1905, kapaciteti i prodhimit të fabrikës ka arritur në një milion kg. Pas një kohe, Izmiri, Adana, Samsun dhe Stambolli 128 u bënë qendrat më të rëndësishme të prodhimit dhe përpunimit të duhanit. Në vend që të luftonte për të parandaluar prodhimin dhe përdorimin e kësaj substance, e cila është vdekjeprurëse për njerëzit, e cila shkaktoi degjenerim fizik dhe shpirtëror të rinisë turke dhe humbi energjinë e kombit, Abdul Hamidi i II-të inkurajoi vazhdimisht përdorimin e saj. Ai vetë ishte i varur nga duhani. Ky zakon i tij i dëmshëm është një fakt i njohur historik, i konfirmuar nga shumë burime. Aq më tepër, zakoni i tij famëkeq i pirjes së duhanit ishte i njohur edhe në Amerikë. Cigareja e tij e preferuar ishte cigarja amerikane 'Ateshian'. Kjo e shtyu kompaninë të përdorte në reklamat e saj parullën 'Cigare e tymosur nga Madhëria e Tij Abdul Hamidi i II-të, Sulltani i Turqisë'. Ibrahim Peçevi, një nga kronikanët më të shquar të Perandorisë Osmane, shpjegoi se si Britanikët futën duhanin në Historia e Peçevit Perandorinë Osmane në librin e tij me dy vëllime Tarih-i Peçevi ( ):

Britanikët sollën [duhanin] në Perandorinë Osmane rreth vitit 1900 [1600 në kalendarin Gregorian] dhe e shitën atë me pretendimin se mund të shërojë disa sëmundje. Disa miq që kërkonin kënaqësi u bënë të varur. Sidoqoftë, me kalimin e kohës, edhe ata njerëz që nuk ishin kërkues të kënaqësisë filluan ta konsumojnë atë. Edhe shumë studiues dhe burrështetas të mëdhenjë u varën nga pirja e duhanit. Kafenetë ishin të bllokuara nga tymi sepse të gjithë njerëzit dhe gratë të cilët ishin në depresion pinin vetëm duhan. Edhe në rrugë dhe tregje, 129 ata pinin vetëm duhan.

Siç mund të shihet, ishte Nëntoka Shtetërore Britanike që fillimisht futi duhanin dhe përhapi përdorimin e tij në Perandorinë Osmane. Anëtarët e Nëntokës Shtetërore Britanike i bënë njerëzit të varur nga ky helm me gënjeshtra se kjo do të ndihmonte në shërimin e sëmundjeve. Kur filloi sundimi i Abdul Hamidit të II-të, u bë një hap tjetër që do të ndihmonte Nëntokën Shtetërore Britanike. Abdul Hamidi i II-të transferoi të ardhurat e duhanit te 'Regie Company', në pronësi të Francezëve dhe Britanikëve për 30 vjet, duke filluar në vitin 1883. Pra, jo vetëm që u hapën fabrikat e duhanit për të prodhuar produkte që do të helmonin turqit, por edhe fitimi nga duhani i shitur shkoi tek Nëntoka Shtetërore Britanike.

##### 4. Puçet ushtarake dhe Humbjet Terrioriale

Shumë nga puçet ushtarake që ndodhën në 200 vitet e kaluara mbajnë shenjat e fshehura të ndërhyrjes së Nëntokës Shtetërore Britanike. Kjo strukturë e errët ndryshon regjimet me anë të grusht shteteve, të cilat i konsideron si mënyra të shpejta, të lira dhe të fshehta për të çuar përpara politikat e saja. Planifikuesit e grusht shtetit janë njerëz arrogantë dhe zakonisht të impresionuar, të cilët nuk mbajnë përgjegjësi për veprimet e tyre. Ata bien lehtë për lojërat e Nëntokës Shtetërore Britanike për përfitime personale të vogla. Ata kurrë nuk i meritojnë pozitat të cilat i fitojnë përmes grusht shteteve, pasi pozitat i arrijnë vetëm përmes dhunës dhe armëve dhe jo përmes dijes, talentit, apo përvojës së tyre. Meqenëse administrata të tilla janë vetëm regjime kalimtare, emrat e vërtetë pas vendimeve të marra gjatë atyre kohërave mbeten zakonisht të panjohura andaj korrupsioni dhe problemet tjera zakonisht u mveshen vetëm disa personave. Në këtë mënyrë, autorët e vërtetë, veçanërisht Nëntoka Shtetërore Britanike, mbeten larg syve të publikut. Ky ishte rasti edhe me Perandorinë Osmane. Kur filloi rënia e saj, ajo kishte në zotërim një përvojë mbresëlënëse 500-vjeçare në drejtimin e një perandorie. Ajo kishte sistem të fuqishme, që funksiononte mirë në ushtri, ekonomi dhe arsim, midis dikastereve të tjera të jetës. Për këtë arsye, Nëntoka Shtetërore kishte nevojë për një regjim kalimtar sepse kjo ishte mënyra e vetme për të kontrolluar këtë Perandori të fuqishme. Regjime të tilla të ndërmjetme, të ngarkuara me korrupsion dhe sjellje të këqija pa asnjë fajtor të dukshëm, u dhanë këtyre fuqive të fshehta mundësinë e nevojshme për ta sjellë Perandorinë më afër shkatërrimit. Për këtë arsye, është e rëndësishme të analizohet me kujdes fuqia shtytëse prapa puçeve në Perandorinë Osmane: Nëntoka Shtetërore Britanike, e cila ishte edhe e pranishme edhe në shumë puçë të tjerë në botë.