The essence of the apprehension of the assured among Thy creatures can never attain unto Thee, and the gem-like utterances with which Thy people have praised and glorified Thee can never hope to ascend unto the atmosphere of Thy holiness. For men's apprehe nsion of Thee is but the apprehension of Thine own creation; how can it reach up to Thee? And all human praise and glorification of Thee pertain unto Thy servants; how can they be deemed worthy of the court of Thy oneness?	tumanggap sa Iyong kaisahan. Ang pinakadiwa ng pagkabatid ng mga nakatitiyak mula sa Iyong mga nilalang ay hindi kailanman makararating sa Iyo, at ang mala-hiyas na mga salitang ginamit ng Iyong mga tao sa pagpuri at pagluwalhati sa Iyo ay walang pag-asang makapanhik sa himpapawid ng Iyong kabanalan. Sapagkat ang pagkabatid ng mga tao sa Iyo ay pawang pagkabatid lamang ng Iyong sariling nilikha; paano ito makaaabot sa Iyo? At ang lahat ng pagpuri at pagluwalhati ng tao sa Iyo ay nauukol sa Iyong mga tagapaglingkod; paano ito maituturing na marapat sa korte ng Iyong kaisahan?
I swear by Thy glory! The quintessence of knowledge is powerless to comprehend Thy nature, and the inmost reality of every praise of Thee falleth short of the seat of Thy great glory and of Thine all-compelling power. Every utterance that seeketh to describe Thee, and every knowledge that attempteth to comprehend Thee, is but an expression of Thine own creating, and is begotten by Thy will, and fashioned in conformity with Thy purpose.	135.2 Sumusumpa ako sa Iyong kaluwalhatian! Ang pinakadiwa ng kaalaman ay walang kakayahang unawain ang Iyong likas na katangian, at ang kaibuturang realidad ng bawat papuri sa Iyo ay hindi nakaaabot sa luklukan ng Iyong dakilang kaluwalhatian at ng Iyong kapangyarihang nakapipilit sa lahat. Ang bawat salitang sinisikap na ilarawan Ka, at ang bawat kaalamang nagtatangkang maunawaan Ka, ay paghahayag lamang ng Iyong sariling paglilikha, at isinilang ng Iyong kalooban, at hinubog nang alinsunod sa Iyong layunin.
I implore Thee, O Thou Who art inscrutable to all except Thee, and can be comprehended through naught else save Thyself, by the wrongs which He Who is the Dayspring of Thy Cause hath suffered at the hands of the ignoble among Thy creatures, and by what hath befallen Him in Thy path, to grant that I may, at all times, be wholly dissolved in Thee, and fix my gaze upon the horizon of Thy will and be steadfast in Thy love.	135.3 Isinasamo ko sa Iyo, OIkaw na Siyang di-malirip ng lahat liban sa Iyo, at maunawaan sa pamamagitan ng walang iba liban sa Iyong sarili, sa mga kasalanang dinanas Niya na Siyang Pamimitak ng Iyong Kapakanan mula sa mga kamay ng mga imbi mula sa Iyong mga nilalang, at sa sumapit sa Kaniya sa Iyong landas, na ipahintulot na magawa ko, sa lahat ng panahon, ang ganap na malusaw sa Iyo, at maipako ang aking paningin sa sugpungang-guhit ng Iyong kalooban at maging matatag sa pag-ibig sa Iyo.
I have, O my Lord, turned unto Thee according to what Thou hast commanded me in Thy Book, and have set my face towards the horizon of Thy loving-kindness even as Thou hast permitted me in Thy Tablets. Cast me not out of the door of Thy grace, I beseech Thee, and write down for me the recompense destined for him who hath entered Thy presence, and hath risen to serve Thee, and hath been carried away by the drops sprinkled upon him from the	135.4 Ako, O aking Panginoon, ay bumaling patungo sa Iyo sang-ayon doon sa iniutos Mo sa akin sa Iyong Aklat, at itinuon ang aking mukha tungo sa sugpungang-guhit ng Iyong masuyong kabaitan tulad ng Iyong ipinahintulot sa akin sa Iyong mga Tableta. Huwag akong itaboy mula sa pintuan ng Iyong biyaya, isinasamo ko sa Iyo, at isulat para sa akin ang gantimpalang nakalaan sa kaniyang nakapasok sa Iyong kinaroroonan, at bumangon upang maglingkod sa Iyo, at natangay ng mga patak na iniwisik sa kaniya mula sa Karagatan

Mga Dalangin at mga Pagninilay ni Bahá'u'lláh pahina 177