พระราชบัญญัติ บรรษัทเงินทุนอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๕๐๒ (ยกเลิก)
มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า “พระราชบัญญัติบรรษัทเงินทุนอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๕๐๒”
มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดสามสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
มาตรา ๓ ในพระราชบัญญัตินี้ “บรรษัท” หมายความว่า บรรษัทเงินทุนอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย “คณะกรรมการ” หมายความว่า คณะกรรมการบรรษัทเงินทุนอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย “ภารธุระอุตสาหกรรม” หมายความว่า การประกอบอุตสาหกรรม และให้หมายความรวมถึงการทำหัตถกรรม การดำเนินกรรมวิธีและการซ่อมซึ่งสิ่งของ การทำเหมืองแร่
การผลิตและจำหน่ายพลังงานไฟฟ้าหรือพลังงานอย่างอื่น การขนส่งการอุตสาหกรรมท่องเที่ยว การก่อสร้าง การปรับปรุงพื้นที่ และเกษตรกรรมพาณิชย์ “หลักทรัพย์” หมายความว่า หุ้น สต๊อก หุ้นกู้ พันธบัตร ตั๋วเงินคลัง ตั๋วเงิน และตราสารเปลี่ยนมืออย่างอื่น “เงินกองทุน” หมายความว่า ทุนที่ชำระแล้ว ทุนสำรอง
ซึ่งรวมทั้งเงินสำรองอื่นที่ได้จัดสรรจากกำไรสุทธิ และกำไรสุทธิคงเหลือหลังจากการจัดสรรแล้ว “ผู้ถือหุ้น” หมายความว่า ผู้ถือหุ้นของบรรษัทเงินทุนอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย “ประกันซื้อ” หมายความว่า ซื้อหรือตกลงจะซื้อหลักทรัพย์ที่ออกใหม่ทั้งหมดหรือแต่บางส่วนจากผู้ออก เพื่อการจำหน่ายต่อไป “รัฐมนตรี”
หมายความว่า รัฐมนตรีผู้รักษาการตามพระราชบัญญัตินี้
มาตรา ๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้
หมวด ๑ การจัดตั้ง

มาตรา ๕ ให้จัดตั้งบรรษัทขึ้นตามบทแห่งพระราชบัญญัตินี้ เรียกว่า “บรรษัทเงินทุนอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย” และให้บรรษัทเป็นนิติบุคคล ให้บรรษัทมีสำนักงานแห่งใหญ่ในจังหวัดพระนคร
หมวด ๑ การจัดตั้ง

มาตรา ๖ ความรับผิดของผู้ถือหุ้นแต่ละคน ให้จำกัดเพียงเท่าจำนวนเงินที่ยังส่งใช้ไม่ครบมูลค่าของหุ้นที่ตนถือ
หมวด ๑ การจัดตั้ง

มาตรา ๗ ให้กำหนดทุนเรือนหุ้นของบรรษัทเป็นจำนวนหุ้นสามัญสี่ล้านหุ้นมีมูลค่าหุ้นละหนึ่งร้อยบาท รวมเป็นทุนสี่ร้อยล้านบาท ทุนที่กล่าวนั้นอาจเพิ่มขึ้นได้ด้วยการออกหุ้นสามัญใหม่โดยมติพิเศษของที่ประชุมผู้ถือหุ้น แต่การลดทุนจะกระทำมิได้
มูลค่าหุ้นตามวรรคหนึ่งอาจเพิ่มหรือลดได้โดยมติพิเศษของที่ประชุมผู้ถือหุ้น
หมวด ๑ การจัดตั้ง

มาตรา ๘ ให้บรรษัทเสนอต่อประชาชนและหรือบุคคลใด ๆ ตามแต่บรรษัทจะกำหนด ให้เข้าชื่อซื้อหุ้นที่ระบุในมาตรา ๗ ตามเวลา วิธีการ และจำนวนที่บรรษัทกำหนด และให้บรรษัทจัดออกหุ้นเหล่านั้นได้
หมวด ๑ การจัดตั้ง

มาตรา ๙ เมื่อมีผู้เข้าชื่อซื้อหุ้นที่ระบุในมาตรา ๗ เป็นจำนวนไม่ต่ำกว่าห้าพันหุ้น และได้ชำระเงินเต็มค่าแล้ว ให้คณะกรรมการซึ่งรัฐมนตรีแต่งตั้งตามมาตรา ๑๔ นัดผู้ถือหุ้นมาประชุมกันเป็นการประชุมใหญ่โดยไม่ชักช้า เพื่อปรึกษากิจการที่กำหนดตามพระราชบัญญัตินี้ และกิจการอื่นตามที่จำเป็น
หมวด ๑ การจัดตั้ง

มาตรา ๑๐ ภายหลังที่บรรษัทได้มีผู้ถือหุ้น และได้มีการประชุมผู้ถือหุ้นเลือกตั้งกรรมการตามความในพระราชบัญญัตินี้แล้ว ให้นำบทบัญญัติที่ว่าด้วยบริษัทจำกัดในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาใช้บังคับแก่บรรษัทโดยอนุโลมเท่าที่ไม่ขัดหรือแย้งต่อพระราชบัญญัตินี้
ให้นายทะเบียนหุ้นส่วนบริษัทปฏิบัติแก่บรรษัทเช่นเดียวกับบริษัทจำกัด
หมวด ๒ วัตถุประสงค์

มาตรา ๑๑ วัตถุประสงค์ของบรรษัทมีดังต่อไปนี้ (๑) ช่วยเหลือการจัดตั้ง การขยาย และการปรับปรุงให้ทันสมัยซึ่งภารธุระอุตสาหกรรมส่วนเอกชน และ (๒) สนับสนุนและดำเนินการให้มีทุนส่วนเอกชนทั้งในและนอกราชอาณาจักรเข้าร่วมในภารธุระอุตสาหกรรมส่วนเอกชนทั้งการรวมเงินทุนและช่วยพัฒนาตลาดทุน
ภารธุระอุตสาหกรรมที่มีส่วนได้เสียอันเป็นของรัฐบาลหรือของสาธารณะอยู่ด้วยนั้น ถ้าในสาระสำคัญมีลักษณะเป็นภารธุระอุตสาหกรรมส่วนเอกชน ก็ไม่จำเป็นต้องกันออกนอกข่ายแห่งความอุปการะของบรรษัทในการเงิน ทั้ง ๆ ที่มีส่วนได้เสียอันเป็นของรัฐบาลหรือของสาธารณะอยู่ด้วย
แต่ถ้าบริษัทจำกัดใดมีรัฐบาลหรือองค์การของรัฐบาลถือหุ้นอยู่ด้วยไม่ว่าโดยทางตรงหรือทางอ้อมเป็นจำนวนสูงกว่าหนึ่งในสามของทุนเรือนหุ้นทั้งสิ้น ไม่ให้ถือว่าบริษัทนั้นมีลักษณะเป็นภารธุระอุตสาหกรรมส่วนเอกชนในสาระสำคัญ
หมวด ๒ วัตถุประสงค์

มาตรา ๑๒ ในการปฏิบัติให้เป็นไปตามวัตถุประสงค์ดังที่ระบุในมาตรา๑๑ นั้น ภายหลังที่ได้มีการประชุมใหญ่ตามมาตรา ๙ แล้ว บรรษัทมีอำนาจกระทำการใด ๆที่กล่าวต่อไปนี้โดยตนเองหรือโดยฐานะเป็นตัวแทนบุคคลอื่น (๑)
ให้อุปการะในการเงินด้วยวิธีให้กู้ยืมเงินระยะยาวหรือระยะปานกลางโดยมีหรือไม่มีหลักประกันหรือด้วยวิธีซื้อหรือเข้าชื่อซื้อหุ้นหรือหลักทรัพย์อย่างอื่น ๆหรือด้วยวิธีจัดให้ได้มาซึ่งส่วนได้เสียอย่างอื่นใด (๒)ประกันซื้อหุ้นหรือหลักทรัพย์อื่นใด (๓)ประกันการชำระเงินที่กู้ยืมจากแหล่งกู้ยืมส่วนเอกชนอื่น (๔)
จัดให้มีเงินกลับมาลงทุนใหม่ด้วยวิธีขายทรัพย์สินที่บรรษัทได้มาจากการลงทุน (๕)กู้ยืมเงินในหรือนอกราชอาณาจักรเพื่อธุรกิจของบรรษัทและให้หลักประกันเงินที่กู้ยืม ในกรณีกู้ยืมเงินโดยออกหุ้นกู้ มิให้นำความในมาตรา๑๒๓๐ แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาใช้บังคับ (๖)
ใช้เงินคงเหลืออยู่เปล่าของบรรษัทซื้อหลักทรัพย์ที่เหมาะสมในหรือนอกราชอาณาจักร (๗) จัดให้ได้มา ถือกรรมสิทธิ์เช่าหรือให้เช่า จำนองหรือรับจำนอง จำนำหรือรับจำนำและขายหรือจำหน่ายด้วยวิธีอื่นใดซึ่งอสังหาริมทรัพย์หรือสังหาริมทรัพย์รวมทั้งหลักทรัพย์ต่างๆ
แต่การจัดให้ได้มาหรือถือกรรมสิทธิ์ซึ่งอสังหาริมทรัพย์มีได้เฉพาะในกรณีเพื่อใช้เป็นสถานที่สำหรับดำเนินธุรกิจหรือสำหรับลูกจ้างของบรรษัทตามสมควรหรือในกรณีซื้ออสังหาริมทรัพย์ของลูกหนี้จากการขายทอดตลาดตามคำสั่งศาลรวมตลอดถึงการเอาทรัพย์จำนองหลุดหรือการเอาทรัพย์ตีใช้หนี้บรรษัท ทั้งนี้
แม้จะมีจำนวนที่ดินเกินกำหนดที่พึงมีได้ตามกฎหมายอื่น บรรดาอสังหาริมทรัพย์ที่ตกเป็นของบรรษัทเนื่องจากการขายทอดตลาดตามคำสั่งศาลการเอาทรัพย์จำนองหลุดหรือการเอาทรัพย์ตีใช้หนี้บรรษัทให้จำหน่ายภายในห้าปีนับแต่วันที่อสังหาริมทรัพย์นั้นตกเป็นของบรรษัท
เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากรัฐมนตรีให้ขยายกำหนดเวลาได้อีกไม่เกินหนึ่งปีถ้าไม่จำหน่ายภายในกำหนดเวลาดังกล่าวให้รัฐมนตรีจัดการจำหน่ายภายในหนึ่งปีโดยให้บรรษัทเป็นผู้ออกค่าใช้จ่าย ทั้งนี้เว้นแต่บรรษัทจะใช้สังหาริมทรัพย์นั้นเป็นสถานที่สำหรับดำเนินธุรกิจหรือสำหรับลูกจ้างของบรรษัทตามสมควร
(๘)มีบัญชีเงินฝากจ่ายคืนเมื่อเรียกร้องและเงินฝากจ่ายคืนโดยมีกำหนดเวลากับธนาคารใด ๆ (๙)ให้ประกันหรือรับชดใช้ค่าเสียหายและทำความตกลงใด ๆ กับรัฐบาลเทศบาลหรือบุคคลอื่นใด เพื่อให้ได้มาซึ่งสิทธิ สัมปทาน และเอกสิทธิใด ๆบรรดาที่บรรษัทเห็นว่าจะช่วยให้วัตถุประสงค์ของบรรษัทสำเร็จผล
(๑๐)ประกอบกิจการจัดการลงทุนตามโครงการโดยการออกตราสารหรือหลักฐานแสดงสิทธิในหลักทรัพย์ของแต่ละโครงการจำหน่ายแก่ประชาชนและนำเงินที่ได้จากการจำหน่ายตราสารหรือหลักฐานแสดงสิทธินั้นไปลงทุนในหลักทรัพย์ตามที่กำหนดไว้ในโครงการ
(๑๑)ให้คำแนะนำเกี่ยวกับการบริหารงานการจัดการและทางเทคนิคแก่ภารธุระอุตสาหกรรมส่วนเอกชนและช่วยให้ภารธุระนั้นได้รับบริการเกี่ยวกับการบริหารงาน และการจัดการและทางเทคนิค (๑๒) รับชำระเงินใด ๆเกี่ยวกับเงินที่บรรษัทให้กู้ยืมแม้ก่อนวันถึงกำหนดชำระ (๑๓)
สั่งจ่ายรับรองหรือสลักหลังตั๋วเงินหรือใช้เงินตามตั๋วเงินเพื่อประโยชน์แห่งธุรกิจของบรรษัท (๑๔)จัดให้มีการสงเคราะห์ตามสมควรแก่ลูกจ้าง หรือผู้ที่พ้นจากการเป็นลูกจ้างของบรรษัทและครอบครัวของบุคคลเหล่านั้น (๑๕) กระทำกิจการอย่างอื่น ๆ บรรดาที่เกี่ยวกับหรือเนื่องในการจัดให้สำเร็จตามวัตถุประสงค์ของบรรษัท
หมวด ๒ วัตถุประสงค์

มาตรา ๑๓ บรรษัทต้องไม่ลงเงินในภารธุระใด ๆ หรือประกอบธุรกิจอย่างอื่นใดกับห้างหรือภารธุระใดที่กรรมการของบรรษัทเป็นหุ้นส่วนหรือเป็นกรรมการหรือเป็นผู้ถือหุ้น หรือมีส่วนได้เสียอย่างอื่นอยู่ด้วยไม่ว่าโดยทางตรงหรือทางอ้อม เว้นไว้แต่การลงเงินหรือประกอบธุรกิจนั้น จะได้รับอนุมัติเป็นเอกฉันท์จากกรรมการคนอื่น
ๆ ของบรรษัท เมื่อกรรมการผู้ใดมีส่วนได้เสียดังกล่าวแล้ว กรรมการผู้นั้นต้องเปิดเผยต่อที่ประชุมคณะกรรมการว่าตนมีส่วนได้เสียอย่างใด ในกรณีที่มีส่วนได้เสียอยู่แล้ว ให้เปิดเผยในคราวประชุมเพื่อพิจารณาเรื่องการจะลงเงินหรือจะประกอบธุรกิจนั้น
หรือถ้ากรณีเป็นอย่างอื่นก็ให้เปิดเผยในคราวประชุมแรกหลังจากที่ตนได้มาซึ่งส่วนได้เสียนั้น แต่ถ้ากรรมการผู้ใดได้ให้คำบอกกล่าวไว้แล้วเป็นการทั่วไป โดยระบุว่าตนเป็นหุ้นส่วนในห้างใด หรือเป็นกรรมการ หรือผู้ถือหุ้นในภารธุระใด หรือมีส่วนได้เสียอย่างอื่นในห้างหรือภารธุระใดไม่ว่าโดยทางตรงหรือทางอ้อม
ก็ให้ถือว่าคำบอกกล่าวนั้นเป็นการเปิดเผยเพียงพอตามมาตรานี้แล้ว
หมวด ๓ การจัดการ

มาตรา ๑๔ ก่อนมีผู้ถือหุ้น ให้รัฐมนตรีแต่งตั้งกรรมการเริ่มแรกขึ้นคณะหนึ่งมีจำนวนสี่คน มีหน้าที่กำหนดข้อบังคับของบรรษัทว่าด้วยกิจการต่าง ๆ ที่มิได้บัญญัติไว้ในพระราชบัญญัตินี้ และเป็นกิจการซึ่งบริษัทจำกัดย่อมกำหนดไว้ในข้อบังคับของบริษัท ออกหนังสือชี้ชวนและหนังสือบอกกล่าวป่าวร้อง หรือหนังสืออย่างอื่น
เพื่อชวนให้เข้าชื่อซื้อหุ้น และกระทำหน้าที่และกิจการอื่น ๆ ซึ่งเป็นหน้าที่ของผู้เริ่มก่อการบริษัท ข้อบังคับของบรรษัทตามความในวรรคก่อน ต้องได้รับอนุมัติจากที่ประชุมใหญ่ และจะแก้ไขเพิ่มเติมได้ต่อเมื่อมีมติพิเศษของที่ประชุมผู้ถือหุ้น
หมวด ๓ การจัดการ

มาตรา ๑๕ ในการประชุมผู้ถือหุ้นซึ่งเป็นการประชุมใหญ่ตามมาตรา ๙ ให้เลือกตั้งกรรมการเพิ่มขึ้นจากจำนวนกรรมการตามมาตรา ๑๔ อีกสองคน รวมเป็นหกคน ผู้ที่จะได้รับเลือกตั้งเป็นกรรมการตามความในวรรคก่อน ต้องมีคุณสมบัติตามมาตรา ๑๘ และไม่มีลักษณะต้องห้ามตามมาตรานั้น การเลือกตั้งให้เป็นไปตามข้อบังคับของบรรษัท
หมวด ๓ การจัดการ

มาตรา ๑๖ เมื่อสิ้นขวบปีในทางบัญชีเงินของบรรษัทแต่ละปี กรรมการที่ได้รับแต่งตั้งตามมาตรา ๑๔ และกรรมการตามมาตรา ๑๕ ต้องออกจากตำแหน่งตามวาระฝ่ายละหนึ่งคนโดยวิธีจับสลาก เมื่อสิ้นขวบปีในทางบัญชีเงินของบรรษัทปีที่สี่ ให้กรรมการที่ได้รับแต่งตั้งตามมาตรา ๑๔ ที่ยังเหลืออยู่อีกคนหนึ่งออกจากตำแหน่ง
เมื่อกรรมการที่ได้รับแต่งตั้งตามมาตรา ๑๔ ได้ออกจากตำแหน่งไปหมดแล้ว ให้กรรมการของบรรษัทออกจากตำแหน่งตามวาระคราวละสองคน โดยให้กรรมการผู้ที่อยู่ในตำแหน่งนานกว่าเป็นผู้ต้องออกก่อนตามลำดับ เมื่อกรรมการต้องพ้นจากตำแหน่งไปตามความในสามวรรคก่อน ให้เลือกตั้งบุคคลผู้มีคุณสมบัติตามมาตรา ๑๘
และไม่มีลักษณะต้องห้ามตามมาตรานั้น เข้าดำรงตำแหน่งแทน ทั้งนี้ ตามวิธีการที่กำหนดในข้อบังคับของบรรษัท กรรมการที่พ้นจากตำแหน่งตามวาระอาจได้รับเลือกตั้งอีกได้
หมวด ๓ การจัดการ

มาตรา ๑๗ กรรมการย่อมพ้นจากตำแหน่งนอกจากถึงคราวออกตามวาระเมื่อ (๑) ตาย (๒) ลาออก (๓) เป็นผู้ขาดคุณสมบัติตามมาตรา ๑๘ (๔) เป็นผู้มีลักษณะต้องห้ามตามมาตรา ๑๘ (๕) ที่ประชุมใหญ่ของบรรษัทให้ออก ในกรณีที่มีการพ้นจากตำแหน่งนอกจากถึงคราวออกตามวาระ ให้เลือกตั้งบุคคลที่มีคุณสมบัติตามมาตรา ๑๘
และไม่มีลักษณะต้องห้ามตามมาตรานั้น เข้าดำรงตำแหน่งแทน ความใน (๓) และ (๕) มิให้นำมาใช้บังคับแก่กรรมการที่แต่งตั้งตามมาตรา ๑๔ และมาตรา ๑๙
หมวด ๓ การจัดการ

มาตรา ๑๘ บุคคลอาจได้รับเลือกตั้งและดำรงตำแหน่งกรรมการของบรรษัทได้ต่อเมื่อเป็นผู้ที่มีคุณสมบัติโดยเป็นผู้ถือหุ้นของบรรษัทมีมูลค่าไม่ต่ำกว่าหนึ่งหมื่นบาท หรือเป็นผู้แทนของบริษัทจำกัดหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลที่ถือหุ้นของบรรษัทมีมูลค่าไม่ต่ำกว่าหนึ่งหมื่นบาท และไม่มีลักษณะต้องห้ามดังต่อไปนี้ (๑)
เป็นลูกจ้างซึ่งได้รับเงินเดือนจากบรรษัทเว้นแต่เป็นผู้จัดการทั่วไป (๒) เป็นหรือเคยเป็นบุคคลล้มละลาย (๓) เป็นบุคคลไร้ความสามารถหรือเสมือนไร้ความสามารถ
หมวด ๓ การจัดการ

มาตรา ๑๙ ตราบใดที่เงินซึ่งรัฐบาลให้บรรษัทกู้ยืมยังมีค้างอยู่ หรือการค้ำประกันที่รัฐบาลให้ไว้ตามมาตรา ๒๓ ยังไม่สิ้นอายุการบังคับ ให้รัฐมนตรีแต่งตั้งบุคคลที่เห็นสมควรคนหนึ่งเป็นกรรมการของบรรษัทเพิ่มขึ้นจากจำนวนกรรมการที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๑๔ และมาตรา ๑๕
และให้รัฐมนตรีมีอำนาจถอดถอนและแต่งตั้งบุคคลอื่นเข้าดำรงตำแหน่งแทนได้ ให้กรรมการตามความในวรรคก่อน มีฐานะเช่นเดียวกับกรรมการอื่นของบรรษัท แต่ไม่ต้องออกตามวาระ
หมวด ๓ การจัดการ

มาตรา ๒๐ ให้คณะกรรมการมีอำนาจและหน้าที่กำกับและควบคุมโดยทั่วไปซึ่งการดำเนินงาน การบริหารกิจการและธุรกิจของบรรษัท และให้มีอำนาจกระทำการต่าง ๆ ที่บรรษัทจะพึงกระทำได้ อำนาจเช่นว่านี้ให้รวมถึง (๑) จ่ายเงินของบรรษัทเพื่อเป็นค่าใช้จ่ายใด ๆ
ที่เกิดขึ้นในการจัดกิจการและการประกอบธุรกิจตามวัตถุประสงค์ของบรรษัท การให้สินจ้างแก่กรรมการและลูกจ้างของบรรษัท (๒) ควบคุมให้มีการตรวจคำร้องทุกฉบับที่ภารธุระอุตสาหกรรมส่วนเอกชนยื่นขึ้นมาเพื่อขอรับอุปการะในทางการเงินจากบรรษัท และให้รับไว้พิจารณาเฉพาะแต่ที่เห็นสมควรในทางเทคนิค การเงินและการเศรษฐกิจ
โดยมิต้องคำนึงถึงการอื่นใดทั้งสิ้น
หมวด ๓ การจัดการ

มาตรา ๒๑ ให้คณะกรรมการแต่งตั้งผู้ซึ่งมีสัญชาติไทยมีคุณสมบัติและไม่มีลักษณะต้องห้ามตามมาตรา ๑๘ เป็นผู้จัดการทั่วไปของบรรษัท ตราบใดที่เงินซึ่งรัฐบาลให้บรรษัทกู้ยืมยังมีค้างอยู่หรือการค้ำประกันที่รัฐบาลให้ไว้ตามมาตรา ๒๓
ยังไม่สิ้นอายุการบังคับการแต่งตั้งผู้จัดการทั่วไปตามวรรคหนึ่งจะต้องได้รับความเห็นชอบจากรัฐมนตรี ผู้จัดการทั่วไปเป็นผู้บริหารกิจการของบรรษัทให้เป็นไปตามนโยบายที่คณะกรรมการกำหนดและมีอำนาจบังคับบัญชาลูกจ้างของบรรษัททุกตำแหน่ง ให้ผู้จัดการทั่วไปเป็นกรรมการของบรรษัทโดยตำแหน่ง
หมวด ๓ การจัดการ

มาตรา ๒๒ ในส่วนกิจการที่เกี่ยวกับบุคคลภายนอก ให้ผู้จัดการทั่วไปมีอำนาจกระทำการแทนบรรษัท แต่ผู้จัดการทั่วไปจะมอบอำนาจให้บุคคลอื่นกระทำแทนตนเฉพาะในกิจการใดก็ได้
หมวด ๔ การค้ำประกันเงินกู้

มาตรา ๒๓
ในกรณีที่บรรษัทขอให้รัฐบาลค้ำประกันเงินกู้ที่บรรษัทกู้ยืมเงินจากแหล่งให้กู้ยืมในต่างประเทศหรือภายในประเทศให้รัฐบาลมีอำนาจค้ำประกันเงินกู้นั้นได้แต่จำนวนเงินกู้ที่จะค้ำประกันเมื่อรวมกับต้นเงินกู้ที่การค้ำประกันของรัฐบาลยังค้างอยู่ต้องไม่เกินสิบสองเท่าของเงินกองทุนของบรรษัทเมื่อคำนวณเป็นเงินตราไทย
ทั้งนี้ไม่ว่าจะเป็นการค้ำประกันตามอำนาจที่มีอยู่ในกฎหมายใด ๆ การคำนวณเงินตราต่างประเทศเป็นเงินตราไทยเพื่อทราบยอดรวมของเงินกู้ตามวรรคหนึ่งให้ใช้อัตราที่คำนวณจากการเทียบค่าเสมอภาคของบาทกับเงินตราต่างประเทศสกุลที่กู้ยืมในวันทำสัญญา
หมวด ๔ การค้ำประกันเงินกู้

มาตรา ๒๔ บรรดาเงินที่บรรษัทต้องชำระเป็นต้นเงิน ดอกเบี้ยหรือค่าใช้จ่ายอย่างอื่น ๆ สำหรับเงินกู้รายใด ๆ ที่ธนาคารระหว่างประเทศเพื่อการบูรณะและวิวัฒนาการได้ให้บรรษัทกู้ยืม หรือที่รัฐบาลต้องชำระเพราะการค้ำประกันที่ได้ให้ไว้ตามมาตรา ๒๓ นั้น ถึงแม้ว่าจะมีบทกฎหมายใด ๆ เป็นอย่างอื่นก็ต้องชำระ (ก)
โดยไม่ต้องหักและไม่ต้องเสียภาษีอากรหรือค่าธรรมเนียมใด ๆ ที่ตั้งเก็บตาม หรือภายใต้บทกฎหมายใด ๆ ที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน หรือที่จะประกาศใช้ต่อไป และ (ข) โดยพ้นจากการกำกัดทั้งปวงที่กำหนดตามหรือภายใต้บทกฎหมายใด ๆ ซึ่งจะทำให้ธนาคารระหว่างประเทศเพื่อการบูรณะและวิวัฒนาการมิได้รับชำระ
หมวด ๔ การค้ำประกันเงินกู้

มาตรา ๒๕ ในกรณีที่เกี่ยวกับเงินกู้รายใด
ๆที่ธนาคารระหว่างประเทศเพื่อการบูรณะและวิวัฒนาการหรือที่แหล่งให้กู้ยืมอื่นใดในต่างประเทศได้ให้บรรษัทกู้ยืมรัฐบาลจะทำสัญญากับบรรษัทก็ได้ว่าถ้ามีการเปลี่ยนแปลงการเทียบค่าเสมอภาคของบาทกับเงินตราต่างประเทศสกุลที่กู้ยืมและมีการขาดทุนหรือมีกำไรเกิดขึ้นรัฐบาลจะชดใช้เงินที่ขาดหรือรับผลกำไรนั้น แล้วแต่กรณี