and glorified be He, assist him. Those days were troublous days, and the fires of hatred burned high. Many were arrested, among them this Wronged One. By the righteousness of God! We were in no wise connected with that evil deed, and Our innocence was indisputably established by the tribunals. Nevertheless, they apprehended Us, and from Níyávarán, which was then the residence of His Majesty, conducted Us, on foot and in chains, with bared head and bare feet, to the dungeon of Ṭ ihrán. A brutal man, accompanying Us on horseback, snatched off Our hat, whilst We were being hurried along by a troop of executioners and officials. We were consigned for four months to a place foul beyond comparison. As to the dungeon in which this Wronged One and others similarly wronged were confined, a dark and narrow pit were preferable. Upon Our arrival We were first conducted along a pitch-black corridor, from whence We descended three steep flights of stairs to the place of confinement assigned to Us. The dungeon was wrapped in thick darkness, and Our fellow prisoners numbered nearly a hundred and fifty souls: thieves, assassins and highwaymen. Though crowded, it had no other outlet than the passage by which We entered. No pen can depict that place, nor any tongue describe its loathsome smell. Most of these men had neither clothes nor bedding to lie on. God alone knoweth what befell Us in that most foul-smelling and gloomy place!	ang Diyos, dakilain at luwalhatiin Siya, ay tulungan siya. Ang mga araw na iyon ay magugulong mga araw, at ang mga apoy ng pagkamuhi ay lumalagablab. Marami ang mga dinakip, kabilang ang Pinagkasalaang Ito. Sksi ang pagkamtuwid ng Diyos! Kami sa anumang anyo ay hindi nauugnay sa masamang gawain na iyon, at ang Aming kawalang- sala ay malinaw na pinatunayan ng mga hukuman. Gayumpaman ay dinakip nila Kami, at mula sa Niyavaran, na siyang tirahan ng Kaniyang Kamahalan nang panahong iyon, Kami ay dinala, nang naglalakad at nakatanikala, nang walang pandong sa ulo at nakapaa, sa bartolina ng Tihran. Ang isang malupit na lalake, na nkakabayong sumabay sa Amin, ay hinablot ang Aming sombrero, habang Kami ay minamadali ng isang tropa ng mg atagabitay at mga opisyal. Kami ay pinatigil nang apat na buwan sa isang lugar na walang kahalintulad ang kasamaan. Tungkol sa bartolina na pinagkulungan sa Pinagkasalaang Ito at sa mga iba na gayundin ay pinagkasalaan, ang isang madilim at makitid na hukay ay higit na mabuti pa. Sa Aming pagdating ay pinadaan muna Kami sa isang napakadilim na pasilyo, na mula doon ay bumaba Kami sa tatlong matarik na palpag ng mga hagdan tungo sa lugar ng piitan na nakalaan sa Amin. Ang bartolinana nababalot ng makapal na kadiliman, at ang Aming mga kapwa-bilanggo ay may bilang ng halos isang daan t limampung mga kaluluwa: mga magnanakaw, mga mamatay-tao at mga tulisan. Bagaman siksikan, wala itong ibang labasan maliban sa pasilyo na Aming pinasukan. Walang panulat ang makapaglalarawan sa lugar na iyon, ni hindi maiwiwika ng anumang dila ang kamuhi-muhing amoy niyon. Ang karamihan ng mga taong ito ay walang damit ni panlatag na mahihigaan. Ang Diyos lamang ang nakaaalam sa sinapit Namin sa pinakamabaho at mapanglaw na lugar na iyon!
Day and night, while confined in that dungeon, We meditated upon the deeds, the condition, and the conduct of the Bábís, wondering what could have led a people so high-minded, so noble, and of such intelligence, to perpetrate such an audacious and outrageous act against the person of His Majesty. This Wronged One, thereupon, decided to arise, after His release from	34 Sa araw at gabi, habang nakakulong sa bartolina na iyon, nagnilay-nilay Kami sa mga gawain, sa kalagayan at sa kilos ng mga Babi, ipinagtataka kung ano kaya ang nagbulid sa gayong mga tao na napakataas ang kaisipan, napaka marangal at napakatalino, upang gumawa ng gayong mapanghamon at lapastngan na gawain laban sa katauhan ng Kaniyang Kamahalan. Ang Pinagkasalaang Ito, sa gayon, ay nagpasiyang bumangon, pagkalaya Niya sa piitan, at isagawa, nang

Epistola sa Anak ng Lobo pahina 16