Sulltan Abdul Hamidi i II-të e thirri Vamberyn në Turqi në vitet 1880. Si pasojë, ai qëndroi në Pallatin Yildiz si mysafiri special i Sulltanit. Kur Lord Salisbury pa që Vambery ishte në gjendje të hynte në Pallat, e ftoi atë në Zyrën e Jashtme dhe i dha detyrë të spiunonte Sulltanin. Për shkak të aftësive të tij gjuhësore, Vambery u punësua si përkthyes nga Ministria Osmane e Punëve të Jashtme. Duke njohur potencialin e përfaqësuar nga Vambery, media perëndimore gjithashtu e punësoi atë si korrespondent të Stambollit, duke shpresuar të përfitonte nga inteligjenca dhe vëzhgimet e tij. Ai u prit me shumë entuziazëm veçanërisht në Britani dhe shumë darka u mbajtën për nder të tij, ai madje mori ftesë nga Mbretëresha Victoria. Dhoma e Komunave ngriti pyetjen nëse kishte ndonjë të vërtetë për thashethemet se Vambery shkoi te Abdul Hamid i II-të në një mision të veçantë të caktuar nga Sekretari i Shtetit për Punët e Jashtme dhe nëse thashethemet ishin të vërteta, për atë se çfarë misioni përfshinte. Përgjigja ishte e qartë kur thuhej se thashethemet ishin plotësisht të pabaza. Sidoqoftë vetëm një muaj më parë, Vambery kishte shkuar në Stamboll me udhëzime të Lord Salisbury dhe paraqiti një raport të gjatë, konfidencial në Zyrën e Jashtme për Abdul Hamidin e II-të dhe Perandorinë Osmane. 'Unë gjithashtu dëshiroj shumë që të arrij një marrëveshje me Britanikët; Unë nuk Sulltan Abdul Hamidi i II-të tha, do të hezitoj të ofroj kompromiset e nevojshme, për sa kohë që ata janë gjithashtu të gatshëm. 'Ai madje ofroi një aleancë 142 me Britanikët përmes Vamberyt .

######### Charles Arbuthnot

Charles Arbuthnot shërbeu si ambasador britanik në Perandorinë Osmane midis viteve 1804 dhe 1807. Ai ishte gjithashtu pas operacionit të dështuar të sulmit të marinës britanike përmes ngushticës së Dardaneleve dhe ardhjes së tyre në ujërat e detit të Ishujve Princ për të kërcënuar Stambollin. Para Operacionit të Dardaneleve të vitit 1808, Rusia pushtoi tokat turke të Moldavisë dhe Vllahisë pa ndonjë shpallje lufte. Të nxitur nga ambasadori francez Horace Sebastiani, osmanët filluan përgatitjet e luftës kundër Rusisë. Sidoqoftë, ambasadori britanik Arbuthnot, i cili po punonte në lidhje me rusët, lëshoi një ultimatum për Osmanët, duke kërkuar që Sebastiani të hiqej nga Stambolli, të nënshkruhej një traktat paqeje me Rusinë, një traktat i aleancës me Britanikët të rinovohej, si dhe Britanikët dhe Flotat e marinës ruse të lejohen të kalojnë lirshëm ngushticat. Pas këtij ultimatumi, britanikët mbështetën rusët kur ata hynë në Moldavi dhe Vllahi dhe më pas kërkuan që kalatë në Dardanele t'i dorëzoheshin Britanisë. Ambasadori Arbuthnot tha se nëse nuk plotësoheshin këto kërkesa, ai do të shkonte në Bozcaada dhe do të kthehej me flotën britanike për të filluar bombardimet e Stambollit. Me ambasadorin Arbuthnot në bord, marina britanike fundosi katër anije turke në Dardanele dhe hyri në Detin e Marmaras për të përparuar drejt Stambollit. Kur flota britanike u ankorua në Stamboll, kishte kërkesa të reja në listë dhe britanikët këmbëngulën që marina turke t'u besohej britanikëve. Ky qëndrim shkaktoi një zemërim të madh, fillimisht në ushtri dhe më pas në mesin e studentëve të medresesë. Njerëzit e Stambollit dhe, më në fund, qeveria vendosën të kundërveprojnë. Pozicionet kryesore përgjatë bregut ishin rregulluar si pozicione mbrojtëse dhe ishin vendosur rreth 300 topa. Në të njëjtën kohë, njerëzit e Ishujve Princë dhe peshkatarët po bënin luftë guerile ndaj Britanikëve. E gjithë kjo përpjekje mbrojtëse e detyroi flotën britanike të tërhiqej. Kur përpjekja e tyre e fundit për një kërcënim dështoi, marina britanike u tërhoq plotësisht. Mbrojtja e artilerisë në Dardanele nuk e la flotën britanike të kalonte përmes.

######### Henry Elliot

Një spiun tjetër i njohur i cili punoi për Nëntokën Shtetërore Britanike ishte Sir Henry Elliot, ambasadori britanik në Perandorinë Osmane. Ai ishte një mik i ngushtë i Vezirit të Madh Midhat Pashas, i cili ndihmoi në rrëzimin e Sulltan Abdülaziz Khanit dhe bëri që Egjipti të binte nën sundimin Britanik duke lëshuar dekretin që lejonte Egjiptin të merrte hua nga kreditorët e huaj. Elliot ishte një nga arkitektët e grushtit të shtetit të vitit 1876 dhe Luftës Ruso-Turke (1877- 78). Kur Midhat Pasha u bë Vezir i Madh pas grushtit të shtetit, ai mbajti 'Konferencën e Konstandinopojës' (alias Konferenca e Kantierit) në Stamboll me pjesëmarrjen e Britanikëve. Në këtë konferencë, e cila kishte për qëllim