ad str. 227 Kiel evidentas el la supraj alineoj, la Salamandra Demando estis unue kaj dum longa tempo prezentata nur en tiu senco, ĉu kaj kiagrade la Salamandroj kiel estuloj inteligentaj kaj konsiderinde civilizitaj, estas kapablaj ĝui certan homrajtojn, eĉ se nur en periferio de homa socio kaj homa ordo, alivorte, estis ĝi interna demando de unuopaj ŝtatoj, solvata en la kadro de l' civila juro. Plurajn jarojn neniu eĉ ekpensis, ke Salamandra Demando povas havi vastan signifon internacian kaj ke oni devos la Salamandrojn trakti ne nur kiel inteligentajn estulojn, sed ankaŭ kiel Salamandran Kolektivon aŭ Salamandran nacion. Verdire la unuan paŝon al ĉi tiu koncepto faris tiuj ian ekscentraj kristanaj eklezioj, kiuj provis bapti la Salamandrojn, revokante sin al la vortoj de l' Skribo: Irante en tutan mondon instruis ĉiujn naciojn. Per tio estis la unuan fojon eldirita, ke la Salamandroj estas io kvazaŭ nacio.

- 20) Sed la unuan efektive internacian kaj principan agnoskon de la Salamandroj kiel nacio alportis nur la famekonata manifesto de la Komunista Internacionalo, subskribita de la kamarado Molokov kaj adresita al "ĉiuj subprenataj kaj revoluciemaj Salamandroj de la tuta mondo.
- 21) Kvankam ĉi tiu manifesto ŝajne ne havis rektan influon sur la Salamandrojn, ĝi tamen elvokis grandan eĥon en la mondpreso kaj estis multe imitata almenaŭ en tiu direkto, ke sur la Salamandrojn komencis de plej diversaj flankoj duŝi flamaj alvokoj, ke ili kiel granda Salamandra kolektivo aliĝu al tiu aŭ alia idea, politika aŭ sociala programo de la homa socio.

22) Nun komencis okupiĝi pri la Salamandra Problemo ankaŭ la Internacia Laborofico en Ĝenevo. Tie konfliktis du opinioj: unu agnoskis la Salamandrojn kiel novan laboristan klason kaj postulis, ke oni etendu sur ilin la tutan socialan leĝaron, koncerne la labortempon, la pagatajn forpermesojn, la invalidecan kaj maljunulecan asekuron kaj tiel plu; kontraste al tio la alia opinio deklaris, ke en la Salamandroj kreskas danĝera konkurenco al la homaj laborfortoj kaj ke oni devus la Salamandran laboron kiel malsocialan simple malpermesi. Kontraŭ ĉi tiu propono protestis ne sole la reprezentantoj de la mastroj, sed ankaŭ la delegitoj de la laboristoj, montrante, ke la Salamandroj jam estas ne nur nova laborarmeo, sed ankaŭ granda kaj ĉiam pli grava abonantaro. Kiel ili citis, altiĝis lastatempe en ankoraŭ nespertita grado la laborokupo en la fako metalurgia (laborinstrumentoj, maŝinoj kaj metal -idoloj por la Salamandroj), armilfabrika ĥemia (submaraj eksplodaĵoj), en la produktado de la papero (lernolibroj por la Salamandroj), de la cemento, de la ligno, de la artefaritaj nutraĵoj Salamander-food ( ) kaj en multaj aliaj fakoj; la tonel- volumeno de la ŝipoj pligrandiĝis kompare al la antaŭsalamandraj tempoj je 27%, la karbominado je 18.6%. Nerekte, per la altiĝado de la laborokupo kaj prospero ĉe la homoj, altiĝas la debito ankaŭ en aliaj branĉoj de la industrio. Fine en la plej lastaj tempoj mendas la Salamandroj diversajn maŝinpartojn laŭ siaj propraj desegnoj; el tiu ili mem poste muntas sub la akvo pneŭmatikajn borilojn, martelojn, submarajn motorojn, presmaŝinojn, akvajn radiostaciojn kaj aliajn meĥanismojn laŭ propraj sistemoj. Por ĉi tiuj maŝinpartoj ili pagas per plialtigita laborkvanto; hodiaŭ jam unu kvinon de la tuta monda produktado en la metalurgia industrio kaj en la delikata meĥaniko dependas de la Salamandraj mendaĵoj. Forigu la Salamandrojn, kaj vi povas fermi kvinonon de fabrikoj; anstataŭ la hodiaŭa prosperado vi havos milionojn da senlaboruloj. La Internacia Laborofico kompreneble ne povis ignori ĉi tiujn argumentojn; finfine post longa intertraktado oni atingis almenaŭ la kompromisan solvon, ke "la supre nomitaj laboruloj de la grupo S (amfibioj) povas esti okupataj nur ĉe la laboroj sub la akvo aŭ en la akvo, kaj sur la bordo nur ĝis dekmetra distanco de la linio de l' plej alta fluso; ke ili ne rajtas mini la karbon aŭ la nafton sur la marfundo; ke ili ne rajtas por la sektera konsumo produkti