Selections from the Writings of 'Abdu'l -Bahá Page 239 Mga Pinili mula sa mga Kasulatan ni 'Abdu'l -Bahá

purity and holiness in the loom of reality. As reality is one and cannot admit of multiplicity, therefore different opinions must ultimately become fused into one.	kadalisayan at kabanalan sa panghabi ng realidad. Yamang ang realidad ay iisa lamang at hindi maaaring magkaroon ng marami, samakatwid ang magkakaibang kuro-kuro sa wakas ay dapat maging iisa na lamang.
And among the teachings of Bahá'u'lláh is the oneness of the world of humanity; that all human beings are the sheep of God and He is the kind Shepherd. This Shepherd is kind to all the sheep, because He created them all, trained them, provided for them and protected them. There is no doubt that the Shepherd is kind to all the sheep and should there be among these sheep ignorant ones, they must be educated; if there be children, they must be trained until they reach maturity; if there be sick ones, they must be cured. There must be no hatred and enmity, for as by a kind physician these ignorant, sick ones should be treated.	227.8 At kabilang sa mga turo ni Bahá'u'lláh ay ang kaisahan ng daigdig ng sangkatauhan; na ang lahat ng tao ay mga tupa ng Diyos at Siya ay ang mabait na Pastol. Ang Pastol na ito ay mabait sa lahat ng tupa, sapagkat Siya ang lumikha sa kanilang lahat, sinamay sila, tinustusan sila at pinangalagaan sila. Walang alinlangang mabait ang Pastol sa lahat ng mga tupa at kung sa mga tupang ito ay mayroong mga mangmang, sila ay dapat turuan; kung mayroong mga musmos, kailangan silang sanayin hanggang sa umabot sila sa hustong gulang; kung mayroong mga maysakit, kailangan silang pagalingani. Kailangan ay walang umiiral na pagkamuhi at poot, sapagkat tulad ng isang mabait na manggagamot itong mga mangmang at maysakit ay dapat lunasan.
And among the teachings of Bahá'u'lláh is that religion must be the cause of fellowship and love. If it becomes the cause of estrangement then it is not needed, for religion is like a remedy; if it aggravates the disease then it becomes unnecessary.	227.9 At kabilang sa mga turo ni Bahá'u'lláh ay ang relihiyon ay ang relihiyon ay dapat maging sanhi ng mabuting samahan at pagmamahalan. Kung ito ay magiging sanhi ng kalayuan ng loob sa gayon hindi ito kinakailangan, sapagkat ang relihiyon ay tulad ng gamut; kapag pinalalala nito ang karamdaman hindi ito kinakailangan.
And among the teachings of Bahá'u'lláh is that religion must be in conformity with science and reason, so that it may influence the hearts of men. The foundation must be solid and must not consist of imitations.	227.10 At kabilang sa mga turo ni Bahá'u'lláh ay ang relihiyon ay dapat naayon sa agham at katwiran, upang magkaroon ito ng impluwensiya sa mga puso ng tao. Ang pundasyon ay kailangang maging matibay at hindi dapat binubuo ng mga paggaya lamang.
And among the teachings of Bahá'u'lláh is that religious, racial, political, economic and patriotic prejudices destroy the edifice of humanity. As long as these prejudices prevail, the world of humanity will not have rest. For a period of 6,000 years history informs us about the world of humanity. During these 6,000 years the world of humanity has not been free from war, strife, murder and bloodthirstiness. In every period war has been waged in one country or another and that war was due to either religious prejudice, racial prejudice, political prejudice or patriotic prejudice. It has therefore been ascertained and proved that all prejudices are destructive of the human edifice. As long as these prejudices persist, the struggle for existence must remain dominant, and bloodthirstiness and rapacity continue. Therefore, even as was the case in the past, the world of humanity cannot be saved from the darkness of nature and cannot attain illumination except through the abandonment of prejudices and the acquisition of the morals of the Kingdom.	227.11 At kabilang sa mga turo ni Bahá'u'lláh ay ang mga paniniwalang mali at walang-batayan ukol sa relihiyon, lahi, pulitika, ekonomiya at pagmamahal sa inang-bayan ay sumisira sa gusali ng sangkatauhan. Hanggang umiiral itong mga paniniwalang mali at walang-batayan, ang daigdig ng sangkatauhan ay hindi magkakaroon ng katiwasayan. Sa kahabaan ng 6,000 taon ay ibinabahagi sa atin ng kasaysayan ang tungkol sa daigdig ng sangkatauhan. Sa loob ng 6,000 taon na ito ang daigdig ng sangkatauhan ay hindi naging Malaya sa digmaan, sa pagalingan, pamamatay-tao at pagkauhaw sa dugo. Sa bawat panahon ang digmaan ay isinasagawa sa isang bansa o iba pa at ang digmaang iyon ay dahil sa paniniwalang mali at walang batayan ukol sa relihiyon, paniniwalang mali at walang batayan ukol sa lahi, paniniwalang mali at walang batayan ukol sa pulitika, o paniniwalang mali at walang batayang ukol sa pagmamahal sa inang-bayan. Sa gayon ay natikap at napatunayan na ang lahat ng mga paniniwalang mali at walang batayan ay sumisira sa gusali ng tao. Habang umiiral itong mga paniniwalang mali at walang batayan, ang pagkukumahog para mabuhay ay patuloy na mangingibabaw, at ang pagkauhaw sa dugo at pagkagahaman ay magpapatuloy. Samakatwid, tulad din ng kalagayan noong nakaraan,nag daigdig ng sangkatauhan ay hindi mamaaring mailigtas mula sa karimlan ng kalikasan at hindi makatatamo ng kaliwanagan maliban lamang sa pagwaksi