bietjie te diep ingegaan het, en dan voel die stroom gaan hom of haar vat, en dan roep die kind spontaan: 'Mamma! Pappa! Help!' Koning Dawid is laasgenoemde.

Dis tog belangrik om ook te sien dat die Psalm ons leer tot wie ons roep. 'Welgeluksalig is die man wat sy vertroue in die HERE stel en hom nie wend tot hoogmoediges en leuendienaars nie.' sê Dawid in vers 4. Is ons as mense nie maar geneig om orals hulp te soek behalwe by God nie? 'n Goeie voorbeeld is Koning Asa. Hy het eerder of die mag van Sirië staat gemaak as op die Here. Asa het ook geweier om sy les te leer en aan die einde van sy lewe, in 2 Kron 16:12 lees ons dat hy tot op die einde geweier het om na die Here te roep om hulp. ' In sy nege en dertigste regeringsjaar het Asa 'n uiters ernstige siekte aan sy voete opgedoen, maar selfs in dié siekte het hy nie die Here geraadpleeg nie, wel die dokters.' Die probleem is nie om dokter toe te gaan nie, die probleem is as die dokter jou god word.

In die put saam met Dawid, en dan roep mens tot die Here. Ons kyk bietjie in onsself en kyk wie sit op die troon? Na wie roep ons?

## Dawid wag op die Here

Die 'wag op die Here' is 'n belangrike deel van ons geloofslewe! Veral as ons in die put is. Dawid sê ook: 'Ek het die HERE lank verwag...' Die rede hoekom ons moet leer om te wag op die Here is omdat dit ons bewaar daarvan om in ongeloof te verval, veral daardie kere wat dit vir ons voel die Here vat lank. Geloofsgeduld is 'n belangrike konsep!

Die vraag is maar hoe wag ons? Onthou dat 'n wag op die Here 'n aktiewe wag is. Dit beteken dat ek sover moontlik die verstand, krag en vermoë wat ek gekry het gebruik, maar dat ek dit in afhanklikheid van die Here doen. Dink maar aan die man wat die stroom meegesleur is, en toe 'n bootjie na hom toe kom, toe sê hy hulle kan maar gaan, want hy wag op die Here.

Omwerklik op die Here te kan wag het ek nederigheid en hoop nodig. Nederigheid, want dit maak dat ek my kindskap erken, dat ek nie dink ek is groter, beter en slimmer as God nie. Hoop is om in jou wag die Here te verwag. Sien, hierdie wag is nie 'n wag van 'kom ons kyk nou maar nie', dis 'n smag na, soos 'n dier na water smag, maar dis 'n smag van sekerheid. Wanneer gaan die Here kom? Op presies die regte tyd! Dis is nie 'n geval van as die Here kom nie, maar wanneer. Ons sekerheid is juis gebou op die feit dat God getrou is!

## Die Here red Dawid

Die Die Here red van vir Dawid. Kyk hoe beskryf hy dit in vers 3: ' Hy het my uitgetrekuit die put van die dood,uit die slymerige modder,my op 'n rots laat staanen my weer op vaste grond laat loop.'

Daar is 'n groot verskil tussen slymerige modder en 'n rots. Daar is 'n hemelbreë verskil tussen 'n gevoel van verlorenheid en 'n gevoel van sekuriteit. Sien, dis nie altyd dat ons in die putte van die lewe van die Here vergeet nie, dis net dat ons nie meer so bewus is van Sy nabyheid nie. En dikwels is die redding waarna ons smag ook nie dieselfde as wat ons graag wou gehad nie, maar dis dikwels die herstelling van jou verhouding met die Here, 'n nuwe sekerheid van sy nabyheid en genade.

Vir Dawid was die redding van die Here dikwels van vyande, maar hy het ook gevra vir redding rondom sonde: 'Wees my genadig, o God, ... Was my skoon van my skuld,reinig my van my sonde! ' (Ps 51) Die redding van die Here is so dikwels presies anders as wat ons verwag, ons dink aan opsies A en B, en dan kom die Here met opsie H...iets waaraan ons nie eers gedink het nie!