Selections from the Writings of 'Abdu'l -Bahá Page 33 Mga Pinili mula sa mga Kasulatan ni 'Abdu'l -Bahá

Pharisees, and the purveyors of false rumors among writers for the press, are saying of Bahá. Call thou to mind the days of Christ, and the afflictions heaped upon Him by the people, and all the torments and tribulations inflicted upon His disciples. Since ye are lovers of the Abhá Beauty, ye also must, for His love's sake, incur the peoples' blame, and all that befell those of a former age must likewise befall you. Then will the faces of the chosen be alight with the splendors of the Kingdom of God, and will shine down the ages, yea, down all the cycles of time, while the deniers shall remain in their manifest loss. It will be even as was said by the Lord Christ: they shall persecute you for My name's sake.	magdalamhati sa mga sinabi ng mga Pariseo, at ng mga nagdadala ng maling mga balita mula sa mga manunulat ng mga pahayagan, tungkol kay Baha. Iyong gunitain ang mga araw ni Kristo, at ang mga pahirap na ibinunton sa Kaniya ng mga tao, at ang lahat ng mga pananakit at mga pagsubok na ipinalasap sa Kaniyang mga disipulo. Sapagkat kayo ay mga mangingibig ng Kagandahan ng Abha, kayo rin, alang-alang sap ag-ibig sa Kaniya, ay tatamasa ng sisi mula sa mga tao, at ang lahat ng sumapit sa yaong mga nasa unang panaho ay gayundin ay sasapit sa inyo. At sa panahong iyon ang mga mukha ng mga pinili ay magniningning sa mga karingalan ng Kaharian ng Diyos, at sisikat sa itatagal ng panahon, oo, sa lahat ng mga pag-inog ng panahon, habang ang mga tumatanggi ay mananatili sa kanilang hayag ng kawalan. Iyon ay magiging tulad ng sinabi ng Panginoong Kristo: uusigin nila kayo alang-alang sa Aking pangalan.
Remind them of these words and say unto them: 'Verily did the Pharisees rise up against Messiah, despite the bright beauty of His face and all His comeliness, and they cried out that He was not Messiah [Masí ḥ ] but a monster [Masíkh], because He had claimed to be Almighty God, the sovereign Lord of all, and told them, 'I am God's Son, and verily in the inmost being of His only Son, His mighty Ward, clearly revealed with all His attributes, all His perfections, standeth the Father.' T his, they said, was open blasphemy and slander against the Lord according to the clear and irrefutable texts of the Old Testament. Therefore they passed the sentence upon Him, decreeing that His blood be shed, and they hanged Him on the cross, where He cried out, 'O My beloved Lord, how long wilt Thou abandon Me to them? Lift Me up unto Thee, shelter Me close to Thee, make Me a dwelling by Thy throne of glory. Verily art Thou the Answerer of prayers, and Thou art the Clement, the Merciful. O My Lord! Verily this world with all its vastness can no longer contain Me, and I love this cross, out of love for Thy beauty, and yearning for Thy realm on high, and because of this fire, fanned by the gusts of Thy holiness, aflame within My heart. Help me, OLord, to ascend unto Thee, sustain Me that I may reach unto Thy sacred Threshold, O My loving Lord! Verily Thou art the Merciful, the Possessor of great bounty! Verily Thou art the Generous! Verily Thou art the Compassionate! Verily Thou art the All-Knowing! There is none other God save Thee, the Mighty, the Powerful!''	19.5 Ipaalaala sa kanila ang mga salitang ito at sabihin sa kanila: 'Tunay na ang mga Pariseo ay nagsibangon laban sa Mesias, sa kabila ng maliwanag na kagandahan ng Kaniyang mukha at ng Kaniyang buong kabinihan, at sinabi nilang Siya ay hindi Mesias [Masih] subalit ay halimaw [Masíkh] sapagkat sinabi Niyang Siya ang Diyos na Ganap na Makapangyarihan, ang naghaharing Panginoon ng lahat, at sinabi sa kanila na, 'Ako ang Anak ng Diyos, at tunay na sa kaibuturang sarili ng Kaniyang tanging Anak, ng Kaniyang makapangyarihang Alaga, malinaw na nahahayag sa lahat ng Kaniyang mga katangian, sa lahat ng Kaniyang mga kaganapan, ay nakatayo ang Ama.' Ito, kanilang sinabi, ay lantad na paglalapastangan sa Diyos at paninira sa Panginoon sang-ayon sa maliwanag at di-maitatangging mga teksto ng Lumang Tiyan. Sa gayon ay humatol sila laban sa Kaniya, ipinasiya na ang Kaniyang dugo ay dumanak, at ibinitin Siya sa krus, kung saan Siya ay nagwika, 'O Aknig minamahal na Panginoon, gaano katagal Mo Ako iiwan sa kanila? Itaas Ako tungo sa Iyo, kanlungin Akon ang malapit sa Iyo, kanlungin Akon ang malapit sa Iyo, gawaan Ako ng tahanan sa tabi ng Iyong trono ng kaluwallhatian. Tunay na Ikaw ang Tagasagot ng mga dalangin, at Ikaw ang Maawain, ang Mahabagin. Oaking Panginoon! Tunay na ang daigdig na ito sa buong kalawakan nito ay hindi na kayang saklawin Ako, at minamahal Ko ang krus na ito, alang-alang sa pagmamahal sa Iyong kagandahan, at nananabik sa Iyong kaharian sa kaitaasan, at dahil sa apoy na ito, na pinaliliyab ng mga hangin ng Iyong kabanalan, ay umaapoy sa loob ng Aking puso. Tulungan Ako, O Panginoon, na makapanhik sa Iyo, tustusan Ako upang Ako ay makam-abot sa Iyong banal na Bungad, Oakong mapagmahal na Panginoon! Tunay na Ikaw ang Mahabagin, ang May- Taglay ng dakilang biyaya! Tunay na Ikaw ang Mapagbigay! Tunay na Ikaw ang Madamayin! Tunay na Ikaw ang Nakababatid ng Lahat! Walang ibang Diyos maliban sa Iyo, ang Malakas, ang Makapangyarihan!'
Never would the Pharisees have been emboldened to calumniate Him and charge Him with that grievous	19.6 Hindi kailanman magkakalakas-loob ang mga Pariseo na libakin Siya at paratangan Siya ng napakasamang kasalanan