Lauded be Thy name, O Lord my God! How great is Thy might and Thy sovereignty; how vast Thy strength and Thy dominion! Thou hast called into being Him Who speaketh in Thy name before all who are in Thy heaven and on Thy earth, and hast bidden Him cry out amongst Thy creatures.	91.1 Dakilain nawa ang Iyong pangalan, O Panginoon kong Diyos! Napakalaki ng Iyong kapangyarihan at ng Iyong paghahari; napakalawak ng Iyong lakas at ng Iyong kinasasakupan! Iyong nilalang Siya na Siyang nagsasalita sa Iyong pangalan sa harap ng lahat ng nasa Iyong langit at ng nasa Iyong lupa, at inatasan Siyang sumigaw sa Iyong mga nilalang.
No sooner had a word gone forth from His lips, however, than the divines among Thy people turned back from Him, and the learned among Thy servants caviled at His signs. Thereby the fire of oppression was kindled in Thy land, until the kings themselves rose up to put out Thy light, O Thou Who art the King of kings!	91.2 Kaagad nang lumabas ang isang salita mula sa Kaniyang mga labi, gayumpaman, ay tumalikod sa Kaniya ang mga pari sa Iyong mga tao, at ang mga dalubhasa sa Iyong tagapaglingkod ay naghain ng walang-kapararakang mga tutol laban sa Kaniyang mga palatandaan. Sa gayon ang apoy ng paniniil ay pinarikit sa Iyong lupain, hanggang ang mga hari ay mismong nagsibangon upang subhan ang Iyong liwanag, O Ikaw na Siyang Hari ng mga hari!
Hostility waxed so intense that my kindred and my loved ones were made captives in Thy land, and they that are dear to Thee were hindered from gazing on Thy beauty and from turning in the direction of Thy mercy. This hostility failed to cause the fire that burned within them to subside. The enemy finally carried away as captive Him Who is the Manifestation of Thy beauty and the Revealer of Thy signs, and confined Him in the fortress- town of 'Akká, and sought to hinder Him from remembering Thee and from magnifying Thy name. Thy servant, however, could not be restrained from carrying out what Thou hadst bidden Him fulfill. Above the horizon of tribulation He hath lifted up His voice and He crieth out, summoning all the inmates of heaven and all the inhabitants of the earth to the immensity of Thy mercy and the court of Thy grace. Day and night He sendeth down the signs of Thine omnipotent power and revealeth the clear tokens of Thy majesty, so that the souls of Thy creatures may be drawn towards Thee, that they may forsake themselves and turn unto Thee, and may flee from their misery and seek the tabernacle of Thy riches, and may haste	91.3 Ganoon na lamang ang tindi ng poot na ang aking mga kaanak at ang aking mga minamahal ay ginawang mga bihag sa Iyong lupain, at silang mga mahal sa Iyo ay pinigilan mula sa pagtingin sa Iyong kagandahan at mula sa pagbaling tungo sa dako ng Iyong habag. Ang poot na ito ay nabigong pahinain ang apoy na nagliliyab sa loob nila. Sa wakas inilayo ng kaaway bilang isang bihag Siya na Siyang Kahayagan ng Iyong kagandahan at ang Tagapagsiwalat ng Iyong mga palatandaan, at ikinulong Siya sa bayang-kuta ng 'Ak ká, at sinikap na pigilan Siya mula sa paggunita sa Iyo at mula sa pagbunyi sa Iyong pangalan. Ang Iyong tagapaglingkod, gayumpaman, ay hindi mapigilan mula sa pagsasagawa ng iniatas Mo sa Kaniya. Sa ibabaw ng sugpungang-guhit ng pahirap ay itinaas Niya ang Kaniyang tinig at Siya ay bumulalas, tinawagan ang lahat ng mga nananahan sa langit at ang lahat ng nakatira sa lupa tungo sa kalawakan ng Iyong habag at sa korte ng Iyong biyaya. Araw at gabi ipinabababa Niya ang mga palatandaan ng Iyong lubos na kapangyarihan at ibinubunyag ang malinaw na mga tanda ng Iyong kamahalan, nang sa gayon ang mga kaluluwa ng Iyong mga nilalang ay maakit patungo sa Iyo, upaang lisanin nila ang kanilang mga sarili at bumaling sa Iyo, at magawang tumakas mula sa kanilang paghihirap at hanapin ang tabernakulo ng Iyong kayamanan, at magmadaling

Mga Dalangin at mga Pagninilay ni Bahá'u'lláh pahina 121