nëntokës shtetërore. Qeveritë britanike dhe njerëzit e saj kanë qenë gjithmonë viktima të operacioneve të tilla të inxhinerisë sociale dhe janë plotësisht të pafajshme nga veprimet e nëntokës shtetërore. Strukturat e thella që sundojnë mbi super fuqitë e botës, si Mbretëria e Bashkuar, Shtetet e Bashkuara, Rusia dhe Kina, në përpjekjen e tyre për të manipuluar si shoqëritë e tyre ashtu edhe njerëzit e botës në përgjithësi, kanë përdorur shpesh inxhinierinë sociale. Për shembull, Gjermania e Hitlerit e përdori atë në masë të madhe para Luftës së Dytë Botërore dhe si pasojë e saj. Në një mënyrë të ngjashme, Lufta e Ftohtë u dëshmua për zbatimin e gjerë të strategjive të ngjashme. Lufta e Vietnamit ofron një nga shembujt më bindës se si është përdorur inxhinieria shoqërore për të shtrembëruar të vërtetën. Në vitin 1975, lufta kishte përfunduar me një rezultat shkatërrues për Vietnamin. Numri i vdekjeve arriti në 3 milion, 300,000 njerëz ishin zhdukur dhe 4 milion të tjerë u plagosën. Viktimat ishin pothuajse të barabarta me 17% të popullsisë së përgjithshme të vendit. Nga ana tjetër, SHBA-të patën një humbje totale prej 60,000 personave. Sidoqoftë, fushata e egër kundër Vietnamit nga media amerikane jo vetëm që shfajësoi Shtetet e Bashkuara edhe pasi ajo shqeu një vend mijëra milje larg dhe theri miliona qytetarë të saj, ajo gjithashtu dha arsyetimin e nevojshëm për një embargo 18-vjeçare të ShBA-ve në Vietnam. Leslie H. Gelb, një analist i politikës së jashtme në New York Times 248 madje i quajti Vietnamezët "të jashtëligjshëm" për vrasjen e Amerikanëve. Duhet të kihet parasysh se mënyra e vetme për të luftuar komunizmin është përmes përpjekjeve intelektuale. SHBA nuk arriti të shihte që Vietnami dhe Lindja e Largët në përgjithësi kishin rënë në kthetrat e komunizmit për shkak të edukimit të gabuar dhe nuk mund të përceptonin se vetëm me edukim korrekt mund të shpëtoheshin. Sot, SHBA dhe pjesa tjetër e botës vazhdojnë të mbajnë këtë qasje të gabuar ndaj komunizmit dhe ideologjive të tjera të dëmshme. Dhuna konsiderohet ende si e vetmja përgjigje ndaj ideologjive të dëmshme, e cila shkakton edhe më shumë dhunë dhe telashe. Mirëpo një gjë dihet qartë, kjo është pikërisht ajo që dëshiron Nëntoka Shtetërore Britanike. Siç u shpjegua më herët, qëllimi i Nëntokës Shtetërore Britanike është të krijojë trazira dhe kriza në të gjithë botën, të nis luftëra - nganjëherë edhe përmes mbështetjes sëe grupeve terroriste - për të ndarë botën dhe për të vendosur lehtësisht hegjemoninë e saj. Humbja e madhe e jetës së myslimanëve gjatë pushtimit të Afganistanit dhe Irakut pas sulmit të 11 shtatorit nga administrata e Bushit u prezantua krejtësisht ndryshe për publikun botëror me ndihmën e inxhinierisë sociale të medias. E ashtuquajtura 'luftë kundër terrorizmit' shkaktoi vrasjen e miliona civilëve të pafajshëm myslimanë ndërsa u portretizua si një përpjekje amerikane për të sjellë të drejtat e njeriut, lirinë dhe demokracinë në ato vende. Media ishte aktori kryesor në këtë operacion perceptimi. Plani i vërtetë ishte ndarja e Irakut dhe krjimi i hegjemonisë së Nëntokës Shtetërore Britanike në atë rajon Sidoqoftë, miti i 'demokrazimit të Irakut' preku thellë opinionin publik botëror dhe si rezultat, sulmet u përceptuan si të pranueshme. Raporti Chilcot i korrikut të vitit 2016, botuar nga 'Iraq Enquiry', i cili u organizua për të hetuar rolin e MBnë këtë luftë, mund të konsiderohet si një raport i rrëfimeve. Tony Blair, Kryeministri i atëhershëm i Mbretërisë së Bashkuar, pranoi se inteligjenca në lidhje me të ashtuquajturën prani të armëve të shkatërrimit në masë në Irak - arsyeja e pretenduar e pushtimit - kishte qenë e gabuar, por pushtimi megjithatë ndodhi. Ai gjithashtu tha se pas ndërhyrjes, situata u bë më armiqësore, më e përgjakshme dhe më e zgjatur nga sa mendohej. Ky rrëfim pas kaq shumë vitesh dhe pas kaq shumë jetësh të humbura është pa dyshim domethënës. Ne do të kuptojmë në ditët në vijim nëse këto fjalë pasqyrojnë pendim të vërtetë, ose nëse janë vetëm një lëvizje për një lojë tjetër të Nëntokës Shtetërore Britanike. Shtetet e Bashkuara dhe fuqitë e ngjashme botërore kanë qenë gjithmonë vetëm instrumente të Nëntokës Shtetërore Britanike, e cila zgjedh të qëndrojë pas dhe të drejtojë punët në mënyrë të fshehtë; organizatori i vërtetë ka qenë gjithmonë Nëntoka Shtetërore Britanike.