them. All have sanctified themselves from the things which they and others possess, and have clung unto, and fixed their eyes upon that which pertaineth unto God.	abagay na nararapat sa kanila. Ang lahat ay ginawang dalisayin ang kanilang mga sarili mula sa mga pag- aari nila at ng mga iba, at nangapit at ipinako ang kanilang mga mata doon sa nauugnay sa Diyos.
It is now incumbent upon His Majesty the Sháh - may God, exalted be He, protect him - to deal with this people with loving- kindness and mercy. This Wronged One pledgeth Himself, before the Divine Kaaba, that, apart from truthfulness and trustworthiness, this people will show forth nothing that can in any way conflict with the world-adorning views of His Majesty. Every nation must have a high regard for the position of its sovereign, must be submissive unto him, must carry out his behests, and hold fast his authority. The sovereigns of the earth have been and are the manifestations of the power, the grandeur and the majesty of God. This Wronged One hath at no time dealt deceitfully with anyone. Every one is well aware of this, and beareth witness unto it. Regard for the rank of sovereigns is divinely ordained, as is clearly attested by the words of the Prophets of God and His chosen ones. He Who is the Spirit (Jesus) - may peace be upon Him -was asked: 'O Spirit of God! Is it lawful to give tribute to Caesar or not?' And He made reply: 'Yea, render to Caesar the things that are Caesar's and to God the things that are God's.' He forbade it not. These two sayings are, in the estimation of men of insight, one and the same, for if that which belonged to Caesar had not come from God, He would have forbidden it. And likewise in the sacred verse: 'Obey God and obey the Apostle, and those among you invested with authority.' By 'those invested with authority' is meant primarily and more especially the Imáms - the blessings of God rest upon them! They, verily, are the manifestations of the power of God, and the sources of His authority, and the repositories of His knowledge, and the daysprings of His commandments. Secondarily these words refer unto the kings and rulers - those through the brightness of whose justice the	143 Ngayon ay tungkulin ng Kaniyang Kamahalan ang Shah - harinawang ang Diyos, dakilain nawa Siya, ay pangalagaan siya - na pakitingihan ang mga taong ito nang may mapagmahal na kagandahang-loob at habag. Ang Pinagkasalahang ito ay nangako sa harap ng Banal na Kabih, na maliban sa pagkamakatotohanan at pagkamapagkakatiwalaan, ang mga taong ito ay walang ipakikita na maaaring sumalungat sa anumang paraan sa mga pananaw ng Kaniyang kamahalan na gumaganyak sa daigdig. Ang bawat bansa ay dapat tumaglay ng mataas na pagturing sa kalagayan ng hari nito, maging masunurin sa kaniya, isagawa ang kaniyang mg autos, at kumapit sa kaniyang awtoridad. Ang mga pinuno ng daigdig ay dati na, at patuloy na mga kahayagan ng kapangyarihan, ng karingalan, at ng kamahalan ng Diyos. Itong Pinagkasalahang ito sa anumang panahon ay hindi nakitungo nang mapaglinlang sa kaninuman. Batid ito ng lahat, at sumasaksi sila dito. Ang paggalang sa ranggo ng mga pinuno ay itinalaga ng Diyos, tulad ng malinaw na pinatutunayan ng mga sa lita ng mga Propeta ng Diyos at ng Kaniyang mga pinili. Siyang Espiritu ng Diyos (Hesus) -nawa'y mapasa Kaniya ang kapayapaan -ay tinanong: 'O Espiritu ng Diyos! Nararapat ba o hindi ang magbigay ng buwis kay Caesar? At Siya ay tumugon: 'Oo, ibigay kay Caesar ang mga bagay na kay Caesar, at sa Diyos ang mga bagay na sa Diyos.' Hindi Niya ipinagbawall ito. Ang dalawang kasabihang ito, sa tantiya ng mga taong malalim ang pag-unawa, ay iisa lamang, sapagkat kung yaong pag-aari ni Caesar ay hindi nagbuhat sa Diyos, ipinagbawal sana Niya ito. At gayundin sa banal na berso: 'Sumunod sa Diyos at sumunod sa Apostol, at yaong mga kasamahan ninyo na pinagkalooban ng kapangyarihan.' Ang tinutukoy ng 'pinagkalooban ng kapangyarihan' unang -una at higit na tanging ang mnga Imam - mapasakanila nawa ang mga pagpapala ng Diyos! Sila, sa katunayan ay ang mga kahayagan ng kapangyarihan ng Diyos, at ang mga pinagmumulan ng Kaniyang awtoridad, at ang mga imbakan ng Kaniyang kaalaman, at ang mga pook-silangan ng Kaniyang mga kautusan. Pangalawa, ang mga salitang ito ay tumutukoy sa mga

Epistola sa Anak ng Lobo pahina 69