proclaimeth Thy virtues and Thine attributes, and can apprehend from the rustling of the leaves the mysteries that have been irrevocably ordained by Thee in Thy realm.	tinig na nagpapahayag sa Iyong mga kabutihan at Iyong mga katangian, at nauunawaan mula sa kaluskos ng mga dahon ang mga hiwagang Iyong itinadhana nang walang pagbabago sa Iyong kaharian.
Glorified art Thou, O God of all names and Creator of the heavens! I render Thee thanks that Thou hast made known unto Thy servants this Day whereon the river that is life indeed hath flowed forth from the fingers of Thy bounty, and the springtime of Thy revelation and Thy presence hath appeared through Thy manifestation unto all who are in Thy heaven and all who are on Thy earth.	176.17 Luwalhatiin Ka nawa, O Diyos ng lahat ng mga pangalan at Maykapal ng mga kalangitan! Nagpapasalamat ako sa Iyo yamang ipinabatid Mo sa Iyong mga tagapaglingkod ang Araw na ito kung kailan ang ilog na siyang tunay na buhay ay dumaloy mula sa mga daliri ng Iyong biyaya, at ang tagsibol ng Iyong rebelasyon at ng Iyong kinaroroonan ay lumitaw sa pamamagitan ng Iyong kahayagan sa harap ng lahat ng nasa Iyong langit at ng lahat ng nasa Iyong lupa.
This is the Day, Omy Lord, whose brightness Thou hast exalted above the brightness of the sun and the splendors thereof. I testify that the light it sheddeth proceedeth out of the glory of the light of Thy countenance, and is begotten by the radiance of the morn of Thy Revelation. This is the Day whereon the hopeless have been clothed with the raiment of confidence, and the sick attired with the robe of healing, and the poor drawn nigh unto the ocean of Thy riches.	176.18 Ito ang Araw, O aking Panginoon, na ang kaningningan nito ay dinakila Mo nang higit pa sa kaningningan ng araw at ng mga karingalan niyon. Sumasaksi akong ang liwanag na ipinasisikat nito ay nagbubuhat sa kaluwalhatian ng liwanag ng Iyong mukha, at sumupling iyon sa ningning ng umaga ng Iyong Rebelasyon. Ito ang Araw kung kailan ang mga walang pag-asa ay dinamtan ng kasuutan ng lakas-loob, at ang maysakit ay binaruan ng bata ng paglulunas, at ang dukha ay inilapit sa karagatan ng Iyong mga kayamanan.
I swear by Thy Beauty, O King of eternity Who sittest on Thy most glorious Throne! He Who is the Dayspring of Thy signs and the Revealer of Thy clear tokens hath, notwithstanding the immensity of His wisdom and the loftiness of His knowledge, confessed His powerlessness to comprehend the least of Thine utterances, in their relation to Thy most exalted Pen, - how much more is He incapable of apprehending the nature of Thine all-glorious Self and of Thy most august Essence!	176.19 Sumusumpa ako sa Iyong Kagandahan, O Hari ng kawalang-hanggan na nakaupo sa Iyong pinakamaluwalhating Trono! Siya na Pamimitak ng Iyong mga tanda at ang Tagapagsiwalat ng Iyong malinaw na mga palatandaan, sa kabila ng kalawakan ng Kaniyang karunungan at sa katayugan ng Kaniyang kaalaman, ay umamin sa Kaniyang kawalan ng kapangyarihan upang unawain ang kaliit-liitan sa Iyong mga pananalita, sa pagkakaugnay ng mga iyon sa Iyong pinakadakilang Panulat - lalo nang wala Siyang kakayahang unawain ang likas na katangian ng Iyong ganap na maluwalhating Sarili at ng Iyong lubos na kapita-pitagang Diwa!
I cannot think, O my God, of any words wherewith to make mention of Thee, and know not how to express or extol Thee. Were I to attempt to describe Thee by Thy	176.20 Wala akong maisip na mga salita, O aking Diyos, na magagamit sa pagbanggit sa Iyo, at di malaman kung paano ipahahayag o ipagbubunyi Ka. Kung sisikapin kong ilarawan Ka sa

Mga Dalangin at mga Pagninilay ni Bahá'u'lláh pahina 217