Një detaj tjetër i rëndësishëm ishte se inteligjenca britanike kishte përgjuar ilegalisht telegramet turke. Menjë sistem të veçantë të dekodimit të radio-telegramit që britanikët instaluan në Stamboll, ata mund të përgjonin dhe deshifronin telegramet e dërguara nga qeveria turke në Lozanë dhe i dërguan në Londër para se delegacioni turk t'i merrte në Lozanë. Pasi siguruan telegramet turke, ata u ulën në tryezën e bisedimeve, plotësisht të vetëdijshëm për strategjinë që kishin turqit. Rumbold, kreu i delegacionit britanik në Lozanë, rregullisht e njoftonte mikun e tij Lancelot Oliphant në Foreign Office për këtë gjë më 18 korrik:

Informacioni që morëm nga burimet sekrete ishte shumë i çmuar për ne dhe na vendosi në pozicionin e një 384 njeriu i cili luan poker dhe i sheh letrat në dorën e kundërshtarit të tij.

Kjo i lejoi Lordit Curzonit dhe ndihmësit të tij Rumbold të dinin se në cilat pika turqit mund të ishin më fleksibël. Duke vëzhguar nga afër strategjitë e tyre të ardhshme, bazuar në këtë njohuri ata ose do të këmbëngulnin në një kusht, ose do të hiqnin dorë duke ditur se nuk do të kishte kuptim të negociohej me Ismet Pashën. Ky informacion gjithashtu i mundësoi Nëntokës Shtetërore Britanike të identifikojë pikat të cilat pala turke do të ishte më e gatshme t'i diskutonte. Siç shihet, Nëntoka Shtetërore Britanike nuk ngurroi të përdorte çdo metodë në negociatat e paqes dhe u përpoq të fitonte Mosulin me komplote dhe truke. Vetëm për të marrë kontrollin mbi të ardhurat e naftës dhe rrugët tregtare. Mosuli ishte hapi i parë në një plan 100-vjeçar kundër Turqisë.

####### Liga e Kombeve = Britania e Madhe

Siç u përmend më parë, diskutimet mbi Mosulin ishin diskutimet më të gjata dhe më të nxehta gjatë Konferencës së Lozanës. Asnjëra palë nuk donte të bënte kompromis, por çasja kryeneqe e Nëntokës Shtetërore Britanike për çështjen e Mosulit, i ktheu të dyja vendet në prag të luftës. Lord Curzon bëri manovra që synonin t'i çonin negociatat në një qorrsokak dhe kërkoi që çështja të zgjidhej nga Lidhja e Kombeve. Mirëpo, Turqia nuk ishte anëtare e Lidhjes së Kombeve në atë kohë dhe ishte krejtësisht e vetëdijshme se Britania kishte rrjetin e nevojshëm për të siguruar kalimin e vendimeve në favor të Britanisë. Për të kapërcyer ngërçin, Ismet İnönü propozoi një alternativë të re. Mbajtjen e një referendum në mënyrë që populli kurd të merr vendimin për vete. Mirëpo, duke e ditur se rezultati do të ishte në disfavour të Britanisë, Lord Curzon refuzoi propozimin. Historiani Sevtap Demirel shpjegon pse Lord Curzon e hodhi poshtë kët ide:

########## Lord Curzon thotë se një referendum nuk mund të pranohet kurrë. Pse? Sepse është një proces i mundimshëm. Duhet të gjesh gomarë, duhet të gjesh letra, t'i ngarkosh letrat në gomarë, t'i dërgosh në male, të shkosh te kurdët atje dhe t'i pyesësh ata 'a doni të qëndroni në Turqi? A doni të qëndroni nën mandatin Britanik në Irak? 'Këta kurdë', po përsëris fjalët e sakta në dokumentin 'Këta kurdë do t'i hanë ato letra'. Kjo është arsyeja pse ata thonë, thjesht harroni referendumin. A e dini pse po e bëjnë këtë? A i dini arsyet pas kësaj? Ai rajon i dërgon informacione të rregullta Zyrës së Jashtme rrjedhimisht edhe Lord Curzonit. Kam lexuar qindra raporte të inteligjencës. Ata të gjithë nënvizojnë një të vërtetë: Nëse në rrethanat e asaj dite, do të mbahej një referendum dhe kurdët në Mosul do të pyeteshin 'kujt do të dëshironit t'i bashkoheshit?' 99% do të zgjidhnin Turqinë. Këto të dhëna janë në raportet e inteligjencës britanike. Britanikët thanë "ne do të humbasim Mosulin, kështu që ne 385 kurrë nuk mund t'i lëmë turqit të bëjnë një referendum dhe të pyesin kurdët se çfarë duan" …

Akademiku, historiani dhe autori İhsan Şerif Kaymaz shpjegon se si Curzon, në mendjen e tij, u përpoq të fyente popullin kurd:

Curzon argumentoi se nuk ishte çështja e zgjedhjes se kujt do t'i bashkohej Mosuli dhe se kufiri ishte vetëm një çështje e thjeshtë teknike andaj asnjë referendum nuk mund të mbahej atje. Ai tha se referendumi nuk ishte në pyetje ngase popullsia dhe kultura e atij rajoni nuk ishin të përshtatshme për referendum. Pasi njerëzit ishin analfabetë dhe nuk kishin parë kurrë një kuti votimi në jetën e tyre. Ai madje përdori disa fjalë fyese, ofenduese dhe nënçmuese për të pohuar qëndrimin e tij dhe pretendoi se referendumi mund të çojë në konflik madje edhe 386 në gjakderdhje. Prandaj ai tha se në vend të kësaj, çështja duhet ti dërgohet Lidhjes së Kombeve.