Um13. gr. Breyting sú sem ráðgerð er í a. lið greinarinnar leiðir af breytingunni á formi úrskurða skv. 9. gr. frumvarpsins. Ef úrskurður dómara er kærður til Hæstaréttar er gert ráð fyrir að hann skuli, innan viku frá því að honum barst kæran, ganga frá úrskurðinum á þann hátt sem boðið er í fyrri hluta 3. mgr. 112. gr. laga um meðferð einkamála hafi hann ekki þegar gert það. Samkvæmt b. lið er lagt til að sá sem kærir úrskurð eða aðra dómsathöfn skuli sjálfur senda Hæstarétti þau gögn málsins sem hann telur sérstaklega þörf á til úrlausnar um kæruefnið. Með þessu er í hagræðingarskyni létt umtalsverðum kostnaði og fyrirhöfn af héraðsdómstólunum. Í því sambandi skal tekið fram að þegar máli er skotið til Hæstaréttar með áfrýjun kemur það í hlut aðila að taka saman og fjölfalda gögn málsins fyrir réttinn. Tillagan felur því í sér samræmingu á hvernig staðið skuli að málskoti hvort sem það er gert með kæru eða áfrýjun. Gert er ráð fyrir því að rétturinn sjálfur mæli fyrir um í hvaða horfi gögn skuli vera með því að setja reglur um frágang gagna. Þetta er sama fyrirkomulag og á við um frágang gagna þegar héraðsdómi er áfrýjað, sbr. 4. mgr. 156. gr. laga um meðferð einkamála. Samhliða því að kærandi sendir Hæstarétti gögn kærumáls bæri honum að afhenda gagnaðila eitt eintak gagnanna og greinargerðar ef því er að skipta, svo sem fram kemur í þriðja málslið nýs ákvæðis sem lagt er til að komi í 3. mgr. 147. gr. laganna.

Um14. gr. Í samræmi við breytta skipan um að aðilar afhendi Hæstarétti gögn kærumáls er gert ráð fyrir að gagnaðili þess sem kærir geti látið fylgja greinargerð sinni til réttarins þau gögn kærumáls sem hann telur að þurfi að vera fyrir hendi við úrlausn þess en kærandi hefur ekki séð ástæðu til að láta fylgja kærunni til Hæstaréttar. Er þetta í samræmi við meginreglu réttarfars um jafnræði málsaðila.

Um15. gr. Hér eru lagðar til breytingar sem leiða af því að gögn í kærumálum berist Hæstarétti frá aðilum máls. Að öðru leyti þarfnast greinin ekki skýringa.

Um16. gr. Hér er lögð til sama orðalagsbreyting og í a. lið 1. gr. og 12. gr. frumvarpsins og þarfnast greinin ekki frekari skýringa.

Um17. gr. Samkvæmt 3. málsl. 9. gr. laganna um meðferð sakamála getur dómari ákveðið að tekin skuli skýrsla af barni, yngra en 15 ára, í sérútbúnu húsnæði á öðrum stað en á föstum þingstöðum ef það þykir æskilegra með tilliti til hagsmuna barnsins. Hér er lagt til að mælt verði fyrir um það í lögum að skýrslutaka af brotaþola, yngri en 15 ára, t.d. af brotaþola kynferðisbrots, skuli að jafnaði fara fram í sérútbúnu húsnæði fyrir skýrslutöku af börnum, sem sé staðsett annars staðar en í dómhúsi, en þá aðstöðu er nú að finna í svonefndu barnahúsi. Einungis verði unnt að gera undantekningu frá þessari meginreglu ef hagsmunir brotaþolans krefjist þess, svo sem að þess sé ekki kostur að koma við skýrslutöku í hinu sérútbúna húsnæði nema með verulegu óhagræði fyrir barnið. Rökin fyrir þessari breytingu eru einkum þau að talið er æskilegra fyrir svo ungt barn, sem grunur leikur á að orðið hafi fyrir afbroti, að skýrsla sé tekin af því í slíku umhverfi, fjarri dómsölum. Eftir sem áður er svo gert ráð fyrir að dómari geti ákveðið að skýrsla af vitni, yngra en 15 ára, t.d. af barni sem talið er að hafi verið sjónarvottur að heimilisofbeldi, skuli fara fram í sérútbúnu húsnæði