Selections from the Writings of 'Abdu'l -Bahá Page 242 Mga Pinili mula sa mga Kasulatan ni 'Abdu'l -Bahá

equality, and consists in this, that man should not prefer himself to others, but rather should sacrifice his life and property for others. But this should not be introduced by coercion so that it becomes a law and man is compelled to follow it. Nay, rather, man should voluntarily and of his own choice sacrifice his property and life for others, and spend willingly for the poor, just as is done in Persia among the Bahá'ís.	pagkakapantay-pantay, at ito ay binubuo nito, na hindi dapat unahin ng tao ang kaniyang sarili kaysa sa iba, sa halip ay dapat niyang ialay ang kaniyang buhay at mga ari-arian sa mga iba. Subalit hindi ito dapat gawin sa paraan ng pamimilit na ito ay ginagawang isang batas at napipilitang sumunod ang tao dito. Hindi, sa halip ay dapat na kusang-loob at mula sa kaniyang pagpili ay ialay ng tao an sarili niyang ari-arian at buhay para sa iba, at bukal sa kaloobang gumastos para sa mahihirap, tulad ng ginagawa ng mga Bahá'í sa Persia.
And among the teachings of Bahá'u'lláh is man's freedom, that through the ideal Power he should be free and emancipated from the captivity of the world of nature; for as long as man is captive to nature he is a ferocious animal, as the struggle for existence is one of the exigencies of the world of nature. This matter of the struggle for existence is the fountain- head of all calamities and is the supreme affliction.	227.20 At kabilang sa mga turo ni Bahá'u'lláh ay ang kalayaan ng tao, na sa pamamagitan ng huwarang Kapangyarihan dapat siyang maging malaya at di-nasasaklaw ng pagkabihag ng daigdig ng kalikasan; sapagkat habang ang tao ay bihag ng kalikasan siya ay isang mabangis na hayo, yamang ang pagpupunyagi upang mabuhay ay isa sa mga pangangailangan ng daigdig ng kalikasan. Itong bagay ng pagkukumahog upang mabuhay lamang ay angpunong bukal ng lahat ng mga kalamidad at ay ang sukdulang pahirap.
And among the teachings of Bahá'u'lláh is that religion is a mighty bulwark. If the edifice of religion shakes and totters, commotion and chaos will ensue and the order of things will be utterly upset, for in the world of mankind there are two safeguards that protect man from wrongdoing. One is the law which punishes the criminal; but the law prevents only the manifest crime and not the concealed sin; whereas the ideal safeguard, namely, the religion of God, prevents both the manifest and the concealed crime, trains man, educates morals, compels the adoption of virtues and is the all-inclusive power which guarantees the felicity of the world of mankind. But by religion is meant that which is ascertained by investigation and not that which is based on mere imitation, the foundations of Divine Religions and not human imitations.	227.21 At kabilang sa mga turo ni Bahá'u'lláh ay ang relihiyon ay isang matinding kuta. Kung ang gusali ng relihiyon ay mayayanig at mabubuway, ang ligalig at kaguluhan ay susunod at ang kaayusan ng mg abagay ay ganap na mababago, sapagkat sa daigdig ng sangkatauhan ay mayroong dalawang bagay na nangangalaga sa tao mula sa paggawa ng masama. Ang isa ay ang batas na nagpaparusa sa criminal; subalit ang batas ay pumipigil lamang sa lantad na krimen at hindi sa nalilihim na kasalanan; samantalang ang huwarang bagay na nangngalaga sa tao mula sa paggawa ng masama, yaon ay, ang relihiyon ng Diyos, ay pumipigil sa kapuwa lantad at nalilihim na krimen, sinasanay ang tao, tinuturo ang moralidad, iginigiit ang pag-angkin ng kabutihan at ito ay ang kapangyarihiang sumasaklaw sa lahat na siyang makatitiyak sa kaligayahan ng daigdig ng sangkatauhan. Subalit ang relihiyon na tinutukoy ay yaong tinitiyak ng pagsasaliksik at hindi yaong nababatay sa pawang panggagaya lamang nababatay sa mga saligan ng Banal na mga Relihiyon at hindi panggagaya ng tao.
And among the teachings of Bahá'u'lláh is that although material civilization is one of the means for the progress of the world of mankind, yet until it becomes combined with Divine civilization, the desired result, which is the felicity of mankind, will not be attained. Consider! These battleships that reduce a city to ruins within the space of an hour are the result of material civilization; likewise the Krupp guns, the Mauser rifles, dynamite, submarines, torpedo boats, armed aircraft and bombers - all these weapons of war are the malignant fruits of material civilization. Had material civilization been combined with Divine civilization, these fiery weapons would never have been invented. Nay, rather, human energy would have been wholly devoted to useful inventions and would have been concentrated on praiseworthy	227.22 At kabilang sa mga turo ni Bahá'u'lláh ay bagaman ang materyal na kabihasnan ay isa sa kaparaanan para sa pagsulong ng daigdig ng sangkatauhan, gayumpaman, hangga't hindi ito isinasama sa Banal na kabihasnan, ang hinahangad na bunga, na iyon ay ang kaligayahan ng sangkatauhan, ay hindi matatamo. Isipin! Itong mga barkong pandigma na gumuguho sa isang lungsod sa loob lamang ng isang oras ay bunga ng materyal na kabinasnan; gayundin ang mga kanyong Krupp, ang mga ripleng Mauser, ang dinamita, mga submarine, mga barkong pangtorpedo, ang armadong mga eroplano at mga panghulog ng mga bomba - itong lahat na mga sandatang pandigma ay ang masasamang mga bunga ng materyal na kabihasnan. Kung ang materyal na kabihasnan ay sinamahan sana ng Banal na kabihasnan, itong maapoy na mga sandata ay hindi sana naimbento. Hindi, sa halip, ang lakas ng tao ay nakatuon sana nang ganap sa kapaki-pakinabang na mga