national religion - with Islám in Persia and Egypt, with Buddhism in Ceylon, while the struggle for communal rights in India is allied with a revival both of Hinduism and Islám.'	mga lupain. Ang gayong isang sinadya, inaamin, maayos na pagsalakay laban sa relihiyon sa pangkalahatan at lalo na sa Kristianismo ay isa pang uri ng panlipunan at pampulitikang relihiyon - nasyonalismo. Subali't ang nasyonalistang pagsalakay sa Kristianismo, hindi katulad ng Komunismo, kalimitan ay nauugnay sa ilang uri ng pambansang relihiyon - ng Islám sa Persia at Egypt, ng Buddhism sa Ceylon, samantalang ang labanan para sa mga karapatan ng pamayanan sa India ay kasama sa pagpapalakas kapwa ng Hinduism at Islám.'
I need not attempt in this connection an exposition of the origin and character of those economic theories and political philosophies of the post-war period, that have directly and indirectly exerted, and are still exerting, their pernicious influence on the institutions and beliefs connected with one of the most widely-spread and best organized religious systems of the world. It is with their influence rather than with their origin that I am chiefly concerned. The excessive growth of industrialism and its attendant evils - as the aforementioned quotation bears witness - the aggressive policies initiated and the persistent efforts exerted by the inspirers and organizers of the Communist movement; the intensification of a militant nationalism, associated in certain countries with a systematized work of defamation against all forms of ecclesiastical influence, have no doubt contributed to the de-Christianization of the masses, and been responsible for a notable decline in the authority, the prestige and power of the Church. 'The whole conception of God,' the persecutors of the Christian Religion have insistently proclaimed, 'is a conception derived from the ancient oriental despotisms. It is a conception quite unworthy of free men.' 'Religion,' one of their leaders has asserted, 'is an opiate of the people.' 'Religion,' declares the text of their official publications, 'is a brutalization of the people. Education must be so directed as to efface from the people's minds this humiliation and this idiocy.'	54. Kaugnay nito hindi ko kailangang magtangka pa ng isang paliwanag tungkol sa pinagmulan at katangian noong mga pang- ekonomiyang teoriya at pampulitikang mga pilosopiya ng panahon pagkatapos ng digmaan, na tuwiran at di-tuwirang ginamit, at ginagamit pa, ang kanilang nakapipinsalang impluwensiya sa mga institusyon at paniniwala na nauugnay sa isa sa pinaka-laganap at pinaka-magaling sa mga nabuong pangrelihiyong pamamaraan sa daigdig. Higit akong nababahala sa kanilang pinagmulan. Ang labis-labis na paglaki ng industriya at ng kaakibat na mga kasamaan nito - tulad ng pinatutunayan ng nabanggit sa itaas na sipi - ang mapusok na mga alituntunin na sinimulan at ang mapilit na mga pagsisikap na ginamit ng mga nagbibigay-sigla at mga nagtatatag ng Komunistang kilusan; ang pagpapatindi ng militanteng nasyonalismo, nauugnay sa ilang mga bansa na mayroong maparaang pagsasagawa ng paninirang-puri laban sa lahat ng uri ng pangrelihiyong impluwensiya, ay walang alinlangang nakatulong sa pagpapahina ng Kristianismo sa mga masa, at naging maykagagawan sa kapansin-pansing panghihina sa kapangyarihan, sa karangalan at lakas ng Simbahan. 'Ang buong pagkaunawa sa Diyos,' iginigiit na ipinahayag ng mga tagausig ng Relihiyong Kristiano, 'ay isang pagkaunawa na nakuha mula sa napakatandang mga hari-harian ng silangan. Ito ay isang pagkaunawa na hindi karapat- dapat sa mga tao na malaya.' 'Ang relihiyon,' iginiit ng isa sa kanilang pinuno, 'ay isang opyo ng mga tao.' 'Ang relihiyon,' ipinahahayag sa teksto ng kanilang opisyal na mga pahayagan, 'ay isang pagmamalupit sa mga tao. Dapat maituro ng edukasyon nang ganoon upang mabura sa mga isipan ng tao ang panghihiya na ito at ng kahangalan na ito.'

202