Selections from the Writings of 'Abdu'l -Bahá Page 133 Mga Pinili mula sa mga Kasulatan ni 'Abdu'l -Bahá

stations of holiness, and by these heavenly signs are meant those stainless and unsullied personages who are the very wellsprings of sanctity, and the dawning- points proclaiming the oneness of God.	labindalawang kalagayan ng kabanalan, at sa makalangit na mga tanda na ito ang tinutukoy ay yaong walang bahid at Dalisay na mga katauhan na mga bukal ng kabanalan at mga pook-silangan na nagpapahayag ng kaisahan ng Diyos.
Consider how in the days of the Interlocutor (Moses), there were twelve holy beings who were leaders of the twelve tribes; and likewise in the dispensation of the Spirit (Christ), note that there were twelve Apostles gathered within the sheltering shade of that supernal Light, and from those splendid dawning- points the Sun of Truth shone forth even as the sun in the sky. Again, in the days of Mu ḥ ammad, observe that there were twelve dawning-points of holiness, the manifestors of God's confirming help. Such is the way of it.	142.3 Isipin kung paano, sa mga araw ng Tagapagsalita (Moises) ay mayroong labindalawang banal na nilalang na mga pinuno ng labindalawang tribu; at gayundin sa dispensasyon ng Espiritu (Kristo) masdan na mayroong labindalawang Apostol na tinipon sa ilalim ng kumakanlong na lilim ng makalangit na Liwanag na iyon, at mula sa napakahusay na mga pook-silangan na iyon ay sumikat ang Araw ng Katotohanan tulad ng araw sa kalangitan. Muli sa mga araw ni Muhammad, masdan na mayroonog labindalawang pook-silangan ng kabanalan, ang mga naghahayag ng nagpapatibay na tulong ng Diyos. Ganyan ang paraan nito.
Accordingly did Saint John the Divine tell of twelve gates in his vision, and twelve foundations. By 'that great city, the holy Jerusalem, descending out of heaven from God' is meant the holy Law of God, and this is set forth in many Tablets and still to be read in the Scriptures of the Prophets of the past: for instance, that Jerusalem was seen going out into the wilderness.	142.4 Sa Gayon ay isinaysay ni San Juan ang labindalawang pinto sa kaniyang pangitain, at labindalawang saligan. Ang ibig sabihin ng 'dakilang lungsod na iyon, ang banal na Jerusalem, na bumababa sa langit mula sa Diyos' ay ang banal na Batas ng Diyos, at ito ay inilahad sa maraming mga Tableta at mababasa pa rin sa mga Santong kasulatan ng mga Propeta ng nakaraan: halimbawa, na ang Jerusalem ay nakitang lumalabas tungo sa kagubatan.
The meaning of the passage is that this heavenly Jerusalem hath twelve gates, through which the blessed enter into the City of God. These gates are souls who are as guiding stars, as portals of knowledge and grace; and within these gates there stand twelve angels. By 'angel' is meant the power of the confirmations of God - that the candle of God's confirming power shineth out from the lamp - niche of those souls - meaning that every one of those beings will be granted the most vehement confirming support.	142.5 Ang kahulugan ng sipi ay itong makalangit na Jerusalem ay mayroong labindalawang pinot, na sa pamamagitan nito ang mga pinagpala ay nakakapasok sa Lungsod ng Diyos. Ang mga pintong ito ay mga kaluluwang tulad ng mga bituing gumagabay, tulad ng mga pinto ng kaalaman at biyaya; at sa loob ng mga pinto na ito ay mayroong nakatayong labindalawang anghel. Ang ibig sabihin ng 'anghel' ay ang kapangyarihan ng pagpapatibay ng Diyos na sumisikat mula sa lagayan ng ilawan ng mga kaluluwang ito - na ibig sabihin ang bawat isa sa mga nilalang na ito ay pagkakalooban ng pinakamatinding tangkilik ng pagpapatibay.
These twelve gates surround the entire world, that is they are a shelter for all creatures. And further, these twelve gates are the foundation of the City of God, the heavenly Jerusalem, and on each one of these foundations is written the name of one of the Apostles of Christ. That is to say, each one maketh manifest the perfections, the joyous message, and the excellency of that holy Being.	142.6 Itong labindalawang pinot na ito ay pumapalibot sa buong daigidg, yaon ay, sila ay kanlungan ng lahat ng nilalang. At higit pa doon, itong labindalawang pinot ay ang saligan ng Lungsod ng Diyos, ang makalangit na Jerusalem, at sa bawat isa sa mga s aligang ito ay nakasulat ang isa sa mga Apostol ni Kristo. Ang ibig sabihin ay ang bawat isa ay ginagawang mahayag ang mga kaganapan, ang maligayang balita, at ang kahusayan ng banal na Nilalang na iyon.
In brief, the Scripture saith: 'And he that talked with me had a rod made out of gold, that is, a measure, wherewith he measured the city and the gates thereof and the towers thereof.' The meaning is that certain personages guided the people with a staff grown out of the earth, and shepherded them with a rod, like unto the rod of Moses. Others trained and shepherded the people with a rod of iron, as in the Dispensation of Mu ḥ ammad. And in this present cycle, because it is the mightiest of Dispensations, that rod grown out	142.7 Sa maikling Salita, sinabi sa Santong Kasulatan: 'At siya ay kumausap sa akin ay may taglay na patpat yari sa ginto, yaon ay, isang panukat na sa pamamagitan nito ay sinukat niya ang lungsod at ang mga pinto nito at ang mga tore nito.' Ang kahulugan ay ma yroong tanging mnga katauhang namatnubay sa mga tao taglay ang tungkod na tumubo mula sa lupa at ginabayan sila sa pamamagitan ng patpat, tulad ng patpat ni Moises. Ang mga iba ay sinamay at ginabayan ang mga tao sa pamamagitan ng patpat na bakal, tulad sa Disyensasyon ni Muhammad. At sa kasalukuyang