Edhe një herë, Britania nuk ishte e gatshme të pranonte situatën. Për udhëheqësit e Nëntokës Shtetërore Britanike, tokat që duhej të ishin nën kontrollin britanik kontrolloheshin nga një perandori myslimane. Për shkak të armiqësisë së tyre të thellë ndaj Islamit dhe Turqve, kjo nuk ishte diçka që ata mund të pranonin. Si rezultat, gjatë shekullit të 18-të, Nëntoka Shtetërore Britanike shkëputi tokat myslimane në Afrikë nga Perandoria Osmane, një nga një, dhe përdori taktika të zakonshme dhe metoda provokative gjatë gjithë kohës.

######### Maroku

Marrëdhëniet e Nëntokës Shtetërore Britanike me Marokun filluan në shekullin e 16-të. Ashtu si me Perandorinë Osmane, Mbretëresha Elizabeta e I-rë e Anglisë arriti të merrte privilegje tregtare nga Perandori Marokiene dhe filloi tregtinë në rajon për llogari të Anglisë. Kompania Angleze e Barbarisë, me statutin e dhënë nga Mbretëresha, bleu një pjesë të prodhimeve vjetore të sheqerit Marokien në këmbim të armëve dhe materialeve Angleze. Duhet të mbahet mend se Kompania e Turqisë operoi në një mënyrë të ngjashme dhe zhvilloi biznes për 300 vjet duke siguruar monopol. Në fillim të shekullit të 20-të, Nëntoka Shtetërore Britanike nxiti fshehurazi dy incidente në Marok, në vitin 1906 dhe vitin 1911, të njohura si Krizat Marokene. Duke përdorur luftën për pushtet si pretekst, Franca vendosi trupat e saj në Marok. Gjermania nuk donte të lihej jashtë dhe dërgoi flotën e saj detare në rajon. Si rezultat, Gjermania dhe aleanca Britanike-Franceze iu afruan dy herë luftës. Këto dy kriza zakonisht shihen si faktorë thelbësorë kontribues në Luftën e Parë Botërore. E vërteta është se të gjitha këto zhvillime ishin 'të planifikuara'. Në këtë mënyrë, Britania ishte në gjendje ta bëjë Francën më të varur nga ajo dhe arriti ta kthente publikun Britanik kundër Gjermanisë. Të gjitha këto zhvillime nxituan fillimin e Luftës së Parë Botërore, e cila ishte planifikuar dhe orkestruar nga Nëntoka Shtetërore Britanike. Për më tepër, ndërsa rivalët e Britanisë po kalonin kohë në Marok, Britania ishte e zënë me marrjen e Egjiptit nën kontrollin e saj. Në fund, mijëra myslimanë marokienë që u vranë në incidete të ndryshme duhej të paguanin çmimin e kësaj loje për pushtet të nxitur nga Nëntoka Shtetërore Britanike. Krizat rezultuan në krijimin e një protektorati të plotë mbi Marokun nga Franca në vitin 1912 dhe për dyzet vitet e ardhshme. Ishte vendimtare për Britaninë që Maroku të ishte nën kontrollin e një prej aleatëve të saj, sepse lejoi Nëntokën Shtetërore Britanike të kontrollonte njërën anë të ngushticës së Gjibraltarit, portën për në Mesdhe.

######### Konfliktet e mbështetura nga Britanikët në Saharanë Perëndimore

Maroku ka qenë në luftë me Frontin separatist Polisario në Saharan Perëndimore për tridhjetë vitet e fundit. Nga ana tjetër, Britania ka qenë duke i furnizuar fshehurazi mearmë të dyja palët e përfshira në konflikt. Në Saharanë Perëndimore, ku jetojnë vetëm 500,000 njerëz, ekziston një ushtri marokene me 100,000 njerëz. Britania shet automjete të blinduara, pushkë snajperësh, raketa tokësore, dhe armantime tjera të rënda në Marok për t'u përdorur në këtë rajon. Në dy vitet e fundit, ajo ka dorëzuar armë të lehta me vlerë më shumë se 1 miliard dollarë. Për shkak të konkurrencës midis Algjerisë dhe Marokut, Algjeria gjithashtu mbështet dhe furnizon me armë lëvizjet separatiste në Saharanë Perëndimore. Kohët e fundit, Maroku ka nënshkruar një marrëveshje të re me SHBA-të për 150 tanke. Nëntoka Shtetërore Britanike sigurisht që nuk dëshiron paqe në rajon. Jo vetëm që Kombet e Bashkuara nuk e njohin pavarësinë e Saharasë Perëndimore, por gjithashtu nuk e njohin sovranitetin e Marokut, mbi rajonin i cili ka qenë i përfshirë në luftë për një kohë të gjatë. Siç mund të pritej, kjo ishte një pjesë e planeve të Nëntokës Shtetërore Britanike e sajuar 100 vjet mëparë për të copëtuar Perandorinë Osmane. Plani duket se po funksionon pa problem.