didst call after Thy name, that haply none may on that day be seen save Thy most august Self, and naught else be brought to mind except Thy most sweet remembrance.	Iyong tinagurian alinsunod sa Iyong pangalan, nang sakaling walang makita sa araw na iyon liban sa Iyong kapita-pitagang Sarili, at walang ibang malirip liban sa Iyong pinakamatamis na alaala.
No sooner had He revealed Himself than the foundations of the kindreds of the earth shook and trembled, and the learned swooned away, and the wise were bewildered, except such as have, through the power of Thy might, drawn nigh unto Thee, and received the choice wine of Thy Revelation from the hand of Thy grace, and have quaffed it in Thy name, and exclaimed: 'Praise be unto Thee, O Thou the Desire of the worlds! and glory be to Thee, O Thou Who art the Exultation of the hearts that pant after Thee!'	176.29 Kaagad nang ipahayag Niya ang Kaniyang sarili ang mga saligan ng mga kamag- anakan ng daigdig ay nayanig at nangatal, at ang mga dalubhasa ay hinimatay, at ang mga marunong ay natuliro, liban lamang sa yaong mga lumapit sa Iyo sa pamamagitan ng kapangyarihan ng Iyong lakas, at tinanggap ang piling alak ng Iyong Rebelasyon mula sa kamay ng Iyong biyaya, at ininom ito sa Iyong pangalan, at sinabing: 'Purihin Ka nawa, O Ikaw na Siyang Hangarin ng mga daigdig! at luwalhatiin Ka nawa, O Ikaw na Siyang Pagdiriwang ng mga pusong nananabik sa Iyo!'
My God, my Master, my Highest Hope, and the Goal of my desire! Thou seest and hearest the sighing of this wronged One, from this darksome well which the vain imaginations of Thine adversaries have built, and from this blind pit which the idle fancies of the wicked among Thy creatures have digged. By Thy Beauty, OThou Whose glory is uncovered to the face of men! I am not impatient in the troubles that touch me in my love for Thee, neither in the adversities which I suffer in Thy path. Nay, I have, by Thy power, chosen them for mine own self, and I glory in them amongst such of Thy creatures as enjoy near access to Thee, and those of Thy servants that are wholly devoted to Thy Self.	176.30 Aking Diyos, aking Panginoon, aking Kataas-taasang Pag-asa, at Hantungan ng aking pagnanasa! Iyong nakikita at naririnig ang pagbuntong-hininga nitong Pinagkasalahan, mula rito sa balong mapanglaw na kinatha ng walang- kabuluhang mga hinagap ng Iyong mga kaaway, at mula rito sa madilim na hukay na kinalop ng walang kapararakang mga kathang-isip ng masasama mula sa Iyong mga nilalang. Saksi ang Iyong Kagandahan, O Ikaw na ang Iyong kaluwalhatian ay nailantad sa mukha ng mga tao! Hindi ako naiinip sa mga suliraning dumarapo sa akin dahil sa pag-ibig ko sa Iyo, ni hindi rin sa mga paghihirap na dinaranas ko sa Iyong landas. Hindi lamang iyon, sa pamamagitan ng Iyong kapangyarihan ay pinili ko ang mga iyon para sa aking sarili, at ipinagbubunyi ko ang mga iyon sa piling ng gayon sa Iyong mga nilalang na nagtatamasa ng kalapitan sa Iyo, at sa gayong mga tagapaglingkod Mo na lubos na deboto sa Iyong Sarili.
I beseech Thee, however, O Thou Who art the Enlightener of the world and the Lord of the nations, at this very moment when, with the hands of hope, I have clung to the hem of the raiment of Thy mercy and Thy bounty, to forgive Thy servants who have soared in the atmosphere of Thy nearness, and set their faces towards the splendors of the light of Thy countenance, and turned	176.31 Isinasamo ko, gayumpaman, O Ikaw na Siyang Nagbibigay-liwanag sa daigdig at ang Panginoon ng mga sambayanan, sa mismong sandaling ito nang gamit ang mga kamay ng pag-asa ay nakapangapit ako sa baro ng Iyong kahabagan at Iyong biyaya, na patawarin ang Iyong mga tagapaglingkod na pumailanglang sa himpapawid ng kalapitan sa Iyo, at ibinaling ang kanilang mga mukha patungo sa mga karingalan ng liwanag ng

Mga Dalangin at mga Pagninilay ni Bahá'u'lláh pahina 221