en la universitato en Oxford) metis al la lernantoj sur la koron, ke ili ne ŝtonumu la Salamandrojn; ke oni certagrade zorgis, ke sur la Salamandraj lernejoj la junaj Salamandridoj ne estu troŝarĝataj per la lernmaterialo; kaj fine ke la laborejoj kaj loĝlokoj de la Salamandroj estis ĉirkaŭitaj per alta baraĵo el lignotabuloj, kiu ŝirmis la Salamandrojn kontraŭ diversaj 14) ĝenadoj kaj ĉefe la mondon de la Salamandroj sufiĉe apartigis disde la mondo de l' homoj .

- 14) Ŝajnas, ke tiam temis ankaŭ pri certaj motivoj moralaj. Inter la paperoj de S -ro Povondra troviĝas multlingve skribita Alvoko publikigita versimile en ĉiuj gazetoj de la mondo kaj subskribisto de mem la dukino of Huddersfield, kie oni legis:

"La Ligo por la Protektado de la Salamandroj turnas nin al vi, virinoj, ke vi en la intereso de la deco kaj bonaj moroj helpu per la laboro de viaj manoj al la granda kampanjo, kies celo estas ekipi la Salamandrojn per konvena vestaĵo. Por tiu celo plej bone taŭgas jupeto longa 40 cm, la zonlarĝo 60 cm, prefere kun enkudrita gum - laĉo. Rekomendinda estas jupeto faltumita (plissé), kiu estas belaspekta kaj permesas sufiĉe grandan mov -liberon. Por la tropikaj regionojsufiĉas antaŭtuketo kun alkudrita laĉo, alligebla super la koksoj, fabrikita el tute simpla lavebla teksaĵo, eventuale eĉ el malnoviĝintaj pecoj de via vestaĵo. Vi tiel helpos al la kompatindaj Salamandroj, ke ili, laborante en proksimeco de homoj, ne devu vidigi sin sen ia ajn kostumo, kio certe ofendas ilian honton kaj malagrable tuŝas ĉiun ĝentilan homon, sed precipe ĉiun virinon kaj patrinon -"

Ĉio ŝajnas atesti, ke ĉi tiu kampanjo ne havis la deziratan efekton; ne estas konate, ke la Salamandroj estus sin iam submetintaj al portado de jupetoj aŭ antaŭtukoj, ĝi verŝajne malhelpis ilin sub la akvo aŭ ne volis teni sin sur ili. Kaj kiam pli poste la Salamandroj estis apartigitaj disde la homoj per lignaj baraĵoj, forfalis kompreneble ĉe ambaŭ flankoj kiaj ajn motivoj por honto aŭ malagrablaj sentoj. Nia mencio, ke estis necese ŝirmi la Salamandrojn kontraŭ diversa ĝenado, aludis precipe la hundojn, kiuj neniam repaciĝis kun la Salamandroj kaj persekutadis ilin furioze eĉ sub la akvon, neatentante, ke al ili mem inflamiĝados la mukozoj wn la buŝaĉo, se ili mordis fuĝantan Salamandron. Iam - tiam la Salamandroj sin ankaŭ defendis kaj nemalmultaj rasaj hundoj estis mortbatitaj per fosilo aŭ pioĉo. Ĝenerale inter la hundoj kaj la Salamandroj evoluis daŭra, rekte ĝismorta malamikeco, kiu neniel ŝanĝiĝis, ja eĉ male plifortiĝis kaj pliprofundiĝis post la instalo de la baraĵoj inter ambaŭ flankoj. Sed tia estas ofte la historio, kaj ne nur ĉe la hundoj. Preterpase, tiuj gudritaj baraĵoj, multloke etendiĝantaj plurcentojn da kilometroj laŭ la marbordo, estis eluzitaj por edukceloj, ili estis laŭ tuta sia longeco pripentritaj per grandaj subskriboj kaj devizoj, konvenaj por la Salamandroj, ekzemple: Via laboro - via sukceso. - Ŝatu ĉiun sekundon! La tago havas nur 86.400 sekundojn! - Ĉiu havas nur tiom da valoro, kiom da laboro li perfaras. - Unu metron da digo vi povas konstrui en 57 minutoj! - Kiu laboras, servas al ĉiuj. - Nelaboranto ne manĝu! Kaj tiel plu. Se ni konsideras, ke tiuj lignotabulaj baraĵoj borderis sur la tuta mondo pli ol tricent mil kilometrojn da marbordoj, ni povas imagi, kiom da admonaj kaj ĝenerale bonefikaj devizoj lokiĝis sur ili.

ad str. 217

Sed ĉi tiuj laŭdindaj privataj iniciatoj, kiuj klopodis dece kaj humane aranĝi la rilatojn de la hom- socio al la Salamandrojj, baldaŭ ne sufiĉis. Estis ja relative facile envicigi la Salamandrojn - kiel oni diras - en la procedon de la produktado, sed multe pli komplika kaj malfacila montriĝis, alkroĉi ilin iamaniere al la ekzistantaj sociaj ordoj. La pli konservativaj