ahmedheakl/docatlas_instruct huggingface dataset:
- cohors procurrerat, ab ea parte magnus numerus hostium cadebat. 3 Qua re animadversa Ambiorix pronuntiari iubet, ut procul tela coniciant neu propius accedant et, quam in partem Romani impetum fecerint, cedant 4 (levitate armorum et cotidiana exercitatione nihil eis noceri posse), rursus se ad signa recipientes insequantur.
- 35. 1 Quo praecepto ab eis diligentissime observato, cum quaepiam cohors ex orbe excesserat atque impetum fecerat, hostes velocissime refugiebant. 2 Interim eam partem nudari necesse erat et ab latere aperto tela recipere. 3 Rursus cum in eum locum, unde erant egressi, reverti coeperant, et ab eis, qui cesserant, et ab eis, qui proximi steterant, circumveniebantur; 4 sin autem locum tenere vellent, nec virtuti locus relinquebatur, neque ab tanta multitudine coniecta tela conferti vitare poterant. 5 Tamen, tot incommodis conflictati, multis vulneribus acceptis, resistebant, et magna parte diei consumpta, cum a prima luce ad horam octavam pugnaretur, nihil, quod ipsis esset indignum, committebant. 6 Tum T. Balventio, qui superiore anno primum pilum duxerat, viro forti et magnae auctoritatis, utrumque femur tragula traicitur; 7 Q. Lucanius, eiusdem ordinis, fortissime pugnans, dum circumvento filio subvenit, interficitur; 8 L. Cotta legatus, omnes cohortes ordinesque adhortans, in adversum os funda vulneratur.
- 36. 1 His rebus permotus, Q. Titurius, cum procul Ambiorigem suos cohortantem conspexisset, interpretem suum, Cn. Pompeium, ad eum mittit rogatum ut sibi militibusque parcat. 2 Ille appellatus respondet si velit secum colloqui, licere; sperare a multitudine impetrari posse, quod ad militum salutem pertineat; ipsi vero nihil nocitum iri, inque eam rem se suam fidem interponere. 3 Ille cum Cotta saucio communicat, si videatur pugna ut excedant et cum Ambiorige una colloquantur; sperare ab eo de sua ac militum salute impetrari posse. Cotta se ad armatum hostem iturum negat atque in eo perseverat.
- 37. 1 Sabinus, quos in praesentia tribunos militum circum se habebat, et primorum ordinum centuriones, se sequi iubet et, cum propius Ambiorigem accessisset, iussus arma abicere, imperatum facit suisque, ut idem faciant, imperat. 2 Interim, dum de condicionibus inter se agunt longiorque consulto ab Ambiorige instituitur sermo, paulatim circumventus interficitur. 3 Tum vero suo more 'Victoriam' conclamant atque ululatum tollunt impetuque in nostros facto ordines perturbant. 4 Ibi L. Cotta pugnans interficitur cum maxima parte militum. Reliqui se in castra recipiunt, unde erant egressi. 5 Ex quibus L. Petrosidius aquilifer, cum magna multitudine hostium premeretur, aquilam intra vallum proiecit; ipse pro castris fortissime pugnans occiditur. 6 Illi aegre ad noctem oppugnationem sustinent; noctu ad unum omnes, desperata salute, se ipsi interficiunt. 7 Pauci, ex proelio
Para que sea valida su participaci ó n en el refer é ndum se requerir á que el m é todo utilizado, electr ó nico, impreso o de pu ñ o y letra, permita corroborar la identidad del votante, certifique al colegiado y su licencia de m é dico veterinario.

Para que sea válida la determinación planteada en el referéndum deberá haber una participación del 33% de la matrícula de colegiados con derecho al voto y la votación favorable del 66% de los participantes.

67
rad rad duszpasterskich pozostawia biskupowi diecezjalnemu . Statuty III Synodu Archidiecezji Łódzkiej zalecają: 'Proboszcz parafii winien korzystać z pomocy wiernych świeckich w zarządzaniu parafią oraz w duszpasterstwie, zwłaszcza poprzez powoływanie ich do odpowiednich rad i zespołów' (art. 140). Wśród zagadnień dotyczących uczestnictwa wszystkich wiernych w misji Kościoła, jednym z ważnych tematów i dziś mocno dyskutowanych jest zaangażowanie kobiet . Możliwe jest ono na wielu płaszczyznach. W liturgii liturgii . Rozszerzenie możliwości podejmowania posług liturgicznych przez kobiety nie jest związane z brakiem mężczyzn, tylko ze zmianą teologicznego spojrzenia na posługi. Przyjmowanie święceń jest zarezerwowane mężczyznom, a wszelkie posługi liturgiczne odnoszono w jakimś stopniu do prezbiteratu, lub też uważano je jako rozdzielenie zadań diakona na kilka funkcji. Stąd wszystkie posługi liturgiczne zarezerwowane były dla mężczyzn. Dziś na funkcje liturgiczne nie patrzymy z perspektywy święceń, lecz wspólnego kapłaństwa wiernych. Przyznając kobietom prawo do przyjęcia posług akolitatu i lektoratu, Franciszek pisze:

l
Адий ибн Хотим Пайғамбар соллаллоҳу алайҳи ва салламдан ушбу оятни эшитганида: "Ахир улар, уларга ибодат қилмас эдилар", деганида. Пайғамбар "Тўғри, лекин уларга соллаллоҳу алайҳи ва саллам: Оллоҳ ҳаром қилган нарсани ҳалол дейишса ҳалол дейишар ва Оллоҳ ҳалол қилган нарсани ҳаром дейишса ҳаром дейишарди. Мана шу уларга бўлган ибодат - ларидир" , деб жавоб бердилар". (Имом Байҳақий ривояти). Оллоҳ таоло мушрикларни сифатлаб шундай деди: "Оллоҳ ва унинг Расули ҳаром деган (яъни нарсани ҳаром деб билмайдилар, хақ Ислом) . динига эътиқод қилмайдилар" (Тавба: 29). Яна Оллоҳнинг сўзи: "Айтинг, хабар (эй мушриклар) берингизчи Оллоҳ сизлар учун (айримларини) нозил қилган ризқдан ҳаром, (айримларини) ҳалол қилиб олдингиз. Айтинг: (бундай қилишга) Оллоҳ сизларга изн бердими ёки Оллоҳ шаънига бўҳтон . қилмоқдамисизлар ?!" (Юнус: 59).

## 12, 13. Сеҳр, коҳинлик ва фолбинлик

Сеҳр - куфрдир ва етти ҳалок қилувчи гуноҳи кабиранинг биридир. Сеҳр зарар беради, фойда бермайди. Оллоҳ таоло сеҳрни ўрганиш ҳақида шундай деган: "Уларга фойда бермайдиган,

18
5. Кіраўнік адміністрацыі месца адбывання адміністрацыйнага арышту або асоба, якая выконвае яго абавязкі, маюць права скараціць тэрмін утрымання ў карцары або адзіночнай камеры ці датэрмінова вызваліць адміністрацыйна арыштаванага з карцара або адзіночнай камеры.

### ГЛАВА 19 ВЫКАНАННЕ ПАСТАНОВЫ АБ ПАЗБАЎЛЕННІ ПРАВА ЗАЙМАЦЦА ПЭЎНАЙ ДЗЕЙНАСЦЮ

### Артыкул 19.1. Органы, якія выконваюць пастанову аб пазбаўленні права займацца пэўнай дзейнасцю

Пастанова аб пазбаўленні права займацца пэўнай дзейнасцю прыводзіцца ў выкананне службовай асобай органа, які выдаў спецыяльны дазвол (ліцэнзію). Пастанова аб пазбаўленні права займацца дзейнасцю, звязанай з кіраваннем транспартнымі сродкамі, выконваецца ўпаўнаважанымі асобамі органаў унутраных спраў.

### Артыкул 19.2. Парадак выканання пастановы аб пазбаўленні права займацца пэўнай дзейнасцю

Выкананне пастановы аб пазбаўленні права займацца пэўнай дзейнасцю праводзіцца шляхам адабрання спецыяльнага дазволу (ліцэнзіі). Пастанова аб пазбаўленні права займацца дзейнасцю, звязанай з кіраваннем транспартнымі сродкамі, выконваецца шляхам накіравання копіі пастановы ў органы, упаўнаважаныя выдаваць вадзіцельскае пасведчанне.

### Артыкул 19.3. Падлік тэрмінаў пазбаўлення права займацца пэўнай дзейнасцю

Тэрмін, на які праводзіцца пазбаўленне права займацца пэўнай дзейнасцю, лічыцца з моманту ўступлення ў законную сілу пастановы аб пазбаўленні права займацца пэўнай дзейнасцю.

### ГЛАВА 20 ВЫКАНАННЕ ПАСТАНОВЫ АБ ДЭПАРТАЦЫІ

### Артыкул 20.1. Выкананне пастановы аб дэпартацыі

1. Пастанову аб дэпартацыі выконвае орган, які вядзе адміністрацыйны працэс.

- 2. Выключана.
- 3. Парадак дэпартацыі вызначае Савет Міністраў Рэспублікі Беларусь.

### Артыкул 20.2. Расходы на выкананне пастановы аб дэпартацыі

1. Расходы на ўтрыманне месцаў для замежных грамадзян або асоб без грамадзянства, якія падлягаюць дэпартацыі, праводзяцца за кошт сродкаў рэспубліканскага бюджэту. 2. Расходы, звязаныя з дэпартацыяй, праводзяцца за кошт замежнага грамадзяніна або асобы без грамадзянства, у дачыненні да якіх вынесена пастанова
- faciat, et civitati sese consulere, quod hibernis levetur, et Caesari pro eius meritis gratiam referre. Hac oratione habita, discedit Ambiorix.
- 28. 1 Arpineius et Iunius, quae audierunt, ad legatos deferunt. Illi, repentina re perturbati, etsi ab hoste ea dicebantur, tamen non neglegenda existimabant, maximeque hac re permovebantur, quod civitatem ignobilem atque humilem Eburonum sua sponte populo Romano bellum facere ausam vix erat credendum. 2 Itaque ad consilium rem deferunt, magnaque inter eos exsistit controversia. 3 L. Aurunculeius compluresque tribuni militum et primorum ordinum centuriones nihil temere agendum, neque ex hibernis iniussu Caesaris discedendum existimabant; 4 quantasvis Gallorum, magnas etiam copias Germanorum sustineri posse, munitis hibernis, docebant: rem esse testimonio, quod primum hostium impetum, multis ultro vulneribus illatis, fortissime sustinuerint; 5 re frumentaria non premi; interea et ex proximis hibernis et a Caesare conventura subsidia; 6 postremo, quid esse levius aut turpius quam, auctore hoste, de summis rebus capere consilium?
- 29. 1 Contra ea Titurius sero facturos clamitabat, cum maiores manus hostium, adiunctis Germanis, convenissent, aut cum aliquid calamitatis in proximis hibernis esset acceptum. Brevem consulendi esse occasionem. 2 Caesarem, se arbitrari, profectum in Italiam; neque aliter Carnutes interficiendi Tasgetii consilium fuisse capturos, neque Eburones, si ille adesset, tanta contemptione nostri ad castra venturos esse. 3 Sese non hostem auctorem, sed rem spectare: subesse Rhenum; magno esse Germanis dolori Ariovisti mortem et superiores nostras victorias; 4 ardere Galliam, tot contumeliis acceptis, sub populi Romani imperium redactam, superiore gloria rei militaris exstincta. 5 Postremo, quis hoc sibi persuaderet, sine certa spe Ambiorigem ad eius modi consilium descendisse? 6 Suam sententiam in utramque partem esse tutam: si nihil esset durius, nullo cum periculo ad proximam legionem perventuros; si Gallia omnis cum Germanis consentiret, unam esse in celeritate positam salutem. 7 Cottae quidem atque eorum, qui dissentirent, consilium quem haberet exitum? in quo si non praesens periculum, at certe longinqua obsidione fames esset timenda.
- 30. 1 Hac in utramque partem disputatione habita, cum a Cotta primisque ordinibus acriter resisteretur, 'Vincite,' inquit, 'si ita vultis,' Sabinus, et id clariore voce, ut magna pars militum exaudiret; 2 'neque is sum,' inquit, 'qui gravissime ex vobis mortis periculo terrear. Hi sapient; si gravius quid acciderit, abs te rationem reposcent; 3 qui, si per te liceat, perendino die, cum proximis hibernis coniuncti, communem cum reliquis belli casum sustineant, non, reiecti et relegati longe a ceteris, aut ferro aut fame intereant.'
(Pseudo-)Augustine, de vita christiana De doctrina (Pseudo-)Augustine, de vita christiana De doctrina Pelagius, 1 (PL 40:1033) cited as (210 Lucerna De doctrina Christiana Nomen De vita ), cited as (246 ); cited as in libello suo, Christiana Christianus , quem scribit sorori sue (397 ).

(Pseudo-)Augustine, XII abusiuis saeculi: De duodecim abusionum gradibus (Pseudo-)Augustine, XII abusiuis saeculi: De duodecim abusionum gradibus 2 (PL 40:1080) 14 Abusionibus Lingua cited as capitulo 2 (206 ). De XII abusiuis saeculi: De duodecim abusionum gradibus (Pseudo-)Augustine, 4 (PL 40:1081), Mundus (239 ). De XII abusiuis saeculi: De duodecim abusionum gradibus (Pseudo-)Augustine, 7 (PL 40:1084) De 12 abusionum Mundus cited as c. 6 (239 ). De XII abusiuis saeculi: De duodecim abusionum gradibus (Pseudo-)Augustine, 12 (PL De 7 abusionibus Lex 40:1088) cited as , c. 15 (200 ).

(Pseudo-)Augustine, sobrietate et castitate Epistula ad virgines (Pseudo-)Augustine, sobrietate et castitate Epistula ad virgines 1 (PL 40:1106) cited as (118 Ebrietas ).

(Pseudo-) vera et falsa poenitentia Penitencia (Pseudo-) vera et falsa poenitentia Penitencia Augustine, 1.1 (PL 40:1113), (282 ). De vera et falsa poenitentia Penitencia (Pseudo-) Augustine, , 9.23 (PL 40:1121), (282 ). De vera et falsa poenientia Penitencia (Pseudo-) Augustine, , 10.25 (PL 40:1122), (282 ). De vera et falsa poenitentia (Pseudo-) Augustine, , 15.30 (PL 40:1125), (282 Penitencia).

(Pseudo-)Augustine, rectitudine catholicae conversationis (Pseudo-)Augustine, rectitudine catholicae conversationis Audoenus, 16 (PL 40:1180) cited Odium as in quodam [Matt. 5:22] (260 ).

(Pseudo-)Augustine, ad fratres in eremo (Pseudo-)Augustine, ad fratres in eremo (Pseudo-)Geoffrey de Bath, 2 (PL 40:1238), Bona (43 ). Sermones ad fratres in eremo (Pseudo-)Augustine, (Pseudo-)Geoffrey de Bath, 4 (PL 40:1247), Caritas (49 ). Sermones ad fratres in eremo (Pseudo-)Augustine, (Pseudo-)Geoffrey de Bath, 18 (PL 40:1264), (320 Resurgere). Sermones ad fratres in eremo (Pseudo-) Augustine, (Pseudo-)Geoffrey de Bath, 48 (PL Umbra 40:1329), (382 ).
## პროექტის სტუდენტური ქართული, უცხოენოვანი , უნივერსიტეტშორისი და რეგიონალური სასკოლო ფორმატის კურატორი:

- • თავის საკურაციო მიმართულებას და პასუხს აგებს მის • თავის საკურაციო მიმართულებას და პასუხს აგებს მის გამართულ მუშაობაზე;
- • ფორმატის ფარგლებში მენეჯერ - კოორდინატორთან შეთანხმებით • ფორმატის ფარგლებში მენეჯერ - კოორდინატორთან შეთანხმებით აწყობს სტუდენტებთან (სკოლის მოსწავლეებთან) გასაუბრების , მენტორებთან შეხვედრის , კენჭისყრის მომზადება - ჩატარების ორგანიზებას .
- • ხელმძღვანელობის დავალებით წარმართავს ნებისმიერი სახის • ხელმძღვანელობის დავალებით წარმართავს ნებისმიერი სახის საქმიანობას , რომელიც დაკავშირებული იქნება საკურაციო მიმართულებით დასახული ამოცანების შესრულებასთან .
- 1.3 პროექტის განხორციელებისათვის იქმნება საორგანიზაციო კომიტეტი, რომელსაც ხელმძღვანელობს ფაკულტეტის დეკანი. საორგანიზაციო კომიტეტის შემადგენლობასა და წევრთა რაოდენობას განსაზღვრავს ფაკულტეტის დეკანი.
- 1.4 პროექტის არსი არის სასწავლო - სამეცნიერო კვლევითი პროცესის სრულყოფის მიზნით, სტუდენტების (უფროსკლასელების) მიერ ცნობილი პოლიტიკური პირების ან პოლიტიკური პარტიების მიერ განხორციელებული პოლიტიკის შესწავლა , ანალიზი ქვეყნის ეროვნულ და სახელმწიფო ინტერესეთან მიმართებაში და იმიტირებულ სამსჯავროზე გამოტანა, სადაც იმიტირებული სასამართლო პროცესი გამოყენებულია, როგორც სტუდენტების (მოსწავლეების) მიერ შეძენილი ცოდნის გადმოცემის საშუალება.
- 1.5 პროექტის მიზნებია:
- a) სტუდენტებმა (უფროსკლასელებმა) გამოიკვლიონ და გაანალიზონ თუ რამდენად შეესაბამებოდა ცნობილი პოლიტიკური პირების (პოლიტიკური პარტიების) გატარებული პოლიტიკა ქვეყნის ეროვნულ ინტერესებს, ხოლო შედეგების განსჯა მოახდინონ იმიტირებულ სამსჯავროზე, რომელზედაც კვალიფიციური საგამოცდო კოლეგია (ნაფიცი მსაჯულნი) შეაფასებს მათ მიერ შეძენილ ცოდნასა და უნარებს;
- b) სამართალის (042), პოლიტიკის მეცნიერების (0312.1.1), საერთაშორისო ურთიერთობების (0312.1.2), უშიშროების (0312.2.2), ისტორიის ( 0222.1.1), ინფორმატიკის (0613.1.1) და სხვ . სამეცნიერო კვლევის სპეციალობების თეორიულ - პრაქტიკული სინთეზისა და უნივერსალიზაციის შედეგად მრავალმხრივად განვითარებული , კონკურენტუნარიანი , მაღალი დონის სპეციალისტის მომზადებაში ხელშეწყობა ;
- g) სხვადასხვა სპეციალობის სტუდენტებისათვის სამეცნიერო კვლევისა და სასამართლო პროცესებზე მონაწილეობის უნარ - ჩვევების ჩამოყალიბება;
- d) სხვადასხვა სპეციალობის სტუდენტებს შორის თანამშრომლობის და გუნდური მუშაობის უნარ - ჩვევების ჩამოყალიბება;
- e) სხვადასხვა სპეციალობის სტუდენტებსა და პროფესორ - მასწავლებლებს შორის თანამშრომლობისა და მეგობრული გარემოს შექმნა;
- v) სასკოლო ფორმატში კი უფროსკლასელებისათვის სამეცნიერო კვლევისა და სასამართლო პროცესებზე მონაწილეობის, პროფესორ - მასწავლებლებს, სტუდენტებსა
ASAMBLEA GENERAL GENERAL . Reunión entre varias personas con el fin de discutir ciertos puntos que sean de su interés. En derecho mercantil la Asamblea General de socios suele ser la máxima autoridad de las sociedades mercantiles.

AUDIENCIAS. Acto en el que las partes exponen sus razones en un juicio o procedimiento administrativo según el caso. Artículo 26 de la Ley Orgánica de Amparo sobre Derechos y Garantías Constitucionales : ' El Juez que conozca del amparo, fijará dentro de las noventa y seis (96) horas siguientes a la presentación del Informe por el presunto agraviante o de la extinción del término correspondiente, la oportunidad para que las partes o sus representantes legales expresen, en forma oral y pública, los argumentos respectivos. Efectuado dicho acto, el Juez dispondrá de un término improrrogable de veinticuatro (24) horas para decidir la solicitud de amparo constitucional ' .

AUTONOMÍA DEL DERECHO. DEL DERECHO. Característica de la ciencia jurídica según la cual se basta a sí misma para lograr sus fines. No es absoluta pues en muchos casos el derecho necesita del auxilio de otras ramas del saber para dilucidar una situación, sin que ello implique que en lo fundamental el derecho finalmente utiliza los principios en los que se basa para lograr la solución a la situación que se le presente. Ejemplo: "La autonomía del derecho se deriva tanto del fin que persigue (la justicia) como de los medios que utiliza para lograrlo (normas y principios, entre otros)".

AUTONOMÍADE LA VOLUNTAD. LA VOLUNTAD. Principio jurídico según el cual toda persona es libre establecer las relaciones jurídicas según los dictados de su conciencia, siempre que ello no esté en contra de lo establecido en las normas. Ejemplo: "Una consecuencia de la autonomía de la voluntad en el derecho privado es que las personas pueden hacer todo lo que no esté expresamente prohibido".

AUTONOMÍA UNIVERSITARIA UNIVERSITARIA . Potestad dada por la ley a las universidades nacionales y privadas del país para lograr sus cometidos de dar una educación "un definido espíritu de democracia, de justicia social y de solidaridad humana" y abierta "a todas las corrientes del pensamiento universal" (Artículo 4 de la Ley de Universidades). Artículo 9 de la Ley de Universidades : ' Las Universidades son autónomas. Dentro de las previsiones de la presente Ley y de su Reglamento, disponen de: 1. Autonomía organizativa, en virtud de la cual podrán dictar sus normas internas.2. Autonomía académica, para planificar, organizar y realizar los programas de investigación, docentes y de extensión que fueren necesario para el cumplimiento de sus fines; 3. Autonomía administrativa, para elegir y nombrar sus autoridades y designar su personal docente, de investigación y administrativo; 4. Autonomía económica y financiera, para organizar y administrar su patrimonio ' . G.O.E. 1.429 del 08-09-1970 .
Bliain(Blianta):

C. Má bhí tuismitheoir(í) nó seantuismitheoir(í) leis an dalta sa scoil roimhe seo, tabhair a (h)ainm(ainmneacha) agus na blianta a d'fhreastail siad ar an scoil
(iii) Ainm:
Bliain(Blianta):
(iv) Ainm:
Bliain(Blianta):

D. Tabhair sonraí maidir leis an Bhunscoil a d'fhreastail an dalta uirthi
Ainm na scoile:
Seoladh na scoile:
Sher, shaxmat, so'zlariga o'quvchilar ta'riflarini tinglash ular javoblarini mustahkamlash. Uy hayvonlari haqida bilim berish. Mushuk mavzusida matn yaratish: Darslikda berilgan she'rni o'qituvchi o'qib beradi. O'quvchilar bilan birgalikda she'rni yod olish.

###### Mitti mosh

Mu-shuk-ki-nam mitti Mosh Shirin sut mushukka osh. Olma Bersam kelmaydi, Non ye-yish-ni bilmaydi.

###### IV. Mustahkamlash

Dam olish daqiqasi: Sh harflarining havorangda ifodalanganligi sababi so'raladi. Harflarni top o'yini o'tkaziladi. O'quvchilar shakllar ichidan Sh harfini ko'rsatadilar. Darsda faol qatnashgan o'quvchi rajbatlantiriladi. Sh tovushi qanday tovush? Sh tovushi talaffuzini tushuntiring? Sh tovushi so'zlarning qaysi qismlarida keladi? Undosh tovushlar andozada qanday rangda ko'rsatiladi? O'quvchilar javoblarini tinglash, mustahkamlash.

- V. Dars jarayonida faol qatnashgan o'quvchilarni rajbatlantirish.

O'quvchilarning darsdagi ishtiroki va ijodkorligi, faolligi, topshiriqlarni bajarish darajasiga ko'ra o'qituvchi tomonidan rajbatlantirilib boriladi.

###### IV. kelish IV. kelish Uyga vazifa:

###### O`IBDO`:\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_
zewnętrznego. Każda porażka i niepowodzenie otwiera tzw. narcystyczną ranę, która boli, jest źródłem wielkiego cierpienia i wzmaga potrzebę koncertowania się na sobie, by się chronić od świata, który wprzeżyciu zagraża nam rani i rozczarowuje. Trzeba uczciwie powiedzieć, że po części wszyscy dzisiaj jesteśmy narcyzami, dlatego bardzo trudno nam przyjmować krytykę, wytrzymać frustrację i cierpliwie czekać na osiągnięcie celu - chcemy natychmiast zaspokajać nasze potrzeby, realizować plany. Przypominamy w tym małe dzieci, które, kiedy płaczą, a matka długo nie przychodzi, mają nie tylko silne doświadczenie odrzu- cenia, ale także własnego rozpadu i unicestwienia. Naprzykład, w odniesieniu do innych często oczekujemy natychmiastowego efektu w postaci nawrócenia i to na 'naszych warunkach'. Tymczasem współczesny człowiek sammusi odkryć prawdę, która jest w nim. Chce być słuchany, akcep- towany i nieoceniany. Punktem wyjścia nie może więc być obraz Boga wzmacniającego poczucie winy, lecz Boga, który jest miłością i zbawia. Ramą spotkania jest zatem towarzyszenie w drodze i cierpliwe słuchanie, które ucieka od własnych ocen.

### 5. Dwie kwestie, które należy wziąć pod uwagę

Na koniec charakterystykę współczesności i potrzeb funkcjonujących wniej ludzi, która ma stanowić punkt wyjścia do refleksji nad naszym powołaniem do świata, należy uzupełnić o dwie uwagi.

- 1. Konfrontując się ze współczesną rzeczywistością, trzeba wziąć pod uwagę towarzyszący jej obraz Kościoła. Jest on tworzony na podstawie własnych lub zapośredniczonych - zasłyszanych doświadczeń oraz dyskursów medialnych. W obu tych przypadkach przeważa obraz Kościoła jako instytucji, a nie
i nie trzeba szukać, wymyślać. Dobrze wykorzystana kolęda jest prawdziwą ewangelizacją.

### B. Zaangażowani wposługę liturgiczną Kościoła

##### a. Diakoni stali

Aktywnymi uczestnikami życia parafialnego wnaszej archidiecezji są diakoni stali. Diakoni aktywnie służą jako szafarze sakramentów: udzielają chrztu św., posługują w czasie Eucharystii, błogosławią małżeństwa. Często głoszą Słowo Boże w czasie Mszy św. i nabożeństw, prowadzą rekolekcje parafialne, pracują jako katecheci, pełnią posługę w szpitalach, poradniach małżeńskich, zaangażowani są posługę charytatywną. Są świadkami wiary w miejscu pracy zawodowej i w przestrzeni publicznej. Ich rola - jako duchownych żyjących w większości w rodzinach - realizuje się także w postawie małżonka, ojca czy dziadka. Przez to mogą być świadkami wierności i miłości małżeńskiej oraz rodzicielskiej. Należy zadbać o ich większe zaangażowanie w duszpasterstwo rodzin. Diakoni w czasie Synodu wyrażali potrzebę wzięcia współodpowiedzialności za prowadzenie parafii zgodnie z charyzmatem ich święceń. Świadectwo diakonów stałych, których posługa jest nowością w naszej archidiecezji, pokazało, jak ważna jest ich rola w parafiach i innych miejscach zaangażowania. Pokazało również, że mają swoją własną rolę do spełnienia, że nie wyręczają księży, czy też zastępują tam, gdzie ich brakuje. Należy pielęgnować postawę otwartości na ich powołanie zarówno przez prezbiterów, jak i wiernych. Prezbiterzy, jak i diakoni stali powinni z wielkim zaangażowaniem czasu, sił i środków tworzyć kulturę kościelną sprzyjającą narodzinom nowych powołań do diakonatu stałego - pomagać również w rozeznawaniu, umacnianiu i w formacji ku temu powołaniu.