พระราชบัญญัติ ส่งเสริมสินค้าขาออก พ.ศ. ๒๕๐๓ (ยกเลิก)
มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า “พระราชบัญญัติส่งเสริมสินค้าขาออก พ.ศ.๒๕๐๓”
มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
มาตรา ๓ ในพระราชบัญญัตินี้ “คณะกรรมการ” หมายความว่า คณะกรรมการส่งเสริมสินค้าขาออก “ประธานกรรมการ” หมายความว่า ประธานคณะกรรมการส่งเสริมสินค้าขาออก “กรรมการ” หมายความว่า กรรมการส่งเสริมสินค้าขาออก และหมายความรวมถึงประธานกรรมการด้วย “สำนักงาน” หมายความว่า สำนักงานส่งเสริมสินค้าขาออก
มาตรา ๔ ให้มีคณะกรรมการส่งเสริมสินค้าขาออกเรียกโดยย่อว่า “ก.ส.อ.” ประกอบด้วยประธานกรรมการและกรรมการอื่นอีกไม่เกินเก้าคนซึ่งนายกรัฐมนตรีแต่งตั้ง กับเลขาธิการสำนักงานเป็นกรรมการและเลขานุการ ให้อธิบดีกรมศุลกากรอธิบดีกรมเศรษฐกิจระหว่างประเทศ*อธิบดีกรมกสิกรรม อธิบดีกรมการข้าว อธิบดีกรมปศุสัตว์
อธิบดีกรมป่าไม้อธิบดีกรมอุตสาหกรรมพื้นฐานและการเหมืองแร่* อธิบดีกรมการค้าต่างประเทศอธิบดีกรมการค้าภายใน อธิบดีกรมส่งเสริมอุตสาหกรรมและบุคคลอื่นซึ่งนายกรัฐมนตรีแต่งตั้งอีกไม่เกินเจ็ดคน เป็นที่ปรึกษาของคณะกรรมการ
มาตรา ๕ ให้คณะกรรมการมีหน้าที่ดังต่อไปนี้ (๑) ดำเนินงานเกี่ยวกับการส่งเสริมสินค้าขาออก (๒) ตรวจสอบและควบคุมการส่งสินค้าขาออก (๓) แนะนำให้ใช้มาตรการใด ๆ ในอันที่จะส่งเสริมสินค้าขาออก หรือเกี่ยวกับมาตรฐานสินค้า
มาตรา ๖ ในการปฏิบัติหน้าที่ตามมาตรา ๕ ให้กรรมการมีอำนาจดังต่อไปนี้ (๑) ให้กระทรวง ทบวง กรม หรือรัฐวิสาหกิจ ส่งสถิติและรายการต่าง ๆ ที่จำเป็นแก่การส่งเสริมสินค้าขาออกหรือที่เกี่ยวกับการปฏิบัติตามกฎหมายว่าด้วยมาตรฐานของสินค้าขาออก (๒) มีหนังสือเรียกบุคคลมาให้ถ้อยคำ หรือให้ส่งบัญชีเอกสารหรือวัตถุใด ๆ
มาเพื่อประกอบการพิจารณา ให้ประธานกรรมการมีอำนาจมอบหมายให้เจ้าหน้าที่ของสำนักงาน ปฏิบัติการตามอำนาจในมาตรานี้ทั้งหมดหรือแต่ส่วนหนึ่งส่วนใดก็ได้ โดยทำเอกสารการมอบหมายให้ไว้ประจำตัวเจ้าหน้าที่ผู้ได้รับมอบหมายนั้น เจ้าหน้าที่ผู้ได้รับมอบหมายให้ปฏิบัติการตามความในวรรคก่อน
ต้องแสดงเอกสารการมอบหมายนั้นเมื่อบุคคลซึ่งเกี่ยวข้องร้องขอ
มาตรา ๗ กรรมการหรือที่ปรึกษาซึ่งนายกรัฐมนตรีแต่งตั้งอยู่ในตำแหน่งคราวละสองปี กรรมการหรือที่ปรึกษาซึ่งพ้นจากตำแหน่งอาจได้รับการแต่งตั้งอีกได้
มาตรา ๘ นอกจากการพ้นจากตำแหน่งตามวาระตามมาตรา ๗ กรรมการหรือที่ปรึกษาพ้นจากตำแหน่ง เมื่อ (๑) ตาย (๒) ลาออก (๓) เป็นบุคคลล้มละลาย (๔) เป็นบุคคลไร้ความสามารถหรือเสมือนไร้ความสามารถ (๕) ได้รับโทษจำคุกโดยคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุก เว้นแต่คดีความผิดที่เป็นลหุโทษหรือความผิดอันได้กระทำโดยประมาท
เมื่อกรรมการหรือที่ปรึกษาพ้นจากตำแหน่งก่อนวาระ นายกรัฐมนตรีอาจแต่งตั้งผู้อื่นแทนได้ กรรมการหรือที่ปรึกษาผู้ได้รับแต่งตั้งตามความในวรรคก่อน อยู่ในตำแหน่งตามวาระเท่าผู้ที่ตนแทน
มาตรา ๙ ในการประชุมของคณะกรรมการ ถ้าประธานกรรมการไม่มาประชุมหรือไม่อยู่ในที่ประชุม ให้คณะกรรมการเลือกกรรมการคนหนึ่งเป็นประธานในที่ประชุม
มาตรา ๑๐ การประชุมทุกคราวต้องมีกรรมการมาประชุมไม่ต่ำกว่ากึ่งจำนวนของกรรมการทั้งหมดจึงจะเป็นองค์ประชุม การวินิจฉัยชี้ขาดของที่ประชุมให้ถือเสียงข้างมาก กรรมการคนหนึ่งให้มีเสียงหนึ่งในการลงคะแนน ถ้าคะแนนเสียงเท่ากันให้ประธานในที่ประชุมออกเสียงเพิ่มขึ้นอีกเสียงหนึ่งเป็นเสียงชี้ขาด
มาตรา ๑๑ คณะกรรมการจะตั้งอนุกรรมการเพื่อพิจารณาหรือปฏิบัติการอย่างหนึ่งอย่างใดตามที่คณะกรรมการมอบหมายก็ได้
มาตรา ๑๒ ให้มีสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมสินค้าขาออก โดยจัดตั้งขึ้นตามกฎหมายว่าด้วยการจัดระเบียบราชการสำนักนายกรัฐมนตรี มีหน้าที่ดำเนินกิจการให้เป็นไปตามมติของคณะกรรมการและปฏิบัติงานธุรการอื่น ๆ
มาตรา ๑๓ ผู้ใด ไม่มาให้ถ้อยคำหรือส่งบัญชีเอกสารหรือวัตถุใด ๆ ที่เรียกให้มาหรือให้ส่งตามมาตรา ๖ (๒) ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งเดือน หรือปรับไม่เกินสองพันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
มาตรา ๑๔ ห้ามมิให้กรรมการหรือเจ้าหน้าที่ผู้ได้รับมอบหมายจากประธานกรรมการตามมาตรา ๖ เปิดเผยข้อความหรือตัวเลขหรือสถิติใด ๆ ที่ได้มาเนื่องจากการปฏิบัติการตามอำนาจหน้าที่ ในประการที่อาจเกิดความเสียหายแก่ผู้หนึ่งผู้ใด เว้นแต่เป็นการเปิดเผยตามหน้าที่ราชการ หรือเพื่อประโยชน์แก่การสอบสวนหรือพิจารณาคดี
ผู้ใดกระทำการฝ่าฝืนความในวรรคก่อน ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหกเดือน หรือปรับไม่เกินห้าร้อยบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
มาตรา ๑๕ ให้นายกรัฐมนตรีรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้
มาตรา ๖ ทวิ การส่งหนังสือเรียกตามมาตรา ๖(๒) ให้ส่งโดยทางไปรษณีย์ลงทะเบียน หรือให้เจ้าหน้าที่ของสำนักงานนำไปส่ง ณภูมิลำเนาหรือสำนักงานของบุคคลซึ่งระบุไว้ในหนังสือเรียกในเวลากลางวันระหว่างพระอาทิตย์ขึ้นและพระอาทิตย์ตกก็ได้
ถ้าบุคคลซึ่งระบุไว้ในหนังสือเรียกปฏิเสธไม่ยอมรับหนังสือเรียกโดยปราศจากเหตุอันชอบด้วยกฎหมายเจ้าหน้าที่ของสำนักงานชอบที่จะขอให้พนักงานเจ้าหน้าที่ฝ่ายปกครองหรือเจ้าพนักงานตำรวจไปด้วยเพื่อเป็นพยานและถ้าบุคคลนั้นยังคงปฏิเสธไม่ยอมรับอยู่อีก ก็ให้วางหนังสือเรียกไว้ ณ ที่นั้น
ถ้าเจ้าหน้าที่ของสำนักงานไม่พบบุคคลซึ่งระบุไว้ในหนังสือเรียกณ ภูมิลำเนา หรือสำนักงานของบุคคลนั้น จะส่งให้แก่บุคคลใดที่มีอายุเกินยี่สิบปีซึ่งอยู่หรือทำงานในบ้านเรือนหรือสำนักงานที่ปรากฏว่าเป็นของบุคคลซึ่งระบุไว้ในหนังสือเรียกนั้นก็ได้ ถ้าไม่พบบุคคลใด
หรือพบแต่ไม่มีบุคคลใดยอมรับไว้แทนแต่มีเหตุอันควรเชื่อว่าบุคคลซึ่งระบุไว้ในหนังสือเรียกยังอยู่ ณ ที่นั้นแต่มีเจตนาหลีกเลี่ยงไม่ยอมรับ ให้ปิดหนังสือเรียกไว้ในที่แลเห็นได้ง่าย ณภูมิลำเนา หรือสำนักงานนั้น เมื่อเจ้าหน้าที่ของสำนักงานได้ปฏิบัติการตามวิธีการดังกล่าวในวรรคสองวรรคสาม
หรือวรรคสี่แล้วให้ถือว่าบุคคลซึ่งระบุไว้ในหนังสือเรียกได้รับหนังสือเรียกนั้นแล้ว