confessed Thy glory, and fixed his eyes upon the Daystar of Thy loving-kindness. He is endued with understanding who is aware of Thy Revelation and hath acknowledged Thy manifold tokens, Thy signs, and Thy testimonies. He is a man of insight whose eyes have been illumined with the brightness of Thy face, and who, as soon as Thy call was raised, hath recognized Thee. He is a man of hearing who hath been led to hearken unto Thy speech, and to draw nigh unto the billowing ocean of Thine utterances.	Sarili. Tunay na dakila siyang sumaksi sa Iyong kaluwalhatian, at ipinako ang kaniyang mga mata sa Bituing-Araw ng Iyong nagmamahal na kabaitan. Pinagkalooban ng pag-unawa ang siyang nakababatid sa Iyong Rebelasyon at kinilala ang Iyong napakaraming mga palatandaan, ang Iyong mga tanda, at ang Iyong mga patotoo. Siya ay taong malalim ang pag-unawa na ang kaniyang mga mata ay natatanglawan ng liwanag ng Iyong mukha, at agad nang itaas Mo ang Iyong panawagan, ay nakilala Ka. Siya ay taong nakaririnig na ginabayang makinig sa Iyong salita, at lumapit sa dumadaluyong na karagatan ng Iyong mga pananalita.
Behold Thou this stranger, O my Lord, who hath hastened to attain his most exalted Home in the shelter of Thy shadowing mercy, and this ailing soul who hath set his face towards the ocean of Thy healing.	176.7 Masdan Mo ang estrangherong ito, O aking Panginoon, na nagmadaling makarating sa kaniyang pinakadakilang Tahanan sa kanlungan ng Iyong lumililim na habag, at itong kaluluwang maysakit na idinako ang kaniyang mukha patungo sa karagatan ng Iyong pagpapagaling.
Look, then, O Thou my God Who settest my soul on fire, upon the tears I shed, and the sighs I utter, and the anguish that afflicteth my heart and the fire that consumeth my being. Thy glory beareth me witness, O Thou, the Light of the world! The fire of Thy love that burneth continually within me hath so inflamed me that whoever among Thy creatures approacheth me, and inclineth his inner ear towards me, cannot fail to hear its raging within each of my veins.	176.8 Tumingin, kung gayon, O Ikaw na aking Diyos, na Siyang nagpaliliyab sa aking kaluluwa, sa mga luhang iniiyak ko, at sa mga buntong-hiningang sinasambit ko, at sa dalamhating nagpapahirap sa aking puso at sa apoy na tumutupok sa aking sarili. Ang Iyong kaluwalhatian ay sumasaksi sa akin, OIkaw na Liwanag ng daigdig! Ang apoy ng pag-ibig sa Iyo ay patuloy na umaalab sa loob ko na ganoon na lamang ang pagliyab sa akin na kung sinuman sa Iyong mga nilalang ang lumapit sa akin at inihihilig ang kaniyang panloob na tainga sa akin, ay hindi niya maiiwasang marinig ang paglagablab nito sa bawat isa ng aking mga ugat.
I am so carried away by the sweetness of Thine utterances, and so inebriated with the wine of Thy tender mercies, that my voice can never be stilled, nor can my suppliant hands any longer desist from being stretched out towards Thee. Thou seest, O my Lord, how mine eyes are fixed in the direction of Thy grace, and mine ears inclined towards the kingdom of Thine utterance, and my tongue unloosed to celebrate Thy praise, and my face set towards Thy face that surviveth all that hath been created by Thy word, and my hands	176.9 Lubos akong natatangay ng katamisan ng Iyong mga pananalita, at ganap na nalalango sa alak ng Iyong masuyong mga kahabagan, na hindi na kailanman mananahimik ang aking tinig, ni hindi na mapigilan ang aking nagsusumamong mga kamay mula sa pag-unat tungo sa Iyo. Iyong nakikita, O aking Panginoon, kung paano nakapako ang aking mga mata sa pinagmumulan ng Iyong biyaya, at kung paano nakahilig ang aking mga tainga tungo sa kaharian ng Iyong pananalita, at kung paano nakalagan ang aking dila upang ipagdiwang ang papuri sa Iyo, at kung paano nakabaling ang aking mukha tungo sa Iyong mukha na mananatili nang lampas sa pag-iral ng

Mga Dalangin at mga Pagninilay ni Bahá'u'lláh pahina 214