ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਦਫਤਰ
ਗੁਜਰਾਤ ’ਚ ਗਲੋਬਲ ਪਾਟੀਦਾਰ ਬਿਜ਼ਨਸ ਸਮਿਟ ਦੇ ਉਦਘਾਟਨ ਸਮੇਂ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਦੇ ਭਾਸ਼ਣ ਦਾ ਮੂਲ-ਪਾਠ
ਨਮਸਕਾਰ,
ਗੁਜਰਾਤ ਦੇ ਲੋਕਪ੍ਰਿਯ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ, ਸ਼੍ਰੀ ਭੂਪੇਂਦਰ ਭਾਈ ਪਟੇਲ, ਕੇਂਦਰੀ ਮੰਤਰੀ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਸਹਿਯੋਗੀ, ਮਨਸੁਖ ਭਾਈ, ਪੁਰਸ਼ੋਤਮ ਰੂਪਾਲਾ, ਅਨੁਪ੍ਰਿਯਾ ਜੀ, ਗੁਜਰਾਤ ਭਾਜਪਾ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸੀ.ਆਰ. ਪਾਟਿਲ, ਸਰਦਾਰ ਧਾਮ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸੇਵਕ ਸ਼੍ਰੀ ਗਗਜੀ ਭਾਈ ਸੁਤਾਰਿਯਾ, ਪਾਟੀਦਾਰ ਸਮਾਜ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸੀਨੀਅਰ ਨਾਗਰਿਕ, ਦੇਸ਼-ਵਿਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਆਏ ਸਾਰੇ ਮਹਿਮਾਨ, ਉਦਯੋਗ ਜਗਤ ਦੇ ਸਾਥੀ, ਦੇਵੀਓ ਅਤੇ ਸੱਜਣੋਂ।
ਉਂਝ, ਅੱਜ ਦਾ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਅਜਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਗੁਜਰਾਤ ਸਰਕਾਰ ਅਤੇ ਗੁਜਰਾਤ ਭਾਰਤੀ ਜਨਤਾ ਪਾਰਟੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਦਰਮਿਆਨ ਹੁੰਦੀ। ਲੇਕਿਨ ਅੱਜ ਇੱਕ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦਾ ਕਲੈਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਸਾਡੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਵੀ ਅੱਜ ਅਹਿਮਦਾਬਾਦ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵੀ ਸਾਰੇ ਸੰਸਦ ਮੈਂਬਰਾਂ ਅਤੇ ਵਿਧਾਇਕਾਂ ਅਤੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਹੈ। ਤਾਂ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਚਲੋ, ਮੈਂ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਸੰਭਾਲ ਲਵਾਂਗਾ। ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੁਵਿਧਾ ’ਚ ਸਨ ਪਰ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੈਂ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਕਰਦੇ ਰਹੋ।
ਮੈਨੂੰ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਹੋਈ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਜਾਣੇ-ਪਛਾਣੇ ਚਿਹਰੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧ ਰਹੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਸੂਰਤ ਹੈ ਅਤੇ ਅੱਜ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਸੂਰਤ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਕੇ ਨਵੇਂ ਸੰਕਲਪ ਲੈ ਰਹੇ ਹੋ। ਆਪ ਸਭ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਬਹੁਤ ਅਭਿਨੰਦਨ। ਕੁਝ ਹੀ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਮੈਨੂੰ ਸਰਦਾਰ ਧਾਮ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਭੈਣੋ ਅਤੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਮਿਲਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲਿਆ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਗੁਜਰਾਤ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦਾ ਮਾਣ ਵਧਾਇਆ ਹੈ। ਇਹ ਗੁਜਰਾਤ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਪ੍ਰਤੀ ਸਾਡੇ ਸਾਂਝੇ ਸੰਕਲਪ, ਸਾਂਝੀ ਵਚਨਬੱਧਤਾ ਦਾ ਸਬੂਤ ਹੈ।
ਸਾਥੀਓ,
ਜਦੋਂ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਨਵੀਂ–ਨਵੀਂ ਅਜ਼ਾਦੀ ਮਿਲੀ ਸੀ, ਉਹ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਦਿਨ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਰਦਾਰ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਕੀ ਕਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਔਖੇ ਹਾਲਾਤ ਵਿੱਚ ਸਰਦਾਰ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵੇਖੋ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਸੀ, 'ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸੰਪਦਾ ਦੀ, ਦੌਲਤ ਦੀ ਕੋਈ ਘਾਟ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੇ ਦਿਮਾਗ਼, ਆਪਣੇ ਸਾਧਨਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਦੀ ਬਿਹਤਰ ਵਰਤੋਂ ਲਈ ਲਗਾਉਣਾ ਹੋਵੇਗਾ।’ ਮੈਂ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ’ਚ ਆਉਣ ਵਾਲੇ 25 ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਸੰਕਲਪ ਦੇ ਨਾਲ ਨਿੱਕਲੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਸਰਦਾਰ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਇਸ ਬਚਨ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਅੱਜ ਭਾਰਤ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੇ ਆਤਮ-ਵਿਸ਼ਵਾਸ, ਆਤਮ-ਨਿਰਭਰਤਾ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਹ ਭਰੋਸਾ ਤਾਂ ਹੀ ਆਵੇਗਾ ਜਦੋਂ ਵਿਕਾਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਹਿੱਸੇਦਾਰੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਸਭ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਲੱਗੇਗੀ।
ਸਾਥੀਓ,
ਪਿਛਲੇ 8 ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਾਰੋਬਾਰ, ਉੱਦਮ, ਕ੍ਰਿਏਟੀਵਿਟੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦੇ ਯਤਨ ਕੀਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਇਹ ਲਗਾਤਾਰ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਹੈ ਕਿ ਆਪਣੀਆਂ ਨੀਤੀਆਂ ਅਤੇ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਰਾਹੀਂ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹਾ ਮਾਹੌਲ ਸਿਰਜਿਆ ਜਾਵੇ ਕਿ ਸਾਧਾਰਨ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਨੌਜਵਾਨ ਵੀ entrepreneur ਬਣ ਜਾਵੇ, ਉਸ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਵੇਖੇ, ਉਸ ਨੂੰ entrepreneurship ’ਤੇ ਮਾਣ ਹੋਵੇ।
Make in India, Make for the world- ਇਸ ਨੂੰ ਨਿਊ ਇੰਡੀਆ ਦੀ ਨਵੀਂ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ, ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ, ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਆਧੁਨਿਕ ਕਨੈਕਟੀਵਿਟੀ ਦੇ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚੇ ਦੇ ਵਿਕਾਸ, ਨਵੇਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ, ਪੁਰਾਣੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮਾਰਟ ਸੁਵਿਧਾਵਾਂ ਦਾ ਵਿਕਾਸ, ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਨਿਯਮਾਂ, ਕਾਇਦਿਆਂ, ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ, ਕੰਪਲਾਇੰਸ ਦੇ ਬੋਝ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਇਨੋਵੇਸ਼ਨ ਦੀ, ਆਈਡੀਆ ਦੀ ਹੈਂਡ–ਹੋਲਡਿੰਗ, ਅਜਿਹੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ’ਤੇ ਇੱਕੋ ਵੇਲੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਅੱਜ ਮੁਦਰਾ ਯੋਜਨਾ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਬਿਜ਼ਨਸ ਕਰਨ ਲਈ ਹੌਸਲਾ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਦੇ ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚਿਆ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਸਟਾਰਟ ਅੱਪ ਇੰਡੀਆ ਦੀ ਉਹ ਨਵੀਨਤਾ, ਉਹ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਵੀ ਅੱਜ ਯੂਨੀਕੌਰਨ ਦੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਨੂੰ ਸਾਕਾਰ ਹੁੰਦਾ ਦੇਖ ਰਹੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਦਾ ਕੋਈ ਰਸਤਾ ਨਹੀਂ ਦਿਸਦਾ ਸੀ। Production Linked Incentive ਭਾਵ PLI ਯੋਜਨਾ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸੈਕਟਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮੇਕ ਇਨ ਇੰਡੀਆ ਦਾ ਉਤਸ਼ਾਹ ਤਾਂ ਭਰਿਆ ਹੀ ਹੈ, ਸੈਮੀਕੰਡਕਟਰ ਜਿਹੇ ਨਵੇਂ ਸੈਕਟਰਾਂ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦੀਆਂ ਸੰਭਾਵਨਾਵਾਂ ਵੀ ਉੱਭਰ ਕੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਹੁਣ ਵੇਖੋ, ਕੋਰੋਨਾ ਦੌਰ ਦੀਆਂ ਬੇਮਿਸਾਲ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਅੱਜ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ MSME ਸੈਕਟਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਿਕਾਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਲੱਖਾਂ ਕਰੋੜਾਂ ਰੁਪਏ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਐੱਮਐੱਸਐੱਮਈ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਕਰੋੜਾਂ ਨੌਕਰੀਆਂ ਬਚਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਅੱਜ ਇਹ ਸੈਕਟਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨਵੇਂ ਰੋਜ਼ਗਾਰ ਪੈਦਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਇੱਕ ਦੇਸ਼ ਵਾਸੀ ਇੱਕ ਰੇਹੜੀ–ਠੇਲੇ ਵਾਂਗ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਛੋਟਾ ਵਪਾਰ-ਕਾਰੋਬਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅੱਜ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਦੀ ਵਿਕਾਸ ਕਹਾਣੀ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਸਵਨਿਧੀ ਯੋਜਨਾ ਤੋਂ ਰਸਮੀ ਬੈਂਕਿੰਗ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵਿੱਚ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਮਿਲੀ ਹੈ। ਪਿੱਛੇ ਜਿਹੇ ਸਾਡੀ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਇਸ ਸਕੀਮ ਨੂੰ ਦਸੰਬਰ 2024 ਤੱਕ extend ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਸਾਥੀਓ,
ਦੇਸ਼ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਵਿੱਚ ਛੋਟੇ ਤੋਂ ਵੱਡੇ, ਹਰ ਵਪਾਰ, ਹਰ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦਾ ਅਹਿਮ ਯੋਗਦਾਨ ਹੈ। ਸਬਕਾ ਪ੍ਰਯਾਸ ਦੀ ਇਹ ਭਾਵਨਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਨਵੇਂ ਭਾਰਤ ਦੀ ਤਾਕਤ ਬਣ ਰਹੀ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਸਾਲ ਦੇ ਸਮਿਟ ਵਿੱਚ ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ 'ਤੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਚਰਚਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ।
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੂਰਤ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਦੇਸ਼-ਵਿਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਲੋਕ ਇੰਨੀ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਆਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਗਗਜੀਭਾਈ ਹੁਣੇ ਵਿਸਥਾਰ ਵਿੱਚ ਬਿਆਨ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਉਮੀਦ ਅਤੇ ਜੋਸ਼ ਜਾਗਿਆ, ਅਜਿਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੱਗਜੀਭਾਈ ਕੋਲ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਗੱਗਜੀਭਾਈ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦਾ ਕੋਈ ਨਾਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੁਝ ਨਵਾਂ ਕਰਨ ਦੀ ਗੱਲ, ਸ਼ਾਇਦ ਗਗਜੀਭਾਈ ਦਾ ਇਹ ਸੁਭਾਅ ਹੀ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ, ਸਮਾਜ ਲਈ ਕਰਨਾ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਕੇ ਕਰਨਾ, ਅਤੇ ਇਸ ਕਾਰਨ ਹੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਅਤੇ ਹੁਣ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਨ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਤਦ ਸਾਨੂੰ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਿਰਫ ਜ਼ਮੀਨਾਂ ਲੈਣੀ ਤੇ ਵੇਚਣੀ, …ਸਾਰੇ ਹੱਸਣ ਲੱਗ ਪਏ ਹਨ ਕੋਈ ਕੰਮ ਕਰੇ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਕੀ ਅਸੀਂ ਇਹੀ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਵੱਡੀਆਂ–ਵੱਡੀਆਂ ਯੋਜਨਾਵਾਂ, ਵੱਡੀਆਂ–ਵੱਡੀਆਂ ਸਕੀਮਾਂ, ਇੰਨੇ ਫਲੈਟ ਬਣਾਵਾਂਗੇ, ਇੰਨੇ ਬੰਗਲੇ ਬਣਾਵਾਂਗੇ, ਚਲੋ, ਇਹ ਵੀ ਕੋਈ ਕੰਮ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਹੀਰਿਆਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਹੀਰੋ ਬਣ ਗਏ, ਪਰ ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਵੱਖਰੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ. ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ, ਗਗਜੀਭਾਈ ਮੈਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਗਗਜੀਭਾਈ ਮੈਨੂੰ ਬਰਾਬਰ ਫੜਨਗੇ। ਭਾਵੇਂ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਇਹ ਸੰਮੇਲਨ ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਪਰ ਮੇਰਾ ਇੱਕ ਵਿਚਾਰ ਹੈ ਕਿ ਗੱਗਜੀਭਾਈ 10-15 ਗਰੁੱਪ ਬਣਾਓ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਦੇ 25-30 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਬਜ਼ੁਰਗ ਹੋਣ, ਜੋ ਤਜਰਬੇਕਾਰ ਹੋਣ, ਅਤੇ 40-50 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਨੌਜਵਾਨ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਵੀਂ ਦੁਨੀਆਂ ਬਾਰੇ ਖ਼ਬਰ ਹੈ। ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਸ਼ਿਆਂ 'ਤੇ ਵੰਡ ਦੇਵੋ, ਕਿ ਭਾਈ ਦੱਸੋ, ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਗੁਜਰਾਤ ਨੂੰ, ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਦੁਨੀਆ 'ਚ ਕੀ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਰਾੱਅ ਮਟੀਰੀਅਲ ਦਾ ਕੀ ਹੈ, ਮਾਰਕਿਟ ਦਾ ਕੀ ਹੈ, ਸਰਕਾਰ ਦੀਆਂ ਨੀਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੀ ਸਮੱਸਿਆ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾ ਲੈ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰੋ। ਅਤੇ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਵੀ ਤੁਹਾਡਾ ਜੋ ਛੋਟਾ ਗਰੁੱਪ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਰਕਾਰ ਦੀਆਂ ਨੀਤੀਆਂ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਡੌਕਿਯੂਮੈਂਟਸ ਕਰੇ, ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇਵੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੇ ਹਨ ਕਿ ਜੇ ਅਸੀਂ ਇਸ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਅੱਗੇ ਵਧਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਇਸ ਨੀਤੀ ਵਿੱਚ ਇਹ ਘਾਟ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਹੋਵੇ, ਫਿਰ ਇੱਕ ਸਰਲ ਡੌਕਿਯੂਮੈਂਟਸ ਕਰੋ ਬੈਂਕਿੰਗ ਲਈ, ਬੈਂਕਿੰਗ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਇੱਥੇ ਹਰ ਹਫ਼ਤੇ ਡਾਇਮੰਡ ਵਾਲੇ ਆ ਕੇ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹਰ ਹਫ਼ਤੇ ਬੈਂਕਿੰਗ ਵਾਲੇ ਆ ਕੇ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਨਾਮਾ ਲਿਖ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਕੁਝ ਕਰੋ ਸਾਡਾ, ਤੇ ਨੀਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੀ ਗ਼ਲਤੀ ਹੈ, ਪ੍ਰਾਇਰਟੀ ਦੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਕਿੱਥੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਫਿਨਟੇਕ ਪੂਰਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਫ਼ਾਈਨਾਂਸ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਟੈਕਨੋਲੋਜੀ, ਅਜਿਹੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਸ਼ਿਆਂ 'ਤੇ ਅਸੀਂ ਫੈਸਲੇ ਲਈਏ ਕਿ ਇਸ ਵਾਰ ਸਾਨੂੰ ਦਸ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਦਸ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦੇ ਬਾਹਰਲੇ ਐਕਸਪਰਟ ਨੂੰ ਵੀ ਲੈ ਲਵੋ, ਅਕੈਡੇਮਿਕਾਨਜ਼ ਅਨੇਕ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਗਲੋਬਲ ਸਟੈਂਡਰਡ ਦਾ ਹੀ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਛੋਟਾ ਸੋਚਣਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਯਕੀਨ ਦਿਵਾਉਂਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਇਹ ਗਰੁੱਪ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਡੌਕਿਯੂਮੈਂਟਸ ਨੂੰ ਕਰ ਕੇ, ਜੋ ਮੇਰਾ ਸਮਾਂ ਚਾਹੁਣਗੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੈਜ਼ੈਂਟੇਸ਼ਨ ਵੇਖਾਂਗਾ ਅਤੇ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਵੀ ਬਿਠਾ ਕੇ ਵੱਖੋ–ਵੱਖਰੇ ਵਿਭਾਗਾਂ ਦੇ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਨੀਤੀਆਂ ਬਦਲਣੀਆਂ ਹੋਣ, ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿਚ ਕੋਰਸ ਬਦਲਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਪਵੇ, ਕੁਝ ਕੋਰਸ ਅਜਿਹੇ ਹਨ ਜੋ ਅਸੀਂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿਚ ਪੜ੍ਹਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਜ਼ਮਾਨਾ ਗਿਆ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਪੜ੍ਹਾਉਣਾ ਪਵੇ। ਸਕਿੱਲ ਡਿਵੈਲਪਮੈਂਟ ’ਚ ਚੇਂਜ ਕਰਨੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਵਿਚਾਰ ਕਰੇ, ਇੱਕ ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਟੀਮ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕੇ। ਦੂਜੇ, ਇੱਕ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਜੋ ਨੈਸ਼ਨਲ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨ ਪਾਲਿਸੀ ਲਿਆਈ ਹੈ। NEP ਹਿੰਦੁਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਨੀਤੀ ਨੂੰ ਇੰਨਾ ਵਧੀਆ ਹੁੰਗਾਰਾ ਮਿਲਿਆ ਹੈ, ਇੰਨਾ ਸਾਰਾ ਮਾਣ ਮਿਲੇ, ਉਹੀ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਘਟਨਾ ਹੈ। ਹਿੰਦੁਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਸਿਆਸੀ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਦੇ ਲੋਕ ਹੋਣ, ਕੋਈ ਵੀ ਐਕੇਡੈਮਿਕ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਲੋਕ ਹੋਣ, ਸਭ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਣ ਨਾਲ ਪ੍ਰਵਾਨ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਇੱਥੇ ਵੀ ਇੱਕ ਟੀਮ ਬਣਾਵੇ ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਆਪਣੇ ਇੱਥੇ ਪੜ੍ਹਾਈ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਮਾਜ ਦੇ ਲੋਕ ਵਧੀਆ ਉਪਰਾਲੇ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਪਰ ਇਸ ਨੈਸ਼ਨਲ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨ ਪਾਲਿਸੀ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਾਡੇ ਸਮਾਜ ਦੇ ਲੋਕ ਜੋ ਐਕੇਡੇਮਿਕ ਵਿੱਚ ਰਹੇ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਗੁਜਰਾਤ ਦੇ ਹੋਰ ਲੋਕ ਵੀ ਖ਼ੂਬ ਵਧੀਆ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਪਰ ਇਹ ਨੈਸ਼ਨਲ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨ ਪੌਲਿਸੀ ਦੀ ਸਟੱਡੀ ਕਰ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਸਮਾਜ ਦੇ ਲੋਕ ਜੋ ਐਕੇਡੇਮਿਕ ਵਿੱਚ ਰਹੇ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਗੁਜਰਾਤ ਦੇ ਹੋਰ ਲੋਕ ਵੀ ਆਪਣਾ ਗੁਜਰਾਤ ਤੇ ਅਸੀਂ ਜਿਸ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਹਿੰਦੁਸਤਾਨ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕੋਣੇ ’ਚ ਇਸ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਇਹ ਨੈਸ਼ਨਲ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨ ਪੌਲਿਸੀ ਦਾ 100 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਲਾਭ ਲੈਣ ਲਈ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਵਿਵਸਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਨੀਤੀ ਨਿਰਧਾਰਣ ਵਿੱਚ ਕੀ ਤਬਦੀਲੀ ਲਿਆ ਸਕੇ। ਇਹ ਇੱਕ ਦੂਜਾ ਕੰਮ ਹੈ। ਤੀਸਰੀ ਗੱਲ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਣੀ ਹੈ ਮੇਰੇ ਸਾਥੀਓ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੋ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ 99 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਕਿਸਾਨਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ। ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਸੂਰਤ ਵਿੱਚ ਕਰੋੜਾਂ ਰੁਪਏ ਵਿੱਚ ਖੇਡਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਭਾਈ, ਆਪਣੀਆਂ ਜੋ ਜੜ੍ਹਾਂ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਖੇਤ ਹੀ ਹਨ। ਖੇਤੀ ਹੀ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਪੁਰਖਿਆਂ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਹੈ ਨਾ, ਉਹੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਦੱਸੋ ਕਿ ਅਸੀਂ ਇੰਨੀ ਤਰੱਕੀ ਕਰ ਲਈ ਹੈ, ਪਰ ਕੀ ਸਾਡੀ ਖੇਤੀ ਤਰੱਕੀ ਕਰ ਸਕੀ? ਆਪਣੇ ਖੇਤੀ ਸੈਕਟਰ ਵਿੱਚ ਇਨਵੈਸਟਮੈਂਟ ਆਉਂਦੀ ਹੈ? ਲਗਭਗ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਬਿਲਡਰ ਆਉਣ ਤੇ ਬਿਲਡਿੰਗ ਬਣਾ ਦੇਣ ਤੇ ਇੰਕਮ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਗੱਲ ਵੱਖਰੀ ਹੈ। ਸਹੀ ਅਰਥਾਂ ’ਚ ਜਦੋਂ ਨਰਮਦਾ ਦਾ ਪਾਣਾ ਗੁਜਰਾਤ ਦੇ ਕੋਣੇ–ਕੋਣੇ ਵਿੱਚ ਪੁੱਜਾ ਹੈ, ਤਦ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਗੁਜਰਾਤ ਦੀ ਖੇਤੀ ਨੂੰ ਆਧੁਨਿਕ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਉਹ ਵੀ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਬਿਜ਼ਨੇਸ਼ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਮੰਨ ਕੇ ਚੱਲੋ। ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਪੇਟ ਭਰਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਹੈ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ। ਪਰ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸਾਧਨਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਵਰਤੋਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਇੱਕ ਦੋ ਕਿਸਾਨ ਅਗਾਂਹਵਧੂ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਟੀਮ ਬਣਾ ਕੇ ਗੁਜਰਾਤ ਦੀ ਸਾਰੀ ਜ਼ਮੀਨ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰੋ, ਐਗ੍ਰੀਕਲਚਰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਨਾਲ, ਐਗ੍ਰੀਕਲਚਰ ਡਿਪਾਰਟਮੈਂਟ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਅੱਜ ਤੋਂ 25-50 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਸੋਚੋ, ਜੋ ਦੂਰਅੰਦੇਸ਼ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਦਾਰ ਸਾਹਬ ਵੀ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗੁਜਰਾਤ ਵਿੱਚ ਡੇਅਰੀ ਉਦਯੋਗ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਨਾ ਹੋਇਆ ਹੁੰਦਾ, ਸੰਕਟ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਗੁਜਰਾਤ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਅਤੇ ਜੇ ਅਸੀਂ ਦੁੱਧ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਨਾ ਪਹੁੰਚਦੇ ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਕਿਸਾਨ ਦੀ ਕੀ ਹਾਲਤ ਹੋਈ ਹੁੰਦੀ ਭਾਈ। ਕੀਮਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅੱਜ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਅਮੂਲ ਦਾ ਨਾਮ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਬਨਾਸਡੇਅਰੀ ਹੋਵੇ ਕਿ ਸਾਗਰ ਡੇਅਰੀ, ਹੁਣ ਕਾਠੀਆਵਾੜ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਕੱਛ ਵੀ ਵੀ ਡੇਅਰੀ ਖੜ੍ਹੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਸ ਸਭ ਤੋਂ ਪਸ਼ੂ ਪਾਲਣ ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀ ਮਿਲੀ ਅਤੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੇਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਇਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਐਗ੍ਰੋ ਬੇਸਡ ਇੰਡਸਟ੍ਰੀ ਵਿੱਚ ਆਸ ਨਾ ਰੱਖਾਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਕਿਸ ਕੋਲ ਰੱਖਾਂ ਭਾਈ? ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਸੀਂ ਹੀਰੇ ਨੂੰ ਚਮਕਾ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਭਾਈ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਕਿਸਾਨ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਅਤੇ ਪਸੀਨਾ ਚਮਕਾ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਓਨੀ ਤਾਕਤ ਹੈ। ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਫੂਡ ਪ੍ਰੋਸੈੱਸਿੰਗ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਸੈਕਟਰ ਹੈ। ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਮਾਰਕੀਟ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਇਸ ਵਿੱਚ ਅਜੇ ਵੀ ਬਹੁਤ ਪਿੱਛੇ ਹਾਂ। ਕਾਰਨ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਅਜੇ ਤੱਕ ਖੇਤੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਇਨਵੈਸਟਮੈਂਟ ਨਹੀਂ ਆ ਰਹੀ। ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਇੱਥੇ ਛੋਟੇ ਕਿਸਾਨ ਹਨ, ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ, ਇੱਕ ਏਕੜ, ਦੋ ਏਕੜ ਜ਼ਮੀਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਤੁਹਾਡੇ ਇੱਥੇ ਵੱਧਡੇ ਪੱਧਰ ਉੱਤੇ ਪਲੈਨ ਕਰ ਕੇ ਆਧੁਨਿਕ ਖੇਤੀ, ਖੇਤ ਉਤਪਾਦਨ ਵੀ ਜੈਸਾ–ਤੈਸਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਸੋਚੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਕਿਸਾਨ ਪੁੱਤਰ ਅਰਬਾਂ-ਖਰਬਾਂ ਵਿੱਚ ਖੇਡਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਬਾਹਰੋਂ 80 ਹਜ਼ਾਰ ਕਰੋੜ ਦਾ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਤੇਲ ਲਿਆਉਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਕੁਝ ਉਮੀਦ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਨਾ ਰੱਖਾਂ। ਅਸੀਂ ਇਹ ਬਦਲਾਅ ਲਿਆ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਜਾਂ ਨਹੀਂ। ਆਤਮ-ਨਿਰਭਰਤਾ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੀਏ ਤਾਂ ਡਾਇਮੰਡ ਵਿੱਚ ਹੀ ਥੋੜਾ ਆਤਮ ਨਿਰਭਰ ਹੋਣਾ ਹੈ ਭਾਈ। ਅਤੇ ਇਸੇ ਲਈ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਫੂਡ ਪ੍ਰੋਸੈੱਸਿੰਗ ਸਰਕਾਰ ਦੀ FPO ਸਕੀਮ ਬਣਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਛੋਟੇ ਖੇਤੀ ਉਤਪਾਦਨ ਦੇ ਸੰਗਠਨ, ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਪੈਸਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਸੋਚੋ ਕਿ ਇਹ ਖੇਤਰ ਕਿੰਨਾ ਵੱਡਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ 90 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਆਰਗੈਨਿਕ ਉਤਪਾਦ ਖਰੀਦਣ ਲਈ ਬਾਜ਼ਾਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਲੇਬਲ ਨੂੰ ਚਾਰ ਵਾਰ ਦੇਖਿਆ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਜੈਵਿਕ ਕੀ ਹੈ? ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਅੰਬ ਖਰੀਦਣ ਜਾਂਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਰਗੈਨਿਕ ਵੇਖਦੇ ਹੋ। ਹੁਣ ਤਾਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਆਪਣੀਆਂ ਮਾਂਵਾਂ–ਭੈਣਾਂ ਪੁੱਛਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਆਰਗੈਨਿਕ ਲਿਆਏ ਹੋ। ਖਾਣ ਲਈ ਬੈਠਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਉਹ ਕਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਸਬਜ਼ੀ ਆਰਗੈਨਿਕ ਹੈ, ਇੰਝ ਬੋਲਦੀਆ ਹਨ। ਹੁਣ ਜਦੋਂ ਇਹ ਖਿੱਚ ਸਾਡੇ ਘਰ ਦੀ ਡਾਈਨਿੰਗ ਟੇਬਲ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਈ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਬਦੌਲਤ ਸਾਡੇ ਗੁਜਰਾਤ ਦੇ ਰਾਜਪਾਲ ਆਚਾਰੀਆ ਦੇਵਵ੍ਰਤ ਜੀ ਤਨਦੇਹੀ ਨਾਲ ਕੁਦਰਤੀ ਖੇਤੀ ਦੀ ਮੁਹਿੰਮ ਚਲਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਗੁਜਰਾਤ ਦੇ ਕਿਸਾਨਾਂ ਨੇ ਕੁਦਰਤੀ ਖੇਤੀ ਨੂੰ ਅਪਣਾ ਲਿਆ ਹੈ। ਕੀ ਅਸੀਂ ਇਸ ਵਿੱਚ, ਕੁਦਰਤੀ ਖੇਤੀ ਵਿੱਚ ਵਪਾਰਕ ਬੁੱਧੀ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੁੱਧ ਤੋਂ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਉਤਪਾਦਾਂ ਕਾਰਨ ਡੇਅਰੀ ਉਦਯੋਗ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਹੋਇਆ, ਜਦਕਿ ਤਾਕਤ ਗੋਬਰ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦਾ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਗੋਬਰਧਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਉਦਯੋਗਪਤੀ ਜਿਸ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਤੋਂ ਆਉਂਦੇ ਹੋ ਉੱਥੇ ਡੇਅਰੀ ਦਾ ਪੂਰਾ ਮਾਡਲ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੋਬਰਧਨ ਦਾ ਮਾੱਡਲ ਬਣਾ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚੋਂ ਗੈਸ ਤਿਆਰ ਹੋਵੇ, ਗੈਸ ਇੰਡਸਟ੍ਰੀ ’ਚ ਵੇਚੀ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਕੁਦਰਤੀ ਖਾਦ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਆਪਣੇ ਇੱਥੇ ਉਮਰੇਠ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਹੈ।
ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਕਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਬਣਾਇਆ ਹੈ ਜਿੱਥੋਂ ਮੈਂ ਐਮ.ਪੀ. ਹਾਂ। ਆਪਣੇ ਇੱਥੇ ਬਨਾਸ ਡੇਅਰੀ ਨੇ ਵੀ ਵਧੀਆ ਬਣਾਇਆ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਖੇਤੀ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਕੀ ਅਸੀਂ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ? ਗੁਜਰਾਤ ਦਾ ਆਪਣਾ ਇੱਕ ਸੁਪਨਾ ਹੈ, ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਆਪਣਾ ਅੰਨਦਾਤਾ ਊਰਜਾਦਾਤਾ ਬਣੇ। ਖੇਤੀ, ਖੇਤ ਅਤੇ ਉਦਯੋਗ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਕਿਸਾਨ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਸਮਝਾਉਂਦੇ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਖੇਤ ਦੇ ਪਾਸੇ ਵਾਲੀ ਜ਼ਮੀਨ, ਜੇਕਰ ਦੋ ਗੁਆਂਢੀਆਂ ਵਿੱਚ ਲੜਾਈ ਹੋ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਦੋ ਮੀਟਰ ਜ਼ਮੀਨ ਬਰਬਾਦ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕੰਡਿਆਲੀ ਤਾਰ ਕਾਰਨ ਦੋ ਮੀਟਰ ਜ਼ਮੀਨ ਬਰਬਾਦ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸਾਡਾ ਕਿਸਾਨ ਉਸ ਦੇ ਉੱਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਸੋਲਰ ਪੈਨਲ ਲਗਾ ਕੇ ਅੰਨਦਾਤਾ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਊਰਜਾਦਾਤਾ ਵੀ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਪਿੰਡ ਦੀ ਤਰੱਕੀ ਹੋਵੇ। ਗੁਜਰਾਤ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਨੀਤੀ ਬਣਾਈ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿਸਾਨ ਬਿਜਲੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਖਰੀਦਣ ਦੀ ਨੀਤੀ ਬਣਾਈ ਗਈ ਹੈ। ਪਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਰੇ ਉਦਯੋਗ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣਾ ਪਵੇਗਾ। ਤੁਹਾਡੀ ਯੰਗ ਜਨਰੇਸ਼ਨ ਨੂੰ ਜੁੜਨਾ ਪਵੇਗਾ। ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਪਿੰਡ ਅਧਾਰਿਤ ਅਰਥ ਸ਼ਾਸਤਰ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਕਈ ਵਾਰ ਅਸੀਂ ਵੱਡਾ-ਵੱਡਾ ਵਧੀਆ ਦਿਸਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਪਾਇਆ ਕਿ ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਕੰਮ ਲਈ ਮੇਰੀ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ? ਅਤੇ ਮੈਂ 100 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੇਵਾ ਦਾ ਕਾਰਜ ਆਜ਼ਾਦੀ ਕਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਮਹੋਤਸਵ ਹੈ, ਇੱਕ ਸੁਪਨਾ ਅਸੀਂ ਦੇਖਿਆ ਹੈ, ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਜ਼ਮਾਨੇ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਜੇ ਕੋਈ ਵੱਡੀ ਘਟਨਾ ਵਾਪਰੀ ਹੈ, ਜੇ ਵੱਡੀ ਜਿੱਤ ਹੋਈ ਹੈ, ਤਾਂ ਜਿੱਤ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੱਡੀ ਘਟਨਾ ਵਾਪਰਦੀ ਹੈ, ਕੋਈ ਵੱਡੀ ਜਿੱਤ ਹੋਈ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਲਈ ਵੱਡਾ ਗੇਟ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹਾ ਅਸੀਂ ਦੇਖਦੇ ਆਏ ਹਾਂ। ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੇ 75 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ? ਜਿਸ ਨੂੰ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਯਾਦ ਰੱਖ ਸਕਣ ਕਿ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੇ 75 ਸਾਲਾਂ 'ਤੇ ਸਾਡੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕੰਮ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਗੱਲ ਪੁੱਛੀ ਹੈ, ਕੀ ਅਸੀਂ ਹਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ 75 ਵੱਡੇ ਤਾਲਾਬ ਬਣਾ ਸਕਦੇ ਹਾਂ? ਮੈਂ ਹਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ 75 ਨੰਬਰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਰੋਵਰ ਦੇ ਨਾਮ ਰੱਖੇ ਹਨ, ਤੁਸੀਂ ਸੋਚਦੇ ਹੋ ਕਿ ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਫਲ ਹੋਏ ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਗੁਜਰਾਤ ਵਿੱਚ ਸੀ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਚੈੱਕ ਡੈਮ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਮੈਂ ਸੂਰਤ ਦੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜਿਆ ਸੀ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੇ ਮੇਰੀ ਮਦਦ ਵੀ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਅਤੇ ਗੁਜਰਾਤ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਚੈੱਕ ਡੈਮ ਦੀ ਪੂਰਾ ਪਲੈਨ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਲੈਵਲ ਜ਼ਮੀਨ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਆਇਆ। ਜਦੋਂ ਪਾਣੀ ਦਾ ਪੱਧਰ ਉੱਚਾ ਆਇਆ ਤਾਂ ਜ਼ਮੀਨਾਂ ਦੇ ਭਾਅ ਵੀ ਚੜ੍ਹ ਗਏ, ਹੁਣ ਸਾਡੇ ਇੱਕ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ 75 ਤਾਲਾਬ ਅਤੇ ਤਲਾਲਾਬ ਭਾਵ ਕਿ ਮਾਮੂਲੀ ਨਹੀਂ, ਸੈਰ–ਸਪਾਟੇ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਬਣੇ, ਖਿੱਚ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਬਣੇ, ਸ਼ਾਮ ਹੁੰਦੇ ਹੀ ਪਿੰਡ ਦੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦਾ ਉੱਥੇ ਜਾ ਕੇ ਬੈਠਣ ਨੂੰ ਚਿੱਤ ਕਰੇ, ਉਹੋ ਜਿਹੇ ਤਾਲਾਬ। ਆਜ਼ਾਦੀ ਕੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਮਹੋਤਸਵ ਦੇ ਮੌਕੇ ਨੂੰ ਹਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ 75 ਤਾਲਾਬ, 5 ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ, 10 ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ, 15 ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਗੋਦ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹੋ? ਅਤੇ ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਇਸ 15 ਅਗਸਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੁਝ ਕਰ ਕੇ ਦਿਖਾ ਸਕਦੇ ਹੋ? ਤੁਸੀਂ ਸੋਚਦੇ ਹੋਵੋਗੇ ਕਿ ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਫੈਕਟਰੀਆਂ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਸੀ, ਅਤੇ ਮੋਦੀ ਸਾਹਬ ਤਾਂ ਜਿੱਥੋਂ ਆਏ ਸਾਂ, ਉਥੇ ਹੀ ਭੇਜਦੇ ਹਨ। ਜੜ੍ਹ ਵਿੱਚ ਇਹੋ ਤਾਕਤਵਾਲਾ ਹੈ ਭਾਈ, ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਜੋ ਵਧੇ–ਫੁੱਲੇ ਹਾਂ ਨਾ, ਉਸ ਦਾ ਕਾਰਣ ਸਾਡੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸਨ। ਉਹ ਜੜ੍ਹ ਸੁੱਕ ਨਾ ਜਾਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕੀ ਅਸੀਂ ਕੁਝ ਸੋਚ ਸਕਦੇ ਹਾਂ? ਅਤੇ ਇਸ ਵਿਚ ਵੀ ਟੈਕਨੋਲੋਜੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਵੀ ਆਧੁਨਿਕਤਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਿਸ਼ਵ ਮੰਡੀ 'ਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੈ। ਕੁਆਲਿਟੀ ਖੇਤੀ ਉਤਪਾਦ ਅਤੇ ਫ਼ੂਡ ਪ੍ਰੋਸੈੱਸਿੰਗ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਹੈ। ਮੈਂ ਹੁਣੇ ਹੀ ਗੁਜਰਾਤ ਵਿੱਚ ਆਯੁਰਵੇਦ ਦਾ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਸਮਿੱਟ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਆਯੁਰਵੇਦ ਦੀ ਮੰਗ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਵੱਧ ਰਹੀ ਹੈ। ਕੋਰੋਨਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਹ ਵਧਿਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਦੇਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਕੁਝ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੇ ਆਯੁਰਵੇਦ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਚੰਗੇ ਸਟਾਰਟਅੱਪ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੇ ਹਨ। ਸਾਨੂੰ ਪੂਰੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕਰ ਕੇ, ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਹੌਲਿਸਟਿਕ ਹੈਲਥਕੇਅਰ ਦੀ ਜੋ ਚਰਚਾ ਚੱਲ ਰਹੀ ਹੈ, ਕੀ ਅਸੀਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਅਗਵਾਈ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹਾਂ? ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਖੇਤਰ ਹਨ ਸਾਥੀਓ ਕਿ ਅਸੀਂ ਸਹੀ ਅਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸੂਰਤ, ਅਹਿਮਦਾਬਾਦ, ਬੜੌਦਾ ਵਰਗੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਜਾ ਕੇ ਵੀ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਆਰਥਿਕ ਸਾਮਰਾਜ ਬਣਾ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੂਜੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਹੁਣ ਜੋ ਵੀ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਫੈਸਲਾ ਕਰੋ, ਵੱਡੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾ ਕਰੋ। ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਹੈ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਜੋਤੀਗ੍ਰਾਮ ਸਕੀਮ 24 ਘੰਟੇ ਬਿਜਲੀ ਲਿਆਂਦੀ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਮੁੰਡੇ ਝੰਡੇ ਲੈ ਕੇ ਨਿਕਲਦੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਦਿਨ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਲੰਘਦੇ ਸਨ। ਹੁਣ ਮੁਰਦਾਬਾਦ, ਮੁਰਦਾਬਾਦ ਕਰ ਕੇ ਨਿੱਕਲ ਤੁਰਦੇ ਹਨ ਤੁਹਾਡੇ ਹੀ ਲੜਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਦਿਨ ਕਟੀ ਕਰਦੇ ਸਾਂ ਅਤੇ ਕਿੱਥੋਂ ਨਿੱਕਲੇ। ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਜੋਤੀਗ੍ਰਾਮ ਸਕੀਮ ਆਈ ਸੀ, 24 ਘੰਟੇ ਬਿਜਲੀ ਮਿਲਦੀ ਸੀ, ਉਦੋਂ ਸੂਰਤ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਹੀਰਾ ਦੀ ਘੰਟੀ, ਇੱਕ ਨਿੱਕੀ ਜਿਹੀ ਖੋਲ਼ੀ ਵਿੱਚ 25-25 ਲੋਕ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਹੋਇਆ ਕਿ ਹੁਣ ਜਦੋਂ 24 ਘੰਟੇ ਬਿਜਲੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਭਾਵਨਗਰ ਜਿਲ੍ਹੇ ’ਚ ਕੀਤੀ, ਅਮਰੇਲੀ ਜਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਘੰਟੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਪਾਈਏ। ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਪਿੰਡ ਜਾ ਕੇ ਘੰਟੀ ਲਗਾਈ, ਘਰ ਦਾ ਵੀ ਕੰਮ ਕਰੀਏ, ਖੇਤੀ ਵੀ ਕਰੀਏ, ਬਜ਼ੁਰਗ ਮਾਤਾ–ਪਿਤਾ ਦੀ ਵੀ ਸੇਵਾ ਕਰੀਏ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਫ਼੍ਰੀ ਟਾਈਮ ਮਿਲੇ ਤਾਂ ਹੀਰਾ ਵੀ ਘਸਾਈਏ। ਲਾਭ ਹੋਇਆ ਜਾਂ ਨਹੀਂ? ਜੋ ਬਦਲਾਅ ਆਇਆ, 24 ਘੰਟੇ ਬਿਜਲੀ ਮਿਲੀ ਤੇ ਗੁਜਰਾਤ ਦੇ ਪਿੰਡ ਦੀ ਘੰਟੀ ਲੈ ਗਏ, ਆਪ ਹੀ ਸਭ ਲੈ ਗਏ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਨੇ ਇਹ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਇਸੇ ਲਈ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਜਿੰਨੀ ਵੀ ਤਾਰੀਫ਼ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਘੱਟ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਅੱਜ ਮੈਂ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਫੈਸਲਾ ਕਰੋ ਕਿ ਹੁਣ ਗੁਜਰਾਤ ਦੇ ਵੱਡੇ 15-20 ਸ਼ਹਿਰ ਹਨ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਾਲੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਤਾਂ ਇਨਵੈਸਟਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਬੱਚਤ ਹੋਵੇਗੀ। ਜ਼ਮੀਨ ਸਸਤੀ ਮਿਲੇਗੀ, ਮਕਾਨ ਸਸਤਾ ਮਿਲੇਗਾ ਅਤੇ ਗੁਜਰਾਤ ਫੈਲੇਗਾ, ਵਿਕਾਸ ਦਾ ਘੇਰਾ ਵਧੇਗਾ। ਅਤੇ ਹੁਣ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ 25 ਤੋਂ 30 ਅਜਿਹੇ ਛੋਟੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਉੱਥੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਅੱਜ ਤੋਂ 30 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਸੂਰਤ ਦਾ ਨਾਮ ਕੌਣ ਦਿੰਦਾ ਸੀ ਭਾਈ? ਹੁਣ ਅੱਗੇ ਚਲਾ ਗਿਆ ਜਾਂ ਨਹੀਂ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਛੋਟੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਅੱਗੇ ਨਵਾਂ ਸ਼ਹਿਰ ਬਣ ਸਕੇਗਾ। ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਇਸ ਯੋਜਨਾ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਤੁਸੀਂ ਸਮਿੱਟ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲੇ ਹੋ, ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਸੋਚ ਸਕਦੇ ਹੋ? ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਲਈ ਸਕੀਮ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਐਕੇਡੈਮਿਕ ਵਰਲਡ ਹੋਵੇ, ਬਿਜ਼ਨੇਸ ਸਰਕਲ ਹੋਵੇ, ਫ਼ਿਨਟੈਕ ਵਾਲੇ ਹੋਣ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਆਉਣ ਤੇ ਮੈਂ ਸਮਾਂ ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਾਂ। ਕਾਰਨ ਮੈਨੂੱ ਪਤਾ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਲਈ ਕੰਮ ਸੌਂਪਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਹੈ ਕਿ 10 ਵਿੱਚੋਂ 2 ਰਹਿ ਜਾਵੇਗਾ। ਪਰ 8 ਕੰਮ ਹੋਣਗੇ ਅਤੇ ਉਹ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਕਰੋਗੇ। ਦੂਜੇ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ, ਇਸ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ।
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਕਹੋਗੇ ਕਿ ਮੋਦੀ ਸਾਹਬ ਹੁਣ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਤਾਂ ਮੈਂ ਬੋਲਣਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਪਰ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਕਹਾਂਗਾ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਕਰੋਗੇ ਤਾਂ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ। ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁਣਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਰਦੇ ਹੋ. ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅੱਜ ਤੱਕ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਕਿਹਾ, ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਸਭ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਕਹਿਣ ਦਾ ਮਨ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਉਮੀਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਦੋਸਤੋ, ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵ–ਪੱਧਰੀ, ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਕੁਝ ਵੀ ਛੋਟਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਹੈ ਭਾਈ, ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਕੇ ਵੇਖਣਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੇ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਤੀਜੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਹੈ ਕਿ ਲੜਕੇ ਪੜ੍ਹਾਈ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਸਥਾਨ ਬਣਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਤੁਹਾਡੇ ਘਰਾਂ ਤੋਂ ਕਈ ਮੁੰਡੇ ਮੈਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਉਂਦੇ ਨੇ, ਮੈਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਬਿਲਕੁਲ ਨਵੇਂ ਵਿਚਾਰ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਨਵਾਂ ਕਰਨ ਦੇ ਰੌਂਅ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਪੜ੍ਹਾਈ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਵਾਂ ਸਿੱਖਣ ਦੇ ਰੁਝਾਨ ਵਾਲੇ ਬੱਚੇ ਹਨ। ਇਹ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਸੰਪੱਤੀ ਹੈ ਆਪਣੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਿਆਂ ਅਸੀਂ ਇਹ ਸਮਿੱਟ ਅੱਗੇ ਵਧਾਈਏ, ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਸੰਮੇਲਨ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਪਰ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਜੋ ਗਰੁੱਪ ਬਣਾਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਉੱਤੇ ਅਸੀਂ ਅੱਗੇ ਵਧੀਏ ਤੇ 8 ਤੋਂ 10 ਵੱਡੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਫੜੀਏ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਛਾ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਹੋਰ ਵੱਡੀਆਂ 10 ਚੀਜ਼ਾਂ ਫੜਾਂਗੇ। ਮੈਨੂੰ ਯਕੀਨ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਰੀ ਟੀਮ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਸੋਚ ਵਾਲੀ ਟੀਮ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਅਗਾਂਹਵਧੂ ਸੋਚ ਵਾਲੀ ਟੀਮ ਹੈ, ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਟੀਮ ਜੋ ਟੈਕਨੋਲੋਜੀ ਦੀ ਚੰਗੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਭਕਾਮਨਾਵਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲਿਆ, ਮੈਂ ਜੋ ਵੀ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਮੈਂ ਆਖਦਾ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਜਿੰਨਾ ਫੜ ਸਕੋ, ਓਨਾ ਫੜਿਓ।
ਫੇਰ ਮਿਲਾਂਗੇ ਰਾਮ-ਰਾਮ।