Die besit van 'n homoseksuele oriëntasie as sodanig, kan nie summier tot persoonlike skuld gereken word nie. Siekte en disharmonie kan wel volgens die Skrif 'n besondere straf wees op sonde ( vgl Lev 26: 16; 1 Kon 5:27; 1 Kor 11:30) maar dit is sonder twyfel ook een van die vele simptome van die ge­ brokenheid van die aardse lewe. Die wortel daarvan lê in die sondeval en die sondige toestand waarin alle mense deel. Maar die lyn moet verder as dit deurgetrek word. Duidelik sal dit deurgegee moet word dat dit nie baat om die skuld vir die afwyking af te skuif op die ouers of die gemeenskap, of selfs op God nie. Die homoseksueel mag nie bly vassteek in sy ver­ lede nie. Voorop sal staan die persoonlike verantwoordelikheid voor God vir sy eie lewe. Waar daar werklike, bewuste oortreding van Gods norme was, moet daardie skuld bely word. En waar die skuld in opregtheid bely word, daar sal, vanuit die Woord, die verkondiging van volle vergifnis nie mag uitbly nie.

### 4.5 Bewoënheid en tug

Die voorbeeld van Jesus sal as besondere riglyn dien. Alhoewel Hy sonde veroordeel het, het Hy met die wat in sonde geval het, oneindige geduld gehad, bewoënheid getoon en skuld, waar dit berouvol bely is, kwytgeskeld. Soos Christus bereid was om neer te buig tot die uitgeworpenes en gebrokenes, so sal ook sy gemeente medebroeders en -susters, vir wie die lewenspad moeisaam kronkel, in die hart en in die hand moet hou. Ook sal die woord van die apostel Paulus in die optrede van die gemeente ruim gestalte moet vind: ' Broeders, as iemand in een of ander sonde val, moet hulle wat julle deur die Gees laat lei, so iemand in 'n gees van sag­ moedigheid reghelp. En pas op: jy kan self ook in versoeking kom ' (Gal 6:1). Vanweë die besondere insig wat verkry is uit die empiriese navorsing, dat uiterlike dwang geen blywende waarde het nie, sal die weg met die homoseksueel een wees van ' langsaam haas ' - 'n moeisame weg van gesprek en gebed, ten einde so ver te kom dat hy nie alleen sal insien dat die Heer dit anders wil nie, maar ook dat Hy die krag gee om anders te doen. Want die voltooiing van God se werk in die lewe van elke lidmaat van sy kerk, bly steeds 'n moeisame groeiproses, waarin die Heilige Gees daagliks pleit, arbei, troos, vermaan en beweeg tot volle oorgawe in Christus.

Uiteindelik moet egter ook daarmee rekening gehou word dat daar 'n vrywillige, doelgerigte en volhardende keuse van die persoon self, teen die norm van Gods Woord in kan wees. Daar mag diegene gevind word by wie die vashou aan overte homoseksuele verhoudings (en by sommige ook vashou aan die homoseksuele milieu) 'n lewenswyse geword het, waarvan hulle nie wil afsien nie - nie vanweë 'n onvermoë of swakheid nie, maar vanweë daadwerklike idealisering van die homoseksualiteit en die homoseksuele lewenswyse, terwyl hulle die Godgewilde heteroseksualiteit en die huwelik verag, en die af­ takeling daarvan selfs voorstaan. Sodoende sal die hele verhouding tussen gemeente en die homoseksuele persoon op 'n geheel ander vlak te staan kom naamlik die van die tug in engere sin, maar wat altyd 'n geestelike karakter dra en geen straf wil wees nie. Die omkeer van die sondaar en die bring tot nuwe insigte vanuit die Woord, staan op die voorgrond. Dit vloei nie voort bloot uit menslike verontwaardiging nie, en is nie 'n wanhopige poging om 'n saak tot 'n einde te bring nie. Dit geskied met 'n intense verwagting en gebed om die genadige handeling van God self, sodat die mens om wie dit gaan weer nader getrek mag word aan Christus en sy kerk.

### 5. AANBEVELING

5.1 Homoseksualiteit is in die lig van die Skrif 'n afwykende vorm van seksualiteit. 5.2 Homoseksuele praktyke en 'n homoseksuele verhouding moet afgewys word as in stryd met die wil van God, soos in die Heilige Skrif geopenbaar. 5.3 Die kerk het 'n eiesoortige verantwoordelikheid teenoor die homoseksuele lidmaat. Dit het ten doel geloofsgroei in Christus en 'n lewe van gehoorsaamheid aan God, volgens die norme van Sy Woord, tot eer van sy Naam. 5.4 Die homoseksuele lidmaat mag nie op grond van sy af­ wykende gerigtheid, as sodanig, die belewing van die gemeenskap van die heiliges en die geleentheid tot diens in belang van die koninkryk van God ontsê word nie. 5.5 Streeksinodes word opgeroep om indringend te besin oor die implementering en koördinering van Bybelgefundeerde hulpdienste en -programme vir lidmate met homoseksuele probleme. 5.6 Leraars behoort op hoogte te wees met die besondere probleme waarmee die homoseksuele lidmaat te doen het, sodat hulle in hulle dienswerk hierdie nood kan ontmoet en die gemeente en ampsdraers kan opwek tot begrip en bewoënheid ten opsigte van diegene wat op hierdie wyse ly. 5.7 Kerkrade word opgeroep om hulle steeds te beywer vir die bevordering van gesonde huwelike en gesinsverhoudinge. 5.8 Ouers word aangemoedig om vir beraad aan te klop wanneer hulle afwykende seksuele ontwikkeling by hulle kinders opmerk. 5.9 Te midde van die hedendaagse idealisering van seksualiteit en seksuele vervulling vir elke mens, moet die Bybelse beginsels met betrekking tot seksualiteit en huwelik onbevrees, verkondig word. 5.10 Die Algemene Sinode dra dit aan die AKDB op om met die betrokke staatsdepartement(e) te onderhandel oor finansiële ondersteuning vir spesialistiese kerklike dienste gerig op die spesifieke nood van die homoseksuele mens.

- - o0o -