Shtetet e Bashkuara, deklaroi se treqind burra qeverisnin ngjarjet botërore, ata madje zgjodhën president të tillë si Wilson 30 dhe delegatë që morën pjesë në konferencën e Lidhjes së Kombeve në Paris. Burrështetasi gjerman Walther Rathenau shkori si më poshtë në një kolumne, më 24 dhjetor të vitit 1921:

Janë vetëm treqind burra, secili nga ata njohin njëri-tjetrin dhe qeverisin me fatin e Evropës. Ata zgjedhin pasardhësit e tyre nga grupi i tyre. Këta burra kanë në duart mjetet për t'i dhënë fund formës së Shtetit, të cilën 31 ata e konsiderojnë gjë të paarsyeshme.

Për arsye të këtyre deklaratave, Jacob de Haas dhe Walther Rathenau u vranë në mënyrë misterioze. Ne duhet të kujtojmë në këtë pikë se Komiteti i 300-ve vepron gjithashtu mbi premisën e të ashtuquajturër superioritet Anglo-Sakson, ashtu si tryeza e rrumbullakët dhe organizatat e tjera të kontrolluara nga Nëntoka Shtetërore Britanike. Për ta, një botë më e vogël është më e lehtë për tu sunduar. Për ta, burimet e botës janë të çmuara dhe nuk duhet të konsumohen nga njerëzit e 'tepërt'. Për ta, ekzistenca absolute e racës së tyre është zgjidhja e vetme për këtë 'problem'. Dr. John Coleman shpjegon objektivat e organizatave të fshehta të Nëntokës Shtetërore Britanike në vijim:

Urdhëri për të shumëzuar dhe nënshtruar tokën që gjendet te Zanafilla duhej përmbysur. Kjo bëri thirrje për një sulm ndaj krishterimit; shpërbërje e ngadaltë, por e sigurt e shteteve industrial; shkatërrimi i qindra miliona njerëzve, të quajtur nga Komiteti i 300-ve si 'popullsi e tepërt' dhe heqja e çdo udhëheqësi i cili guxon të 32 qëndrojë në rrugën e planeve globale të Komitetit të 300-ve.

Komiteti i 300-ve, për të arritur këtë qëllim, adaptoi një politikë të rritjes dhe zgjerimi të ngjajshme me institucionet e tjera të cilat raportojnë tek Nëntoka Shtetërore Britanike. Kjo politikë kërkon veprime të caktuara. Planet për të ardhmen të bëra nga Komiteti i 300-ve, që kur u krijua për herë të parë, janë akoma të vlefshme sot dhe vihen në lëvizje hap pas hapi. Këto hapa mund të përmblidhen si më poshtë:

* Komiteti i 300-ve, i cili përdor fuqinë financiare për të avansuar me politikën e tij të shfrytëzimit të të dobëtve, dëshiron një rend të ri botëror ku të gjitha fetë dhe politikat monetare drejtohen nga një dorë e vetme. Ky duhet të jetë një rend botëror i udhëhequr dhe i sunduar nga Britanikët. Ata besojnë se për të arritur këtë qëllim fetë duhet të merren nën kontroll. Përfaqësuesit e nëntokës shtetërore ndërtuan planet e tyre për krishterimin në vitin 1700, dhe që nga viti 1920 ata hartuan një plan ku të gjitha kishat do të unifikoheshin, pra do të ishin një. Në këtë mënyrë, ata nuk do të refuzonin të gjitha besimet menjëherë, ngase kishin frikë se mund të shkaktonin reagime të ashpëra. Ata donin të ishin në gjendje të kontrollonin të gjitha besimet nga një burim i vetëm përmes një kishe të vetme që do të përfaqësonte fenë e tyre të shpikur. * Fitimi i kontrollit mbi qeverisjen e vendeve të pavarura mund të jetë i mundur vetëm pasi të jetë fituar kontrolli mbi sistemin shoqërore. Sidoqoftë, kjo mund të bëhet vetëm kur njerëzit si dhe udhëheqësit e tyre merren nën kontroll. Për ta arritur këtë gjë, Komiteti prej 300-ve hartoi një strategji që do t'i jepte fund të gjitha ndjenjave nacionaliste dhe patriotike në vendet e synuara. Ata besuan që sapo të ishin zhdukur vlerat nacionaliste, nuk do të mbetej asgjë për njerëzit për të luftuar dhe në këtë mënyrë do të ishte më e lehtë për ti kontrolluar këta njerëz, veçanërisht pasi udhëheqësit e tyre të frenohen. Kjo është pikërisht ajo që ndodhi në vendet si Iraku. * Përhapja e homoseksualitetit dhe bërja e tij një sjellje e pranueshme në shoqëri është një objektiv i rëndësishëm për ta. Për këtë qëllim, homoseksualiteti lavdërohet në emisione, koncerte, lojëra sportive etj; homoseksualët janë sjellë veçanërisht në qendër të vëmendjës në shfaqjet televizive; homoseksualët që pretendojnë të jenë priftërinj dhe hoxhallarë vlerësohen publikisht; homoseksualiteti portretizohet si një mënyrë jetese e arsyeshme dhe madje e admirueshme në filma dhe seriale televizive, dhe vetë media vazhdon të përhapë idenë e gabuar se homoseksualiteti është një 'fakt i jetës' i pamohueshëm. Për më tepër, për vite me radhë, ka pasur përpjekje sistematike për të larguar dhe heshtur këdo që refuzon nocionin e homoseksualitetit për shkak të bindjeve të tij morale ose fetare, si dhe përpjekje të vazhdueshme për të justifikuar këtë akt. Kjo ide propagandohet në masë të madhe në shkolla, homoseksualët diskriminohen pozitivisht në klubet e shkollës dhe studentët të cilët nuk e aprovojnë homoseksualitetin dëbohen nga rrethi shoqëror; të gjitha këto si pjesë e së njëjtës përpjekje inxhinierike shoqërore.