พระราชบัญญัติ จัดระเบียบการจอดยานยนตร์ในเขตเทศบาล และสุขาภิบาล พ.ศ. ๒๕๐๓ (ยกเลิก)
มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า “พระราชบัญญัติจัดระเบียบการจอดยานยนตร์ในเขตเทศบาลและสุขาภิบาล พ.ศ. ๒๕๐๓”
มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตเทศบาลนครกรุงเทพและเขตเทศบาลนครธนบุรี ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป เมื่อจะใช้พระราชบัญญัตินี้บังคับในเขตเทศบาลอื่นใดหรือในเขตสุขาภิบาลใด ให้ประกาศโดยพระราชกฤษฎีกา
มาตรา ๓ ในพระราชบัญญัตินี้ “จอดยานยนตร์” หมายความรวมถึงหยุดยานยนตร์ เว้นแต่การหยุดนั้นจะเกิดขึ้นโดยอุบัติเหตุหรือเหตุสุดวิสัย และจะนำยานยนตร์นั้นเคลื่อนไปไม่ได้ “ที่จอดยานยนตร์” หมายความว่า ที่ที่เทศบาลหรือสุขาภิบาลกำหนดและจัดไว้เป็นที่จอดยานยนตร์ตามพระราชบัญญัตินี้ “พนักงานเจ้าหน้าที่” หมายความว่า
พนักงานเจ้าหน้าที่ตามพระราชบัญญัตินี้
มาตรา ๔ ให้เทศบาลมีอำนาจตราเทศบัญญัติและให้สุขาภิบาลมีอำนาจตราข้อบังคับสุขาภิบาล เพื่อประโยชน์ในการจัดระเบียบการจอดยานยนตร์ ดังต่อไปนี้ (๑) กำหนดและจัดให้มีที่จอดยานยนตร์ในทางหลวงหรือในที่สาธารณะสำหรับยานยนตร์แต่ละชนิดหรือประเภท (๒) กำหนดระเบียบการจอดยานยนตร์ในที่จอดยานยนตร์ (๓)
กำหนดอัตราค่าธรรมเนียมจอดยานยนต์ไม่เกินอัตราที่กำหนดในกฎกระทรวง (๔) กำหนดระยะเวลาจอดยานยนตร์ ระยะเวลาที่ต้องเสียค่าธรรมเนียม วิธีการเก็บค่าธรรมเนียมและการยกเว้นค่าธรรมเนียม
มาตรา ๕ ให้บุคคลต่อไปนี้เป็นพนักงานเจ้าหน้าที่ตามพระราชบัญญัตินี้ เพื่อปฏิบัติการภายในเขตอำนาจหน้าที่ของตน (๑) นายกเทศมนตรี และประธานกรรมการสุขาภิบาล (๒) พนักงานเจ้าหน้าที่ซึ่งมีหน้าที่ควบคุมการจราจรตามกฎหมายว่าด้วยการจราจรทางบก (๓) พนักงานเทศบาลซึ่งคณะเทศมนตรีแต่งตั้ง
และพนักงานสุขาภิบาลซึ่งคณะกรรมการสุขาภิบาลแต่งตั้ง
มาตรา ๖ ให้พนักงานเจ้าหน้าที่มีอำนาจ ดังต่อไปนี้ (๑) ควบคุมการจอดยานยนตร์ในที่จอดยานยนตร์ให้เป็นไปตามระเบียบการจอดยานยนตร์ (๒) เรียกเก็บค่าธรรมเนียมจอดยานยนตร์ในที่จอดยานยนตร์ตามอัตราและวิธีการที่กำหนดไว้ในเทศบัญญัติหรือข้อบังคับสุขาภิบาล แล้วแต่กรณี (๓)
สั่งให้ผู้ขับขี่หยุดยานยนตร์ในที่จอดยานยนตร์หรือบริเวณใกล้เคียง เพื่อตรวจสอบเกี่ยวกับการเสียค่าธรรมเนียมจอดยานยนตร์ (๔) สั่งเป็นหนังสือให้ผู้ขับขี่ยานยนตร์ซึ่งพนักงานเจ้าหน้าที่เห็นว่าได้ฝ่าฝืนเทศบัญญัติหรือข้อบังคับสุขาภิบาลที่ออกตามพระราชบัญญัตินี้ ไปชี้แจงเกี่ยวด้วยการฝ่าฝืนนั้น ณ
ที่ทำการของพนักงานเจ้าหน้าที่ภายในยี่สิบสี่ชั่วโมงนับแต่เวลาที่ออกคำสั่งดังกล่าว ถ้าไม่พบตัวผู้ขับขี่ยานยนตร์ ให้ติดไว้กับยานยนตร์เพื่อให้ผู้ขับขี่เห็นได้เมื่อมาที่ยานยนตร์
มาตรา ๗ ผู้ใดฝ่าฝืนข้อบัญญัติ เทศบัญญัติหรือข้อบังคับสุขาภิบาลที่ออกตามพระราชบัญญัตินี้ ต้องระวางโทษปรับตั้งแต่สองร้อยบาทถึงหนึ่งพันบาท
มาตรา ๘ ผู้ใดไม่ปฏิบัติตามคำสั่งของพนักงานเจ้าหน้าที่ตามมาตรา ๖ ต้องระวางโทษปรับตั้งแต่ห้าร้อยบาทถึงสองพันบาท
มาตรา ๘ ทวิ บรรดาความผิดตามพระราชบัญญัตินี้ ให้พนักงานเจ้าหน้าที่มีอำนาจเปรียบเทียบได้ การเปรียบเทียบความผิดตามวรรคหนึ่ง ให้เป็นไปตามระเบียบกระทรวงมหาดไทย ซึ่งประกาศในราชกิจจานุเบกษา
มาตรา ๙ เงินค่าปรับตามพระราชบัญญัตินี้ ให้เป็นรายได้ของเทศบาลหรือสุขาภิบาลแห่งท้องถิ่นที่ความผิดได้เกิดขึ้น
มาตรา ๑๐ เงินค่าธรรมเนียมและค่าปรับตามพระราชบัญญัตินี้ ให้ใช้เฉพาะเพื่อประโยชน์ในการจัดระเบียบการจอดยานยนตร์ตามพระราชบัญญัตินี้ ตลอดจนอุปกรณ์และเครื่องมือเครื่องใช้ของสถานที่ดังกล่าว การบูรณะทางหลวงและสะพาน กับการชดใช้เงินกู้ในการก่อสร้างและบูรณะทางหลวงและสะพานในเขตเทศบาลหรือสุขาภิบาลเท่านั้น
มาตรา ๑๑ พระราชบัญญัตินี้ไม่กระทบกระทั่งอำนาจของเจ้าพนักงานจราจรตามกฎหมายว่าด้วยการจราจรทางบกที่จะกำหนดการจราจรในที่จอดยานยนตร์เป็นการชั่วคราว
มาตรา ๑๒ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้ และให้มีอำนาจออกกฎกระทรวงเพื่อปฏิบัติการตามพระราชบัญญัตินี้