Kur Sulltani Alp Arslan mundi ushtrinë Bizantine në Betejën e Manzikert në vitin 1071, dyert e Anadollit u hapën për Turqit. Nga ajo pikë e tutje, turqit dhe armenët kanë jetuar së bashku në këto toka. Duhet gjithashtu të theksohet se pas rënies së selxhukëve, kisha armene mbajti rendin e saj nën rregullat turke, iraniane dhe mongole derisa Emirati Osman të ndërtonte bashkimin Anadollian. Kur Sulltan Mehmed i njohur si 'Pushtuesi' mori Stambollin në vitin 1453, filloi një lloj epoke e artë për armenët. Sulltan Mehmedi i II-të, plotësisht me dëshirën e tij, e ftoi Hovageem në Stamboll dhe krijoi një Patriark Armen pranë Patriarkut Grek në vitin 1461. Hovageem ishte udhëheqësi shpirtëror i Armenëve në atë kohë. Pas këtij zhvillimi, Patriarku u shpall udhëheqësi i bashkësisë armene me dekretin e Sulltanit dhe armenët iu besuan kujdesit të tij. Ky zhvillim bëri që popullatat armene në të gjithë botën të vinin në Stamboll dhe të formonin bashkësinë e fortë armene të Stambollit. Pasi Anadolli Lindor dhe Kaukazia e Jugut u pushtuan gjatë sundimit të Sulltan Selimit të I-rë dhe Sulltan Sulejmanit të I-rë, popullata armene në zonat e sapo pushtuara u përfshi gjithashtu në komunitetin e Stambollit dhe u lidh me Patriarkun e Stambollit. Gjatë gjithë historisë së sundimit osman, armenët gëzonin liri të mëdha në fe, politikë, ekonomi dhe kulturë. Armenët, ndonëse jomyslimanë ishin njerëz të besueshëm dhe miqësorë të një vendi mysliman, andaj njiheshin si 'Populli Besnik' (Millet- i Sadıka). Ata dhanë kontribut të jashtzakonshëm në shoqërinë osmane. Ashtu si çdo qytetar tjetër osman, ata gëzonin shumë të drejta dhe liri në Perandorinë Osmane, praktikonin fenë e tyre lirshëm dhe pa asnjë frenim të përfshirë në biznes dhe jetë shoqërore. Kjo është rruga drejt së cilës na udhëzon Kur'ani.

Në mesin e pasuesve të Librit ka të tillë të cilët e besojnë Zotin dhe atë që ju është shpallur juve dhe çfarë u është shpallur atyre, dhe që janë të përulur para Zotit. Ata nuk i shesin ajetet e Zotit për fitim të pakët. Njerëzit e tillë do ta kenë shpërblimin e tyre te Zoti i tyre. Vërtetë Zoti është i shpejtë bë llogarit. (Kur'an, 3:199)

######### Fjalimi i Mesrobit të II-të Mutafyanit të Konstandinopojës, Patriarku i 84-të i Armenëve të Turqisë

Mesrobi i II-të Mutafyani, Patriarku i 84-të i Armenëve të Turqisë shprehu ndjenjat e tij gjatë një fjalimi të mbajtur në organizimin e mbajtur në Hotel Hilton më 22 maj të vitit 1999: … Në vitin 1461, vetëm tetë vite pasi Sulltan Mehmed i njohur si 'Pushtuesi' mori Stambollin, ai lëshoi një dekret dhe themeloi Patriarkanën e Stambollit. Ky ishte një tregues i qartë se sa vizionarë ishin Sulltan Mehmedit i II-të dhe Sulltanët e tjerë Osmanë dhe qëndrimi i tyre përqafues ndaj besimeve të tjera. Në të vërtetë, Sulltan Mehmedi i II-të ishte sunduesi i parë dhe i fundit në histori që krijoi një institut udhëheqës shpirtëror për anëtarët e një feje tjetër… Ndërsa hyjmë në mijëvjeçarin e ri m e të gjitha luftërat dhe konfliktet që ndodhin në të gjithë botën, ne mund ta vlerësojmë më mirë rëndësinë të këtij incidenti që ndodhi 538 vite më parë dhe ta kuptojnë më mirë rëndësinë e dashurisë dhe respektit për besime dhe kultura të ndryshme.

######### Shkrimet e Mateos të Edessa [Urfa]

Historiani i njohur armenë nga Urfa, Mateos përshkroi qasjen selxhuke ndaj armenëve: 'Zemra e Malik-Shahut ishte plot dhembshuri dhe mirësi për të krishterët. Ai i trajtoi fëmijët e Jezuit me shumë dashamirësi. Ai solli paqe, pasuri dhe lumturi në popullin armen. ' Mateos gjithashtu shkroi si në vijim pas vdekjes së Sulltan Kilij Arslanit: Vdekja e Kilij Arslanit i trishtoi thellë të krishterët. Ky Sulltan kishte një karakter fisnik dhe donte të 1 ndihmonte. Këta shembuj tregojnë qartë atmosferën paqësore që armenët gëzonin për shekuj duke jetuar në harmoni me turqit.