baseno malsaniĝis je danĝera lakso. La ŝipanoj venadis observi ilin per siaj preskaŭ larmoplenaj okuloj kaj vidigis siajn humajn sentimentojn per krudaj vortoj: "Ĉi tiujn kanajlaĉojn ŝuldis al ni mem la diablo!"

Ĉe la kreskanta debito en eksporto de la Salamandroj estiĝis kompreneble ankaŭ sovaĝa merkato; la Salamandra Sindikato ne povis kontroli kaj administri ĉiujn Salamandro - kovejojn, kiujn la mortinta kapitano van Toch siatempe dissemis sur la malgrandaj kaj flanke kuŝantaj insuloj de Mikronezio, Melanezio kaj Polinezio, tiel ke multaj Salamandraj Golfoj estis lasitaj al si mem. Sekve de tio krom la racia Salamandro- merkato establiĝis grandformate ankaŭ ĉaskaptado de sovaĝaj Slamandroj, memorigante en multaj rilatoj la ĉasekspediciojn kontraŭ la fokojn; estis ĉasado certagrade malrajta, sed ĉar ne ekzistis leĝoj por protektado de la Salamandroj, ĝi estis persekutata maksimume kiel nelegitima enpaŝo sur la teritorion de la respektiva ŝtatsuvereno; sed ĉar la Salamandroj sur tiuj insuloj rapidege plimultiĝadis kaj ie - tie kaŭzis al la indiĝenoj certajn domaĝojn sur la kampoj kaj en la ĝardenoj, oni tiujn sovaĝajn ĉasekspediciojn kontraŭ la Salamandrojn konsideris natura reguligado de la Salamandra plimultiĝado.

Ni citas aŭtentikan tiutempan priskribon:

### La bukanieroj de la XX. jarcento

- E.E.K.

Estis la dekunua vespere, kiam la kapitano de nia ŝipo ordonis malhisi la nacian flagon kaj surakvigi la boatojn. La nokto estis lunhela kaj arĝente nebulumita; la insuleto, al kiu ni remis, estis miamemore Gardner Island en la Feniksa Insularo. Dum tiaj lunnoktoj eliras la Salamandroj sur la bordon kaj dancas; oni povas al ili proksimiĝi neaŭdate, tiel ili estas absorbitaj de sia amasa, muta danco. Ni estis dudek, kiuj eliris sur la bordon, tenante la remilojn en la manoj, kaj disvolvinte svarmlinion ni komencis en duoncirklo sieĝi la malhelan amason intermoviĝantan sur la plaĝo ĉe la lakte blanka lumo de l' Luno. Estas malfacile priskribi la impreson, kiun kaŭzas la danco de la Salamandroj. Proksimume tri cent bestoj sidas sur postaj piedoj en nepre ekzakta cirklo, fruntojn al la centro; la interno de l' cirklo estas malplena. La Salamandroj ne moviĝas, ili estas kvazaŭ paralizitaj; ĝi aspektas kiel cirkla palisaro ĉirkaŭ ia mistera altaro; sed ĉi tie estas nek altaro nek dio. Subite unu el la bestoj ekŝmacas "ts -ts-ts" kaj komencas balance rondmovi la supran duonon de la korpo; ĉi tiu pendola movo transsaltas plu kaj plu, kaj post kelkaj sekundoj turnas ĉiuj Salamandroj la supran korpoparton neŝanĝante sian lokon, pli kaj pli rapide, sensone, ĉiam pli fanatike, en furioza kaj ebria girado. Eble post kvaronhoro malvigliĝas unu Salamandro, la dua, tria, balancas sin senforte kaj rigidiĝas; ree ĉiuj sidas senmove kiel statuoj; post tempeto aliloke aŭdiĝas "ts -ts- ts", alia Salamandro komencas tordiĝi kaj ĝia danco tujmomente transsaltas sur la tutan rondon. Mi scias, ke ĉi tiu priskribo aspektas tre mekanike; sed alkalkulu al tio la kretblankan lunlumon kaj la regulan longan murmuradon de la fluso; ĝi impresis kiel io senmezure magia kaj kvazaŭ ensorĉita. Mi haltis kun kunpremita gorĝo kaj en instinkta sento de teruro aŭ konsterniĝo. "Homo, movu la piedojn," alkriis min la plej proksima najbaro, "aŭ vi faros truon!" Ni plifermis nian cirklon ĉirkaŭ la dancanta rondo de bestoj. La viroj tenis la remilojn transverse kaj parolis duonlaŭte pli pro tio, ĉar estis nokto, ol ke la Salamandroj povus ilin aŭdi. "Al la centro, trot!" ekkriis la komandanta oficiro. Ni ekkuris al tiu giranta rondo; la remiloj kun obtuza plaŭdo ekfrapis la dorsojn de la Salamandroj. Nur nun la Salamandroj teruriĝis, retrocedis al la centro aŭ penis tragliti inter la remiloj al la maro, sed ili ricevis per la