përgjegjës për këto vrasje? Unë mendoj se çdo person i ndërgjegjshëm do të pajtohet që përveç autorëve të vërtetë, e gjithë qeveria britanike duhet të mbahet përgjegjëse për këto krime. Në spitalin Abbasiye, mjekët me shufra metalike në duar, me mëngë të mbledhura deri në bërryla, vazhdimisht operuan ushtarët turq dhe u nxorën sytë. Sipas rrëfimeve të shumë vëllezërve egjiptianë dhe të burgosurve lokalë, këto operacione ndodhën edhe në të kaluarën, por ato u intensifikuan sidomos pas armëpushimit, pasi britanikët ndiheshin krenarë me fitoren e tyre. Kur shkuam atje, unë personalisht pashë që po vazhdonte ky 103 operacion me shpejtësi të plotë.

Këta shembuj të dhunës dhe brutalitetit drejtuar turqve tregojnë edhe një herë se Nëntoka Shtetërore Britanike është qendra e sistemit djallëzor. Megjithëse kjo dhunë shkaktoi zemërim si tek publiku ashtu edhe te qeveria turke, e gjithë koha dhe energjia e tyre duhej të përdorej për mbijetesën e shtetit dhe të kombit. Prandaj, nuk ishte e mundur të ndërmerreshin veprime reale për këto krime të egër. Për fat të keq, kjo shtypje dhe dhunë më vonë u mohua dhe u fsheh nën qilim, ashtu si shumë krime të tjera të panumërta të Nëntokës Shtetërore Britanike gjatë historisë. Megjithëse kishte bisedime në lidhje me shkëmbimin e robërve të luftës gjatë Konferencës së Lozanës, nuk ka asnjë tregues se situata e 15,000 ushtarëve turq të verbër u diskutua ndonjëherë. Kjo tregon aftësinë e Nëntokës Shtetërore Britanike për të fshehur krimet e saj dhe fytyrën e saj të vërtetë dhe se si ajo përdor kërcënime të ndryshme, dhe taktika të presionit për të arritur qëllimet e saj.

##### Fitorja turke të cilën britanikët dëshirojnë të harrojnë: Kut Al Amara

Humbja që pësuan britanikët në Kut Al Amara ishte disfata e dytë më e madhe e britanikëve gjatë Luftës së Parë Botërore pas betejës së Galipolit. Fiset kurde në veçanti, disa fise arabe si dhe besimtar shia, kontribuan shumë në këtë fitore të madhe. Shumë nga familjet kryesore Shia bashkëpunuan me Osmanët gjatë luftës. Ndërsa Britanikët po përpiqeshin të pushtonin Galipolin me altilerin e tyre të frikshme, planet e tyre për të pushtuar pjesë të tjera të territorit të Perandorisë Osmane ishin gjithashtu në proces. Sidoqoftë, pas disfatës së tyre poshtëruese në Galipoli, ata e zhvendosën pjesën më të madhe të fokusit të tyre në Lindjen e Mesme, Afrikën e Veriut si dhe frontet e Irakut, veçanërisht në Bagdad, në zemrën e rajonit. Në vitin 1914 ata pushtuan Basrën dhe hapën frontin Irakian. Më 24 korrik të vitit 1915, ushtria e udhëhequr nga gjenerali Townshend filloi të përparonte në Bagdad. Për t'iu kundërpërgjigjur ofansivës, njësitë osmane nën komandën e Nuretin Beut, komandantit të forcave të Irakut, u tërhoqën në Kut Al Amara më 28 shtator të vitit 1915. Trupat britanike arritën të rrethojnë qytetin e Kutit. Menjëherë më pas, trupat britanike rifilluan ofansivën e tyre në Bagdad, këtë herë përmes dy rrugëve të ndryshme. Ata u detyruan të ndalonin në Salman Pak nga njësitë e drejtuara nga Nuretin Beu dhe të tërhiqeshin në Kut Al Amara. Trupat osmane me nxitim mbërritën në Kut Al Amara më 5 dhjetor. Tani të bllokuar në Kut, përplasjet midis trupave britanike dhe trupave osmane vazhduan gjatë gjithë dhjetorit, derisa trupat osmane i rrethuan plotësisht trupat britanike. Pavarësisht nga ekspeditat e shumta që u erdhën në ndihmë britanikëve, përpjekjet e tyre dështuan. Meqenëse municionet dhe furnizimet me ushqim po mbaronin si dhe furnizimi përmes transportit nëpër lumenj ishte i pamjaftueshëm, ushtria britanike pësoi humbje të mëdha për shkak të urisë dhe sëmundjeve. Britanikët filluan një sulm tjetër më 8 Mars të vitit 1916, në Dujaila (Sabis) në Divizionin e 13-të të ushtrisë Osmane të udhëhequr nga kolonel Ali Ihsan Beu, por gjithashtu humbën 3,500 ushtarë në Betejën e Dujaila dhe u desh të tërhiqeshin. Më 22 prill, njësitë britanike organizuan një tjetër sulm nën komandën e gjeneralit Townshend me 5,000 trupa por edhe një herë dështuan në përballje me 3,000 ushtarë. Ndërsa ngjarjet vazhdonin të zhvilloheshin, anëtarët e Nëntokës Shtetërore Britanike po përpiqeshin në të gjitha mënyrat për t'i dhënë fund rrethimit dhe madje paturpësisht u përpoqën