พระราชบัญญัติ วิธีการพิจารณาของคณะตุลาการรัฐธรรมนูญ พ.ศ. ๒๕๔๐ (ยกเลิก)
มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า “พระราชบัญญัติวิธีการพิจารณาของคณะตุลาการรัฐธรรมนูญ พ.ศ. ๒๕๔๐”
มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
มาตรา ๓ ให้ประธานรัฐสภา ประธานวุฒิสภา ประธานสภาผู้แทนราษฎร และนายกรัฐมนตรี รักษาการตามพระราชบัญญัตินี้
หมวด ๑ บททั่วไป

มาตรา ๔ ประธานตุลาการรัฐธรรมนูญเป็นประธานของที่ประชุมคณะตุลาการรัฐธรรมนูญ มีอำนาจหน้าที่ดำเนินการของคณะตุลาการรัฐธรรมนูญ ในกรณีที่ประธานตุลาการรัฐธรรมนูญไม่มาประชุมหรือไม่อยู่ในที่ประชุมให้ตุลาการรัฐธรรมนูญเลือกตุลาการรัฐธรรมนูญคนใดคนหนึ่งทำหน้าที่ประธานของที่ประชุม
หมวด ๑ บททั่วไป

มาตรา ๕ ให้เลขาธิการสภาผู้แทนราษฎรเป็นเลขาธิการคณะตุลาการรัฐธรรมนูญมีหน้าที่ดำเนินการทางธุรการของคณะตุลาการรัฐธรรมนูญ เมื่อเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎรไม่อยู่หรือไม่อาจปฏิบัติหน้าที่ได้ ให้เลขาธิการวุฒิสภาปฏิบัติหน้าที่แทน
หมวด ๑ บททั่วไป

มาตรา ๖ การประชุมของคณะตุลาการรัฐธรรมนูญ ต้องมีตุลาการรัฐธรรมนูญมาประชุมไม่น้อยกว่าหกคนจึงจะเป็นองค์ประชุม การลงมติวินิจฉัยข้อปรึกษาใด ๆ ให้ถือเสียงข้างมาก เว้นแต่การลงมติวินิจฉัยว่าสมาชิกภาพของสมาชิกวุฒิสภาหรือสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสิ้นสุดลงตามมาตรา ๙๗ หรือความเป็นรัฐมนตรีของบุคคลใดสิ้นสุดลงตามมาตรา
๑๗๓ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย ต้องมีคะแนนเสียงเห็นชอบด้วยไม่น้อยกว่าสามในสี่ของจำนวนตุลาการรัฐธรรมนูญทั้งหมด หรือการลงมติวินิจฉัยว่าพระราชกำหนดใดไม่เป็นไปตามมาตรา ๑๗๕ วรรคหนึ่ง ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย ต้องมีคะแนนเสียงเห็นชอบด้วยไม่น้อยกว่าสองในสามของจำนวนตุลาการรัฐธรรมนูญทั้งหมด
ตุลาการรัฐธรรมนูญคนหนึ่งมีเสียงหนึ่งในการลงคะแนน ถ้ามีคะแนนเสียงเท่ากัน ให้ประธานของที่ประชุมออกเสียงเพิ่มขึ้นได้อีกเสียงหนึ่งเป็นเสียงชี้ขาด
หมวด ๑ บททั่วไป

มาตรา ๗ เมื่อคณะตุลาการรัฐธรรมนูญได้รับคำร้องหรือความเห็นให้วินิจฉัยปัญหาใด ๆ ตามบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญ ให้คณะตุลาการรัฐธรรมนูญนัดประชุมครั้งแรกภายในสิบวันนับแต่วันได้รับคำร้องหรือความเห็นนั้น
หมวด ๑ บททั่วไป

มาตรา ๘ ภายใต้บังคับมาตรา ๑๖ การแก้ไขเพิ่มเติมความเห็นหรือเหตุผลประกอบที่เสนอต่อคณะตุลาการรัฐธรรมนูญไว้แล้ว ให้ทำเป็นหนังสือยื่นต่อคณะตุลาการรัฐธรรมนูญก่อนที่คณะตุลาการรัฐธรรมนูญจะทำคำวินิจฉัย
หมวด ๑ บททั่วไป

มาตรา ๙ เพื่อประโยชน์ในการพิจารณาของคณะตุลาการรัฐธรรมนูญ ตุลาการรัฐธรรมนูญมีอำนาจเข้าตรวจรายงานการประชุมหรือเอกสารใด ๆ ของรัฐสภา วุฒิสภา และสภาผู้แทนราษฎรได้
หมวด ๑ บททั่วไป

มาตรา ๑๐ คำสั่ง ประกาศหรือหนังสืออื่นใดของคณะตุลาการรัฐธรรมนูญ ให้ประธานตุลาการรัฐธรรมนูญ ตุลาการรัฐธรรมนูญผู้ปฏิบัติหน้าที่แทนประธานตุลาการรัฐธรรมนูญ หรือตุลาการรัฐธรรมนูญซึ่งได้รับมอบหมายจากคณะตุลาการรัฐธรรมนูญเป็นผู้ลงลายมือชื่อ
หมวด ๑ บททั่วไป

มาตรา ๑๑ ในการปฏิบัติการตามพระราชบัญญัตินี้ ให้ตุลาการรัฐธรรมนูญเป็นเจ้าพนักงานตามประมวลกฎหมายอาญา
หมวด ๑ บททั่วไป

มาตรา ๑๒ คำวินิจฉัยของคณะตุลาการรัฐธรรมนูญให้ทำเป็นหนังสือและให้แสดงเหตุผลประกอบคำวินิจฉัยนั้นด้วย
หมวด ๒ การพิจารณาการสิ้นสุดสมาชิกภาพของสมาชิกวุฒิสภา สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และความเป็นรัฐมนตรี

มาตรา ๑๓ ในการพิจารณาคำร้องของสมาชิกวุฒิสภาหรือสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ซึ่งร้องตามมาตรา ๙๗ หรือมาตรา ๑๗๓ วรรคสอง ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย ซึ่งให้นำบทบัญญัติมาตรา ๙๗ มาใช้บังคับโดยอนุโลม ถ้าคณะตุลาการรัฐธรรมนูญเห็นว่าคำร้องนั้นมีข้อความที่อ่านไม่เข้าใจ หรือถ้อยคำไม่สุภาพ
หรือสภาพแห่งคำร้องนั้นไม่ชัดแจ้งหรือไม่มีข้ออ้างที่อาศัยเป็นหลักแห่งคำร้อง หรือข้อเท็จจริงที่ปรากฏตามคำร้องนั้นแม้จะฟังว่าเป็นความจริงก็ไม่เป็นเหตุให้สมาชิกภาพของสมาชิกวุฒิสภา หรือสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร หรือความเป็นรัฐมนตรีของผู้ถูกร้องสิ้นสุดลงตามบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญ
คณะตุลาการรัฐธรรมนูญมีอำนาจทำคำวินิจฉัยให้ยกคำร้องนั้นเสียได้โดยไม่ต้องดำเนินการพิจารณาต่อไป ถ้าคณะตุลาการรัฐธรรมนูญเห็นว่าคำร้องนั้นชอบที่จะได้รับการพิจารณาต่อไปก็ให้ส่งสำเนาคำร้องนั้นไปยังผู้ถูกร้อง และกำหนดให้ผู้ถูกร้องยื่นคำชี้แจงภายในสิบห้าวันนับแต่วันได้รับสำเนาคำร้อง กำหนดระยะเวลาตามวรรคสอง
ถ้าผู้ถูกร้องยื่นคำขอขยายเวลา คณะตุลาการรัฐธรรมนูญอาจอนุญาตให้ขยายได้ตามที่เห็นสมควร
หมวด ๒ การพิจารณาการสิ้นสุดสมาชิกภาพของสมาชิกวุฒิสภา สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และความเป็นรัฐมนตรี

มาตรา ๑๔ การส่งเอกสารตามมาตรา ๑๓ วรรคสอง ให้ส่งแก่ผู้ถูกร้อง ณ ภูมิลำเนาหรือสถานที่ติดต่อแห่งใดแห่งหนึ่งตามที่ผู้ถูกร้องได้แจ้งไว้ต่อสำนักงานเลขาธิการวุฒิสภา สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร หรือสำนักนายกรัฐมนตรี แล้วแต่กรณี เว้นแต่ผู้ถูกร้องยอมรับเอกสารนั้นไว้
ในกรณีที่ไม่สามารถส่งสำเนาคำร้องและหนังสือกำหนดเวลาให้ยื่นคำชี้แจงให้แก่ผู้ถูกร้องได้หรือผู้ถูกร้องไม่ยอมรับสำเนาคำร้องและหนังสือกำหนดเวลาให้ยื่นคำชี้แจง คณะตุลาการรัฐธรรมนูญมีอำนาจสั่งให้ปิดประกาศ ณ สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร สำนักงานเลขาธิการวุฒิสภา และสำนักนายกรัฐมนตรี
เพื่อให้ผู้ถูกร้องมารับสำเนาคำร้องและหนังสือกำหนดเวลาให้ยื่นคำชี้แจงที่สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎรภายในสิบห้าวันนับแต่วันปิดประกาศ และส่งสำเนาประกาศทางไปรษณีย์ลงทะเบียนให้แก่ผู้ถูกร้อง ณ สถานที่ตามวรรคหนึ่งในวันปิดประกาศนั้นด้วย
หมวด ๒ การพิจารณาการสิ้นสุดสมาชิกภาพของสมาชิกวุฒิสภา สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และความเป็นรัฐมนตรี

มาตรา ๑๕ เมื่อผู้ถูกร้องได้รับสำเนาคำร้องแล้วและได้ยื่นคำชี้แจง หรือผู้ถูกร้องไม่ได้ยื่นคำชี้แจงภายในเวลาที่กำหนด หรือไม่มารับสำเนาคำร้องและหนังสือกำหนดเวลาให้ยื่นคำชี้แจงตามประกาศตามมาตรา ๑๔ วรรคสอง ให้คณะตุลาการรัฐธรรมนูญกำหนดวันพิจารณาครั้งแรก ให้ปิดประกาศวันพิจารณาทุกครั้งไว้ ณ
สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร สำนักงานเลขาธิการวุฒิสภา และสำนักนายกรัฐมนตรี สำหรับประกาศกำหนดวันพิจารณาครั้งแรกให้ส่งสำเนาไปยังประธานแห่งสภาที่ได้ส่งคำร้อง และผู้ถูกร้องไม่น้อยกว่าสิบห้าวันก่อนวันพิจารณา การพิจารณาของคณะตุลาการรัฐธรรมนูญให้กระทำโดยเปิดเผย
เว้นแต่คณะตุลาการรัฐธรรมนูญจะสั่งเป็นอย่างอื่น หรือผู้ถูกร้องขอให้กระทำเป็นการลับ
หมวด ๒ การพิจารณาการสิ้นสุดสมาชิกภาพของสมาชิกวุฒิสภา สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และความเป็นรัฐมนตรี

มาตรา ๑๖ ก่อนถึงวันพิจารณาครั้งแรกตามมาตรา ๑๕ ผู้ร้องหรือผู้ถูกร้องจะขอแก้ไขเพิ่มเติมคำร้องหรือคำชี้แจง แล้วแต่กรณี ก็ได้ แต่ต้องเกี่ยวกับคำร้องหรือคำชี้แจงเดิม โดยยื่นคำร้องต่อประธานแห่งสภาที่ได้รับคำร้องนั้น ให้นำมาตรา ๑๓ มาใช้บังคับแก่การแก้ไขเพิ่มเติมคำร้องหรือคำชี้แจงโดยอนุโลม
หมวด ๒ การพิจารณาการสิ้นสุดสมาชิกภาพของสมาชิกวุฒิสภา สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และความเป็นรัฐมนตรี

มาตรา ๑๗ ผู้ถูกร้องไม่ว่าจะได้ยื่นคำชี้แจงไว้หรือไม่ มีสิทธิเข้าฟังการพิจารณาของคณะตุลาการรัฐธรรมนูญ ถามพยานและอ้างตนเองหรือพยานหลักฐานอื่นเป็นพยาน
หมวด ๒ การพิจารณาการสิ้นสุดสมาชิกภาพของสมาชิกวุฒิสภา สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และความเป็นรัฐมนตรี

มาตรา ๑๘ คณะตุลาการรัฐธรรมนูญมีอำนาจออกคำสั่งเรียกผู้ร้องหรือบุคคลอื่นใดนอกจากผู้ถูกร้องมาให้ถ้อยคำเป็นพยาน หรือเรียกบุคคลใดให้ส่งเอกสารหรือสิ่งใด ๆ ที่อาจใช้เป็นพยานหลักฐานมาประกอบการพิจารณาได้
หมวด ๒ การพิจารณาการสิ้นสุดสมาชิกภาพของสมาชิกวุฒิสภา สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และความเป็นรัฐมนตรี

มาตรา ๑๙ การส่งคำสั่ง ประกาศหรือหนังสืออื่นใดของคณะตุลาการรัฐธรรมนูญ ให้นำมาตรา ๑๔ มาใช้บังคับโดยอนุโลม
หมวด ๒ การพิจารณาการสิ้นสุดสมาชิกภาพของสมาชิกวุฒิสภา สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และความเป็นรัฐมนตรี

มาตรา ๒๐ คณะตุลาการรัฐธรรมนูญมีอำนาจสั่งงดการสืบพยานหลักฐานใด ๆ ที่เห็นว่าไม่เกี่ยวกับประเด็น หรือไม่มีความจำเป็นแก่การพิจารณา หรือจะทำให้การพิจารณาชักช้าโดยไม่สมควร
หมวด ๒ การพิจารณาการสิ้นสุดสมาชิกภาพของสมาชิกวุฒิสภา สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และความเป็นรัฐมนตรี

มาตรา ๒๑ ในการพิจารณาของคณะตุลาการรัฐธรรมนูญ ให้คณะตุลาการรัฐธรรมนูญมีอำนาจในการรักษาความสงบเรียบร้อยของการพิจารณาวินิจฉัย การให้บุคคลใดซึ่งฝ่าฝืนออกไปนอกสถานที่พิจารณาและกระทำการใด ๆ เพื่อให้การพิจารณาดำเนินไปโดยสงบเรียบร้อยและรวดเร็ว รวมทั้งวางระเบียบเกี่ยวกับการดำเนินงานของคณะตุลาการรัฐธรรมนูญ
หมวด ๒ การพิจารณาการสิ้นสุดสมาชิกภาพของสมาชิกวุฒิสภา สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และความเป็นรัฐมนตรี

มาตรา ๒๒ เมื่อคณะตุลาการรัฐธรรมนูญทำคำวินิจฉัยและแจ้งให้ประธานแห่งสภาที่ได้ส่งคำร้องทราบแล้ว ให้ประธานแห่งสภานั้นแจ้งคำวินิจฉัยไปยังผู้ร้องและผู้ถูกร้อง ถ้าเป็นการวินิจฉัยว่าความเป็นรัฐมนตรีของผู้ถูกร้องสิ้นสุดลงหรือไม่ ให้ประธานแห่งสภานั้นแจ้งคำวินิจฉัยไปยังนายกรัฐมนตรีด้วย
หมวด ๒ การพิจารณาการสิ้นสุดสมาชิกภาพของสมาชิกวุฒิสภา สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และความเป็นรัฐมนตรี

มาตรา ๒๓ ในกรณีที่ปรากฏต่อคณะตุลาการรัฐธรรมนูญว่าสมาชิกภาพของสมาชิกวุฒิสภา หรือสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร หรือความเป็นรัฐมนตรีของผู้ถูกร้องสิ้นสุดลงก่อนที่คณะตุลาการรัฐธรรมนูญจะได้วินิจฉัยว่าสมาชิกภาพหรือความเป็นรัฐมนตรีของผู้นั้นสิ้นสุดลงหรือไม่
ให้คณะตุลาการรัฐธรรมนูญมีอำนาจสั่งจำหน่ายเรื่องที่พิจารณาอยู่นั้นได้ แล้วแจ้งให้ประธานแห่งสภาซึ่งได้ส่งคำร้องทราบ
หมวด ๓ การพิจารณาหลักการของร่างพระราชบัญญัติที่เสนอ และร่างพระราชบัญญัติที่ต้องยับยั้งไว้

มาตรา ๒๔ ในกรณีที่ประธานวุฒิสภาหรือประธานสภาผู้แทนราษฎรส่งร่างพระราชบัญญัติที่วุฒิสภาหรือสภาผู้แทนราษฎรเห็นว่าเป็นร่างพระราชบัญญัติที่มีหลักการอย่างเดียวกันหรือคล้ายกันกับหลักการของร่างพระราชบัญญัติที่ต้องยับยั้งไว้ไปให้คณะตุลาการรัฐธรรมนูญวินิจฉัยตามมาตรา ๑๔๙ วรรคสอง
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย ให้ประธานวุฒิสภาหรือประธานสภาผู้แทนราษฎร แล้วแต่กรณี ส่งร่างพระราชบัญญัติพร้อมกับเหตุผลในการเสนอร่างพระราชบัญญัติทั้งสองนั้นไปยังคณะตุลาการรัฐธรรมนูญ
ในระหว่างที่คณะตุลาการรัฐธรรมนูญยังมิได้วินิจฉัยว่าร่างพระราชบัญญัติที่ประธานวุฒิสภาหรือประธานสภาผู้แทนราษฎรส่งมาตามวรรคหนึ่งมีหลักการอย่างเดียวกัน หรือคล้ายกันกับหลักการของร่างพระราชบัญญัติที่ต้องยับยั้งไว้หรือไม่ ถ้าคณะรัฐมนตรี
หรือสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรซึ่งเสนอร่างพระราชบัญญัติดังกล่าวได้ถอนร่างพระราชบัญญัตินั้นไปให้คณะตุลาการรัฐธรรมนูญสั่งจำหน่ายเรื่องที่พิจารณาอยู่นั้น แล้วแจ้งให้ประธานวุฒิสภาหรือประธานสภาผู้แทนราษฎรทราบ แล้วแต่กรณี
หมวด ๓ การพิจารณาหลักการของร่างพระราชบัญญัติที่เสนอ และร่างพระราชบัญญัติที่ต้องยับยั้งไว้

มาตรา ๒๕ เมื่อคณะตุลาการรัฐธรรมนูญทำคำวินิจฉัยแล้ว ให้ส่งคำวินิจฉัยไปยังประธานแห่งสภาที่ได้ส่งร่างพระราชบัญญัตินั้นให้คณะตุลาการรัฐธรรมนูญวินิจฉัย
หมวด ๔ การพิจารณาข้อบังคับการประชุมของวุฒิสภา ข้อบังคับการประชุมของสภาผู้แทนราษฎร และข้อบังคับการประชุมของรัฐสภาที่ขัดหรือแย้งต่อรัฐธรรมนูญ

มาตรา ๒๖ ในกรณีที่สมาชิกวุฒิสภาหรือสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเสนอความเห็นเพื่อให้คณะตุลาการรัฐธรรมนูญวินิจฉัยว่าข้อบังคับแห่งสภาที่ตนเป็นสมาชิก หรือข้อบังคับของรัฐสภาในเรื่องใดขัดหรือแย้งต่อรัฐธรรมนูญตามมาตรา ๑๕๙ ทวิ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
ให้ส่งข้อบังคับนั้นพร้อมกับความเห็นไปยังคณะตุลาการรัฐธรรมนูญ
หมวด ๔ การพิจารณาข้อบังคับการประชุมของวุฒิสภา ข้อบังคับการประชุมของสภาผู้แทนราษฎร และข้อบังคับการประชุมของรัฐสภาที่ขัดหรือแย้งต่อรัฐธรรมนูญ

มาตรา ๒๗ เมื่อคณะตุลาการรัฐธรรมนูญทำคำวินิจฉัยแล้ว ให้ส่งคำวินิจฉัยไปยังประธานแห่งสภาที่เป็นผู้ตราข้อบังคับนั้นทราบเพื่อดำเนินการต่อไป
หมวด ๕ การพิจารณาพระราชกำหนดที่ไม่เป็นไปตามบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญ

มาตรา ๒๘ ในกรณีที่สมาชิกวุฒิสภาหรือสมาชิกาสภาผู้แทนราษฎรเสนอความเห็นเพื่อให้คณะตุลาการรัฐธรรมนูญวินิจฉัยว่าพระราชกำหนดที่ขออนุมัติต่อสภาไม่เป็นไปตามบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญตามมาตรา ๑๗๖ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
ให้ประธานแห่งสภาที่ได้รับความเห็นส่งความเห็นนั้นพร้อมกับพระราชกำหนดไปยังคณะตุลาการรัฐธรรมนูญ
หมวด ๕ การพิจารณาพระราชกำหนดที่ไม่เป็นไปตามบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญ

มาตรา ๒๙ เมื่อคณะตุลาการรัฐธรรมนูญทำคำวินิจฉัยแล้ว ให้ส่งคำวินิจฉัยไปยังประธานแห่งสภาที่ได้ส่งความเห็นนั้นให้คณะตุลาการรัฐธรรมนูญวินิจฉัย
หมวด ๖ การพิจารณาปัญหาเกี่ยวกับอำนาจหน้าที่ระหว่างศาลต่าง ๆ

มาตรา ๓๐ ในกรณีที่ศาลใดศาลหนึ่งเห็นสมควรให้คณะตุลาการรัฐธรรมนูญวินิจฉัยปัญหาเกี่ยวกับอำนาจหน้าที่ระหว่างศาลยุติธรรมกับศาลอื่น หรือระหว่างศาลอื่นด้วยกันตามมาตรา ๑๙๕ เบญจ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
ให้ศาลนั้นส่งความเห็นไปยังหัวหน้าหน่วยงานผู้รับผิดชอบงานธุรการของศาลดังกล่าวเพื่อส่งต่อไปยังคณะตุลาการรัฐธรรมนูญ
หมวด ๖ การพิจารณาปัญหาเกี่ยวกับอำนาจหน้าที่ระหว่างศาลต่าง ๆ

มาตรา ๓๑ เมื่อคณะตุลาการรัฐธรรมนูญทำคำวินิจฉัยแล้ว ให้ส่งคำวินิจฉัยไปยังหัวหน้าหน่วยงานตามมาตรา ๓๐ เพื่อส่งต่อไปยังศาลที่ได้ส่งความเห็นมาให้คณะตุลาการรัฐธรรมนูญวินิจฉัย
หมวด ๗ การพิจารณาร่างพระราชบัญญัติที่ขัดหรือแย้งต่อรัฐธรรมนูญ หรือตราขึ้นโดยไม่ถูกต้องตามบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญ

มาตรา ๓๒ ในกรณีที่สมาชิกวุฒิสภา หรือสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร หรือสมาชิกของทั้งสองสภารวมกัน หรือนายกรัฐมนตรีเสนอความเห็นเพื่อให้คณะตุลาการรัฐธรรมนูญวินิจฉัยว่าร่างพระราชบัญญัติที่ได้รับความเห็นชอบของรัฐสภาแล้วมีข้อความขัดหรือแย้งต่อรัฐธรรมนูญ หรือตราขึ้นโดยไม่ถูกต้องตามบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญตามมาตรา
๒๐๕ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย ให้ประธานแห่งสภาที่ได้รับความเห็นดังกล่าวหรือนายกรัฐมนตรี แล้วแต่กรณี ส่งร่างพระราชบัญญัตินั้นพร้อมกับความเห็นไปยังคณะตุลาการรัฐธรรมนูญ
หมวด ๗ การพิจารณาร่างพระราชบัญญัติที่ขัดหรือแย้งต่อรัฐธรรมนูญ หรือตราขึ้นโดยไม่ถูกต้องตามบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญ

มาตรา ๓๓ เมื่อคณะตุลาการรัฐธรรมนูญทำคำวินิจฉัยแล้ว ให้ส่งคำวินิจฉัยไปยังประธานแห่งสภาที่ได้ส่งความเห็นให้คณะตุลาการรัฐธรรมนูญวินิจฉัยหรือนายกรัฐมนตรี แล้วแต่กรณี
หมวด ๘ การพิจารณาบทบัญญัติแห่งกฎหมายที่ขัดหรือแย้งต่อรัฐธรรมนูญ

มาตรา ๓๔ ในกรณีที่ศาลเห็นเองหรือคู่ความโต้แย้งโดยศาลเห็นว่ามีเหตุผลอันสมควรว่าบทบัญญัติแห่งกฎหมายใดมีข้อความขัดหรือแย้งต่อรัฐธรรมนูญและรอการพิจารณาพิพากษาคดีไว้ชั่วคราวตามมาตรา ๒๐๖ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย ให้ศาลส่งความเห็นนั้นพร้อมกับเอกสารประกอบ ถ้ามี
ไปยังหัวหน้าหน่วยงานผู้รับผิดชอบงานธุรการของศาลดังกล่าวเพื่อส่งต่อไปให้คณะตุลาการรัฐธรรมนูญวินิจฉัย
หมวด ๘ การพิจารณาบทบัญญัติแห่งกฎหมายที่ขัดหรือแย้งต่อรัฐธรรมนูญ

มาตรา ๓๕ ถ้าคณะตุลาการรัฐธรรมนูญประสงค์จะได้สำนวนความที่เกี่ยวข้องทั้งหมดหรือบางส่วนมาประกอบการพิจารณาวินิจฉัย ให้มีคำสั่งเรียกไปยังหัวหน้าหน่วยงานตามมาตรา ๓๔ ซึ่งได้ส่งความเห็นของศาลนั้นมา
หมวด ๘ การพิจารณาบทบัญญัติแห่งกฎหมายที่ขัดหรือแย้งต่อรัฐธรรมนูญ

มาตรา ๓๖ เมื่อคณะตุลาการรัฐธรรมนูญทำคำวินิจฉัยแล้ว ให้ส่งคำวินิจฉัยไปยังหัวหน้าหน่วยงานตามมาตรา ๓๔ เพื่อส่งต่อไปยังศาลที่ได้ส่งความเห็นมาให้คณะตุลาการรัฐธรรมนูญวินิจฉัย
หมวด ๙ การพิจารณาตีความรัฐธรรมนูญ

มาตรา ๓๗ ในกรณีที่มีปัญหาจะต้องตีความรัฐธรรมนูญตามมาตรา ๒๐๗ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย ให้นายกรัฐมนตรี ประธานรัฐสภา ประธานวุฒิสภา หรือประธานสภาผู้แทนราษฎร แล้วแต่กรณี ส่งเรื่องนั้นไปยังคณะตุลาการรัฐธรรมนูญเพื่อวินิจฉัย
หมวด ๙ การพิจารณาตีความรัฐธรรมนูญ

มาตรา ๓๘ เมื่อคณะตุลาการรัฐธรรมนูญทำคำวินิจฉัยแล้ว ให้ส่งคำวินิจฉัยไปยังนายกรัฐมนตรี ประธานรัฐสภา ประธานวุฒิสภา หรือประธานสภาผู้แทนราษฎร ซึ่งได้ส่งเรื่องให้คณะตุลาการรัฐธรรมนูญวินิจฉัย แล้วแต่กรณี