## ALGEMENE SINODE 2002 INHOUD Agenda: 1-8 Notule: 9 Besluiteregister: 9 Beskrywingspunt van OVS Sinode: 10

## ALGEMENE SINODE 2002 Agenda p246-254

## 14. HOMOSEKSUALITEIT

# 14.1 INLEIDING 14.1.1 Die Algemene Sinode van 1986 het die verslag Homoseksualiteit: Wat sê die Kerk? (Handelinge Algemene Sinode 1986: 672) as beleidstandpunt van die NG Kerk aanvaar. Dit sluit 'n groot aantal aanbevelings in waarvan een lui (30.5.3.2): Homoseksuele praktyke en 'n homoseksuele verhouding moet afgewys word as in stryd met die wil van God, soos in die Heilige Skrif geopenbaar.

14.1.2 Destyds het die verslag (anders as Kerk en Samelewing ) geen rimpeling veroorsaak nie. Sedertdien het die situasie drasties verander soos blyk uit die feit dat verskillende streeksinodes die afgelope jare ernstig met hierdie problematiek geworstel het. Hoewel die Algemene Kommissie vir Leer en Aktuele Sake geen opdrag van die Algemene Sinode 1998 in hierdie verband ontvang het nie, het die kommissie tog geoordeel dat in die lig van die aktualiteit van die tema dit onverantwoordelik sou wees om vir ten minste nog die volgende vier jaar sondermeer met die standpunt van 1986 te volstaan. Daarby het die ASK die kommissie versoek om aandag aan die saak te verleen en om aan die Algemene Sinode 2002 te rapporteer. 14.1.3 Ons is bewus daarvan dat die Sinode waarskynlik nog nie in staat is om oor hierdie brandende kwessie 'n duidelike standpunt in te neem nie. Hierdie verslag is niks meer nie as 'n poging om rigting te gee aan die onontbeerlike debat wat by ons pas in alle erns begin het. Hoewel die wyse waarop die diskussie in die buiteland verloop het min hoop bied dat konsensus hieroor maklik bereik sal word, kan ons tog grootliks baat by die omvattende besinning wat reeds wêreldwyd in teologiese geledere hieroor plaasgevind het.

######## 14.2 DIE PROBLEMATIEK

14.2.1 In die debat word gewoonlik verskillende vorme van homoseksualiteit onderskei wat meestal ook moreel verskillend beoordeel word. Ons sien egter daarvan af om 'n definisie te probeer gee wat vir al die verskillende gestaltes voorsiening maak. 14.2.2 Dit is verder opvallend dat terwyl vir homoseksuele relasies tussen vroue 'n afsonderlike woord gebruik word, dieselfde selde gebeur in die geval van mans. (In Duits word wel 'n onderskeid gemaak tussen Lesben en Schwulen ). Sommige is van mening dat die skerp afwysing van homoseksualiteit tussen mans en diskrimasie teenoor vroue, ondergronds verband hou met mekaar. Die woord malakos (1 Kor 6: 9 ) wat deur sekere verklaarders verstaan word as 'n verwysing na 'n manlike prostituut, beteken eintlik om verwyfd te wees. Volgens Josephus kon 'n man beskuldig word van malakia indien hy swak was in oorlog, te veel luuksheid geniet het, of huiwerig was om selfmoord te pleeg. In die Bybel word eintlik net een keer uitdruklik na homoseksuele relasies tussen vroue verwys (Rom 1:26). Vir ons doel sluit die begrip 'homoseksualiteit' sowel manlike as vroulike vorme daarvan in. Homoseksualiteit staan dus teenoor heteroseksualiteit. 14.2.3 In die gesprek binne eie kerklike kring bestaan eenstemmigheid dat promiskuïteit in sowel 'n heteroseksuele as 'n homoseksuele gedaante onaanvaarbaar is. Wanneer sprake is van 'n duursame homo - of heteroseksuele relasie, word onder seksualiteit veel meer as blote (biologiese) seks verstaan, maar dui dit veeleer op 'n verlange na totale lewensgemeenskap wat ook die seksueel-erotiese insluit. Dit bring mee dat homoseksualiteit nie in isolasie beskou kan word nie, maar as onderdeel van die meer omvattende problematiek van die rol van die seksuele as sodanig. Dan word byvoorbeeld die vraag aktueel of die seksuele se eintlike (enigste?) funksie bestaan in die verwekking van kinders. Indien daar ook ander funksies met die seksuele saamhang, is die vraag of dit ook tot uitdrukking mag kom in 'n homoseksuele relasie. Terwyl die oorgang van die seksdrif na die seksdaad in heteroseksuele monogame relasies nie net aanvaarbaar nie, maar as positief goed beoordeel word en uiteraard noodsaaklik is vir die voortbestaan van die mensdom, wonder baie of die blote afwesigheid van die moontlikheid van voortplanting, dit moreel onaanvaarbaar maak in die geval van homoseksuele, duursame verhoudings. 14.2.4 Behalwe dat promiskuïteit aan beide kante van die debat verwerp word, bestaan ook eenstemmigheid in ons geledere dat die gesag van die Skrif in hierdie aangeleentheid deurslaggewend is. Oor die eksegese van die relatief min tekste wat hier ter sprake is, bestaan egter ingrypende verskille. Maar selfs al sou konsensus bereik word dat die Skrif homoseksualiteit as sonde afwys, is die debat daarmee nog nie op 'n einde nie. Ook egskeiding en hertrou van geskeides word deur die Bybel as sonde bestempel en tog getolereer as gevolg van menslike swakheid. In ons gebroke werklikheid

1