aimgo/CorpusTrinum huggingface dataset:
Sanctius III Garciae filius (Hispanice Sancho III Garcés; Vasconice Antso III.a Gartzes) qui dicitur Magnus vel Maior (H el Mayor; V Nagusia) fuit rex Pampilonensium  et comes Aragoniae ab anno 1000 usque ad mortem die 18 Octobris anni 1035 (natus est anno 992).
Sanctus Germanus, vulgo Saint-Germain-de-Longue-Chaume, est commune Francicum 414 incolarum (anno 2012) praefecturae Utrarumque Separarum in provincia occidentali Pictaviensi et Carantonis (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Sanctus Georgius de Nainiaco, vulgo Saint-Georges-de-Noisné, est commune Francicum 713 incolarum (anno 2012) praefecturae Utrarumque Separarum in provincia occidentali Pictaviensi et Carantonis (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Sancta Sophia est nomen usitatum aliquot ecclesiarum, praesertim ecclesiarum cathedralium orthodoxarum, Sapientiae Dei dicatarum, quarum notissimae sunt:

Sancta Sophia, ecclesia cathedralis Constantinopolitana
Sancta Sophia, ecclesia cathedralis Serdicensis
Sancta Sophia, ecclesia cathedralis Kioviensis
Sancta Sophia, ecclesia cathedralis Novogardiensis
Sancta Sophia, ecclesia cathedralis Polotiensis
Ecclesia Divinae Sapientiae (Patavii sita, ritus Latini)
Sandrocottus (Magadho-Pracritice 𑀘𑀦𑁆𑀤𑀕𑀼𑀢𑁆𑀢 𑀫𑁄𑀭𑀻𑀬 Candagutta Morīya), Sanscritice Candragupta Maurya (scriptura Devanagari चन्द्रगुप्तमौर्य, natus c.
Ortum esse videtur a littera Graeca archaica Ϻ ϻ San, quod denotavit sonum [S] vel ut quidam dicunt [TS], quodque tenuit locum duodevicesimum inter litteras Π π Pi et Ϙ ϙ Koppa, respondens ad litteram Phoenicicam et Hebraeam Tsade.
Sanctus Martinus prope Metullum, vulgo Saint-Martin-lès-Melle, est commune Francicum 875 incolarum (anno 2012) praefecturae Utrarumque Separarum in provincia occidentali Pictaviensi et Carantonis (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Sanctus Iohannes de Bonavalle, vulgo Saint-Jean-de-Thouars, est commune Francicum 1'333 incolarum (anno 2012) praefecturae Utrarumque Separarum in provincia occidentali Pictaviensi et Carantonis (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Sigismundus Herbersteinius, cui Gregorius Istoma navigationem suam circa paeninsulam Kolaensem narravit, sic Sanctum Nasum describit:

Est autem Sanctus Nasus, saxum ingens, ad nasi similitudinem in mare prominens: sub quo antrum vorticosum conspicitur, quod singulis sex horis mare absorbet, ac alternatim magno sonitu reddit evomitque eiusmodi voraginem.
Sanctus Maurus (alia nomina: Civitas Sancti Mauri, Civitas Regia Sancti Mauri, deinde Fanum Sancti Mauri Forte) (Italiane: San Mauro Forte) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 660 incolarum, in Regione Lucania et in Provincia Matheranensi situm.
Sanctus Stephanus de Sigonia, vulgo Saint-Étienne-la-Cigogne, est commune Francicum 145 incolarum (anno 2012) praefecturae Utrarumque Separarum in provincia occidentali Pictaviensi et Carantonis (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Sanfourche nomen familiae notabiliter gestatum est;

Henricus Sanfourche (1775-1841), Colonellus Imperii Gallicus;
Ioannes Baptista Sanfourche, (1831-?), Architectus Gallicus;
Jean-Joseph Sanfourche, (1929-2010), Gallicus pictor, poeta, geometer et sculptor;
Solange Sanfourche, (1922-2013), pugnator resistens, coniux Eduardus Valéry;
Pierre Sanfourche-Laporte (1774-1856), jurist.
Sanctus Germanus super Insulam (Francogallice Saint-Germain-sur-Ille, Gallonice Saent-Jermaen-sur-Ill, Britonice Sant-Jermen-an-Il) est commune 889 incolarum (anno 2007) praefecturae Illae et Vicinoniae in Franciae occidentalis regione Britannia Minore.
Sancta Agatha Apuliae (alia nomina: Arx Sanctae Agathae, Roccha Sanctae Agathae, Castellum Sanctae Agathae, Artemisium, Suebe Castellania) (Italiane: Sant'Agata di Puglia) est oppidum Italiae et municipium, circiter 2 200 incolarum, in Regione Apulia ac in Provincia Fodiana situm.
Sanctus Philibertus de Grandi Lacu (Francogallice Saint-Philbert-de-Grand-Lieu, Gallonice Saent-Filbèrt-de-Granloec, Britonice Sant-Filberzh-Deaz) est commune 7617 incolarum (anno 2008) praefecturae Ligeris Atlantici in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Sanctus Petrus de Campis (vulgo Saint-Pierre-des-Échaubrognes) est commune Francicum 1'380 incolarum (anno 2012) praefecturae Utrarumque Separarum in provincia occidentali Pictaviensi et Carantonis (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Ergo disputant de vero et falso Confuciani et Moiani, hi illorum sententiam negant, illi horum; atqui si quis haec quae negant affirmare et quae affirmant negare velit, melius erit quadam uti illuminatione." Qui autem Tao invenit, tamquam in cnodace rotae universi stat neque ullo argumento movetur; is enim repugnantiam ipsam rerum explodit per rationis illustrationem.
Sanctus Donacius (alia nomina: Sandonaces, Sandonakeus, etiam: Oppidum Sancti Dionysii) (Italiane: San Donaci) est oppidum Italiae et municipium, circiter 6 800 incolarum, in Regione Apulia, in Provincia Brundisina et in Sallento historica ac geographica terra situm.
Anno 2023 duabus inter gentes innotuit pelliculis, quae sunt (1) Anatomie d'une chute, pellicula criminalis Francica ab Iustina Triet facta, in qua personam agit feminae, quae caedis mariti sui accusatur; et (2) The Zone of Interest ab Ionatha Glazer disposita, in qua partes agit Hedwigae Höss, uxoris Rudolphi Höss, ducis castrorum Auschwitz.
13 Responditque rex populo dura, derelicto consilio seniorum, quod ei dederant, 14 et locutus est eis secundum consilium iuvenum dicens: “ Pater meus aggravavit iugum vestrum, ego autem addam iugo vestro; pater meus cecidit vos flagellis, ego autem caedam vos scorpionibus ”.
Sanctus Stephanus de Monteluci (Francogallice Saint-Étienne-de-Montluc, Gallonice Saent-Estienn, Britonice Sant-Stefan-Brengoloù) est commune Francicum 7739 incolarum (anno 2022) praefecturae Ligeris Atlantici in regione occidentali Pagis Ligeris.
Sanctus Medardus super Illam sive Sanctus Medardus super Insulam (Francogallice Saint-Médard-sur-Ille, Gallonice Saent-Médart, Britonice Sant-Marzh-an-Il) est commune 1292 incolarum (anno 2007) praefecturae Illae et Vicinoniae in Franciae occidentalis regione Britannia Minore.
Sanctus Leodegarius de Montebruno, vulgo Saint-Léger-de-Montbrun, est commune Francicum 1'234 incolarum (anno 2012) praefecturae Utrarumque Separarum in provincia occidentali Pictaviensi et Carantonis (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Sanctus Petrus (Francogallice: Saint-Père-en-Retz, Gallonice Saent-Pèrr-an-Raèz, Britonice Sant-Pêr-Raez) est commune 4023 incolarum (anno 2008) praefecturae Ligeris Atlantici in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Sanctius seu Sancius, Santius vel Sansus est nomen in Hispania Mediaevale, Sancho sive Santxo, quod item Sanctius latinatum est, nomen in Medio Aevo clarum plurium regum Castellae, Legionis, Aragoniae, Portugalliae, Navarrae, in pristinum sermonem Castellanum ex Vasconico Antso sive Santo seu Santxo conversum est.
Samuel Micu Klein (natus Maniu Micu in vico Sadu in Transilvania olim ad Imperium Austriacum pertinente hodie in Cibiensis comitatu, Romania mense Septembri 1745 – mortuus est Aquinci die 13 Maii 1806) fuit rerum gestarum scriptor, philologus , philologus et theologus Dacoromanus e Transilvania.
Circulus electoralis Sanctogallum
Municipia: Sanctogallum, Eggersriet, Wittenbach, Häggenschwil, Mola, Waldkirch, Andwil SG, Cozesaua et Gaiserwald
Circulus electoralis Rorschach
Municipia: Mörschwil, Goldach, Steinach, Berg, Tübach, Untereggen, Rorschacherberg, Rorschach et Thal
Circulus electoralis Rheintal
Municipia: Rheineck, St.
Sanctus Paulus seu Sanctius Paulus Graecorum (alia nomina: Monasterium Sancti Pauli ad Civitatem, Sanctus Paulus ad Civitatem; olim Civitas, Teanum Apulum) (Italiane: San Paolo di Civitate) est oppidum Italiae et municipia, circiter 5 830 incolarum, in Regione Apulia ac in Provincia Fodiana situm.
Sanctio nupsit Sancia, regis Alphonsi VII Castellae filia, eoque peperit:

Berengaria quae rege Angliae Ricardo nupsit
Sanctius, patris successor
Blanca quae Theobaldo comiti Campaniensi nupsit eoque peperit regem futurum Theobaldum
Constantia, ante patrem mortua
Fernandus, ante patrem mortuus
Samuel Ngude Odaka, saepius Sam Odaka, e gente Samia ortus (anno 1929 natus in Busia; Kampalae mortuus die 4 Augusti 2015) fuit politicus Ugandae, praesidis quondam Milton Obote collaborator (quo tempore Rajat Neogy diurnarius incarceratus atque in exsilium missus est) et ab anno 1971 ad 1973 minister a rebus externis patriae.
Sanctus Amarinus (Francogallice Saint-Amarin; Theodisce Sankt Amarin) est commune Francicum 2200 incolarum (anno 2021) praefecturae Rheni Superioris et nunc ab anno 2021 commune Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, postea a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia facta, et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Sanctus Briocus de Mauronio (Francogallice Saint-Brieuc-de-Mauron, Gallonice Saent-Berióc-de-Mauron, Britonice Sant-Brieg-Maoron) est commune 327 incolarum (anno 2007) praefecturae Mariculi in Franciae occidentalis regione Britannia Minore.
Agnes principissa, regis Ludovici VII filia, anno 1179 a Lutetia Constantinopolim iter faciens in hac abbatia hospitata est, de qua re Robertus de Torigneio in Chronicis ita refert:

Cum filia regis Francorum duceretur ad coniugium filii imperatoris Constantinopolitani, hospitata est apud Sanctum Benedictum super Ligerim; cumque quidam ex famulis eius vellet accelerare ignem iniecto oleo, flamma exivit per foramina camini, et cecidit super tectum camini, et hoc casu tota abbatia combusta est.
Sanctus Dionysius significat:

Dionysius, primus episcopus Lutetiae
Sanctus Dionysius in Francia, urbs praefecturae Sequanae et Fani Dionysii
Sanctus Dionysius, caput insulae et praefecturae Reunionis
Sydneium, urbs Australiae a nonnullis Latinizantibus Sanctus Dionysius nuncupata
Sanctus Onetus (alia nomina: Sanctus Onnenus, Sanctus Onertus) (Francogallice Saint-Onen-la-Chapelle, Gallonice Saent-Onen, Britonice Santez-Onenn) est commune 973 incolarum (anno 2007) praefecturae Illae et Vicinoniae in Franciae occidentalis regione Britannia Minore.
Sanctus Iulianus de Voantis sive Vovanta (Francogallice Saint-Julien-de-Vouvantes, Gallonice Saent-Julien-de-Vóvantt, Britonice Sant-Juluan-Gouwent) est commune 927 incolarum (anno 2008) praefecturae Ligeris Atlantici in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Sanctuarium Beatae Mariae Virginis Gratiarum de Monte Nigro seu Sanctuarium de Monte Nigro (Italiane: Santuario della Madonna delle Grazie di Montenero) est basilica catholica minor Italiae et locus sacrus Marianus Montis Nigri (Labronis), in Regione Tuscia et in Provincia Liburnensi situm.
XVII aedificata
"La Bransle"
"Crolour" (olim "Crolou", "Croloux") ubi mercatus annuus celebrabatur
Germain
"La Girardière"
"Huric" (olim "Heury, Hurie") ubi schola olim tenebatur cuius aedificium, a Iosepho Lachat designatum, hodie in conciliabulo accommodatur.
Sanctus Albinus de Platuis, vulgo Saint-Aubin-du-Plain, est commune Francicum 572 incolarum (anno 2012) praefecturae Utrarumque Separarum in provincia occidentali Pictaviensi et Carantonis (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Quem autem non ex tribu Iuda, sed ex tribu Ioseph venturum et non regem, sed prophetam fore exspectant exemplo Moysis, restitutorem antiqui Israel secundum Dtn 18,18: Prophetam suscitabo eis de medio fratrum suorum similem tui et ponam verba mea in ore eius, loqueturque ad eos omnia, quae praecepero illi.
In insula meridiana duo sinus magni sunt, Sinus Marathokampi (Κόλπος του Μαραθόκαμπου) ab austro-occidente situs, ab austro-oriente autem Sinus Pythagorii (Κόλπος του Πυθαγορείου) sive Sinus Teganii (Όρμος Τηγάνι).
Sanctuarium Beatae Mariae Virginis Rosarii Pompeianum seu  Pontificium Sanctuarium Maius - Basilica Cathedralis Beatissimae Virginis Mariae a SS.mo Rosario  (Italiane: Santuario della Beata Vergine del Rosario di Pompei / Pontificio santuario maggiore - Cattedrale della Beata Vergine del Santo Rosario) est basilica catholica  Italiae et locus sacrus Marianus magni momenti Pompeii, in Regione Campania et in Urbe metropolitana Neapolitana situm.
Sanctus Nazarius in Sinnuario  (Francogallice Saint-Nazaire, Gallonice Saint-Nazère sive Saint-Nazaer, Britonice Sant-Nazer sive Señ Neñseir) est urbs Francica 70000 habitantium regione Britannia Minore atque etiam provincia Pagis Ligeris et praefecturae Ligeri Atlanticae.
Silhavy, 1979 — Insulae Infra Ventum (Guadalupia, Montserrat, Insula Sancti Christophori, Insula Nivium)
† Hummelinckiolus silhavyi Cokendolpher & Poinar, 1998 (fossile)
Kalominua Sørensen, 1932 — Venetiola
Kalominua alta (M.
Ex canone 1186 propositum cultus sanctorum est: "Ad sanctificationem populi Dei fovendam, ecclesia peculiari et filiali christifidelium venerationi commendat Beatam Mariam semper Virginem, Dei Matrem, quam Christus hominum omnium Matrem constituit, atque verum et authenticum promovet cultum aliorum Sanctorum, quorum quidem exemplo christifideles aedificantur et intercessione sustentantur."
Veneratio sive cultus sanctorum devotionem particularem populi erga sanctos describit.
Sand  est commune 1073 incolarum (anno 1999) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Sanctus Pancratius (alia nomina: Casalis Sancti Pancratii, Oppidum Sallentinum Sancti Pancratii) (Italiane: San Pancrazio Salentino) est oppidum Italiae et municipium, circiter 10 210 incolarum, in Regione Apulia, in Provincia Brundisina et in Sallento historica ac geographica terra situm.
Silhavy, 1979) — Haiti
Pellobunus insularis Banks, 1905 — Costa Rica, Panama
Pellobunus insulcatus (Roewer, 1954) — Salvator
Pellobunus longipalpus Goodnight & Goodnight, 1947 — Trinitas
Pellobunus mexicanus Goodnight & Goodnight, 1971 — Mexicum
† Pellobunus proavus J.
Sanctus Bricius de Coglesio (Francogallice Saint-Brice-en-Coglès, Gallonice Saent-Bricz, Britonice Sant-Brizh-Gougleiz) est commune 2692 incolarum (anno 2007) praefecturae Illae et Vicinoniae in Franciae occidentalis regione Britannia Minore.
Urbs Sancti Petri in Florida Civitatum Foederatarum
Sanctus Petrus Ligeris Atlantici in Francia
Sanctus Petrus Martinicae insulae
Sanctus Petrus Pedemontii in Italia
Urbs Sancti Petri seu Petropolis in Russia
Fanum Sancti Petri (Provincia Bellunensis) (alia nomina: Fanum Sancti Petri Catubrii, Fanum Catubrinum Sancti Petri; olim Ultrarinum): municipium Italiae.
Sanctus Albinus Clausus, vulgo Saint-Aubin-le-Cloud, est commune Francicum 1'741 incolarum (anno 2012) praefecturae Utrarumque Separarum in provincia occidentali Pictaviensi et Carantonis (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Nomen officiale urbis est Muy Leal, Noble, Invicta y Muy Benéfica Ciudad, Puerto y Plaza de Santa Cruz de Santiago de Tenerife, quod Latine est "Fidelissima, Nobilissima, Invicta et Beneficentissima Urbs, Portus et Oppidum Sanctae Crucis Sancti Iacobi Nivariae".
Sanctus Stephanus de Coglesio (Francogallice Saint-Étienne-en-Coglès, Gallonice Saent-Estiènn-an-Cogl, Britonice Sant-Stefan-Gougleiz) est commune 1620 incolarum (anno 2007) praefecturae Illae et Vicinoniae in Franciae occidentalis regione Britannia Minore.
Sanctus Armellus (Francogallice Saint-Armel, Gallonice Saent-Armaèu, Britonice Sant-Armael-ar-Gilli) est commune 1724 incolarum (anno 2007) praefecturae Illae et Vicinoniae in Franciae occidentalis regione Britannia Minore iuxta Condate Redonum.
Sanctus Ioannes supra Vicenoniam (Francogallice Saint-Jean-sur-Vilaine, Gallonice Saent-Jan-sur-Vilaèyn, Britonice Sant-Yann-ar-Gwilen) est commune 1334 incolarum (anno 2019) praefecturae Illae et Vicinoniae in Franciae occidentalis regione Britannia Minore.
2012 : "De re oeconomica internationali, de iustitia sociali inter gentes mundi ac de calamitatibus generi humano imminentibus", colloquuntur Heini Kukkohovi et Samius Jansson - (ac personae etiam ex Erasmianis colloquiis ludisque Plautinis interdum sermones inserunt), in Melissa, n° 167, Bruxellis, 2012, pp.
Sanctus Mauricius de Fulgerosa, vulgo Saint-Maurice-la-Fougereuse, est commune Francicum 538 incolarum (anno 2012) praefecturae Utrarumque Separarum in provincia occidentali Pictaviensi et Carantonis (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Coniunctiones inter Sanctam Sedem, Civitatem Vaticanam, papam cum Curia Romana, quae munere gubernandae ecclesiae in nomine papae fungitur, et Ecclesiam Catholicam Romanam artae sunt ac late patentes, quare saepe distingui vix possunt necnon verba Sancta Sedes et Civitas Vaticana sermone publico saepe inter se permutantur.
Tuamasaga (Afega)
Aana (Leulumoega)
Aiga-i-le-Tai (Mulifanua)¹
Atua (Lufilufi)²
Vaa-o-Fonoti (Samamea)
Faasaleleaga (Safotulafai)
Gagaemauga (Saleaula)³
Gagaifomauga (Safotu)
Itu Asau (Asau)
Satupaitea (Satupaitea)
Palauli (Vailoa i Palauli)
¹ Cum insulis Manonone, Apolima, et Nuulopa.
Sanctus Albinus de Landis (Francogallice Saint-Aubin-des-Landes, Gallonice Saent-Aubein-dez-Laundd, Britonice Sant-Albin-al-Lann) est commune 901 incolarum (anno 2007) praefecturae Illae et Vicinoniae in Franciae occidentalis regione Britannia Minore.
Fanum Sancti Georgii Bigarellum seu Sanctus Georgius Bigarellum (alia nomina: Fanum Sancti Georgii de Mantua, Fanum Sancti Georgii Mantuanorum) (Italiane: San Giorgio Bigarello) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Langobardia et in Provincia Mantuana situm.
Sanctus Germanus de Pinello sive Sanctus Germanus de Perinellio (Francogallice Saint-Germain-du-Pinel, Gallonice Saent-Jermaen-deü-Pinèu, Britonice Sant-Jermen-ar-Bineg) est commune 816 incolarum (anno 2007) praefecturae Illae et Vicinoniae in Franciae occidentalis regione Britannia Minore.
Anno 1922 Petropolim (quae anno 1924 nomen Leninopolis obtinuit) revenit, ubi annis sequentibus libros poematum suorum pro impubibus in lucem edidit (quorum sunt "Сказ­ка о глу­пом мы­шон­ке" – Fabula de musculo stulto, "Ба­гаж" – Sarcina itineraria, "Мис­тер Тви­стер" – Dominus Twister, etc.), poematum illorum gratia gloriam cepit, unus e conditoribus litterarum puerilium Sovieticarum factus.
== Musea et loca notabilia ==
Museum Serretense a nomine cuiusdam generalis Francici qui primo bello mundano hic imperavit et ex vulneribus periit ita appellatus, pugnis in hac valle pugnatis in primis dedicatum est, necnon Alsaticis hominibus qui secundo bello mundano Germanis sese in occulto opposuerunt (ut commandant Marceau, alias Marcel Kibler, 1904-1982 in communi natus et mortuus).
Bello Peloponnesiaco (431–404 a.C.n.) Samus in Athenarum partibus contra Spartam permanens portum classi Atheniensi promptum et opportunum praebuit, in primis post cladem in Sicilia acceptam cum Peloponnesii magna classe coacta civitates Graecas Asiae Minoris et insulas circumiectas ad "libertatem" provocabantː anno 411 a.C.n.
Propterea et disputationes cum aliis scholis aspernatus, ipsum autem dicendi modum sive rhetoricen considerabat, cui studeret amicus et collocutor Hui Shi, sectator scholae nominum, saepius paradoxa eorum per iocum tractavit, ut inanitas disputationum humanarum per se monstraret; quorum unum in fabula de piscium gaudio illustratum a philosopho Germano Martino Heidegger est allatum, quo et suas de existentia ratiocinationes patefaceret.
Inter compositores (Samoane fatupese) aut Samoanarum cantionum auctores (Samoane pese) praeclaros, Toliafoa Talimutu, Peseta Gatoloai Sio, Malifu Faletoese Lemalu, Anapa Lave Teo, Kalapu Luafatasaga Kalapu, Maiava Pouono Hunkin, et Komisi Faraimo excellere habentur.
35.5%, Ecclesia Catholica Romana cum 19.6%, Methodismus cum 15%, Mormonismus cum 12.7%, Conventus Dei Samoani (Anglice Samoan Assemblies of God, Samoane Le Fa'apotopotoga a le Atua Samoa) cum 10.6%, Ecclesia Adventistarum Septimi Diei cum 3.5%, Centrum Cultus 1.3% et sine definitione 0.8% (secundum censum anno 2001).
Ἅγιος, ἅγιος, ἅγιος Κύριος Σαβαώθ·
πλήρης ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ τῆς δόξης σου,
ὡσαννὰ ἐν τοῖς ὑψίστοις.
== Cultus ==
In Martyrologio Romano elogium eius die 19 Novembris legitur., sed alicubi Mechtildis die 26 vel 27 februarii colitur In Ordine Praedicatorum sancta Mechtildis in festo sancti Alberti Magni breviter commemoratur, cum cantatur responsorium: Visi sunt beatae Mechthildi Albertus et Thomas.
南海之帝為儵，北海之帝為忽，中央之帝為渾沌。儵與忽時相與遇於渾沌之地，渾沌待之甚善。儵與忽謀報渾沌之德，曰：「人皆有七竅，以視聽食息，此獨無有，嘗試鑿之。」日鑿一竅，七日而渾沌死。
Rex meridiani maris Shu erat; septentrionalis Hu; medii Wonton.
Cum iam vir esset, Samson uxorem duxit mulierem Philistaeam, contra consilium parentum eius:«Vidi mulierem in Thamnatha de filiabus Philisthinorum : quam quæso ut mihi accipiatis uxorem.» -Iudices 14, 2bConvivio nuptiali parato, cum XXX sodalibus aderat et aenigma eis proposuit.
II, Samarie, Parisiis, 1874-1875 (2 vol.)
Jean-Daniel Macchi, Les Samaritains, histoire d'une légende : Israël et la province de Samarie, Labor et fifes, 1994 Recensio critica
Jacobus Alanus Montgomery, The Samaritans  : The earliest Jewish sect : Their history, theology and literature, Philadelphiae, 1905.
昔者莊周夢為胡蝶，栩栩然胡蝶也，自喻適志與！不知周也。俄然覺，則蘧蘧然周也。不知周之夢為胡蝶與，胡蝶之夢為周與？周與胡蝶，則必有分矣。此之謂物化。
Olim in somnis formam suam in papilionem mutatam Sancius videt.
Sodales autem irati cum aenigma solvere non potuerant, minati sunt mulieri Samsonis ut quaereret quomodo solvere aenigma viri sui.«Blandire viro tuo et suade ei ut indicet tibi quid significet problema : quod si facere nolueris, incendemus te, et domum patris tui» -Iudices 14, 15bMulier ergo flevit valde petens a Samsone solutionem problematis.
Samuel Sewallius (vulgo Samuel Sewall, natus Bishopstoke Hantoniae in Anglia 28 Martii 1652; mortuus Bostoniae 1 Ianuarii 1730) fuit iudex, negotiator, et typographus in Provincia Sinus Massachusettensium, qui societate innotuit in iudiciis de magia apud Salem actis, de quibus se tandem excusavit, ac praeterea commentario The Selling of Joseph ('Iosephus venditus', 1700), servitutem reprehendente.
== Personae ==
Moschion, filius a Demea adoptatus, infantem e Plangone vicini Nicerati filia genuit
Chrysis, hetaera ex insula Samo, Demeae concubina
Parmenon, Demeae servus
Demeas, caelebs, pater adoptivus Moschionis, amicus et vicinus Nicerati
Niceratos, pater Plangonis, vicinus et amicus Demeae
Coquus
Personae mutaeː Plangon cum suo infante, varii servi.
Peterzell, Krinau, Bütschwil, Lütisburg, Mosnang, Kirchberg, Mogelsberg et Ganterschwil
Circulus electoralis Wil
Municipia: Jonschwil, Oberuzwil, Uzwil, Flawil, Degersheim, Wil, Bronschhofen, Zuzwil, Oberbüren, Niederbüren et Niederhelfenschwil
莊子與惠子遊於濠梁之上。莊子曰：「儵魚出遊從容，是魚樂也。」惠子曰：「子非魚，安知魚之樂？」莊子曰：「子非我，安知我不知魚之樂？」惠子曰：「我非子，固不知子矣；子固非魚也，子之不知魚之樂全矣。」莊子曰：「請循其本。子曰『汝安知魚樂』云者，既已知吾知之而問我，我知之濠上也。」
Sancius et Hui Shi magistri per molem vagantur super fossam.
== Plura legere si cupis ==
Saint-Amarin : unser Staedtel, notre ville, Argentorati, Carré blanc, 2008
Jean-Marie Schmitt,	Aux origines de la révolution industrielle en Alsace : investissements et relations sociales dans la vallée de Saint-Amarin au XVIII siècle, Argentorati, Istra, 1979
Gilles Sifferlen cum docteur Garcin,  La Vallée de Saint-Amarin, notes historiques et descriptives.
longa, testacei- et castaneo-variegata, palporum partes anulis apicalibus fuscis notatae, parte femorali plus minusve infuscata ; pedes testacei, manifeste fusco-annulati ; palporum partes femoralis et patellaris spinis interioribus singulis armatae, apici propinquis ; longitudo tuberis oculiferi spatio duplo longior, quo a basi antennarum separatur ; limbi laterales scuti ordinibus eminentiarum manifeste binis praediti.
Andreas Parrot,  Samarie : capitale du royaume d'Israël, Delachaux et Niestlé, 1955 Recensio critica
Maria Teresa Petrozzi, Samaria, Hierosolymis, Franciscan Printing Press, 1973
Nathan Schur, History of the Samaritans, Francofurti ad Moenum, Petrus Lang, 1989
Sanctus Quiricus in Nosenna seu Sanctus Quiricus (alia nomina: Sanctus Quiricus in Nosinna, Sanctus Clericus, Sanquiricum) (Italiane: San Quirico d'Orcia) est oppidum Italiae et municipium, circiter 2 780 incolarum, in Regione Tuscia ac in Provincia Senensi situm.
== Opera selecta ==
De ortu progressu conversione valachorum episcopis item archiepiscopis et metropolitis eorum, (1774)
Disertatio canonica de matrimonio juxta disciplinam Graecae Orientalis Ecclesiae, Vindobonae, 1781, 154 p.;
Disertatio de juniis Graecae Orientalis Ecclesiae, Vindobonae, 1782, 128 p.
Ut homines denuo in insula sedes collocarent, varia privilegia concessa sunt: Praetori navali Luzzalo (Kilic Ali) Bassae, qui insulam administravit, per omnem vitam vectigalia omnia constituta sunt; insula autonomia gaudebat; novis colonis, quorum multi filii fuerunt illorum, qui olim ex insula emigraverant (sic dicti Chiosamii), possessio fundi et libertas vectigalium per septem annos concessae sunt, praeterea posthac vectigalia minuta.
Dacoromanice., Aquinci, 1828);
Scurtă cunoştinţă a istoriei Românilor (1792) id est Romaniae historia
(Biblia de la Blaj, 1795) Biblia dacoromanice versa
Istoria, lucrurile şi întâmplările Românilor (1800)
Samuel Micu una cum Georgio Şincai Linguae Dacoromanicae grammaticae librum Elementa linguae daco-romanae sive valachicae anno 1780 Vindobonae edidit, quocum primum argumentis confirmavit Linguam Dacoromanicam sub familia Romanica subsummare debetur.
Sanctus Petrus Vernoticus seu Sanctus Petrus Vernotii (alia nomina: Casalis Sancti Petri) (Italiane: San Pietro Vernotico) est oppidum Italiae et municipium, circiter 13 880 incolarum, in Regione Apulia, in Provincia Brundisina et in Sallento historica ac geographica terra situm.
Sanctus Martinus de Agnello sive Sanctus Martinus de Agniculo antiqua Sanctus Martinus de Bosco (Francogallice Laignelet, antiqua Saint-Martin-des-Bois, Gallonice Leingelaé, Britonice Kernoanig) est commune Francicum 1217 incolarum (anno 2022) praefecturae Illae et Vicinoniae in regione occidentali Britannia Minore.
== Opera ==
Bijbel-poezije (1624) - Biblia in poesia traducta
Rijm-catechismus (1624) - christianae doctrinae institutio in poesia traducta
Beschrijvinge ende lof der stad Haerlem in Holland: in Rym bearbeyd (1628) - Batavae urbis Harlemi descriptio lausque in poesia, exposita in Google books.
Sanctus Albinus prope Albiniacum (Francogallice Saint-Aubin-d'Aubigné, Gallonice Saent-Aubein-d'Aubinyae, Britonice Sant-Albin-Elvinieg) est commune 3050 incolarum (anno 2008) praefecturae Illae et Vicinoniae in Franciae occidentalis regione Britannia Minore.
Taelbericht der Nederlandsche spellinge (1628)
Eerverdediginge tegen de Arminiaensche grimmigheijd (1629) - Apologia contra Iacobi Arminii haereticos
Naszousche lauren-kranze (1629) - Lauri sertum
Westindische triumphbazuin op de verovering van de zilveren vloot (1629) - Indiarum occidentalium carmen triumphāle de classis argenteae clade
=== Wonton moritur perforatus ===
Haec autem fabula in extremo libro VII, qui et ultimus videtur quorum maxime consentiunt Sancium auctorem esse, de morte Wonton agit; id enim nomen Sinice ambiguum valet, primum ferculum significans offam fartam, inde et Chaos quod ante rerum universalitatem exstabat.
biographie" (17 Novembris 2016) apud Actualité.cd
Freddy Mulongo, "Nommé Premier ministre, Samy Badibanga entre le marteau-alias Joseph Kabila et l'enclume-le peuple congolais !" (19 Novembris 2016) apud Mediapart: Blog
Thierry Vircoulon, "Samy Badibanga devient Premier ministre de la RDC" (17 Novembris 2016) apud Radio Vatican International
Multi ordines religiosi Sanctae Mariae Angelorum sive Reginae Angelorum dedicati sunt:
Franciscanae Sanctae Mariae Angelorum (Waldbreitbach)
Sorores Franciscanae Angelinae (Castelspina)
Sorores Franciscanae Sanctae Mariae Angelorum (Andecavis)
Sancta Maria Angelorum est titulus cardinalitius Ecclesiae Catholicae Romanae, qui Basilicae Beatissimae Virginis et Omnium Angelorum et Martyrum coniunctus est.
Sanctus Ioannes Evangelista,
Sanctus Ioannes Baptista,
Sanctus Ioannes Bosco,
Sanctus Ioannes Cantius,
Sanctus Iohannes I
Sanctus Iohannes Chrysostomus
Sanctus Ioannes Damascenus
Sanctus Iohannes Didacus
Sanctus Ioannes Nepomucenus
Cf.
Hermannus Samuel Reimarus (Hamburgi natus die 22 Decembris 1694 et ibidem defunctus die 1 Martii 1768) fuit Germanicus Aevi Illuminationis eruditus, philosophus, et scriptor qui scientiam Biblicam studuit, deismum de exsistentia Dei et immortalitate animae defendit at supernaturale negavit.
Hi versus in Periclem ineunte bello Peloponnesiaco scripta a Plutarcho servata suntː

βασιλεῦ σατύρων, τί ποτ' οὐκ ἐθέλεις
δόρυ βαστάζειν, ἀλλὰ λόγους μὲν
περὶ τοῦ πολέμου δεινοὺς παρέχεις,
ψυχὴ δὲ Τέλητος ὕπεστιν;
κἀγχειριδίου δ' ἀκόνῃ σκληρᾷ
παραθηγομένης βρύχεις κοπίδος,
δηχθεὶς αἴθωνι Κλέωνι.
Herbertus Simon (natus familia oriunda e Germania Milvauchiae in Visconsinia die 15 Iunii 1916; mortuus Pittsburgi Pennsilvaniae die 9 Februarii 2001), alumnus universitatis Californiensis Berkeleiensis, fuit sociologiae, oeconomiae, et psychologiae peritus Americanus qui anno 1978 Praemium Nobelianum Oeconomiae accepit studio?
Versiones Latinas confecit huius Paraphrasis in Posteriora analytica Aristotelis (1481) illiusque Artis Rhetoricae (non ante 1544 editam) necnon compendia tam Ethicorum Nicomacheorum quam operum scientiae naturalis eiusdem philosophi, quae compendia annis 1544 et 1545 divulgata erunt.
Iam vivus auctoritatem miram habebat, praecipue in academia Anglicoloquente: "Solus philosophus Anglicus qui quasi talem popularitatem divulgatam habebat fuit Bertrandus Russell, et tum saeculo vicensimo." Spencer "unice praeclarissimus Europaeus ultimis decennis saeculi undevicensimi intellegens" fuit, sed eius gratia post 1900 acriter defecit: "Quis legit Spencer nunc?" rogavit Talcott Parsons anno 1937.
Hermocrates (Graece Ἑρμοκράτης, mortuus 407 a.C.n.), Hermonis filius, fuit strategus Syracusanus qui sibi amplissimam gloriam paravit dum Atheniensibus Siciliam invadentibus et Syracusas obsidentibus una cum Gylippo primo resistit (415-414) ac deinde omnino devincit (413).
Hermannus Iosephus Muller (natus Novi Eboraci die 21 Decembris 1890; mortuus Indianapoli die 5 Aprilis 1967) fuit geneticae peritus qui anno 1946 Praemium Nobelianum physiologiae et medicinae accepit, ratione mutationis geneticae a radiis X investigatae accepit.
Hercules Consalvi (Romae die 8 Iunii 1757 - ibidem die 24 Ianuarii 1824 obiit) fuit cardinalis Italicus et bis, papa Pio VII regnante, Secretarius Status ab anno 1800 usque ad annum 1806 et post cladem Napoleonis ab anno 1814 usque ad annum 1823.
Reges huiusmodi, 'amici Caesaris' vel 'amici populi Romani' antiquitus appellati, ab historicis modernis clientibus quibusdam adsimulari solent et reges clientes appellantur quia specie libertatis instar Romanae cuiusdam provinciae administrabant ː etenim ut frater Agrippa rex Chalcidensis civis Romanus erat.
Hercynia silva (Graece Ἑρκυνία ὕλη), sive Hercynius saltus (Graece Ἑρκύνιος δρυμός), sive Hercynium iugum (Graece Ἑρκύνιον ὄρος), sive simpliciter Hercynia (Graece τὰ Ἑρκύνια), est regio omnium saltuum vel silvarum quae iacent in Germania a Rheno in orientem et a Danuvio in septentrionem versus.
Hermannus Guido Kump (natus in Capon Springs Virginiae Occidentalis die 31 Octobris 1877; mortuus  in Elkins  Virginiae Occidentalis die 14 Februarii 1962), causidicus, fuit politicorum peritus  Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1933 usque ad annum 1937 Virginiae Occidentalis gubernator fuit.
Herbertus Henricus Lehman (Urbe Novo Eboraco natus familia  Iudaica die 28 Martii 1878; ibidem mortuus die 5 Decembris 1963), argentarius, fuit politicorum peritus  Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1933 usque ad annum 1942  Novi Eboraci gubernator fuit.
Hermeneutica primum ad interpretationem (exegesis) textuum religiosorum adhibita est, ratio intellegendi humani per opera Friderici Schleiermacher, Gulielmi Dilthey, Martini Heidegger, Ioannis Georgii Gadamer, Pauli Ricoeur, Northrop Frye, Gualterii Benjamin, Iacobi Derrida, et Friderici Jameson orta.
Cui manipulo Martyrum Domus Sanctissimae Trinitatis, in oppido, quod Hispani vulgo Alcázar de San Juan appellant, etiam praeerat Bonaventura a Sancta Catharina, Franciscus a Sancto Laurentio, Placidus a Iesu, Antonius a Iesu Maria et Stephanus a Sancto Iosepho.
Herbertus Romulus O'Conor (Baltimorae natus die 17 Novembris 1896; ibidem mortuus die 4 Martii 1960), causidicus, fuit rerum politicarum peritus Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1939 usque ad annum 1947 Terrae Mariae gubernator fuit.
Hermes Rodrigues da Fonseca (natus in São Gabriel die 12 Maii 1855; Petropoli mortuus die 9 Septembris 1923) fuit generalis et politicorum peritus Brasilianus, qui a die 15 Novembris 1910 usque ad diem 15 Novembris 1914 Brasiliae praeses fuit.
Heribertus Rosweyde (Traiecti ad Rhenum die 20 Ianuarii 1569 natus, Antverpiae 4 Octobris 1629 mortuus0, Societati Iesu aggregatus post studia Tornaci Duacique exercita Rhetoricam philosophiamque apud Iesuitas Duaci postea Antverpiae docuit.
Hermolaus (vulgo Ermak) Timothei filius, anno 1532 natus et in Siberia die 6  (Calendario Iuliano, 16 Gregoriano) Augusti anno 1585 mortuus, fuit summus Cosacorum praefectus, (vel atamanus ) qui chanem Kuczum vicit et annis ab 1582 ad 1583 Chanatum Siberiae evertit.
Hermannus Contractus aut Herimannus Augiensis (Theodisce Hermann der Lahme die 18 Iulii 1013; mortuus in Augia Diviti die 24 Septembris 1054), Altshausen-Veringen princeps et monachus Benedictinus in abbatia Augia Diviti, fuit eruditus, compositor, et musicologus.
Herbertus Kroemer (natus Vimariae die 25 Augusti 1928; mortuus die 8 Martii 2024) fuit physicus Americanus origine Germaniae, qui artis electricae et transistrorum peritus Praemium Nobelianum physicae cum Jaurès Alfërov et Iacobo Kilby anno 2000 accepit, ratione semiconductrorum investigandorum.
In hac pellicula agunt:

Dwayne Johnson: Hercules
Ioannes Hurt: Cotys, Thraciae rex
Rufus Sewell: Autolycus
Ioannes McShane: Amphiaraus
Ingrid Bolsø Berdal: Atalanta
Aksel Hennie: Tydeus
Reece Ritchie: Iolaos
Rebecca Ferguson: Ergenia
Ioseph Fiennes: Eurystheus, Micenarum et Tirynthis rex
Stephanus Peacocke: Stephanos
Petrus Mullan: Sitacles
Irina Shayk: Megara
Josephus Anderson: Phineas
Barbara Palvin: Antimache
Tobias Santelmann: Rhesus
Rivera (Pob.)
Almacen
Bacong
Balsic
Bamban
Burgos-Soliman (Pob.)
Cataning (Pob.)
Culis
Daungan (Pob.)
Mabiga
Mabuco
Maite
Mambog - Mandama
Palihan
Pandatung
Pulo
Saba
Sancti Petrus (Pob.)
Sancti Christi (Pob.)
Sumalo
Tipo
Judge Roman Cruz Sr.
10 a.E.V.–44 E.V.), rex cliens Iudaeae, "Herodes rex" in Actis Apostolorum 12
Herodes (Chalcidis rex), sive Herodes V, rex Chalcidis (41–48)
Herodes Agrippa II (27–100 E.V.), tetrarcha Chalcidis "Agrippa rex" in Actis Apostolorum, apud quem Paulus Tarsensis se defendit
Herodes Atticus (101–177 E.V.), aristocrata Graecus, senator Romanus, sophista
Parisiis: Denis Roce (Textus apud Google Books)
1508 : Margarita facetiarum Alfonsi Aragonum regis; Proverbia Sigismundi et Friderici tertii; Scomata Ioannis Keisersberg; Marsilii Ficini Florentini De sole opusculum; Hermolai Barbari Orationes; Facetiae Adelphinae.
== In theatro antiquo ==
Duo tantum Herculis vitae episodia in scaenam tragicam prolata suntː mors in monte Oetea herois Nessi tunicae doloribus excruciati et corpus suum comburi iubentis (Sophoclis Trachiniae et Senecae Hercules Oetaeus) necnon liberorum suorum  caedes cum Hercules Iunonis perfidia furore captus est (Euripidis Hercules et Senecae Hercules furens).
Florentiae: Olschki (Nuova collezione di testi umanistici inediti o rari, 14)
Eruditio
Emilio Bigi, "Barbaro, Ermolao" in Dizionario biografico degli Italiani (Romae: Treccani, 1964)
Vittore Branca, "Un trattato inedito di Ermolao Barbaro: il De coelibatu libri" in Bibliothèque d'Humanisme et Renaissance vol.
Herbitzheim est commune 1832 incolarum (anno 1999) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
Cum Hercule plures mythi coniuncti sunt, qui Romanis proprii sunt, inter quos fabula de Caco devicto: Cum Hercules itinere fessus in prato inter Aventinum et Palatinum montem sito obdormisset, latro nomine Cacus nonnullas boves e grege furatus cauda retrorsum tractas in speluncam occultavit.
Circa annum 1140 Hermannus opus astronomicum Kitab al-madkhal ila ilm ahkam al nujum ab Abu Ma'shar conscriptum in linguam Latinam vertit,, quod Introductorium in astronomiam Albumasaris Abalachi octo continens libros partiales intitulatus late diffusus et pluries typis exscriptus est (Augustae Vindelicorum 1489; Venetiis 1495 et 1506).
Herbsheim est commune 765 incolarum (anno 1999) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
== Plura legere si cupis ==
Clara-Emmanuelle Auvray,	Folie et douleur dans Hercule Furieux et Hercule sur l'Oeta : recherches sur l'expression esthétique de l'ascèse stoïcienne chez Sénèque, Peter Lang, 1989
Ludwig Braun, "Die Einheit des Ortes im 'Hercules Oetaeus'", Hermes, 1997: 246-249
Wolf H.
De 1945 ad 1948 erat magister superior urbis Coloniae Aprippinae, et de 1947 ad 1949 praefectus superior (Oberdirektor) (id est caput rectionis oeconomicae) Territorii oeconomici uniti (quod erat coniunctio zonarum occupationis Britannicae et Americanae et ita maior pars Germaniae).
Canon Muratorianus - conspectus librorum Christianorum circiter anni 150 - de Hermae Pastore scribit:
[44] Pastorem vero nuperrime temporibus nostris in Urbe Roma Hermas conscripsit, sedente cathedra Urbis Romae ecclesiae Pio Episcopo fratre eius; [45] et ideo legi eum quidem oportet, se publicare vero in ecclesia populo, [46] neque inter Prophetas, completum numero, [47] neque inter apostolos, in finem temporum potest.
== Tutela ==
Conditor Factionis Nacionalistae, Siles Reyes cito se cum Saavedrista factionis Republicanae Factionis, quae potestatem anno 1920 obtinuerat, anno 1926 electus est, a Praeside Saavedra in successorem electus est et in tessera cucurrit, quae Abdon Saavedra inclusa est; Praesidis frater, vicarius.
King, "Seneca's 'Hercules Oetaeus': A Stoic Interpretation of the Greek Myth", Greece & Rome, 1971ː 215-222
Gigliola Maggiulli, "La 'pestis' di 'Hercules Oetaeus'", Rivista di cultura classica e medioevale, 2012: 73-82
Pietro Meloni, Nicolai Treveti expositio L.
Quos Hermericus assidua vastatione depraedans, tandem morbo oppressus, pacem cum eis fecit, Recchilanem filium suum in regnum substituit, qui cum magna parte exercitus missus, Andevotum Romanae militiae ducem cum multis copiis ad Singilium Baeticae provinciae fluvium, inito bello, prostravit, magnis eius auri argentique copiis occupatis.
Revue d'études antiques, 1998ː 279-288
Thomas Gärtner, "Die Kindermordszene im senecanischen "Hercules" als Kontamination aus Euripides' "Herakles" und Sophokles' "Trachinierinnen"", Mnemosyne, 2012ː 113-115
Dagmar Kiesel, "Hybris oder virtus?
Secundum rerum gestarum scriptorem Diodorum Siculum victoria parta Hermocrates contra unius e demagogis nomine Diocles opinionem clementiam erga captivos Athenienses suis civibus frustra suadebat
Atheniensibus e Sicilia expulsis Syracusani, hostes suos omnino profligare cupientes et pecuniam pollicentibus Persis, Hermocratem cum viginti navibus in Asiam Minorem Miletum miserunt.
Imperante Augusto, Capito fuit tribunus militum ter, praefectus alae in Moesiā atque praefectus veteranorum legionis in Syriā; factus est procurator Iamniae (Liviae Drusillae praedium), in Iudaeā, ante annum 29 p.C.n., quo Livia —quae Iulia Augusta nominata est post mortem Augusti mariti— obiit.
Hernandum filius maximus Siles, Hernandus Siles Zuazo, praeses constitutionalis Boliviae factus est, ab anno 1956 ad 1960 et deinde ab anno 1982 ad 1985 factus, eius filius minimus, Ludovicus Adolphus Siles Salinas, paucis mensibus anno 1969 Boliviae praeses interim functus est.
Herpetologia (e Graeco ἑρπετόν 'reptile' + λόγος 'studium') est ramus zoologiae qui Amphibia (Anura, Salamandridas aliaque Caudata (Urodela), et Gymnophiona) et Reptilia (Serpentes, Lacertilia, Amphisbaenia, Testudines, Crocodilia (vel Crocodylia), et Sphenodontia) tractat.
250 a.C.n.)
Pseudo-Apollodorus, Bibliotheca 1.9.19, 2.7.7 (140 a.C.n.)
Sextus Propertius, Elegiae, I.20.17ss (50–15 a.C.n.)
Ovidius, Metamorphoses (8 p.C.n.)
Ovidius, Ibis, 488 (8–18 p.C.n.)
Seneca, Agamemnon 808-66
Gaius Valerius Flaccus, Argonautica, I.110, III.535, 560, IV.1–57 (saec.
== Visu digna ==
Curia ab Ernesto Ziller aedificata cum area adiacente: In curiae latere boreo-occidentali (sinistra) Museum Archaeologicum Cycladum situm est, ubi inter alia inventa visuntur, quae a Cultura Cycladum repetunt (accuratius a Cultura Cycladum II, sic dicta Ceros-Syros-Cultura).
Annaei Senecae Herculis Oetaei, Palumbo, 1962 Recensio critica
Paulus Melzer, De Hercule Oetaeo Annaeana, Chemnitz, 1890
Victoria Tietze Larson, "The "Hercules Oetaeus" and the Picture of the "Sapiens" in Senecan Prose", Phoenix, 1991: 39-49
Fratres ei fuerunt Aristobulus et Herodes Agrippa I qui rex anno 37 a Caligula factus paulatim fines regni dilatavit et quae imperio Herodis Magni olim subiecta erant sibi reciperavit, soror vero Herodias quae primum maritum Herodem reliquit ut Herodi Antipae tetrarchae nuberet.
Marcus Tullius Cicero in libro "De natura deorum" "Mercurii quinti" mentionem fecit quem Aegytii Theyt appellaverint: "Mercurius […] quintus, quem colunt Pheneatae, qui Argum dicitur interemisse ob eamque causam in Aegyptum profugisse atque Aegyptiis leges et litteras tradidisse: hunc Aegyptii Theyt appellant eodemque nomine anni primus mensis apud eos vocatur."
Emmanuele Testa, 1972
Ernestus Maria Laperrousaz, Trois hauts lieux de Judée : les palais-forteresses hérodiens de Massada et de l'Hérodium, le couvent essénien de Qoumrân et ses "Manuscrits de la mer Morte",  Parisiis, 2001
Roi Porat et alii,  Herodium : Final reports of the 1972-2010 excavations directed by Ehud Netzer.
Stoisch inspirierte Überlegungen zu Senecas Hercules furens", Wiener Studien, 2020ː 169-214
Jean-Noël Michaud, "L'Hercules Furens : de la folie dans la tragédie à la tragédie, spectacle de la folie", Vita Latina, 1994ː 8-20
Thalia Papadopoulou, "Herakles and Hercules: The Hero's Ambivalence in Euripides and Seneca", Mnemosyne, 2004ː 257-283
Jo-Ann Shelton, Seneca 's Hercules Furens.
1896)
Gustavus Flaubert (1877): Hérodias (narratiuncula in: Trois contes) (1877)
Iulius Massenet (1881): Hérodiade (melodrama)
Titianus: Salome ferens caput Iohannis Baptistae in lance (picta circa 1560)
Paulus Hippolytus Delaroche: Herodias cum capite Ioannis Baptistae (picta 1843)
Dum in Spade House vixit, nonnulla opera celeberrima composuit, inter quae sunt The Sea Lady (1902), The Food of the Gods (1904), Kipps (1905), 'A Modern Utopy (1905), In the Days of the Comet (1906), The War in the Air (1908), Tono-Bungay (1909), Anne Veronica (1909), et The History of Mr Polly (1910).
Landmann, Eine Rede des Thukydides, die Friedensmahnung des Hermokrates, Kiel, 1932  Recensio critica Altera recensio critica
Gottfried Mader, "Fear, faction, fractious rhetoric: audience and argument in Thucydides' syracusan antilogy  (6.33–40)", Phoenix, 2013: 237-262
Ewa Osek, "Taking Revenge in the Name of Hermes: Hermocrates of Syracuse and his Anti-Athenian Politics", in Politics and Performance in Western Greece: Essays on the Hellenic Heritage of Sicily and Southern Italy, 2017: 81-96.
Opera ab hoc homine vel de eo scripta apud Bibliothecam Nationalem Germanicam (Theodisce)
De scriptrice apud litkult1920er.aau.at, cura Universitatis Aquilavicensis
Imagines atque documenta
Genealogisches Handbuch der baltischen Ritterschaften Teil 1, 1: Livland, Görlitz, 1929, p.
1-30 Hongrois Serbo-Croate (latin) Krscanska sadasnjost, Zagreb, CROATIE (1977)
DADIC Zarko, Herman of Dalmatia, Skolska knjiga, Zagreb, 212 pp ( Édition bilingue croate anglais)
Hermann the Dalmatian as Astronomer
DADIC Z., Journal: Hvar Observatory, Bulletin, vol.
== Incolae notissimi ==
Basilius Psilaces (1829-1913), historicus Cretanus hic fuit magister scholarum
Demetrius Bikelas (1835–1908), scriptor et primus praeses Societatis Internationalis Olympici (International Olympic Committee)
Emmanuel Rhoides (1836–1904), scriptor et diurnarius
Emmanuel Mpenaces (1843–1929), mercator et rerum politicarum peritus
Eleutherius Benizelus, primus minister Graeciae, hic habitabat inter annos 1869 et 1872; rursus anno 1879/1880 hic gymnasium frequentavit.
== De moribus ==
Herodis immanitas erga propinquos et cognatos proverbii instar erat adeo ut quinto adhuc saeculo Macrobius dictum Graecum Augusto attributum rettulerit quo imperator amicum suum talibus verbis irridebat ː Melius est Herodis porcum esse quam filium (Graece hus et huios), iocose alludens ad praeclarum Iudaeorum morem quibus suilla carne vesci nefas erat.
== Cursus honorum ==
Praeter compluros magistratus patriae Athenarum et Romae honores adeptus est: Erat quaestor candidatus principis anno 129, tum tribunus plebis et praetor (133), anno 134 legatus ad componendas urbes Asiae et proconsul eius provinciae 134/135 erat et tandem anno 143 consul ordinarius.
www.bolenderinitiatives.com
Fontes
Opera auctore "Herbert Spencer" apud gutenberg.org reperta
Opera Herberty Spencer, oll.libertyfund.org (Online Library of Liberty)
On Moral Education, mises.org, in Left and Right: A Journal of Libertarian Thought impressus (vere 1966)
First principles, etext.lib.virginia.edu (Electronic Text Center, University of Virginia Library)
First Principles, praxeology.net
"The Right to Ignore the State," www.constitution.org
+
== Opera selecta ==
Abhandlungen von den vornehmsten Wahrheiten der natürlichen Religion (1754)
Die Vernunftlehre, als eine Anweisung zum richtigen Gebrauch der Vernunft in der Erkenntnis der Wahrheit (1756)
Allgemeine Betrachtungen über die Triebe der Thiere, hauptsächlich über ihre Kunsttriebe.
Appleton and Company
v1 Life and Letters of Herbert Spencer by David Duncan (1908)
v2 Life and Letters of Herbert Spencer by David Duncan (1908)
Descriptive Sociology; or Groups of Sociological Facts, parts 1–8, a Spencer classificata et ordinata, compilata et descripta a David Duncan, Richard Schepping, et James Collier (Londinii, Williams & Norgate, 1873–1881).
Hermipposs vel Hermippos sequentes homines denotare potest:

Hermippus (saeculo 5 a.C.n.), scriptor scaenicus Atheniensis
Hermippus Smyrnaeus (saeculo 3 a.C.n.),  philosophus et biographus
Hermippus Berytensis (saeculo 2 a.C.n.), grammaticus et biographus
Hermippus etiam est genus aranearum familiae Zodariidarum.
Uxorem duxit Mariammen quandam, quae fortasse fuit una e filiabus Aristobuli semifratris, atque ea repudiata iam ethnarches Glaphyram viduam semifratris Alexandri et Archelai Cappadocum regis filiam ː quod genus matrimonii apud Iudaeos non licitum fuisse scribebat Flavius Iosephus.
Theodidacti (verbum Graecum, a theos 'deus' + didaktos 'doctus') fuerunt "proximi discipuli Ammonii Saccae, qui θεοδίδακτος 'a deo doctus' appellatus est—sicut Plotinus et Porphyrius eius adsectator."
Theodidaktos praeterea est interretiale Conloquii Evangelicalis Mennonitici periodicum.
Theodicaea (Francogallice théodicée, Graece forsan *θεοῦ δίκη, Neograece θεοδικία, vocabulum scilicet e vocibus θεός 'deus' et δίκη 'iustitia, iudicium' compositum et iustitiam Dei significans) est quaestio theologica et philosophica, quae manifestam contradictionem explanare conatur, quomodo malum, quod sane est in mundo, cum bonitate omnipotentis, omniscientis et omnipraesentis dei congruat.
Id fert arbor modicae magnitudinis, quæ nisi calido loco, sed obaco vivit: nam simul ac sole tacta est, contabescit Itaque fere in silvis umbroso & humido loco seritur: neque id satis, sed juxta ejus generis arborem, aliam editiorem plantant: quae simul ac adolescere cæpit, eius cacumen ita concinnant, aptantque, ut dulta ea arbor Cacavatem inumbret, defendatque ab æstu, ut solis radiis lædi non possit ...
Fëdor Evgen'evič Korš, Moscuae natus die 4 Maii 1843; ibidem mortuus die 1 Martii 1915) fuit poeta Latinus natione Russus, alumnus, dein professor (ab anno 1893 professor emeritus) Universitatis Moscuensis, ab anno 1895 socius correspondens, et ab anno 1900 socius ordinarius Academiae Scientiarum Petropolitanae.