Selections from the Writings of 'Abdu'l -Bahá Page 176 Mga Pinili mula sa mga Kasulatan ni 'Abdu'l -Bahá

slander. It is clear that such a place as this would be exposed to danger, for there is no defender here, none to arise and take our side in the face of calumny: here are only a few souls that are homeless, hapless, held captive in this stronghold. No champion have they; there is none to succor them, none to ward off the arrows of lies, the darts of defamation that are hurled against them: none except God.	kapinuhan at katusuhan, tungo sa papgpapalaganap ng paninirang-puri. Malinaw na ang isang lugar katulad nito ay mailalantad sa panganib, sapagkat walang tagapagtanggol dito, walang babangon at kakampi sa amin sa harap ng paninira: ang narito ay iilang kaluluwa lamang na walang tahanan, walang suwerte, bihay sa kutang ito. Wala silang kampeon; walang kukupkop sa kanila, walang sasangga sa mga pana ng kasinungalingan, ng mga palaso ng paninirang inihahagis sa kanila: wala maliban sa Diyos.
It behooveth you to ponder on all those well-beloved ones who hastened to the holy field of sacrifice, those precious souls who offered up their lives. Bear ye in mind what streams of sacred blood were poured away, how many a righteous heart was commingled with its gore, how many a breast was the target of tyranny's spear, how many a chaste body was ripped to shreds. How then could it be right for us even to think of saving ourselves! To curry favor with stranger or kin, and make a show of compromise! Should we not, rather, take the pathway of the righteous, and follow in the footsteps of those great ones gone before?	188.12 Nararapat sa iyo ang nilay-nilayin ang lahat noong mga minamahal na nagmadali patungo sa banal na larangan ng pagpapakasakit, yaong mga pakamamahal na mga kaluluwang inialay ang kanilang mgabuhay. Isaisip ang mga daloy ng banal na dugo na pinadanak, kung gaano karaming matuwid na puso ay ipinagsama sa namumuong dugo nito, kung gaano karaming dibid ang ginawang tampulan ng sibat ng paniniil, kung gaano karaming wagas na katawan ang ginutay- gutay. Paano kung gayon magiging tama para sa atin ang isipin man lamang ang pagligtas sa ating mga sarili! Na magpalapad ng papel sa di-kilala o sa kaana, at ipalabas ang pakikipagkasundo! Hindi ba nararapat sa atin, sa halip, na tahakin ang landas ng matuwid, at sumunod sa mga yapak ng mga dakilang iyon na nauna na?
These few brief days shall pass away, this present life shall vanish from our sight; the roses of this world shall be fresh and fair no more, the garden of this earth's triumphs and delights shall droop and fade. The spring season of life shall turn into the autumn of death, the bright joy of palace halls give way to moonless dark within the tomb. And therefore is none of this worth loving at all, and to this the wise will not anchor his heart.	188.13 Itong iilang maikling mga araw ay lilipas din, itong kasalukuyang buhay ay maglalaho mula sa ating paningin; ang mga rosas ng daigdig na ito ay hindi na magiging sariwa at maganda, an g hardin ng mga tagumpay at mga kaluguran ng mundong ito ay malalanta at kukupas din. Ang tagsibol ng buhay ay magiging taglagas ng kamatayan, ang maningning na kaligayahan ng mga bulwagan ng palasyo ay magiging walang buwan na karimlan sa loob ng libingan. At sa gayon ang lahat ng ito ay hindi nararapat mahalin, at sa marunong ay hindi niya iaangkla ang kaniyang puso dito.
He who hath knowledge and power will rather seek out the glory of heaven, and spiritual distinction, and the life that dieth not. And such a one longeth to approach the sacred Threshold of God; for in the tavern of this swiftly passing world the man of God will not lie drunken, nor will he even for a moment take his ease, nor stain himself with any fondness for this earthly life.	188.14 Siyang tumataglay ng kaalaman at kapangyarihan sa halip ay hahanapin ang kaluwalhatian ng langit, at espiritwal na pagtatangi, at ang buhay na hindi nagwawakas. At ang gayong tao ay nananabik makalapit sa banal na Bungad ng Diyos; sapagkat sa tabernang ito ng mabilis na naglalahong daigdig, ang taong maka-Diyos ay hindi lasing na bumulagta, ni hindi man siya mamamahinga nang kahit sandal, ni magsusumikap nang may pagmimithi para sa makalupang buhay na ito.
Nay rather, the friends are stars in the high heavens of guidance, celestial bodies in the skies of divine grace, who with all their powers put the dark to flight. They break down the foundations of malevolence and hate. They cherish but one desire for the world and all its peoples: well-being and peace. By them, the ramparts of warfare and aggression are battered down. They have truthfulness and honest dealing and friendship for their goal, and kindness even toward a vicious foe; until at last they	188.15 Hindi, sa halip ang mga kaibigan ay mga tala sa mataas na kalangitan ng pamamatnubay, makalangit na mga bituin sa mga langit ng banal na grasya, na sa pamamagitan ng kanilang buong lakas ay pinapawi ang karimlan. Winawasak nila ang mg asaligan ng sama ng loob at pagkamuhi. Minimithi nila ang iisang hangarin lamang para sa daigdig at sa lahat ng mga sambayanan nito: mabuting kalagayan at kapayapaan, Sa pamamagitan nila ang mga pader ng pandiringma at paglalaban ay ginigiba. Ang pagkamakatotohanan at matapat na pakikitungo at pakikipagkaibigan ang kanilang layunin, at ang