bisa noong namamatnubay sa daigdig na mga lakas na kung saan ang mga Relihiyon ng Nakaraan, sa takdang pagitan at sang-ayon sa hindi malirip na Kadunungan, ay pasisiglahing muli ang mga kapalaran ng nanghihinang panahon at mga tao? Hindi ba maaaring ang paghihikahos nitong kasalukuyan, nitong lubhang ipinagma-malaking materyalistang sibilisasyon, sa sarili nito ay hahawanin ang nananakal na mga damo na ngayon ay humahadlang sa pamumukadkad at hinaharap na pamumulaklak ng nagpupunyaging Pananampalataya ng Diyos?
Let Bahá'u'lláh Himself shed the illumination of His words upon our path as we steer our course amid the pitfalls and miseries of this troubled age. More than fifty years ago, in a world far removed from the ills and trials that now torment it, there flowed from His The world is in travail Pen these prophetic words: ' and its agitation waxeth day by day. Its face is turned towards waywardness and unbelief. Such shall be its plight that to disclose it now would not be meet and seemly. Its perversity will long continue. And when the appointed hour is come, there shall suddenly appear that which shall cause the limbs of mankind to quake. Then and only then will the Divine Standard be unfurled and the Nightingale of Paradise warble its melody. '	12. Hayaan si Bahá'u'lláh Mismo ang magsabog ng liwanag ng Kanyang mga salita sa ating landas habang pinapatnubayan tayo sa ating pagtahak sa gitna ng mga patibong at mga hirap ng magulong panahon na ito. Mahigit sa limampung taon na ang * nakaraan, sa isang daigdig malayo mula sa mga kasamaan at pagsubok na ngayon ay nagpapahirap dito, ay dumaloy mula sa Panulat Niya ang 'Ang daigdig ay nasa mapanghulang mga salitang ito: matinding paghihirap at ang kabalisahan nito ay lumalala araw-araw. Ang mukha nito ay nakabaling sa kasuwalian at kawalan ng pananampalataya. Gayon ang magiging kalagayan nito na ang isiwalat ito ngayon ay hindi nararapat at naaangkop. Ang kasamaan nito ay matagal na magpapatuloy. At kapag ang itinakdang oras ay sumapit, biglang-bigla ay lilitaw yaong magiging sanhi upang ang mga bisig at paa ng sangkatauhan ay mayanig. Sa gayon at sa gayon lamang na iwawagayway ang Banal na Bandila at ang Ruwisenyor ng Paraiso ay aawitin ang melodiya nito.'
The Impotence of Statesmanship	Ang Kawalang-lakas ng Mahusay na Pamumuno (Statemanship)
Dearly-beloved friends! Humanity, whether viewed in the light of man's individual conduct or in the existing relationships between organized communities and nations, has, alas, strayed too far and suffered too great a decline to be redeemed through the unaided efforts of the best among its recognized rulers and statesmen - however disinterested their motives, however concerted their action, however unsparing in their zeal and devotion to its cause. No scheme which the calculations of the highest statesmanship may yet devise; no doctrine which the most distinguished exponents of economic theory may hope to advance; no principle which the	13. Pinakamamahal na mga kaibigan! Ang sangkatauhan, kung susuriin nang isinasaalang-alang ang indibiduwal na pag-uugali ng tao o sa umiiral na mga ugnayan sa pagitan ng nabuong mga pamayanan at mga bansa, sa aba, ay lubhang malayo na ang pagkaligaw at lubhang nagdusa ng isang malubhang panghihina, na mahirap nang masagip, sa pamamagitan ng walang tulong na mga pagsisikap, ng pinakamamagaling sa kinikilalang mga pinuno at mga estadista - gaanuman walang pag-iimbot ang kanilang mga hangarin, gaanuman magkakasundo ang kanilang mga kilos, gaanuman kalubos ang pagbibigay ng kanilang sigasig at katapatan sa

33