If Christianity wishes and expects to serve the world in the present crisis, writes a minister of the Presbyterian Church in America, it must 'cut back through Christianity to Christ, back through the centuries-old religion about Jesus to the original religion of Jesus.' Otherwise, he significantly adds, 'the spirit of Christ will live in institutions other than our own.'	59. Kung ang Kristianismo ay nagnanais at umaasang paglingkuran ang daigdig sa kasalukuyang krisis, isinusulat ng isang ministro ng Simbahang Presbyterian sa America, kailangan nitong bumalik kay Kristo sa pamamagitan ng Kristianismo, bumalik sa pamamagitan ng relihiyon na maraming siglo na ang tagal tungo kay Hesus patungo sa orihinal na relihiyon ni Hesus.' Kung hindi, makahulugang idinaragdag niya, 'ang espiritu ni Kristo ay mabubuhay sa ibang mga institusyon bukod sa ating sarili.'
So marked a decline in the strength and cohesion of the elements constituting Christian society has led, in its turn, as we might well anticipate, to the emergence of an increasing number of obscure cults, of strange and new worships, of ineffective philosophies, whose sophisticated doctrines have intensified the confusion of a troubled age. In their tenets and pursuits they may be said to reflect and bear witness to the revolt, the discontent, and the confused aspirations of the disillusioned masses that have deserted the cause of the Christian churches and seceded from their membership.	60. Ang lubhang kapuna-punang panghihina ng lakas at pagkakaugnay-ugnay ng mga bahagi na bumubuo sa Kristianong lipunan ay humantong, sa pagkakataon nito, tulad ng ating maasahan, sa paglitaw ng isang papalaking bilang ng malalabong kulto, ng kataka-taka at bagong mga pagsamba, ng walang-saysay na mga pilosopiya, na ang mga mapanlinlang na doktrina ay nagpatindi sa kalituhan ng isang naguguluhang panahon. Sa kanilang mga doktrina at mga hangarin maaaring sabihin na inilalarawan at sinasaksihan ang paghihimagsik, ang kawalang-kasiyahan, at ang tarantang mga hangarin ng mga masa na nawalan ng pananalig na iniwan ang kapakanan ng Kristianong mga simbahan at tumiwalag sa kanilang pagiging kaanib.
A parallel might almost be drawn between these confused and confusing systems of thought that are the direct outcome of the helplessness and confusion afflicting the Christian Faith and the great variety of popular cults, of fashionable and evasive philosophies which flourished in the opening centuries of the Christian Era, and which attempted to absorb and pervert the state religion of that Roman people. The pagan worshipers who constituted, at that time, the bulk of the population of the Western Roman Empire, found themselves surrounded, and in certain instances menaced, by the prevailing sect of the Neo-Platonists, by the followers of nature religions, by Gnostic philosophers, by Philonism, Mithraism, the adherents of the Alexandrian cult, and a multitude of kindred sects and beliefs, in much the same way as the defenders of the Christian Faith, the preponderating religion of the western world, are realizing, in the first century of the Bahá'í Era, how their influence is being undermined by a flood of conflicting beliefs, practices and tendencies which their own bankruptcy had helped to create. It was, however, this same Christian Religion, which has	61. Isang pagtutulad ang halos ay maaaring magawa sa pagitan nitong nalito at nakalilitong mga kalakaran ng ideya na tuwirang kinahinatnan ng kawalang-kakayahan at kalituhan na dinaranas ng Pananampalatayang Kristiano at ang maraming uri ng palasak na mga kulto, ng nauuso at taliwas na mga pilosopiya na dumami sa panimulang mga siglo ng Panahon ng Kristiano, at tinangkang lamunin at pasamain ang relihiyon ng pamahalaan noong mga tao ng Rome. Ang paganong mga sumasamba na bumubuo, nang panahong iyon, sa karamihan ng tao ng Kanlurang Imperyo ng Rome, ay natagpuan ang kanilang mga sarili na napalibutan, at sa ilang pagkakataon ay binabantaan ng namamayaning sekta na Neo-Platonist* (pilosopiya na nagmula sa Alexandria, binabago ang mga turo ni Plato), ng mga sumusunod sa pangkalikasang mga relihiyon, ng mga pilosopiya ng Gnosticism* (napakatandang mga relihiyon), ng Philonism* (pinagsamang pilosopiya ng relihiyon ng Hudyo at pilosopiya ni Plato), Mithraism* (isang kulto sa Silangan na inilangkap ang mga turo ng relihiyon ni Zoroaster), ang mga sumusunod sa kultong Alexandrian, at isang napakaraming mga katulad na sekta at mga

205