His aim been the preservation of His own Self, He would never have left it at the mercy of Thy foes.	sugpungang-guhit ng Iyong kaisahan, sa isang panahon kung kailan ang bawat sandali ng Kaniyang buhay ay napalilibutan ng panganib. Kung ang Kaniyang layunin ay pangalagaan ang Kaniyang angking Sarili, kailanman ay hindi sana Niya hinayaan ito sa kapangyarihan ng Iyong mga kaaway.
I swear by Thy glory! I have accepted to be tried by manifold adversities for no purpose except to regenerate all that are in Thy heaven and on Thy earth. Whoso hath loved Thee, can never feel attached to his own self, except for the purpose of furthering Thy Cause; and whoso hath recognized Thee can recognize naught else except Thee, and can turn to no one save Thee.	116.5 Sumusumpa ako sa Iyong kaluwalhatian! Tinanggap Ko ang pagsubok ng napakaraming mga pahirap dahil sa walang ibang dahilan kundi ang muling buhayin ang lahat ng nasa Iyong kalangitan at nasa Iyong kalupaan. Ang sinumang nagmamahal sa Iyo ay hindi kailanman magigiliw sa kaniyang sarili, liban lamang para sa pagsulong ng Iyong Kapakanan; at ang sinumang kumilala sa Iyo ay walang ibang makikilala liban sa Iyo, at walang maaaring pagbalingan liban sa Iyo.
Enable Thy servants, O my God, to discover the things Thou didst desire for them in Thy Kingdom. Acquaint them, moreover, with what He Who is the Origin of Thy most excellent titles hath, in His love for Thee, been willing to bear for the sake of the regeneration of their souls, that they may haste to attain the River that is Life indeed, and turn their faces in the direction of Thy Name, the Most Merciful. Abandon them not to themselves, Omy God! Draw them, by Thy bountiful favor, to the heaven of Thine inspiration. They are but paupers, and Thou art the All-Possessing, the ever- Forgiving, the Most Compassionate.	116.6 Tulutang magawa ng Iyong mga tagapaglingkod, O aking Diyos, na matuklasan ang mga bagay na hinahangad Mo para sa kanila sa Iyong Kaharian. Higit pa rito ay ipabatid sa kanila kung ano ang tiniis Niya na Siyang Pinagmulan ng Iyong pinakamahusay na mga taguri, bunga ng pag- ibig Niya sa Iyo, at alang-alang sa muling pagkabuhay ng kanilang mga kaluluwa, upang magawa nilang magmadali patungo sa Ilog na siya mismong Buhay, at ibaling ang kanilang mga mukha tungo sa dako ng Iyong Pangalan, ang Pinakamahabagin. Huwag silang iwan sa kanilang mga sarili, Oaking Diyos! Hilahin sila, mula sa Iyong masaganang pagpapala, patungo sa kalangitan ng Iyong inspirasyon. Sila ay mga pulubi lamang, at Ikaw ang Nagmamay-ari ng lahat, ang laging Nagpapatawad, ang Pinakamadamayin.
- CXVII -	CXVII
Glory to Thee, O my God! The first stirrings of the spring of Thy grace have appeared and clothed Thine earth with verdure. The clouds of the heaven of Thy bounty have rained their rain on this City within whose walls is imprisoned Him Whose desire is the salvation of Thy creatures. Through it the soil of this City	117.1 Luwalhati sa Iyo, O aking Diyos! Ang unang mga pagkilos ng tagsibol ng Iyong biyaya ay lumitaw na at dinamtan ang Iyong kalupaan ng kaluntian. Ang mga ulap ng kalangitan ng Iyong biyaya ay nagbuhos ng kanilang ulan sa Lungsod na ito kung saan, sa loob ng mga pader nito ay ikinulong Siya na ang kaniyang hangarin ay ang kaligtasan ng Iyong mga nilalang. Sa pamamagitan

Mga Dalangin at mga Pagninilay ni Bahá'u'lláh pahina 158