ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟ
ଗୁଜରାଟରେ ବିଶ୍ୱ ପାଟିଦାର ବାଣିଜ୍ୟ ଶିଖର ସମ୍ମିଳନୀର ଉଦଘାଟନ ଅବସରରେ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ସମ୍ବୋଧନର ମୂଳ ପାଠ
ନମସ୍କାର,
ଗୁଜରାଟର ଲୋକପ୍ରିୟ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଶ୍ରୀ ଭୂପେନ୍ଦ୍ର ଭାଇ ପଟେଲ, କେନ୍ଦ୍ର ମନ୍ତ୍ରୀମଣ୍ଡଳରେ ମୋର ସହଯୋଗୀ ମନସୁଖ ଭାଇ, ପୁରୁଷୋତମ ରୂପାଲା, ଅନୁପ୍ରିୟା ଜୀ, ଗୁଜରାଟ ବିଜେପି ସଭାପତି ସି. ଆର. ପାଟିଲ, ସର୍ଦ୍ଦାର ଧାମର ମୁଖ୍ୟ ସେବକ ଶ୍ରୀ ଗଗଜୀ ଭାଇ ସୁତାରିୟା, ପାଟିଦାର ସମାଜର ସମସ୍ତ ବରିଷ୍ଠ ବ୍ୟକ୍ତି, ଦେଶ ବିଦେଶରୁ ଆସିଥିବା ସମସ୍ତ ଅତିଥିଗଣ, ଉଦ୍ୟୋଗ ଜଗତର ସାଥୀ, ଭାଇ ଓ ଭଉଣୀମାନେ ।
ଏମିତି ତ, ଆଜିର କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଏଭଳି ଯେ ଗୁଜରାଟ ସରକାର ଏବଂ ଗୁଜରାଟ ଭାରତୀୟ ଜନତା ପାର୍ଟି ସମ୍ମୁର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ଆପଣମାନଙ୍କ ଗହଣରେ ଥାଆନ୍ତା । କିନ୍ତୁ ଆଜି ଆଉ ଏକ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଏକା ସାଙ୍ଗରେ ପଡିଗଲା । ଆମର ରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ଅଧ୍ୟକ୍ଷ ମଧ୍ୟ ଆଜି ଅହମ୍ମଦାବାଦରେ ଅଛନ୍ତି ତେଣୁ ତାଙ୍କର ମଧ୍ୟ ଏକ ବହୁତ ବଡ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ ସମସ୍ତ ସାଂସଦ ଏବଂ ବିଧାୟକ ଓ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ସାଙ୍ଗରେ ରହିଛନ୍ତି । ତେଣୁ ମୁଁ କହିଲି, ଚାଲ ମୁଁ ଯାଉଛି, ମୁଁ ସମ୍ଭାଳି ନେବି । ତେଣୁ ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱରେ ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲି ଯେ ମୁଁ ଯିବି, ଚିନ୍ତା କରନ୍ତୁ ନାହିଁ, ଆପଣମାନେ ନିଜ ନିଜର କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଜାରି ରଖନ୍ତୁ ।
ମୁଁ ଖୁସି ଯେ ମୋ ସମ୍ମୁଖରେ ଅନେକ ପରିଚିତ ମୁହଁ ଦେଖିବାକୁ ପାଉଛି । ଆମେ ସମସ୍ତେ ଜାଣିଛୁ ଯେ ବିଶ୍ୱର ସବୁଠାରୁ ଦୃତ ଗତିରେ ବିକଶିତ ହେଉଥିବା ସହର ମଧ୍ୟରେ ସୁରତ ଅନ୍ୟତମ ଏବଂ ଆଜି ଆପଣମାନେ ସୁରତରେ ବସି ନୂତନ ସଙ୍କଳ୍ପ ନେଉଛନ୍ତି । ଆପଣ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅନେକ ଅନେକ ଅଭିନନ୍ଦନ । କିଛି ମାସର ବ୍ୟବଧାନରେ ସର୍ଦ୍ଦାର ଧାମ ସହ ଯୋଡି ହୋଇଥିବା ବନ୍ଧୁ, ଦେଶ ତଥା ବିଶ୍ୱରେ ଗୁଜରାଟ ଏବଂ ଭାରତର ଗୌରବ ବୃଦ୍ଧି କରୁଥିବା ଆପଣ ସମସ୍ତ ଭାଇ ଓ ଭଉଣୀମାନଙ୍କୁ ପୁଣି ଥରେ ମତେ ଦେଖା କରିବାର ଅବସର ମିଳିଛି । ଏହା ଗୁଜରାଟ ପ୍ରତି ଏବଂ ଭାରତ ପ୍ରତି ଆମର ସହଭାଗୀ ସଙ୍କଳ୍ପ, ସହଭାଗୀ ପ୍ରତିବଦ୍ଧତାର ହିଁ ପ୍ରମାଣ ଅଟେ ।
ବନ୍ଧଗୁଣ,
ଦେଶକୁ ଯେତେବେଳେ ନୂଆ ନୂଆ ସ୍ୱାଧୀନତା ମିଳିଥିଲା, ସେତେବେଳେ ସ୍ୱାଧୀନତାର ଆରମ୍ଭ ବେଳର ଦିନ ଥିଲା ଏବଂ ସେହି ସମୟରେ ସର୍ଦ୍ଦାର ସାହେବ ଯାହା କହିଥିଲେ ଏବଂ ସେହି କଠିନ ପରିସ୍ଥିତିରେ ସର୍ଦ୍ଦାର ସାହେବଙ୍କ ଶଦ୍ଦର ଶକ୍ତି ଦେଖନ୍ତୁ । ସେ କହିଥିଲେ, ‘ଭାରତରେ ସମ୍ବଳର, ସମ୍ପତିର କୌଣସି ଅଭାବ ନାହିଁ । ଆମକୁ କେବଳ ନିଜର ବୁଦ୍ଧିକୁ, ଆମର ସମ୍ବଳଗୁଡିକର ସଦୁପଯୋଗ ପାଇଁ ଲଗାଇବାକୁ ପଡିବ ।’ ମୁଁ କହୁଛି ସ୍ୱାଧୀନତା ତୁଳନାରେ ଆଗାମୀ ୨୫ ବର୍ଷ ପାଇଁ ଯେତେବେଳେ ଆମେ ଏକ ସଙ୍କଳ୍ପର ସହ ଆଗକୁ ବାହାରିଛୁ, ସେତେବେଳେ ସର୍ଦ୍ଦାର ସାହେବଙ୍କର ଏହି କଥାକୁ ଆମେ କେବେ ବି ଭୁଲିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ । ଆଜି ଭାରତ ପାଖରେ ବହୁତ କିଛି ଅଛି । ଆମକୁ କେବଳ ଆମ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସକୁ, ଆମ ଭିତରେ ଥିବା ଆତ୍ମନିର୍ଭରଶୀଳତାର ଇଚ୍ଛାଶକ୍ତିକୁ ମଜବୁତ କରିବାର ଅଛି । ଏହି ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସ ସେତେବେଳେ ଆସିବ ଯେତେବେଳେ ବିକାଶରେ ସମସ୍ତେ ଭାଗୀଦାର ହେବେ, ସମସ୍ତଙ୍କର ପ୍ରୟାସ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲାଗିବ ।
ବନ୍ଧୁଗଣ,
ଗତ ୮ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ଦେଶରେ ବ୍ୟବସାୟର, ଉଦ୍ୟମିତାର, ସୃଜନଶୀଳତାର ଏକ ନୂତନ ବିଶ୍ୱାସ ଜନ୍ମାଇବାର ପ୍ରୟାସ କରାଯାଉଛି । ନିଜର ନୀତି ଏବଂ କାର୍ଯ୍ୟପନ୍ଥା ମାଧ୍ୟମରେ ସରକାରଙ୍କର ନିରନ୍ତର ପ୍ରୟାସ ଏହି ଯେ ଦେଶରେ ଏଭଳି ପରିବେଶ ସୃଷ୍ଟି ହେଉ ଯେ ସାଧାରଣରୁ ଅତି ସାଧାରଣ ପରିବାରର ଯୁବକ ମଧ୍ୟ ଉଦ୍ୟମୀ ହୁଅନ୍ତୁ, ତାକୁ ନେଇ ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖନ୍ତୁ, ସେହି ଉଦ୍ୟମିତାକୁ ନେଇ ଗର୍ବ କରନ୍ତୁ ।
ମେକ ଇନ ଇଣ୍ଡିଆ, ମେକ ଫର ଦ ୱଲ୍ଡ – ଏହାକୁ ନୂତନ ଭାରତର ନୂତନ ସଂସ୍କୃତିରେ ପରିଣତ କରିବା ଦିଗରେ କାର୍ଯ୍ୟ ଚାଲିଛି ବୋଲି ମୁଁ ଭାବୁଛି । ଏଥିପାଇଁ ଆଧୁନିକ ସଂଯୋଗୀକରଣର ଭିତିଭୂମୀ ବିକାଶ, ନୂଆ ନୂଆ ସହରର ନିର୍ମାଣ, ପୁରାତନ ସହରଗୁଡିକରେ ସ୍ମାର୍ଟ ସୁବିଧାଗୁଡିକ ବିକଶିତ କରିବା, ନିୟମ, କାନୁନ, ଦସ୍ତାବିଜ, ଅନୁପାଳନର ବୋଝରୁ ଦେଶକୁ ମୁକ୍ତ କରିବା ଏବଂ ନବସୃଜନର, ନୂଆ ନୂଆ ଉପାୟଗୁଡିକୁ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ କରିବା, ଏଭଳି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଉପରେ ଏକଜୁଟ ଭାବରେ କାମ କରାଯାଉଛି ।
ବନ୍ଧୁଗଣ,
ମୁଦ୍ରା ଯୋଜନା ଆଜି ଦେଶର ସେହି ଲୋକମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ନିଜର ବ୍ୟବସାୟ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ କରୁଛି, ଯେଉଁମାନେ କେବେ ବି ଏ ବିଷୟରେ ଭାବୁ ନ ଥିଲେ । ଷ୍ଟାର୍ଟ ଅପ ଇଣ୍ଡିଆରୁ ସେହି ନବସୃଜନ, ସେହି ପ୍ରତିଭା ମଧ୍ୟ ଆଜି ୟୁନିକର୍ଣ୍ଣର ସ୍ୱପ୍ନ ସାକାର ହେଉଥିବା ଦେଖୁଛି, ଯାହାକୁ କେବେ କୌଣସି ମାର୍ଗ ମିଳୁ ନଥିଲା । ଉତ୍ପାଦନ ଆଧାରିତ ପ୍ରୋତ୍ସାହନ ଅର୍ଥାତ ପିଏଲଆଇ ଯୋଜନା ପୁରାତନ କ୍ଷେତ୍ରଗୁଡିକରେ ମେକ ଇନ ଇଣ୍ଡିଆର ଉତ୍ସାହ ତ ଭରି ସାରିଛିି, ସେମିକଣ୍ଡକ୍ଟର ଭଳି ନୂତନ କ୍ଷେତ୍ର ସବୁ ମଧ୍ୟ କ୍ରମଶଃ ଅଙ୍କୁରିତ ହେବାରେ ଲାଗିଛି ।
ଏବେ ଦେଖନ୍ତୁ, କରୋନା କାଳରେ ଅଭୂତପୂର୍ବ ଆହ୍ୱାନ ସବୁ ସତ୍ୱେ ଦେଶରେ ଏମଏସଏମଇ ଆଜି ଦୃତ ଗତିରେ ବିକାଶ କରୁଛି । ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ କୋଟି କୋଟି ଟଙ୍କାର ସହାୟତା ପ୍ରଦାନ ଦେଇ ଏମଏସଏମଇ ସହ ଜଡିତ କୋଟି କୋଟି ରୋଜଗାରକୁ ରକ୍ଷା କରାଗଲା ଏବଂ ଆଜି ଏହି କ୍ଷେତ୍ର ନୂତନ ରୋଜଗାରର ଦୃତ ନିର୍ମାଣ କରି ଚାଲିଛି । ଏପରିକି ଉଠା ଦୋକାନୀଙ୍କ ଭଳି ଅତି କ୍ଷୁଦ୍ର ବ୍ୟବସାୟ କାରବାର କରୁଥିବା ଦେଶବାସୀ ମଧ୍ୟ ଆଜି ଭାରତର ଅଭିବୃଦ୍ଧିର କାହାଣୀରେ ନିଜକୁ ଯୋଡି ହୋଇଥିବା ଅନୁଭବ କରୁଛି । ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ତାକୁ ମଧ୍ୟ ପିଏମ ସ୍ୱନିଧି ଯୋଜନାରୁ ସ୍ୱାଭାବିକ ବ୍ୟାଙ୍କିଙ୍ଗ ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ଭାଗିଦାରୀ ମିଳିଛି । ନିକଟରେ ଆମ ସରକାର ଏହି ଯୋଜନାକୁ ୨୦୨୪ ଡିସେମ୍ବର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମ୍ପ୍ରସାରିତ କରି ଦେଇଛନ୍ତି ।
ବନ୍ଧୁଗଣ,
ଦେଶର ବିକାଶରେ ଛୋଟରୁ ବଡ, ପ୍ରତି ବ୍ୟବସାୟ, ପ୍ରତି କାରବାରର ମହତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଯୋଗଦାନ ରହିଛି । ସବକା ପ୍ରୟାସର ଏହି ଭାବନା ତ ଅମୃତ କାଳରେ ନବ ଭାରତର ଶକ୍ତି ପାଲଟିବାରେ ଲାଗିଛି । ମୁଁ ଖୁସି ଯେ ଚଳିତ ଥରର ଶିଖର ସମ୍ମିଳନୀରେ ଆପଣ ଏହି ବିଷୟରେ ବିସ୍ତୃତ ଭାବରେ ଆଲୋଚନା କରୁଛନ୍ତି ।
ଯେତେବେଳେ ସୁରତର ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଭେଟୁଛି, ଏବଂ ଏତେ ସଂଖ୍ୟାରେ ଦେଶ ବିଦେଶରୁ ଲୋକମାନେ ଆସିଛନ୍ତି, ଏବଂ ଏବେ ଗଗଜୀ ଭାଇ ଭାବପ୍ରବଣ ହୋଇ ବିସ୍ତୃତ ଭାବରେ ଯାହା ବର୍ଣ୍ଣନା କରୁଥିଲେ, ଏକ ନୂତନ ଆଶା ଓ ଉମଙ୍ଗର ସଂଚାର କଲେ, ଏଭଳି କଥା ଗଗଜୀ ଭାଇଙ୍କ ପାଖରେ ସବୁବେଳେ ମହଜୁଦ ଥାଏ । ଆପଣ ଗଗଜୀ ଭାଇଙ୍କ ସହ କଥା ହେବେ ତ ନିରାଶାର କୌଣସି ଚିହ୍ନ ବର୍ଣ୍ଣ ପାଇବେ ନାହିଁ । ସବୁବେଳେ କିଛି ନୂଆ କରିବାର କଥା, ବୋଧହୁଏ ଗଗଜୀ ଭାଇଙ୍କ ସ୍ୱଭାବରେ ପରିଣତ ହୋଇଯାଇଛି, ଏବଂ ସମାଜ ପାଇଁ କରିବା, ନିଜକୁ ଉତ୍ସର୍ଗ କରିବା, ଏବଂ ଏହି କାରଣରୁ ହିଁ ଏହି ସବୁ କାମରୁ ସଫଳତା ମିଳିଥାଏ । ଏବଂ ଏବେ ଯେତେବେଳେ ଆପଣ ସମସ୍ତଙ୍କ ସହ ମନ ଖୋଲି କଥା ହେଉଛି, ସେତେବେଳେ ମତେ ବିଚାର କରିବାକୁ ହେବ ଯେ କେବଳ ଜମି କିଣିବା ଓ ବିକ୍ରୟ କରିବା, ସମସ୍ତେ ହସିବାକୁ ଲାଗିଲେ, କେହି କାମ କରୁ ସେଥିରେ ମତେ କୌଣସି ଅସୁବିଧା ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ଆମକୁ କଣ ଏହା ହିଁ କରିବାର ଅଛି । ପୁଣି ବଡ ବଡ ଯୋଜନାସବୁ, ବଡ ସ୍କିମ, ଏତେ ଫ୍ଲାଟ ତିଆରି କରିବା, ଏତେ କୋଠା ତିଆରି କରିବା, ଚାଲନ୍ତୁ ଏହା ମଧ୍ୟ ଏକ କାମ । ହୀରାର ଦୁନିଆରେ ମୁଁ ହିରୋ ବନି ଗଲି, କିନ୍ତୁ ଆଜି ମୁଁ ଆପଣମାନଙ୍କୁ କିଛି ଭିନ୍ନ କ୍ଷେତ୍ରକୁ ନେଇ ଯିବାକୁ ଚାହୁଁଛି । ଏବଂ ମୋର ବିଶ୍ୱାସ ଅଛି ଯେ, ଗଗଜୀ ଭାଇ ମତେ ବୁଝନ୍ତି, ଏଥିପାଇଁ ଗଗଜୀ ଭାଇ ମତେ କେବେ ବି ଛାଡିବେ ନାହିଁ । ଯଦିଓ ଆମେ ଏହି ଶିଖର ସମ୍ମିଳନୀ ଦୁଇ ବର୍ଷରେ ଥରେ ଆୟୋଜନ କରୁଛୁ, କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଚାହୁଁଛି ଗଗଜୀ ଭାଇ ୧୦ ୧୫ ଟି ଗୃପ ତିଆରି କରନ୍ତୁ, ଏବଂ ସେଥିରେ ୨୫ – ୩୦ ପ୍ରତିଶତ ବରିଷ୍ଠ ବ୍ୟକ୍ତି ରୁହନ୍ତୁ, ଅନୁଭୂତିସମ୍ପନ୍ନ ଲୋକ ରୁହନ୍ତୁ, ଏବଂ ୪୦ – ୫୦ ପ୍ରତିଶତ ଉତ୍ସାହୀ ଯୁବକ ରୁହନ୍ତୁ, ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ନୂଆ ଦୁନିଆ ବିଷୟରେ ଖବର ଥିବ । ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ବିଷୟ ବାଂଟି ଦିଅନ୍ତୁ, ବାଂଟି ଦେଇ କୁହନ୍ତୁ ଯେ ଭାଇ କହିଲ ଏହି ବିଷୟରେ ଆମକୁ ଗୁଜରାଟକୁ, ଭାରତକୁ ଆଗକୁ ବଢାଇବାର ଅଛି, ତାହାହେଲେ ଦୁନିଆରେ କ’ଣ ସୁବିଧା ଉପଲବ୍ଧ ଅଛି, ସେଥିପାଇଁ କଂଚାମାଲ କ’ଣ ସବୁ ରହିଛି, କିଭଳି ବଜାର ରହିଛି, ସରକାରଙ୍କ ନୀତିଗୁଡିକରେ କ’ଣ ସବୁ ସମସ୍ୟା ଉପୁଜିପାରେ । ଏହି ବିଷୟ ଉପରେ ପୁଙ୍ଖାନୁପୁଙ୍ଖ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତୁ । ଏବଂ ଆପଣଙ୍କର ଯେଉଁ ଛୋଟ ଗୃପ ରହିଛି, ସରକାରଙ୍କ ନୀତି ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଇବାରେ ସହାୟତା ପାଇଁ ସେସବୁର ନଥିକରଣ କରନ୍ତୁ, ତଥ୍ୟ ଯୋଗାଇ ଦିଅନ୍ତୁ, ଏବଂ ସେମାନେ ଆମକୁ ଜଣାନ୍ତୁ ଯେ ଏହି ମାର୍ଗରେ ଯଦି ଆଗକୁ ବଢିବାକୁ ଅଛି ତେବେ ଏଥିପାଇଁ ଏହି ନୀତିରେ ଏହିସବୁ ତୃଟି ରହିଛି । ତା ଉପରେ ବିଚାର ବିମର୍ଷ ହେଉ, ପୁଣି ଏକ ସରଳ ଦସ୍ତାବିଜ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉ, ଏହିସବୁ ବିଷୟକୁ ନେଇ ବ୍ୟାଙ୍କିଙ୍ଗ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଆଗକୁ ଆସେ ନାହିଁ, ମୁଁ ଜାଣିଛି, ମତେ ଜଣା ଅଛି, ଆମର ଏଠାରେ ପ୍ରତି ସପ୍ତାହରେ ହୀରା ବ୍ୟବସାୟୀମାନେ ଆସି ଅଭିଯୋଗ କରଥାଆନ୍ତି, ପ୍ରତି ସପ୍ତାହରେ ବ୍ୟାଙ୍କବାଲା ଆସି ଅଭିଯୋଗ କରନ୍ତି, ଯେ ନାଁ ଲେଖିଦେଇଛୁ, ଆମ ପାଇଁ କିଛି କରନ୍ତୁ, ତେଣୁ ନୀତିଗୁଡିକରେ କଣ ତୃଟି ରହିଛି, ପ୍ରାଥମିକତାର ପ୍ରଶ୍ନ କେଉଁଠି ଅଟକିଛି । ଏହିଭଳି ଫିନଟେକ ଜରିଆରେ ବ୍ୟବସାୟ କାରବାର ପାଇଁ ପୁଞ୍ଜି ଯୋଗାଣ ଦୁନିଆରେ ବୈଷୟିକ ଜ୍ଞାନକୌଶଳର ବ୍ୟବହାର କରି ଏହିଭଳି ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ବିଷୟ ଉପରେ ଆମେ ନିଷ୍ପତି ନେବା ଯେ ଦେଶର ୧୦ଟି ବିଷୟ ଉପରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାର ଅଛି । ଏହି ଦଶଟି ବିଷୟରେ ବାହାରର ବିଶେଷଜ୍ଞଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସାମିଲ କରିବା, ଶିକ୍ଷାବିତଙ୍କୁ ସାମିଲ କରିବା, କୌଣସି ବି ବିଷୟରେ ବୈଶ୍ୱିକ ମାନଦଣ୍ଡର ସହ ବିଚାର କରିବାର ଅଛି, ତା ଠାରୁ କମ ଭାବିବାର ହିଁ ନାହିଁ, ଏବଂ ମୁଁ ଆପଣମାନଙ୍କୁ ଭରସା ଦେଉଛି ଯେ ଆପଣଙ୍କର ଏହି ଗୃପ ଏହିଭଳି ଭାବରେ ନଥିକରଣ କରିବା ପରେ ଯଦି ମୋଠାରୁ ସମୟ ଚାହିଁବେ, ତାହାହେଲେ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କର ଉପସ୍ଥାପନା ଦେଖିବି, ଏବଂ ସରକାରଙ୍କ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ବିଭାଗକୁ ସାଙ୍ଗରେ ବସାଇବି, ଏବଂ ଆମେ ସମସ୍ତେ ଏକାଠି ହୋଇ ଯଦି ଆମକୁ ନୀତିସବୁକୁ ବଦଳାଇବାକୁ ପଡେ, ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରେ ପାଠ୍ୟକ୍ରମଗୁଡିକୁ ବଦଳାଇବାର ଆବଶ୍ୟକତା ପଡେ, କିଛି ଏଭଳି ପାଠ୍ୟକ୍ରମ ରହିଛି ଯେଉଁସବୁ ବିଷୟରେ ଆମକୁ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରେ ପଢାଯାଇଥାଏ, କିନ୍ତୁ ଏବେ ସେ ଯୁଗ ନାହିଁ ଯେ ଏବେ ଆଉ ପଢିବାକୁ ପଡିବ । କୌଶଳ ବିକାଶରେ ପରିବର୍ତନ ଆଣିବାର ଅଛି ତ ସେ ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କରାଯାଉ, ତା ଉପରେ ନିଜର ଟିମ ମଧ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିପାରିବ । ଆଉ ଏକ ପ୍ରସଙ୍ଗ ମତେ ଲାଗୁଛି ଯେ ଭାରତ ସରକାର ଯେଉଁ ଜାତୀୟ ଶିକ୍ଷା ନୀତି ଆଣିଛନ୍ତି । ଭାରତବର୍ଷରେ ନୂତନ ଶିକ୍ଷା ନୀତିକୁ ଏତେ ସୁନ୍ଦର ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ମିଳିଛି, ଏତେ ମାତ୍ରାରେ ଏହାର ଗୌରବ ମଣ୍ଡନ ବହୁତ ବଡ ଘଟଣା ଅଟେ । ଦେଶର କୌଣସି ବି ରାଜନୈତିକ ବିଚାରଧାରାର ବ୍ୟକ୍ତି ହୁଅନ୍ତୁ ନା କାହିଁକି ଯେ କୌଣସ ଶୈକ୍ଷିକ ଦୁନିଆର ବ୍ୟକ୍ତି ହୁଅନ୍ତୁ ନା କାହିଁକି ସମସ୍ତେ ଏହାକୁ ସଗୌରବେ ସ୍ୱୀକାର କରିଛନ୍ତି । ଆପଣମାନେ ଏଠି ମଧ୍ୟ ଏକ ଟିମ ତିଆରି କରନ୍ତୁ, କାରଣ ମୁଁ ଦେଖିଛି ଯେ ଆମର ଏଠି ଶିକ୍ଷା କ୍ଷେତ୍ରରେ ମଧ୍ୟ ସମାଜର ଲୋକମାନେ ଖୁବ ସୁନ୍ଦର ପ୍ରୟାସ କରୁଛନ୍ତି । କିନ୍ତୁ ଏହି ଜାତୀୟ ଶିକ୍ଷା ନୀତିର ଅଧ୍ୟୟନ କରି, ନିଜ ସମାଜର ଲୋକମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଶିକ୍ଷା କ୍ଷେତ୍ରରେ ଅଛନ୍ତି, ଏବଂ ଗୁଜରାଟର ଅନ୍ୟ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ନିଜର ଗୁଜରାଟ ଏବଂ ଆମେମାନେ ଯେଉଁ ଦିଗରେ ଆଗକୁ ବଢିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, ଭାରତବର୍ଷର କୌଣସି କୋଣରେ ଏହି ଜାତୀୟ ଶିକ୍ଷା ନୀତିର ଶତ ପ୍ରତିଶତ ଲାଭ ଉଠାଇବା ପାଇଁ ନିଜର ବ୍ୟବସ୍ଥାଗୁଡିକରେ, ନୀତି ନିର୍ଦ୍ଧାରଣରେ କି କି ପରିବର୍ତନ ଆଣିପାରିବା । ଏହା ଆଉ ଏକ କାର୍ଯ୍ୟ । ବନ୍ଧୁଗଣ, ତୃତୀୟ କାର୍ଯ୍ୟ ବିଷୟରେ ମୁଁ ଆପଣମାନଙ୍କୁ କହୁଛି ଯେ, ମୋ ଆଗରେ ଯେଉଁମାନେ ବସିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ୯୯ ପ୍ରତିଶତ କୃଷକ ପରିବାରର ସନ୍ତାନ । ଏବେ ଆପଣମାନେ ସୁରତରେ କୋଟି କୋଟି ଟଙ୍କାରେ ଚଳୁଛନ୍ତି । ଏଥିପାଇଁ ମୁଁ ଖୁବ ଆନନ୍ଦିତ । କିନ୍ତୁ ଭାଇ, ଆମର ଯେଉଁ ମୂଳ ଆଧାର ରହିଛି ନାଁ, ତାହା ହିଁ ହେଉଛି ଆମର କ୍ଷେତ, ତାହା ହିଁ ଆମର କୃଷି । ଆମର ପୂର୍ବ ପୁରୁଷମାନଙ୍କର ଏହା ହିଁ ତପସ୍ୟା ଥିଲା । ଏବେ ମତେ କୁହନ୍ତୁ ଯେ ଆମେ ଏତେ ଆଗକୁ ବଢିଲେ, କିନ୍ତୁ ଆମର କୃଷି କ’ଣ ଆଗକୁ ବଢିପାରିଲା? ଆମର କୃଷି କେନ୍ଦ୍ରରେ ପୁଞ୍ଜିନିବେଶ ଘଟୁଛି କି? ପ୍ରାୟତଃ ଜମିରେ ବିଲଡରମାନେ ଆସୁଛନ୍ତି ଏବଂ କୋଠାବାଡି ନିର୍ମାଣ କରି ଦେଉଛନ୍ତି ଓ ସେଥିରୁ ଆୟ ହେଉଛି । ବାସ୍ତବରେ ଯେତେବେଳେ ନର୍ମଦାର ଜଳ ଗୁଜରାଟର କୋଣ ଅନୁକୋଣରେ ପହଂଚିଛି, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ଚାହିଁବି ଯେ ଗୁଜରାଟର କୃଷିକୁ ଆଧୁନିକ କରିବା ପାଇଁ ତାହା ମଧ୍ୟ ଏକ ବୃହତ ବ୍ୟବସାୟ ହେଉ, ଏହା ଉପରେ ଆପଣମାନେ ଧ୍ୟାନ ଦିଅନ୍ତୁ । ବିଶ୍ୱକୁ ଦାନା ଯୋଗାଇବାର କ୍ଷମତା ଆମର ରହିଛି । କିନ୍ତୁ ଆମେ ଆମର ସମ୍ବଳର ସମ୍ପୁର୍ଣ୍ଣ ଉପଯୋଗ କରୁ ନାହୁଁ । ଜଣେ ଦୁଇ ଜଣ କୃଷକ ପ୍ରଗତିଶୀଳ ହୋଇଥିବେ, ବହୁତ ସୁନ୍ଦର ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବେ, ମୋର ଆପଣମାନଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ ଯେ, ଗୁଜରାଟର ସମ୍ପୁର୍ଣ୍ଣ ଜମିକୁ ଅଧ୍ୟୟନ କରିପାରୁଥିବା ଭଳି ଏକ ଟିମ ତିଆରି କରାଯାଉ । କୃଷି ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ସହିତ, କୃଷି ବିଭାଗ ସହିତ ମିଶି ଏବଂ ଆପଣ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତୁ ଆଜିଠାରୁ ୨୫ – ୫୦ ବର୍ଷ ପୂର୍ବେ ଯିଏ ବି ଦୂରଦ୍ରଷ୍ଟା ଥିଲେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ଦ୍ଦାର ସାହେବ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ, ଯଦି ଗୁଜରାଟରେ ଦୁଗ୍ଧ ଉତ୍ପାଦନ ଉଦ୍ୟୋଗର ବିକାଶ ହୋଇ ନଥାଆନ୍ତା, ପ୍ରାଣୀପାଳନ ଏବଂ ଡାଏରୀ ଉଦ୍ୟୋଗର ବିକାଶ ହୋଇ ନଥାଆନ୍ତା ତାହାହେଲେ ଆମର ଗୁଜରାଟ ଅକାଳଗ୍ରସ୍ତ ହୋଇ ରହିଥାଆନ୍ତା । ଏବଂ ଦୁଗ୍ଧ ଉତ୍ପାଦନ ଦୁନିଆରେ ଆମେ ଯଦି ପହଂଚି ନଥାଆନ୍ତେ, ତାହାହେଲେ ନିଜ ଗାଆଁର, ନିଜ କୃଷକର କିଭଳି ସ୍ଥିତି ହୋଇ ଥାଆନ୍ତା । ମୂଲ୍ୟ ବୃଦ୍ଧି ଘଟିଲା, ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱରେ ଅମୁଲର ନାଁ ହେଲା, ବନସ ଡାଏରୀ ହେଉ କି ସାଗର ଡାଏରୀ ହେଉ, ଏବେ ତ କାଠିଆୱାଡରେ ଓ କଚ୍ଛରେ ମଧ୍ୟ ଡାଏରୀ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇସାରିଛି । ପ୍ରାଣୀପାଳନ ଏବଂ ଦୁଗ୍ଧର ବହୁତ ବଡ ଶକ୍ତି ଏ ସବୁରୁ ମିଳିଛି, ଏବଂ ଏଭଳି ଭାବେ ସେହି ଶକ୍ତି କୃଷି ଉତ୍ପାଦନକୁ ମିଳିପାରୁ? କୃଷିଭିତିକ ଶିଳ୍ପରେ ଆପଣମାନଙ୍କ ନିକଟରୁ ଆଶା ରଖିବି ନାହିଁ ତ କାହା ପାଖରୁ ରଖିବି ଭାଇ? ଯେଉଁଭଳି ଭାବରେ ହୀରାକୁ ଚମକାଇ ପାରୁଛନ୍ତି, ତ ଭାଇ ସେହିଭଳି ଭାବରେ ମୋର ଚାଷୀର ପରିଶ୍ରମ ଏବଂ ତାର ସ୍ୱେଦକୁ ମଧ୍ୟ ଆପଣମାନେ ଚମକାଇ ପାରିବେ ସେତିକି ଶକ୍ତି ଅଛି ଆପଣମାନଙ୍କ ନିକଟରେ । ଏବଂ ଏଥିପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରକ୍ରିୟାକରଣ ବହୁତ ବଡ କ୍ଷେତ୍ର ଅଟେ । ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱରେ ବଡ ବଜାରର ସମ୍ଭାବନା ଅଛି । ଆମେ ଏଥିରେ ଏବେ ବହୁତ ପଛରେ ଅଛୁ । କାରଣ ଘରୋଇ ପୁଞ୍ଜିନିବେଶ ଏବେ କ୍ଷେତକୁ ଆସୁନାହିଁ । ଏବଂ ଆମର ଏଠାରେ କ୍ଷୁଦ୍ର ଚାଷୀ ଅଛନ୍ତି, ବହୁତ ଅଧିକ, ଏକ ଏକର, ଦୁଇ ଏକର ଚାଷ ଜମି ଅଛି, କିନ୍ତୁ ଆପଣମାନେ ବଡ ସ୍ତରରେ ଯୋଜନା କରି ଆଧୁନିକ କୃଷି, କୃଷି ଉତ୍ପାଦନ ମଧ୍ୟ ଏଣୁ ତେଣୁ ନୁହେଁ, ଏବଂ ଏବେ ଆପଣମାନେ ଭାବନ୍ତୁ ଯେ, ଆପଣମାନଙ୍କ ଭଳି ସବୁ ଚାଷୀ ପୁଅ କୋଟି କୋଟି ଟଙ୍କାରେ ଖେଳୁଛନ୍ତି, ଏବଂ ମୋ ଦେଶକୁ ୮୦ ହଜାର କୋଟିର ଖାଇବା ତେଲ ଯଦି ବାହାରୁ ଆମଦାନୀ କରିବାକୁ ପଡେ ତ ମୁଁ ଆପଣମାନଙ୍କଠାରୁ କିଛି ଆଶା ରଖିବି କି ନାହିଁ । ଆମେ ଏହି ପରିବର୍ତନ ଆଣିପାରିବା କି ନାହିଁ । ଆତ୍ମନିର୍ଭରଶୀଳତାର କଥା କହୁଛେ ତ କେବଳ ହୀରାରେ ହିଁ ଆତ୍ମନିର୍ଭର ହେବା କି । ଏବଂ ଏଥିପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରକ୍ରିୟାକରଣ ଭାରତ ସରକାରଙ୍କ ଏଫପିଓ ର ଯୋଜନା ପାଲଟିଛି, ଛୋଟ ଛୋଟ କୃଷି ଉତ୍ପାଦନ ସଂଗଠନକୁ ଅନେକ ପୁଞ୍ଜି ଭାରତ ସରକାର ଦେଇଥାଆନ୍ତି । ଆପଣମାନେ ଭାବନ୍ତୁ ଏହା କେତେ ବଡ କ୍ଷେତ୍ର ଅଟେ । ସେହିଭଳି ଆପଣମାନେ ଜାଣିଛନ୍ତି ଯେ ଆପଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ୯୦ ପ୍ରତିଶତ ଜୈବିକ ଉତ୍ପାଦନ ମଧ୍ୟ କିଣିବା ପାଇଁ ବଜାରକୁ ଯାଇଥାଆନ୍ତି । ସେତେବେଳେ ୪ ଥର ଲେବୁଲ ଦେଖୁଥିବେ ଯେ ଏହା ଅର୍ଗାନିକ କି ନୁହେଁ? ଆମ୍ବ କିଣିବାକୁ ଯାଆନ୍ତି ତ ସେତେବେଳେ ମଧ୍ୟ ଆପଣମାନେ ଅର୍ଗାନିକ କି ନୁହେଁ ଦେଖନ୍ତି । ଏବେ ତ ଘରେ ମଧ୍ୟ ଆମର ମାଆ ଭଉଣୀମାନେ ଅର୍ଗାନିକ ଆଣିଛ କି ଏଭଳି ପଚାରୁଛନ୍ତି । ଖାଇବାକୁ ବସୁଛୁ ତ ସେତେବେଳେ ମଧ୍ୟ କହନ୍ତି ଯେ ଆମର ଏଠି ପନିପରିବା ଅର୍ଗାନିକ ଅଟେ । ଏବେ ଯେତେବେଳେ ଏହି ଆକର୍ଷଣ ଆମ ଘରର ଡାଇନିଂ ଟେବୁଲ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଂଚିଛି, ସେତେବେଳେ ଆମର ଉତମ କାର୍ଯ୍ୟ ଯୋଗୁଁ ଆମ ଗୁଜରାଟର ରାଜ୍ୟପାଳ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ଦେବବ୍ରତ ଜୀ ସମର୍ପିତ ଭାବ ସହ ପ୍ରାକୃତିକ କୃଷିର ଅଭିଯାନ ଚଳାଉଛନ୍ତି । ଗୁଜରାଟର ଚାଷୀ ପ୍ରାକୃତିକ କୃଷିକୁ ଆପଣାଇଛି । ଆମେ କଣ ଏହାର ବ୍ୟାବସାୟିକ ଅଭିବୃଦ୍ଧିରେ ସାମିଲ ହୋଇପାରିବା, ପ୍ରାକୃତିକ କୃଷିରେ । ସେହିଭଳି ଯେଉଁଭଳି ଭାବେ ଦୁଗ୍ଧରୁ ବାହାରୁଥିବା ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଉତ୍ପାଦ ଯୋଗୁଁ ଡାଏରୀ ଉଦ୍ୟୋଗର ବିକାଶ ଘଟିଲା, ସେହି ଶକ୍ତି ଗୋବରର ମଧ୍ୟ ରହିଛି । ଭାରତ ସରକାର ଗୋବର୍ଦ୍ଧନ ଭଳି ବହୁତ ବଡ ପ୍ରକଳ୍ପ ପାଇଁ ନିଷ୍ପତି ନେଇଛନ୍ତି । ଆପଣମାନେ ସମସ୍ତ ଉଦ୍ୟୋଗୀ ଯେଉଁସବୁ ଜିଲ୍ଲାରୁ ଆସୁଛନ୍ତି, ସେହି ଜିଲ୍ଲାରେ ଯେଉଁଭଳି ଭାବରେ ଡାଏରୀର ସମ୍ପୁର୍ଣ୍ଣ ମଡେଲ ସବୁ ରହିଛି, ସେହିଭଳି ଗୋବର୍ଦ୍ଧନର ମଡେଲ ପସ୍ତୁତ କରି ପାରିବେ କି? ଏବଂ ସେଥିରୁ ଗ୍ୟାସ ଉତ୍ପାଦନ ହେଉ, ଗ୍ୟାସ ଶିଳ୍ପ ପାଇଁ ବିକ୍ରୀ ହେଉ ଏବଂ ସେଥିରୁ ପ୍ରାକୃତିକ ସାର ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉ, ଯାହା ମଧ୍ୟ ଲୋକଙ୍କ ନିକଟରେ ପହଂଚୁ, ଆମର ଏଠାରେ ଉମରେଠରେ ଏକ ପ୍ରକଳ୍ପ ରହିଛି । ଏବଂ କାଶୀରେ ଯେଉଁଠାରୁ ମୁଁ ସାଂସଦ ଭାବେ, ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ ଏହା ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଛି । ଆମର ଏଠି ବନସ ଡାଏରୀ ମଧ୍ୟ ସୁନ୍ଦର ଭାବରେ ନିର୍ମାଣ କରିଛି । ଏହି ସବୁ ପ୍ରକଳ୍ପ କୃଷି ସହିତ ସଂଶ୍ଳିଷ୍ଟ ରହିଛି, କ’ଣ ଆମେ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି କରିପାରିବା? ଆମ ଗୁଜରାଟର ଏକ ସ୍ୱପ୍ନ ରହିଛି ଯେ ଆମ ଅନ୍ନଦାତା ଉର୍ଜାଦାତା ପାଲଟୁ । କୃଷି, କ୍ଷେତ ଏବଂ ଉଦ୍ୟୋଗ, କାହିଁକି ଆମେ ଆମର କୃଷକମାନଙ୍କୁ ଏ କଥା ନ ବୁଝାଇବା ଯେ, ସେମାନଙ୍କର କ୍ଷେତ ପାଶ୍ୱର୍ବର୍ତୀ ଜମି ଦୁଇ ପଡୋଶୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଝଗଡା ହୋଇଥାଏ, ତାହାହେଲେ ଦୁଇ ପଟର ଜମି ନଷ୍ଟ ହୋଇଥାଏ । ବାଡ ଲଗାଇବା ଯୋଗୁଁ ଦୁଇପଟର ଜମି ବରବାଦ ହୋଇଥାଏ । ତାହା ଉପରେ କେବଳ ସୌର ପ୍ୟାନେଲ ଲଗାଇ ଆମ ଚାଷୀ ଅନ୍ନଦାତା ସହିତ ଉର୍ଜାଦାତା ମଧ୍ୟ ହୋଇପାରିବ । ନିଜର ଗାଁ ସମୃଦ୍ଧ ହୋଇପାରିବ । ଗୁଜରାଟ ସରକାର ନୀତି ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, କୃଷକ ଯେତେବେଳେ ବିଦ୍ୟୁତ ଶକ୍ତି ଉତ୍ପାଦନ କରିଥାଏ, ସେତେବେଳେ ତାକୁ କ୍ରୟ କରିବା ପାଇଁ ନୀତି ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଛି । କିନ୍ତୁ ସେଥିରେ ଆପଣମାନଙ୍କ ଭଳି ଉଦ୍ୟୋଗ ଜଗତର ଲୋକମାନଙ୍କୁ ସାମିଲ ହେବାକୁ ପଡିବ । ଆମର ଯୁବପିଢୀକୁ ସାମିଲ ହେବାକୁ ପଡିବ । ମୁଁ ଏଥିପାଇଁ ଆପଣମାନଙ୍କ ଭଳି ଗ୍ରାମଭିତିକ ଆୟକାରୀମାନଙ୍କ ନିକଟରୁ ଆଶା କରିବି କାରଣ ଆମକୁ ଅନେକ ଥର ବଡ ବଡ ଜିନିଷ ଭଲ ଲାଗେ, କିନ୍ତୁ ଏହି ସ୍ତରର କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ କଣ ଆପଣମାନେ ମତେ ସାହାଯ୍ୟ କରିପାରିବେ କି? ଏବଂ ମୁଁ ସଠିକ ଭାବେ ଶତ ପ୍ରତିଶତ ଠିକ୍ କହୁଛି ଯେ ଆପଣମାନେ କରିପାରିବେ । ସେହିଭଳି ଗୋଟିଏ ସେବାର କାର୍ଯ୍ୟ, ଆଜାଦୀ କା ଅମୃତ ମହୋତ୍ସବର ଅଟେ । ଆମେମାନେ ଗୋଟିଏ ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖିଛେ, ପୂର୍ବ କାଳରେ ଆମକୁ ଜଣା ଅଛି ଯେ, କୌଣସି ବଡ ଘଟଣା ଘଟିଥିବ, କୌଣସ ବୃହତ ବିଜୟ ମିଳିଥିବ, ତାହାହେଲେ ଗାଆଁରେ ବିଜୟ ସ୍ତମ୍ଭ ସ୍ଥାପନ କରାଯାଇଥାଏ । ଗାଁରେ କୌଣସି ବଡ ଘଟଣା ଘଟିଥିବ, ଏକ ବଡ ଫାଟକ ତିଆରି ହୋଇଥାଏ, ଏହାକୁ ଆମେ ଇତିହାସରେ ଦେଖି ଦେଖି ଆସିଛୁ । ସ୍ୱାଧୀନତାକୁ ୭୫ ବର୍ଷ ହେଲା । ତାରି ସ୍ମୃତିରେ ଆମେ କ’ଣ କରିପାରିବା? ଯାହାକୁ ଆଗାମୀ ପିଢୀ ମନେ ରଖିପାରିବ ଯେ ସ୍ୱାଧୀନତାର ୭୫ ବର୍ଷ ପୂର୍ତି ଅବସରରେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଆମରି ଗାଆଁରେ ହୋଇଥିଲା । ଏବଂ ଏଥିପାଇଁ ମୁଁ ଛୋଟ କଥାଟିଏ କହିଛି ଯେ, କ’ଣ ଆମେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜିଲ୍ଲାରେ ୭୫ଟି ବୃହତ ପୁଷ୍କରିଣୀ ଖନନ କରିବା? ମୁଁ ଏହାର ନାମ ଉଦବୃତ ସରୋବର ଦେଇଛି । ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜିଲ୍ଲାରେ ୭୫ । ଆପଣମାନେ ଭାବନ୍ତୁ ଏହାକୁ ହାସଲ କରିବା ପାଇଁ ଆମେ ସଫଳ ହୋଇଛୁ, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଗୁଜରାଟରେ ଥିଲି ଆଡିବନ୍ଧର କଥା କହୁଥିଲି । ମୁଁ ଏଥିରେ ସୁରତର ସବୁ ଲୋକଙ୍କୁ ଯୋଡିଥିଲି । ଆପଣମାନେ ସମସ୍ତେ ମଧ୍ୟ ସେଥିରେ ସାହଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ଗୁଜରାଟରେ ଆମେ ଆଡିବନ୍ଧର ସମ୍ପୁର୍ଣ୍ଣ ଯୋଜନା ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲୁ ଏବଂ ଜଳସ୍ତର ଭୂମୀ ଉପରକୁ ଆସିଲା । ଜଳସ୍ତର ଉପରକୁ ଉଠିଲା ତ ଜମିର ମୂଲ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଉପରକୁ ଉଠିଲା । ଏବେ ଆମକୁ ଗୋଟିଏ ଜିଲ୍ଲାରେ ୭୫ ପୁଷ୍କରିଣୀ ଖୋଳାଇବାକୁ ହେବ । ଏବଂ ଯାହାର ଅର୍ଥ ଏହା ସାଧାରଣ ନୁହେଁ । ପର୍ଯ୍ୟଟନର କେନ୍ଦ୍ର ପାଲଟୁ, ଆକର୍ଷଣର କେନ୍ଦ୍ର ପାଲଟୁ । ସଂଧ୍ୟା ହେବା ମାତ୍ରେ ଗାଆଁର ବୟସ୍କ ବ୍ୟକ୍ତିମାନଙ୍କୁ ସେଠାକୁ ଯାଇ ବସିବାକୁ ଆଗ୍ରହ ହେଉ ଏହିଭଳି ପୁଷ୍କରିଣୀ ଖୋଳାଯାଉ । ଆଜାଦୀ କା ଅମୃତ ମହୋତ୍ସବ ଅବସରରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜିଲ୍ଲାରେ ୭୫ଟି ପୁଷ୍କରିଣୀ, ୫ ଜିଲ୍ଲାରେ, ୧୦ ଜିଲ୍ଲାରେ, ୧୫ ଜିଲ୍ଲାରେ କ’ଣ ଆପଣମାନେ ଦାୟିତ୍ୱ ନେଇପାରିବେ । ଏବଂ ଏହି ୧୫ ଅଗଷ୍ଟ ପୂର୍ବରୁ କିଛି କରି ଦେଖାଇ ପାରିବେ? ଆପଣମାନଙ୍କୁ ଲାଗୁଥିବ ଯେ ଆମେ ତ ଏଠି କାରଖାନା ବସାଇବା ବିଷୟରେ କଥା ହେଉଥିଲେ ମୋଦୀ ସାହେଦ ତ ଆମେ ଯେଉଁଠୁ ଆସିଥିଲେ ପୁଣି ସେଇଠିକି ପଠାଉଛନ୍ତି । ମୂଳଦୁଆ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇଥାଏ ଭାଇ । ଆଜି ଆମେ ଯେଉଁ ସମୃଦ୍ଧି ହାସଲ କରିଛୁ ତାର କାରଣ ହେଉଛି ଆମର ମୂଳଦୁଆ ମଜବୁତ ଥିଲା । ସେହି ମୂଳ ଶୁଖି ନଯାଉ , ତାକୁ ମଜବୁତ କରିବା ପାଇଁ ଆମେ କ’ଣ କିଛି ଚିନ୍ତା କରିପାରିବା? ଏବଂ ଏଥିରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଯୁକ୍ତି ରହିଛି, ଏଥିରେ ମଧ୍ୟ ଆଧୁନିକତା ରହିଛି, ଏଥିରେ ମଧ୍ୟ ବିଶ୍ୱ ବଜାରକୁ ହାତମୁଠାକୁ ଆଣିବାର ସାମର୍ଥ୍ୟ ରହିଛି । ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କୃଷି ଉତ୍ପାଦ ଏବଂ ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରକ୍ରିୟାକରଣ ବହୁତ ବଡ ଶକ୍ତି ଅଟେ । ଏବେ ମୁଁ ଗୁଜରାଟରେ ଆୟୁର୍ବେଦର ଏକ ବଡ ଶିଖର ସମ୍ମିଳନୀର ଆୟୋଜନ କରିଥିଲି । ବିଶ୍ୱରେ ଭାରତର ଆୟୁର୍ବେଦର ଚାହିଦା ବଢି ଚାଲିଛି । କରୋନା ପରେ ମଧ୍ୟ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛି । ମୁଁ ଦେଖିଛି ଯେ କିଛି ଯୁବା ଆୟୁର୍ବେଦ କ୍ଷେତ୍ରରେ ସଫଳ ଷ୍ଟାର୍ଟ ଅପ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଛନ୍ତି । ଆମେ ଏହି କ୍ଷେତ୍ରରେ ସମ୍ପୁର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ ପହଂଚି ବିଶ୍ୱରେ ସାମଗ୍ରିକ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସେବାର ଯେଉଁ ଚର୍ଚ୍ଚା ଚାଲିଛି, କ’ଣ ସେଥିରେ ଆମେ ନେତୃତ୍ୱ ନେଇପାରିବା? ଏତେ ସବୁ କ୍ଷେତ୍ର ରହିଛି ଯେ ବନ୍ଧୁଗଣ ଯେ ଠିକ୍ ଭାବେ କହିବାକୁ ଗଲେ ସୁରତ, ଅହମ୍ମଦାବାଦ, ବରୋଦା ଭଳି ସହର ବାହାରକୁ ଯାଇ ମଧ୍ୟ ଆମେ ଏକ ନୂତନ ଆର୍ଥିକ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିପାରିବା ଏବଂ ମୁଁ ଆପଣ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦ୍ୱିତୀୟ ଅନୁରୋଧ କରୁଛି ଯେ ଏବେ ଯାହା ବି କରିବାର ଅଛି, ଯେଉଁ ସବୁ ନିଷ୍ପତି ନେଉଛୁ, ସେସବୁକୁ ବଡ ବଡ ସହରରେ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ କରିବାର ନାହିଁ । ମୋର ମନେ ଅଛି ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଜ୍ୟୋତିଗ୍ରାମ ଯୋଜନା ଆଣିଥିଲି, ୨୪ ଘଂଟା ବିଜୁଳି, ଆପଣଙ୍କର ଏଠି ଯେତେବେଳେ ପିଲାମାନେ ପତାକା ଧରି ବାହାରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଜଣା ନଥିବ ଯେ ପୂର୍ବରୁ ଅନ୍ଧାର ଭିତରେ କିଭଳି ଦିନ କଟୁଥିଲା । ଏବେ ମୁର୍ଦ୍ଦାବାଦ, ମୁର୍ଦ୍ଦାବାଦ କରି ବାହାରି ପଡନ୍ତି ଆପଣଙ୍କ ପିଲାମାନେ । ସେମାନଙ୍କୁ ଜଣାନ୍ତୁ ଯେ ଆମେମାନେ କିଭଳି ଦିନ କାଟୁଥିଲେ, ଏବଂ କେଉଁ ସ୍ଥିତିରୁ ମୁକୁଳିଛେ? ମୋର ମନେ ଅଛି ଯେ ଯେତେବେଳେ ଜ୍ୟୋତିଗ୍ରାମ ଯୋଜନା ଆସିଲା, ୨୪ ଘଂଟା ବିଦ୍ୟୁତ ଶକ୍ତି ମିଳିବା ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ସେତେବେଳେ ସୁରତ ଭିତରେ ଗୋଟିଏ ହୀରା ସଫା ଘଂଟି ବସାଗଲା, ଗୋଟିଏ ଛୋଟିଆ ଝୁମ୍ପୁଡିରେ ୨୫-୨୫ ଲୋକ ରହୁଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ ଲାଗିଲା ଯେ ଯଦି ୨୪ ଘଂଟା ବିଜୁଳି ମିଳୁଛି ତାହାହେଲେ ଆମେ ଭାବନଗର ଜିଲ୍ଲାରେ କିମ୍ବା ଅମରେଲି ଜିଲ୍ଲାରେ ଯାଇ କାହିଁକି ହୀରା ସଫା ଘଂଟି ନ ବସାଇବା । ଏବଂ ଅନେକ ଲୋକ ଗାଁରେ ଯାଇ ହୀରା ସଫା ଘଂଟି ବସାଇଲେ । ଘର କାମ ବି କଲେ, ଚାଷ ବାସ ବି କଲେ, ବୟସ୍କ ମାତା ପିତାଙ୍କ ସେବା ମଧ୍ୟ କଲେ ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ଖାଲି ସମୟ ମିିଳିଲା ହୀରା ଘଷିବା କାମ ମଧ୍ୟ କଲେ । ଠିକ୍ ହେଲା ନା ନାହିଁ? ଲାଭ ମିଳିଲା ନା ନାହିଁ? ଏହି ଯେଉଁ ପରିବର୍ତନ ଆସିଲା ଏବଂ ୨୪ ଘଂଟା ବିଜୁଳି ଉପଲବଧ ହେଲା ଏବଂ ଗୁଜରାଟର ଗାଁକୁ ହୀରା ସଫା ଘଂଟି ନେଇଗଲେ, ଆପଣମାନେ ସମସ୍ତେ ହିଁ ନେଇଗଲେ ଏବଂ ମୋ ଆଖି ସାମନାରେ ହିଁ ଏହା କରିଛନ୍ତି । ଏବଂ ଏଥିପାଇଁ ମୁଁ ଆପଣମାନଙ୍କର ଯେତେ ବି ପ୍ରଶଂସା କରିଥିଲି ତାହା କମ ଥିଲା । ତେଣୁ ଆଜି ମୁଁ କହୁଛି ଯେ ଏବେ ଆପଣମାନେ ସ୍ଥିର କରନ୍ତୁ କି, ଏବେ ଗୁଜରାଟର ଯେଉଁ ବଡ ବଡ ୧୫-୨୦ଟି ସହର ରହିଛି, ସେସବୁରେ ନୁହେଁ, ତାକୁ ଛାଡି ଯେଉଁ ସହରସବୁ ରହିଛି, ସେଥିରେ କାମ ଆରମ୍ଭ କରିବାକୁ ପଡିବ । ପ୍ରଥମେ ତ ପୁଞ୍ଜିିନିବେଶ କମ୍ ହେବ । ଜମି ଶସ୍ତାରେ ମିଳିବ, ଘର ଶସ୍ତାରେ ମିଳିବ, ଲୋକ ଶସ୍ତାରେ ମିଳିବେ ଏବଂ ଗୁଜରାଟ ସମୃଦ୍ଧ ହେବ, ବିକାଶର ପରିସର ବୃଦ୍ଧି ପାଇବ । ଏବଂ ଏବେ ସମୟ ଆସିଛି ଯେ ୨୫ ରୁ ୩୦ ଏଭଳି ଛୋଟ ଛୋଟ ସହର ନିଅନ୍ତୁ ଏବଂ ସେସବୁରେ କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତୁ । ଆଜିଠାରୁ ୩୦ ବର୍ଷ ପୂର୍ବେ କିଏ ସୁରତର ନାଁ ନେଉଥିଲା ଭାଇ? ଏବେ ଆଗେଇ ଗଲା ନାଁ ନାହିଁ । ଏହିଭଳି ଛୋଟ ଛୋଟ ସହରକୁ ମତେ ବିକଶିତ କରିବାର ଅଛି । ଏହି ସହର ପାଖକୁ ଲାଗି କ’ଣ ଅଲଗା ସହର ସୃଷ୍ଟି ହୋଇପାରିବ? ଏବଂ ଆପଣଙ୍କର ଏହି ଯୋଜନା ଭିତରେ, ଆପଣମାନେ ଏତେ ସଂଖ୍ୟାରେ ଏହି ସମ୍ମିଳନୀରେ ଏକଜୁଟ ହୋଇଛନ୍ତି, ଏ ଦିଗରେ ବିଚାର କରିପାରିବେ କି? ମୋ ମନରେ ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ଯୋଜନା ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଶୈକ୍ଷିକ ଦୁନିଆ ହେଉ, ବ୍ୟବସାୟ ପରିସର ହେଉ, ଫିନଟେକ ଗୋଷ୍ଠୀର ହୁଅନ୍ତୁ, ସେମାନେ ମୋ ସହିତ ଆସନ୍ତୁ ଏବଂ ମୁଁ ସମୟ ଦେବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଅଛି । କାରଣ ମତେ ଜଣା ଅଛି, ମୋର ଆପଣମାନଙ୍କ ଉପରେ ଭରସା ଅଛି, ଏବଂ ମୁଁ ଏଥିପାଇଁ ଆପଣମାନଙ୍କୁ କାମ ଦେଉଛି ଯେ ମୋର ତ ଆପଣମାନଙ୍କ ଉପରେ ଭରସା ଅଛି ଯେ ୧୦ରୁ ୨ଟି କାମ ରହିଯିବ । କିନ୍ତୁ ୮ଟି କାମ ହୋଇଯିବ ଏବଂ ତାହା ଆପଣ ହିଁ କରିବେ । ଅନ୍ୟମାନେ କରିବେ ନାହିଁ ଏଥିପାଇଁ ଆପଣମାନଙ୍କୁ କହୁଛି । ଆପଣମାନେ ଯେତେବେଳେ କହିବେ ମୋଦୀ ସାହେବ ଏବେ କରି ପାରିବୁ ନାହିଁ, ସେତେବେଳେ ମୁଁ କହିବା ବନ୍ଦ କରିଦେବି । କିନ୍ତୁ ଆପଣମାନେ କରୁଛନ୍ତି ତ କହିବି, ଆପଣମାନେ କରିବେ ନାହିଁ ତ ମୁଁ ବି କରିବି ନାହିଁ । ଏବଂ ଆପଣମାନଙ୍କୁ ଏହା ଏଥିପାଇଁ ଶୁଣିବାକୁ ପଡୁଛି ଯେ ଆପଣମାନେ କରୁଛନ୍ତି ବୋଲି । ମୁଁ ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆପଣମାନଙ୍କୁ ଯେତିକି କହିଛି ସେସବୁ ଆପଣମାନେ କରିଛନ୍ତି ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ଆପଣମାନେ କରନ୍ତି ତାହାହେଲେ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା ମଧ୍ୟ ହୋଇଥାଏ ଏବଂ ଏଥିପାଇଁ ମୋର ଆପଣମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ଆଶା ରହିଛି, ଏଣୁ ବନ୍ଧୁଗଣ ଆପଣମାନଙ୍କଠାରୁ ମୋର ଏହା ଆଶା ରହିଛି ଯେ ଏକ ନୂଆ ବିଶ୍ୱାସର ସହ ଏବେ ଆମକୁ ଛୋଟ ଆକାରରେ କିଛି କରିବାର ନାହିଁ ଭାଇ, ପଛକୁ ବୁଲି ଦେଖିବାର ନାହିଁ, ଏକ ନୂଆ ବିଶ୍ୱାସର ସହ ବିଶ୍ୱସ୍ତରର କିଛି କରିବାର ଅଛି । ଏବଂ ମୁଁ ସ୍ୱୀକାର କରୁଛି ଯେ ଆମର ଯୁବକମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଉତମ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି, ନିଜର ପରିବାରର ତୃତୀୟ ପିଢୀ ଏଭଳି ଯେ ପୁଅମାନେ ଶିକ୍ଷାରେ ଉତ୍କର୍ଷ ହାସଲ କରୁଛନ୍ତି । ଆପଣମାନଙ୍କର ଏଠି ଅନେକ ଛାତ୍ର ମତେ ଭେଟିବାକୁ ଆସନ୍ତି । ସେମାନଙ୍କୁ ସାକ୍ଷାତ କରି ମୁଁ ବେଶ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇଥାଏ । ଏକ ସମ୍ପୁର୍ଣ୍ଣ ନୂଆ ବିଚାର ସହିତ ସେମାନେ ଆସନ୍ତି । ନୂଆ କିଛି କରିବାର ମନୋଭାବ ସହ ସେମାନେ ଆସିଥାଆନ୍ତି । ଅଧ୍ୟୟନରେ ମଧ୍ୟ ନୂଆ କିଛି ଶିଖିବାର ଇଚ୍ଛା ରଖିଥିବା ପିଲା ଏମାନେ । ଏମାନେ ଆମର ବହୁତ ବଡ ସମ୍ପତି ଅଟନ୍ତି, ଏମାନଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନରେ ରଖି ଏହି ସମ୍ମିଳନୀକୁ ଆମେ ଆଗକୁ ନେଇଯାଉ । ଦୁଇ ବର୍ଷରେ ବଡ ସମ୍ମିଳନୀ ଆୟୋଜନ କରନ୍ତୁ ପଛେ କିନ୍ତୁ ମଝିରେ ରହିଥିବା ଗୋଟିଏ ବର୍ଷରେ ଆମେ ଯେଉଁ ଗୃପ ତିଆରି କରିଛୁ, ତାର ବିଚାରକୁ ନେଇ ଆଗକୁ ବଢୁ ଏବଂ ୮ ରୁ ୧୦ଟି ବଡ ବିଷୟକୁ ହାତକୁ ନେଇ ତାହାରି ଉପରେ ଆଗକୁ ଯିବାର ଅଛି । ଏବଂ ଦୁଇ ବର୍ଷ ପରେ ଆଉ ୧୦ଟି ବଡ ବିଷୟକୁ ହାତକୁ ନେବା । ତାହାହେଲେ ଯାଇ ମୋର ସମ୍ପୁର୍ଣ୍ଣ ବିଶ୍ୱାସ ଯେ ଆପଣମାନଙ୍କର ପୁରା ଟିମ ନୂଆ କିଛି ଚିନ୍ତା କରୁଥିବାର ଟିମ ଅଟେ । ଆଗକୁ ଭାବୁଥିବାର ଟିମ ଅଟେ, ଜ୍ଞାନକୌଶଳର ସଦୁପଯୋଗ କରୁଥିବା ଟିମ ଅଟେ । ମୋର ଆପଣମାନଙ୍କୁ ଅନେକ ଅନେକ ଶୁଭକାମନା, ଆପଣ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଭେଟିବାର, କଥା ହେବାର ସୁଯୋଗ ମିଳିଲା, ଯାହା ମନରେ ଆସିଲା କହି ଚାଲିଲି, ଏଥିରୁ ଯେତିକି ପାରିବେ ସେତିକି ଗ୍ରହଣ କରିନେବେ ।
ପୁଣି ଦେଖା ହେବ । ରାମ! ରାମ!
(