Thy oneness and the heaven of Thine all- glorious unity. I have sought, all my days, not to guard myself from the mischief of the rebellious among Thy creatures, but rather to exalt Thy name amidst Thy people. I have, thereby, suffered what none of Thy creatures hath suffered.	sangkatauhan tungo sa mga dalampasigan ng karagatan ng Iyong kaisahan at ng kalangitan ng Iyong lubos na maluwalhating pagkakaisa. Sa lahat ng aking mga araw, hindi ko sinikap na pag-ingatan ang aking sarili mula sa kalokohan ng mga mapaghimagsik sa Iyong mga nilalang, bagkus sa halip ay ang dakilain ang Iyong pangalan sa Iyong mga tao. Bunga niyon, pinagdusahan ko yaong hindi pinagdusahan ng alinman sa Iyong mga nilalang.
How many the days, Omy God, which I have spent in utter loneliness with the transgressors amongst Thy servants, and how many the nights, OmyBest-Beloved, during which I lay a captive in the hands of the wayward amidst Thy creatures! In the midst of my troubles and tribulations I have continued to celebrate Thy praise before all who are in Thy heaven and on Thy earth, and have not ceased to extol Thy wondrous glory in the kingdoms of Thy Revelation and of Thy creation, though all that I have been capable of showing forth hath fallen short of the greatness and the majesty of Thy oneness, and is unworthy of Thine exaltation and of Thine omnipotence.	179.3 Gaano karami ang mga araw, O aking Diyos, na ginugol ko sa ganap na pangungulila habang kasama ang mga lumalabag mula sa Iyong mga tagapaglingkod, at gaano karami ang mga gabi, O aking Pinakamamahal, na ako ay naging bihag sa mga kamay ng mga suwail mula sa Iyong mga nilalang! Sa kalagitnaan ng aking mga suliranin at mga pahirap, patuloy pa rin ako sa pagbubunyi ng papuri sa Iyo sa harap ng lahat ng nasa Iyong kalangitan at nasa Iyong kalupaan, at hindi huminto sa pagdadakila sa Iyong kamangha-manghang kaluwalhatian sa mga kaharian ng Iyong Rebelasyon at ng Iyong kinapal, bagaman ang lahat ng aking makakayanang ipakita ay nagkukulang sa kadakilaan at kamahalan ng Iyong kaisahan, at hindi nararapat sa Iyong kataasan at Iyong ganap na kapangyarihan.
I swear by Thy glory, O Thou Who art the one alone Beloved! I find myself to be only nothing before the habitation of Thy great glory. Every time I attempt to extol any one of Thy virtues, my heart restraineth me, for naught but Thee is able to soar into the atmosphere of the kingdom of Thy nearness, or reach up to the heaven of Thy presence.	179.4 Sumusumpa ako sa Iyong kaluwalhatian, O Ikaw na Siyang tanging iisang Minamahal! Natatagpuan kong pawang kawalan lamang ako sa harap ng tahanan ng Iyong dakilang kaluwalhatian. Sa tuwing sinisikap kong ipagbunyi ang alinman sa Iyong mga kabutihan, pinipigilan ako ng puso ko, sapagkat walang iba kundi Ikaw ang makagagawang pumailanglang sa himpapawid ng kaharian ng pagkalapit sa Iyo, o makaabot sa kalangitan ng Iyong kinaroroonan.
Thy might beareth me witness! I am well aware that were I to bow myself before a handful of dust, from now until the end that hath no end, in acknowledgment of its relationship to Thy name, the Fashioner, I would still find myself far removed from that dust, and incapable of approaching it, and would discover that such an adoration can in no wise befit it, nor transcend the limitations to which I myself have been subjected. And were I to arise to serve one	179.5 Ang Iyong lakas ay sumasaksi sa akin! Ganap kong nababatid na kung yuyukod ako sa isang dakot ng alabok, mula ngayon hanggang sa wakas na walang wakas, bilang pagkilala sa ugnayan nito sa Iyong pangalang ang Manlilikha, matatagpuan kong napakalayo ko pa rin sa alabok na iyon, at walang kakayahang makalapit doon, at matutuklasang ang gayong pagsamba ay hindi nararapat doon, ni hindi makalalampas sa mga hangganang ako mismo ay sinasaklaw. At kung babangon ako upang paglingkuran ang isa sa Iyong

Mga Dalangin at mga Pagninilay ni Bahá'u'lláh pahina 241