Selections from the Writings of 'Abdu'l -Bahá Page 240 Mga Pinili mula sa mga Kasulatan ni 'Abdu'l -Bahá

sa mga paniniwalang mali at walang batayan at sa pag-aangkin ng moralidad ng Kaharian.
If this prejudice and enmity are on account of religion consider that religion should be the cause of fellowship, otherwise it is fruitless. And if this prejudice be the prejudice of nationality consider that all mankind are of one nation; all have sprung from the tree of Adam, and Adam is the root of the tree. That tree is one and all these nations are like branches, while the individuals of humanity are like leaves, blossoms and fruits thereof. Then the establishment of various nations and the consequent shedding of blood and destruction of the edifice of humanity result from human ignorance and selfish motives.	227.12 Kapag itong paniniwalang mali at walang batayan ay dahil sa relihiyon, isipin na ang relihiyon ay dapat maging sanhi ng mabuting samahan, kung hindi ito ay walang bunga. At kapag itong paniniwalang mali at walang batayan ay ang mali at walang batayang paniniwala ukol sa bansa isipin na ang lahat ng sangkatauhan ay iisang bansa lamang; ang lahat ay umusbong mula sa puno ni Adan, at si Adan ang ugat ng punong iyon. Ang punong iyon ay iisa lamang at ang lahat ng mga bansang ito ay tulad ng mga sanga, samantalang ang mga indibidwal ng sangkatauhan ay tulad ng mga dahon, mga bulaklak, at mga bunga nito. Sa gayon ang pagtatatag ng iba't ibang mg abansa at ang ibinunga nito pagdanak ng dugo at pagwasak sa gusali ng sangk atauhan ay nagmula sa kamang mangan ng tao at ng makasariling mga motibo.
As to the patriotic prejudice, this is also due to absolute ignorance, for the surface of the earth is one native land. Every one can live in any spot on the terrestrial globe. Therefore all the world is man's birthplace. These boundaries and outlets have been devised by man. In the creation, such boundaries and outlets were not assigned. Europe is one continent, Asia is one continent, Africa is one continent, Australia is one continent, but some of the souls, from personal motives and selfish interests, have divided each one of these continents and considered a certain part as their own country. God has set up no frontier between France and Germany; they are continuous. Yet, in the first centuries, selfish souls, for the promotion of their own interests, have assigned boundaries and outlets and have, day by day, attached more importance to these, until this led to intense enmity, bloodshed and rapacity in subsequent centuries. In the same way this will continue indefinitely, and if this conception of patriotism remains limited within a certain circle, it will be the primary cause of the world's destruction. No wise and just person will acknowledge these imaginary distinctions. Every limited area which we call our native country we regard as our motherland, whereas the terrestrial globe is the motherland of all, and not any restricted area. In short, for a few days we live on this earth and eventually we are buried in it, it is our eternal tomb. Is it worth while that we should engage in bloodshed and tear one another to pieces for this eternal tomb? Nay, far from it, neither is God pleased with such conduct nor would any sane man approve of it.	227.13 Ukol naman sa paniniwalang mali at walang batayan kaugnay ng pagmamahal sa inang-bayan, ito ay bunga rin ng ganap na kamangmangan, sapagkat ang balat ng lupa ay iisang lupang tinubua. Ang sinuman ay maaaring mabuhay sa alinmang pook sa mundo. Samakatwid ang buong daigdig ay lupang sinilangan ng tao. Itong mga hangganan at mga lagusan ay mga gawa ng tao. Sa paglilikha, ang gayong mga hangganan at mga lagusan ay hindi itinakda. Ang Europa ay iisang lupalop, ang Asya ay iisang lupalop, ang Africa ay iisang lupalop ang Australia ay iisang lupalop subalit ang ilang mga kaluluwa, mula sa personal na mga motibo at makasariring mga pagsasaalang-alang, ay pinaghati-hati ang bawat isa sa mga kontinenteng ito at itinuring ang isang tanging bahagi nito bilang kanilang sariling bansa. Ang Diyos ay hindi nagtakda ng hangganan sa pagitan ng Pranses at Alemanya; magkadugtong ito. Subalit sa naunang mga siglo, ang makasariling mga kaluluwa, upang itaguyod ang sarili nilang mga kapakanan, ay nagtakda ng mga hangganan at mga lagusan, at sa paglipas ng bawat araw ay binigyan ng higit pang kahalagahan ang mga ito, hanggang sa ito ay nabulid ng matinding poot, pagdanak ng dugo at pagkagahaman sa kasunod na mga siglo. Sa gayunding paraan ito ay magpapatuloy nang walang tiyak na katapusan, at kapag itong konsepto ng pagmamahal sa inang-bayan ay mananatiling natatakda lamang sa loob ng iisan tanging saklaw, ito ang magiging pangunahing dahilan sa pagkawasak ng daigdig. Walang marunong at makatarungang tao ang tatanggap sa kathang -isip na mga paghahating ito. Ang bawat limitandong saklaw na tinagurian nating bansang sinilangan ay itinuturing natin bilang ating inang bayan, samantalang ang buong nmundo ay ang inang bayan ng lahat, at hindi ang alinmang natatakdaang saklaw. Sa madaling salita, sa loob ng iilang mga araw ay nabubuhay tayo sa ibabaw ng lupa at kapagdaka'y inillilibing tayo dito, ito ang ating himlayang magpakailanman. Kapaki-pakinabang bang magpakaabala tayo sa pagpapadanak ng dugo at sa paggugutay- gutay ng isa't isa para lamang dito sa himlayang magpakailanman? Hindi,