Selections from the Writings of 'Abdu'l -Bahá Page 205 Mga Pinili mula sa mga Kasulatan ni 'Abdu'l -Bahá

trust, issuing forth from Írán, bring immortality to all on earth. May she raise on the highest summits the banner of public order, of purest spirituality, of universal peace.	pinakaubod at tampulan ng mabuting kalagayan at kapayapaan. Tulutang ang pagiging matuwid at ang pakikipagkaibigan, at pagmamahal at pagtitiwala, na lumalabas mula sa Iran, ay maghatid ng kawalan ng kamatayan sa lahat ng nasa lupa. Tulutang itaas niya sa pinakamataas na mga bundok ang bandila ng kaayusan ng publiko, ng pinakadalisay na pagka- espiritwal ng pangkalahatang kapayapaan.
O ye loved ones of God! In this, the Bahá'í dispensation, God's Cause is spirit unalloyed. His Cause belongeth not to the material world. It cometh neither for strife nor war, nor for acts of mischief or of shame; it is neither for quarrelling with other Faiths, nor for conflicts with the nations. Its only army is the love of God, its only joy the clear wine of His knowledge, its only battle the expounding of the Truth; its one crusade is against the insistent self, the evil promptings of the human heart. Its victory is to submit and yield, and to be selfless is its everlasting glory. In brief, it is spirit upon spirit:	206.9 O kayong mga minamahal ng Diyos! Dito, sa Dispensasyong Baha'i, ang Kapakanan ng Diyos ay espiritung walang halo. Ang Kaniyang Kapakanan ay hindi bahagi ng materyal na daigdig. Hindi ito dumating para sap ag-aaway o digmaan, ni para sa mga gawain ng kalokohan o ng nakahihiya; hindi ito para sa pakikipag-away sa ibang mga Pananampalataya, ni para sa pagtatalo ng mga bansa. Ang tanging hukbo nito ay ang pag-ibig sa Diyos, ang tanging ligaya nito ay ang malinaw na alak ng Kaniyang kaalaman, ang tanging digmaan nito ay ang pagpapaliwanag ng Katotohanan; ang tanging kursada nito ay laban sa mapilit na sarili, ang masasamang udyok ng puso ng tao. Ang tagumpay nito ay magpasakop at sumuko, at ang maging walang bahid ng pagkamakasarili ay ang kaluwalhatian nito magpakailanman. Sa maikling salita, ito ay patong-patong na espiritu:
Unless ye must, Bruise not the serpent in the dust, How much less wound a man. And if ye can, No ant should ye alarm, Much less a brother harm.	206.10 Hangga't maaari, Huwag saktan ang ahas sa lupa, Lalo pang huwag sugatan ang tao At kung maaari Huwag bulabugin ang langgam, Lalo pang huwag bigyan ng pinsala ang kapatid
Let all your striving be for this, to become the source of life and immortality, and peace and comfort and joy, to every human soul, whether one known to you or a stranger, one opposed to you or on your side. Look ye not upon the purity or impurity of his nature: look ye upon the all-embracing mercy of the Lord, the light of Whose grace hath embosomed the whole earth and all who dwell thereon, and in the plenitude of Whose bounty are immersed both the wise and the ignorant. Stranger and friend alike are seated at the table of His favor. Even as the believer, the denier who turneth away from God doth at the same time cup his hands and drink from the sea of His bestowals.	206.11 Tulutang ang lahat ng inyong pagsisikap ay maging para dito, na maging pinagmumulan ng buhay at kawalan ng kamatayan, at kapayapaan at kaginhawaan at kaligayahan, sa bawat kaluluwa ng tao, maging kilala man o di- kilala, maging laban sa inyo o kakampi. Huwag ninyong tingnan ang kadalisayan o kawalan ng kadalisayan ng kaniyang pagkatao: tingnan ninyo ang yumayakap sa lahat na habag ng Panginoon na ang liwanag ng Kaniyang pagpapala ay yinapos sa dibdib ang buong daigdig at ang lahat ng nananahan doon, at sa kasaganaan ng Kaniyang biyaya ay nakalubog ang kapuwa marunong at mangmang. Ang di-kilala at ang kaibigan ay parehong nakaupo sa harap ng hapag ng Kaniyang kaloob. Tulad din ng sumasampalataya, ang nagtatatwang tumalikod sa Diyos ay isinasahod din ang kaniyang mga kamay upang uminom mula sa karagatan ng kaniyang mga ipinagkakaloob.
It behooveth the loved ones of the Lord to be the signs and tokens of His universal mercy and the embodiments of His own excelling grace. Like the sun, let them cast their rays upon garden and rubbish heap alike, and even as clouds in spring, let them shed down their rain upon flower and thorn. Let them seek but love and faithfulness, let them not follow the ways of unkindness, let their talk be confined to the secrets of friendship and of peace. Such are the	206.12 Tungkulin ng mga minamahal ng Panginoon na maging mga palatandaan at mga sagisag ng Kaniyang pangkalahatang habag at mga kinatawan ng Kaniyang napakahusay na biyaya. Tulad ng araw, tulutang pasikatin nila ang kanilang mga sinag kapuwa sa hardin at sa tambak ng basura, at tulad ng mga ulap ng tagsibol, tulutang ibuhos nila ang kanilang ulan sa bulaklak at sa tinik. Tulutang hanapin lamang nila ang pagmamahal at katapatan, huwag nilang sundan ang mga paraan ng kasungitan, tulutan ang kanilang