12

Um 2. gr. Í 2. gr. er kveðið á um þau skilyrði sem uppfylla þarf til að rétthafa verði heimiluð úttekt á séreignarsparnaði. Um er að ræða rétt sem felur í sér að rétthafi sem ekki hefur áður verið eigandi að íbúðarhúsnæði getur sótt um skattfrjálsa úttekt á séreignarsparnaði sínum einu sinni fyrir samfellt tíu ára tímabil við kaup á fyrstu íbúð. Rétthafi skal með umsókn velja ráðstöfunarleið og til hvaða tímabils umsókn hans tekur. Velji rétthafi að breyta ráðstöfunar- leið innan tímabilsins skal það gert með umsókn. Í 1. mgr. er lagt til að rétthafa verði heimilað að nýta viðbótariðgjald sem hann hefur greitt á samfelldu tíu ára tímabili að tilteknu hámarki, þ.e. 5 millj. kr. á samfelldu 10 ára tímabili, til kaupa á fyrstu íbúð. Með viðbótariðgjaldi er átt við iðgjald umfram lágmarksið- gjald, en lágmarksiðgjald er iðgjald sem nemur a.m.k. 12%, sbr. lög nr. 129/1997, um skyldutryggingu lífeyrisréttinda og starfsemi lífeyrissjóða. Í a-lið er lagt til að heimiluð verði úttekt rétthafa á uppsöfnuðum viðbótariðgjöldum frá gildistöku laganna, sbr. þó 8. gr. frumvarpsins, til kaupa á fyrstu íbúð. Ákvæðið felur í sér að rétthafa er heimilt að taka út uppsöfnuð viðbótariðgjöld fyrir tíu ára samfellt tímabil til kaupa á fyrsta íbúðarhúsnæði. Rétthafa er þó heimilt að taka út uppsöfnuð viðbótariðgjöld fyrir skemmra tímabil en tíu ár í þessu skyni og getur hann þá nýtt sér ráðstöfunarleið skv. b- lið og 2. málsl. 1. mgr. ákvæðisins uns tíu ára tímabilinu er lokið. Verði rof á greiðslu ið- gjalda innan tíu ára tímabilsins leiðir það til þess að réttur til að nýta iðgjald fyrir það tímabil fellur niður, en unnt er að virkja réttinn að nýju með nýrri umsókn innan upphaflega tíu ára tímabilsins. Heimildin tekur ekki til kaupa á lóð eða viðbyggingar eða endurbóta á húsnæði. Í b-lið er lagt til að rétthafa sem kaupir sína fyrstu íbúð eftir gildistöku laganna, sbr. þó 8. gr. frumvarpsins, verði heimilt að ráðstafa viðbótariðgjöldum inn á höfuðstól láns, sem tryggt er með veði í húsnæðinu, allt þar til tíu ára samfelldu tímabili er náð. Skilyrði er að þau lán sem greitt er inn á séu veðlán, þ.e. lán sem tryggð eru með veði í íbúðarhúsnæðinu. Miðað er við að heimildina megi nýta vegna nýbyggingar eða kaupa á íbúðarhúsnæði. Í 2. málsl. 1. mgr. er lagt til að rétthafa verið heimilað að ráðstafa viðbótariðgjaldi sem afborgun inn á óverðtryggt lán, sem tryggt er með veði í fyrstu íbúð, og sem greiðslu inn á höfuðstól þess. Nánar er kveðið á um framkvæmdina í 3. gr. frumvarpsins. Í 2. mgr. er gert að skilyrði að rétthafi, sem hyggst nýta sér úrræði frumvarps þessa, hafi ekki áður verið skráður eigandi að íbúðarhúsnæði. Þá er gert að skilyrði að rétthafi, sem nýtir sér úrræði frumvarpsins, sé skráður eigandi að minnsta kosti 50% eignarhlut í íbúðarhús- næðinu. Í 3. mgr. er kveðið á um upphafsdag hins samfellda tíu ára tímabils en með hugtakinu 10 ára samfellt tímabil er átt við 120 mánaða tímabil. Rétthafi, sem á uppsafnaðan séreignar- sparnað, skal tilgreina í umsókn upphafsdag hins uppsafnaða iðgjalds sem hann hyggst verja til kaupa á fyrstu íbúð. Upphafsdagurinn getur í fyrsta lagi verið gildistökudagur laganna, sbr. þó 8. gr. frumvarpsins. Slíkt hið sama gildir um ráðstöfun iðgjalds inn á höfuðstól láns, sem tryggt er með veði í fyrstu íbúð, og ráðstöfun iðgjalds inn á óverðtryggð lán tryggð með veði í fyrstu íbúð. Þá segir að verði rof hjá rétthafa á greiðslu iðgjalda innan hins tíu ára tímabils falli rétturinn niður fyrir það tímabil. Réttinn má virkja að nýju hefji rétthafi aftur greiðslu iðgjalda innan hins samfellda tíu ára tímabils. Heimild til ráðstöfunar getur í engum tilvikum náð yfir lengri tíma en samfelld tíu ár þótt rof hafi orðið á greiðslu iðgjalds rétthafa innan tímabilsins. Þá er sú skylda lögð á rétthafa að sækja um ráðstöfun að nýju hafi rof á greiðslu viðbótariðgjalda varað í þrjá mánuði eða lengur. Í 4. mgr. er kveðið á um heimild rétthafa til að selja fyrstu íbúð og kaupa nýja í stað hennar og til áframhaldandi nýtingar úrræðisins. Skilyrði er að skipti á húsnæði fari fram