The Hegelian philosophy which, in other countries, has, in the form of an intolerant and militant nationalism, insisted on deifying the state, has inculcated the war-spirit, and incited to racial animosity, has, likewise, led to a marked weakening of the Church and to a grave diminution of its spiritual influence. Unlike the bold offensive which an avowedly atheistic movement had chosen to launch against it, both within the Soviet union and beyond its confines, this nationalistic philosophy, which Christian rulers and governments have upheld, is an attack directed against the Church by those who were previously its professed adherents, a betrayal of its cause by its own kith and kin. It was being stabbed by an alien and militant atheism from without, and by the preachers of a heretical doctrine from within. Both of these forces, each operating in its own sphere and using its own weapons and methods, have moreover been greatly assisted and encouraged by the prevailing spirit of modernism, with its emphasis on a purely materialistic philosophy, which, as it diffuses itself, tends increasingly to divorce religion from man's daily life.	55. Ang pilosopiya ni Hegel, sa ibang mga bansa, sa uri ng isang hindi nagpaparaya at militanteng nasyonalismo, ay iginiit na diyosin ang pamahalaan, itinanim sa isipan ang espiritu-ng- digmaan, at nagbuyo ng panlahing pagkamuhi, gayundin, ay nagbulid sa kapuna-punang panghihina ng Simbahan at isang malubhang kabawasan sa espirituwal na impluwensiya nito. Hindi katulad ng pangahas na paglusob na pinili ng isang tanggap na kilusang ateista (hindi naniniwalang may Diyos) na sinimulan laban dito, kapwa sa loob ng Soviet Union at sa labas ng mga hangganan nito, ang nasyonalismong pilosopiya na ito, na ipinagtanggol ng Kristianong mga hari at mga pamahalaan, ay isang pagsalakay na nakatutok laban sa Simbahan noong mga datihang hayag na mga sumusunod dito, isang pagtataksil sa kapakanan nito ng sariling mga kaibigan at kamag-anak nito. Ito ay sinasaksak ng isang kalaban at militanteng ateismo mula sa labas, at ng mga pari na may erehiyang doktrina mula sa loob. Kapwa sa mga lakas na ito, kumikilos sa sarili nitong larangan at ginagamit ang sariling mga sandata at mga paraan, bukod doon ay lubhang natulungan at pinalakas ang loob ng namamayaning espiritu ng pagka-makabago, nang may pagbibigay diin sa isang lubos na materyalismong pilosopiya, na habang ikinakalat ang sarili nito, ay higit na kumikiling na ihiwalay ang relihiyon mula sa pang- araw-araw na pamumuhay ng tao.
The combined effect of these strange and corrupt doctrines, these dangerous and treacherous philosophies, has, as was natural, been severely felt by those whose tenets inculcated an opposite and wholly irreconcilable spirit and principle. The consequences of the clash that inevitably ensued between these contending interests, were, in some cases, disastrous, and the damage that has been wrought irreparable. The disestablishment and dismemberment of the Greek Orthodox Church in Russia, following upon the blow which the Church of Rome had sustained as a result of the collapse of the Austro-Hungarian Monarchy; the commotion that subsequently seized the Catholic Church and culminated in its separation from the State in Spain; the persecution of the same Church in Mexico; the perquisitions, arrests, intimidation and terrorization to which Catholics and Lutherans alike are being subjected in the heart of Europe; the turmoil into which another branch of the Church has been thrown as a result of the military campaign in	56. Ang pinagsama-samang kinalabasan nitong kataka-taka at tiwaling mga doktrina, nitong mapanganib at mapanlinlang na mga pilosopiya, nang naaayon, ay matinding naramdaman noong ang mga turo na nagtanim ng salungat at ganap na hindi mapagkakasundong espiritu at simulain. Ang mga kinalabasan ng hidwaan na walang salang sumunod sa pagitan nitong naglalabang mga interes, sa ilang mga pagkakataon, ay nakapinsala, at ang pinsalang nagawa ay hindi maisasaayos. Ang pagkawasak at pagwawatak-watak ng Simbahan ng Greek Orthodox sa Russia, sumunod sa dagok na dinanas ng Simbahan ng Rome bunga ng pagbagsak ng Monarkiya ng Austro-Hungary; ang kaguluhan na sumaklot sa dakong huli sa Simbahang Katoliko at humantong sa paghiwalay nito sa Pamahalaan ng Spain, ang paniniil sa Simbahan ding iyon sa Mexico; ang matitinding pagsisiyasat, mga pagdakip, pananakot at panlulupig na ipinadanas sa kapwa mga Katoliko at mga Lutheran sa pusod ng Europe, ang kaguluhan na ang isa pang sanga ng

203