Ten years ago, this very day, there flashed upon the world the news of the passing of Him Who alone, through the ennobling influence of His love, strength and wisdom, could have proved its stay and solace in the many afflictions it was destined to suffer.	3. Sampung taon na ang nakakaraan, sa pinaka-araw na ito, nang sa isang iglap ay kumalat ang balita ng pagpanaw Niya Na nang nag-iisa, sa pamamagitan ng nakapagpapadakilang bisa ng Kanyang pagmamahal, lakas at kadunungan, ang nakapagpatunay sana sa pagpigil nito at mapagaan ang napakaraming pagdurusa na natatadhanang danasin nito.
How well we, the little band of His avowed supporters who lay claim to have recognized the Light that shone within Him, can still remember His repeated allusions, in the evening of His earthly life, to the tribulation and turmoil with which an unregenerate humanity was to be increasingly afflicted. How poignantly some of us can recall His pregnant remarks, in the presence of the pilgrims and visitors who thronged His doors on the morrow of the jubilant celebrations that greeted the termination of the World War - a war, which by the horrors it evoked, the losses it entailed and the complications it engendered, was destined to exert so far-reaching an influence on the fortunes of mankind. How serenely, yet how powerfully, He stressed the cruel deception which a Pact, hailed by peoples and nations as the embodiment of triumphant justice and the unfailing instrument of an abiding peace, held in store for an unrepented humanity. Peace, Peace, how often we heard Him remark, the lips of potentates and peoples unceasingly proclaim, whereas the fire of unquenched hatreds still smoulders in their hearts. How often we heard Him raise His voice, whilst the tumult of triumphant enthusiasm was still at its height and long before the faintest misgivings could have been felt or expressed, confidently declaring that the Document, extolled as the Charter of a liberated humanity, contained within itself seeds of such bitter deception as would further enslave the world. How abundant are now the evidences that attest the perspicacity of His unerring judgment!	4. Gaano kasiya-siya na tayo, ang maliit na pangkat ng Kanyang mga tanggap na tagapagtaguyod, na nagpahayag na nakilala ang Liwanag na nagniningning sa loob Niya, ay nagugunita pa ang Kanyang paulit-ulit na mga pahiwatig, sa pagwawakas ng Kanyang makalupang buhay, sa pagdurusa at kaligaligan na patindi nang patinding ipalalasap ng isang hindi naniniwalang sangkatauhan. Anong sidhi na ginugunita ng ilan sa atin ang makahulugang mga pangungusap Niya, sa harap ng mga peregrino at mga panauhin na nagsiksikan sa Kanyang mga pintuan sa kinabukasan ng napakasayang pagdiriwang na sumalubong sa pagwawakas ng Pandaigdig na Digmaan - isang digmaan, na sa matitinding sindak na nilikha nito, ang mga kapinsalaang ginawa nito, at ang mga kaguluhan na ibinunga nito, ay natatadhanang lumikha ng impluwensiya na napakalaki ang epekto sa mga kapalaran ng sangkatauhan. Gaano kahinahon, subali't gaano makapangyarihan, na binigyang -diin Niya ang malupit na panlilinlang na ang isang Kasunduan (Pact), ipinagbunyi ng mga tao at mga bansa bilang sagisag ng matagumpay na katarungan at ng hindi nabibigong kaparaanan ng isang walang maliw na kapayapaan, ay ipinalagay na nakalaan para sa isang hindi nagsisising sangkatauhan. 'Kapayapaan, Kapayapaan,' gaano kadalas nating 'ang walang humpay na marinig na sabihin Niya, sinasambit ng mga labi ng mga pinuno at mga tao, samantalang ang apoy ng hindi maapulang pagkapoot ay nagbabaga pa sa kanilang mga puso.' Gaano kadalas nating marinig na pinalakas Niya ang Kanyang tinig, samantalang ang ingay ng matagumpay na sigla ay nasa rurok pa nito at matagal bago maramdaman o masabi ang kahit bahagyang agam-agam, matiwalang ipinahayag na ang Dokumento, na pinuring maigi bilang Saligan (Charter) ng isang nakalayang sangkatauhan, ay taglay pa sa loob nito mismo ang mga binhi ng mapait na panlilinlang na magpapalawig sa pang-aalipin sa daigdig. Gaano kasagana ang mga katibayan na

28