Si një propagandues i madh i Darvinizmit dhe ateizmit përmes artikujve dhe librave të tij të panumërt, Abdullah Cevdet u emërua në Ambasadën e Vjenës nga Abdul Hamidi i II-të. Shumë njerëz gabimisht besojnë se Abdullah Cevdet ishte një disident kundër Sulltanit. E vërteta ishte krejt ndryshe Abdullah Cevdet ishte një nga informuesit që punonte për Abdul Hamidin e II-të. Abdul Hamidi i II-të i siguroi atij fondet e nevojshme në mënyrë që ai të mund të vendoset në Vjenë. Çuditërisht, ai ishte gjithashtu ishte një nga ideatorët pas grushtit të shtetit të vitit 1908 për rrëzimin e Abdul Hamidit të II-të. : "İnsanın Satıhı Arzda Sureti İntişarı" (Përhapja e Njeriut në Fytyrën e Tokës) nga Mjeku Hayrullah Efendi Hayrullah Efendi Hayrullah Efendi ishte një nga pjesët më të njohura evolucioniste që qarkulloi nëpër shkolla gjatë mbretërimit të Abdul Hamidit të II-të. Ai pohoi se përveç tregimit të historisë njerëzore që filloi me Profetin Adam (p.q.m.t), origjina e njerëzve duhej të shpjegohej nga një perspektivë evolucioniste. : Si një mbrojtës i Abdullah Cevdetit, Gökalp përhapte pikëpamje materialiste në shoqërinë turke dhe Ziya Gökalp Gökalp luajti një rol të madh në rënien morale që preku një pjesë të madhe të komunitetit. : Komandanti i kolegjit ushtarak dhe një nga puçistët që organizuan rrëzimin e Sulltan Süleyman Hüsnü Pasha Hüsnü Pasha Abdulaziz. : Djali i puçistit Süleyman Hüsnü Pasha, shërbeu si Ministër i Arsimit dhe si rektor i Süleyman Pashazade Sami Pashazade Sami Universitetit të Stambollit. Ai përgatiti udhëzime për shkollat fillore dhe punoi në edukimin e fëmijëve me një projekt të quajtur 'Edukimi dhe Trajnimi i Fëmijëve'. : Kishte një botëkuptim materialist. Si mentor i Abdullah Cevdetit, Baha Tevfikut, Ahmet Nebilit dhe Beşir Fuad Fuad Celal Nurit, ai ishte përgjegjës për pikëpamjet e tyre materialiste. Ai prezantoi Darvinizmin Shoqëror në Perandorinë Osmane, e cila ishte një nga ideologjitë themelore të Turqve të Rinj gjatë sundimit Abdul Hamidit të II-të . Beşir Fuad u ndikua shumë nga mendimtarët evolucionist / materialist si Claude Bernard dhe Ludwig Büchner. Ai bëri vetëvrasje në moshën 35 vjeç dhe shkroi se si ndihej ndërsa u largua. Ai tha se e bëri këtë për të lënë një kuptim shkencor për atë që ndihet në kohën e vdekjes. Kjo vetëvrasje krijoi valë tronditëse në shoqërinë osmane, e cila deri në atë moment ishte mjaft e panjohur me konceptin e vetëvrasjes dhe shkaktoi një trend vetëvrasjeje në Stamboll. : U bë evolucionist në Universitetin e Shkencave Politike gjatë sundimit të Abdul Hamidittë II-të. Ai Baha Tevfik Tevfik argumentoi për perëndimizim të pakushtëzuar. Në një artikull që ai shkroi për revistën Felsefe (Filozofi), ai pohoi se një filozof duhej të ishte një shkencëtar dhe patjetër një materialist. Për të, metafizika ishte 'e zbrazët dhe negative' dhe kundërshtonte shkencën. Në librin e tij Hassasiyet Bahsi ve Yeni Ahlak (Çështje e Ndjeshmërive dhe Moralit të Ri), ai hodhi poshtë vlerat fetare morale. Zgjidhja e tij e ashtuquajtur për të ardhmen e njerëzimit ishte komunizmi dhe anarkia. Ai besonte se e ardhmja mund të ringjallej me anarki shkencore. : Raportohet se ai i mori idetë e tij komuniste nga Baha Tevfik. Në revistën İştirak (Pjesëmarrja) që Hüseyin Hilmi Hilmi botoi në vitin 1910, ai i kushtoi disa pjesë Marksizmit. : Një mësues i historisë së natyrës, gjithashtu autor në revistën Servet-i Fünun (Pasuria e Diturisë). Subhi Edhem Edhem Ligjëroi Marksizmin dhe Darvinizmin gjatë leksioneve të tij. : U bë një evolucionist së bashku me Baha Tevfikun . Ai shkruante gjithashtu për revistën İçtihad Ethem Nejat Nejat (Opinioni) të Abdullah Cevdet. Ai ishte sekretari i përgjithshëm dhe themelues i Partisë Komuniste të Turqisë. : Përktheu librin e Eduard von Hartmann Wahrheit und Irrtum im Darwinismus dhe Memduh Süleyman Süleyman bashkëautor i Nietzsche'nin Hayatı ve Felsefesi (Jeta dhe Filozofia e Nietzsche) me Baha Tevfik un. Ai ishte një nga ideologët e Partisë Socialiste Osmane. : Besoi se çështja nuk kishte një fillim apo një fund. Pasi lexoi Discours sur l'histoire universelle Celal Nuri İleri Nuri İleri (Diskurs mbi Historinë Universale) të Jacques-Bénigne Bossuet, ai u bë një evolucionist dhe argumentoi në librin e tij Tarih-i tikstikbal (Historia e së Ardhmes) (1915) se Islami duhet të reformohet me anë të materializmit dhe evolucionit. Sipas Celal Nurit, çështja ishte kudo, në çdo moment dhe nuk mund të kishte shkuar keq. Ai besonte se pushteti ishte një pjesë e qenësishme e materies, që të dy ishin të ndërlidhur dhe nuk mund të ndaheshin. Ai bëri një përpjekje të dobët