Është vlerësuar nga historiani i luftës Alan Brugar, se bankierët ndërkombëtar bënë një fitim prej 10,000 dollarëve për çdo ushtarë të rënë në betejë. Jeta është e lirë kur bëhet fjalë për Komitetin e 300-Bankierëve të 15 Iluminati-Rothschild-Warburg, të cilët financuan të dy anët e luftës.

Komiteti prej 300-ve të cilëve i është referuar këtu do të shpjegohet në detaje në faqet vijuese. Kompania e Indisë Lindore, u themelua për herë të parë me qëllimin e shfrytëzimit të vendeve me resurse të pasura natyrore, me theks të veçantë Indinë, Kinën dhe Republikën e Afrikës së Jugut. Siç u shpjegua më lartë, 'fractional reserve banking' është përdorur nga Britania dhe Shtetet e Bashkuara të Amerikës për të financuar Luftën e Parë Botërore. Në vitin 1661, Mbreti Britanik Charles i II-të i dha Kompanis së Indisë Lindore të drejtën për të bërë luftë dhe paqe me vendet e pavaruara. Kjo ishte hera e parë që një kompanie private, të angazhuar në veprimtari financiare, iu dhanë të drejta të tilla. Këto të drejta u përdorën për të zaptuar prodhimtarin dhe zonat bujqësore në vende të ndryshme, pasi kjo kompani financiare arriti në një pozicion të tillë ku anëtarët e saj mund të takoheshin me princa, ajo arriti të dominonte fractional reserve system që rriti ofertën e parave në treg. Nga viti 1830, e gjithë India ishte praktikisht nën 16 kontrollin e Kompanisë së Indisë Lindore. Në vitin 1702, kompania u riemërua si Kompania Britanike e Indisë Lindore (BEIC), dhe sistemi i rezervave i përdorur në Indi u eksportua në të gjithë botën. Ky sistem është gjithashtu origjina e praktikave moderne bankare të rezervave shtetërore që kontrollon të gjitha tregjet sot; me fjalë të tjera, sistemi që krijoi bankat qendrore. Një nga gjërat e para që bëri Kompania Britanike e Indisë Lindore ishte përdorimi i spiunëve për të dobësuar ndikimin e Sikëve të cilët qëndronin prapa sistemit të kastave. Si pjesë e zakoneve indiane, sistemi i kastatve u kthye në mënyrë të frikshme dhe raciste pas hyrjes britanike. Si rezultat i përpjekjeve të Nëntokës Shtetërore Britanike, ndodhën ndarje të thella në mes të Myslimanëve dhe Sikëve. Në vitin 1813, qeveria britanike ripërtiru statutin e Kompanisë Britanike të Indisë Lindore për 20 vite të tjera. Në vitin 1833, parlamenti vendosi të zgjasë kohëzgjatjen e statutit edhe një herë për 20 vite të ardhshme. Megjithatë, zërat kritikë filluan të ngriheshin në Indi kundër sundimit të Kompanisë Britanike të Indisë Lindore. Rebelimi i vitit 1857 (i njohur ndryshe si Rebelimi i Sepojës) rezultoi që India të vihej nën kontrollin e drejtëpërdrejtë të Perandorisë Britanike dhe Mbretëresha Viktoria të marrë titullin Perandore e Indisë në vitin 1987. Kriza e urisë që ndodhi po atë vit shkaktoi vdekjen e më shumë se 2 milion indianëve, të cilët konsideroheshin të shtresave më të ulët. Përveç kësaj, gjatë tërë kohës së regjimit të Kompanisë Britanike të Indisë Lindore, më shumë se 6 milion njerëzt nga shtresat më të varfëra humbën jetën për shkak të urisë. Pas asaj kohe kontrolli i Nëntokës Shtetërore Britanike në Indi u rrit edhe më shumë. Individët e trajnuar në shkollat më të mira të Britanisë, u vendosën në pozitat kryesore gjyqësore dhe administrative të Indisë, si dhe në mediat të cilat patën një efekt të madh në shoqëri. Pasi që Nëntoka Shtetërore pati kontroll jo vetëm mbi vendin në përgjithësi, por edhe në principatat e pavaruara, ajo e kishte mëtë lehtë të ushtronte ndikimin kudo. Një komisioner britanik ishte caktuar të punonte me secilin princ. Ishte fakt i njohur gjerësisht, se komisionerët morën princërit nën kontrollin e tyre dhe i vëzhguan çdo lëvizje të tyre. Vendi nuk kishte aspak pavarësi ushtarake, ashtu si nuk kishin liri në politikën e brendshme apo politikën e jashtme. Me sundimin e Britanisë, gjithçka që zotëronte India u vu nën kontrollin e Nëntokë Shtetërore Britanike. Dihet gjithashtu se tregtia e opiumit lulëzoi me kontributin e Nëntokës Shtetërore Britanike dhe u bë një nga mjetet më të rëndësishme të shfrytëzimit të Indisë. Robert Clive, një figurë e famshme në okuptimin britanik të Indisë, mori 17 nën kontroll e tij tokat më pjellore të opiumit deri në vitin 1765. Tregtia e drogës u bë pjesë e situatës së frikshme dhe raciste në rajon. Nëntoka Shtetërore Britanike mori kontrollin e administratës në Indi, të cilën e konsideronte një treg të mirë, shkaktoi përçarje në mes të njerëzve, përdori racizmin si levë, mori kontrollin e burimeve dhe filloi të menaxhonte trafikun e drogës, i cili i ndihmoi në forcimin e kontrollit mbi vendin. Nga ajo ditë, India u bë qendër, përmes së cilës Nëntoka Shtetërore Britanike menaxhoi disa projekte të ndryshme propagandistike. Roli më i rëndësishëm administrative në këtë projekt u morë përsipër nga Kompania Britanike e Indisë Lindore. Kjo kompani, si një organizatë ombrellë për të gjitha organizatat e fshehta të ndërtuara për të formësuar çështjet