at nawala pati na rin ang pananampalataya at pag-asa nito. Ito ay umaali-aligid, walang umaakay at walang nakikita, sa bingit ng kapahamakan. Isang damdamin ng kamatayan ang wari ay lumalaganap dito. Ang patuloy na tumitinding karimlan ay mananatili sa mga kapalaran nito habang siya ay umuurong palayo nang palayo mula sa panlabas na mga gilid ng pinaka-madilim na pook ng nagugulong buhay nito at nanunuot sa pinaka-kaibuturan nito.
And yet while the shadows are continually deepening, might we not claim that gleams of hope, flashing intermittently on the international horizon, appear at times to relieve the darkness that encircles humanity? Would it be untrue to maintain that in a world of unsettled faith and disturbed thought, a world of steadily mounting armaments, of unquenchable hatreds and rivalries, the progress, however fitful, of the forces working in harmony with the spirit of the age can already be discerned? Though the great outcry raised by post-war nationalism is growing louder and more insistent every day, the League of Nations is as yet in its embryonic state, and the storm clouds that are gathering may for a time totally eclipse its powers and obliterate its machinery, yet the direction in which the institution itself is operating is most significant. The voices that have been raised ever since its inception, the efforts that have been exerted, the work that has already been accomplished, foreshadow the triumphs which this presently constituted institution, or any other body that may supersede it, is destined to achieve.	77. At gayunpaman, samantalang ang mga lilim ay patuloy na lalong dumidilim, hindi ba natin masasabing ang mga sinag ng pag-asa, patigil-tigil na kumikislap-kislap sa sandaigdigang guhit-tagpuan, ay nakikita paminsan-minsan upang halinhan ang kadiliman na pumapalibot sa sangkatauhan? Magiging kasinungalingan bang panindigan na sa isang daigdig na walang kapanatagan ang paniniwala at magulong kaisipan, isang daigdig na patuloy ang pagpaparami ng mga sandata, ng hindi maapula na mga pagkapoot at mga tunggalian, ang pagsulong, gaanuman pahinto-hinto, ng mga lakas na kumikilos nang natutugma sa espiritu ng panahon ay maaari nang maaninaw? Kahiman ang matinding hiyawan ng nasyonalismo pagkatapos ng digmaan ay lalong lumalakas at lalong nagpupumilit bawa't araw, ang League of Nations ay nasa yugto pa ng pagka-binhi, at ang nagtitipong mga ulap ng unos na maaaring sa isang panahon ay ganap na paglahuin ang mga lakas nito at pawiin ang pamamaraan nito, subali't ang direksyon ng pagkilos ng institusyon mismo ay lubhang makahulugan. Ang mga tinig na pinalakas mula pa sa simula nito, ang mga pagsisikap na ibinigay, ang gawain na natupad na, ay nagbabadya ng mga tagumpay na itong kasalukuyang binuong institusyon, o alinmang ibang lupon na maaaring humalili dito, ay natatadhanang makamtan.
Bahá'u'lláh's Principle of Collective Security	Ang Simulain ng Pangkalahatang Kaligtasan ni Bahá'u'lláh
A general Pact on security has been the central purpose towards which these efforts have, ever since the League was born, tended to converge. The Treaty of Guarantee which, in the initial stages of its development, its members had considered and discussed; the debate on the Geneva Protocol, the discussion of which, at a later period, aroused among the nations, both within the League and outside it, such fierce controversy; the subsequent proposal for a United States of Europe and for the economic unification of that continent; and last but	78. Isang pangkalahatang pandaigdig na pagkakaunawaan (Pact) para sa kaligtasan ay ang naging pangunahing layunin ng mga pagpupunyagi, simula pa nang isilang ang League of Nations, ang nagagawing magtipon Ang Treaty of Guarantee* (Kasunduan sa Pananagutan) na, sa panimulang yugto ng pag-unlad nito, ay isinaalang-alang at pinag-usapan ng mga kaanib nito, ang pagtatalo tungkol sa Geneva Protocol, na ang talakayan, sa dakong huli, ay pumukaw sa mga bansa, kapwa sa loob ng League at sa labas nito, ng gayong matinding

214