emerge, chastened and prepared, can succeed in implanting that sense of responsibility which the leaders of a new-born age must arise to shoulder.	nagdadalamhating sangkatauhan. Wala maliban sa isang mainapoy na paghihirap, na mula dito ay lilitaw ang sangkatauhan, nang nasupil at naihanda, ang maaaring magtagumpay na itanim ang pagpapahalaga sa tungkulin na ang mga pinuno ng isang bagong- silang na panahon ay nararapat na magbangon upang balikatin.
I would again direct your attention to those ominous words of Bahá'u'lláh which I have already quoted: And when the appointed hour is come, there shall ' suddenly appear that which shall cause the limbs of mankind to quake. '	43. Aking dadalhin muli ang inyong pansin doon sa nagbabantang salita ni Bahá'u'lláh na akin 'At kapag ang itinakdang oras ay nang sinipi: dumating, biglang-bigla ay lilitaw yaong magiging sanhi upang ang mga bisig at paa ng sangkatauhan ay mayanig.'
Has á Has á not 'Abdu'l Bah Himself asserted in ' another war, fiercer than unequivocal language that the last, will assuredly break out '?	44. Hindi ba si 'Abdu'l -Bahá Mismo sa 'isa pang maliwanag na pananalita ay sinabi na digmaan, higit na matindi kaysa sa huli, ang tiyak na magsisimula.'
Upon the consummation of this colossal, this unspeakably glorious enterprise - an enterprise that baffled the resources of Roman statesmanship and which Napoleon's desperate efforts failed to achieve - will depend the ultimate realization of that millennium of which poets of all ages have sung and seers have long dreamed. Upon it will depend the fulfillment of the prophecies uttered by the Prophets of old when swords shall be beaten into ploughshares and the lion and the lamb lie down together. It alone can usher in the Kingdom of the Heavenly Father as anticipated by the Faith of Jesus Christ. It alone can lay the foundation for the New World Order visualized by Bahá'u'lláh- a World Order that shall reflect, however dimly, upon this earthly plane, the ineffable splendors of the Abhá Kingdom.	41. Sa katuparan nitong napakalaki, nitong gawain na hindi mailarawan ang kaluwalhatian - isang gawain na nakataranta sa mga kaparaanan ng mga estadista ng Rome at yaong nabigong makamtan ng walang pag-asang mga pagsisikap ni Napoleon - ay masasalalay ang pangwakas na katuparan noong inawit nang isang libong taon ng mga makata ng lahat ng panahon at matagal na pinangarap ng mga manghuhula. Masasalalay dito ang katuparan ng mga hula na sinabi ng mga Propeta ng nakaraan na ang mga tabak ay papandayin upang maging mga sudsod at ang leon ay hihiga kasama ng kordero. Ito lamang ang maaaring maghatid sa Kaharian ng Makalangit na Ama tulad ng inasahan ng Pananampalataya ni Hesukristo. Ito lamang ang maaaring makapaglatag ng saligan para sa Bagong Pandaigdig na Kaayusan na nakini- kinita ni Bahá'u'lláh - isang Pandaigdig na Kaayusan na maglalarawan, gaanuman kalabo, dito sa makalupang kalagayan, sa hindi masabing kaluwalhatian ng Kaharian ng 'Abhá.
One word more in conclusion. The proclamation of the Oneness of Mankind - the head corner-stone of Bahá'u'lláh's all -embracing dominion - can under no circumstances be compared with such expressions of pious hope as have been uttered in the past. His is not merely a call which He raised, alone and unaided, in the face of the relentless and combined opposition of two of the most powerful Oriental potentates of His day - while Himself an exile and prisoner in their hands. It implies at once a warning and a promise - a warning that in it lies the sole	42. Isa pang salita bilang pagtatapos. Ang pagpapahayag ng Pagkakaisa ng Sangkatauhan - ang pangunahing batong-panulok ng kapangyarihan ni Bahá'u'lláh na sumasaklaw sa lahat - sa ilalim ng anumang kalagayan ay hindi maaaring ihalintulad sa gayong mga pahayag ng madasaling pag-asa tulad nang nasabi na nang nakaraan. Ang sa Kanya ay hindi lamang isang panawagan na Kanyang ipinahayag, nang nag-iisa at walang tulong, sa harap ng hindi mapigilan at pinagsamang pagtutol ng dalawa sa pinaka-makapangyarihang mga hari ng Kanyang

50