Kryeministri britanik Bonar Law dhe Sekretari i Shtetit për Kolonitë udhëzuan Lord Curzonin - i cili ishte përfaqësuesi i Britanisë në Lozanë - që negociatat të vazhdojnë pa pezullim dhe pala turke të bindet. Në atë kohë, Sekretari i Shtetit për Kolonitë besonte se qeveria turke do të hiqte dorë nga pretendimet e saj ndaj Mosulit në këmbim 366 të 20% të të ardhurave të naftës. Ismet İnönü dhe ndihmësi i tij Rıza Nur, të cilët përfaqësonin palën turke, pohuan se Mosul ishte një vilajet turk dhe se të gjithë kurdët që jetonin atje ishin shtetas turq. Delegacioni i Parlamentit turk shpjegoi në detaje rastin turk me dëshmi politike, historike, etnografike, gjeografike, ekonomike dhe ushtarake. Metsmet Pasha e sqaroi kauzën e tij me fjalët vijuese:

Asambleja e Madhe e Republikës Turke është qeveria e Kurdëve po aq sa edhe e Turqve. Kurdët gjithashtu kanë pasur përfaqësues në Asamblenë e Madhe Kombëtare. Njerëzit kurdë dhe përfaqësuesit e tyre në Kuvend nuk e 367 pranojnë ndarjen e vëllezërve të tyre në vilajetin e Mosulit nga kontinenti ynë.

Sidoqoftë, Lord Curzon, në përpjekje për të kundërshtuar argumentin e Ismet Pashës, pohoi se përfaqësuesit kurdë në Parlamentin turk nuk përfaqësonin vullnetin e popullit kurd, ngase ishin emëruar nga Mustafa Kemal, madje 'Sa i përket përfaqësuesve kurdë të Ankarasë, pyes veten se si u pretendonte se zgjedhja e tyre ishte e dyshimtë: 368 zgjodhën '. Yusuf Ziya Beu, i cili ishte deputet kurd që përfaqësonte Bitlisin, i dha përgjigjen e përsosur këtij pretendimi gjatë fjalimit të tij në Parlament më 25 janar të vitit 1923:

Me sa duket, delegatët tanë në Lozanë nuk i dhanë përgjigjen e nevojshme këtyre akuzave. Ne jemi përfaqësuesit e vërtetë të tokave kurde dhe nuk jemi këtu me emërim, por me zgjedhje. Ne morëm pjesë në zgjedhje pa asnjë presion. Nëse kurdët do të donin ndarjen, ata nuk do të kishin marrë pjesë në këto zgjedhje. Kurdët morën pjesë në këto zgjedhje pavarësisht nga përpjekjet e britanikëve për të blerë vullnetin e kurdëve me para. Kurdët ndajnë 369 të njëjtin qëllim me vëllezërit e tyre turq.

Deklaratat e deputetëve të tjerë kurdë që mbajtën fjalime në Parlament gjithashtu duhet të mbahen mend. Një shembull i tillë është Diyab Ağa, përfaqësuesi 70 -vjeçar i Dersimit, i cili ishte gjithashtu një nga emrat simbolikë të Luftës Turke për Pavarësi. Ai në fjalën e ti tha:

Ne të gjithë e dimë dhe themi se feja jonë, çështjet fetare, origjina dhe paraardhësit janë të njëjtë. Ne nuk kemi dallime apo përplasje. Emri ynë, feja jonë dhe Zoti ynë janë Një.

Kur deputetët e pyetën Diyab Ağan se çfarë i tha delegacionit që shkoi në Lozanë, ai u përgjigj si më vijim:

Zoti i ndihmoftë. Zoti dhashtë rezultatin më të mirë. Falë Zotit, ata që shkuan atje janë njerëz të mirë, të devotshëm dhe të ndershëm ... Ne të gjithë jemi një. Nuk bëhet fjalë për identitet turk apo kurd. Të gjithë jemi një; ne jemi vëllezër (të ndërprerë nga duartrokitjet dhe 'bravo's). Një burrë mund të ketë pesë, dhjetë djem. Njëri mund të quhet Hasan, një tjetër Ahmed, Mehmed, Hüseyin. Por ata janë të gjithë një. Keshtu jemi. Nuk ka asnjë ndryshim mes nesh (këndimet e 'bravo'). Por armiqtë po komplotojnë për të na kthyer kundër njëri -tjetrit. Ata po përpiqen të mbjellin armiqësi duke thënë 'ti je i tillë, unë jam ndryshe etj.' ... Ne jemi vëllezër. Feja, kultura jonë është një. Disa njerëz nuk e dinë këtë. Ata thonë shumë gjëra, por nuk i dinë. Nuk është ashtu siç është. La ilahe illa Allah Muhamed er-Resul Allah [Zoti është Një dhe Muhamedi është i Dërguari i Tij]. Kjo 370 është e gjitha. (Duartrokitje dhe bravos).

Süleyman e njerëzve që Süleyman e njerëzve që Necati (Güneri) Bey, deputet i Erzurumit i cili më vonë doli në skenë, tha se votuan për të ishin kurdë vëllazërisë së atdheut ', gjithashtu ai theksoi konceptin e ' ' dhe përsëriti se turqit dhe kurdët kishin të njëjtën histori dhe nuk dallonin asgjë nga Turqi. Yusuf Ziya Beu, deputet i Bitlisit, gjatë një fjalimi tjetër, tha si në vijim për pakicat bazuar në dallimet gjuhësore dhe racore:

Evropianët thonë, 'Pakica më e madhe në Turqi janë Kurdët'. Unë jam një kurd i vërtetë. Dhe si anëtar kurd i Parlamentit, mund t'ju siguroj se kurdët nuk duan asgjë. Ata duan vetëm mirëqenien dhe sigurinë e turqve,