context: அது கோவில்களிலிருந்து கிராமிய நடனங்களிலிருந்து அரசவைக்கு நகர்ந்த வேளையில், வருணனை நடனம் விருந்தோம்பும் கதைப்பொருள்களின் பெரும் வளர்ச்சிப்பெருக்கத்தைத் திரட்டியது, இதன் விளைவாக அபிநய இசைப்பாடல்களுக்கான பொருள் உள்வாங்கல் விரிவடைந்து குறைந்த நாகரிகபாணி மற்றும் சிறிதே முறைப்படி அமையாத வழங்குதல் பாணியைக் கொண்டிருந்தது, இது அவ்வப்போது அரசவை பார்வையாளர்களிடமிருந்து மேம்படுத்தல் மற்றும் ஆலோசனைகளை உள்வாங்கிக்கொண்டது. கலாச்சாரங்களின் கலந்திணைப்பு கதக்கை தனிப்போக்குள்ள ஒன்றாக உருவாக்கியது, இதற்குள் அது இதர இந்திய நாட்டிய வடிவங்களிலிருந்து போதிய அளவு வேறாக மாறியிருந்தபோதிலும், நடைபாணியின் மூலங்கள் அப்படியே இருந்து மற்றவைகளுடன் ஒரே குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவையாக காட்சிதருகிறது, குறிப்பாக கதை சொல்லும்போது கை அசைவுகளில் மற்றும் சில உடல்-தோற்றநிலைகளில் அவ்வாறு இருக்கிறது, உதாரணத்திற்கு திரிபாங்கி நிலை, இது பெரும்பாலான இந்த நாட்டிய வகைகளில் பொதுவானதாகும். குறிப்பிட்ட பல பேரரசர்கள் கதக்கை பல்வேறு கரானாக்கள் அல்லது பள்ளிகளாக உருவாவதற்கும் வளர்ச்சிபெறுவதற்கும் பெரும் பங்காற்றினர், அவைகள் உருவான நகரின் பெயராலேயே அவை விளங்கப்படுகிறது. ஔத்தின் நவாப், வஜித் அலி கான், நாட்டியக் கலைஞர்கள் ஆதரவு வழங்கியதோடல்லாமல் தானும் நடனமாடினார், அவர் துர்வாக பிரசாத் அவர்களிடமிருந்து பயிற்சி பெற்றிருந்தார். ராஹஸ்  என்னும் நடனத்தை அவரே உருவாக்கி, தன்னுடைய அரசவையில் இருந்த பெண்களுடன் ஆடவும் செய்தார். அவர் தன்னுடைய அரண்மனைகளுக்கு ஆசிரியர்களை வரவழைத்து தொழில்நுட்ப சொல் தொகுதிகளின் விரிவாக்கத்திற்கு உதவிபுரிந்து லக்னோ கரானா வின் அடித்தளத்தை உருவாக்கி புலனுணர்வு, பொருள் பொதிந்த உணர்ச்சிகளை வலியுறுத்தினார். நாட்டியத்தின் உணர்ச்சி வெளிப்படுத்தும் பண்புகள் அல்லது அபிநயம் மற்றும் நாட்டியக் கூறுகளின் மீது லக்னோ கரானா முக்கியத்துவம் செலுத்தியது; அதனுடைய நுட்ப நுணுக்கம் மற்றும் நேர்த்திக்கு (நஸாகட் ) பிரபலமாக இருந்தது. மிகவும் சிக்கலான மற்றும் கடுமையான கால்தாளங்கள் அத்துடன் வேகமான, கூர்மையான மற்றும் துல்லியமான நாட்டியத்திற்கு புகழ்பெற்ற ஜெய்ப்பூர் கரானா வுடன் தெளிவாக வேறுபட்டது. முகலியர்களின் காலத்துக்குப் பின்னரும், ராஜஸ்தான் அரசவைகள் கதக்கை ஒரு போலியான கலை வடிவமாகவே மகிழ்ந்து கொண்டிருந்ததால் அது ஜெய்ப்பூர் கரானாவின் வளர்ச்சிக்குத் துணைபுரிந்தது. பனாரஸ் கரானா வும் கூட இந்தக் காலகட்டத்தில் தான் உருவாக்கப்பட்டது. இந்தக் காலகட்டத்தில், கதக் மிக அதிகமான அளவில் தாவாய்ஃப்களால் நிகழ்த்தப்பட்டு, அவர்களேவும் கூட அரசவையின் நேர்த்தியாக்கலுக்கு இணையாக அந்தக் கலையை உருவாக்கி வந்தனர். அவர்கள் அடிக்கடி தாட்ரா, கஜ்ரி மற்றும் தப்பா அத்துடன் தும்ரி போன்ற மெல்லிசைகளில் அபிநயாவை நிகழ்த்தினார்கள். தாவாய்ஃப்களின் சுற்றுச்சூழலைக் கொண்டு பார்க்கையில் கதக்கை அவர்கள் நிகழ்த்தும் பாணி கூட அரசவை பாணியிலிருந்து வேறுபட்டது, இது கதக்கில் நக்ரா ('குறும்பு விளையாட்டுகள்') என்று அழைக்கப்படும் ஒன்றிலேயே அதிகமாக ஈடுபட்டிருந்தது. இந்த தவாய்ஃபாக்களின் ஆசிரியர்களே பெரும்பாலும் அரசவை நடனக் கலைஞர்களின் ஆசிரியர்களாகவும் இருந்ததால், இந்த இரு வாழ்க்கைச் சூழல்களுக்கிடையில் இருந்த கருத்துக்களின் பரிவர்த்தனையில் எந்தத் தடங்கலும் இல்லாமல் நடைபெற்றது மேலும் இது கதக்கின் திரட்டை ஒன்றுசேர்ப்பதற்கு உதவிசெய்தது. இங்தியாவில் ஆங்கிலேயரின் வருகையைத் தொடர்ந்து கதக்கில் பெரும் வீழ்ச்சி ஏற்பட்டது. விக்டோரிய நிர்வாகத்தினர் அதை ஒரு கீழ்த்தரமான அழகற்ற வடிவிலான கலைநிகழ்ச்சியாக வெளிப்படையாக அறிவித்தனர், இத்தனைக்கும் அவர்கள் தனிமையில் தாவாய்ஃப்களின் இன்பங்களில் கொண்டாடி மகிழ்ந்தனர். உண்மையிலேயே, கதக்கை தாவாய்ஃப்களுடன் மட்டுமே தொடர்புபடுத்தியும் பின்னர் தாவாய்ஃப்களை முழுக்கு முழுக்க பரத்தைத் தொழிலுடன் தொடர்பு படுத்தியதன் மூலம் கதக் பாதகமான பிம்பத்தைப் பெற்றது, அதாவது முழுக்கவே ஆங்கிலேயரின் சதிர்நடன பொருளில் விளங்கலாயிற்று. விக்டோரியர்களைப் பொறுத்தவரையில் கதக், கவர்ந்திழுக்கும் நோக்கைக் கொண்டு மட்டுமே உருவான ஒரு பொழுதுபோக்காக இருந்தது. இத்தகைய கலாச்சார சீர்கேடுகளின்போது, இந்த கலை வடிவங்களைப் பாதுகாத்த தவாய்ஃப்களின் பங்கைக் குறைத்து மதிப்பிடப்படக்கூடாது. அப்போதைய அரசியல் கொள்கைகளால் அதிகாரப்பூர்வமாக இழிவுபடுத்தப்பட்டபோதிலும், கதக்கை பராமரிக்கவும் அது தொடர்ந்து நிலைத்திருப்பதற்கும் கௌஹர் ஜான் போன்ற பிரபல தவாய்ஃப்கள் முக்கியப் பங்காற்றினர். ஆங்கிலேயர் ஆட்சியின் போது வீழிச்சியிலிருந்து இன்று கதக் தன்னுடைய பிரபலத்தை மீண்டும் பெற்றுள்ளது, (அப்போது விக்டோரிய நிர்வாகத்தால் அது கீழ்த்தரமானதாகப் பார்க்கப்பட்டது), இப்போது இது அதிகாரப்பூர்வமாக அறிவிக்கப்பட்ட இந்தியாவின் பாரம்பரியமிக்க எட்டு நடன வடிவங்களில் ஒன்றாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. கதக்கின் தற்போதைய வடிவம் கடந்த காலங்களில் அது பெற்ற அனைத்து உள்ளீடுகளின் ஒரு கலவையாக இருக்கிறது: அரசவை மற்றும் காதல் அம்சங்கள் கோவில் மற்றும் புராண/மதங்களுடன் இணையாய் அமர்ந்திருக்கிறது. மஹராஜ் குடும்ப நடனக் கலைஞர்கள் (அச்சன் மஹராஜ், ஷம்பு மஹராஜ், லச்சு மஹராஜ் மற்றும் இன்றும் உயிருடன் இருக்கும் தற்போதைய பெரும் நடனக் கலைஞரான பிர்ஜு மஹாராஜ்) மற்றும் சாஸ்வதி சென் உட்பட அவருடைய மாணவர்களின் பணி கதக்கின் பிரபலத்தன்மையைப் பரப்புவதில் வெற்றிகரமாக இருந்திருக்கிறது. அச்சன் மஹராஜ் அவர்களின் மற்றொரு சிஷ்யை சித்தாரா தேவி, இவர் பனாரசின் சுக்தேவ் மஹாராஜின் மகள். அவருடைய உயிர்த்துடிப்புடன்கூடிய, உற்சாகமிக்க சுடர்ஒளிமிக்க நிகழ்ச்சிகள் பல பார்வையாளர்களின் மனதைக் கவர்ந்திருக்கிறது.
qas: category: NO
question: பள்ளியின் வேறு பெயர் என்ன?
category: SHORT
question: கதக்கில் பல நபர்களின் நடன புதுமையை அறிமுகப்படுத்தியவர் யார்?
answers: text: ஔத்தின் நவாப்
category: NO
question: தூய இலக்கியத் தர இயக்கங்களை இணைத்து அறியப்பட்டவர் யார்?
category: SHORT
question: லக்னோ கரானா எந்த முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது?
answers: text: அபிநயம் மற்றும் நாட்டியக் கூறுகளின்
category: SHORT
question: நகரா என்பதன் பொருள் என்ன?
answers: text: குறும்பு விளையாட்டுகள்'