now fallen into such a state of impotence, that eventually proved itself capable of sweeping away the institutions of paganism and of swamping and suppressing the cults that had flourished in that age.	paniniwala, sa halos katulad na gawi na ang mga tagapagtanggol ng Pananampalatayang Kristiano, ang nangingibabaw na relihiyon sa kanlurang daigdig, ay nauunawaan, sa unang siglo ng Panahong Bahá'í, kung paanong ang kanilang impluwensiya ay pinanghihina ng pagdagsa ng nagsasalungatang mga paniniwala, mga kaugalian at mga kagustuhan na tinulungang likhain ng kanilang sariling pagkawasak. Datapuwa't, ang Kristianong Relihiyon ding ito, na ngayon ay bumagsak na sa gayong katayuan ng kawalan ng lakas, ang sa dakong huli ay pinatunayan ang sarili nito na may kakayahang alisin ang mga paganong institusyon, at ilubog at hadlangan ang mga kulto na lumayo sa panahong iyon.
Such institutions as have strayed far from the spirit and teachings of Jesus Christ must of necessity, as the embryonic World Order of Bahá'u'lláh takes shape and unfolds, recede into the background, and make way for the progress of the divinely-ordained institutions that stand inextricably interwoven with His teachings. The indwelling Spirit of God which, in the Apostolic Age of the Church, animated its members, the pristine purity of its teachings, the primitive brilliancy of its light, will, no doubt, be reborn and revived as the inevitable consequence of this redefinition of its fundamental verities, and the clarification of its original purpose.	62. Ang gayong mga institusyon na naligaw nang malayo sa espiritu at mga turo ni Hesukristo habang ang binhi ng Pandaigdig na Kaayusan ni Bahá'u'lláh ay nagkakahugis at namumukadkad, dahilan sa kinakailangan, ay umurong sa likuran, at nagbibigay daan sa pagsulong ng banal na itinadhanang mga institusyon na namamalaging mahigpit na nakahabi sa Kanyang mga turo. Ang nananahang Espiritu ng Diyos na, sa Panahon ng Kagitingan ng Simbahan, ay pinasigla ang mga kaanib nito, ang likas na kadalisayan ng mga turo nito, ang sinaunang kaningningan ng liwanag nito, ay walang alinlangang muling isisilang at muling mabubuhay bilang ang walang salang kalalabasan nitong muling pagpapaliwanag sa pangunahing katotohanan nito, at sa paglilinaw ng orihinal na layunin nito.
For the Faith of Bahá'u'lláh- if we would faithfully appraise it - can never, and in no aspect of its teachings, be at variance, much less conflict, with the purpose animating, or the authority invested in, the Faith of Jesus Christ. This glowing tribute whic h Bahá'u'lláh Himself has been moved to pay to the Author of the Christian Religion stands as sufficient testimony to the truth of this central principle of Bahá'í belief:-'Know thou that when the Son of Man yielded up His breath to God, the whole creation wept with a great weeping. By sacrificing Himself, however, a fresh capacity was infused into all created things. Its evidences, as witnessed in all the peoples of the earth, are now manifest before thee. The deepest wisdom which the sages have uttered, the profoundest learning which any mind hath unfolded, the arts which the ablest hands have produced, the influence exerted	63. Sapagka't ang Pananampalataya ni Bahá'u'lláh - kung matapat nating pahahalagahan ito - ay hindi kailanman, at sa anumang bahagi ng mga turo nito, magiging naiiba, lalong hindi salungat sa, layuning nagbibigay-sigla, o sa kapangyarihan na ipinagkaloob sa, Pananam-palataya ni Hesukristo. Ang marubdob na parangal na napukaw na iukol ni Bahá'u'lláh Mismo sa May -Akda ng Rebelasyong Kristiano ay namamalaging sapat na patunay sa katotohanan nitong pangunahing simulain ng 'Iyong alamin n a kapag paniniwalang Bahá'í: - ang Anak ng Tao ay isinuko ang Kanyang hininga sa Diyos, ang buong sangnikha ay nanangis nang may masidhing pananangis. Gayunpaman, sa pamamagitan ng pagpapakasakit sa Kanyang Sarili, isang bagong kakayahan ang inilalin sa lahat ng nilikhang bagay. Ang mga katibayan nito, tulad ng nasaksihan ng lahat ng mga tao ng kalupaan, ay

206