พระราชบัญญัติ สงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. ๒๕๐๓ (ยกเลิก)
มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า “พระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. ๒๕๐๓”
มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑ มกราคม ๒๕๐๔ เป็นต้นไป
มาตรา ๓ ในพระราชบัญญัตินี้ “สัตว์ป่า” ไม่หมายความรวมถึงแมลงและไข่ของแมลง “สัตว์ป่าสงวน” หมายความว่า สัตว์ป่าที่หายากตามตามบัญชีท้ายพระราชบัญญัตินี้ “สัตว์ป่าคุ้มครอง” หมายความว่า สัตว์ป่าคุ้มครองประเภทที่ ๑ และสัตว์ป่าคุ้มครองประเภทที่ ๒ “สัตว์ป่าคุ้มครองประเภทที่ ๑” หมายความว่า
สัตว์ป่าซึ่งตามปกติคนไม่ใช้เนื้อเป็นอาหารหรือไม่ล่าเพื่อการกีฬา หรือสัตว์ป่าที่ทำลายศัตรูพืชหรือขจัดสิ่งปฏิกูล หรือสัตว์ป่าที่ควรสงวนไว้ประดับความงามตามธรรมชาติ หรือสงวนไว้มิให้ลดจำนวนลง ทั้งนี้ตามที่ระบุในกฎกระทรวง “สัตว์ป่าคุ้มครองประเภทที่ ๒” หมายความว่า
สัตว์ป่าซึ่งตามปกติคนใช้เนื้อเป็นอาหารหรือล่าเพื่อการกีฬา ตามที่ระบุในกฎกระทรวง “ล่า” หมายความว่า ยิง ดัก จับหรือฆ่าสัตว์ หรือทำอันตรายด้วยประการอื่นใดแก่สัตว์ และหมายความตลอดถึงการไล่ การต้อน การเรียกและการล่อเพื่อการกระทำดังกล่าวแล้วด้วย “ซากของสัตว์ป่า” หมายความว่า
ร่างกายหรือส่วนของร่างกายของสัตว์ป่าที่ตายแล้วหรือเนื้อของสัตว์ป่าไม่ว่าจะได้ปิ้ง ย่าง รม ตากแห้ง หมัก หรือทำอย่างอื่นเพื่อไม่ให้เน่าเปื่อย และไม่ว่าจะอยู่ในร่างของสัตว์นั้นหรือชำแหละแล้ว และหมายความรวมถึงเขา หนัง กระดูก ฟัน งา ขนาย นอ ขน เกล็ด หรือเล็บของสัตว์ป่า “พนักงานเจ้าหน้าที่” หมายความว่า
ผู้ซึ่งรัฐมนตรีแต่งตั้งให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัตินี้ “อธิบดี” หมายความว่า อธิบดีกรมป่าไม้ “รัฐมนตรี” หมายความว่า รัฐมนตรีผู้รักษาการตามพระราชบัญญัตินี้
มาตรา ๔ รัฐมนตรีมีอำนาจกำหนดให้สัตว์ป่าชนิดใดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองประเภทที่ ๑ และชนิดใดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองประเภทที่ ๒ การกำหนดเช่นนี้ให้กระทำโดยระบุในกฎกระทรวง กฎกระทรวงที่ออกตามวรรคก่อนจะใช้บังคับตั้งแต่วันใด ให้กำหนดไว้ในกฎกระทรวงนั้น
แต่จะกำหนดให้ใช้บังคับก่อนหกสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษามิได้
มาตรา ๕ พระราชบัญญัตินี้มิให้ใช้บังคับแก่การล่าสัตว์ป่าซึ่งบุคคลกระทำเพราะมีความจำเป็น ซึ่งผู้กระทำพิสูจน์ได้ว่าได้กระทำอันควรแก่เหตุ เพื่อป้องกันชีวิตของตนเองหรือผู้อื่นให้พ้นอันตราย หรือเพื่อสงวนหรือรักษาไว้ซึ่งทรัพย์สินของตนเอง ถ้าสัตว์ป่าที่ถูกล่าตามวรรคหนึ่ง
เป็นสัตว์ป่าสงวนหรือสัตว์ป่าคุ้มครอง ไม่ว่าจะยังมีชีวิตอยู่หรือตายแล้ว ห้ามมิให้ผู้ใดนำสัตว์ป่าหรือซากของสัตว์ป่านั้นเคลื่อนที่ ผู้ล่าต้องแจ้งพนักงานเจ้าหน้าที่ทราบโดยมิชักช้า และให้สัตว์ป่าหรือซากของสัตว์ป่านั้นตกเป็นของแผ่นดิน
มาตรา ๖ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้และให้มีอำนาจแต่งตั้งพนักงานเจ้าหน้าที่และออกกฎกระทรวงกำหนดค่าธรรมเนียมไม่เกินอัตราท้ายพระราชบัญญัตินี้ และกำหนดกิจการอื่นเพื่อปฏิบัติการตามพระราชบัญญัตินี้ กฎกระทรวงนั้น เมื่อได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้วให้ใช้บังคับได้
หมวด ๑ การล่าสัตว์ป่า

มาตรา ๗ ห้ามมิให้ผู้ใดล่าสัตว์ป่าสงวน เว้นแต่จะกระทำเพื่อการศึกษาหรือวิจัยทางวิชาการ หรือเพื่อกิจการสวนสัตว์ สาธารณะ และได้รับอนุญาตเป็นหนังสือจากอธิบดี
หมวด ๑ การล่าสัตว์ป่า

มาตรา ๘ ห้ามมีให้ผู้ใดล่าสัตว์ป่าคุ้มครองประเภทที่ ๑ เว้นแต่ได้รับอนุญาตจากพนักงานเจ้าหน้าที่ การล่าตามวรรคหนึ่งจะต้องล่าด้วยวิธีที่ไม่ทำให้ตาย เว้นแต่จะเป็นการล่าเพื่อการศึกษาหรือวิจัยทางวิชาการที่ได้รับอนุญาตจากอธิบดี
หมวด ๑ การล่าสัตว์ป่า

มาตรา ๙ รัฐมนตรีมีอำนาจกำหนดระยะเวลาห้ามล่าสัตว์ป่าคุ้มครองประเภทที่ ๒ ชนิดใดเป็นระยะเวลาเท่าใดในท้องที่ใดหรือทุกท้องที่ก็ได้ การกำหนดดังกล่าวให้ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เมื่อได้มีประกาศกำหนดระยะเวลาห้ามล่าสัตว์ป่าคุ้มครองประเภทที่ ๒ ชนิดใดในท้องที่ใดตามวรรคก่อนแล้ว
ห้ามมิให้ผู้ใดล่าสัตว์ป่าคุ้มครองประเภทที่ ๒ ชนิดนั้นในท้องที่นั้นในระยะเวลาห้ามล่า เว้นแต่จะกระทำเพื่อการศึกษาหรือวิจัยทางวิชาการและได้รับอนุญาตเป็นหนังสือจากอธิบดี
หมวด ๑ การล่าสัตว์ป่า

มาตรา ๑๐ ภายใต้บังคับมาตรา ๙ การล่าสัตว์ป่าคุ้มครองประเภท ๒ จะกระทำได้ต่อเมื่อได้รับใบอนุญาตจากพนักงานเจ้าหน้าที่
หมวด ๑ การล่าสัตว์ป่า

มาตรา ๑๑ ผู้ได้รับใบอนุญาตให้ล่าสัตว์ป่าคุ้มครองต้องปฏิบัติตามข้อกำหนดในกฎกระทรวงว่าด้วยวิธีการล่า การใช้อาวุธ เครื่องมือ เครื่องใช้และพาหนะในการล่า ตลอดจนวิธีการติดป้ายเพื่อแสดงว่าเป็นสัตว์หรือซากสัตว์ซึ่งล่าได้ตามใบอนุญาต และจะต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในใบอนุญาตว่าด้วยชนิด ขนาด เพศ
จำนวนสัตว์ที่ให้ล่า เขตและระยะเวลาที่กำหนดให้ล่าได้นั้นด้วย
หมวด ๑ การล่าสัตว์ป่า

มาตรา ๑๒ ในเวลาระหว่างตั้งแต่พระอาทิตย์ตกถึงพระอาทิตย์ขึ้น ห้ามมิให้ผู้ใดยิงสัตว์ป่า ไม่ว่าผู้นั้นจะได้รับหนังสืออนุญาตหรือใบอนุญาตให้ล่าสัตว์ป่าหรือไม่ เว้นแต่การยิงเสือที่มากินซากซึ่งมันได้ทำให้ตายไว้ก่อนแล้ว
หมวด ๑ การล่าสัตว์ป่า

มาตรา ๑๓ ห้ามมิให้ผู้ใดเก็บ ทำอันตราย หรือมีไว้ในครอบครอง ซึ่งไข่หรือรังของสัตว์ป่าคุ้มครอง เว้นแต่จะเป็นไข่หรือรังของสัตว์ป่าคุ้มครองซึ่งบุคคลมีไว้ในครอบครองโดยชอบด้วยกฎหมาย หรือกระทำเพื่อศึกษาหรือวิจัยทางวิชาการและได้รับอนุญาตเป็นหนังสือจากอธิบดี
หมวด ๒ การค้าและการมีไว้ในครอบครองซึ่งสัตว์ป่าหรือซากของสัตว์ป่า

มาตรา ๑๔ ห้ามมิให้ผู้ใดมีไว้ในครอบครองซึ่งสัตว์ป่าสงวนหรือซากของสัตว์ป่าสงวน เว้นแต่จะเป็นสัตว์ป่าสงวนหรือซากของสัตว์ป่าสงวนที่บุคคลล่ามาได้โดยได้รับอนุญาตจากอธิบดีตามพระราชบัญญัตินี้ หรือที่มีเพิ่มขึ้นโดยการสืบพันธุ์ของสัตว์ป่าสงวนที่ได้รับอนุญาตให้ล่ามาได้นั้น
หมวด ๒ การค้าและการมีไว้ในครอบครองซึ่งสัตว์ป่าหรือซากของสัตว์ป่า

มาตรา ๑๕ ห้ามมิให้ผู้ใดมีสัตว์ป่าคุ้มครองไว้ในครอบครองเกินปริมาณที่รัฐมนตรีประกาศกำหนดในราชกิจจานุเบกษา หรือค้าสัตว์ป่าคุ้มครอง เว้นแต่ได้รับอนุญาตจากพนักงานเจ้าหน้าที่
หมวด ๒ การค้าและการมีไว้ในครอบครองซึ่งสัตว์ป่าหรือซากของสัตว์ป่า

มาตรา ๑๖ ห้ามมิให้ผู้ใดค้าหรือมีไว้ในครอบครองซึ่งซากของสัตว์ป่าคุ้มครองชนิดที่กำหนดในกฎกระทรวง เว้นแต่ได้รับอนุญาตจากพนักงานเจ้าหน้าที่
หมวด ๒ การค้าและการมีไว้ในครอบครองซึ่งสัตว์ป่าหรือซากของสัตว์ป่า

มาตรา ๑๗ ผู้รับอนุญาตให้ทำการค้าหรือมีไว้ในครอบครองซึ่งสัตว์ป่าคุ้มครองหรือซากของสัตว์ป่าคุ้มครอง ต้องปฏิบัติตามข้อกำหนดในกฎกระทรวง
หมวด ๒ การค้าและการมีไว้ในครอบครองซึ่งสัตว์ป่าหรือซากของสัตว์ป่า

มาตรา ๑๘ ผู้มีไว้ในครอบครองซึ่งซากของสัตว์ป่าคุ้มครองประเภทที่ ๒ ในระยะเวลาห้ามล่า ถ้าเป็นซากของสัตว์ป่าที่ยังสดอยู่หรืออาจใช้เป็นอาหารอย่างเนื้อสดได้ ให้สันนิษฐานไว้ก่อนว่า ผู้นั้นได้ล่าสัตว์ป่าคุ้มครองซึ่งตนมีไว้ในครอบครองนั้นโดยทำการล่าในระยะเวลาห้ามล่า
หมวด ๓ บริเวณและสถานที่ห้ามล่าสัตว์ป่า

มาตรา ๑๙ เมื่อรัฐบาลเห็นสมควรกำหนดบริเวณที่ดินแห่งใดให้เป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์ป่าโดยปลอดภัยเพื่อรักษาไว้ซึ่งพันธุ์สัตว์ป่า ก็ให้กระทำได้โดยประกาศพระราชกฤษฎีกา และให้มีแผนที่แสดงแนวเขตแห่งบริเวณที่กำหนดนั้นแนบท้ายพระราชกฤษฎีกาด้วย บริเวณที่กำหนดนี้เรียกว่า “เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า”
ที่ดินที่จะกำหนดให้เป็นเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่านั้น ต้องเป็นที่ดินที่มิได้อยู่ในกรรมสิทธิ์หรือครอบครองโดยชอบด้วยกฎหมายของบุคคลใดซึ่งมิใช่ทบวงการเมือง
หมวด ๓ บริเวณและสถานที่ห้ามล่าสัตว์ป่า

มาตรา ๒๐ การขยายหรือการเพิกถอนเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าไม่ว่าทั้งหมดหรือบางส่วน ให้กระทำโดยพระราชกฤษฎีกา และในกรณีที่มิใช่เป็นการเพิกถอนเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทั้งหมด ให้มีแผนที่แสดงเขตที่เปลี่ยนแปลงไปแนบท้ายพระราชกฤษฎีกาด้วย
หมวด ๓ บริเวณและสถานที่ห้ามล่าสัตว์ป่า

มาตรา ๒๑ ให้พนักงานเจ้าหน้าที่จัดให้มีหลักเขตและป้ายหรือเครื่องหมายอื่นแสดงเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าไว้ตามสมควร เพื่อให้ประชาชนเห็นได้ว่าเป็นเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า
หมวด ๓ บริเวณและสถานที่ห้ามล่าสัตว์ป่า

มาตรา ๒๒ ในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า ห้ามมิให้ผู้ใดล่าสัตว์ป่า ไม่ว่าจะเป็นสัตว์ป่าสงวนหรือสัตว์ป่าคุ้มครองหรือมิใช่ หรือเก็บหรือทำอันตรายแก่ไข่หรือรังของสัตว์ป่าซึ่งห้ามมิให้ล่านั้น เว้นแต่จะกระทำเพื่อการศึกษาหรือวิจัยทางวิชาการและได้รับอนุญาตเป็นหนังสือจากอธิบดี
หมวด ๓ บริเวณและสถานที่ห้ามล่าสัตว์ป่า

มาตรา ๒๓ นอกจากพนักงานเจ้าหน้าที่หรือเจ้าพนักงานอื่นใดซึ่งต้องเข้าไปปฏิบัติการตามหน้าที่ ห้ามมิให้ผู้ใดเข้าไปในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า เว้นแต่ได้รับอนุญาตจากพนักงานเจ้าหน้าที่ ผู้ได้รับอนุญาตให้เข้าไปในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขที่กำหนดในกฎกระทรวง
หมวด ๓ บริเวณและสถานที่ห้ามล่าสัตว์ป่า

มาตรา ๒๔ ในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า ห้ามมิให้ผู้ใดเข้าไปครอบครองยึดถือที่ดิน หรือตัด โค่น แผ้วถาง เผา ทำลายต้นไม้หรือพฤกษชาติอื่น หรือขุดหาแร่ ดิน หิน หรือเลี้ยงสัตว์หรือเปลี่ยนแปลงทางน้ำ หรือทำให้น้ำในลำน้ำ ลำห้วย หนองบึง ท่วมท้นหรือเหือดแห้ง หรือเป็นพิษต่อสัตว์ป่า
หมวด ๓ บริเวณและสถานที่ห้ามล่าสัตว์ป่า

มาตรา ๒๕ ห้ามมิให้ผู้ใดล่าสัตว์ป่า ไม่ว่าจะเป็นสัตว์ป่าสงวนหรือสัตว์ป่าคุ้มครองหรือมิใช่ หรือเก็บหรือทำอันตรายแก่ไข่หรือรังของสัตว์ป่าซึ่งห้ามมิให้ล่านั้น ในบริเวณวัดหรือในบริเวณสถานที่ซึ่งจัดไว้เพื่อประชาชนใช้เป็นที่ประกอบพิธีกรรมในทางศาสนา
หมวด ๓ บริเวณและสถานที่ห้ามล่าสัตว์ป่า

มาตรา ๒๖ บริเวณสถานที่ซึ่งใช้ในราชการ หรือใช้เพื่อสาธารณประโยชน์ หรือประชาชนใช้ประโยชน์ร่วมกันแห่งใด รัฐมนตรีจะกำหนดให้เป็นเขตห้ามล่าสัตว์ป่าชนิดหรือประเภทใดก็ได้ โดยประกาศกำหนดในราชกิจจานุเบกษา เมื่อได้มีประกาศของรัฐมนตรีกำหนดเขตห้ามล่าสัตว์ป่าชนิดหรือประเภทใดแล้ว
ห้ามมิให้ผู้ใดล่าสัตว์ป่าชนิดหรือประเภทนั้น หรือเก็บหรือทำอันตรายแก่ไข่หรือรังไข่ของสัตว์ป่าซึ่งห้ามมิให้ล่านั้นในเขตดังกล่าว
หมวด ๔ คณะกรรมการสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า

มาตรา ๒๗ ให้มีกรรมการคณะหนึ่งเรียกว่า “คณะกรรมการสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า” ประกอบด้วยปลัดกระทรวงเกษตรเป็นประธาน อธิบดีกรมป่าไม้ อธิบดีกรมมหาดไทยและอธิบดีกรมที่ดิน เป็นกรรมการโดยตำแหน่ง และกรรมการอื่นอีกไม่น้อยกว่าห้าคนแต่ไม่เกินสิบเอ็ดคนซึ่งคณะรัฐมนตรีแต่งตั้ง
หมวด ๔ คณะกรรมการสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า

มาตรา ๒๘ กรรมการซึ่งคณะรัฐมนตรีแต่งตั้งอยู่ในตำแหน่งคราวละสองปี กรรมการซึ่งพ้นจากตำแหน่งอาจได้รับแต่งตั้งอีกได้
หมวด ๔ คณะกรรมการสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า

มาตรา ๒๙ นอกจากการพ้นจากตำแหน่งตามวาระตามมาตรา ๒๘ กรรมการพ้นจากตำแหน่งเมื่อ (๑) ตาย (๒) ลาออก (๓) คณะรัฐมนตรีให้ออก (๔) เป็นบุคคลไร้ความสามารถหรือเสมือนไร้ความสามารถ (๕) ได้รับโทษจำคุกโดยคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุก เว้นแต่คดีความผิดที่เป็นลหุโทษหรือความผิดอันได้กระทำโดยประมาท
เมื่อกรรมการพ้นจากตำแหน่งก่อนวาระ คณะรัฐมนตรีอาจแต่งตั้งผู้อื่นแทนได้ กรรมการผู้ได้รับแต่งตั้งตามความในวรรคก่อน อยู่ในตำแหน่งตามวาระเท่าผู้ที่ตนแทน
หมวด ๔ คณะกรรมการสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า

มาตรา ๓๐ การประชุมคณะกรรมการ ถ้าประธานกรรมการไม่มาประชุม หรือไม่อยู่ในที่ประชุม ให้คณะกรรมการเลือกกรรมการคนหนึ่งเป็นประธานในที่ประชุม การวินิจฉัยชี้ขาดของที่ประชุม ให้ถือเอาเสียงข้างมาก กรรมการคนหนึ่งให้มีเสียงหนึ่งในการลงคะแนน ถ้าคะแนนเสียงท่ากัน
ให้ประธานในที่ประชุมออกเสียงเพิ่มขึ้นอีกเสียงหนึ่งเป็นเสียงชี้ขาด
หมวด ๔ คณะกรรมการสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า

มาตรา ๓๑ การประชุมทุกคราวต้องมีกรรมการมาประชุมไม่ต่ำกว่ากึ่งจำนวนของกรรมการทั้งหมด จึงจะเป็นองค์ประชุม
หมวด ๔ คณะกรรมการสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า

มาตรา ๓๒ คณะกรรมการการจะตั้งอนุกรรมการเพื่อพิจารณาหรือปฏิบัติการอย่างหนึ่งอย่างใดตามที่คณะกรรมการมอบหมายก็ได้
หมวด ๔ คณะกรรมการสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า

มาตรา ๓๓ คณะกรรมการมีหน้าที่ให้คำปรึกษาต่อรัฐมนตรีในเรื่องต่อไปนี้ (๑) การกำหนดระยะเวลาและท้องที่ห้ามล่าสัตว์ป่าคุ้มครองประเภทที่ ๒ ตามมาตรา ๙ (๒) การกำหนดเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าตามมาตรา ๑๙ และเขตห้ามล่าสัตว์ป่า ตามมาตรา ๒๖ รวมถึงการกำหนดชนิดหรือประเภทของสัตว์ป่าที่จะห้ามล่าในเขตนั้นด้วย (๓)
กิจการอันพึงกระทำเพื่อประโยชน์ในการบำรุงและรักษาเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าและเขตห้ามล่าสัตว์ (๔) หลักเกณฑ์และเงื่อนไขเกี่ยวกับการอนุญาตให้ล่าสัตว์ป่าและค้าสัตว์ป่า (๕) เรื่องที่รัฐมนตรีปรึกษา
หมวด ๕ เบ็ดเตล็ด

มาตรา ๓๔ เมื่อปรากฏว่าผู้รับอนุญาตฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามพระราชบัญญัตินี้ กฎกระทรวง ข้อกำหนดหรือเงื่อนไขในใบอนุญาต หรือไม่ปฏิบัติตามคำสั่งของพนักงานเจ้าหน้าที่ซึ่งสั่งตามพระราชบัญญัตินี้ พนักงานเจ้าหน้าที่มีอำนาจสั่งพักใช้ใบอนุญาตที่ออกตามพระราชบัญญัตินี้ได้ไม่เกินเก้าสิบวัน
ถ้าอธิบดีเห็นสมควรจะสั่งเพิกถอนใบอนุญาตนั้นเสียก็ได้ ในกรณีเพิกถอนใบอนุญาต ถ้าเป็นใบอนุญาตให้ค้าหรือมีไว้ครอบครองซึ่งสัตว์ป่าคุ้มครอง หรือซากของสัตว์ป่าคุ้มครอง ให้ผู้ถูกเพิกถอนใบอนุญาตจำหน่ายสัตว์ป่าคุ้มครองหรือซากของสัตว์ป่าคุ้มครองที่ตนครอบครอง หรือมีไว้ในครอบครองเพื่อการค้านั้น
ภายในกำหนดสามสิบวันนับแต่วันเพิกถอนใบอนุญาต ถ้าพ้นกำหนดนั้นแล้วยังมิได้จำหน่าย หรือจำหน่ายไปบางส่วน ให้สัตว์ป่าคุ้มครองหรือซากของสัตว์ป่าคุ้มครองที่ยังมิได้จำหน่ายหรือเหลือจำหน่ายนั้นตกเป็นของแผ่นดิน
หมวด ๕ เบ็ดเตล็ด

มาตรา ๓๕ การจับกุมปราบปรามผู้กระทำความผิดตามพระราชบัญญัตินี้ ให้พนักงานเจ้าหน้าที่เป็นพนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจตามประมวลกฏหมายวิธีพิจารณาความอาญา
หมวด ๕ เบ็ดเตล็ด

มาตรา ๓๖ หนังสืออนุญาตให้ล่าสัตว์ป่าหรือใบอนุญาตให้ล่าสัตว์ป่าที่ได้ออกให้ตามพระราชบัญญัตินี้ ให้คุ้มถึงบุคคลผู้กระทำการใด ๆ อันเป็นการช่วยเหลือ หรือให้ความสะดวกแก่การปฏิบัติการตามหนังสืออนุญาตหรือใบอนุญาตนั้นด้วย
หมวด ๕ เบ็ดเตล็ด

มาตรา ๓๗ คำขอรับใบอนุญาตและใบอนุญาตตามพระราชบัญญัตินี้ ให้ใช้แบบตามที่กำหนดในกฎกระทรวง ใบอนุญาตให้มีอายุตามที่กำหนดไว้ในใบอนุญาต แต่มิให้กำหนดเกินหนึ่งปี
หมวด ๖ บทกำหนดโทษ

มาตรา ๓๘ ผู้ใดฝ่าฝืนมาตรา ๗ หรือมาตรา ๑๔ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสองปี หรือปรับไม่เกินสองหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
หมวด ๖ บทกำหนดโทษ

มาตรา ๓๙ ผู้ใดฝ่าฝืนมาตรา ๙ วรรคสอง หรือมาตรา ๒๖ วรรคสอง ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งปี หรือปรับไม่เกินหนึ่งหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
หมวด ๖ บทกำหนดโทษ

มาตรา ๔๐ ผู้ใดฝ่าฝืนมาตรา ๘ มาตรา ๑๐ มาตรา ๑๕ หรือมาตรา ๑๖ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหกเดือน หรือปรับไม่เกินห้าพันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
หมวด ๖ บทกำหนดโทษ

มาตรา ๔๑ ผู้ใดฝ่าฝืนมาตรา ๑๑ มาตรา ๑๒ มาตรา ๑๓ หรือมาตรา ๒๕ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งเดือน หรือปรับไม่เกินสองพันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
หมวด ๖ บทกำหนดโทษ

มาตรา ๔๒ ผู้ใดฝ่าฝืนมาตรา ๕ วรรคสอง มาตรา ๑๗ หรือมาตรา ๒๓ ต้องระวางโทษปรับไม่เกินหนึ่งพันบาท
หมวด ๖ บทกำหนดโทษ

มาตรา ๔๓ ผู้ใดฝ่าฝืนมาตรา ๒๒ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสองปี หรือปรับไม่เกินสองหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
หมวด ๖ บทกำหนดโทษ

มาตรา ๔๔ ผู้ใดฝ่าฝืนมาตรา ๒๔ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินห้าปี หรือปรับไม่เกินสามหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ ในกรณีที่ศาลพิพากษาว่าผู้ใดกระทำความผิดตามมาตรา ๒๔ ถ้าปรากฏว่าผู้นั้นได้ยึดถือ ครอบครอง ทำประโยชน์ หรืออยู่อาศัยในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าที่ตนได้กระทำความผิด ศาลมีอำนาจสั่งให้ผู้กระทำความผิด
คนงาน ผู้รับจ้าง ผู้แทนและบริวารของผู้กระทำผิดออกไปจากเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่านั้นได้
หมวด ๖ บทกำหนดโทษ

มาตรา ๔๕ ผู้ใดช่วยซ่อนเร้น ช่วยจำหน่าย ช่วยพาเอาไปเสีย ซื้อ รับจำนำ หรือรับไว้โดยประการใดซึ่งสัตว์ป่าหรือซากของสัตว์ป่า อันได้มาโดยกระทำความผิดตามพระราชบัญญัตินี้ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหกเดือน หรือปรับไม่เกินห้าพันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
หมวด ๖ บทกำหนดโทษ

มาตรา ๔๖ ผู้ใดกระทำให้หลักเขต ป้ายหรือเครื่องหมายอื่นซึ่งพนักงานเจ้าหน้าที่ได้จัดให้มีตามพระราชบัญญัตินี้เคลื่อนที่ ลบเลือน เสียหาย หรือไร้ประโยชน์ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสองปี หรือปรับไม่เกินสองหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
หมวด ๖ บทกำหนดโทษ

มาตรา ๔๗ บรรดาอาวุธ เครื่องมือ เครื่องใช้ สัตว์พาหนะ ยานพาหนะ หรือเครื่องจักรกลใด ๆ ซึ่งบุคคลได้ใช้ในการกระทำความผิด หรือได้ใช้เป็นอุปกรณ์ให้ได้รับผลในการกระทำความผิด อันเป็นการฝ่าฝืนมาตรา ๗ มาตรา ๘ มาตรา ๙ วรรคสอง มาตรา ๑๐ มาตรา ๒๒ หรือมาตรา ๒๔ ให้ริบเสียทั้งสิ้น
โดยไม่ต้องคำนึงว่าเป็นของผู้กระทำความผิดและมีผู้ถูกลงโทษตามคำพิพากษาของศาลหรือไม่
หมวด ๖ บทกำหนดโทษ

มาตรา ๔๗ ทวิ บรรดาสัตว์สงวน สัตว์ป่าคุ้มครอง ซากของสัตว์ป่าสงวน หรือซากของสัตว์ป่าคุ้มครอง ซึ่งบุคคลได้มาหรือมีไว้เนื่องจากการกระทำผิดต่อพระราชบัญญัตินี้ ให้ริบเสียทั้งสิ้น
มาตรา ๔๘ พระราชบัญญัตินี้มิให้ใช้บังคับแก่การครอบครองสัตว์ป่าสงวนที่บุคคลได้ครอบครองอยู่แล้วในวันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ