##### Rrugës për në Lozanë

Udhëzimi nuk mund Udhëzimi nuk mund i dhënë delegacionit kombëtar të nisur për në Lozanë ishte i shkurtër dhe konciz: 430 të pranohen asnjëherë. Nëse është e nevojshme, duhet të largohemi nga negociatat .' Në fakt, të gjithë e dinin se do të lindnin vështirësi të mëdha në arritjen e një zgjidhjeje në këtë çështje. Shumë vende, prezent apo jo në konferencë, kishin një dëshirë për vazhdimin e privilegjeve të përmendura. Për më tepër, bota perëndimore ishte mësuar me këto privilegje për të paktën 400 vite dhe të gjitha marrëdhëniet reciproke ishin të bazuara në to. Prandaj, vendet e tjera, pasi arritën një marrëveshje mbi këtë temë, donin që koncesionet të vazhdonin, gjë që e bëri veçanërisht të vështirë perspektivën e heqjes së plotë të kapitullimeve në Lozanë. Të gjithë aleatët dhe ShBA-të ishin Ismet Pasha, kreu i delegacionit turk, ishte në dijeni të këtij problemi andaj tha, " 431 kundër nesh në këtë çështje. Por ne e konsideruam këtë gjë një nga çështjet tona më vendimtare ."

####### Një tërheqje lufte

Më27Nëntor të vitit 1922, Komisioni i Financave dhe Çështjeve Ekonomike u mblodh për të diskutuar kapitullimet dhe Ismet Pasha kërkoi që të hiqen të gjitha kufizimet që pengonin pavarësinë ekonomike të Turqisë. Ai shpjegoi se një vend nuk mund të jetë i pavarur me kapitullime dhe se situata e të huajve në Turqi tashmë ishte e garantuar me ligjet e përgjithshme të cilat ishin në fuqi siç është rasti në të gjitha vendet e civilizuara dhe të pavarura dhe se delegacioni turk 432 do të pranonte të ishte në një komisioni vetëm nëse është në përputhje me këto parime. Delegacioni francez, i ardhur nga një vend që kishte fituar fitime të mëdha nga kapitullimet, këmbënguli që kapitullimet të zëvendësoheshin me një sistem tjetër. Ismet Pasha refuzoi ofertën, duke qenë plotësisht i vetëdijshëm se sistemi i ri dhe i panjohur mund të rrezikonte sigurinë ose pavarësinë e shtetit. Lord Curzon pohoi se kapitullimet bazoheshin në të drejtat e dhëna nga traktati dhe se edhe gjermanët si të vetmit aleat të osmanëve, kundërshtuan shfuqizimin e sistemit. Ai tha gjithashtu se kapitullimet nuk mund të shfuqizohen nëse 433 nuk zëvendësohen nga një sistem i ri i rënë dakord nga palët. Mirëpo, kapitullimet ishin temë e panegociueshme për Turqinë, pavarësisht rrethanave. Më 28 dhjetor të vitit 1922, bisedimet arritën në një qorrsokak. Propozimet u refuzuan me arsyetimin se shkelnin sovranitetin turk. Ismet Pasha sistemi i drejtësisë në Turqi do të ishte në të njëjtin nivel me sistemet më të mira të mbrojti çështjen turke dhe tha se " botës ". Ai e konsideroi zëvendësimin e sistemit ose caktimin e gjyqtarëve të huaj në Turqi së bashku me të gjitha 434 propozimet e tjera të ngjashme, sulm ndaj pavarësisë së Turqisë. Asgjë produktive nuk doli nga diskutimet e zhvilluara në rrethana të tilla. Ismet Pasha dhe delegacioni turk refuzuan t'i nënshtrohen kërkesave për kufizime të reja, pavarësisht se si u maskuan ato dhe luftuan deri në fund presionin dhe 435 shtypjen. Konferenca përfundoi më 4 shkurt 1923 pa arritur një marrëveshje.

####### Fillon përpjeka e dytë

Ndërsa negociatat e Lozanës arritën në përfundim dhe u pezulluan, Mustafa Kemal mbajti një fjalim në Kongresin Ekonomik të Izmirit më 17 shkurt të vitit 1923 dhe e bëri të qartë se nuk do të kishte lëshime mbi kapitullimet:

Perandoria Osmane u privua nga pavarësia e saj në mënyrë efektive. Nëse një vend nuk mund të vendosë taksa për të huajt në tokën e tij siç bën për qytetarët e tij, nëse një vendi i ndalohet të rregullojë zakonet e veta ... Dhe, nëse një vendi nuk i lejohet të praktikojë sundimin e tij të ligjit për të huajt që jetojnë në tokat e saj , atëherë ai 436 vend nuk është i pavarur …

Këto fjalë manifestuan qartë se si heqja e kapitullimeve ishte vendimtare për palën turke. Pra, pezullimi i bisedimeve për shkak të mosmarrëveshjes së kapitullimeve nuk bëri asgjë për të dobësuar vendosmërinë e turqve. Pala turke, sapo kishte duruar një luftë që vazhdoi për dhjetë vite rresht dhe pasi kishte humbur pothuajse gjithçka, nuk hezitoi për një