Sublime Word of God, and is of the lost ones in the Lucid Book.'	ito ay nauunawaan lamang ninyo. Sinuman ang magpapaliwanag sa ibinaba mula sa kalangitan ng Rebelasyon, at babaguhn ang maliwanag na kahulugan nito, siya sa katunayan, ay kasama nila na pinasama ang Marangal na Salita ng Diyos, at kabilang doon sa mga ligaw sa malinaw na Aklat.
Thereupon We heard the groaning of the true Faith, and said unto it: 'Wherefore, O true Faith, do I hear Thee cry out in the night season, and groan in the daytime, and utter Thy lamentations at daybreak?' She made reply: 'O Prince of the world that standest revealed in the Most Great Name! The heedless ones have hamstrung Thy white She-Camel, and caused Thy Crimson Ark to founder, and wished to put out Thy Light, and to veil the face of Thy Cause. Wherefore hath the voice of My lamentation been lifted up, as well as the voice of the lamentation of all created things, and yet the people are for the most part unaware.' The true Faith hath laid fast hold, in this day, on the hem of Our bounty, and circleth about Our Person.	190 Sa gayon ay narinig Namin ang pag- ungol ng tunay na Pananampalataya, at sinabi dito: 'Sa anong dahil, Otunay na Pananampalataya, na Aking naririnig Ikaw na umiiyak sa panahon ng gabi, at umuungol sa araw, at sinasambit ang Iyong pagdadalamhati sa bukang- liwayway?' Siya ay tumugon: 'O Prinsipe ng daigdig na nakatayong lantad sa Pinakadakilang pangalan' Ginilitan ng mga pabaya ang likod ng tuhod ng Iyong puting Kamelyong Babae, at ginawang lumubog ang Iyong Krimson na Arko, at hinangad na patayin ang Iyong Liwanag, at lambungan ang mukha ng iyong kapakanan. Sa gayon ang tinig ng Aking pagdadalamhati ay itinaas, at gayundin ang tinig ng pagdadalamhati ng lahat ng nilikhang bagay, at gayumpaman ang mga tao sa karamihan ay nananatiling hindi nakababatid.' A ng tunay na Pananampalataya ay humawak nang mahigpit, sa araw na ito, sa laylayan ng Aming biyaya, at lumilibot sa Aming katauhan.
O Shaykh! Enter thou My presence, that thou mayest behold what the eye of the universe hath never beheld, and hear that which the ear of the whole creation hath never heard, that haply thou mayest free thyself from the mire of vague fancies, and set thy face towards the Most Sublime Station, wherein this Wronged One calleth aloud: 'The Kingdom is God's, the Almighty, the All- Praised!' We fain would hope that through thine exertions the wings of men may be sanctified from the mire of self and desire, and be made worthy to soar in t he atmosphere of God's love. Wings that are besmirched with mire can never soar. Unto this testify they who are the exponents of justice and equity, and yet the people are in evident doubt.	191 O Shaykh! Pumasok sa Aking kinaroroonan, nang upang iyong masilayan yaong hindi pa nakikita ng mata ng sanlibutan, at marinig yaong hindi pa naririnig ng tainga ng buong sangnilikha, nang sakaling mapalaya mo ang iyong sarili mula sa kumunoy ng walang-katiyakang mga kathang-isip, at idako ang iyong mukha tungo sa Pinakadakilang Kalagayan, kung saan ang Pinagkasalaang ito ay tumatawag nang malakas: 'Ang kaharian ay sa Diyos, ang Lubos na Makapangyarihan, ang Pinupuri sa Lahat.' Maligaya kaming umaasa na sa pamamagitan ng iyong mga pagsisikap angmga pakpak ng tao ay madadalisay mula sa burak ng sarili at pagnanasa, at maging karapat-dapat na pumailanlang sa himpapawid ng pag-ibig ng Diyos. Ang mga pakpak na dinungisan ng burak kailanman ay di-makallipad. Sumasaksi dito ang mga tumataguyod sa katarungan at karampatan, at gayumpaman ang mga tao ay nasa malinaw na pagdududa.

Epistola sa Anak ng Lobo pahina 100