Selections from the Writings of 'Abdu'l -Bahá Page 148 Mga Pinili mula sa mga Kasulatan ni 'Abdu'l -Bahá

It may be said, for instance, that this lamplight is last night's come back again, or that last year's rose hath returned to the garden this year. Here the reference is not to the individual reality, the fixed identity, the specialized being of that other rose, rather doth it mean that the qualities, the distinctive characteristics of that other light, that other flower, are present now, in these. Those perfections, that is, those graces and gifts of a former springtime are back again this year. We say, for example, that this fruit is the same as last year's; but we are thinking only of the delicacy, bloom and freshness, and the sweet taste of it; for it is obvious that that impregnable center of reality, that specific identity, can never return.	156.6 Masasabi, halimbawa, na ang ilaw ng lamparang ito ay ang naroon kagabi na bumalik uli, o na ang rosas ng nakaraang taon ay bumalik sa hardin sa taong ito. Dito ay tinutukoy ay hindi ang indibidwal na realidad, ang takdang sarili, ang tanging pagkalalang ng ibang rosas na iyon, sa halip ang ibig sabihin ay ang mga katangian, ang namumukod na mga katangian ng ibang liwanag na iyon, ng ibang bulaklak na iyon, na matatagpuan ngayon sa mga ito. Ang mga kaganapang iyon, yaon ay, ang mga biyaya at mga kaloob ng isang naunang tagsibol ay bumalik muli sa taong ito. Sinasabi natin, halimbawa, na ang prutas na ito ay kapareho ng nakaraang taon; subalit ang iniisip lamang natin ay ang kapinuhan, kagandahan at kasariwaan, at ang matamis na lasa nito; sapagkat malinaw na ang di-magagaping sentro ng realidad niyon, ang tiyak na pagkakakilanlan, ay hindi kailanman makababalik.
What peace, what ease and comfort did the Holy Ones of God ever discover during Their sojourn in this nether world, that They should continually seek to come back and live this life again? Doth not a single turn at this anguish, these afflictions, these calamities, these body blows, these dire straits, suffice, that They should wish for repeated visits to the life of this world? This cup was not so sweet that one would care to drink of it a second time.	156.7 Anong kapayapaan, anong ginhawa at kaluguran ang natagpuan ng mga Banal na Nilalang ng Diyos sa Kanilang pagtigil sa mababang daigdig na ito na sisikapin Nilang patuloy na bumalik at mabuhay muli dito? Hindi pa ba sapat ang isang pagkakataon sa pighati nito, sa mga pahirap nito, sa mga kalamidad nito, sa mga hampas sa katawan, sa matinding mga suliranin nito, na hahangarin pa Nila ang karagdagang mga dalaw sa buhay ng daigcdig na ito? Ang kopa na ito ay hindi ganoong katamis na hahangaring uminom pa muli sa pangalawang pangkakataon.
Therefore do the lovers of the Abhá Beauty wish for no other recompense but to reach that station where they may gaze upon Him in the Realm of Glory, and they walk no other path save over desert sands of longing for those exalted heights. They seek that ease and solace which will abide forever, and those bestowals that are sanctified beyond the understanding of the worldly mind.	156.8 Samakatwid ang mga mangingibig ng Kagandahan ng Abha ay nagnanais ng walang ibang gantimpala maliban sa paghantong sa kalagayang iyon kung saan ay masisilayan nila Siya sa Kaharian ng Kaluwallhatian, at tinatahak nila ang walang ibang landas maliban sa mga buhangin ng disyerto ng pagnanasa sa dakilang mga kaitaasang iyon. Hinahanap nila ang kaginhawaan at aliw na mamamalagi magpakailanman, at ang mga kaloob na iyon na dinalisay mula sap ag-unawa ng makamundong kaisipan.
When thou lookest about thee with a perceptive eye, thou wilt note that on this dusty earth all humankind are suffering. Here no man is at rest as a reward for what he hath performed in former lives; nor is there anyone so blissful as seemingly to pluck the fruit of bygone anguish. And if a human life, with its spiritual being, were limited to this earthly span, then what would be the harvest of creation? Indeed, what would be the effects and the outcomes of Divinity Itself? Were such a notion true, then all created things, all contingent realities, and this whole world of being - all would be meaningless. God forbid that one should hold to such a fiction and gross error.	156.9 Kapag ikaw ay titingin sa palibot mo taglay ang nakauunawang mata, iyong mapapansin na sa magabok na daigdig na ito ang buong sangkatauhan ay nagdurusa. Dito walang tao ang namamahinga bilang gantimpala sa kaniyang ginawa sa naunang mga buhay; ni wala ring napakaligaya na waring napitas na ang bunga ng nakaraang pighati. At kung ang buhay ng tao, na may espiritwal na nilalang, ay natatakdaan sa makalupang hangganan lamang, ano kung gayon ang magiging ani ng sangnilikha? Sa katunayan, ano ang magiging mga epekto at mga kinalalabasan ng Pagka-Diyos mismo? Kung ang gayong sapantaha ay totoo, sa gayon ang lahat ng nilikhang bagay, ang lahat ng naglalahong realidad, at itong buong daigdig ng nilalang - ang lahat ay walang saysay. Ipagadya nawa ng Diyos na maniniwala ang isang tao sa gayong kathang-isip at matinding pagkakamali.
For just as the effects and the fruitage of the uterine life are not to be found in that dark and narrow place,	156.10 Sapagkat katulad rin ng buhay sa sinapupunan na ang mga epekto at mga bunga nito ay hindi matatagpuan