concerted effort, for a still more compelling evidence of the reality of the faith that glows within you.	nito, ay karapat-dapat na ibilang sa pinaka-bukod- tanging mga halimbawa ng Báhá'í na pagkakaisa mula pa noong mga ginawa ng maningning na kagitingan ay pinanatiling buhay ang alaala ng mga bayani ng Nayríz, ng Zanján, at ng Tabarsí. Sumasamo ako sa inyo, sa gayon, mga kaibigan at kapwa mga disipulo ni Bahá'u'lláh, para sa isang higit na masaganang antas ng pagpapakasakit sa sarili, para sa higit na mataas na huwaran ng sabay- sabay na pagsisikap, para sa isang higit pang kapani- paniwalang patunay sa katotohanan ng pananampalataya na nag-aalab sa inyong kalooban.
And in this fervent plea, my voice is once more reinforced by the passionate, and perhaps, the last, entreaty, of the Greatest Holy Leaf, whose spirit, now hovering on the edge of the Great Beyond, longs to carry on its flight to the Abhá Kingdom, and into the presence of a Divine, an almighty Father, an assurance of the joyous consummation of an enterprise, the progress of which has so greatly brightened the closing days of her earthly life. That the American believers, those stout-hearted pioneers of the Faith of Bahá'u'lláh, will unanimously respond, with that same spontaneous generosity, that same measure of self-sacrifice, as have characterized their response to her appeals in the past, no one who is familiar with the vitality of their faith can possibly question.	43. At sa taimtim na pagsamo na ito, ang aking tinig ay minsan pang pinalakas ng marubdob, at siguro, ay ang huling pagsamo ng Pinaka-Dakilang Banal na Dahon, na ang espiritu, na ngayon ay umaali-aligid sa gilid ng Dakilang Ibayo, nananabik na ipagpatuloy ang paglipad nito sa Kaharian ng Abhá, at magtungo sa kinaroroonan ng isang Banal, isang makapang-yarihang Ama, ang isang katiyakan ng maligayang pagtatapos ng isang gawain, na ang pagsulong ay lubhang nakapagbigay-liwanag sa pagtatapos ng mga araw ng kanyang makalupang buhay. Na ang mga mananampalataya ng America, yaong magigitng na pioneer ng Pananampalataya ni Bahá'u'lláh, ay tutugon nang nagkakaisa, nang may gayunding kusang-loob na pagka-mapagbigay, nang may gayunding sidhi ng pagpapakasakit sa sarili, na nagtangi na sa kanilang pagtugon sa kanyang nakaraang mga samo, walang sinumang nakababatid sa sigla ng kanilang pananalig ang maaaring mag- alinlangan.
Would to God that by the end of the spring of the year 1933 the multitudes who, from the remote corners of the globe, will throng the grounds of the Great Fair to be held in the neighborhood of that hallowed shrine may, as a result of your sustained spirit of self-sacrifice, be privileged to gaze on the arrayed splendor of its dome - a dome that shall stand as a flaming beacon and a symbol of hope amidst the gloom of a despairing world.	44. Itulot nawa ng Diyos na sa pagtatapos ng tagsibol sa taong 1933 ang mga karamihan na, mula sa malalayong sulok ng daigdig, ay magtitipon sa paligid ng Malaking Perya (Great Fair) na gaganapin malapit sa banal na dambana, bunga ng inyong patuloy na espiritu ng pagpapakasakit sa sarili, ay mabigyan ng tanging karapatan na masilayan ang naayos na karingalan ng bobida (dome) nito - isang bobida na tatayo bilang isang naglalagablab na parola at isang sagisag ng pag-asa sa gitna ng karimlan ng isang nahahapis na daigdig.
Your true brother,	Ang inyong tunay na kapatid,
SHOGHI	SHOGHI
Haifa, Palestine,	Haifa, Palestine,
March 21, 1932	Marso 21, 1932

74