waarby die betrokke persoon geen keuse het ten opsigte van sy/haar seksuele oriëntasie nie. 14.7.2 Hoe boeiend hierdie diskussie ookal is, val dit te betwyfel of dit ons enigsins help in ons etiese beoordeling van die aangeleentheid. Net soos die teenstanders van homoseksualiteit dit as in stryd met die natuur afwys, funksioneer die beroep op die biologiese en sosiologiese wetenskappe meermale as 'n poging om aan te toon dat homoseksualiteit inderdaad 'natuurlik' is en daarom geregverdig kan word. 14.7.3 Hoewel die wetenskap ons kan help om 'n etiese verskynsel beter te verstaan, het die etiek nie in die eerste instansie te make met onpersoonlike wetenskaplike oorsake nie, maar met persoonlike sedelike redes . Nie die (biologiese of sosiologiese) kousale verklaring van menslike gedrag (behaviour) is deurslaggewend nie, maar persoonlik- menslike motiewe wat dien as verklaring vir jou optrede, is eties uiters belangrik. Nie kousale oorsake nie, maar intensionele (doelgerigte) dade staan in diens van die sedelike vormgewing van ons bestaan. Vir etiese beoordeling is daarom nie biologiese of sosiologiese oorsake beslissend nie, maar wel spesifieke redes as verklaring van wat jy beoog met jou optrede. 14.7.4 Een so 'n rede vir seksuele omgang is byvoorbeeld die verwekking van kinders. Omso 'n rede te kan aanvoer, moet jy uiteraard ook goeie kennis dra van die oorsaak - gevolg relasie tussen wat jy doen en wat jy beoog. Die kousale verband tussen geslagsgemeenskap en swangerskap, kan as rede dien vir eersgenoemde as doelbewuste daad. Maar sou die verwekking van kinders die enigste eties aanvaarbare rede wees vir die beoefening van seks? Regverdig alleen maar die doel om kinders te verwek die daad van seksuele gemeenskap? 14.7.Indien die antwoord op die vorige vraag positief sou wees, impliseer dit dat seksuele genot, intimiteit, verlossing van jou eie eensaamheid, geborgenheid, uitdrukking van hartstogtelike liefde, ens sedelik onaanvaarbare motiverings is vir seksuele handelinge. Dit sou impliseer dat middele vir geboortebeperking afgewys moet word, asook seks tussen egpare wat nie kinders kan verwek nie, of tussen ouer persone wat nie meer biologies daartoe in staat is nie. Maar sou dit rym met die (G)gees van Paulus se seksuele adviese in 1 Kor 7, byvoorbeeld dat 'n man en vrou nie omgang met mekaar moet weier nie, behalwe met wedersydse toestemming en dan net vir 'n bepaalde tyd? (vs 7). Of sy raad dat wanneer die seksuele begeerte te sterk is tussen twee verloofdes vir blywende onthouding, dit goed is om te trou? (vs 36). Uiteraard kan in 'n homoseksuele relasie geen kinders verwek word nie, maar impliseer dit dat die ander vrugte van die seksuele wat in heteroseksuele verhoudings aanvaarbaar is, in beginsel vir homoseksueles ontsê moet word? Of sou dit dalk wees dat seksuele dade tussen mense van dieselfde geslag altyd as skandelik beskou moet word omdat die ander altyd net as 'n objek (ding) behandel word en nie as 'n persoon (subjek) sodat beide persone se menslikheid deur die seksuele daad gedien word nie?

######## 14.8 SEKS EN SONDE

14.8.1 Die tyd laat ons nie toe om meer volledig na die seksuele geskiedenis van die Westerse wêreld te verwys nie, maar tog moet daarop gewys word dat wat ons historiese wortels betref daar 'n noodlottige neiging was om seks in alle vorme en sonde te vereenselwig. Dit is in skrille kontras met die Bybel wat eintlik relatief min aandag aan die seksuele gee en heel onbevange daarmee as goeie gawe van God kan omgaan. 14.8.2 Weliswaar moet ernstig gewaak word teen 'n ongenuanseerde veroordeling van die kerk se houding teenoor die seksuele in die verlede. Ook hier moet in gedagte gehou word dat die perversie van die beste die slegste is ( perversio optimi pessima ). Die grootsheid van die seksuele gawe, maak dit vir sondige mense juis daarom so 'n buitengewoon groot versoeking. Deesdae bestaan daar 'n sterk neiging om die belangrikheid van die seksuele totaal te oorskat en selfs te verabsoluteer sodat dit afgodiese afmetings in beide die heteroseksuele en homoseksuele vorm aanneem. Tog moet ons in die debat in gedagte hou dat die misbruik nie die eties-verantwoordelike gebruik, ophef nie ( abusus non tollit usus ). In 1 Tim 4 word immers krasse woorde gebruik teen misleidende geeste wat leerstellings van bose geeste aanhang, skynheilige leuenaars wat afwysend gestaan het onder andere teenoor die huwelik (vss 1-3). Daarteenoor verklaar die skrywer: 'Alles wat God gemaak het, is immers goed. Niks wat met danksegging ontvang word, is verwerplik nie, want dit word deur die woord van God en deur die gebed geheilig' (vs 4). 14.8.3 Grieks-gnostieke opvattinge het in die vroeë kerk dikwels 'n uiters nadelige rol gespeel in hulle beoordeling van die seksueel-erotiese. Daar is byvoorbeeld deur sommige geredeneer dat eers na die intrede van sonde en dood seksualiteit na vore gekom het om die voortgang van die menslike geslag moontlik te maak. Ander aanvaar dat ook sonder sonde daar menslike voortplanting sou wees, maar blykbaar sonder die daarmee gepaardgaande lusbelewing! Dit gebeur dan ook dat seksuele lus en erfsonde dikwels besonder nou verbind word. Verset teen sonde kom derhalwe baie naby aan verset teen seksualiteit. Die verband tussen sonde-seks-vrou-dood het 'n gevaarlike kombinasie gevorm. Dit is daarom verstaanbaar dat voortplanting dikwels as die eintlike regverdiging van die seksuele, wat insigself eintlik sleg is, gesien is. Die sedelike doel, moet dan die onsedelike handeling heilig. Kinders word hiervolgens nie uit liefde nie, maar bloot uit lus, gebore. Die histories hoë waarde wat enersyds geheg word aan huwelik en gesin, en die verheffing andersyds van die selibaat as onthouding van seks, hang waarskynlik saam. Dat daaruit gevolge moet voortvloei vir die beoordeling van homoseksualiteit, is sondermeer duidelik.

######## 14.9 SEKSUALITEIT BINNE SAMEHANG

14.9.1 Dit is onmoontlik om homoseksualiteit op 'n sinvolle wyse in isolasie van seksualiteit as sodanig aan die orde te stel. Laasgenoemde is op sy beurt weer onlosmaaklik verbonde met 'n Bybelse Godsleer, skeppingsleer (wat mensleer insluit) en eskatologie (die leer van die voleinding). Leer en lewe vorm immers altyd 'n hegte eenheid. As geskape na die

6