Africa; the decline that has set in the fortunes of Christian Missions, both Anglican and Presbyterian, in Persia, Turkey, and the Far East; the ominous signs that foreshadow serious complications in the equivocal and precarious relationships now existing between the Holy See and certain nations in the continent of Europe - these stand out as the most striking features of the reverses which, in almost every part of the world, the members and leaders of Christian ecclesiastical institutions have suffered.	Simbahan ay itinapon bunga ng kampanya ng hukbo sa Africa; ang panghihina na nagsimula sa mga kapalaran ng mga Misyon ng Kristiano, kapwa Anglican at Presbyterian sa Persia, Turkey at sa Far East; ang masasamang palatandaan na nagbababala ng malubhang mga kaguluhan sa hindi maliwanag at walang katiyakang mga ugnayan na ngayon ay nanatili sa pagitan ng Holy See at ilang mga bansa sa kontinente ng Europe - ang mga ito ay lumilitaw na pinaka-kapuna-punang mga katangian ng mga kabiguan, sa halos lahat ng panig ng daigdig, na dinanas ng mga kaanib at mga pinuno ng Kristianong mga pangrelihiyong institusyon.
That the solidarity of some of these institutions has been irretrievably shattered is too apparent for any intelligent observer to mistake or deny. The cleavage between the fundamentalists and the liberals among their adherents is continually widening. Their creeds and dogmas have been watered down, and in certain instances ignored and discarded. Their hold upon human conduct is loosening, and the personnel of their ministries is dwindling in number and in influence. The timidity and insincerity of their preachers are, in several instances, being exposed. Their endowments have, in some countries, disappeared, and the force of their religious training has declined. Their temples have been partly deserted and destroyed, and an oblivion of God, of His teachings and of His Purpose, has enfeebled and heaped humiliation upon them.	57. Na ang pagkakaisa ng ilan sa mga institusyong ito ay nawasak nang hindi na mapananauli ay lubhang maliwanag sa sinumang matalinong tagapagmasid upang magkamali o maitanggi. Ang bitak sa pagitan ng mga masidhing konserbatibo at ng mga liberal sa kanilang mga kaanib ay patuloy na lumalaki. Ang kanilang mga paniniwala at mga doktrina ay nanghina, at sa ilang mga pagkakataon ay ipinagwalang-bahala at iwinaksi. Ang kanilang kapangyarihan sa pag-uugali ng tao ay nagluluwag at ang mga tauhan ng kanilang mga ministeryo ay bumababa sa bilang at sa impluwensiya. Ang kakimian at kawalan ng katapatan ng kanilang mga pari, sa ilang mga pagkakataon, ay nalalantad. Ang kaloob na yaman sa kanila, sa ilang mga bansa, ay nawala, at ang lakas ng kanilang pangrelihiyong pagsasanay ay nanghina. Ang kanilang mga templo ay hayagang pinabayaan at nasira, at isang paglimot sa Diyos, sa Kanyang mga turo at sa Kanyang Layunin, ay nanghina at nagbunton ng kahihiyan sa kanila.
Might not this disintegrating tendency, from which Sunní and Shí'ih Islám have so conspicuously suffered, unloose, as it reaches its climax, still further calamities upon the various denominations of the Christian Church? In what manner and how rapidly this process, which has already set in, will develop the future alone can reveal. Nor can it, at the present time, be estimated to what extent will the attacks which a still powerful clergy may yet launch against the strongholds of the Faith of Bahá'u'lláh in the West accentuate this decline and widen the range of inescapable disasters.	58. Hindi ba maaaring ang nakasisira ng kalooban, na lubhang lantad na dinanas ng Sunní at Sh í'ih Islám, habang nararating ang rurok nito, ay pinakawalan pa ang mga kapahamakan sa iba't -ibang mga sekta ng simbahang Kristiano? Kung anong paraan at gaano kabilis mabubuo ang prosesong ito, na nagsimula na, ay ang hinaharap lamang ang makapagbubunyag. Ni hindi, sa kasalukuyang panahon, nito matataya kung gaano kalaki ang mga pagsalakay na sisimulan ng malakas pang klerigo laban sa mga tanggulan ng Pananampalataya ni Bahá'u'lláh sa Kanluran ang magbibigay -daan sa panghihinang ito at palalawakin ang abot ng hindi matatakasang mga kasawiang-palad.

204