I beseech Thee, O my God, by the Manifestation of Thy Name, the Well- Beloved, through Whom the hearts of Thy lovers were consumed and the souls of all that dwell on earth have soared aloft, to aid me to remember Thee amongst Thy creatures, and to extol Thee amidst Thy people. Thou seest me, O my God, holding to Thy Name, the Most Holy, the Most Luminous, the Most Mighty, the Most Great, the Most Exalted, the Most Glorious, and clinging to the hem of the robe to which have clung all in this world and in the world to come.	177.8 Isinasamo ko sa Iyo, Oaking Diyos, sa Kahayagan ng Iyong Pangalan, ang Pinakamamahal, na sa pamamagitan Niya ang mga puso ng mga umiibig sa Iyo ay natupok at ang mga kaluluwa ng lahat ng nananahan sa lupa ay pumailanglang, na tulungan akong gumunita sa Iyo sa Iyong mga nilalang, at ipagbunyi Ka sa Iyong mga tao. Nakikita Mo ako, Oaking Diyos, na nakahawak sa Iyong Pangalan, ang Pinakabanal, ang Pinakamaningning, ang Pinakamakapangyarihan, ang Pinakadakila, ang Pinakamataas, ang Pinakamaluwalhati, at nakapangapit sa laylayan ng damit na pinangapitan ng lahat sa daigdig na ito at sa daigdig na darating.
I beseech Thee, O my God, by the rustling of the Divine Lote-Tree and the murmur of the breezes of Thine utterance in the kingdom of Thy names, to remove me far from whatsoever Thy will abhorreth, and draw me nigh unto the station wherein He Who is the Dayspring of Thy signs hath shone forth. Thou seest me, Omy God, holding to Thy Name, the Most Holy, the Most Luminous, the Most Mighty, the Most Great, the Most Exalted, the Most Glorious, and clinging to the hem of the robe to which have clung all in this world and in the world to come.	177.9 Isinasamo ko sa Iyo, Oaking Diyos, sa alis-is ng Banal na Punong-Lote at sa bulong ng mga hangin ng Iyong pananalita sa kaharian ng Iyong mga pangalan, na ilayo ako sa anumang kinasusuklaman Mo, at ilapit sa katayuan kung saan sumisikat Siya na Pamimitak ng Iyong mga tanda. Nakikita Mo ako, Oaking Diyos, na nakahawak sa Iyong Pangalan, ang Pinakabanal, ang Pinakamaningning, ang Pinakamakapangyarihan, ang Pinakadakila, ang Pinakamataas, ang Pinakamaluwalhati, at nakapangapit sa laylayan ng damit na pinangapitan ng lahat sa daigdig na ito at sa daigdig na darating.
I beseech Thee, O my God, by that Letter which, as soon as it proceeded out of the mouth of Thy will, hath caused the oceans to surge, and the winds to blow, and the fruits to be revealed, and the trees to spring forth, and all past traces to vanish, and all veils to be rent asunder, and them who are devoted to Thee to hasten unto the light of the countenance of their Lord, the Unconstrained, to make known unto me what lay hid in the treasuries of Thy knowledge and concealed within the repositories of Thy wisdom. Thou seest me, O my God, holding to Thy Name, the Most Holy, the Most Luminous, the Most Mighty, the Most Great, the Most Exalted, the Most Glorious, and clinging to the hem of the	177.10 Isinasamo ko sa Iyo, Oaking Diyos, sa Titik na iyon, na sa sandaling ito ay lumabas mula sa bibig ng Iyong kalooban, ang mga dagat ay pinag- alon, at ang mga hangin ay pinaihip, at ang mga prutas ay maibunyag, at ang mga punongkahoy ay pinasibol, at ang lahat ng nakaraang mga bakas ay pinawi, at ang lahat ng mga lambong ay pinunit, at silang mga deboto sa Iyo ay nagmamadaling tumungo sa liwanag ng kaanyuan ng kanilang Panginoon, ang Di-Napipigilan, na ipabatid sa akin ang anumang itinago sa mga kabang-yaman ng Iyong kaalaman at inilingid sa mga repositoryo ng Iyong karunungan. Nakikita Mo ako, Oaking Diyos, na nakahawak sa Iyong Pangalan, ang Pinakabanal, ang Pinakamaningning, ang Pinakamakapangyarihan, ang Pinakadakila, ang Pinakamataas, ang Pinakamaluwalhati, at

Mga Dalangin at mga Pagninilay ni Bahá'u'lláh pahina 232