3

rænu efni (e. digital content). Nánar tiltekið er um að ræða gallareglur, vanefndaúrræði neyt- enda og réttarreglur sem tryggja að unnt sé að nýta vanefndaúrræði í framkvæmd. Í tilskipun- inni er kveðið á um að lög EES-ríkjanna um slíka samninga megi ekki innihalda kröfur sem ganga skemur eða lengra en ákvæði tilskipunarinnar. Innleiðing tilskipunar (ESB) 2019/770 krefst breytinga á íslenskum lögum. Ákvæði um galla og vanefndaúrræði íslensks kröfuréttar vegna samninga neytenda um kaup á vörum er að finna í lögum um neytendakaup, nr. 48/2003, sem eru samin að norskri fyrirmynd. Hér á landi er hins vegar engin heildstæð sérlöggjöf um galla og vanefndaúrræði vegna kaupa á sjónvarpsþjónustu, netþjónustu o.s.frv. Menningar- og viðskiptaráðherra mun leggja fram frumvarp til nýrra sérlaga til innleiðingar á gerðinni á yfirstandandi löggjafarþingi. Í öðru lagi er tekin inn í samninginn tilskipun Evrópuþingsins og ráðsins (ESB) 2019/771 frá 20. maí 2019 um tiltekna þætti varðandi samninga um sölu á vörum, um breytingu á reglu- gerð (ESB) 2017/2394 og tilskipun 2009/22/EB og um niðurfellingu tilskipunar 1999/44/EB. Tilskipun (ESB) 2019/771 kveður á um gallareglur, vanefndaúrræði neytenda og réttar- reglur sem tryggja að unnt sé að nýta vanefndaúrræði í framkvæmd vegna samninga um neyt- endakaup. Tilskipunin leysir af hólmi eldri tilskipun 1999/44/EB um sama efni sem innleidd var með lögum um neytendakaup, nr. 48/2003. Ákvæði tilskipunarinnar eru að miklu leyti sambærileg ákvæðum tilskipunar 1999/44/EB sem hún leysir af hólmi. Helsta nýmælið er hins vegar að kveðið er á um að lög aðildarríkjanna megi ekki fela í sér efnisákvæði sem ganga skemur eða lengra en ákvæði tilskipunarinnar. Í hinni eldri tilskipun var einungis kveðið á um lágmarkssamræmingu. Innleiðing tilskipunarinnar krefst breytinga á lögum um neytendakaup, nr. 48/2003, . Menningar- og viðskiptaráðherra mun leggja fram breytingalagafrumvarp þess efnis á yfir- standandi löggjafarþingi. Tilskipunin tók gildi innan Evrópusambandsins á sama tíma og tilskipun (ESB) 2019/770 og hafa þær í för með sér ítarlegar breytingar á íslenskum lögum og því brýnt að unnið verði að innleiðingu þeirra samtímis. Innleiðing gerðanna mun hvorki fela í sér auknar tekjur né gjöld fyrir ríkissjóð. Ekki er gert ráð fyrir fjárhagsáhrifum á afkomu ríkissjóðs vegna innleið- ingarinnar. Áhrif af innleiðingu gerðanna eru helst þau að réttarstaða neytenda að einkarétti við kaup á stafrænu efni og stafrænni þjónustu verður skýrari en áður. Haft var samráð við utanríkismálanefnd um upptöku tilskipunar (ESB) 2019/770 og (ESB) 2019/771 til samræmis við reglur Alþingis um þinglega meðferð EES-mála og gerði nefndin ekki athugasemdir við upptöku þeirra í EES-samninginn. Einnig var haft samráð við utanríkis- málanefnd í aðdraganda fundar sameiginlegu EES-nefndarinnar þar sem umrædd ákvörðun var tekin og tilskipanirnar kynntar nefndinni sérstaklega.

## 4. Ákvörðun sameiginlegu EES-nefndarinnar nr. 270/2022 frá 23. september 2022 um breytingu á XXII. viðauka (Félagaréttur) við EES-samninginn.

Í júní 2019 var gefin út tilskipun Evrópuþingsins og ráðsins (ESB) 2019/1151 frá 20. júní 2019 um breytingu á tilskipun (ESB) 2017/1132 að því er varðar notkun stafrænna tóla og ferla í félagarétti. Með tilskipun (ESB) 2019/1151 eru settar reglur um stofnun fyrirtækja og skráningu útibúa rafrænt. Reglurnar eru settar meðþað að markmiði að auðvelda stofnun fyrir- tækja og skráningu útibúa í aðildarríkjunum og draga úr kostnaði, tíma og stjórnsýslubyrði lítilla og meðalstórra fyrirtækja. Tilskipun (ESB) 2019/1151 skyldar aðildarríkin til að gera þeim fyrirtækjum sem tilskipunin tekur til og útibúum þeirra kleift að senda tilkynningar til fyrirtækjaskrár rafrænt, bæði tilkynningar um stofnun og tilkynningar um önnur atriði sem skrá skal samkvæmt tilskipun (ESB) 2017/1132, svo sem umstjórn félags, framkvæmdastjóra,