E njëjta metodë u përdor kundër turqve; e njëjta fushatë e zezë propagandistike u drejtua kundër atyre duke përdorur të njëjtat metoda nga të njëjtët njerëz. Gjermania vite më vonë mori një kërkim falje nga Britania për padrejtësinë e bërë, por turqit ende duhet të merren me të njëjtën fushatë propagandistike. Nëntoka Shtetërore Britanike dërgoi pikat kryesore nga Raporti Bryce në gazetat Amerikane për botim. Kjo është ajo që McCarthy shkruante për gazetat Amerikane:

Gilbert Parker reported "The New York Times, Philadelphia Public Ledger, and the Chicago Herald …devoted much space to the advance sheets of 'these Armenian horror stories'." Current History a monthly magazine feature of the New York Times made the Bryce Report the centerpiece of a series on anti-Turkish articles, quoting the entire lengthy introduction of the Bryce Report and summarizing supposedly the most ghastly portions of the book. The New York Times itself devoted three pages to extracts from the Bryce Report. The New Republic praised Bryce on his selection of sources and evidence, without mentioning that most of the sources were anonymous, then went on to summarize the material and condemn the Turks. Other papers and magazines 287 did the same, summarizing or quoting directly from the report.

Me fjalë të tjera, asnjë burim nuk u dha në botimet e Nëntokës Shtetërore Britanike dhe Turqit u vunë në shënjestër padrejtësisht pasi këto pretendime të rreme ju plasuan publikut Amerikan. Duhet të mbahet mend se objektivi i vërtetë i propagandës së Nëntokës Shtetërore Britanike ishte masa që nuk ishte në dijeni të së vërtetave rreth Luftës së Parë Botërore dhe Lindjes së Mesme. Pothuajse të gjitha raportet e lajmeve të lexuara nga publiku amerikan dhe britanik gjatë atyre ditëve ishin shkruar nga propaganduesit e Nëntokës Shtetërore Britanike. Njerëzit britanikë dhe amerikanë u mashtruan nga këto lajme të pavërteta. Kjo është mënyra se si historiani amerikan McCarthy, i cili ekspozoi trajtimin e padrejtë të turqve, shpreh habinë e tij që propaganda mashtruese e përmendur vazhdon edhe sot:

Më mahnitës është fakti që propaganda britanike kundër turqve është injoruar në botimet shkencore mbi propagandën e kohës së luftës. Çdo studim serioz shkencor i propagandës britanike gjatë Luftës së Parë Botërore me të drejtë etiketon propagandën britanike kundër gjermanëve si një sulm i ndërtuar me kujdes ndaj së vërtetës në interes të fitores. Të njëjtat studime nuk marrin parasysh as propagandën britanike kundër turqve, përveç kur ishte gjithashtu një sulm ndaj gjermanëve. Ajo që propagandistët britanikë u bënë gjermanëve ata i bënë edhe turqve, megjithatë askujt nuk i ka interesuar. Propaganda kundër gjermanëve është dënuar ndërkohë që lajmet kundër turqve vazhdojnë të botohen . Raporti famëkeq i Bryce mbi Armenët ribotohet dhe citohet… Ai ka fituar një rregull të respektit si një "Burim i Pranuar dhe i Besueshëm", ndërsa Raporti i Bryce kundër gjermanëve qëndron siç duhet i palexuar në raftet e pluhurosura të bibliotekave. Bibliografitë e shënuara mbi Luftën e Parë Botërore ose mbi gjenocidin si një temë shfaqin në mënyrë të dukshme botime propagandistike britanike të drejtuara kundër Turqve, pa ndonjë identifikim të tyre për atë se a është e vërtetë apo jo. Rregullat e përbashkëta të kritikës historike, të cilat përfshijnë verifikimin e burimeve, nuk janë marrë parasysh. Në fakt, Raporti i Bryce për Armenët Osmanë duhet të dërgohet në të njëjtën kosh plehrash historike si Raporti i Bryce 288 për Gjermanët. Ai paraqet vetëm një burim mbi historinë e propagandës, jo mbi historinë e Lindjes së Mesme.

##### Luftë në mes të propagandave: Lufta e Dytë Botërore

Ashtu si në rastin e Luftës së Parë Botërore, aftësitë propagandistike të Nëntokës Shtetërore Britanike patën një ndikim të madh në rrjedhën e Luftës së Dytë Botërore. Përpjekje të tilla dhanë kontributin më të madh në suksesin e Britanisë. Media britanike, veçanërisht shtrirjet e saj në BBC, luajtën rolin e tyre me shkathtësi gjatë dhe pas luftës. Për më tepër, BBC ende vazhdon detyrën e saj sot si një makinë propagandistike e Nëntokës Shtetërore Britanike. Edhe Partia Naziste Gjermane, e cila ngriti një ministri propagande dhe që përdori në mënyrë efektive metodat e propagandës të ngarkuara me gënjeshtra, nuk mund t'i afrohej aftësive të Nëntokës Shtetërore Britanike në propagandën e zezë. Joseph Goebbels, i cili ishte ministri i propagandës së Hitlerit, përshkroi Kryeministrin Churchill, anëtarin e rëndësishëm të Nëntokës Shtetërore Britanike, me fjalët e mëposhtme në artikullin e tij 'Fabrika e Gënjeshtrave të Churchill':