12, 1927, to the perplexing yet highly significant situation that has arisen in Egypt as a result of the final judgment of the Muslim ecclesiastical court in that country pronounced against our Egyptian brethren, denouncing them as heretics, expelling them from their midst, and refusing them the application and benefits of the Muslim Law. I have also acquainted you with the difficulties with which they are faced, and the plans which they have conceived, in order to obtain from the Egyptian civil authorities a recognition of the independent status of their Faith. It must be explained, however, that in the Muslim countries of the Near and Middle East, with the exception of Turkey which has lately abolished all ecclesiastical courts under its rule, every recognized religious community has, in matters of personal status such as marriage, divorce and inheritance, its own ecclesiastical court, totally independent of the civil and criminal tribunals, there being in such instances no civil code promulgated by the government and embracing all the different religious communities. Hitherto regarded as a sect of Islám, the Bahá'ís of Egypt, who for the most part are of Muslim origin, and unable therefore to refer for purposes of marriage and divorce to the recognized religious tribunals of any other denomination, find themselves in consequence in a delicate and anomalous position. They have naturally resolved to refer their case to the Egyptian Government, and have prepared for this purpose a petition to be addressed to the head of the Egyptian Cabinet. In this document they have set forth the motives compelling them to seek recognition from their rulers, have asserted their readiness and their qualifications to exercise the functions of an independent Bahá'í court, have assured them of their implicit obedience and loyalty to the State, and of their abstinence from interference in the politics of their country. They have also decided to accompany the text of their petition with a copy of the judgment of the Court, with selec tions from Bahá'í writings, and with the document that sets forth the principles of their national constitution which, with few exceptions, is identical with the Declaration and By-laws promulgated by your Assembly.	nakalilito subali't lubhang makahulugang kalagayan na naganap sa Egypt bunga ng pangwakas na hatol na ipinahayag ng pangrelihiyong hukuman ng Muslim sa bansang iyon laban sa ating mga kapatid na Egyptian, tinutuligsa sila bilang mga erehe, pinalalayas sila sa gitna nila, at pinagkakaitan sila sa pagsasagawa at mga kapakinabangan ng Batas ng Muslim. Naipabatid ko rin sa inyo ang mga paghihirap na kinakaharap nila, at ang mga panukala na kanilang inisip, upang makamtan mula sa sibil na pamahalaan ng Egypt na kilalanin ang may kasarinlang katayuan ng kanilang Pananampalataya. Gayunpaman, dapat ipaliwanag na sa mga bansang Muslim sa Near at Middle East, maliban sa Turkey na kamakailan ay pinawalang-bisa ang lahat ng panrelihiyong mga hukuman na nasa ilalim ng kanilang pamamahala, ang lahat ng kinikilalang pangrelihiyong pamayanan, na sa mga bagay ng personal na katayuan tulad ng pagkakasal, diborsyo at pagpapamana, ay may sariling pangrelihiyong hukuman, ganap na malaya sa mga sibil at pang- kriminal na mga hukuman, dahilan sa gayong mga pagkakataon ay walang kodigo sibil na naipahayag ang pamahalaan at sumasakop sa lahat ng iba't -ibang pangrelihiyong pamayanan. Ipinapalagay hanggang ngayon na isang sekta ng Islám, ang mga Bahá'í ng Egypt, na karamihan ay Muslim ang pinagmulan, at hindi nagawa kung gayon na makapagharap para sa mga layunin ng pagkakasal at diborsyo sa kinikilalang mga pangrelihiyong hukuman ng alinmang ibang sekta, ay natagpuan ang kanilang mga sarili sa isang maselan at kakatuwang katayuan. Mangyari pa ipinasiya nilang ihain ang kanilang kaso sa pamahalaan ng Egypt at naghanda ng isang petisyon para sa layuning ito na ipinadala sa pinuno ng Gabinete ng Egypt. Sa dokumentong ito inilahad nila ang mga hangarin na nagtulak sa kanila upang hilingin ang pagkilala mula sa kanilang mga pinuno, iginiit ang kanilang pagiging handa at ang kanilang mga kakayahan upang isagawa ang mga tungkulin ng isang nagsasariling Bahá'í na hukuman, tinitiyak sa kanila ang kanilang maliwanag na pagsunod at katapatan sa Pamahalaan, at ang kanilang pagtangging makialam sa pulitika ng kanilang bansa. Ipinasiya rin nila na ilakip sa teksto ng kanilang petisyon ang isang kopya ng hatol ng Hukuman, na may mga sipi mula sa kasulatang Bahá'í, at ng isang kasulatan na naglalahad ng mga simulain sa kanilang pambansang konstitusyon, na maliban sa ilan, ay

10