assistance of Thy grace whatsoever pertaineth unto me may be acceptable in Thy sight.'	dakilang kaluwalhatian. Ipagkaloob na, anuman ang natutungkol sa akin, sa pamamagitan ng tangkilik ng Iyong pagpapala ay maging katanggap-tanggap sa Iyong paningin.'
In the Qayyúmu'l -Asmá -the Báb's commentary on the Súrih of Joseph - characterized by the Author of the Íqán as 'the first, the greatest and mightiest' of the books revealed by the Báb, we read the following references to Bahá'u'lláh: 'Out of utter nothingness, O great and omnipotent Master, Thou hast, through the celestial potency of Thy might, brought me forth and raised me up to proclaim this Revelation. I have made none other but Thee my trust; I have clung to no will but Thy will… O Thou Remnant of God! I have sacrificed myself wholly for Thee: I have accepted curses for Thy sake, and have yearned for naught but martyrdom in the path of Thy love. Sufficient witness unto me is God, the Exalted, the Protector, the Ancient of Days.' 'And when the appointed hour hath struck,' He again addresses Bahá'u'lláh in that sam e commentary, 'do Thou, by the leave of God, the All-Wise, reveal from the heights of the Most Lofty and Mystic Mount a faint, an infinitesimal glimmer of Thy impenetrable Mystery, that they who have recognized the radiance of the Sinaic Splendor may faint away and die as they catch a lightening glimpse of the fierce and crimson Light that envelops Thy Revelation.'	12. Sa Qayyúmu'l - Asmá' - ang paliwanag ng Báb sa Súrih ni Joseph - inilarawan ng May- 'ang nangunguna, ang pinaka - Akda ng Íqán bilang dakila at pinaka- makapangyarihan' sa mga aklat na ipinahayag ng Báb, mababasa natin ang sumusunod 'Mula sa ganap na mga pagtukoy kay Bahá'u'lláh. na kawalan, O dakila at makapangyarihang Panginoon, sa pamamagitan ng makalangit na bisa ng Iyong kapangyarihan, Iyo akong nilikha at itinaas ako upang ipahayag ang Rebelasyon na ito. Wala akong ibang pinagkakatiwalaan maliban sa Iyo; ako ay hindi nangapit sa anumang kalooban maliban sa Iyong kalooban . . . O Ikaw Na Labi ng Diyos! Ipinagpakasakit ko nang lubos ang aking sarili alang-alang sa Iyo; tinanggap ko ang mga sumpa alang-alang sa Iyo, at walang pinanabikan maliban ang pagmamartir sa landas ng Iyong pagmamahal. Sapat ng saksi sa akin ang Diyos, ang Dakila, ang Tagapag-sanggalang, ang Napakatanda ng mga Araw.' 'At kapag ang itinakdang oras ay dumatal,' muli ay sinasabi Niya kay Bahá'u'lláh sa paliwanag 'Iyong ipahah ayag, sa kalooban ng Diyos, ring iyon, ang Madunong sa Lahat, mula sa mga kaitaasan ng Pinaka-Marangal at Mahiwagang Bundok ang isang malamlam, isang bahagyang-bahagyang kislap ng Iyong hindi malirip na Kahiwagaan, na silang nakakilala sa kaningningan ng Karingalan ng Sinai ay mawawalan ng malay at mamamatay sa matindi at namumulang Liwanag na bumabalot sa Iyong Rebelasyon.'
As a further testimony to the greatness of the Revelation identified with Bahá'u'lláh may be cited the following extracts from a Tablet addressed by - á 'Abdu'l Bah to an eminent Zoroastrian follower of ' the Faith: Thou hadst written that in the sacred books of the followers of Zoroaster it is written that in the latter days, in three separate Dispensations, the sun must needs be brought to a standstill. In the first Dispensation, it is predicted, the sun will remain motionless for ten days; in the second for twice that time; in the third for no less than one whole month. The interpretation of this prophecy is this: the first Dispensation to which it refers is the Muḥammadan Dispensation during which the Sun of Truth stood still for ten days. Each day is	13. Maaaring banggitin bilang karagdagang pagpapatunay sa kadakilaan ng Rebelasyon na nauugnay kay Bahá'u'lláh ang sumusunod na mga halaw mula sa isang Tableta na inihayag ni 'Abdu'l - Bahá sa isang bantog na Zoroastrian na kaanib sa 'Iyong isinulat na sa mga banal Pananampalataya: na aklat ng mga sumusunod kay Zoroaster ay nakasulat na sa mga huling araw, sa tatlong magkakahiwalay na mgaDispensasyon, ang araw ay nararapat tumigil. Sa unang Dispensasyon, inihula ito, ang araw ay mananatiling nakatigil ng sampung araw; ang pangalawa ay dalawang beses ng panahong iyon, ang ikatlo ay hindi kukulangin sa isang buong buwan. Ito ang paliwanag sa hula na ito: ang unang Dispensasyong tinutukoy nito ay ang Dispensasyon ni Muhammad na sa panahong iyon

111