"Interesat e Britanisë"

'Interesat e Britanisë' është mbase koncepti më i rëndësishëm për Nëntokën Shtetërore Britanike. Shumica mund të mendojnë se është normale që shtetet të punojnë për të mbrojtur interesat e tyre. Sidoqoftë, duhet të mbahet në mend se Nëntoka Shtetërore Britanike është një fuqi mbi shumicën e vendeve tjera. Prandaj, kur bëhet fjalë për interesat britanike, ngrihet një fuqi mafioze, e aftë të bëjë gjithçka pa marrë asnjë përgjegjësi. Në këtë kuptim, 'interesat më të volitshme të Britanisë' mund të jenë shumë t ë kushtueshme. Në të vërtetë, për të promovuar këto interesa, ndonjëherë paqja braktiset, vendet ndahen, fillojnë sulmet e grupeve terroriste dhe madje shpallen luftëra. Disa nga udhëheqësit britanikë iu referuan hapur kësaj qasje të frikshme të orientuar drejt interesave të tyre. Lord Palmerston i cili shërbeu si Kryeministër i Britanisë në mesin e shekullit të 19t-të, e shpjegoi këtë këndvështrim në një fjalim të mbajtur në vitin 1865:

Kur njerëzit më pyesin, ..., për atë që quhet politikë, përgjigjja e vetme është se në secilin rast kur ipet mundësia, ne mendojmë të bëjmë atë që mund të duket si më e duhura, duke i parë interesat e vendit tonë si një parim 7 udhëheqës.

Palmerston gjithashtu tha:

########## Ne nuk kemi aleatë të përjetshëm dhe armiq të përhershëm. Interesat tona janë të përjetshme dhe të 8 përhershme.

Eduard Grey, Ministri i Jashtëm i atëhershëm i Mbretësisë së Bashkuar, e mbështeti këtë pikëpamje me fjalët e mëposhtme:

########## Ministrat e Jashtëm Britanikë janë udhëhequr nga ajo se çfarë u dukej se ishte interes i menjëheshëm i vendit, 9 pa bërë llogaritje për të ardhmen.

Këshilltari special i ish-Presidentit amerikan Truman, Ambasadori Davies, theksoi fjalët në vijim në lidhje me ish- Kryeministrin britanik Churcill:

Cilado qoftë madhështia e Churchill-it, ai ishte 'së pari, së fundmi dhe gjatë gjithë kohës një anglez i madh, më 10 shumë i interesuar për të ruajtur pozicionin e Anglisë në Evropë sesa për të ruajtur paqen.

Menaliteti që zgjodhi interesat britanike mbi paqen, ndikoi në shumë udhëheqës britanik gjatë gjithë historisë. Arsyea kryesore prapa kësaj tendence, është fakti se ata udhëheqës nuk mund të largoheshin nga ndikimi i Nëntokës Shtetërore Britanike, për të cilën gjëja më e rëndëshishme ishte të bindte të gjithë botën të pranonte të ashtuquajturën superioritet britanik, që buronte nga idetë e gabuara të evolucionit. Për shkak të këtij mentaliteti, Britania ka qenë gjithmonë vendi më i zëshëm për politikat okupuese në të gjithë botën. Në të vërtetë, janë vetëm 22 vende në botë të cilat nuk i ka pasur nën okupim gjatë historisë. Territoret e okupuara 11 dikur nga Britanikët arrijnë në 90% të të gjitha tokave në botë. Aktualisht, 22 vende janë pjesë e Mbretërisë së Bashkuar, dhe 14 prej tyre janë jashtë shtetit. Mbretëresha e Anglisë Elizabeta e II-të, është mbretëresha e këtyre 22 shteteve, duke shtuar edhe 16 vendet tjera. Këto shtete janë, Kanada, Australia, Zelanda e Re, Xhamajka, Barbados, Bahamas, Grenada, Papua Guinea e Re, Ishujt Solomon, Tuvalu, Saint Lucia, Saint Vincente, Ishujt Grenadine, Islands, Beliz, Antigua dhe Barbuda, Saint Kits, Nevis dhe Fiji. Edhe pse këto vende fituan pavarësinë e tyre, Mbretëresha Elizabeta e II-të, konsiderohet ende mbretëresha e tyre. Mbretëresha, e konsideruar si kreu i Komonvelthit, emëron një guvernator të përgjithshëm si përfaqësues në ato vende. Ajo zakonisht emëron politikan në pension apo emra të tjerë elitarë, me këshillën e Kryeministrit të vendit përkatës. Guvernatori i përgjithshëm jep miratimin mbretëror për legjislacionin e miratuar nga parlamenti, nënshkruan dokumente zyrtare, hap dhe mbyll zyrtarisht seancat parlamentare, shpërbën parlamentin para zgjedhjeve dhe kryen