Selections from the Writings of 'Abdu'l -Bahá Page 39 Mga Pinili mula sa mga Kasulatan ni 'Abdu'l -Bahá

preexistent Essence, the Divine Being? The difference in station between man and the Divine Reality is thousands upon thousands of times greater than the difference between vegetable and animal. And that which a human being would conjure up in his mind is but the fanciful image of his human condition, it doth not encompass God's reality but rather is encompassed by it. That is, man graspeth his own illusory conceptions, but the Reality of Divinity can never be grasped: It, Itself, encompasseth all created things, and all created things are in Its grasp. That Divinity which man doth imagine for himself existeth only in his mind, not in truth. Man, however, existeth both in his mind and in truth; thus man is greater than that fanciful reality which he is able to imagine.	na katangian ng Diwang umiiral pa bago sa simula, ang Maykapal? Ang pagkakaiba sa kalayagan sa pagitan ng tao at ng Banal na Realidad ay libo-libong ulit ang laki kaysa pagkakaiba sa pagitan ng halaman at hayop. At yaong ginugunita ng tao sa kaniyang isipan ay pawing pinagandang larawan lamang ng kaniyang kalagayang pantao, hindi nito nasasaklaw ang realidad ng Diyos, sa halip ay nasasaklawan noon. Yaon ay, nauunawaan ng tao ang kaniyang sariling kathang-isip na mga hinagap, subalit ang Realidad ng Diyos ay hindi kailanman mauunawaan; Ito sa sarili Nito, ay sumasaklaw sa lahat ng nilikhang bagay, at ang lahat ng nilikhang bagay ay hawak Nito. Ang Diyos na iyon na nagugunita ng tao ay umiiral lamang sa kaniyang isipan, hindi la katotohanan. Ang tao, gayumpaman, ay umiiral kapuwa sa kaniyang isipan at sa katotohanan; kung gayon ay higit ang tao doon sa pinagandang realidad na kaya niyang gunitain.
The furthermost limits of this bird of clay are these: he can flutter along for some short distance, into the endless vast; but he can never soar upward to the Sun in the high heavens. We must, nevertheless, set forth reasoned or inspired proofs as to the existence of the Divine Being, that is, proofs commensurate with the understanding of man.	21.5 Ang sukdulang mga hangganan nitong ibon ng luad ay ito: makalilipad siya nang ilang maikling distansiya tungo sa walang-hanggang kalawakan; subalit kailanman ay di siya makalilipad hanggang sa Araw sa mataas na mga kalangitan. Gayumpaman ay kailangan nating maglahad ng may katuwiran o may inspirasyon na mga katibayan tungkol sap ag-iral ng Banal na Maykapal, yaon ay, mga katibayan na kasukat ng pag- unawa ng tao.
It is obvious that all created things are connected one to another by a linkage complete and perfect, even, for example, as are the members of the human body. Note how all the members and component parts of the human body are connected one to another. In the same way, all the members of this endless universe are linked one to another. The foot and the step, for example, are connected to the ear and the eye; the eye must look ahead before the step is taken. The ear must hear before the eye will carefully observe. And whatever member of the human body is deficient, produceth a deficiency in the other members. The brain is connected with the heart and stomach, the lungs are connected with all the members. So is it with the other members of the body.	21.6 Maliwanag na ang lahat ng nilalang na bagay ay nauugnay sa isa't isa sa pamamagitan ng isang kawing na b uo at ganap, tulad, halimbawa, ng mga bahagi ng katawan ng tao. Masdan kung paano ang lahat ng mga bahagi at mga sangkap na bumubuo sa katawan ng tao ay nakakabit sa isa't isa. Ang paa at ang hakbang, halimbawa, ay nakakabit sa tainga at sa mata; at mata ay dapat tumingin sa harap bago pa humakbang. Ang tainga ay dapat making bago ang mata ay maingat natitingin. At ang anumang bahagi ng katawan ng tao ay may kapansanan, ay lumilikha ng kapansanan sa ibang mga bahagi. Ang utak ay nakakabit sa puso at sa tiyan, ang baga ay nakakabit sa lahat ng ibang bahagi. Gayundin ito sa lahat ng ibang bahagi ng katawan.
And each one of these members hath its own special function. The mind force - whether we call it preexistent or contingent - doth direct and coordinate all the members of the human body, seeing to it that each part or member duly performeth its own special function. If, however, there be some interruption in the power of the mind, all the members will fail to carry out their essential functions, deficiencies will appear in the body and the functioning of its members, and the power will prove ineffective.	21.7 At ang bawat isa sa mga bahagi na ito ay may kaniya- kaniyang tanging ginagampanan. Ang lakas ng kaisipan - tawagin man natin itong umiiral na sa simula o nakaasa sa iba - ang nag-uutos at nag-uugnay-ugnay sa lahat ng mga bahagi ng katawan ng tao, tinitiyak na ang bawat bahagi ay ginagampanan ang sarili nitong tanging tungkulin. Subalit kung magkaroon ng anumang paghinto sa lakas ng kaisipan, ang lahat ng mga bahagi ay mabibigong isagawa ang kanilang pangunahing mga tungkulin, magkakaroon ng mga kakulangan sa katawan at sa pagkilos ng mga bahagi nito, at ang lakas nito ay mapatutunayang hindi mabisa.
Likewise, look into this endless universe: a universal power inevitably existeth, which encompasseth all,	21.8 Gayundin ay tingnan itong walang-hanggang sansinukob: ang isang pangakalahatang kapangyarihan ay di-