paditura, paditësit përveç tjerash, duhet t'i njoh edhe të drejtën në stazh pensional etj. Këto pretendime të revizionit u refuzuan si të pabazuara, për faktin se, ashtu siç kanë konstatuar gjykata e shkallës së parë dhe e dytë, në nenin 78 dhe 79 të Ligjit të Punës së Kosovës janë paraparë afate strikte ligjore për mbrojtjen e të drejtave të punësuarit në gjykatë, të cilat afate nuk është kontestuese se kanë kaluar shumë moti ashtu siç është konstatuar në aktvendimin e gjykatës së shkallës së parë dhe të dytë.

Për më tepër, paditësi, kundër vendimit të komisionit disiplinor për ndërprerjen e marrëdhënies se punës fare nuk është ankuar në Ministrinë e Drejtësisë, ashtu siç është këshilluar në të njëjtin vendim, dhe për këtë arsye padia e paditësit përveç që është e paafatshme, ajo është edhe e palejueshme pasi që paditësi më parë nuk ka shterur së kërkuari mbrojtje interne të drejtave të tij nga marrëdhënia e punës, ndërsa ka qenë i obliguar që këtë ta bëjë me që vendimi i komisionit disiplinor nuk ka qenë përfundimtar ngase kundër tij, sipas këshillës juridike të këtij vendimi, paditësi ka pas mundësi të ankohet, në frymën e nenit 78. 1 të Ligjit për punë në Ministrinë e Drejtësisë. Pas kalimit të afatit ligjor prej 8 ditësh për paraqitje të ankesës kundër këtij vendimi, i njëjti vendim është bërë përfundimtar ngase paditësi kundër tij më tutje nuk është ankuar. Për këto arsye, as nuk mund të pranohet si i bazuar pretendimi paditësit se paditësi nuk është ankuar më tutje, i bindur se edhe Ministria e Drejtësisë kishte për të vërtetuar vendimin e komisionit disiplinor për ndërprerje të marrëdhënies së punës duke marrë parasysh se kundër tij është filluar procedurë penale. Paditësi nuk ka të drejtë të bëjë paragjykime të tilla për derisa nuk e ka përdorë mjetin juridik të ankesës, andaj justifikimet e tilla për mos paraqitje të ankesës konsiderohen si të papranueshme ' .

- 38. Gjykata në këtë kontekst thekson se gjykatat e rregullta dhe specifikisht Gjykata Supreme kishte konstatuar se parashtruesi i kërkesës ishte vonuar në paraqitjen e padisë, dhe me këtë rast kishte lëshuar afatet ligjore të parapara me dispozitat ligjore për paraqitjen e padisë.
- 39. Siç u sqarua më lart, parashtruesi i kërkesës para Gjykatës nuk sjell asnjë argument apo arsyetim shtesë në mbështetje të pretendimeve të tij për shkelje të të drejtave të tij kushtetuese. Për pasojë, Gjykata bazuar në Rregulloren e saj të punës, përkatësisht paragrafin 2 të rregullit 39 të saj, duhet të shpallë këtë kërkesë të papranueshme si qartazi të pabazuar në baza kushtetuese, sepse parashtruesi i kërkesës nuk dëshmon dhe nuk mbështetë në mënyrë të mjaftueshme pretendimin e tij.
- 40. Gjykata në fund thekson se pakënaqësia e parashtruesit të kërkesës me rezultatin e procedurës nga gjykatat e rregullta nuk mund vetvetiu të ngrejë pretendim të argumentueshëm për shkeljen e së drejtës për gjykim të drejtë dhe të paanshëm. (Shih, rastin e GJEDNJ-së Mezotur-Tiszazugi Tarsulat kundër Hungarisë , Aktgjykimi i 26 korrikut 2005, paragrafi 21; dhe, ndër të tjera, KI56/17, Aktvendim i 18 tetorit 2017, paragrafi 42).
- 41. Prandaj në këto rrethana, bazuar në si më sipër dhe duke marrë parasysh pretendimet e ngritura nga parashtruesi i kërkesës dhe faktet e paraqitura nga ai, Gjykata duke u mbështetur edhe në standardet e vendosura në praktikën e

9