and the heavens of Thy decree pour forth the arrows of trial.	pagsubok, at ang mga kalangitan ng Iyong kautusan ay nagbubuhos ng mga palaso ng pahirap.
Thou seest, O my Lord, how Thy servants, who have believed on Thee and acknowledged Thy signs, have fallen into the clutches of Thine enemies, how the doors of ease and comfort have been shut against them, how they languish in the Fortress wherein neither pleasantness nor hope can be found. They have suffered in Thy path what no man before them hath suffered. To this bear witness they who abide around Thy throne, and the dwellers of the earth, and the Concourse on high.	101.2 Iyong nakikita, O aking Panginoon, kung paanong ang Iyong mga tagapaglingkod na naniwala sa Iyo at kumilala sa Iyong mga palatandaan, ay nahulog sa mga kamay ng Iyong mga kaaway, kung paanong ang mga pintuan ng kaginhawahan at kaluwagan ay isinara sa kanila, kung paanong nanlulupaypay sila sa Kuta kung saan walang matatagpuang kaluguran ni pag-asa. Tiniis nila sa Iyong landas ang hindi tiniis ng sinumang tao nauna sa kanila. Sumasaksi rito silang mga nananahan palibot sa Iyong trono, at ang mga nakatira sa lupa, at ang Kalipunan sa kaitaasan.
These, O my God, are Thy servants who, for love of Thy beauty, have forsaken their homes, and been so stirred up by the gentle winds of their desire for Thee that they have sundered every tie in Thy path. Such of Thy servants as dwell in Thy land and have transgressed against Thee have assailed them, and banished them from Thy cities, and made them captives, and delivered them into the hands of workers of iniquity among Thy people and the perverse amidst the wicked doers in Thy realm. And finally, they were made to abide in this place with which no other place, however loathsome, in all Thy dominion, can compare. They were seized with such trials that the clouds weep over them and the thunder groaneth by reason of the manifold tribulations that have afflicted them in their love for Thee and for the sake of Thy pleasure.	101.3 Ang mga ito, O aking Diyos, ay ang Iyong mga tagapaglingkod, na dahil sa pag-ibig sa Iyong kagandahan, ay nilisan ang kanilang mga tahanan, at ganoon na lamang ang pagkapukaw sa kanila ng banayad na mga hangin ng kanilang paghahangad sa Iyo na pinutol nila ang bawat ugnayan sa Iyong landas. Ang gayon sa Iyong mga tagapaglingkod na nananahan sa Iyong lupain at lumabag sa Iyo ay sumalakay sa kanila, at pinalayas sila mula sa Iyong mga lungsod, at ginawa silang mga bihag, at ibinigay sila sa mga kamay ng mga gumagawa ng kasamaan mula sa Iyong mga tao, at ng mga taliwas sa mga masasama ang gawa sa Iyong kaharian. At sa wakas, sila ay pinatira sa lugar na ito na walang anumang ibang lugar sa Iyong buong kaharian, na gaanuman kasuklam-suklam, ay maaaring maihambing dito. Sila ay sinakmal ng gayong mga pagsubok na tumatangis ang mga ulap para sa kanila at umuungol ang kulog dahil sa napakaraming mga pagdurusang nagpahirap sa kanila mula sa kanilang pag-ibig sa Iyo at alang- alang sa Iyong kaluguran.
Thou knowest full well, Omy God, that there is no one on Thine earth who can claim to be related to Thee except these, some of whom have suffered martyrdom for Thy sake, while the rest have been permitted to survive. Though for such as are like unto us, O my God, it beseemeth not to claim to be related to Thee, inasmuch as our misdeeds and our waywardness have hindered us from reaching the depths of the	101.4 Iyong ganap na nababatid, O aking Diyos, na walang sinuman sa Iyong kalupaan ang maaaring umangkin ng pagkakaugnay sa Iyo liban sa mga ito, na ang ilan sa kanila ay dumanas ng pagmamartir alang-alang sa Iyo, samantalang ang lahat ng iba ay hinayaang mabuhay. Bagaman para sa mga katulad namin, O aking Diyos, hindi nararapat ang umangkin ng pagkakaugnay sa Iyo, yamang ang aming mga kasalanan at ang aming pagkasuwail ay pumigil sa amin mula sa pag-abot sa

Mga Dalangin at mga Pagninilay ni Bahá'u'lláh pahina 133