Politika anti-turke e Lloyd George, i cili ishte një Kryeministër tjetër nga radhët e Partisë Liberale gjatë negociatave të Lozanës, duhet të studiohet si një fenomen jo i veçuar nga strategjia e përmendur. Pohimet në vijim të Lloyd George të vitit 1914 tregojnë qartë pikëpamjen e tij të ligë ndaj turqve:

Turqit janë kancer njerëzor, një agoni rrënqethëse në tokat të cilat ata i keqqeverisin, ata kalbin çdo fije të jetës. Dhe tani që dita e madhe e llogaritjes ka ardhur, unë jam i kënaqur. Unë jam i lumtur që Turqitë do të thirren në llogarinë përfundimtare për rekordin e tyre të turpshëm kundër njerëzimit në këtë betejë gjigande 338 midis së drejtës dhe së gabuarës.

Në fund të luftës, Lloyd George po mburrej se kishte mundur Perandorinë Osmane, gjoja gjëja më e mirë që Britania kishte bërë ndonjëherë. Sidoqoftë, ai padashur po zbulonte planin 500-vjeçar të fshehtë të Nëntokës Shtetërore Britanike. Ai donte të merrte kontrollin e Anadollit, të privonte turqit nga tokat e tyre dhe madje donte t'i asgjësonte plotësisht. Askush nuk ishte në gjendje ta bënte atë më parë. George, duke qenë ndër fituesit e Luftës së Parë Botërore, duhet të ketë besuar se më në fund e kishte arritur atë synim. Fjalët e tij gjatë një fjalimi të mbajtur në Dhomën e Komunave më 29 tetor të vitit 1919, sugjerojnë këtë gjë:

Praktikisht i gjithë pushtimi i Turqisë ishte arritja e armëve britanike. Kishte 1,500,000,000 burra të futur në luftë me Turqinë. Ishte arritje e Britanisë së Madhe dhe ne duhet të krenohemi. Ky ishte angazhimi ynë. Ne kemi përmbushur një nga detyrat më të mira për civilizimin që ky vend ka vendosur ndonjëherë për të - emancipimin e një vendi të gjerë, një nga më të pasurit në botë, nga ndikimi shkatërrues i Turqëve. Pasi civilizimi ka dështuar 339 për qindra vjet për ta përmbushur atë, Britania e arriti më në fund.

Traktati i Sevres ishte aq shkatërrues për turqit, saqë mund të ketë qenë ëndrra e realizuar e Lloyd George. Nëntoka Shtetërore Britanike nuk formuloi një traktat kaq shkatërrues as për Gjermaninë, e cila filloi luftën në radhë të parë. Edhe pse të gjitha vendet e mundura duhej të dorëzonin disa territore, traktatet e nënshkruara nuk i hapnin këto vende ndëshkoheshin për pushim, me përjashtim të Turqisë. Lloyd George ishte i bindur gjatë luftës se ata që vërtet duhej të " " ishin Turqit. Ai besonte se duhej arritur qëllimi i 'Pyetjes së Lindjes', një projekti shekujsh. Nëntoka Shtetërore Britanike nuk ishte kurrë e kënaqur me turqit që vazhdonin të ishin të pranishëm në mes të asaj 'pyetjeje'. Rezultati i Luftës së Parë Botërore u pa si një mundësi për një zgjidhje të vërtetë të atij 'problemi', sepse Lloyd George nuk hezitoi të shprehte ambicien e tij pas luftës (kombi fisnik turk është mbi pretendime të tilla):

Kur të shpallen kushtet e paqes [e Sévres], Turqit do të shohin se çfarë dënimi të rëndë do t'u shqiptohet atyre për çmendurinë, verbërinë dhe krimet e tyre ... Dënimi do të jetë i tillë që do të kënaqë edhe armiqtë e tyre më 340 të mëdhenj.

Sévres ishte me të vërtetë urdhri i vdekjes së Perandorisë Osmane, i përpiluar me këtë qëllim, ky traktat u ndërtua mbi planet shekullore të Nëntokës Shtetërore Britanike. Qeveria e Stambollit, e prekur nga disfata, nënshkroi këtë urdhër pa hezitim dhe Fuqitë Aleate, duke vepruar nën drejtimet e Nëntokës Shtetërore Britanike, filluan të pushtonin vendin tonë të bukur. Duhet të mbahet mend se përcaktimi i Zotit tonë të Plotfuqishëm do të jetë gjithmonë në favor të të mirëve dhe të pafajshmëve. Edhe një herë, kjo është ajo që ndodhi me Turqinë. Edhe pse Turqia humbi në Luftën e Parë Botërore, ajo në të vërtetë nuk humbi. Lloyd George, Turkofobi, bëri një gabim të madh. Ai e nënvlerësoi Mustafa Kemalin, shokët e tij dhe popullin trim dhe të devotshëm turk. Fitimtarë do të jenë gjithnjë mbështetësit e Zotit.

########## Për ata të cilët e marrin Zotin për mik, Profetin e tij dhe ata të cilët besojnë: është pala e Zotit e cila është fitimtare! (Kur'an, 5:56)

Forcat turke të udhëhequra nga Mustafa Kemal bënë një luftë të madhe dhe shtynë mbrapa pushtimet e Aleatëve për të rishkruar historinë e trimërisë. Planet e Lloyd George dështuan njëra pas tjetrës pasi shteti dhe kombi turk nuk u mbetën në histori dhe nuk u larguan nga Evropa. I ashtuquajturi 'ndëshkim' i Sévres, mbeti i parealizuar. Nëntoka Shtetërore Britanike u dëmtua rëndë nga shteti i ri turk dhe u detyrua të ulej në tryezë në Lozanë, pas fitores turke. Negociatat e Lozanës janë analizuar dhe studiuar kaq shumë herë më parë. Sidoqoftë, ky libër përqendrohet në ndjeshmëritë e Nëntokës Shtetërore Britanike, e cila doli në dritë gjatë negociatave të Mosulit. Kuptimi i këtyre pikave