65. S tim u vezi, i na početku, Sud podseća da na osnovu činjeničnih okolnosti utvrđenih i sažetih od strane redovnih sudova u ovom rešenju, rezultira da su podnosioci zahteva potomci, odnosno ćerke i unuci A.D -a. Iz spisa predmeta proizilazi da je A.D. 1958. godine kupio nepokretnost koja nije bila upisana u katastarske knjige i kasnije prešla u vlasništvo preduzeća 'Kosova Export'. Godine 1982, preminuo je A.D., a na osnovu spisa predmeta proizilazi da nepokretnost ni u vreme kada je on preminuo nije bila upisana na njegovo ime. U 2002. godini, H.D., unuk pokojnog A.D- a, je u Opštinskom sudu u Prištini u parničnom postupku u vezi sa katastarskim parcelama br. 668 i 669 (sporna nepokretnost) podneo tužbu za vraćanje imovine od preduzeća 'Kosova Export' i utvrđivanje svojine po osnovu održaja. Preko pravosnažne presude [C. br. 309/02] od 7. juna 2006. godine Opštinskog suda, H.D -u je priznato pravo svojine na ovim katastarskim parcelama, koje je kasnije upisao u katastarski registar na svoje ime. Kao rezultat tuž benog zahteva podnetog 2006. godine protiv H.D- a, pravosnažnom presudom Vrhovnog suda [Rev. br. 16/2016, 4. februara 2016. godine] A.Sh.D.-u [potomku ili unuku A.D-a] je priznato pravo svojine na 1/8 idealnog dela na gore navedenoj nepokretnosti. Shodno tome, prema zaključku Vrhovnog suda od 4. februara 2016. godine, H.D. je bio vlasnik 7/8 idealnog dela, a A.Sh.D. je bio vlasnik 1/8 idealnog dela gore navedene nepokretnosti.

66. U junu 2016. godine, podnosioci zahteva [dve ćerke pokojnog A.D. i unuk A.D.] i H.Z. [ćerka pokojnog A.D.] podneli su tužbeni zahtev protiv H.D -a za (i) priznavanje svojine po osnovu nasleđa za svakog na 1/8 idealnog dela nepokretnosti upisane na ime H.D.. U međuvremenu, 9. marta 2017. godine, H.D. je za svoj deo nepokretnosti, odnosno 7/8 idealnog dela katastarskih parcela, zaključio ugovor o kupoprodaji sa PTP 'Agro Trade' d.o.o. Kao rezult at toga, podnosioci zahteva su kasnije proširili svoj tužbeni zahtev, tražeći poništenje ovog ugovora o kupoprodaji od 9. marta 2017. godine, a zatim su, odnosno 8. januara 2019. godine, kao rezultat toga što su tuženi H.D. i tužilja H.Z. preminuli, isti precizirali njihov tužbeni zahtev podnošenjem istog protiv udovice H.D-a i njegove dece. Dana 18. juna 2019. godine, Osnovni sud je presudom [C. br. 1247/16], pozivajući se na član 138, stav 1 Zakona o nasleđivanju, utvrdio da je njihov tužbeni zahtev zastareo, zato što je podnet nakon isteka subjektivnog roka od 1 (jedne) godine utvrđenog ovom odredbom, odnosno od dana sticanja svojine H.D. na spornoj nepokretnosti, stečenoj pravosnažnom presudom 2006. godine. Dok, što se tiče poništaja ugovora o kupoprodaji od 9. marta 2017. godine, Osnovni sud je utvrdio da je kao rezultat toga što je H.D. stekao svojinu na osnovu pravosnažne presude Osnovnog suda 2006. godine i da je istu upisao u katastarski registar, ovaj ugovor sa PTP 'Agro Trade' d.o.o. zaključen u dob roj veri. Ova presuda Osnovnog suda je u celosti potvrđena i presudomApelacionog suda i osporenom presudom Vrhovnog suda. I Apelacioni sud i Vrhovni sud su, štaviše, utvrdili da je istekao i objektivni rok od 10 (deset) godina, koji je po njima počeo da teče od trenutka kada je predak podnosilaca zahteva, odnosno ostavilac A.D., preminuo 1982. godine.

67. Sud podseća da podnosioci zahteva osporavaju zaključke Vrhovnog suda, navodeći da su njima povređena njihova prava zagarantovana članovima 24, 31. i 54. Ustava i članom 2. UDLJP -a.

13