##### 8. Nëntoka Shtetërore Britanike nxit trazira në të gjithë Perandorinë

Shumë njerëz pretendojnë se Izraeli dhe shteti hebre ishin shkaktar që Perandoria Osmane humbi tokat e saj në Lindjen e Mesme. E vërteta qëndron se, retorika e tillë nuk është asgjë tjetër veçse një devijim i krijuar nga Nëntoka Shtetërore Britanike. Një vështrim i shpejtë në epokën post-osmane do të zbulojë se kush përfitoi më shumë nga kjo situatë. Pikërisht, Nëntoka Shtetërore Britanike dhe ashtu si në të kaluarën, ajo ende po shfrytëzon ndarjen aktual në Lindjen e Mesme. Pas rënies së Perandorisë Osmane, Palestina, Iraku, Katari, Kuvajti, Emiratet e Bashkuara Arabe, Egjipti, Arabia Saudite, Jemeni dhe Jordania u vunë nën kontrollin e drejtpërdrejtë të Britanisë. Megjithëse ishin nën sundimin e Francës, Libani, Siria, Libia dhe Algjeria ishin indirekt nën ndikimin e Britanisë. Megjithatë, nga miliona kilometra katrorë, hebrenjtë morën vetëm 14,000 km2 ku jetonin 800,000 njerëz. Kjo ishte sipërfaqe më e vogël se sipërfaqja e përgjithshme e Kuvajtit dhe pak më e madhe se ajo e Katarit. Pas tre luftërave të mëdha arabo-izraelite, ky 2 territor u rrit në 20,000 km , megjithatë është akoma më i vogël se qyteti i Ankarasë. Qartësisht, ishte vetëm Nëntoka Shtetërore Britanike e cila qëndronte pas shpërbërjes së Perandorisë Osmane. Gadishulli Arab, Iraku, Siria dhe rajonet e Gjirit, të cilat Nëntoka Shtetërore Britanike i okupoi në Luftën e Parë Botërore në një përpjekje për të marrë pasuritë e mbetura të Perandorisë Osmane, janë shtëpia e gjysmës së rezervave të naftës në botë. Për këtë arsye, nga fundi i shekullit të 19-të, oreksi i Britanisë për Lindjen e Mesme vetëm ishte rritur. Në të vërtetë, pasi Nëntoka Shtetërore Britanike siguroi kontrollin e këtij rajoni, ajo shfrytëzoi pasuritë e myslimanëve autoktonë për vite me radhë. Edhe pas rënies së Perandorisë Osmane, ajo mori pjesën më të madhe të naftës në vendet si Iraku, Arabia Saudite, Kuvajti dhe Emiratet e Bashkuara Arabe. Zhvillimet e kohës duhet të jenë një mësim për myslimanët e shekullit 21 dhe t'i ndihmojnë ata të kuptojnë më mirë zhvillimet e kohës moderne. Ata të cilët i konsiderojnë vëllezërit dhe motrat e tyre të fesë si armiq për shkak të provokimeve sektare duhet të shohin atë që ndodhi njëqind vjet më parë dhe të kuptojnë mashtrimin. Ata duhet ta dinë se me këtë qëndrim, megjithëse pa e ditur, ata po ndihmojnë vetëm projektet e zhvilluara në Chatham House dhe në Këshillin e Privatësisë në Londër. Bota Islame vuan nga këto projekte për një shekull dhe vetëm myslimanët mund të parandalojnë që këto plane të errëta të realizohen. Sot Libani, Iraku, Siria dhe Jemeni po merren me luftëra civile. Përplasjet sektare vazhdojnë të marrin jetën e myslimanëve çdo ditë. Nëntoka Shtetërore Britanike dhe Marrëveshja Sykes-Picot, e zbatuar fshehurazi me kalimin e kohës, solli vetëm shkatërrim dhe vdekje. E vetmja mënyrë për të rikthyer paqen është njohja e sistemit djallëzor kur vihet në veprim. Në qoftë se Nëntoka Shtetërore Britanike nuk mboshtet shpirtërisht dhe intelektualisht, paqja dhe prosperiteti do të jenë të pamundura për Lindjen e Mesme. Prandaj, qëllimi duhet të jetë identifikimi dhe njohja e ideologjisë djallëzore të Nëntokës Shtetërore Britanike dhe ofrimi i një përgjigje të duhur intelektuale, gjatë gjithë kohës duke ditur që Zoti do t'u japë fitore mbështetësve të Mehdiut .

########## A mos mendojnë ata që bëjnë vepra të këqija, se do t'i shpëtojnë dënimit Tonë?! Sa keq që gjykojnë ata! (Kur'an, 29:4)

####### Politika e Provokimit të Nëntokës Shtetërore Britanike

Kur Nëntoka Shtetërore Britanike vendosi të copëtojë Perandorinë Osmane, hapi i saj i parë ishte nxitja e trazirave rajonale. Spiunët dhe miqtë e saj të cilët u përmendën në kapitullin e mëparshëm luajtën rol të rëndësishëm në këto trazira. Është gënjeshtër fakti se pakicat që jetonin nën sundimin osman në të vërtetë morën pjesë në këto kryengritje. Përkundrazi, ato trazira u organizuan nga hipokritët dhe servilët të cilët ishin pjesë e grupeve të ndryshme etnike dhe zgjodhën të tradhtonin vendin e tyre për përfitime të vogla personale. Nga fundi i shekullit të 19-të, Nëntoka Shtetërore Britanike arriti të shkëpusë Serbinë, Bosnjën Hercegovinën, Rumaninë, Bullgarinë dhe Malin e Zi nga Perandoria Osmane dhe më pas Maqedoninë, Salonikën (Selanikun modern)