba Press, 1978)
Joint Words [cum John M.
Grigorij Ivanovič Kotovskij; natus patre Polono matreque Russa die 24 Iunii 1881 in vico Gančešty gubernii Bessarabiensis Imperii Russici, caesus die 6 Augusti 1925 in vico Čabanka prope Odessam) erat praedo atque rerum novarum cupidus in Imperio Russico, dein unus e claris ducibus Exercitus Rubri in Bello Civili Russico et rerum militarium politicarumque peritus Sovieticus, socius Factionis Communisticae Russicae (bolsevicorum) ab anno 1920.
Gregorius Iacobus, vulgo Gregory James, "Greg" LeMond (natus Lakewood in oppido Californiae die 26 Iunii 1961) est professionalis birotarius Americanus emeritus, qui, cursu viario certans, victoriam in Road Race World Championship bis (1983, 1989) et Circuitu Franciae ter (1986, 1989, 1990) reportavit, atque a multis spectatoribus maximus omnis temporis birotarius Americanus habetur.
E., quod munus usque sub pontificatu suo retinuit, stylumque epistularum et documentorum curiose rexit (etsi "Forma Dictandi" olim eo attributa ab alio quodam conscripta sit); ita post eum cursus scriptorum pontificalium rhythmicus, apud nonnullos Leoninus nuncupatus, saepius "stylus Gregorianus" nuncupatur.
Records nomine libero (independent label) multos fautores attraxit, quorum aliqui se a grege deinde abalienabant, grege a maiore nomine (major label) conducto; nihilominus, Dookie, gregis primus maioris nominis discus, successus inrumpens (breakout success) anno 1994 fuit, qui plusquam 10 milliones rerum in Civitatibus Foederatis vendidit.
Hryhorij Fedorovyč Ponomarenko; natus in vico Morivs'k tunc gubernii et nunc regionis Czernihoviensis Ucrainae die 2 Februarii 1921, periit in temeritate autocineti in territorio Crasnodariano die 7 Ianuarii 1996) fuit compositor ac musicus (harmonica diductili canens) Sovieticus et Russicus, auctor musicae nonnullorum carminum notorum Sovieticorum (e.g.
A die 12 Septembris 1979 usque ad 25 Octobris 1996 dux factionis laboris merens, ter prima ministra facta est, videlicet a die 4 Februarii 1981 usque ad 14 Octobris 1981, a 9 Maii 1986 ad 16 Octobris 1989, a 3 Novembris 1990 ad 25 Octobris 1996.
Groenlandia, vel Grönlandia, Gronlandia, etiam Gruntlandia, sive Terra Viridis, nonnumquam Ultima Thule (Groenlandice Kalaallit Nunaat ; Danice Grønland), est maxima orbis terrarum insula (quae non continens putatur), pars Americae Septentrionalis, in Circulo Polari Arctico, paene in medio Oceano Atlantico Septentrionali sita inter Europam (Islandiam) et Americam septentrionalem (Canadam), et civitas libera.
Ad Großefehn vici Ostgroßefehn (3586 incolae), Spetzerfehn (1810), Strackholt (1498), Aurich-Oldendorf (cum Hooge Brinken et Moorlage, 1468), Holtrop (1448), Mittegroßefehn (1054), Timmel (926), Akelsbarg (517), Bagband (361), Westgroßefehn (225), Wrisse (202), Felde (194), Ulbargen (193) atque Fiebing (174) pertinent.
Gregorius Petrus XV Agagianian (Armenice Գրիգոր Պետրոս Աղաճանեան  Grigor Petros Aghajanian ), notus etiam ut Grégoire-Pierre Agagianian (natus in Akhaltsikhe die  18 Septembris 1895; Romae obiit die 16 Maii 1971), alumnus Pontificiae Universitatis Urbanianae, fuit cardinalis et auctoritas Ecclesiae Catholicae Armenae, videlicet episcopus Comanae in Cappadocia et Patriarcha Ciliciae Armenorum.
Grigorij Konstantinovič Ordžonikidze; 24 Octobris 1886 – 18 Februarii 1937), etiam Sergo (Серго) dictus, erat rerum novarum cupidus Georgianus Russicus, socius factionis bolsevicorum ab anno 1903, particeps motus revolutionarii in Caucaso et rerum novarum Russiae anni 1917, dein rerum politicarum peritus (ab anno 1932, comissarius popularis industriae gravis) Sovieticus.
Grussenheim est commune Francicum 788 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
Gregorius III Laham (Arabice غريغوريوس الثالث لحام, natus die 15 Decembris 1933 in Daraya, apud Damascum, in Syria) est a die 21 Iunii 2017 Patriarcha emeritus Antiochiae, totius Orientis, Alexandriae Magnae, Hierosolymaeque Ecclesiae Graecae Catholicae Melkitae.
Ioannes (in religione Gregorius) Mendel (Theodisce Gregor Mendel; natus in Silesia die 20 Iulii 1822; mortuus Brunae die 6 Ianuarii 1884) fuit monachus Ordinis sancti Augustini, abbas monasterii sancti Thomae Brunensis et botanista Austriacus, qui ex piso leges geneticos deduxit, unde pater scientiae geneticae dicitur.
Inter compositiones a grege oblatas fuerunt "Jump in the Line" ('Salite in agmen'), celebre carmen ab Harrio Belafonte promotum; "Take Me Home, Country Roads" ('Ferte Me Domum, Viae Rusticae') Ioannis Denver, carmen civitatis Virginiae Occidentalis haud sollemni more cantum; "El Diablo" ('Diabolus'), carmen calypsonianum; et certae res quae patriam amant, inter quas "America the Beautiful" ('Pulchra America'), "Home on the Range," et "Vexillum Stellis Punctatum."
Cambry "speciem avenae seu tritici abortivi" in Britannia Minore descripsit "equis minime datam, tanquam pultem ab hominibus sumptam, rarius circa Montem Relaxum et Coriosopitum cultam"; Polwhele anno 1803 Cornubienses Avenam nudam (ab Ioanne Raio nominatam) cultivare scripsit, in agris macrissimis serentes qui iam bis terve patatis plantati erant; hanc speciem ad omnes necessitates cibarias respondere, quas pauperes usu farinae avenaceae supplere solerent.
ISBN 3-88309-032-8) , columnae 320–321 (Theodisce)
Eugenio Dupré Theseider, "Gregorio X" in Enciclopedia Italiana (Romae: Treccani, 1933)
Ludovico Gatto, "Gregorio X, beato" in Enciclopedia dei Papi (Romae: Treccani, 2000)
Grex Chalybis Universitatis Virginiae Occidentalis est symphonia discipulorum circa quadraginta in Parte Musicae Collegii Artium Creantium Universitatis Virginiae Occidentalis perscriptorum, quae plerumque in patinis chalybis consistit, tympanis variisque idiophonis et membranophonis pulsatis atque adeo tritis adiunctis.
== Nexus externi ==
Olga Perla, "Stumps and knives", 2001 (Anglice)
De Grimod apud Chef Simon (Francogallice)
"Grimod de la Reynière, Alexandre" apud Napoleon.org (Francogallice)
Régis Confavreux, "La vie extraordinaire d'Alexandre Balthasar Grimod de La Reynière
De libro Journal intime de 1794
"Reynière - Grimond de la" apud La Confrérie des Amis de Lucullus
Epistulae Grimod aliorumque (vide no.
De Gregorio-Mendel-Gymnasio
Schola nostra Ambergae sita e Gregorio Mendel nominata et anno millesimo octingentesimo tricesimo tertio (MDCCCXXXIII) [vel – si vir vere Romanus aut femina vere Romana inter vos est – anno bis millesimo quingentesimo octogesimo sexto (MMDLXXXVI) a.
Gresswiller est commune 1467 incolarum (anno 2009) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
Paderborn: Schöningh, 1913 Textus apud archive.org
Aliae encyclopaediae
Pope Gregory IX in The Catholic Encyclopedia: an international work of reference (Novi Eboraci: Appleton, 1907–1914)  (Anglice)
Ovidio Capitani, "Gregorio IX" in Enciclopedia dei Papi (Romae: Treccani, 2000); talia in Federiciana; talia in Dizionario biografico degli Italiani
G.
Convivae verbis peremptoriis convocati sunt, titulis officiusque et muneribus positis rite enumeratis: "Te secundum meritis tuis recipere conabitur; haud praetenditur tibi plenam satisfactionem reddere nisi quod omne a te desideratum in re olei carnisque porcinae suppeditabitur" (sic ad proavos Grimod tabernarios macellariosque allusum est): "nec cane nec servo comiteris, nam ministeria ancillae ad tempus conductae perficient" (vilitas divitiamque familiae Grimod sic expressum est).
Dania-Norvegia territorium petivit; post nonnulla saecula sine contactu inter Groenlandenses Vicingos et Scandinavos, tam vehementer diffusus est metus ne se paganos converterent ut missionaria expeditio missa sit, Christianismum restauratum, anno 1721 ubi missionarius Iohannes Egedensis ad Terram Viridem navigavit.
Cenam collationem famosam, qua neque convivas illustres neque parentes suas placuerat, die 9 Martii 1786 repetivit, instantibus amicis recentioribus quos ad novum epulum convocavit: fuerunt Restif de la Bretonne amicus intimus (quem die 22 Novembris 1782 apud dominam Duchesne primum incurrerat), domina Mitoire (quam olim in matrimonium postulaverat), domina Chardon, Trudaine, Le Peletier des Forts, Ludovicus Sebastianus Mercier, Fontanes, Maria Iosephus Chénier, Baïard, Aze.
Gries  est commune 2688 incolarum (anno 2008) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
Griesheim-près-Molsheim (Germanice ) est commune 1997 incolarum (anno 2008) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
Grendelbruch est commune 1127 incolarum (anno 1999) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
"Londinii" pars 1 pars 2 apud Gallica
1786 : Mémoire a consulter et consultation pour Me Marie-Emilie-Guillaume Duchosal, avocat en la Cour, demandeur, contre le sieur Ange Fariau de Saint-Ange
1788 : Peu de chose: idées sur Molière, Racine, Crébillon, Piron, etc.
Gregorius Aglipay (natus 5 Maii 1860, mortuus 1 Septembris 1940), ilocanus, erat reformator ecclesiae, sacerdos jesuita et iurisconsultus qui seipsum fecit in primum episcopum maximum Ecclesiae Liberae Insularum Philippinarum conditae ipso cum consilio Isabelo de los Reyes, illo Insularum Philippinarum ecclesia tempori insurrectionis contra Hispaniam.
Tam hac nocturna cena pleniter porcina, quam prandiis "seminutritivis" hebdomadalibus (déjeuners semi-nutritifs) quae die 11 Iulii 1784 instituit et usque in diem 8 Aprilis 1786 continuavit, iuvenis callidus generositatem hospitalem in rigiditatem semisatiricam convertit.
Ioannes Fredericus Gronovius, 1611—1671, philologus;
Iacobus Gronovius, 1645—1716, philologus, filius Ioannis Frederici;
Laurentius Theodorus Gronovius (antiquarius), filius Ioannis Frederici, frater Iacobi;
Ioannes Fredericus Gronovius (iunior), 1686—1762, botanista, filius Iacobi;
Abraham Gronovius, 1695—1775, philologus, filius Iacobi, frater Ioannis Frederici iunioris;
Laurentius Theodorus Gronovius, 1730—1777, naturalista, filius Ioannis Frederici iunioris.
Grigorij Grigor'evič Mjasoedov; 7 Aprilis 1834 – 18 Decembris 1911) fuit pictor Russicus, unus e conditoribus et socius activus Societatis exhibitionum artis mobilium (Russice Товарищество передвижных художественных выставок, Tovariščestvo peredvižnych chudozestvennych vystavok; cuius participantes Передвижники, Peredvižniki vocantur).
Ab eodem anno recensiones fabularum scaenicarum scripsit quae usque in 1778 in Journal des théâtres Lutetiae, ab 1780 in Nouveau journal helvétique Novicastri in Helvetia divulgatae erunt; amicitiam cultivabat Ioannae Quinault(fr), sociae du Bout-du-Banc(fr), actricumque iuvenum inter quas Dorotheae "de Luzy" cuius delicias se esse praetendit; socius Academiae Arcadum Romanae iam annum aetatis vigesimum agens convocatus est.
Montium iugum supremum in Terra Viridi Iugum Vatcinsicum in Orientali insulae litore est, cuius cacumina maxima Mons Gunnbioernus (DaniceGunnbjørn Fjeld, 3693 m), Domeum (Danice Dome ; Groenlandice Qaqqaq Kershaw, 3682 m) et Coneum (Danice Cone ; Groenlandice Qaqqaq Johnson, 3669 m) sunt.
Mormonenko, natus Catharinopoli die 23 Ianuarii 1903, mortuus Moscuae die 16 Decembris 1983) erat moderator atque actor et scriptor cinematographicus Sovieticus, Praemiis Stalinianis duobus (annis 1941 et 1950), etiam titulis Artificis Popularis URSS (anno 1948) et Herois Laboris Socialistici (anno 1973) ornatus.
Thesauros conditos et aurifodinas custodire dicitur; etiam inimicum equo esse: apud Vergilium legimus iungentur iam grypes equis quod proverbium fuit, rem non fieri posse subiciens; ab hac notione Ludovicus Ariostus saeculo sexto decimo commentus est alterum animal fabulare, iunctum a gryphe equoque: hippogryps, qui nunc in mythologiam vulgarem inivit.
Gregorius Ioannis filius Baradulin (vulgo Рыгор Іванавіч Барадулін, Rygor Ivanavič Baradulin; natus die 24 Februarii 1935 in regione Ušačy provinciae Vitebscensis in Ruthenia Alba (eo tempore pars URSS), mortuus die 2 Martii 2014 Minsci in Ruthenia Alba) fuit poëta et scriptor in linguam maternalem atque interpres textuum tam Russicorum quam aliorum.
== Iuventus ==
Balthazar Grimod de la Reynière Lutetiae anno 1758 natus est, matre Susanna de Jarente(d) e nobilitate orta, patre Laurentio publicano divitissimo (fermier général); publicani iam divitis(fr) nepos fuit, macellariorum pronepos Lugdunensium seu potius Givortii nativorum.
== Monumenta locaque visitanda ==
Castellum in Bois-Vignolles (saeculo XIX)
Castellum Rothschild: magnum palatium normandiae aedificata in loco castelli ducis Penthievrae
Silva dominii Armainvilliers, magnus hortus dominii Pereire (SI), Stagnum Armainvilliers, Stagnum "mare Pinçon", palus claustrorum Nigrorum, Cursus salutis praeter pilamallei agrum in silva.
Illi cenam hebdomadariam sumpserunt a principio apud Villain ad viam Crucis Camporum Parvorum (rue Croix-des-Petits-Champs), deinde apud Le Gacque ad viam de Rivoli cum amicis Aigrefeuille, Iuliano Ludovico Geoffroy(fr), Renato de Chazet(fr), D'Azincourt(fr).
== Opera ==
The Vestal Lady and Other Poems (1955, poemata)
This Hung-Up Age (1955, ludus)
Gasoline (1958, poemata)
Bomb (1958, poemata)
The Happy Birthday of Death (1960, poemata)
Minutes to Go (1960, poemata oculorum) cum Sinclair Beiles, Gulielmo S.
Nam Grisonia coniunctione trium municipiorum societatum: Societas Domus Dei (Rhaetice Ligia dalla casa da Diu aut Cadi, Italiane Lega della Ca' di Dio, Theodisce Gotteshausbund); Societas cana (Ligia grisch, Lega Grigia, Grauer Bund), quae nomen dedit pago et Societas decem Iudicum (Ligia dallas diesch dertgiras, Lega delle Dieci Giurisdizioni, Zehngerichtebund) in aevo medio condita est.
vox choralis (1999–hodie)
Iason Freese: piano, claviculum, trombonium, saxophonium, accordio, gitarra, vox choralis (2003–hodie)
Ronaldulus Blake: trumpetus, tympana, percussio, vox choralis (2004–hodie)
Gabrielis McNair: trombonium, saxophonium tenorale (1999–2001)
Curtus Lohmiller: trumpetus, tympana, percussio, vox choralis (1999–2004)
Michaelis Pelino: gitarra?
Aevum quo Gregorius vitam suam egit, turbidissimum fuisse videtur, regno Francorum inter fratres Guntram, Charibertum I, Chilpericum I et Sigebertum I diviso; Fredegarius opus Gregorii continuavit
Vita patrum
De miraculis beati Andreae apostoli
De miraculis sancti Martini episcopi
De passione sancti Iuliani martyris
De gloria confessorum
Commentarii in psalmos
De cursu stellarum ratio
(Archivum Gregis tantummodo apertum est sodalibus rite immatriculatis et index omnium sodalium non iam aperte legi potest; hoc est, iam ex tempore programmtis Sympa primo instituti, non licet nomina et inscriptiones omnium raptim depromere.)
Vel ad subscribendum scribas "SUBSCRIBE GREX" in subiecto epistulae nihil aliud continentis 
epistulamque ad SYMPA@MAN.TORUN.PL mittas.
3233 Krišbarons, olim designationibus 1977 RA6, 1929 EF, 1942 BE, 1952 BJ2, 1962 EF, 1976 JA5, 1977 TG4, 1979 FB3, 1980 RA4, et A909 BH agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
3237 Victorplatt, olim designationibus 1984 SA5, 1929 CB1, 1934 CO, 1935 HF, 1935 JB, 1951 KC, 1951 KL, 1952 QD1, 1955 BR, 1957 OK, 1957 QQ, 1965 AO1, 1971 DA1, et 1984 WX4 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
3334 Somov, olim designationibus 1981 YR, 1942 VG, 1969 KF, 1970 QW, 1974 HT2, 1976 YV, 1978 EV4, 1980 TE10, 1982 BS8, et 1984 MK agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
3306 Byron, olim designationibus 1979 SM11, 1951 GS, 1952 UJ1, 1962 RL, 1969 US2, 1971 FK, 1978 JJ, 1979 TJ2, 1979 WS, et 1982 OE agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
3300 McGlasson, olim designationibus 1928 NA, 1933 GA, 1951 PD, 1952 UC1, 1963 UE, 1969 XB, 1974 QF2, 1978 GV2, 1980 TP12, et 1984 JM1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
3227 Hasegawa, olim designationibus 1928 DF, 1947 CC, 1951 EN, 1955 FR, 1957 UZ, 1957 WL1, 1959 JM, 1961 XX, 1966 BA, 1972 RW1, 1974 ET, 1978 GB2, 1978 JR2, et 1980 VT2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
3314 Beals, olim designationibus 1981 FH, 1928 DD1, 1941 BT, 1959 SR, 1959 TX, 1969 TM, 1974 DZ1, 1978 AG, 1979 WV4, et 1985 ND agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
3327 Campins, olim designationibus 1985 PW, 1932 EW, 1962 OD, 1963 UK, 1972 GW1, 1974 SJ4, 1977 DP, 1978 GL4, 1979 OZ14, 1980 TN12, 1982 BG9, 1983 HM1, 1984 KP, et A923 RL agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
3259 Brownlee, olim designationibus 1984 SZ4, 1934 XE, 1937 JJ, 1937 KD, 1943 MC, 1948 JA, 1951 XX, 1954 KF, 1956 TO, 1965 JG, 1973 SQ5, 1976 KA, 1978 RE1, 1979 VH3, 1979 XX1, et 1979 YC2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
3326 Agafonikov, olim designationibus 1985 FL, 1931 OB, 1946 TE, 1964 RA, 1964 RO, 1967 GJ, 1974 EP, 1978 GL3, 1979 UP4, 1979 WA8, et 1983 WC1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
Tum senatores indignantes quod Marcus Antonius Caesarionem filium et heredem Gai Iulii Caesaris esse adfirmaret atque partes quasdam Romanarum provinciarum ceteris liberis quos e Cleopatra genuerat legaret, omisso quidem ipso Marco Antonio Cleopatrae  Aegypti reginae, uxori eius, bellum indixerunt.
3228 Pire, olim designationibus 1935 CL, 1943 GB, 1958 BA, 1962 EC, 1970 ER1, 1972 TB4, 1972 VD, 1972 XJ1, 1978 JU2, 1979 QE7, A916 GD, et A918 WB agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
In matrimonium duxit (post nuptias Lucianae de Rupeforti anno 1107 repudiatas) Adelaidem Mauriensem, e qua filiam genuit Constantiam et septem filios, inter quos Ludovicum patris successorem, Henricum qui archiepiscopus Remensis factus est, Robertum dominum Drocensem et Petrum patrem imperatoris Latini Petri.
Vecchi, Giorgio Di Gangi, Chiara Maria Lebole, Mauro Lombardi, Tatiana Di Pino, Alessandro Soddu, Enrica Salvatori, Maria Alberta Faggioli Saletti, Gabriella Girardin, Stefano Ricci, Francesco Mallegni, Alessandro Catoi, Rita Lanza, Daniele De Luca, Massimo Masetti, Cristoforo Pomara, Stefano D'Errico, Angelo Marrone, Irene Riezzo, Francesco M.
Ludovicus rex Francorum, duodevigesimus huius nominis, vulgo praenominibus plenis Louis Stanislas Xavier (natus die 17 Novembris 1755 Versaliis; mortuus Lutetiae die 16 Septembris 1824), frater Ludovici decimi sexti, fuit rex Franciae et (una cum Urgellensi episcopo) princeps Andorrae ab anno 1814 usque ad mortem anno 1824.
In matrimonium duxit

Alienoram Aquitaniae, e qua duas filias genuit (Mariam et Alaidem) et cui anno 1152 repudium remisit,
Constantiam Castellae, e qua duas filias genuit (Margaritam et Aelidem),
Adelam Campaniensem, e qua filium et filiam genuit, scilicet Philippum patris successorem et Agnetem futuram imperatricem Byzantinam.
Ludovicus XVI Augustus (Francogallice Louis XVI, 1754–1793), delphini Ludovici Franciae (1729–1765) et Mariae-Iosephae Saxoniae (1731–1767) filius, Ludovici XV nepos, fuit coprinceps Andorrae (1774-1792) et rex Franciae (1774–1789), postea rex Francorum (1789–1792).
Ludovicus vulgo Ľudovít Štúr (natus die 23 Octobris 1815 Uhrovec in hodierno Circulo Bánovce nad Bebravou, mortuus die 12 Ianuarii 1856 Modorini/Modra in regione Posoniensi) scriptor  Slovacus bonus et idiomatis Slovaci moderni pater erat.
Luitpoldus Carolus Iosephus Gulielmus Bavariae, tertius filius Ludovici I regis (Herbipoli, natus est die 12 Martii 1821 – Monaci obiit die 12 Decembris 1912) ab anno 1886 usque ad mortem fuit Vicarius Regis Regni Bavariae primo per tres dies Ludovici II, nepotis sui, deinde eius fratris Ottonis propter insaniam utriusque regis.
Lupiniacum prope Baiscum (Francogallice Louvigné-de-Bais, Gallonice Lóvinyaé-de-Baès, Britonice Louvignieg-Baez) est commune 1723 incolarum (anno 2007) praefecturae Illae et Vicinoniae in Franciae occidentalis regione Britannia Minore.
Lutherus Egbert Hall (natus in Bastrop Ludovicianae die 30 Augusti 1869; Novae Aureliae mortuus die 6 Novembris 1921), causidicus et postea iudex, fuit rerum politicarum peritus Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1912 usque ad annum 1916 Ludovicianae gubernator fuit.
Heidelbergae: Winter, 1913 Textus
Lydwine Scordia, "Entre guerre traditionnelle et sidération des populations: théories et pratiques de la guerre sous Louis XI" in Laurent Vissière, Marion Trévisi, edd., Le feu et la folie: l'irrationnel et la guerre (fin du Moyen Âge-1920) (Redonis: Presses universitaires de Rennes, 2016.
Lupus Stephani filius Karadžić (Serbice Вук Стефановић Караџић / Vuk Stefanović Karadžić, die 26 Octobris anno 1787 natus et 26 Ianuarii 1864 Vindobonae mortuus) fuit grammaticus, philologus, lexicographus Serbicus, abecedarii et linguae Serbicae hodiernae conditor.
Si urbem Germanicam fere homonymam quaeris, vide Wolfsburg

Lycopolis sive Lyco, hoc est "lupi civitas" (Arabice أسيوط ˀAsyūṭ; Hieroglyphice  Sȝw.ty, Demotice Sywṱ, Coptice Ⲥⲓⲟⲟⲩⲧ Siout; Accadice 𒅆𒀀𒌋𒌅 Šijāutu) est urbs circiter 395.000 incolarum (anno 2008) in media Aegypto.
Lurleen Wallace (nata in Tuscaloosa die 19 Septembris 1926; cancro mortua  Montgomery die 7 Maii 1968), Georgii Wallace uxor, fuit politica Americana factionis Democraticae, quae inter alia ab anno 1967 usque ad annum 1968 Alabamae gubernatrix fuit prima et adhuc hodie sola mulier.
Lugugnanum (-i, n.) seu Leugugnanum (-i, n.) (alia nomina: Lana, Loina, Lounaha) (Italiane: Lana; Theodisce: Lana) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Tridentino-Alta Athesia/Tirole Meridionali et in Provincia Libera Bauzanensi (Alta Athesia/Tirolis Meridionalis) situm.
Ludovicus de Moos (natus die 31 Ianuarii 1910 in Sachseln in pago Subsilvania superiori – obiit die  26 Novembris 1990 in Berna) fuit vir publicus Helveticus, ab anno 1960 usque ad annum 1971 fuit minister iustitiae ac publicae disciplinae in Consilio Foederali.
Lunula fertilis (e voce Anglica Fertile Crescent; Arabice الهلال الخصيب  al-hilāl al-chasīb; Hebraice הסהר הפורה) est regio lunaris in Medio Oriente quae hodiernas Iraquiam, Syriam, Libanum, Israel, Palaestinam, et Iordaniam comprehendit, una cum septentrione Cuvaiti, meridiana et oriente Turciae, et occidentali Iraniae partibus.
Lusitania fuit navis, constructa anno 1904 et primum missa anno 1906 a Cunard Line et cursu publico affecta, Britannica, quam primo bello mundano in itinere in urbem Novum Eboracum, die 7 Maii anni 1915, navis submarina Germanica nomine U-20 (Germanice: Unterseeboot 20, 'Navis submarina vicensima') depressit in Oceano Atlantico 11.5 milia passuum ab australi Hiberniae litore.
Praeter oppidum ipsum e vicis Beienrode, Boimstorf, Bornum am Elm, Glentorf, Groß Steinum, Klein Steimke, Lauingen, Lelm, Ochsendorf, Rhode (cum Bisdorf), Rieseberg, Rotenkamp, Rottorf, Scheppau, Schickelsheim, Sunstedt atque Uhry constat.
Lutzelhouse (Germanice ) est commune 1807 incolarum (anno 2007) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
Der kleine Pauly: Lexikon der Antike (Monaci: Artemis, 1975; DTV, 1979)
Paris in The Catholic Encyclopedia: an international work of reference (Novi Eboraci: Appleton, 1907–1914)  (Anglice)
"Paris" in Jewish Encyclopedia (Novi Eboraci: Funk & Wagnalls, 1901-1906) textus
"Paris, France" in Encyclopaedia Britannica.
Luemschwiller (Germanice Lümschweiler) est commune Francicum 709 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris 
et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Lupiniacum in Fulgeriensi (Francogallice Louvigné-du-Désert, Gallonice Lóvinyaé-deü-Dezèrt, Britonice Louvigneg-an-Dezerzh) est commune 3761 incolarum (anno 2008) praefecturae Illae et Vicinoniae in Franciae occidentalis regione Britannia Minore.
Hae missiones plus quam 380 chiliogrammata talia saxorum lunarium rettulerunt qualem saxum Genesis, quae adhibita sunt ad evolvendam geologicam originis Lunae (putatur se formavisse abhinc annorum circa 4.5 billiones per impactionem gigantem, Tellurem implicantem), formationis eius compositionis internae, et eius historiae insequentis intellegentiam.
Anno 1928 histrio erat in pellicula Der Kampf ums Matterhorn (Latine reddatur Pugna de Matterhorn) et deinde quarto decennio saeculi praeteriti productionem pellicularum duxit quarum tituli erant Der verlorene Sohn (Latine reddatur Filius prodigus) et Der Kaiser von Kalifornien (Latine reddatur Imperator Californiae) et The Challenge (Provocatio).
31-45
Lydwine Scordia, "La statue funéraire de Louis XI: les trois corps du roi" in Franck Collard, Frédérique Lachaud, Lydwine Scordia, edd., Images, pouvoirs et normes: exégèse visuelle de la fin du Moyen Âge (xiiie-xve siècle) (Lutetiae: Classiques Garnier, 2018.
Lutter  est commune Francicum 291 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris  et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Luna Matrona (alia nomina: Oppidum Lunae Matronae, Lunamatrona) (Italiane: Lunamatrona; Sardice: Lunamadrona) est oppidum Italiae et municipium, in Regione ac insula Sardinia, in Provincia Mediocampidanensi ac in Marmilla historica ac geographica terra, situm.
Mausoleum dynastae Arbinae (circa 380 a.C.n.), quod uxor  Mausoli in Caria imitata esse videtur, Xanthi inventum et in Museum Britannicum translatum et  restitutum, sumptuosissimum monumentum funebre in Lycia, Nereidum monumentum e figuris sculptis vocatur et iam ad architecturam Graecam pertinet.
Lutterbach est commune Francicum 6'192 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris  et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Ibi Tiberio regnante nautae fluminis Sequanae, se NAVTAS PARISIACOS appellantes, cippum lapideum deis Romanis et Celticis et praecipue IOVI OPTVM MAXSUMO ("Iovi Optimo Maximo") dicaverunt, cuius maior pars saeculo duodevicensimo ineunte sub ecclesia Nostrae Dominae reperta est.
=== Infantia ===
Natus 15 Februarii 1710 Versaliis, filius tertius ducis Burgundiae, Delphini Minoris (Petit Dauphin), et Maria-Adelaida Sabaudiensis, et nepos Delphini Maioris (Grand Dauphin) qui filius regis Ludovici XIV erat, Ludovicus de France in principio vocatus est "dux Andegavi" (duc d'Anjou) qui etiam erat nomen nascentis patrui sui Philippi V, rex Hispaniae.
Cum Adalbertus Keller una cum Gulielmo Ludovico Holland et Francisco Pfeiffer anthologiam rerum scientificarum sub titulo »Schriften zur Geschichte der Dichtung und Sage« (Stutgardiae 1866–72) edidissent, omnes praelectiones Tubingenses editae sunt (»Geschichte der altdeutschen Poesie«, »Geschichte der deutschen Dichtung im 15.
Lycodia (-ae, f.) (alia nomina: Inessa, Aetna, Eubea, Euboea, Incessa, Innesa ac Lycodia Eubea) (Italiane: Licodia Eubea; Sicule: Licuddìa) est oppidum Italiae et municipium, circiter 3 010 incolarum, in Regione Sicilia ac in Provincia Regionali Catinensi situm.
Lupstein (Germanice ) est commune 754 incolarum (anno 1999) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
Luttenbach-près-Munster (Germanice: Luttenbach) est commune Francicum 754 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris  et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
E stationibus maximis lineae ad varias Franciae partes extenduntur, e statione Sancti Lazari (Gare Saint-Lazare) anno 1837 coepta ad Franciscopolim et Cadomum, ad Burdigalam et Tolosam, e statione Orientali (Gare de l'Est) usque ad Argentoratum, e statione Austerlitz ad Aurelianum olimque ad Burdigalam, eo autem hodie a statione Montis Parnassi Gare Montparnasse itur, unde et in Britanniam minorem per vallem Ligeris itinera fiunt.
Lyceum Scientiarum Humanarum, in annum scholarem 2010/2011 ministra Maria Stella Gelmini auctrice primum institutum, originem ducit ab Instituto Magistrali, quod magistros ludorum seu scholarum "elementariarum" formabat et quadriennium singulis discipulis erat frequentandum necnon, in sua forma posteriore, accessum ad Facultatem Magisterii, in studiorum universitate, sine ullo additamento permittebat, ad ceteras vero facultates tantummodo anno completivo interposito.
Programma Lunare Unionis Sovieticae fuit primum quod Lunam attigit, in robotica navi spatiali anno 1959, sed Programma Apollo NASA Civitatum Foederatarum solas missiones frequentatas confecit, quarum prima fuit Apollo 8, missio quae circa Lunam anno 1968 mota est, et inter reliquas fuerunt sex astronautarum egressus lunares inter 1969 et 1972, quorum primus fuit Apollo 11.
Alienoram Aquitaniae, e qua duas filias genuit (Mariam et Alaidem) et cui anno 1152 repudium remisit,
Constantiam Castellae, e qua duas filias genuit (Margaritam et Aelidem),
Adelam Campaniensem, e qua filium et filiam genuit, scilicet Philippum patris successorem et Agnetem futuram imperatricem Byzantinam.
Lugdunum est:

Lugdunum sive Lugudunum, magna urbs Franciae
Lugdunum Batavorum, urbs Nederlandiae
Lugdunum, castra Romana olim ad Limitem Germanicum inferiorem et litus Maris Germanici sita
Lugdunum Consoranorum, urbicula sub monte Pyrenaeo (Saint-Lizier)
Lugdunum Convenarum, altera urbicula sub monte Pyrenaeo (Saint-Bertrand-de-Comminges)
in honorem deorum, et ad populum oblectandum
Ludi circenses
Ludi scaenici
Locus, in quo corporis aut ingenii vires exercentur, ut schola et palaestra
Ludus litterarum
Ludus gladiatorius
 Haec pagina verba incorporat ex Aegidii Forcellini Lexico Totius Latinitatis, 1775.
Lacus Lychnidus  (seu Lychnitis; alia nomina: vide sectionem) (Lingua Macedonica moderna Охридско Езеро Ohridsko Ezero, Albanice Liqeni i Ohrit) est lacus in Macedonia Septentrionali, in parte meridioccidentali civitatis prope fines Albaniae situs, profundissimus in paeninsula Balcanica.
Lunae Villa sive Lunaris Villa (Francice: Lunéville) est urbs et commune Francicum 19'516 incolarum (anno 2013) praefecturae Murtae et Mosellae in provincia orientali Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia (usque ad diem 31 Decembris 2015 regione Lotharingia).
Hac re incerta manente, sub Imperio Romano urbs Lutetia e novo aedificata est, metropolis civitatis Parisiorum in provincia Gallia Lugdunensi, partim in insula civitatis, partim ad ripam Sequanae sinistram collocata ubi via a Burdigala et Cenabo ad septentriones tendens descendit e monte nobis Sanctae Genovefae cognito pontesque duos attigit, qui ripam sinistram ad insulam et istam ad ripam dextram coniungunt.
Trevor Bryce,  The Lycians : a study of Lycian history and civilisation to the conquest of Alexander the Great, Copenhagen : Museum Tusculanum press, 1986
The Lycians in literary and epigraphic sources, Copenhagen : Museum Tusculanum press, 1986
Fabienne Colas-Rannou , Créatures hybrides de Lycie ː Images et identité en Anatolie antique (VIe-IVe siècles avant J.-C.), Presses Universitaires de Rennes, 2020 [1]
Claudine Deltour-Levie, Les piliers funéraires de Lycie, Lovanii, 1982.
Caesar "Lutetiam Parisiorum" semel refert, Ammianus semel plenius "Parisiorum castellum, Luticia nomine", Ptolemaeus "Λευκοτεκία Παρισίων" et Itinerarium Antonini semel Luticia Parisiorum, e quibus fontibus satis constat nomen Latinum plenum Lutetia Parisiorum fuisse.
Lupus Didaci de Faro (Hispanice: Lope Díaz de Haro) fuit nomen praecipuum in familia dominorum Biscaiae De Faro:

Lupus Didaci I de Faro (dominus Biscaiae) (†1170)
Lupus Didaci II de Faro (dominus Biscaiae) (†1236)
Lupus Didaci III de Faro (dominus Biscaiae) (†1288)
primum tanta vox tam parvo in corpusculo, tam pertinax spiritus; deinde in una perfecta musica scientia: modulatus editur sonus et nunc continuo spiritu trahitur in longum, nunc variatur inflexo, nunc distinguitur conciso, copulatur intorto, promittitur revocato, infuscatur ex inopinato, interdum et secum ipse murmurat, plenus, gravis, acutus, creber, extentus, ubi visum est, vibrans, summus, medius, imus.
42–48
Amouroux, J., "Kiu estis la unua franca esperantisto?", Heroldo de Esperanto 2073 (9), Iunii/Iulii 2005
Amouroux, J., "Iom pli pri Chevreux/(de) Beaufront, Heroldo de Esperanto 2078 (4), Octobris/Novembris 2005
Amouroux, J., "Kelkaj notoj dum legado de "Historio de Esperanto", La Gazeto 134, Ianuarii 2008
Amouroux, J., "Rememore pri Lemaire kaj Jossinet", Heroldo de Esperanto 2128 (13), Septembris/Octobris 2008
Jossinet, R., "La franca savinto de Esperanto: Louis de Beaufront".
Corsano, "« Sodalitas » et gentilité dans l'ensemble lupercal",  Revue de l'histoire des religions, 1977: 137-158
Marie-Claire Ferriès, ""Luperci et lupercalia" de César à Auguste", Latomus, 2009: 373-392
Danielle Porte, "Note sur les « luperci nudi »", Publications de l'École Française de Rome, 1976: 817-824
Karlis-Konrads Vé,	"La cité et la sauvagerie : les rites des Lupercales", Dialogues d'histoire ancienne, 2018: 139-190
T.
Recensio critica Altera recensio critica Nonnullae paginae apud Guglum librorum
Yves-Marie Duval, "Les Lupercales, Junon et le printemps", Annales de Bretagne et des pays de l'Ouest, 1976: 253-272
Marie-Claire Ferriès,	"Les Lupercales, rite urbain et fête populaire.
Lycopolis sive Lyco, hoc est "lupi civitas" (Arabice أسيوط ˀAsyūṭ; Hieroglyphice  Sȝw.ty, Demotice Sywṱ, Coptice Ⲥⲓⲟⲟⲩⲧ Siout; Accadice 𒅆𒀀𒌋𒌅 Šijāutu) est urbs circiter 395.000 incolarum (anno 2008) in media Aegypto.
=== Poesis, oratio soluta, ludi scaenici ===
The Writing of Guillaume Apollinaire/Le Style Apollinaire (1934), cum René Taupin, Sasha Watson, Jean Daive et Sergio Gavronskij, University Press of New England, ISBN 0-8195-6620-9
First Half of "A" 9 (privatim impressum, 1940)
55 Poems (1941)
Anew (1946)
Some Time: Short Poems (1956)
Statements for Poetry (1958)
Barely & Widely (1958)
It Was (1959)
"A" 1-12 (1959, ed.
Nomen chemicum (IUPAC) est (3aR,4S,7R,7aS)-2-{(1R,2R)-2-[4-(1,2-benz-iso-thiazolo-3-yl)-piperazino-1-ylmethyl]-cyclohexylmethylo}-hexahydro-1H-4,7-methan-iso-indol-1,3-dionum.
Ambulationes Lutetiae,[nexus deficit] (Francogallice)
Latinus Lutetiensis, (Latine)
Quotidiana Lutetiae photographemata, (Anglice)
Situs urbis, (Francogallice)
Situs viatorum, apud ParisInfo (Francogallice)
Archaeologica et topographica
"Paris, ville antique" ("Lutetia urbs antiqua")
"De moenibus Lutetiae Parisiorum"
"De romanicis aedibus Lutetiae"
"De aedibus opere francigeno structis Lutetiae"
De urbe hodierna et futura
Conseil économique et social régional Ile-de-France.
Felder, 1865 (Cuba)
Lycorea halia cinnamomea Weymer, 1883 (Brasilia (Amazonas))
Lycorea halia discreta Haensch, 1909 (Brasilia (Fodinae Generales, Rio de Janeiro, Bahia))
Lycorea halia fasciata Haensch, 1909 (Aequator)
Lycorea halia transiens Riley, 1919 (Brasilia (Amazonas))
Logisch-Philosophische Abhandlung, Annalen der Naturphilosophie 14 (anno 1921)
Tractatus Logico-Philosophicus, (anno 1922)
Philosophische Untersuchungen (Investigationes philosophicae, anno 1953)
Bemerkungen über die Grundlagen der Mathematik (anno 1956)
Remarks on the Foundations of Mathematics (anno 1978)
The Blue and Brown Books (anno 1958)
On Certainty (anno 1969)
Philosophische Bemerkungen, ed.
Arcula,
Aula,
Bondelia seu Bagnonum,
Bullanum,
Burgus Sancti Stephani,
Casula,
Castrum Caricis,
Castrum Novum vel Castrum Novum ad Macram,
Comanum,
Filictaria,
Fivisanum seu Fivizanum,
Follum,
Fosdenovum,
Liciana,
Luna (municipium) (usque ad ad 2017 Castrum Horti Novi seu Hortonovum),
Mulatium,
Potentiana,
Rupecula ad Varum,
Sergiana (deinde Castrum Sarzanae),
Silva Cerri,
Tresiana,
Vectianum,
Villa Franca.
Meliorationes Iaponicae primum contactu cum naturali litore construuntur, aedificantur igitur insulae totae artificiosae, velut insulae artificiosae Cobei (Insula Roccōënsis, Insula Portus et Aëroportus Cobei) aut Aëroportus Internationalis Cansaiensis (Iaponice 関西国際空港) in sinu Osakensi.
In mythologia Graeca, Agamemnon (Ἀγαμέμνων), filius Atrei ex Aërope, frater Menelai, fuit Mycenarum aut Argorum rex, qui omnium Graecorum consensu imperator delectus, ad expeditionem Troianam profectus est, ubi plurimos labores, et maximas principum simultates pertulit.
Agriculturalismus, etiam Schola Agrarianismi, Schola Agronomistarum, et Schola Agricolarum appellatus (Mandarinice 農家, simpliciter 农家 Nongjia), fuit prisca philosophia Sinica agrariana quae utopianum rusticorum communalismum et aequalitarianismum suadebat, et fortasse fuit orbis terrarum primus communisticus et socialisticus motus qui societati sine classibus favit.
Abraham Ortelius de Agnione dixit esse "amnis in Gallia Belgica, qui apud Atrebates scaturiginem habens, civitates Sanctum Audomarum et Teruannum Morinosque populos alluit, ac Flandriam à Picardia distinguit atque disterminat, ac tandem in mare Britannicum, seu Aglicam effunditur.
Certe in hoc congruunt ambo poetae quod praesens scelus cum praeteritis (Tantalus, Atreus et Thyestes) et cum futuris (Orestae matricidium) coniungunt velut ac si Seneca et ipse trilogiam componere voluisset cuius prima fabula Thyestes et secunda Agamemnon et fortasse tertiam mors ei praeripuisset.
In qua collecta sunt propria poemata epigrammatave plus quam centum, insuper scripta amicorum coaevorumque, Pauli Silentiarii, Macedonii consulis, Damocharidis, Ioannis Barbucalli, Iuliani Aegyptii, aliorum: quibus addi debent "scholastici" plures, Arabius, Eratosthenes, Leontius, Theaetetus, Nilus, insuper "referendarius" Irenaeus, "antecessor" Iulianus, "domesticus" Rufinus.
Ecce caput primum, a Iacobo Paulo Migne conversum:

Honore quolibet sublimiorem cum habeas dignitatem, o imperator, honora supra omnes qui hoc te dignatus est Deum; quoniam ad similitudinem coelestis regni, tradidit tibi sceptrum terrenae potestatis, ut homines edoceres iusti custodiam, et eorum qui adversum ipsum insaniunt, latratum cohiberes: ipsius obtemperando legibus, ac subditos tibi regendo legitime.
Oratio Agathonis, ut quae Gorgianum dicendi genus imitaretur, a rhetoricis praeceptis non discedit, nonnumquam ut poetae versus inserit et verbis figurisque ludit sed materia eius satis inanis videtur: Erotem tamquam deum ceteris iuniorem atque teneriorem laudat antequam sophisticis (ne absurdis dicam) argumentationibus virtutes omnis generis ei tribueret et beneficia eius universa caneret (cupido enim omnium pulchrarum rerum creator et conciliator est).
Hoc est exemplum formulae causae a Gaio iuris consulto datae:

Ea res agatur, quod Aulus Agerius de Lucio Titio incertum stipulatus est, quo nomine Numerius Negidius sponsor est, cuius rei dies fuit; in persona uero fideiussoris: ea res agatur, quod numerius negidius pro Lucio Titio incertum fide sua esse iussit, cuius rei dies fuit.
Africa, praecipue media Africa Orientalis, late inter communitate scientifica origo putatur speciei Hominis sapientis et cladi Hominidarum, ut archaeologicum primarum Hominidarum et eorum maiorum inventum monstrat, cum posterioribus populis qui abhinc annorum circa septem milliones vixerunt—inter quos Sahelanthropus tchadensis, Australopithecus africanus, A.
=== Abbatia Cremifanensis ===
In abbatia Cremifanensi, cuius patronus Agapitus est, reliquiae ex anno 893 probari possunt: Hoc anno imperator Arnulphus litteris donationis die 22 Octobris 893 possessiones in civitate Mutarensi monasterio Sancti Salvatoris (i.e.
Ianuarii) haec notat : memoria sanctae Agnetis, uirginis et martyris, quæ, adhuc puella, Romæ supremum fidei obtulit testimonium et titulum castitatis martyrio consecrauit ; nam et ætatem uicit et tyrannum, amplissimam apud gentes admirationem acquisiuit, plus etiam maiorem apud Deum gloriam cumulauit.
Cassandra Priami filia ei in sortem cessit, quae etiam mortem ei praedixit; sed ille verbis eius minime fidem habens, ad uxorem Clytaemnestram, cui domi cum quibusdam liberis relictae imperii curam crediderat, reversus, ab Aegistho Thyestis filio, qui omnia prius tacite occupaverat, immo et uxorem stupraverat, simulatâ amicitiâ, et Clytaemnestrae consensu, in litore, seu ut aliis placet, in convivio, quod ingens ei uxor paraverat, vel in balineo interfectus est, postquam annos 18 regnavit.
Agelia burmensis Gussmann, 2002
Agelia chalybea (Wiedemann, 1823)
Agelia fasciata (Gory, 1840)
Agelia limbata (Wiedemann, 1823)
Agelia lordi (Walker, 1871)
Agelia obtusicollis Fairmaire, 1884
Agelia pectinicornis (Laporte & Gory, 1835)
Agelia petelii (Gory, 1840)
Agelia theryi Hoscheck, 1925
Aggius (-i, m.) (alia nomina: Alvargus, Abbarius, Albargus, Albergae, Albergues) (Italiane: Aggius; Sardice: Agghju) est oppidum Italiae et municipium, in Regione ac insula Sardinia, in Provincia Sacerensi ac in Gallura historica ac geographica terra, situm.
De quo itinere Robertus de Torigneio in Chronicis ita refert:

Cum filia regis Francorum duceretur ad coniugium filii imperatoris Constantinopolitani, hospitata est apud Sanctum Benedictum super Ligerim; cumque quidam ex famulis eius vellet accelerare ignem iniecto oleo, flamma exivit per foramina camini, et cecidit super tectum camini, et hoc casu tota abbatia combusta est.
Secundum Michael Shermer, physicum scriptoremque Americanum qui se scepticum appellat, "Agenticitas et exemplaritas sunt cognitiva shamanismi, paganismi, animismi, polytheismi, monotheismi, et omnium spiritualismi aetatum Veteris et Novae modorum fundamenta." Sic, Christianistarum Intellegens Designator (Anglice: Intelligent Designer) inscienter habetur caecus potestas quae vitam ab summa parte creavit.
Agricultura biodynamica est ratio agriculturae organicae primum a Rudolpho Steiner excogitata, rebus utens quas proponentes holisticum rationum rusticarum intellectum appellant Unus ex primis motibus agriculturae quae sustineri potest, fertilitatem soli, auctum plantarum, et tutelam pecoris ut opera per oecologiam coniuncta tractat, conspectus spirituales et mysticos vehementius dicens.
== De fabula ab Arnobio narrata ==
Sic narrat Arnobius fabulam quam apud Timotheum theologum invenisse adfirmat :
Magna Mater - et ipsa nata e lapidibus a Deucalione Pyrrhaque post diluvium iactis - cum obdormisset in petra "Agdos" vocata, Iuppiter in pulchrum corpus deae exarsit atque, dum stuprum inferre conatur, Magna Matre acriter reluctante, semen suum in saxum effudit ; quod saxum fetum ex eo concepit atque Acdestem (sic scribit nomen Arnobius) peperit.
Asiatici, praesertim Indicarum originis, suum proprium culturale legatum, linguas et fides religiosas, seu Christianam seu Hinduicam seu Sunniticam Islamicam servant et Anglice loquuntur cum Indicis linguis maternis velut Hindica, Teluguica, Tamilica aut Guiaratica quibus minus crebro loquuntur sed quas plerique intellegunt.
Inter species Agaricomycotinorum quae non sunt Agaricomycetes sunt grex paraphyleticus Heterobasidiomycetes, certae res Anglice yeasts appellatae (praecipue fungi ordinis Saccharomycetalium), fungi auris (basidiomycota generis Auriculariae), et alii fungi; hi fungi omnes in classibus Tremellomycetibus et Dacrymycetibus conliguntur.
Agnes Franciae (nata anno 1171; mortua post annum 1204), filia regis Ludovici VII uxorisque eius Alae sive Adelae Campaniensis, fuit sub nomine Anna imperatrix Byzantina, ab anno 1180 sponsa seu uxor Alexii II, quo interfecto Andronicus eam in matrimonium anno 1184 duxit; sed Andronicus ipse anno insequenti a populo Constantinopolitano necatus est.
Agathocles (Graece Ἀγαθοκλής), frater Agathocleae regis Ptolemaei IV paelecis, fuit ipse vel amicus vel minister regis; post cuius mortem (anno 204 a.C.n.) Agathocles cum Sosibio coniurationem fecit ad reginam Arsinoam necandam regnumque pro puero Ptolemaeo V gubernandum.
Inter Agaricomycotina sunt fere 20 000 specierum, quarum 98 centesimae fere in classi Agaricomycetibus circumscribuntur: plurimi fungorum boleti appellati, inter quos basidiomycota pluteos efficientes, quorum sporocarpia formas pluteorum similes efficiunt), et basidiomycota qui globulos inflatos (Anglice puffballs) ex eorum basidiocarpiis globosis et frutescentibus (gasterotheciis appellatis) efficiunt.