compared with the sacred splendors of the light of Thy unity. Thou hast, in Thyself, been independent of any one besides Thee and rich enough, in Thine own essence, to dispense with any one except Thy Self. Every description by which they who adore Thy unity describe Thee, and every praise wherewith they who are devoted unto Thee praise Thee, are but the traces of the pen which the fingers of Thy strength and power have set in motion - fingers whose movement is controlled by the arm of Thy decree - the arm itself animated by the potency of Thy might.	at ang bawat nilikhang bagay ay umaamin, bunga ng mismong katangian nito, sa kawalan nito kapag naihahambing sa sagradong mga karingalan ng liwanag ng Iyong pagkakaisa. Ikaw, sa Iyong angking sarili ay walang kailangang asahan liban sa Iyong sarili at sapat na mayaman, sa Iyong sariling diwa, upang hindi kailanganin ang sinuman liban sa Iyong Sarili. Ang bawat paglalarawang ginagamit nilang mga deboto sa Iyo sa pagpuri sa Iyo, ay pawang mga bakas ng panulat na pinakilos ng mga daliri ng Iyong lakas at kapangyarihan - mga daliring pinakikilos ng bisig ng Iyong kautusan - na ang bisig mismo ay pinakikilos ng bisa ng Iyong kapangyarihan.
Thy glory beareth me witness! How can I, aware as I am of this truth, hope to befittingly make mention of Thee and celebrate Thy praise? Howsoever I describe Thee, whichever of Thy virtues I recount, I cannot but blush and feel ashamed of what my tongue hath uttered or my pen written.	103.2 Ang Iyong kaluwalhatian ay sumasaksi sa akin! Paano ako aasa, yamang batid ko ang katotohanang ito, na magagawa ko ang nararapat na pagbanggit sa Iyo at ng pagbunyi sa Iyong papuri? Paano man Kita ilarawan, alinman sa Iyong mga kabutihan ang aking isaysay, subalit hindi ko mapigilang mamula at mahiya sa binigkas ng aking dila o isinulat ng aking panulat.
The quintessence of knowledge, O my Lord, proclaimeth its powerlessness to know Thee, and perplexity, in its very soul, confesseth its bewilderment in the face of the revelations of Thy sovereign might, and remembrance, in its inmost spirit, acknowledgeth its forgetfulness and effacement before the manifestations of Thy signs and the evidences of Thy praise. What, then, can this poor creature hope to achieve, and to what cord must this wretched soul cling?	103.3 Ang pinakadiwa ng kaalaman, O aking Panginoon, ay nagpapahayag ng kawalan ng kapangyarihan nito upang makilala Ka, at ang pagkatuliro, sa mismong kaluluwa nito ay umaamin sa pagkatuliro nito sa harap ng mga pagsisiwalat ng Iyong naghaharing lakas, at ang alaala, sa kaibuturang diwa nito, ay tinatanggap ang pagiging malilimutin at pagkabura nito sa harap ng mga kapahayagan ng Iyong mga palatandaan at ng mga katibayan ng papuri sa Iyo. Ano, kung gayon, ang maaasahang magawa nitong napakahinang nilalang, at sa anong kordon dapat mangapit itong kahabag- habag na kaluluwa?
I beseech Thee, O Thou Who art the Lord of the worlds, and the Beloved of such as have recognized Thee, and the Desire of all that are in heaven and on earth, by Thy Name through which the cry of every suppliant hath ascended into the heaven of Thy transcendent holiness, through which every seeker hath soared to the sublimities of Thy unity and grandeur, through which the imperfect have been perfected, and the abased exalted, and the tongue of every	103.4 Isinasamo ko sa Iyo, OIkaw na Siyang Panginoon ng mga daigdig, at ang Minamahal ng gayong mga kumilala sa Iyo, at ang Hangarin ng lahat ng nasa langit at ng nasa lupa, sa Iyong Pangalan na sa pamamagitan niyon ang pag- iyak ng bawat nagsusumamo ay pumailanglang sa kalangitan ng Iyong nangingibabaw na kabanalan, na sa pamamagitan niyon ang bawat naghahanap ay nagawang lumipad sa mga kataas-taasang rurok ng Iyong pagkakaisa at kadakilaan, na sa pamamagitan niyon ang di-ganap ay ginawang ganap, at ang aba

Mga Dalangin at mga Pagninilay ni Bahá'u'lláh pahina 137