what Thou hast Thyself chosen for me, O Thou the Possessor of my soul!' Nay, I find myself to be altogether nothing when face to face with the manifold revelations of Thy names, how much less when confronted with the effulgent splendors of the light of Thine own Self. Omiserable me! Were I to attempt merely to describe Thee, such an attempt would itself be an evidence of my impiety, and would attest my heedlessness in the face of the clear and resplendent tokens of Thy oneness. Who else except Thee can claim to be worthy of any notice in the face of Thine own revelation, and who is he that can be deemed sufficiently qualified to adequately praise Thee, or to pride himself on having befittingly described Thy glory? Nay - and to this Thou dost Thyself bear witness - it hath incontrovertibly been made evident that Thou art the one God, the Incomparable, Whose help is implored by all men. From everlasting Thou wert alone, with none to describe Thee, and wilt abide for ever the same with no one else to equal or rival Thee. Were the existence of any coequal with Thee to be recognized, how could it then be maintained that Thou art the Incomparable, or that Thy Godhead is immeasurably exalted above all peers or likeness? The contemplation of the highest minds that have recognized Thy unity failed to attain unto the comprehension of the One Thou hast created through the word of Thy commandment, how much more must it be powerless to soar into the atmosphere of the knowledge of Thine own Being. Every praise which any tongue or pen can recount, every imagination which any heart can devise, is debarred from the station which Thy most exalted Pen hath ordained, how much more must it fall short of the heights which Thou hast Thyself immensely exalted above the conception and the description of any creature. For the attempt of the evanescent to conceive the signs of the Uncreated is as the stirring of the drop before the tumult of Thy billowing oceans.	hinahangad, at ang tanging minimithi ay ang Iyong minimithi. Ang aking pinili para sa aking sarili ay yaong Ikaw mismo ang pumili para sa akin, O ikaw na Nagmamay- ari ng aking kaluluwa!' Hindi lamang iyon, nakikita kong ang aking sarili ay ganap na kawalan kapag nahaharap sa napakaraming mga kapahayagan ng Iyong mga pangalan, at lalo nang wala kapag nahaharap na maningning na mga karingalan ng liwanag ng Iyong angking Sarili. O miserableng ako! Kung sisikapin kong ilarawan lamang Ikaw, ang gayong pagsisikap ay mismong katibayan na ng aking kapabayaan sa harap ng malinaw at maringal na mga palatandaan ng Iyong kaisahan. Sino pa liban sa Iyo ang makapag-aangkin na nararapat sa anumang pagpansin sa harap ng Iyong sariling rebelasyon, at sino siyang maituturing na may sapat na kakayahan upang purihin Ka nang may kasapatan, o maipagmamalaki ang kaniyang sarili na nailarawan nang angkop ang Iyong kaluwalhatian? Hindi lamang iyon - at dito Ikaw mismo sa Iyong sarili ay sumasaksi - hindi mapag- aalinlanganang ginawang malinaw na Ikaw ang iisang Diyos, ang Walang-kahalintulad, na ang Iyong tulong ay sinasamo ng lahat ng tao. Mula sa kawalang-hanggan Ikaw ay nag-iisa, na walang makapaglarawan sa Iyo, at mananatiling gayon magpakailanman na walang makatutumbas o makikipag-agaw sa Iyo. Kung kikilalanin ang pag- iral ng sinumang kapareho Mo, paano mapaninindigan kung gayon na Ikaw ay Walang- kahalintulad, o na ang Iyong pagiging Diyos ay di- masukat ang kataasan kaysa sa lahat ng kauri o kahawig? Ang paglilimi ng pinakamataas na mga kaisipang kumilala sa Iyong pagkakaisa ay nabigong makatamo ng pag-unawa sa Kaniya na Iyong nilikha sa pamamagitan ng salita ng Iyong kautusan, lalo nang wala itong kakayahang pumailanglang sa himpapawid ng kaalaman sa Iyong sariling Pag-iral. Ang bawat papuring maaaring isaysay ng alinmang dila o panulat, bawat guniguning maaaring likhain ng alinmang puso, ay hinahadlangan mula sa kalagayang itinalaga ng Iyong pinakadakilang Panulat, lalo nang kinakapos ito mula sa mga tugatog na Ikaw mismo sa Iyong sarili ang lubhang dumakila nang higit sa paggunita at paglarawan ng alinmang nilalang. Sapagkat ang pagsisikap ng naglalaho upang gunitain ang mga palatandaan ng Hindi Nilikha ay katulad ng paggalaw ng isang patak

Mga Dalangin at mga Pagninilay ni Bahá'u'lláh pahina 154