tarkibi haqidagi ma'lumotlar bizgacha faqat Klavixo ziyoratnomasi va Bobur 'Boburnoma'sidan ma'lum. Shahrisabzdagi Dor us- siyodat (Ulug'lar uyi) tarkibida ulkan madrasa qurilgan, uning qibla tomonidagi konussimon gumbazli binoga turli vaqtda Sohibqironning uch farzandi-Jahongir mirzo, Umarshayx mirzo va Mironshoh mirzo dafn etilgan. Madrasa to'ridagi muhtasham xonaqoh sardobasida tosh qopqoqli o'ymakor ulkan tosh sandiq - davlat mulki yashirin xazinalaridan biri 156 saqlangan . Temuriyzodalar qabristoni chekkasidagi murakkab me'moriy majmua 'Dor ut - Tilovat' (Tilovat qilish uyi) Amir Temur tomonidan tiklangan. Ammo, u Klavixo ziyorati vaqtida xali to'liq bitmagan bo'lib, uning pardoz ishlari ancha keyin Mirzo Ulug'bek tomonidan tugallangan. Bu haqdagi tarixiy bitikda aksar qismi Ulug'bek davrigacha to'qilib ketgani va u ta'mir ishlari ham Ulug'bek tomonidan bajarilgani uchun bu bino faqat Ulug'bek tomonidan barpo etilgan 157 degan noto'g'ri xulosaga kelingan . Amir Temur ustoz piri shayx Shamsiddin Kulolga atab jome' masjidi peshtog'i qarshisida alohida maqbara qurdirgan. Mazkur maqbaraga tutash qilib o'tgan ota -bobolari uchun alohida yana bir maqbara qurdiradi. Bu aholi orasida Tarag'aybek maqbarasi yoki 'Gumbazi Sayyidon'(Ulug'lar maqbarasi) nomi bilan mashhur. Ulug'bek davrida bu maqbara ta'mir etilib, ichkarisiga koshin bezak berilgan. Samarqanda qurilib, bizgacha etib kelmagan me'moriy noyob majmualar haqida Boburnomadan tegishli ma'lumotlarni olish mumkin. Bobur Bustonsaroy, Ko'ksaroy ko'shki atrofidagi chamanzor haqida, Bog'i Shamol, Bog'i Baland, Bog'i Behisht, Dilkusho kabi chorbog'lar haqida ma'lumot beradi. Dilkusho bog'idagi saroy devorida Amir Temurning Hindistonga qilgan yurishi tasvirlangan. Samarqand atrofi 8 metrli paxsa devor bilan o'ralgan bo'lib, shahar ichida Registon ansambli, Bibixonim masjid - madrasasi, Go'ri Amir maqbarasi va boshqa mahobatli inshootlar qurilgan. Xalq orasida Bibixonim nomi bilan mashhur muhtazam jome' masjid me'moriy majmua loyihasini Amir Temur tasdiqlab, uni tamal toshini qo'yib bergan. Masjid qarshisida joylashgan sakkiz qirralik baland xonaqoh, usti koshinkor moviy gumbaz va ichkaridagi naqshinkor zarhal bezakli bino XIX asr oxirlaridan Bibixonim maqbarasi deb noto'g'ri talqin etilgan. Sharofuddin Ali Yazdiyning xabar berishicha, mazkur bino malika Tuman og'a xonaqohidagi turar xonasi bo'lib, Amir Temur malika huzuriga tashrif buyurganda shu xonada Tuman og'a bilan dam olgan. Sohibqiron saroyida 'kichik og'o' nomi bilan mashhur bo'lgan Tuman og'a begim me'moriy bunyodkorlikka alohida ahamiyat beruvchi xonim bo'lib, Shohizinda ziyoratxonasiga tutash qurilgan ikki bino- masjid va maqbara qurilishi ham (Tuman og'o majmuasi) shu malika nomi bilan bog'liq edi. Binoning koshinkor bezaklari orasida qurilish egasi 'Hazrati Malika Hayrunnuso- Tuman og'a' nomi yozilib, majmua qurilishi 1405 yilda tugallanganligi qayd qilinadi. Salnomalarda shahar bozori qatoridagi binolardan biri Tuman og'a timi deb ko'rsatilgan. Demak, Samarqand shahri me'moriy obidalarining qurilishida Sohibqironning sevimli xotinlaridan Tuman og'a o'rni yaqqol ko'zga tashlanadi. Amir Temur bog'sozlik san'atiga ham katta e'tibor qaratgan. U shahar atrofida o'nlab go'zal me'moriy bog'istonlar barpo etgan. Ularning har birida ko'shku -ayvonlar, turli binolar bunyod etilgan, hovuzlar, favvoralar, sharshara, gulzorlar, hiyobonlar tashkil etilgan. Bobur ta'riflagan Dilkusho ko'shki hozirgacha saqlangan. Mazkur bino xalq orasida o'z davrida Amir Temur nomi bilan bog'liq shohona dam olish oromgohi sifatida tushinilgan. Darhaqiqat, bu joy Sohibqironning aynan bola-chaqa va nabiralari, niqohidagi malikalar va boshqa eng yaqin kishilari bilan xordiq chiqardigan, eng go'zal bog'larning biri - Dilkusho nomi bilan ardoqlangan. Zamon o'tishi bilan u haqdagi dastlabki tasavvurlar unutilib, vayronaga uchrab borgan bu majmua atrofida 'Ishratxona' nomi bilan turli xil xalq afsonalari, rivoyatlari to'qilib borgan. XIX asrning ikkinchi yarmida O'rta Osiyoni bosib olib, uning me'moriy obidalari atrofida to'qilgan o'ndan ortiq afsonalarni yozib olgan Chor Rossiyasi zobitlari va ziyolilari ana shu to'qima rivoyatlar ta'sirida Dilkusho me'moriy majmuasini haqiqatda Amir Temur 'Ishratxonasi' deb tushunishgan. Dilkusho vayronalari XIX asrning 2- yarmida nasroniylar qabristoniga aylangan (Chunki, u erda yotgan o'liklarning oyoqlari