Selections from the Writings of 'Abdu'l -Bahá Page 209 Mga Pinili mula sa mga Kasulatan ni 'Abdu'l -Bahá

sea, and every merest drop will be even as the shoreless deep.	magiging kasing lapad ng walang-hanggang karagatan, at ang bawat patak lamang ay magiging katulad ng kalalimang walang pampang.
O ye loved ones of God! Struggle and strive to reach that high station, and to make a splendor so to shine across these realms of earth that the rays of it will be reflected back from a dawning-point on the horizon of eternity. This is the very foundation of the Cause of God. This is the very pith of the Law of God. This is the mighty structure raised up by the Manifestations of God. This is why the orb of God's world dawneth. This is why the Lord establisheth Himself on the throne of His human body.	207.5 O kayong mga minamahal ng Diyos! Magpunyagi at magsumikap upang maabot ang matayog na kalagayang iyon, at upang gumawa ng isang karilagang magniningning sa buong mga kaharian ng daigdig na ito na ang mga sinag nito ay babalik mula sa pook-silangan sa guhit- tagpuan ng kawalang-hanggan. Ito ang mismong pundasyon ng Kapakanan ng Diyos. Ito ang pinakaubod ng Batas ng Diyos. Ito ang dakilang estrukturang itinaas ng mga Kahayagan ng Diyos. Ito ang dahilan kung bakit sumisikat ang araw sa daigdig ng Diyos. Ito ang dahilan kung bakit iniluklok ng Panginoon ang Kaniyang sarili sa trono ng Kaniyang katawan- tao.
O ye loved ones of God! See how the Exalted 2 One - may the souls of all on earth be a ransom for Him - for this high purpose made His blessed heart the target for affliction's spears; and because the real intent of the Ancient Beauty - for Him may the souls of the Concourse on high be offered up - was to win this same supernal goal, the Exalted One bared His holy breast for a target to a myriad bullets fired by the people of malice and hate, and with utter meekness died the martyr's death. On the dust of this pathway the holy blood of thousands upon thousands of sacred souls gushed out, and many a time the blessed body of a loyal lover of God was hanged to the gallows tree.	207.6 O kayong mga minamahal ng Diyos! Masdan 1 kung paanonog ginawa Niya na Siyang Dakila -- nawa'y ang mga kaluluwa ng lahat ng nasa lupa ay maging panubos sa Kaniya - na para sa mataas na layuning ito ang Kaniyang pinagpalang puso ay gawing tampulan ng mga sibat ng pagdurusa; at dahil ang tunay na pakay ng Napakatandang Kagandahan -nawa'y maialay para sa Kaniya ang mga kaluluwa ng Kalipunan sa kaitaasan - ay makamtan din itong makalangit na layunin, inilantad Niya na Siyang Dakila ang Kaniyang banal na dibdibd bilang tudlaan ng napakaraming mga balang ibinaril ng mga tao ng masamang hangarin at pagkamuhi, at sa ganap na kababaang-loob ay namatay na martir. Sa alabok ng landas na ito ang banal na dugo ng libo- libong sagradong kaluluwa ay dumanak, at maraming beses ang pinagpalang katawan ng isang tapat na mangingibig ng Diyos ay binitay sa puno.
The Abhá Beauty Himself - may the spirit of all existence be offered up for His loved ones - bore all manner of ordeals, and willingly accepted for Himself intense afflictions. No torment was there left that His sacred form was not subjected to, no suffering that did not descend upon Him. How many a night, when He was chained, did He go sleepless because of the weight of His iron collar; how many a day the burning pain of the stocks and fetters gave Him no moment's peace. From Níyávarán to Ṭ ihrán they made Him run - He, that embodied spirit, He Who had been accustomed to repose against cushions of ornamented silk - chained, shoeless, His head bared; and down under the earth, in the thick darkness of that narrow dungeon, they shut Him up with murderers, rebels and thieves. Ever and again they assailed Him with a new torment, and all were certain that from one moment to the next He would suffer a martyr's death. After some time they	207.7 Ang Kagandahan ng Abha Mismo -nawa'y maging alay ang espiritu ng buong nilalang para sa Kaniyang mga minamahal - ay tiniis ang lahat ng uri ng mga pagsubok, at maluwag na tinanggap para sa Kaniyang Sarili ang matinding mnga pahirap. Walang parusa ang natira na hindi pinalasap sa Kaniyang banal na anyo, walang pagdurusa ang hindi pumataw sa Kaniya. Gaano karaming gabi, nang Siya ay nakatanikala, ay hindi Siya nakatulog dahil sa bigat ng Kaniyang kuwelyong bakal; gaano karaming araw na hindi Siya nagkaroon ng isang saglit ng katiwasayan dahil sa hapdi ng mga pamatok at mga tanikala. Mula sa Niyavaran hanggang sa Tihran Siya ay pinatakbo nila - Siya, ang espiritung nagkatawan, Siya na nasanay sa paghimlay sa mga kutson ng burdadong seda - nakatanila, walang sapatos, walang pandong ang ulo; at sa ilalim ng lupa, sa matinding karimlan ng makitid na bartolinang iyon, Siya ay ikinulong nila kasama ang mga mamamatay- tao, mga rebelde at mga magnanakaw. Muli't mul Siya ay sinalakay nila ng bagong pahirap, at nakatitiyak ang lahat na mula sa isang sandali hanggang sa kasunod Siya ay