Nay, forbid it, O my God, that I should thus venture to describe Thee, for every similitude and comparison must pertain to what is essentially created by Thee. How can then such similitude and comparison ever befit Thee, or reach up unto Thy Self?	sa harap ng kaguluhan ng Iyong dumadaluyong na mga karagatan. Hindi lamang iyon, ipagbawal ito, O aking Diyos, na sa gayon ay tatangkain kong ilarawan Ka, dahil ang bawat paghahalintulad at paghahambing ay kailangang iugnay doon sa Iyong nilikha ang pinakadiwa niyon. Kung gayon ay paano pa magiging angkop sa Iyo ang gayong paghahalintulad at paghahambing, o makaabot sa Iyong Sarili?
By Thy glory, Omy God! Though I recognize and firmly believe that no description which any except Thyself can give of Thee can beseem Thy grandeur, and that no glory ascribed to Thee by any save Thyself can ever ascend into the atmosphere of Thy presence, yet were I to hold my peace, and cease to glorify Thee and to recount Thy wondrous glory, my heart would be consumed, and my soul would melt away.	114.5 Saksi ang Iyong kaluwalhatian, O aking Diyos! Bagaman aking kinikilala at mahigpit akong naniniwala na walang paglalarawang maibibigay ng sinuman liban sa Iyong sarili ang nararapat sa Iyong karingalan, at walang luwalhating taglay Mo na ipinapalagay ng sinuman liban sa Iyong sarili kailanman ay hindi makararating sa himpapawid ng Iyong kinaroroonan, subalit kung ako ay mananahimik at hihinto sa pagluluwalhati sa Iyo at sa pagsasaysay ng Iyong kamangha-manghang kaluwalhatian, ang puso ko ay matutupok at ang kaluluwa ko ay matutunaw.
My remembrance of Thee, O my God, quencheth my thirst, and quieteth my heart. My soul delighteth in its communion with Thee, as the sucking child delighteth itself in the breasts of Thy mercy; and my heart panteth after Thee even as one sore athirst panteth after the living waters of Thy bounty, O Thou Who art the God of mercy, in Whose hand is the lordship of all things!	114.6 Ang paggunita ko sa Iyo, O aking Diyos, ay pumapatid sa aking uhaw, at pumapayapa sa aking puso. Nagagalak ang aking kaluluwa sa pakikipagniig nito sa Iyo, tulad ng pagkagalak ng pagsusuhin bata sa dibdib ng Iyong kahabagan, at humihingal para sa Iyo ang aking puso tulad ng isang uhaw na uhaw na humihingal para sa mga nabubuhay na tubig ng Iyong biyaya, O Ikaw na Siyang Diyos ng kahabagan, na nasa Iyong kamay ang paghahari sa lahat ng bagay!
I give thanks to Thee, O my God, that Thou hast suffered me to remember Thee. What else but remembrance of Thee can give delight to my soul or gladness to my heart? Communion with Thee enableth me to dispense with the remembrance of all Thy creatures, and my love for Thee empowereth me to endure the harm which my oppressors inflict upon me.	114.7 Nagpapasalamat ako sa Iyo, O aking Diyos, yamang tinulutan Mo akong maalaala Ka. Ano pa liban sa paggunita sa Iyo ang makapagbibigay ng galak sa aking kaluluwa o ng kaligayahan sa aking puso? Ang pakikipagniig sa Iyo ay nagbibigay-daan upang maipagpaliban ko ang paggunita sa lahat ng Iyong mga nilalang, at ang aking pag-ibig sa Iyo ay nagbibigay-lakas sa akin upang matiis ko ang pinsalang ipinalalasap sa akin ng aking mga maniniil.
Send, therefore, unto my loved ones, Omy God, what will cheer their hearts, and illumine their faces, and delight their souls.	114.8 Ipadala, kung gayon, sa aking mga minamahal, O aking Diyos, yaong maka-aaliw sa kanilang mga puso, at makatatanglaw sa kanilang

Mga Dalangin at mga Pagninilay ni Bahá'u'lláh pahina 155