Een termijn stellen aan de klantrelatie termijn stellen aan de klantrelatie Dit wetsvoorstel voorziet tevens in een wettelijke grondslag om bij amvb een maximumtermijn te stellen waarbinnen contactgegevens die zijn verkregen in het kader van de verkoop van een product of dienst mogen worden gebruikt voor het verzenden van telemarketing. Uit overweging 41 van de ePrivacyrichtlijn volgt dat het redelijk is om toe te staan dat elektronische gegevens worden gebruikt voor het aanbieden van soortgelijke producten of diensten door de onderneming die deze gegevens heeft verkregen. Gelet op artikel 13, tweede lid, van de ePrivacyrichtlijn, zijn lidstaten evenwel slechts verplicht dergelijk gebruik toe te staan voor zover het gaat om elektronische contactgegevens voor e-mail. Ten aanzien van andere elektronische contactgegevens dan e-mail (in de praktijk: telefoonnummers) hebben lidstaten een grote mate van keuzevrijheid om te bepalen welke andere contactgegevens mogen worden gebruikt en welke voorwaarden aan dat gebruik worden gesteld. Nederland heeft bij de implementatie van de ePrivacyrichtlijn gekozen om toe te staan dat binnen de klantrelatie, net als bij e-mail, ook telefoonnummers mogen worden gebruikt. Uit de Telecommunicatiewet en de ePrivacyrichtlijn volgt op dit moment geen begrenzing ten aanzien van de termijn waarbinnen gebruik kan worden gemaakt van telefoonnummers voor telemarketing.

- 5.2. Algemene verordening gegevensbescherming

De AVG strekt tot bescherming van natuurlijke personen bij de verwerking van persoonsgegevens en voorziet in een algemene begrenzing van het gebruik van persoonsgegevens. Voor de beantwoording van de vraag of en hoe lang persoonsgegevens mogen worden verwerkt, moet een afweging worden gemaakt tussen enerzijds de gerechtvaardigde belangen van een verwerkingsverantwoordelijke en anderzijds de redelijke verwachtingen van de natuurlijke persoon wiens persoonsgegevens worden verwerkt. De AVG voorziet niet in een concrete maximumtermijn ter begrenzing van het gebruik van persoonsgegevens in het algemeen en het gebruik van telefoonnummers voor directmarketing in het bijzonder. Wel blijkt uit overweging 47 dat de verwerking van persoonsgegevens ten behoeve van direct marketing kan worden beschouwd als uitgevoerd met het oog op een gerechtvaardigd belang. Dit gerechtvaardigd belang moet dan uiteraard wel nog wel worden afgewogen tegen de redelijke verwachtingen van de natuurlijke persoon in kwestie.

De termijn die bij amvb kan worden gesteld aan het gebruik van contactgegevens die zijn verkregen in het kader van de verkoop van een dienst of product, strekt niet tot bescherming van natuurlijke personen bij de verwerking van persoonsgegevens, maar ter bescherming van de consument (en van kleine ondernemers zonder rechtspersoonlijkheid die in grote mate vergelijkbaar zijn met consumenten) tegen telemarketing. Dit betekent dat de concrete termijn die op grond van de Telecommunicatiewet kan worden vastgesteld zal gelden náást de algemene beperking van de AVG. Daarbij is relevant dat de termijn die op grond van de Telecommunicatiewet zou worden vastgesteld niet dezelfde inhoud en reikwijdte heeft als de algemene begrenzing van de AGV. Waar de AVG ziet op de verwerking van persoonsgegevens in het algemeen, ziet de termijn die kan worden vastgesteld op grond van de Telecommunicatiewet enkel op het gebruik van contactgegevens (in de praktijk: telefoonnummers) en het gebruik van die telefoonnummers voor telemarketing. Concreet betekent het verstrijken van de termijn die kan worden gesteld op grond van de Telecommunicatiewet uitsluitend dat de verzender het telefoonnummer niet meer mag gebruiken om de betreffende natuurlijke persoon te bellen. Als de verzender na het verstrijken van de termijn echter nog een ander belang heeft voor het verwerken van de persoonsgegevens, dan staat de Telecommunicatiewet daar niet aan in de weg.

10