### 2.1 Agenda 1986 (p134-135, 355-363)

######## Agenda 1986, p134-135 16. LEERSTELLIGE KNELPUNTE TUSSEN DIE NEDERDUITSE GEREFORMEERDE KERK (NGK) EN DIE GEREFORMEERDEN KERKEN NEDERLAND (GKN) 16.8 DIE STANDPUNT VAN DIE GKN OOR HOMOSEKSUALITEIT (HOMOFILIE)

Sedert 1967 het die homoseksualisme deurlopend die aandag van sinodes van die GKN geniet. In 1979 is 'n besluit geneem wat lui dat dit ons nie toekom om medemense te veroordeel oor hulle homofiele aard en die manier waarop hulle dit beleef nie, omdat die finale woord daaroor die prerogatief van God is. Dieselfde sinode kon nie tot 'n besluit geraak oor die voorstel dat niemand van die Nagmaal geweer mag word op grond van sy homofiele aard nie. In 1981 is 'n breedvoerige rapport oor die interpretasie van die Skrifgegewens rondom die kwessie van homofilie as voorlopige siening van die kerke aanvaar. Hierdie verslag kom in breë trekke tot die slotsom:

- 16.8.1 Dit word wyd aanvaar dat sekere mense 'n homofiele neiging het, terwyl daar baie is wat die goeie reg van homofiele praktyke verwerp.
- 16.8.2 Dit is duidelik dat verskillende Skrifgedeeltes hulle teen homoseksuele praktyke uitspreek. Die vraag is egter of daaruit afgelei kan word dat 'n homofiele verhouding onder alle omstandighede in stryd met die Skrif is en dat die persoon wat daarin volhard, daaroor veroordeel moet word. Is daar nie 'n wyer verband van ander Skrifgegewens wat ruimte laat vir 'n homofiele verhouding nie? Indien wel, op watter grond?
- 16.8.3 Indien die kerk, in ooreenstemming met vroeëre besluite, die homofiele naaste nie uit die gemeente weer nie, maar hom as mens met 'n bepaalde neiging aanvaar, hoe moet dit dan geskied?

Hieroor kon die kommissie nie tot eenheid geraak nie. Die volgende vier standpunte is ingeneem: * Die Bybel laat geen ruimte vir homoseksuele vriendskappe nie, sodat die saamleef van homofiele vanuit pastorale perspektief slegs as 'n tydelike noodmaatreël beskou moet word. * Die Bybel spreek hom nie uit oor homofiele verhoudings wat in liefde en trou onderhou word nie. Daarom kan daar verskil van mening wees oor die vraag of werklike seksuele belewing in so 'n verhouding toelaatbaar is. * Die begrip homofilie soos ons dit vandag gebruik, kom nie in die Skrif voor nie. Die gebod tot naasteliefde moet so ernstig opgeneem word dat ons die lewensgeheim van homofiele Christene voor die aangesig van God moet respekteer, selfs indien hulle hulself nie gebonde ag aan die Bybelse verbod nie. Die kerk moet hom weerhou van enige etiese uitspraak oor die vraag of homofiele mag saamleef of nie. * Die begrip homofilie in die moderne sin kom nie in die Bybel voor nie. Die gebod van die naasteliefde moet so ernstig opgeneem word, dat ons die keuse van gebondenheid of nie- gebondenheid aan die Bybelse verbod moet respekteer wat deur homofiele mede-Christene voor die aangesig van God gemaak is. Alhoewel die Bybelse verbod op homoseksuele verhoudinge klaarblyklik tyd- en plekgebonde is, is die kerk verplig om te stel dat dié verbod van krag bly in gevalle wat soortgelyk is aan dié wat die Bybel verbied. Andersyds moet die kerk egter oordeel dat homofiele verhoudinge wat in liefde en trou gehandhaaf word, toelaatbaar is, selfs al spreek die Skrif hom nie daaroor uit nie, omdat in sulke verhoudinge reg geskied aan die heiliging van die lewe, wat die bedoeling van die Bybelse verbod op homoseksuele praktyke is. Die implikasie van hierdie besluite is nie dat die GKN genoeë neem met elke homofiele verhouding nie. Die promiskuïteit en losse verhoudinge wat in die wêreld van die homoseksuele voorkom, word uitdruklik verwerp. Vir die GKN bly die belangrikste vraag egter of die Bybelse uitsprake oor homoseksuele verhoudinge verwys na homofiele verhoudinge wat op liefde en trou gebaseer is. Die Sinode van Delft (1979) wou sulke verhoudinge nie veroordeel nie, maar het besluit om dit aan die gewetens van die betrokke persone oor te laat. Die hoofoorweging daarby was dat huidige homofiele verhoudinge in liefde en trou van 'n totaal verskillende orde kan wees as die dinge wat deur Paulus veroordeel is. Dit is duidelik dat die standpunt van die GKN oor homoseksualiteit nie losgemaak kan word van die Skrifbeskouing wat uit die rapport 'God met Ons' geblyk het nie. Die Tussentydse Kommissie van die GES wat oor hierdie sake gehandel het, wys in sy verslag op die volgende uitspraak in 'God Met Ons' ' Ten slotte is op te merken, dat ieder Bijbels gebod toegesneden was op een bepaalde historische situatie. Veranderde die situatie dan zien we al binnen de Bijbel zelf, dat dit aanleiding is tot opheffing, opschorting of wijziging van het gebod ' (90/91).