Mohammed Amin al-Husseini, i emëruar nga Britanikët si Myftiu i Madh i Jeruzalemit në vitin 1921, gjithashtu ishte i diplomuar në Al-Azhar, për të mospërmendur se ishte një fans i MuhamedAbduhut. Nëntoka Shtetërore Britanike ngriti njësi të armatosura hebreje duke mbështetur njëkohësisht lëvizjet radikale nacionaliste palestineze në Palestinë. Qëllimi ishte kthimi i dy kombeve kundër njëri-tjetrit kur ata kishin bashkëjetuar në paqe për shekuj më parë. Nga ana tjetër, Ahmed Urabi (i njohur si Ahmad Arabi), i cili ishte udhëheqësi i trazirave që rezultuan në pushtimin e Egjiptit nga Britanikët, ishte gjithashtu i diplomuar në Al-Azhar. Taqi al-Din al-Nabhani, themeluesi i partisë Hizb ut-Tahrir, ishte gjithashtu i diplomuar në Universitetin e Al-Azharit. Për më tepër, Omar Abdel-Rahman, i cili ishte mbajtur përgjegjës për bombardimet e Qendrës Botërore të Tregtisë në vitin 1993, poashtu u diplomua në Universitetin Al- Azhar. Shumica e këtyre njerëzve ishin evolucionistë. I gjithë ky grup evolucionist u trajnua nga Evelyn Baring, i njohur si Lord Cromer, i cili ishte mbikqyrës i lartë britanik dhe Konsull i Përgjithshëm në Egjipt midis viteve 1878 dhe 1907. Cromer ishte një racist dhe një evolucionist i flaktë. Ai ishte i bindur në epërsinë e shoqërive perëndimore dhe pohoi se bota islame dhe populli egjiptian ishin inferiorë, dhe se ato shoqëri nuk mund të qeverisnin kurrë vetë (shoqëritë turke-islame janë mbi pretendime të tilla). Ai pohoi se të gjitha racat duhej të drejtoheshin nga racat e supozuara 'superiore' dhe pohoi se Anglo-Saksonët ishin superiorë, andaj duhej të sundonin botën. Duke pretenduar se shoqëritë perëndimore duhet të disiplinojnë njerëzit lindorë, Lord Cromer shtjelloi pse ai e emëroi Muhamed Abduhun si Myftiun e Madh të Egjiptit:

Ata janë aleatët natyrorë të reformatorit Evropian. Patriotët egjiptianë - sua si bona norint - do të gjejnë në përparimin e pasuesve të Mohammed Abduhut shpresën më të mirë që ata gradualisht të përfundojnë programin 121 e tyre për krijimin e një Egjipti me të vërtetë autonome.

Sot, shumë prej grupeve radikale që derdhin gjak gjoja në emër të Islamit janë produkt i këtij besimi. Nëntoka Shtetërore Britanike i prezenton këta njerëz, të cilët në të vërtetë nuk kanë asnjë lidhje me Islamin dhe që në të vërtetë janë diametralisht të kundërt me Islamin dhe përmes pikëpamjeve të këtyre njerëzve evolucionist dhe racist, si 'lojtarë kryesorë të radikalizmit' luan skenarin e saj me ndihmën e këtyre aktorëve. Këta spiunë darvinistë, të cilët u rritën me mësimet e Nëntokës Shtetërore Britanike, akuzohen për forcimin e paqëndrueshmërisë dhe kryerjes së sulmeve terroriste në vende të ndryshme të botës, të gjitha në përputhje me urdhrat e nëntokës shtetërore.

####### Pikëpamjet Evolucioniste dëmtojnë Perandorinë Osmane, Indinë dhe Pakistanin

Ishte Syed Ahmad Khan, një mysliman indian, që prezantoi teorinë e evolucionit tek myslimanët e Indisë dhe Pakistanit. I ndikuar shumë nga Muhamed Abduh, Syed Ahmad Khan ishte thellësisht besnik ndaj Britanisë dhe ishte i përzgjedhur nga qeveria Britanike. Pasi ai shpjegoi mendimet e tij mbi sundimin britanik si në vijim:

Ne jemi besnikë dhe të përkushtuar ndaj qeverisë britanike. Ne nuk i përgjigjemi kalifatit islam. Në vend që t'i 122 raportojmë një kalifi të largët, ne më mirë do t'i raportojmë administratorëve britanikë në vendet tona.

Universiteti Aligarh Myslim, i themeluar nga Syed Ahmad Khan, shërbeu si qendra e Darvinizmit në rajon dhe ngriti shumë evolucionistë - dhe kishte shumë politikanë Indianë dhe Pakistanezë midis të diplomuarve të tij. Ky universitet luajti një rol të rëndësishëm në përhapjen sistematike të Darvinizmit dhe vendosi bazat për largimin e Pakistanit dhe Indisë nga Kalifati Osman. Ai gjithashtu ndihmoi në prezantimin e individëve të cilët kishin një kompleks inferioriteti ndaj Nëntokës Shtetërore Britanike dhe krijoi një front në Indi dhe Pakistan kundër Perandorisë Osmane.

####### Fatkeqësia që solli rënien e Perandorisë Osmane: Darvinizmi

Historiani turk Süleyman Kocabaş shpjegon shkëlqyeshëm metodat e Nëntokës Shtetërore Britanike kur dëshiron të marrë kontrollin mbi një rajon:

Politika e kolonizimit britanik që nga shekulli i 18-të ka qenë e bazuar në parimin e degjenerimit të vlerave 123 morale, spiunimit, komploteve dhe ndarjes së njerëzve për t'i vendosur përfundimisht kundër njëri-tjetrit.