Í c. lið greinarinnar er lagt til að ný málsgrein bætist við 14. gr. laganna þess efnis að dómstjóri hlutaðeigandi héraðsdómstóls skuli, þegar meðferð máls er endanlega lokið í héraði, t.d. með uppkvaðningu héraðsdóms, taka ákvörðun um afhendingu afrits í stað þess dómara sem fór með málið, enda kann það að vera vandkvæðum bundið, sérstaklega ef nokkur tími er liðinn frá því að máli lauk. Ef máli hefur verið vísað frá héraðsdómi með úrskurði telst meðferð þess ekki endanlega lokið fyrr en kærufrestur er liðinn eða frávísunarúrskurðurinn hefur verið staðfestur af æðra dómi.

Um3. gr. Í a. lið greinarinnar er gert ráð fyrir að tekið verði upp sams konar ákvæði í 1. mgr. 15. gr. laga um meðferð einkamála og er í 1. mgr. 17. gr. laga um meðferð sakamála þar sem mælt er fyrir um að við hvern héraðsdómstól skuli haldin skrá yfir þau mál sem koma til úrlausnar samkvæmt lögunum. Lagt er til í b. lið greinarinnar að það nýmæli komi í f. lið 2. mgr. 15. gr. laga um meðferð einkamála að dómstólaráð setji ítarlegri reglur um aðgang að endurritum en gert er í 2. gr. frumvarpsins, þar á meðal um það hvaða upplýsingar skuli numdar brott úr endurritunum vegna brýnna einka- eða almannahagsmuna.

Um4. gr. Samkvæmt 1. mgr. 31. gr. laga um meðferð einkamála getur dómari ákveðið að skipta sakarefni þannig að fyrst verði dæmt sérstaklega um tiltekið atriði máls, t.d. um bótaskyldu, meðan önnur atriði þess hvíla og bíða þess að verða dæmd. Getur þetta haft í för með sér mikið hagræði, ekki aðeins fyrir aðila máls, heldur einnig fyrir dómara og þar með létt álagi af dómstólunum. Er því lagt til með þessari grein frumvarpsins að dómari geti ákveðið að grípa til þessa úrræðis að eigin frumkvæði án þess að annar hvor málsaðili eða báðir óski þess eins og áskilið er í núgildandi lögum. Í samræmi við hina óskráðu reglu íslensks réttarfars um andmælarétt aðila væri þó rétt að dómari gæfi þeim kost á að tjá sig um þá fyrirætlun sína að skipta sakarefni með þessum hætti áður en til þess kæmi.

Um5. gr Sum einkamál eru þess eðlis, svo sem mál þar sem krafist er skaðabóta vegna galla á fasteign eða lausafé sem selt hefur verið, að ekki er unnt að leggja dóm á þau nema fyrir liggi mat sérfróðs manns sem dómkvaddur hefur verið til að láta í ljós álit á því hvort hið selda sé haldið galla og þá hver sé orsök gallans og hve mikið muni kosta að bæta úr honum. Samkvæmt 1. mgr. 63. gr. laga um meðferð einkamála skal matsmaður semja rökstudda matsgerð þar sem þau sjónarmið eru greind sem álit hans er reist á. Eðli máls samkvæmt er kostnaður við afla slíkrar skriflegrar matsgerðar all hár og stundum ekki í neinu samræmi við þá fjárhagslegu hagsmuni sem í húfi eru. Af þeim sökum er lagt til í þessari grein frumvarpsins að í stað þess að matsmaður þurfi í öllum tilvikum að skila skriflegri og ítarlegri matsgerð, eins og kveðið er á um í 1. mgr. 63. gr. laganna, geti dómari að ósk matsbeiðanda ákveðið að hann skuli mæta fyrir dóm áður en aðalmeðferð fer fram og leggja þar einungis fram skrifleg svör við spurningum, einni eða fleiri, sem til hans hefur verið beint í matsbeiðni. Þessi aðferð verður því aðeins viðhöfð að afdráttarlausum og skýrum spurningum sé beint til matsmanns af hálfu matsbeiðanda. Ákveði dómari að verða við beiðni um mat án þess að matsmaður þurfi að skila skriflegri matsgerð er gert ráð fyrir að hann leggi þess í stað fram stutt og gagnorð svör við matsspurningum á dómþingi. Því næst gefi hann skýrslu fyrir dómi þar sem hann geri munnlega grein fyrir niðurstöðu matsins og svari