## LES 4

- 1. Tekst

Lês de ûndersteande tekst goed troch. Sykje de wurden op dy'tst net kinst en lear se Frysk- Nederlânsk en Nederlânsk-Frysk út 'e holle. De krekte skriuwwize is fan belang.

##### READ FLEWIEL

Wa't yn Ljouwert wennet, hat fêst it ferhaal wolris heard dat it net feilich is om nei dy iene bioskoop ta. Nee, ik sis net hokker, oars krij ik spul mei de baas. Hoecht ek net, it ferhaal fan minsken dy't har noflik yn sa'n sêfte stoel delfalle litte om fuort wer oerein te sjitten en har oer de seare brits te wriuwen is bekend. Dat guon dan in bluodderige nuddel yn de stof fine ek. Wurkmaster fan dy grappen - ast se sa neame wolst - is Jeanine, no in skiere fodze dy't útsloerd en ferrûn tusken har hûs en de Aldi hinne en wer tôget, mar fyftjin jier lyn in kwikker dinkje mei in leidich snútsje en in konstante sleep manlike fans yn har sok. Noch eefkes en Jeanine is der net mear, want Jeanine hat in slimme krupsje skipe.

Jeanine wie net in frou foar ien man. Bûten de homofile grienteman naam se de leden fan it oare geslacht noait botte serieus. Se djoeide der wat mei om, boarte wat en seach ûndertusken diger om har hinne oft him al in nij boartersmaatsje oantsjinne. Ik wol leauwe dat mear as ien Ljouwerter om Jeanine de waarmte fan de kroech of de kjeld fan it kanaal opsocht hat. Wêrom? Och, miskien hie Jeanine net iensen sa'n grut ûngelyk, want de kearels dy't se koe, rûnen har meast as flybjende hûntsjes achternei en joegen om it hurdst poatsjes as se der kopkes foar weromkrigen. At der ris in kearel wie dy't har de holle bea, dan wie se der mei oan en koe se der in wike lang net fan sliepe. Eefkes kleie by de grienteman en dêrnei wat boartsje mei in poatsjejouwersmantsje wienen dan tegearre altyd it medisyn. Jeanine har omgong mei manlju wie dus klearebare boarterij. En sa't minsken har nocht in kear krije fan in spultsje, sa krige Jeanine op in stuit har nocht fan it ritueel bierke-praatsje-tútsje-nûmerke- brochje-swaaiswaai- opfolgerke. Dat sa'n poatsjejouwersboartersmantsje altyd fuort dat iene moaie krige - har dus - dêr't er op út wie, dat fûn se doe tefolle eare foar sa'n begrutlik hormoanepûdsje. Se woe se fiele litte dat sy it wie dy't baas wie, dy't de hormoanen dressearre sa as in dompteur dat mei syn liuwen docht. Op in kear siet se yn 'e bioskoop en doe skoden yn it tsjuster twa fan dy bluisterige puberjonkjes njonken har. Jeanine hie der wat it smoar oer yn, want in man hie har krekt in ôfskriuwer jûn en no socht se wat ôflieding yn in domme Hollywoodproduksje. Se lei stúmsk ûnderút sakke yn it read flewiel en sûgde op in hânfol kolabearkes om. En dêr woe se allinnich by wêze. Har argewaasje duorre net sa hele lang doe't se hearde hoe't de jonkjes mei in protte gegniis en gegniffel reagearren op de seks- en geweldssênes yn de film. As se it manfolk jûn noch dúdlik meitsje woe dat it oars net as boartersfolk wie, dan koe se net better troffen ha as dy twa bloarren. Wa't rjochts neist him yn it tsjuster siet, hie Jos net iens yn 'e gaten. Hy hie te let west en wie noch gau op in leech plak skood. Dat it in frommeske wie, fernaam er pas doe't se by it sykheljen eefkes de stimbannen trilje en in sunich frouljuslûd hearre liet. Jos hie gjin reden om der lang by stil te stean, want de film wie nijsgjrrich genôch. De held hie de heldin in glopke yn lutsen, de bad guy draafde als in wylde bolle it steechje foarby en ûnder in tsientonner, en de held begûn foar it each fan de kamera de fjirtjin knoopkes lyts en blau fan de heldin har bloeske los te meitsjen. Dy't rjochts neist Jos siet, wie Jeanine. It earste stjitsje mei de knibbel tsjin Jos syn knibbel hie noch gjin reaksje jûn. By it twadde hied er de foet nei him ta lutsen. Doe hied er krekt sjoen dat de heldin tefreden wie mei in minimum oan ûnderguod. By de tredde stomp seach er al fansiden. Der wie doe wat ûnynteressante praterij op it skerm te sjen. Kreas wyfke, tocht Jos en hy gnyske in pubergnyske. Pas by de fjirde stomp foel him op dat se opfallend swier azeme en dat de lucht har stimbannen wat faker trilje liet as gewoan wie.