They who betrayed its cause, its lukewarm and faint-hearted supporters, withered away and dropped as dead leaves, powerless to cloud its radiance or to imperil its structure. Its most implacable adversaries, they who assailed it from without, were hurled from power, and, in the most astonishing fashion, met their doom. Persia had been the first to repress and oppose it. Its monarchs had miserably fallen, their dynasty had collapsed, their name was execrated, the hierarchy that had been their ally and had propped their declining state, had been utterly discredited. Turkey, which had thrice banished its Founder and inflicted on Him cruel and life-long imprisonment, had passed through one of the severest ordeals and far-reaching revolutions that its history has recorded, had shrunk from one of the most powerful empires to a tiny Asiatic republic, its Sultanate obliterated, its dynasty overthrown, its Caliphate, the mightiest institution of Islám, abolished.	89. Sila na mga nagkanulo sa kapakanan nito, ang walang-malasakit at mahihina ang loob na mga tagapagtaguyod nito, ay nalanta at bumagsak tulad ng mga tuyong dahon, walang lakas na padilimin ang ningning nito o isuong sa panganib ang balangkas nito. Ang pinaka-walang-awa na mga kalaban nito, sila na sumalakay dito galing sa labas, ay inihagis mula sa kapangyarihan, at, sa lubhang kagulat-gulat na paraan, ay tinagpo ang kanilang kamatayan. Ang Persia ang unang sumugpo at lumaban dito. Ang mga hari nito ay kahabag-habag na bumagsak, ang kanilang dinastiya ay gumuho, ang kanilang pangalan ay nilapastangan, ang herarkiya ng kanilang kakampi at sumuhay sa kanilang nanghihinang pamahalaan, ay ganap na kinasuklaman. Ang Turkey, na tatlong ulit na ipinatapon ang Tagapagtatag nito at nagpalasap sa Kanya ng malupit at habang-buhay na pagkabilanggo, ay dumanas ng isa sa pinaka-kahila- hilakbot na paghihirap at malubhang epekto ng mga paghihimagsik na naitala sa kasaysayan nito, ay lumiit mula sa isa sa pinaka-makapangyarihan na imperyo ay naging isang maliit na republika sa Asia, ang Sultanate nito ay pinawi, ang dinastiya nito ay bumagsak, ang Caliphate nito, ang pinaka- makapangyarihang institusyon ng Islam ay binigyang-wakas.
Meanwhile the Faith that had been the object of such monstrous betrayals, and the target for such woeful assaults, was going from strength to strength, was forging ahead, undaunted and undivided by the injuries it had received. In the midst of trials it had inspired its loyal followers with a resolution that no obstacle, however formidable, could undermine. It had lighted in their hearts a faith that no misfortune, however black, could quench. It had infused into their hearts a hope that no force, however determined, could shatter.	90. Samantala, ang Pananampalataya na naging pakay ng gayong kasindak-sindak na mga pagtataksil, at ang tinutudla ng kahapis-hapis na mga pagsalakay, ay nagtutungo mula sa lakas tungo sa lakas, sumusulong, nang walang-takot at hindi nahahati dahilan sa mga kapinsalaan na tinanggap nito. Sa gitna ng mga pagsubok binigyang-sigla nito ang matatapat na mga sumusunod dito nang may hindi nahahadlangang pagtitika, gaanuman kakila- kilabot, ang maaaring makapanghina dito. Nagsindi ito sa kanilang mga puso ng isang pananalig na walang kasawian, gaanuman kadilim, ang makaaapula. Inilalin nito sa kanilang mga puso ang pag-asa na walang lakas, gaanuman katatag ang pasiya, ang maaaring makadudurog.
A World Religion	Isang Pandaigdig na Relihiyon
Ceasing to designate to itself a movement, a fellowship and the like - designations that did grave injustice to its ever-unfolding system - dissociating itself from such appellations as Bábí sect, Asiatic cult, and offshoot of Shí'ih Islám, with which the ignorant and the malicious were wont to	91. Humintong ipangalan sa sarili nito ang isang kilusan, isang samahan at ang katulad - mga pangalan na gumawa ng malubhang kawalan ng katarungan sa patuloy na namumukadkad na pamamaraan nito - inihihiwalay ang sarili nito mula sa gayong mga katangian tulad ng sekta ng Babí,

221