Selections from the Writings of 'Abdu'l -Bahá Page 160 Mga Pinili mula sa mga Kasulatan ni 'Abdu'l -Bahá

turned his face toward the everlasting nest of the Kingdom, and, being delivered from a dark and narrow world, hath hastened to the sanctified realm of light; therein lieth the consolation of our hearts.	siya ay nakalaya na mula sa kanlungang ito na punong-puno ng kalungkutan at ibinaling ang kaniyang mukha tungo sa walang- maliw na pugad ng Kaharian, at sa pagkaligtas sa mapanglaw at makitid na daigdig, ay nagmadali sa konsagradong kaharian ng liwanag; doon matatagpuan ang pang-alo sa ating mga puso.
The inscrutable divine wisdom underlieth such heartrending occurrences. It is as if a kind gardener transferreth a fresh and tender shrub from a confined place to a wide open area. This transfer is not the cause of the withering, the lessening or the destruction of that shrub; nay, on the contrary, it maketh it to grow and thrive, acquire freshness and delicacy, become green and bear fruit. This hidden secret is well known to the gardener, but those souls who are unaware of this bounty suppose that the gardener, in his anger and wrath, hath uprooted the shrub. Yet to those who are aware, this concealed fact is manifest, and this predestined decree is considered a bounty. Do not feel grieved or disconsolate, therefore, at the ascension of that bird of faithfulness; nay, under all circumstances pray for that youth, supplicating for him forgiveness and the elevation of his station.	169.2 Ang di-malirip na banal na kadunungan ay nasa saligan ng gayong mga pangyayaring nakadudurog sa puso. Ito ay waring isang mabait na hardinero ay inilipat ang isang sariwa at murang halaman mula sa isang maliit na lugar tungo sa isang malawak at bukas na lugar. Ang paglipat na ito ay hindi sanhi ng pagkalanta, paghina o pagkasira ng halamang iyon; hindi, sa kabaliktaran, ginagawa nitong tumubo at lumago ito, magkaroon ng kasariwaan at kapinuhan, maging luntian at mamunga. Itong natatagong lihim ay lubos na batid ng hardinero, subalit ang mga kaluluwang iyon na hindi nababatid ang biyayang ito ay inaakalang sag alit at poot ng hardinero ay binunot niya ang halaman. Subalit para sa mga nakababatid, itong natatagong katotohanan ay hayag, at itong itinadhanang kautusan ay itinuturing na biyaya. Huwag malungkot at mawalan ng pag-asa, kung gayon, sa pagpanaw ng ibon ng katapatan na iyon; hindi, sa l ahat ng kalagayan ay ipagdasal ang kabataang iyon, nagsusumamo para sa kaniya ng kapatawaran at ng pagtaas sa kaniyang kalagayan.
I hope that ye will attain the utmost patience, composure and resignation, and I entreat and implore at the Threshold of Oneness, begging for forgiveness and pardon. My hope from the infinite bounties of God is that He may shelter this dove of the garden of faith, and cause him to abide on the branch of the Supreme Concourse, that he may sing in the best of melodies the praise and glorification of the Lord of Names and Attributes.	169.3 Ako ay umaasang kayo ay makatatamo ng sukdulang pagtitiis, kahinahunan at pagpapaubaya sa Maykapal, at Ako ay sumasamo at namamanhik sa Bungad ng Kaisahan, humihingi ng kapatawaran at pagwawalang-sala. Ang Aking pag-asa mula sa walang-hanggang mga biyaya ng Diyos ay kukupkupin Niya itong kalapati ng hardin ng pananalig, at gagawing Manahan siya sa sanga ng Kalipunan sa Kaitaasan, upang siya ay umawit ng pinakamahusay na mga himig ng papuri at pagluluwalhati sa Panginoon ng mga pangalan at mga Katangian.

- 170 -	- 170 -
O thou seeker of the Kingdom! Thy letter was received. Thou hast written of the severe calamity that hath befallen thee - the death of thy respected husband. That honorable man hath been so subjected to the stress and strain of this world that his greatest wish was for deliverance from it. Such is this mortal abode: a storehouse of afflictions and suffering. It is ignorance that binds man to it, for no comfort can be secured by any soul in this world, from monarch down to the most humble commoner. If once this life should offer a man a sweet cup, a hundred bitter ones will follow; such is the condition of this world. The wise man, therefore, doth not attach himself to this mortal life and doth not depend upon it; at some moments, even, he eagerly wisheth for death that he may thereby be freed from these sorrows and	170.1 O ikaw na naghahanap sa Kaharian! Ang iyng liham ay natanggap. Ikaw ay sumulat tungkol sa matinding kalamidad na supamit sa iyo - ang pagkamatay ng iyong kagalang-galang na asawa. Ang marangal na lalaking iyon ay lubhang dumanas ng mga suliranin at mga sigalot ng daigdig na ito na ang kaniyang pinakamimithing hangarin ay ang mailigtas dito. Ganyan itong makalupang tahanan: isang imbakan ng mga pahirap at pagdurusa. Ang kamangmangan lamang ang bumibihay sa tao dito, sapagkat walang ginhawa ang makukuha ng sinumang kaluluwa sa daigdig na ito, mula sa hari hanggang sa pinakahamak na karaniwang tao. Kung sa isang pagkakataon ay magbigay ang buhay na ito ng isang matamis na tasa, ang isang daang mapapait ay susunod dito; ganyan ang kal agayan ng daigdig na ito. Ang madunong na tao, kung gayon, ay hindi nangangapit sa makalupang buhay na ito at hindi umaasa dito; sa ilang mga sandali, sabik pa niyang hinahangad ang kamatayan upang makawala siya sa mga pighati at mga pahirap