Selections from the Writings of 'Abdu'l -Bahá Page 218 Mga Pinili mula sa mga Kasulatan ni 'Abdu'l -Bahá

boundless grace. His purpose is this, that we, all of us, should strive with our whole hearts to offer ourselves up, guide others to His path, and train the souls of men - until these frenzied beasts change to gazelles in the meadows of oneness, and these wolves to lambs of God, and these brutish creatures to angelic hosts; till the fires of hatred are quenched, and the flame coming out of the sheltered vale of the Holy Shrine doth shed its splendors; till the foul odor of the tyrant's dunghill is blown away, and yieldeth to the pure, sweet scents that stream from the rosebeds of faith and trust. On that day will the weak of intellect draw on the bounty of the divine, Universal Mind, and they whose life is but abomination will seek out these cleansing, holy breaths.	pinili ng Diyos ang mga kaibigan, at pinagpala Niya sila sa pamamagitan ng Kaniyang pamamatnubay at walang hanggang biyaya. Ang Kaniyang layunin ay ito, na tayo, llahat tayo, ay dapat magsumikap ng ating buong puso upang ialay an ating mga sarili, gabayan ang mga iba tungo sa Kaniyang landas, at sanayin ang mga kaluluwa ng tao - hanggang ang mga nagwawalang mga hayop na ito ay mabago upang maging mga using nanghihingain sa mga kaparangan ng kaisahan, at itong mga lobo ay maging mga tupa ng Diyos, at itong mabangis na mga nilalang ay maging mga hukbo ng anghel; hanggang ang mga sunog ng pagkamuhi ay masuban at ang apoy na nagbubuhat sa malalim na lambak ng Banal na Dambana ay magpapasikat ng mga karingalan nito; hanggang ang masamang amoy ng dumi ng maniniil a y matangay ng hangin, at manaig ang Dalisay at matamis na mga halimuyak na sumasamyo mula mga halamanan ng rosas ng pananalig at pagtitiwala. Sa araw na iyon ang mahina ang isip ay magagamit ang biyaya ng banal na Isip ng Sansinukob, at silang ang mga buhay ay pawang kasamaan lamang ay hahanapin itong nakalilinis at banal na mga hininga.
But there needs must be souls who will manifest such bestowals, there needs must be husbandmen to till these fields, gardeners for these gardens, there needs must be fish to swim in this sea, stars to gleam in these heavens. These ailing ones must be tended by spiritual physicians, these who are the lost need gentle guides - so that from such souls the bereft may receive their portion, and the deprived obtain their share, and the poor discover in such as they unmeasured wealth, and the seekers hear from them unanswerable proofs.	218.9 Subalit kailangang magkaroon ng mga kaluluwang magpapamalas ng gayong mga kaloob, kailanganng magkaroon ng mga tagapangalagang magsasaka ng mga bukid na ito, mga hardinero para sa mga hardin, kailangang may mga isdang lumalangoy sa karagatang ito, mga bituing kumukutitap sa mga kalangitan nito. Itong mga may karamdaman ay kailangang inaaruga ng mga espiritwal na manggagamot, itong mga naliligaw ay kailangan ng mahinahong mga gabay - nang sa gayon, mula sa gayong mga kaluluwa ang mga bigo ay makatanggap ng kanilang bahagi, at ang mga salat ay makakuha ng kanilang parte, at ang maralita ay matagpuan sa mga katulad nila ang di-masukat na kayamanan , at ang mga naghahanap ay marinig mula sa kanila ang d-imatutulang mga katibayan.
O my Lord, my Defender, my Help in peril! Lowly do I entreat Thee, ailing do I come unto Thee to be healed, humbly do I cry out to Thee with my tongue, my soul, my spirit:	218.10 O aking Panginoon, aking Tagapagtanggoll, aking Tulong sa Panganib! Dukha akong sumasamo sa Iyo, may karamdaman akong lumalapit sa Iyo upang magpagaling, buong-pagpapakumbaba akong tumatawag sa Iyo sa pamamagitan ng aking dila, aking kaluluwa, aking espiritu.
O God, my God! The gloom of night hath shrouded every region, and all the earth is shut away behind thick clouds. The peoples of the world are sunk in the black depths of vain illusions, while their tyrants wallow in cruelty and hate. I see nothing but the glare of searing fires that blaze upward from the nethermost abyss, I hear nothing save the thunderous roar that belloweth out from thousands upon thousands of fiery weapons of assault, while every land is crying aloud in its secret tongue: 'My riches avail me nothing, and my sovereignty hath perished!'	218.11 O Diyos, aking Diyos! Ang karimlan ng gabi ay bumalot sa lahat ng dako, at ang buong daigdig ay natatago sa likod ng makakapal na ulap. Ang mga sambayanan ng daigdig ay nakalugmok sa malagim na mga kalaliman ng nwalang-kabuluhang mga hinagap, samantalang ang kanilang mga maniniil ay nagpapakasasa sa kalupitan at pagkamuhi. Wala akong makita maliban sa nakasisilaw na liwanag ng tumutupok na mga apoy na lumalagablab mula sa pinakamalalilm na kalaliman, wala akong marinig maliban sa nakabibinging ingay na nagmumula sa libo-libong umaapoy na mga sandatang panlusob, samantalang ang bawat lupain ay sumisigaw nang malakas sa lihim nitong wika: 'Ang aking