ishte neutrale. Megjithatë, hulumtimet e reja zbuluan se ato 1% e mutacioneve që ndodhin në ato rajone të ADN-së që nuk kodojnë proteinat dhe që supozoheshin se ishin të padëmshme, janë në fakt të dëmshme në afat të gjatë. Kjo është arsyeja pse shkencëtarët i quajtën këto mutacione si 'mutacione të heshtura'. Është e pamundur që mutacionet absolutisht të dëmshme të formojnë organe racionale, të pajtueshme, simetrike në të njëjtën kohë . Mutacionet mund të krahasohen me të shtënat në një strukturë të paprekur me një mitraloz. Të shtënat në një objekt të paprekur do të prishin plotësisht strukturën e tij. Një nga plumbat që rezulton i paefektshëm, ose kurimi i një infeksioni ekzistues në trup nuk e ndryshon rezultatin. Organizmi tashmë do të ishte shkatërruar nga 99 plumbat e mbetur që e goditën. Lynn Margulis, anëtare e Akademisë së Shkencave të ShBA-ve, ka bërë rrëfimin vijim në lidhje me efektet e dukshme të dëmshme të mutacioneve:

Mutacionet e reja nuk krijojnë specie të reja; ata krijojnë pasardhës që janë të dëmtuar. (Lynn Margulis, e cituar në Darry Madden, UMass Scientist to Lead Debat on the Evolutionary Theory, Brattleboro (Vt.) Reformator, 3 shkurt 2006)

Gjithashtu në një intervistë në vitin 2011, Margulis theksoi faktin se "nuk ka prova" që tregojnë se mutacionet modifikojnë organizmat dhe kështu krijojnë lloje të reja:

Neo-Darvinistët thonë se specie të reja shfaqen kur ndodhin mutacione dhe modifikojnë një organizëm. Unë u mësova pa pushim se akumulimi i mutacioneve të rastësishme çoi në ndryshime evolucionare të çuara në specie të reja. Unë e besova derisa kërkova prova. (Lynn Margulis cituar në "Lynn Margulis: Q + A", Revista Discover, Prill 2011, f. 68)

Siç tha Margulis, nuk ka asnjë dëshmi të vetme që tregon se mutacionet e rastësishme çojnë në ndryshime evolucionare, të cilat nga ana tjetër çojnë në shfaqjen e specieve të reja. Në të vërtetë, asnjë mutacion përfitues - ai që do të avanconte kodin gjenetik - nuk është vërejtur ndonjëherë. Të gjitha mutacionet janë provuar të jenë të dëmshme. Tani kuptohet se mutacioni, i cili paraqitet si një "mekanizëm evolucionar", është në të vërtetë një dukuri gjenetike që dëmton gjallesat dhe i lë ata të paaftë. (Efekti më i zakonshëm i mutacionit tek qeniet njerëzore është kanceri.) Sigurisht, një mekanizëm destruktiv nuk mund të jetë një "mekanizëm evolucionar". Përzgjedhja natyrore, nga ana tjetër, "nuk mund të bëjë asgjë në vetvete", siç pranoi edhe Darvini. Kyfakt na tregon se . Meqenëse nuk ka mekanizëm evolucionar, asnjë proces i nuk ka "mekanizëm evolucionar" në natyrë tillë imagjinar i quajtur "evolucion" nuk mund të ndodhë.

##### Të dhënat nga fosilet: Asnjë shenjë nga format e ndërmjetme

Të dhënat nga fosilet përbëjnë dëshminë më të qartë që na tregon se skenari i sygjeruar nga teoria evolucioniste nuk ka ndodhur. Sipas supozimit joshkencor që qëndron pas kësaj teorie, çdo specie e gjallë ka dalë nga një paraardhës. Një specie e mëparshme (evolucionistët ende nuk kanë ofruar një shpjegim se si ka lindur kjo specie) u shndërrua në diçka tjetër me kalimin e kohës dhe të gjitha speciet kanë lindur në këtë mënyrë. Me fjalë të tjera, ky transformim imagjinar zgjati miliona vjet dhe vazhdoi gradualisht. Nëse do të ishte kështu, specie të panumërta ndërmjetëse duhet të kishin ekzistuar dhe jetuar brenda kësaj periudhe të gjatë transformimi. Për shembull, disa gjysmë peshq/gjysmë zvarranikë do të kishin jetuar në të kaluarën, të cilët kishin fituar disa tipare zvarranikësh, përveç tipareve të peshkut që kishin tashmë. Ose duhet të kishte ekzistuar disa zogj zvarranikësh, të cilët fituan disa tipare zogjsh përveç tipareve të zvarranikëve që ata tashmë kishin. Meqenëse këto do të ishin në një fazë