Het geeft niet, dat er vragen leven in uw hart ten aanzien van het eeuwige leven. Erger is het, als u daarover nooit vragen hebt. Als de Heere een zondaar terecht gaat brengen, komen er juist veel vragen in het hart. Dan vergaat alle eigen wijsheid. Mensen staan vaak met hun eigen wijsheid God in de weg. Daarmee wordt niet gezegd, dat we het onderwijs op catechisatie moeten verachten, maar wel, dat, als God in ons een goed werk begint, ons licht tot duisternis wordt en onze wijsheid tot dwaasheid. Alles wordt een grote vraag en dat opdat we aan Christus' voeten terecht zouden komen. De vrouw staat wel dicht bij Hem, maar ze stalt haar dwaasheid nog uit of het wijsheid is. We zullen er nog even naar luisteren en mocht het tot onze beschaming zijn en tot ontdekking, want de weg van ontdekking is beschamend. De vrouw zegt verder: Zijt Gij meerder dan onze vader Jakob, die ons den put gegeven heeft, en hijzelf heeft daaruit gedronken, en zijn kinderen en zijn vee? U hoort, hoe de vragen over elkaar heenvallen. Er zijn Bijbelverklaarders, die het alleen maar lezen als spot. Hoewel het vreselijk is, als iemand niet anders weet te reageren, mogen we weten dat God ook zulke mensen tot bekering kan brengen. Toch denk ik dat er hier iets ander aan de hand is en dat deze vrouw van slag is. Ze voelt allerlei vragen in haar verwarde geest opkomen en weet nergens antwoord op. Ze heeft de Man tegenover haar `Heere' genoemd en Hem erkend als meerdere, maar er is iemand, die ze in haar hart nog een veel hoger plaats gegeven heeft. De hoogste plaats heeft daar vader Jakob. Zou deze Man nog meer kunnen zijn dan hij die deze bron gegeven had voor zijn nageslacht? Het antwoord op deze vraag moet ons duidelijk zijn: inderdaad, Christus is veel meer en kan veel meer geven. Zij zet in haar dwaasheid de knecht boven de Meester, ja, de sterfelijke mens boven de levende God. Ze verheft de mens en rooft daarmee Gods eer. Zo heeft ze altijd aan Jakob gedacht en over hem gesproken. Er zijn nog veel mensen die handelen als zij. Ze verheffen deze of gene van Gods kinderen of van Gods knechten, of wijze mensen aan in hun voorgeslacht op wie ze zich beroemen. De vrouw zegt "onze vader Jakob", en laat doorklinken dat ze op een of andere wijze toch wel van hemaf zal stammen. Deze roem is niet goed. Als we in ons voorgeslacht kinderen Gods hebben, moeten we dat zeker niet verachten. Het is hoogmoedige dwaasheid om Gods werk in het verleden terzijde te schuiven, of het er niet geweest is. Er zijn ook in onze tijd mensen, die al wat God Zijn Kerk in het verleden geleerd heeft, verachtelijk verwerpen of stellen dat het alleen maar voor die tijd van belang was. Nee, we moeten onze oudvaders of ons godzalig voorgeslacht hoogachten, maar... we kunnen er te ver in gaan. En dat doen we als we bijna in het verleden gaan leven en de ogen sluiten voor Gods werk in het heden. Jezus Christus gisteren en heden Dezelfde en tot in der eeuwigheid. Er zijn er, die de ouden vereren, maar de God van het voorgeslacht niet kennen en de Zaligmaker, Die toen gekend werd, niet zoeken te kennen. Het moet ons toch gaan om de God van ons voorgeslacht en om Zijn werk in het heden. Het voorgeslacht zal ons niet zaligmaken, al waren ze nog zo godzalig. Al juichen onze voorouders voor Gods troon en was onze vader of grootvader predikant, een rover van de hel, die tot grote zegen heeft mogen arbeiden in Gods wijngaard, we hebben er niet genoeg aan. Sommigen vereren de ouden zo, dat ze met hun overblijfselen in de handen in de hemel denken te komen en zo blijkt de oude reliquieënverering weer nieuw leven te worden ingeblazen. Maar één van die ouden heeft van deze geschiedenis gezegd, dat deze vrouw niet genoeg had aan Jakobs land, ze had niet genoeg aan Jakobs put, ze had niet genoeg aan Jakobs water, noch aan al de zaken die Jakob daar had en had nagelaten. Ze had de Geest nodig, die in Jakob had gewerkt, ze had de God nodig die Jakob heeft leren kennen. Zalig hij, die in dit leven Jakobs God ter hulpe heeft! Daar gaat het om. En zolang ze dit mist, is haar roem een ijdele roem. Ze gaat veel te ver, nu ze de knecht boven de Meester stelt, de gave boven de Gever stelt. Trouwens, dat spreken over "onze vader Jakob" heeft dat wel grond, vrouw? Is hij wel werkelijk je vader? Ik denk dat je van Assyrische afkomst bent, want de Samaritanen zijn grotendeels afstammelingen van de Assyriërs. En kijk ook je leven eens na. Dat is niet als dat van vader Jakob, maar het lijkt meer op dat van de Assyriërs! Deze vrouw moet ontdaan worden van haar ijdele roem en haar verbasterde leven moet blootgelegd worden om te leren wat ze nu wezenlijk nodig heeft. Haar vermeende bezit moet haar afgenomen worden, opdat ze het leert ellendig, jammerlijk, arm, blind en naakt te zijn voor God. Zo zal ze een Zaligmaker nodig krijgen.