Speciale grava (se ni rajtas tiel konjekti laŭ tio, ke sinjoro Povondra ĝin zorge subgluis) estis verŝajne la proklamo, kiun ni citas en plena teksto:

ad str. 232

Iom malpli rapide progresis alia internacia agnosko de la Salamandroj, nome sur la kampo de la kulturrilatoj. Kiam aperis en la gazetaro ofte citita disertacio "Geologia konsisto de la marfundo ĉe la Bahama Insularo", subskribita per la nomo John Seaman, nature neniu sciis, ke temas pri scienca verko de erudita Salamandro. Sed kiam al sciencaj kongresoj aŭ al adreso de diversaj akademioj kaj sciencistaj societoj komencis de la esploristoj-Salamandroj venadi raportoj kaj studaĵoj el la fako de oceanografio, geologio, hidrobiologio, alta matematiko kaj aliaj ekzaktaj sciencoj, ĝi vekadis sufiĉe grandajn embarasojn, ja eĉ indignon, kiun esprimis la granda Dro Martel per la vortoj: "Ĉu tiuj bestaĉoj volas nin pri io instrui?" Japana sciencisto D- ro Onoŝita, kiu kuraĝis citi raporton de unu Salamandro (estis io pri Argyropelecus hemigymnus evoluo de la ovoflavaĵa saketo ĉe la fiŝidoj de la profundaĵa fiŝo Cocco harakirií ), estis en la scienco bojkotata kaj mortigos sin per ; la universitata scienco opiniis kiel aferon de via honoro kaj profesia fiereco, ne noti kian ajn sciencan laboron de la Centre Salamandroj. Despli grandan atenton (se ne indignon) vekis la gesto, kiun faris universitaire de Nice 23) per tio, ke ĝi invitis al solena prelego D -ron Charles Mercier, tre eruditan Salamandron el la haveno Fulons, kiu kun atentinda sukceso prelegis pri la teorio de la konustranĉaj linioj en la Neeŭklida Geometrio. Ĉe ĉi tiu manifesto ĉeestis kiel delegitino por la Ĝenevaj organizaĵoj ankaŭ Mme Maria Dimineanu; ĉi tiu eminenta, nobla sinjorino estis tiam kortuŝita de la modesta konduto kaj eruditeco de Dro Mercier ("Pauvre petit", ŝi esprimis sin onidire, "il est tellement laid!"), ke ŝi prenis kiel taskon de sia senlace agema vivo, ke la Salamandroj estu akceptitaj kiel membroj de la Ligo de Nacioj. Vane klarigadis la ŝtatistoj al la elokventa kaj energia sinjorino, ke la Salamandroj, havante nenie sur la mondo sian propran ŝtatsuverenecon nek sian ŝtatteritorion, ne povas esti membroj de la Ligo de nacioj. Mme Dimineanu komencis propagandi la ideon, ke la Salamandroj do ricevu ie sian liberan teritorion kaj sian submaran ŝtaton. Ĉi tiu ideo nature estis sufiĉe nebonvena, se ne eĉ danĝera; sed fine oni tamen trovis feliĉan solvon, ke ĉe la Ligo de Nacioj estos fondita speciala Komisiono por la Skuado de la Salamandra Demando, en kiun estos invititaj ankaŭ du delegitoj Salamandroj; kiel la unua estis post intervenoj de Sinjorino Dimineanu vokita Dro Charles Mercier rl Toulon, la alia estis iu Don Mario, korpulenta kaj erudita Salamandro el Kubo, laboranta science en la fako de planktono kaj de neritika pelagialo. Per tio akiris la Salamandroj la plej altan, tiutempe internacian agnoskon de sia ekzisto 24).

ad str.

En la kolekto de sinjoro Povondra postrestis felietona, sufiĉe supraĵa priskribo de tiu ĉi festo; bedaŭrinde estas el ĝi nur unu duono, la alia parto iel perdiĝis. Nice, la 6-an de Majo

En la bela, hela domo de la Instituo por la Mediteraneaj studoj sur la Promenade des Anglais estas hodiaŭ vive; du agents de police tenas sur la trotuaro la vojon libera por la invititaj honoruloj, kiuj paŝas sur ruĝa tapiŝo al la afabla, agrable malvarmeta amfiteatro. Ni vidas la ridetantan sinjoron urbestron de Nice, sinjoron prefekton en cilindra ĉapelo, generalon en lazura uniformo, sinjorojn kun ruĝa butono de la Honora Legio, sinjorinojn de certa aĝo (hodiaŭ regas la moda koloro terracotta), viceadmiralojn, ĵurnalistojn, profesorojn kaj dignajn maljunuletojn de ĉiuj nacioj, kiuj ĉiam vivigas la Côte d'Azur. Subite malgranda incidento: