kvankam aliaj eĉ pli malgrandaj nacioj elspezas milionojn por malfermi al la Salamandroj siajn kulturtrezorojn kaj samtempe sugesti al ili la intereson pri la fabrikaĵoj de sia industrio. - La artikolo vekis grandan atenton - precipe ĉe la Unuiĝo de la Industriuloj, kaj havis almenaŭ Ĉeĥe por Salamandroj tiun efekton, ke aperis malgranda lernolibro kun specimenoj de ĉeĥoslovaka beletristiko. Ĝi ŝajnas preskaŭ nekredebla, sed oni efektive disvendis pli ol sepcent ekzemplerojn de tiu libro; do entute ĝi estis rimarkinda sukceso.12) Janua lingvarum aperta Interalie proponis la fama filologo Curtius en la verko , ke oni adoptu kiel unusolan interkomprenan lingvon por Salamandroj la latinan lingvon de la ora epoko de Vergilius. Hodiaŭ estas en nia povo, li vokis, ke la latina lingvo, la lingvo plej perfekta, plej riĉa je gramatikaj reguloj kaj science plej ellaborita, ree fariĝu vivanta kaj tutmonda lingvo. Se la erudita homaro ne kaptos ĉi tiun okazon, faru tion vi mem, Salamandae, gens maritima eruditam linguam latinam ; elektu kiel vian gepatran lingvon , la orbis terrarum unusolan lingvon, kiu indas, ke ĝin parolu . Nepereonta estos via merito, Salamandrae , se vi revekos al nova vivo la eternan lingvon de dioj kaj herooj; ĉar kun tiu ĉi gens Tritonum lingvo, , vi foje transprenos ankaŭ la mandaton de la mond -rega Romo. Kontraste al tio iu latva telegraf-oficisto, nomata Wolteras, kune kun pastoro lingvon por Salamandroj Mendelius inventis kaj ellaboris specialan sub la nomo Oceana Lingvo (pontic lang); li uzis por ĝi elementojn de ĉiuj lingvoj sur la mondo, precipe de la idiomoj Afrikaj. Ĉi tiu Salamandraĵo (kiel oni ĝin ankaŭ titolis) atingis certan disvastiĝon ĉefe en la nordlandoj, bedaŭrinde nur inter la homoj; en Upsala oni eĉ instalis katedron por instruado de Salamandra lingvo, tamen el la Salamandroj - kiom estas konate - ne parolis ĝin eĉ unu sola. Laŭvere oni devas konfesi, ke inter la Salamandroj plej enradikiĝis basic -English kaj ĝi pli poste estiĝis oficiala lingvo de la Salamandroj.

- 12) Komp. la felietonon el la plumo de Jaromír Seidl- Novoměstský, konservita en la kolekto de sinjoro Povondra.

### Nia amiko sur insuloj Galapagos

Farante kun mia edzino, la poetino Henrika Seidl- Chrudimská, rondvojaĝon ĉirkaŭ la mondo, por ke mi per la sorĉo de tiom da novaj kaj potencaj impresoj almenaŭ parte supervivu la doloran perdon de nia karega onklinjo, la verkistino Bohumila Jandová- Střešovická, ni venis ĝis la izolaj, per multaj fabloj ĉirkaŭretitaj insuloj Galapagos. Ni havis sole du horojn da tempo, do ni uzis ilin por promenado sur la marbordo de ĉi -tiu dezerta insularo. "Rigardu, kiel belege hodiaŭ subiras la Suno," diris mi al mia edzino. "Ĉu ĝi ne aspektas, kvazaŭ tuta firmamento dronus en inundo da oro kaj sango?" "Ĉu la Moŝta Sinjoro bonvolas esti Ĉeĥo?" aŭdiĝis subite post ni en korekta kaj pura ĉeĥa lingvo. Mi rigardis surprizite en tiu direkto. Estis tie neniu, sole granda, nigra Salamandro sidis sur ŝtonegoj, tenante en la manoj ion, kio aspektis kvazaŭ libro. Dum nia rondvojaĝo ĉirkaŭ la mondo ni vidis jam kelke da Salamandroj, tamen ni ĝis nun ne havis la okazon, komenci kun ili konversacion. Tial la afabla leganto komprenos nian ekmiron, kiam ni sur tiel dezerta marbordo renkontis Salamandron, kaj despli, kiam ni ekaŭdis demandon en nia gepatra lingvo. "Kiu parolas ĉi tie?" ekvokis mi ĉeĥe. "Mi estis tiel kuraĝa, sinjoro," rediris la Salamandro, respektplene leviĝante. "Mi ne povis rezisti, aŭdante la unuan fojon en mia vivo ĉeĥan parolon." "Kion?" mi konsterniĝis, ĉu vi parolas ĉeĥe?" "Ĝuste mi amuziĝis per konjugado de la malregula verbo býti - esti," reciprokis la Salamandro. "Ĉi tiu verbo estas ja malregula en ĉiuj lingvoj."