udhëheqës që supozohej se masakroi më shumë se një milion njerëz? Kjo është ajo që britanikët kishin 269 planifikuar.

Kjo propagandë e zezë që Wellington House e nisi kundër Turqisë dha rezultatet që dëshironte Nëntoka Shtetërore Britanike. Si rezultat i një fushate sistematike, propaganda arriti të ndërtojë një opinion publik antiturk në ShBA. Çuditërisht, ashtu si sot, disa njerëz nga Turqia i dhanë mbështetje kësaj propagande të zezë, duke shkëmbyer vendin e tyre për fitime të vogla të ofruara nga Nëntoka Shtetërore Britanike, duke mos u interesuar aspak nëse bëhen tradhtarë apo jo.

####### Propaganda e Zezë kundër Turqve gjatë Luftës së Parë Botërore

Wellington House nisi një luftë të ashpër propagandistike kundër Turqisë, ashtu siç kishte bërë shumë herë më parë kundër të tjerëve. Shumë shkrimtarë dhe politikanë të famshëm u mobilizuan për këtë qëllim dhe u shkruan shumë libra, artikuj dhe broshura, përfshirë atë të historianit të njohur britanik dhe ekspertit të marrëdhënieve ndërkombëtare, Arnold J. Toynbee. Qëllimi ishte paraqitja e turqve si njerëz mizorë, shtypës, të lig dhe akuzimi i Perandorisë Osmane me akuza krejtësisht të pabazuara. Trajtimi i armenëve në Perandorinë Osmane i armenëve në Perandorinë Osmane Libri i Kaltërt , viteve 1915-1916, i njohur gjithashtu si , i shkruar nga Toynbee dhe James Bryce, një historian dhe politikan britanik, ishte material i pastër propagandistik i ngarkuar me gënjeshtra dhe shpifje kundër Turqisë. I krijuar për të shkaktuar ndjenja urrejtjeje dhe zemërimi te lexuesi, libri përbëhej nga histori imagjinare se si Turqit supozohet se masakruan Armenët. Sidoqoftë, nuk u ofrua asnjë provë për pretendimet dhe historitë e përmendura dhe nuk kishte asnjë provë të fortë për ato akuza. Onur Öymen shkruan si në vijim në lidhje me njerëzit, që pretendohet të jenë burimet e shumë pretendimeve në libër:

Personat e përmendur [në libër] quhen X, Y dhe Z etj. Kush janë këta X, Y, Z? Hetimet e hollësishme të studiuesit amerikan Prof. Justin McCarthy më në fund i dhanë një përgjigje të kënaqshme kësaj pyetjeje. Shumica e tyre ishin misionarë amerikanë që ishin aktivë në Turqi gjatë atyre viteve, të cilët hodhën baltë mbi Turqinë në çdo 59 mundësi që patën. Disa të tjerë ishin anëtarë të grupeve të dhunshme rebele armene, nga 150 llogari u shënuan nga misionarët, 52 prej tyre u dërguan nga armenët. Raportet e partisë armene Dashnak, të cilëti konsideronin osmanët si armiqtë e tyre kryesorë, u përdorën gjithashtu në libër. Pjesa tjetër u mor nga gazetat që simpatizojnë kazasin ose çështjen armene. Me fjalë të tjera, gazetat armene të asaj kohe u përdorën gjithashtu si një armë 270 propagandistike.

Një Martyred ' Një Martyred ' libër tjetër i botuar nga Wellington House gjatë të njëjtave ditë ishte një libër i quajtur ' ku libër pretendohet të jetë shkruar nga Faiz El-Ghusein. El-Ghusein u paraqit si një burokrat dhe oficer rrethi që punonte në Perandorinë Osmane. Sidoqoftë, historianët nuk gjetën asnjë gjurmë të një personi me atë emër dhe titull në asnjë 271 periudhë të historisë Osmane. Ky libër, i shkruar nga një emër imagjinar, ishte thjesht më shumë material propagandistik i Nëntokës Shtetërore Britanike. Siç u shpjegua në kapitullin e mëparshëm, është e vërtetë që disa armenë u provokuan nga Nëntoka Shtetërore Britanike gjatë Luftës së Parë Botërore kundër Perandorisë Osmane. Si pasojë, disa morën një qëndrim anti-turk për shkak të nxitjeve të tillë. Sidoqoftë, do të ishte gabim t'ua përshkruajmë këtë qasje të gjithë vëllezërve tanë armenë. Në të vërtetë, Hovhannes Katchaznouni, i cili ishte anëtar i Partisë Dashnak dhe kryeministri i parë i Republikës së Armenisë, tha gjatë një fjalimi në Kongresin e Partisë Dashnak në vitin 1923 se partia Dashnak ishte drejtpërdrejt përgjegjëse për katastrofën që pësoi Armenia. Ai tha se armenët, të përgatitur nga rusët, masakruan popullsinë myslimane gjatë atyre ditëve dhe së bashku me Dashnakët ndërtuan një diktaturë në Armeni ndërsa terrorizmi armen u vu në lëvizje për të fituar opinionin publik perëndimor. Ai gjithashtu përmendi se përballë të gjitha këtyre zhvillimeve, Turqia veproi me një ndjenjë të justifikuar të vetëmbrojtjes. Sipas tij, nuk ka kush të fajësohet përveç administratës 272 Dashnak. Nëntoka Shtetërore Britanike përdori në mënyrë të përsëritur historinë të cilën e sajoi kundër turqve. Ky komplot që u shpik në fillim të Luftës së Parë Botërore po përdoret ende si levë kundër Turqve në çerekun e parë të shekullit 21.