aimgo/CorpusTrinum huggingface dataset:
Abbreviationes: (L) forma litterarum; (S) forma dialecti septentrionalis; (M) forma meridionalis;
+L mutatio levis; +N mutatio nasalis; +F mutatio flaccida; +A aspiratio
Propter distinctionem T-V, homo unus, gradui congruenter urbanitatis, pronominibus et ti "tu" et chi "vos" appellari potest, velut fiebat Latine pro Imperatore Romano saeculo fere quarto aut hodie, verbi gratia, Francogallice.
Ex saeculi XX annis 50 fuerunt plurimae magni ponderis societates fabricatoriae quae Granieno sua domicilia collocare aut suas sedes additicias servare decreverunt velut  Leche Ram, Gránulos Diana, Almacenes Barluenga, Harinas Arnau, Precon S.A., Tragsa, Nivelcampo, Alvisa, Hormigones Grañén, Harinas Carmelina, Talleres Villafranca, Talleres Pamplona, Magdalenas Aldeana, inter alias.
Mutationem lenem contractam, quae consonantes ll et rh non afficit, inferunt nonnulla vocabula: articulus definitus y(r) et numerus un "unus, a, um" ante substantivum femininum singulare, particula praedicativa yn quae est adhibenda ante attributum, adverbiaque mor "tamquam" et rhy "nimis."
Mutatio nasalis contractior est mutatione leni, et in sermone cotidiano aliquando omitittur.
Anno 1198, rex Petrus II Aragoniae episcopo Ricardo Oscae patronatūs ius super Ecclesiā Granienensi cessit, et anno 1258 rex Jacobus I Blasco Mazensi castella et oppida Granienum et Robres cessit, quae postea sicuti dominia directa baronatūs Petro I Nemanturissano et Arnuesoënsi tradita sunt.
Hideki Tōjō (Iaponice 東條 英機 Tocione natus die 30 Decembris 1884; Toshimae supplicio affectus ratione sceli bellici die 23 Decembris 1948) fuit generalis et Iaponiae primus minister (re vera dictator) a die 18 Octobris 1941 usque ad diem 22 Iulii 1944, inter secundum bellum mundanum.
Hilciacum (vulgo Illzach, Alsatiane: Ìllzig, Latine Romanorum tempore Uruncis) est suburbium Mulhusiae et commune Francicum 15115 incolarum (anno 2022) in praefectura Rheni Superioris  et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
(2004), Contemporary Hinduism: Ritual, Culture, and Practice, ABC-Clio, ISBN 1-57607-905-8 
Weightman, Simon (1998), "Hinduism", in Hinnells, John (Ed.), The new Penguin handbook of living religions, Penguin Books, ISBN 0-140-51480-5 
Werner, Karel (1994), "Hinduism", in Hinnells, John, ed., A Popular Dictionary of Hinduism, Richmond, Surrey: Curzon Press, ISBN 0-7007-0279-2
Ad differentiam ceterarum mulierum, sive eis condicio honestior, sive humilior, sive servilis sit, illae feminae inaudita libertate fruebantur, nam solae non excludebantur a quibusdam circulis socialibus, hoc est a conviviis et symposiis, in quibus de litteris philosophiaque agebatur et illis convenire licebat viros altiore indole, qui vel rei publicae vel scientiae periti fuissent.
Hideki Yukawa (Iaponice 湯川秀樹 "Yukawa Hideki", natus die 23 Ianuarii 1907; mortuus 8 Septembris 1981) fuit physicus Iaponicus qui exsistentiam mesonorum theorietice praedicavit anno 1935, quod demonstrata est et Praemium Nobelianum physicae accepit anno 1949 ratione studii mesonis.
Hester Lynch Piozzi, nata Hester Lynch Salusbury, cognomine mariti primi Thrale (nata die 27 Ianuarii 1741; mortua die 2 Maii 1821) fuit auctor e Cambria orta (in villa rustica Bodfel Hall iuxta Pwllheli Arvoniae nata) quae Anglice scribebat Londiniumque habitabat.
Hideo Shinojima (Iaponice 篠島 秀雄, Shinojima Hideo, natus in Tochigi die 21 Ianuarii 1910; mortuus die 11 Februarii 1975) fuit pedilusor Iaponiensis, sed etiam Turmae Pediludicae Nationalis Iaponiae (1930) lusor.
Quae orientatio sexualis, ut dicitur, est "durabile virium attrahendi animi motuum, amorum, et aut vel sexalium attrahendi virium exemplar," quod "etiam hominis notionem attingit identitatis in his viribus attrahendi, moribus cognatis, et societate in communitate aliorum quibuscum illas vires attrahendi communicant."

Quae sexualitas, cum bisexualitate et homosexualitate, est una ex tribus principalibus generibus virium attrahendi propensionis sexualis intra continuum heterosexuale–homosexuale.
Hibernia (Hibernice Éire [ˈeːɾʲə]) est insula in Oceano Atlantico sita, magnitudine insularum Britannicarum altera, hodie inter duas civitates divisa, scilicet:

Hibernia, civitas sui iuris, capite Eblana
Hibernia Septentrionalis, provincia Regni Britanniarum, capite Belfasto.
Hetaeria sensu hodierno (variis linguis variatim nuncupata, Anglice cult vel sect, Hispanice culto vel secta, Italice secte, Germanice sekta, Gallice secte, Iaponice karuto) ad novum motum religiosum spectat, saepe cum controversia coniunctum, cuius praecepta, dogma, et mores tam monstrosa, aliena, periculosa, vel atrocissima quidem habentur, quod causa tromocratiae esse potest.
Heu mihi, quam malus mos est in Graecia, Graece Οἴμοι, καθ' Ἑλλάδ' ὡς κακῶς νομίζεται incipit eloquium a Peleo in fabula Euripidea Andromachae dictum (versus 693); qui his verbis mos ducum militum, loco militum, in inscriptionibus commemorandorum.
Vera etymologia quamquam incerta est, duae origines antiquitus proponebantur ː sive ita dicti essent ab eadem radice quae agnoscitur in verbis ἑλεῖν et ἑάλων quia bello capti essent hilotae, sive quia primi hilotae incolae urbis maritimae Helus in Laconiae litore fuissent et eorum nomen postea omnes servos huius generis designasset.
Jahrhunderts (Le dessin: l'atelier et le suivi de la fin du 16e siècle), Brepols Publishers, 2012 (ISBN 978-2503542089)
Christiaan Will et Marie-Françoise Dispa, Jèrôme Bosch, entre ciel et enfer, Editions Stokerkade, 2012 (ISBN 978-9079156207)
Claude Merle, L'Ange sanglant: Dans l'enfer de Jérôme Bosch, Editions Toucan, 2014 (ISBN 978-2822403009)
Silver, Larry.
Attamen ob penuriam virorum iam bello Peloponnesiaco nonnullos hilotas armare cogebantur Lacedaemonii ː tum manumittebantur sive statim atque legebantur sive stipendiis effectis et  in categoriam neodamodarum (νεοδαμώδης = neopopularis) transibant, qui quamvis liberi  plena civitate non fruebantur.
Hettangium (scilicet "aevum") est prima aevi Iurassici inferioris pars, quae 199,6 ± 0,6 millionibus annorum abhinc coepit, cum aevum Triassicum perfecit, et 196,5 ± 1 millionibus annorum abhinc perfecit, cum epocha Sinemurensis coepit.
Memorantur apud scriptores antiquos:

Hieronymus (tyrannus)(Wikidata), Syracusarum tyrannus
Hieronymus Cardianus, historicus
Hieronymus Rhodius(Wikidata), philosophus Peripateticus
Hieronymus Aegyptius, qui "antiquitates Phoenicum pulcro sermone conscripsit"
Sophronius Eusebius Hieronymus, theologus, sanctus, Pater et Doctor Ecclesiae Christianae
Hoc eodem die vota et sacra ad salutem imperatoris ab archigallo suscipiebantur : itaque anno 180 Christiani illum sacerdotem multum irriserunt, quod die 24 Martii  solitas precationes praeierat, ignarus scilicet Marcum Aurelium Augustum iam die 16 huius mensis apud Sirmium in Pannonia obiisse.
Erasmus, qui epistulas eius recensuit, emendavit, edidit, sic de eius eruditione scripsit: "ut Romulum narrant non minus magnificum fuisse suorum facinorum ostentatorem quam rerum egregiarum gestorem, ita divus Hieronymus, ut divitem quandam ex omni disciplinarum et auctorum genere constructam penum habuit in pectore, ut nemo doctrinae suae opes in scriptis ambitiosius, ut ita dicam, ostentat.
Lecta est ab auctoribus aevi litterarum renatarum qui de symbolismo disserebant, inter quos Franciscus Columna (Hypnerotomachia Poliphili, 1499) et Ioannes Pierius Valerianus (Hieroglyphica, 1556); multa ex Hieroglyphicis Horapollinis didicit Athanasius Kircherus (Lingua Aegyptiaca restituta, 1643).
In mythologia Romana, Hestiae similis erat Vesta, quod etiam Cicero (De Natura Deorum, II, 67) scripsit: :Nam Vestae nomen a Graecis (ea est enim quae ab illis Estia dicitur); vis autem eius ad aras et focos pertinet, itaque in ea dea, quod est rerum custos intumarum, omnis et precatio et sacrificatio extrema est


== Nexus externus ==
In mythologia Graeca Hippodamia fuit filia Pisanorum regis in Elide, Oenomai, qui oraculo monitus mortem a genero caveret procis formosae filiae legem imposuerat ut secum quadrigarum velocitate certarent atque praemium victoriae Hippodamiam coniugem referrent, si vero inferiores fuissent, mortem.
Forma metrica hexametri:  ‒ ⏔ | ‒ ⏔ | ‒ ⏔ | ‒ ⏔ | ‒ ⏔ | ‒ ⏒ 
Sic Vergilii prima ecloga incipit:

Tītyrĕ | tū pătŭ | lāe rĕcŭ | bāns sūb | tēgmĭnĕ | fāgī
sīlvē | strēm tĕnŭ | ī mū | sām mĕdĭ | tārĭs ă | vēnā;
Hexameter etiam versus heroicus sive versus herous appellatur (Graece ἡρῶιος), quod saepe dicitur tantummodo herous.
== Situs ==
A boreoccidente ad austrorientem protenti, montes Himalaici altissimam planitiem Thibetanam a planitie Indo-Gangetica separant; a Pakistania per confinium Indiae et Sinarum in Nepaliam tendunt, ubi iuga altissima et cacumina notissima sita sunt, partim in confinio cum Tibeto et Sikkimo, plerumque inter Indiam et Sinas situm.
Pierre Rollet 1968 (versio manu scripta Michaelis Nostradami, 1540)
Novi Eboraci: Georgius Boas, 1950; reimpressum 1993 (Anglice)
Matriti: Jesús María González de Zárate, María José García Sole, 1991 (Hispanice)
Mediolani: Rizzoli, 1996
Hinsbourg (Germanice ) est commune 107 incolarum (anno 2008) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
Hexachorda Sacherana, vel 6-Z11, est cryptogramma musica super nomine Pauli Sacher conductoris Helvetici, notissimum ad usum in duodecim compositionibus (12 Hommages à Paul Sacher) a Mstislav Rostropovich cellista Russico pro septuagensimo die natali Sacherano anno 1976 mandatis, inter quae Petri Boulez Messagesquisse, Ioannis Werner Henze Capriccio, Witold Lutosławski Sacher Variation, et Henrici Dutilleux Trois strophes sur le nom de Sacher.
Qui primum tabulam Rosettanam interpretare conati sunt saeculo undevicensimo ineunte eadem interpretatione ideographica haerebant, inter quos Silvester de Sacy, Thomas Young (qui anno 1819 in commentatione "Egypt" in Encyclopaedia Britannica edita indicem longissimam talium interpretationum inseruit) et Ioannes Franciscus Champollion ("De l'écriture hiératique des anciens Egyptiens", 1821).
Hippolytus potest esse:

Hippolytus, filius Thesei
Hippolytus Romanus, scriptor Graecus Christianus
Hippolytus, tragoedia Euripidea
Hippolytus alter (vel Hippolytus coronatus), tragoedia Euripidea deperdita
Hippolytus sive Phaedra, tragoedia Senecae
Hippolytus, praenomen masculinum
Ioannes Hildus Kruize (Nederlandice Jan Hidde Kruize; natus Hagae in Hollandia Meridiana(en) die 30 Septembris 1961) est emeritus ludi hocceii campestris(en) lusor in hominum Manu Regni Nederlandiae, quae duobus Olympiis aestivis interfuit: Angelopoli (1984) et Seuli (1988).
Deinde ab anno 355 Arianorum doctrinæ, cui princeps Constantius II assensus erat, obstitit, ita ut a sede episcopali spoliatus in Phrygiam relegatus sit, ubi magnorum Ecclesiæ Græcæ theologorum libros legere potuit et præclarissima theologica opera sua, De Trinitate et De synodis inscripta, composuit.
Additae res sunt picturae acu factae ex annis 1730/1740, instrumenta cenandi a Catharina Magna conlecta, res Ecclesiae Orthodoxae Russicae sicut icones et calyces, rara lintea reticulata, ceramica Wedgwood, res heliotropii, et ornatus gemmati ab Harrio Winston et societate Cartier confecti.
Hevringa (Hefring) in mythologia Nordica fuit una e filiabus novem dei marini Ægir et uxoris eius Rán secundum indicem nominum in libro Edda oratione soluta scripto relatum; sorores igitur habuit Blodughadda, Bara seu Drafna, Himinglæva, Bylgia, Duva, Hranna, Kolga, Uda, quorum sex in carmine quodam Einar Skulii filii celebrata sunt.
Hettenschlag est commune Francicum 337 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
Hieronymus Flynn (vulgo: Jerome Flynn; natus die 16 Martii 1963 Londinio) est actor et cantor, notissimus personae suae ut Corporal Paddy Garvey in serie televisifica Soldier Soldier ("Miles Miles"), et Bronn in serie televisifica Game of Thrones ("Ludus Thronorum"), et unus cantor a grege Robson & Jerome, qui plurimas melodias popularissimas decennio ducentesimo habebat.
(1999), History of the Tantric Religion (2a retractata ed.), Dellii: Manohar Publications, ISBN 81-7304-025-7 
Chidbhavananda, Swami (1997), The Bhagavad Gita, Sri Ramakrishna Tapovanam 
Eliot, Sir Charles (2003), Hinduism and Buddhism: An Historical Sketch, I (Reprint ed.), Munshiram Manoharlal, ISBN 8121510937 
Fuller, C.
(1953), The Religion of the Hindus, Ronald Press 
Nikhilananda, Swami (1990), The Upanishads: Katha, Isa, Kena, and Mundaka, I (5th ed.), Novi Eboraci: Ramakrishna-Vivekananda Center, ISBN 0-911206-15-9 
Nikhilananda, Swami (conv.) (1992), The Gospel of Sri Ramakrishna (8a ed.), Novi Eboraci: Ramakrishna-Vivekananda Center, ISBN 0-911206-01-9 
Oberlies, T.
Hilsenheim est commune 1980 incolarum (anno 1999) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
Hindlingen est commune Francicum 643 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
Mulhern, "ΤΡΟΠΟΣ and ΠΟΛΥΤΡΟΠΙΑ in Plato's "Hippias Minor"", Phoenix, 1968ː 283-288
Bruno Vancamp,	"La tradition manuscrite de l'Hippias mineur de Platon", Revue belge de Philologie et d'Histoire, 1996ː 27-55
Roslyn Weiss, "Ὁ Ἀγαθός as Ὁ Δυνατός in the Hippias Minor", The Classical Quarterly, 1981ː 287-304
Herrlisheim-près-Colmar (Germanice  Herrlisheim) est commune Francicum 1'808 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
Barthélemy, "Réflexions générales sur les rapports des langues égyptienne, phénicienne et grecque" (1763)
Georgius Zoëga, De origine et usu obeliscorum (1797)
Silvestre de Sacy, Lettre au Citoyen Chaptal, Ministre de l'intérieur, Membre de l'Institut national des sciences et arts, &c : au sujet de l'inscription Égyptienne du monument trouvé à Rosette.
Hidemaro Watanabe (Iaponice 渡部 英麿, Watanabe, Hidemaro, natus in Hiroshima die 24 Septembris 1924; mortuus die 12 Octobris 2011) fuit pedilusor Iaponiensis, et etiam Turmae Pediludicae Nationalis Iaponiae (1954) lusor.
Hinsingen est parvum commune 72 incolarum (anno 1999) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
Lugduni: typis Pauli Frelon, 1602 Textus editionis 1602 (Latine)
1615: Les hiéroglyphiques de Jan-Pierre Valerian, vulgairement nommé Piérius; œuvre réduicte en 58 livres, ausquels sont adjoincts delta autres de Cœlius Curio touchant ce qui est signifié par les diverses effigies et pourtraicts des dieux et des hommes, nouvellement donnez aux François.
== De nominibus ==
Hesperides duae vel tres vel et quattuor fuisse satis constat, sed nomina multa in fontibus variis enumerantur, inter quae repertae sunt apud Hesiodum Aegle, Erythia, Hesperusa seu Hesperethusa; in Apollodori bibliotheca reperiuntur Aegle, Erythia, Hesperia et quarta illa Arethusa; sed in hydria quadam a pictore Midiae saec.
(2004), Hinduism: Past and Present (5a ed.), Princeton University Press, ISBN 0-691-08953-1 
Monier-Williams, Monier (1974), Brahmanism and Hinduism: Or, Religious Thought and Life in India, as Based on the Veda and Other Sacred Books of the Hindus, Elibron Classics, Adamant Media Corporation, ISBN 1421265311 
Morgan, Kenneth W., ed.
== Editiones et versiones ==
Venetiis: Aldus Manutius, 1505
Augsburg: Bernardino Trebazio, 1515; reimpressum Basileae 1518, Parisiis 1530, Basileae 1534, Venetiis 1538, Lugduni 1542, Lugduni 1626 (Latine)
Parisiis: Pierre Vidoue, 1521
Bononiae: Filippo Fasianino, 1517 (Latine)
Parisiis: Kerver, 1543 (Francogallice)
Delli segni hierogliphici.
Lutetiae: Didot (Graece, Latine) (textus apud archive.org)
Collection des Universités de Franceː Hésiode, Théogonie, Les Travaux et les Jours, Le Bouclier, texte établi et traduit par Paul Mazon, Les Belles Lettres, 1928 Recensio critica Altera recensio critica
R.
== De argumento ==
Hippias e disputatione publica iamiam exivit in qua demonstrabat Iliadem melius poema esse quam Odysseam, eo ipso quod Achilles, homo sincerus et fraudis expers, melior esset quam Ulixes, callidus deceptor (quod satis indicabat epitheton Homericum πολυτρόπος).
Himinglæva in mythologia Nordica fuit una e filiabus novem dei marini Ægir et uxoris eius Rán secundum indicem nominum in libro Edda oratione soluta scripto relatum; sorores igitur habuit Bara seu Drafna, Blodughadda, Bylgia, Duva, Hevringa, Hranna, Kolga, Uda.
Solis et Lunae magnitudunes et distantias inter Solem et Tellurem necnon inter Lunam et Tellurem in libro De magnitudinbus et distantiis (περὶ μεγεθῶν καὶ ἀποστημάτων) definire temptavit, sed varii numeri ab Hipparcho definiti, a varios auctoribus Graecis citantur; fortasse non semel Hipparchus has calculationes fecit.
Hierapolis appellatur unaquaeque harum urbium:

Hierapolis, urbs antiqua Phrygiae, hodie Pamukkale in Turcia
Hierapolis vel Bambyce, urbs antiqua Syriae, hodie Manbiǧ
Hierapolis vel Castabala, urbs antiqua Ciliciae in hodierna Turcia, nunc exstincta
Hierapolis vel Monachopolis vel Sitomagus, hodie 'Thetford' in Anglia
== Descriptio ==
Tribus gradibus supra planitiem Indo-Gangeticum montes Himalaici ascendunt: prima catena humilior, non magis quam 1200 m, Sivalik (Sivae montes) vel Praehimalaia nominantur; trans eam Himalaia Minora usque ad 6000 m exstant et deniqua Himalaia Maiora, ubi et cacumina omnia notissima sita sunt.
Testamentum postulavit Hillwood, sicut plurimas suarum possessionum aliarum, sustentari adhiberique secundum suam voluntatem (inter quam stipulatio praedium non pro cenando adhibitum esse), et ipsa Societatem Fundatam Marjorie Merriweather Post Districtus Columbiae ut obsequium esset cautius instituit: quaelibet possessio indecore adhibita ad societatem reverteret.
In mythologia Romana, Hestiae similis erat Vesta, quod etiam Cicero (De Natura Deorum, II, 67) scripsit: :Nam Vestae nomen a Graecis (ea est enim quae ab illis Estia dicitur); vis autem eius ad aras et focos pertinet, itaque in ea dea, quod est rerum custos intumarum, omnis et precatio et sacrificatio extrema est
1530 [versio Latina Iohannis Ruellii]
1537 Τῶν ἱππιατρικῶν βιβλία δύω: Veterinariae medicinae libri duo, a Iohanne Ruellio Suessionensi olim quidem Latinitate donati, nunc vero iidem sua, hoc est Graeca, lingua primum in lucem editi.
Hessenheim est commune 464 incolarum (anno 1999) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
Koch, 1875, Terra Reginae Australiae
Heteropoda dagmarae Jäger & Vedel, 2005, Laotia, Thailandia
Heteropoda davidbowie Jäger, 2008, Malaesia, Singapura, Sumatra
Heteropoda fischeri Jäger, 2005, India
Heteropoda hosei Pocock, 1897, Borneum
Heteropoda maxima Jäger, 2001, Laotia
Heteropoda venatoria Linnaeus, 1767, pantropica
Heteropoda zuviele Jäger, 2008, Vietnamia
Rimini, 2007
Éduardus Delebecque: Le Commandant de la cavalerie, Les Belles lettres, Lutetiae 1973 (Collection des universités de France)
Marchant E.C.: Scripta minora with an English translation, Heinemann, Londinii 1925 (Loeb Classical library)
Pierleoni G.: Xenophontis opuscula, Romae 1937
Vicifons - textus Graecus cum nexu ad conversiones Francogallicam et Italicam
Henricus G.
cum malo et supernaturalibus coniungitur, et in arte et pelliculis monstratur
Biston betularia, res certi studii selectionis naturalis nota est
Actias luna
Aglossa cuprina, quae redito hominum adipe vesci nota est
Opodiphthera eucalypti
Antheraea polyphemus
Agrotis infusa, cibus nonnullorum indigenarum Australianorum
Utetheisa ornatrix, res multorum studiorum morum de selectione sexuali
=== Fundatio episcopatus ===
Ludovicus Pius, imperator Romanus et Francorum rex, episcopatum Ostfaliam a Carolo Magno patre suo anno 800 fundatum ex Aula Caesaris nunc Elze appellata anno 815 iussu papae ad Hildesiam locum a paganis Saxonibus Vikingisque securiorem movit, Guntharum primum episcopum designans.
== Argumentum ==
Fere anno 1884 optimus parvi vici Hadleyville vigil Gulielmus Kane (Gary Cooper) Amatam Fowler (Gratia Kelly) uxorem ducit et ab officio suo ob senectute pedem laturus est et in alio vico ut cum muliere vivat iturus, sed certior de imminente adventu quatruor latronum et percussorum qui eum interficere volunt fit.
Confer enim Claudianum, qui in praefatione libri de raptu Proserpinae primi de Iasone, Aesonis filio, duce Argonautarum, "iam vagus" scripsit "irrumpit pelagus caelumque secutus / Aegaeas hiemes Ioniumque domat."
Saepius autem hiems a poetis metaphorice ad senectutem vel ad finem vitae refertur.
Altissimus omnium montium Himalaiae mons Everestius appellatur, secundus ab altissimo Kangcheniunga (8586), tertius Lhotse (8516), quartus Makalu (8485), quintus Cho Oyu (8188), sextus Dhaulagirius (8167), septimus Manaslu (8163), octavus Nangaparbat (8126), nona Annapurna (8091), decima Shishapangma (8027); haec omnes octo milibus metrorum altiores sunt.
== Opera ==
Theogonia de generatione deorum Graecorum orbisque terrarum,
Opera et dies de pietate et optimo modo agri colendi,
Mulierum catalogus quinque libris de genealogia heroica loquitur, cuius permulta fragmenta servata sunt apud auctores et in papyris,
Scutum Herculis, Mulierum catalogi pars integra, in quo pugna Herculis et Cycni narratur,
multorumque aliorum carminum fragmenta.
Herrlisheim est commune 4198 incolarum (anno 1999) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
== Fontes ==
Appianus, Mithridatica 8
Diodorus Siculus, Bibliotheca historica 18.42,44,50; 19.109
Dionysius Halicarnassensis, Antiquitates Romanae 1.6
Pseudo-Lucianus, Macrobii 11, 13, 22
Iosephus, Contra Apionem 1.213-214
Pausanias, Descriptio Graeciae 1.9.8
Plutarchus, "Vita Demetrii" 39
Suda s.v.
Eo fere tempore in Europa duae factiones contrariae ortae sunt: Ad unam partem Foedus triplex (1879 imperium Germanicum atque imperium Austro-Hungaricum se foede iunxerunt; mense Maio 1882 Italia pars eius facta est), ad alteram partem Confoederatio triplex, quae ex Francogallia, Regnis Unitis atque Imperio Russo constitit.
Historia Helvetiae ex 1848 historiam confoederationis Helveticae tractat, rei publicae foederalis pagorum aliquantulum liberorum suique iuris, quorum nonnullis est traditio confoederationis, quae abhinc plus quam 700 annos coepit, qua pro causa Helvetia hodierna una ex veterrimis orbis terrarum rebus publicis exstantibus habetur.
Insula bina milia annorum homines variarum originum identidem accepit, inter quae fuerunt Austronesiani, populi Bantuenses, Arabes, homines Asiae Meridianae, populi Sinenses, et populi Europaeai, ut maior multitudinis insulae pars hodie sit mixtura colonorum Austronesianorum, Bantuensium, Indianorum Septentrionalium, Arabum, et Somalium.
Res publica Cubana annis sub libertate assecta maiorem provectionem oeconomicam consecuta est, sed corruptio seriesque ducum tyrannicorum vigebant, usque ad eversionem Fulgentii Batista dictatoris a Motu 26 Iulii, quem Fidelis Radulphusque Castro Ruz annis ab 1953 ad 1959 per res novas Cubanas ducebant.
Ante 1490, Georgia a variis regnis et principatibus minutis et angustis regebatur, qui ad autonomiam contra rectionem Imperii Ottomanici et Iranianarum (domuum Safavidarum, Afsharidarum, Qajar) retinendam certabat, donec Georgia in dicionem Imperii Russici saeculo undevicensimo redacta esset.
Historia Franciae propriae coepit anno 831 vel 832, cum imperator Ludovicus pius (vixit 778–840) a filiis eius potestate depulsus esset, quo facto ii illius regnum Francorum Consilio Verodunense habito anno 843 in partem orientalem, mediam, atque occidentalem dividerunt, quarum postremam exordium Francogalliae hodiernae existimare haud absurde est opinatu.
Meiji Ishin, aut Renovatio Meidiana dicta, immutationes politicas ab anno 1868 et initium novae rei publicae rectionis in imperio Iaponica, quae societatem Iaponicam celerrime ad vitae modum civitatum occidentalium admovit, etsi primo reditum ad virtutes moresque Iaponiae veteri proprios contendebat, imprimis autem renovationem imperii (quod Tennōismus vocatur ex appellatione imperatoris, qui Iaponice Tenno vocatur).
Aliter ac in regno orientali ubi stirps Carolingiana anno 911 exstincta est neque ulli seriem perpetuam unius gentis instituere contigit in Francia occidentali mox continuatio unius dynastiae effectum est quapropter qua sanguine sit princeps usque ad undecivensimum saeculum ibi maximi momenti erat hactenus, ut reges Francogallici ineunte saeculo tredecimo immo monarchiam hereditariam instituere valerent.
Historia Madagascariae, magnae insulae ante Africam Orientalem praeter Fretum Mozambicense in Oceano Indico sitae, distinguitur per antiquum terrae secessum ex prisca supercontinente quae Africam Indiamque comprehendebat, et per recentem insulae colonizatione ab advenis humanis in scaphis ornatis ex Insulis Sundanensibus (in Archipelago Malaico) inter 200 a.C.n.
Deinde Marocum culturae Iberomaurusianae interfuit, quae ex Mauretania aliisque regnis antiquis Mazacensibus constitutis superest, usque ad aevum civitatis Marocensis a domu Idrisidarum constitutae, postquam aliae domus Islamicae secutae sunt, usque ad tempora coloniarum et ad ultimum libertatis civicae.
Ii, qui reipublicae praeerant, a Michaele Saakašvili recti, secessionem tertiae reipublicae contumacis in discrimine Adiara(en) anni 2004 prohibuerunt, sed certamina in Abascia et Ossetia Meridiana, a rectione Russica mota, bellum Russiae et Georgiae anni 2008 accenderunt, et dissentiones inter Georgiam et Russiam incertae manent.
Occidentalistae per bellum animadverterunt telegrammata in lingua Occidental saepissime mitti licere intra et extra Helvetiam (praesertim ad et ex Suecia), etiamsi lingua non rite agnoscebatur; censebant enim censores eam intellegere potuisse et fortasse eam pro Hispanica aut Romancia habuisse — lingua in Helvetia officiali, sed illo tempore sine orthographia normata.
Voyages d'un naturaliste et ses observations faites sur les trois règnes de la nature: dans plusieurs ports de mer français, en Espagne, au continent de l'Amérique septentrionale, à Saint-Yago de Cuba et à St-Domingue, où l'auteur devenu le prisonnier de 40000 Noirs révoltés, et par suite mis en liberté par une colonne de l'armée française, donne des détails circonstanciés sur l'expédition du général Leclerc.
et sextum p.C.n., sex civilizationes continuae regioni dominabantur, quae aliquando aemulatores inter se erant, aut sociae quidem erant, una agentes ut lucrativo condimentorum commercio imperarentur, quae civilizationes erant Minaeai (Arabice معين et Minaice 𐩣𐩲𐩬), Catapani (Arabice قتبان et Cattabanice 𐩤𐩩𐩨𐩬), Adrramytae (Arabice حضرمي et Adrramytice 𐩢𐩳𐩧𐩣𐩩), Ausanici (Arabice أوسان), Sabaei (Arabice ٱلسَّبَئِيُّوْن et Sabaice 𐩪𐩨𐩱) et Homeritae (Arabice حِمير et Homeritice 𐩢𐩣𐩺𐩧𐩣).
Cum firma tractus inter occidentalem et orientalem regnum potestate carerent eis in saltibus facilius reditum est novas abbatias disseminare hactenus, ut Cluniacensi olim modestae abbatiae duodecimo saeculo non minus quam 200 abbatiarum subditae erant, quapropter mox pro vi illae imperatoris sacri Romani imperii non leviora existimabatur.
Regnante itaque Ludovico XIV Francogallica potestas quattuor bellis aucta est: Bellum successionis etiam Bellum devolutionis dictum (1667–1668) secutum est Bellum Hollandianum (1672–1678), deinde Bellum Coalitionis Augustanae Vindelicorum (1688–1697), usque perventum est ad Bellum de successione Hispanica (1701–1713), quibus theaurum regale quasi vacuefactum saltusque bello vastationeque laborabantur.
De Wahl praetulit formam scrir, censens scripter esse paulo gravem, sed affirmavit hanc quoque esse permissibilem, atque Occidentalem similem evolutionem naturalium linguarum fortasse habituram, in qua ambae formae in usu ordinario manerent — forma longior gravior ac sollemnior, brevis levior ac cotidiana (ut Anglica story et history).
Nonnullae (Ostrogothorum, Byzantinorum, Langobardorum, Francorum et Normannorum) occupationes multiplices rectionis globos construxerunt: nullo modo unam paeninsulae rem publicam facere potuerunt, sed ab anno 568 cum Langobardi Italiam invaserunt, paeninsula semper in multis civitatibus divisa mansit usque a diem 20 Septembris 1870 cum novum Regnum Italia, anno 1861 condito, Civitatem Ecclesiae cepit.
Post tres bellos de Libertate italiana (Bellum primum de libertate Italiana 1848 - 1849, Bellum alterum de libertate Italiana 1859 ac Bellum tertium de libertate italiana 1866) parvo Sardo Pedemontanoque regno duce, anno 1861, post aevum tumultuosum Italice Risorgimento, in una dicione coniuncta est et anno 1870 etiam Civitas Ecclesiae novo Regno Italiae coniuncta est.
A saeculo undevicesimo exeunte per primum bellum mundanum et ad initium secundi belli mundani, Italia imperium coloniale possedit, quod Libyam, Erythraeam, Somaliam Italicam, Aethiopiam, Albaniam, Rhodum, Dodecanesumque regnabat, et concessiones in Tianjin Sinarum habebat.
Extincta stirpe Valosiana erupta sunt bella successionis quibus querelis autem finem fecit Henricus IV anno 1589, cum veteri domui regnatrici propinquus esset atque ipse nepos regis Francisci I., quapropter postulationem eius contra Guisianam stirpem regnum usurpare temptantem sustinere potuit.
Hoc regnum ad Imperio Austriaco pertinebat;
Ducatus Lucensis conditus est et Carolus Ludovicus Borbonis eius dux factus est, sed secundum conventum ipsum post mortem ducis Magno Ducato Tusciae cedendus erat;
 Ducatus Parmensis et Placentinus, qui Napoleo ab anno 1808 usque ad annum 1814 Franciae coniunxit, restitutus est.
Sequentibus annis progeniebus eius adiacentes terras capere contigit ut Alemanniam 502-507, Aquitaniam inter annos 507-511 a Visigothis, tum anno 531 ab iisdem fines Novempopulanae et Septimaniae apud Garunnam flumen in potestatem suam redegerunt, deinde 532–534 regnum Burgundionum atque 536 partes mediterraneas circa Nicaeam, quae antea ad regnum Ostrogothicum pertinuerant.
“Anno 1985, ultimus periodicus Occidental, Cosmoglotta, editionem deposuit, eiusque editor, Adrianus Pilgrim, dixit Occidental esse ‘linguam mortuam.’”
Post decennium, in pellicula documentaria anni 1994 a Steve Hawley et Steyger facta de linguis artificialibus, Donaldus Gasper, Interlingue locutor, exhibitus est ut “unus ex ultimis huius linguae Occidental cultoribus.”
Ut etiam alias linguas fictas, adventus interretialis Interlingue renovavit.
Bolívar ad Novam Granatam solum anno 1819 rediit, postquam se ducem copiarum pro libertate pugnantium in planitiebus Venetiolanis constituerat, unde exercitum trans Andes duxit Novamque Granatam cepit post expeditionem rapidam quae Proelio Boyacensi die 7 Augusti 1819 finivit.
A Tokugawa Ieiaso, praefecto, igitur peregrini intrantibus vetiti sunt extra mercatores Bataviarum, Sinicarum in sola porta patefacta Dezima nunc Nagasace per 2000 annos donec Mathaeus Perry, praefectus classis, apertum Iaponiae ad mundum compulit anno 1854 cum Conventu Kanagawa anno 1854.
Historia domini Quijoti Manchegui, 4a edición, Guadalajara, Aarche Ediciones, 1999 (Liber I, 1-47) (Paginae selectae ex editione 1999 apud Google Books)
Historia domini Quijoti Manchegui traducta in Latinem macarrónicum per Ignatium Calvum, Zapopan, Jalisco, México, Amateditorial, 2005 (Liber I, 1-47)
Gottingae: Vandenhoeck & Ruprecht, 1846 (Graece, Latine) Textus apud archive.org
Historica et critica
Henri Grégoire, "Les sources de l'histoire des Pauliciens: Pierre de Sicile est authentique et 'Photius' un faux" in Bulletin de l'Académie de Belgique: classe des lettres vol.
1532, die 25 Martii : Historie, Romae, per Antonium Bladum de Asola, cum privilegio Clementis VII (editio prima)
1532, die 27 Martii : Historie fiorentine, Florentiae, per Bernardum Iuntam (editio simul prima); Textus apud Monacenses
1610 : Hieronymus Turlerus, interpr., Historiae Florentinae libri octo ...
dominium Saliorum)
Regnum Burgundiae in parte austro-orientali
Regnum Visigothorum in parte meridio-occidentali
Partes ad orientalem spectantes ab Alamannis occupatae sunt
Extremae partes austro-orientales regno Odoacris adrogatae sunt
Circa oppidum Augusta Suessonum relicta est pars superstes veteris imperii Romani, dictum Regnum Syagrii
In Aremoricam paeninsulam migrabant Bretones
Sequentibus annis Franci non solum terrarum Franciae hodiernae sed etiam magnae partis Europae potiti sunt.
Achenheim est commune Francicum 2'230 incolarum (anno 2013) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Grant enim anno fere 1966 apud Wu's Garden cenaturo, de acetaria e pullina iactante quam in ganea iuxta La Cienega Boulevard recenter gustaverat, domina Wu ferculi non dissimilis olim ad epulas Sciamhaevenses inlati meminit e pullina contrita, collyris frictis, cepis viridibus, amygdalis tostis.
Achillea insula (Graece Ἁχίλλεια νῆσος) vel Alba insula (Graece Λευκή), nunc insula Serpentium, est insula minima vel saxum magnum (area 20.5 ha) in Ponto Euxino, prope delta Danubii sita; regionis Odessanae ex anno 1944 pars est.
Exempla latinae sententiae vel activae vel non activae: 
Sententia puer matronam laudat tribus vocibus constat quae sunt :
– nomen substantivum puer, casus nominativi, subiectum sententiae ;
– nomen substantivum matronam, casus accusativi, obiectum sententiae ;
– verbum laudat, paradigmatis sine littera r, verbum sententiae.
Ad Fictas (alia nomina: Phize, -is, Vallis Phizis) (Italiane: Val di Vizze; Theodisce: Pfitsch) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Tridentino-Alta Athesia/Tirole Meridionali et in Provincia Libera Bauzanensi (Alta Athesia/Tirolis Meridionalis) situm.
An Account of an Embassy to the Kingdom of Ava (scilicet "Commentarius de legatione ad regnum Ava"), est narratio a Michaele Symes conscriptum de legatione anno 1795 a Societate Indiarum Orientalium Mercatili Britannica missa ut inter gubernium Birmanicum et praepositos huius Societatis relationes mercatiles necnon diplomaticas institueret.
carpuntur etiamnum virides ac sale condiuntur ollis inclusae, valentque ad cibum cum oriza quam in aqua elixant ut grana etiamnum integra durent ac tum cum salitis mangis manducant, communi mancipiorum et plebis cibo, quibus et piscis salitus mangarum aliquando vice cum oriza servit (nam ea loco panis est).
Acidum hyaluronicum (basis coniugata: hyaluronatum) sive hyaluronanum est catena disaccharinorum (ex monomeris acidi glucuronici (abbreviatura: GlcUA) et N-acetylglucosamini (abbreviatura: GlcNAc) ((-4GlcUAβ1-3GlcNAcβ1-)n) compositum) glycosaminoglycanum (polysaccharidum sine ramis) formans.
Mons et circumiecta naturalia sunt pars Saepti Provincialis Aconcaguae, ubi patent nonnulla glaciaria, quorum maximum est Glaciarium Montanum Furcarum Inferius (Ventisquero Horcones Inferior), circiter 10 chiliometra longum, quod ex facie australi usque ad 3600 fere metrorum altitudine descendit, prope castra Confluentiam (Confluencia).
Achilles Van Acker (natus Brugis die 8 Aprilis 1898 - ibidem mortuus die 10 Iulii 1975), fuit politicorum peritus et ter minister primus Belgiae accurate:

a die 12 Februarii 1945 usque ad diem 13 Martii 1946;
a die 31 Martii 1946 usque ad diem 3 Augusti 1946;
a die 23 Aprilis 1954 usque ad diem 26 Iunii 1958
Achelous (Graece Ἀχελώος; Neograece saepius Ασπροπόταμος Aspropotamos hoc est album flumenː alluviem multam enim secum fert) est flumen Graeciae quod antiquitus Acarnanes ab Aetolis separabat et in ostium Corinthiaci sinus fluebat (qui nunc sinus Patrensis vulgo dicitur).
Acidum desoxyribonucleicum octonarium sive ADN Hachimojiense est ADN ex nucleobasibus naturalibus communiter cum adhuc incognitis nucleobasibus constitutum, isoguanino enim et 6-amino-5-nitropyridino-2-olo et 1-methylocytosino et 2-aminoimidazo[1,2-a][1,3,5]triazino-4(1H)-ono (dS).
== Bibliographia ==
Fontes antiquiores
1552 : Theophilus Folengus, Baldus (editio 1552) 2.245-248, 2.263-265 ("salatina, salatta")
1706 : "Acetaria: a discourse of sallets" (2a ed.) in John Evelyn, Silva, or a discourse of forest-trees and the propagation of timber in His Majesty's dominions (4a ed.
Parte maxima foederis - titulo II cum articulis 4 ad 29 - Foedera Romae et Parisiis icta mutata sunt (normae ad mercatum communem pertinentes), sed Actus unicus Europaeus etiam normas extra illa foedera continebat (titulum I cum articulis 1 ad 3 (normae communes) et titulos III (de cooperatione politica Europaea) cum articulo 30 et IV (normae generales et finales) cum articulis 31 ad 34).
Citationem antiquissimam usque hodie notam, ubi de acerba e vischio agitur (sed sine praeceptis), hic e diario Visconsinensi habes, e fabula dialecto Hibernica litteraria utente extracta:

"Fhat, cousin," says I, "appoint the man who starved to death thousands of Confederate soldiers ...?" "The same ..." says me cousin, ...
Acelum (-i, n.) (alia nomina: Acaelum, Accelum; deinde: Asulum, Castellum Asylo, Azelum) (Italiane: Asolo; Venetice: Axol / Asol) est Urbs Italiae et municipium, circiter 9 120 incolarum, in Regione Venetia et in Provincia Tarvisina situm.
Solum testimonium antiquum de curvatura acinacis inventiur apud Flavium Iosephum, AJ 20.186:

καὶ οἱ σικάριοι δὲ καλούμενοι, λῃσταὶ δέ εἰσιν οὗτοι, τότε μάλιστα ἐπλήθυον χρώμενοι ξιφιδίοις παραπλησίοις μὲν τὸ μέγεθος τοῖς τῶν Περσῶν ἀκινάκαις, ἐπικαμπέσι δὲ καὶ ὁμοίαις ταῖς ὑπὸ ῾Ρωμαίων σίκαις καλουμέναις, ἀφ’ ὧν καὶ τὴν προσηγορίαν οἱ λῃστεύοντες ἔλαβον πολλοὺς ἀναιροῦντες.
Acheruntia (-ae, f.) (alia nomina: Acerentia, Acerentum, Acerontum, Acherontia, Acherunzia, Acherusia, Acirentila, Agerentia, Gilentia) (Italiane: Acerenza) est oppidum Italiae et municipium, circiter 2 430 incolarum, in Regione Lucania ac in Provincia Potentina situm.
Achrida (-ae, f.) seu Ochrida (-ae, f.) (alia nomina: Dyassarites) (Macedonice: Охрид / Ohrid; Albanice: Ohër;  Graece: Λύχνιδος / Lychnidos, Οχρίδα / Ochrida, et Αχρίδα / Achrida) est urbs et municipium Macedoniae Septentrionalis, in Regione Austro-Occidentali sita.
"Accidit prima die Maii" incipit epistula, a principibus ecclesiae Transmarinae ad papam Urbanum III imperatoremque Fridericum I missum, quae clades Hierosolymitanorum die 1 Maii 1187 ad fontes Cresson et die 4 Iulii 1187 ad cornua Hattin subitis enarrat victoriamque Saladini, qui regem Guidonem Leziniacensem cum aliis multis cepit.
323-327 apud Google Books) ("lorsqu'ils ne font que nouer, on les fait macérer quelques mois dans le vinaigre, et on s'en sert ensuite en guise de capres et de capucines pour relever les sauces par leur saveur acre et piquante")
De aceto e capsicis
1742 : Savary des Bruslons, Dictionnaire universel de commerce, d'histoire naturelle et des arts et métiers.
Harriott, "The Function of the Euripides Scene in Aristophanes' 'Acharnians'", Greece & Rome, 1982ː 35-41
Christine Hunzinger, "Aristophane, lecteur d'Euripide" in Actes du 10ème colloque de la Villa Kérylos à Beaulieu-sur-Mer les 1er & 2 octobre 1999, 2000ː 99-110
Ghislaine Jay-Robert,	"L'espace chez Aristophane.
135 apud Google Books) ("a été transporté en France ou il croît comme en Amerique en gousses piramidales de deux à trois pouces de long; elles sont d'abord rouges, puis jaunes, rouges et noires successivement; on les confit au vinaigre comme les capres et les cornichons")
1747 : Jacques-Philibert Rousselot de Surgy, Histoire generale des voyages.
De historia
Rose Dosti, "The Crimson Door Closes" in Los Angeles Times (11 Februarii 1998)
Vivian Ho, "The Inventor of Chinese Chicken Salad Has Died at 106" (8 Novembris 2022) apud Saveur
Tejal Rao, "Madame Wu’s Chinese Food Was Glamorous and Transformative" in New York Times (7 Octobris 2022)
Praecepta culinaria
1973 : Sylvia Wu, Madame Wu's Art of Chinese Cooking (Monicopoli: Charles, 1973) p.
Bioscience, biotechnology, and biochemistry 2011, 75(8):1554-6, doi:10.1271/bbb.110234
Csupor-Löffler B., Hajdú Z., Zupkó I., Réthy B., Falkay G., Forgo P., Hohmann J.: Antiproliferative effect of flavonoids and sesquiterpenoids from Achillea millefolium s.l.
1998: "Tabacum et Diabolus: Fabella Iaponica a Riunosuke Akutagawa conscripta, quam Latine reddidit Accius WATANABEUS", in Retiario n° 1.1a
1999: "Existimationes Haicuum Latinorum" in Retiario n° 2.1a
2000: "Existimatio Haicuum Collectorum, quibus titulus 'Tonight They all Dance' sive Hac Nocte Saltant", in Retiario n° 3.1a
2000: "Specimina Facetiarum Hieroclis et Philagrii Grammatici ex editione M.
Verisimile est opportunitatem urbis pugnandi bellandique constitutam a propinquitate ad haec duo flumina, paludesque quae ab iis formabantur, atque a propinquitate ad finites Celtorum Cenomanorum, qui occupabant agrum Oriente ultra Adduam et qui ab antiquo rivales Insubrum erant, et a verisimili transitu apud eam sic appellatae Viae Gallicae, quae coniungebat hodiernae Langobardiae partes occidentalis orientalisque per Abduae vadum.
Abananote Potts, 1943
Acraea Fabricius, 1807
Actinote Hübner, [1819]
Altinote Potts, 1943
Bematistes Hemming, 1935
Miyana (Fruhstorfer, 1914)
Pardopsis Trimen, 1887
Genus Acraea, maxime paraphyeticum, iterum describenda est.
Acis seu Acium postest:

Acis Aquilia seu Acis Regalis, Acium Regale:
Acis ad Vallem Viridem, Acium ad Vallem Viridem:
Acis ad Castellum, Acium ad Castellum:
Acis ad Catenam, Acium ad Catenam, Aci, Jaci Superior:
Acis Bonaccorsiorum, Acium Bonaccorsiorum:
Acis Sancti Antonii, Acis ad Fanum Sancti Antonii, Acium Sancti Antonii, Acium ad Fanum Sancti Antonii:
Diu erat maior speciei agnitio quae iam confusionem efficiebatur: Acraea terpsicore, a Linnaeo Papilio terpsicore anno 1758 descripta, habebatur synonymum senius Acraeae serenae, a  Fabricio Papilio serena anno 1775 descriptae; unde prius nomen pro illa specie Africana usitate adhibebatur, sed Linnaeus speciem Indicam reapse descripserat, Acraeam terpsicore bene notam, quam Fabricius, anno 1793 scientiae novam putans, iterum descripsit, nomine Papilionem violae.
καὶ οἱ σικάριοι δὲ καλούμενοι, λῃσταὶ δέ εἰσιν οὗτοι, τότε μάλιστα ἐπλήθυον χρώμενοι ξιφιδίοις παραπλησίοις μὲν τὸ μέγεθος τοῖς τῶν Περσῶν ἀκινάκαις, ἐπικαμπέσι δὲ καὶ ὁμοίαις ταῖς ὑπὸ ῾Ρωμαίων σίκαις καλουμέναις, ἀφ’ ὧν καὶ τὴν προσηγορίαν οἱ λῃστεύοντες ἔλαβον πολλοὺς ἀναιροῦντες.
Anno 1992 Praemium mundiale Cino Del Duca, anno 1998 Praemium Herderanum, anno 2005 primum Praemium Man Booker Internationale, anno 2009 Praemium Principis Asturiarum artium, anno 2015 Praemium Hierosolymitanum accepit; annoque 2016 Commendator et 2020 Magnus Officialis?
Isaac Shelby (natus in Frederick County    Terra Mariae die 11 Decembris 1750; mortuus in  Lincoln County  Kentukiae die 18 Iulii 1826), miles et agricola, fuit rerum politicarum peritus Americanus factionis Democraticae Republicanae, qui inter alia ab anno 1792 usque ad annum 1796 primus Kentukiae gubernator fuit.
Notissime, Isthmus Corinthius paeninsulam Peloponnesum et reliquias Paeninsulae Graecie conectit, Isthmus Panamensis continentes Ameriam Septentrionalem et Americam Meridionalem (Americam), et Isthmus Suesiensis Aegypti Africam et Asiam (vel Eurasiam) conectit.
Israel Kristal (natus in Maleniec tunc urbe ad Imperium Russicum pertinente hodie ad Poloniam die 15 Septembris 1903; mortuus in Haifa die 11 Augusti 2017), fuit vir Israelianus, qui a die 19 Ianuarii 2016, Iaponico Yasutaro Koide obito, veterrimus vir vivus cuius aetas pro certo scitur.
Civitas Israël (Hebraice מְדִינַת יִשְׂרָאֵל Medīnat Yisrā'el ; Arabice دَوْلَة إِسْرَائِيل Dawlat Isrāʼīl), breviter Israël, est respublica parlamentaria in Medio Oriente sub Maris Mediterranei litore sita, diversarum intra parvam suam aream geographicarum proprietatum.
Issa (-ae, f.) (alia nomina: Hissa insula, Isia, Issensis insula, Lissa) (Croatice: Vis; Italiane: Lissa; Graece: Ίσσα / Issa) est insula in Mari Hadriatico, quae ad Croatiam pertinet, praesertim Dalmatiam historicam regionem et Spalatensem - Dalmaticam regionem Croatiae.
Ishmael Scott Reed (natus Chattanooga Tennesiae 22 Februarii 1938) est poeta, scriptor mythistoriarum, commentator, compositor carminumm, scriptor scaenicus, editor, et publicator Americanus, qui operibus satiricis culturam civilem Americanam provocantibus et oppressionem politicam et culturalem vehementius dicentibus innotuit.
Si Nicetas Choniates recte narrat (qui apud hunc regem ab anno 1185 exeunte a secretis meruit), Isaacius sibi attribuit versus quosdam inter prophetias Leonis Sapientis servatos, qui incipiunt "[[Vacca quintum et finem ursorum nutricis|Ἡ βοῦς δὲ πεμπτὸν καὶ τέλος ἀρκτοτρόφου]]".
Isabella quater nupsit:

Hanfredus IV de Torono (mense Novembri 1183)
Conradus Montisferrati (die 24 Novembris 1190), cui peperit:
Maria Montisferrati, regina futura
Henricus Campaniensis (die 5 Maii 1192), cui peperit:
Maria
Aelis
Philippa
Amalricus I rex Cypri (mense Ianuario 1198), cui peperit:
Sibylla
Amalricus
Milisendis
Isaac Ben Tzwi (Hebraice ‏יצחק בן צבי, natus Ісаак Шимшелевич Poltavae in Ucraina, tunc ad Imperium Russicum pertinenti, die 6 Decembris 1884; Hierosolymae mortuus die 23 Aprilis 1963), alumnus lycei Galatasaray et universitatis Istanbulensis, historicus  et politicus Israelita, a die 8 Decembris 1952 usque ad  mortem secundus Israelis praeses fuit.
Irvingus Berlin (natus Israel Isidore Beilin in familia Iudaica loco ignoto in Ruthenia Alba die 11 Maii 1888; Novi Eboraci mortuus die 22 Septembris 1989) fuit compositor et poeta Americanus, praecipue generum musicae popularis et iaz, unus ex gravissimis carminum compositoribus late habitus.
His annis iam editiones textuum classicorum parabat: Geographicorum Strabonis iam anno 1587 divulgatam, Strategematum Polyaeni editionem principem 1589, librorum de vita Caesarum Suetonii 1595, Deipnosophistarum Athenaei 1598, Historiae Augustae 1603, Historiarum Polybii anno 1609 (cui Aeneae Tactici editionem principem adiunxit).
Iosephus Isaias de Noronha (natus José Isaías de Noronha Urbe Fluminensi die 6 Iulii 1874; mortuus Jacarepaguá in urbe die 29 Ianuarii 1963) fuit miles Brasilianus, qui sodalis collegii fuit quod Brasiliae post praesidis Washington Luís depositionem praefuit.
Isidorus Thessalonicensis Metropolita (* inter annos 1380 et 1390 Thessalonicae; † die 27 Aprilis anno 1463 Romae) sive Isidorus Kioviensis Graece Ἰσίδωρος τοῦ Κιέβου, fuit politicorum ecclesiasticorum peritus Graecus saeculo 15 et adiutor unionis ecclesiarum Florentiae.
Ismaël (Hebraice יִשְׁמָעֵאל‎, Yīšma'ēl; Graece Ἰσμαήλ; Arabice إِسْمَٰعِيْل, ʾIsmāʿīl) est praenomen masculinum quod e vocabulis Hebraicis yīšma' ("audebat") et El ("Deus") ducitur.
Isaacius Comnenus, nomine nativo Isaacius Ducas (Graece Ἰσαάκιος Κομνηνός, Ἰσαάκιος Δούκας; natus inter annos fere 1155 et 1160; anno 1195 seu 1196 necatus) fuit nobilis Byzantinus, filius, ut creditur, Irenae Comnenae (Isaacii filiae) quem marito suo Camatero Ducae peperit.
Isaacius Aaron fuit magus quidam insignis, qui cum gratia et auctoritate plurimum apud Manuelem Comnenum imperatorem posset, magiae accusatus est, et excaecatus, cum simulacrum testudinis prolatum esset, in quo erat imago hominis, qui ambos pedes habebat in compedibus, et pectus clavo transfixum: deprehensus est etiam evolvens librum Solomonium, qui cum legebatur, legiones daemonum adducebat, subinde interrogantium, cur accersiti essent, ac iussa alacriter exsequentium.
Isidorus Geoffroy Saint Hilaire (Francogallice: Isidore Geoffroy Saint-Hilaire) natus est die 16 Decembris 1805 in Lutetia - mortuus est die 10 Novembris 1861, filius Stephani Geoffroy Saint-Hilaire) fuit studiosus palaeontologiae, zoologiae et ornithologiae Francicus.