- 3) Të dhënat përmes fosileve dëshmojnë të kundërtën e asaj që sugjeron teoria.

Në këtë pjesë, ne do të shqyrtojmë këto tri pika themelore në skica të përgjithshme:

##### Hapi i parë i pakapërcyeshëm: Origjina e jetës

Teoria e evolucionit supozon se të gjitha speciet e gjalla kanë evoluar nga një qelizë e vetme e gjallë që doli rastësisht në Tokë 3.8 miliardë vite më parë, gjoja se ishte shfaqur si rezultat i rastësive. Si një qelizë që përfshin një gamë të gjerë organelesh si vakuola, mitokondri, lizozome dhe aparate Golgi mund të ekzistojë në një pellg balte, si një qelizë e vetme dhe mund të gjenerojë miliona specie komplekse të gjalla dhe nëse vërtet ka ndodhur një evolucion i tillë, pse gjurmët e tij nuk mund të vërehen në të dhënat e fosileve, këto janë vetëm disa nga pyetjet të cilave teoria e evolucionit nuk mund t'u japë përgjigje. Sidoqoftë, para së gjithash, ne duhet të përqëndrohemi në hapin e parë të procesit të supozuar evolucionar. Si lindi "qeliza e parë" e lartëpërmendur? Meqenëse teoria e evolucionit mohon me injorancë Krijimin, ajo pohon se "qeliza e parë" ka origjinën tek një produkt i cili vie nga rastësia brenda ligjeve të natyrës, pa ndonjë plan apo rregullim. Sipas teorisë, materia e pajetë duhet të ketë prodhuar rastësisht një qelizë të gjallë nga hiçi. Një pretendim i tillë, është në kundërshtim me të gjithë e biologjisë.

"Jeta vie nga e gjalla"

Në librin e tij, Darvini kurrë nuk iu referua origjinës së jetës. Kjo ndodh sepse kuptimi primitiv i shkencës në kohën e tij bazohej në supozimin se qeniet e gjalla kishin një strukturë shumë të thjeshtë. Qënga kohët mesjetare, brezi spontan, i cili pohon se materialet jo të gjalla u bashkuan për të formuar organizma të gjallë, ishte pranuar gjerësisht. Në atë periudhë, zakonisht besohej se insektet u krijuan nga mbetjet e ushqimit, dhe minjtë nga gruri. Janë kryer eksperimente interesante për të vërtetuar këtë teori. Disa grurë u vendosën në një copë pëlhure të ndyrë dhe besohej se minjtë do të buronin prej saj pas një kohe. Në mënyrë të ngjashme, krimbat që zhvillohen në mishin e kalbur supozoheshin se ishin dëshmi të jetës që buronte nga materia e pajetë. Mirëpo, më vonë u kuptua se krimbat nuk u shfaqën në mish spontanisht, por u bartën atje . Në kohën kur Darvini shkroi Origjinën e Specieve, nga mizat në formën e larvave, të padukshme për syrin e lirë besimi se bakteret mund të lindnin nga materia jo e gjallë u pranua gjerësisht në botën e shkencës. Sidoqoftë, pesë vite pas botimit të librit të Darvinit, Louis Pasteur shpalli rezultatet e tij, pas studimeve dhe eksperimenteve të gjata, të cilat mohuan gjenerimin spontan, gur themelin e teorisë së Darvinit. Në ligjëratën e tij triumfale në Sorbonne në vitin 1864, Pasteur theksoi: " Kurrë doktrina e brezit spontan nuk do të shërohet nga ." (Sidney Fox, Klaus Dose, Molecular Evolution dhe Origjina e goditja vdekjeprurëse e këtij eksperimenti të thjeshtë Jetës, W. H. Freeman and Company, San Francisco, 1972, fq. 4.) Për një kohë të gjatë, avokatët e teorisë së evolucionit u rezistuan gjetjeve të Pasteur. Sidoqoftë, ndërsa zhvillimi i shkencës zbuloi strukturën komplekse të qelizës së një qenieje të gjallë, ideja se jeta mund të lindte rastësisht u përball me një ngërç edhe më të madh.

##### Përpjekjet e kota në Shekullin XX

Evolucionisti i parë që mori për shtjellim temën e origjinës së jetës në shekullin XX ishte biologu i njohur rus Alexander Oparin. Me tezat e ndryshme që ai i parashtroi në vitet 1930, ai u përpoq të dëshmonte se një qelizë e gjallë mund të fillonte rastësisht. Mirëpo, këto studime ishin të predestinuara për dështim dhe Oparin duhej të bënte rrëfimin në vijim: