политичкото влијание врз водењето и исходот од голем дел од судските постапки, особено во поглед на постапките од организиран криминал и корупција, како и случаи на вклученост на лица од политиката и медиуми.

Што се однесува до професионализмот и компетентноста , измените и дополнувањата на Законот за судови кој стапи во сила во 2013 година, во пракса не доведоа до какви било значајни зајакнувања во регрутирањето и унапредувањето на судиите врз основа на заслуги. Во 2013 година, Судскиот совет не успеа да се усогласи со законските одредби дека сите нови првостепени судии треба да имаат завршено обука на Академијата за судии и јавни обвинители, со тоа што именува повеќе кандидати кои не завршиле обука. Законската одредба за судиите од повисоки судови да имаат претходно искуство во судството е исто така прекршена, со тоа што именувањата се направени непосредно пред измената на законот да стапи во сила, кој дури е и игнориран во некои назначувања кои се направени по нејзиното влегување во сила. Ова продолжува да остава сомнеж врз заложбата за вработување врз основа на заслуги. Процесот на именување од страна на Судскиот совет, особено оценувањето на соодветните вредности на кандидатите, треба да биде потранспарентен.

Академијата за судии и јавни обвинители продолжува да игра централна улога во промовирањето на компетентност и доживотно учење на судиите, обвинителите и судскиот персонал. Таа понатаму го проширува својот практичен дел од обуката во 2013 година со тоа што вклучува 4 151 судии, 1 256 обвинители и 1 929 стручни соработници и други учесници. Бројот на програмите за обука се зголеми на 272, вклучувајќи и 63 кои се предвидени надвор од главниот град преку децентрализиран систем на обука. Новата генерација од 13 кандидати судии и обвинители ја започна својата 2 - годишна теоретска обука во декември 2013 година. Ова е петта генерација на кандидати кои учествуваат во Програмата за почетна обука на Академијата од 2009 година, но, исто така е и една од најмалите. Од 80 кандидати кои имаат завршено во последните пет години, 76 се именувани како судии или обвинители. И покрај бројните кампањи и подготвителни мерки кои се преземени во текот на изминатата година, 29 слободни места за тековната академска година не можеа да бидат пополнети. Подобрувања беа направени, вклучително и воведување на подготвителна обука за приемниот испит, нова структура на испитот со прашања и методот на оценување. Постојаните напори треба да продолжат, вклучувајќи тесна соработка со универзитетите, за да обезбедат повеќе кандидати кои би биле во можност да ги исполнат критериумите за влез на Академијата. Исто така, останува тешко да се мотивираат младите професионалци да го согледаат судството и обвинителството како можност за атрактивна кариера, и надлежните органи треба да ги испитаат причините за ниското ниво на интерес, и да се справат со стравот од непотизам, притисоци со прекумерна продуктивност и политичка вмешаност, кои може да влијаат демотивирачки врз потенцијалните кандидати.

Постапката за годишно оценување на судии бара итна ревизија, бидејќи има штетен ефект врз независноста и квалитетот на правдата. Таа се користи првенствено како алатка за следење на продуктивноста на судиите, наместо на нивната компетентност и интегритет, квалитетот на нивната работа и нивните услуги кон граѓаните и професијата. Таа дејствува како предвесник било за разрешување или за напредување во кариерата, врз основа на чисто квантитативни критериуми. Системот става непотребен притисок врз судиите и ги лишува од самостојноста да управуваат со нивните предмети на оптимален начин, индиректно поттикнувајќи негативни методи на работа. Оценувањето треба да се оддели од системот за дисциплински постапки и разрешување и треба да се фокусира повеќе на оценување на основните надлежности на судиите, како што се изготвување на пресуди и размислување, организациски способности, учество на обуки и ниво на специјализација. Квантитативните критериуми кои се користат во моментот (број на завршени предмети, број на пресуди против кој се поднесени жалби и број на запазени рокови за постапка) се посоодветни за оценување на правниот систем како целина, отколку за поединечни судии. Кохерентниот систем на оценување на квалитетот и задоволството на клиентите од судовите сè уште треба да се развива.

Одговорноста на државните правосудни органи се следи преку механизми со повеќе жалби кои се на располагање на граѓаните. Судскиот совет, Министерството за правда и Канцеларијата на Народниот правобранител добија 1 061, 339 и 732 жалби, соодветно за 2013 година, кои се однесуваат на работата на судството. Најчестите причини за жалба се должината на судските постапки, но, и сè поголемиот недостаток на непристрасност или еднаков пристап до правдата. Врховниот суд продолжи да добива жалби за надомест заради неразумно долги судски постапки. Тој добил 434 такви жалби (намалување од 676 во 2012 година) и додели над 116 000 евра за надомест и трошоци. Земјата, исто така, се согласи да плати над 445 000 евра за пријателски спогодби, на тужители кои имаа поднесено жалби пред Европскиот суд за човекови права, од кои повеќето се однесуваат на должината на судските постапки. Што се однесува до индивидуалната одговорност, пет судии беа разрешени досега во 2014 година, врз сите основи на 'непрофесионално или несовесно вршење на судиската функција', и еден судија поднесе оставка

39