Kur ideologjia darviniste u përhapë gjerësisht në Perandorinë Osmane, Nëntoka Shtetërore Britanike e kishte më të lehtë për ta ushtruar propagandën e saj. Siç u shpjegua në fillim të këtij kapitulli, ideologjia darviniste shkaktoi jo vetëm erozion shpirtëror, por gjithashtu dëmtoi vetëdijen patriotike. Natyrisht, përhapja e propagandës në një shoqëri kryesisht të privuar nga vetëdija patriotike, formësimi i opinionit publik përmes keqinformimit dhe nxitja e trazirave dhe inateve u bë shumë më e lehtë. Situata nuk ishte e ndryshme në pjesët e tjera të botës. E nxitur nga ideologjia darviniste dhe propaganda e pamëshirshme e Nëntokës Shtetërore Britanike, Turkofobia u përhap në një botë që ishte përfshirë tashmë në luftëra dhe përplasje. Fjalimet me urrejte, komentet raciste dhe librat propagandues krijuan një front të frikshëm kundër Perandorisë Osmane, veçanërisht në Evropë. Diplomatët britanikë, shumica e të cilëve në të vërtetë ishin spiunë, i mashtruan shtetet evropiane me gënjeshtrën se Perandoria Osmane nuk ishte gjë tjetër veçse 'grup turqish barbarë që masakronin të krishterët' (kombi turk është mbi pretendime të tilla). Në shekullin e 19-të, Nëntoka Shtetërore Britanike shënjestroi jo vetëm Perandorinë Osmane, por edhe fenë Islame. Provokimet e saj përfshinin sulme ndaj fesë sonë sepse Nëntoka Shtetëore Britanike e konsideroi si thelbësore dobësimin e botës islame. Siç u shpjegua më parë, frika më e madhe e Nëntokës Shtetërore Britanike ka qenë gjithmonë rritja e ndikimit të Islamit dhe aleanca e pakushtëzuar e myslimanëve. Fuqitë nëntokësore të përmendura më lartë bënë gjithçka që kishin mundësi për të parandaluar një aleancë të tillë dhe synuan Perandorinë Osmane për këtë qëllim. Ata ishin të bindur se një Bashkim Islamik mund të arrihej me iniciativën shpirtërore të Turqve. Politikanët, shkrimtarët, poetët, historianët, gazetarët dhe gazetat britanike u përdorën gjerësisht për propagandën antiturke dhe anti-islame. Disa shembuj të kësaj tendence mund të gjenden në vijim. (Feja jonë e lartësuar dhe kombi fisnik turk janë mbi këto gënjeshtra të shëmtuara.)

####### Provokatorët britanikë synojnë turqit

######### Edward Augustus Freeman

Edward Augustus Freeman, një politikan anglez, filloi të përhapte gënjeshtrën se Islami ishte një fe strikte dhe jotolerante dhe shkoi deri atje sa të bënte pretendime të tilla të pabazuara mizore se Islami bekoi despotizmin dhe skllavërinë si dhe i shpalli luftë besimeve të tjera. Freeman gjithashtu krijoi pikëpamje të përdredhura, duke pretenduar se myslimanët gjithmonë kishin nevojë për armiq dhe se po të mbeteshin pa armiq, ata do të sulmonin vëllezërit e tyre nga sekte të ndryshme. Si një pedagog i Universitetit të Oksfordit, Freeman, duke kërkuar ndihmën e studentit të tij Arthur Evans, u bë mbështetësi më i zjarrtë anglez i kryengritjes Ballkanike të Bosnjës dhe Hercegovinës. Për më tepër, pas Kryengritjes së Prillit nga Bullgarët, ai ka qenë një nga emrat më të zëshëm të propagandës antiturke. Freeman ishte në të vërtetë një racist vrasës, i cili dikur tha pohimet e mëposhtme për SHBA-të:

########## Amerika Amerika do të ishte vend i lavdishëm nëse çdo irlandez do të vriste një zezak dhe më pas të varej për këtë gjë.

######### Charles Dickens

Charles Dickens, një shkrimtar britanik i shekullit të 19-të, gjithashtu kontribuoi në përhapjen e Turkofobisë. Në poezinë e tij 'Një fjalë në stinë' që shkroi në vitin 1844, ai, në mënyrën e tij, akuzoi Turqit për shkatërrimin e pamëshirshëm të figurës së gjallë të Zotit. Në poezinë e tij, ai pretendoi se Turqit po jetonin në injorancë dhe varfëri barbare dhe për këtë, ata ishin shumë të ndryshëm nga kombi anglez që ndërtoi një civilizim të lartë.

######### Kardinali Newman (John Henry Newman)

Kardinali Newman, i Kishës Katolike në Angli, ishte një nga Turkofobët dhe Islamofobët më të zellshëm. Një nga shpifjet e tij të shumta për turqit ishte si më poshtë: