Vandag het ons allerhande soorte nuus. Ons kan praat van sagte nuus en harde nuus. Sagte nuus dinge is wat jy kan lees wat gaaf en oulik is. Dit is dan opskrifte soos: ' Kenners vertel hoe om spanning te hanteer' of 'Medici stel 'n dieet voor wat meer energie gee', dis sagte nuus. Nuus wat jy kan gebruik. Dis idees, konsepte, perspektiewe, dinge wat jy lees, maar jy het 'n keuse of dit 'n invloed gaan hê op jou lewe of nie .

Dan is daar harde nuus. Harde nuus is daadwerklike gebeure wat jou lewe, en die gemeenskap se lewe gaan verander. Dit is opskrifte soos 'Belasting koerse styg drasties', of 'Nog 'n kragstasie gaan staan', of 'Grendelstaat verleng vir 2 weke'. Die verskil is dat harde nuus nie blote voorstelle is nie, dit is dinge wat jou gaan raak op een of ander manier. Jy kan maak of dit nie bestaan nie, feit is, dit gaan dinge verander. Corona is harde nuus.

Vandag is ons tydskrifte en koerante vol van beide. Baie mense verwar soms die twee en vat harde nuus as sagte nuus en sagte nuus as harde nuus. In die Bybelse tyd was daar nie sagte nuus nie. Die enigste nuus was versprei was, is harde nuus. Die nuusdraer het nie in die stad ingehardloop en geskree: 'En nou vir die nuutste mode volgens Spartaanse vroue', of 'Griekse filosowe se 10 stappe tot gelukkige lewe', nie. Nee, dit was nie vir hulle nuuswaardig nie. Alleenlik harde nuus.

Paulus en die eerste Christene gebruik dan hierdie woord, want die Evangelie, die boodskap van die Christendom, is harde nuus . Christenskap is nie 'n filosofie nie, dis nie 'n manier om die lewe om te kry nie. Dis iets wat gebeur het in die geskiedenis, 'n feitelike gebeurtenis wat alles verander het. Dis gebeure wat nuuswaardig is. Na die opstanding van Christus was niks meer dieselfde nie...

Hoekom is dit belangrik om te weet? Want daar is baie mense en sogenaamde teoloë wat nie meer die opstanding van Christus as 'n historiese feit wil aanvaar nie. Hulle maak van harde nuus, sagte nuus. Dan word die Christendom 'n filosofie, en nie iets wat werklik die waarheid is nie.

Daar is teoloë wat leer dat ons die Bybel moet ont-mitologiseer ( demythologize) . Ons moet die mites uit die Bybel uithaal, want daar is klomp wonderwerke in die Bybel en in die Christelike geloof, maar ons is moderne mense, ons kan dit nie meer aanvaar nie. Ons moet eerder die belangrike beginsels van die lewe uithaal, anders tel die Christendom nie meer nie, en is die Christendom outyds...

So, hoe ont-mitologiseer ons Paasfees? Daar sal dan gesê word: die moderne mens kan mos nie meer glo in 'n fisiese, historiese, letterlike opstanding van Christus nie. Maar die beginsel van Paasfees is mooi. Dat jy jouself vir ander moet opoffer, en dat daar na die winter altyd 'n somer is, dat elke donker wolk 'n silwer randjie het.

Die oomblik wanneer mens dit doen, dan is Christenskap nie meer 'n aanbidding van God nie, dis 'n lewensfilosofie en eintlik maar dan presies dieselfde as al die ander godsdienste wat daar bestaan. Wanneer ons die fisiese, letterlike historiese opstanding van Jesus uit die Christendom uithaal, dan haal ons die binnegoed, die hart, die uniekheid van Christenskap uit. Al wat oorbly is 'n leë dop, en jy kan daai dop so mooi versier as wat jy wil, dit bly 'n leë dop.

Dink jouself hierdie situasie in: as die apostels by 'n stad ingegaan het, die mense bymekaar gekry het, en vir hulle gesê het: 'Ons het vir julle 'n boodskap vandag, na elke winter is daar 'n somer. Elke donker wolk het 'n silwer randjie, so wees darem nou oulike mense en wees lief vir almal.' Wat sal die mense sê? Het dit al gehoor. Die Griekse en Romeinse priesters sê dit ook.

So, wat was dit wat slawe en ryk mense, soldate en regeringsamptenare, Grieke, Romeine en Fariseërs se lewe handomkeer gedraai het? Wat het gebeur dat daar 'n gemeenskap ontstaan het wat lief was vir mekaar, wat