Die tweede saak is die probleem rondom boosheid en lyding . In ons wêreld sal mense sê: 'Ek het 'n probleem met Christenskap want daar is soveel ongeregtigheid en boosheid, soveel lyding en onderdrukking. As julle in 'n Almagtige liefdevolle God glo, hoe kan dit dan wees? Ongeregtigheid kanselleer die hele id ee van 'n Almagtige liefdevollle God.'

Kom ons gaan kyk wat ons uit Daniël kan leer hieroor. Kom ons kyk eers na die goue beeld en hoe dit ons probleem van verdraagsaamheid aanspreek, en dan kyk ons na die brandende oond en hoe dit ons probleem van onregverdige lyding aanspreek.

## Die goue beeld

Wat is die goue beeld? Heel aan die begin van Daniël 3 lees ons: 'Koning Nebukadnesar het 'n goue beeld laat maak, dertig meter hoog en drie meter breed, en dit laat oprig in die Duradal in die provinsie Babel.'

Dan sê vers 4-6: ''n Aankondiger het hard geroep: 'Alle volke, nasies en taalgroepe, julle word beveel: Wanneer julle die geluid hoor van trompet, fluit, siter, lier, harp, 'n ander blaas - of musiekinstrument, moet julle buig voor die goue beeld wat koning Nebukadnesar laat oprig het, en dit aanbid. Wie nie buig en die beeld aanbid nie, sal onmiddellik in 'n brandende oond gegooi word.'

Interessant, wat was hierdie beeld? Ek het eerlikwaar nog altyd gedink dis 'n beeld van die koning self, maar dit staan nêrens nie. Trouens, as mens gaan oplees oor die Babiloniërs dan leer mens dat die Babiloniese konings nooit gesien is as gode nie. Die Babiloniese konings is nooit aanbid as god nie.

Dalk is dit dan een van die Babiloniese gode? Tog word dit ook nie pertinent gesê nie. Die beeld kry nie 'n naam nie. Trouens, as Nebukadneser met die vriende praat, dan sê hy: ' Is dit waar, Sadrag, Mesag en Abednego, dat julle my gode nie dien nie, die goue beeld wat ek laat oprig het, nie aanbid nie?' (OAV gebruik meervoud - gode)

So hierdie beeld is nie van die koning nie, dis ook nie van die ander gode nie, dis óf 'n samevoeging, 'n afbeelding van al die gode, óf dis sommer 'n nuwe god. Waaroor dit eintlik gaan is dat al die mense van regoor die Babiloniese ryk moet kom om die beeld te aanbid. Al die ander volke en nasies het ook hul eie gode gehad, maar Nebukadneser het verwag dat hulle dan hierdie god ook aanbid. Nie plaasvervangend nie, maar bykomend.

Nebukadneser het dus nie 'n probleem gehad dat mense hul eie gode aanbid nie, hy het 'n probleem gehad as iemand nét sy eie god aanbid. Jy kan aanbid solank jy erken dat die ander gode net so goed is, en die manier om jou regte gesindheid te wys, is om hi erdie beeld te kom aanbid.'

Hoekom sal Nebukadneser hom daaraan steur? Trouens, hoekom steur die regerings van die wêreld hulle hoegenaamd aan godsdiens? Want, Nebukadneser het dieselfde uitdagings gehad as wat die wêreld vandag het - hy wil hê daar moet vrede in sy koninkryk wees. Die probleem is dat hy sit met 'n koninkryk met baie verskillende gelowe, baie verskillende kulture. As die een groep nou sal sê dat hulle geloof die regte een is, dan gaan hulle mekaar kort voor lank aan die keel begin gryp, en die ouens wat dink hulle is reg gaan die res onderdruk. So, om die probleem op te los maak ons 'n beeld, en as almal die beeld aanbid, dan bind dit hulle aan mekaar, en daar is vrede.

Dis nogals baie modern van Nebukadneser.

Want is presies ons wêreld vandag. Ons samelewing lyk ook so. Vandag word ons dieselfde geleer - almal kan aanbid wat hulle wil, solank iemand net nie begin dink dat sy god, sy geloof, sy waarheid die werklike een is, en die ander is vals nie. Die oomblik as iemand dit begin dink, dan skep dit spanning, en spanning ly tot konflik, en konflik lei tot die einde van 'n oop en vrye g emeenskap.