ინტერესის წარმოჩენით , რომელიც უნდა იყოს საკმარისად წონადი იმისათვის , რომ გაამართლოს დაწესებული შეზღუდვა . თუმცა , ნებისმიერი შემთხვევაში , თუნდაც არსებობდეს ლეგიტიმური საჯარო ინტერესი , აუცილებელია სადავო ნორმა აკმაყოფილებდეს თანაზომიერების პრინციპის მოთხოვნებსაც , ანუ იყოს , გამოსადეგი , აუცილებელი ( ყველაზე ნაკლებად მზღუდავი ) და პროპორციული საშუალება ლეგიტიმური მიზნის მიღწევისათვის . ( საქართველოს საკონსტიტუციო სასამართლოს 2012 წლის 26 ივნისის N3/1/512 გადაწყვეტილება 'დანიის მოქალაქე ჰეიკე ქრონქვისტი საქართველოს პარლამენტის წინააღმდეგ' II.პ .60). ა ) ლეგიტიმური მიზანი და გამოსადეგობა გაურკვეველია სახელმწიფოს მიერ ნოტარიუსებთან დაკავშირებით დაწესებული შეზღუდვის მიზნობრიობა , მითუმეტეს იმის გათვალისწინებით , რომ ზოგადად , საჯარო მოხელეებთან მიმართებაში საპენსიო ასაკი აღარ წარმოადგენს მოხელის სამსახურიდან გათავისუფლების საფუძველს . ( შესაბამისი ცვლილება 'საჯარო სამსახურის შესახებ' საქართველოს კანონში 2013 წლის 20 მარტს მიიღეს . გათავისუფლების მსგავს საფუძველს არ ითვალისწინებს არც 'საჯარო სამსახურის შესახებ' საქართველოს კანონის 2015 წლის 27 ოქტომბერს მიღებული ახალი ვერსია ). მიუხედავად იმისა , რომ მოქმედი კანონმდებლობით 'საჯარო სამსახურის შესახებ' საქართველოს კანონი ნოტარიუსთა პალატაზე არ ვრცელდება , ხოლო 'ნოტარიატის შესახებ' საქართველოს კანონის მე -3 მუხლის მე -9 პუნქტის თანახმად , ნოტარიუსი არ არის საჯარო მოხელე , საჯარო მოხელეებთან მიმართებაში რეგულაციების შეცვლა მიუთითებს სახელმწფიოს ზოგად ნებაზე , არ დაუშვას ასაკის გამო პირთა საჯარო სამსახურიდან უსაფუძვლოდ გათავისუფლების შესაძლებლობა . გასათვალისწინებელია ისიც , რომ 'ნოტარიატის შესახებ' საქართველოს კანონის მე -11 მუხლის მე -3 პუნქტის 2017 წლის 10 მარტამდე მოქმედი რედაქცია , მითითებას სწორედ 'საჯარო სამსახურში ყოფნის ზღვრულ ასაკზე' აკეთებდა , შესაბამისად ამ თვალსაზრისით ის უთანაბრებდა ნოტარიუსებს საჯარო მოხელეებს . 2017 წლის 10 მარტს შესული ცვლილებებით კი კანონმა დამოუკიდებლად განსაზღვრა ნოტარიული საქმიანობის განხორციელების ზღვრული ასაკი - 65 წელი , მაშინ როდესაც ასეთი ჩანაწერი აღარ მოიპოვება საჯარო სამსახურის შესახებ კანონში . აქვე აღსანიშნავია , რომ საპენსიო ასაკი შრომითი ხელშეკრულების შეწყვეტის საფუძველს არ წარმოადგენს არც კერძო ხასიათის შრომით ურთიერთობებში . გასათვალისწინებელია , რომ 2017 წლის 10 მარტს მიღებული ცვლილების განმარტებითი ბარათი არ მიუთითებს რაიმე არგუმენტაციას იმის შესახებ , თუ რატომ გადაწყვიტა კანონმდებელმა ზღვრული ასაკის დადგენა და კონკრეტულას რატომ შეარჩია 65 წელი . მიგვაჩნია , რომ შეუძლებელია სახელმწიფოს მხრიდან იმაზე აპელირება , რომ 65 წელს ასაკს მიღწეული ნებისმიერი ნოტარიუსი აპრიორი ვეღარ შეძლებს მასზე დაკისრებული მოვალეობების სათანადოდ შესრულებას , აქვს ჯანმრთელობასთან დაკავშირებით მომეტებული პრობლემები ანდა სხვა ისეთი პრობლემები , რომელიც მას ხელს შეუშლის ნოტარიუსზე დაკისრებული საქმიანობის განხორციელებაში . ასაკი არ უნდა იყოს განმსაზღვრელი ფაქტორი ამის შეფასებისათვის . ყოველივე ზემოთთქმულის გათვალისწინებით , შეზღუდვის ლეგიტიმური მიზანი არ იკვეთება . ხოლო ასეთის არსებობის შემთხვევაში , შეუძლებელია რაიმე რაციონალური ახსნა და ლოგიკური კავშირის დანახვა დაწესებულ შეზღუდვასთან . აღნიშნული კი საკმარის საფუძველს წარმოადგენს ნორმის არაკონსტიტუციურად ცნობისათვის . ბ ) აუცილებლობა და პროპორციულობა ამ ნაწილში ყურადღება უნდა გამახვილდეს იმაზე , თუ რამდენად აუცილებელ და ნაკლებად მზღუდავ საშუალებას წარმოადგენს ზღვრული ასაკის დადგენა და რამდენად ბლანკეტურია ის . აღსანიშნავია , რომ კანონი ითვალისწინებს გარკვეულ გამონაკლისს , როდესაც თანამდებობაზე ყოფნის