-Дотоодын хар, шар эзэрхийчүүдийг сөнөөсөн боловч нэг үлдээд байна. Баруун хязгаарт харгис хулгай Дамбийжанцан гэгч байгааг нэгэн хэргээс мэдлээ. Үүнийг өөрийн биеэр явж сөнөөх цаг болсон гэж санагдах юм гэхэд нь Данлав (Балдандорж): -Та бол улсын ба бүх цэргийн эрхийг барьсан алдартай, ихээхэн өндөр албан тушаалтай хүн. Тэр муу хулгайч руу явж нэрээ хугалах хэрэггүй, харин алдар багатай, үүрэг хөнгөнтэй хүн явуулбал цуу нь бага, нууцыг чандлах болов уу? гэхэд, дараа нэгэн сайн арга бодъё гэж яриагаа дуусгаж, цай ууж, тамхи татаж элдвийг хүүрнэж, шөнө орой болсон хойно бид буцав. Мөн сарын 23 буюу аргын 13-ны үест Балдандоржийг сэргийлэх цэргийн дарга Нанзадын хамт дуудаж Сүхбаатар: -Баруун хязгаарын харгис хулгай Дамбийжанцанг сөнөөх хэрэгт та хоёрыг зүүн хязгаарын сайд агсан Дугаржавын хамт засгийн газраас нууцаар томилон явуулахаар шийдсэн тул та бүхэн эртнээс бэлд. Нууц задруулж болохгүй. Тушаалыг зохих газраас гаргана. Энэ даалгаварыг миний санаснаар гүйцэтгэнэ гэдэгт та бүхэнд итгэж байна. Бүү умартагтун, бүү бэрхшээгтүн, бүү осолдон цалгардагтун нөхөд өө гэж их эелдэг найртай хэлснээ улам чандлан: -Та гурав санал бодлоо нэгтгэн явж, эл хэргийг зааврын дагуу гүйцэтгэж эс чадваас миний царайг бүү харагтун. Би та нартай учрахад энэхүү сэлмийн ирээр учирна хэмээн нэгэнт чангалж, нэгэнт ухуулан, түмэн ардын ашиг тус, зовлон жаргалыг тоочин ятгах нь үнэхээр уяралтай, нигүүсэлтэй бөгөөд харгис этгээдийг сөнөөх, хатуу зориг нэгэнт шуударч, даруй “за, за” хэмээн гарч одохыг завдмагц Сүхбаатар Балдандоржийг хоцроон, винтов бууны сум нэг, гуулин бүстэй орос үсгийн нэр дуртгал бүхий нарийхан хар сайран хуйтай сэлэм нэг, эрээн булигаараар үйлдсэн сумны дийз нэгийн хамт өгч, гар барин хэлсэн нь: -Нөхөр чи ард түмний төлөө амь бие хайрлахгүйгээр зүтгэж тангарагт намын гишүүн тул миний санасан зоригийн ёсоор явж энэхүү ганц сум ба сэлмээр хэргийг бүтээж ирсүгэй хэмээж, их ерөөлийг тавьж өгөхөд нь үэнээр түмэн түмэн онд мартагдашгүй ихэд зоригийг агуулан гарч одов. Бид Улиастайд ирж, Улиастайн сайд Ламжав нартай нууц хуралдаж, цэргүүдээ нутгийн захад уг замын ойр буулгах, Дугаржав, Нанзад нар дөрвөн цэргийн хамт тэргүүлж очих, хойноос нь Балдандорж 25 цэрэг пулемётын хамт явж, Дамбийжанцанг зална. Өөрсдийгөө өртөөг жишүүлэхээр яваа гэж цуу тараах ба мөн баруун урд баахан дээрэмчин яваа, түүний хоёр талаар цэрэг оруулж, даран сөнөөнө гэж захидлаар мэдэгдэхээр тогтов. Тогтсон ёсоор ийм утгатай захидлыг Ховдын сайдад илгээв. Дугаржав өөрийгөө ЗГ-ын түшмэл, Нанзад Дилав хутагтын хаалгач гэж халхавчлах ёстой байв. Бид Тамгын газар очоод “Богд Дамбийжанцанг залахаар явж байна. Танай тамгын газраас тэмээ 12, хоёр хөтөчийн хамт улаанд хэрэглэнэ” гэхэд цөм ихэд баярлаж, “Багшийг зална” гээд, Тамгын засаг эрхлэгч нар зарлага мордуулж, тэмээ хөсөг, хоол бэлэн болгов. Маргааш нь хөдөлж эзгүй говь дундуур явсаар 9 дэх хоногтоо Алтайн уулын ард буугаад, ууланд гарч баруун зүг дурандахад Маажинсан уулын зүүн хойд талд Дамбийжанцангийн суудаг хашаа байшин харагдав. Үдэш хөдлөн Хар хошуу гэдгийн зүүн дор шөнө дундын хирд бууж, майхны амыг зүүн тийш харуулан барьж, хоол цай хийж идсэний дараа Нанзад лам дээл хувцас солин, хаалгач маягаар хувцаслаад, зэвсгээ биедээ нуув. Дугаржав хонины далаар мэргэлээд, “Нанзад чи залбал их л сайн байна” гэв. Үүр цайв. Майхнаа ачаалан хөсгөө хөдөлгөж, Дугаржав, Нанзад хоёр 4 цэргийн хамт түрүүлж