4

Hagfræðilega má nefna ýmis rök fyrir stuðningi við kvikmyndagerð, svo sem að leiðrétta fyrir markaðs- bresti t.d. með því að styðja framleiðslu sem leiðir af sér almannagæði. Menningarverðmæti eru að hluta til slík gæði og því má færa hagfræðileg rök fyrir að styðja framleiðslu þeirra að einhverju marki. … Fjölmargar erlendar rannsóknir og skýrslur hafa fjallað um mikilvægi kvikmyndagerðar fyrir verðmæta- sköpun og framlag hennar til menningar og lista. Um efnahagsleg áhrif styrkja til kvikmyndagerðar skiptir öllu máli hvort og hvernig tekið er tillit til afleiddra áhrifa. Engu að síður er óumdeilt að styrkir til kvik- myndagerðar efla þann iðnað til vaxtar og þroska. Erfitt getur reynst að sýna fram á augljósan efnahagslegan ábata af því að styðja kvikmyndagerð umfram aðrar greinar. Á móti kemur að framleiðsla menningar- verðmæta getur hæglega réttlætt opinberan stuðning. Styrkir Kvikmyndasjóðs eru sérstaklega hugsaðir til að ná því markmiði og eru að því leytinu markvissari stuðningsaðgerð en endurgreiðslu kerfið.'

#### 2.4. Nauðsyn framlengingar á endurgreiðslukerfinu.

Töluverð samkeppni er á milli landa, fylkja og borga um allan heim um að fá erlenda framleiðendur til að taka upp kvikmyndir, sjónvarpsefni og fleira myndefni, svo sem aug- lýsingar og tónlistarmyndbönd. Fyrir þessu eru nokkrar ástæður en þær helstu eru að verkefni af þessum toga eru atvinnuskapandi, gjaldeyrisskapandi og landið öðlast kynningu erlendis sem getur skilað sér í jákvæðari ímynd og auknum tekjum af ferðamönnum ef vel tekst til. Samkvæmt upplýsingum frá Íslandsstofu eru helstu samkeppnislönd Íslands á þessu sviði þau lönd sem bjóða upp á svipaðar aðstæður og finnast hér á landi, þá helst snjó, jökla, fossa, svartan sand og mikla víðáttu án þess að mannvirki séu í bakgrunni. Fleiri atriði hafa þó áhrif eins og endurgreiðslukerfi viðkomandi lands sem og verð og framboð á aðföngum og þjónustu. Í ljósi umfangs og þýðingar kvikmyndagerðar fyrir íslenskt efnahagslíf, sbr. framan- greint, er lagt til að áfram verði veittar tímabundnar endurgreiðslur vegna kvikmyndagerðar hér á landi og að lögin gildi til ársloka 2021.

#### 2.5. Tillaga um hækkun hlutfalls endurgreiðslu.

Lagt er til í frumvarpinu að endurgreiðsluhlutfall vegna kvikmyndaframleiðslu verði hækkað úr 20% í 25% af kostnaði sem fellur til hér á landi og er greiddur til íslenskra fyrirtækja. Helsta ástæða fyrir því að lagt er til að hlutfallið verði hækkað er að tryggja að Ísland verði áfram samkeppnishæft sem tökustaður kvikmynda, og efli þannig innlenda menningu og kynningu á sögu landsins og náttúru. Nefna má að í janúar 2016 tóku gildi lög um endurgreiðslur vegna kvikmyndagerðar í Noregi. Kerfið líkist íslenska kerfinu að miklu leyti en hlutfall endurgreiðslunnar er 25%. Við gerð frumvarpsins voru, auk norsku laganna, skoðaðar reglur um endurgreiðslur m.a. í Bretlandi, Tékklandi og Nýja-Sjálandi. Aðgangur að íslenska kerfinu er mun greiðari en í þessum löndum þar sem iðulega eru sett inn skilyrði um lágmarksframleiðslukostnað þar sem áherslan er að miklu leyti á viðamikil og kostnaðarsöm verkefni. Hér á landi á íslensk framleiðsla af öllum stærðum hins vegar sömu möguleika á endurgreiðslu og stór erlend verkefni.

#### 2.6. Endurskoðun á stjórnsýslu umsókna.

Með frumvarpinu er lagt til að sjálfstæð nefnd fari yfir umsóknir og gefi vilyrði fyrir endurgreiðslu. Enn fremur skal hún að lokinni framleiðslu og þegar umsókn um endur- greiðslu berst meta hvort framleiðslan hafi verið innan þess ramma sem afmarkaður var með