Selections from the Writings of 'Abdu'l -Bahá Page 222 Mga Pinili mula sa mga Kasulatan ni 'Abdu'l -Bahá

and concerns; and since out of the easts and the wests of the earth there poureth a mounting flood of letters upon him, it would be impossible to send a separate letter to each one, wherefore this one letter is addressed to each of you, that it may, as sealed wine, rejoice your souls and warm your hearts.	pinagkakaabalahan at mga alaalahanin; at yamang mula sa mga silangan at mga kanluran ng daigdig ay bumubuhos ang tumataas na baha ng mga liham sa kaniya, hindi posibleng magpadala ng hiwalay na liham para sa bawat isa, kung gayon itong nag-iisang liham ay para sa bawat isa sa inyo, nang upang magawa nito, tulad ng selyadong alak, na pagalakin ang inyong mga kaluluwa at painitin ang inyong mga puso.
O ye steadfast loved ones! The grace of God is beating down upon mankind, even as the rains in spring, and the rays of the manifest Light have made this earth to be the envy of heaven. But alas, the blind are deprived of this bounty, the heedless are closed off from it, the withered despair of it, the faded are dying away - so that even as flooding waters, this endless stream of grace passeth back into its primal source in a hidden sea. Only a few receive this grace and take their share of it. Wherefore, let us put our hopes in whatever the strong arm of the Beloved can bring about.	221.2 O kayong matatag na mga minamahal! Ang biyaya ng DIyos ay bumubuhos sa sangkatauhan, tulad ng mga ulan ng tagsibol, at ang mga sinag ng hayag na Liwanag ay ginawa ang daigdig na ito na maging kina-iinggitan ng langit. Subalit sayang, ang mga bulag ay napagkaitan ng biyayang ito, ang mga pabaya ay nasarhan mula rito, ang mga laing ay walang pag-asa rito, ang mga kupas ay naglalaho na - kung kaya, tulad din ng bumabahang tubig, itong walang katapusang daloy ng biyaya ay bumabalik sa kauna-unahang pinagmumulan sa isang natatagong karaganat. Iilan lamang ang nakatatanggap ng biyayang ito at nakukuha ang kanilang bahagi mula rito. Samakatwid ay ilagay natin ang ating pag-asa sa anumang magagawa ng malakas na bisig ng Minamahal.
We trust that in a time to come the slumberers will waken, and the heedless will be made aware, and the excluded will become initiates in the mysteries. Now must the friends work on with heart and soul and put forth a mighty effort, until the ramparts of dissension are toppled down and the glories of the oneness of humanity lead all to unity.	221.3 Nagtitiwala Kami na sa darating na panahon ang mga natutulog ay magigising, at ang mga pabaya ay magkakaroon ng kamalayan, at ang mga hindi kasali ay magiging kasapi sa mga hiwaga. Ngayon ang mga kaibigan ay dapat magpatuloy sa paggawa nang buong puso't k aluluwa at gumawa ng napakalaking pagsisikap, hanggang ang mga kuta ng pagtatalo ay mabuwag at ang mga luwalhati ng kaisahan ng sangkatauhan ay umakay sa lahat patungo sa pagkakaisa.
Today the one overriding need is unity and harmony among the beloved of the Lord, for they should have among them but one heart and soul and should, so far as in them lieth, unitedly withstand the hostility of all the peoples of the world; they must bring to an end the benighted prejudices of all nations and religions and must make known to every member of the human race that all are the leaves of one branch, the fruits of one bough.	221.4 Sa araw na ito ang tanging nangingibabaw na pangangailangan ay ang pagkakaisa at pagkakasundo sa pagitan ng mga minamahal ng panginoon, sapagkat kailangan nilang tumaglay sa pagitan nila ng iisang puso at kaluluwa lamang, at dapat, hanggang sa kaya nila, ay nagkakaisang nilalabanan ang galit ng lahat ng mga tao ng daigdig; kailangan nilang wakasan ang karimlan ng mga paniniwalang walang batayan ng lahat ng mga bansa at mga relihiyon at kailangang ipabatid sa bawat miyembro ng sang katauhan na ang lahat ay mga dahoon ng iisang sanga, mga bunga ng iisang sanga.
Until such time, however, as the friends establish perfect unity among themselves, how can they summon others to harmony and peace?	221.5 Hanggang sa panahong iyon, gayumpaman, na naitatag na ng mga kaibigan ang ganap na pagkaaisa sa pagitan nila, paano nila magagawang tawagin ang mga iba tungo sa pagkakasundo at kapayapaan?
That soul which hath itself not come alive, Can it then hope another to revive?	221.6 Yaong kaluluwang siya mismo ay di pa nabubuhay May pag-asa ba siyang buhayin ang iba?
Reflect ye as to other than human forms of life and be ye admonished thereby: those clouds that drift apart cannot produce the bounty of the rain, and are soon lost; a flock of sheep, once scattered, falleth prey to the wolf, and birds that fly alone will be	221.7 Nilay-nilayin ninyo ang iba pang mga anyo ng buhay bukod sa tao at maging paalaala ito sa inyo: yaong mga ulap lumalayo sa isa't isa ay hindi nagagawang magkalolob ng biyaya ng ulan, at di-nagtatagal ay naglalaho; ang kawan ng mga tupa, kapag nakakalat, ay nasasakmal ng asong gubat, at