22

heildarfjárhæð vinnu við framkvæmdir. Ef umsækjandi hefur móttekið styrk eða önnur fjár- framlög vegna byggingar mannvirks frá opinberum aðilum, eða fyrir liggur að umsækjandi eigi rétt á slíkum greiðslum, skal umsækjandi gera grein fyrir þeim fjárhæðum á umsókn um endurgreiðslu. Í fjórða lagi er kveðið á um að umsækjandi skuli haga bókhaldi sínu þannig að unnt sé að hafa eftirlit með því að virðisaukaskattur verði leiðréttur ef breyting verður á forsendum fyrir endurgreiðslu skv. 4. mgr. Í fimmta lagi er gerð sú krafa að umsækjandi sé ekki í vanskilum við opinbera aðila vegna opinberra gjalda eða afdreginna iðgjalda til lífeyrissjóða. Gerð er krafa um að sýnt sé fram á slíkt með staðfestingu á skuldastöðu við opinbera aðila og lífeyrissjóði þegar umsókn er send til Skattsins. Í 4. mgr. b-liðar kemur fram það skilyrði að verði breyting á forsendum endurgreiðslu innan tíu ára frá því að framkvæmd fór fram, svo sem ef viðkomandi mannvirki er selt eða tekið til annarrar notkunar en varðar meginstarfsemi umsækjanda samkvæmt samþykktum hans, skuli umsækjandi leiðrétta virðisaukaskatt og endurgreiða ríkissjóði þá fjárhæð sem hann hefur móttekið vegna þess mannvirkis sem umsókn tekur til. Nauðsynlegt er að kveðið sé á um að mannvirki verði nýtt fyrir skilgreinda starfsemi umsækjanda í tiltekinn tíma frá því að endurgreiðsla fór fram og skyldu til endurgreiðslu verði mannvirki síðar selt eða tekið til annarra nota sem ekki varða skilgreinda starfsemi samkvæmt samþykktum þess. Gert er ráð fyrir að um önnur skilyrði og um framkvæmd að öðru leyti gildi ákvæði IV. kafla reglugerðar nr. 192/1993 um innskatt, þar á meðal um fyrningu á leiðréttingarskyldu. Í 5. mgr. b-liðar er kveðið á um að ráðherra sé heimilt að setja reglugerð um framkvæmd endurgreiðslu samkvæmt ákvæðinu. Gert er ráð fyrir að ákvæðið komi til endurskoðunar fyrir 31. desember 2020.

Um 6. gr. Í 1. mgr. a-liðar ákvæðisins er lagt til að á tímabilinu 1. apríl 2020 til og með 31. desember 2021 skuli ekki innheimta gistináttaskatt. Í 2. gr. laga um gistináttaskatt, nr. 87/2011, kemur fram að greiða skuli gistináttaskatt af hverri seldri gistináttaeiningu eftir því sem nánar er kveðið á um í lögunum. Þá segir í 4. gr. laganna að öllum þeim sem selja gistináttaeiningar skv. 1. mgr. 2. gr. beri skylda til að innheimta og standa skil á skattinum. Af 1. mgr. ákvæðisins leiðir að öll sala á gistingu sem á sér stað á því tímabili sem kveðið er á um í 1. mgr., þ.e. frá 1. apríl 2020 til og með 31. desember 2021, ber ekki gistináttaskatt. Í 2. mgr. a-liðar er að finna lagaskilaákvæði. Þar kemur fram að fari afhending gisti- þjónustu fram eftir 31. mars 2020 skuli ekki innheimta gistináttaskatt á því tímabili sem um ræðir í 1. mgr. Þetta gildir án tillits til þess hvort samningur um sölu gistiþjónustu hafi verið gerður fyrir 1. apríl 2020 eða eftir það tímamark. Í 7. gr. laga um gistináttaskatt kemur fram að ákvæði laga um virðisaukaskatt skuli gilda um aðra framkvæmd laganna, eftir því sem við getur átt. Leiki vafi á um skattskyldu ber þannig að miða við þá meginreglu 13. gr. laga um virðisaukaskatt, sbr. 1. mgr. 20. gr. sömu laga, að afhending þjónustunnar hafi farið fram eigi síðar en við útgáfu reiknings en hafi reikningur verið gefinn út fyrir raunverulega afhendingu telst hún engu að síður hafa farið fram á útgáfudegi reikningsins, sbr. 2. mgr. 13. gr. laga um virðisaukaskatt. Því ber seljendum gistiþjónustu sem gáfu út reikning eða gefa út sölureikning fyrir 1. apríl 2020 vegna gistiþjónustu sem neytt verður frá því tímamarki að innheimta og skila gistináttaskatti vegna þeirrar sölu. Sama regla en með öðrum formerkjum gildir um sölu gistiþjónustu sem neytt verður eftir 31. desember 2021.