He He assures us, hath verily been illumined with the light of the Kingdom. Ere long will this same light shed a still greater illumination upon the West. Then will the hearts of its people be vivified through the potency of the teachings of God and their souls be set aglow by the undying fire of His love.' 'The prestige of the Faith of God,' He asserts, 'has immensely increased. Its greatness is now manifest. The day is approaching when it will have cast a tremendous tumult in men's hearts. Rejoice, therefore, O denizens of America, rejoice with exceeding gladness!'	atin, tunay na tinanglawan ng liwanag ng atin, tunay na tinanglawan ng liwanag ng Kaharian. Hindi magtatagal ang liwanag ding ito ay magsasabog ng higit pang dakilang liwanag sa Kanluran. Sa panahong iyon ang mga puso ng mga mamamayan nito ay bibigyang-buhay sa pamamagitan ng kapangyarihan ng mga turo ng Diyos. Ang kanilang mga kaluluwa ay pagniningasin ng walang kamatayang apoy ng Kanyang pagmamahal.' 'Ang karangalan ng Pananampalataya ng Diyos,' ipinaliwanag Niya, 'ay napakalawak ang paglaki. Ang kadakilaan nito ay nahahayag na ngayon. Nalalapit ang araw na magpapalaganap ito ng napakatinding kaguluhan sa puso ng mga tao. Magdiwang, sa gayon, O mga mamamayan ng America, magdiwang nang may lubos na kagalakan!'
Most prized and best-beloved brethren! As we look back upon the forty years which have passed since the auspicious rays of the Bahá'í Revelation first warmed and illuminated the American continent we find that they may well fall into four distinct periods, each culminating in an event of such significance as to constitute a milestone along the road leading the American believers towards their promised victory. The first of these four decades (1893 - 1903), characterized by a process of slow and steady fermentation, may be said to have culminated in the historic pilgrimages undertaken - á' by 'Abdu'l Bah s American disciples to the shrine á' ' á of Bah u ll h. The ten years which followed - (1903 1913), so full of the tests and trials which agitated, cleansed and energized the body of the earliest pioneers of the Faith in that land, had as - á' their happy climax 'Abdu'l Bah s memorable visit - to America. The third period (1913 1923), a period of quiet and uninterrupted consolidation, had as its inevitable result the birth of that divinely-appointed Administration, the foundations of which the Will of a departed Master had unmistakably established. The remaining ten years (1923 - 1933), distinguished throughout by further internal development, as well as by a notable expansion of the international activities of a growing community, witnessed the completion of the superstructure of the Mashriqu'l -Adhkár -the Administration's mighty bulwark, the symbol of its strength and the sign of its future glory.	16. Lubos na pinahahalagahan at pinakamamahal na mga kapatid! Habang ginugunita natin ang nakaraang apatnapung taon mula nang unang pinainit at tinanglawan ng magandang mga silahis ng Rebelasyong Báhá'í ang kontinente ng America, nakikita natin na waring nahahati ito sa apat na magkakaibang panahon, na ang bawa't isa ay nagwawakas sa isang pangyayari na may ganoong kalagayan na bumubuo sa isang tanda sa landas na maghahatid sa mga mananampalataya ng America tungo sa ipinangakong tagumpay nila. Ang una sa apat na dekadang ito (1893-1903) na natangi sa isang proseso ng marahan at patuloy na pagbabago, ay masasabing nagwakas sa ginawang makasaysayang banal na paglalakbay ng mga Amerikanong disipulo ni 'Abdu'l - Bahá sa dambana ni Bahá'u'lláh. Ang sumunod na sampung taon (1903-1913), na punong- puno ng mga suliranin at mga pagsubok na niligalig, nilinis at pinalakas ang lupon ng pinaka-unang mga pioneer ng Pananampalataya sa lupaing iyon, ay nagkaroon ng maligayang wakas sa di-malilimot na pagdalaw ni 'Abdu'l -Bahá sa America. Ang pangatlong panahon (1913-1923), na isang panahon ng tahimik at patuloy na pagpapatatag, ay nagkaroon ng hindi maiiwasang bunga sa pagsilang noong banal na itinadhanang Pangasiwaan, na ang mga saligan ay malinaw na itinatag ng Habilin ng yumaong Master. Ang nalalabing sampung taon (1923-1933), na natangi sa kabuuan nito sa higit pang panloob na pag-unlad, gayundin ng isang kapansin-pansing paglawak ng pandaigdig na mga gawain ng isang lumalaking pamayanan, ay sumaksi sa pagtatapos ng nakapalaking gusali ng Mash riqu'l -Adhkár - ang makapangyarihang muog ng Pangasiwaan, ang

86