Hindi mabilang na mahiwagang dila ang nagkaroon ng pagbigkas sa iisang pananalita, at hindi mabilang na natatagong mga hiwaga ang nahayag sa iisang himig; gayumpaman, sayang, walang taingang makarinig, ni pusong makaunawa.

O mga Kasama! Ang mga pintong bumubukas sa Walang-kinaroroonan ay naririyang maluwang at ang tinatahanan ng minamahal ay pinalamutihan ng dugo ng mga nagmamahal, gayumpaman ang lahat liban sa ilan ay nanatiling pinagkaitan ng makalangit na lungsod na ito, at maging sa ilang ito, wala kung hindi isang pinakamaliit na sandakot lamang ang natagpuang may pusong wagas at espiritung banal.

O Kayong mga Nananahan sa Pinakamataas na Paraiso! Ipahayag sa mga anak ng katiyakan na sa loob ng mga larangan ng kabanalan, malapit sa makalangit na paraiso, isang bagong halamanan a ng lumitaw, at sa palibot nito' y nakapaligid ang mga nananahan ng larangan sa kaitaasan at ang walang-kamatayang mga nananahan sa dinadakilang paraiso. Magsumikap, kung gayong masapit ninyo ang kalagayang iyon, nang inyong maunawaan ang mga hiwaga ng pag-ibig mula sa mga anemone nito at matutuhan ang lihim ng banal at ganap na karunungan mula sa mga bunga nitong walang-hanggan. Aliw ang mga mata nila na nagsipasok at namalagi roon!

O mga Kaibigan Ko! Nalimutan na ba ninyo ang tunay at maningning na umagang iyon, nang sa sinasamba at pinagpalang mga paligid niyon ay natitipon kayong lahat sa Aking harapan sa lilim ng punongkahoy ng buhay, na nakatanim sa maluwalhati-sa-lahat na p araiso? Sindak na sindak, kayo' y nakinig samantalang ipinahahayag Ko ang tatlong pinakabanal na katagang ito: O mga kaibigan! Huwag ninyong mabutihin ang inyong sariling kagustuhan kaysa sa Akin, huwag ninyong hangarin kailanman yaong hindi Ko hinangad para sa inyo, at huwag kayong lumapit sa Akin na may taglay na mga pusong walang buhay, puno ng dungis ng makamundong mga hangarin at mga masidhing pagmimithi. Kung inyo lamang pabanalin ang inyong mga kaluluwa, maaalaala ninyo sa oras na ito ang pook na iyon at ang kaligiran niyon, at ang katotohanan ng Aking pahayag ay magiging maliwanag sa inyong lahat.

Sa ikawalo ng pinakabanal na mga talata, sa ikalimang Tableta ng Paraiso, sinabi Niya: O Kayong Nangakahigang Wari' y Patay sa Himlayan ng Kapabayaan! Nagdaan na ang mga panahon at ang inyong mahahalagang buhay ay halos malapit nang magwakas, subalit, walang isa mang hininga ng kawagasan ang nakasapit sa Aming korte ng kabanalan mula sa inyo. Bagaman nakalubog sa karagatan ng maling paniniwala, ngunit sa pamamagitan ng inyong mga labì, inyong tinatanggap ang siyang tunay na pananampalataya ng Diyos. Siyang kinasusuk laman Ko' y inyong minahal, at ang Aking kaaway ay ginawa ninyong isang kaibigan. Sa kabila niyon ay lumalakad kayo sa Aking daigdig nang nalulugod at nasisiyahan sa sarili, winawalang-bahala ang katotohanang ang Aking daigdig ay nanghihinawa sa inyo at ang lahat ng bagay na naroroon ay umiiwas sa inyo. Kung inyo lamang imumulat ang inyong mga mata, mamabutihin pa ninyo, sa katotohanan ang di- mabilang na mga dalamhati kaysa sa kagalakang ito, at ituturing na ang kamatayan na rin ay higit na mabuti kaysa buhay na ito.

O Gumagalaw na Anyo ng Alabok! Nais Kong makipag-isa sa iyo, subalit ayaw mong magtiwala sa Akin. Ang espada ng iyong paghihimagsik ay pumutol sa puno ng iyong pag- asa. Sa lahat ng panahon Ako' y malapit sa iyo, ngu nit ika'y palaging malayo sa Akin. Walang-katapusang luwalhati ang pinili Ko para sa iyo,