» Bekendheid verhogen en vooroordelen actief aanpakken. verhogen en vooroordelen actief aanpakken. Zowel bij personen met een handicap als bij de brede bevolking is persoonlijke assistentie te weinig bekend en het beeld van de job van persoonlijke assistent vaak te eenzijdig. Wat de job inhoudt en wie voor een bepaalde assistentenjob in aanmerking komt, variëren heel erg naargelang de noden en verwachtingen van de budgethouder. De verschillende betrokken beleidsmakers kunnen elk binnen hun invloedssfeer hieraan werken. De ministers van welzijn, werk, onderwijs en gelijke kansen kunnen vanuit hun sleutelposities samenwerken binnen een sensibilisatieplan. » Duidelijke taal voor persoonlijke assistentie en inclusie. De paradigmashift naar inclusie in de maatschappij in het openbaar duidelijk ondersteunen en verdedigen. Positieve aandacht geven en waarderend spreken over de job van persoonlijke assistent. » Budgethoogtes op punt stellen. De individuele budgetten moeten hoog genoeg zijn om aan de ondersteuningsvragen tegemoet te komen, om zelf persoonlijke assistenten aan te nemen, ze voldoende verloning te geven, anciënniteit te vergoeden en ze te kunnen behouden. Dit is momenteel bij heel wat budgethouders niet het geval. Hierdoor komt de continuïteit van de ondersteuning in het gedrang. Het kost veel energie om telkens opnieuw persoonlijke assistenten te zoeken en op te leiden, een professionele vertrouwensrelatie en goede verstandhouding op te bouwen. » Keuzes om zelf de ondersteuning te regelen financieel beter steunen. Voor wie zelf de ondersteuning organiseert wordt minder geld uitgetrokken dan voor wie bij een voorziening gaat wonen. Mensen moeten zelf jarenlang bijleggen omdat hun persoonsvolgend budget niet toereikend is. Zij kunnen hun persoonlijke assistenten vaak te weinig interessante voorwaarden bieden. Als deze budgethouders echter naar een voorziening gaan, is er wel extra budget beschikbaar in de welzijnsbegroting voor zaken als overheadkosten en personeelsanciënniteit. Het zou een duidelijk positief signaal zijn en mensen daadwerkelijk steunen om het zelf te doen wanneer hun budgetten navenant verhoogd zouden worden.

- 2. De toegang tot persoonlijke assistentie verbeteren

» De wachtlijst wegwerken en recht op persoonlijke assistentie garanderen. Het recht op persoonlijke assistentie blijft dode letter als mensen pas na jarenlang wachten een budget of budgetverhoging krijgen. Ondertussen is hun spaargeld op, werden ze gedwongen door de situatie om in een woonzorgcentrum te gaan wonen, ging hun fysieke en mentale gezondheid of die van hun familie er op achteruit, enzovoort. Hun draagkracht gaat zo achteruit dat ze uiteindelijk een gedwongen keuze maken voor een voorziening. We roepen op om deze negatieve spiraal te stoppen en te durven kiezen voor een versterking van mensen. Dat is de enige duurzame en ethische optie. » Ook mensen met een lage ondersteuningsnood toegang geven tot een budget. Heel wat mensen zouden met de juiste persoonlijke assistentie sprongen vooruit kunnen maken op vlak van participatie, maar komen momenteel niet in aanmerking voor een persoonsvolgend budget. Zij krijgen geen toegang tot trap 2 van de Persoonsvolgende Financiering en moeten hun plan trekken met thuiszorgorganisaties, diensten rechtstreeks toegankelijke hulp, familie, vrienden en vrijwilligers. De aanbodsgestuurde

3