ANGAMERICA AT ANGPINAKA- DAKILANG KAPAYAPAAN

America and the Most Great Peace	ANGAMERICA AT ANGPINAKA- DAKILANG KAPAYAPAAN
To the beloved of the Lord and the handmaids of the Merciful throughout the United States and Canada.	Sa mga minamahal ng Panginoon at mga kawaksing babae ng Mahabagin sa buong United States at Canada
Friends and fellow-promoters of the Faith of God:	Mga kaibigan at mga kapwa-tagapagtaguyod ng Pananampalataya ng Diyos:
Forty years will have elapsed ere the close of this coming summer since the name of Bahá'u'lláh was first mentioned on the American continent. Strange indeed must appear to every observer, pondering in his heart the significance of so great a landmark in the spiritual history of the great American Republic, the circumstances which have attended this first public reference to the Author of our beloved Faith. Stranger still must seem the associations which the brief words uttered on that historic occasion must have evoked in the minds of those who heard them.	1. Apatnapung taon ang lilipas pa bago magwakas ang parating na tag-init na ito mula nang ang pangalan ni Bahá'u'lláh ay unang binanggit sa kontinente ng America. Tunay na kataka-taka na makita ng bawa't nagmamasid, binubulay -bulay sa kanyang puso ang kahulugan ng lubhang mahalagang palatandaan sa espirituwal na kasaysayan ng dakilang Republika ng America, ang mga naganap na ibinunga ng unang pagtukoy na ito sa May-Akda ng ating minamahal na Pananampalataya. Waring higit pang kataka-taka ang mga ugnayan na pinukaw ng maikling mga pananalita na binigkas sa makasaysayang pangyayaring iyon sa mga isipan noong mga nakarinig sa mga iyon.
Of pomp and circumstance, of any manifestations of public rejoicing or of popular applause, there were none to greet this first intimation1 to America's citizens of the existence and purpose of the Revelation proclaimed by Bahá'u'lláh. Nor did he who was its chosen instrument profess himself a believer in the indwelling potency of the tidings he conveyed, or suspect the magnitude of the forces which so cursory a mention was destined to release.	2. Walang sumalubong na karingalan at karangyaan, ng anumang mga pagpapakita ng kagalakan o ng laganap na papuri sa unang * pagpapahiwatig nito sa mga mamayan ng America tungkol sa pagkakaroon at layunin ng Rebelasyon na ipinahayag ni Bahá'u'lláh. Ni siya na hinirang na tagapaghatid nito ay nagpanggap na siya mismo ay isang mananampalataya sa naloloob na kapangyarihan ng mga balita na inihatid niya, o nagsapantaha sa kahalagahan ng mga lakas na ang pahapyaw na pagbanggit ay natatadhanang pakakawalan.
Announced through the mouth of an avowed supporter of that narrow ecclesiasticism which the Faith itself has challenged and seeks to extirpate, characterized at the moment of its birth as an obscure offshoot of a contemptible creed, the Message of the Most Great Name, fed by streams of unceasing trial and warmed by the sunshine of - á' 'Abdu'l Bah s tender care, has succeeded in driving its roots deep into America's genial soil, has in less than half a century sent out its shoots	3. Ipinahayag sa pamamagitan ng bibig ng isang tanggap na tagapagtaguyod noong mahigpit na nangangapit sa mga pangrelihiyong kaugalian, na hinamon ang Pananampalataya mismo at sinisikap na lipulin, inilarawan sa sandali ng pagsilang nito, bilang isang malabong sanga ng isang kalait-lait na doktrina, ang Mensahe ng Pinaka-Dakilang Pangalan, pinalala ng mga daloy ng walang hintong pagsubok at pinainitan ng sikat ng araw ng mapagmahal na pangangalaga ni 'Abdu'l -Bahá, ay

75