accused of theft and larceny; at another they have been calumniated in a manner without parallel in this world. Answer thou fairly. What could be the results and consequences, in foreign countries, of the accusation of theft brought by the Persian Embassy against its own subjects? If this Wronged One was ashamed, it was not because of the humiliation it brought this servant, but rather because of the shame of its becoming known to the Ambassadors of foreign countries how incompetent and lacking in understanding are several eminent officials of the Persian Embassy. 'Flingest thou thy calumnies into the face of Them Whom the one true God hath made the Trustees of the treasures of His seventh sphere?' Briefly, instead of seeking, as they should, through Him Who occupieth this sublime station, to attain unto the most exalted ranks, and to obtain His advice, they have exerted themselves and are striving their utmost to put out His light. However, according to what hath been reported, His Excellency the Ambassador Mu'ínu'l -Mulk, Mírzá Mu ḥ sin Khán - may God assist him - was, at that time, absent from Constantinople. Such things have happened because it was believed that His Majesty the Sháh of Persia - may the All-Merciful assist him - was angry with them that have attained and revolve round the Sanctuary of Wisdom. God well knoweth and testifieth that this Wronged One hath, at all times, been cleaving fast unto whatever would be conducive to the glory of both the government and the people. God, verily, is sufficient Witness.	pagnanakaw at pag-aaklas; sa ibang panahon sila ay pinagbintanggan ng masasamang bagay sa isang paraan na walang kahalintulad sa daigdig. Sumagot ka nang makatarungan. Ano kaya ang maaaring mga ibunga at kahihinatnan sa ibayong mga bansa, ng mga paratang ng pagnanakaw na ibinibintang ng embaha ng Persia laban sa sarili nitong mga mamamayan? Kung ang Pinagkasalaang ito ay nahihiya, ito ay hindi dahil sa paghamak na sumapit sa tagapaglingkod na ito, subalit ay dahil sa kahihiyan ng pagiging lantad sa mga Lakan-Sugo ng ibayong mga bansa kung gaano kahina ang kakayahan at salat sa pag-unawa ang ilang tanyag na mga opisyal ng Embahada ng Persia. 'Ibinabato mo ba ang iyong mga paratang ng kasamaan sa mukha Nila na ginawa ng iisang tunay na Diyos na maging mga Katiwala ng mga kayamanan ng Kaniyang ikapitong langit?' Sa maikling salita, sa halip na sikaping matamo, tulad ng nararapat sa kanila, sa pamamagitan Niya na nakaluklok sa dakilang kalagayang ito, na sila ay mapabilang sa pinakadakilang mga ranggo, at makamtan ang Kaniyang payo, pinakikilos nila ang kanilang mga sarili at lubos nilang sinisikap na patayin ang Kaniyang liwanag. Gayumpaman, sang- ayon sa iniulat, ang Kaniyang Kamahalan, ang Lakan- Sugong si Mu'inu'l -Mulk Mirza Muhsin Khan - nawa'y tulungan siya ng D iyos - sa panadong iyon ay wala sa Constantinople. Ang gayong mga bagay ay naganap sapagkat umiiral ang paniniwalang ang Kaniyang Kamahalan ang Shah ng Persia -nawa'y tulungan siya ng Lubos na Mahabagin - ay galit sa kanilang mga nakarating at umiikot sa palibot ng Santuwaryo ng Karunungan. Ang Diyos ay lubos na nakababatid at sumasaksi na itong Pinagkasalaan, sa lahat ng panahon, ay kumakapit nang mahigpit sa anumang magdudulot ng kaluwalhatian kapuwa sa pamahalaan at sa mga tao. Ang Diyos, sa katunayan, ay sapat na Saksi.
Describing the people of Bahá, the Most Sublime Pen hath sent down these words: 'These, verily, are men who if they come to cities of pure gold will consider them not; and if they meet the fairest and most comely of women will turn aside.' Thus hath it bee n sent down by the Most Sublime Pen for the people of Bahá, on the part of Him Who is the Counsellor, the Omniscient. In the concluding passages of the Tablet to His	182 Sa paglalarawan sa mga tao ni Baha' isinulat ng Pinakadakilang Panulat ang mga salitang ito: 'Ang mga ito, sa katunayan, ang mga taong kapag makatagpo ng mga lungsod na yari lahat sa ginto ay hinid isasaalang-alang ang mga ito; at kung makaharap nila ang pinakamaganda at lubhang kaakit- akit na babae ay iiwas.' Sa gayon ay isinulat ng Pinakadakilang Panulat para sa mga tao ni Baha, mula sa bahagi Niya na Siyang Tagapayo, ang Marunong sa Lahat. Sa huling mga parapo ng Tableta sa Kaniyang

Epistola sa Anak ng Lobo pahina 95