Nëntoka Shtetërore Britanike e arriti qëllimin e saj - së pari duke ndërtuar sistemin e degjenerimit moral në të gjitha tokat e Perandorisë. Hapi fillestar ishte përhapja e Darvinizmit përmes pikave kryesore si media, shkollat dhe universitetet. Duhet të mbahet mend se ky ishte qëllimi i Nëntokës Shtetërore Britanike gjatë gjithë kohës, që nga hera e parë që u formua dhe filloi të përhapte gënjeshtrën e Darvinizmit. Shoqëritë, të privuara nga vlerat morale dhe duke mbajtur urrejtje për njëri-tjetrin, do të shkatërronin në mënyrë të pashmangshme vendet e tyre. Nëntoka Shtetërore Britanike gjithmonë përgatit këtë mjedis dhe pjesa tjetër vijon siç është planifikuar. Në rastin e Perandorisë Osmane, gjithçka sigurisht shkoi siç ishte planifikuar nga Nëntoka Shtetëorore Britanik. Një çift intelektualësh evolucionistë, të vendosur qëllimisht në pozicione strategjike, u prezantuan si njerëz shumë të rëndësishëm që supozohet se sjellin 'iluminizëm dhe shkencë'. Ithtarët e evolucionit nuk kishin asnjë shqetësim në lidhje me prodhimin e provave të rreme për të mbështetur teorinë, e cila në fakt ishte pa ndonjë provë shkencore. Atëherë diktatura darviniste - e kontrolluar nga Nëntoka Shtetërore Britanike - ndërhyri për t'i siguruar mbrojtje të plotë gënjeshtrës së evolucionit në Perandori. Si rezultat, të gjithë ata që guxuan të refuzojnë evolucionin u përjashtuan dhe u privuan nga vendet e punës në shkolla dhe në bizsnese. Plani i Nëntokës Shtetërore Britanike ishte përhapja e shpejtë e Darvinizmit, duke shpresuar se kjo do të shkatërronte vlerat morale. Për fat të keq, parashikimet e tyre u bënë të vërteta trazirat civile, krizat dhe përplasjet filluan të shpërthejnë në të gjithë Perandorinë. Shpejt më pas, e gjithë Perandoria filloi të shembej. Sidoqoftë, nuk duhet harruar kurrë që nëse një shoqëri thotë, 'nuk ka Zot, Zoti nuk do t'i lejojë kurrë që të vazhdojnë të ekzistojnë. Arsyeja e vërtetë pas rënies së Perandorisë nuk ishin planet dhe komplotet e fshehta. Ishte për arsye të përhapjes së këtij sistemi të tmerrshëm ateist që tha se, 'nuk ka Zot' (Zoti i Plotfuqishëm është mbi pohime të tilla). Kjo është e vërtetë për çdo vend dhe sistem tjetër që bën të njëjtin gabim. Asnjë sistem ose shtet nuk mund të ketë sukses nëse ata mendojnë se promovimi i evolucionit do t'i bëjë 'modern dhe progresiv'. Fakti që Zoti ndonjëherë u jep kohë disa vendeve për të ndryshuar dhe korrigjuar sjelljen e tyre nuk duhet ta bëjë askënd të besojë ndryshe. Mehdiu Me emrin e Zotit, kur të shfaqet (p.q.m.t), njerëzit dhe shtetet do të shohin pafundësinë e gabimit të tyre dhe do të braktisin fatkeqësin e Darvinizmit. Njerëzit e ndjeshëm duhet ta shohin rënien e Perandorisë Osmane si një mësim të rëndësishëm nga Zoti dhe të përfshihen në një përpjekje intelektuale kundër mashtrimit të Darvinizmit. Zoti i Plotfuqishëm shpjegon se çdo vend i shkatërruar e arriti atë fund sepse ata këmbëngulnin në gabimet e tyre edhe pse e dinin të vërtetën:

O bashkësi e xhinëve dhe njerëzve! A nuk erdhën të dërguarit nga mesi juaj duke ju treguar shenjat e Mia dhe duke ju paralajmëruar për takimin e kësaj dite? Ata do të thonë: "Ne dëshmojmë kundër vetvetes". Jeta e botës i mashtroi ata dhe ata do të dëshmojnë kundër vetvetes se ishin jobesimtarë. Kjo sepse Zoti i tyre nuk do të shkatërronte kurrë qytetet padrejtësisht, përderisa njerëzit e tyre nuk do të ishin të paralajmruar. (Kur'an, 6:130-131) Kjo është kështu, sepse Allahu është e Vërteta, kurse gjithçka që adhurohet përveç Tij, është e pavërteta. Dhe, pa dyshim, Allahu është më i Lartësuari dhe i Madhërishmi. (Kur'an, 22:62)

Stema e Armëve të Abdul Hamidit të II-të u porosit nga Mbretëresha Victoria Abdul Hamid i II-të ishte një nga sulltanët osmanë që sundoi nën presion të madh nga Nëntoka Shtetërore Britanike. Efekti ishte aq i dukshëm, saqë edhe stemën e tij e porositi Mbretëresha Victoria e Mbretërisë së Bashkuar, e cila punësoi britanikun Charles Young për këtë punë. Pas disa modifikimesh të bëra në model nga vetë Abdul Hamidi i II-të, emblema u bë stemë zyrtare e Perandorisë në vitin 1882. Në dizjan, tughra (nënshkrimi) i Sulltanit në krye ishte i rrethuar nga një diell, i cili përfaqësonte kontrollin e Perandorisë Britanike - perandorisë mbi të cilën dielli nuk perëndon kurrë - mbi Perandorinë Osmane. Pankartat e Kalifatit dhe Perandorisë Osmane ishin vendosur nën Diellin Britanik. Shifra në mes ishte diamanti në skeptrin Mbretëror Britanik, me fjalë të tjera, një dremitje drejt Mbretërisë Britanike. Shpata, shtiza dhe figura të tjera të ngjashme me këtë model gjendeshin gjithashtu në kurorën e Perandorisë Britanike.