only indirectly concerned the larger body of the friends and sympathizers of the Cause.	ay sa pamamagitan ng isang tunay na pahayag ng pagkahabag at awa, kasama ng aking mga pag-asa para sa kanyang kaligtasan mula sa isang malubhang kakatuwang guni-guni. Dahilan sa nabanggit na mga nakita, na ako, matapos ang malungkot at hindi maiwasang pagka-antala dahilan sa aking karamdaman at wala sa Banal na Lupain noong pumanaw ang Master, ay nag-atubiling gawain ang walang-pinipiling pamamahagi ng Habilin, lubos na natatanto na ito unang-una ay maliwanag para sa mga kinikilalang mga mananampalataya, at hindi tuwirang nauugnay lamang sa higit na malaking bilang ng lupon ng mga kaibigan at mga nakikiisa sa Kapakanan.
The Animating Purpose of Bahá'í Institutions	Ang Nagbibigay- buhay na Layunin ng mga Bahá'í na Institusyon
And now, it behooves us to reflect on the animating purpose and the primary functions of these divinely-established institutions, the sacred character and the universal efficacy of which can be demonstrated only by the spirit they diffuse and the work they actually achieve. I need not dwell upon what I have already reiterated and emphasized that the administration of the Cause is to be conceived as an instrument and not a substitute for the Faith of Bahá'u'lláh, that it should be regarded as a channel through which His promised blessings may flow, that it should guard against such rigidity as would clog and fetter the liberating forces released by His Revelation. I need not enlarge at the present moment upon what I have stated in the past, that contributions to the local and national Funds are of a purely voluntary character; that no coercion or solicitation of funds is to be tolerated in the Cause; that general appeals addressed to the communities as a body should be the only form in which the financial requirements of the Faith are to be met; that the financial support accorded to a very few workers in the teaching and administrative fields is of a temporary nature; that the present restrictions imposed on the publication of Bahá'í literature will be definitely abolished; that the World Unity activity is being carried out as an experiment to test the efficacy of the indirect method of teaching; that the whole machinery of assemblies, of committees and conventions is to be regarded as a means, and not an end in itself; that they will rise or fall according to their capacity to further the interests, to coördinate the activities, to apply the principles,	10. At ngayon, kinakailangang nilay-nilayin natin ang nagbibigay-buhay na layunin at pangunahing mga tungkulin nitong banal na itinatag na mga institusyon, ang sagradong katangian at ang bisa para sa lahat na maipakikita lamang sa pamamagitan ng espiritu na kanilang pinalaganap at ang gawa na kanilang tunay na natamo. Hindi ko na kailangang talakayin pa ang akin nang inulit at binigyang-diin na ang pangasiwaan ng Kapakanan ay dapat isipin na isang pamamaraan at hindi isang pampalit sa Pananampalataya ni Ba há'u'lláh, na dapat itong ipalagay bilang isang daluyan kung saan dadaloy ang Kanyang ipinangakong mga pagpapala, na dapat itong pangalagaan laban sa gayong paghihigpit na hahadlang at pipigil sa nakapagpapalayang mga lakas na pinakawalan ng Kanyang Rebelasyon. Hindi ko na kailangang pahabain pa sa sandaling ito yaong akin nang nasabi noong nakaraan, na ang mga kontribusyon sa lokal at pambansang Pondo ay ganap na kusang-loob ang katangian; na walang pamimilit o pangingilak ng mga pondo ang dapat pahintulutan sa Kapakanan; na ang pangkalahatang panawagan sa pananalapi ng Pananampalataya ay nararapat na ipahayag sa mga pamayanan bilang isang lupon ay ang dapat na tanging paraan lamang kung saan ang mga pangangailangan sa pananalapi ng Pananampalataya ay nararapat na matamo; na ang pananalaping panustos sa lubhang iilang mga manggagawa sa larangan ng pagtuturo at pampangasiwaan ay pansamantala ang uri; na ang kasalukuyang mga paghihigpit sa paglalathala ng literaturang Bahá'í ay tiyakang winawakasan; na ang gawain ng

8