ფინანსური კომპენსაციის მოთხოვნის აკრძალვის ფარგლები . გერმანიის ფედერალური უზენაესი სასამართლო არ გასცემს კომპენსაციას გარდაცვლილი პირის ცილისწამებისათვის , ვინაიდან გარდაცვლილ ადამიანს არ ადგება ტკივილი და ტანჯვა ცილისმწამებლური განცხადების შედეგად , შესაბამისად , ფულადი ანაზღაურების გზით ის ვერ მოიშორებს ცილისმწამებლური განცხადებით გამოწვეულ ტკივილსა და სულიერ ტანჯვას (http://epublications.bond.edu.au/cgi/viewcontent.cgi?article=1199&context=blr&sei- redir=1&referer=http%3A%2F%2Fwww.google.ge%2Furl%3Fsa%3Dt%26rct%3Dj%26q%3Dgerman%252 0constitutional%2520court%2520on%2520mephisto%2520%2520case%26source%3Dweb%26cd%3D12%2 6ved%3D0CCsQFjABOAo%26url%3Dhttp%253A%252F%252Fepublications.bond.edu.au%252Fcgi%252F viewcontent.cgi%253Farticle%253D1199%2526context%253Dblr%26ei%3DC8_SUbH8JKSm4ATP- IHICg%26usg%3DAFQjCNHgghxtCFqt9018N2w2EWv3vS- Yog#search=%22german%20constitutional%20court%20mephisto%20case%22). გარდაცვლილის ნათესავები შესაძლოა განიცდიდნენ სულიერ ტკივილს ცილისწამების გამო , თუმცა ისინი სასამართლოში იცავენ არა საკუთარ , არამედ გარდაცვლილი ნათესავის შელახულ პირადი ცხოვრების უფლებას . სულიერი ტანჯვა , რომლიც კომპენსაციის განმსაზღვრელია , მხოლოდ მაშინ არის სამართლებრივად რელევანტური , როდესაც ის შეეხება განცხადების ადრესატს . შესაძლოა , გარდაცვლილის ნათესავის ტანჯვის ხარისხი უფრო მძიმე იყოს , ვიდრე იმ შემთხვევაში იქნებოდა , გარდაცვლილი პირი ცოცხალი რომ ყოფილიყო და ცილისმწამებლური განცხადება მოესმინა , ვინაიდან სასამართლოსათვის ამოსავალი წერტილი თავად გარდაცვლილი პირი და არა მოსარჩელეა , უფლებაშელახული პირის ნათესავის ფსიქოლოგიური განცდები , არ უნდა იყოს სასამართლოსათვის მნიშვნელოვანი . ივარაუდება , რომ ნათესავი გარდაცვლილი პირის აგენტია , მოქმედებს მისი ინტერესებისთვის და მის სასარგებლოდ , არ გააჩნია გარდაცვლილი პირისაგან დამოუკიდებელი ინტერესი , შესაბამისად , მოსარჩელის პიროვნული მდგომარეობა არ უნდა იყოს დავის საგნის შინაარსის განმსაზღვრელი . აქედან გამომდინარე , დაუსაბუთებელია ცილისწამებით განცდილი ტკივილისათვის კომპენსაციის უფლების მინიჭება გარდაცვლილი ადამიანის ნათესავისათვის . ადამიანის პატიოსანი სახელი ხშირად განსაზღვრული ქონებრივი სიკეთის მიღებასთან არის დაკავშირებული . ადამიანის ღირსების შელახვა , რაც ზიანს აყენებს მის რეპუტაციას და რიყავს მას საზოგადოებისაგან , იმავადროულად ღირსებააყრილ პირს არახელსაყრელ ფინანსური ტვირთს აკისრებს . ცხოვრებსათვის აუცილებელი სარჩოს დაკარგვა ხშირად ადამიანის ღირსების შელახვის თანმდევი მოვლენაა . ცრუ ინფორმაცია პირის გადახდისუუნარობის თაობაზე უბიძგებს საბანკო დაწესებულებებს , არ გასცენ კრედიტი ამგვარი განცხადების ადრესატზე . გარდაცვლილი პირის მიმართ ვერ დადგება ამგვარი უარყოფითი ქონებრივი შედეგები . ადამიანის ცუდი რეპუტაცია ძნელად თუმოახდენს გავლენას ამ პირის ნათესავების შესაძლებლობაზე , სრულფასოვანი მონაწილეობა მიიღონ კომერციულ გარიგებებში და ხელი მიუწვდებოდეთ საარსებო საშუალებებზე . იმ შემთხვევაში თუცილისმწამებლური განცხადება გარდაცვლილთან ერთად უკავშირდება მის ცოცხლად დარჩენილ ნათესავსაც , ასეთ შემთხვევაში კონსტიტუციური პრობლემა არ იარსებებს , ვინაიდან სასამართლოში პირი იდავებს არა სხვისი , არამედ საკუთარი პატივისი და ღირსების დასაცავად . ამიტომ მიგვაჩნია , რომ კონსტიტუციასთან შეუსაბამო იქნებოდა გარდაცლილი ადამიანის პატივისა და ღირსების ხელყოფისათვის გამოხატვის ავტორსათვის ქონებრივი და არაქონებრივი ზიანის ანაზღაურების ვალდებულების დაკისრება . ადამიანის უფლებათა ევროპულმა

12