Turqia luftoi 10 vite që të ishte në gjendje të arrinte në rrugën për në Lozanë. Nga Luftërat Ballkanike që filluan në 1912 deri në përfundimin e Luftës Turke për Pavarësi në vitin 922, 5 milion njerëz humbën jetën. Krahasuar me vendet e tjera që luftuan në Luftën e Parë Botërore, kjo përfaqësoi numrin më të madh të viktimave. Kombi turk doli i dërrmuar, i lodhur dhe i varfëruar nga kjo luftë e tmerrshme poashtu me një shtet më pak. Sidoqoftë, përkundër të gjitha pengesave, populli turk nuk u dorëzua kurrë dhe bëri një rikthim me një shtet të ri përmes Traktatit të Lozanës. Ky traktat është i vetmi traktat paqeje që është ende në fuqi që nga Lufta e Parë Botërore. Të gjitha traktatet e tjera të nënshkruara në epokën e pasluftës u revokuan nga Lufta e Dytë Botërore. Me fjalë të tjera, Turqia është i vetmi vend që ka kaluar 93 vitet e fundit pa luftë. Konferenca e Lozanës ishte një proces i mundimshëm, i tensionuar dhe i vështirë. Negociatat filluan më 20 nëntor të vitit 1922 por vetëm më 24 korrik të vitit 1923 palët ishin në gjendje të arrinin një marrëveshje dhe të nënshkruanin traktatin. Për më tepër, çështje si Mosuli, ngushticat dhe Hatay nuk mund të zgjidheshin dhe u shtynë për një datë të mëvonshme. Kohë pas kohe, bisedimet ngecnin dhe herë u ndaluan herë pezulluan. Sidoqoftë, shteti i ri turk ishte i Misak- ı Milli vendosur ndaj Paktit Kombëtar ( ) dhe nuk do të hiqte dorë nga qëndrimi i tij ndaj ngushticave. Prandaj, kur negociatat përfunduan, kufijtë e Paktit Kombëtar u ruajtën në masë të madhe, pavarësisht dorëzimit të disa tokave të vogëla. Britania, e cila doli të ishte burimi kryesor i vështirësisë për shtetin e ri turk gjatë procesit të negociatave, për shkak të politikave të saj mashtruese dhe manipulative - madje edhe përgjimit të telegrameve të delegacionit turk - përdori intensivisht politikat nëntokësore gjatë negociatave të Lozanës dhe bëri të pamundurën për të sabotuar palën turke.

##### Britania përpara negociatave të Lozanës

Është e dobishme të kuptohet qasja britanike ndaj Turqisë përpara negociatave të Lozanës dhe se si ajo e formoi strategjitë e saj nën ndikimin e nëntokës shtetërore. Kjo pikë është e rëndësishme ngase kjo pjesë e librit do të fokusohet në mashtrimet e Nëntokës Shtetërore Britanike kundër Turqisë gjatë këtyre negociatave. Për ta bërë këtë, së pari duhet kuptuar se si udhëheqësit e atëhershëm britanikë i shikonin turqit dhe Turqinë e re. Shumica e udhëheqësve britanikë, siç u shpjegua më parë, janë zgjedhur midis njerëzve të cilët do të rrezikonin interesat e Britanisë gjithçka për ' ' dhe zgjedhja e këtyre njerëzve bëhet pothuajse gjithmonë nga Nëntoka Shtetërore Britanike. Për shkak të kësaj strategjie, të gjithë udhëheqësit Konservatorë që morën detyrën gjatë gjithë historisë e panë Rusinë si një kërcënim të madh dhe vendosën të mbështesnin Perandorinë Osmane kundër këtij kërcënimi. Siç dihet, Perandoria Osmane duke qenë një perandori e fuqishme luajti një rol të rëndësishëm në atë politikë. Sidoqoftë, duhet të mbahet mend mirë se Nëntoka Shtetërore Britanike në mënyrë të natyrshme mban anën a atyre që kan forcën dhe jo atyre që e kanë të drejtën. një burim i pasur i gatshëm për t'u Kur Perandoria Osmane filloi të humbasë fuqinë e saj dhe u bë e pambrojtur si ' shfrytëzuar ', politikat e Nëntokës Shtetërore Britanike u ndryshuan. Ky ndryshim radikal u bë nga Gladstone i cili vinte nga Partia Liberale për të marrë pushtetin në vitin 1880. Politika e Gladstone për Lindjen, siç u shpjegua më parë, u ndërtua kryesisht mbi urrejtjen që zbulohet në pretendimet e mëposhtme (kombi fisnik turk është mbi pretendimet e tilla):

########## Asnjë qeveri nuk ka qenë më mëkatare, askush nuk e ka dëshmuar vetën kaq mëkatar, apo aq i pafuqishëm për 336 tu reformuar. Lërini Turqit tani të merren me abuzimet e tyre, në mënyrën e vetme të mundshme, domethënë, duke u marrë 337 me vetveten.

Me siguri, nuk është rastësi që këto vërejtje janë shqiptuar në një kohë kur Nëntoka Shtetërore Britanike filloi të racë primitive përhapte gënjeshtrën e Darvinizmit dhe kur Darvini veçanërisht i veçoi Turqit si një " " (kombi Fisnik Turk është mbi pohime të tilla). Konceptet e racës superiore-inferiore, të zhvilluara me anë të teorisë së rreme të evolucionit, nuk janë gjë tjetër veçse një mashtrim nga Nëntoka Shtetërore Britanike. Politika e armiqësisë ndaj turqve u zhvillua në përputhje me atë strategji.