பெருநிறுவனங்கள் விவகாரங்கள் அமைச்சகம்
“கடனை தீர்க்க முடியாத நிலை மற்றும் திவாலாதல் விதிமுறையின் இரண்டு ஆண்டுகள்” என்ற தலைப்பில் மத்திய நிதி மற்றும் நிறுவன விவகாரங்கள் துறை அமைச்சர் திரு.அருண் ஜெட்லி எழுதியுள்ள கட்டுரை
வணிக நிறுவனங்களின் நொடிப்பு நிலையை தீர்ப்பதில் மிகவும் பழமையான முறையையே காங்கிரஸ் விட்டுச் சென்றது. கடனை திருப்பி செலுத்த முடியாத நிறுவனங்கள், தங்களது செயல்பாடுகளை நிறுத்திக் கொள்வதற்கான வழிமுறைகள், நிறுவன சட்டத்தில் இருந்தன. அதோடு, பாதிக்கப்பட்ட நிறுவனங்களுக்கு புத்துயிர் அளிக்க “நொடிப்பு நிலையில் உள்ள நிறுவனங்களுக்கான சட்டத்தில்” 1980-களில் காங்கிரஸ் அரசு திருத்தங்களை மேற்கொண்டது. நிகர மதிப்பு முற்றிலும் காலியாகி, கடனில் தள்ளப்படும் நிறுவனங்களுக்கு இது பொருந்தும். இந்த சட்டம், ஒட்டுமொத்தமாக தோல்வியடைந்தது நிரூபணமானது. சட்டத்தின் அடிப்படையில் மேற்கொள்ளப்பட்ட மறுவாழ்வு நடவடிக்கைகள் மூலம், நொடிப்பு நிலையை அடைந்த நிறுவனங்களுக்கு, கடன் வழங்குவோரின் பிடியிலிருந்து இரும்புக்கவசம் போன்ற பாதுகாப்பு கிடைத்தது. ஒவ்வொரு கடன் தொகையையும் வங்கிகள் மீட்பதற்காக கடன் மீட்பு தீர்ப்பாயம் அமைக்கப்பட்டது. ஆனால், இவை கடனை மீட்பதற்கான சிறந்த வழிமுறையாக அமைந்துவிடவில்லை. நிறுவனங்கள் அல்லாதவற்றுக்கான கடன்மீட்பு நடவடிக்கைகளுக்காக, மாகாண கடன்மீட்பு சட்டம் பின்பற்றப்பட்டது. இது பயன்படுத்தப்படாததால், செயல்பாட்டில் இல்லாததாகவும், பலனற்றதாகவும் அமைந்தது.
திரு.அடல் பிஹாரி வாஜ்பாயி தலைமையிலான தேசிய ஜனநாயக கூட்டணி அரசு, SARFAESI சட்டத்தை கொண்டுவந்தது. இது ஏற்கனவே இருந்த வழிமுறையைவிட சிறந்ததாக அமைந்தது. 2000-ம் ஆண்டில், வாராக்கடன் அளவு இரண்டு இலக்க அளவுக்கு அதிகரித்து இருந்தது. SARFAESI சட்டமும், ரிசர்வ் வங்கி பின்பற்றிய புத்திசாலித்தனமான வட்டி விகித மேலாண்மையும் வாராக்கடன் அளவை குறைக்க உதவின. அதேநேரத்தில், 2008-ம் ஆண்டு முதல் 2014-ம் ஆண்டுவரையான காலத்தில், வங்கிகள் எந்தவொரு கட்டுப்பாடும் இன்றி, அளவுக்கு அதிகமாக கடன் வழங்கின. இது வாராக்கடன் அளவை மிகவும் அதிகரிப்பதற்கு காரணமாக அமைந்தது. இது ரிசர்வ் வங்கி மேற்கொண்ட சொத்து தர மறுஆய்வு அறிக்கையில் குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது. இதனைத் தொடர்ந்து, அரசு தீவிர நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டது. வல்லுநர் குழு அமைக்கப்பட்டது. இந்தக் குழு, தனது அறிக்கையை 2015-ம் ஆண்டில் அளித்தது. அதில், “கடனை திருப்பி செலுத்த முடியாத நிலை மற்றும் திவாலாதல் விதிமுறையை” மேற்கொள்ள பரிந்துரை செய்யப்பட்டது. உடனடியாக, இதுகுறித்த மசோதா, மக்களவையில் அறிமுகம் செய்யப்பட்டு, நாடாளுமன்ற கூட்டுக்குழுவுக்கு பரிந்துரைக்கப்பட்டது. நாடாளுமன்றக் குழு, தனது திறமையை வெளிப்படுத்தி, சட்டத்தில் சில திருத்தங்களை செய்ய வேண்டும் என்று பரிந்துரை செய்து அறிக்கை அளித்தது. “கடனை திருப்பி செலுத்த முடியாத நிலை மற்றும் திவாலாதல்” விதிமுறைக்கு, நாடாளுமன்றத்தின் இரு அவைகளும் மே 2016-ல் ஒப்புதல் அளித்தன. நான் இதுவரை பார்த்ததில், நாடாளுமன்றத்தில் மிகவும் விரைவாக நிறைவேற்றப்பட்ட பொருளாதார சட்டத்திருத்த மாற்றமாக இது இருந்தது. தேசிய நிறுவன சட்டத் தீர்ப்பாயம் உடனடியாக அமைக்கப்பட்டது. இந்திய கடன்மீட்பு திவாலாதல் வாரியம் தோற்றுவிக்கப்பட்டது. விதிமுறைகளும் வகுக்கப்பட்டன. 2016-ம் ஆண்டின் இறுதியில், நிறுவனங்கள் திவாலாதல் தொடர்பான வழக்குகள், தேசிய நிறுவன சட்டத் தீர்ப்பாயத்துக்கு மாற்றப்பட்டன.
இதுவரை கிடைத்த அனுபவங்கள்
கடனை திருப்பி செலுத்த முடியாத நிலை மற்றும் திவாலாதல் விதிமுறை நடைமுறைகள் மூலம், தொடக்கத்தில் கிடைத்த பலன்கள், மிகவும் திருப்திகரமாக அமைந்தன. இது கடன் வாங்கியோர் மற்றும் கடன் வழங்கியோருக்கு இடையேயான நல்லுறவில் மாற்றத்தை ஏற்படுத்தியது. கடன் வாங்கியவர்களை கடன் வழங்கியோர் தேடிக் கொண்டிருக்க வேண்டிய நிலை இல்லை. உண்மையில், இதற்கு முற்றிலும் மாறுபட்டு அமைந்தது. தேசிய நிறுவன சட்டத் தீர்ப்பாயம் அமைத்தது மற்றும் கடனை திருப்பி செலுத்த முடியாத, திவாலாதல் விதிமுறையை செயல்படுத்தியது ஆகியவற்றைத் தொடர்ந்து, அதன் செயல்பாடுகளைப் பார்த்தபோது, விதிமுறையை மேம்படுத்த வேண்டியது அவசியம் என்பது தெரியவந்தது. அதற்குப் பிறகு, இரண்டு முறை சட்டத் திருத்தங்கள் செய்யப்பட்டன.
தேசிய நிறுவன சட்டத் தீர்ப்பாயம், அதிக நம்பகத்தன்மை கொண்ட அமைப்பாக மாறியது. நிறுவனத்தை நொடிப்பு நிலைக்கு கொண்டுசெல்வோர், நிறுவன நிர்வாகப் பொறுப்பிலிருந்து வெளியேறினர். புதிய நிர்வாகிகள் தேர்வு, நேர்மையாகவும், வெளிப்படையான முறையிலும் இருந்தது. இந்த விவகாரங்களில், அரசியல் அல்லது அரசின் தலையீடு எதுவும் இல்லை. நொடிப்பு நிலையை அடைந்த நிறுவனங்களில் கிடப்பில் உள்ள பணத்தை, மீட்கும் நடவடிக்கைகள், மூன்று வழிகளில் மேற்கொள்ளப்பட்டன: முதலாவதாக, 29 பிரிவு அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட பிறகு, அதுபோன்ற நிறுவனங்கள், நெருக்கடி நிலையைத் தாண்டுவதற்கு முன்னதாகவே, பணத்தை முழுமையாக செலுத்த வேண்டும். அதன்பிறகு, தேசிய நிறுவன சட்டத் தீர்ப்பாயத்துக்கு பரிந்துரைக்கப்படும். இதன் பலனாக, நிலுவையில் உள்ள கடனை, கடன் வாங்குபவர்கள், முன்கூட்டியே செலுத்துவதால், வங்கிகள் பணத்தை திரும்பப் பெறத் தொடங்கின. கடனை திரும்ப செலுத்த முடியாத மற்றும் திவாலாதல் விதிகளுக்குள் சென்றுவிட்டால், நிர்வாகத்திலிருந்து உறுதியாக வெளியேறிவிடுவோம் என்பது கடன் திரும்ப செலுத்தாதவர்களுக்கு நன்றாகவே தெரியும். இதற்கு காரணம் 29 பிரிவு. இரண்டாவதாக, கடன் வழங்கியோர், தேசிய நிறுவன சட்டத் தீர்ப்பாயத்தில் மனுவை தாக்கல் செய்யும்போது, அதனை ஏற்றுக் கொள்ளும் நிலைக்கு முன்னதாக, கடன் வாங்கியவர்களில் பலரும் பணத்தை செலுத்திவிடுகின்றனர். இதனால், திவாலாகிவிட்டது என்று அறிவிக்கும் நடவடிக்கை மேற்கொள்ளப்படுவதில்லை. மூன்றாவதாக, பல்வேறு மிகப்பெரும் திவால் வழக்குகள், ஏற்கனவே தீர்க்கப்பட்டுவிட்டன. மேலும் பல்வேறு வழக்குகள் தீர்க்கப்பட்டு வருகின்றன. தீர்க்கப்பட முடியாதவர்கள், நிறுவனத்தை மூடும் நடவடிக்கையில் ஈடுபடுகின்றனர். இதன்மூலம், நிறுவனத்தை மூடும்போது இருக்கும் தொகையை வங்கிகள் பெறுகின்றன.
தேசிய நிறுவன சட்டத் தீர்ப்பாயத்தின் செயல்பாடு மூலம், தீர்ப்பாயத்தில் ஏராளமான வழக்குகள் தாக்கல் செய்யப்படுகின்றன. தேசிய நிறுவன சட்டத் தீர்ப்பாயத்தில் ஏராளமான வழக்குகள் உள்ளன. அதன் கையாளும் திறன் தற்போது மேம்படுத்தப்பட்டுள்ளது. அவசரத் தேவையை உணர்ந்து, பல்வேறு தீர்ப்புகளை உச்சநீதிமன்றம் விரைந்து வழங்கியுள்ளது. இது புதிய சட்ட வழிமுறைகளுக்கான சட்டத்தை வகுத்து தந்துள்ளது. உச்சநீதிமன்றம் அறிவித்துள்ள சட்டத்தில் பொருள் புரிந்து, சந்தேகங்கள் எதுவும் இருந்தால், கேட்பதற்கு நீண்டகாலம் பிடிக்கும். இது, வரும் நாட்களில் கடன்மீட்பு நடவடிக்கைகளை மேலும் விரைவுபடுத்தச் செய்யும்.
தரவுகள்
இதுவரை 1,322 வழக்குகளை தேசிய நிறுவன சட்டத் தீர்ப்பாயம் ஏற்றுக் கொண்டுள்ளது. ஏற்றுக்கொள்வதற்கு முந்தைய நிலையிலேயே 4,452 வழக்குகள் முடித்துவைக்கப்பட்டுள்ளன. விசாரணைக்குப் பிறகு, 66 வழக்குகள் முடித்துவைக்கப்பட்டன. நிறுவன செயல்பாடுகளை மூடிவிடுமாறு 260 வழக்குகளில் உத்தரவு பிறப்பிக்கப்பட்டன. தீர்க்கப்பட்ட 66 வழக்குகளின் மூலம், கடன் கொடுத்தோருக்கு சுமார் ரூ.80,000 கோடி தொகை கிடைத்துள்ளது. தேசிய நிறுவன சட்ட தீர்ப்பாயத்தின் தரவுகளின்படி, விசாரணைக்கு ஏற்பதற்கு முன்னதாக, முடித்துவைக்கப்பட்ட 4,452 வழக்குகளின் மூலம், சுமார் ரூ.2.02 லட்சம் கோடி தீர்த்துவைக்கப்பட்டது. பூஷண் பவர் மற்றும் ஸ்டீல் லிமிடெட், எஸ்ஸார் ஸ்டீல் இந்தியா லிமிடெட் போன்ற 12 மிகப்பெரும் வழக்குகளில், சில வழக்குகள், தீர்வுகாணும் நிலையில் உள்ளன. இவை, இந்த நிதியாண்டிலேயே தீர்க்கப்படும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இதன்மூலம், ரூ.70,000 கோடி அளவுக்கு கடன் தீர்க்கப்படும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. வாராக்கடன் தொகையை, நிலையான கணக்குக்கு மாற்றும் சூழல் அதிகரித்துவருகிறது. மற்றும் வாராக்கடன் வரம்பில் புதிய கணக்குகள் சேரும் அளவு குறைந்துவருகிறது. கடன் கொடுப்பது மற்றும் திரும்பப் பெறுவதில் உறுதியான முன்னேற்றம் இருப்பதையே இது காட்டுகிறது.