have been purposely withheld from the body of His occidental disciples, who, despite their numerical inferiority, are now exercising such a preponderating influence in the direction and administration of its affairs. I feel it, therefore, incumbent upon me to stress, now that the time is ripe, the importance of an instruction which, at the present stage of the evolution of our Faith, should be increasingly emphasized, irrespective of its application to the East or to the West. And this principle is no other than that which involves the non-participation by the adherents of the Faith of Bahá'u'lláh, whether in their individual capacities or collectively as local or national Assemblies, in any form of activity that might be interpreted, either directly or indirectly, as an interference in the political affairs of any particular government. Whether it be in the publications which they initiate and supervise; or in their official and public deliberations; or in the posts they occupy and the services they render; or in the communications they address to their fellow-disciples; or in their dealings with men of eminence and authority; or in their affiliations with kindred societies and organizations, it is, I am firmly convinced, their first and sacred obligation to abstain from any word or deed that might be construed as a violation of this vital principle. Theirs is the duty to demonstrate, on one hand, the nonpolitical character of their Faith, and to assert, on the other, their unqualified loyalty and obedience to whatever is the considered judgment of their respective governments.	Kapakanan sa Kanluran, ay sinadyang hindi ibinigay sa pangkat ng Kanyang mga disipulo na taga- kanluran, na, sa kabila ng mababang bilang nila, ang ngayon ay nagsasagawa ng gayong nangungunang impluwensiya sa pamamatnugot at pangangasiwa ng mga gawain nito. Nararamdaman ko, kung gayon, na tungkulin ko na bigyang-diin, ngayon na ang panahon ay nahahanda na, ang kahalagahan ng isang tagubilin na, sa kasalukuyang yugto sa ebolusyon ng ating Pananampalataya, ay nararapat na higit na bigyan ng liwanag, walang kinalaman sa pagsasakatuparan nito sa Silangan o sa Kanluran. At ang simulaing ito ay walang iba kundi yaong may kinalaman sa hindi pakikilahok ng mga sumusunod sa Pananampalataya ni Bahá'u'lláh kahit sa , indibiduwal na mga kakayahan o nang sama-sama bilang lokal o pambansang mga Assembly, sa anumang anyo ng gawain na maaaring ipakahulugan, nang tuwiran o di-tuwiran, bilang isang pakikilahok sa pampulitikang gawain ng alinmang partikular na pamahalaan. Kahiman ito ay sa mga lathalain na kanilang sinimulan at pinamamahalaan; o sa kanilang opisyal at pampublikong mga talakayan; o sa mga katungkulang kanilang hinahawakan at mga paglilingkod na kanilang ibinibigay; o sa mga liham na ipinadadala nila sa kanilang kapwa mga disipulo; o sa kanilang mga pakikitungo sa mga bantog na tao at nasa kapangyarihan; o sa kanilang pagsapi sa katulad na mga samahan at mga organisasyon, matibay ang aking paniniwala, na ito ay ang kanilang una at banal na tungkulin na umiwas mula sa anumang salita o gawa, na maaaring maipakahulugan na isang paglabag sa mahalagang simulain na ito. Sa kanila ay ang tungkulin na ipakita, sa isang dako, ang kanilang lubos na katapatan at pagka-masunurin sa anumang pinag- isipang mabuti na pasiya ng kani-kanilang mga pamahalaan.
The Divine Polity	Ang Banal na Pamamahala (Divine Polity)
Let them refrain from associating themselves, whether by word or by deed, with the political pursuits of their respective nations, with the policies of their governments and the schemes and programs of parties and factions. In such controversies they should assign no blame, take no side, further no design, and identify themselves with no system prejudicial to the best interests of that world-wide Fellowship which it is their aim to guard and foster. Let them beware lest they allow themselves to	36. Nararapat silang magpigil na iugnay ang kanilang mga sarili, kahit sa salita o sa gawa, sa mga pampulitikang pagsisikap ng kani-kanilang mga bansa; sa mga alituntunin ng kanilang mga pamahalaan at sa mga panukala at mga programa ng mga partido at mga pangkat. Sa gayong mga alitan hindi sila dapat manisi, walang panig na kinakampihan, walang panukalang itataguyod, at huwag ipakilala ang kanilang mga sarili sa paraan na makasasama sa pinaka-mabuting mga kapakanan

69