Sonder riglyne aan Kerke oor hulle rol, word die TSP verder effektief die primêre evalueringsparty in die 2012 prosedure. Die prosedure stel wel dat die finale evaluering deur die Streeksinode gedoen word, maar in praktyk is dit 'n verifiëring van die TSP evaluasie resultaat (en die Kerkraad oordeel van meriete) tesame met 'n finale bevestiging van die aansoeker se regsinnigheid. Die afgevaardigdes na die Streeksinode leef nie in noue kontak met die aansoeker nie en kan daarom nie die primêre beoordelaar wees oor die manifestering van die buitengewone gawes in die lewe en gemeenskap van die aansoeker nie. In teenstelling met die oogmerk van KO, art 8 word die TSP belas om die integriteit van die evalueringsproses rakende die manifestering van buitengewone gawes te verseker. En dit terwyl ook hulle die aansoeker nouliks ken en ook nie van hulle verwag kan word om te getuig oor die manifestering van die buitengewone gawes soos gelys in KO, art 8 nie. Die 2012 prosedure plaas die TSP verder ook nog in 'n baie moeilike posisie wat grens aan 'n potensiële konflik van belange. Die instelling wat juis akademiese teologiese studies moet aanbied, bevorder en bewaar word versoek om die nodigheid van studies te ondersoek en moontlik aan te beveel dat dit nie nodig mog wees nie. Die bona fides van die TSP word nie bevraagteken nie, maar die impak van hul konteks en hulle toewyding om akademiese onderrig aan te bied en te bevorder en die integriteit daarvan te bewaar moet erken word. In KO, art 8 het die kerke in die GKSA akkoord gegaan dat die evalueringslas by die Kerke tuishoort en wel by die Klassis, met goedkeuring van die Streeksinode. Dit is logies dat hulle insette van ander partye sou vra soos die Kerkraad en die TSP. Maar die 2012 prosedure negeer die verantwoordelikheid van die Klassis in die proses en oorbeklemtoon die TSP as bewaker van die proses.

- 2.4 Beswaargrond 2 - manifestering van buitengewone gawes en akademiese kennis

Die vereiste om toegelaat te word tot die diens van die Woord vir 'n aansoeker wat nie teologie studeer het nie, is dat 'daar sekerheid is van sy buitengewone gawes, godsaligheid, ootmoedigheid en ingetoënheid, goeie verstand en onderskeidings- vermoë sowel as gawes van welsprekendheid.' Die primêre evaluering wanneer so 'n aansoek oorweeg word behoort duidelik te fokus op die manifestering van hierdie gawes in die lewe van die aansoeker. Die 2012 prosedure en riglyne gee nie duidelike ondersteuning aan kerke vir hierdie evaluering nie. Dit word waarskynlik implisiet aangeneem in die oorweging van die Kerkraad om te oordeel of die aansoek meriete het. Dit word nie ingesluit in die assessering deur die TSP nie, aangesien die prosedure stel dat die TSP assessering spesifiek fokus op die 'teologiese akademiese geskiktheid' en drie preke. Ook is daar geen indikasie dat die Streeksinode se eksaminering enigsiets anders sou behels (soos die bevestiging van die buitengewone gawes) as die normale eksaminering van regsinnigheid van die aansoeker soos by KO, art 4 ter sprake is nie. Die bevestiging van manifestering van die gawes wat in KO, art 8 gelys word behoort sentraal en die mees belangrike element van oorweging te wees in die beoordeling van die aansoek. Die weglating van riglyne oor hoe om die manifestering van die gawes te bevestig sal wesenlike gevolge inhou. Aansoeke sonder meriete wat vroeg in die proses afgekeur behoort te word sal voortgaan en die werkslas van die TSP en meerdere vergaderings oorlaai. Andersom sou die buitengewone werk van die Heilige Gees verontagsaam word deur nie die gawes te bevestig nie, en die kerk van Christus die bediening ontneem word van gawes wat Hy gegee het. Terwyl die beoordeling van buitengewone gawes onderbeklemtoon word in die 2012 prosedure, is die prominensie van die akademiese evaluering in effek die sentrale element in die beoordeling en dus nie belyn met die oogmerk om 'n aansoeker te evalueer wat nie teologie gestudeer het nie.

294