aimgo/CorpusTrinum huggingface dataset:
Sunt inter aliis species ossium:

Ossa longa, e.g., umerus, ulna, radius, femur, tibia et fibula
Ossa plana, e.g., costae, scapula, sternum, et ossa coxae
Ossa brevia, e.g., ossa metacarpii, ossa metatarsii
Ossa sesamoidea, e.g., patella
Ossa pneumatica, e.g., os frontale, maxilla, os ethmoides
Ossa irregularia, e.g., vertebrae et mandibula
Quaevis interruptio continuitatis ossis vi externa causa fragmenta ossis formans fractura dicitur.
Otto Gulielmus Luitpoldus Adalbertus Waldemarus (Monaci die 27 Aprilis 1848 natus - obiit die 11 Octobris 1916 in oppido Fürstenried), filius Maximiliani II et Mariae Borussiae, fuit ab anno 1886 post abdicationem et mortem Ludovici II, fratris sui, usque ad annum 1916 Rex Bavariae, at propter insaniam numquam vere regnavit.
Orschwiller  (Germanice  ) est commune 579 incolarum (anno 2008) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Otto Krayer (natus in Köndringen die 22 Octobris 1899; mortuus in Tucson Arizonae die 18 Martii 1982) fuit medicus et pharmacologiae peritus Germanicus, qui inter alia notus est quia anno 1933 reiecit (solus eruditus in Germania) professoris   Iudaei   Philippi Ellinger, a  nazistis  esxpulsi,  apud  Academiam Medicam Dusseldorpiensem (Medizinischen Akademie Düsseldorf) successorem esse.
Ostracismus (Graece  ὀστρακισμός vel ἐξοστρακισμός, quod Cornelius Nepos "testularum suffragia" aut "testarum suffragia" Latine interpretabatur) in antiquis Graeciae democratiis fuit institutum quo populi concilium (ecclesia Athenis) viros quos nimis ambitiosos aut tyrannidem adfectare iudicabat, etiam si nihil mali fecissent, e civitate expellere et exsilio decem annorum Athenis, breviore aut longiore alibi, multare poterat.
Andreas Alvares d'Almada, insularum Capitis Viridis nativus, cultivationem oryzae ad ripas fluminum Gambiae et Casamance anno 1594 descripsit: "Nigricolores in his paludibus agros constituunt; valla terris erigunt adventum aquarum exspectans, quae fluvius adveniens nihilominus saepe deiicit.
Ota Benga (circa 1883 natus; mortuus 20 Martii 1916) fuit pygmaeus Mbutiensis Congensis qui in expositione anthropologica in Expositione Emptionis Ludovicianae Sancti Ludovici in urbe anno 1904, et in vivario humano anno 1906 in Vivario Bronxensi exhibitus innotuit.
]ης δ' ἀδάμαντο[ς ἐ]πὶ σπιλάδεσσι τιθήνει,
Ἀγροτέρης ἐραταῖς λαμπάσι τερπόμενον·
θ[οίν]η δ' [εἰ]μὶ βροτοῖσιν ἀφέψαλος, ἡνίκα Δωσοῦς
[νυμφί]ος [ἀ]νδιχάσῃ ῥινοτόροις βέλεσιν
("Prope tumulum Memnonis Aethiopis non Nilus me nutrivit sed Pontus Helles virgineae ad scopulos adamantinos dum radiis Agroterae [Artemidos] perfundor.
An hanc speciem sub nomine avena, ab indigenis usitatam, inter flumina Madeira et Tapajós reppererint illi qui cum Francisco de Orellana Amazonum flumen (primi omnium nobis cognitorum) anno 1541 navigabant, incertum est: "Hic multum maizium repertum est (ibidemque multa avena) e quo Indi panem conficiunt optimumque vinum modo cervesiae quod hic valde abundat".
Ŏsŏrthōn sive Ŏsǒrchō sive Ŏsŏchōr sive Userthus, Usorthus (Hieroglyphice Wsỉrkn, Demotice Wsrkn, Wsỉr-Tn) est nomen Aegyptium Libycae originis, complurium Pharaonum, praesertim in Lybicis Dynastiis Aevi Tertii Intermedii, inter quos sunt:

Osochor, seu "Osorthon Maior", in 21 Dynastia.
Oscela Lepontiorum (-ae, f.) (alia nomina: Domus Oscelae, Domoduscella, Domoduscellia, Ocelum,  Oscela, Oscella, Ossula, Ossola, Oxola, Oxula) (Italiane: Domodossola) est Urbs Italiae et municipium, circiter 18 250 incolarum, in Regione Pedemontio et in Provincia Verbanensi-Cusiana-Oscelensi situm.
Associazione Sportiva Dilettantistica Ostuni Calcio 2024 (vulgo tantum Ostuni Calcio 24 vel simpliciter Ostuni Calcio ac Ostuni 2024), usque ad 2024 Associazione Sportiva Dilettantistica Ostuni Sport 1945, est societatem italica pediludii, cum sede in Ostunio, urbs Italiae.
== Plura legere si cupis ==
Klaus Bringmann, "Die Verfassungsdebatte bei Herodot 3.80-82 und Dareios Aufstieg zur Königsherrschaft", Hermes 1976(104)ː 266-279
Josef Wiesehöfer, Der Aufstand Gaumātas und die Anfänge Dareios' I.
Oscara (-ae, f.) vel Uscara (Francogallice Ouche) est amnis Franciae qui non procul Lusigny-sur-Ouche oritur, pagus Oscarensis rigat in regione Burgundia et post praefecturam Clivum Aureum praeterlapsus esse ostium non longe Échenon invenit quo Ararim incidens ea confluit atque Rhodanum auget.
Osachi Hamaguchi (Iaponice 濱口 雄幸, Hamaguchi Osachi natus in Kōchi die 1 Aprilis 1870; Tocione propter insidiae vulnera mortuus die 26 Augusti 1931) fuit politicorum peritus et bis Iaponiae primus minister accurate a die 2 Iulii 1929 usque ad diem 14 Novembris 1930 et iterum a die 10 Martii usque ad diem 14 Aprilis 1931.
Ostheim est commune Francicum 1'568 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Bosse, Ratisbonae, 1927
Anton Bruckner – Sämtliche Werke, Band XXI: Kleine Kirchenmusikwerke, Musikwissenschaftlicher Verlag der Internationalen Bruckner-Gesellschaft, Hans Bauernfeind and Leopold Nowak (Editor), Vindobonae, 1984/2001
Uwe Harten, Anton Bruckner.
Othmanus vel Othman vel Uthmanus plenius Uthman ibn Affan (Arabice عثمان بن عفانʿUthmān ibn ʿAffān; natus  Taif in Paeninsula Arabica Arabiae Saudianae inter annos 573 et 576; mortuus Medinae in Paeninsula Arabica in Caliphatu Rascidunico 17 Iunii 656), fuit gener et comes (sahaba) Mahometi, prophetae Islamici, et tertius ex caliphis caliphatus Rascidunici.
Orphismus, vel cubismus Orphicus (vocabulum a Gulielmo Apollinaire poeta Francico anno 1912 excogitatum), fuit cubismi stirps quae abstractionem puram clarosque colores tractavit, a Fauvismo ac scripturis rationalibus Pauli Signac, Caroli Henry, et Eugenio Chevreul chemico tincturarum mota.
Osorthon I Sesonchidis I filius, in 22 Dynastia
Usimares Osorthon II Miamun Tacelothis I filius, in 22 Dynastia
Usimares Osorthon III Sieses Miamun, seu Osorcho, in 23 Dynastia
Osorthon IV Miamun Sesonchidis V filius, qui solet in 22 Dynastia numerari
Orinocum (Hispanice Orinoco) est unum e longissimis fluminibus in America Australi sitis, 2140 chiliometrorum longum, cuius pelvis exsiccationis, aliquando Orinoquia appellatus, 880 000 chiliometrorum quadratorum comprehendit, quorum 76.3 centesimae in Venetiola, reliquium in Columbia patent.
kori (Burchell 1822)
Subfamilia Otidinae Gray 1841
Genus Tetrax Forster 1817
†Tetrax paratetrax (Bocheński & Kuročkin 1987)
Tetrax tetrax (Linnaeus 1758) Forster 1817
Genus Otis Linnaeus 1758
†Otis bessarabicus Kessler & Gal 1996
†Otis hellenica Boev, Lazaridis & Tsoukala 2014
Otis tarda Linnaeus 1758
O.
Oscari (-orum, m.) (alia nomina: Oschiri, Luguidonis Castrum) (Italiane: Oschiri; Sardice: Oscheri / Óscari) sunt oppida Italiae et municipia, circiter 3 350 incolarum, in Regione ac insula Sardinia, in Provincia Olbiensi-Templensi ac in Monte Acuto historica ac geographica terra, sita.
Genus †Gryzaja Zubareva 1939
†Gryzaja odessana Zubareva 1939
Genus †Ioriotis Burchak-Abramovich & Vekua 1981
†Ioriotis gabunii Burchak-Abramovich & Vekua 1981
Genus †Miootis Umanskaya 1979
†Miootis compactus Umanskaya 1979
Genus †Pleotis Hou 1982
†Pleotis liui Hou 1982
Subfamilia Lissotinae Verheyen 1957 non Benesh 1955
Genus Lissotis Reichenbach 1848
Lissotis hartlaubii (Heuglin 1863)
Lissotis melanogaster (Rüppell 1835)
L.
Winder, Oyster Shells from Archaeological Sites – a brief illustrated guide to basic processing (2011); "praefatio" (2019)
De re gastronomica
"Des huîtres d’été" in Les Cahiers de la gastronomie n° 17 (2013?)
"Oyster" in Alan Davidson, The Oxford Companion to Food (Oxonii: Oxford University Press, 1999.
Orschwihr (Germanice Orschweier) est commune Francicum 1'031 incolarum (anno 2021) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebis scito Grand Est appellata.
Osenbach est commune Francicum 885 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
== Bibliographia ==
Fontes antiquiores
ante 79 : Plinius, Naturalis historia 2.109, 9.168-169, 32.59-62 et alibi
saeculo I exeunte : Xenocrates Aphrodisiensis, De alimento ex aquatilibus 95-96 apud Oribasii Collectiones medicae 2.58 (Ioannes Raeder, ed., Oribasii Collectionum medicarum reliquiae.
Ostwald  est commune 10804 incolarum (anno 2008) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Osthoffen  (Germanice  ) est commune 822 incolarum (anno 2008) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
blandini Delacour 1928
Genus Sypheotides Lesson 1839
Sypheotides indicus (Miller 1782) Lesson 1839
Genus Lophotis Reichenbach 1848
Lophotis ruficrista (Smith 1836)
Lophotis savilei Lynes 1920
Lophotis gindiana (Oustalet 1881)
Genus Eupodotis Lesson 1839
Eupodotis humilis (Blyth 1855)
Eupodotis vigorsii (Smith 1831)
E.
Londinii: Camden Society, 1840 (Textus apud Google Books)
ante 1674 : "A character of a belly god" in Thomas Flatman, Poems and songs (Londinii: Benjamin Took, 1674) Recensio interretialis
1778 : Emanuel Mendes da Costa, Historia naturalis testaceorum Britanniae, or, The British conchology (Londinii: Millan) pp.
Praecepta specialia permulta reperiuntur, "ostreae ad minutum", "ostreae modo bonae", "ostreae modo Moscuae", "ostreae Rockefeller", "omelette ostrearum" ope ovorum, "angeli equitantes" bacone involuti, "Hangtown fry" ovis et bacone commixtis, "embractum Baianum" saeculo fere IV in Apicio praescriptum, hash of oysters saeculo XVII a Roberto May datum.
Ornatus etiam ad artisticam adiunctionum dispositionem in pictura, statua, poemate, ludo scaenico, vel opera spectare potest, quae est temporibus, locis, vel aliis rebus repraesentatis vel descriptis apta, vel singulo genere vestimentorum gestorum ad monstrandum quem rem gerat esse personam vel genus personae ab eius persona quotidiana dissimilem, praecipue in rebus socialibus sicut in saltatione personata, convivio vestis ingeniosae, et artistica theatri perfunctione.
Orsinum (-i, n.) sive Ursinum (-i, n.) (alia nomina: De Orsino, Villa Ursini) (Italiane: Dorsino) est vicus Italiae et fractio municipii Fani Sancti Laurentii Orsini, in Regione Tridentino-Athesia Superiori/Tirole Meridionali et in Provincia Libera Tridentina (Tridentinum) situm.
Virtualiter unicus significativus oeconomicus reditus ab Ossetia Meridionali possessus dominium in Specu Rociensi (Georgice როკის გვირაბი, Ossetice Ручъы тъунел, Russice Рокский туннель) est, qui ad conectendas Russiam et Georgiam prodest, et de quo Ossetiae Meridionalis gubernatio se adhuc tertiam suae expensarum rationis partem colligendis portoriis e mercedum commeatu obtinere refert.
Beda Venerabilis in libro de temporum ratione de Britannis scripsit:
"Eostur-monath, qui nunc paschalis mensis interpretatur, quondam a dea illorum, quae Eostrae vocabatur, et cui in illo festa celebrabant, nomen habuit; a cuius nomine nunc paschale tempus cognominant, consueto antiquae observationis vocabulo gaudia novae solemnitatis vocantes.“
Iacobus Grimm eo fonte usus est ut illam deam proponeret contenderetque.
Rolandus, Olivierus Brandimartisque ab Hippone Diarrhyto in Lopadusam proficiscuntur et tres comites palatini pugnant contra tres Saracenos in insula: Gradassus Brandimartem interfecit sed postea Rolandus eum occidit; Olivierus vulneratur; Rolandus caput Agramantis amputat; senex Sobrinus curatur et postea Baptismum accipit.
1993; versio Theodisca 1995; versio Francogallica 1995; versio Italiana 1996; versio Polonica 2005
1995 (editor cum Manuela Tecuşan) : In Vino Veritas
2007 (cum Alphonso Moreno, Davido Asheri, Alano Lloyd, Aldo Corcella) : A Commentary on Herodotus Books I-IV
Opera aliorum ab Oswyn Murray edita
1998 : Iacobus Burckhardt, The Greeks and Greek Civilization
2004 : Eduardus Bulwer Lytton, Athens: Its Rise and Fall
Symbolae
1997 : "Ancient History 1800-72" in M.
Saeculo autem sexto, nonnulli videntur laurices eis temporibus nihilominus eddere, nam Gregorius Turonensis in Historiis suis 5.4, de quodam Roccoleno (quem scelestum esse habebat) a Chilperico I rege misso, sic dixit: "Erant enim dies sanctae quadraginsimae, in qua fetus cunicolorum saepe comedit." Sed post breve intervallum, Gregorius Papa I permisit lauricum essum, edicens eos non carnem esse, sed quasi fructus maritimos licitos.
Otterswiller  (Germanice  ) est commune 1353 incolarum (anno 2008) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Orsa Cordis, (Sanscritice: प्रज्ञापारमिताहृदयसूत्र Prajñāpāramitā hṛdaya sūtra "Orsa Cordis Sapientiae Perfectae"), sunt inclutissima Buddhismi Mahayanensis orsa, Buddhistis acceptissima propter brevitatem et summam significationem.
Sed a saeculo XIX abundantia Ostreae edulis ad litora Atlantica boreorientalibus rapidissime deminuta est, tribus rationibus: invasionem speciei Magallanae gigantis (iamdudum in aquas Portugalliae incaute introductae); urbibus litoralibus peregrinatione frequentatis et magnopere auctis, aquas adiacentes polluentibus; piscatum nimis assiduum ad incolas magnarum urbium procul mare iacentium per vias ferreas suppeditandos.
Initio, Demetrii Sanakoiev entitas nomine "alternae Ossetiae Meridionalis gubernationis" nuncupatur, sed per annum 2007 Georgianae auctoritates ei statum publicum concedere decrevere et Idibus Aprilibus "temporariae Ossetiae Meridionalis administrationis" creationem nuntiavere, quae e 10 Maii a Demetrio Sanakoiev duceretur.
Sowerby II)
Dendostrea (Swainson, 1835)
Dendostrea frons (Linnaeus, 1758)
Lopha (Röding, 1798)
Lopha cristagalli (Linnaeus)
Lopha frons (Linnaeus, 1758)
Magallana Salvi & Mariottini 2016
Magallana angulata (Lamarck, 1819)
Magallana ariakensis (Fujita, 1913)
Magallana belcheri (G.
Orsa Buddhismi Mahayanensis Anglice
Pluria Mahayanensia Orsa
Complectens Vedas, Upanishada, Puranas, et Vedantam
Orsa hodierna
Sanscriticum Buddhismi Canon Digitale
Orsa Paliensia apud "Access to Insight"
Bibliotheca Memoriae Idae B.
dybowskii Taczanowski 1874
Genus Chlamydotis Lesson 1839
†Chlamydotis affinis (Lydekker 1891a) Brodkorb 1967
†Chlamydotis mesetaria Sánchez Marco 1990
Chlamydotis macqueenii (Gray 1832)
Chlamydotis undulata (Jacquin 1784)
C.
Sowerby II, 1871)
Magallana bilineata (Röding, 1798)
Magallana dactylena (Iredale, 1939)
Magallana gigas (Thunberg, 1793)
Magallana hongkongensis
Magallana nippona
Magallana rivularis (Gould, 1861): nomen suspensum
Magallana sikamea (Amemiya, 1928)
Nanostrea
Ostrea (Linnaeus, 1758)
Ostreola
Ostreola equestris (Say, 1834)
Planostrea
Pretostrea
Pustulostrea
Saccostrea: species undecim e.g.
Photographemata et narrationes ex Ossetia Meridionali
Ossetia — Historia, cultura, civilitas, nuntii
Societas Criseon Internationalium, Georgiano-Austro-Osseticus Conflictus: Festina Lente, Europaea Relatio N°183, 7 Iunii 2007 (gratis nominis additio necessaria ad totam relationem videndam)
Alanus Tschurbaiev (CRS No.
Sovietica Georgiae gubernatio, in munere anno 1921 ab Undecimo Exercitu Rubro posita, et a dictatore Iosepho Stalin ducta, Aprili secuti anni Regionem Autonomam Meridie-Osseticam (Russice Юго-Осетинская автономная область, Georgianice სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქი, Ossetice Хуссар Ирыстоны автономон облæст) creavit.
Compositio gravissima est suus partus alicubi in Boeotia, sua visitatio in Chio ubi Merope occurrebat et ubi eius patris Oenopionis caecabatur, receptio suae visionis in Lemno, sua venatio cum Arteme in Creta, sua mors arcus Artemis sive puncti scorpii gigantis qui constellatio Scorpius fit, et sua ascensio ad caelum.
Osvaldus Euclides de Sousa Aranha, usitate Osvaldus Aranha (natus in Alegrete in provincia Fluvio Magno Meridionali die 15 Decembris 1894; mortuus Urbe Fluminensi die 27 Ianuarii 1960), fuit politicorum peritus, negotiorum externorum minister (1937–1945), et legatus Brasilianus, qui anno 1930 sub Getulio Vargas praestans factus est.
== Genera et species ==
Alectryonella
Anomiostrea
Booneostrea
Crassostrea (Sacco, 1897)
Crassostrea columbiensis (Hanley, 1846)
Crassostrea corteziensis (Hertlein, 1951)
Crassostrea gasar
Crassostrea iredalei (Sacco, 1932)
Crassostrea rhizophorae Guilding
Crassostrea virginica (Gmelin, 1791)
Cryptostrea (Harry, 1985)
Cryptostrea permollis G.
== Historia ==
Anno 1741, cum Francogallicus Nicolaus Andry professor in Lugduno opus L'orthopédie ou l'art de prévenir et corriger les difformités du corps chez les enfants; le tout par des moyens à la portée des pères et mères et toutes les personnes qui ont des enfants à élever scriberet, se verbo orthopaedia ex duobus verbis graecis ὀρϑός, recte, et παιδεία, cura liberorum, crevit.
Circa 80.9% toti urbi populi est de origine Europæa, 4.54% de origine Subsahariana, 4,65% originaria Asiæ Orientalis, 3.98% originaria Asiæ Meridionalis, 1.13% originaria Primarum Nationum, 0.33% de originibus mixtis et 0.31 de aliis originibus ethnicis.
=== Aestimatio recentior ===
Thomas Flatman poëta anno 1674 sermonem Horatianam de Catio ganeone (Satirae 2.4) Anglice refecit: ibi ostreariam gastronomiam Britannicam saeculi XVII recapitulavit, Your Wallfleet Oysters no man will prefer Before the juicy Grass-green Colchester, insulam Wallfleet Essexiae urbemque Camulodunum fontes ostrearum Londinii requisitarum indicans.
Quia statisticum Georgiae grapheum anni 2002 censum in Ossetia Meridionali gerere nequivit, praesens Austro-Osseticorum incolarum compositio nescitur, quamquam secundum aliquas aestimationes 47 000 ethnice Osseti et 17 500 ethnice Georgiani in Ossetia Meridionali anno 2007 erant.
"Ostrea edulis (Linnaeus, 1758)" apud FAO Cultured Aquatic Species Information Programme
Ian Laing, Peter Walker, Francisco Areal, "A feasibility study of native oyster (Ostrea edulis) stock regeneration in the United Kingdom"
"Blackwater, Crouch, Roach and Colne Estuaries Marine Conservation Zone: native oyster permit byelaw consultation"
"Belon Oysters: Quahog Bay, Harpswell, Maine" apud Oysterology
"Oyster Varieties" (i.e.
== Bibliographia ==
"Sinaloa: Oyster Fair in Celestino Gazca ends today with over 50 tons served" in Mazatlan Post (3 Februarii 2019)
Meredith Raith et al., "Phylogeny and Species Diversity of Gulf of California Oysters (Ostreidae) Inferred from Mitochondrial DNA" in American Malacological Bulletin vol.
Οι απόψεις των Ρώσων ιστορικών για την τελευταία ελληνική εξέγερση πριν από το 1821», Ιστορικά Θέματα, τχ.54 (Σεπτέμβριος 2006), pp.64-71 (Neograece)
Διονύσιος Τζάκης, «Υποδαυλιζόμενοι παρά της Ρωσίας...Η συμμετοχή των κοτζαμπάσηδων στην εξέγερση του 1770 στην Πελοπόννησο», Ρωσία και Μεσόγειος Πρακτικά Α' Διεθνούς συνεδρίου (Athenae 19-22 Μαΐου 2005), τομ.Β', εκδ.Ηρόδοτος, Athenae, 2011, pp.11-31 (Neograece)
Dakin, Douglas (1973).
Secundum Schinuvalii auctoritates, consultatio favorem 99 centesimas suffragatorum accepit, participantibus 95 centesimis, dum triginta-quattuor internationalium observatorum Germaniae, Austriae, Poloniae, Sueciae, et aliarum civitatum turma suffragiorum evolutionem in 78 collegiorum comitialium inspexere.
A poetis Ioanne Home et Hugone Blair incitatus Macpherson e rebus Ossiano attributis delectum fecit, quarum florilegium pusillum in prosa Anglica edidit sub titulo »Remains of ancient poetry, collected in the Highlands of Scotland and translated from the Galic or Erse language« (Edinburgi 1760); sequebantur epica »Fingal« (1762), »Tighmora« (1763; Anglice »Temora«) et editio completa »Works of Ossian« (1765).
πάλιν κατὰ Βρεντέσιον, Ταρακῶνα, Ναρβῶνα, Δικαιαρχείαν ἐν Λουκρίνῳ λάκκῳ, Χελιδονίας, Λευκάδα, Ἄκτιον, Λιβυκοὺς κόλπους
("Ostrea pelagica tenues et sine nutrimento quia sole non videntur ...
Proxima sint quaevis, sed longe proxima multo
Ex intervallo quae Massiliensia: portum
Quae Narbo ad Veneris nutrit; cultuque carentis
Hellespontiaci quae protegit aequor Abydi:
Vel quae Baianis pendent qui tantia pilis:
Santonico quae tecta salo: quae nota Genonis:
Aut Eborae mixtus pelago quae protegit amnis ...
Ossetia Meridionalis aream circiter 3900 km² (1 506 milia passuum quadratorum) Meridionali Caucasi latere tegit, ab Ossetia Septemtrionali habitatiore (Russiae parte) iugo Principali Caucasico separata et in meridiem fere usque ad Georgianum flumen Cyrum patens; a parte occidentali Ossetiae iugum Lichense iacet.
== Fluxus et pelvis hydrographica ==
In civitate Venetiolae Amazonensi inter silvas pluviales densissimas et adhuc vix exploratas oritur, magnum arcum facit, ad occidentem, post ad septentrionem per confinium Columbiae et inter civitates Venetiolae Bolivarensem aliasque fluens et ad orientem vertens; in fluxu medio et superiore per llanos fluit.
Multis lecta est fabula Milesia Bürger: Ein deutsches Dichterleben (Francofurti 1845) quam similes mythistoriae biographicae insequebantur ut Charlotte Ackermann (Francofurti 1854; hoc opus Müller ipse in drama rescripsit), Der Stadtschultheiß von Frankfurt (de avis Goethii, Stutgardiae 1856), Aus Petrarcas alten Tagen (Berolini 1861), Ekhof und seine Schüler (Lipsiae 1863), Der Professor von Heidelberg (Stutgardiae 1870).
Alternativa comitialis commissio ponderis praesentiam ad urnas fuisse nuntiavit et comitia 42 000 Osseticae (districtuum Iavae et Schinuvalii) Georgianae (Eredvorum, Tamarasenorum etc.) communitatum civium participavisse aestimavit; Demetrius Sanakoiev 96 centesimas suffragiorum accepit.
Otto Knöpfer, ein Thüringer Maler, Begleitbuch zur Ausstellung "Otto Knöpfer - Gemälde, Aquarelle, Zeichnungen", Kunsthaus Apolda Avantgarde, 2.3.97 – 20.4.97, edidit Circulus Weimarer Land, Erfordiae 1997
Kunstraum Thüringen, Aspekte der Malerei und Grafik im 20.
Osvaldus Ernald Mosley  (natus Londinii die 16 Novembris 1896 - mortuus est die 3 Decembris 1980 in Orsay in praefectura Exona, Francia) fuit vir publicus Britannicus et conditor factionis Societatis Britannicae Fascistorum (Anglice British Union of Fascists, BUF).
Otto Blumenthal (natus familia Iudaica quamquam postea ad fidem Christi conversus Francofurti ad Moenum die 20 Iulii 1876 – mortuus est in castro ad captivos concludendos posito Germanico Urbe Theresiae (Germanice Theresienstadt) die 12 Novembris 1944) fuit mathematicus Germanicus saeculo XX.
sunt ergo Muciani verba, quae subiciam: Cyzicena maiora Lucrinis, dulciora Britannicis, suaviora Medulis, acriora Ephesiis, pleniora Iliciensibus, sicciora Coryphantenis, teneriora Histricis, candidiora Circeiensibus: sed his neque dulciora neque teneriora ulla esse compertum est.
In pellicula agunt clari histriones :

Clara Calamai : Giovanna Bragana
Maximus Girotti : Gino Costa
Dhia Cristiani : Anita
Elius Marcuzzo : Hispanus
Victorius Duse : militiae vir
Michael Riccardini : Presbyter Remigio
Ioannes de Landa : Giuseppe Bragana
Michael Sakara : puer
Nu wile monna sum
Min flæsc fretan, felles ne recceð,
Siþþan he me of sidan seaxes orde
Hyd arypeð, [...]ec hr[...]þe siþþan
Iteð unsodene ea[...]d
("Mari nutrita, sub litore celata, Frigido undarum amplexu prehensa, Sine pede, saepe fluctu Labra distendi: homo iam cutem osteosam A meo latere claro cultello Detondet carnemque meam Crudam avide haurit").
== De nominibus ==
In civitatibus et regionibus Mediterraneis nomen est saepe oryza cum lacte (Catalane arròs amb llet; Francogallice riz au lait; Graece Ρυζόγαλο; Hispanice arroz con leche; Vasconice arroz-esnea), versio nominis quae etiam in linguis Europaeis etiam adest (Theodisce Milchreis).
Clodovicus Carolus Victorus Princeps zu Hohenlohe-Schillingsfürst , Princeps de Ratibor et Corvey (natus die 31 Martii 1819 Fuldae; obiit die 6 Iulii 1901 in Ragaz) fuit vir publicus, Praeses Ministrorum (Germanice Ministerpräsident) Bavariae a die 31 Decembris 1866 usque ad diem 18 Februarii 1870 ac cancellarius Imperii Germanici a die 29 Octobris 1894 usque ad diem 17 Octobris 1900.
Clough Williams-Ellis, Anglice plenius Sir Bertram Clough Williams-Ellis (natus in vico Gayton Northamptoniensis comitatus die 28 Maii 1883; mortuus die 9 Aprilis 1978), alumnus Scholae Oundelianae, fuit architectus Britannicus, qui praecipue ut oppidi Portmeirion creator notus est.
Lewis (natus Belfasti die 29 Novembris 1898, mortuus Oxoniae die 22 Novembris 1963), fuit philologus Hibernicus et scriptor, qui mythistoriis innotuit, inter quas insigniter Chronica Narniensia (Anglice The Chronicles of Narnia), opus quod ex Narnia, oppido Italico, appellatur.
Cleopatra VII Philopator (Graece Κλεοπάτρα Φιλοπάτωρ, nata anno 69 a.C.n.; mortua Alexandriae 12 Augusti 30 a.C.n.), in litteris historicis Cleopatra tantum nota, fuit pharao Aegypti et ultima Regni Ptolemaici rectrix activa.
Cleopatra Thea (Graece Κλεοπάτρα Θεά; nata circa 164 a.C.n.; mortua 121 a.C.n.) 
e familia Lagidarum, uxor trium et mater quattuor regum Syriae, fuit ipsa Syriae regina ab anno 126 usque ad 123 a.C.n.
Illum re vera Margaritam anno 1428 in matrimonium duxisse, anno fere 1448 mortuum esse Albinus Mazon anno 1873 e documentis monstravit, sed philologi iam rogaverant quomodo Clothildis saeculo XV ineunte Lucretium (eo aevo ignotum) imitare potuisset, quomodo etiam cantare de satellitibus Saturni nondum repertis.
Clusa (Tridentinum-Athesia Superior/Tirolis Meridionalis) (alia nomina: Clausina, Clusina, Clausa, Clausium):
Clusa (Provincia Arretina) seu Clusae (Provincia Arretina), Clusium (Provincia Arretina) (alia nomina: Clusium Alverniae, Clusium in Clusentino): municipium Italiae.
Cliodynamica (Clio, musa historiae, + dynamica, studium mutationis per tempus) est transdisciplinaria investigationis regio, quae evolutionem culturalem, historiam oeconomicam, cliometricam, macrosociologiam, mathematicam rationum historicarum examinationem per longue durée, et constructionem explicationemque repositoriorum datorum historicorum coniungit.
Clessum de Alpaco (alia nomina: Claisum de Alpaco, Clesium de Alpaco; etiam: Clessum Alpaci, Clessum Alpacense) (Italiane: Chies d'Alpago) est municipium Italiae, in Regione Venetia, in Provincia Bellunensi ac in Pago Alpacensi, historica ac geographica terra, situm.
Clivus (-i, m.) (alia nomina: Livers -ris, f, Leiuers, Leivers) (Italiane: Laives; Theodisce: Leifers) est Urbs Italiae et municipium, circiter 17 670 incolarum, in Regione Tridentino-Athesia Superiori/Tirole Meridionali et in Libera Provincia Bauzanensi situm.
quod amaret Christianos." Arnoldus Lubecensis praetendit Clitzasthlan ita Henrico Brunsvicensi anno 1172 explicavisse: "Quaedam nobilis matrona de terra Theutonicorum nupsit regi Ruthenorum, qui genuit ex ea filiam, cuius filia devenit in terram nostram, de qua ego descendi."
Clitzasthlan undecim filios genuit atque filiam unam.
Clusium (-ii, n.) vel Clusa (-ae, f.) (alia nomina: Clusae -arum, Clusium Alverniae, Clusium in Clusentino) (Italiane Chiusi della Verna) est oppidum Italiae ac municipium, circiter 2 080 incolarum, in Regione Tuscia, in Provincia Arretina ac in Agro Clusentino, historica ac geographica terra, situm.
325-342
Jean-Christophe Couvenhes, "Le basilikon symposion de Cléopâtre à Tarse et Antoine neos Dionysos à Athènes" in Catherine Grandjean, Anna Heller, Jocelyne Peigney, edd., A la table des rois: luxe et pouvoir dans l'oeuvre d'Athénée (Redonis: Presses Universitaires de Rennes, 2013.
Clornum (-i, n.) (alia nomina: Clurnis, Clurnum, Glurna, Glurnes, Glurnis, Glurns, Glorentia, Colurnus) (Italiane: Glorenza; Theodisce: Glurns) est Urbs Italiae et municipium, circiter 900 incolarum, in Regione Tridentino-Athesia Superiori/Tirole Meridionali et in Libera Provincia Bauzanensi (Alta Athesia/Tirolis Meridionalis) situm.
Climbach (Germanice Klimbach) est commune Francicum 503 incolarum (anno 2013) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Coppatinus (Qutb al-Dīn Malik Šāh)
Caichosroës (Ġiyāṯ al-Dīn Kaiḫüsraw)
Rucratinus (Rukn al-Dīn Sulaimān Šāh)
Nāṣir al-Dīn Bark Yaruq Šāh
Muġīṯ al-Dīn Ṭuġril Šāh
Nūr al-Dīn Maḥmūd Sultān Šāh
Muʿizz al-Dīn Qaisar Šāh
Arslān Šāh
Masutus (Muḥyī al-Dīn Masʿūd Šāh)
filius nomine incerto
ʿIṣmat al-Dunyā wa al-Dīn Kawhar Nasība
Clitzasthlan III, nomine nativo قلج أرسلان‎ Qilij Arslān, filius Suleimani II e familia Selgiukidarum, fuit post patrem sultanus Iconiensis ab anno 1204, sed mense Ragiebo (Februario vel Martio) 1205 patruus Caichosroës eum a sultanatu eiecit.
E qua narratione et oraculo Pythiae ambiguo fabula postea inventa est nobis a Pausania et Plutarcho tradita ː post illam cladem poetriam Telesillam feminas  ad patriam tuendam armasse et Lacedaemonios adgressam eos pudore  induxisse ut domum reverterent ne sibi aequa ignominia macularent sive vicissent adversus feminas, sive cladem accepissent.
Clusium Novum, deinde Castilio (-onis m) et Castellionis Clusini Castrum (alia nomina: Castula, Custula, Castellio -onis, Castellio Piscaria, Castilio Piscariae) (Italiane: Castiglione del Lago) est oppidum Italiae et municipium, circiter 15 620 incolarum, in Regione Umbria ac in Provincia Perusina situm.
Itaque cum rediit Cleomenes verba eius patris Aristonis memoravit qui in senatu coram ephoris nuntiato uxoris partu olim dixerat Demaratum post septem menses tantum natum filium suum esse non posse (quem illorum verborum temere emissorum postea paenituisse  dicebatur) ac simul rivalem  ex eadem gente Eurypontidarum ei subornavit qui regnum sibi vindicaret, Leotychidan nomine.
Agidis fautores -in primis ephorus Lysander, inveteratus Leonidae inimicus- Cleombroto persuadebant ut regnum sibi vindicaret ac simul Leonidam accusare coeperunt quod liberos ex uxore alienigena sustulisset -quod Heraclidis nefas habebatur- et diu peregre apud Seleucidas moratus esset.
Clesium (-ii, n.) (alia nomina: Clessum) (Italiane: Cles; Anaunice: Clés, Cliès; Theodisce: Glöß) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Tridentino-Alta Athesia/Tirole Meridionali et in Provincia Libera Tridentina (Tridentinum) situm.
Clio in mythologia Graeca fuit Nereis, filia Nerei dei marini, e Doride genita, secundum Hyginum in libro "Fabulae" inscripto, qui hoc nomen e textu Georgicon Vergilii sine dubio dempsit; Vergilius enim eam inter sectatrices Cyrenes enumeraverat, scilicet Drymo, Xantho, Ligea, Phyllodoce, Cydippe, Lycorias, Clio, Beroe, Ephyre, Opis, Asia, Deiopea, Arethusa.
Nam quum circum stantes Argivi laudarent iuvenum robur, mulieres vero felicem praedicarent matrem, quod tales haberet filios, mater et facto vehementer gavisa et omine stans ante simulacrum precata est deam, ut Cleobi et Bitoni filiis suis, qui ipsam magnifice honorassent, id daret quod optimum esset contingere homini.
habet metropolin parvam, inter monclovam, castaños et frontera
Regio Lacunaris: oeconomia huius regionis praecipue industriis sustentatur, sit textilis et metallurgica et chemica: in Torreon sita est Met-Mex Peñoles ad fusionem metallorum haud ferreorum dedicata, atque ad chemicos inorganicos fabricandos, et quoque est maior auri argentique affinator Americae Latinae.
Ad Clenze etiam vici Bausen, Beseland, Bösen, Braudel, Bussau, Corvin, Dalitz, Gistenbeck, Gohlefanz, Granstedt, Groß Sachau, Guhreitzen, Kassau, Klein Sachau, Kloster, Kussebode, Lefitz, Meußließen, Mützen, Prießeck, Quartzau, Reddereitz, Satkau, Schlannau, Seelwig atque Vaddensen pertinent.
In hac pellicula agunt:

Iulietta Binoche: Maria Enders
Kristen Stewart: Valentine
Chloë Grace Moretz: Jo-Ann Ellis
Brady Corbet: Piers Roaldson
Ioannes Flynn: Christopher Giles
Lars Eidinger: Klaus Diesterweg
Ioannes Zischler: Henryk Wald
Angela Winkler: Rosa Melchior
Clara Tran: Mei-Ling
Aljosha Stadelmann: Urs Kohler
Gilles Tschudi: Turici praefectus urbis
Clitzasthlan sive Graece Κλιτζασθλάν, nomine pleno عز الدين قلج أرسلان بن مسعود ʿIzz al-Dīn Qilij Arslān ibn Masʿūd, filius Masut I e familia Selgiukidarum, fuit patre mortuo sultanus Iconiensis ab anno 1156 usque ad 1192.
Clusium (-ii, n.) seu Clusa (-ae, f.) (alia nomina: Camars, Clusa, Clusae, Clusina Civitas, Clusini Castellionis Castrum) (Italiane: Chiusi) est Urbs Italiae et municipium, circiter 8 840 incolarum, in Regione Tuscia ac in Provincia Senensi situm.
̈Benjamin Shimron, Late Sparta : the Spartan revolution, 243-146 B.C., Arethusa, 1972
̈Emmanuel Voutiras, "Le cadavre et le serpent, ou l’héroïsation manquée de Cléomène de Sparte" in Héros et héroines dans les mythes et les cultes grecs, Presses Universitaires de Liège, 2000ː 377-394
& Triana
Clusia guttifera
Clusia lanceolata
Clusia longipetiolata
Clusia major
Clusia minutiflora
Clusia osseocarpa
Clusia palmicida
Clusia plurivalvis
Clusia polystigma
Clusia portlandiana
Clusia pseudomangle
Clusia rosea
Clusia skotaster
Clusia tarmensis
Clusia uvitana
Clusia valerioi
== De rebus exteris ==
Tempore quo Cleomenes regnabat Lacedaemonii rebus internis civitatum finitimarum saepe operam dederunt ac simul omnes civitates in Peloponneso  in Foedus Peloponnesiacum circa se congregare conabantur ː quoniam imperium Spartae collegiale erat difficile dictu an Cleomenes illorum consiliorum praecipuus instigator fuerit.
Essai sur la représentation de l'espace et du temps dans la pensée politique grecque de la fin du VIe siècle à la mort de Platon, Lutetiae, 1973
Sherry Marker Nenner, "Tre studi recenti su Clistene" , Rivista storica italiana, 1968ː 71-78
Kurt Raaflaub: Kleisthenes, Ephialtes und die Begründung der Demokratie.
== De cultu Aphroditae ==
Praecipua dea apud Cnidios erat Aphrodite cui plura templa dedicata erant ː vetustissimum Aphroditi Doritidi, alterum Aphroditi Acraeae, novissimum Aphroditae Euploiae (id est bonae navigationis), etiam simplicius ab extraneis Aphroditae Cnidiae dictae.
145-146
Eruditio
Philip Oltermann, "'Our worst-case scenario is Britain's too': German fears for fishing industry" in The Guardian (9 Martii 2020)
Nils Stord, "Barrrels and bundles of herring" in Alexander Fenton, Janken Myrdal, edd., Food and drink and travelling accessories: essays in honour of Gösta Berg (Edinburgi: John Donald, 1988) pp.
Superfamiliae sunt circa 10 000 species in octo familiis:

Acanthocnemidae Crowson 1964
Chaetosomatidae Crowson 1952
Cleridae Latreille 1802
Melyridae Leach 1815 (inter quas Malachiidae et Dasytidae)
Phloiophilidae Kiesenwetter 1863
Phycosecidae Crowson 1952
Prionoceridae Lacordaire 1857
Trogossitidae Latreille 1802
Permultae species ad familias Cleridas et Melyridas pertinent.
in Coahuila quoque pluriformes sunt aves, plusquam 237 species invenire possunt in sola regione montuosa Zapaliname, sed vulgarissimi aves sunt falcones, striges, accipitres, anates, mimi, aquilae, cardinales, voltures nigri, hirundines, columbae, passeres, geococcyges, coturnices, meleagres et cardueles.
Nomen ultimo fortasse est derivatum ab verbo graeco antiquo Κόβαλος, quod "furcifer" significat, et nonnulli id dicunt fontem etiam radicem esse verbi Kobold, verbi anglici goblin, et cobalti scilicet ipsi, tametsi Lexicon Linguae Anglica Oxoniensis hanc etymologiam esse incertam dicit.
Gaius Sallustius Crispus, breviter Sallustius (natus Amiterni die 1 Octobris 86 a.C.n.; mortuus Romae 13 Maii 35 a.C.n.), fuit vir publicus et historiographus Romanus, qui duas monographias scripsit: De Catilinae coniuratione atque Bellum Iugurthinum.
Galfridus Howe, vulgo plene Richard Edward Geoffrey Howe atque denuo Baron Howe of Aberavon (natus in oppido Port Talbot Glamorganensis comitatus die 20 Decembris 1926; mortuus die 9 Octobris 2015), alumnus Collegii Wintoniensis moxque Aulae Trinitatis apud Cantabrigienses, est politicus Britannicus factionis Conservativae.
Saepius dicuntur milites Finnici tempore Belli Hiberni Finniae et Unionis Sovieticae lagonas tales explosibiles gallicaudas nominare, cum lagonae essent, et a Venceslao Molotovio, tunc administrationis Sovieticae principe, iocose se dona talia accepisse dicere (vel ei destinare); per diaria Europaea nomen divulgatum est.
Gaizes (-ium, f.) (alia nomina: Geizes, Gaizis, Gais) (Italiane: Gais; Theodisce: Gais) sunt oppida Italiae et municipia, in Regione Tridentino-Alta Athesia/Tirole Meridionali et in Provincia Libera Bauzanensi (Alta Athesia/Tirolis Meridionalis) sita.
Galilaea (Hebraice הגליל, ha-Galil verbum, quod Latine circulus sonat et Arabice الجليل al-Jaleel, Graece: Γαλιλαία) est regio Israelis, quae est divisa in partes tres: 

Galilaea Superior;
Galilaea Inferior;
Galilaea Occidentalis
In Galilaea Iesus Christus vixit.
Galeones Manilenses, pleniore Galeones Manilenses et Acapulcenses (Hispanice Galeones de Manila-Acapulco, Tagalice Kalakalang Galyon ng Maynila at Acapulco) fuerunt galeones onerarii Hispanici qui semel aut bis per annum trans Oceanum Pacificum inter Manilam in Indiis Orientalibus Hispanicis (hodie Philippinae) et Acapulcum in Nova Hispania (hodie Mexicum) navigabant.
Alan Griffiths, "Where did early roman history comae from?", Bulletin of the Institute of Classical Studies, Ancient History Issue, 2013: 79-87
Michael Hodgkinson, 'John Malalas, Licinius Macer and the History of Rome', Histos 1997 : 85-92 [1]
Gulielmus Kierdorf, Römische Geschichtsschreibung der republikanischen Zeit, Heidelberg : Winter, 2003.
Anno 82 tribunus militum in Syria meruit, deinde quaestor, tribunus plebis, praetor, annoque 100 consul suffectus, anno 111 denique legatus pro praetore provinciae Ponti et Bithyniae consulari potestate Bithyniae et Ponti provinciae, fuit nepos Plinii Maioris anno 79 in eruptione Vesuvii mortui.
Galina Sergeevna Ulanova; nata 8 Ianuarii 1910 Petropoli, mortua 21 Martii 1998 Moscuae) erat clara saltatrix, dein paedagoga ballationis Russica Sovietica, Praemiis Stalinianis (quater: annis 1941, 1946, 1947, 1950) et Leniniano (anno 1957), titulis Artificis Popularis URSS (anno 1951) et Herois Laboris Socialistici (bis: annis 1974 et 1980) aliisque signis laudis ornata.
(63, 70)
 ⏑ ⏑ ⏑ ⏑ ⏑ ⏑ ⏑ ⏑ – – || ⏑ ⏑ – ⏑ ⏑ ⏑ ⏑ 🞪
Ĕgŏ mŭlĭĕr, ĕg(o) ădŏlēscēns,|| ĕg(o) ĕphēbŭs, ĕgŏ pŭĕr (63, 63)
Praeter Catulli carmen 63 hoc metrum etiam apud Callimachum necnon in Saturis Varronis itemque apud Maecenatem invenimus.
Haec Gulielmus Mulhall pincerna de ebrietate Novi Eboraci anno 1922 scribens: "Gallicauda Manhattensis a quodam nomine Black inventum est, qui tabernulam annis 1860 tenebat decimam cui a via Houston per viam Latam descendat: potionum mixtarum illo aevo verisimiliter totius mundi celeberrima erat".
Galfridus Lawrence, vulgo plene Geoffrey Lawrence, 3rd Baron Trevethin, 1st Baron Oaksey (Londinii natus die 2 Decembris 1880; mortuus in vico Oaksey Wiltoniensis comitatus die 28 Augusti 1971), e familia Cambrensi ortus, alumnus Collegii Novi apud Oxonienses, fuit iuris consultus Britannicus qui iudex ad Iudicia Norimbergensia meruit.
Edmundus Richardin primum inventorem huius ferculi "Caesarem imperatorem" fuisse incaute adseveravit: praeceptum autem, quod anno 1906 edidit, ad cauponam Arvernam la belle Meunière adscripsit, videlicet Mariam Quinton(fr) apud deversorium Hôtel des Marronniers urbis Rubiaci.
Gaius Popil(l)ius Laenas (natus saeculo 3 a.C.n., mortuus post annum 158 a.C.n.) vir publicus Romanus erat bis consul, annis 172 et 158 a.C.n., qui notissimus est ob scribendum circulum in harena circum Antiochum regem Syriae, ut ei persuaderet ut excederet ex Aegypto.
Gallae tanninum continent ex arbore ipsa spissatum, et ob hanc rationem in medicinis componendis utuntur, in atramento conficiendo, in vinis medendis, in pannis tingendis; praecipue e Beroea Syriae in aliis regionibus vehuntur (et inter mercatores Aleppo galls nuncupantur) quia gallae Syriacae maiorem quantitatem tannini tenent.
Qua re anno 1886 diurnarius Leander Richardson "veram fugam" ganeonum rettulit qui gallicaudas prisco stilo confectas postulabant, quas instanter definivit, "e pauco saccharo, pauco amaro, massula glaciei, frustula corticis limonii, bona portione vischii; caret absinthio carthusianoque omneque alia percolatione aromatica".
1899-1920 Aix Arles Marseille eadem volumina apud archive.org
Historica et bibliographica
Gallia Christiana in The Catholic Encyclopedia: an international work of reference (Novi Eboraci: Appleton, 1907–1914)  (Anglice)
Jean-François Dreux du Radier, Bibliothèque historique et critique du Poitou.
De animo eius hoc tempore Gaius Sallustius Crispus rerum gestarum scriptor haec dixit:
"Sed is natus et omnem pueritiam Arpini altus, ubi primum aetas militiae patiens fuit, stipendiis faciendis, non Graeca facundia neque urbanis munditiis sese exercuit: ita inter artis bonas integrum ingenium brevi adoleuit.
Galianum (-i, n.) (seu Gallianum; alia nomina: Gaglianum, Gallianum Sanctae Mariae de Finibus Terrae, Gallianum Sanctae Mariae Leucadensis) (Italiane: Gagliano del Capo) est oppidum Italiae et municipia, circiter 5 410 incolarum, in regione Apulia, in Provincia Lupiensi et in Sallento historica ac geographica regione situm.
Coriolanus postea a Volscis, ut proditor, occisus dicitur.'
Quod si rationem temporum Varronianam observare volueris, capti Corioli ad annum 493 a.C.n., quo plebs in Montem Sacrum secessionem fecit, Marcius damnatus ad annum 491 (Marco Minucio II Aulo Sempronio cos.), Roma obsessa ad annum 488 (Spurio Nautio Sexto Furio cos.) referre licet.
"Sed Vitellius consulis supplicium poscenti populo restitit, placatus ac velut vicem reddens, quod interrogantibus quis Capitolium incendisset, se reum Atticus obtulerat eaque confessione, sive aptum tempori mendacium fuit, invidiam crimenque agnovisse et a partibus Vitellii amolitus videbatur." Tum Quinctius in carcerem missus est, Gnaeus Cornelius Simplex collega autem necatus est.
Gallaecia magnam silvarum percentationem (66%) habet cum amplius 600 millionibus arborum superficiem tegentium cuius valor 28 000 millionum euronum est et ubi augescunt ponderis forestales species in naturali statu, quamquam ultimis in decenniis silvatici characteres propter eucalypti importationem mutant, deminuto silvarum incaeduarum numero, praesertim in provinciae Lucensis media septemtrione.
Inter auctores tragoediarum 'Coriolanus' inscriptarum memorari possunt Francici poetae Alexander Hardy (1607), Urbanus Chevreau (1638), Gaspard Abeille (1676) et Jean-François de La Harpe (1784), Scoticus James Thomson (1748) et Austriacus Henricus Iosephus von Collin (1804) cuius tragoediae Beethoven praeclarum prooemium suum composuit.
Florentiae, 1899-1909 Recensio interretialis
Textus apud Internet Archive et Gallica: 1 2 3i 3ii 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 1617 18 19 20
De vita et opere
Alison Abbott, "Discovery of Galileo’s long-lost letter shows he edited his heretical ideas to fool the Inquisition" in Nature (21 Septembris 2018)
Mario Biagioli, Galileo, Courtier: The Practice of Science in the Culture of Absolutism.
Ioannes Anthelmus Brillat-Savarin gastronomus, qui gallopavonem silvaticam in Massachusetta venatus est, de hac specie ait: Le dindon est certainement un des plus beaux cadeaux que le Nouveau Monde ait faits à l'ancien ("gallopavo est sine dubio inter pulcherrima dona quae Novum mundum Antiquo dederit") Idem primus fortasse famam gallopavonum Cremiaci in Delphinatu relatus est: ibi enim gallopavones elevantur quae omnis Franciae succulentissimas esse praetenduntur.
Eo anno saepissime  debitorum difficultatibus cognoscendis operam dedit, dum collega Marcus Caelius Rufus, sive ex invidia sive quod Pompei gratiam adpetebat, seditiones ei movet, dum legem de tabulis novis proponit : Trebonius qui Caesaris absentis mandata exsequebatur primo  a populo male mulcatus  est, sed consul Servilius Isauricus et senatus Caelium e praetura ac re publica  removendum esse iudicaverunt.
Galfingue (Germanice  Galfingen) est commune Francicum 792 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
eum fuisse documento est denarius eo anno percussus ex una parte exhibens theatralem personam dei Panis cum titulo PANSA (qua effigie pater eius iam usus erat: nam nomen dei ad nomen magistratus monetalis alludit), ex altera parte Iovem Anxurum adulescentem ac imberbem sedentem et sceptrum tenentem cum titulo C.VIBIUS.C.F.C.N (id est "Gai filius Gai nepos") IOVIS AXVR.
Galfridus Connor Hall (natus die 3 Maii 1945 in Brooklynio) est biologus Americanus, professor emeritus apud Universitatem Brandeis, qui anno 2017 Young una cum Michaelo Rosbash et Michaelo Young Praemium Nobelianum Medicinae "inventionis machinationum molecularium numerum circadianum gubernantes" accepit.
De eo quod ad multitudinis artium athleticarum attinet, sunt ponderis pedilusoriae turmae, praesertim Brigantii Flavii turma Deportivo de La Coruña, in Prima Divisione ludens cum una liga, duobus scyphis ac superscyphis obtentis et Vicensis turma Celta de Vigo, in praesnti in Secunda Divisione ludens sed quadragies et sexies in Prima lusit.
Galvia (-ae, f.) seu Galliva (-ae, f.) (alia nomina: Duaca Gallica, Gallovidia, Galloya) (Hibernice: Gaillimh, Anglice: Galway) est urbs Hiberniae circiter 74 414 incolarum (anno 2011), in provincia Connacia sita et urbs princeps Comitatus Galviensis.
Gallicata (-ae, f.) seu Galligata (-ae, f.) (alia nomina: Caligata, Galiata; olim Mevaniola) (Italiane: Galeata) est oppidum Italiae et municipium, circiter 2 500 incolarum, in Regione Aemilia-Romania ac in Provincia Foroliviensi-Caesenati situm.
Gamal Abdel Nasser (Arabice جمال عبد الناصر Ǧamāl ʿAbd al-Nāṣir) (natus Alexandriae die 15 Ianuarii 1918; mortuus Cairi die 28 Septembris 1970) fuit miles, alumnus Academiae Militaris Aegyptiae, et secundus ille ab anno 1954, cum post seditionem Ali Machometum Nagib deposuit, usque ad annum 1970 Aegypti praeses.
in senatus potestate fuerunt: Hirtius cum exercitu ad Mutinam profectus est, cum Vibius Pansa Romae maneret atque diu vehementissimis adversus Antonium orationibus  Ciceronis ("Philippicis" dictis) in senatu  moderaretur, dum legationis ad Antonium de pacis condicionibus mittendae auctor est nec eum statim hostem publicum iudicari patitur.
Homines olim cogitabant gestam birotarum automariarum galeam vulnera collis et spinae per conlisionem augere, sed indicia recentiora ex contrario monstrant galeas vulnera spinae cervicae prohibent, parvamque investigationem ex medio decennio 199, quamquam saepe citatam, "falsam ratiocinationem statisticam adhibere."
Repeto me correptum ab eo, cur ambularem: 'poteras' inquit 'has horas non perdere'; nam perire omne tempus arbitrabatur, quod studiis non impenderetur."
Opus solum Plinii hodie servatum est Naturalis historia in 37 libros divisa, e permultis scriptoribus Graecis et Latinis hausta, de geographia, botanica, pharmacologia.
Patavii (textus apud Vicifontem; versio Latina apud e-rara)
1607 : Difesa contro alle calunnie et imposture di Baldassar Capra
1610 : Sidereus nuncius: magna, longeque admirabilia spectacula pandens, suspiciendaque proponens unicuique, praesertim verò philosophis, atque astronomis Venetiis: apud Thomam Baglionum (textus apud archive.org; textus in Vicifonte)
1612 : Discorso ...
Galla dici possunt:

Galla medicinalis, tumor quercuum a vespa "Andricus kollari" effectus
Galla sensu latiore, tumor plantarum a parasito aliquo effectus
Galla, uxor imperatoris Theodosii I
Galla Placidia, horum filia
Galla sive Oromo, gens Ethiopiae et Somaliae
Galla, lingua huius populi
Indignatus Popilius, quod rex aliquam moram interponeret, virga, quam manu gerebat, regem circumscripsit; ac: "Prius, ait, quam hoc circulo excedas, da responsum, quod senatui referam." Obstupefactus Antiochus, cum parumper haesitasset: "Faciam, inquit, quod censet senatus." Tum demum Popilius dextram regi tanquam socio et amico porrexit.
hic tumultus totus in Balcano ab Aureolo legato imperatoris finitus; Quietus relictus ac oppressus in Syria ab Odaenatho, qui dominus urbis Palmyrae Gallieno imperium de copiis Romanis orientalibus adeptus erat abque 262 ad 267 fines Sassanidorum in Mesopotamia repugnavit, cum caput Ctesiphon non caperet, iam 267 necatus est.