of Persia would ask for a report of the things which befell Us in Constantinople, that he might become fully acquainted with the true facts. O Sháh! I adjure thee by thy Lord, the God of Mercy, to look into this matter with the eye of fairness. Is there to be found a just man who will judge in this day according to that which God hath sent down in His Book? Where is the fair-minded person who will equitably consider what hath been perpetrated against Us without any clear token or proof?	Harinawa'y ang kaniyang kamahalan ang Shah ng Persia ay humingi ng ulat tungkol sa mga bagay na sumapit sa Amin sa Constantinople, nang upang ganap na mabatid niya ang tunay na mga pangyayari. O Shah! Inaatasan kita sa ngalan ng iyong Panginoon, ang Diyos ng Habag, na siyasatin ang bagay na ito taglay ang mata ng katarungan. May matatagpuan bang makatarungang tao na hahatol sa araw na ito sang-ayon doon sa ipinababa ng Diyos sa Kaniyang Aklat? Nasaan ang taong walang-pagkiling na pag- iisipan nang may karampatan ang isinagawa laban sa Amin nang walang malinaw na tanda o katibayan?
O Shaykh! Ponder the behavior of men. The inmates of the cities of knowledge and wisdom are sore perplexed asking themselves why it is that the Sh í'ih sect, which regarded itself as the most learned, the most righteous, and the most pious of all the peoples of the world, hath turned aside in the Day of His Revelation, and hath shown a cruelty such as hath never been experienced. It is incumbent upon thee to reflect a while. From the inception of this sect until the present day how great hath been the number of the divines that have appeared, none of whom became cognizant of the nature of this Revelation. What could have been the cause of this waywardness? Were We to mention it, their limbs would cleave asunder. It is necessary for them to meditate, to meditate for a thousand thousand years, that haply they may attain unto a sprinkling from the ocean of knowledge, and discover the things whereof they are oblivious in this day.	185 O Shaykh! Nilay-nilayin ang asal ng mga tao. Ang mga nananahan sa mga lungsod ng kaalaman at karunungan ay lubhang tuliro sa pagtanong sa kanilang mga sarili kung bakit ang sekta ng Shi'ih, na itinuturing ang sarili nito bilang ang pinakamarunong, ang pinakamatuwid, at ang pinakamasunurin sa mga utos ng Diyos mula sa lahat ng mga tao ng daigdig, ay tumatalikod sa Araw ng Kaniyang Rebelasyon, at ipinakita ang isang kalupitan na hindi kailanman naranasan. Nararapat sa iyo ang magnilay-nilay nang saglit. Mula sa simula ng sektang ito hanggang sa kasalukuyang araw napakarami ang bilang ng mga teologong lumitaw, na wala sa kanila ang nakakilala sa likas na katangian ng Rebelasyong ito. Ano kaya ang naging dahilan ng ganitong kasutilan? Kung Aming babanggitin ito, ang kanilang mga kalamnan ay magkakawatak-watak. Kailangan nilang magnilay-nilay, magnilay-nilay nang isang libong taon, nang sakaling makatamo sila ng isang wisik mula sa karagatan ng kaalaman, at matuklasan ang mga bagay na hindi nila nababatid sa araw na ito.
I was walking in the Land of Tá ( Ṭ ihrán) - the dayspring of the signs of thy Lord - when lo, I heard the lamentation of the pulpits and the voice of their supplication unto God, blessed and glorified be He. They cried out and said: 'O God of the world and Lord of the nations! Thou beholdest our state and the things which have befallen us by reason of the cruelty of Thy servants. Thou hast created us and revealed us for Thy glorification and praise. Thou dost now hear what the wayward proclaim upon us in	186 Ako ay naglalakad sa lupain ng Ta (Tihran) - ang pook-silangan ng mga palatandaan ng iyong Panginoon - nang, masdan, Aking narinig ang pagdadalamhati ng mga pulpito at ang tinig ng kanilang pagsamo sa Diyos, pagpalain at luwalhatiin nnnnawa Siya. Sila ay bumu lalas at nagwikang: 'O Diyos ng daigdig at Panginoon ng mga bansa! Iyong nakikita ang aming kalagayan at ang mga bagay na sumapit sa amin bunga ng kalupitan ng Iyong mga tagapaglingkod. Ikaw ang lumikha sa amin at ibinunyag kami para sa pagluluwalhati at pagpuri sa Iyo. Ngayon ay Iyong naririnig kung ano ang

Epistola sa Anak ng Lobo pahina 97