- XCIV -	XCIV
The hearts that yearn after Thee, O my God, are burnt up with the fire of their longing for Thee, and the eyes of them that love Thee weep sore by reason of their crushing separation from Thy court, and the voice of the lamentation of such as have set their hopes on Thee hath gone forth throughout Thy dominions.	94.1 Ang mga pusong nananabik sa Iyo, O aking Diyos, ay natutupok ng apoy ng kanilang kasabikan sa Iyo, at ang mga mata nilang mga nagmamahal sa Iyo ay umaagos ang luha dahil sa kanilang nakagagaping pagkahiwalay mula sa Iyong korte, at ang tinig ng paghihinagpis ng gayong mga nagsipako ng kanilang pag-asa sa Iyo ay umaalingawngaw sa kahabaan ng Iyong mga kinasasakupan.
Thou hast Thyself, Omy God, protected them, by Thy sovereign might, from both extremities. But for the burning of their souls and the sighing of their hearts, they would be drowned in the midst of their tears, and but for the flood of their tears they would be burnt up by the fire of their hearts and the heat of their souls. Methinks, they are like the angels which Thou hast created of snow and of fire. Wilt Thou, despite such vehement longing, O my God, debar them from Thy presence, or drive them away, notwithstanding such fervor, from the door of Thy mercy? All hope is ready to be extinguished in the hearts of Thy chosen ones, O my God! Where are the breezes of Thy grace? They are hemmed in on all sides by their enemies; where are the ensigns of Thy triumph which Thou didst promise in Thy Tablets?	94.2 Ikaw Mismo, O aking Diyos, ang nangalaga sa kanila, sa pamamagitan ng Iyong naghaharing kapangyarihan, mula sa kapuwa kalabisan. Kung hindi dahil sa pag-aapoy ng kanilang mga kaluluwa at sa pagbubuntong-hininga ng kanilang mga puso, malulunod na sila sa kalagitnaan ng kanilang mga luha, at kung hindi dahil sa pagbaha ng kanilang mga luha sila ay matutupok ng apoy ng kanilang mga puso at ng init ng kanilang mga kaluluwa. Wari ko sila ay katulad ng mga anghel na Iyong nilikha mula sa niyebe at apoy. Iyo bang magagawa, sa kabila ng gayong katinding pananabik, O aking Diyos, ang hadlangan sila mula sa Iyong kinaroroonan, o itaboy sila, sa kabila ng gayong pag-aalab, mula sa pinto ng Iyong kahabagan? Ang lahat ng pag-asa ay malapit nang mamatay sa mga puso ng Iyong mga pinili, O aking Diyos! Nasaan ang mga simoy ng Iyong biyaya? Napaliligiran sila sa lahat ng dako ng kanilang mga kaaway; nasaan ang mga watawat ng Iyong tagumpay na Iyong ipinangako sa Iyong mga Tableta?
Thy glory is my witness! At each daybreak they who love Thee wake to find the cup of woe set before their faces, because they have believed in Thee and acknowledged Thy signs. Though I firmly believe that Thou hast a greater compassion on them than they have on their own selves, though I recognize that Thou hast afflicted them for no other purpose except to proclaim Thy Cause, and to enable them to ascend into the heaven of Thine eternity and the precincts of Thy court, yet Thou knowest full well the	94.3 Ang Iyong kaluwalhatian ay sumasaksi sa akin! Sa bawat bukang-liwayway sa paggising nilang mga nagmamahal sa Iyo ay natatagpuan nila ang kopa ng dalamhati ay nasa harap ng kanilang mga mukha, dahil sa naniwala sila sa Iyo at tinanggap ang Iyong mga palatandaan. Bagaman matibay kong pinaniniwalaan na Ikaw ay nagtataglay ng higit na malasakit para sa kanila kaysa sa taglay nila para sa kanilang mga sarili, bagaman tinatanggap kong pinahirapan Mo sila sa walang ibang layunin kundi upang ipamahayag ang Iyong Kapakanan, at upang matulutan silang makapanhik sa kalangitan ng Iyong kawalang- hanggan at sa mga saklaw ng Iyong korte,

Mga Dalangin at mga Pagninilay ni Bahá'u'lláh pahina 125