raised up towards the heaven of Thy bounty and favor.	lahat ng nilikha ng Iyong salita, at kung paano nakataas ang aking mga kamay tungo sa kalangitan ng Iyong biyaya at pagpapala.
Wilt Thou keep back from Thee the stranger whom Thou didst call unto his most exalted Home beneath the shadow of the wings of Thy mercy, or cast away the wretched creature that hath hastened to attain the shores of the ocean of Thy wealth? Wilt Thou shut up the door of Thy grace to the face of Thy creatures after having opened it through the power of Thy might and of Thy sovereignty, or close the eyes of Thy people when Thou hast already commanded them to turn unto the Dayspring of Thy Beauty and the Dawning-Place of the splendors of Thy countenance?	176.10 Pipigilan Mo ba mula sa Iyong sarili ang estrangherong tinawagan Mong umuwi sa kaniyang pinakadakilang Tahanan sa ilalim ng lilim ng mga bagwis ng Iyong habag, o itataboy Mo ba ang abang nilalang na nagmadaling makarating sa mga dalampasigan ng karagatan ng Iyong kayamanan? Isasara Mo ba ang pintuan ng Iyong biyaya sa mukha ng Iyong mga nilalang matapos itong buksan sa pamamagitan ng kapangyarihan ng Iyong lakas at ng Iyong paghahari, o ipipikit ang mga mata ng Iyong mga tao samantalang iniutos Mo na sa kanila ang bumaling patungo sa Pamimitak ng Iyong Kagandahan at sa Pook-Silangan ng mga karingalan ng Iyong mukha?
Nay, and to this Thy glory beareth me witness! Such is not my thought of Thee, nor the thought of those of Thy servants that have near access to Thyself, nor that of the sincere amongst Thy people.	176.11 Hindi, at dito ay sumasaksi sa akin ang Iyong kaluwalhatian! Hindi ganoon ang aking iniisip sa Iyo, ni ang iniisip ng gayon sa Iyong mga tagapaglingkod na malalapit sa Iyo, ni ng mga matatapat mula sa Iyong mga tao.
Thou knowest, and seest, and hearest, O my Lord, that before every tree I am moved to lift up my voice to Thee, and before every stone I am impelled to sigh and lament. Hath it been Thy purpose in creating me, O my God, to touch me with tribulation, or to enable me to manifest Thy Cause in the kingdom of Thy creation?	176.12 Iyong nalalaman, at nakikita, at naririnig, O aking Panginoon, na sa harap ng bawat punongkahoy nadarama kong kailangan kong bumulalas sa Iyo, at sa harap ng bawat bato napipilitan akong magbuntong-hininga at magdalamhati. Ang Iyo bang layunin sa paglikha sa akin, O aking Diyos, ang ipalasap sa akin ang paghihirap, o upang magawa kong ihayag ang Iyong Kapakanan sa kaharian ng Iyong kinapal?
Thou hearest, O my God, my sighs and my groaning, and beholdest my powerlessness, and my poverty, and my misery, and my woes, and my wretchedness. I swear by Thy might! I have wept with such a weeping that I have been unable to make mention of Thee, or to extol Thee, and cried with such a bitter cry that every mother in her bereavement was bewildered at me, and forgot her own anguish and the sighs she had uttered.	176.13 Iyong naririnig, O aking Diyos, ang aking mga buntong-hininga at ang aking pag-ungol, at nakikita ang aking kawalan ng kapangyarihan, at ang aking karukhaan, at ang aking kahirapan, at ang aking mga kabiguan, at ang aking pagkaaba. Sumusumpa ako sa Iyong kapangyarihan! Ako ay nanangis sa gayong pagtangis na hindi ko na magawang banggitin Ka, o dakilain Ka, at umiyak sa gayong napakasaklap na pag-iyak na bawat ina sa kaniyang pangungulila ay natuliro sa akin, at nalimutan ang sarili niyang pagdadalamhati at ang kaniyang sariling mga pagbubuntong-hininga.

Mga Dalangin at mga Pagninilay ni Bahá'u'lláh pahina 215