vëllezërve të tyre të mëdhenj (Duartrokitje të forta). Ne, kurdët, i shkelëm me kënaqësi të gjitha të drejtat që Europa donte të na jepte me atë justifikimin e një traktati, të quajtur Sevres, dhe ua ktheu atyre. Mos harroni se si luftuam në Al Jazeera (Gadishulli Arabik) (Përsëri duartrokitje). Mos harroni se si sakrifikuam dhe u bashkuam me Turqit, nuk i lamë dhe nuk duam të lëmë. Ndërsa mbaroj fjalët e mia, po u kërkoj me mirësi delegatëve tanë [në Lozanë], të sigurohen që kur të shfaqet çështja e pakicës, ata e bëjnë të qartë se kurdët nuk 371 kanë pretendime ose kërkesa dhe ata le ti përsërisin fjalët e mia si zëdhënës i popullit kurd …

Durak (Sakarya) Beu, i cili ishte deputet në Erzurum, tha se gjatë gjithë historisë së Islamit, Turqit dhe Kurdët u 372 përzien dhe se ata u bënë një familje e vetme në Anadoll. Në një mocion të paraqitur në emër të deputetëve të Mardin, delegacionit turk në Konferencën e Lozanës iu kërkua të deklarojë se turqit dhe kurdët ishin një dhe një e tërë. Deputeti i Vanit, Hakkı Ungan Beu tha se duhet bërë e qartë në Lozanë se kurdët nuk mund të diferencohen nga turqit. Pa dyshim, as popullata kurde në Mosul, as ata në Anadoll, nuk e panë veten ndryshe nga turqit dhe as që ishte e 374 mundur t'i ndanin ata nga njëri-tjetri. Populli indigjen dëshironte të jetonte nën të njëjtën çati me turqit dhe kurdët si më parë, me fjalë të tjera ata donin të vazhdonin të jetonin nën sundimin turk. Edhe arabët nuk e donin mandatin britanik ose është rend qeverisës turk ose duam pavarësi dhe deklaruan ' '. Kështu, u bë një dukuri e zakonshme që kurdët e 375 rekrutuar nga qeveria irakiane të kalonin në anën e turqve. Para luftës, në rajonin që mbulon Mosulin, Kirkukun, Sulejmaninë dhe Erbilin, gjuhët e përdorura për të shkruar ishin turqishtja, arabishtja dhe persishtja. Sidoqoftë, britanikët në rajon morën përsipër të zhvillonin gjuhën kurde dhe formën e saj të shkruar. Pas një kohe, autoritetet britanike e shndërruan gjuhën kurde në një mjet komunikimi. Megjithëse njerëzit vendas këmbëngulnin në përdorimin e arabishtes dhe turqishtes në jetën e tyre të përditshme dhe korrespodencat, Nëntoka Shtetërore Britanike ishte e prerë ndaj kurdëve. Ata parashikuan që edhe gazetat të shtypeshin në gjuhën kurde. Përsëri, Nëntoka Shtetërore Britanike punoi për të hequr turqishten si gjuhë të shkruar dhe vendosi një ndalim të përdorimit të saj në korrespondencat private. Nëntoka Shtetërore Britanike gjithashtu kërkoi të anulonte turqishten si gjuhë zyrtare në rajon dhe ndoqi një politikë të qëllimshme të asgjësimit që synonte turqit dhe turqishten në vilajetin e Mosulit. Akademiku dhe autori Ihsan Şerif Kaymaz shpjegon gjendjen reale në vijim:

Është e qartë se Britania, pasi e ka kuptuar se Kurdistani nuk do të krijohet së shpejti, po bën plane afatgjate në përpjekje për të krijuar një identitet kombëtar kurd në mënyrë që Kurdistani të mund të ndërtohet në të ardhmen. Frytet e këtyre përpjekjeve do të korren në disa dekada dhe kështu do të fillojë një proces që do të 376 krijojë probleme serioze për të ardhmen e Turqisë dhe rajonit.

Dy njerëz që jetuan së bashku për gati një mijë vjet, të bashkuar për vite, duke ndërtuar familje së bashku, u copëtuan me forcë sipas një plani të fshehtë të luftës. Arkitekt i këtij planit ishte Nëntoka Shtetërore Britanike, autore e të gjitha ndarjeve dhe përçarjeve. Për hir të interesave të saj, ajo pranoi ndarjen e një kombi dhe me të vërtetë siç do të studiohen më tej faqet në vijim, i kërcënoi dhe i nxiti në një përpjekje për t'i bërë ata borxhli ndaj vetes. Nëntoka Shtetërore Britanike ka qenë arkitekte e politikave përçarëse gjatë gjithë historisë. Askush nuk mund të qëndronte përballë tyre dhe kjo strukturë mafioze nuk u mbajt kurrë përgjegjëse për aktivitetet e saja. Kjo është arsyeja pse kjo politikë e tmerrshme vazhdon ende. Sot, komplotet rreth Anadollit Juglindor janë të njëjta meato të shpikura për Mosulin në fillim të shekullit të 20-të. Nëntoka Shtetërore Britanike ka qenë prapa secilit plan. Strategjia që Nëntoka Shtetërore Britanike ndoqi në Lozanë për të ngritur një pykë midis turqve dhe kurdëve duhet të studiohet mirë, sepse lojërat e atyre ditëve po luhen edhe një herë në Anatolinë Juglindore përmes PKK-së.

######### Intrigat britanike

Ismet Pasha, kreu i delegacionit turk në Lozanë, dërgoi një telegram në Turqi më 28 dhjetor të vitit 1922. Ai ishte i bindur se britanikët nuk kishin absolutisht asnjë arsye për të lënë Mosulin. Vetëm një korrigjim i vogël i kufirit në veri të Mosulit do të bëhej dhe çështja do të diskutohej miqësisht.