##       Okupimi i Stambollit

#### Rëndësia e Stambollit

Libri i parë i shkruar ndonjëherë nga Nëntoka Shtetërore Britanike mbi planet e tyre në lidhje me tokat Osmane dhe Tmerret Bullgare dhe Pyetja e Lindjes Turke ishte libri i William Ewart Gladstone , botuar më 5 shtator të vitit 1876. Ky libër ishte veçanërisht i rëndësishëm sepse autori i tij kishte shërbyer si Kryeministri i Mbretërisë së Bashkuar katër mandate të ndara, për një periudhë 15 vjeçare në total. Ky nuk ishte pozicioni i vetëm i Gladstone. Ai gjithashtu veproi si anëtar i Këshillit të Privatësisë - një nga institucionet kryesore nën ndikimin e Nëntokës Shtetërore Britanike që vepronte si një organ këshilldhënës për Mbretëreshën - dhe kaloi 57 vite në atë pozicion. Lordi Curzon, Lloyd George dhe Horace Rumbold, për të cilët do të tregohet më shumë në kapitujt vijues, ishin gjithashtu anëtarë të këtij Këshilli. Në librin e tij famëkeq prej 64 faqesh, Gladstone paraqiti planin e tij për të thyer Perandorinë Osmane dhe paraqiti Çështjes së Lindjes planin e tij me pretendimin e shqyrtimit të " ". Në librin e tij, Gladstone siguroi taktika të fshehta për të shpërbërë perandoritë nga brenda. Në të vërtetë, menjëherë pas botimit të librit, politikanët britanikë zhvilluan një dashuri të papritur për pakicat që jetonin nën sundimin osman. Duke i mbështetur ata me ambicie për pavarësi, ata provokuan pakicat kundër sundimit osman. Gladstone doli në krah të Bullgarëve, Lloyd George në krah të Grekëve dhe Armenëve, Lord Curzon në anën e Kurdët dhe Winston Churchill në anën e Arabëve. Duhet të theksohet se nuk ka asgjë të keqe me politikanët dhe udhëheqësit që krijojnë marrëdhënie miqësore me grupet etnike. Përkundrazi, kjo formon një pamje të mirë. Mirëpo, për fat të keq, këto miqësi të reja nuk ishin reale dhe kishin për qëllim vetëm të çonin përpara interesat britanike dhe të prishnin Perandorinë Osmane. Andaj, nuk është për t'u habitur, posa interesat britanike pushuan së ekzistuari, ashtu pushoj e ashtuquajturat miqësi e sinqertë. Libri i Gladstone ishte mishërimi i propagandës së zezë (Kombi i nderuar Turk është mbi të gjitha akuzat e bërë nga 'një ekzemplar anti-njerëzor i qenieve njerëzore' Gladstone). Në këtë libër, ai u referohej turqve si dhe shpresonte që ata Asnjë Qeveri nuk të pastroheshin nga tokat ku sundonin. Gladstone nuk u përmbajt nga urrejta ndaj turqve dhe tha, ' 292 është më e pafuqishme në reformim se Turqit'. Arsyeja e vetme prapa gjithë këtyre shpifjeve ishte se Gladstone ishte një nga emrat më të fuqishëm të Nëntokës Shtetërore Britanike, i cili dëshironte copëtimin Perandorinë Osmane.

##### Plani sekret që filloi me betejën e Gallipolit

Nëntoka Shtetërore Britanike e konsideroi fushatën e Galipolit si fazën e fundit të planit të saj për të shkatërruar Perandorinë Osmane. Sidoqoftë, beteja që u zhvillua në Galipoli hyri në histori si një shembull epik i heroizmit të vërtetë. Ushtria e Perandorisë Osmane, të cilën evropianët e quajtën 'të sëmurë', mbrojti metrimëri ngushticën e Galipolit në shkëmbim të jetës së tyre, pavarësisht nga sulmi i plotë i Fuqive Aleate. Si rezultat, Forcat Aleate, të cilat përbëheshin nga Anzakë, Britanikë, Afrikanë të Veriut, Indianë dhe Francezë, u desh të tërhiqeshin midis një disfate poshtëruese. Kjo arritje e pabesueshme ushtarake e detyroi Nëntokën Shtetërore Britanike të shtynte planet e saj për copëtimin e Perandorisë Osmane deri në vitin 1918, kur u nënshkrua Armëpushimi i Mudros. Ky sukses ushtarak ishte veçanërisht i rëndësishëm sepse vetëm katër vite më parë, ushtritë e shteteve të Ballkanit, të cilat më parë ishin të Perandorisë Osmane, kishin mundur rëndë Perandorinë. Në të vërtetë, po të mos kishte qenë ethet e tifos dhe epidemia e kolerës, ushtria bullgare do të kishte pushtuar Stambollin. Natyrisht, ushtritë Aleate kishin