##### Ndikimi i të ashtuquajturëve Misionarë në komunitetin armen

Konsujt britanikë vazhdimisht u tregonin të pavërteta qytetarëve tanë armenë për administratën osmane dhe i portretizonin britanikët si shpëtimtarët e tyre. Për këtë qëllim, vizitonin fshatrat armene dhe përhapnin propagandën e tyre. Një telegram i dërguar nga provinca e Adanës, Ministrit të Punëve të Brendshme përshkruan shumë qartë aktivitetet e tilla separatiste të konsujve britanik:

########## Kapiten Cooper, ZëvendësKonsull i Britanisë në Adana, ishte ngarkuar me mbikëqyrjen e qytetarëve Britanikë sipas urdhëresës perandorake të lëshuar nga Shteti Britanik. Sidoqoftë që nga dita e parë që ai mbërriti këtu, ai po portretizon veten si një mbrojtës i të shtypurëve. Ai u ka kërkuar njerëzve të cilët kanë humbur në gjykata të shkojnë tek ai, pranon peticionet dhe sugjerimet e tregtarëve dhe ankuesve, duke premtuar t'i ndihmojë ata. Ai më pas shkon dhe pyet prokurorët për vendimet e tyre dhe kërkon llogari duke pyetur se pse gjykata e mori këtë vendim, shpif për Perandorinë Osmane para ankuesve dhe përpiqet të fitojë zemrat e tyre duke lavdëruar drejtësinë në shtetin Britanik. Veprimet e tij kanë kaluar kufijtë e normales. Këtu kanë filluar thashethemet se ky vend do t'u lihet britanikëve ashtu si Qipro e cila ju është dorëzuar atyre dhe kjo është arsyeja pse konsulli erdhi në radhë të parë, dhe se Kozan, Zeytun, Dêrsimi dhe Van do t'i besoheshin administrimit autonom të një guvernatori armen që do të quhej Armeni si në Bullgari. Nuk ka nevojë të shpjegohet se sa i rrezikshëm është ky zhvillim për pavarësinë dhe juridiksionin e Perandorisë Osmane dhe si do të dëmtojë rendin dhe sigurinë e vendit. Nëse situata vazhdon, opinionet e qytetarëve do të ndryshojnë plotësisht dhe gjërat do të bëhen edhe më të rrezikshme. Të mos kem ndonjë udhëzim se si duhet të veprojmë në lidhje me këto zhvillime më lënë në një gjendje konfuzioni pasi dëshira ime për të mbrojtur dinjitetin e qeverisë më kërkojnë të ndërmarr masa. Ju 227 lutemi më dërgoni udhëzime më të hollësishme për atë se se çfarë duhet të bëhet. (15 dhjetor 1879).

Pas një kohe, aktivitetet e përmendura në telegramin e mësipërm filluan ti përfshijnë disa armenë. Ndërsa shumë nga qytetarët tanë armenë i qëndruan besnikë shtetit, disa prej tyre - megjithëse të paktë - u ndikuan nga Nëntoka Shtetërore Britanike. Për planin e saj për të shkatërruar Perandorinë Osmane, Nëntoka Shtetërore Britanike kërkonte inteligjencë nga Anadolli. Këta rebelë armenë që punonin nën kontrollin e Nëntokës Shtetërore Britanike vepruan si dega e pestë e operacioneve të inteligjencës britanike midis viteve 1890 dhe 1922. Gjatë fushatës së Galipolit, si dhe incidenteve armene në Adana dhe trazirave të vitit 1915, inteligjenca britanike dhe grupet rebele armene punuan ngushtë së bashku, sepse ata rebelë armenë, që kishin jetuar në Anadoll që një kohë shumë të gjatë, ishin aq të njoftuar për Anadollin sa edhe Turqit. Me fjalë të tjera, kryengritja armene i siguroi inteligjencën e nevojshme Nëntokës Shtetërore Britanike për luftën e saj të plotë ndaj Perandorisë Osmane. Ky shfrytëzim dhe rekrutim i disa armenëve që Nëntoka Shtetërore Britanike arriti të përgadiste nuk ishte asgjë tjetër përveç zbatimit të një plani që ishte zhvilluar me hollësi gjatë një periudhe prej gati 100 vite.

##### Kampanja përçmuese nga mediat Britanike

Faza e parë në problemin e prodhuar artificialisht midis turqve dhe armenëve, të cilët kishin jetuar vëllazërisht së bashku për shekuj, ishte provokimi i komunitetit armene kundër Perandorisë Osmane. Gjatë Kongresit të Berlinit të vitit 1878, palët diskutuan për mbrojtjen e Armenëve si levë kundër Rusisë dhe Lord Salisbury propozoi sigurimin e të drejtave të Armenëve dhe një përmirësim urgjent të situatës së tyre. Këto sugjerime u bënë klauzola e 61-të e Traktatit të Berlinit. Natyrisht se përmirësimi i jetesës së të gjitha komuniteteve, jo vetëm i armenëve, është dhe duhet të jetë dëshira dhe ambicia e çdo personi të ndërgjegjshëm. Mirëpo Nëntoka Shtetërore Britanike nuk shqetësohet për mirëqenien e armenëve ose të ndonjë populli tjetër. Ajo shqetësohet vetëm për interesat e saja. Në të njëjtën kohë, përpjekjet e lobimit u shpejtuan në Britani dhe shkrimtarët armenë u inkurajuan të shkruanin kundër osmanëve dhe të bashkoheshin në propagandën anti-osmane. Për shembull, një armen me emrin Agopyan, duke vepruar sipas udhëzimeve të Lord Salisbury, filloi të botonte një Haiasdan e Vërteta gazetë në Londër të quajtur , ndërsa gazetat e famshme si , e cila ishte në pronësi të Henry Labouchère,