Selections from the Writings of 'Abdu'l -Bahá Page 154 Mga Pinili mula sa mga Kasulatan ni 'Abdu'l -Bahá

except for those who are blind and deaf and mute and dead. How can such as they understand the light? Though the sun's rays illumine every darkest corner of the globe, still the blind can have no share in the glory, and though the rain of heavenly mercy come down in torrents over all the earth, no shrub or flower will bloom from a barren land.	lahat ng mga antas ng buhay - maliban lamang doon sa bulang at bingi at pipi at patay. Paano mauunawaan ng mga katulad nila ang liwanag? Bagaman ang mg asinag ng araw ay tumatanglaw sa bawat napakadilim na sulok ng daigdig, gayumpaman ang bulag ay walang bahagi sa luwalhati, at bagaman ang ulan ng makalangit na habag ay bumubuhos nang malakas sa buong daigdig, walang halaman o bulaklak ang uusbong mula sa payat na lupa.

- 161 -	- 161 -
O thou who seekest the Kingdom of heaven! This world is even as the body of man, and the Kingdom of God is as the spirit of life. See how dark and narrow is the physical world of man's body, and what a prey it is to diseases and ills. On the other hand, how fresh and bright is the realm of the human spirit. Judge thou from this metaphor how the world of the Kingdom hath shone down, and how its laws have been made to work in this nether realm. Although the spirit is hidden from view, still its commandments shine out like rays of light upon the world of the human body. In the same way, although the Kingdom of heaven is hidden from the sight of this unwitting people, still, to him who seeth with the inner eye, it is plain as day.	161.1 O ikaw na hinahanap ang Kaharian ng langit! Ang daigdig na ito ay tulad ng katawan ng tao, at ang Kaharian ng Diyos ay tulad ng espiritu ng buhay. Masdan kung gaano kadilim at kakitid ang pisikal na daigdig ng katawan ng tao at kung paano ito kinakapitan ng mga sakit at mga karamdaman. Sa kabilang dako, masdan kung gaano kasariwa at maliwanag ang larangan ng espiritu ng tao. Ikaw ay humatol, mula sa paghahalintulad na ito, kung paanong ang daigdig ng Kaharian ay sumikat sa ibaba, at kung paanong ang mga batas nito ay pinairal dito sa kaharian sa ibaba. Bagaman ang espiritu ay natatago sa paningin, gayumpaman ang mga kautusan nito ay sumisikat tulad ng mga sinag ng liwanag sa daigdig ng katawan ng tao. Sa gayunding paraan, bagaman ang Kaharian ng langit ay natatago sa paningin nitong walang kamalayang mga tao, gayumpaman, para sa kaniya na nakakikita ang panloob na mata, ito ay kasing liwanag ng araw.
Wherefore dwell thou ever in the Kingdom, and be thou oblivious of this world below. Be thou so wholly absorbed in the emanations of the spirit that nothing in the world of man will distract thee.	161.2 Samakatwid ikaw ay manahan magpakailanman sa Kaharian, at huwag mong pansinin itong daigdig sa ibaba. Ikaw ay maging ganap nab ala sa mga pagsinag ng espiritu na walang bagay mula sa daigdig ng tao ang makaaabala sa iyo.

- 162 -	- 162 -
O ye dear friends of 'Abdu'l-Bahá! At all times do I await your good news, longing as I do to hear that ye are making progress from day to day, and are becoming ever more illumined by the light of guidance.	162.1 O kayong minamahal na mga kaibigan ni 'Abdu'l -Bahá! Sa lahat ng oras aking hinihintay ang inyong magandang balita, yamang sabik akong marinig na kayo ay sumusulong sa bawat araw, at nagiging higit na natatanglawan ng liwanag ng pamamatnubay.
The blessings of Bahá'u'lláh are a shoreless sea, and even life everlasting is only a dewdrop therefrom. The waves of that sea are continually lapping against the hearts of the friends, and from those waves there come intimations of the spirit and ardent pulsings of the soul, until the heart giveth way, and willing or not, turneth humbly in prayer unto the Kingdom of the Lord. Wherefore do all ye can to disengage your inner selves, that ye may at every moment reflect new splendors from the Sun of Truth.	162.2 Ang mga pagpapala ni Bahá'u'lláh ay isang karagatan walang dalampasigan, at kahit ang buhay magpakailanman ay pawang patak ng hamog lamang mula doon. Ang mga alon ng karagatang iyon ay patuloy na umaabot sa mga puso ng mga kaibigan, at mula sa mga alon na iyon ay lumilitaw ang mga pahiwatig ng espiritu at ang maalab na mga tibok ng kaluluwa, hanggang ang puso ay bumibigay, at kusa man o hindi, mapagkumbabang bumabaling sa dasal tungo sa Kaharian ng Panginoon. Samakatwid ay gawin ang lahat ng inyong makakaya upang iwalay ang inyong panloob na mga sarili, nang sa bawat sandal ay magawa ninyong isalamin ang bagong mga karingalan mula sa Araw ng Katotohanan.