Jesień jest okresem, kiedy najwięcej osób zauważa na swojej twarzy nowe przebarwienia. Dostrzegają je głównie kobiety między 30 a 50 rokiem życia, które są najbardziej narażone na ich powstawanie. Niestety, latem pod wpływem ekspozycji na słońce, rzeczywiście można nabawić się tych nieestetycznych plam. Po paru tygodniach, a potem miesiącach najczęściej okazuje się, że same nie schodzą jak reszta opalenizny, i co więcej uporczywie utrzymują się skórze mimo prób stosowania różnych zabiegów. Wczym tkwi trudność w usuwaniu przebarwień? Kto powinien się przed nimi bronić i jak powinna wyglądać ich profilaktyka oraz prawidłowe i co ważne skuteczne leczenie? O to pytamy eksperta dr. Marka Wasiluka z warszawskiej kliniki L'experta. Przebarwienie jest namiarem patologicznie wytworzonego barwnika, czyli melaniny, która odłożyła się miejscowo w naskórku. Objawia się ono, jako ciemniejsza plama o różnej rozległości i nieregularnym kształcie. Co ciekawe czasami pigment u osób starszych przedostaje się głębiej z naskórka do skóry właściwej. Przebarwienia najczęściej występują na twarzy, szyi, dekolcie oraz dłoniach, czyli tych miejscach, które głównie wystawiamy na słońce. Melanina wytwarzana przez komórki skóry melanocyty, służy ochronie organizmu przed szkodliwym oddziaływaniem promieniowania UV. Promieniowanie słoneczne oczywiście z jednej strony ma dobroczynny wpływ na nasz organizm, ponieważ powoduje wytwarzanie wit. D3 i hormonów, które poprawiają pracę naszego mózgu oraz wpływają na dobry nastrój, ale z drugiej może działać bardzo destrukcyjnie. Nie od dziś wiadomo, że przyspiesza ono procesy starzenia, wpływając na degradację włókien kolagenu i elastyny oraz wytwarzanie się wolnych rodników. Może również powodować poparzenie skóry, co ma działanie kancerogenne, ponieważ w dużej mierze przyczynia się do rozwoju czerniaka. Gdy więc dochodzi do niezdrowego zachwiania równowagi i nadmiernego oraz zbyt silnego oddziaływania promieniowania UV na nasz organizm, skóra zaczyna produkować melaninę w większej ilości. Przy odpowiedniej pracy melanocytów odkłada się się równomiernie w najbardziej zewnętrznym naskórku. Obserwujemy to, jako proces opalania. Nasze ciało staje się ciemniejsze, po to aby właśnie móc zatrzymać na zewnątrz organizmu fale słoneczne, tak aby nie wnikały do jego środka i nie powodowały procesu zniszczenia. Ewolucyjnie ludzkość dostosowała się do warunków, w jakich przyszło jej funkcjonować. Populacje życzące bliżej równika mają ciemniejszą skórę, natomiast, te które zamieszkują od pokoleń miejsca bliżej biegunów mają jaśniejszą karnację. Aby tę ochronę zachować, barwnik produkowany jest stale. Naskórek bowiem wraz z nim cały czas się złuszcza (jego wymiana trwa ok. 28 dni). Na to miejsce powstają nowe komórki, które w zależności od intensywności słońca, ponownie muszą zostać pokryte melaniną. Opalenizna jest równomierna. Natomiast gdy praca melanocytów staje się w niektórych miejscach wadliwa widać, że w skóra staje się tam zdecydowanie ciemniejsza. To pierwszy sygnał, że dochodzi do powstawania przebarwień. Drugim jest sposób zanikania opalenizny. Gdy widzimy, że zniknęła np. z jednego policzka, a z drugiego nie, to również znaczy, że najprawdopodobniej w tym miejscu tworzy się przebarwienie.

## Problematyka przebarwień

Dr Marek Wasiluk z warszawskiej kliniki L'experta na podstawie swojego wieloletniego doświadczenia w leczeniu przebarwień uważa, że są one niestety zwykle są bardzo trudne do usunięcia. - Wynika to z faktu, że barwnik ciągle jest produkowany i stale wadliwie kumuluje się w takim miejscu w naskórku. Problem wynika ze złej pracy melanocytów, które pod wpływem różnych czynników stają się nadreaktywne. Nie wystarczy więc zadziałać na sam objaw. Nawet jeśli uda nam się usunąć przebarwienia, bardzo często one wracają. Aby naprawdę skutecznie je wyeliminować, należy przede wszystkim odpowiednio wyregulować niewłaściwe działanie melanocytów, tak aby zaczęły wytwarzać melaninę w odpowiedniej ilości i dopiero wtedy usunąć namiar nagromadzonego pigmentu - wyjaśnia. Według specjalisty na problem przebarwień należy więc spoglądać ogólnoustrojowo, a nie tylko miejscowo. Osiągnięcie takiej regulacji pracy melanocytów jest bardzo trudne, ponieważ słabe zabiegi nie dają efektów, natomiast za mocne mogą z kolei spowodować nawrót przebarwiania albo wręcz w drugą stronę - mogą uszkodzić monocyty na stałe, co zaowocuje pojawieniem się białej plamy. - W teorii możemy każde przebarwienie zniwelować jednym zabiegiem, gdy zastosujemy tak mocne parametry, że usuniemy barwnik i zabijemy komórki odpowiedzialne za jego produkcję. Niestety wówczas zamiast brązowej plamy pojawi się biała, z którą już nic nie da się zrobić - przestrzega lekarz.