(En ĉi tiu kunteksto ni nur pretere menciu, ke precipe en la Amerika preso iam -tiam aperis raporto pri knabinoj, kiuj ĉe banado estis ordinare perfortigitaj de Salamandroj. Tial multiĝis en Usono la kazoj, ke la Salamandroj estis kaptataj kaj linĉataj, precipe mortbruligitaj sur ŝtiparo. La sciencistoj vane protestis kontraŭ ĉi tiu popolkutimo asertante, ke tiaspeca krimo estas pro anatomiaj kialoj flanke de la Salamandroj fizike ekskludita; pluraj knabinoj priĵuris, ke ili estis ĝenataj de Salamandroj, kaj tiel la afero fariĝis klara por ĉiu normala Amerikano. Pli poste estis la ŝatata brulmortigado de la Salamandroj limigita almenaŭ tiel, ke ĝi povis okazi nur sabate kaj sub la kontrolo de la fajrobrigadanoj. Tiam ankaŭ estiĝis la Movado kontraŭ la Linĉon de la Salamandroj, en kies frunto staris la nigra pastro rev. Robert Y. Washington kaj al kiu aliĝis plurcent mil membroj, kompreneble preskaŭ sen escepto nur Negroj. La Amerika preso komencis aserti, ke ĉi tiu movado estas politika kaj ŝtatdanĝera, tial okazis atakoj kontraŭ la Negrokvartalojn kaj estis mortbruligitaj multaj Negroj, kiuj en siaj preĝejoj preĝis por la fratoj Salamandroj. La indigno kontraŭ la Negroj kulminis, kiam la bruligita Negra preĝejo en Gordonville (L.) ekbrulis la tuta urbo. Sed tio jam tuŝas la historion de la Salamandroj nur preterpase.) El la civilaj institucioj kaj avantaĝoj, en kiuj oni efektive lasis la Salamandrojn partopreni, ni menciu almenaŭ kelkajn: ĉiu Salamandro estis enskribita en Salamandra Matrikulo kaj registrita en la loko de sia laborado; li devis havi oficialan loĝ -permeson; li devis pagi kap- imposton, kiun anstataŭ li liveris lia laborestro kaj subtrahis ĝin de lia nutraĵo (ĉar la Salamandroj ne ricevis salajron en mono); simile li devis pagi la luon de la priloĝata marbordo, la komunumajn kromimpostojn, la kontribuaĵon por la instalo de la ligna baraĵo, la lernejkotizojn kaj aliajn publikajn ŝarĝojn; simple ni devas lojale rekoni, ke en ĉi tiuj rilatoj li estis traktata same kiel la aliaj civitanoj, tiel ke li tamen ĝuis certan agalrajtecon.

17) Dei opera 17) Dei opera Vidu la enciklikon de la Sankta Patro .

- 18) Pri tiu afero aperis tiam grandega literaturo, ke nur ĝia bibliografio apmpleksus du dikajn volumojn.

ad str. 224

Simile sen rekta intereso kaj sen intervenado de la Salamandroj, okazis alia granda diskuto, kiu turniĝis ĉirkaŭ la demando, ĉu la Salamandroj povas esti baptitaj. La katolika eklezio staris ekde la komenco konsekvence sur la vidpunkto, ke tio ne estas ebla; ĉar la Salamandroj , "ne estante idoj de Adamo, ne estis koncipitaj en la hereda peko kaj ili do eĉ ne povas per la bapto-sakramento esti purigitaj de tiu peko. La Sankta Eklezio nepre ne volas solvi la demandon, ĉu la Salamandroj havas senmortan animon aŭ alian partoprenon en la Dia graco kaj savo; ĝia bonvolo al la Salamandroj povas esti esprimita sole per tio, ke ĝi rememoros ilin en speciala preĝo, legota en certaj tagoj kun la preĝo por la animoj en Purtagorio kaj kun la porpeto por la nekredantoj 17). En malpli simpla situacio estis la protestantaj eklezioj; ili ja aljuĝis al la Salamandroj la intelekton kaj sekve ankaŭ la kapablon kompreni la Kristanan doktrinon, sed ili hezitis fari ilin membroj de la eklezio kaj tiel ankaŭ Fratoj en Kristo. Ili do limigis sin je tio, ke ili eldonis (en mallongigita teksto) la Sanktan Skribon por la Salamandroj sur akvorezista papero kaj disvastigits ĝin en multaj milionoj da basic-English basic- ekzempleroj; oni konsideris ankaŭ, ĉu oni kompilu (analogie al ) ian Christian , la fundamentan kaj plisimpligitan kristanan doktrinon; sed la respektivaj provoj vekis tiom da teologiaj disputoj, ke oni fine rezignis pri tio 18). Ne tiom da skrupuloj havis kelkaj religiaj sektoj (precipe Amerikaj), kiuj elsendadis al la Salamandroj siajn ministrojn, predikantajn al ili la Veran Kredon laŭ la vortoj de la Skribo: Irante en la tutan mondon,