of their moral support so freely extended to their Egyptian brethren they were able to remove some of the most formidable obstacles which the Faith had to surmount in its struggle to enfranchise itself from the fetters of Muslim orthodoxy. Through the effective and timely intervention of these same elected representatives they were able to avert the woes and dangers which had menaced their persecuted fellow-workers in the Soviet Republics, and to ward off the rage which had threatened with immediate ruin one of the most precious and noblest of Bahá'í institutions. Nothing short of the whole-hearted assistance, whether moral or financial which the American believers, individually and collectively, were moved to extend on several occasions to the needy and harassed among their brethren in Persia could have saved these hapless victims of the consequences of the calamities that had visited them in the years - following 'Abdu'l Bahá's ascension. It was the publicity which the efforts of their American brethren had created, the protests they were led to make, the appeals and petitions they had submitted, which mitigated these sufferings and curbed the violence of the worst and most tyrannical opponents of the Faith in that land. Who else, if not one of their most distinguished representatives, has risen to force upon the attention of the highest Tribunal the world has yet seen the grievances which a Faith, robbed of one of its holiest sanctuaries, had suffered at the hand of the usurper? Who else has succeeded in securing, through patient and persistent effort, those written affirmations which proclaim the justice of a persecuted cause and tacitly recognize its right to an independent religious status? 'The Commission,' is the resolution passed by the Permanent Mandates Commission of the League of Nations, 'recommends that the Council should ask the British Government to make representations to the Iráqí Government with a view to the immediate redress of the denial of justice from which the petitioners (the Bahá'í Spirit ual Assembly of Baghdád) have suffered.' Has any one else except an American believer been led to obtain from royalty such remarkable and repeated testimonies to the regenerating power of the Faith of God, such striking references to the universality of its teachings and the sublimity of its mission. 'The Bahá'í teaching,' such is the Queen's written testimony, 'brings peace and understanding. It is	saligan at sa paglikha ng tanggapan na kailangan para sa pagbubuo noong pantulong na mga sangay na ang tungkulin ay ang pangasiwaan sa ngalan ng kanilang mga trustee [katiwala] ang gayong mga ari- arian na maaari nitong makamtan sa labas ng mga hangganan na kanilang tuwirang pinamamahalaan. Sa pamamagitan ng impluwensiya ng kanilang moral na pagtataguyod na masagana nilang ibinigay sa kanilang mga kapatid na taga-Egypt ay nagawa nilang alisin ang ilan sa pinaka-malaking mga balakid na kailangang malampasan sa pagpupunyagi nitong palayain ang sarili mula sa mga kadena ng kinaugaliang mga doktrina ng Muslim. Dahilan sa mabisa at tamang-tamang pamamagitan, nagawa rin nitong nahalal na mga kinatawan na maiwasan ng kanilang inuusig na mga kapwa-manggagawa sa mga Rupublika ng Soviet ang mga kasawian at panganib na nagbabanta, at salagin ang poot na nagbantang wasakin agad ang isa sa pinaka- mahalaga at pinaka- maringal sa mga Báhá'í na institusyon. Wala maliban sa buong-pusong tulong, maging moral man o pananalapi, na napukaw na ibigay ng mga mananampalataya ng America, kapwa indibiduwal at sama-sama, sa ilang mga pagkakataon, sa mga nangangailangan at naaapi sa kanilang mga kapatid sa Persia ang nakasagip dito sa kaawa-awang mga biktima, bunga ng mga sakuna na sumalanta sa kanila noong mga taong kasunod ng pagpanaw ni 'Abdu'l -Bahá. Ang publisidad na nilikha ng mga pagsisikap ng kanilang mga kapatid na Amerikano, ang mga pagtutol na napilitang gawain nila, ang mga pagsamo at mga petisyon na inihain nila, ang nagpagaan sa mga paghihirap na ito at pumigil sa karahasan ng pinaka-masama at pinaka-malupit na mga kalaban ng Pananampalataya sa lupaing iyon. Sino pa, kundi ang isa sa mga pinaka-bantog na kinatawan nila, ang nagbangon upang piliting pakinggan ng pinakamataas na Hukuman, na ngayon pa lamang nakita ng daigdig, ang mga hinaing ng isang Pananampalataya, ninakawan ng isa sa pinakabanal na santuwaryo nito, na nagdusa sa kamay ng isang mangangamkam? Sino pa ang nagtagumpay na makamtan, sa pamamagitan ng matiyaga at walang puknat na pagsisikap, yaong nasusulat na mga katibayan na nagpapahayag ng katarungan ng isang inuusig na kapakanan at sa pagpapahiwatig ay kinikilala ang karapatan sa katayuan ng pagiging isang may kasarinlang relihiyon? 'Ang Komisyon,' ang pasiya na pinagtibay ng Permanent Mandates Commission ng League of Nations, 'ay nagmumungkahi na dapat

102