Adnan Oktar: [zyrtarët e dy vendeve] kanë arritur një marrëveshje për vizat dhe pas një kohe, nuk do të Adnan Oktar: [zyrtarët e dy vendeve] kanë arritur një marrëveshje për vizat dhe pas një kohe, nuk do të Oktar: ketë më nevojë për pasaporta. Ata po diskutojnë detajet përfundimtare. Por sigurisht, është e rëndësishme të shmangni një gjuhë që mund t'i turpërojë ata [armenët]. Ata janë njerëz të mirë që presin dhembshuri dhe dashuri. Ata duan që kohërat e vjetra të cilat ishin shumë të mira të kthehen. Armenët janë 'populli besnik', 'mileti- i sadıka'. Ne u besuam ushtarëve tanë pashallarët armenë dhe u dhamë aty re pozicione kryesore në administratat tona. Është e rëndësishme të kemi një qasje të dhembshur. Krahasimi i kockave, numërimi i kockave dhe kafkave, na shpie në situate të rrëzikshme. Është pozitive që pasi tërhoqëm vërejtjen se sa e gabuar është kjo qasje edhe ata e ndaluan këtë qëndrim. Duke falënderuar Zotin, është arritur ky hap i mirë. Ne duhet të përqendrohemi vetëm te dashuria. Unë thashë që ata do të tërhiqeshin nga Nago-Karabaku dhe vërtet po e bëjnë atë. Unë gjithashtu thashë që 'Insha'Allah ata do të hapin korridorin Lachin' dhe me të vërtetë po hapet tani. Ai do të sigurojë lidhje midis Turqisë dhe Azerbajxhanit. Për shembull, kur Presidenti ynë shkoi në Armeni, atë ditë, ata shuan zjarrin e përjetshëm në memorial. Kështu që ata po mendojnë për këtë, ata e dinë dhe besoj se do të bëjnë gjithçka që është e nevojshme. Ata duan vetëm dashuri dhe dhembshuri të sinqertë. Është thelbësore që të shmangen deklaratat e ashpëra dhe akuzuese. Personalisht, kur jam dëshmitar i një gjuhe të tillë, unë vihem në siklet. Ata janë njerëz të bllokuar në një vend shumë të vogël. Sigurisht, ne do t'i shpëtojmë ata. Me lejen e Zotit, bashkimi ynë i bazuar në dashuri të sinqert do të përfshijë Izraelin, Kinën, Azerbajxhanin, Turkistanin, Kazakistanin, Libinë, Marokun, Tunizinë dhe Algjerinë.

########## (Pjesë nga konferenca për shtyp e Z. Adnan Oktar më 17 shtator 2009)

##### Nëntoka Shtetërore Britanike fillon të manipuloj disa armenë

Një shqyrtim i thellë i politikës britanike për pjesën e Lindjes në gjysmën e dytë të shekullit të 19-të do të zbulojë lidhjet e ngushta që Britania i ndërtoi me njerëzit autoktonë. Është e qartë se këto lidhje nuk u ndërtuan për të ndihmuar këta njerëz, por përkundrazi për t'u siguruar që ata mund të manipulohen për t'i shërbyer politikave britanike në mënyrat më "efikase". Qindra britanikë u dërguan në rajon për këtë qëllim dhe kryen aktivitete të maskuar si 'arkeologë, studiues fetarë, historianë ose mësues'. Disa mbollën dhe ushqyen mendime përçarëse në shoqëri, ndërsa të tjerët provokuan figurat kryesore të komuniteteve kundër administratës qendrore. Armenët, të cilët janë një nga bashkësitë më të lashta të Anadollit, u bënë një shënjestër kryesore e spiunëve të shumtë të dërguar në këtë rajon nga Britania në atë kohë. Traktati i Berlinit, i nënshkruar më 13 korrik të vitit 1878 nën presionin e britanikëve, i detyroi osmanët të futnin reforma në Rumelia (tokat osmane në Evropë) dhe rajonet ku jetonin armenët. Këto reforma, të cilat në sipërfaqe po i sillnin të drejta dhe liri shtesë njerëzve të rajonit, në të vërtetë shënuan fillimin e kontrollit të Nëntokës Shtetërore Britanike mbi armenët, një komuniteti të përbërë nga krishterët ortodoks. Sidoqoftë, nuk ishte një detyrë e lehtë për të bindur armenët ortodoksë të lidhnin aleancë me britanikët protestantë. Në të vërtetë, konvertimi në fjalë zgjati shumë vite, u angazhuan shumë spiunë britanikë, misionarë sektarë dhe u ushqye propagandë intensive përmes mediave perëndimore. Emilius Clayton, i cili ishte në atë kohë shërbente si Nënkonsull Britanik në Van, dërgoi një raport në Londër më 29 nëntor të vitit 1879 që argumentonte se shteti armen ose nuk duhej themeluar fare, ose nëse do të vendosej, kontrolli rus mbi atë territory nuk duhet të lejohet. Nënkonsulli besonte se Perandoria Osmane do të shembet dhe kështu që 'Armenët së reformat duhet të drejtohen për të lejuar krijimin e një shteti armen të kontrolluar nga britanikët. Ai shkroi, pari do të përparonin dhe do të forcoheshin si një protektorat britanik ose evropian dhe do të bëheshin gati politikisht. Pastaj, armenët në rajone të tjera do të transferoheshin në Anadollin Lindor për të rritur popullsinë armene. Sidoqoftë, pa marrë parasysh madhësinë e migracionit, ata gjithmonë do të mbeten një pakicë. Pra, si një hap dytësor, popullsia turke do të dëbohej gradualisht nga Anadolli Lindor. Vetëm kurdët dhe asirianët duhet të mbeten. Asirianët do të linin mënjanë ndryshimet e tyre sektare me Armenët dhe do të përziheshin me ta. Nga ana tjetër, kurdët 'nën kërcënimin e armëve' dhe do të detyroheshin të jetonin së bashku me armenët. E gjithë kjo do të ndërmerrej nën sundimin osman, si pjesë e zbatimit të reformave. Dhe kur të vijë koha dhe Perandoria Osmane të shembet, për armenët do të themelohej