dërgonte dërgonte trupa të marinës nga Malta dhe Londra, për të cilat arsyje Qiproja duhet që përkohësisht tu lihej britanikëve. Këmbëngulja u tregua e dobishme për Nëntokën Shtetërore Britanike dhe më 4 qershor të vitit 1878, para nënshkrimit të Traktatit të Berlinit, Konventa e Qipros u nënshkrua midis Britanikëve dhe Osmanëve. Sipas marrëveshjes, Britania e Madhe do të okuponte ishullin dhe do ta kontrollonte atë në emër të Sulltanit. Të ardhurat - pasi të zbriteshin shpenzimet e bëra nga britanikët - do të dërgoheshin çdo vit në thesarin osman, ndërsa autoritetet osmane do të vazhdonin të ishin në krye të drejtësisë, religjionit dhe instituteve arsimore. Kjo marrëveshje lejoi Britaninë të merrte kontrollin e ishullit, i cili mund të krahasohej me një luftanije në kërkimin e saj për të siguruar Kanalin e Suezit dhe rrugën vitale për në Indi. Abdul Hamidi i II-të lejoi ushtrinë Britanike të pushtonte ishullin dhe ta sundonte atë gjatë asaj periudhe. Sidoqoftë, me kalimin e kohës u bënë tre shtesa të tjera në marrëveshje. Marrëveshja e parë shtesë e datës 1 korrik të vitit 1878, i dha Sulltanit të drejtën për të shitur tokat në ishullin që ai zotëronte dhe i detyroi Britanikët t'i blinin ato nëse tokat ishin të shtetëzuara. Në këtë mënyrë, paratë për tokat e shitura i dërgoheshin direkt Abdul Hamidit të II-të. Shtesat e mëvonshme kërkuan që Britanikët të dërgonin taksat e mbledhura në Qipro në Perandorinë Osmane pasi të ishin zbritur shpenzimet e nevojshme administrative. Shumë historianë e interpretojnë këtë praktikë si dhënien me qira të Qipros nga Abdul Hamidi i II-të. Sidoqoftë, britanikët kurrë nuk i paguan paratë dhe thanë se ato ishin kompensim i borxheve osmane ndaj britanikëve. Kur shpërtheu Lufta e Parë Botërore, Britania deklaroi se aneksoi zyrtarisht Qipron. Në Konferencën e Lozanës, Turqisë iu desh të pranonte zyrtarisht situatën në Qipro. Me fjalë të tjera, 'dhurata' e Qipros nga Sulltan Abdul Hamidi i II-të për Britanikët mund të konsiderohet hapi i parë në planin Britanik për të pushtuar Perandorinë Osmane. Interesante, para dhe pas përpjekjes së dështuar të grushtit të shtetit në Turqi më 15 korrik të vitit 2016, Nëntoka Shtetërore Britanike rriti shumë praninë e saj ushtarake në bazën e saj në Qipron Jugore. Kur u pyetën për këtë vendim, britanikët shpjeguan arsyet e tyre për dërgimin e aeroplanëve luftarak, helikopterëve, anijeve zbarkuese dhe forcave speciale në rajon si 'shpëtim i shtetasve britanikë nëse Turqia pëson një përpjekje të dytë grushtit të shtetit'. Autoritetet britanike gjithashtu pretenduan se 'nëse do të ishte e nevojshme' forcat britanike të cilat do të hynin në tokën turke do të 54 autorizoheshin të qëllonin. Si publiku turk ashtu edhe media turke e konsideruan këtë si "një plan pushtimi". Siç tregon edhe ky shembull, taktika e zakonshme e Nëntokës Shtetërore Britanike është së pari nxitja e trazirave në një vend përmes përpjekjeve të grusht shtetit, krizave ose luftërave civile në përpjekje për të dobësuar financiarisht, politikisht dhe ushtarakisht vendin. Faza e dytë është një fushatë ushtarake me pretendimin e 'mbrojtjes së qytetarëve të saj', 'ndihmës humanitare', 'ndërhyrjes humanitare' ose 'paqeruajtjes'. Një vështrim i shpejtë i ngjarjeve historike do të zbulojë qartë shembuj të kësaj strategjie të Nëntokës Shtetërore Britanike. Çuditërisht, njëqind vjet më vonë Qipro ishte edhe një herë pika qendrore e planeve të Nëntokës Shtetërore Britanike për të pushtuar Turqinë. Kjo jep shumë arsye për të dyshuar se fazat e ardhshme të planeve të tyre sekrete do të jenë të ngjashme me ato të së kaluarës. Në të vërtetë, kjo është pikërisht ajo që ndodhi kur Nëntoka Shtetërore Britanike mori në fillim Qipron dhe më pas Egjiptin në vitin 1882. Me ndihmën e Zotit, më 15 korrik, Presidenti i Republikës Turke, qeveria, forcat e sigurisë dhe më e rëndësishmja populli turk në mënyrë efektive kanë bllokuar planin djallëzor të Nëntokës Shtetërore Britanike. Sidoqoftë, kjo nuk do të thotë që rreziku është zhdukur dhe nuk është më prezent. Nëntoka Shtetërore Britanike po kërkon mënyra të reja për të realizuar planin e saj djallëzor. Për këtë arsye, është thelbësore që ne të jemi të vetëdijshëm se kërcënimi ende ekziston dhe të jemi në vëmendshëm në çdo kohë. Me lejen e Zotit, Nëntoka Shtetërore Britanike nuk do të jetë kurrë në gjendje të arrijë planin e saj të errët për Turqinë.

##### Planet e Nëntokës Shtetërore Britanike për të Pushtuar Egjiptin

Gjatë ditëve të para, Kanali i Suezit u bë jo vetëm një rrugë shumë e rëndësishme që lidhte Britaninë me kolonitë e saj në Lindjen e Largët; por gjithashtu shumëfishoi vlerën tregtare të Mesdheut Lindor. Për këtë arsye, pasi kanali u hap