sahalardaki zeytin ağaçlarının sökülmesi Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının fenni gerekçeye dayalı iznine tabidir. Bu iznin verilmesinde, Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığına bağlı araştırma enstitülerinin ve mahallinde varsa ziraat odasının uygun görüşü alınır. Bu hâlde dahi kesin zaruret görülmeyen zeytin ağacı kesilemez ve sökülemez. İzinsiz kesenler veya sökenlere ağaç başına altmış TürkLirası İdarî para cezası verilir." kuralı bulunmaktadır. Dosyanın incelenmesinden, davalı idarelerden Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun savunma dilekçesinde, santral alanındaki imar planı çalışmalarına Ağustos 2013 tarihinde başlanıldığı, bu süreçte, taşınmazların tarım dışına çıkarılması izni alabilmek amacıyla ilgili kurumlara başvurulduğu, önlisans belgesi ve kamu yararı kararının alınmasıyla birlikte projenin 09.01.2014 tarihinde Manisa İl Gıda, Tarım Ve Hayvancılık Müdürlüğüne Toprak Koruma Kurulunda değerlendirildiği, ancak zeytin alanlarının endüstriyel işletmeciliğe açılması ile ilgili Yönetmeliğin Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu tarafından verilen 2013/157 sayılı yürütmeyi durdurma kararı sebebiyle konu ile ilgili karar verilmediği, Tarım Bakanlığına görüş sorulduğu belirtilirken, dava dilekçesi ekinde yer alan Manisa İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 17.06.2013 günlü, 7161 sayılı yazısında; Manisa İli, Soma İlçesi, Yırca Mahallesi sınırlarında bulunan 450 MW kurulu gücündeSoma Kolin Termik Santrali kurulacak taşınmazların tarım dışı amaçla kullanılmak üzere Müdürlüklerine başvuru yapıldığı ve yazı eki listede yer alan 84 adet parselden oluşan toplam 388.501 m2 yüzölçümlü taşınmazların zeytinlik saha olarak değerlendirildiği, Manisa il Özel İdaresine gönderilen 04.03.2014 günlü, 69335303/2982 sayılı yazı ile 3573 sayılı Zeytinciliğin Islahı, Yabanilerinin Aşılattırılması Hakkında Kanun ve bu Kanunda değişiklik yapan 4086 sayılı Kanun kapsamında termik santral kurulması talebinin uygun görülmediğinin bildirildiğinin belirtildiği, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 20.06.2013 günlü, YD itiraz No:2013/157 sayılı kararı ile; 3573 sayılı Kanunun zeytinlik alanları korumaya, iyileştirmeye ve yeni zeytinlik alanlar kurmaya yönelik hükümleri gereği zeytinlik alanların daraltılması, küçültülmesi mümkünolmadığından ve Kanunda bir alanın zeytinlik saha olarak saptanabilmesi için asgari bir büyüklük şartı getirilmediğinden, Kanunun lafzına ve ruhuna aykırı olarak, Kanun metninde olmayan bir sınırlama getirdiği görülen Zeytinciliğin Islahı, Yabanilerinin Aşılattırılmasına Dair Yönetmeliğin dava konusu edilen 4. maddesindeki "zeytinlik saha" tanımında hukuka uyarlık bulunmadığı gibi; 3573 sayılı Kanunun geneline yaygın koruyucu hükümler de dikkate alındığında, zeytinlik sahalarda ve bu sahalara üç kilometre mesafede zeytinyağı fabrikası ve küçükölçekli tarımsal sanayi işletmeleri dışında kimyevi atık bırakan, toz ve duman çıkaran bir tesisin yapılması mümkün olmadığı, kaldı ki, 3573 sayılı Kanunda Yönetmeliğin 23. maddesinde sayılan tesislere belli şartlar altında dahi izin verilebileceği yönünde hiçbir hükme yer verilmediği, bununla birlikte, zeytinlik alanların daraltılamayacağı yönündeki hükme istisna olarak gösterilen belediye sınırları içinde bulunan zeytinlik sahalarının imar hudutları kapsamı içine alınması hâlinde altyapı ve sosyal tesisler dahil toplam yapılaşmanın zeytinlik alanının %10'unu geçemeyeceği hükmü de dikkate alındığında; elektrik üretim tesisi, petrol ve doğal gaz arama işletmeleri gibi büyük ölçekli tesislerin anılan yapılaşma oranını ne şekilde sağlayacağı da açıklanabilir olmaktan uzak olduğu, sonuç olarak, Yönetmeliğin 23. maddesinin de, Yönetmeliğin temel aldığı Kanun hükümlerini aşan ve Kanunun gözettiği koruma amacına aykırı hükümler içerdiği gerekçesine yer verilerek anılan Yönetmeliğin 4. maddesinde yer alan "Zeytinlik Saha" tanımının ve 23. maddesinin yürütmesinin durdurulduğu anlaşılmaktadır Uyuşmazlık, termik enerji santralı kurulması planlanan ve acele kamulaştırmaya konu edilen alanın 3573 sayılı Yasa kapsamında kalması ve bu kullanım amacı dışında kullanılmasına izin verilmemesine karşın; kamu yararı kararı alınmak ve Bakanlar Kurulunca aceleliği yolunda dava konusu karar alınmak suretiyle taşınmaz mallara el konulmasından kaynaklanmakladır.