##### Trazirat kundër forcave kombëtare në Anatolia dhe lidhjet e tyre me nëntokën shtetërore

Ndërsa pushtimi i Stambollit vazhdonte, Nëntoka Shtetërore Britanike njëkohësisht po bënte plane për të shtypur përpjekjen për pavarësi që po merrte vrull shpejt. Së pari, ata ngritën njësi ushtarake, stërvitën dhe armatosën ushtarët Kuva- yi İnzibatiye e tyre. Kjo ushtri e vogël u quajt (Forcat e Rendit) dhe Süleyman Şefik Pasha u emërua si komandant i saj. Ata gjithashtu mbështetën bandat në Anadoll që u rebeluan kundër qeverisë së Ankarasë dhe u siguruan atyre para dhe armë. Këto banda, më së shumti njësitet e Ahmet Anzavur, përbëheshin nga refugjatë Kaukazianë që ikën nga lufta civile ruse. Gjatë viteve të para të përpjekes për pavarësi, me gjithë vështirësitë e formimit të një shteti të ri, Mustafa Kemal duhej të ballafaqohej edhe me këto banda. Nëntoka Shtetërore Britanike u përpoq të kthente kurdët në Anadoll kundër Forcave Nacionaliste. Nënkolonel Edward William Charles Noel, i njohur gjithashtu si Lawrence i Kurdëve, ishte një spiunë të cilit iu caktua detyra që të bënte Kurdët të ngriheshin dhe të shkëputnin Anadollin Juglindor nga Perandoria Osmane. Fjalimin e tij të Famshëm Le të shohim se se çfarë theksoi Mustafa Kemal Atatürku për Noelin në :

Për të krijuar një luftë vëllazërore midis turqve dhe kurdëve dhe për të ndihmuar në ndërtimin e një Kurdistani të pavarur nën kontrollin britanik, ata provokuan kurdët. Ata shpenzuan shuma të mëdha parash për këtë qëllim, spiunuan pa fund ... Një oficer britanik i quajtur Noel punoi për një kohë të gjatë në Dijarbakir për të arritur 332 këtë qëllim dhe përdori të gjitha mënyrat për të mashtëruar njerëzit për të arritur synimin e tij.

Noel, i cili argumentoi se kurdët i përkisnin racës ariane dhe për këtë arsye ishin më afër evropianëve sesa turqit, sugjeroi krijimin e një entiteti autonom kurd në Anadollin Juglindor nën kontrollin britanik.

#### Çlirimi i Stambollit

Pasi trupat turke shpëtuan Izmirin nga pushtimi më 9 shtator të vitit 1922, ata u kthyen në veri, në ngushticën e Dardaneleve. Ndërsa ushtritë turke dhe britanike u përplasën me njëra-tjetrën midis 15 dhe 23 shtatorit, diskutimet filluan në Parlamentin Britanik. Disa donin paqe, ndërsa të tjerët bënin presion për të vazhduar luftimet. Më në fund, më 23 shtator, u vendos që Trakia Lindore dhe Stambolli t'u jepeshin turqve dhe menjëherë pas kësaj, më 11 tetor të vitit 1922, u nënshkrua Armëpushimi i Mudanya, i cili zyrtarisht i dha fund Perandorisë Osmane dhe vulosi mbarimin e Luftës Turke për Pavarësi. Kështu, plani 100-vjeçar i Nëntokës Shtetërore Britanike mbi Anadollin përfundoi falë përpjekjes për pavarësi të Anadollit të udhëhequr nga Mustafa Kemal Atatürk. Nëntoka Shtetërore Britanike e mbajti kryeministrin Lloyd George përgjegjës për këtë dështim dhe e detyroi atë të dorëhiqej. George, nga ajo pikë e tutje, nuk do të ishte kurrë më me ndikim në politikën britanike. Trupat britanike u tërhoqën nga Stambolli, por e mbajtën të paprekur praninë e tyre ushtarake në Mosul, Irak, Arabi dhe Kuvajt. Nëntoka Shtetërore Britanike nuk i braktisi asnjëherë përpjekjet e saja për të prodhuar kriza. Ajo kurrë nuk pushoi së ndërhyruri në Suez dhe Egjipt, Siri ose Jordan, nuk hoqi dorë kurrë nga provokimi i Kurdëve. Sistemi që Nëntoka Shtetërore Britanike e ndërtoi në Lindjen e Mesme pasi shkatërroi Perandorinë Osmane nuk solli asgjë tjetër përveç konfliktit dhe vdekjes për myslimanët. Në shekullin e 20-të, më shumë se 100 grushtë shtete dhe mbi 30 luftëra civile ndodhën në Lindjen e Mesme dhe Afrikën e Veriut, dhe si rezultat, më shumë se 15 milion myslimanë humbën jetën. Atentatet, kryengritjet, masakrat, armët kimike dhe luftërat e përgjakshme ku myslimanët vranë myslimanë të tjerë u bënë pjesë e ngjarjeve të përditshme. Fillimi i shekullit 21 ka qenë edhe më i përgjakshëm. Incidente të ngjashme ndodhën jo vetëm në Lindjen e Mesme, por edhe në Indi, Pakistan, Bangladesh dhe Afganistan. Ndërsa anëtarët e nëntokës shtetërore kënaqeshin në pallatet e tyre me pasuritë e tyre në ishujt Verior, gjaku mysliman derdhej pafund. Çuditërisht, Nëntoka Shtetërore Britanike nuk i fitoi ato luftëra duke përdorur ushtarët e vet. Myslimanët u detyruan të luftonin me myslimanët e tjerë.