Selections from the Writings of 'Abdu'l -Bahá Page 128 Mga Pinili mula sa mga Kasulatan ni 'Abdu'l -Bahá

and the same, whether ye inflict pain on man or on beast. There is no difference here whatever. And indeed ye do worse to harm an animal, for man hath a language, he can lodge a complaint, he can cry out and moan; if injured he can have recourse to the authorities and these will protect him from his aggressor. But the hapless beast is mute, able neither to express its hurt nor take its case to the authorities. If a man inflict a thousand ills upon a beast, it can neither ward him off with speech nor hale him into court. Therefore is it essential that ye show forth the utmost consideration to the animal, and that ye be even kinder to him than to your fellow man.	magkapareho lamang, kung ikaw ay magpapalasap ng masakit sa tao o sa hayop. Walang anumang pagkakaiba dito. At sa katunayan mas masama ang manakit ng hayop, sapagkat ang tao ay may wika, maaari siyang magreklamo, maaari siyang sumigaw at umungol; kapag nasaktan, maaari siyang dumulog sa mga nasa kapangyarihan at ipagsasanggalang siya ng mga ito mula sa sumalakay sa kaniya. Subalit ang sawimpalad na hayop ay di-makapagsalita, hindi niya maisaysay ang pinsala sa kaniya ni hinid makalapit sa mga may kapangyarihan. Kung ang isang tao ay magpalasap ng isang libong sakit sa isang hayop, hindi niya mapipigil ito sa pamamagitan ng salita ni hindi rin siya madadala sa korte. Samakatwid ay kinakailangan ninyong magpakita ng sukdulang malasakit sa hayop, at maging mas mabait pa kayo sa kaniya kaysa sa inyong kapwa tao.
Train your children from their earliest days to be infinitely tender and loving to animals. If an animal be sick, let the children try to heal it, if it be hungry, let them feed it, if thirsty, let them quench its thirst, if weary, let them see that it rests.	138.4 Sanayin ang inyong mga anak mula sa kanilang pinakamaagang mga rawa na maging napakabait at mapagmahal sa mga hayop. Kapag ang hayop ay may sakit, tulutang sikapin ng mga batang pagalingin ito, kung ito ay nagugutom, tulutang pakainin nila ito, kung nauuhaw, tulutang patirin nila ang uhaw nito, kung pagod, tulutang pagpahingahin nila ito.
Most human beings are sinners, but the beasts are innocent. Surely those without sin should receive the most kindness and love - all except animals which are harmful, such as bloodthirsty wolves, such as poisonous snakes, and similar pernicious creatures, the reason being that kindness to these is an injustice to human beings and to other animals as well. If, for example, ye be tenderhearted toward a wolf, this is but tyranny to a sheep, for a wolf will destroy a whole flock of sheep. Arabid dog, if given the chance, can kill a thousand animals and men. Therefore, compassion shown to wild and ravening beasts is cruelty to the peaceful ones - and so the harmful must be dealt with. But to blessed animals the utmost kindness must be shown, the more the better. Tenderness and loving-kindness are basic principles of God's heavenly Kingdom. Ye should most carefully bear this matter in mind.	138.5 Ang karamihan ng mga tao ay makasalanan, subalit ang mga hayop ay walang sala. Tiyak na yaong mga walang kasalanan ay nararapat tumanggap ng sukdulang kabutihan at pagmamahal - lahat maliban sa mga hayop na nakapipinsala, tulad ngmga lobong uhay sag udo, tulad ng mga lobong uhaw sa dugo, tulad ng makamandag na ahas, at kahalintulad na mga nakapipinsnalang mga nilalang, ang dahilan ay dahil ang kabaitan sa mga ganito ay kawalan ng katarungan sa mga tao at gayundin sa ibang mga hayop. Kung halimbawa, ikaw ay maging mabait sa lobo, ito ay pawing paniniil sa tupa, sapagkat ang isang lobo ay pupuksa sa isang kawan ng tupa. Ang asong ulol, kapag binigyan ng pagkakataon, ay makapapatay ng isang libong hayop at tao. Samakatwid ang malasakit na ipinapakita sa mabangis at nananalakay na mga hayop ay kalupitan sa mapayapang mga hayop - at sa gayon ang mga nakapipinsala ay dapat pigilan. Subalit sa mababait na mga hayop ang sukdulang kabutihan ay dapat ipakita, higit na mabuti ang higit na malakit. Ang kabaitan at mapagmahal na kabutihan ay saligang mga tuntunin ng makalangit na Kaharian ng Diyos. Dapat ninyong buong- ingat na isaisip ang bagay na ito.

- 139 -	- 139 -
O thou handmaid of God! The heavenly glad tidings must be delivered with the utmost dignity and magnanimity. And until a soul ariseth with qualities which are essential for the bearer of these tidings, his words will take no effect.	139.1 O ikaw na babaeng tagapaglingkod ng Diyos! Ang makalangit na magandang balita ay dapat maihatid nang buong karangalan at pagkabukas-palad. At hanggang ang is ang kaluluwa ay bumabangon na taglay ang mga katangiang kinakailangan para sa naghahatid nitong mga balita, ang kaniyang mga salita ay hindi magkakabisa.