ప్రధాన మంత్రి కార్యాలయం
ఉపాధ్యాయ దినోత్సవం సందర్భంగా 2022 జాతీయ ఉపాధ్యాయ పురస్కార విజేతలతో ప్రధానమంత్రి సంభాషణ పూర్తి పాఠం
కేంద్ర మంత్రివర్గంలోని నా సహచరులు, ధర్మేంద్ర జీ, అన్నపూర్ణా దేవి జీ మరియు దేశం నలుమూలల నుండి వచ్చిన నా ఉపాధ్యాయ సహోద్యోగులందరూ! ఒక రకంగా చెప్పాలంటే మీ ద్వారా ఈరోజు దేశంలోని ఉపాధ్యాయులందరితో కూడా మాట్లాడుతున్నాను.
ఈరోజు, భారతదేశ మాజీ రాష్ట్రపతి, విద్యావేత్త డాక్టర్ రాధాకృష్ణన్ జీకి దేశం నివాళులు అర్పిస్తోంది. ఆయన జయంతి సందర్భంగా, మన ప్రస్తుత రాష్ట్రపతి కూడా ఉపాధ్యాయులే కావడం మన అదృష్టం. ఆమె జీవితం యొక్క ప్రారంభ కాలంలో, ఆమె ఉపాధ్యాయురాలిగా మరియు ఒడిశాలోని సుదూర అంతర్గత ప్రాంతాలలో కూడా పనిచేసింది . అధ్యాపకులే అయిన మీకు రాష్ట్రపతి గౌరవం దక్కడం మాకు అనేక విధాలుగా సంతోషకరమైన యాదృచ్ఛికం. ఇది మీకు గర్వకారణం.
దేశం స్వాతంత్ర్యం యొక్క 'అమృత్ కాల్' యొక్క తన భారీ కలలను నెరవేర్చడానికి కట్టుబడి ఉన్నప్పుడు, విద్యా రంగంలో రాధాకృష్ణన్ జీ యొక్క కృషి మనందరికీ స్ఫూర్తినిస్తుంది. ఈ సందర్భంగా జాతీయ అవార్డులు పొందిన ఉపాధ్యాయులందరినీ అభినందిస్తున్నాను. ఈ అవార్డులను రాష్ట్రాలలోనూ అందజేస్తారు.
మిత్రులారా,
నాకు ఇప్పుడే చాలా మంది టీచర్లతో ఇంటరాక్ట్ అయ్యే అవకాశం వచ్చింది. అందరూ వేరే భాష మాట్లాడతారు. వివిధ భాషలు, ప్రాంతాలు మరియు సమస్యలు ఉండవచ్చు, కానీ ఉమ్మడిగా ఒక విషయం ఉంది మరియు అది మీ కృషి మరియు మీ విద్యార్థుల పట్ల మీ అంకితభావం. మీ మధ్య ఉన్న ఈ సారూప్యత చాలా ముఖ్యమైనది. విజయవంతమైన ఉపాధ్యాయుడు 'ఇది మీకు సాధ్యం కాదు' అని తన విద్యార్థులను ఎప్పుడూ నిరుత్సాహపరచడం మీరు తప్పక చూసి ఉంటారు. గురువు యొక్క అతిపెద్ద బలం అతని సానుకూలత. పిల్లల చదువులో ఎంత బలహీనుడైనా, ఉపాధ్యాయుడు అతనిని ప్రోత్సహించి, మరొకరి పనితీరును ఉటంకిస్తూ మరింత మెరుగ్గా రాణించేలా ప్రేరేపిస్తారు.
ఇవే గురువుల లక్షణాలు. ప్రతిసారీ సానుకూలంగానే మాట్లాడతారు. ప్రతికూల వ్యాఖ్యలు చేసి ఎవరినీ నిరుత్సాహపరిచే స్వభావం ఆయనది కాదు. మరియు ఇది పిల్లలకి జ్ఞానోదయం కలిగించే ఉపాధ్యాయుని పాత్ర. ఉపాధ్యాయుడు ప్రతి బిడ్డలో కలలను నాటాడు మరియు ఆ కలను తీర్మానంగా మార్చడానికి అతనికి బోధిస్తాడు. అతను కట్టుబడి ఉంటే తన కలను సాకారం చేసుకోగలనని అతను పిల్లవాడిని ప్రోత్సహిస్తాడు. ఆ పిల్లవాడు తన కలలను తీర్మానాలుగా మార్చుకోవడం మరియు తన గురువు చూపిన మార్గంలో నడవడం ద్వారా వాటిని సాధించడం మీరు చూసి ఉండాలి. అంటే, కల నుండి సాఫల్యం వరకు ఈ మొత్తం ప్రయాణం, ఒక ఉపాధ్యాయుడు కలగా విత్తిన మరియు అతని జీవితంలో దీపం వెలిగించిన అదే కాంతి పుంజంతో జరుగుతుంది. ఎన్నో సవాళ్లు, చీకట్ల మధ్య కూడా అతనికి దారి చూపుతుంది.
నేటి తరం విద్యార్థులు 2047లో భారతదేశ గమ్యాన్ని నిర్దేశించే కొత్త కలలు మరియు తీర్మానాలతో దేశం అటువంటి తరుణంలో సిద్ధంగా ఉంది. మరియు వారి జీవితం మీ చేతుల్లో ఉంది. అంటే వచ్చే 10, 20 ఏళ్లు సేవ చేయబోతున్న ఉపాధ్యాయులే 2047లో దేశ భవిష్యత్తును నిర్ణయిస్తారు.
మీరు పాఠశాలలో పని చేయడం, తరగతి గదిలో విద్యార్థులకు బోధించడం లేదా సిలబస్ని నిర్వహించడం మాత్రమే కాదు. మీరు విద్యార్థి జీవితంలో భాగమై అతనిని తీర్చిదిద్దండి మరియు అతని ద్వారా దేశం కోసం కలలు కనే పనిలో పని చేయండి. 10 నుండి 5 ఉద్యోగాల గురించి మాత్రమే బాధపడుతూ, కేవలం నాలుగు పీరియడ్ల గురించి ఆలోచించే చిన్న చిన్న కలలతో ఉన్న ఉపాధ్యాయుడికి ప్రతి నెలా మొదటి తేదీన జీతం లభిస్తుండవచ్చు, కానీ అతను ఏ ఆనందాన్ని పొందడు మరియు అతను అవన్నీ భారంగా భావిస్తున్నాడు. కానీ అతను తన విద్యార్థుల కలలతో జతకట్టినప్పుడు, అతనికి ఏమీ భారం అనిపించదు. అతను దేశానికి ఒక ముఖ్యమైన సహకారం అందించగలడని అతను గ్రహించాడు . అతను త్రివర్ణ పతాకంతో పీఠంపై నిలబడాలనే కలతో ఆటగాడిని సిద్ధం చేయాలని నిర్ణయించుకుంటే, అతను ఎలాంటి ఆనందాన్ని పొందగలడో మీరు ఊహించగలరా.
తరగతి గది , నాలుగు-ఐదు పీరియడ్లు మరియు ఉపాధ్యాయుడు రాకపోతే అతనిని భర్తీ చేయడానికి … మీ సమస్యలు నాకు తెలుసు మరియు అందుకే నేను ఇలా చెప్తున్నాను. కానీ మీరు ఈ భారాలన్నింటినీ వదిలించుకుని పిల్లల జీవితాలతో ముడిపడి ఉండాలి.
రెండవది, విద్యార్థులకు బోధించడం మరియు జ్ఞానాన్ని అందించడం కంటే, వారి జీవితాలను మెరుగుపరచడం అవసరం. చూడండి, జీవితం ఒంటరిగా లేదా గోతులలో తయారు చేయబడదు. ఒక పిల్లవాడు తన తరగతి గదిలో, పాఠశాల ఆవరణలో మరియు ఇంటి వాతావరణంలో విభిన్న విషయాలను చూసినట్లయితే అతను సంఘర్షణ మరియు వైరుధ్యంలో ఉంటాడు. అతని తల్లి ఏదో మాట్లాడుతుండగా, టీచర్ మరియు మిగిలిన తరగతిలోని వారు ఏదో చెప్పడంతో అతను కలవరపడ్డాడు. ఆ బిడ్డను సందిగ్ధంలోంచి బయటకు తీసుకురావడం మన కర్తవ్యం. కానీ అతని గందరగోళాన్ని పరిష్కరించే ఇంజెక్షన్ లేదా టీకా లేదు. అందువల్ల, ఉపాధ్యాయులకు సమగ్ర విధానం చాలా ముఖ్యం.
తమ విద్యార్థుల కుటుంబాన్ని తెలుసుకుని, వారి కుటుంబాన్ని ఎప్పుడైనా కలుసుకుని వారి పిల్లల గురించి అడిగి తెలుసుకున్న ఉపాధ్యాయులు ఎంత మంది ఉన్నారు? ఎవరైనా విద్యార్థి కుటుంబానికి అతని బలం గురించి మరియు ఇంట్లో కొంచెం శ్రద్ధ చూపితే అతను మంచి పురోగతి సాధించగలడని చెప్పారా? 'ఉపాధ్యాయుడిగా, నేను నా ప్రయత్నాలను విడిచిపెట్టను, కానీ మీరు కూడా నాకు కొంచెం సహాయం చేస్తారు'.
మీరు ఆ కుటుంబ సభ్యులలో ఒక కలని నాటుతారు మరియు వారు కూడా మీకు తోడుగా మారతారు. అప్పుడు ఇల్లు సంస్కృతి యొక్క పాఠశాల అవుతుంది. తరగతి గదిలో నువ్వు నాటే కలలు, ఆ కలలు ఆ ఇంట్లో వికసించడం ప్రారంభిస్తాయి. మీ క్లాస్రూమ్లో మిమ్మల్ని కలవరపరిచే విద్యార్థి లేదా ఇద్దరిని మీరు చూసి ఉండాలి. మీరు అతన్ని గమనించిన క్షణం, అతను మీ సమయాన్ని పాడుచేస్తాడని మీరు భావించినందున మీరు కలత చెందుతారు. అతను కూడా మీ పట్ల అదే భావాన్ని కలిగి ఉన్నాడు. అతను బెంచ్ ముందు వరుసలో కూర్చుని, ఈ ప్రత్యేకమైన ఉపాధ్యాయుడు తనను ఇష్టపడటం లేదని భావిస్తాడు.
కేవలం ఒకరి ఇష్టాయిష్టాల వల్ల ఆ పిల్లలకు అన్యాయం జరగాలా? విజయవంతమైన ఉపాధ్యాయుడు తన పిల్లల పట్ల ఇష్టాలు లేదా అయిష్టాలు లేనివాడు. అతనికి వారందరూ సమానమే. ఒకే తరగతి గదిలో స్వంత పిల్లలను కలిగి ఉన్న ఉపాధ్యాయులను నేను చూశాను. కానీ ఆ ఉపాధ్యాయులు తమ పిల్లలతో తరగతి గదిలో ఇతర విద్యార్థులతో ఎలా ప్రవర్తిస్తారు.
అతను నలుగురు విద్యార్థులను ప్రశ్న అడగవలసి వస్తే, అతను తన బిడ్డను ఇష్టపడడు. ఎందుకంటే తన బిడ్డకు మంచి తల్లి, తండ్రితో పాటు మంచి టీచర్ కూడా అవసరమని అతనికి తెలుసు. అందువల్ల, ఇంట్లో తల్లిదండ్రుల పాత్రను నిర్వర్తించేటప్పుడు తరగతి గదిలో ఉపాధ్యాయ-విద్యార్థి సంబంధాన్ని కొనసాగించడానికి అతను తన శాయశక్తులా ప్రయత్నిస్తాడు. అతని పిల్లలతో అతని వ్యక్తిగత సంబంధం తరగతి గదిలో ప్రతిబింబించదు.
అది గురువుగారి త్యాగం వల్లనే సాధ్యమైంది. అందుకే మన విద్యావిధానం, భారతదేశ సంప్రదాయాలు ఎప్పుడూ పుస్తకాలకే పరిమితం కాలేదు. ఇది మాకు ఒక రకమైన నైతిక మద్దతు. టెక్నాలజీ వల్ల చాలా విషయాలు సాధ్యమయ్యాయి. టెక్నాలజీని ఉపయోగించి ఎంతో కొంత నేర్చుకున్న ఉపాధ్యాయులు మన గ్రామాల్లో ఎంతమంది ఉన్నారని నేను చూస్తున్నాను. తమ విద్యార్థులకు ప్రయోజనం చేకూర్చే సిలబస్ నుండి ఏదైనా తయారు చేయవచ్చని కూడా వారు గ్రహించారు.
ప్రభుత్వంలో ఉన్నవారు కేవలం లెక్కలతో మాత్రమే సంబంధం కలిగి ఉంటారు - రిక్రూట్ చేయాల్సిన ఉపాధ్యాయుల సంఖ్య, మానేసిన విద్యార్థుల సంఖ్య లేదా బాలికల నమోదు. వారు దీనితో మాత్రమే నిమగ్నమై ఉన్నారు, అయితే ఒక ఉపాధ్యాయుడు తన విద్యార్థుల జీవితం గురించి ఆందోళన చెందుతాడు. ఇది ఒక పెద్ద తేడా. అందువల్ల, ఉపాధ్యాయులు ఈ బాధ్యతలను సరైన మార్గంలో చేపడితే భారీ మార్పును తీసుకురావచ్చు.
ఇప్పుడు మన జాతీయ విద్యా విధానం చాలా ప్రశంసలు అందుకుంది. ఎందుకు? ఎలాంటి లోటుపాట్లు ఉండవని నేను చెప్పలేను. ఎవరూ అలాంటి దావా వేయలేరు. కానీ కొంత మంది దానిలో మెరిట్ కనుగొని దానిని స్వీకరించాలని నిర్ణయించుకున్నారు. అయితే జాతీయ విద్యా విధానాన్ని అంగీకరించడం అంత సులువు కాదు కాబట్టి పాత అలవాట్లతో మనం నిమగ్నమై ఉన్నాము. కొన్ని సందేహాలు లేదా సమస్యలు ఎదురైనప్పుడు మహాత్మా గాంధీజీని ఒకసారి ఎవరైనా అడిగారు. భగవద్గీత ద్వారా నాకు చాలా లభిస్తుంది’ అన్నారు. అంటే మళ్లీ మళ్లీ చదివి, ప్రతిసారీ కొత్త అర్థాలు వెతుక్కుంటూ జ్ఞానోదయం పొందాడు.
అదేవిధంగా, విద్యా ప్రపంచంలోని ప్రజలు జాతీయ విద్యా విధానాన్ని 10-12-15 సార్లు పరిశీలించి, పరిష్కారాలను వెతకాలి. దీనిని ప్రభుత్వ సర్క్యులర్గా మాత్రమే చూడకూడదు. మనం దానిని హృదయపూర్వకంగా స్వీకరించాలి. అటువంటి ప్రయత్నం జరిగితే, ఈ విధానం విజయవంతం అవుతుందనే నమ్మకం నాకు ఉంది, ఎందుకంటే జాతీయ విద్యా విధానాన్ని రూపొందించడంలో మన దేశంలోని ఉపాధ్యాయులు ముఖ్యమైన పాత్ర పోషించారు. ఈ విధానాన్ని రూపొందించడంలో లక్షలాది మంది ఉపాధ్యాయులు సహకరించారు.
దేశంలోనే తొలిసారిగా ఇంత భారీ మేధోమథనం చోటు చేసుకుంది. అధికార భాష పిల్లలకు చాలా తక్కువ ఉపయోగకరం కాబట్టి అది పిల్లలకు ఉపయోగపడేలా చూడడం దానిని రూపొందించిన ఉపాధ్యాయుల పని. ఇది చాలా సరళంగా మరియు స్పష్టమైన పద్ధతిలో వారికి వివరించాల్సిన అవసరం ఉంది. విద్యార్థులు రంగస్థల ప్రయోగాలు, వ్యాసరచన మరియు వ్యక్తిత్వ పోటీల గురించి చర్చించే విధంగానే జాతీయ విద్యా విధానం గురించి చర్చించాలని నా అభిప్రాయం. ఎందుకంటే ఉపాధ్యాయులు దీనిని సిద్ధం చేశారు, కానీ వారు చర్చిస్తే ఖచ్చితంగా ఒకటి లేదా రెండు కొత్త విషయాలు బయటపడతాయి. ఇది ఒక ప్రయత్నంగా ఉండాలి.
స్వాతంత్య్రం వచ్చి 75 ఏళ్లు పూర్తయిన సందర్భంగా ఆగస్టు 15 న స్వాతంత్య్ర దినోత్సవం సందర్భంగా నేను చేసిన ప్రసంగం మీకు గుర్తుండే ఉంటుంది. 2047ని దృష్టిలో పెట్టుకుని మాట్లాడాను. మరియు నేను నా ప్రసంగంలో 'పంచ్ ప్రాణ్'  ప్రస్తావించాను. ఆ ఐదు ప్రతిజ్ఞలను తరగతి గదుల్లో చర్చించవచ్చా? పాఠశాలల్లో ఉదయం అసెంబ్లీ సమయంలో, విద్యార్థులు మరియు ఉపాధ్యాయులు వారంలో ఐదు వేర్వేరు రోజులలో ఈ ఐదు ప్రతిజ్ఞలపై ఎవరు మాట్లాడతారో గుర్తించవచ్చు. ఇది ఏడాది పొడవునా కొనసాగించాలి. ఇది ఏమి సూచిస్తుంది? ఈ ఐదు ప్రతిజ్ఞలు ప్రతి పౌరుని ప్రతిజ్ఞ కావాలి.
మనం దీన్ని చేయగలిగితే, ఈ ఐదు ప్రతిజ్ఞలు మన భవిష్యత్తు కోసం ఒక మార్గాన్ని రూపొందించడంలో సహాయపడతాయని నేను భావిస్తున్నాను. ఈ ఐదు ప్రతిజ్ఞలు విద్యార్థుల జీవితంలో ఎలా భాగమవుతాయో చూడాలనేదే మన ప్రయత్నం.
రెండవది, భారతదేశంలో 2047 గురించి కలలు కనే విద్యార్థి ఉండకూడదు. 2047లో అతని వయస్సు ఎంత అని అడగాలి. ఇన్నేళ్లలో తన కోసం మరియు దేశం కోసం అతను చేసిన ప్రణాళికలను అడగాలి. అతను 2047 వరకు సంవత్సరాలు, నెలలు, రోజులు మరియు గంటలు లెక్కించి తన ప్రణాళికల గురించి చెప్పాలి. వెంటనే, అతని ముందు ఒక కాన్వాస్ సిద్ధంగా ఉంటుంది. అతను తన గంటలను లెక్కించి, ప్రతి గంట గడిచేకొద్దీ 2047 సమీపిస్తోందని కనుగొంటాడు. అతను 2047కి ఎలా చేరుకోవాలో ప్రణాళికలు వేయడం ప్రారంభించాడు.
విద్యార్థులలో ఈ భావాన్ని పెంపొందించగలిగితే, వారు కొత్త శక్తితో మరియు ఉత్సాహంతో దాని వెంట వెళతారు. గొప్ప కలలు కంటూ, పెద్ద పెద్ద తీర్మానాలు చేసి, జీవితాంతం దూరదృష్టితో గడపడానికి సిద్ధంగా ఉన్నవారు మాత్రమే ప్రపంచంలోని పురోగతిని సాధిస్తారు.
1947కి ముందు మీరు చూడండి, 1930 దండి యాత్ర మరియు 1942 క్విట్ ఇండియా ఉద్యమం మధ్య 12 సంవత్సరాల పాటు దేశం మొత్తం స్వాతంత్ర్య మంత్రంతో మునిగిపోయింది. స్వాతంత్ర్యం అనేది వారి అన్ని రంగాలలో ప్రజల స్వభావంగా మారింది. మెరుగైన పాలన మరియు దేశం యొక్క గర్వం కోసం ఇప్పుడు మనకు అదే స్వభావం అవసరం.
మా ఉపాధ్యాయులపై మరియు విద్యా ప్రపంచంలో నిమగ్నమైన వ్యక్తులపై నాకు పూర్తి నమ్మకం ఉంది. మీరు ఈ ప్రయత్నానికి కట్టుబడి ఉంటే, మేము ఆ కలలను సాకారం చేసుకోగలమని నేను ఖచ్చితంగా అనుకుంటున్నాను. అతి త్వరలో ఈ భావన గ్రామాల నుండి బయటపడుతుంది. ఇప్పుడు దేశం ఆగిపోవాలని కోరుకోవడం లేదు. రెండు రోజుల క్రితం 250 ఏళ్లు మనల్ని పాలించిన వాళ్లను వదిలేసి ఆర్థిక ప్రపంచంలో ముందుకు వెళ్లాం. ఆరవ అతిపెద్ద ఆర్థిక వ్యవస్థ నుండి ఐదవ అతిపెద్ద ఆర్థిక వ్యవస్థకు ర్యాంకింగ్ను మెరుగుపరచడంలో ఈ ఆనందం ప్రత్యేకమైనది, ఎందుకంటే మనం వారిని  అధిగమించాము. త్రివర్ణ పతాకం మరియు 15 వ ఆగస్టులో ఈ ప్రత్యేక అనుభూతి ఉంది .
15 ఆగస్టు  త్రివర్ణ పతాకం కోసం  ఉద్యమం వెలుగులో ఈ 5వ ర్యాంకింగ్ వచ్చింది. ఈ దృఢత్వం అంతా ఎత్తుగా రెపరెపలాడే త్రివర్ణ పతాకం వల్లనే. ఈ స్వభావం చాలా ముఖ్యమైనది. కాబట్టి 1930 నుంచి 1942 మధ్య కాలంలో దేశం కోసం బ్రతకాలి, దేశం కోసం పోరాడాలి, అవసరమైతే దేశం కోసం చావాలి అనే స్వభావమే మనకు కావాలి.
నేను నా దేశాన్ని విడిచిపెట్టను. వేల ఏళ్ల బానిసత్వం నుంచి బయటపడ్డాం. ఇప్పుడు అవకాశం ఉంది, మేము ఆగము మరియు మేము ముందుకు సాగుతూనే ఉంటాము. మన ఉపాధ్యాయులు కూడా ఈ ప్రయత్నంలో భాగమైతే, మన శక్తి అనేక రెట్లు పెరుగుతుంది.
మీ కృషి తర్వాత మీరు ఈ పురస్కారాలను గెలుచుకున్నారు. అందువల్ల, నేను మీకు మరింత పనిని అప్పగిస్తున్నాను. కష్టపడి పనిచేసే వ్యక్తికి పని అప్పగించినట్లు అనిపిస్తుంది. లేకపోతే, పని చేయని వ్యక్తికి ఎవరు పని ఇస్తారు? ఉపాధ్యాయులు తాము చేపట్టే ఏ బాధ్యతనైనా నిర్వహిస్తారనే నమ్మకం నాకు ఉంది. మీకు చాలా శుభాకాంక్షలు!
చాలా ధన్యవాదాలు!
(