Selections from the Writings of 'Abdu'l -Bahá Page 136 Mga Pinili mula sa mga Kasulatan ni 'Abdu'l -Bahá

One must see in every human being only that which is worthy of praise. When this is done, one can be a friend to the whole human race. If, however, we look at people from the standpoint of their faults, then being a friend to them is a formidable task.	144.2 Dapat makita sa bawat tao ang tanging nararapat purihin lamang. Kapag ito ay ginagawa, maaaring maging kaibigan sa buong lahi ng tao. Subalit kapag titingnan natin ang tao mula sa punto ng kanilang mga kakulangan, sa gayon ang pagiging kaibigan nila ay napakahirap na gawain.
It happened one day in the time of Christ - may the life of the world be a sacrifice unto Him - that He passed by the dead body of a dog, a carcass reeking, hideous, the limbs rotting away. One of those present said: 'How foul its stench!' And another said: 'H ow sickening! How loathsome!' To be brief, each one of them had something to add to the list.	144.3 Nangyari minsa sa panahon ni Kristo - maging alay nawa ang buhay ng daigdig para sa Kaniya - na napadaan Siya sa patay na aso, na ang bangkay nay namamaho, kasuklamsuklam, naagnas na ang kalamnan. Sinabi ng isang naroroon: 'Ang baho!' Sinabi ng isa 'Nakasusuka! Kadiri!' Sa madaling salita, ang bawat isa sa kanila ay may idinagdag pa.
But then Christ Himself spoke, and He told them: 'Look at that dog's teeth! How gleaming white!'	144.4 Subatil nang si Kriso na Mismo ang nagsalita, at sinabi Niya sa kanila: 'Masdan ang mga ngipin ng aso! Kumikinang sa kaputian!'
The Messiah's sin -covering gaze did not for a moment dwell upon the repulsiveness of that carrion. The one element of that dead dog's carcass which was not abomination was the teeth: and Jesus looked upon their brightness.	144.5 Ang paningin ng Mesias na tumatakip sa mga kasalanan ay hindi ni saglit dumako sa kasuklam-suklam na katangian ng bangkay na iyon. Ang tanging bahagi ng bangkay ng asong iyon na hindi kasuklam-suklam ay ang ngipin nito: at tiningnan ni Jesus ang kaningningan nito.
Thus is it incumbent upon us, when we direct our gaze toward other people, to see where they excel, not where they fail.	144.6 Sa gayon ay tungkulin natin, kapag idinako natin ang ating paningin sa ibang tao, na tingnan kung saan sila mahusay, hindi kung saan sila nagkukulang.
Praise be to God, thy goal is to promote the well- being of humankind and to help the souls to overcome their faults. This good intention will produce laudable results.	144.7 Purihin ang Diyos, ang iyong layunin ay itaguyod ang mabuting kalagayan ng sangkatauhan at tulungan ang mga kaluluwang maiwaksi ang kanilang mga kapintasan. Itong mabuting hangarin ay magdudulot ng kapuri-puring mga bunga.

- 145 -	- 145 -
Thou didst write as to the question of spiritual discoveries. The spirit of man is a circumambient power that encompasseth the realities of all things. Whatsoever thou dost see about thee - wondrous products of human workmanship, inventions, discoveries and like evidences - each one of these was once a secret hidden away in the realm of the unknown. The human spirit laid that secret bare, and drew it forth from the unseen into the visible world. There is, for example, the power of steam, and photography and the phonograph, and wireless telegraphy, and advances in mathematics: each and every one of these was once a mystery, a closely guarded secret, yet the human spirit unraveled these secrets and brought them out of the invisible into the light of day. Thus is it clear that the human spirit is an all-encompassing power that exerteth its dominion over the inner essences of all created things, uncovering the well kept mysteries of the phenomenal world.	145.1 Ikaw ay sumulat tungkol sa paksa ng espiritwal na mga katuklasan. Ang espiritu ng tao ay isang pumapalibot na kapangyarihang sumasaklaw sa realidid ng lahat ng bagay. Anuman ang iyong nakikita sa palagid - ang kamangha- manghang mga produktong likha ng tao, mga imbento, mga katuklasan at ang kahalintulad na mga patunay - ang bawat isa sa mga ito sa isang panahon ay isang lihim na natatago sa larangan ng di-nalalaman. Ang espiritu ng tao ang nagsiwalat ng lihim na iyon, at hinugot ito mula sa di-nakikita tungo sa nakikitang daigdig. Naroon, halimbawa, ang kapangyarihan ng singaw ng kumukulong tubig, at ng potograpiya, at ng ponograpiya, at ang telegrapiyang walang alambre, at ang mga pagsulong sa matematika: ang bawat isa at ang lahat ng mga ito sa isang panahon ay isang hiwaga, isang natatagong lihim, subalit ang espiritu ng tao ay nagawang ibunyag ang mga lihim na ito at dinala ang mga ito mula sa di-nakikita tungo sa liwanag ng araw. Sa gayon ay maliwanag na ang espiritu ng tao ay isang kapangyarihang nakasasaklaw ng lahat na pinaiiral ang paghahari nito sa panloob na diwa ng lahat ng nilikhang