gebrokenheid van die skepping. Maar ten spyte van die onvolmaakte en die sondige daarin, verteenwoordig dit 'n skeppingsgegewendheid wat deur God, ook in die bedeling van gebrokenheid, onder sy genade geneem en geheilig is en in diens gestel word van die mensheid en die koninkryk van God.

### 4. KERKLIKE HULPVERLENING AAN DIE HOMOSEKSUELE LIDMAAT 4.1 Die eiesoortigheid van die kerklike hulpverlening

Die eiesoortige roeping van die kerk deur middel van ampsdraers, medegelowiges en gespesialiseerde diakonale dienste met betrekking tot die homoseksuele gemeentelid vloei voort uit die besondere verbondenheid aan mekaar, binne die ver­ bondsgemeenskap. Hierdie gemeentelid is kragtens die ver­ bondsverhouding waarin hy staan, geroep tot geloofsgroei in Christus, onder leiding van die Woord; geroep tot vervulling van 'n bestemming, naamlik om tot eer en verheerliking van God te lewe. Hieruit vloei voort dat die diepste nood, ook van die homoseksuele mens, wat nie sy liggaamlike of psigo-sosiale nood is nie, hoe belangrik dit ook al mag wees. Dit is eerstens sy behoefte aan 'n sinvolle lewe en bestemming in Christus, sodat die religieus-etiese dimensie dus van besondere belang is. Kerklike hulpverlening aan die homoseksuele mens behels dus ook die deurgee van die Bybelse getuienis met betrekking tot seksualiteit en die bestemming van die geslagte.

Die hulpverlening wat voortvloei uit die koinoniale verbondenheid sal altyd in 'n bepaalde rigting stuur, naamlik dat die homoseksuele lewenswyse en homoseksuele verhouding nooit as ideaal of as alternatief vir die heteroseksuele lewenswyse en huwelik gesien kan word nie. Elke toegee aan overte seksuele uitdrukking kan hoogstens die karakter van 'n nood­ oplossing dra, wat ook sonde is, dit wil sê afwyking van die doel en bestemming wat God gestel het vir hom as mens. En as die homoseksuele daad afkeurend in die Skrif bejeën word en dit 'n nog dringender dimensie kry omdat, volgens die apostel Paulus, die ingaan in die koninkryk van God daarmee op die spel is (1 Kor 6:10), dan is die persoonlikheidstruktuur en die konstitusie wat 'n mens tot daardie optrede stuur, wel deeglik 'n probleem.

Die werklike doel waarop afgestuur word, is om ook daardie gemeentelid te leer lewe met die Heer. Voorop staan dan die uitbouing van 'n lewende geloofsverhouding met Christus; met Hom wat die ware bron van hulp, krag en troos is en wat die groot leed waaronder heel die skepping gebuk gaan, in sy Godverlatenheid op Hom geneem het. Slegs wanneer hierdie verhouding 'n werklikheid is, sal die homoseksuele persoon ook die ander verhoudings waarin hy staan, reg begryp en tot eer van God hanteer.

Ook indien die omvorming van die homoseksualiteit (met die daarmee gepaardgaande moontlikheid tot 'n huwelik) nie ver­ wesenlik word nie, is die gelowige homoseksueel geroepe om, in gehoorsaamheid aan die eis van Gods Woord, die stryd te bly voer en nie sy gebrokenheid te idealiseer nie. Nooit sal dit gaan om 'n lewe van seksuele onthouding as sodanig, as ver­ dienste voor God nie. Eerder om 'n oortuiging dat die krag tot oorwinning in Christus geleë is. Dus 'n keuse vir God, in die geloof dat Hy die lewe van onthouding wil en die ooreen­ stemmende gawe daartoe sal verleen - 'n uitdrukking dus van 'n besondere verhouding tot die Here, wat ook verantwoordelike liefde tot die medemens vereis.

### 4.2 Die noodsaaklikheid van spesialistiese terapie

Omdat diepliggende agtergrondsfaktore 'n rol speel en die homoseksueel daarby ook worstel met allerlei spanninge en kwelvrae, is dit noodsaaklik dat so 'n persoon toegang sal hê tot spesialistiese psigoterapie. In 'n multi-dissiplinere aanpak vanuit religieus-etiese, medies-psigiatriese en sosiaal­ maatskaplike gesigspunte sal sulke mense gehelp moet word om tot 'n hoogs moontlike normale en sosiaal verantwoordelike bestaan te kom. Steeds sal die ideaal moet bly om te werk aan 'n groter ooreenstemming tussen die werklikheid van die eie lewe en God se wil vir daardie lewe - al beteken dit ook dat so 'n lewe met leed gepaard sal gaan, ten einde God in gees en liggaam te kan verheerlik. Waarop dus afgestuur sal word, is die volle of gedeeltelike omvorming van die afwyking. Uit 'n geloofsoogpunt egter is die bevryding van ondraaglike spanninge, waardeur die homoseksuele persoon gehelp word om in gehoorsaamheid aan die norme van die Skrif, sonder overte homoseksuele uitdrukking, te leef, of, in die geval waar die homoseksuele gerigtheid obsessioneel bly, die oop staan vir die draende en bevrydende krag van die Evangelie van Christus, van net sulke wesenlike betekenis.

Dit beteken egter nie dat die dienste van enige spesialis­terapeut aanvaarbaar sal wees nie. Wel diegene wat oortuig is van die noodsaaklikheid sowel as moontlikheid van hulp en wat nie in hulle terapie eise stel wat om geloofsgronde aanstootlik sal wees nie. En waar die situasie hom al meer voordoen dat die psigiatrie en aanverwante wetenskappe toenemend daartoe kom om homoseksualiteit as ' normaal ' te beskou en nie alle terapeute meer ernstig soek na metodes tot genesing nie, sal die kerk ook in hierdie opsig, kragtens die geloof in die Woord van God, nie sy verpligting en roeping teenoor die homoseksuele lidmate mag ontduik nie. Alleen diegene behoort daarom aanbeveel te word, van wie dit bekend is dat hulle in gehoorsaamheid hulle gawes beoefen. Die inisiatief sal self ook geneem moet word vir organisering van sulke dienste, wat wel op die terrein van die georganiseerde diakonaat van die kerk lê.

### 4.3 'n Korporatiewe dimensie

Die kerk sal deur middel van ampsdraers, lidmate en gespesialiseerde diakonale hulpdienste met priesterlike