Menjëherë pas kësaj, gjenerali britanik Townshend i ktheu një deklaratë befasuese Ismet Pashës. Ai tha se Britania do të heqë dorë nga Mosul, për të mos u bërë shkak i një lufte tjetër. Ai shtoi se brenda një viti forcat britanike do të tërhiqeshin nga Mosuli dhe pas kësaj, arabët do të protestonin kundër mbretit Faisal dhe turqit do të ishin në gjendje të 377 hynin në Mosul pa problem. Është e qartë se Nëntoka Shtetërore Britanike kishte një agjendë të fshehtë. Anëtarët e Nëntokës Shtetërore Britanike do të përdornin çdo taktikë për të fituar epërsinë në negociatat e tensionuara dhe morën të gjitha metodat e mundëshme për të hutuar dhe vënë në lajthite delegacionin turk. Nëtë vërtetë, në një telegram tjetër, Ismet Pasha theksoi se britanikët kërkonin ta hiqnin çështjen e Mosulit nga negociatat e Lozanës; ajo do të diskutohej më vonë dhe do të kthehej në një çështje midis dy shteteve. Sidoqoftë, Ismet Pasha i kuptoi planet e tyre, nuk ju besoj sygjerimeve të tyre dhe iu drejtua qeverisë francize për ndihmë në radhë të parë. Mirëpo, Franca deklaroi se çështja e Mosulit duhet të zgjidhet midis turqve dhe britanikëve. Në të njëjtën kohë, disidentët po bëheshin më të fortë në parlamentin britanik. Edhe pse Curzon pohoi se ishte për shkak të kokëfortësisë së Ismet Pashës që çështja e Mosulit ishte ende problematike, ajo u pa si një dështim i Curzon në Parlamentin Britanik dhe filloi një fushatë e egër kundër tij. Më 8 dhjetor të vitit 1922, ish-kryeministri Bonar Law i shkroi një letër Curzonit duke e bërë të qartë qëndrimin ndaj tij:

…Ka filluar një fushatë e madhe kundër jush. Kohët e fundit, letra që Gounaris ju shkroi më 15 shkurt u bë publike. Pretendimi se ju ishit arsyeja e dështimit grek dhe jo Lloyd George po përdoret si armë kundër jush. Një pyetje parlamentare u paraqit për të hetuar nëse Kabineti ishte në dijeni të atyre letrave. Dhe unë thashë, po. Çështja u hetua, por përfundimi nuk mund të arrihet. Është dëshmi shumë e rëndësishme për ne që emri juaj nuk përmendet jo vetëm në listën e Foreign Office, por edhe në listat që Horne dhe Austen u lanë pasardhësve 379 të tyre. E di, të jeni të sigurt. Ata kurrë nuk mund t'ju fajësojnë për këtë çështje.

Duket se Curzon ishte nën presion të madh nga Nëntoka Shtetërore Britanike dhe u detyrua të mos bënte kompromise me çështjen e Mosulit. Për shkak të këtij presioni, Curzon bëri çmos që të mos e jepte Mosulin në Lozanë, pasi ishte një levë e rëndësishme për Nëntokën Shtetërore Britanike. Duke parë se nuk kishte asnjë marrëveshje me Lord Curzonin për Mosulin, Ismet Pasha dërgoi ekonomistin turk Rüstem Beu dhe ish-ministrin e Tregtisë dhe Hekurudhave Şeref Beun tek Bonar Law, kryeministri britanik i cili nuk dëshironte që negociatat të pezulloheshin. Ky veprim zemëroi pafund Lord Curzonin. Ai i shkroi një letër të ashpër diplomatit britanik Sir Eyre Crowe më 11 janar të vitit 1923 dhe pohoi se nëse bisedimet me përfaqësuesit turq nuk mbarojnë, ai do të tërhiqet nga negociatat për Mosulin. Më vonë Curzon i dërgoi një letër tjetër me të njëjtin ton të ashpër më 17 janar të vitit 1923, Sekretarit të Shtetit për 381 Kolonitë, Walter Hulme Long. Në telegram ai shkroi:

Si një ish-koleg dhe mik i juaji, a mund t'ju pyes, si mund të ngulni hundën në çështjet me të cilat po merrem unë? Një ditë tjetër, Rickett, me të cilin jeni njohur gjithashtu, ishte këtu. Duke shkuar prapa shpinës sime dhe duke mashtruar Ismet Pashën, ai e bindi atë të dërgonte tre përfaqësues në Londër, me të cilët jam i sigurt se 382 jeni njohur me ta Këta përfaqësues shkuan në Londër për të ofruar koncesionet e naftës në këmbim të kthimit të Mosulit për turqit. Unë, nga ana tjetër, e kisha bërë të qartë se isha me vendosmëri kundër idesë dhe se do të bëja gjithçka për të mbrojtur Mosulin dhe me politikën që ndoqa, synova të sigurohesha që turqit do të hqinin dorë nga ato toka sot e përgjithmonë. Rickett duhet të ketë bindur turqit se ai kishte një ndikim të madh tek ju dhe Bonar Law, dhe turqit menduan se nëse shkonin në Londër, ata mund të merrnin Mosulin. Sigurisht, nuk mund ta di se sa dini për atë që po ndodh. E vetmja gjë që di është se ju nuk do të përpiqeni qëllimisht ta bëni punën time më të vështirë dhe të dëmtoni interesat e vendit tuaj. Ju lutemi qëndroni larg kësaj aventure të naftës. Shumë akte të turpshme përfshihen në këtë çështje për të cilat ju nuk jeni në dijeni dhe të cilat herët a vonë mund të njollosin persona të pafajshëm. Rickett nuk është person i besueshëm. Unë e di se çfarë ai u ka thënë 383 turqve dhe çfarë i ka thënë Sir G. Armstrong.

Aktet e turpshme të cilat Lord Curzon i përmend ishin truket e pista të cilat Nëntoka Shtetërore Britanike organizoi pas dyerve të mbyllura.