Selections from the Writings of 'Abdu'l -Bahá Page 206 Mga Pinili mula sa mga Kasulatan ni 'Abdu'l -Bahá

attributes of the righteous, such is the distinguishing mark of those who serve His Threshold.	mga pananalita ay natatakdaan lamang sa mga lihim ngpakikipagkaibigan at kapayapaan. Ganoon ang mga katangian ng matuwid, gaynoon ang tumatangi sa mga naglilingkod sa Kaniyang Bungad.
The Abhá Beauty endured the most afflictive of calamities. He bore countless agonies and ills. He enjoyed not a moment's peace, drew not an easeful breath. He wandered, homeless, over desert sands and mountain slopes; He was shut in a fortress, and a prison cell. But to Him, His pauper's mat of straw was an eternal throne of glory, and His heavy chains a sovereign's carcanet. By day, by night, He lived under a whirring sword, and He was ready from moment to moment for death on the cross. He bore all this that He might purify the world, and deck it out with the tender mercies of the Lord God; that He might set it at rest; that conflict and aggression might be put to flight, the lance and the keen blade be exchanged for loving fellowship, malevolence and war turn into safety and gentleness and love, that battlefields of hate and wrath should become gardens of delight, and places where once the blood-drenched armies clashed, be fragrant pleasure grounds; that warfare should be seen as shame, and the resort to arms, even as a loathsome sickness, be shunned by every people; that universal peace raise its pavilions on the loftiest mounts, and war be made to perish forever from the earth.	206.13 Tiniis ng Kagandahan ng Abha ang pinakamalupit na mga kalamidad. Dinanas Niya ang di- mabilang na mga pighati at pagdurusa. Wala Siyang tinamasang saglit ng katiwasayan ni hindi nakahinga nang maluwag. Siya ay gumagala, walang tahanan, sa mga buhangin ng disyerto at mga dalisdis ng kabundukan; Siya ay ikinulong sa kuta, at sa selda ng piitan. Subalit para sa Kaniya, ang Kaniyang banig ng pululbi na yari sa dayami ay ang walang maliw na trono ng kaluwalhatian, at ang Kaniyang mabigat na mga tanikala ay kuwintas ng mga hiyas ng isang hari. Sa araw, sa gabi, SIya ay nabubuhay sa ilalim ng isang umiikot na espada, at Siya ay handa, sa bawat sandali, upang mamatay sa krus. Tiniis Niya ang lahat ng ito upang magawa Niyang dalisayin ang daigdig, at ganyakan ito ng mapagmahal na mga habag ng Panginoong Diyos; upang gawin Niyang matiwasay ito; upang ang labanan at pag-aaway ay maitaboy, ang sibat at ang matalas na talim ay maipagpalit sa mapagmahal na mabuting samahan, ang paghahangad ng masama at ang digmaan ay maging kaligtasan at kahinahunan at pagmamahal, upang ang mga larangan ng digmaan ng pagkamuhit at poot ay maging mg ah ardin ng kaluguran, at ang mga lugar na kung saan dati ang mga hukbong dugo-duguan ay nakikipagdigma ay maging mabangong mga larangan ng kaluguran; na makita ang digmaan b ilang kahiya-hiya, at ang paggamit ng sandata, tulad ng kasuklam-suklam na sakit, ay iiwasan ng lahat ng sambayanan; upang itaas ng pandaigdigang kapayapaan ang mga pabilyon nito as katas-taasang mga rurok, at ang digmaan ay mapawi magpakailanman mula sa daigdig.
Wherefore must the loved ones of God, laboriously, with the waters of their striving, tend and nourish and foster this tree of hope. In whatsoever land they dwell, let them with a whole heart befriend and be companions to those who are either close to them, or far removed. Let them, with qualities like unto those of heaven, promote the institutions and the religion of God. Let them never lose heart, never be despondent, never feel afflicted. The more antagonism they meet, the more let them show their own good faith; the more torments and calamities they have to face, the more generously let them pass round the bounteous cup. Such is the spirit which will become the life of the world, such is the spreading light at its heart: and he who may be and do other than this is not worthy to serve at the Holy Threshold of the Lord.	206.14 Samakatwid, ang mga minamahal ng Diyos, nang buong pagpapakasakit, sa pamamagitan ng mga tubig ng kanilang pagsisikap, ay arugain at kalingain at payabungin itong puno ng pag-asa. Sa anumang lupain sila nananahan, tulutang buong-puso nilang kaibiganin at maging kasama ang mga malapit man o malayo sa kanila. Tulutang sa pamamagitan ng mga katangiang kahalintulad ng langit ay itaguyod nila ang mga institusyon at ang relihiyon ng Diyos. Tulutang hindi sila kailanman mawalan ng pag-asa, hindi kailanman panghinaan ng loob, hindi kailanman mahabag sa sarili. Habang higit na Malaki ang galit na nasasalubong nila, tulutang higit nilang ipamalas ang sarili nilang mabuting saloobin; habang higit na maraming mga pahirap at mga kalamidada ang kailangan nilang harapin, higit na bukas-palad nilang ibigay sa lahat ang masaganang kopa. Ganoong ang espiritung magiging buhay ng daigdig, ganoon ang kumakalat na liwanag sa kaibuturan nito: at siya na maging at gumawa ng iba pa kaysa dito ay hindi nararapat maglingkod sa Banal na Bungad ng Panginoon.
O ye loved ones of God! The Sun of Truth is shining down from invisible skies; know ye the value of these days. Lift up your heads, and grow ye cypress-	206.15 O kayong mga minamahal ng Diyos! Ang Araw ng Katotohanan ay sumisikat mula sa di-nakikitang mga kalangitan; alamin ninyo ang kahalagahan ng mga araw na ito.