tender mercies of my heavenly Father will cause to descend upon you will enable this tender plant to spread out its branches to regions far beyond the confines of your native land. And finally the steadily mounting sun of His Revelation, shining in its meridian splendor, will enable this mighty Tree of His Faith to yield, in the fullness of time and on your soil, its golden fruit.	ng taglamig ang sasapit sa inyo. Ang mga ulap ng bagyo nito ay mabilis na namumuo sa guhit-tagpuan. Malalakas na bugso ng hangin ang hahampas sa inyo mula sa lahat ng dako. Ang Liwanag ng Banal na Kasunduan ay palalabuin ng aking pag-alis. Itong malalakas na bugso ng hangin, itong kapanglawan ng taglamig, gayunpaman, ay lilipas. Ang natutulog na binhi ay sisibol sa panibagong gawain. Magbibigay ito ng mga buko, ipakikita ito sa makapangyarihang mga institusyon nito, sa mga dahon at mga bulaklak nito. Ang mga ambon ng tagsibol na pauulanin sa inyo ng mapagmahal na mga habag ng aking makalangit na Ama ay gagawaing lumago ang murang tanim na ito upang makaabot ang mga sanga sa malalayong rehiyon sa ibayo ng mga hangganan ng inyong tinubuang-lupa. At sa wakas ang patuloy na tumataas na araw ng Kanyang Rebelasyon, nagniningning sa katanghaliang-tapat ng kaluwalhatian nito, ay magagawa ng makapangyarihang Puno ng Kanyang Pananampalataya na magbigay, sa kaganapan ng panahon at sa inyong lupain, ng ginintuang bunga nito.
The implications of such a parting message could - á' not long remain unrevealed to 'Abdu'l Bah s initiated disciples. No sooner had He concluded His long and arduous journey across the American and European continents than the tremendous happenings to which He had alluded began to be made manifest. A conflict, such as He had predicted, severed for a time all means of communication with those on whom He had come to place such implicit trust and from whom He was expecting so much in return. The wintry desolation, with all its havoc and carnage, pursued during four years its relentless course, while He, repairing to the quiet solitude of His residence in the close neighborhood of Bahá'u'lláh's hallowed shrine, continued to communicate His thoughts and wishes to those whom He had left behind and on whom He had conferred the unique tokens of His favor. In the immortal Tablets which, in the long hours of His communion with His dearly-beloved friends He was moved to reveal, He unfolded to their eyes His conception of their spiritual destiny, His Plan for the mission He wished them to undertake. The seeds His hands had sown He was now watering with that same care, that same love and patience, which had characterized His previous endeavors whilst He was laboring in their midst.	28. Ang mga kahulugan ng gayong mensahe ng pamamaalam ay hindi mananatiling malingid nang matagal sa nakababatid na mga disipulo ni 'Abdu'l -Bahá. Hindi pa natatagalang natapos Niya ang Kanyang mahaba at mahirap na paglalakbay sa buong mga kontinente ng America at Europe nang nagsimulang mahayag ang napakalaking mga pangyayari na ipinahiwatig Niya. Isang labanan, tulad ng inihula Niya, ay pansamantalang pinutol ang lahat ng pamamaraan ng mga pakikipag- ugnayan doon sa mga pinagkalooban Niya ng ganap na tiwala at kung kanino ay napakalaki ang inaasahan Niya. Ang kapanglawan ng taglamig, taglay ang lahat ng kaguluhan at maramihang pagpatay, ay apat na taong nagpatuloy nang walang hupa sa landas nito, samantalang Siya, nagtungo sa tahimik na pag-iisa sa Kanyang tahanan, malapit sa banal na dambana ni Bahá'u'lláh, ay nagpatuloy na ibahagi ang Kanyang mga iniisip at mga mithiin doon sa mga iniwanan Niya at kung kanino Niya ipinagkaloob ang walang katulad na mga palatandaan ng Kanyang pagtatangi. Sa walang- kamatayang mga Tableta na naantig Niyang ipahayag sa mahabang oras ng Kanyang pakikipagniig sa Kanyang pinaka-mamahal na mga kaibigan, inilahad Niya sa kanilang mga mata ang Kanyang naiisip na kanilang espirituwal na tadhana,

95