the inmost shrine: 'Thus far and no farther.' Verily We bear witness to that which they have done and now are doing.'	pindong at nagniningning mula sa Kanyang kahanga-hangang mahiwagang mansiyon at tinanong Niya ang kanilang mga pangalan, at ang lahat ay nagsabi maliban sa isa. At nang pilitin, ang unang titik niyon ang nabigkas, at sa pagkakagayon, ang mga nananahan sa makalangit na mga silid ay dali-daling nagsilabas mula sa kanilang tirahan ng kaluwalhatian. At nang ang ikalawang titik ay binigkas, sila ay bumagsak, bawa't isa at ang lahat, sa ibabaw ng alabok. Sa sandaling iyon ay isang tinig ang narinig mula sa kaloob-loobang dambana: 'Hanggang sa layong iyan at hindi na lalampas pa.'Tunay na tunay, Kami ay sumasaksi sa kanilang mga ginawa at ngayon ay ginagawa.'
In a more explicit language Bahá'u'lláh testifies to this truth in one of His Tablets revealed in Adrianople: 'Know verily that the veil hiding Our countenance hath not been completely lifted. We have revealed Our Self to a degree corresponding to the capacity of the people of Our age. Should the Ancient Beauty be unveiled in the fullness of His glory mortal eyes would be blinded by the dazzling intensity of His revelation.'	46. Sa isang higit na maliwanag na pananalita, pinagtitibay ni Bahá'u'lláh ang katotohanang ito sa isa sa Kanyang mga Tableta na ipinahayag sa 'Sa katunayan, alamin na ang lambong Adrianople: na nagkukubli sa Aming anyo ay hindi pa ganap na naitataas. Aming ibinunyag ang Aming Sarili sa isang antas na naaangkop sa kakayahan ng tao sa Aming panahon. Kung ang Napakatandang Kagandahan ay ibubunyag sa kasakdalan ng Kanyang kaluwalhatian ang mortal na mga mata ay bubulagin ng nakasisilaw na tindi ng Kanyang reb elasyon.'
In the Súriy-i- Ṣabr, revealed as far back as the year 1863, on the very first day of His arrival in the garden of Riḍván, He thus affirms: 'God hath sent down His Messengers to succeed to Moses and Jesus, and He will continue to do so till 'the end that ha th no end'; so that His grace may, from the heaven of Divine bounty, be continually vouchsafed to mankind.'	47. Sa Súriy-i-Sabr, ipinahayag noon pang 1863, sa araw mismo ng pagdating Niya sa hardin ng 'Ipinadala ng Ridván, pinatutunayan Niya sa gayon: Diyos ang mga sugo Niya upang sundan si Moises at Hesus, at Siya ay magpapatuloy na gawain iyon hanggang sa 'katapusan na walang katapusan'; upang ang pagpapala Niya, mula sa kalangitan ng Banal na biyaya, ay patuloy na maipagkaloob sa sangka tauhan.'
'I am not apprehensive for My own self,' Bahá'u'lláh still more explicitly declares, 'My fears are for Him Who will be sent down unto you after Me - Him Who will be invested with great sovereignty and mighty dominion.' And again He writes in the Súratu'l -Hay kal: 'By those words which I have revealed, Myself is not intended, but rather He Who will come after Me. To it is witness God, the All- Knowing.' 'Deal not with Him,' He adds, 'as ye have dealt with Me.'	48. Ako nababagabag para sa Aking 48. Ako nababagabag para sa Aking sarili,' higit pang maliwanag na ipinahahayag ni 'Ang Aking mga pangamba ay para sa Bahá'u'lláh, Kanya Na ipadadala sa inyo pagkatapos Ko - Siya Na pagkakalooban ng kataas-taasang kapangyarihan at makapangyarihang kaharian.' At 'Sa mga muli isinusulat Niya sa Súratu'l -Haykal: salitang iyon na Aking ipinahayag, hindi tinutukoy ang Aking Sarili, kundi Siya Na darating pagkatapos Ko. Dito ay sumasaksi ang Diyos, ang Nakababatid ng Lahat.' 'Huwag Siyang pakitunguhan,' 'tulad ng inyong ipinakitungo sa idinaragdag Niya, Akin.'

132