Wakati Yeroboamu aliposoma barua ile alifadhaika sana kwa hofu na kwa hasira. Mfalme wa Shamu alikuwa amemwomba Yeroboamu amponye Naamani ukoma wake. Hili lilikuwa ombi la kenjeli na mzaha namna gani! Angewezaje kutibu ugonjwa wa aina ile? Akirarua nguo zake akasema, "Je, mimi ni Mungu niue na kuhuisha hata mtu huyu akanipelekea mtu nimponye mtu ukoma wake?" Fahamuni, basi nakusihini, mwone ya kuwa mtu huyu anataka kugombana nami". Yeroboamu alikuwa ni mtu asiyekuwa na imani na wala hakumjali Mungu. Bila shaka alikuwa amesahau nguvu za Mungu zilizodhihirika kupitia mkono wa Elisha mwanzo katika enzi yake wakati alipokwea kupigana na mfalme wa Moabu (2 Wafalme 3: 13-18). Pia alikuwa amesahau tukio hili muda mfupi uliokuwa umepita wakati Benhadadi alipoishambulia Israeli. Yeye alimkubali na kumwabudu Mungu ulipofika wakati mwafaka wa yeye kufanya hivyo. Yule msichana mdogo Mwisraeli aliyekuwa mateka na mjakazi katika Shamu alikuwa na imani kubwa kuliko mfalme wa taifa lake. Wakati Elisha aliposikia habari ya kufika kwa Naamani alituma ujumbe kwa mfalme kusema, "Na aje sasa kwangu mimi, naye atajua ya kuwa yuko nabii katika Israeli" (mstari 8). Kwa hiyo Naamani shujaa mkubwa wa vita akapelekwa kwenye nyumba ya nabii wa Mungu. Hadi wakati huu kila kitu kilikwenda sawasawa na jinsi alivyokuwa amepanga Naamani, lakini alikuwa anakwenda kujifunza haraka kuwa Mungu anamtendea mwanadamu kwa kufuata masharti ya Mungu mwenyewe.

## KIBURI NA KUNYENYEKEZWA KWA NAAMANI - 2 Wafalme 5: 10-19

Hakuna shaka kuwa Naamani alikwenda kwa Elisha akiwa tayari ameshajenga mawazo kuhusu kile ambacho yeye alitakiwa kutoa. Na bila shaka katika mawazo yake alifikiria jinsi ambavyo nabii angefanya haraka kwenda kumlaki, na kumponya ugonjwa wake na halafu na yeye kwa upande wake apokee zawadi kutoka kwa mkuu wa majeshi ya Shamu. Hata hiyo kiburi chake ilishushwa wakati mtumishi alipotumwa kumpatia ujumbe uliotoka kwa nabii. Naamani alikuwa anatarajia kuwa Elisha atatoka mwenyewe na audhihirishe uweza, kwa kumwita BWANA, Mungu wake ili kumponya. Lakini alichopokea ni ujumbe, "Enenda ukaoge katika Yordani mara saba". Naamani alighadhabika. Siyo tu kwamba wazo la kuoga mara saba lilikuwa la dhihaka, lakini ukweli ni kwamba matope ya mto Yordani yangesababisha hali yake kuwa mbaya zaidi kuliko hali aliyokuwa nayo. Je, mito ya Shamu haikuwa ni bora zaidi kuliko mto Yordani? Kwa hiyo akageuka na kuondoka akiwa mwenye ghadhabu nyingi. Kama angerudi Dameski ngeendelea kuwa mgonjwa wa ukoma, kwa kuwa alikuwa amekaidi na kukataa kutii amri ya Elisha angeudumisha ukoma wake. Naamani alipaswa kujifunza na watu wote pia inatupasa tujifunze, kwamba kabla ya kupokea rehema ya Mungu, tunatakiwa tunyenyekee na tutii amri zake. Kwa bahati nzuri, katika suala la Naamani, ushauri mzuri ulishinda, na watumishi wake wakamshauri afikirie tena maneno ya Elisha. Kama angeambiwa atende jambo lililo kubwa zaidi asingesita, basi ni kwa nini alishindwa kutenda jambo dogo kama hili la kwenda kuonga Yordani mara saba. Naamani kwa bahati njema alikuwa ameandaliwa kupokea ushauri kutoka kwa washauri wake. Siyo tu kwamba hili lilihitaji atambua ujinga wa matendo yake mbele ya watumishi wake, lakini pia ilimpasa anyenyekee mbele za Mungu. Mara sita alijichovya bila mabadiliko yeyote, lakini katika mara ya saba mwili wake ukawa safi ajabu ugonjwa ule wa kutisha haukoonekana tena. Zaidi ya hayo, mawazo yake nayo pia yakawa yamebadilika. Kiburi chake na ukaidi vilitoweka naye akarudi nyumbani kwa Elisha akaseme, "Sasa tazama, najua ya kwamba hakuna Mungu duniani mwote, ila katika Israeli". Ni katika tukio hili nabii alifurahia kumpokea kama vile Bwana Yesu Kristo anavyofurahia kuwapokea wale wote wanaokwenda kwake kwa unyenyekevu na mioyo iliyopondeka kupitia maji ya ubatizo.

Uhusiano uliopo kati ya kusafishwa kwa Naamani mwenye ukoma na ubatizo (kusafishwa kutokana na dhambi) kwa wale wanaotafuta kumfuata Yesu Kristo ni wa muhimu na wa kusisimua sana. Ni sawa na kukubali yale aliyoyasema Elisha na kutii kwa