geld vir dogmatiek en etiek, (leer en lewe) in die algemeen, maar vir laasgenoemde in die besonder. Terwyl dit in die leer basies gaan om wat God eens en vir altyd vir ons gedoen het in Christus, gaan dit in die etiek om dit wat God van ons verwag om in Christus daagliks te doen onder leiding van sy Woord en Gees. Daarvoor wys die Woord vir ons die koers aan om ons te help in ons konkrete konteks. Dit was juis die eise van die voortdurend veranderende konteks wat die agtergrond gevorm het vir die ontstaan van die kasuïstiek, dit wil sê die opstel van talle reëls wat voorsiening probeer maak het vir die groot variasies van spesifieke omstandighede. Die daarmee gepaardgaande gevaar was dat dit soveel reëls tot gevolg gehad het dat die letter gedreig het om die (G)gees van die lewende Woord te verdring.

######## 14.4 TORAH TEENOOR NOMOS

14.4.1 Van die allergrootste belang is om die onderskeid tussen die Hebreeuse torah en die Griekse nomos , wat ons beide met 'wet' vertaal, in gedagte te hou. Terwyl nomos die konnotasie het van 'n formele, rigiede wetskode, het torah die veel meer soepel en dinamiese betekenis van 'onderrig' in 'n konkrete situasie. Laasgenoemde kan wel gestalte aanneem in wetsvoorskrifte, maar ook in verhale, liedere, spreuke, ens. Die hele Pentateug, trouens die hele Ou Testament, kan as torah bestempel word. Dit mis die 'wettiese karakter' van die Griekse nomos en het 'n rigtinggewende betekenis omdat dit gerig is op die doel (voleinding) waarmee God met sy skepping oppad is. Enersyds relativeer , andersyds radikaliseer die groot Toekoms die voorskrifte van die torah. Beide blyk uit Jesus se Bergpredikasie en Paulus se houding teenoor die heidene en die huwelik (1 Kor 7). In 'n nuwe fase in die geskiedenis van die heil, kan die vorige voorskrifte 'opgehef' word in beide betekenisse ( verhef én vervang ) van die woord. Enersyds word in die nuwe verbond die doel van die ou verbond bereik; andersyds beteken die nuwe verbond juis daarom die einde van die oue. In daardie sin is Christus die (doel) einde van die wet (Rom 10:4). In Hom het die voleinding (Koninkryk van God) naby gekom (Mark 1:15). 14.4.2 Wat egter in Christus reeds volkome waarheid en werklikheid geword het, is nog nie die geval in die kerk en die wêreld nie. Daarom het ons nog steeds die rigtinggewende torah nodig. Hebr 8:13 (ou vertaling) leer ons dat die oue naby die verdwyning is. In Christus het die ou dinge wel verbygegaan en het alles nuut geword (2 Kor 5:17), maar tot aan die voleinding van die geskiedenis leef ons nog altyd te midde van die oue. Die nuwe se verskyning is die oue se verdwyning. Die kerk se bestaan speel af te midde van hierdie verskyning en verdwyning, die alreeds van die nuwe en die nog steeds van die oue. Dit maak die posisie van die gelowige en die kerk in hierdie bedeling so dubbelsinnig. Enersyds dreig die gevaar dat ons wetteloos sal lewe omdat Christus se dood alreeds die einde is van die wet; andersyds bestaan die gevaar van 'n wettiese lewenswyse omdat ons nog steeds in die ou bedeling lewe. Omaan beide gevare te ontkom, is ons diep afhanklik van die soepelheid van siel wat alleen die Gees van God ons kan gee. 14.4.3 In die voorskrifte van die Torah kom die wese van die mens as beelddraer van die God van liefde, na vore soos dit gedurende 'n spesifieke tyd tot uitdrukking kom. Wie daarom bly vassteek by die letter van die torah , bedroef die Gees wat daarin tot ons spreek. Soos Paulus dit stel: 2 Kor 3:5, 6: Ons bekwaamheid kom van God, wat ons bekwaam gemaak het ombedienaars van 'n nuwe verbond te wees, nie van die letter nie, maar van die Gees. Die letter maak dood, maar die Gees maak lewend . Dit beteken hoegenaamd nie 'n minagting van die letter nie. Immers, 2 Kor 3:7, 8 leer: Die wet wat in letters op klip gegraveer is, het in heerlikheid gekom. Hierdie heerlikheid, wat tog gou sou verdwyn, het op die gesig van Moses so geskitter dat die Israeliete nie na hom kon kyk nie. As die bediening wat tot die dood lei, met soveel heerlikheid gekom het, hoeveel groter sal die heerlikheid wat deur die Gees geskied dan nie wees nie? 14.4.4 In ons soeke na die bedoeling van die Gees in die letters van die Skrif, moet telkens rekening gehou word met die Skrifkonteks (watter posisie neem dit in binne die voortgang van die geskiedenis van die heilsopenbaring), die historiese konteks (wat was die situasie destyds wat die agtergrond van 'n spesifieke etiese uitspraak vorm), en ons eie konteks (wat is die ooreenkoms en verskil tussen destyds en deesdae). Dit doen eintlik in 'n mindere of meerdere mate elke lidmaat wat die Bybel lees (on)bewustelik, terwyl die teologie tot taak het om die lidmaat hiermee te help deur dit doelbewus te doen. Wie so saam met medegelowiges, wat die vaders en moeders, broers en susters, geleerdes en ongeleerdes, homoseksuele en heteroseksuele, insluit, ootmoedig biddend na die Gees in die letters (woorde) van die Skrif luister, sal telkens die verrassende ontdekking doen dat God se Woord lewend en kragtig is en die bedoelings en gedagtes van die hart beoordeel (Heb 4:12).

######## 14.5 DIE BETROKKE TEKSTE

14.5.1 Hoewel dit onmoontlik is om binne die bestek van hierdie verslag volledig op die eksegese van die tekste wat deurgaans 'n rol in die debat speel in te gaan, wil ons net kortliks aantoon dat die uitleg van hierdie tekste nie so voor die hand liggend is as wat baie mense blykbaar meen nie. 14.5.2 Diegene wat oortuig is dat die gesag van die Skrif dit onmoontlik maak om gunstig teenoor homoseksualiteit te oordeel, beroep hulle op verskillende kategorieë van tekste naamlik die skeppingsverhaal, dié wat homoseksualiteit uitdruklik verbied, historiese verhale wat beskou word as afwysend teenoor homoseksualiteit, en Nuwe Testamentiese lyste van onwelvoeglike optrede. Wat laasgenoemde betref, neem Rom 1:26,27 'n besondere plek in. Waarskynlik is dit die eintlike teks wat baie as beslissend beskou. 14.5.3 Oor die skeppingsverhaal kan ons kort wees. In die debat speel dit meestal 'n rol in kombinasie met ander tekste (veral Rom 1). In die skeppingsverhaal self word in elk geval nie (positief of negatief) verwys na homoseksuele gedrag nie. Weliswaar lees ons dat God die mens as man en vrou geskep het, maar dit weet elkeen wat rondom hom/haar kyk. Ook die diere is as mannetjies en wyfies geskep, maar dit is te betwyfel of daaruit enige konsekwensies vir ons tema getrek

3