13

að ákveðnu marki. Rökin fyrir þessari tímabundnu ráðstöfun eru til að milda þann samdrátt sem ráðstöfunartekjur ýmissa fjölskyldna kunna að verða fyrir, m.a. í kjölfar skertra tekna eða atvinnumissis.

#### 3.10. Sérstakur skattur á fjármálafyrirtæki.

Með lögum nr. 131/2019 sem breyttu lögum um sérstakan skatt á fjármálafyrirtæki, nr. 155/2010, var lögfest þrepalækkun á sérstökum skatti á fjármálafyrirtæki, sem í daglegu tali er kallaður bankaskattur, í fjórum jöfnum áföngum á árunum 2021 - 2024 þannig að hann endar í 0,145% frá og með álagningarárinu 2024. Gert er ráð fyrir því að í frumvarpi þessu verði þeirri þrepalækkun flýtt þannig að strax á árinu 2021 verði gjaldhlutfallið fært niður í 0,145%.

#### 3.11. Sveitarfélög.

Í tengslum við átak ríkisstjórnar um viðspyrnu við afleiðingum af COVID-19-veirunni fyrir íslenskan efnahag hafa farið fram viðræður við Samband íslenskra sveitarfélaga um aðkomu þeirra og aðgerðir í þágu samfélagsins. Á fundi stjórnar sambandsins þann 16. mars sl. voru lagðar fram ýmsar tillögur og ábendingar í þá veru. Þar var rætt um möguleikann á því að beina þeim tilmælum til sveitarfélaga að framkvæma þær eins og kostur er. Jafnframt hvatti sambandið ríkisstjórn og Alþingi að gera viðeigandi ráðstafanir svo þær yrðu að veru- leika. Sú umræða heldur áfram á vettvangi sambandsins og tekur meðal annars mið af þeim aðgerðum sem ríkið grípur til. Í þessu frumvarpi koma fram tvær af þessum tillögum en áfram verður unnið í nánu samstarfi ríkis og sveitarfélaga að útfæra og innleiða fleiri tillögur og aðgerðir sem nýtast sem viðspyrna fyrir íslenskt samfélag. Í fyrsta lagi er um að ræða heimild fyrir sveitarstjórnir að víkja tímabundið frá fjármála- reglum 1. og 2. tölul. 2. mgr. 64. gr. sveitarstjórnarlaga, nr. 138/2011, á árunum 2020 - 2022. Í 2. mgr. 64. gr. er annars vegar kveðið á um jafnvægisreglu sem felur í sér það skilyrði að við rekstur sveitarfélags skuli gæta að því að samanlögð heildarútgjöld til rekstrar A- og B-hluta í reikningsskilum séu á hverju þriggja ára tímabili ekki hærri en nemur samanlögðum reglulegum tekjum. Hins vegar er kveðið á um skuldareglu sem felur í sér að við rekstur sveitarfélags skuli gæta að því að heildarskuldbindingar A- og B-hluta í reikningsskilum séu ekki hærri en sem nemur 150% af reglulegum tekjum sveitarfélagsins. Markmið lagabreyt- ingarinnar er að tryggja að sveitarfélög hafi svigrúm til að ráðast í auknar fjárfestingar og mæta aðsteðjandi vanda í rekstri vegna þeirra óvæntu og skyndilegu aðstæðna sem COVID- 19-veiran hefur fyrir íslenskt efnahagslíf og búskap hins opinbera. Stjórn Sambands íslenskra sveitarfélaga hefur skilgreint margvíslegar aðgerðir sem geta nýst við að halda uppi atvinnu- stigi í landinu og tryggja grunnþjónustu. Þar skipta miklu máli aðgerðir til að koma til móts við þarfir atvinnulífs, ekki síst á sviði ferðaþjónustu. Tímabundin heimild sveitarfélaga til að víkja frá fjármálareglum sveitarstjórnarlaga gefur þeim aukið svigrúm til að mæta áskorunum í þeim efnum. Í öðru lagi er lagt til að gjaldendum fasteignaskatta skv. c-lið 3. mgr. 3. gr. laga um tekju- stofna sveitarfélaga, nr. 4/1995, sé heimilt að fresta gjalddögum með sama hætti og með sömu skilyrðum og málsmeðferðarreglum og kveðið er á um í 1. - 4. og 8. mgr. ákvæðis til bráða- birgða VI í lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda, nr. 45/1987, sbr. 1. gr. frumvarpsins. Gerir ákvæðið þannig ráð fyrir því að sveitarfélögum sé skylt að verða við frestun gjalddaga uppfylli gjaldandi skilyrði frumvarpsins.