die deur God bedoelde omgang tussen man en vrou gestel. In Rom 1:26, 27 dui niks daarop dat Paulus slegs pederastie in gedagte gehad het nie. Die verwysing na afgodiese praktyke in 1:23 impliseer ook nie dat dit hier slegs gaan om seksuele onsedelikheid wat in verband staan met die heidense kultusse nie. Paulus spits hom hier nie spesifiek op homoseksualiteit toe nie, maar sien in die homoseksuele praktyke van die heidene 'n duidelike illustrasie van die afval van die mens van God. Die veroordeling van homoseksuele praktyke is 'n neweproduk van sy hoofargument dat as die mens nie God wil erken nie, hy ook sy eie menswees aantas. Omdat die mens van God vervreemd geraak het, het hy allerande morele perversiteite begin pleeg. Die verwysing na homoseksuele praktyke is vir Paulus prima facie getuienis van die morele verwarring en blindheid waarin die mens vanweë sy onwilligheid om God as die Skepper te erken, verval het. Paulus het nie die hedendaagse begrip egte-homoseksualiteit geken nie en onderskei dus nie tussen die optrede van konstitusionele homoseksuele en heteroseksuele mans en vrouens wat homoseksuele dade pleeg nie. Soms word geargumenteer dat aangesien homoseksuele dade vir 'n konstitusionele homoseksueel 'natuurlik' is, daar dus niks daarmee fout te vinde is nie. Die persoon wat in stryd met sy aard optree, sou 'n pervert wees. Uit Rom 1:26,27 is dit egter duidelik dat die natuurlike is dat God man en vrou gemaak het sodat hulle seksuele omgang met mekaar kan hê. Homoseksuele praktyke is teken van die afval van God.

######## 1 Kor 6:9-10

Twee van die terme wat in die sondekatalogus in 1 Kor 6:9-10 aangetref word, hou oënskynlik met homoseksuele dade verband, naamlik: malakoi en arsenekoitai. Malakoi beteken letterlik 'sag' en verwys moontlik na 'n vorm van pederastie alhoewel dit nooit 'n tegniese term vir pederastie geword het nie. Plato gebruik die term malakoi om diegene wat die passiewe rol binne 'n homoseksuele verhouding speel, te beskryf. Arsenekoitai is waarskynlik 'n vertaling van die Hebreeuse mishkav zakur , 'lê met 'n man' en is 'n Joods -Hellenistiese skepping. Dit sou dan na die aktiewe lid in 'n pederastiese verhouding kon verwys. Heelwaarskynlik het die formuleringe in Lev 18:22 en 20:13 'n rol gespeel in Paulus se gebruik van die term arsenekoitai . Die sondekatalogus in 1 Kor 6:9-10 het dit ten doel om 'n kontras tussen die vroeëre en huidige wyse van bestaan van die Korintiërs te teken. Die lys van sondes in die sondekatalogus is egter nie die enigstes waarvoor Christene moes oppas nie. 'n Homoseksuele daad is nie 'n meer veragteliker sonde as ander sondes nie.

######## 1 Tim 1:10

Die term arsenekoitais kom in 1 Tim 1:10 weereens in 'n sondekatalogus voor. Dit is betekenisvol dat die volgorde in hierdie sondekatalogus deur die volgorde van die Dekaloog beïnvloed is. Dit is betekenisvol dat homoseksuele dade in die Nuwe Testament, soos in die Ou Testament, veroordeel word. Dit toon dat die beskouing dat tekste soos Lev 18:22 e v en 20:13 as kulties afgemaak kan word, nie gehandhaaf kan word nie. Verder is dit insiggewend dat die formuleringe in Lev 18:22 en 20:13 waarskynlik in Paulus se gebruik van die term arsenekoitai 'n rol gespeel. In sy verwerping van homoseksuele praktyke sluit Paulus nou aan by die Ou Testamentiese uitsprake daaroor. Nêrens in die Ou of Nuwe Testament word spesifiek na 'n homoseksuele geneigdheid verwys nie. Alhoewel dit uit die geringe aantal verwysings daarna duidelik is dat homoseksuele praktyke vir die Bybelse skrywers nie 'n prominente saak was nie, is elke eksplisiete verwysing daarna negatief. 2.3 Die goddelike strukturering van die menslike lewe 'n Populêre dogma is dat aangesien daar in die Bybel geen onderskeid tussen die uiterlike homoseksuele daad en die innerlike homoseksuele oriëntasie gemaak word nie, die Bybel nie homoseksualiteit soos dit vandag geken word, aanspreek en veroordeel nie. Die kwessie strek egter veel verder as vermelding van enkele tekste waar homoseksuale dade veroordeel word. Die kernsaak is die Goddelike strukturering van die menslike lewe in die vorm van man en vrou. Wanneer die fundamentele aard van Gen 1-3 in aanmerking geneem word, is dit duidelik dat die heteroseksuele man- vrou verhouding hier geteken word as die archetipiese, deur-God-gewilde model. Gen 1:27 stel dit uitdruklik dat God die mens as man en vrou geskape het. Menswees is manwees of vrouwees. Geslagtelikheid behoort tot die wese van menssyn. Dit deurtrek die hele mens tot in die wortel van sy bestaan. Dit is betekenisvol dat volgens Mark 10:6-9 Christus in sy uitspraak oor die huwelik Gen 1:27 en 2:24 direk aanmekaar koppel. Laasgenoemde teks toon dat seksualiteit onlosmaaklik verbonde is aan die groot en sentrale gebeure in die huwelik, naamlik om die lewe met mekaar te deel. God gee nie aan die man 'n manlike metgesel nie, maar wel 'n vroulike metgesel. OmBarth aan te haal: volledig man en vrou wees behels dat die man en vrou hulle bymekaar voeg, bymekaar hoort en mekaar ondersteun. Seksualiteit is na sy wese heteroseksualiteit - seksualiteit in ruimer en in enger sin. Geslagsgemeenskap het sy diepe sin en betekenis enkel en alleen binne die ruimte van 'n heteroseksuele huweliksverhouding. Die huwelik is 'n eksklusiewe, ekstensiewe en eksistensiële verbintenis wat lewensomvattend is en die volle bestaan van die huweliksgenote raak. Die enigste moontlike alternatief naas die huwelik tussen man en vrou is die selibaat (Cf Matt 19:11-12). Dit is betekenisvol dat die verhouding tussen God en mens 'n afspieëling vind in die verhouding tussen man en vrou (Eseg 16:8 ev; Hos 2:18 e v; Spr 2:17). Verder getuig die Ou Testament van die distorsie van God se bedoeling vir die mens in heteroseksuele afwykings. Homoseksuele omgang is net so 'n distorsie. 3. HERMENEUTIEK In die literatuur wat die afgelope 30 jaar oor homoseksualiteit verskyn het, word die gedagte dat homoseksualiteit in die Bybel afgewys word, maar dat die saak daarmee nie afgehandel is nie, telkens teëgekom. Die argument is dat wat die

12