John George Taylor, konsulli i Britanisë në Erzurum, filloi letrën e tij drejtuar Earl of Clarendon në vitin 1868, me 'Ju lutemi gjeni të bashkangjitura dy raporte të cilat përfshijnë vëzhgimet dhe përvojat e mia në fjalët e mëposhtme: lidhje me vendin dhe njerëzit. Këto të dhëna bazohen në gjashtë vite shërbim . Shtojca e letrës përfshinte, përveç detajeve demografike të nestorianëve, komentin e mëposhtëm:

Nestorianët janë komuniteti i dytë më i madh i krishterë pas armenëve. Ato nuk janë të rëndësishme për arsye se janë të pasura ose të zgjuar. Ata janë të rëndësishëm sepse jetojnë në një terren malor pranë kufirit iranian dhe mund të kthehen në luftëtarë kur është e nevojshme. Gjithashtu në praktikë ata janë pothuajse të pavarur ... Gjithmonë ankohen për kurdët dhe turqit, nestorianët janë kaq të mjerë, saqë janë gjithmonë të gatshëm të 402 pranojnë sundimin e të huajve për ti ruajtur tokat e tyre.

Me fjalë të tjera, anëtarët e Nëntokës Shtetërore Britanike zbatuan edhe një herë taktikën e tyre të zakonshme, duke tentuar t'i paraqesin Nestorianët si një "popull i shtypur", kur në të vërtetë ata kanë jetuar për shekuj në paqe. (Nestorianizmi dhe Nestorianët janë mbi pohime të tilla).

######### Trazirat gjatë Luftës së Parë Botërore dhe Përplasjet e Mëvonshme

Nestorianët që bënë kryengritje gjatë Luftës së Parë Botërore u mundën nga ushtria osmane, dhe si rezultat filluan të lëviznin drejt Hamadanit me drejtimin dhe ndihmën e avionëve britanikë. Më pas, Britania krijoi një vendbanim me 403 3000 tenda në Baquba, 50 km nga Bagdadi, për 40,000-50,000 Nestorianë. Kjo i bëri Nestorianët më të ndjeshëm ndaj Britanikëve. Duke jetuar në kampe tendash të ngritura nga britanikët, ata ranë në kurhet e britanikëve për qëllimet e tyre në rajon. Duke premtuar një shtet muhtar (vetëqeverisës) për Nestorianët në rajonin Hakkari dhe Urmiye, britanikët donin të ndërtonin një zonë ndërlidhëse midis Perandorisë Osmane dhe tokave të saj në Irak dhe ngritën katër batalione të 404 Nestorianëve të quajtura "Forcat Levy" si forca të armatosur të kësaj zone. Identike me forcat britanike në uniformat dhe pajisjet e tyre, këto forca organizuan sulme kundër popullatës në provincat Hakkari, nakrnak dhe Van, dhe veçanërisht punuan për të dëbuar popullsinë kurde që jeton përgjatë luginës së Zab nga rajoni. Në shenjë hakmarrjeje, fiset kurde filluan të sulmonin njësitë britanike në zona të ndryshme duke 405 filluar në mars të vitit 1919. Edhe pse britanikët iu përgjigjën këtyre sulmeve me kundërsulme, ata duhej të hiqnin dorë nga planet e tyre të 'zonës tampon' bazuar në përdorimin e këtyre 'forcave Levy'. Sidoqoftë, Nëntoka Shtetërore Britanike vazhdoi përpjekjet e saja për të ndërtuar një shtet nestorian në Anadoll. Gjatë konferencës së mbajtur në San Remo, Itali nga 18 deri më 26 qershor të vitit 1920, duke thirrur me qëllim të ndarjes së territorit osman, Lord Curzon kërkoi një zonë të veçantë të vendbanimeve për nestorianët. Pas këtij zhvillimi, nestorianët vendosën të ndërmarrin një sulm ushtarak në Hakkari dhe 406 më pas të vendosen atje. Sulmi që filloi më 27 tetor të vitit 1920 dështoi për shkak të stinës së dimrit.

######### Trazirat e vitit 1924

Tre vite më vonë, Nestorianët krijuan trazira pandërprerë, mbështetëse e tyre ishin Nëntoka Shtetërore britanike. 407 Ajo vazhdoi të përdorte Nestorianët si mercenarë kundër Turqisë derisa çështja e Mosulit të zgjidhej në favor të saj. Guvernatori i Hakarit, Halil Rıfat Beu, i cili u zu rob në fillim të trazirave Nestoriane të vitit 1924 dhe u lirua më vonë, tha se ai pa ushtarë britanikë të armatosur midis Nestorianëve dhe avionë britanikë që fluturonin mbi kodrat e Hakkarit (Çukurca). Bazuar në vëzhgimet e tij, ai tha: "Nuk ka dyshim se britanikët kanë provokuar kohët e fundit këta 408 njerëz kundër qeverisë sonë". Halil Rıfat Beu kishte cituar saktë në analizën e tij se trazirat u mbështetën nga Nëntoka Shtetërore Britanike. Ky The Times fakt verifikohet më tej në një artikull të botuar nga gjatë së njëjtës kohë. Ky artikull përshkruante tokat turke, të planifikuara për t'u marrë për Nestorianët, si Shteti Asirian, dhe duke iu referuar incidentit në Hakkari, përdori një ton kërcënues dhe tha se nëse rajoni i lihej Turqisë, do të pasonin më shumë incidente. Në të njëjtin artikull, toka turke