raakt het hart en gaat dieper dan alle beschouwing. Al is een beschouwing nog zo diepzinnig, nog zo geleerd, al gaat ze over grote zaken, ze verandert en vernieuwt een mens niet. Mondchristenen zijn er genoeg, maar mensen die iets beleven van de waarheid Gods zijn er maar weinig. Spreek daarom toch niet met minachting over deze vrouw, die deze begeerte heeft gekregen onder de prediking van de Heere Jezus. Daardoor vraagt ze aan Hem: Heere, geef mij dat water, opdat mij niet dorste, en ik hier niet [moet] komen, om te putten. Zij is nu overtuigd van de ongenoegzaamheid van het vergankelijke. Bent u daar ook al van overtuigd? Kent u de betrekkelijke waarde van al het vergankelijke, ja, de waardeloosheid van alles waar men God niet mee ontmoeten kan? Heeft de wereld voor u haar glans al verloren en beheerst het ene nodige uw leven al. Dat zijn geen kleine zaken, maar dat is een grote zaak! Nu kan iemand tegenwerpen en zeggen: Er zijn Griekse wijsgeren en Stoïcijnse filosofen, die ook spraken van de ongenoegzaamheid van al het vergankelijke. Inderdaad, ook wijsgeren hebben geleerd, dat deze wereld ons niet gelukkig kan maken. Maar deze wijsgeren zaten niet, waar deze vrouw zat: aan de voeten van Christus. Het waren leermeesters die hoog stonden met zichzelf en deze vrouw is zichzelf een groot raadsel geworden. Ze zit met al haar vragen aan de voeten van Hem, Die haar alleen ware wijsheid kan leren. Als je leven instort, je vermeende bezittingen je afgenomen worden, je rijkdom armoede wordt en je met een ziel vol vragen terecht komt aan de voeten van Hem, Die je alleen helpen kan en dat terwijl je niet eens weet, wat je precies vragen moet; dan mag zo'n zondaar wel bevreesd zijn dat de begeerten in alles niet zuiver zijn, als er maar het verlangen is dat de Heere het gemoed reinigt, ook van de verborgen afdwalingen. Heere, tot Wien zullen we anders heengaan? Gij hebt de woorden des eeuwigen levens, zo ligt het in zo'n hart. Men zoekt bij Hem levend water, en mag er Hem om vragen. Maar hoe droevig, dat velen Hemdit niet vragen, of niet oprecht vragen! Wat zijn er velen, ook onder ons, die geen hoger dorst kennen dan naar de wereld. Weet u waar dat op uitloopt? Op een eeuwige dorst! De Heere vertelt ons van een man, die in zijn dorsten naar de wereld heel veel kreeg. Hij wordt wel `de rijke man' genoemd, hoewel hij niet echt rijk was. Ja, geld en goed had hij in overvloed, maar hij miste alle geestelijk goed. In de plaats waar hij eeuwig kwam, kreeg hij nog geen druppel water om zijn vreselijke dorst te lessen. Daar loopt het op uit met allen, die alleen maar dorsten naar deze wereld en haar begeerlijkheid; het loopt uit op een eeuwige dorst. En wie leeft onder overtuigingen, pas toch op, dat u het huis van uw hoop niet bouwt op wat kenmerken. Uzou zich kunnen vergissen. Ook al geloven we, dat er bij deze vrouw een beginsel werd gewerkt van geestelijk leven en al stellen we, dat het eeuwigheidswerk van Christus in de Zijnen in de begintijd overeenkomst zal hebben met wat hier gebeurde, toch moet u uzelf nooit op grond van kenmerken zalig spreken. Dat mag de Heere alleen doen. Hij heeft gezegd: Zalig zijn, die hongeren en dorsten naar de gerechtigheid, want zij zullen verzadigd worden. Zie hoe het in deze belofte toch gaat om de verzadiging, die deze dorstige wordt toegezegd. En deze kan Hij alleen geven en zàl Hij ook geven aan Zijn dorstigen. Zo zal men met zijn dorst bij Hem terecht moeten komen. Hij kan uw ziel leiden tot de ware rust, tot het eeuwige goed in de algenoegzaamheid van Zijn verdiensten. Hoe Hij dit geeft, zal, zo de Heere het geeft, in het vervolg van de behandeling van deze geschiedenis aan de orde komen. De Heere geve ons door wat overdacht is de dorst naar Hem en naar Zijn heil. Hij doe ons dorsten naar God, naar de levende God. Deze dorst zal gelest worden door Hem, Die op Golgotha heeft uitgeroepen: Mij dorst! Hij heeft gedorst naar God, om uw geestelijke dorst te kunnen lessen met Zijn Levend Water. Daarom kan Hij zeggen van deze Zijn geestelijke verdiensten: Maar zo wie gedronken zal hebben van het water, dat Ik hem geven zal, dien zal in eeuwigheid niet dorsten; maar het water, dat Ik hem zal geven, zal in hem worden een fontein van water, springende tot in het eeuwige leven. Amen