Selections from the Writings of 'Abdu'l -Bahá Page 210 Mga Pinili mula sa mga Kasulatan ni 'Abdu'l -Bahá

banished Him from His native land, and sent Him to countries alien and far away. During many a year in 'Iráq, no moment passed but the arrow of a new anguish struck His holy heart; with every breath a sword came down upon that sacred body, and He could hope for no moment of security and rest. From every side His enemies mounted their attack with unrelenting hate; and singly and alone He withstood them all. After all these tribulations, these body blows, they flung Him out of 'Iráq in the continent of Asia, to the continent of Europe, and in that place of bitter exile, of wretched hardships, to the wrongs that were heaped upon Him by the people of the Qur'án were now added the virulent persecutions, the powerful attacks, the plottings, the slanders, the continual hostilities, the hate and malice, of the people of the Bayán. My pen is powerless to tell it all; but ye have surely been informed of it. Then, after twenty-four years in this, the Most Great Prison, in agony and sore affliction, His days drew to a close.	daranas ng kamatayan ng martir. Paglipas ng ilang panahon SIya ay ipinatapon nila mula sa Kaniyang inang bayan, at ipinadala Siya sa mga bansang banyaga at malayo. Sa loob ng maraming taon sa Iraq, walang sandali ang lumipas na hindi tinutugis ng panibagong dalamhati angn Kaniyang banal na puso; sa bawat paghinga binabagsakan ng espada ang banal na katawan na iyon, at hindi Siya makaaasa sa isang saglit ng kaligtasan at pamamahinga. Mula sa bawat panig inilunsad ng Kaniyang mga kaaway ang kanilang pananalakay sa walang- hupang pagkamuhi, at nang nag-iisa at walang kasama pinaglabanan Niya silang lahat. Pagkaraanng lahat ng mga pagsubok na ito, ng mga dagok sa katawan na ito, Siya ay itinapon nila mula sa Iraq sa kontinente ng Asia, tungo sa kontinente ng Europa, at doon sa lugar na iyon ng mapait na pagkadisteryo, ng kalunos-lunos na mga paghihirap, sa mga kasalanang ibinunton sa Kaniya ng mga tao ng Qur'n ay naidagdag ngayon ang makamandag nap ag-uusig, ng napakalakas na mga pananalakay, ng mga pagsasabwatan, ng mga paninirang-puri, ng patuloy na mga pag-aaway, ng pagkamuhi at masamang hangarin, ng mga to ng Bayan. Ang aking panulat ay walang kakayahang isaysay itong lahat; subalit ay tiyak na ipinaalam na ito sa inyo. Sa gayon, paglipas ng dalawampu't apat na taon dito, sa Pinakadakilang Piitan, sa pagdurusa at matinding paghirap, ang Kaniyang mga araw ay nagwakas.
To sum it up, the Ancient Beauty was ever, during His sojourn in this transitory world, either a captive bound with chains, or living under a sword, or subjected to extreme suffering and torment, or held in the Most Great Prison. Because of His physical weakness, brought on by His afflictions, His blessed body was worn away to a breath; it was light as a cobweb from long grieving. And His reason for shouldering this heavy load and enduring all this anguish, which was even as an ocean that hurleth its waves to high heaven - His reason for putting on the heavy iron chains and for becoming the very embodiment of utter resignation and meekness, was to lead every soul on earth to concord, to fellow feeling, to oneness; to make known amongst all peoples the sign of the singleness of God, so that at last the primal oneness deposited at the heart of all created things would bear its destined fruit, and the splendor of 'No difference canst thou see in the 3 creation of the God of Mercy,' would cast abroad its rays.	207.8 Sa pagbuod, ang Napakatandang Kagandahan, ay lagi na lamang, sa Kaniyang pagtigil dito sa naglalahong daigdig, alinman sa isang bihag na nasa tanikala, o nabubuhay sa ilalim ng espada, o dumaranas ng labis na pagdurusa at pahirap, o nakakulong sa Pinakadakilang Piitan. Dahil sa Kaniyang pisikal na kahinaan, na sanhi ng Kaniyang mga paghihirap, ang Kaniyang pinagpalang katawan ay lubhang nalustay; kasing gaan na ito ng sapot ng gagamba dahil sa napakatagal na pagdadalamhati. At ang Kaniyang dahilan sa pagsasabalikat nitong napakabigat na pasanin at sa pagtitiis ng lahat nitong pagdurusa, na maihahalintulad sa isang karagatang ipinupukol ang mga lano nito sa mataas na kalangitan - ang Kaniyang dahilan sa pagsuot ng mabigat na kadenang bakal at sa pagiging mismong kinatawan ng ganap na pagtanggap at kababaang-loob, ay upang magabayan ang bawat kaluluwa sa daigdig tungo sa pagkakasundo, sa damdaming pakikipagkapwa, sa kaisahan; upang maipaalam sa lahat ng mga sambaynaan ang palatandaan ng pagiging nag-iisa ng Diyos, nang sa gayon, sa wakas ang sinaunang kaisahang nailagak sa kaibuturan ng lahat ng nilalang ay magbubunga ng itinadhanang bunga nito, at ang karingalaln ng 'Walang pagkakaiba ang iyong makikita sa nilikha ng Diyos ng 1 Habag,' ay magpapasikat ng mga sinag nito sa buong ibayo.
Now is the time, O ye beloved of the Lord, for ardent endeavor. Struggle ye, and strive. And since the Ancient Beauty was exposed by day and night on the	207.9 Ngayon ang panahon, O mga minamahal ng Panginoon, para sa maalab na pagsisikap. Magpunyagi kayo, at magsumikap. At yamang ang Napakatandang Kagandahan ay