states have, in recent years, exposed their subjects - all these demonstrate, beyond the shadow of a doubt, the impotence of present-day institutions to avert the calamities with which human society is being increasingly threatened. What else remains, a bewildered generation may well ask, that can repair the cleavage that is constantly widening, and which may, at any time, engulf it?	Dictatorship of the Proletariat* (Diktadura ng mga Manggagawa); ang paglalantad sa panganib at pananalanta sa kanilang mga nasasakupan ng mga pinuno ng mga pamahalaang Totalitarian* (Diktadura), sa kalilipas na mga taon - ipinakikita ng lahat ng mga ito, nang wala kahit bahid ng alinlangan ang kawalang kakayahan ng kasalukuyang mga institusyon, upang iwasan ang malulubhang kapahamakan na ang lipunan ng tao ay lalong tumitinding nanganganib. Ano pa ang natitira, maaaring itanong ng isang natatarantang salinlahi, upang maisaayos ang bitak na patuloy na lumalawak, at maaaring lamunin ito anumang oras?
Beset on every side by the cumulative evidences of disintegration, of turmoil and of bankruptcy, serious-minded men and women, in almost every walk of life, are beginning to doubt whether society, as it is now organized, can, through its unaided efforts, extricate itself from the slough into which it is steadily sinking. Every system, short of the unification of the human race, has been tried, repeatedly tried, and been found wanting. Wars again and again have been fought, and conferences without number have met and deliberated. Treaties, pacts and covenants have been painstakingly negotiated, concluded and revised. Systems of government have been patiently tested, have been continually recast and superseded. Economic plans of reconstruction have been carefully devised, and meticulously executed. And yet crisis has succeeded crisis, and the rapidity with which a perilously unstable world is declining has been correspondingly accelerated. A yawning gulf threatens to involve in one common disaster both the satisfied and dissatisfied nations, democracies and dictatorships, capitalists and wage-earners, Europeans and Asiatics, Jew and Gentile, white and colored. An angry Providence, the cynic might well observe, has abandoned a hapless planet to its fate, and fixed irrevocably its doom. Sore-tried and disillusioned, humanity has no doubt lost its orientation, and would seem to have lost as well its faith and hope. It is hovering, unshepherded and visionless, on the brink of disaster. A sense of fatality seems to pervade it. An ever-deepening gloom is settling on its fortunes as she recedes further and further from the outer fringes of the darkest zone of its agitated life and penetrates its very heart.	76. Nakukubkob sa lahat ng panig ng paparaming mga katibayan ng pagkawasak, ng kaguluhan at ng paghihikahos, ang tunay na nag-iisip na kalalakihan at kababaihan, sa halos lahat ng antas ng buhay, ay nagsisimulang mag-alinlangan kung ang lipunan, sa pagkakaayos nito ngayon, ay magagawang palayain ang sarili nito, sa pamamagitan ng mga pagsisikap nito nang walang tulong, mula sa lusak na kung saan ito ay patuloy na lumulubog. Lahat ng pamamaraan, maliban sa pagkakaisa ng sangkatauhan, ay sinubukan, paulit- ulit na sinubok, at natagpuang nagkukulang. Mga digmaan ay paulit-ulit na pinaglabanan, at hindi mabilang na mga komperensya ang nagtipon at nag- usap. Mga pandaigdigang treaty* (kasunduan), mga pandaigdigang pacts* (pagkakaunawaan), pormal at pinaiiral na kasunduan sa pagitan ng dalawa o higit na bansa ay napaka-ingat na isinaayos, tinapos at binago. Mga sistema ng pamahalaan ay matiyagang sinubok, patuloy na binubuong muli at hinahalinhan. Mga pang-ekonomiyang panukala sa pagbabagong- tatag ay maingat na binalangkas, at napaka-ingat na isinagawa. Datapuwa't ang krisis ay sinundan ng krisis, at ang bilis ng panghihina ng isang nanganganib na walang katatagang daigdig ay may katugong pagbilis. Isang bumubukang malaking agwat ang nagbabantang guluhin ang isang pangkalahatang kapahamakan kapwa ang nasiyahan at hindi nasiyahang mga bansa, mga demokrasya at mga diktadura, mga kapitalista at mga manggagawa, mga taga-Europe at mga taga-Asia, Hudyo at Hentil, puti at may kulay. Isang napopoot na Maykapal, maaaring punahin ng mapang-uyam, ang tinalikuran ang isang kulang-palad na planeta sa kapalaran nito, at itinakda nang hindi mababago ang kaparusahan nito. Mahigpit na sinubok at nawalan ng pag-asa, walang alinlangan na ang sangkatauhan ay naligaw

213