dissolution of human institutions, reveal themselves, under such circumstances, in their worst and most revolting aspects. Human character is debased, confidence is shaken, the nerves of discipline are relaxed, the voice of human conscience is stilled, the sense of decency and shame is obscured, conceptions of duty, of solidarity, of reciprocity and loyalty are distorted, and the very feeling of peacefulness, of joy and of hope is gradually extinguished.	kasamaan ng likas na katangian ng tao, ang pagka- aba ng ugali ng tao, ang pagkabalakyot at pagkawasak ng mga institusyon ng tao, ay ipinahahayag ang kanilang mga sarili, sa ilalim ng gayong mga kalagayan, sa kanilang pinaka-masama at pinaka-kasuklam-suklan na mga katangian. Ang ugali ng tao ay pinababa, ang matibay na pananalig ay nayanig, ang mga katapangan ng disiplina ay niluwagan, ang tinig ng budhi ng tao ay pinatahimik, ang damdamin ng kagandahang-asal at kahihiyan ay pinalabo, ang mga pagkaunawa sa tungkulin, sa pagkakaisa, sa pagbibigayan at katapatan ay pinilipit, at ang pinaka-damdamin ng kapayapaan, ng kagalakan at ng pag-asa ay unti-unting pinatay.
Such, we might well admit, is the state which individuals and institutions alike are approaching. 'No two men,' Bahá'u'lláh, lamenting the plight of an erring humanity, has written, 'can be found who may be said to be outwardly and inwardly united. The evidences of discord and malice are apparent everywhere, though all were made for harmony and union.' 'How long,' He, in the same Tablet, exclaims, 'will humanity persist in its waywardness? How long will injustice continue? How long is chaos and confusion to reign amongst men? How long will discord agitate the face of society? The winds of despair are, alas, blowing from every direction, and the strife that divideth and afflicteth the human race is daily increasing.'	68. Maaari nating aminin na gayon ang kalagayan na pinatutunguhan kapwa ng mga 'Walang indibiduwal at mga institusyon. matatagpuang dalawang tao,' isinulat ni Bahá'u'lláh, nang ikinalulungkot ang kalagayan ng 'ang isang nagkakamaling sangkatauhan, masasabing nagkaisa sa panlabas at sa panloob. Ang mga katibayan ng salungatan at masamang hangarin ay malinaw sa lahat ng dako, kahiman ang lahat ay ginawa upang magkasundo at magkaisa.' 'Gaano katagal pang mananatili,' ibinulalas Niya, 'an g sangkatauhan sa sa Tableta ring iyon, kasuwalain nito? Gaano katagal pang magpapatuloy ang kawalang-katarungan? Gaano katagal pang mananaig ang kaguluhan at kalituhan sa mga tao? Gaano katagal pang babalisahin ng paglalaban- laban ang mukha ng lipunan? Ang mga hangin ng kawalang-pag-asa, sa aba, ay humihihip mula sa lahat ng dako, at ang pag-aaway na naghahati at nagpapahirap sa sangkatauhan ay patindi nang patindi araw- araw.'
The recrudescence of religious intolerance, of racial animosity, and of patriotic arrogance; the increasing evidences of selfishness, of suspicion, of fear and of fraud; the spread of terrorism, of lawlessness, of drunkenness and of crime; the unquenchable thirst for, and the feverish pursuit after, earthly vanities, riches and pleasures; the weakening of family solidarity; the laxity in parental control; the lapse into luxurious indulgence; the irresponsible attitude towards marriage and the consequent rising tide of divorce; the degeneracy of art and music, the infection of literature, and the corruption of the press; the extension of the influence and activities of those 'prophets of decadence' who advocate	69. Ang muling pagsigla ng panrelihiyong panatisismo, ng panlahing pagkapoot, at ng makabayang kapalaluan; ang paparaming mga katibayan ng pagka-makasarili, ng paghihinala, ng pangamba at ng pandaraya; ang paglaganap ng terorismo, ang hindi pagkilala sa batas, ng kalasingan at ng krimen; ang hindi mapugnaw na uhaw sa, at ang balisang paghahangad sa, makalupang mga karangyaan, kayamanan at mga kaluguran; ang panghihina ng pagkakaisa ng pamilya; ang pagpigil sa kapangyarihan ng magulang; ang pagkabuyo sa maluhong pagmamalabis; ang walang pananagutang saloobin sa pag-aasawa at ang kasunod na pagtaas sa dami ng diborsiyo; ang lumulubhang pagbaba ng sining at musika, ang pagsama ng literatura, at

209