Selections from the Writings of 'Abdu'l -Bahá Page 224 Mga Pinili mula sa mga Kasulatan ni 'Abdu'l -Bahá

another, what great advances they will be seen to make, how secure and protected they will be. Then let us widen out the sphere a little more, let us take the inhabitants of a city, all of them together: if they establish the strongest bonds of unity among themselves, how far they will progress, even in a brief period, and what power they will exert. And if the sphere of unity be still further widened out, that is, if the inhabitants of a whole country develop peaceable hearts, and if with all their hearts and souls they yearn to cooperate with one another and to live in unity, and if they become kind and loving to one another, that country will achieve undying joy and lasting glory. Peace will it have, and plenty, and vast wealth.	sa isang baryong sinisikap maging mapagmahal at nagkakais, na nakikisalamuha at mabait sa isa't isa, makikita kung gaano kalaking mga pagsulong ang kanilang matatamo, kung paanong sila ay ligtas at pinangangalagaan. Ngayon ay palawakin pa natin nang kaunti ang saklaw, tingnan natin ang mga nananahan sa isang lungsod, lahat silang sama-sama: kapag itatatag nila ang pinakamatibay na mga kawing ng pagkakaisa sa pagitan nila, gaano kalayo ang mararating nilang pag-unlad, kahit sa loob ng maikling panahon, at anong kapangyarihan ang kanilang matatanganan. At kung ang saklaw ng pagkakaisa ay higit na palalawakin pa, yaon ay, kapag ang mga nananahan sa buong bansa ay magkaroon ng payapang mga puso, at kung buong puso't kaluluwa nilang hangarin ang makipagtulungan s a isa't isa at manahan sa pagkakaisa, at kung sila ay magiging mabait at mapagmahal sa isa't isa at manahan sa pagkakaisa, at kung sila ay magiging mabait at mapagmahal sa isa't isa, ang bansang iyon ay makatatamo ng walang-maliw na kaligayahan at namamalaging kaluwalhatian. Tatamasa ito ng kapayapaa,n at kasaganaan, at napakalaking kayamanan.
Note then: if every clan, tribe, community, every nation, country, territory on earth should come together under the single-hued pavilion of the oneness of mankind, and by the dazzling rays of the Sun of Truth should proclaim the universality of man; if they should cause all nations and all creeds to open wide their arms to one another, establish a World Council, and proceed to bind the members of society one to another by strong mutual ties, what would happen then? There is no doubt whatsoever that the divine Beloved, in all His endearing beauty, and with Him a massive host of heavenly confirmations and human blessings and bestowals, would appear in His full glory before the assemblage of the world.	221.11 Masdan kung gayon: kapag an g bawat angkan, tribu, pamayanan, bawat sambayanan, bansa, teritoryo sa daigdig ay magsama-sama sa ilalim ng iisang kulay na pabilyon ng pagkakaisa ng sangkatauhan, at sa nakasisilaw na mga silahis ng Araw ng Katotohanan ay ipahahayag ang ka isahan ng sangkatauhan; kung magagawa nilang ibuka nang malawak ng lahat ng bansa at lahat ng pananampalataya ang kanilang mga yapos sa isa't isa, magtatag ng Pandaigdigang Kalipunan, at magpatuloy sa pagbubuklod ng mga miyembro ng lipunan sa isa't isa sa pamamagitan ng matibay na mga ugnayan sa isa't isa, ano ang mangyayari sa ganoong kalagayan? Walang anumang pag-aalinlangang ang banal na Minamahal, sa Kaniyang buong nakabibighaning kagandahan, at kasama Niya ang napakalaking hukbo ng makalangit na mga pagpapatibay at pagpapalal ng tao at mga kaloob, ay makikita sa Kaniyang ganap na kaluwalhatian sa harap ng pagtitipon ng daigdig.
Wherefore, O ye beloved of the Lord, bestir yourselves, do all in your power to be as one, to live in peace, each with the others: for ye are all the drops from but one ocean, the foliage of one tree, the pearls from a single shell, the flowers and sweet herbs from the same one garden. And achieving that, strive ye to unite the hearts of those who follow other faiths.	221.12 Samakatwid, O kayong mga minamahal ng Panginoon, pakilusin ang inyong mga sarili, gawin ang lahat ngnasa inyong kapangyarihan upang magkaisa, upang mamuhay nang payapa ang bawat isa sa iba; sapagkat kayong lahat ay mga patak mula sa iisang karagatan lamang, mga dahoon ng iisang puno, mga perl as mula sa iisang kabibi, mga bulaklak at mga matatamis na erbo mula sa iisang hardin. At sa pagkatamo noon, sikapin ninyong pagkaisahin ang mga puso niyong mga tagasunod ng ibang mga pananampalataya.
For one another must ye give up even life itself. To every human being must ye be infinitely kind. Call none a stranger; think none to be your foe. Be ye as if all men were your close kin and honored friends. Walk ye in such wise that this fleeting world will change into a splendor and this dismal heap of dust become a palace of delights. Such is the counsel of 'Abdu'l-Bahá, this hapless servant.	221.13 Para sa isa't isa ay dapat ninyong ialay kahit ang mismong buhay. Sa bawat tao ay dapat sukdulan ang inyong kabaitan. Huwag taguriang di-kilala ang sinuman; huwag ipalagay na kaaway ang sinuman. Maging wari kayong ang lahat ng tao ay inyong malapit na kaanak at iginagalang na mga kaibigan. Lumakad kayo sa gayong gawi na itong naglalahong daigcdig ay mababago upang maging isang karingalan at itong nakalulungkot na bunton ng alabok ay