E Kombëtare E Kombëtare vetmja lëvizje e pavarur, e aftë për të përfaqësuar popullin turk ishte Kuva-yi Milliye ( ). Gjëja e parë që bëri administrata e Ankarasë ishte fillimi i Agjencisë së Lajmeve Anatoliane më 6 Prill të vitit 1920 në mënyrë që e gjithë bota të mund të informohej me saktësi për rezistencën e duhur në Anadoll. Pastaj, më 23 Prill të vitit 1920, Parlamenti i parë që do të përbënte themelet e Republikës së re u ngrit në Ankara në një ndërtesë të shkollës së vjetër. Tani, fuqia e vetme legjislative për të përfaqësuar turqit ishte në Ankara. Plani për Luftën për Pavarësi, që do të zgjaste më shumë se dy vjet, u përgatit dhe më pas u zbatua atje.

######### Pakti Kombëtar dhe Rëndësia e tij

########## Pakti Kombëtar përbëhet prej gjashtë klauzolash, të cilat shkurtimisht janë këto:

* E ardhmja e territoreve të banuara nga një shumicë arabe në kohën e nënshkrimit të Armëpushimit të Mudros do të përcaktohet me një referendum. Nga ana tjetër, territoret të cilat nuk ishin të okupuara në atë kohë dhe të banuara nga një shumicë turke janë atdheu i kombit turk.

########## * Statusi i Kars, Ardahan dhe Batumit [të cilët u bashkuan në moment që u çliruan] mund të përcaktohet me referendum. * Statusi i Trakisë Perëndimore do të përcaktohet nga votat e banorëve të saj.

* Duhet të garantohet siguria e Stambollit dhe Marmaras. Transporti dhe tregtia e lirë në ngushticat e Bosforit dhe Dardaneleve do të përcaktohen nga Turqia dhe vendet e tjera të interesuara.

########## * Të drejtat e pakicave do të diskutohen me kusht që të mbrohen të drejtat e pakicave myslimane në vendet fqinje.

* Në mënyrë që të zhvillohet në çdo fushë, vendi duhet të jetë i pavarur dhe i lirë; të gjitha kufizimet në zhvillimin politik, gjyqësor dhe financiar do të hiqen. Në përputhje me Kongresin e Erzurumit dhe Sivas, Pakti Kombëtar shpalli kufijtë e synuar dhe qëllimin e fushatës së pavarësisë. Pakti Kombëtar ishte dokumenti i dytë, pas Protokollit të Amasya, për të legjitimuar fushatën e pavarësisë.

##### Vendet strategjike për Okupim: Kulla Galata dhe rëndësia e rrethinës së Galatas

Gjatë gjithë okupimit Britanik, Nëntoka Shtetërore Britanike ishte fiksuar në një nocion: Turqit kanë qëndruar në Evropë për shekuj dhe kanë shkaktuar shqetësime në Evropë. Stambolli nuk është i turqve por është i grekëve. Turqit duhet të dëbohen prej andej. Në fakt, planet e ditëve moderne që Nëntoka Shtetërore Britanike i ka për qëllim për Turqinë nuk janë shumë të ndryshme; politikat e formuara 100 vite më parë ende ndiqen përmes metodave të ndryshme. Sot, me imponimin e nëntokave shtetërore, SHBA-të dhe BE ndjekin këtë plan. Ka gjithashtu përpjekje për ta bërë Rusinë pjesë të kësaj skeme. Rreth 100 vite më parë, me pushtimin e 16 marsit të vitit 1920, plani arriti kulmin e tij dhe britanikët hynë në Stamboll me 27,419 ushtarë. Fuqitë Aleate vendosën që Stambolli i vjetër do të kontrollohej nga Francezët, ndërsa Beyoğlu dhe Straits do të kontrolloheshin nga Britanikët. Italia do të mbante kontrollin mbi Kadıkoy dhe Üsküdar. Natyrisht, britanikët menjëherë morën kontrollin mbi ato zonat tjera duke mos i besuar askujt, as italianëve. Në çdo rast, Komisioneri i Lartë Britanik ishte përgjegjës për kontrollin dhe mbikëqyrjen e qytetit. Forcat franceze në Stamboll kishin vetëm një burg, në Kumkapı, ndërsa britanikët ndërtuan gjithsej 5 burgje; nën kullën Galata, në Arabian Han, Sansarian Han, Hotel Kroecker dhe Şahin Pasha Hotel. Kjo zonë ishte qendra ku mijëra