પ્રધાનમંત્રીનું કાર્યાલય
પ્રધાનમંત્રી શ્રીના ભરૂચ ખાતે ‘ઉત્કર્ષ સમારોહ’માં સંબોધનનો મૂળપાઠ
નમસ્તે.
આજનો ઉત્કર્ષ સમારોહ ખરેખર ઉત્તમ છે અને તેનો પુરાવો છે કે સરકાર જ્યારે નિષ્ઠાપૂર્વક, સંકલ્પ સાથે લાભાર્થી સુધી પહોંચે છે, ત્યારે કેટલાં સાર્થક પરિણામો મળે છે. હું 4 સામાજિક સુરક્ષા યોજનાઓના 100 ટકા સંતૃપ્તિ કવરેજ માટે ભરૂચ જિલ્લા વહીવટીતંત્ર, ગુજરાત સરકારને અભિનંદન આપું છું. તમે બધા ઘણા બધા અભિનંદનને પાત્ર છો. અત્યારે જ્યારે હું આ યોજનાઓના લાભાર્થીઓ સાથે વાતચીત કરી રહ્યો હતો ત્યારે હું જોઈ શકતો હતો કે તેઓને કેટલો સંતોષ છે, કેટલો વિશ્વાસ છે. જ્યારે મુસીબતોનો સામનો કરવામાં સરકાર તરફથી નાનકડી મદદ પણ મળે અને હિંમત એટલી વધી જાય અને મુસીબત પોતે જ મજબૂર બની જાય અને મુસીબતનો સામનો કરનાર બળવાન બને. હું આજે તમારા બધા સાથે વાત કરીને આ અનુભવી રહ્યો હતો. આ 4 યોજનાઓમાં, બહેનો, જે પરિવારોને લાભ મળ્યો છે, તેઓ મારા આદિવાસી સમાજના ભાઈઓ અને બહેનો છે, મારા દલિત-પછાત વર્ગના ભાઈઓ અને બહેનો છે, મારા લઘુમતી સમાજના ભાઈઓ અને બહેનો છે, ઘણીવાર આપણે જોઈએ છીએ કે ઘણા લોકોની ગેરહાજરીમાં લોકો યોજનાઓના લાભથી વંચિત છે. કેટલીકવાર યોજનાઓ કાગળ પર રહે છે. કેટલીકવાર યોજનાઓ કેટલાક બેઇમાન લોકો દ્વારા લેવામાં આવે છે અને લાભ લે છે. પરંતુ જ્યારે ઈરાદો હોય, ઈરાદો સ્પષ્ટ હોય, સારું કામ કરવાનો ઈરાદો હોય અને એ તરફ જ હું હંમેશા કામ કરવાનો પ્રયત્ન કરું છું. તે સબકા સાથ, સબકા વિકાસની ભાવના છે, જે પરિણામ પણ આપે છે. કોઈપણ યોજનાના 100% લાભાર્થી સુધી પહોંચવું એ એક મોટું લક્ષ્ય છે. કામ અઘરું છે પણ સાચો રસ્તો છે. તમે જે સિદ્ધિ મેળવી છે તેના માટે મારે તમામ લાભાર્થીઓ અને વહીવટીતંત્રને અભિનંદન પાઠવું છે.
સાથીઓ,
તમે સારી રીતે જાણો છો, અમારી સરકાર, તમે મને દેશની સેવા કરવા માટે ગુજરાતથી દિલ્હી મોકલ્યો હતો, હવે તેને પણ 8 વર્ષ થશે. 8 વર્ષ સેવા, સુશાસન અને ગરીબ કલ્યાણ માટે સમર્પિત. આજે હું જે પણ કરી શકું છું. હું તમારી પાસેથી તે શીખ્યો છું. તમારી વચ્ચે રહીને, વિકાસ શું છે, દુઃખ શું છે, ગરીબી શું છે, મુશ્કેલીઓ શું છે, તેનો ખૂબ નજીકથી અનુભવ કર્યો છે અને તે જ અનુભવ આજે સમગ્ર દેશ માટે છે. એક પરિવારના સભ્ય તરીકે કામ કરી રહ્યો છું. દેશના કરોડો નાગરિકો માટે. સરકારનો સતત પ્રયાસ રહ્યો છે કે ગરીબ કલ્યાણની યોજનાઓમાંથી કોઈ પણ લાભાર્થી જે પણ હકદાર હોય તેને છોડવામાં ન આવે. દરેકને તે લાભ મળવો જોઈએ જે હકદાર છે અને તેનો સંપૂર્ણ લાભ મેળવવો જોઈએ અને મારા વ્હાલા ભાઈઓ અને બહેનો,
જ્યારે આપણે કોઈપણ યોજનામાં 100 ટકા લક્ષ્ય હાંસલ કરીએ છીએ, તો આ 100 ટકા માત્ર એક આંકડો નથી. માત્ર અખબારમાં પત્રો આપવાની વાત નથી. તેનો અર્થ છે - શાસન, વહીવટ, સંવેદનશીલ છે. તે તમારા સુખ-દુઃખનો સાથી છે. આ તેનો સૌથી મોટો પુરાવો છે. આજે દેશમાં અમારી સરકારના આઠ વર્ષ પૂરા થઈ રહ્યા છે અને આઠ વર્ષ પૂરા થઈ રહ્યા છે ત્યારે અમે નવા સંકલ્પ સાથે, નવી ઊર્જા સાથે આગળ વધવાની તૈયારી કરીએ છીએ. એક દિવસ હું એક બહુ મોટા નેતાને મળ્યો, તે વરિષ્ઠ નેતા છે. બાય ધ વે, અમે સતત અમારો વિરોધ કરતા આવ્યા છીએ અને રાજકીય રીતે વિરોધ કરતા આવ્યા છીએ. પણ હું તેમને પણ માન આપું છું. તો કેટલીક બાબતોને લીધે તે થોડો ગુસ્સે હતો એટલે એક દિવસ તેને મળવા આવ્યો. તો બોલ્યા મોદીજી શું કરીએ? બે વખત દેશે તમને બનાવ્યા. હવે શું કરવું. તેઓ માનતા હતા કે બે વખત પ્રધાનમંત્રી બનવાનો અર્થ એ કે હવે ઘણું થઈ ગયું છે. તેઓ નથી જાણતા કે મોદી અલગ માટીના છે. આ ગુજરાતની આ ધરતીએ તેને તૈયાર કર્યો છે અને તેથી જે થયું તે સારું થયું, ચાલો હવે આરામ કરીએ, ના મારું સ્વપ્ન છે - સંતૃપ્તિ. ચાલો 100% લક્ષ્ય તરફ આગળ વધીએ. સરકારી તંત્રની આદત પાડીએ. આપણે નાગરિકોમાં પણ વિશ્વાસ કેળવવો જોઈએ. તમને યાદ હશે કે 2014માં જ્યારે તમે અમને સેવા કરવાની તક આપી ત્યારે દેશની લગભગ અડધી વસ્તી શૌચાલયની સુવિધા, રસીકરણની સુવિધા, વીજળી જોડાણ, બેંક ખાતાની સુવિધાથી એક રીતે સેંકડો માઈલ દૂર હતી. વર્ષોથી, દરેકના પ્રયત્નોથી, અમે ઘણી યોજનાઓને 100% સંતૃપ્તિની નજીક લાવવામાં સફળ રહ્યા છીએ. હવે, આઠ વર્ષના આ મહત્વપૂર્ણ અવસર પર, ફરી એકવાર આપણે દરેકના પ્રયત્નો સાથે આગળ વધવું પડશે અને દરેક જરૂરિયાતમંદ, દરેક હકદારે તેમની હક મેળવવા માટે સખત મહેનત કરવી પડશે. મેં અગાઉ કહ્યું હતું કે આવા કાર્યો મુશ્કેલ છે. રાજકારણીઓ પણ તેને સ્પર્શ કરતા ડરે છે. પરંતુ હું રાજનીતિ કરવા નથી આવ્યો, દેશવાસીઓની સેવા કરવા આવ્યો છું. દેશે 100% લાભાર્થીઓ સુધી પહોંચવાની પ્રતિજ્ઞા લીધી છે, અને જ્યારે તેઓ 100% સુધી પહોંચે છે, ત્યારે જે પ્રથમ માનસિક પરિવર્તન આવે છે તે ખૂબ જ મહત્વપૂર્ણ છે. તેમાં, દેશનો નાગરિક સૌથી પહેલા અરજદારની સ્થિતિમાંથી બહાર નીકળે છે. તે પૂછવા માટે કતારમાં ઉભો છે. એ લાગણી જતી રહી. તેમનામાં એક વિશ્વાસ પેદા થાય છે કે આ મારો દેશ છે, આ મારી સરકાર છે, આ પૈસા પર મારો અધિકાર છે, આ મારા દેશના નાગરિકોનો અધિકાર છે. આ લાગણી તેની અંદર જન્મે છે અને તેનામાં કર્તવ્યના બીજ પણ વાવે છે.
સાથીઓ,
જ્યારે સંતૃપ્તિ થાય છે, ત્યારે ભેદભાવનો તમામ અવકાશ સમાપ્ત થઈ જાય છે. કોઈ ભલામણની જરૂર નથી. દરેકને શ્રદ્ધા હોય છે, ભલે તેને તે પહેલા મળ્યું હોય, પણ પછીથી પણ મળીશ. બે મહિના પછી મળશે, છ મહિના પછી મળશે, પણ મળવાનું છે. તેને કોઈની ભલામણની જરૂર નથી અને જે આપવા જઈ રહ્યો છે તે કોઈને કહી શકતો નથી કે તમે મારા છો તેથી જ હું આપી રહ્યો છું. તે મારું નથી, તેથી જ હું તે આપતો નથી. ભેદભાવ ન કરી શકાય અને દેશે 100% લાભાર્થીઓ સુધી પહોંચવાનો સંકલ્પ કર્યો છે, આજે જ્યારે 100% થાય છે ત્યારે તુષ્ટિકરણની રાજનીતિ ખતમ થઈ જાય છે. તેના માટે કોઈ જગ્યા બચી નથી. 100% લાભાર્થીઓ સુધી પહોંચવાનો અર્થ સમાજમાં ઉભેલા છેલ્લા વ્યક્તિ સુધી પહોંચવાનો છે. જેમની પાસે કોઈ નથી તેમના માટે સરકાર છે. સરકારના સંકલ્પો છે. સરકાર તેમના ભાગીદાર તરીકે ચાલે છે. આ લાગણી દેશના દૂર-સુદૂરના જંગલોમાં રહેતા મારા આદિવાસીઓની હોય, ઝૂંપડપટ્ટીમાં રહેતી મારી ગરીબ માતાઓ અને બહેનો હોય, વૃદ્ધાવસ્થામાં એકલી રહેતી વ્યક્તિ હોય, દરેક વ્યક્તિમાં એવો વિશ્વાસ જગાડવો છે કે તેમના હકની ચીજો તેમના દરવાજા પર આવીને આપવાનો પ્રયત્ન કરવામાં આવ્યો છે.
સાથીઓ,
લાભાર્થીઓનું 100% કવરેજ, એટલે કે દરેક આસ્થા, દરેક સંપ્રદાય, દરેક વર્ગ સમાનરૂપે, દરેક એક સાથે છે, ગરીબ કલ્યાણની દરેક યોજનામાંથી કોઈને પાછળ છોડવા જોઈએ નહીં, બધાને 100 ટકા લાભ, આ એક મોટો સંકલ્પ છે. આજે તમે જે રાખડી આપી છે ને, તમે સૌ વિધવા માતાઓએ, મારા માટે બનાવેલી રાખડી એટલી મોટી છે. તે માત્ર દોરો નથી. તમે મને એક શક્તિ, શક્તિ અને સપના આપ્યા છે તે સપના લઈને ચાલ્યા છીએ. તેથી જ તમે આજે મને આપેલી રાખડીને હું અમૂલ્ય ભેટ માનું છું. આ રાખડી મને હંમેશા દેશના ગરીબોની સેવા માટે, સરકારોને 100% સંતૃપ્તિ તરફ લઈ જવા માટે પ્રેરણા, હિંમત અને સમર્થન આપશે. આ બધાનો સહકાર, સૌનો વિકાસ, સૌનો વિશ્વાસ અને સૌનો પ્રયાસ છે. આજે રાખડી પણ તમામ વિધવા માતાઓના પ્રયાસોથી બની છે અને જ્યારે હું ગુજરાતમાં હતો ત્યારે હું વારંવાર કહેતો હતો, ક્યારેક સમાચાર આવતા હતા. મારા પર, મારી સલામતી વિશે સમાચાર આવતા હતા. એક સમયે મારી બીમારીના સમાચાર આવ્યા હતા, ત્યારે હું કહેતો હતો કે ભાઈ-બહેનોને રક્ષણાત્મક કવચ મળી ગયું છે. જ્યાં સુધી મને માતા અને બહેનોની રક્ષાનો આ કોટ મળ્યો છે, ત્યાં સુધી કવચ ભેદીને કોઈ મારું કશું કરી શકશે નહીં અને આજે હું દરેક પગલે, દરેક ક્ષણે માતાઓ અને બહેનોને જોઈ રહ્યો છું, તેમના આશીર્વાદ હંમેશા મારા પર રહે છે. આ માતાઓ અને બહેનોનું મારા પર જેટલું ઋણ છે તે ઓછું છે. અને તેથી જ મિત્રો, આ સંસ્કારને કારણે જ મેં લાલ કિલ્લા પરથી એકવાર બોલવાની હિંમત કરી, તે એક અઘરું કામ છે, ફરી કહું છું. હું જાણું છું કે આ એક મુશ્કેલ કામ છે, હું જાણું છું કે તે કરવું કેટલું મુશ્કેલ છે. હું જાણું છું કે તમામ રાજ્યોને પ્રોત્સાહિત કરવા અને સાથે લઈ જવાનું મુશ્કેલ કામ છે. હું જાણું છું કે આ કામ માટે તમામ સરકારી કર્મચારીઓને દોડાવવા મુશ્કેલ છે. પરંતુ આ સ્વતંત્રતાનું અમૃત છે. આઝાદીને 75 વર્ષ થઈ ગયા છે. મેં લાલ કિલ્લાને આ અમૃત સમયગાળા દરમિયાન મૂળભૂત સુવિધાઓની યોજનાઓની સંતૃપ્તિ વિશે જણાવ્યું હતું. અમારું સો ટકા સેવાનું અભિયાન સામાજિક ન્યાય, સામાજિક ન્યાય માટેનું શ્રેષ્ઠ માધ્યમ છે. મને આનંદ છે કે આપણા ગુજરાતના મુખ્યમંત્રી ભૂપેન્દ્રભાઈ પટેલ, તેમના નેતૃત્વમાં, ગુજરાત સરકાર આ સંકલ્પને પૂર્ણ કરવા માટે સંપૂર્ણ સમર્પણ સાથે કામ કરી રહી છે.
સાથીઓ,
અમારી સરકારે સામાજિક સુરક્ષા, જન કલ્યાણ અને ગરીબોની ગરિમાનું આ બધું અભિયાન કર્યું છે, જો મારે એક શબ્દમાં કહેવું હોય તો તે ગરીબોની ગરિમા, ગરીબની ગરિમા માટે સરકાર. ગરીબોના ગૌરવ માટે સરકાર. ગરીબોની પ્રતિષ્ઠા માટે સંકલ્પ કરો અને ગરીબોની પ્રતિષ્ઠા માટે સંસ્કાર કરો. તે જ આપણને પ્રેરણા આપે છે. અગાઉ, જ્યારે આપણે સામાજિક સુરક્ષા વિશે સાંભળતા હતા, ત્યારે અમે ઘણીવાર અન્ય નાના દેશોના ઉદાહરણો આપતા હતા. ભારતમાં તેમને લાગુ કરવા માટે જે પણ પ્રયાસો કરવામાં આવ્યા છે, તેમનો અવકાશ અને અસર બંને ખૂબ જ મર્યાદિત છે. પરંતુ વર્ષ 2014 પછી દેશે પોતાનો કાર્યક્ષેત્ર વિસ્તાર્યો, દેશ બધાને સાથે લઈ ગયો. પરિણામ આપણા બધાની સામે છે. 50 કરોડથી વધુ દેશવાસીઓને 5 લાખ રૂપિયા સુધીની મફત સારવારની સુવિધા મળી, કરોડોને અકસ્માત અને 4 લાખ રૂપિયા સુધીના જીવન વીમાની સુવિધા મળી, કરોડો ભારતીયોને 60 વર્ષની વય પછી નિશ્ચિત પેન્શન સિસ્ટમ મળી. પાકું મકાન, શૌચાલય, ગેસ કનેકશન, વીજળી કનેકશન, પાણીનું કનેકશન, બેંક ખાતું, આવી સુવિધાઓ માટે ગરીબોનું સરકારી કચેરીઓના ચક્કર લગાવીને તેમનું જીવન પૂર્ણ થતું. તેઓ હારી જતા હતા. અમારી સરકારે આ બધા સંજોગો બદલ્યા છે, યોજનાઓમાં સુધારો કર્યો છે, નવા લક્ષ્યો બનાવ્યા છે અને અમે તેને સતત પ્રાપ્ત કરી રહ્યા છીએ. આ કડીમાં ખેડૂતોને પહેલીવાર સીધી મદદ મળી. નાના ખેડૂતોને કોઈએ પૂછ્યું નથી ભાઈ અને આપણા દેશમાં 90% નાના ખેડૂતો છે. 80 ટકાથી વધુ, લગભગ 90 ટકા. જેમની પાસે માંડ 2 એકર જમીન છે. અમે તે નાના ખેડૂતો માટે એક યોજના બનાવી છે. અમારા માછીમારો, ભાઈઓ અને બહેનો, બેંકરોએ તેમને પૂછ્યું નહીં. અમે કિસાન ક્રેડિટ કાર્ડ શરૂ કર્યું કારણ કે તે માછીમારો માટે છે. આટલું જ નહીં, પ્રથમ વખત શેરી વિક્રેતાઓને પીએમ સ્વાનિધિના રૂપમાં બેંક તરફથી સહાય સુનિશ્ચિત કરવામાં આવી છે અને હું ઈચ્છું છું કે અમારા સી.આર.પાટીલ અને ભારતીય જનતા પાર્ટીના કાર્યકરો તમામ શહેરોમાં આ સ્ટ્રીટ વેન્ડર્સને પૈસા મળે. તેમના વેપાર ધંધાને વ્યાજના વર્તુળમાંથી મુક્ત થવા દો. તમે જે પણ મહેનત કરીને કમાઓ તે ઘરના કામ આવે. આ માટે જે ઝુંબેશ શરૂ કરવામાં આવી છે. હું ઈચ્છીશ કે પછી તે ભરૂચ હોય, અંકલેશ્વર હોય, વાલિયા હોય, દરેક વ્યક્તિને તેમના શહેરોમાં પણ આનો લાભ પહોંચવો જોઈએ. આમ તો, મારે ભરૂચની રૂબરૂ મુલાકાત લેવી જોઈએ, અને હું ઘણા સમયથી ભરૂચ આવ્યો પણ નથી, તો મને ઈચ્છા પણ થાય છે, કારણ કે મારો ભરૂચ સાથેનો સંબંધ ઘણો જૂનો છે. અને ભરૂચનો પોતાનો સાંસ્કૃતિક વારસો છે, તે હજાર વર્ષ જૂનું વેપાર, સાંસ્કૃતિક વારસોનું કેન્દ્ર રહ્યું છે. એક સમય હતો, વિશ્વને જોડવામાં ભરૂચનું નામ હતું. અને ભરૂચ-અંકલેશ્વર તેના સાંસ્કૃતિક વારસા, તેના ખેડૂતો, તેના આદિવાસી ભાઈઓ અને હવે તેના વેપાર-ઉદ્યોગો પણ ધમધમી રહ્યા છે. ભરૂચ-અંકલેશ્વર ટ્વીન સિટી બન્યું છે. અગાઉ કોઈએ કલ્પના પણ કરી ન હતી. અને હું જેટલો સમય રહ્યો, મને જૂના દિવસો યાદ આવે છે. આજે ભરૂચ જિલ્લાનું નામ આધુનિક વિકાસ તરફ આગળ વધી રહ્યું છે. અનેક કામો થઈ રહ્યા છે, અને જ્યારે હું ભરૂચના લોકો પાસે આવું ત્યારે બધા જૂના લોકો યાદ આવે તે સ્વાભાવિક છે. ઘણા લોકો, જૂના મિત્રો, વરિષ્ઠ મિત્રો, ક્યારેક, હજુ પણ સંપર્ક કરે છે. ઘણા વર્ષો પહેલા જ્યારે હું સંઘ માટે કામ કરતો ત્યારે બસમાંથી ઉતરતો, પછી ચાલતા ચાલતા મુક્તિનગર સોસાયટીમાં જતો. મૂળચંદભાઈ ચૌહાણનું ઘર, અમારા બિપીનભાઈ શાહ, અમારા શંકરભાઈ ગાંધી, ઘણા બધા મિત્રો જૂના છે અને જ્યારે હું તેમને જોઉં છું. ત્યારે હું મારા બહાદુર મિત્ર શિરીષ બંગાળીને ખૂબ જ યાદ કરું છું. જેઓ સમાજ માટે જીવે છે. અને અમે જાણીએ છીએ કે જ્યારે તમે લલ્લુભાઈની ગલીમાંથી બહાર આવો છો ત્યારે આપણી પાંચબત્તીનો વિસ્તાર, અત્યારે જે 20-25 વર્ષનો યુવાન છે તેમને તો ખબર પણ નહીં હોય કે આ પાંચબત્તી અને લલ્લુભાઈની ગલીની શું હાલત હતી. સાંકડા રસ્તા, સ્કૂટર પર જવાનું હોય તો પણ મુશ્કેલ હતું. અને ઘણા ખાડાઓ, કારણ કે મને હંમેશા યાદ છે કે હું જતો હતો અને અગાઉ મને કોઈ જાહેર સભા કરવાની તક મળી નથી. વર્ષો પહેલા ભરૂચના લોકોએ મને તેમની શક્તિનગર સોસાયટીમાં પકડ્યો. ત્યારે મેં રાજકારણમાં પ્રવેશ પણ નહોતો કર્યો. શક્તિનગર સોસાયટીમાં સભા થઈ, 40 વર્ષ થયા હશે. અને મારા આશ્ચર્યની વાત એ છે કે સોસાયટીમાં ઊભા રહેવાની પણ જગ્યા નહોતી. અને ઘણા બધા લોકો આશીર્વાદ આપવા આવ્યા હતા. મારું કોઈ નામ નથી, કોઈ જાણતું નથી, છતાં એક વિશાળ અને વિશાળ મેળાવડો હતો. તે દિવસે, હું રાજકારણમાં કંઈ ન હતો. તે નવું હતું, શીખતો હતો. એ વખતે મને કેટલા પત્રકાર મિત્રો મળ્યા, મારું ભાષણ પૂરું થયા પછી. મેં તેમને કહ્યું, તમે તેને લેખિતમાં રાખો, આ ભરૂચમાં કોંગ્રેસ ક્યારેય જીતશે નહીં. તે સમયે મેં કહ્યું હતું. આજથી 40 વર્ષ પહેલા. પછી બધા હસવા લાગ્યા, મારી મજાક ઉડાવી અને આજે મારે કહેવું છે કે ભરૂચની જનતાના પ્રેમ અને આશીર્વાદને કારણે મારી તે વાત સાચી પડી છે. ભરૂચ અને આદિવાસી પરિવારો તરફથી આટલો પ્રેમ, કારણ કે હું આખા ગામમાં ફરતો, પછી ઘણા આદિવાસી પરિવારોની વચ્ચે રહેતો, તેમના સુખ-દુઃખમાં કામ કરવાનો, અમારા એક ચંદુભાઈ દેશમુખ પહેલા હતા, તેમની સાથે કામ કરવાનો, પછી અમારા મનસુખભાઈએ બધું કામ સંભાળ્યું. તેમણે અમારી ઘણી જવાબદારીઓ ઉપાડી. અને આટલા બધા મિત્રો સાથે, આટલા બધા લોકો સાથે કામ કર્યા પછી, જ્યારે હું તમારી વચ્ચે આવ્યો ત્યારે, તમારી સામે આવવાની ખૂબ જ મજા આવી હશે. હું આટલો દૂર છું ત્યારે પણ બધું યાદ આવવા લાગ્યું. અને યાદ રાખો કે તે સમયે રસ્તો શાકભાજી વેચનાર માટે ખૂબ ખરાબ હતો, જો કોઈ આવે તો તેનું શાક પણ નીચે પડી જતું. આવી સ્થિતિ હતી, અને જ્યારે હું રસ્તા પર જતો ત્યારે જોઉં કે ગરીબોની થેલી ઊંધી પડી છે, તો હું તેને સીધી કરી આપતો હતો. આ સમય દરમિયાન મેં ભરૂચમાં કામ કર્યું. અને આજે ભરૂચ ચારે તરફ વિકાસ કરી રહ્યું છે. રસ્તાઓ સુધર્યા છે, જીવન વ્યવસ્થા સુધરી છે, શિક્ષણ-સંસ્થાઓ, આરોગ્ય-વ્યવસ્થા, ભરૂચ જિલ્લો ઝડપી ગતિએ આગળ વધ્યો છે. હું ઉમરગાંવથી અંબાજી સુધીના સમગ્ર આદિવાસી વિસ્તારને જાણું છું, સમગ્ર આદિવાસી પટ્ટામાં ગુજરાતમાં આદિવાસી મુખ્યમંત્રી રહ્યા છે. પરંતુ વિજ્ઞાનની શાળાઓ નથી, કહો કે વિજ્ઞાનની શાળાઓ, મને મુખ્યમંત્રી બન્યા બાદ શરૂ કરવાનો મોકો મળ્યો. અને જેમની પાસે વિજ્ઞાનની શાળાઓ નથી, તો કોઈને એન્જિનિયર બનવું હોય તો ડૉક્ટર કેવી રીતે બને? હવે અમારા યાકુબભાઈ વાત કરતા હતા, દીકરીને ડોક્ટર બનવું છે, કેમ બનવાની શક્યતા હતી, કારણ કે પ્રેક્ટિસ શરૂ થઈ ગઈ ભાઈ. એટલે દીકરીએ પણ નક્કી કર્યું કે મારે ડૉક્ટર બનવું છે, આજે બદલાવ આવ્યો છે ને? એ જ રીતે ભરૂચમાં ઔદ્યોગિક વિકાસ, અને હવે ભરૂચને તમારી મુખ્ય લાઇન, આગળનો કોરિડોર અને બુલેટ ટ્રેન તરીકે ઓળખો, તેને એક્સપ્રેસ વે કહો, ભરૂચને સ્પર્શતું ન હોય તેવું પરિવહનનું કોઈ સાધન ન હોવું જોઈએ. તેથી એક રીતે જોઈએ તો ભરૂચ યુવાનોનો ડ્રીમ જિલ્લો બની રહ્યો છે. યુવાનોની આકાંક્ષાઓનું શહેર વધુ વિસ્તરી રહ્યું છે. અને મા નર્મદા સ્ટેચ્યુ ઓફ યુનિટી પછી, તમારું ભરૂચ હોય કે રાજપીપળા, તમારું નામ સમગ્ર ભારતમાં અને વિશ્વમાં છવાયું છે. ભાઈ સ્ટેચ્યુ ઓફ યુનિટી પર જવું હોય તો ક્યાં જવું? તો ભરૂચથી અને રાજપીપળાથી જવાનું કહેવાય છે. અને હવે અમે બીજા બાંધ પણ બનાવી રહ્યા છીએ. મને યાદ છે કે ભરૂચ નર્મદા કિનારે પીવાનું પાણી મુશ્કેલ હતું. જો તમે નર્મદા કિનારે છો, અને પીવાના પાણીની સમસ્યા છે, તો તેનો ઉકેલ શું હશે? તેથી અમે તેનો ઉકેલ શોધી કાઢ્યો. તેથી સમગ્ર સમુદ્ર પર એક આખો મોટો બાંધ બનાવવામાં આવ્યો હતો. જેથી દરિયાનું ખારું પાણી ઉપર આવ્યું ન હતું. અને નર્મદાનું પાણી બંધ કરી કેવડીયામાં નર્મદાનું પાણી ભરવામાં આવે. અને ક્યારેય પીવાના પાણીની સમસ્યાનો સામનો કરવો પડતો નથી, તેનું કામ ચાલુ છે. અને આ કાર્યને આગળ ધપાવવા બદલ હું ભૂપેન્દ્રભાઈને અભિનંદન આપું છું. તેનાથી કેટલો નફો થશે તેની તમે કલ્પના પણ નહીં કરી શકો. તો મિત્રો, મને તમને મળવાનો મોકો મળ્યો, હું ખૂબ જ ખુશ છું. આપણા જૂના મિત્રોને યાદ આવે તે સ્વાભાવિક છે, આપણી બ્લુ ઇકોનોમી માટે જે કામ ચાલી રહ્યું છે તેમાં ભરૂચ જિલ્લો ઘણું બધું કરી શકે છે. આપણી સાગરખેડુ યોજના જે સાગરની અંદર છે તેનો લાભ લઈને આપણે આગળ વધવાનું છે. શિક્ષણ હોય, આરોગ્ય હોય, શિપિંગ હોય, કનેક્ટિવિટી હોય, આપણે દરેક ક્ષેત્રમાં ખૂબ જ ઝડપથી આગળ વધવાનું છે. આજે મને ખુશી છે કે ભરૂચ જિલ્લાએ એક મોટી પહેલ કરી છે. આપ સૌ મિત્રોને ખૂબ ખૂબ અભિનંદન. હું આપ સૌને શુભેચ્છા પાઠવું છું, જય જય ગરવી ગુજરાત, વંદે માતરમ.
SD/GP/JD
(