uitgereik het na ander, wat singend die arena's ingegaan het, wat gebid het vir die einste mense wat hulle met klippe doodgegooi het? Dis was nie 'n wollerige boodskap van wees oulik met almal nie , en elke donker wolk het 'n silwer randjie nie... Dit is die boodskap van die fisiese, letterlike en historiese opstanding van Jesus. Die Christelike boodskap is harde nuus!

God is as mens gebore, Hy het as mens gelewe. Hy het vir ons sondes gesterf. Hy het opgestaan. Dis geskiedkundige gebeure wat alles verander het. Alles.

Wanneer ons die geskiedkundige feit van Jesus se opstanding aanvaar en glo, want en omdat Christus opgestaan het, het ons baie om vir mekaar te sê oor bekommernisse, omdat Christus opgestaan het, het ons baie vir mekaar te sê oor naasteliefde, oor verhoudings, oor huwelike...noem maar op...

As Jesus nie opgestaan het nie, dan is die lewe een groot stinkplas water waarin ons sukkel om kop bo te hou, en positiewe gedagtes gaan dit niks verander nie. Christenskap is harde nuus, en Paulus som dit op vanaf vers 4 3: ' Christus het vir ons sondes gesterf, volgens die Skrifte; Hy is begrawe en op die derde dag opgewek, 5 6 volgens die Skrifte. Hy het aan Sefas verskyn, daarna aan die twaalf, en daarna aan meer as vyf honderd 7 broers tegelyk, van wie sommige al dood is maar die meeste nou nog lewe. Daarna het Hy aan Jakobus 8 verskyn en toe aan al die apostels. Heel laaste het Hy ook aan my, die ontydig geborene, verskyn.'

Jesus het baie gesê oor die beginsels waarvolgens ons lewe, maar dit nie waar Paulus begin nie. Die beginsels is as gevolg van die Evangelie...die beginsels is nie die Evangelie nie. Die Evangelie is nie liefde vir jou naaste nie. Die Evangelie is Jesus het gesterf. Jesus het opgestaan. As gevolg daarvan kan en wil ek my naaste lief hê. Die Evangelie is ten eerste geskoei op dít wat Jesus gedoen het, en nie op wat ons doen nie.

Paulus hanteer ook nie die Evangelie soos 'n filosofie nie, maar as nuus. 'Hier is die feite - Jesus het opgestaan. Petrus het dit gesien, toe die twaalf. Daarna 500 mense wat nou nog lewe, en toe aan my.'

Hierdie 1 Korintiërs is geskryf 20 jaar na die kruisiging van Christus. Jy kan nie 500 mense as getuies oproep vir iets as dit nie so is nie. Veral nie as dit nog so onlangs is nie, want mense kan mos gaan vra. 500 mense kan nie saam dieselfde hallusinasie hê nie. Die Christendom het versprei soos 'n veldbrand, en die regerings en Jode het hulle bes gedoen om dit te stop, maar hulle kon nie.

In Handelinge 26 lees ons van Paulus wat voor Agrippa en Festus praat. Paulus is 'n gevangene. Festus en Agrippa was twee belangrik mense in die Romeinse Ryk. Agrippa word aangespreek as koning, en Festus was 'n goewerneur. Paulus moet sy geloof voor hierdie twee verdedig. Hy begin met die Evangelie, en praat oor Jesus se dood en opstanding. In die middel van sy rede, skree Festus vir hom: 'Jy's mal, Paulus! jou groot geleerdheid maak jou mal!'

Fetus erken dat Paulus 'n geleerde is. Maar die dood en opstanding van Christus klink vir hom bietjie vergesog. Omdan te die harde-nuus Christenskap te verdedig sê Paulus vir Festus: 'Die koning weet van hierdie dinge, en daarom praat ek openhartig met hom. Ek is seker dat dit nie sy aandag ontgaan het nie, want dit het nie êrens in 'n hoekie gebeur nie.' Wat 'n merkwaardige stelling!

Paulus roep dieselfde koning voor wie hy praat as getuie! Agrippa was 'n Jood, en het gelewe tydens die lewe, dood en opstanding van Christus. As Festus vir Paulus sê hy is mal, dan draai Paulus na Agrippa toe en sê: Die koning weet hierdie dinge. Dis was openbare nuus. Dit het nie in 'n hoeke gebeur nie.' En Agrippa? Hy stry nie. Die graf was leeg. Dis waarop die Christelike kerk gebou is. Die graf was werklik leeg. Dit het nie in 'n hoekie gebeur nie.