praiseworthy deeds and upright character. The leader and commander of these hosts hath ever been the fear of God, a fear that encompasseth all things, and reigneth over all things.'	matuwid na ugali. Ang pangulo at pinuno ng ganitong mga hukbo ay laging naging ang takot sa Diyos, isang takot na sumasaklaw sa lahat ng bagay, at namumuno sa lahat ng bagay.'
In the third Tajallí (effulgence) of the Book of Tajallíyát (Book of Effulgences) We have mentioned: 'Arts, crafts and sciences uplift the world of being, and are conducive to its exaltation. Knowledge is as wings to man's life, and a ladder for his ascent. Its acquisition is incumbent upon everyone. The knowledge of such sciences, however, should be acquired as can profit the peoples of the earth, and not those which begin with words and end with words. Great indeed is the claim of scientists and craftsmen on the peoples of the world. Unto this beareth witness the Mother Book in this conspicuous station.'	48 Sa pangatlong Tajalli3 ng Aklat ng Tajalliyat4 Aming binaggit: 'Ang mga sining, mga likhang-kamay at mga agham ay nagtataas sa daigdig ng nilalang. Ang kaalaman ay tulad ng mga pakpak parasa buhay ng tao, at isang hagdanan para sa kaniyang pagtaas. Ang pagkamit nito ay tungkulin ng bawat isa, ngunit ang kaalaman ng gayong mga agham na maaaring pakinabangan ng mga tao ng daigdig ang dapat makamtan, at hindi yaong mga nagsisimula sa salita at nagtatapos sa salita. Tunay na malaki ang karapatan ng mga siyentipiko at ng mga manlilikha sa mga tao ng daigdig. Sumasaksi dito ang Inang Aklat sa napakalinaw na kalagayang ito.'
In truth, knowledge is a veritable treasure for man, and a source of glory, of bounty, of joy, of exaltation, of cheer and gladness unto him. Happy the man that cleaveth unto it, and woe betide the heedless.	49 Sa katotohanan, ang kaalaman ay isang tunay na kayamanan ng tao, at isang pinagmumulaan ng luwalhati, ng biyaya, ng kaligayahan, ng kadakilaan, ng tuwa at kagalakan sa kaniya. Maligaya ang taong kumakapit dito, at kasawian ang sasapit sa pabaya.
It is incumbent upon thee to summon the people, under all conditions, to whatever will cause them to show forth spiritual characteristics and goodly deeds, so that all may become aware of that which is the cause of human upliftment, and may, with the utmost endeavor, direct themselves towards the most sublime Station and the Pinnacle of Glory. The fear of God hath ever been the prime factor in the education of His creatures. Well is it with them that have attained thereunto!	50 Iyong tungkulin ang tawagin ang mga tao, sa lahat ng kalagayan, tungo sa anumang magiging sanhi ng pagpapakita nila ng espirituwal na mga katangian at mabubuting gawain, upang ang lahat ay mabatid yaong sanhi ng pagtataas sa tao, at nang may sukdulang pagsisikap ay ituon nil ang kanilan mgasarili tungo sa pinakadakilang Kalagayan at Rurok ng Kaluwalhatian. Ang takot sa Diyos ay laging naging ang pangunahing bahagi sa edukasyon ng Kaniyang mga nilikha. Mabuti para sa kanila ang nakahantong dito!
The first word which the Abhá Pen hath revealed and inscribed on the first leaf of Paradise is this: 'Verily I say: The fear of God hath ever been a sure defence and a safe stronghold for all the peoples of the world. It is the chief cause of the protection of mankind, and the supreme instrument for its preservation. Indeed, there existeth in	51 Ang unang salita na ipinahayag at inukit ng Panulat ng Abha sa unang dahon ng Paraiso ay ito: 'Tunay na sinasabir Ko: Ang takot sa Diyos ay laging naging tiyak na pagtatanggol at isang ligtas na kuta para sa lahat ng mga tao ng daigdig. Ito ang pangunahing sanhi ng pangangalga ng sangkatauhan at ang sukdulang instrumento para sa pangangalaga nito. Sa katunayan ay mayroong kakayahan ang tao na

Epistola sa Anak ng Lobo pahina 21