Lord Curzon e zhvilloi këtë bisedë me Ismet İnönü gjatë negociatave të Lozanës. Edhe sot, të gjitha të drejtat e fituara në Lozanë paraqiten në raste të ndryshme në një përpjekje për t'i marrë ato sërish. Në fakt, këmbëngulja e BE-së që Turqia të ndryshojë ligjin e saj antiterror në këmbim të lëvizjes pa viza nuk është asgjë tjetër përveç rimishërimit të kërcënimit të Curzonit. Curzon shprehu këtë pikëpamje për njerëzit tanë të nderuar në shënimet e tij më 4 shkurt të vitit 1920:

Turqit duhet të dëbohen jashtë Evropës. Siç tha Senatori Amerikan Lodge, Stambolli duhet të merret totalisht nga Turqit, kjo fole e murtajës, krijuese e luftërave dhe blasfemisë për fqinjët, duhet të zhduket nga Evropa. 321 Turqit janë primitivët e Azisë dhe kështu fundi i tyre do të jetë i mjerueshëm. (Kombi i Nderuar Turk është mbi deklaratat e tilla).

######### Somerset Arthur Gough-Calthorpe

Komisioneri i Lartë Britanik Admiral Calthorpe, i emëruar në Stamboll, shkruajti në shumë telegrame të tij drejt Londrës se një mënyrë për të dobësuar Perandorinë Osmane ishte vënia e Kurdëve dhe Turqve kundër njëri-tjetrit. Gjatë negociatave për Armëpushimin e Mudros, Admirali Calthorpe premtoi se do të bëhej gjithçka që është e nevojshme për t'u siguruar që turqit nuk do të ofendohen. Ai premtoi se anijet greke nuk do të dërgoheshin në Stamboll Stambolli nuk do të pushtohej ose Izmir, por shtoi se një klauzolë që theksonte se ' ' nuk mund të përfshihej në 322 armëpushim. Vetëm 13 ditë pas këtyre deklaratave, marina greke dhe britanike anije zbarkuan në ngushticën e Bosforit. Ishte gjithashtu përgjegjësi e Calthorpe për të sqaruar në lidhje me pushtimin e afërt grek të Izmirit. Më 14 maj të vitit 1919, në orën 09:00 të mëngjesit, ai i dërgoi një notë diplomatike Ali Nadir Pashës, Komandantit të Korpusit të XVII-të, duke e informuar atë që kalatë e Izmirit do të pushtoheshin nga Forcat Aleate në përputhje me Klauzola e 7-të të Armëpushimit. Në të njëjtën ditë, ai dërgoi një notë të dytë, duke thënë se Izmiri do të pushtohej më 15 maj të vitit 1919 nga Grekët në emër të Aleatëve dhe flota në port do të ishte autoriteti më i lartë për të siguruar rendin gjatë okupimit.

######### John Michael de Robeck

Admirali Robeck ishte i bindur se aleanca kurdo-armene do të ishte politikisht e dobishme për partitë përkatëse dhe Britaninë. Në telegramin e tij drejtuar Lord Curzonit më 11 dhjetor të vitit 1919, ai përsëriti se një aleancë e tillë do të ishte në interesin më të mirë të Britanisë në rajon dhe kërkesat e Kurdëve dhe Armenëve duhet të mbështeten dhe promovohen me kujdes. Në përgjigjen e tij të datës 20 dhjetor, Lord Curzon urdhëroi Komisariatin të bashkëpunoj me 323 palët. Është krejt normale që kërkesat e popullit Kurd dhe Armen të përmbushen. Mirëpo siç dihet anëtarët e Nëntokës Shtetërore Britanike donin që të realizonin vetëm axhendën e tyre. Sapo kushtet që u përshtateshin interesave të tyre pushuan së ekzistuari, ata filluan bombardimin e fshatrave kurde, si në vijim të Traktatit të Lozanës. De Robeck, një nga emrat më të shquar pas okupimit të Stambollit, u përpoq të justifikonte okupimin duke thënë se nëse Aleatët do të duhet të vëjnë paqen në rajon, ata do të duhet të kalonin përmes Turqëve në Stamboll dhe të dobësonin 324 rezistencën e tyre.

######### George Francis Milne

George Milne, një oficer i lartë i ushtrisë britanike, u ngarkua si komandant në detyrë për pushtimin e Stambollit. Ai citoi vazhdimësinë e popullit Kaukazian dhe Turk:

Unë jam plotësisht i vetëdijshëm se tërheqja e trupave britanike ndoshta do të çonte në anarki, por nuk mund ta them se bota do të humbte shumë nëse të gjithë banorët vendas do t'i prisnin fytin njëri-tjetrit. Ata sigurisht se nuk vlejnë sa jeta e një ushtari britanik. Gjeorgjianët janë thjesht bolshevikë të maskuar. Armenët janë ata