Britanikët, përmes okupimit të Stambollit dhe ngushticave, donin gjithashtu të mbanin nën kontroll Rusinë e pas- revolucionit. Nëntoka Shtetërore Britanike po shikonte me padurim afinitetin në rritje midis bolshevikëve dhe lëvizjes turke të pavarësisë. Ata kishin frikë se rusët mund të forcoheshin përsëri dhe të ndiqnin një politikë imperialiste dhe besuan se nëse do të mund të kontrollonte ngushticat dhe Stambollin, do të ishte në gjendje të parandalonte një zgjerim të tillë. Një objektiv tjetër i britanikëve për pushtimin e Stambollit ishte minimi i autoritetit të Kalifit mbi kolonitë britanike për të dhënë përshtypjen se sundimi britanik tashmë kishte zënë vendin e Sulltanit; Kalifi dhe e gjithë Perandoria Osmane tani ishte nën kontrollin britanik. Britanikët shpresonin se ata mund të shkurajonin nënshtetasit myslimanë dhe të frikësonin udhëheqësit fisnorë rajonalë, udhëheqësit fetarë dhe udhëheqësit e pakicave. Ata donin të jepnin një mesazh të qartë për të gjithë se nuk ka më kthim për Perandorinë Osmane. Pushtimi shënoi kulmin e Perandorisë Britanike. Përmes okupimit, ata dëshironin të shtypnin sundimin islam dhe të gjenin koloni të reja të mundshme. Mesazhi më i rëndësishëm i pushtimit të Stambollit ishte largimi i turqve nga Evropa, me anë të së cilës Perandoria Osmane nuk do të konsiderohej më pjesë e Evropës. Stambolli kishte qenë gjithmonë 'Kryeqyteti Lindor' i Evropës. Grekët e lashtë, Venecianët, Romakët, Gjenezët dhe Bizantinët kishin zgjedhur këtë qytet të bukur si shtëpinë e tyre. Sundimi 600-vjeçar Osman në Stamboll e bëri Perandorinë Osmane Evropiane. Prandaj, okupimi do të nënkuptonte largimin e Turqve nga Evropa. Publiku britanik e konsideroi aleancën osmane me Gjermaninë në Luftën e Parë Botërore si një tradhti dhe donte që kjo 'tradhti' të ndëshkohej. Sidoqoftë, siç u shqyrtua në faqet e mëparshme, kjo aleancë u imponua disi nga Nëntoka Shtetërore Britanike, por qarqe të ndryshme u shprehën që kjo e ashtuquajtur tradhti nuk duhet të mbetet pa u ndëshkuar. Nëntoka Shtetërore Britanike ishte i bindur se pushtimi i Stambollit do t'i jepte Perandorisë Osmane dënimin më të ashpër dhe do t'i bënte Turqit të paguanin çmimin e rëndë të tradhtisë. Në të vërtetë, shumë besuan se duke u marrë turqve Stambollin, do të vulosej disfata e tyre dhe bota islame do të ndalonte së shikuari turqit si 'ushtarët fitimtarë të Islamit'. Sipas Nëntokës Shtetërore Britanike, ky okupim duhej të ishte jashtëzakonisht poshtërues dhe përfundimtar, në mënyrë që të gjithë të bindeshin se Turqit u larguan për të mos u kthyer më. Nëntoka Shtetërore Britanike besonte se kjo ishte thelbësore për qëllimin e politikës së saj të dominimit dhe një tjetër shfaqje e mentalitetit të saj 'dyftyrësh' në raport me Perandorinë Osmane. Mirëpo, planet britanike nuk do të funksiononin ngase nuk i merrnin parasysh njerëzit e Anadollit. Lëvizja e Pavarësisë së Anadollit e udhëhequr nga Mustafa Kemal për t'ia kujtuar gjithë botës se pse turqit u konsideruan ushtarët fitimtarë të Islamit. Gjatë tre viteve të ardhshme, fitimtarët e Luftës së Parë Botërore u tërhoqën plotësisht nga tokat Osmane, pasi kishin pësuar një humbje poshtëruese. Francezët, Italianët, Grekët dhe Britanikët, një nga një, pranuan humbjen, nënshkruan traktate paqeje dhe i kthyen trupat e tyre përsëri në shtëpi.

#### Stambolli: Qendra që zbuloi komplotet sekrete evropiane

Nëntoka Shtetërore Britanike e dinte që Stambolli ishte një qendër e rëndësishme që prishi në mënyrë efektive ekuilibrat në Evropë. Ata gjithashtu besuan se për sa kohë që Turqit do ta kontrollonin atë, ata do të vazhdonin të prishnin planet e tyre dhe kështu që ata donin të hiqnin Stambollin, Ngushticat dhe Trakinë nga zotërimi i Turqve. Ata ishin të bindur se administrata turke pa Stambollin nuk do të kishte më një qëndrim unik në lidhje me Evropën. Sidoqoftë, Nëntoka Shtetërore Britanike gjithmonë ka zgjedhur të fshehë planin e saj për të copëtuar Perandorinë Osmane pas maskimeve të ndryshme. Gjatë Luftës së Parë Botërore, pretendimi që përdorte ky projekt imperialist ishte qëllimi i supozuar i mbrojtjes së të drejtave të pakicave. Ata përhapën nocionin e gabuar për publikun britanik se