Though Bahá'u'lláh had been banished from His native land, the tide of calamity which had swept with such fury over Him and over the followers of the Báb, was by no means receding. Under the jurisdiction of the Sulṭán of Turkey, the arch - enemy of His Cause, a new chapter in the history of His ever-recurring trials had opened. The overthrow of the Sultanate and the Caliphate, the twin pillars of Sunní Islám, can be regarded in no other light except as the inevitable consequence of the fierce, the sustained and deliberate persecution which the monarchs of the tottering House of Uthmán, the recognized successors of the Prophet Muḥammad, had launched against it. From the city of Constantinople, the traditional seat of both the Sultanate and the Caliphate, the rulers of Turkey had, for a period covering almost three quarters of a century, striven, with unabated zeal, to stem the tide of a Faith they feared and abhorred. From the time Bahá'u'lláh set foot on Turkish soil and was made a virtual prisoner of the most powerful potentate of Islám to the year of the Holy Land's liberation from Turkish yoke, successive Caliphs, and in particular the Sulṭáns 'Abdu'l - 'Aziz and 'Abdu'l - Ḥamíd, had, in the full exercise of the spiritual and temporal authority which their exalted office had conferred upon them, afflicted both the Founder of our Faith and the Center of His Covenant with such pain and tribulation as no mind can fathom nor pen or tongue describe. They alone could have measured or borne them.	33. Kahiman si Bahá'u'lláh ay ipinatapon mula sa Kanyang tinubuang lupa, ang agos ng kapahamakan na tumangay nang may gayong pagngangalit sa Kanya at sa mga sumusunod sa Báb, ay talagang hindi humuhupa Sa ilalim ng kapangyarihan ng Sultan ng Turkey, ang pangunahing kalaban ng Kanyang Kapakanan, isang bagong kabanata sa kasaysayan ng Kanyang palaging paulit-ulit na nagaganap na mga pagsubok ay nagbukas. Ang pagbagsak ng Sultanate at Caliphate, ang kambal na mga haligi ng Sunní Islám, ay maaaring ipalagay na walang iba kundi isang hindi maiiwasang bunga ng malupit, ng patuloy at sinadyang pag-uusig na inilunsad laban dito ng mga hari ng sumusuray- suray na Tahanan ng 'U thmán, ang tanggap na mga tagapagmana ng tungkulin ng Propeta Muhammad. Mula sa lunsod ng Constantinople, ang kinaugaliang luklukan kapwa ng Sultanate at ng Caliphate, ang mga pinuno ng Turkey, sa panahon na umabot halos ng pitumpu't - limang taon, ay nagsikap, nang may hindi mapahupang sigasig, na pigilan ang pagkilos ng isang Pananampalataya na kanilang kinatakutan at kinapootan. Mula nang tumapak si Bahá'u'lláh sa lupain ng Turkey at ginawang tunay na bilanggo ng pinaka-makapangyarihang hari ng Islám hanggang sa taon nang lumaya ang Banal na Lupain mula sa pang-aalipin ng Turkey, ng sunod-sunod na mga Caliph, at lalo na sina Sultan 'Abdu'l - 'Azíz at 'Abdu'l -Hamíd, na sa lubos na pagpapairal ng espirituwal at lumilipas na kapangyarihang ibinigay sa kanila ng kanilang mataas na katungkulan, ay pinalasap kapwa ang Tagapagtatag ng ating Pananampalataya at ang Sentro ng Kanyang Banal na Kasunduan ng gayong paghihirap at pagdurusa na walang isipan ang makaaarok ni panulat o dila ang makapaglalarawan. Sila lamang ang maaaring makataya o makapagbabata ng mga iyon.
To these afflictive trials Bahá'u'lláh has repeatedly testified: 'By the righteousness of the Almighty! Were I to recount to thee the tale of the things that have befallen Me, the souls and minds of men would be incapable of sustaining its weight. God Hims elf beareth Me witness.' 'Twenty years have passed,' He, addressing the kings of Christendom, has written, 'during which We have, each day, tasted the agony of a fresh tribulation. No one of them that were before Us hath endured the things We have endured. Would that ye could perceive it! They that rose up against us have put us to death,	34. Paulit- ulit na pinatunayan ni Bahá'u'lláh 'Sa ang mahirap na mga pagsubok na ito: pagkamakatarungan ng Makapangyarihan sa Lahat! Kung Aking isasalaysay sa iyo yaong mga bagay na Aking sinapit, ang mga kaluluwa at mga isipan ng tao ay hindi makakayang batahin ang bigat nito. Ang Diyos Mismo ang Aking saksi.' 'Sa lumipas na dalawampu ng taon,' isinulat Niya, sa pagpapahayag 'natikman Namin, sa mga hari ng Kristianismo, araw-araw, ang hirap ng isang bagong pagdurusa. Wala sinuman sa kanila na nauna sa Amin ang nakapagbata ng mga bagay na Aming binata. Kung

191