Selections from the Writings of 'Abdu'l -Bahá Page 20 Mga Pinili mula sa mga Kasulatan ni 'Abdu'l -Bahá

high. Thus shall a sorry gnat become an eagle in the fullness of his strength, and a feeble sparrow change to a royal falcon in the heights of ancient glory.	tulad tulad ng pakakak ni Israfil, ibabangon niya ang mga patay nitong naka-asang daigdig upang mabuhay; sapagkat ang mga pagpapatibay ng Kahariang Abha ay hindi kailanman nahihinto, at ang gayong butihing kaluluwa ay kakaibiganin ng walang-maliw na tulong ng samahan sa kaitaasan. Sa gayon ang isang abang niknik ay magiging isang agila sa kasagsagan ng lakas nito, at ang isang mahinang maya ay magiging isang maharlikang lawin sa mga tugatog ng napakatandang kaluwalhatian.
Wherefore, look not on the degree of your capacity, ask not if you are worthy of the task: rest ye your hopes on the help and loving-kindness, the favors and bestowals of Bahá'u'lláh- may my soul be offered up for His friends! Urge on the steed of high endeavor over the field of sacrifice, and carry away from this wide arena the prize of divine grace.	8.5 Kung gayon, ay huwag tumingin sa antas ng inyong kakayahan, huwag itanong kung kayo ay karapat-dapat sa gawain, ilagay ang inyong pag-asa sa tulong at mapagmahal na kabaitan, sa mga biyaya at mga kaloob ni Baha'u'llah-nawa'y maialay ang aking kaluluwa para sa Kaniyang mga kaibigan! Patakbuhin ang kabayo ng mataas na pagsisikap sa larangan ng pagpapakasakit, at itangay mula sa malawak na larangang ito ang gantimpala ng banal na biyaya.
O ye handmaids of the merciful Lord! How many queens of this world laid down their heads on a pillow of dust and disappeared. No fruit was left of them, no trace, no sign, not even their names. For them, no more granting of bestowals; for them, no more living at all. Not so the handmaids who ministered at the Threshold of God; these have shone forth like glittering stars in the skies of ancient glory, shedding their splendors across all the reaches of time. These have fulfilled their dearest hopes in the Abhá Paradise; they have tasted the honey of reunion in the congregation of the Lord. Such souls as these profited from their existence here on earth: they plucked the fruit of life. As for the rest, 'There surely came upon them a time when they were a thing not spoken of.'	8.6 O kayong mga kawaksing-banal ng mahabaging Panginoon! Gaano karaming mga reyna ng daigdig na ito ay naghimlay ng kanilang mga ulo sa unan ng alabok at naglaho. Walang bunga ang naiwan mula sa kanila, walang bakas, walang tanda, kahit na kanilang mga pangalan. Para sa kanila, ay wala nang pagkakaloob ng mga biyaya; para sa kanila ay walang buhay. Hindi ganoon ang mga kawaksing-babae na naglingkod sa Bungad ng Diyos; ung mga ito ay sumisikat tulad ng nagniningning na mga bituin sa mga kalangitan ng napakatandang kaluwanhatian, pinasisikat ang kanilang mga karingalan sa lahat ng nabot ng panahon. Ang mga ito ay natupad ang kanilang pinakamimithing mga pag-asa sa Paraiso ng Abha; natikman nila ang pulot ng muling pagsama sa kongregasyon ng Panginoon. Ang gayong mga kaluluwa ay nakinabang mula sa kanilang pagkabuhay sa lupa; pinitas nila ang prutas ng buhay. Samantalang sa mga iba, 'Tiyak na sumapit sa kanila ang panahon kung kailan sila ay isang bagay na hindi nababanggit.'
O ye lovers of this wronged one! Cleanse ye your eyes, so that ye behold no man as different from yourselves. See ye no strangers; rather see all men as friends, for love and unity come hard when ye fix your gaze on otherness. And in this new and wondrous age, the Holy Writings say that we must be at one with every people; that we must see neither harshness nor injustice, neither malevolence, nor hostility, nor hate, but rather turn our eyes toward the heaven of ancient glory. For each of the creatures is a sign of God, and it was by the grace of the Lord and His power that each did step into the world; therefore they are not strangers, but in the family; not aliens, but friends, and to be treated as such.	8.7 O kayong mga mangingibig nitong pnagkasalaan! Linisin ninyo ang inyong mga mata, upang wala kayong makitang tao na iba pa sa inyong sarili. Huwag kayong makakita ng mga di-kilala; sa halip ay tingnan ang lahat ng tao bilang mga kaibigan, sapagkat ang pag-ibig at pagkakaisa ay mahirap marating kapag ang inyong paningin ay nakapako sa pagkakaiba. At dito sa bago at kamangha-manghang panahon, sinasabi ng Banal na mga Kasulatan na dapat tayong maki-isa sa lahat ng tao; na kilangan ay hindi natin makita ang kalupitan o kawalan ng katarungan, ni ang kasamaan, ni galit, ni pagkamuhi, subalit sa halip ay ibaling natin an gating mga mata tungo sa kalangitan ng napakatandang kaluwalhatian. Sapagkat ang bawat nilikha ay isang palatandaan ng Diyos, at dahil sa biyaya ng Panginoon at sa Kaniyang kapangyarihan ang bawat isa ay humakbang sa daigdig; samakatuwid sila ay hindi mga