In Mázindarán a vast number of the servants of God were exterminated. The Governor, under the influence of calumniators, robbed a great many of all that they possessed. Among the charges he laid against them was that they had been laying up arms, whereas upon investigation it was found out that they had nothing but an unloaded rifle! Gracious God! This people need no weapons of destruction, inasmuch as they have girded themselves to reconstruct the world. Their hosts are the hosts of goodly deeds, and their arms the arms of upright conduct, and their commander the fear of God. Blessed that one that judgeth with fairness. By the righteousness of God! Such hath been the patience, the calm, the resignation and contentment of this people that they have become the exponents of justice, and so great hath been their forbearance, that they have suffered themselves to be killed rather than kill, and this notwithstanding that these whom the world hath wronged have endured tribulations the like of which the history of the world hath never recorded, nor the eyes of any nation witnessed. What is it that could have induced them to reconcile themselves to these grievous trials, and to refuse to put forth a hand to repel them? What could have caused such resignation and serenity? The true cause is to be found in the ban which the Pen of Glory hath, day and night, chosen to impose, and in Our assumption of the reins of authority, through the power and might of Him Who is the Lord of all mankind.	122 Sa Mazindaran ang malaking bilang ng mga tagapaglingknod ng Diyos ay pinaslang. Ang Gubernador, bunga ng impluwensiya ng mga naninirang-puri, ay pinagnakawan ang marami ng lahat ng kanilang pag-aari. Kabilang sa mga bintang na ipinaratang niya sa kanila ay nag-iimbak sila ng mg aramas, samantalang nang imbestigahan ito natuklasan na wala silang taglay maliban sa isang ripple na walang bala! Magiliw na Diyos! Ang mga taong ito ay hindi nangangailangan ng mga armas ng pagpaslang, yayamang inihanda nila ang kanilang mga sarili para sa muling pagbubuo ng daigdig. Ang kanilang mga hukbo ay ang mga hukbo ng butihing mga gawain, at ang kanilang mga armas ay ang mga armas ng matuwid na asal, at ang kanilang pinuno ay ang takot sa Diyos. Pinagpala siya na humuhusga nang makatarurngan. Saksi ang pagkamatuwid ng Diyos! Gayon na lamang ang pasensiya, ang katahimikan, ang pagtanggap at kasiyahan ng mg ataong ito na sila ay naging mga sagisag ng katarungan, at ganoong kalaki ang kanilang pagtitimpi na hinayaan nilang sila ang patayin sa halip na pumatay, at ito ay sa kabila ng katotohanang itong mga pinagkasalaan ng daigdig ay tumiis ng mga pahirap na ang katulad nito ay hindi pa naitala sa kasaysayan, ni hindi nasaksihan ng mga mata ng alinmang bansa. Ano kaya ang nakakumbinsi sa kanilang tanggapin itong napakalupit na mga pagsubok, at tumangging magtaas ng kamay upang labanan ito? Ano kaya ang sanhi ng gayong pagtanggap at katiwasayas? Ang tunay na sanhi ay matatagpuan sa pagbabawal na piniling ipataw ng panulat ng Kaluwalhatian sa araw at gabi, at sa pagtangan Namin ng mnga renda ng awtoridad, sa pamamagitan ng kapangyarihan at lakas Niya na SIyang Panginoon ng buong sangkatauhan.
Remember the father of Badí. They arrested that wronged one, and ordered him to curse and revile his Faith. He, however, through the grace of God and the mercy of his Lord, chose martyrdom, and attained thereunto. If ye would reckon up the martyrs in the path of God, ye could not count them. Consider his honor Siyyid Ismá'íl- upon him be the peace of God, and His loving-kindness - how, before daybreak he was wont to dust, with his own turban, the doorstep of My house, and in the end, whilst standing on the	123 Alalahanin ang am ani Badi. Dinakip nila ang pinagkasalahang iyon, at iniutos sa kaniyang isumpa at lapastanganin ang kaniyang Pananampalataya. Siya, gayumpaman, sa pamamagitan ng biyaya ng Diyos at ng habag ng kaniyang Panginoon, ay pinili ang pagmamartir, at natamo iyon. Kung iyong susumahin ang mga martir sa landas ng Diyos, hindi mo sila mabibilang. Isipin ang kagalang- galang na Siyyid Isma'il-nawa'y mapasakaniya ang kapayapaan ng Diyos, at Kaniyang masintahing kabutihan-n-kung paano, bago sumikat ang araw ay inugali niyang linisin, gamit ang sarili

Epistola sa Anak ng Lobo pahina 58