pananaghoy? Siya'y tumu gon: Ayon sa iniutos, naghintay Akong umaasa sa ibabaw ng gulod ng katapatan, gayumpaman, ay hindi Ko nalanghap sa kanilang nananahan sa lupa ang halimuyak ng katapatan. At nang tawagang bumalik, nakita Ko, at namasdan! Ilan sa mga kalapati ng kabanalan ang labis na nagdurusa sa pagkakasaklot sa mga kuko ng mga aso sa lupa. Sa pangyayaring iyon ang Dilag ng langit ay dali-daling lumabas nang walang pindong at nagniningning mula sa Kaniyang kahanga-hangang mahiwagang mansiyon at tinanong Niya ang kanilang mga pangalan, at ang lahat ay nasabi liban sa isa. At nang pilitin, ang unang titik niyon ay nabigkas, at sa pagkakagayon, ang mga nananahan sa makalangit na mga silid ay dali-daling nagsilabas mula sa kanilang tirahan ng luwalhati. At nang ang ikalawang titik ay binigkas, sila'y bumagsak, ang bawa t isa at ang lahat, sa ibabaw ng alabok. Sa sandaling iyon ay isang tinig ang narinig mula sa kaloob- loobang dambana; 'hanggan sa layong iyan at hindi na lala mpas pa.' Tunay na tunay, Kami' y sumasaksi sa kanilang mga ginawa at ngayo' y ginagawa.

O Anak ng Tagapaglingkod Kong Babae! Inumin mula sa dila ng mahabagin ang daloy ng makalangit na hiwaga, at masdan mula sa pamimitak ng makalangit na pagpapahayag ang walang-lambong na kaluwalhatian ng bituing-araw ng karunungan. Ihasik ang mga binhi ng Aking makalangit na karunungan sa wagas na lupa ng puso, at diligin ang mga iyon ng mga tubig ng katiyakan upang ang mga hasinto ng kaalaman at karunungan ay sumibol nang sariwa at luntian mula sa banal na lungsod ng puso.

O Anak ng Nasa! Gaano katagal kang paiilanlang sa mga larangan ng pagnanasa? Ika' y binigyan Ko ng mga bagwis, upang ika' y makalipad sa mga kaharian ng mahiwagang kabanalan at hindi sa mga purok ng makasatanas na haka. Ang suklay rin ay ibinigay Ko sa iyo, upang maayos mo ang itim na mga bungkos ng Aking buhok, at hindi upang laslasin ang Aking lalamunan.

O Aking mga Tagapaglingkod! Kayo ang mga puno ng Aking halamanan; dapat kayong magbigay ng mabuti at kahanga-hangang mga bunga, at nang kayo sa inyong mga sarili at ang mga iba ay makinabang sa mga iyon. Anupa ' t tungkulin ng bawat isa sa inyo na mag-abala sa mga gawaing-kamay at magkaroon ng mga propesyon, sapagkat sa mga iyan nakasalig ang lihim ng kayamanan, O mga táong maunawain! Sapagkat ang mga kalalabasan ay nasasalalay sa mga pamamaraan, at ang habag ng Diyos ay magiging sapat sa lahat sa inyo. Ang mga punong hindi namumunga ay nauukol at laging mauukol sa apoy.

O Aking Tagapaglingkod! Ang pinakahamak sa mga tao ay ang mga yaong hindi namumunga rito sa ibabaw ng lupa. Ang mga táong ganiyan ay tunay na tunay na nabibilang sa patay, hindi lamang iyan, mabuti pa ang mga patay sa paningin ng Diyos kaysa ang yaong mga walang ginagawa at walang halagang mga kaluluwa.

O Aking Tagapaglingkod! Ang pinakamabuti sa mga tao ay ang yaong kumikita ng isang ikabubuhay sa pamamagitan ng kanilang gawain at gumugugol sa kanilang mga sarili at sa kanilang kaanak alang-alang sa pag-ibig sa Diyos, ang Panginoon ng lahat ng mga daigdig.

Ang mahiwaga at kahanga-hangang Nobya, na nakatago hanggang sa ngayon sa ilalim ng pindong ng pagsasalita, sa pamamagitan ng habag na Diyos at ng Kaniyang maka langit na paglingap, sa ngayo'y naipahayag na, na tulad din ng maningning na liwanag na isinabog ng kagandahan ng Minamahal. Sumasaksi Ako, 0 mga kaibigan, na ang paglingap ay ganap, ang pagmamatuwid ay naisakatuparan, ang katunayan ay nahayag at ang katibayan ay