beeld van God (wat Liefde is, 1 Joh 4: 7), bestaan daar die nouste verband tussen Godsbeeld en mensbeeld. Voorts staan skepping nie los van geskiedenis en voleinding as die doel waarheen God met sy skepping op pad is nie. Ook huwelik en seksualiteit, soos ons dit ken, behoort tot die bedeling wat verbygaan, maar is terselfdertyd 'n teken en vooruitwysing na daardie Toekoms waarin 'die kinders van die opstanding' nie in die huwelik uitgegee word nie (Luk 20:34- 36; Matt 22:30) omdat die werklikheid waarna dit verwys, naamlik 'die bruilof van die Lam' (Op 19:7) dan aangebreek het. Dit relativeer ons aardse seksualiteit en gee dit terselfdertyd 'n glorie en samehang wat ons denke te bowe gaan, maar in die geloof bely word. 14.9.2 Van besondere gewig is die samehang, die orde of gelaagdheid van die verskillende aspekte van liefde wat wel onderskei, maar nie geskei kan word nie naamlik sexus , eros , philia en agapè . Sexus het te make met die biologiese gegewene van geslagtelikheid en die daarmee gepaardgaande lusbelewing. Opsigself genome verskil die mens hierin weinig van die dier. Opsigself gesien kom dit eintlik van onder die drumpel van ons menswees na bo en verbind ons met die diereryk. Wanneer daarom al die aksent op sexus en singenot geplaas word, word die mens minder as 'n mens. Eros sluit aan by sexus , maar gaan dit terselfdertyd te bowe. Dit sluit liggaamlike genot in, maar verdiep dit tot vreugde. Dit het te make met die onstilbare verlange na vervulling, na vrede, na stilte, na skoonheid, na geluk. Wanneer dit losgemaak word van die konkreetheid van die sexus, vervlugtig dit maklik tot 'n romantiese verliefdheid op (abstrakte) liefde as sodanig ten koste van die (konkrete) geliefde van vlees en bloed. Juis die konkreetheid van die geliefde met sy/haar spesifieke geestelike en liggaamlike behoeftes (onder andere ook ten opsigte van sexus en eros ) vra om die philia wat gestalte aanneem as lojaliteit en trou in die daaglikse deelname aan die vreugdes en stryd van die lewe. Dit het die konnotasie van duursaamheid, sak sout saam opeet, beskutting en geborgenheid binne 'n veilige omheining waar ook die genot van die sexus en die vreugde van die eros kan gedy. 14.9.3 Al hierdie gestaltes van die liefde behoort tot 'hierdie wêreld soos ons hom ken' wat besig is om verby te gaan (1 Kor 7:31). Van die waarheid dat man en vrou saam sal lewe sodat die twee een is (Ef 5:31) verklaar die volgende vers: Hierin lê 'n diep geheimenis opgesluit, en ek pas dit toe op Christus en die kerk . Karl Barth kan dan ook na die huweliksverhouding verwys as die 'klein geheimenis' wat heenwys na die 'groot geheimenis' van ons lewe naamlik die bruilof van die Lam waarop ons wag. Dit beteken terselfdertyd 'n relativering van die huwelik sodat die klein geheimenis nie die groot geheimenis van ons bestaan moet word nie. Die seksuele, ook in die mees gesublimeerde selfs godsdiensige gestaltes, kry dan afgodiese trekke. Die gawes kompeteer dan met die Gewer. In die lig van die komende Koninkryk kan Paulus by geleentheid selfs sê dat dié wat getroud is moet lewe asof hulle nie getroud is nie (1 Kor 7:29). Dit beteken geen vyandigheid teenoor die huwelik nie, maar 'n heerlike humorvolle relativering en bevryding daarvan. As behorende tot hierdie bedeling wys die huwelik vooruit na 'n toekomstige gemeenskap wat die huwelik te bowe gaan. Daarom is om getroud te wees ook geen voorvereiste om volkome mens te wees nie. Immers Christus self, die waaragtige mens, was nie getroud nie. 14.9.4 Daar is nog 'n vierde vorm van die liefde naamlik agapè wat, hoewel dit nie heeltemal pas in hierdie lewe nie, daarin neerdaal as vrug van die Gees (Gal 5:22) en sodoende ook al die ander gestaltes van die liefde, heilig. Terwyl die sexus van onder die drumpel van ons menslikheid vandaan kom en ons verbind met die diereryk, dring die agapé van bo die plafon ons werklikheid binne en gee ons deel aan die Godsryk. Dit is 'n liefde wat gemotiveer word nie deur die waarde van die ander nie, maar deur die nood en ellende, die siekte en sonde, die gebrek en broosheid van my naaste, binne en buite die huwelik. Dit hou stand ook wanneer die ander persoon menslik gesproke 'n las word, wanneer die skoonheid van die eros kwyn en die drif van die sexus verdwyn; wanneer die ander geen skuilplek meer vir my is nie, maar ek geroep word om 'n skuilplek te bied vir die ander. Hierdie Goddelike Liefde het konkrete gestalte aangeneem in die krip en aan die kruis waar die Seun gesterf het vir ons sonde en ellende. Dit is hierdie liefde van God wat deur die Heilige Gees as Tolk en Trooster, uitgestort is in ons harte (Rom 5:5). 14.9.5 Hoewel binne die morele orde die rigting van die agapè nie gerig is na bo nie, maar na onder; nie na wat kosbaar is nie, maar wat kwesbaar is; staan dit nie vyandig teenoor die ander vorme van liefde nie. Daarvan getuig onder andere die opname van die boek Hooglied in die kanon. Ook die agapè gaan met Goddelike hartstog en heilige vreugde gepaard. Die gelaagdheid van die liefde dui op 'n gerigtheid waarin ook die sexus as heenwysing kan dien na die hartstogtelike Liefde van die 'jaloerse' God, wat sy volk (bruid) nie deel met die afgode nie. In die Ou Testament is 'idolatry' en 'adultery' dan ook ten nouste verbonde. 14.9.6 Terwyl die liefdesgebod die wese is van elke gebod van God omdat daarin die ware wese van die mens as beelddraer van God tot uitdrukking kom, moet die vraag gestel word of 'n homoseksuele relasie nie uitdrukking kan wees van die liefdesgebod nie? Oor die antwoord op hierdie vraag loop die opinies uiteen, maar is dit vir 'n heteroseksuele persoon moontlik om dit sonder meer te ontken? Sou die kerk in die beantwoording van hierdie vraag nie ten minste groot erns moet maak met die getuienis van homoseksuele lidmate vir wie die Christelike geloof ook kosbaar is nie? Of is dit ondenkbaar dat laasgenoemde moontlik kan wees?

######## 14.10 MAAK DIT SIN OMTE PRAAT VAN 'n HOMOSEKSUELE "HUWELIK EN GESIN?"

14.10.1 Indien 'n homoseksuele verhouding wel uitdrukking kan wees van die Christelike liefde, plaas dit ons voor nuwe vrae. 'n Brandende kwessie is hoedat so 'n verhouding maatskaplik gestalte moet aanneem. Alle egte liefde soek na duursaamheid en daarom ook na institusionele vormgewing. 14.10.2 Ook waar eenstemmigheid bestaan dat aan duursame homoseksuele relasies een of ander vorm van

7