Selections from the Writings of 'Abdu'l -Bahá Page 42 Mga Pinili mula sa mga Kasulatan ni 'Abdu'l -Bahá

from Him alone. With a look He granteth a hundred thousand hopes, with a glance He healeth a hundred thousand incurable ills, with a nod He layeth balm on every wound, with a glimpse He freeth the hearts from the shackles of grief. He doeth as He doeth, and what recourse have we? He carrieth out His Will, He ordaineth what He pleaseth. Then better for thee to bow down thy head in submission, and put thy trust in the All-Merciful Lord.	hanapin ang anumang iyong hinahanap mula sa Kaniya lamang. Sa isang tingin ipinagkakaloob Niya ang isang daang libong mga pag-asa, sa isang sulyap pinagagaling Niya ang isang daang libong karamdamang walang-lunas, sa isang tungo pinapahiran Niya ng balsamo ang bawat sugat, sa isang lingon pinalalaya Niya ang mga puso mula sa mga tanikala ng dalamhati. Kaniyang ginagawa ang Kaniyang ginagawa, at ano ang ating magagawa? Kaniyang pinatutupad ang Kaniyang Naisin, Kaniyang iniuutos ang Kaniyang kagustuhan. Kung gayon ay higit na mabuti para sa iyo ang iyukod ang iyong ulo sa pagsunod, at ilagay ang iyong tiwala sa Panginoong Lubos na Mahabagin.

- 23 -	- 23 -
O thou who dost search after truth! Thy letter of 13 December 1920 hath come.	23.1 O ikaw na naghahanap ng katotohanan! Ang iyong liham ng ika-13 ng Disyembre 1920 ay dumating na.
From the days of Adam until today, the religions of God have been made manifest, one following the other, and each one of them fulfilled its due function, revived mankind, and provided education and enlightenment. They freed the people from the darkness of the world of nature and ushered them into the brightness of the Kingdom. As each succeeding Faith and Law became revealed it remained for some centuries a richly fruitful tree and to it was committed the happiness of humankind. However, as the centuries rolled by, it aged, it flourished no more and put forth no fruit, wherefore was it then made young again.	23.2 Mula sa mga araw ni Adan hanggang sa kasalukuyan, ang mga relihiyon ng Diyos ay naging hayag, ang isa kasunod ng isa pa, at ang bawat isa sa kanila ay tinupad ang takdang layunin nito, muling binuhay ang sangkatauhan, at nagbigay ng edukasyon at kaliwanagan. Pinalaya nila ang mga tao mula sa karimlan ng daigdig ng kalikasan at hinatid sila sa kaliwanagan ng Kaharian. Habang ang bawat kasunod na Pananampalataya at Batas ay naging hayag ito ay nanatili sa loob ng ilang mga siglo bilang isang masaganang namumungang punongkahoy at doon ay ipinagkatiwala ang kaligayahan ng sang katauhan. Subalit, sa paglakad ng mga siglo, ito ay tumanda, hindi na ito yumabong at hindi na ito namunga, at sa gayon ito ay muling ginawang bata.
The religion of God is one religion, but it must ever be renewed. Moses, for example, was sent forth to man and He established a Law, and the Children of Israel, through that Mosaic Law, were delivered out of their ignorance and came into the light; they were lifted up from their abjectness and attained to a glory that fadeth not. Still, as the long years wore on, that radiance passed by, that splendor set, that bright day turned to night; and once that night grew triply dark, the star of the Messiah dawned, so that again a glory lit the world.	23.3 Ang relihiyon ng Diyos ay iisang relihiyon, subalit ito ay kailangang laging muling panariwain. Si Moises, halimbawa, ay isinugo sa tao at Siya ay nagtatag ng Batas, at ang mga Anak ng Israel, sa pamamagitan ng Batas ni Moises na iyon, ay nailigtas mula sa kanilang kamangmangan at pumasok sa liwanag; sila ay hinango mula sa kanilang pagkahamak at natamo ang kaluwalhatiang walang-kupas. Gayumpaman, habang lumalakad ang mahahabang mga taon na iyon, ang kaningningan na iyon ay n aglaho, ang naringalan na iyon ay lumubog, ang maliwanag na araw na iyon ay naging gabi; at sa oras na ang gabing iyon ay tatlong ulit na ang dilim ang bituin ng Mesias ay sumikat, at sa gayon, ang kaluwalhatian ay muling tumanglaw sa daigdig.
Our meaning is this: the religion of God is one, and it is the educator of humankind, but still, it needs must be made new. When thou dost plant a tree, its height increaseth day by day. It putteth forth blossoms and leaves and luscious fruits. But after a long time, it doth grow old, yielding no fruitage any more. Then doth the Husbandman of Truth take up the seed from that same tree, and plant it in a pure soil; and lo, there standeth the first tree, even as it was before.	23.4 Ang aming kahulugan ay ito: ang relihiyon ng Diyos ay iisa, at ito ay ang tagapagturo sa sangkatauhan, subalit gayumpaman ay kailangan nitong muling gawing bago. Kapag ikaw ay nagtatanim ng puno, ito ay tumataas sa araw-araw. Ito ay namumulaklak at nagdadahon at namumunga ng masasarap. Subalit paglipas ng mahabang panahon ito ay tumatanda, at hindi na namumunga. Sa panahong iyon ang magsasaka ng Katotohanan ay kumukuha ng binhi mula sa punong iyon, at