- CLIII -	CLIII
My God, Thou Whom I adore and worship, Who art Most Powerful! I testify that no description by any created thing can ever reveal Thee, and no praise which any being is able to utter can express Thee. Neither the comprehension of any one in the whole world, nor the intelligence of any of its peoples, can, as it befitteth Thee, gain admittance into the court of Thy holiness, or unravel Thy mystery. What sin hath kept the inmates of the city of Thy names so far from Thine all-glorious Horizon, and deprived them of access to Thy most great Ocean? One single letter of Thy Book is the mother of all utterances, and a word therefrom the begetter of all creation. What ingratitude have Thy servants shown forth that Thou hast withheld them, one and all, from recognizing Thee? A drop out of the ocean of Thy mercy sufficeth to quench the flames of hell, and a spark of the fire of Thy love is enough to set ablaze a whole world.	153.1 Aking Diyos, Ikaw ang Siyang binabathala at sinasamba ko, Siya na Pinakamakapangyarihan! Pinatutunayan kong walang paglalarawan ng alinmang nilikhang bagay ang magagawang isiwalat Ka, at walang papuri na kayang usalin ng sinumang nilalang ang makahahayag sa Iyo. Hindi magagawa ng pang- unawa ng sinuman sa buong daigdig, o ng talino ng alinman sa mga tao nito, tulad ng marapat sa Iyo, ang makapasok sa korte ng Iyong kabanalan, o tastasin ang Iyong hiwaga. Anong kasalanan ang nakapigil sa mga nananahan sa lungsod ng Iyong mga pangalan nang napakalayo mula sa Iyong ganap na maluwalhating Sugpungang-guhit, at ipinagkait sa kanila ang pagdating sa Iyong pinakadakilang Karagatan? Isang titik lamang ng Iyong Aklat ay ina ng lahat ng mga pananalita, at ang isang salita mula roon ay ang nagsupling sa buong kinapal. Anong kawalan ng utang na loob ang ipinakita ng Iyong mga tagapaglingkod na pinigilan Mo sila, ang bawat isa at ang lahat, mula sa pagkilala sa Iyo? Ang isang patak mula sa karagatan ng Iyong habag ay sapat na upang subhan ang mga apoy ng impiyerno, at ang isang siklab mula sa apoy ng Iyong pag-ibig ay sapat na upang pagningasin ang buong daigdig.
O Thou Who art the All-Knowing! Wayward though we be, we still cling to Thy bounty; and though ignorant, we still set our faces toward the ocean of Thy wisdom. Thou art that All-Bountiful Who art not deterred by a multitude of sins from vouchsafing Thy bounty, and the flow of Whose gifts is not arrested by the withdrawal of the peoples of the world. From eternity the door of Thy grace hath remained wide open. A dewdrop out of the ocean of Thy mercy is able to adorn all things with the ornament of sanctity, and a sprinkling of the waters of Thy bounty can cause the entire creation to attain unto true wealth.	153.2 O Ikaw na Siyang Ganap na Nakababatid! Suwail man kami, kumakapit pa rin kami sa Iyong biyaya; at bagaman mangmang, idinadako pa rin namin ang aming mga mukha patungo sa karagatan ng Iyong karunungan. Ikaw ang Siyang Ganap na Mapagpala na hindi napipigilan ng pagkarami-raming kasalanan mula sa pagkakaloob ng Iyong biyaya, at ang daloy ng Kaniyang mga kaloob ay hindi napipigilan ng paglayo ng mga tao ng daigdig. Mula sa kawalang- hanggan ang pintuan ng Iyong biyaya ay nananatiling bukas nang malawak. Ang isang patak ng hamog mula sa karagatan ng Iyong habag ay sasapat na upang palamutihan ang lahat ng bagay ng palamuti ng kabanalan, at ang isang wisik ng mga tubig ng Iyong biyaya ay maaaring magdulot ng tunay na kayamanan sa buong kinapal.

Mga Dalangin at mga Pagninilay ni Bahá'u'lláh pahina 195