is om vir God te loof en te dank, want hy weet: Die feit dat hy 'n apostel is, hy wat die kerk van die Here met mag en mening vervolg en probeer uitroei het, is absoluut net genade. Net so was dit ook met die Korintiese gelowiges. Tot so onlangs as vyf jaar gelede was hulle nog heidene, het hulle aan al die sondige praktyke deelgeneem wat daar in 'n besige hawestad beskikbaar is. Maar God het dit alles kom verander. In Christus Jesus en deur middel van die prediking van Paulus het God begin om vir Homself mense in Korinte af te sonder. Hierdie posisie waarin hulle nou was, was 'n geskenk van God se kant af. Hy het van die begin af die inisiatief geneem in hulle verlossing. Wat daar in die openingsverse van die eerste Korintiërbrief van Paulus en die gelowiges in Korinte gesê word, geld natuurlik net so van die mense wat nou in die erediens sit. Dat jy glo, is deel van God se genadewerk met jou. Dat jy gedoop is, is 'n geskenk. Ook dat jy aan die Nagmaalstafel kan aansit. Dat jy op daardie spesifieke kamp gegaan het waar jy die Here aangeneem het as jou Verlosser; dat jy dié besondere boek gelees het wat jou so aangespreek het; dat jy in 'n huis grootgeword het waar die kerk 'n belangrike rol gespeel, al hierdie dinge is deel van God se genadewerk met jou. Conzelmann (1975:22) stel dit skerp: Holiness is received, not achieved . Korinte was ook nie sommer só 'n gemeente nie, begin Paulus sy brief. Nee, aan genadegawes het dit hulle nie ontbreek nie. In vers 5 sonder Paulus twee gawes uit wat veral baie sterk in die Korintiërs se gawebank gefigureer het, dié van logos en gnosis . Hulle was 'n klomp slim ouens. Dit was dan ook eintlik hierdie gemeente se 'claim to fame', die feit dat hulle so welsprekend en geleerd was. So spog elke gemeente met 'n oorvloed geskenke uit die hand van die Here. As ons vanoggend 'n brief van die Here moes ontvang, sou Hy ook kon sê dat dit ons nie aan 'n enkele genadegawe ontbreek nie. Hier kan die prediker uitbrei oor die eie stel gawes wat in sy of haar tuisgemeente voorkom. Maar as ons nou die brief verder lees, is dit ongelooflik hoe juis hulle sterk punte die Korintiërs se probleem geword het. God het hulle geseën met die gawe van welsprekendheid, maar net hierna, van vers 10 af, lees ons hoe hulle die een dominee teen die ander afgespeel het omdat hy nie so welsprekend was nie. Hulle is geseën met kennis, maar in hfst. 8 moet Paulus vir hulle sê: 'Kennis maak verwaand'. Daar was niks verkeerd met die gawes van die Korintiërs nie, net miskien met die klem wat aan sekere gawes gegee is. Die aanhef van die brief eindig met 'n toekomsblik. Hy wat hulle geroep het, sal hulle ook laat vasstaan tot die einde toe. Die gawes in die gemeente wys juis daarop dat die eindtyd nog nie aangebreek het nie. Die gawes is die manier waarop die Gees in die gemeente aan die werk is, en dieselfde Gees sal hulle voorberei op die dag wanneer Jesus Christus weer kom. Die feit dat ons saam met die gemeente in Korinte kan deel in Christus, deel aan sy seëninge en genadegeskenke, wys vir ons op God se trou. God se getrouheid is die permanente uitdrukking van sy liefde en die finale grond vir Paulus se danksegging. Hy sal ons enduit vashou tot by die wederkoms.

#### 1.4.2 Die preekvoorstel uit 2011:

Dit is die troue van die jaar. Die bruid, Alfreda, 72 jaar oud, kom in 'n pragtige wit rok die paadjie afgestap. Die bruidegom, Little Wa, 75 jaar, wag met 'n stralende gesig. Die bruid het 'n geskiedenis. Vir bykans 60 jaar was sy 'n prostituut in Hong Kong se berugte Kowloon Walled City. Só het sy haar heroïen-verslawing gefinansier. Op 72 kon sy nie meer as

7