พระราชบัญญัติ เครื่องหมายการค้า พุทธศักราช ๒๔๗๔ (ยกเลิก)
หมวด ๑ ข้อความเบื้องต้น

มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า พระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พุทธศักราช ๒๔๗๔
หมวด ๑ ข้อความเบื้องต้น

มาตรา ๒ ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้ตั้งแต่วันที่ ๑ ตุลาคม พุทธศักราช ๒๔๗๔ ให้ยกเลิกพระราชบัญญัติลักษณะเครื่องหมายและยี่ห้อการค้าขาย พุทธศักราช ๒๔๕๗ ตั้งแต่วันใช้พระราชบัญญัตินี้
หมวด ๒ เครื่องหมายการค้า

มาตรา ๓ ตามความหมายแห่งพระราชบัญญัตินี้ (ถ้าตัวบทมิได้แสดงให้เห็นเป็นอย่างอื่น) คำว่า “เครื่องหมาย” ให้กินความถึงภาพอันคิดขึ้น ตรา คำจ่าหน้า ใบสลาก ตั๋ว นาม ลายมือชื่อ คำ ตัวหนังสือ ตัวเลข หรือชุมนุมแห่งสิ่งเหล่านี้ คำว่า “เครื่องหมายการค้า” หมายความว่า
เครื่องหมายซึ่งใช้หรือจะใช้เป็นที่หมายหรือเกี่ยวข้องกับสินค้า เพื่อสำแดงว่าสินค้านั้น ๆ เป็นสินค้าของเจ้าของเครื่องหมายการค้าโดยได้ทำขึ้น โดยการเลือก โดยให้คำรับรอง โดยทำการค้าขายสินค้านั้น หรือโดยเป็นผู้เสนอขาย
หมวด ๒ เครื่องหมายการค้า

มาตรา ๔ ท่านว่าสิ่งอันกล่าวต่อไปนี้เป็นสาระสำคัญต้องมีสิ่งหนึ่งเป็นอย่างน้อยอยู่ในเครื่องหมายการค้าอันพึงรับจดทะเบียนได้ (๑) ชื่อบริษัท ชื่อเอกชนหรือชื่อห้าง แสดงโดยลักษณะพิเศษหรือเฉพาะ (๒) ลายมือชื่อของผู้ขอจดทะเบียน หรือผู้อยู่ในตำแหน่งของผู้นั้นมาก่อนในกิจการค้าขายนั้น (๓)
คำที่ประดิษฐ์ขึ้นคำหนึ่งหรือหลายคำ (๔) คำเดียวหรือหลายคำอันไม่ได้เล็งถึงลักษณะหรือคุณสมบัติแห่งสินค้าโดยตรง และตามความหมายอันเข้าใจกันโดยธรรมดา ไม่เป็นชื่อในภูมิศาสตร์หรือนามสกุล (๕) เครื่องหมายอื่น ๆ อันมีลักษณะบ่งเฉพาะ แต่ท่านว่า ชื่อ ลายมือชื่อ คำ ๆ หนึ่งหรือหลายคำ
อันมิได้อยู่ภายในบรรยายอันกล่าวไว้ในวรรค (๑) (๒) (๓) และ (๔) นั้น ถ้ามิได้มีหลักฐานมาแสดงว่ามีลักษณะบ่งเฉพาะ ก็มิให้รับจดทะเบียน ตามความหมายแห่งมาตรานี้ คำว่า “ลักษณะบ่งเฉพาะ” หมายความว่า นำมาทำให้เหมาะเพื่อจะใช้ให้เห็นว่าสินค้าของเจ้าของเครื่องหมายการค้านั้นผิดกับสินค้าของผู้อื่น
หมวด ๒ เครื่องหมายการค้า

มาตรา ๕ ในเครื่องหมายการค้า หรือส่วนแห่งเครื่องหมายการค้านั้น ท่านห้ามมิให้ใช้ (๑) ตราหลวง หรือตราราชการ ธงหลวง ธงราชการ หรือธงชาติ (๒) พระบรมราชาภิไธย และตัวอักษรย่อพระบรมราชาภิไธย (๓) พระรูปพระเจ้าแผ่นดิน พระมเหสี พระบรมวงศานุวงศ์ ฝ่ายหน้า ฝ่ายใน ในพระราชวงศ์ปัจจุบัน (๔) พระราชลัญจกร
และลัญจกรในราชการ (๕) ตราเครื่องราชอิสริยาภรณ์ (๖) เครื่องหมายกาชาด หรือชื่อกาชาด หรือกาเยเนวา (๗) เครื่องหมายอย่างใด ๆ อันขัดต่อรัฐประศาสโนบายหรือศีลธรรม (๘) ภาพอันคิดขึ้นให้เป็นอย่างเดียวกับ หรือคล้ายคลึงกับเหรียญ ใบสำคัญ คู่มือ หรือประกาศนียบัตร อันได้ให้เป็นรางวัลในการแสดงพิพิธภัณฑ์
ซึ่งรัฐบาลสยาม หรือรัฐบาลต่างประเทศ หรือประชาบาลได้จัดตั้งให้มีขึ้น นอกจากจะได้รับเหรียญใบสำคัญคู่มือ หรือประกาศนียบัตร เช่นนั้นเป็นรางวัลสำหรับสินค้าที่ใช้เครื่องหมายนั้น (๙) รูปคนที่ยังมีชีวิตอยู่ โดยเขาไม่ได้อนุญาต หรือรูปคนที่ตาย โดยไม่ได้รับความยินยอมของบุพการี ผู้สืบสันดาน สามี และภริยา
หมวด ๓ การขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้า

มาตรา ๖ เครื่องหมายการค้าอันชอบด้วยบทบัญญัติแห่งมาตรา ๔ และทั้งไม่ฝ่าฝืนบทบัญญัติแห่งมาตรา ๕ ไซร้ ท่านว่าอาจจดทะเบียนได้
หมวด ๓ การขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้า

มาตรา ๗ การขอจดทะเบียนต้องปฏิบัติตามวิธีอันบัญญัติไว้ในกฎเสนาบดี และต้องส่งแบบเครื่องหมายการค้าที่จะจดทะเบียนนั้นเองมาด้วย
หมวด ๓ การขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้า

มาตรา ๘ การขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้านั้น จะขอจดสำหรับสินค้าทั้งจำพวกตามรายการจำพวกสินค้าติดท้ายพระราชบัญญัตินี้ หรือจะขอจดสำหรับสินค้าเฉพาะอย่างก็ได้
หมวด ๓ การขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้า

มาตรา ๙ ถ้าผู้ขอจดทะเบียนไม่ได้เป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้าไซร้ ท่านว่าต้องมีหนังสือมอบฉันทะ แสดงว่าผู้ขอมีอำนาจที่จะขอจดทะเบียนได้แนบมากับคำขอด้วย
หมวด ๓ การขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้า

มาตรา ๑๐ ท่านห้ามมิให้รับคำขอจดทะเบียนไว้พิจารณา เว้นแต่เจ้าของเครื่องหมายหรือตัวแทนมีสำนักงานการค้าตั้งอยู่เป็นที่ในประเทศสยาม หรือมีสถานที่ส่งบัตรหมายถึงได้ในประเทศสยาม
หมวด ๓ การขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้า

มาตรา ๑๑ ถ้าประสงค์จะใช้เครื่องหมายการค้าอันเดียวกันสำหรับสินค้าต่างจำพวก ให้ยื่นคำขอแยกเป็นจำพวกละฉบับ
หมวด ๓ การขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้า

มาตรา ๑๒ เครื่องหมายการค้าสองหรือกว่าสองเครื่องหมายอันใช้สำหรับสินค้าชนิดเดียวกัน ถ้าคล้ายกันจนถึงกับว่านอกจากผู้ขอจะใช้เองแล้ว ก็เป็นการมุ่งหมายจะลวงหรือทำให้เกิดสับสนกันฉะนี้ ท่านว่าถ้าผู้ขอคนเดียวกันจะจดทะเบียนเป็นเครื่องหมายชุดก็ได้
หมวด ๓ การขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้า

มาตรา ๑๓ ถ้าเครื่องหมายการค้ามีคำเขียนเป็นหนังสืออื่นนอกจากหนังสือไทย ให้มีสลักหลังคำขอ เขียนคำนั้น ๆ เป็นหนังสือไทย และถ้าแปลเป็นไทยได้ ก็ให้มีคำแปลด้วย คำสลักหลังนั้นเจ้าของหรือผู้แทนต้องลงลายมือชื่อ
หมวด ๓ การขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้า

มาตรา ๑๔ นายทะเบียนมีอำนาจเรียกให้ผู้ขอจดทะเบียนส่งแม่พิมพ์รูปเครื่องหมายการค้าที่ขอจดทะเบียนตามขนาดซึ่งนายทะเบียนจะกำหนด
หมวด ๓ การขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้า

มาตรา ๑๕ ภายในบังคับบทบัญญัติมาตรา ๑๗ วรรค ๒ ท่านว่าบรรดาคำขอจดทะเบียนซึ่งยื่นไว้ก่อนวันใช้พระราชบัญญัตินี้ ถ้าถูกต้องตามบทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัตินี้แล้วให้ถือว่ายื่นในวันใช้พระราชบัญญัตินี้
หมวด ๓ การขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้า

มาตรา ๑๖ ถ้านายทะเบียนเห็นว่าเครื่องหมายการค้ารายใดมีลักษณะอันต้องห้ามตามมาตรา ๕ หรือเหมือนกันกับเครื่องหมายการค้าที่เจ้าของอื่นได้นำมาจดทะเบียนไว้แล้ว เพื่อสินค้าจำพวกเดียวกัน หรือเป็นเครื่องหมายที่คล้ายกับเครื่องหมายเช่นที่ว่านี้จนนับได้ว่าเป็นการลวงสาธารณชน
หรือถ้านายทะเบียนเห็นว่าการมิได้เป็นไปตามบทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัตินี้ ห้ามมิให้นายทะเบียนรับจดทะเบียนและให้นายทะเบียนมีหนังสือแจ้งเหตุที่ไม่รับจดทะเบียนนั้นไปให้ผู้ขอทราบ ภายในเก้าสิบวันนับแต่วันที่ได้รับหนังสือแจ้งเหตุที่ไม่รับจดทะเบียน
ผู้ขอจดทะเบียนมีสิทธิอุทธรณ์ต่อคณะกรรมการเครื่องหมายการค้าตามมาตรา ๑๙ ทวิ โดยยื่นต่อนายทะเบียน
หมวด ๓ การขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้า

มาตรา ๑๗ ถ้ามีบุคคลหลายคนต่างคนต่างอ้างว่าเป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้าอันเดียวกัน หรือเกือบเหมือนกันใช้สำหรับสินค้าเดียวหรือชนิดเดียวกัน และต่างคนต่างร้องขอจดทะเบียนเป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้านั้น ๆ ท่านให้นายทะเบียนมีหนังสือส่งลงทะเบียนไปรษณีย์บอกไปยังบรรดาผู้ขอจดทะเบียนทุกคนว่า ขอซ้ำกัน
ให้ตกลงกันเอง หรือนำคดีไปสู่ศาล ภายในสามเดือนนับแต่วันที่ได้ส่งหนังสือบอกไป ถ้านายทะเบียนไม่ได้รับแจ้งความว่าผู้ขอได้ตกลงกันแล้ว หรือได้นำคดีไปสู่ศาลแล้ว ให้นายทะเบียนจดทะเบียนเครื่องหมายการค้า ซึ่งตามความจริงเจ้าของได้ขอขึ้นมาก่อนผู้อื่น ถ้าผู้ขอจดทะเบียนทุกฝ่ายได้ทำความตกลงกัน
ก็ให้จดทะเบียนตามข้อตกลงนั้น
หมวด ๓ การขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้า

มาตรา ๑๘ เครื่องหมายการค้าซึ่งต่างเจ้าของต่างได้ใช้มาแล้วด้วยกันโดยสุจริต หรือมีพฤติการณ์พิเศษที่นายทะเบียนเห็นสมควรรับจดทะเบียน นายทะเบียนจะรับจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าเดียวกัน หรือเกือบเหมือนกันสำหรับสินค้าเดียวกัน หรือชนิดเดียวกันให้แก่หลายเจ้าของก็ได้
โดยมีหรือไม่มีซึ่งเงื่อนไขและข้อจำกัดในวิธีหรือเขตที่แห่งการใช้ หรือเงื่อนไขและข้อจำกัดอื่นตามที่นายทะเบียนเห็นสมควรกำหนด การสั่งรับจดทะเบียนโดยมีหรือไม่มีเงื่อนไขหรือข้อจำกัดหรือการสั่งไม่รับจดทะเบียน ให้นายทะเบียนแจ้งเจ้าของเครื่องหมายการค้าซึ่งได้ขอจดทะเบียนทราบเป็นหนังสือ
ภายในเก้าสิบวันนับแต่วันที่ได้รับหนังสือแจ้งจากนายทะเบียนตามความในวรรคสอง เจ้าของเครื่องหมายการค้าดังกล่าวมีสิทธิอุทธรณ์คำสั่งของนายทะเบียนต่อคณะกรรมการเครื่องหมายการค้าตามมาตรา ๑๙ ทวิ โดยยื่นต่อนายทะเบียน
หมวด ๓ การขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้า

มาตรา ๑๙ ถ้าในเครื่องหมายการค้า มีสิ่งใดที่ใช้กันสามัญในการค้าขาย หรือมีลักษณะไม่บ่งเฉพาะว่าเป็นของสินค้านั้น ก่อนที่นายทะเบียนจะรับจดทะเบียนหรือไม่
นายทะเบียนจะสั่งให้ผู้ขอจดทะเบียนแสดงปฏิเสธว่าไม่ขอถือเป็นสิทธิของตนแต่ผู้เดียวที่จะใช้ส่วนหนึ่งหรือหลายส่วนแห่งเครื่องหมายนั้นหรือทั้งหมดหรือบางภาคแห่งสิ่งที่ใช้กันสามัญในการค้าขาย ที่นายทะเบียนเห็นว่าผู้ขอจดทะเบียนไม่ควรเป็นเจ้าของแต่ผู้เดียว หรือจะสั่งให้แสดงปฏิเสธอย่างอื่นตามที่เห็นว่าต้องแสดง
เพื่อกำหนดเขตแห่งสิทธิของเจ้าของในการจดทะเบียนนั้นก็ได้ แต่คำแสดงปฏิเสธอันลงไว้ในทะเบียนนั้นไม่กระทบถึงสิทธิแห่งเจ้าของโดยประการอันมิได้เป็นปัญหาเนื่องแต่การจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าที่เจ้าของให้คำแสดงปฏิเสธนั้น ภายในเก้าสิบวันนับแต่วันที่ผู้ขอจดทะเบียนทราบคำสั่งของนายทะเบียน
ผู้ขอจดทะเบียนมีสิทธิอุทธรณ์คำสั่งของนายทะเบียนต่อคณะกรรมการเครื่องหมายการค้าตามมาตรา ๑๙ ทวิ โดยยื่นต่อนายทะเบียน
หมวด ๓ การขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้า

มาตรา ๑๙ ทวิ ให้มีคณะกรรมการเครื่องหมายการค้าประกอบด้วยอธิบดีกรมทะเบียนการค้า เป็นประธานและกรรมการอื่นซึ่งคณะรัฐมนตรีจะได้แต่งตั้งอีกอย่างน้อยสี่คน อย่างมากหกคน กรรมการเครื่องหมายการค้าซึ่งคณะรัฐมนตรีแต่งตั้งอยู่ในตำแหน่งคราวละสี่ปี กรรมการซึ่งพ้นจากตำแหน่งคณะรัฐมนตรีอาจแต่งตั้งเป็นกรรมการอีกได้
หมวด ๓ การขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้า

มาตรา ๑๙ ตรี คณะกรรมการเครื่องหมายการค้ามีอำนาจหน้าที่ ดังต่อไปนี้ (๑) วินิจฉัยอุทธรณ์ตามมาตรา ๑๖ มาตรา ๑๘ มาตรา ๑๙ และมาตรา ๒๒ ที่ได้ยื่นทางนายทะเบียน ในกรณีที่คณะกรรมการเห็นสมควรให้รับจดทะเบียน คณะกรรมการจะกำหนดเงื่อนไข ข้อจำกัดในวิธี เขตที่แห่งการใช้ หรือข้อจำกัดอื่น
หรือจะให้เปลี่ยนแปลงข้อกำหนดของนายทะเบียนตามที่เห็นสมควรก็ได้ (๒) สั่งเพิกถอนทะเบียนเครื่องหมายการค้าที่เห็นว่าขัดต่อนโยบายแห่งรัฐ
หมวด ๓ การขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้า

มาตรา ๑๙ จัตวา นอกจากการพ้นจากตำแหน่งตามวาระตามวรรคสองของมาตรา ๑๙ ทวิ กรรมการเครื่องหมายการค้าซึ่งคณะรัฐมนตรีแต่งตั้งพ้นจากตำแหน่ง เมื่อ (๑) ตาย (๒) ลาออก (๓) เป็นบุคคลล้มละลาย (๔) เป็นคนไร้ความสามารถหรือเสมือนไร้ความสามารถ (๕) ได้รับโทษจำคุกโดยคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุก
เว้นแต่คดีความผิดที่เป็นลหุโทษ หรือความผิดอันได้กระทำโดยประมาท กรรมการเครื่องหมายการค้าซึ่งคณะรัฐมนตรีแต่งตั้ง ผู้ใดพ้นจากตำแหน่งก่อนวาระ คณะรัฐมนตรีอาจแต่งตั้งผู้อื่นเป็นกรรมการแทน กรรมการซึ่งได้รับแต่งตั้งอยู่ในตำแหน่งตามวาระของกรรมการซึ่งตนแทน
หมวด ๓ การขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้า

มาตรา ๑๙ เบญจ ในการประชุมของคณะกรรมการเครื่องหมายการค้าทุกคราวต้องมีกรรมการมาประชุมไม่น้อยกว่ากึ่งจำนวนของกรรมการทั้งหมด จึงเป็นองค์ประชุม หากประธานไม่อยู่ในที่ประชุม ให้คณะกรรมการเลือกกรรมการด้วยกันคนหนึ่งเป็นประธานในที่ประชุมแทน การวินิจฉัยชี้ขาดของที่ประชุมให้ถือสียงข้างมาก
กรรมการคนหนึ่งให้มีเสียงหนึ่งในการลงคะแนน ถ้าคะแนนเสียงเท่ากัน ให้ประธานในที่ประชุมออกเสียงเพิ่มขึ้นอีกเสียงหนึ่งเป็นเสียงชี้ขาด คำวินิจฉัยหรือคำสั่งของคณะกรรมการเครื่องหมายการค้าให้เป็นที่สุด
หมวด ๓ การขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้า

มาตรา ๒๐ เมื่อรัฐบาลของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวได้เข้าร่วมในความตกลงรายใดในระวางประเทศเพื่อคุ้มครองสิทธิในอุตสาหสมบัติแล้ว บุคคลใดได้ร้องขอความคุ้มครองเครื่องหมายการค้าของตนในประเทศซึ่งอยู่ในความตกลงนั้นไซร้ ท่านว่าในการจดทะเบียน
บุคคลนั้นมีสิทธิถือเวลายื่นคำร้องก่อนหลังผู้อื่นตามที่บัญญัติไว้ในความตกลงระวางประเทศนั้น ให้เสนาบดีมีอำนาจออกกฎเพื่อให้การเป็นไปตามบัญญัติในความตกลงนั้น ๆ อันเกี่ยวแก่สิทธิแห่งการยื่นคำร้องก่อนหลัง
หมวด ๔ การรับจดทะเบียน

มาตรา ๒๑ เมื่อนายทะเบียนพิจารณาแล้วเห็นควรรับจดทะเบียนเครื่องหมายการค้ารายใด ให้นายทะเบียนประกาศคำขอจดทะเบียนเครื่องหมายนั้นตามวิธีที่กำหนดไว้ในกฎเสนาบดี
หมวด ๔ การรับจดทะเบียน

มาตรา ๒๒ ภายในเก้าสิบวันนับแต่วันประกาศคำขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าตามมาตรา ๒๑ ผู้ใดจะยื่นคำคัดค้านการจดทะเบียนเครื่องหมายการค้านั้นต่อนายทะเบียนตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่กำหนดในกฎกระทรวงก็ได้
ให้นายทะเบียนส่งสำเนาคำคัดค้านไปยังผู้ขอจดทะเบียนโดยไม่ชักช้าและภายในเก้าสิบวันนับแต่วันได้ส่งสำเนาคำคัดค้านนั้น ผู้ขอจดทะเบียนต้องยื่นคำโต้แย้งแถลงเหตุที่ตนอาศัยเป็นหลักในการขอจดทะเบียน ถ้ามิได้กระทำดังกล่าวให้ถือว่าผู้ขอจดทะเบียนละทิ้งคำขอจดทะเบียนของตน
ถ้าผู้ขอจดทะเบียนยื่นคำโต้แย้งดังกล่าวมาแล้ว ให้นายทะเบียนส่งสำเนาคำโต้แย้งคัดค้านนั้นไปยังผู้คัดค้านโดยไม่ชักช้า นายทะเบียนจะให้ทั้งสองฝ่ายมาแถลงการณ์ให้ฟังก่อน แล้วให้คำวินิจฉัยก็ได้ เมื่อนายทะเบียนได้ให้คำวินิจฉัยแล้ว ภายในเก้าสิบวันนับแต่วันที่ได้รับหนังสือแจ้งคำวินิจฉัยของนายทะเบียน
ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง (๑) จะอุทธรณ์คำวินิจฉัยต่อคณะกรรมการเครื่องหมายการค้าตามมาตรา ๑๙ ทวิ ก็ได้ เมื่อได้อุทธรณ์แล้ว ผู้อุทธรณ์จะดำเนินคดีทางศาลในกรณีเดียวกันมิได้ หรือ (๒) จะนำคดีไปสู่ศาลก็ได้ และให้แจ้งเป็นหนังสือต่อนายทะเบียนถึงการนำคดีไปสู่ศาลภายในกำหนดเวลาดังกล่าวด้วย
ถ้าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งได้แจ้งและแสดงหลักฐานให้นายทะเบียนทราบว่าได้นำคดีไปสู่ศาลแล้ว ให้นายทะเบียนรอฟังคำพิพากษาของศาล ถ้ามิได้มีการอุทธรณ์คำวินิจฉัยของนายทะเบียนหรือนำคดีไปสู่ศาลภายในกำหนดเวลาดังกล่าวแล้ว สิทธิที่จะอุทธรณ์ต่อคณะกรรมการเครื่องหมายการค้าหรือนำคดีไปสู่ศาลเป็นอันสิ้นไป
หมวด ๔ การรับจดทะเบียน

มาตรา ๒๓ เมื่อนายทะเบียนรับคำขอจดทะเบียนรายใดและคำขอนั้นไม่มีผู้คัดค้านก็ดี หรือมีผู้คัดค้านแต่ได้วินิจฉัยให้ผู้ยื่นคำขอชนะก็ดี ท่านให้นายทะเบียนจดทะเบียนเครื่องหมายการค้านั้นตามวิธีการที่กำหนดไว้ในกฎเสนาบดี
หมวด ๔ การรับจดทะเบียน

มาตรา ๒๔ เมื่อรับจดทะเบียนเครื่องหมายการค้ารายใด ท่านว่าภายในบังคับแห่งมาตรา ๑๕ ให้จดวันที่ลงในคำขอนั้นเป็นวันจดทะเบียน และตามความหมายของพระราชบัญญัตินี้ให้ถือว่าวันนั้นเป็นวันจดทะเบียน
หมวด ๔ การรับจดทะเบียน

มาตรา ๒๕ เมื่อได้จดทะเบียนเครื่องหมายการค้าแล้ว ให้นายทะเบียนออกหนังสือคู่มือให้แก่ผู้ขอจดทะเบียนตามแบบที่กำหนดไว้ในกฎเสนาบดี
หมวด ๔ การรับจดทะเบียน

มาตรา ๒๖ ถ้าการจดทะเบียนเครื่องหมายการค้ากระทำให้เสร็จไปภายในหกเดือนนับแต่วันขอจดทะเบียนไม่ได้เพราะความบกพร่องของผู้ขอจดทะเบียน ให้นายทะเบียนแจ้งความเป็นหนังสือให้ผู้ขอจดทะเบียนทราบ และถ้าการจดทะเบียนไม่เสร็จไปภายในเวลาที่กำหนดให้ในคำแจ้งความ ท่านให้ถือว่าผู้ขอละทิ้งคำขอของตน
หมวด ๕ ผลแห่งการขอจดทะเบียน

มาตรา ๒๗ ภายในบังคับแห่งบทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัตินี้ บุคคลผู้ได้จดทะเบียนเป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้านั้น ท่านให้ถือว่าเป็นจ้าของ มีสิทธิผู้เดียวเพื่อใช้เครื่องหมายสำหรับสินค้าทั้งหมดในจำพวกหนึ่ง หรือหลายจำพวกที่ได้จดทะเบียนไว้
หมวด ๕ ผลแห่งการขอจดทะเบียน

มาตรา ๒๘ เครื่องหมายการค้าอันได้จดทะเบียนไว้โดยมิได้จำกัดสีนั้น ให้ถือว่าได้จดทะเบียนไว้ทุกสี
หมวด ๕ ผลแห่งการขอจดทะเบียน

มาตรา ๒๙ เมื่อได้ใช้พระราชบัญญัตินี้ห้าปีแล้ว ท่านว่าผู้ใดจะนำคดีขึ้นสู่ศาลเพื่อป้องกัน หรือเรียกค่าเสียหายในการล่วงสิทธิเครื่องหมายการค้าที่ไม่ได้จดทะเบียนนั้นไม่ได้ ท่านว่าข้อความในพระราชบัญญัตินี้ไม่กระทบถึงสิทธิในการฟ้องร้องคดีซึ่งจำเลยเอาสินค้าของจำเลยไปลวงขายว่าเป็นสินค้าของผู้อื่น
และไม่ตัดสิทธิทางแก้อันผู้เสียหายจะพึงมี
หมวด ๕ ผลแห่งการขอจดทะเบียน

มาตรา ๓๐ การจดทะเบียนตามพระราชบัญญัตินี้ ท่านว่าไม่เป็นการขัดขวางต่อผู้ใดในการใช้โดยสุจริต ซึ่งนามและสำนักงานการค้าของตน หรือของผู้ที่อยู่ในตำแหน่งตนมาก่อนในกิจการค้าขายนั้น หรือสิทธิในการใช้โดยสุจริตซึ่งคำบรรยายลักษณะหรือคุณสมบัติแห่งสินค้าของตน
หมวด ๖ การแก้ทะเบียนและการโอนเครื่องหมายการค้า

มาตรา ๓๑ สิทธิในเครื่องหมายการค้านั้น โอนกันได้แต่เฉพาะเมื่อโอนพร้อมกับกิจการค้าขายสินค้าที่ได้จดทะเบียนใช้เครื่องหมายนั้น
หมวด ๖ การแก้ทะเบียนและการโอนเครื่องหมายการค้า

มาตรา ๓๒ เครื่องหมายชุดที่จดทะเบียนไว้ตามมาตรา ๑๒ นั้น ถ้าจะโอนแก่กันต้องโอนทั้งชุด ท่านมิให้แยกโอน
หมวด ๖ การแก้ทะเบียนและการโอนเครื่องหมายการค้า

มาตรา ๓๓ การโอนสิทธิในเครื่องหมายการค้าที่ได้จดทะเบียนแล้วก็ดี หรือการเปลี่ยนแปลงข้อความใด ๆ ซึ่งได้จดทะเบียนแล้วก็ดี ท่านว่าต้องจดทะเบียนจึงจะสมบูรณ์
หมวด ๖ การแก้ทะเบียนและการโอนเครื่องหมายการค้า

มาตรา ๓๔ การขอเปลี่ยนแปลงก็ดี ขอโอนก็ดี ต้องยื่นหนังสือคำขอตามแบบที่กำหนดไว้ในกฎเสนาบดี
หมวด ๗ ต่ออายุและเพิกถอนการจดทะเบียน

มาตรา ๓๕ การจดทะเบียนเครื่องหมายการค้านั้น ท่านว่าสมบูรณ์เพียงสิบปี แต่จะต่ออายุตามบทแห่งพระราชบัญญัตินี้ก็ได้
หมวด ๗ ต่ออายุและเพิกถอนการจดทะเบียน

มาตรา ๓๖ ภายในเวลาสามเดือนก่อนสิ้นอายุการจดทะเบียน เจ้าของจะขอต่ออายุเครื่องหมายการค้าของตนตามวิธีที่กำหนดไว้ในกฎเสนาบดีอีกสิบปีจากวันสิ้นอายุการจดทะเบียนเดิม หรือจากวันสิ้นอายุที่ได้ต่อไว้ครั้งหลังก็ได้
หมวด ๗ ต่ออายุและเพิกถอนการจดทะเบียน

มาตรา ๓๗ ก่อนสิ้นอายุการจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าไม่น้อยกว่าสามเดือน ให้นายทะเบียนแจ้งวันสิ้นอายุไปยังเจ้าของเครื่องหมาย ณ สำนักงานที่จดทะเบียนไว้ และเมื่อหมดอายุการจดทะเบียนแล้ว ถ้าไม่มีคำขอต่ออายุยื่นขึ้นมาก็ดี หรือเจ้าของไม่ปฏิบัติให้ครบถ้วนตามที่กำหนดไว้ในกฎเสนาบดีสำหรับการขอต่ออายุก็ดี
ท่านว่านายทะเบียนจะเพิกถอนเครื่องหมายการค้านั้นเสียจากทะเบียนก็ได้
หมวด ๗ ต่ออายุและเพิกถอนการจดทะเบียน

มาตรา ๓๘ เมื่อนายทะเบียนได้เพิกถอนเครื่องหมายการค้าตามความในมาตรา ๓๗ แล้ว ถ้ามีการขอจดทะเบียนขึ้นมาภายในสิบสองเดือนนับแต่วันเพิกถอน ท่านให้ถือว่าเครื่องหมายนั้นยังอยู่ในทะเบียน เว้นแต่จะมีผู้มาแสดงให้เป็นที่พอใจนายทะเบียนได้ว่า เครื่องหมายนั้นมิได้มีการใช้โดยสุจริตในระวางสองปีก่อนวันที่เพิกถอนนั้น
หมวด ๗ ต่ออายุและเพิกถอนการจดทะเบียน

มาตรา ๓๙ ทะเบียนเครื่องหมายการค้านั้น ถ้าเจ้าของเครื่องหมาย (หรือผู้แทน) ได้เลิกตั้งสำนักงานการค้า หรือสถานที่สำหรับส่งบัตรหมายในประเทศสยาม ท่านว่าให้นายทะเบียนเพิกถอนทะเบียนเครื่องหมายการค้านั้นเสีย
หมวด ๗ ต่ออายุและเพิกถอนการจดทะเบียน

มาตรา ๔๐ ก่อนดำเนินการเพิกถอนทะเบียนเครื่องหมายการค้าตามข้อความในมาตรา ๓๗ หรือ ๓๙ นั้น ให้นายทะเบียนมีหนังสือบอกล่วงหน้าแก่เจ้าของหรือผู้แทนสามเดือน คำบอกล่วงหน้านั้นให้ส่ง ณ สำนักงานซึ่งได้จดทะเบียนครั้งหลัง
หมวด ๗ ต่ออายุและเพิกถอนการจดทะเบียน

มาตรา ๔๑ ทะเบียนเครื่องหมายการค้านั้น ศาลอาจมีคำสั่งให้เพิกถอนได้ เมื่อผู้มีส่วนได้เสียได้ยื่นคำร้องและได้แสดงว่า (๑) ผู้ร้องมีสิทธิในเครื่องหมายการค้านั้นดีกว่าผู้ที่ได้จดทะเบียนเป็นเจ้าของ หรือ (๒) เครื่องหมายการค้านั้นในบัดนี้เป็นสิ่งสามัญในการค้าขาย หรือ (๓)
เครื่องหมายการค้านั้นได้จดทะเบียนไว้ผิดต่อบทบัญญัติมาตรา ๔ และ ๕ แห่งพระราชบัญญัตินี้ ถ้าผู้ร้องแสดงได้เพียงว่าตนมีสิทธิดีกว่าเฉพาะสินค้าบางอย่างในจำพวกที่ได้จดทะเบียนไว้ ก็ให้ศาลมีคำสั่งจำกัดสิทธิแห่งการจดทะเบียนให้อยู่เฉพาะสินค้า ซึ่งผู้ร้องไม่ได้แสดงว่าตนมีสิทธิดีกว่า
หมวด ๗ ต่ออายุและเพิกถอนการจดทะเบียน

มาตรา ๔๒ เมื่อมีเจ้าทุกข์ร้องขอต่อศาลและศาลพิจารณาเห็นเหตุว่า ผู้เป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้า หรือเจ้าของคนก่อนได้จดทะเบียนเครื่องหมายการค้าไว้โดยมิได้ตั้งใจสุจริตที่จะใช้เป็นเครื่องหมายสินค้านั้น ๆ และตามความจริงก็มิได้เคยใช้เครื่องหมายนั้นสำหรับสินค้านั้น ๆ โดยสุจริตประการหนึ่ง
หรืออีกประการหนึ่งในระวางห้าปีก่อนร้องขอนั้นมิได้มีการใช้โดยสุจริตซึ่งเครื่องหมายการค้าอันได้จดทะเบียนไว้ดั่งนี้ ศาลอาจสั่งให้เพิกถอนการจดทะเบียน เว้นแต่การที่ไม่ได้ใช้เครื่องหมายการค้าดังกล่าวมาข้างบนนั้นเป็นด้วยพฤติการณ์พิเศษในการค้า และไม่ใช่เป็นเพราะความตั้งใจที่จะไม่ใช้
หรือความตั้งใจที่จะละทิ้งเครื่องหมายนั้นสำหรับสินค้าที่จดทะเบียนไว้
หมวด ๘ เบ็ดเตล็ด

มาตรา ๔๓ ระวางเวลาทำการ บุคคลผู้ใคร่ทราบ มีสิทธิมาตรวจดูทะเบียนเครื่องหมายการค้า ณ หอทะเบียน และขอสำเนารายการจดทะเบียนได้ แต่ต้องเสียค่าธรรมเนียมตามที่กำหนดไว้ในกฎเสนาบดี
หมวด ๘ เบ็ดเตล็ด

มาตรา ๔๔ ในการพิจารณาพิพากษาอรรถคดีตามพระราชบัญญัตินี้ ท่านว่าค่าฤชาธรรมเนียมศาลในส่วนของนายทะเบียนนั้นให้อยู่ในดุลพินิจของศาล แต่มิให้ศาลสั่งนายทะเบียนเสียค่าฤชาธรรมเนียมแทนฝ่ายอื่น
หมวด ๘ เบ็ดเตล็ด

มาตรา ๔๕ ผู้ใดแสดงเครื่องหมายการค้าที่มิได้จดทะเบียนว่าเป็นเครื่องหมายที่จดทะเบียนแล้ว หรือขายหรือเสนอขายสินค้าซึ่งมีเครื่องหมายที่ตนรู้อยู่ว่าเป็นเท็จเช่นว่ามานี้ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งปี หรือปรับไม่เกินหนึ่งหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ สินค้าที่ใช้เครื่องหมายเท็จตามวรรคก่อนนั้นให้ริบเสีย
ไม่ว่าจะมีผู้ถูกลงโทษตามคำพิพากษาหรือไม่
หมวด ๘ เบ็ดเตล็ด

มาตรา ๔๖ ให้เสนาบดีกระทรวงพาณิชย์และคมนาคมมีหน้าที่รักษาการให้เป็นไปตามพระราชบัญญัตินี้ ให้มีอำนาจออกกฎเสนาบดีกำหนดอัตราค่าธรรมเนียมและว่าด้วยกิจการอื่น ๆ เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามบทแห่งพระราชบัญญัตินี้ กฎเสนาบดีนั้นเมื่อได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้วให้ใช้บังคับได้