hath been decked forth, and its trees clothed with foliage, and its inhabitants gladdened.	niyon ang lupa ng Lungsod na ito ay naganyakan, at ang mga puno nito ay nadamtan ng mga dahon, at ang mga nananahan dito ay nagalak.
The hearts of Thy dear ones, however, will rejoice only at the Divine Springtime of Thy tender mercies, whereby the hearts are quickened, and the souls are renewed, and the trees of human existence bear their fruits.	117.2 Ang mga puso ng Iyong mga minamahal, gayumpaman, ay magdiriwang lamang sa Banal na Tagsibol ng Iyong masuyong mga kahabagan, na sa pamamagitan niyon ang mga puso ay nabubuhay, ang mga kaluluwa ay nagbabago, at ang mga punongkahoy ng pag-iral ng tao ay namumunga.
The plants that have sprung forth, O my Lord, in the hearts of Thy loved ones have withered away. Send down upon them, from the clouds of Thy spirit, that which will cause the tender herbs of Thy knowledge and wisdom to grow within their breasts. Rejoice, then, their hearts with the proclamation of Thy Cause and the exaltation of Thy sovereignty.	117.3 Ang mga halamang sumibol, O aking Panginoon, sa mga puso ng Iyong mga minamahal ay nangalirang na. Ipababa sa kanila, mula sa mga ulap ng Iyong espiritu, yaong magsasanhi ng pagtubo ng murang mga halaman ng Iyong kaalaman at karunungan sa kanilang mga dibdib. Pagalakin, kung gayon, ang kanilang mga puso sa pamamahayag ng Iyong Kapakanan at sa pagdadakila ng Iyong paghahari.
Their eyes, O my Lord, are expectantly turned in the direction of Thy bounty, and their faces are set towards the horizon of Thy grace. Suffer them not, through Thy bounty, to be deprived of Thy grace. Potent art Thou, by Thy sovereign might, over all things. No God is there but Thee, the Almighty, the Help in Peril, the Self- Subsisting.	117.4 Ang kanilang mga mata, Oaking Panginoon, ay nakabaling nang buong pag-aasam tungo sa dako ng Iyong biyaya, at ang kanilang mga mukha ay nakatuon sa sugpungang-guhit ng Iyong pagpapala. Tulutan, sa pamamagitan ng Iyong biyaya, na sila ay hindi mapagkaitan ng Iyong pagpapala. May kapangyarihan Ka, sa Iyong naghaharing lakas, sa lahat ng bagay. Walang Diyos liban sa Iyo, ang Ganap na Makapangyarihan, ang Tulong sa Panganib, ang Sariling-Ganap.
- CXVIII -	CXVIII
Thou seest, O my God, how Thy servants have been cleaving fast to Thy names, and have been calling on them in the daytime and in the night season. No sooner, however, had He been made manifest through Whose word the kingdom of names and the heaven of eternity were created, than they broke away from Him and disbelieved in the greatest of Thy signs. They finally banished Him from the land of His birth, and caused Him to dwell within the most desolate of Thy cities, though all the world had been built up by Thee for His	118.1 Iyong nakikita, O aking Diyos, kung paano kumakapit nang mahigpit ang Iyong mga tagapaglingkod sa Iyong mga pangalan, at tinatawagan ang mga ito sa araw at gabi. Subalit agad nang maihayag Siya sa pamamagitan ng salita Niya na lumikha sa kaharian ng mga pangalan at ng kalangitan ng kawalang-hanggan, sila ay lumayo sa Kaniya at hindi naniwala sa pinakamalaki Mong mga palatandaan. Sa wakas ay pinalayas nila Siya mula sa bansa na Kaniyang sinilangan, at ginawa Siyang manirahan sa pinakamapanglaw sa Iyong mga lungsod, kahiman ang buong daigdig ay Iyong pinaunlad alang-alang sa Kaniya. Sa loob nito, ang

Mga Dalangin at mga Pagninilay ni Bahá'u'lláh pahina 159