deserved calamities upon a rebellious religion and nation.	nakawawasak na mga dagok na ito, ginawa kapwa ng kaibigan at kalaban, ng mga Kristianong bansa at yaong mga nagpapahayag bilang Muslim, bawa't sumusunod sa inuusig na Pananampalataya ni Bahá'u'lláh ay nakita ang ang mga katibayan ng namamatnubay na Kamayng yumaong Tagapagtatag ng kanyang relihiyon, Na. mula sa di nakikitang Kaharian, ay pinakakawalan ang isang pagdagsa ng tunay na nararapat na malulubhang kapahamakan sa isang mapanghimagsik na relihiyon at bansa.
Compare the evidences of Divine visitation which befell the persecutors of Jesus Christ with these historic retributions which, in the latter part of the first century of the Bahá'í Era, have hurled to dust the chief adversary of the religion of Bahá'u'llá h. Had not the Roman Emperor, in the second half of the first century of the Christian Era, after a distressful siege of Jerusalem, laid waste the Holy City, destroyed the Temple, desecrated and robbed the Holy of Holies of its treasures, and transported them to Rome, reared a pagan colony on the mount of Zion, massacred the Jews, and exiled and dispersed the survivors?	37. Ihalintulad ang mga katibayan ng Banal na pagdurusa na sinapit ng mga tagausig ni Hesukristo dito sa makasaysayang mga paghihiganti na, sa dakong huling bahagi ng unang siglo ng Panahong Bahá'í, ay inihagis sa alikabok ang pangunahing kalaban ng relihiyo n ni Bahá'u'lláh. Hindi ba ang Emperador ng Rome, sa ikalawang-hati ng unang siglo ng Panahong Kristiano, matapos ang kahapis- hapis na pagkubkob sa Jerusalem, ay winasak ang Banal na Lunsod, giniba ang Templo, nilapastangan at pinagnakawan ang Banal sa mga Banal ng mga kayamanan nito, at dinala ang mga iyon sa Rome, nag-alaga ng isang paganong kolonya sa bundok ng Zion, pinuksa ang Hudyo, at ipinatapon at pinagwatak-watak ang mga nakaligtas?
Compare, moreover, these words which the persecuted Christ, as witnessed by the Gospel, addressed to Jerusalem, with Bahá'u'lláh's apostrophe to Constantinople, revealed while He lay in His far-off Prison, and recorded in His Most Holy Book: 'O Jerusalem, Jerusalem, thou that killest the Prophets and stonest them which are sent unto thee, how often would I have gathered thy children together, even as a hen gathereth her chickens under her wings!' And again, as He wept over the city: 'If thou hadst known, ev en thou, at least in this thy day, the things which belong unto thy peace! but now they are hid from thine eyes. For the days shall come upon thee, that thine enemies shall cast a trench about thee, and compass thee round, and keep thee in on every side, and shall lay thee even with the ground, and thy children within thee; and they shall not leave in thee one stone upon another; because thou knewest not the time of thy visitation.'	38. Bukod doon, ihalintulad ang mga salitang ito na ipinahayag ni Kristo, pinatunayan sa Ebanghelyo na ibinigay sa Jerusalem, doon sa pagtukoy ni Bahá'u'lláh sa Constantinople, ipinahayag samantalang Siya ay nakapiit sa Kanyang malayong bilangguan, at nakatala sa Kanyang 'O Jerusalem, Jerusalem, Pinaka-Banal na Aklat: ikaw na pumatay sa mga Propeta at binato sila na ipinadala sa iyo, gaano kadalas na Aking tinipon ang iyong mga anak, tulad ng isang inahin na tinitipon ang kanyang mga inakay sa ilalim ng kanyang mga pakpak!' At muli, habang tinatangisan Niya ang 'Kung iyong nababatid, kahit ikaw, kahit lunsod: ngayon sa iyong araw, ang mga bagay na nasa iyo para sa kapayapaan! subali't ngayon ang mga iyon ay natatago mula sa iyong mga mata. Sapagka't ang mga araw ay darating sa iyo, na yaong iyong mga kalaban ay gagawa ng trintsera sa paligid mo, at paiikutin ka sa paligid, at itatago ka sa lahat ng gilid, at ihihiga ka kapantay ng lupa, at ang iyong mga anak sa loob mo; at hindi sila mag-iiwan sa iyo ng isang bato sa ibabaw ng isa pang bato; dahilan sa hindi mo nalaman ang oras ng pagsapit ng iyong pagdurusa.'

194