Selections from the Writings of 'Abdu'l -Bahá Page 164 Mga Pinili mula sa mga Kasulatan ni 'Abdu'l -Bahá

the like. Yet finally all are doomed to loss and disappointment. One and all they leave behind them all that is theirs and empty-handed hasten to the realm beyond, and all their labors shall be in vain. To dust they shall all return, denuded, depressed, disheartened and in utter despair.	rin ay naghahangad ng katanyagan, ng sining, ng kasaganaan at ng mga kahalintulad nito. Subalit sa wakas ang lahat ay mauuwi sa kawalan at kabiguan. Ang bawat isa at ang lahat ay iniiwanan ang lahat ng kanila at habang walang natatanganan ay nagmamadali patungo sa kaharian sa kabila, at ang lahat ng kanilang mga pagpupunyagi ay walang ibinunga. Sa alabok sila babalik lahat, hubo, nalulumbay, malungkot, at ganap na nawalan ng pag-asa.
But, praised be the Lord, thou art engaged in that which secureth for thee a gain that shall eternally endure; and that is naught but thine attraction to the Kingdom of God, thy faith, and thy knowledge, the enlightenment of thine heart, and thine earnest endeavor to promote the Divine Teachings.	176.2 Subalit, purihin ang Panginoon, ikaw ay abala doon sa magkakaloob sa iyo ng isang kapakinabangang magtatagal magpakailanman; at iyon ay walang iba kundi ang iyong pagka-akit sa Kaharian ng Diyos, ang iyong pananalig, at ang iyong kaalaman, ang pag-unawa ng iyong puso, at ang iyong taimtim na pagsisikap na itaguyod ang Banal na mga Katuruan.
Verily this gift is imperishable and this wealth is a treasure from on high!	176.3 Tunay na ang kaloob na ito ay walang-maliw at ang kayamanang ito ay isang yaman mula sa kaitaasan!

- 177 -	- 177 -
O living flame of heavenly love! Thine heart hath been so fired with the love of God that from ten thousand leagues afar its warmth and radiance may be felt and seen. The fire lit by mortal hand imparteth light and warmth to but a little space, whereas that sacred flame which the Hand of God hath kindled, though burning in the east, will set aflame the west and give warmth to both the north and the south; nay, it shall rise from this world to glow with the hottest flame in the realms on high, flooding with light the Kingdom of eternal glory.	177.1 O nabubuhay na apoy ng makalangit na pag- ibig! Ang iyong puso ay gayon na lamang ang pagliliyab sa pag-ibig sa Diyos na mula sa sampung libong milya ang init at liwanag nito ay nadarama at nakikita. Ang apoy na pinarikit ng kamay ng tao ay nagbibigay ng liwanag at init sa kapirasong lugar lamang, samantalang ang banal na apoy na pinagningas ng Kamay ng Diyos, bagaman nag-aapoy sa silangan, ay paliliyabin ang kanluran at magbibigay ng init sa kapuwa hilaga at timog; hindi lamang iyon, ito ay aakyat mula sa daigdig na ito upang magningas ang pinakamainit na apoy sa mga kaharian sa kaitaasan, pinupuspos ng liwanag ang Kaharian ng walang-hanggang kaluwalhatian.
Happy art thou to have obtained so heavenly a gift. Blessed art thou to be favored with His divine bestowals.	177.2 Maligaya kang nakatamo ng gayong makalangit na kaloob. Pinagpala kang nabigyan ng Kaniyang banal na mga kaloob.
The glory of God rest upon thee and upon them that hold fast unto the sure handle of His Will and holy Covenant.	177.3 Ang luwalhati ng Diyos ay mapasaiyo at mapasakanilang mga kumakapit nang mahigpit sa tiyak na hawakan ng Kaniyang Kalooban at konsagradong banal na Kasunduan.

- 178 -	- 178 -
O maidservant of God! Thy letter dated 9 December 1918 was received. Its contents were noted. Never lose thy trust in God. Be thou ever hopeful, for the bounties of God never cease to flow upon man. If viewed from one perspective they seem to decrease, but from another they are full and complete. Man is under all conditions immersed in a sea of God's blessings. Therefore, be thou not hopeless under any circumstances, but rather be firm in thy hope.	178.1 O babaeng tagapaglingkod ng Diyos! Ang iyong liham ng ika-9 ng Disyembre 1918 ay natangngap na. Ang mga nilalaman nito ay binasa. Huwag mawalan ng tiwala sa Diyos. Ikaw ay laging umasa, sapagkat ang mga biyaya ng Diyos ay hindi kailanman huminto ang pagdaloy sa tao. Kapag titingnan mula sa isang dako waring umuunti ito, subalit mula sa ibang dakon ang mga ito ay ganap at lubos. Ang tao sa lahat ng kalagayan ay nakalubog sa karaganan ngmga biyaya ng