of Thy Branches (sons), that haply the breezes of Thine utterance may attract and draw him nigh unto God, the Lord of the worlds.'	lalaki) nang sakaling ang mga simoy ng Iyong pananalita ay umakit sa kaniya at ilapit siya sa Diyos, ang Panginoon ng mga daigdig.
'Be generous in prosperity, and thankful in adversity. Be worthy of the trust of thy neighbor, and look upon him with a bright and friendly face. Be a treasure to the poor, an admonisher to the rich, an answerer to the cry of the needy, a preserver of the sanctity of thy pledge. Be fair in thy judgment, and guarded in thy speech. Be unjust to no man, and show all meekness to all men. Be as a lamp unto them that walk in darkness, a joy to the sorrowful, a sea for the thirsty, a haven for the distressed, an upholder and defender of the victim of oppression. Let integrity and uprightness distinguish all thine acts. Be a home for the stranger, a balm to the suffering, a tower of strength for the fugitive. Be eyes to the blind, and a guiding light unto the feet of the erring. Be an ornament to the countenance of truth, a crown to the brow of fidelity, a pillar of the temple of righteousness, a breath of life to the body of mankind, an ensign of the hosts of justice, a luminary above the horizon of virtue, a dew to the soil of the human heart, an ark on the ocean of knowledge, a sun in the heaven of bounty, a gem on the diadem of wisdom, a shining light in the firmament of thy generation, a fruit upon the tree of humility. We pray God to protect thee from the heat of jealousy and the cold of hatred. He verily is nigh, ready to answer.' Thus hath My tongue spoken unto one of My Branches (sons), and We have mentioned it unto such of Our loved ones as have cast away their idle fancies, and clung unto that which hath been prescribed unto them in the day whereon the Daystar of Certitude hath shone forth above the horizon of the will of God, the Lord of the worlds. This is the day on which the Bird of Utterance hath warbled its melody upon the branches, in the name of its Lord, the God of Mercy. Blessed is the man that	149 'Maging bukas -palad sa kasaganaan, at mapagpasalamat sa kahirapan. maging karapat- dapat sa pagtitiwala ng iyong kapitbahay, at tumingin sa kaniya nang maaliwalas at mapagkaibigan na mukha. Maging kayamanan sa maralita, isang tagapag-paalala sa mayaman, isang tugon sa iyak ng nangangailangan, isang nangangalaga sa kabanalan ng iyong pangako. Maging makatarungan sa iyong paghatol, at maingat sa iynog pananalita. Huwag magpakita ng kawalan ng katarungan sa sinumang tao, at ipakita ang kababaang-loob sa lahat ng tao. maging ilawan sa kanilang mga naglalakad sa karimlan, kaligayahan sa nagdadalamhati, karagatan sa nauuhaw, kanlungan sa nagigipit, isang tagapagtaguyod at tagapagtanggol ng biktima ng paniniil. Tulutang ang walang pasubaling mataas na paninindigan at pagkamatuwid ang tumangi sa lahat ng iyong mga gawa. Maging tahanan para sa di-kilala, isang balsamo sa nagdurusa, isang tore ng lakas para sa lumikas. Maging mata sa bulag, at isang namamatnubay na liwanag sa mga paa ng nagkakamali. Maging palamuti sa mukha ng katotohanan, isang korona sa noo ng katapatan, isang haligi sa templo ngpagkamatuwid, isang hininga ng buhay sa katawan ng sangkatauhan, isang bituin sa itaas ng guhit-tagpuan ng kabutihan, isang hamog sa lupa ng puso ng tao, isang arko sa karagatan ng kaalaman, isang araw sa kalangitan ng biyaya, isang hiyas sa korona ng karunungan, isang nagniningning na liwanag sa langit ng iyong salinlahi, isang bunga sa puno ng pangpapakumbaba. Isinasamo Namin sa Diyos na ipagsanggalang ka mula sa init ng inggit at mula sa lamig ng pagkamuhi. Siya sa katunayan ay malapit, handang tumugon.' Ganito ang binigkas ng Aking dila sa isa sa Aknig mga Sanga (anak na lalaki), at binanggit Namin ito sa gayon sa Aming mga minamahal na itinapon ang kanilang walang- kabuluhang mga hinagap, at nangapit doon sa iniutos sa kanila sa araw kung kailan sumikat ang Bituing- Araw ng Katiyakan sa itaas ng guhit-tagpuan ng kalooban ng Diyos, ang Panginoon ng mga daigdig. Ito ang Araw kung kailan ang Ibon ng Pananalita ay umaawit ng himig nito sa mga sanga, sa ngalan ng kaniyang Panginoon, ang Diyos ng Habag. Pinagpala

Epistola sa Anak ng Lobo pahina 72