Vir 40 jaar het die volk dan in die woestyn gebly. Vir lang tye by plekke kamp opgeslaan, 'n hele generasie sterf in die woestyn. Nou is hulle weer by Jerigo. Josua was nie meer 'n jong man nie. Hy gaan kyk weer na Jerigo, so op sy eie hierdie keer. 40 jaar terug het hy saam die ander verkenners ook gekyk, en hulle het waarskynlik gesê: 'Ons was slawe, ons was uitgesluit uit die skole uit, ons was uitgesluit uit die leierskap uit, ons het nie enige militêre vaardighede en kennis nie, ons het nie enige tegnologiese vaardighede nie...ons sal nie die stad kan inneem nie.'

Nou het Josua hierdie belewenis. Hy sien 'n man voor hom staan met 'n ontblote swaard in sy hand . Dit beteken hy is reg vir 'n geveg. Wat vir my skitterend is, is dat Josua, al mooi senior in jare, 'n man met 'n swaard sien, en dan sê vers 13 dat Josua na hom toe gegaan het en vir hom gevra het: 'Is u aan ons kant of aan die vyande s'n?' Letterlik staan daar Josua het na hom toe opgegaan het. Dit beteken hy het hom uitgedaag. 'Is jy vir ons of teen ons?'

Die antwoord wat hierdie man gee begin met 'n blote: 'nee'. As mens vir iemand twee opsies gee, en jy antwoord met 'n blote nee , dan beteken dit nie een nie. As iemand vra soek jy koffie of tee, en jy sê nee, dan soek jy nie koffie of tee nie. Dis baie interesant - hierdie man antwoord: 'Nee, maar Ek is die leërowerste van die HERE ; Ek het nou gekom.' Ons wil so dikwels hê God moet kant kies. Hy moet vir of teen my wees...dis eintlik verkeerd om. Ek dink nie die vraag is soseer op Hy vir of teen jou is nie, maar of ek en jy vir of teen Hom is.

Josua val op die grond neer. Die Nuwe Vertaling het dit so bietjie dit saggies vertaal. Josua het nie bloot net diep gebuig nie. Hy het op die grond neergeval. Dieselfde woord word gebruik vir 'n stad wat val. Josua is gestroop, op sy gesig op die grond. Dis absolute aanbidding en oorgawe. Onmiddellik vra Josua: 'Wat wil my Here aan sy dienskneg sê?' My Here. Sy dienskneg. Mooi ne, dis verhoudingstaal.

### 'Trek jou skoene van jou voete af, want die plek waar jy op staan, is heilig.' Jou skoene is vuil, trek dit uit.

- 1. Wie is die engel?

Goed, dis die verhaal. Ek wil tog net julle op iets wys wat belangrik is hier. Die Ou Testament praat dikwels van die Engel van die Here. Mense het oor die eeue allerhande interessante en vreemde dinge oor engele kwyt geraak. Ek kan in 'n diens oor Jes us preek, en dan is daar mense. As ek afkondig dat ons oor engele preek, dan sit die kerk gepak.

Op elke bladsy van die Bybel kry ons sonde, genade, vergiffenis, God, en so hier en daar daag 'n engel op, hulle is nooit die middelpunt van die storie nie, maar ons stel om een of ander rede juis in hulle belang. Merkwaardig. Ons weet so ietsie van engele, nie baie nie, maar wat ons definitief van engele weet, is dat hulle nooit maar nooit aanbid moet word nie. In Openbaring 19 lees ons van Johannes, en daar is 'n engel wat hom dinge vertel. En dan sê Openbaring 19:10: 'Toe het ek ( Johannes) voor sy voete op my knieë neergeval om hom te aanbid.'

Die engel sê dan onmiddelik: 'Pas op, moenie!' sê hy toe vir my. 'Ek is 'n mededienaar van jou en van jou medegelowiges...aanbid God...!' Die engel keer dadelik enige aanbidding. Hy sê vir Johannes dat hy en die engel nie so verskillend is nie, hulle is beide dienaars. Dalk verskillend, maar dienaars! Altwee is geskapenes.

So, Joshua val in aanbidding neer. Dis seker hoekom die Nuwe Vertaling dit as diep buig vertaal, dis aanbidding, Josua stel homself dadelik beskikbaar: 'wat wil my Here vir my sê?' Wat sê die man met wie Josua praat? Sê hy vir Josua : ' staan op, moenie my aanbid nie! ', n ee, hy sê: 'trek uit jou skoene, want jy is op heilige grond. Hoekom is grond heilig? Met Moses en die brandende bos kry ons dit ook.