homoj ja asertis, ke ĉi tie oni ne povas paroli pri iaj juraj kaj publikaj problemoj, laŭ ilia opinio estas la Salamandroj simple havaĵo de sia mastro, kiu por ili garantias kaj prirespondas ankaŭ por eventualaj domaĝoj, kiujn la Salamandroj kaŭzus, malgraŭ sia nedubebla inteligenteco la Salamandroj estas nenio alia ol jura objekto, afero aŭ bonaĵo, kaj ia ajn speciala leĝa aranĝo, koncernanta la Salamandrojn, signifus onidire perturboan enmiksiĝon en la sanktajn rajtojn de privata propreco. Kontraste al tio obĵetis la alia parto, ke la Salamandroj, kiel estaĵoj inteligentaj kaj altgrade responsivaj povas misintence kaj en plej diversaj manieroj atenci la validajn leĝojn. Kiel oni povus postuli de la posedanto de l' Salamandroj, ke li prirespondu eventualajn deliktojn, kiujn faras liaj Salamandroj? Tia risko sendube subrompis la privatan iniciativon en la agad-kampo de la Salamandraj laboroj. En la maroj ne ekzistas baroj, oni diradis; la Salamandrojn oni ne povas enfermi por teni ilin sub la kontrolo. Tial estas necese, ligi per leĝa vojo la Salamandrojn mem, ke ili respektu la homan jur -ordon kaj direktu sin laŭ la normoj, kiuj estos por ili eldonitaj 15). Kiom estas konate, la unuaj leĝoj por la Salamandroj estis eldonitaj en Francio. La unua paragrafo normis la devojn de la Salamandroj en la kazo de la mobilizo kaj milito; la dua leĝo (nomata lex Deval) ordonis al la Salamandroj, ke ili rajtas ekloĝi nur sur tiuj lokoj de la marbordo, kiujn al ili disponigis ilia posedanto aŭ la respektiva Departamenta Ofico; la tria leĝo deklaris, ke la Salamandroj havos la devon senkondiĉe obei ĉiujn polic -ordonojn; en mala kazo estas la policaj aŭtoritatoj rajtigitaj preni ilin per aresto sur seka kaj luma loko aŭ eĉ per forpreno de l' laboro dum sufiĉe longa tempo. Post tio la maldekstrulaj partioj prezentis en la parlamento proponon, ke oni ellaboru Socialan Kodon por la Salamandroj, kiu difinu iliajn labortaskojn kaj ŝarĝu la mastrojn per certaj devoj rilate al la laborantaj Salamandroj (ekzemple dekkvartaga libertempo dum la printempa parumiĝado); male la ekstrema Maldekstro postulis, ke la Salamandroj estu entute elgastigitaj kiel malamikoj de la laboranta popolo, kiuj en servoj de la kapitalismo laboras tro multe kaj preskaŭ senpage kaj tiel endanĝerigas la viv - nivelon de la laborista klaso. Por konfirmi ĉi tiun postulon estis aranĝitaj striko en Brest kaj grandaj demonstracioj en Parizo; estis multe da vunditoj, kaj la ministaro de Deval devis demisii. En Italio estis la Salamandroj submetitaj al speciala Salamandra Korporacio, konsistanta el la mastroj kaj oficoj, en Nederlando ili estis administraciataj de la ministerio por la akvokonstruoj, unuvorte ĉiu ŝtato solvis la Salamandran problemon propramaniere kaj diference; tamen la amasego de oficialaj aktoj, per kiuj estis reguligataj la publikaj devoj de la Salamandroj kaj konvene limigata ilia animala libereco, ĉie estis entute la sama. Estas kompreneble, ke tuj ĉe la unuaj leĝoj por la Salamandroj troviĝis homoj, kiuj en la nomo de la jura logiko deduktis, ke - se la hom- socio ŝarĝas la Salamandrojn per devoj - ĝi devas aljuĝi al ili ankaŭ iajn rajtojn. La ŝtato, kiu al la Salamandroj denoas leĝojn, agnoskas ipso fakto ilin kiel estaĵojn responsivajn kaj liberajn, kiel jurajn subjektojn, ja eĉ kiel siajn ŝtatanojn; tiukaze estos necese iamaniere reguligi ilian civilan rilaton al la ŝtato, sub kies leĝaro ili vivas. Oni ja povus la Salamandrojn konsideri fremdaj almigrintoj; sed tiukaze la ŝtato ne povus taski al ili certajn servojn kaj devojn por la tempo de la mobilizo kaj milito, kiel okazas (escepta la Anglion) en ĉiuj civilizitaj landoj. Ni certe postulos de la Salamandroj, ke ili en kazo de militkonflikto defendu nian marbordon; sed tiam ni ne povas rifuzi al ili certajn civitanajn rajtojn, ekzemple la rajton de voĉdonado, la rajton de asociiĝado, la rajton esti reprezentitaj en diversaj publikaj kolegioj kaj tiel plu 16). Oni eĉ proponis, ke la Salamandroj havu siaspecan submaran aŭtonomion; sed ĉi tiuj kaj aliaj konsideradoj restis pure akademioj; neniu praktika solvo estis efektivigita, precipe pro tio, ke la Salamandroj neniam kaj nenie pretendis civitanajn rajtojn.

ad str. 219