Selections from the Writings of 'Abdu'l -Bahá Page 59 Mga Pinili mula sa mga Kasulatan ni 'Abdu'l -Bahá

musk to the ravening wolf. Be ye a refuge to the fearful; bring ye rest and peace to the disturbed; make ye a provision for the destitute; be a treasury of riches for the poor; be a healing medicine for those who suffer pain; be ye doctor and nurse to the ailing; promote ye friendship, and honor, and conciliation, and devotion to God, in this world of nonexistence.	ng mga usa mula sa mababangong mga lungsod ng Khata at 1 Khutan ay mag-alay ng matamis ng musk sa sumasalantang lobo. Maging kupkupan kayo sa matatakutin; maghatid nkayo ng kapahingahan at kapayapaan sa naliligalig; maglaan kayo para sa hikahos; maging imbakan ng kayamanan sa mahihirap; maging nakalulunas na gamut sa mga dumaranas ng sakit; maging duktor at nars sa may karamdamang; itaguyod ninyo ang pagkakaibigan, at dangal, at pagkakasundo, at pamimintuho sa Diyos, sa daigdig na ito na walang pag-iral.
O army of God! Make ye a mighty effort: perchance ye can flood this earth with light, that this mud hut, the world, may become the Abhá Paradise. The dark hath taken over, and the brute traits prevail. This world of man is now an arena for wild beasts, a field where the ignorant, the heedless, seize their chance. The souls of men are ravening wolves and animals with blinded eyes, they are either deadly poison or useless weeds - all except for a very few who indeed do nurture altruistic aims and plans for the well-being of their fellow men: but ye must in this matter - that is, the serving of humankind - lay down your very lives, and as ye yield yourselves, rejoice.	35.9 O hukbo ng Diyos! Gumawa kayo ng malaking pagpupunyagi: sakaling inyong pabahain ang daigdig na ito sa liwanag, na itong kubo ng luad, ang daigdig ay maging ang Paraiso ng Abha. Ang karimlan ay naghahari, at ang mga ugali ng hayop ay nananaig. Itong daigdig ng tao ay larangan na ngayon ng mababangis na hayop, isang kaparangan kung saan ang mangmang, ang pabaya, ay sinusunggaban ang nailing pagkakaton. Ang mga kaluluwa ng tao ay mga sumasalantang lobo at mga hayop na bulag ang mga mata, sila ay kung hindi man nakamamatay na lason o walang saysay na damong ligaw - lahat maliban lamang sa kauntig-kaunti lamang na tunay na pinangangalagaan ang walang bahid ng pagkamakasariling mga layunin at mga plano para sa mabuting klagayan ng kanilang mga kapwa-tao: subalit kayo sa bagay na ito - yaon ay, ang paglilingkod sa sangkatauhna - ay dapat ialay ang inyong mismong mga buhay, at habang iniaalay ang inyong mga sarili, ay magdiwang.
O army of God! The Exalted One, the Báb, gave up His life. The Blessed Perfection gave up a hundred lives at every breath. He bore calamities. He suffered anguish. He was imprisoned. He was chained. He was made homeless and was banished to distant lands. Finally, then, He lived out His days in the Most Great Prison. Likewise, a great multitude of the lovers of God who followed this path have tasted the honey of martyrdom and they gave up everything - life, possessions, kindred - all they had. How many homes were reduced to rubble; how many dwellings were broken into and pillaged; how many a noble building went to the ground; how many a palace was battered into a tomb. And all this came about that humankind might be illumined, that ignorance might yield to knowledge, that men of earth might become men of heaven, that discord and dissension might be torn out by the roots, and the Kingdom of Peace become established over all the world. Strive ye now that this bounty become manifest, and this best- beloved of all hopes be realized in splendor throughout the community of man.	35.10 O hukbo ng Diyos! Ang Siyang Dakila, ang Báb, ay inialay ang Kaniyang buhay. Inialay ng Pinagpalang Kaganapan ang isang daang buhay sa bawat hininga. Siya ay nagbata ng mga kalamidad. Siya ay dumanas ng pagdurusa. Siya ay ikinulong. Siya ay nilagyan ng mga tanikala. Siya ay ginawang mawalan ng tahanan at ipinatapon sa malalayong mga lupain. Sa wakas, sa gayon, nataos Siya sa pamumuhay ng Kaniyang mga araw sa Pinakadakilang Piitan. Gayundin, ang napakalaking bilang ng mga mangingibig sa Diyos na sumunod sa landas na ito ay natikman ang pulot ng pagmamartir at isinuko nila ang lahat-lahat - buhay, mga ari-arian, mga kamag-anak - lahat ng kanila. Gaano karaming mga tahanan ang pinaguho hanggang mga bato-bato na lamang; gaano karaming tirahan ang nilooban at dinambungan; gaano karaming maranyang gusali ang pinabagsak sa lupa; gaano karaming palasyo ang pinaghahampas hanggang maging libingan. At an lahat ng ito ay naganap upang ang sangkatauhan ay matanglawan, upang ang kamangmangan ay sumuko sa kaalaman, upang ang mga tao ng lupa ay maging mga tao ng langit, upang ang pag-aaway at pagtatalo ay mabuton ang mga ugat, at upang ang Kaharian ng Kapayapaan ay maitatag sa buong daigdig. Magsumikap kayo ngayon na itong biyaya ay maging hayag, at itong pinakamamahal sa lahat ng pag-asa ay matupad sa karingalan sa buong pamayanan ng tao.