meen dat dié uitsprake nie vir vandag rigtinggewend is nie, blyk dit dat die eintlike probleem 'n hermeneutiese probleem is. 2.1 Ou-Testamentiese gegewens

######## Gen 19:5 en Rigt 19:22

Alhoewel die term sodomie met die naam Sodom verband hou, word homoseksualiteit nêrens in die Ou Testament spesifiek aan Sodom gekoppel nie. Uit die feit dat Lot sy twee dogters aangebied het aan die Sodomiete wat daarop aangedring het om geslagsgemeenskap met die vreemdelinge te hê, blyk dit dat dit in Gen 19:5 gaan oor 'n homoseksuele verkragting van vreemdelinge. In Rigt 19:12 heers 'n soortgelyke situasie. Homoseksuele dade is in Gen 19:5 en Rigt 19:22 die simptoom van die verdorwenheid wat in Sodom en Gibea geheers het.

######## Lev 18:22 e v en 20:13

Lev 18:22 e v en 20:13 verbied seksuele omgang tussen mans. Die uitdrukking mshkbj `shh (die lê van 'n vrou) verwys duidelik na seksuele omgang (bv Gen 26:10; 34:2; Num 5:13, 19; 31:17-19; Rigt 21:11-12). Soms word geargumenteer dat die homoseksualiteit wat hier ter sprake kom, in werklikheid homoseksuele prostitusie is wat deel van die vrugbaarheidsrites van die Kanaänitiese godsdiens sou wees. Die argument is dat homoseksualiteit in alle vorme dan nie hier veroordeel word nie. Sou dit hier alleen om tempelprostitusie gaan, is dit vreemd dat heteroseksuele tempelprostitusie nie ook veroordeel word nie. In 'n onlangse studie van PA Bird is die bestaan van manlike kultiese prostitusie in Oud-Israel ernstig bevraagteken. Daarby word die gewaande plek van homoseksuele omgang in die Kanaänitiese vrugbaarheidskultus almeer in twyfel getrek. Homoseksuele omgang bedreig eerder die primêre simboliek van die kultus wat rondom die vereniging van man en vrou wentel, as wat dit dit ondersteun. Deut 23:18 is die enigste plek in die Ou Testament waar na 'n manlike prostituut verwys word. Dié vers staan, anders as wat dikwels aanvaar word, egter nie in parallelie met die voorafgaande vers waar die terme qdshh en qdsh voorkom nie. In Ugarit was die qdsm al die nie-priesterlike tempelpersoneel. In Deut 23:18 verwys die terme qdshh en qdsh klaarblyklik na 'n professionele klas wat by heiligdomme 'n rol in die Ashera-kultus gespeel het en niks met prostitusie te doen gehad het nie. Lev 18:3, 24 en 30 bring die praktyke wat in Lev 18 veroordeel word, inderdaad in verband met die praktyke van die Egiptenare en Kanaäniete. Die feit dat dit te betwyfel is of manlike homoseksuele prostitute in die Kanaänitiese kultus 'n rol gespeel het, ondergrawe die argument dat dit in Lev 18:22 e v en 20:13 net om kultiese wette gaan. Verder toon die eksplisiete nie-kultiese materiaal in veral Lev 19 dat die heilige sfeer verder strek as die kultiese sfeer en reik na wat breedweg eties of moreel genoem word. God is heilig. Daarom moet sy volk ook heilig wees (Lev 11:44-45; 19:2; 20:26). In die Nuwe Testament word die idee van heiligheid opgeneem. Nie alleen word die gelowiges 'heiliges' (Kol 1:2; 1 Pet 1:2; 2:9-10) genoem nie, maar hierdie status moet tot uitdrukking kom in 'n heilige lewe (Kol 1:22; 1 Pet 1:15). Homoseksuele omgang is in Lev 18 en 20 een van 'n aantal misdrywe. Dit is dus nie die een sonde bo alle sondes nie. Die uitdrukking mshkbj `shh (die lê van 'n vrou) word somtyds op grond van verwante uitdrukkings in Num 31;17-18, 35 en Rigt 21:11-12 in verband met die seksuele posisie van die passiewe deelnemer tydens geslagsgemeenskap gebring. Die argument is dat die passiewe rol van een van lede in 'n homoseksuele daad verbied word. Lev 20:13 stel dit egter uitdruklik dat beide persone die doodstraf verdien. Die feit dat niemand vandag die doodstraf vir homoseksualiteit eis nie, soos wat inderdaad in Lev 20:13 beveel word, impliseer nie noodwendig dat die gebod teen homoseksuele dade nie meer geld nie. Wat egter wel van belang is, is die vraag hoe die Nuwe Testamentiese kerk die stipulasies in die Heiligheidskode, waarvan Lev 18 en 20 deel is, moet hanteer. Onder leiding van die Heilige Gees het die vergadering in Jerusalem besluit dat die gelowiges uit die heidene nie besny hoef te word en die wet moet onderhou nie. Ter wille van die eenheid van die kerk en die goeie onderlinge verhoudinge tussen Joodse en heiden-Christene word laasgenoemdes versoek om hulle egter te weerhou van afgodsoffers, van bloed, van wat verwurg is en van hoerery (Hand 15). Uit Petrus se woorde tydens die vergadering (Hand 15:7-11) is dit duidelik dat die kernvraag was of geloof in Christus die enigste voorwaarde vir die ontvangs van die verlossing en die toegang tot die volk van God is. Wie verlos is, behoort egter te streef om in sy/haar hele lewenswandel heilig te wees (1 Pet 1:15) - dit waaraan die Heiligheidskode in die tydvak voor Christus gestalte wou gee. 2.2 Nuwe Testamentiese gegewens

######## Rom 1:26, 27

In Rom 1:26, 27 word homoseksuele verkeer as 'teen die natuur' beskryf. Met phusikos en para phusin bedoel Paulus 'in ooreenstemming met die bedoeling van die Skepper' en 'teen die bedoeling van die Skepper' respektiewelik. Die uitdrukkings 'natuurlik' en 'teen - natuurlik' is ook deur die Griekse moraliste gebruik. By gebrek aan spesifieke Griekse terme is dit gebruik om te onderskei tussen heteroseksuele en homoseksuele. Verkeer. Joodse skrywers soos Josefus benut ook die uitdrukkings. Hy praat byvoorbeeld van omgang tussen mans as para phusin . In Rom 1 gee Paulus egter 'n eie inhoud aan phusikos en para phusin . Sy taalgebruik in Rom 1:19 e v bevat sterk sinspelings op die skeppingsverhaal ('skepping van die wêreld [vers 20]); 'beelde', 'verganklike mens', 'voëls', 'viervoetige diere', 'reptiele' [vers 23]). Homoseksuele verkeer druis in teen God se bedoeling by die skepping. Die uitdrukkings 'natuurlik' en 'teen - natuurlik' slaan hier dus nie bloot op die aanvaarde sieninge in die destydse wêreld nie soos wat die term 'natuurlik' byvoorbeeld in 1 Kor 11:14-15 wil te kenne gee nie. Dit is betekenisvol dat Paulus homoseksuele verkeer ook pervers (1:27) en onbetaamlik (1:28) noem. Soos wat afgode bo die lewende God gestel word, so word homoseksuele praktyke teenoor

11