7- Nëse Lidhja e Kombeve nuk e konsideron të përshtatshme që mandati në Irak të zgjatet dhe që rajoni t'i lihet Irakut me privilegje të caktuara për kurdët, atëherë Mosuli t'i lihet Turqisë, 8- Pretendimet dhe kërkesat e Britanisë në lidhje me Hakkarin të refuzohen. Kur Turqia ngriti kundërshtime ndaj këtij raporti, Këshilli i kërkoi Gjykatës së Përhershme të Drejtësisë Ndërkombëtare në Hagë më 19 shtator të vitit 1925 të paraqiste mendimin e saj. Ky opinion ishte në përputhje me dëshirat e Lidhjes së Kombeve, dhe pavarësisht protestave turke Asambleja e Lidhjes së Kombeve njoftoi më 8 dhjetor të vitit 1925 se miratoi rezolutën e Gjykatës së Drejtësisë. Vetëm disa ditë më vonë, më 16 dhjetor të vitit 1925, ai miratoi raportin e Komisionit Hetues dhe vendosi që tokat që shtrihen në jug të vijës së Brukselit t'i lihen Irakut.

####### Kryengritja e Nëntokës Shtetërore Britanike nxit trazirat në të gjithë rajonin

######### Trazirat Nestoriane

########## Nestorianizmi dhe Aktivitetet Misionare që synojnë Nestorianët

Nestorianizmi është një sekt i krishterë me anëtarë në pjesë të ndryshme të Azisë. Midis viteve 1915-1924, një 395 popullsi e konsiderueshme Nestoriane jetonte në Nusaybin, Siirt dhe Hakkari në Turqi, nga të cilët shumica u vendosën rreth Hakarit dhe e konsideruan atë si qendrën e tyre (aktualisht nuk ka Nestorianë në Turqi). Kur fjala u përhap në Perëndim për praninë nestoriane në tokat osmane, shumë misionarë erdhën në rajon pasi vende të ndryshme kërkuan që të përdornin këtë pakicë të krishtere në tokat osmane në avantazh për ta. Britania ishte më e bindura dhe më e vendosur për këtë strategji. "Shoqëria Mbretërore Gjeografike" Britanike dhe "Shoqëria për Promovimin e Njohurisë së Krishterë" ishin veçanërisht aktive në aktivitetet misionare. Para se të thellohemi më tej në këto fakte historike, le të kujtojmë edhe një herë një të vërtetë shumë të rëndësishme: të qenit misionar është një veprimtari e shenjtë që njerëzit kryejnë për të përhapur besimin e tyre dhe për të komunikuar fenë në të cilën ata besojnë. Megjithatë, misionarët që do të të përmendura këtu nuk po kërkonin të kryenin një detyrë të tillë; përkundrazi, ata ishin spiunë të Nëntokës Shtetërore Britanike të ngarkuar me kryerjen e detyrave të pista, të maskuar si misionarë. Aq më tepër, ata të ashtuquajtur misionarë të dërguar nga organizatat në fjalë funksionuan njësoj si oficerët e inteligjencës në tokat turke dhe studiuan rendin shoqëror dhe fuqinë e autoritetit shtetëror në rajon. Ata përcaktuan metodat që mund të përdoren për të provokuar këtë komunitet që kishte sfond të ndryshëm etnik kundër administratës shtetërore.

########## Trazirat Nestoriane dhe Nëntoka Shtetërore Britanike

Nestorianët kishin filluar revoltën dy herë kundër Perandorisë Osmane, në vitin 1843 dhe vitin 1846, por ata ishin ndalur. Gjatë Luftës së Parë Botërore, ata u përleshën me fiset kurde në Anadollin Juglindor dhe Anadollin Lindor. Arkivat osmane përmendin rivalitetin midis misionarëve protestantë britanikë dhe amerikanë si dhe rusëve ortodoksë 397 kundër nestorianët gjatë këtyre viteve dhe se problemet mes nestorianëve dhe kurdëve u përshkallëzuan për shkak të këtyre aktiviteteve gjoja misionare. Krizat e këtyre dy komuniteteve më vonë u shndërruan në përplasje të përgjakshme kur Nëntoka Shtetërore Britanike doli në skenë dhe filloi aktivitetet e saj në rajon nën maskën e aktiviteteve misionare 399 në shekullin XIX. Gjatë përleshjeve Kurdo-Nestoriane në vitin 1843, misionarët britanikë të udhëhequr nga George Percy Badger përdornin rroba, ushqim dhe para për të favorizuar nestorianët ndërsa Patriarku Nestorian kërkonte strehim në 400 Konsullatën Britanike. Ky është një tregues i qartë se si anëtarët e Nëntokës Shtetërore Britanike i konsideruan nestorianët si një mjet ideal për t'i ndihmuar ata në këto rajone. Sapo misionarët britanikë si Dr. William Henry Browne 401 fituan besimin e njerëzve në rajon, ata menjëherë thanë se problemi kishte të bënte me politikën e brendshme dhe morën një qëndrim armiqësor ndaj Perandorisë Osmane.