taksave të quajtur Rüsum-u Sitte ('Gjashtë Taksat Indirekte', e quajtur kështu sepse përbëhej nga gjashtë taksa të ndryshme të përcaktuara për të paguar borxhin e Portës së Lartë). Këto nuk ishin fabrikat e vetme të rakisë të hapura gjatë qeverisjes së Abdul Hamidit të II-të. Qyteti i Fertekut në Nigde prodhonte 'Fertek Raki'. Marka si Boğaziçi, Ruh dhe Alem po garonin për të marr ë vendin e parë në tregun e rakisë. Gjatë sundimit të Abdul Hamidit të II-të, e cila ishte një kohë kur edhe stafi i pallatit po prodhonte raki, Deniz Kizi Raki, e njohur gjithashtu si Tenedos Raki, u bë shumë e popullarizuar. Uzum Kizi Rakı ishte një markë tjetër e famshme e rakisë dhe zakonisht njihej si 'rakia me vajza' për shkak të posterave të saj reklamues. Abdul Hamidi i II-të lëshoi një dekret tjetër dhe lejoi prodhimin e versionit grek të rakisë, të njohur si 'ouzo', në Pergamum.

####### Prodhimi i Verërave dhe Eksporti gjatë Sundimit të Abdul Hamidit të II-të

Në vitin 1889, vreshtat u ngritën në tokën e Erenkoyes në Stamboll në një tokë prej 70 hektarësh. Gjatë sundimit të Abdul Hamidit të II-të, vreshtat e quajtuara Sulltaniye në rajonin e Egjeut u përdorën për të prodhuar rrush për prodhimin e verës, i cili më vonë do të eksportohej në Evropë. Kur vreshtat evropiane filluan të keqësoheshin, e gjithë Evropa, veçanërisht Franca, iu drejtuan Perandorisë Osmane, për të përmbushur kërkesat për verë. Gjatë mbretërimit të Abdul Hamidit të II-të, eksportet e verës u rritën në 340 milion litra në vitin 1904. Reklamat e verës gjindeshin gjithandej në gazetat osmane, ndërsa shenjat promovuese për konjakun Martel mund të shiheshin në të gjithë Stambollin. Konjakët osmanë të distiluar nga Kotroni Efendi i Erdekut fituan çmime në garat në Paris dhe. Gjithashtu, fabrika e parë e shampanjës u hap në Perandorinë Osmane kur Abdul Hamidi i II-të ishte Sulltan. Prodhimi dhe konsumi i alkoolit u rrit aq shumë gjatë kohës së Abdul Hamidit të II-të, saqë kapitulli i 34-të i librit të famshëm të gatimit të Ajshe Fahrije Hanim Ev Kadini (Amvisja), e cili u botua për herë të parë në vitin 1883, futi në libër recetë për rakinë e shpisë. Lexuesve u dhanë përshkrime të hollësishme të metodave të prodhimit për dy lloje të ndryshme të rakisë (rakisë sezonale me mastikë dhe rakisë së rregullt) me një shënim anësor që lëngu i rrushit të thartuar dhe verërat gjithashtu mund të prodhoheshin duke përdorur të njëjtën përbërje. Sipas gazetarit Ahmet Cemaleddin Saraçoglu, "... sundimi i Abdul Hamidit të II-të ofroi një tavern masive për 126 qytetarët". Alkooli është një substancë shumë e dëmshme, për të mos përmendur që myslimanët janë të ndaluar ta konsumojnë atë. Zoti thotë në një ajet Kuranor:

O besimtarë! Me të vërtetë, pijet alkoolike, bixhozi, idhujt dhe shigjetat e fallit janë vepra të ndyta nga punët e djallit. Prandaj, largohuni nga këto, me qëllim që të shpëtoni! (Kur'an, 5:90)

Sigurisht se çdo individ ka të drejtë të jetojë jetën e tij ashtu siç dëshiron. Detajet e mësipërme historike në asnjë mënyrë nuk interpretohen si ndërhyrje në zgjedhjet e njerëzve. Mirëpo, ato janë të rëndësishme në atë që tregojnë se si ndodhi prodhimi, shitja dhe eksporti i pijeve alkoolike në një vend mysliman, me lejen e Kalifit të mylimanëve, se si u krijuan bazat për degradimin morale të shoqërisë dhe tronditën botën islame dhe kalifatin. Edhe pse disa qarqe pohojnë se pijet alkoolike ishin prodhuar për jomyslimanët në atë kohë, është e qartë se shumë pak jomyslimanë jetonin në tokat Osmane dhe si të vetëm nuk do të ishin në gjendje të konsumonin miliona litra pije alkoolike. Shumë fotografi të bëra gjatë atyre ditëve tregojnë qartë turqit-osmanë teksa konusmojnë alkohol.