Pas vitit 1905, Hugh Wyndham, Philip Kerr (ambasadori britanik në ShBA, gjatë viteve 1939-1940), Lord Selborne dhe Sir Dougal Orme Malcolm gjithashtu u bënë pjesë e këtij grupi. Aktivitetet e këtij grupi vazhduan më intensivisht pasi anëtarët e lartëcekur u larguan nga Afrika e Jugut. Qëllimi i Alfred Milner ishte bashkimi i kolonive të Afrikës së Jugut nën flamurin britanik. Ai ndihmoi në transferimin e parave tek grupi i tij nga fondi 'Bursat e Rhodes', të cilat ishin vendosur më parë në përputhje me testamentin e Cecil Rhodes. Lexuesit do të rikujtojnë nga kapitujt e parë të librit se Cecil Rhodes ishte një nga anëtarët më të shquar darvinistë dhe racistë të Nëntokës Shtetërore Britanike, i cili arriti pasuri të madhe në Afrikën e Jugut përmes tregtisë së diamanteve dhe minierave. profeti Në ndërkohë, Lionel Curtis filloi të quhej ' ' brenda anëtarëve të Kopshtit (Sigurisht që profetët janë mbi pretendime të tilla). Curtis arriti të bashkonte Afrikën e Jugut më 31 maj të vitit 1910. Për Curtis, Afrika e Jugut ishte një 'mikrokozmos' dhe ajo që ishte e vërtetë për Perandorinë Britanike ishte po aq e vërtetë në Afrikën e Jugut. Pasi 335 bashkimi përfundoi në kontinent, ai besoi se Kopshti mund të "fillojë disa punë të të njëjtit lloj" në vendet e tjera. Në vitin 1909, Alfred Milner u takua me sponsorë dhe mbështetës të mundshëm duke ndihmuar Lionel Curtisin me një detyrë tjetër: duke i mundësuar atij që të organizonte një takim të Tryezës së Rrumbullakët në rezidencën e Lord Anglesey në Plas Newydd në Uells në Britaninë e Madhe më 4-5 shtator, të vitit 1909. Përveç anëtarëve të ekipit të Kopshtit, Lordët Howick, Lovat, Wolmer dhe FS Oliver ishin gjithashtu të pranishëm në këtë takim. Pas pak, një tjetër formacion ekskluzivisht britanik ju bashkua tryezës, i cili përfshinte Leo Amery, Lord Robert Cecil, Reginald Coupland, Edward Grigg dhe Alfred Zimmern. Lionel Curtis botoi një artikull në Dhjetor të vitit 1918 në revistën e Tryezës së Rrumbullakët, ku ai propozoi që një Lidhje e Kombeve duhet të ndërtohej pas Luftës së Parë Botërore për të mbikëqyrur një sistem të mandateve në të gjithë botën. Ai besonte se një aleancë britaniko-amerikane në menaxhimin e këtij sistemi do të siguronte ekuilibrin ndërkombëtar. Si pasojë, ai u ftua në Konferencën e Paqes në Paris. Pastaj, ai ndoqi seancën e Lidhjes së Kombeve të kryesuar nga Robert Cecil nga Ministria Britanike e Informacionit, i cili ishte gjithashtu një nga kuadrot e Tryezës së Rrumbullakët. Në vitin 1919, u themelua Instituti Amerikan-Britanik për Çështje Ndërkombëtare, i cili më vonë do të shndërrohej në CFR (Këshilli për Marrëdhëniet me Jashtë) në New York, dhe Instituti Mbretëror i Punëve Ndërkombëtare i njohur Chatham House, me seli në Londër. Presidentët e parë të Chatham House: Robert Cecil Arthur James Balfour John R. Clynes Edward Grey Natyrisht, ky formacion ishte prapa planeve të copëtimit të Perandorinë Osmane në Konferencën e Paqes në Paris si dhe Traktatin e Sevres. Për më tepër, përsëri gjatë konferencës, komisioni i udhëhequr nga Britanikët vendosi të ndërtojë Lidhjen e Kombeve.

##### Turqia e re në rrugë për Lozanë

Humbja e ushtrisë greke në Anadoll më 30 gusht të vitit 1922 nga ushtria turke çoi në Armëpushimin e Mudanya më 11 tetor të vitit 1922. Kjo marrëveshje armëpushimi përcaktoi që forcat e okupimit të largoheshin nga territori turk dhe të nënshkruhej një traktat përfundimtar i paqes. Prandaj, Aleatët i dërguan një njoftim qeverisë së Ankarasë më 27 tetor të vitit 1922 dhe e ftuan atë në konferencën e paqes që do të fillonte në Lozanë më 13 nëntor të vitit 1922.