Selections from the Writings of 'Abdu'l -Bahá Page 180 Mga Pinili mula sa mga Kasulatan ni 'Abdu'l -Bahá

cause them to pass round the cup that brimmeth with the wine of certitude. O my God, make them to be songsters that carol in fair gardens, make them lions that couch in the thickets, whales that plunge in the vasty deep.	tagapaglingkod sila, mangyaring ipaabot nila sa lahat ng nakalibot ang kopa na punong-puno ng alak ng katiyakan. O aking Diyos, gawin silang mangaangata na umaawit sa mga magagandang hardin, gawin silang mnga leon na naninirahan sa masukal na lugar, mga balyenang sumisisid sa malawak na kailaliman.
Verily Thou art He of abounding grace. There is none other God save Thee, the Mighty, the Powerful, the Ever-Bestowing.	190.4 Sa katunayan, Ikaw yaong may walang- hanggang pagpapala. Walang ibang Diyos liban sa Iyo, ang Malakas, ang Makapangyarihan, ang Laging Nagbibigay.
O ye my spiritual friends! For some time now the pressures have been severe, the restrictions as shackles of iron. This hapless wronged one was left single and alone, for all the ways were barred. Friends were forbidden access to me, the trusted were shut away, the foe compassed me about, the evil watchers were fierce and bold. At every instant, fresh affliction. At every breath, new anguish. Both kin and stranger on the attack; indeed, onetime lovers, faithless and unpitying, were worse than foes as they rose up to harass me. None was there to defend 'Abdu'l-Bahá, no helper, no protector, no ally, no champion. I was drowning in a shoreless sea, and ever beating upon my ears were the raven- croaking voices of the disloyal.	190.5 O kayong aking espiritwal na mga kaibigan! Sa loob ng ilang panahon na ngayon ang mga alalahanin ay napakatindi, ang mga balakid ay tulad ng mga kadenang bakal. Itong walang suwerteng pinagkasalaan ay iniwanang nag-iisa at walang kasama, dahil ang lahat ng daan ay isinara. Ang mga kaibigan ay pinagbawalang makipagkita sa akin, angmga pinagkakatiwalaan ay ikinulong, ang kaaway ay nakapalibot sa akin, ang nagmamatyag na masasamang-loob ay mabangis at matapang. Sa bawat sandali, panibagong pagdurusa. Sa bawat hininga, panibagong hinagpis. Kapuwa kaanak at di-kilala ay sumasalakay; sa katunayan, ang dating mga nagmamahal, salawahan at walang awa, ay mas malupit pa kaysa mga kaaway sa pagbango nila upang pahirapan ako. Walang naroon upang ipagtanggol si 'Abdu'l -Baha, walang katulong, walang tagapangalaga, walang kakampi, walang kampeon. Nalulunod ako sa karagatang walang dalampasigan, at patuloy na umaalingawngaw sa aking mga tainga ay ang mga tinig ng uwak ng mga walang-katapatan.
At every daybreak, triple darkness. At eventide, stone- hearted tyranny. And never a moment's peace, and never any balm for the spear's red wounds. From moment to moment, word would come of my exile to the Fezzan sands; from hour to hour, I was to be cast into the endless sea. Now they would say that these homeless wanderers were ruined at last; again that the cross would soon be put to use. This wasted frame of mine was to be made the target for bullet or arrow; or again, this failing body was to be cut to ribbons by the sword.	190.6 Sa bawat bukang-liwayway, tatlong patong ng karimlan. Sa pagkagat ng dilim, paniniil ng pusong-bato. At wala ni isang saglit ng kapayapaaan, at walang balsam para sa mapupulang mga snugat ng sibat. Sa bawat sandali darating ang balita ng pagdisteryo sa akin sa buhanginang Fezzan; sa bawat oras, ihahagis daw ako sa karagatang walang-hanggan. Ngayon ay sinasabi nilang sa wakas itong mga galang walang- tahanan ay nasawi na rin; muli ay sasabihing di-magtatagal ang krus ay muling gagamitin. Itong aking lustay na katawan ay gagawing tampumlan daw ng laba o pana; o muli, na itong nanghihinang katawan ay gugutay-gutayin ng espada.
Our alien acquaintances could not contain themselves for joy, and our treacherous friends exulted. 'Praise be to God,' one would exclaim, 'Here is our dream come true.' And another, 'God be thanked, our spearhead found the heart.'	190.7 Ang aming banyagang mga kakilala ay hindi mapigilan ang mga sarili sa kaligayan, at ang aming taksil na mga kaibigan ay nagdiriwang. 'Purihin ang Diyos,' bubulalas ang isa, 'Narito na ang katuparan ng ating pangarap.' At ang isa pa, 'Salamat sa Diyos, ang ating sibat ay tumama sa puso.'
Affliction beat upon this captive like the heavy rains of spring, and the victories of the malevolent swept down in a relentless flood, and still 'Abdu'l-Bahá remained happy and serene, and relied on the grace of the All-Merciful. That pain, that anguish, was a paradise of all delights; those chains were the necklace of a king on a throne in heaven. Content with God's will, utterly resigned, my heart	190.8 Ang pagdurusa ay bumuhos sa bihay na ito tulad ng malalakas na ulan ng tagsibol, at ang mga tagumpay ng masasama ay dumaluyong tulad ng di-mapigilang baha, at gayumpaman si 'Abdu'l -Bahá ay nanatiling maligaya at mapayapa, at umaasa sa biyaya ng Ganap na Mahabagin. Ang sakit na iyon, ang pighati na iyon, ay isang Paraiso ng lahat ng kaluguran; ang mga tanikalang iyon ay kuwintas ng isang hari sa tronong nasa langit. Nasisiyahan sa kalooban ng Diyos, ganap na tumatanggap, ang puso ko ay sumuko sa anumang