Islame dhe se Turqit ishin vëllezërit e tyre në fe dhe se ata do të ndihmonin Turqit për të përzënë Britanikët nga ato toka'. Emiri i Kuvajtit Muhammara ishte gati të dërgonte trupa për të mbështetur britanikët, por vendosi të mos e bëjë këtë gjë kur e pa trimërinë e madhe të Shiave. Grupet shia vazhduan pa frikë në fushëbetej në krah me forcat osmane, duke vazhduar përgjatë lumejve Tiger dhe Eufrat disa me anije dhe disa në këmbë. Syed Mustafa al-Kashani, Syed Mehdi Heydari, Sheikh Ash- Dijetarët shia të cilët luftuan në frontin Qurna: shia të cilët luftuan në frontin Qurna: Shariati al-Esfahani dhe Syed Ali al-Damad Shejh Mahdi al-Khalissi, Syed Muhamed, Shejh Dijetarët shia të cilët luftuan në frontin e Basrës Lindore: shia të cilët luftuan në frontin e Basrës Lindore: Jafar Radi dhe Sayed Kamal al-Khilli Sayyed Mohammed Said, Sheikh Abdul Karim al-Jazairi, Dijetarët shia që luftuan në frontin Esh-Shuajbah: shia që luftuan në frontin Esh-Shuajbah: Sheikh Abdul Ridha Radi dhe Sayyid Muhsin al-Hakim. 50,000 vëllezër Shia ranë dëshmor në betejë në frontin Ash-Shuaybah. Tre mijë trupa tjerë u martirizuan. Për më tepër, Shiat luajtën një rol të rëndësishëm në fitoren Osmane në Kut Al Amara, e cila ishte fitorja më e rëndësishme Osmane e Luftës së Parë Botërore dhe humbja më e madhe e Nëntokës Shtetërore Britanike. Kjo fitore u bë e mundur vetëm sepse myslimanët qëndruan të bashkuar.

##### Luftanijet Osmane të rrëmbyera nga Britanikët dhe Pagesa që nuk u kthye kurrë

Në fazat e hershme të Luftës së Parë Botërore, Perandoria Osmane nuk kishte hyrë ende në luftë dhe porositi tre anije të mëdha të njohura si 'Dreadnoughts' nga Britania dhe i pagoi ato paraprakisht. Këto anije, të emërtuara 'Sulltan Osman', 'Sulltan Reshadije' dhe 'Fatih', kishin teknologji revolucionare për fillimin e shekullit të 20-të. Ata mund të lëviznin shpejt dhe ishin pothuajse si flota detare. Këto anije ishin vendimtar për përmirësimin e flotës osmane dhe për ta mbajtur atë nga pësimi i humbjeve në detë. Në fillim të viteve 1900, transporti tokësor nuk ishte aq i përparuar dhe aftësia ushtarake përcaktohej nga fuqia në det. Perandoria Osmane po kishte vështirësi financiare dhe administrata shtetërore filloi kampanja për të ngritur fonde në të gjithë vendin për të financuar luftanijet. Vendet për mbledhjen e fondeve u ngritën në vende publike dhe madje edhe nxënës të shkollës kontribuan me paratë e xhepit. Donacionet e mëdha do të shpërbleheshin me një 'Donanma İane Madalyası' (Medalja e Donacioneve për Marinën). Në mënyrë të ngjashme, 'Donanm a-i Osmanî Muavenet-i Milliyye Cemiyeti' (Shoqata për Marinën Osmane) u krijua në vitin 1909 dhe organizoi kampanja për mbledhjen e fondeve dhe madje shiti produkte për të ndihmuar në mbledhjen e shumës së kërkuar për luftëanijet. Luftanija 'Sulltan Osman' u quajt fillimisht 'Rio de Janeiro', sepse ishte porositur më parë nga Brazili. Sidoqoftë, kur Brazili nuk arriti të kryejë pagesën, prodhuesi britanik Armstrong nxori në shitje anijen dhe osmanët e blenë atë. Madje edhe komandati ishte vendosur: kapiteni legjendar i Hamidiye, Rauf Beu. Më 27 korrik të vitit1914, Rauf Beu, në emër të Perandorisë Osmane, shkoi në Newcastle, Angli për të marrë luftanijen 'Sulltan Osman'. Sidoqoftë, gjërat morën një kthesë të papritur. Pasi që Osmanët kishin vendosur që të ishin me Fuqitë Qendrore, përfaqësuesit e Nëntokës Shtetërore Britanike nuk donin t'i jepnin një anije luftarake kaq të përparuar një vendi që do të luftonte së shpejti kundër tyre. Churchill ishte krejtësisht i vetëdijshëm se kërkesa për luftanije do të shkaktonte një skandal të madh diplomatik; megjithatë, më 3 gusht të vitit 1914, Britania deklaroi zyrtarisht se nuk janë në shitje dy anijet e njohura si 'Sulltan Osmani' dhe 'Reşadi ye'. Me fjalë të tjera, britanikët rrëmbyen luftanijet e osmanëve, para se flamuri turk të ngrihej në to. Jo vetëm që i konfiskuan, por ata gjithashtu - plotësisht në mënyrë të paligjshme dhe të pajustifikueshme - refuzuan të kthejnë arin e paguar për to, i cili arrinte në . Paratë ishin dhënë paraprakisht. Për ta thënë më saktë, ata i 12 milion vodhën pa turp paratë.