Selections from the Writings of 'Abdu'l -Bahá Page 230 Mga Pinili mula sa mga Kasulatan ni 'Abdu'l -Bahá

lang sa harap ng binabahayan ng isa ito ay agad na susugod upang salakayin at knug maaari ay patayin ang naparaan.
Therefore, it hath been made clear and manifest that in the animal kingdom also love and affinity are the fruits of a gentle disposition, a pure nature and praiseworthy character, while discord and isolation are characteristic of the fierce beasts of the wild.	225.11 Samakatwid, ay naging malinaw at hayag na kahit sa kaharian ng hayop ang pag-ibig at pagkakasundo ay mga bunga ng isang mahinahong disposisyon, isang dalisay na pagkatao at kapuri-puring pag-uugali, samantalang ang pagtatalo at pagsasarili ay mga katangian ng mababangis na hayop sa kagubatan.
The Almighty hath not created in man the claws and teeth of ferocious animals, nay rather hath the human form been fashioned and set with the most comely attributes and adorned with the most perfect virtues. The honor of this creation and the worthiness of this garment therefore require man to have love and affinity for his own kind, nay rather, to act towards all living creatures with justice and equity.	225.12 Hindi nilikha sa tao ng Ganap na Makapangyarihan ang mga kuko at mga ngipin ng mababangis na hayop, hindi, sa halip ang anyo ng tao ay hinubog at nilagyan ng pinakamagandang mga katangian at pinalamutian ng pinakaganap na mga kabutihan. Ang karangalan nitong nilikha at ang pagiging marapat ng kasuotang ito samakatwitd ay hinihingi mula sa tao na tumataglay siya ng pag-ibig at pagka-akit para sa sarili niyang lahi, hindi lamang iyon, bagkus ay pakitinguhan ang lahat ng nilalang na nabubuhay nang may katarungan at karampatan.
Similarly, consider how the cause of the welfare, happiness, joy and comfort of humankind are amity and union, whereas dissension and discord are most conducive to hardship, humiliation, agitation and failure.	225.13 Gayundin, isipin kung paaong ang sanhi ng mabuting klagayan, kaligyahan, kaluguran, at kaginhawaan ng sangkatauhan ay ang pagkakaibigan at pagkakaisa samantalang ang pagtatalo at di-pagkakasundo ay lubhang nagdudulot ng paghihirap, pagka-aba, kaligaligan, at kabiguan.
But a thousand times alas, that man is negligent and unaware of these facts, and daily doth he strut abroad with the characteristics of a wild beast. Lo! At one moment he turneth into a ferocious tiger; at the next he becometh a creeping, venomous viper! But the sublime achievements of man reside in those qualities and attributes that exclusively pertain to the angels of the Supreme Concourse. Therefore, when praiseworthy qualities and high morals emanate from man, he becometh a heavenly being, an angel of the Kingdom, a divine reality and a celestial effulgence. On the other hand, when he engageth in warfare, quarrelling and bloodshed, he becometh viler than the most fierce of savage creatures, for if a bloodthirsty wolf devoureth a lamb in a single night, man slaughtereth a hundred thousand in the field of battle, strewing the ground with their corpses and kneading the earth with their blood.	225.14 Subalit isang libong sayang, na ang tao ay pabaya at walang kamalayan sa mga katotohanang ito, at araw- araw siyang pahara-hara taglay ang mga katangian ng isang mabangis na hayop. Masdan! Sa isang sandali siya ay nagiging matapang na tigre; sa kasunod na sandali siya ay nagiging gumagapang na ulupong makamandag! Subalit ang sukdulang mga tagumpay ng tao ay matatagpuan sa yaong mga kahusayan at mga katangiang nauugnay lamang sa mga anghel ng Kataas- taasang Kalipunan. Samakatwid, kapag ang kapuri-puring mga katangian at mataas na moralidad ay nagbubuhat sa tao, siya ay nagiging isang makalangit na nilalang, isang anghel ng Kaharian, isang banal na realidad at isang makalangit na kaningningan. Sa kabilang dako, kapag siya ay sumasali sa digmaan, pag-aaway at pagdanak ng dugo, siya ay nagiging higit na kasuklam-suklam kaysa sa pinakamatapang na mababangis na hayop, sapagkat kapag ang isang lobong uhaw sa dugo ay kumakain ng isang tupa sa iisang gabi lamang, ang tao ay kumakatay ng isang daang libo sa larangan ng digmaan, ikinakalat sa lupa ang kanilang mga bangkay.
In short, man is endowed with two natures: one tendeth towards moral sublimity and intellectual perfection, while the other turneth to bestial degradation and carnal imperfections. If ye travel the countries of the globe ye shall observe on one side the remains of ruin and destruction, while on the other ye shall see the signs of civilization and development. Such desolation and ruin are the result of war, strife and quarrelling, while all development	225.15 Sa madaling salita, ang tao ay tumataglay ng dalawang likas na katangian; ang isa ay umaakay tungko sa kadakilaang moral at kaganapang pangkaisipan, samantalang ang isa pa ay humahantong sa kababaang pagkahayop at mga kapintasang mahalay. Kung kayo ay maglalakbay sa mga bansa ng daigdig inyong mapagmamasdan sa isang dako ang mga iniwang guho at pagkawasak, samantalang sa kabilang dako inyong makikita ang mga palatandaan ng kabihasnan at pag- unlad. Ang gayong pagkawasak, samantalang sa kabilang dako inyong makikita ang mga palatandaan ng kabihasnan at pag-