It is not necessary for me to recall, even in their briefest outline, the heart-rending details of that appalling tragedy which marked the birth-pangs of our beloved Faith, enacted in a land notorious for its unrestrained fanaticisms, its crass ignorance, its unbridled cruelty. Nor do I need to expatiate on the valor, the sublime fortitude, that defied the cruel torture-mongers of that race, or stress the number, or emphasize the purity of the lives, of those who died willingly that their Cause might live and prosper. Nor is it necessary to dwell upon the indignation which those atrocities evoked, and the feelings of unqualified admiration that surged, in the breasts of countless men and women, in regions remote from the scene of those indescribable cruelties. Suffice it to say that upon these heroes of Bahá'u'lláh's native land was bestowed the inestimable privilege of sealing with their life-blood the early triumphs of their cherished Faith, and of paving the way for its approaching victory. In the blood of the unnumbered martyrs of Persia lay the seed of the Divinely-appointed Administration which, though transplanted from its native soil, is now budding out, under your loving care, into a new order, destined to overshadow all mankind.	5. Hindi ko na kailangang gunitain pa, kahit na sa kanilang pinaka-maikling balangkas, ang makabagbag-pusong mga detalye noong nakapangingilabot na trahedya na nagtanda sa bigla at matinding kirot ng pagsilang ng ating minamahal na Pananampalataya, naganap sa isang lupain na kilala sa hindi masawatang mga panatasismo nito, sa kabastusan ng kamangmangan nito, sa di-mapigil na kalupitan nito. Ni hindi ko na kailangan pang isalaysay nang malawig ang kagitingan, ang dakilang katatagan ng loob, na humamon sa mga taong abala sa malabis na pagpapahirap ng lahi na iyon, o bigyang-halaga ang bilang, bigyang-diin ang kadalisayan ng kanilang mga buhay, noong mga nasawi nang maluwag sa kalooban upang ang kanilang Kapakanan ay mabuhay at umunlad. Ni hindi kailangang talakayin pa ang pagngingitngit na nilikha ng mga kabuhungang iyon, at ang sumilakbong mga damdamin ng walang pasubaling paghanga, sa mga dibdib ng hindi mabilang na mga kalalakihan at mga kababaihan, sa mga rehiyon na malayo sa tagpo ng hindi mailarawang mga kalupitang iyon. Makasasapat nang sabihin na ang mga bayaning ito sa lupain ni Bahá'u'lláh ay pinagkalooban ng hindi matayang tanging karapatan na tatakan ng kanilang nakabubuhay na dugo ang mga unang tagumpay ng kanilang minamahal na Pananampalataya, at ang paghahanda ng landas para sa nalalapit na tagumpay nito. Sa dugo ng hindi mabilang na mga martir ng Persia ay nakatanim ang binhi ng Banal-na-hinirang na Pangasiwaan na, kahiman inilipat ng taniman mula sa tinubuang-lupa nito, ay sumisibol ngayon, sa ilalim ng inyong mapagmahal na pangangalaga, na hahantong sa isang bagong kaayusan, na natatadhanang liliman ang buong sangkatauhan.
America's Contribution to the Cause	Ang Kontribusyon ng America sa Kapakanan
For great as have been the attainments and unforgettable the services of the pioneers of the heroic age of the Cause in Persia, the contribution which their spiritual descendants, the American believers, the champion-builders of the organic structure of the Cause, are now making towards the fulfillment of the Plan which must usher in the golden age of the Cause is no less meritorious in this strenuous period of its history. Few, if any, I venture to assert, among these privileged framers and custodians of the constitution of the Faith of Bahá'u'lláh are even dimly aware of the	6. Kahiman dakila ang mga natamo at hindi malilimot ang mga paglilingkod ng mga pioneers sa panahon ng kagitingan ng Kapakanan sa Persia, ang ibinibigay na tulong ng kanilang espirituwal na mga inapo, ang mga mananampalataya ng America, ang mga tagapagtanggol na gumawa ng may-buhay at nagkakapunuang balangkas ng Kapakanan, ang ngayon ay gumagawa tungo sa katuparan ng Plano na dapat maghatid sa ginintuang panahon ng Kapakanan ay hindi kulang sa karapat-dapat na papuri sa mahirap na panahon sa kasaysayan nito. Iilan, kung mayroon man, ang masasabi ko, ang mga

54