Um26. gr. Þegar ákvæðum laga um meðferð sakamála um endurupptöku óáfrýjaðs máls og máls sem dæmt hafði verið í Hæstarétti var breytt með lögum nr. 15/2013, þar sem sérstakri stjórnsýslunefnd, endurupptökunefnd, var fengið það hlutverk að taka ákvörðun um endurupptöku slíkra mála í stað Hæstaréttar, láðist að taka fram hver skyldi taka ákvörðun um þóknun lögmanns dómfellda eða ákærða vegna starfa hans fyrir nefndinni. Eðlilegast er að endurupptökunefnd ákveði þóknunina og jafnframt að ákvörðunin sé endanleg þannig að hún verði hvorki borin undir ráðherra né dómstóla. Að auki eru lagðar til breytingar á orðalagi 1. mgr. 123. gr. laganna um meðferð sakamála svo að hún verði skýrari, en þær fela ekki í sér neinar efnisbreytingar frá núgildandi lögum.

Um27. gr. Með þessari grein er lagt til að héraðsdómari geti afgreitt aðfararbeiðni, sem sætir meðferð samkvæmt 13. kafla laga um aðför, nr. 90/1989, með ákvörðun ef beiðnin er að öllu leyti tekin til greina. Þetta er einfaldari afgreiðsla en að kveða upp rökstuddan úrskurð og greiðir fyrir úrlausn þessara mála. Þetta verður ekki talið koma niður á réttaröryggi gerðarþola og má geta þess að afgreiðsla af þessu tagi á sér hliðstæðu í 113. gr. laga um meðferð einkamála við úrlausn mála þar sem útivist hefur orðið af hálfu stefnda.

Um28. gr. Með lögum nr. 95/2010 var lögfest heimild til að taka bú skuldara til gjaldþrotaskipta á þeim grundvelli að ógjaldfærni hans hefði verið leidd í ljós með því að ekki væri sinnt áskorun lánardrottins um að skuldari lýsti því yfir skriflega að hann væri greiðslufær, sbr. 5. tölul. 2. mgr. 65. gr. laga um gjaldþrotaskipti, o.fl. Markmiðið með þessari heimild var að leitast við að greiða fyrir því að bú skuldara yrði tekið til skipta ef skilyrði þess væru að öðru leyti fyrir hendi. Þessi heimild lánardrottins til að krefjast gjaldþrotaskipta er þó ekki bundin neinum tímatakmörkum eins og á við um gjaldþrotaskipti á grundvelli árangurslausrar kyrrsetningar, löggeymslu eða fjárnáms, en þá verður gerðin að hafa farið fram á síðustu þremur mánuðum fyrir frestdag, sbr. 1. tölul. 2. mgr. 65. gr. laganna. Engin efni eru til að heimild lánardrottins sé rýmri að þessu leyti þegar hann krefst gjaldþrotaskipta á grundvelli þess að skuldari sinni ekki áskorun um að lýsa yfir að hann sé greiðslufær. Er því lagt til að sú heimild verði bundin því að krafa um gjaldþrotaskipti berist héraðsdómi innan þriggja mánaða frá því áskorunin var birt skuldara.

Um29. gr. Í 1. mgr. 70. gr. stjórnarskrárinnar er svo fyrir mælt að dómþing skuli að jafnaði háð í heyranda hljóði og í 1. mgr. 6. gr. mannréttindasáttmála Evrópu, sbr. lög nr. 62/1994, er boðið að dóm skuli kveða upp í heyranda hljóði. Í samræmi við þessa meginreglu réttarfars um opinbera málsmeðferð hefur tíðkast allt frá stofnun Hæstaréttar Íslands að dómar hans séu birtir opinberlega ásamt viðeigandi úrlausnum héraðsdómstóla. Allt frá árinu 1935 hefur verið kveðið á um það í lögum, nú síðast í 2. mgr. 11. gr. laga um dómstóla, að dómar Hæstaréttar skuli gefnir út, en með a. lið þessarar greinar er lagt til að sú skipan verði lögfest að þær úrlausnir héraðsdómstóla, hvort sem eru dómar eða úrskurðir, sem til úrlausnar eru fyrir réttinum hverju sinni skuli jafnframt gefnir út. Þegar dómar Hæstaréttar hafa verið birtir hefur verið venja að nema brott úr þeim upplýsingar um einka-, fjárhags- eða viðskiptahagsmuni einstaklinga ellegar lögpersóna, svo og upplýsingar um mikilvægustu