aimgo/CorpusTrinum huggingface dataset:
4 Caritas patiens est, benigna est caritas, non aemulatur, non agit superbe, non inflatur,
5 non est ambitiosa, non quaerit, quae sua sunt, non irritatur, non cogitat malum,
6 non gaudet super iniquitatem, congaudet autem veritati;
7 omnia suffert, omnia credit, omnia sperat, omnia sustinet.
Petrus Končalovskij (praeses), Elias Maškov (a secretis), Alexander Kuprin (tabularius), Michael Larionov, Aristarchus Lentulov, Natalia Gončarova aliique conditores Equitis rghombulorum fuerunt; sed paene omnes pictores artis novae Russicae et multi pictores Francogallici expositionum variis annis participes fuerunrt.
Erda (-ae, f.) vel Herda (Francogallice Erdre) est fluvius Franciae qui in La Pouëze oritur, regionem Pagos Ligeris adluit et post praefecturas Cenomannicam et Ligerim et Ligerim Atlanticum praeterlapsus esse ostium in Namnetes invenit quo fluvium Ligerim incidens eum auget eoque confluit usque ad Oceanum Atlanticum.
Erhard Auer (natus die 22 Maii 1874 in Dommelstadl apud Bataviam Bavariae – mortuus est die 20 Martii 1945 in Giengen an der Brenz, Virtembergia) fuit politicorum peritus Germanicus Socialis Democraticae Factionis Germaniae et negotiorum internorum minister Bavariae.
Peters, 1865)
Epinephelus fasciatus (Forsskål, 1775)
Epinephelus faveatus (Valenciennes, 1828)
Epinephelus flavocaeruleus (Lacépède, 1802)
Epinephelus fuscoguttatus (Forsskål, 1775)
Epinephelus gabriellae J.
Randall & Heemstra, 1991
Epinephelus polyphekadion (Bleeker, 1849)
Epinephelus polystigma (Bleeker, 1853)
Epinephelus posteli Fourmanoir & Crosnier, 1964
Epinephelus quinquefasciatus (Bocourt, 1868)
Epinephelus quoyanus (Valenciennes, 1830)
Epinephelus radiatus (F.
Episcopus Dubrensis titulum Episcopum in Cantuaria etiam possidet et agere potest paene, quasi ut episcopus dioecesanus Cantuariae sit, quia Archiepiscopus Cantuariensis, verus episcopus dioecesanus, in palatio Lambethensi Londinii usitate habitat et ergo iter a dioecese propter sua officia nationalia et internationalia saepe facit.
Eratosthenes est nomen, varios homines sive res signficans:

Eratosthenes Cyrenaeus, circiter 276-194 a.C.n., Graecus mathematicus, geographus, historicus, philologus et poeta necnon rector Bibliothecae Alexandrinae
Eratosthenes (politicus Atheniensis), unus e Triginta Tyrannis
Eratosthenes Atheniensis, cuius mors ab Euphileto in prima Lysiae oratione narratur
Vide etiam:

3251 Eratosthenes, asteroides
Cribrum Eratosthenis
Eratosthenes (crater lunaris)
Lowe, 1834)
Epinephelus melanostigma Schultz, 1953
Epinephelus merra Bloch, 1793
Epinephelus miliaris (Valenciennes, 1830)
Epinephelus morio (Valenciennes, 1828)
Epinephelus morrhua (Valenciennes, 1833)
Epinephelus multinotatus (W.
Erebidae sunt familia papilionum superfamiliae Noctuoideorum, inter maximas papilionum familias per numerum specierum, cui sunt varii macropapilionum greges notabiles, inter quos Catocala, Herminiinae, Arctiinae, Lymantriinae (insigniter Gynaephora groenlandica), Calpinae, Micronoctuini, Hypeninae, et Zale.
Erckartswiller est commune Francicum 308 incolarum (anno 2013) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Sed Petrus in loco inundationibus aperto urbem aedificavit (nam procellae marinae autumno saepe Nevae aquis exitum in mare prohibent, et solum anno 2011 aggerum systema inundationes sistens perfectum est); de inundatione maxima anni 1824, quae et ab Adamο Mickiewicz descripta erat, poema narrat.
Clareti eiusdem loci monachus
Maurinus abbas Pamiensis
Arnoldus de Camprahano sacrista
Raimundus Maior canonicus
Raimundus Geraldus
Gulielmus de Varnhola
Geraldus de Oleis
Bernardus de Baulhanis
Petrus Bruneti
Gulielma uxor Eliae Martini
Noguera Tolosana
Beceda monacha S.
De Octaviani avo argentario et proavo restione scripsit; de avo maternali unguentario ac pistore; de agnomine "Thurino" Octaviano per contumeliam tributo; de fuga Octaviani a proelio iuxta Mutinam; de cena "duodecim deorum" ab Augusto data; de Scribonia dimissa; de festinatis Liviae nuptiis et uxore quadam consulari ab Octaviano stuprato; et de feminis in usu eius ab amicis selectis.
Sommerstein, "Notes on Aristophanes' Knights", The Classical Quarterly, 1980ː 46-56
David Welsh, "The Ending of Aristophanes 'Knights'", Hermes, 1990ː 421-429
Ian Worthington, "Aristophanes' Knights and the Abortive Peace Proposals of 425 B.C", L'Antiquité Classique, 1987ː 56-67
John Zumbrunnen, "Elite Domination and the Clever Citizen: Aristophanes' "Archarnians" and "Knights"", Political Theory, 2004ː 656-677
Ergershemium (Francice Ergersheim) est commune Francicum 1'265 incolarum (anno 2013) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Elderkin, "The Cults of the Erechtheion", Hesperia: The Journal of the American School of Classical Studies at Athens, 1941ː 113-124
Michelle Lacore, "Euripide et le culte de Poseidon-Erechthée", Revue des Études Anciennes, 1983ː 215-234
Claudine Leduc, "Autochtonie et maternité à Athènes (époques archaïque et classique)", Cahiers Mondes anciens, 2015
Jon D.
Sunt formae quattuor epitriti, secundum situm brevis in pede syllabae:

Primus epitritus, cuius syllaba prima brevis est (∪ — — —);
Secundus epitritus, cuius syllaba secunda brevis est (— ∪ — —);
Tertius epitritus, cuius syllaba tertia brevis est (— — ∪ —);
Quartus epitritus, cuius syllaba quarta brevis est (— — — ∪).
Eremus Sanctae Catharinae ad Saxum Ballarum (Italice: Santa Caterina del Sasso aut Eremo di Santa Caterina) est monasterium Italiae, Lacui Verbano adiacens, et Regione Langobardia, in Provincia Varisiensi et in Municipio Legioduni, cui ab anno 1970 eremus pertinet.
Fines eius sunt:

ad partes orientales, Montes Nebulosi;
ad partes septentrionales, sinus Forochel appellatus, qui quasdam Morgothi terras post Bellum Irae irrigavit;
ad partes occidentales, montes Ered Lindon (sive Ered Luin sive Montes Caerulei) nominati;
ad partes meridionales, flumina Glanduin et Gwathló et terra Enedwaith appellata; Bello Irae acto, partes finis ad orientalem meridionalemque spectantis in litoribus oceani Belegaer iacent.
Latina
Hesiodus Ascraeus: Poemata omnia, Wittenbergae 1601
Calendarum Etymologicum Papisticum, 1604
Tractatus De dialectis graecis, Wittenbergae 1604, Naumburgi 1671, Argentorate 1711
Ed.: Friedrich Taubmann: Oratiuncula memoriae habita, 1613
Ed.: Cyrillus/Johannes Philoponus: Opusculum utilissimum de differentiis vocum Graecarum (...).
Littlefield, "Metaphor and Myth: The Unity of Aristophanes' "Knights"", Studies in Philology, 1968ː 1-22
Théo Millat-Carus, "Les Cavaliers d’Aristophane : satire politique ou farce grotesque ?", Pallas, 2018ː 51-62
Charalampos Orfanos, "Des cavaliers comme «beaux gosses»", Mètis.
Jenyns, 1840)
Epinephelus lanceolatus (Bloch, 1790)
Epinephelus latifasciatus (Temminck & Schlegel, 1843)
Epinephelus lebretonianus (Hombron & Jacquinot, 1853)
Epinephelus longispinis (Kner, 1864)
Epinephelus macrospilos (Bleeker, 1855)
Epinephelus maculatus (Bloch, 1790)
Epinephelus magniscuttis Postel, Fourmanoir & Guézé, 1963
Epinephelus malabaricus (Bloch & J.
in Epistula Barnabae primo argumentum, quare Christiani Dominicam, non Sabbatum diem festivum celebrent, invenitur: Diem octavum esse primum diem creationis novae, quia die dominica Christus a mortuiis resurrexerit:
Demum [Dominus] illis dicit: Novilunia vestra et Sabbata vestra non fero.
Anthropologie des mondes grecs anciens, 1996ː 181-194
Robin Osborne, "Politics and Laughter: the Case of Aristophanes’ Knights" in Aristophanes and Politics, Brill, 2020ː 24-44
James Robson, "Whoring, Gaping and Hiding Meat: The Humour of Male-on-Male Sexual Insults in Aristophanes’ Knights", Revue Archimède, 2018ː 24-34
Maria Jimena Schere, "La función argumentativa del personaje de Demóstenes en la comedia Caballeros de Aristófanes", Circe de Clásicos y Modernos, 2013ː 67-84.
Allen, 1987
Epinephelus bleekeri (Vaillant, 1878)
Epinephelus bontoides (Bleeker, 1855)
Epinephelus bruneus Bloch, 1793
Epinephelus caninus (Valenciennes, 1843)
Epinephelus chabaudi (Castelnau, 1861)
Epinephelus chlorocephalus (Valenciennes, 1830)
Epinephelus chlorostigma (Valenciennes, 1828)
Epinephelus cifuentesi Lavenberg & Grove, 1993
Epinephelus clippertonensis G.
== Bibliographia ==
Fontes antiquiores
ante 1794 : Li Dou 李斗, Yangzhou huafang lu(zh) 揚州畫舫錄 [Notes of the Yangzhou Pleasure Boat] (Wang Beiping, Xu Yugong, edd., Beijing: Zhonghua shuju, 1960; Textus apud Vicifontem)
1796 : Yuan Mei, Suiyuan shidan Textus apud Vicifontem (Wolfram Eberhard, interpr., "Die chinesische Küche.
Anderson, "The Gossiping Triremes in Aristophanes' Knights, 1300-1315", The Classical Journal, 2003ː 1-9
Suzanne Desfray, "Oracles et animaux dans les Cavaliers d'Aristophane", L'Antiquité Classique, 1999ː 35-56
Carine Doganis, Aux origines de la corruption.
Day, 1868)
Epinephelus retouti Bleeker, 1868
Epinephelus rivulatus (Valenciennes, 1830)
Epinephelus sexfasciatus (Valenciennes, 1828)
Epinephelus socialis (Günther, 1873)
Epinephelus spilotoceps Schultz, 1953
Epinephelus stictus J.
Die inundationis, dum Neva urbem turbatam populatur, et ipse Alexander imperator queritur, ut tempestates Dei nec regibus pareant, Eugenius ad Parasceuen proficisci temptat, intelligens Insulas iam fluctibus devastatas esse; in simulacro leonis ante portas palatii posito, quod undis vix non opertum est, sedet et undas furentes spectat; vita humana tota, — Eugenius desperatus putat, — nihil nisi somnium vanum est, et caelum nos mortales irridet.
Nomina latina incolarum sunt: Eporedienses (etiam: Eporegienses, Hyporegenses, Iporegienses, Iporigienses, Iporienses, Ipporeggienses, Ipporegienses, Ipporienses, Yborienses, Yporegenses, Yporegienses, Yporienses, Yporigenses, Ypporienses).
Epirus appellantur:

Epirus, regio historica Graeciae
Epirus, provincia Romana
Epirus (despotatus), civitas autonoma Medio Aevo anno 1204 nata
Epirus (regio Graeciae), regio Graeciae hodiernae (ab anno 2011, Graece: περιφέρεια)
Epirus Septentrionalis, regio Albaniae sic praesertim a Graecis nuncupata
Res Publica Epiri Septentrionalis, gubernium Graecum huius regionis
Equi sunt chordata: columna vertebralis equina, ex 54 ossibus constituta (in hominibus 32-34), dividitur in columnas vertebrales cervicalem (7 vertebris cervicalibus), thoracalem (18 vertebris thoracicis), lumbalem (6 vertebris lumbalibus), sacralem (5 vertebris sacralibus), coccygeales (18 (15-21) vertebris caudalibus).
== Bibliographia ==
Editio prima
"Lettera inedita scritta da Niccolò Machiavelli al suo amico Francesco Vettori rittrovata in Roma nella Biblioteca di Casa Barberini" in Angelo Ridolfi, Pensieri intorno allo scopo di Nicolò Machiavelli nel libro Il Principe (Mediolani: Destefanis, 1810) (pp.
Never yield to force; never yield to the apparently overwhelming might of the enemy."—Winston Churchill
"O horror, horror, horror."—Macbeth
"Words, words, words."—Hamlet
"Break, break, break"—Alfredus Tennyson
"Comfort ye, comfort ye my people, saith your God."—Isaiah 40.1
"Rain, rain, rain, rain, rain."—Guy Gavriel Kay
"Developers, developers, developers, developers, developers, developers.
Dee, "Propertius IV I, 20: curtus equus and the Equus October", Mnemosyne, Fourth Series, 1973: 289
George Devereux, "The "Equus October" Ritual Reconsidered", Mnemosyne, 1970: 297-301
Georges Dumézil, "Le Cheval d'octobre October eqvvs" in	Fêtes romaines d'été et d'automne ; suivi de Dix questions romaines, Gallimard, 1975: 145-156 et  "Derniers soubresauts du cheval d'octobre", ibidem pp.177-219.
Histoire et politique"; Actes du colloque de Besançon, 27-28 janvier 1995 in Discours religieux dans l'Antiquité, 1995ː 209-240
Claudine Leduc, "Autochtonie et maternité à Athènes (époques archaïque et classique)", Cahiers Mondes anciens, 2015
Pierre Lévêque, "La naissance d'Erichthonios ou de quelques distorsions dans la Sainte Famille", Revue des Études Anciennes, 1992ː 315-324
Nicole Loraux, Né de la terre.
Carolus Darwin (1758-1778)
Erasmus Darwin II (1759–1799)
Elizabetha Darwin (1763), quae quattuor menses vixit
Robertus Waring Darwin (1766–1848), pater Caroli Darwin
Gulielmus Alvey Darwin (1767), qui undevicensimos dies vixit
Obiit prima Domina Darwin anno 1770.
Prout, 1919
Ercheia bergeri Viette, 1968
Ercheia careona Swinhoe, 1918
Ercheia chionoptera Druce, 1912
Ercheia cyllaria (Cramer, 1779)
Ercheia designata (Warren, 1914)
Ercheia dipterygia Hampson, 1913
Ercheia diversipennis Walker, [1858] (syn: Ercheia ambidens (Felder and Rogenhofer, 1874), Ercheia zygia Swinhoe, 1885)
Ercheia dubia Butler, 1874
Ercheia ekeikei Bethune-Baker, 1906
Ercheia enganica Swinhoe, 1918
Ercheia kebea Bethune-Baker, 1906
Ercheia latistria L.B.
Maeir, "Earliest evidence for equid bit wear in the ancient Near East: The "ass" from Early Bronze Age Tell eṣ-Ṣâfi/Gath, Israel" in PLOS One (16 Maii 2018)
Pascual Barea, Joaquín “Asinus y asellus: los dos tipos de asno doméstico en latín clásico”, Pallas.
Usque ad annum 2010 Eresus et vicus Antissa demum constituerunt singulum nomine "Eresus-Antissa" (Δήμος Ερεσού-Αντίσσης), in quo et alii vici sex comprehendebantur, scilicet Scala Eresi, Mesotopus, Batusa, Chidera, Sigrium et Pterus.
== Trivia ==
Goethius in Festspiel Des Epimenides Erwachen ('De Epimenide expergefacto'), quodam ludo festivo anno 1814 scripto, hunc philosophum et poetam instar fecit gentium Germanarum imperii veteris finiti aetate napoleonensi tunc, annis 1813 et 1814, exeunda quasi expergefaciendarum et de libertate dimicantium.
Nomina Latina huius urbis sunt: Eporedia, (-ae, f.) Augusta Eporedia, Eporegia, Eboreja, Evoria; etiam: Iporegia, Eboregia, Eboreia, Eperodia, Eporedia Salassiorum, Eporedia Salassorum, Eporeia, Hiporegia, Hipporegia, Iporeia, Iporejia, Ipporegia, Yporegia, Yporeia.
Libra sterlingorum vel libra sterlingica (Anglice pound sterling), £ vel GBP notata, abbreviata STG, etiam libra Britannica dicta, est moneta publica Britanniarum Regni, Caesareae, Lisiae, Monapiae, Georgiae australis et insularum Sandwich australium, Territorii Antarctici Britannici, atque Insularum Tristanensium.
Londinii: John Murray Textus
1820 : Adam Neale, Travels through some parts of Germany, Moldavia and Turkey (Textus apud Google Books)
1820 : William Wilkinson, An Account of the Principalities of Wallachia and Moldavia (Textus apud Google Books)
1831 : Robert Walsh, Narrative of a Journey from Constantinople to England Textus editionis 4a
1837 : [Charles Lemercher de Longpré] baron d’Haussez, Alpes et Danube vol.
Gacon-Dufour(fr), Recueil pratique d'économie rurale et domestique (Textus apud Google Books)
ante 1816 : Bonington Moubray, A practical treatise on breeding, rearing, and fattening all kinds of domestic poultry, pheasants, pigeons, and rabbits : also, the management of swine, milch cows, and bees, with instructions for the private brewery on cider, perry, and British wine making.
Liebsdorf est commune Francicum 342 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris  et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Libri deuterocanonici (Graece δευτεροκανονικὰ βιβλία), "libri secundi canonis") sunt libri et loci qui ab Ecclesia Catholica, Ecclesia Orthodoxa, Ecclesiarum Orthodoxarum Orientalium, Ecclesiae Assyriae Orientis canonicae Veteris Testamenti partes habentur, sed qui non canonici a Protestantibus ducuntur.
Ozanne, Three Years in Roumania Textus
1882 : James Samuelson, Roumania Past and Present Textus
1885 : Pierre-Julien Hamard, Une course aux capitales, Allemagne, Autriche, Roumanie, Russie, Suède, Norvège, Danemark Textus
1886 : William James Tucker, Life and Society in Eastern Europe.
Vogelzang, interpr., The book of Sent Soví: medieval recipes from Catalonia [2008])
1300/1309 : Liber de coquina ubi diversitates ciborum docentur (Marianne Mulon, "Deux traités inédits d'art culinaire médiéval" in Bulletin philologique et historique (jusqu'à 1610) du Comité des Travaux Historiques et Scientifiques [1968 (1971)] vol.
Life on the Mississippi (1883) est partialis autobiographia a Mark Twain scripta de sua vita cum magister navis fluviatilis super Flumine Mississippiensi ante Bellum Civile Americanum esset, et praeterea liber periegeticus, qui suas peregrinationes secundum flumen ab Urbe Sancti Ludovici ad Novam Aureliam multos annos post bellum enarrat.
2
1911 : William Curtis, Around the Black Sea Textus
1913 : Paul Labbé, La vivante Roumanie Textus
1917 : Eugène Pittard, La Roumanie: Valachie, Moldavie, Dobroudja Textus
1921 : Maude Parkinson, Twenty years in Roumania Textus
1924 : E.
Ligsdorf (Germanice  Lüxdorf) est commune Francicum 321 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris  et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
"Quomodo denique" inquit "eris imperator, si nec tibi imperare potes?" Sed Georgius Gaber aliter sentit: "Libertas" inquit "non est in arbore sedere; libertas est communibus consiliis interesse." At Benedictus de Spinoza in suo Ethica, ordine geometrico demonstrata ut homo liber qui ex sola dictamine rationis vivere possit.
Libertati religionis etiam optionem esse religionis omnino abnuendae (ut in atheismo et agnosticismo) subest; ea de causa in conventionibus de iuribus humanis non simpliciter de religione sed de religione vel fide/persuasione/cosmotheoria tractatur, in linguis Nationum Unitarum ديانته أو عقيدته/religión o creencia/religion or belief/religion ou conviction(s)/религия или убеждения/宗教或信仰 (sic etiam in articulo 18 Iurum humanorum declarationis universalis).
Inter ligaturas numerantur:

Æ pro litteris A et E
æ pro litteris a et e
Ꜷ pro litteris a et u
ꜷ pro litteris a et u
Œ pro litteris O et E
œ pro litteris o et e
& pro litteris e et t, ergo pro verbo et
ß pro litteris ſ et s
Haec cum ad linguas populares scribendas adhibeantur partim quasi duae litterae, partim autem iam quasi una tantum littera nova ex hac coniunctione nata valent apud grammaticos.
Libri Samuelis in Bibliis Sacris initio (ut etiamnunc in Thanach) fuerunt unus liber, Hebraice ספר שמואל (sefer Shemuel) dictus; in versione Graeca (Septuaginta) in duos libros divisus est (Graece: Α΄ Βασιλειῶν / Β' Βασιλειῶν).
Wanderings in Rumania
1929 : Walter Starkie, Raggle Taggle
1933 : Kurt Hielscher, Roumanie: son paysage, ses monuments, son people Textus
1935 : William Wedgwood Benn, Beckoning Horizon: Impressions of a Balkan Journey
1938 : Sacheverell Sitwell, Roumanian Journey
1939 : Derek Patmore, An Invitation to Roumania
1940 : Henry Baerlein, In Old Romania.
Multi (sed non omnes) limenes aestuaria fluviorum sunt; per limenes magnos limenem Tyraicum Tyras, per limenem Tiligulensem Asiaces, per limenem Hypanicum Hypanis, per limenem Borysthenium Borysthenes, per limenem Miussicum Mius fluvius, per limenem Ieiensem Rhombites Maior in mare effunduntur.
Adamus Bremensis:  "Hoc est ab Albiae ripa orientali usque ad rivulum quem Sclavi Mescenreiza vocant, a quo sursum limes currit per silvam Delvunder usque in fluvium Delvundam ; sicque pervenit in Horchenbici et Bilenispring ; inde ad Liudwinestein et Wispircon et Birznig progreditur.
Londinii: Samuel Thomson, 1655 Textus editio interretialis)
Iosephus Duchesne, Le pourtraict de santé (1606)
Leonardus Lessius, Hygiasticon (1613)
Tobias Venner, Via recta ad vitam longam (1620)
Gaspard Bachot, Erreurs populaires touchant la médecine et la régime de santé (1626)
Melchior Sebizius, De alimentorum facultatibus (1650)
Humphrey Brooke, [[Conservatory of Health (Brooke)|Ὑγιείνη or A Conservatory of Health]] (1650)
Georgius Cheyne, An Essay on Health and Long Life (1724)
Licurtium (-ii, n.) (alia nomina: Licurtum, Licurti, Curtium, Curzium; deinde: Aicurzium) (Italiane: Aicurzio) est oppidum Italiae et municipium, circiter 2 100 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Modiciensi et Brigantina situm.
Libertas populum ducit est tabula picturae oleariae anno 1830 post illius anni res novas anno 1930 ab Eugenio Delacroix pictore Francico picta, in qua mulier vexillo Francico sententiam "Libertatem aequalitatem fraternitatem" signat, quae hodie in Museo Lupariensi Lutetiae servatur.
Limericum (-i, n.) (alia nomina: Limmericum, Limnivicum; olim Regia Altera) (Hibernice: Luimneach; Anglice: Limerick) est urbs Hiberniae, circiter 56.779 incolarum (sine ruri, anno 2011), in provincia Momonia sita et urbs princeps Comitatus Limericensis.
Lichtenberg  est commune 510 incolarum (anno 1999) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
Londinii: Royal Society Textus apud archive.org
1690 : Ioannes Baptista de La Quintinie(fr), Instruction pour les jardins fruitiers et potagers Textus apud Biodiversity Library
1815 : Aubert Aubert Du Petit-Thouars, Le Verger français (Textus apud Google Books)
1817 : William Coxe(en), A view of the cultivation of fruit trees, and the management of orchards and cider.
Sic orta est idea "Limbi Innocentium", non ut locus doloris, sed ut status naturalis felicitatis in quo anima bonis naturae inhaerentibus fruitur, sine tamen visione directa Dei assequenda.Theologi etiam de "limbo iustorum(en)" locuti sunt, ad Sanctos Veteris Testamenti ante Redemptionem loquentes, unde Christus eos liberavit cum in sedes mortuorum descendit.
Tempore Vicariatus Urbs Regum sumptuoso splendore fruita est, et Ter Coronata appellabatur, quia lorica vel signum civitatis Limae singulari regis indulto tres coronas continet, et elogium "Hoc signum vere regum est." At sine dubio divitiis, sumptu, et urbanitate Ter Coronata quoque fuit.
Lilburn Williams Boggs (natus Lexintoniae in Kentuckia die 14 Decembris 1796; mortuus  in Napa Comitatu Californiae die 14 Martii 1860) fuit mercator, argentarius, et rerum politicarum peritus Americanus factionis Democraticae, qui ab anno 1836 usque ad annum 1840 Missuriae gubernator fuit.
Ligea in mythologia Graeca fuit Nereis, filia Nerei dei marini, e Doride genita, secundum Hyginum in libro "Fabulae" inscripto, qui hoc nomen e textu Georgicon Vergilii sine dubio dempsit; Vergilius enim eam inter sectatrices Cyrenes enumeraverat, scilicet Drymo, Xantho, Ligea, Phyllodoce, Cydippe, Lycorias, Clio, Beroe, Ephyre, Opis, Asia, Deiopea, Clymene, Arethusa.
Liebenswiller (Germanice Liebenzweiler) est commune Francicum 201 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris 
et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Gray in Turnton, 1840
Familia Arionidae
Superfamilia Athoracophoroidea
Familia Athoracophoridae
Superfamilia Orthalicoidea
Subfamilia Bulimulinae
Superfamilia Camaenoidea Pilsbry, 1895
Superfamilia Clausilioidea Mörch, 1864
Superfamilia Dyakioidea Gude & Woodward, 1921
Superfamilia Gastrodontoidea Tryon, 1866
Superfamilia Helicoidea Rafinesque, 1815
Superfamilia Helixarionoidea Bourguignat, 1877
Superfamilia Limacoidea Rafinesque, 1815
Superfamilia Oleacinoidea H.
1610)
Franciscus Martínez Motiño(es) (regis Hispanici Philippi III coquus), Arte de cozina, pasteleria, vizcocheria y conserveria (1611; saepe reimpressum) (Textus apud Google Books) Editio 1637 apud Internet Archive
Ioannes Murrell, A New Booke of Cookerie (1615)
Ioannes Murrell, The Ladies' Practice (1621)
Limersheim (Germanice ) est commune 583 incolarum (anno 2006) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
1275 : Viandier: manuscriptum Sedunense: liber praeceptorum culinariorum cuius recensiones posteriores Guillelmo Tirel dit Taillevent attribui solent (Terence Scully, ed., The Viandier of Taillevent: an edition of all extant manuscripts [Ottavae: University of Ottawa Press, 1988]) Textus cum versione ab Annick Englebert recensus
saec.
Liburnum potest:

Liburnum (Pedemontium) (alia nomina: Libero (Pedemontium), Liburnum Pedemontanum, Liburnum Ferraris):
Liburnum (Tuscia) seu Labro (alia nomina: Liburni, Liburna, Livorna; in antiquo: Portus Herculis Liburni vel Labronis):
Tum libri Sibyllini monuerunt Romanos ut in voraginem deicerent quod eis pretiosissimum esset et quo maxime pollerent; ita enim terram rursus coituram (unde devotio Marci Curtii facta est)
Anno 205 a.C.n., Romanis et libros Sibyllinos et oraculum Delphicum consulentibus quo pacto Hannibalem ex Italia eicerent, responsum est Magnam Matrem Romam recipiendam esse.
Clusio, titulo Plurimarum singularium et memorabilium rerum observationes: 1589
1632 : William Lithgow, The Totall Discourse of the Rare Adventures and Painfull Peregrinations of Long Nineteen Yeares Travayles from Scotland to the Most Famous Kingdomes in Europe, Asia and Affrica
1676 : Franciscus Vernonius, "...
Verrill et Bush, 1898
Limatula saturna Bernard, 1978
Limatula setifera Dall, 1886
Limatula similaris (Dall, 1908)
Limatula subauriculata (Montagu, 1808)
Limatula subovata (Jeffreys, 1876)
Limatula sulcata (Brown, 1827)
Limatula suteri Dall, 1908
Limatula vancouverensis Bernard, 1978
69-107) Textus
Magister Eberhardus (ducis Henrici XVI Bavariensis coquus): Kochbuch Meister Eberhards (ante 1450)
Vivendier (liber saeculo XV medio scriptus)
Recueil de Riom (liber saeculo XV medio scriptus)
Le Viandier "de Taillevent" (MS.
Libra potest esse:

Libra (pondus), pondus duodecim unciarum
Libra (instrumentum), instrumentum quo res ponderantur
Libra (instrumentum nauticum), seu libella, instrumentum quo maris altitudo exploratur
Libra (constellatio), constellatio zodiaca
Libra (astrologia), signum zodiacum
Libra (moneta), nomen nonnullarum monetarum
Libra sterlingorum, moneta Britanniarum Regni
204)
Brevis summula inter annos fere 1270 et 1285 scripta
Cosmas (presbyter), Слово на еретикы препрѣніе ("Tractatus contra haereticos")
De haeresi Catharorum in Lombardia
Durandus Oscensis, Liber antihaeresis
Durandus Oscensis, Liber contra Manichaeos
Ebrardus Bethuniensis, Contra Valdenses
Ekkebertus Schonaugiensis, Sermones contra Catharos (PL vol.
Initiativa anno anniversarii sexagensimi UDHR condita est, et ad legum internationale agnitas et canonicos iurum humanarum libertatis pronuntiationis et privationis qui in UDHR, ICCPT, et Testamento Internationalis de Iuribus Oeconomicis, Societatis, et Culturae (Anglice: International Covenant on Economic, Social and Cultural Rights, sive ICESCR) demonstrantur condita est.
== 1931– (opera selecta) ==
1931 : José Abeal y Otero, Agustín Rios, Sloppy Joe's [cocktail manual] statio 1931/32; statio 1932/33; 1933; 1934; 1935; 1936; 1938; 1939; 1940
1934 : Patrick Gavin Duffy, Official mixer's manual.
Secundum investigationes limacum praedatorum, Turdus pilaris (Derocerate reticulato), Turdus iliacus (Limace et Arione), Turdidae (Limace et Arione atro), Lagopus lagopus scotica (Derocerate et Arione hortensi), galliformes, Jynx (Limace flavo), Columba livia, et charadriiformes eos praedantur.
Moguntiaci
1486/1488 : Arbolayre, postea Le Grant Herbier en françoys(fr)
1526 : The Grete Herball(en)
1554 : Rembertus Dodonaeus, Cruydeboeck, Latine Stirpium historiae pemptades sex (1583)
1629 : John Parkinson, Paradisi in sole Paradisus terrestris Textus apud Internet Archive apud Biodiversity Heritage Library
1640 : John Parkinson, Theatrum botanicum Textus apud Hathi Trust (Textus apud Google Books)
Hydrographia sinistra pars:
Fosso del Ponte alle Lime, Fosso degli imposti, Fosso del Toglino, Fosso Bandita, Fosso della Secchia, Rio Botre, Rio Fossaccia, Rio Maggiore, Rio di Cecco, Torrente Verdiana, Torrente Limestre, Fosso di Selva Piana, Rio delle Lame, Torrente Torbecchio, Torrente Lièsina, Fosso Forra Fredda, Fosso di Vallemagna, Rio Cardaccia, Torrente Legara, Torrente Diana, Torrente Benabbiana, Torrente Bugliesima, Torrente Pizzorne.
: Mago Carthaginiensis, opus de re rustica Punice scriptum (maxima parte deperditum)
Decimus Silanus, versio Latina operis Magonis (deperdita)
Cassius Dionysius Uticensis, libri praecipue ex opere Magonis deducti (deperditi)
Diophanes Nicaeensis, opus e Magone et Cassio Dionysio deductum (deperditum)
saec.
XIII : La Bataille de Caresme et de Charnage (Grégoire Lozinski, ed., La Bataille de Caresme et de Charnage [Lutetiae: Honoré Champion, 1933])
1223/1224 : Henricus de Andeliaco, La Bataille des vins (Alexandre Héron, Oeuvres de Henri d'Andeli, trouvère normand du 13e siècle [Rotomagi, 1880] pp.
Declaratio Praecepta confitetur quod "necessarium est usum materiarum informationis et technologiarum informaticae criminis et terrorismi causa deterrere etsi iura humana respicientur." Wolfgangus Benedek commentat quod Declaratio iura humana tantum invocat ac neque actionem neque doctrinam demonstrat cavendi ut iura humana utiliter accurantur.
historia brevis (1601) (Textus apud Google Books)
1574 : Nicolaus Monardes, Historia medicinal de las cosas que se traen de nuestras Indias occidentales que sirven en medicina, Latine Simplicium medicamentorum ex novo orbe delatorum historia
1590 : Iosephus de Acosta, Historia natural y moral de las Indias Textus
Anglice The naturall and moral historie of the East and West Indies (Londinii, 1604) Textus
1605 : Carolus Clusius, Exoticorum libri decem (1605)
130)
Georgius, Disputatio inter Catholicum et Paterinum haereticum
Hugo Eterianus, Contra Patarenos
Iacobus de Capellis, Summa contra haereticos
Moneta Cremonensis, Adversus Catharos et Valdenses
Nicetas Choniates, Thesaurus orthodoxae fidei
Petrus Siculus, Historia Manichaeorum
Rainerius Sacconi, Summa de Catharis (Versio)
Summula contra haereticos (BNF Ms.
== Libri de plantis et medicamentis novis ==
1563 : Garcia de Orta, Colóquios dos simples e drogas da Índia, Latine Aromatum apud Indos nascentium historia
1572 : Ioannes Fragosus, Discursos de las cosas aromáticas, árboles y frutales, y de otras muchas medicinas simples que se traen de la India Oriental, y siruen al uso de medicina.
== Qui hoc nomen habuerint ==
Marcus Licinius Crassus
Marcus Licinius Crassus (consul 30 a.C.n.)
Publius Licinius Crassus
Publius Licinius Crassus (consul 97 a.C.n.)
Gaius Licinius Geta
Gaius Licinius Macer
Gaius Licinius Mucianus
Lucius Licinius Murena
Publius Licinius Valerianus, imperator
Publius Licinius Valerianus (frater Gallieni)
Gaius Licinius P.f.
=== Fractiones ===
Pons Bosii (Italiane: Ponte Bosio),
Amola, Apella, Bastia, Cisigliana, Costamala, Monti, Panicale, Paretola, Taponecco, Tavernelle, Terrarossa, Varano, Villa, Camporaghena, Cattognano, Crespiano, Groppo S.
Adams, 1855
Superfamilia Orthalicoidea Albers-Martens, 1860
Superfamilia Plectopylidoidea Moellendorf, 1900
Superfamilia Polygyroidea Pilsbry, 1894
Superfamilia Punctoidea Morse, 1864
Superfamilia Rhytidoidea Pilsbry, 1893
Familia Rhytididae
Superfamilia Sagdidoidera Pilsbry, 1895
Superfamilia Staffordioidea Thiele, 1931
Superfamilia Streptaxoidea J.E.
== Species ==
Lima attenuata (Dall, 1916)
Lima colorata zealandica sowerby, 1876
Lima excavata (Fabricius, 1779)
Lima floridana Olsson and Harbison, 1953
Lima hians (Gmelin, 1791)
Lima hyperborea Jensen, 1909
Lima lima (Linnaeus, 1758)
Lima locklini McGinty, 1955
Lima pellucida C.
Iterum confirmamus quod unum ex fundamentis necessariis, capitulo 19 Universae Iurum Humanorum Declaratio circumscriptum, est quod omnibus est ius libertatis opinionis et pronuntiationis; qua continet libertatem ad opinandum nullo intervento, et ad quaesiendum, accepiendum, et informationem et cogitata dandum quodcumque medio fines neglegendo.
Æ pro litteris A et E
æ pro litteris a et e
Ꜷ pro litteris a et u
ꜷ pro litteris a et u
Œ pro litteris O et E
œ pro litteris o et e
& pro litteris e et t, ergo pro verbo et
ß pro litteris ſ et s
Haec cum ad linguas populares scribendas adhibeantur partim quasi duae litterae, partim autem iam quasi una tantum littera nova ex hac coniunctione nata valent apud grammaticos.
1552-1569
1555 : Michael Nostradamus, Excellent et moult utile opuscule (1555; reimpressum 1556, 1557, 1560) Editio 1556 apud Gallica
1566 : Ioannes Fragosus, Catalogus simplicium medicamentorum, quae in usitatis huius temporis compositionibus praesertim Mesuaei & Nicolai aliorum penuria inuicem supponuntur.
Subinfraordo Orthurethra
Superfamilia Achatinelloidea Gulick, 1873
Superfamilia Cochlicopoidea Pilsbry, 1900
Superfamilia Partuloidea Pilsbry, 1900
Superfamilia Pupilloidea Turton, 1831
Subinfraordo Sigmurethra
Superfamilia Acavoidea Pilsbry, 1895
Superfamilia Achatinoidea Swainson, 1840
Superfamilia Aillyoidea Baker, 1960
Superfamilia Arionoidea J.E.
== Species ==
Limacella delicata (Fries) Earle
Limacella glioderma
Limacella guttata (Pers.) Konrad and Maubl.; etiam Limacella lenticularis appellata
Limacella illinita (Fries) Murrill
Limacella kauffmanii
Limacella furnacea
Limacella solidipes (Pk.) H.V.Smith.
== Fluvii tributarii ==
Hydrographia dextera pars:
Fosso del Ponte del Bosco, Fosso della Buca, Fosso Collacchia, Torrente Sestaione, Fosso di Campo, Rio Botraia, Torrente Fiescio, Rio Coccia, Torrente Scesta, Fosso di Refubbri, Torrente Camaione.
35-46 (Anglice) JSTOR
Dorian Q Fuller et al., "Charred pummelo peel, historical linguistics and other tree crops: approaches to framing the historical context of early Citrus cultivation in East, South and Southeast Asia" in Véronique Zech-Matterne, Girolamo Fiorentino, edd., AGRUMED: Archaeology and history of citrus fruit in the Mediterranean (Neapoli: Centre Jean Bérard, 2018) alibi
Dafna Langgut, "The Citrus Route Revealed: From Southeast Asia into the Mediterranean" in HortScience vol.
Huius igitur sodalitatis participes hospitesque accersiti omnium temporum Latinitati operam dantes solum linguam Latinam ad omnia communicanda adhibentes ad Latinitatem veram eandemque vivam propagandam aliquid fructus afferre cupiunt; ergo mensibus insequentibus scholas communes instruere, brevia itinera Latina suscipere, linguam Latinam rationibus nondum tam saepe usitatis divulgare animos induxerunt, crebrum igitur commercium amicitiamque etiam cum Ioannne H.
Cum multis civitatibus sunt territoria transmarina non confinia, solum paucis civitatibus sunt terrae quae finem continentalem iungunt:

Finis Asiae et Europae: Atropatene, Georgia, Kazakhstania, Russia, Turcia
Finis Asiae et Africae: Aegyptus
Infra perscribuntur civitates quibus sunt remotae partes non confines (territoria transmarina) in continentibus separatis sitae.
anno 2006 recuperatae seminario Lupano Pragae ad finem perducto iuvenes e Bohemia, Slovacia originem trahentes verae Latinitati cum Graecitate humanitateque coniunctae provehendae condiderunt, praeconium omnibus linguae Latinae fautoribus in terris Bohemicis destinatum conscripserunt, ad eosdem linguam Latinam colentes miserunt.
Cisterna (-ae, f.), olim Tres Tabernae, (alia nomina: Cisternia, Cisternae Castrum, Neronis Cisterna; etiam Cisterna Romana, Cisterna Lictoriensis) (Italiane: Cisterna di Latina) est oppidum Italiae et municipium, circiter 36 795 incolarum, in Regione Latio, in Provincia Latinensi et in media Italia situm.
Circumdaria Lutetiae nomina habent quae sequuntur:
Lupara, Bursa, Templum, Praesidium, Pantheon, Luxemburgium, Palatium Borbonii, Elysium, Opera, Enclos-St-Laurent, Popincourt, Rolliacum, Gobelins, Observatorium, Vaugirard, Passy, Batignolles-Monceau, Mons Martyrum, Calmons, Ménilmontant.
Vivum Mendum Reginae Carlottae in occidentali Insularum Reginae Carlottae Columbiae Britannicae Canadae litore, tres generavit magnos terraemotus per saeculum vicensimum: eventus magnitudinis 7 anno 1929, magnitudinis 8.1 anno 1949 (maximus Canadae terraemotus notus), et magnitudinis 7.4 anno 1970 factos.
Civitas sui iuris est civilis hominum societas cui est efficax regionis geographicae dominatus, vel pleniore, civitas cui est territorium definitum, super quod maiestatem (Anglice: sovereignty) internam externamque habet, incolas perennes, administrationem, libertatem ab aliis civitatibus et potestatibus, et facultas ad faciendas coniunctiones (international relations) cum aliis civitatibus sui iuris.
Cingis Aitmatov (Kyrgyzice Чыңгыз Айтматов, Çıñğız Aytmatov, چىڭعىز ايتماتوۋ IPA tʃɯŋˈʁɯs ɑjtˈmɑtəf|; Russice Чинги́з Тореку́лович Айтма́тов, Chingiz Torekulovich Aytmatov) (natus Sheker in vico Kyrgyzico Unionis Sovieticae die 12 Decembris 1928; pneumonia mortuus Norimbergae die 10 Iunii 2008) fuit auctor Sovieticus et Kyrgyzstanicus, qui Russice et Kyrgyzice scribebat.
Et Cincinnatus, re confecta atque pacata, decimo sexto die dictatura in sex menses accepta sese abdicavit atque exemplum edidit non solum moderantiae atque prudentiae, sed quoque iustitiae publicae et praesertim iis qui semel munus adepti non nisi licentiam sibi dabant, et eo fungebantur impotenter atque superbe.
Cingischam vel Cingis Chan (Mongolice Чингис Хаан / Čingis Chaan) (probabiliter 1162–1227), natus Borjigin Temüjin, fuit dux Mongolum Tartarorumque et conditor, rector (chanus), et imperator (caganus) Imperii Mongolici, quod ipso mortuo maximum orbis terrarum imperium continuum confine factum est.
Civitas Unita Insularum Ioniarum (Graece Ηνωμένον Κράτος των Ιονίων Νήσων; Anglice United States of the Ionian Islands) fuit civitas autonoma sub Imperio Britannico, anno 1815 constituta e septem insulis magnis (haec insulae sunt Corcyra, Paxos, Leucas, Cephallenia, Ithaca, Zacynthus, Cythera) et alia territoria nonnulla quae antea sub dominatione Venetianorum, Turcorum, Francogallorum et Russorum fuerant.
Fluvius Magnus Merdionalis est omnis divisus in partes duodecim: Septemtrionalis, Media Septemtrionalis, Septemtrionalis-Orientalis, Septemtrionalis-Occidentalis, Media Australis, Orientalis, Media Orientalis, Media Semptemtrionalis-Orientalis, Extrema Occidentalis, Media Occidentalis, Australis-Occidentalis et Australis partes.
Civitas Capitis seu Promuntoriopolis (Batava Capitensi: Kaapstad; Xhose: Ikapa; Anglice: Cape Town) est urbs circiter 3,740,026 incolarum (anno 2011), tertia Africae Australis quod ad incolas pertinet, et sedes parlamenti huius civitatis, quamquam caput est Praetoriae et sedes Tribunalis Supremi Bloemfontein.
Partes cinematographicae grammaticae sunt:

Photogramma est sola pictura (similis litterae)
Inquadratura est series photogrammarum (simlis verbo)
Scaena est coniunctio inquadraturarum (similis sententiae)
Transitus est indicium scaenae finitae (similis punctuationi)
Conexio est scaenae coniunctae narrantes fabulam (similis paragrapho)
Cingis, vel Cinghis, est praenomen masculinum praesertim Turcicum (Turcice Cengiz) quod e nomine imperatoris Mongoliae Cingischam (Mongolice ᠴᠢᠩᠭᠢᠰ ᠬᠠᠭᠠᠨ seu Чингис хаан, Činggis Qaɣan) originem ducit.
Casus celeber est apostoli Pauli: cum a populo accusatus esset et tribunus Romanus iuberet eum flagellis caedi et torqueri, ut sciret propter quam causam sic a populo accusatus esset, is se defendit dicens se civem Romanum esse:

Et cum astrinxissent eum loris, dicit astanti sibi centurioni Paulus: Si hominem Romanum, et indemnatum licet vobis flagellare?
Aristoteles in libro Politica scripsit:

τον αρα νομον αρχειν αισττωτερον μαλλον η των πολιτων ενα τινα (praestabilius est legem quam civem quemlibet imperare) - Aristoteles, "Politica" Liber III: 11, 3
Regnum legis etiam cum iure naturali conectitur, quod:

"Omni autem in re consensio omnium gentium lex naturae putanda est" apud Ciceronem in "Tusculanis disputationibus" I, 13, 30.
In Foederatione Russica sunt plus quam septingenta milia Circassorum, imprimis in rebus publicis Cabardino-Balcaria, Adygeia et Karaczaevo-Circassia (ubi partes Circassorum, scilicet Cabardini, Adygei et Circassi sensu stricto hodierno, sunt "nationes titulares") atque in territoria Crasnodariano et Stauropolitano foederationis illius habitantium.
Quod Civitas Islamica plures cives inermes occidit, Foedus Arabicum hoc ut crimen contra humanitatem anno 2014 damnavit, Curator supremus Consociationis Nationum pro Iuribus Humanis hoc scelus belli die 24 Iunii 2014 iudicavit, ac Concilium Salutis die resolutionem quae gestas Civitatis Islamicae contra humanitarium belli ius 15 Augusti 2014 publicavit.
Civitates Confoederatae Americae (Anglice Confederate States of America), vulgo Civitates Confoederatae et Confoederatio tantum appellatae, fuit respublica non rite agnita(en) in Civitatibus Foederatis Meridianis quae a die 8 Februarii 1861 ad diem 8 Maii 1865 floruit.
== De attributione Vergiliana ==
Antiquitate et medio aevo hoc carmen vulgo Vergilio attributum est, in primis a grammaticis Servio et Donato (qui materiam suam e Suetonio sumpsisse creditur), Itaque Iosephus Scaliger Cirim in collectionem minorum poematum Vergilii inclusit quam primus omnium anno 1573 in unum librum collegit sub titulo Vergilii appendix.
Ørberg sive Montaurio inierunt libros eius qui Lingua Latina per se illustrata inscribuntur divulgantes; ad quae sine lascivia pedantismoque adipiscenda vires cum omnibus eiusdem rei fautoribus coniunxit; inter quos iam Philia, Phratria Iuvenum Latinitatem Investigantium Alentiumque, Academia, c.n.?
Ut Alicia Amsden in suo libro Getting the Price Wrong putat, civitatis interventio in systema mercatus ut sponsum subsidii ad ameliorandam aemulationem societatis oeconomicae, moderationem cursus nummarii, gradus salariorum, et immutatio inflationis ad expensa productionis imminuenda pro industriis augmentum oeconomicum efficientibus, quod plerumque in iis nationibus invenitur quae tarde industriam suam erexerunt, abest vero in iis quae praemature industriae progressum impetraverunt.
Cinthum seu Cintum potest:

Cinthum (Liguria)  seu  Cintum (Liguria) (alia nomina:, Cingium, Cinglum):
Cinthum (Provincia Patavina)  seu  Cintum (Provincia Patavina) (alia nomina: Cinthum Euganeum, Cinthum Euganeum; olim   Ad Quintum (Patavium)):
Cinthum (Urbs metropolitana Veneta)  seu  Cintum (Urbs metropolitana Veneta) (alia nomina: Villa de Cintho, Cinthum ad Cavum Maiorem):
Nam nihil videtur animum et habitum horum hominum commovere, etiam si res publica dicebatur tunc temporis in maximo periculo versari, sed ii viri nequaquam concutiuntur et corpus et vultus servant serenos, frontem tranquillam, animum aequum, nulla trepidatione affectum, nulla trepidatione agitatum, et ea dignitate corroboratum quae decebat non solum mores eorum sed etiam auctoritatem.
ISBN 0-609-61062-7 
Zerjal, Xue, Bertorelle, Wells, Bao, Zhu, Qamar, Ayub, Mohyuddin, Fu, Li, Yuldasheva, Ruzibakiev, Xu, Shu, Du, Yang, Hurles, Robinson, Gerelsaikhan, Dashnyam, Mehdi, Tyler-Smith (2003).
55-64 (Anglice)
Andres Garcia-Lor, Franck Curk, Hager Snoussi-Trifa, Raphael Morillon, Gema Ancillo, François Luro, Luis Navarro, Patrick Ollitrault, "A nuclear phylogenetic analysis: SNPs, indels and SSRs deliver new insights into the relationships in the ‘true citrus fruit trees’ group (Citrinae, Rutaceae) and the origin of cultivated species" in Annals of Botany vol.
Sigismund Feyerabendt, Francofurti ad Moenum, 1628, Nova editio Cyni Pistoriensis lectura super codice, Il Cigno Galileo Galilei, Romae, 1998
Cyni Pistoriensis In Codicem et aliquot titulos primi Pandectorum tomi, id est Digesti veteris, doctissima commentaria...
Grex et fautores in variis manibus rebellibus, tromocratibus, mercatu hominum et servitudibus consistit, inter quos Consilium Gihadistarum(en) (organizatio prior), al-Qāʿida in Iraca, Jaysh al-Fatiheen, Jund al-Sahaba, Katbiyan Ansar Al-Tawhid wal Sunnah, Jeish al-Taiifa al-Mansoura, et aliae gentes quarum homines sectam Sunniticam profitentur.
Et exemplum eius non solum excessit fines Romanorum sed quoque totius Europae et ad Americianos permanavit, cuius rei est nobis documento ipse Georgius Washington, qui bello secessionis peracto, consociationi praefuit quae iisdem principiis iustitiae atque salutis publicae sine studio custodiendae innitebatur quae Cincinnatus prae se tulerat.
Cum Romani bello Latino (340-338 a.C.n.) plurimas Latii urbes suae dicionis fecissent et colonias condidissent, pro sociis Latinis et incolis coloniarum alia civitas ius Latii dicta creata est, ut iure privato cum Romanis in aequo ponerentur, iis comitiis interesse liceret et civitas Romana concederetur, cum Romae sedes collocavissent.
Inter citharas hodiernas sunt:

Cithara Americana
Saepius cithara electrica (cithara Hispanica ac solida et electrica)
Cithara Havaiiana
Saepius cithara Hispanica
Cithara Italica, seu Germanica, seu vulgaris
Cithara Russica (Russice: балалаика, balalaica(ru))
ISBN 3-7861-2184-2
Emmanuel Dupraz, "La ciste Ficoroni CIL I2 561, le vers saturnien et le locatif singulier des thèmes en -ā- en latin archaïque", Revue de philologie, de littérature et d'histoire anciennes, 2006LXXX), 285-303
Denise Rebuffat-Emmanuel, "A propos de la ciste Ficoroni", Revue Archéologique, 1975ː 73-79
Agnès Rouveret, "La ciste Ficoroni et la culture romaine du milieu du IVe siècle av.
Civitas moderatrix oeconomiam regit praecipue per procurationes moderantes quibus potestatem dederunt ut varitetatem normarum habitus constituerent, populum contra varia genere cladium mercatus protegerent, monopolistica pretiorum immutatione, praedatione aliisque abusibus mercatualis potestatis haud exclusis, bonis collectivis (utputa defensionem nationalem et educationem publicam) provisis.
Itinera variantur, aut per Mare Caribicum et tum in Oceanum Pacificum per Canalem Panamensem, aut circum Hornanum Caput, unde naves plerumque ad Havaios, insulas Pacifici Australis, Australiam, Novam Zelandiam, tum ad septentriones ad Hongcongum, Asiam Meridio-Orientalem, et Indiam capiunt; quo itinera iterum variantur: aliud iter per Canalem Suesiensem et in Mare Nostrum, aliud circum Caput Bonae Spei et tum secundum occidentale Africae litus transit.
Partes eius septentrionales et centro-occidentales a tribubus Otomi et Chichimeca incolebantur, quae erant multae gentes indigenae, praesertim venatores et collectores, quod eos sine sede fixa vivere coegit; in oriente et austro-oriente adhuc habitant gentes Huastecae, Xi, O'ui seu Pame et Nahuatl .
44 Lobel
Prophetia Ezechielis 27.19
Herodotus, Historiae 3.107-111
Theophrastus, Historia plantarum 9.5.1-3,, 9.7.2-3; De odoribus 30-35
Strabo, Geographica 1.4.2, 2.1.13, 2.5.35, 15.1.22 (Aristobulo citato), 16.4.14-20
Vergilius, Georgica 2.463-468
Periplus Maris Erythraei 8-13
Dioscorides, Materia medica 1.13-14, 5.121
Plinius, Naturalis historia 12.85-97
Galenus, De antidotis vol.
Praetereá, sedes Iudaici Civitatum Foederatarum Americae Veterani Belli (Jewish War Veterans of the United States of America, veterrima reipublicae societas veteranis dicata), Nationale Historiae Militaris Americanae Iudaicae Museum, et Iudaica Communis Sedes Vasingtoniae Districtus Columbiae (Washington, D.C.
Incolae provinciarum Romanarum, quamvis ingenui, etiam post bellum sociale peregrini aut socii vel foederati manebant; civitatem urbis eorum, non Romanam possidebant, status iuridicus eorum civibus Romanis peior erat: iurisdictio multo severior, ad hoc plura vectigalia, neque legionaria militia neque ius suffragii Romae, necnon ascensus in ordinem equestrem aut senatorium.
Sed si cingulum ut imaginem ad sinistrum vides, ubi e sinistro ad rectum visum ubi lineam cinguli ascendit, hic modus bene est: Alnitak, stella ibi deorsum quae sursum niteris, Alnilam, stella quae inter duo brevia terrarum inest ut Nilus fluvius, et Mintaka, stella quae supra ut tectum est.
Inter alios qui certamen capere posse habebantur fuerunt Ioachim Rodríguez pro Katusha vehens, Alexander Valverde Belmonte pro manu Movistar vehens, qui locum secundum in 2012 Vuelta tenuit, Nairo Quintana suus socius, et Cadel Evans, qui Circuitum Franciae anno 2011 superfuit.
Civitates provectibiles vulgo simpliciter terrae pauperes appellari possunt, sed constat omnes civitates pauperes non esse provectibiles, id est: tales quae ad meliores vitae condiciones infrastructurasque auxilio internationali (exempli gratia, ab Argentaria Mundana vel Organizatione co-operationis oeconomicae evolutionisque) et opera consociata provehi possint.
Clarke, "The Date of the Ciris", Classical Philology, 1973ː 119-121
Wendell Clausen, "On Editing the "Ciris"", Classical Philology, 1964ː 90-101
Wilhelm Ehlers, "Die Ciris und ihr Original", Museum Helveticum, 1954ː 65-88
Laurel Fulkerson, "Trapped between Scylla and Ciris: Some Thoughts on Poetic Structure", Dictynna, 2020
R.