Selections from the Writings of 'Abdu'l -Bahá Page 193 Mga Pinili mula sa mga Kasulatan ni 'Abdu'l -Bahá

it is my refuge, my shelter, my asylum, my safe haven, and within it do I exult amid the hosts of heaven and the Company on high.	layunin, ang aliw ng aking dibdib, ang ligaya ng aking pusoq ito ang aking kanlungan, ang aking kublihan, ang aking asilo, ang aking ligtas na taguan, at sa loob nito ay nagdiriwang ako kasama ang mga hukbo ng langit at ang Kalipunan sa kaitaasan.
Rejoice in my bondage, O ye friends of God, for it soweth the seeds of freedom; rejoice at my imprisonment, for it is the wellspring of salvation; be ye glad on account of my travail, for it leadeth to eternal ease. By the Lord God! I would not exchange this prison for the throne of the whole world, nor give up this confinement for pleasures and pastimes in all the fair gardens on earth. My hope is that out of the Lord's abundant grace, His munificence and loving-kindness, I may, in His pathway, be hanged against the sky, that my heart may become the target for a thousand bullets, or that I may be cast into the depths of the sea, or be left to perish on desert sands. This is what I long for most; this is my supreme desire; it refresheth my soul, it is balm for my breast, it is the very solace of mine eyes.	199.5 Ipagdiwang ang aking pagkabihag, O kayong mga kaibigan ng Diyos, sapagkat ihinahasik nito ang mga binhi ng kalayaan; ipagdiwang ang aking pagkakulong, sapagkat ito ang bukal ng kaligtasan; maging maligaya kayo dahil sa aking napakasakit na mga pagpupunyagi, sapagkat ito ay humahantong sa walang-hanggang kaginhawaan. Saksi ang panginoong Diyos! Hindi ko ipagpapalit ang piitang ito para sa trono ng daigdig, ni isuko ang pagkakulong na ito para sa mga kaluguran at mga libangan sa lahat ng magagandang mga hardin ng d aigdig. Ang aking pag-asa ay mula sa masaganang biyaya ng Panginoon, ng Kaniyang labis-labis na pagkabukas-palad at mapagmahal na kabaitan, na ako, sa kaniyang landas, ay maibitay sa langit, na ang aking puso ay maging tampulan ng isang libong bala, o na ako ay maihagis sa kailaliman ng dagat, o iwanang mamatay sa mga buhanginan ng disyerto. Ito ang aking pinakamimithi; ito ang aking sukdulang hangarin; pinananariwa nito ang aking kaluluwa, balsamo ito sa aking dibdib, ito ang mismong aliw ng aking mga mata.
As for you, O ye lovers of God, make firm your steps in His Cause, with such resolve that ye shall not be shaken though the direst of calamities assail the world. By nothing, under no conditions, be ye perturbed. Be ye anchored fast as the high mountains, be stars that dawn over the horizon of life, be bright lamps in the gatherings of unity, be souls humble and lowly in the presence of the friends, be innocent in heart. Be ye symbols of guidance and lights of godliness, severed from the world, clinging to the handhold that is sure and strong, spreading abroad the spirit of life, riding the Ark of salvation. Be ye daysprings of generosity, dawning-points of the mysteries of existence, sites where inspiration alighteth, rising-places of splendors, souls that are sustained by the Holy Spirit, enamored of the Lord, detached from all save Him, holy above the characteristics of humankind, clothed in the attributes of the angels of heaven, that ye may win for yourselves the highest bestowal of all, in this new time, this wondrous age.	199.6 At tungkol naman sa inyo, O kayong mga mangingibig ng Diyos, patatagin ang inyong mga hakbang sa Kaniyang Kpakanan, nang may gayong pagtitika na hindi kayo mayayanig kahit na salantain ang daigdig ng pinakamalalang mga kalamidad. Walang bagay, sa anumang kalagayan ang dapat ikabahala ninyo. Maging kasing tibay kayo ng matataas na mga bundok, maging mga bituin na sumisikat sa itaas ng guhit-tagpuan ng buhay, maging maliliwanag na mga lampara sa mga pagtitipon ng pagkakaisa, maging mga kaluluwang mapagpakumbaba at mababa sa harap ng mga kaibigan, maging inosente ang puso. Maging mga sagisag ng patnubay at mga liwanag ng pagkamakadiyos, nakawalay sa daigdig, nangangapit sa hawakang tiyak at matibay, ikinakalat sa ibayo ang espiritu ng buhay, nakasakay sa Arko ng Kaligtasan. Maging mga pamimitak ng pagkabukas-palad, mga pook- silangan ng mga hiwaga ng buhay, mga lugar na dinadapuan ng inspirasyon, mga pinagsisikatan ng mga karingalan, mga kaluluwang tinutustusan ng Espiritu Santo, nabibighani sa Panginoon, nakawalay sa lahat maliban sa Kaniya, banal nang higit sa mga katangian ng tao, nadadamtan ng mga kabutihan ng mga anghel ng langit, nang upang makamtan ninyo para sa inyong mga sarili ang kaloob na pinakamataas sa lahat, sa bagong oras na ito, sa kamangha-manghang panahon na ito.
By the life of Bahá! Only he who is severed from the world shall achieve this ultimate grace, he who is a captive of divine love, empty of passion and self, from every aspect true unto his God, humble, lowly, supplicating, in tears, submissive in the presence of the Lord.	199.7 Saksi ang buhay ni Bahá! Siya lamang na nakawalay sa daigdig ang makatatamo sa sukdulang biyaya na ito, siyang bihag ng banal nap ag-ibig, salat sa silakbo ng damdamin at ng sarili, mula sa bawat panig ay tapat sa kaniyang Diyos, mapagpakumbaba, mababa, nagsusumamo, lumuluha, masunurin sa harap ng Panginoon.