No less enthralling is the vision of Isaiah, the greatest of the Hebrew Prophets, predicting, as far back as twenty five hundred years ago, the destiny which mankind must, at its stage of maturity, achieve: 'And He (the Lord) shall judge among the nations, and shall rebuke many people: and they shall beat their swords into plowshares, and their spears into pruninghooks: nation shall not lift up sword against nation, neither shall they learn war any m ore …And there shall come forth a rod out of the stem of Jesse, and a Branch shall grow out of his roots… And he shall smite the earth with the rod of his mouth, and with the breath of his lips shall he slay the wicked. And righteousness shall be the girdle of his loins, and faithfulness the girdle of his reins. The wolf also shall dwell with the lamb, and the leopard shall lie down with the kid; and the calf and the young lion and the fatling together… And the sucking child shall play on the hole of the asp, and the weaned child shall put his hand on the cockatrice's den. They shall not hurt nor destroy in all my holy mountain: for the earth shall be full of the knowledge of the Lord, as the waters cover the sea.'	113. Nakaaakit gayundin ang pangitain ni Isaiah, ang pinakadakila sa mga Propeta ng Hebreo, inihula nang may dalawang-libo at limang-daang taon na ang nakalipas, ang kapalaran na nararapat matamo ng sangkatauhan, sa yugto ng kahustuhan ng 'At Siya ay hahatol sa gulang nito: (ang Panginoon) gitna ng mga bansa, at sasaway sa maraming tao; at kanilang pupukpukin ang kanilang mga tabak upang maging mga sudsod, at ang kanilang mga sibat ay maging karit; ang bansa ay hindi magtataas ng tabak laban sa bansa, o mangag-aaral pa sila ng pakikidigma At may lalabas na usbong sa puno ni … Jesse, at isang Sanga mula sa kanyang mga ugat ay magbubunga At sasaktan niya ang lupa ng … pamalo ng kanyang bibig, at ng hinga ng kanyang mga labi ay kanyang papatayin ang masama. At ang katuwiran ang magiging bigkis ng kanyang baywang, at pagkamatapat ang pamigkis ng kanyang mga balakang. At ang lobo ay tatahang kasama ng kordero, at ang leopardo ay mahihigang kasiping ng batang kambing; at ang guya ang batang leon, at ang patabain nang magkakasama At ang batang … pasusuhin ay maglalaro sa lungga ng ahas, at isusuot ng batang kahihiwalay sa suso ang kanyang kamay sa lungga ng ulupong. Hindi sila magsisi- panakit o maninira man sa aking buong banal na bundok: sapagka't ang lupa ay mapupuno ng kaalaman ng Panginoon, gaya ng tubig na tumatakip sa dagat.'
The writer of the Apocalypse, prefiguring the millenial glory which a redeemed, a jubilant humanity must witness, has similarly testified: 'And I saw a new heaven and a new earth: for the first heaven and the first earth were passed away; and there was no more sea. And I, John, saw the holy city, new Jerusalem, coming down from God out of heaven, prepared as a bride adorned for her husband. And I heard a great voice out of heaven saying, 'Behold, the tabernacle of God is with men, and he will dwell with them, and they shall be his people, and God himself shall be with them, and be their God. And God shall wipe away all tears from their eyes; and there shall be no more death, neither sorrow, nor crying, neither shall there be any more pain: for the former thi ngs are passed away.''	114. Ang sumulat ng Apokalipses, inilalarawan ang libong-taong kaluwalhatian na masasaksihan ng isang hinango, isang nagagalak na sangkatauhan, ay 'At nakita ko ang isang nagpatunay nang gayundin: bagong langit at ang isang bagong lupa: sapagka't ang unang langit at ang unang lupa ay naparam; at ang dagat ay wala na. At ako, si Juan, ay nakita ko ang banal na bayan, ang bagong Jerusalem, na nananaog mula sa langit ng Diyos, na nakahanda gaya ng isang babaing kasintahan na nagagayakang talaga para sa kanyang asawa. At narinig ko ang isang malakas na tinig mula sa langit na nagsasabi, 'Masdan, ang tabernakulo ng Diyos ay nasa mga tao, at siya ay mananahan sa kanila, at sila ay magiging mga tao niya, at ang Diyos mismo ay sasa- kanila, at magiging Diyos nila. At papahirin niya ang bawa't luha sa kanilang mga mata; at hindi na magkakaroon ng kamatayan; hindi na magkakaroon pa ng dalamhati, o ng panambitan man, o ng hirap pa man: sapagka't ang mga bagay nang una ay naparam na.'

234