5

### Um einstakar greinar frumvarpsins.

Um 1. gr. Með 1. gr. laga um fjárhagslegar viðmiðanir var reglugerð (ESB) 2016/1011, eins og hún var aðlöguð við upptöku í EES-samninginn, veitt lagagildi hér á landi. Með 1. gr. frumvarpsins er lagt til að breytingum á reglugerðinni með 1. gr. reglugerðar (ESB) 2021/168 verði veitt gildi hér á landi. Breytingunum er annars vegar ætlað að undanþiggja viðmiðanir fyrir stundar- gengi gjaldmiðla á lista sem framkvæmdastjórn Evrópusambandsins tekur saman gildissviði reglugerðarinnar og hins vegar að heimila framkvæmdastjórninni eða lögbærum yfirvöldum í aðildarríkjum að ákvarða viðmiðanir sem skuli notast við ef hætt er að gera viðmiðanir sem samningar eða aðrir fjárhagslegir gerningar vísa í eða þær verða ónothæfar og aðilar að gerningunum hafa ekki komið sér saman um aðrar viðmiðanir til að styðjast við.

Um 2. gr. Í 1. mgr. 13. gr. laga um fjárhagslegar viðmiðanir er ráðherra heimilað að innleiða með reglugerð undirgerðir sem framkvæmdastjórn Evrópusambandsins samþykkir til að útfæra nánar viss atriði reglugerðar (ESB) 2016/1011 og ekki byggjast á tæknistöðlum frá Evrópsku verðbréfamarkaðseftirlitsstofnuninni. Með reglugerð (ESB) 2021/168 er þremur ákvæðum sem heimila framkvæmdastjórninni að samþykkja undirgerðir til að útfæra tiltekin atriði bætt við reglugerð (ESB) 2016/1011. Með 2. gr. frumvarpsins er lagt til að ráðherra verði heimilað að innleiða með reglugerð undirgerðir sem framkvæmdastjórnin samþykkir á þessum grundvelli og verða teknar upp í EES-samninginn. Nýju heimildirnar lúta að lista yfir viðmiðanir fyrir stundargengi gjaldmiðla sem uppfylla skilyrði fyrir því að vera undanþegnar gildissviði reglugerðar (ESB) 2016/1011, sbr. 3. mgr. 18. gr. a reglugerðarinnar, tilnefningu viðmiðana sem skuli notast við ef hætt er að gera viðmiðanir sem samningar eða aðrir fjárhagslegir gerningar vísa í eða þær verða ónothæfar og aðilar að gerningunum hafa ekki komið sér saman um aðrar viðmiðanir til að styðjast við, sbr. 8. mgr. 23. gr. b reglugerðarinnar, og mögulegri framlengingu heimildar í 5. mgr. 51. gr. reglugerðarinnar til að notast við viðmiðanir þriðju ríkja til ársloka 2025, sbr. 7. mgr. 54. gr. reglugerðarinnar. Framkvæmdastjórn Evrópusambandsins hefur á þessum grundvelli gefið út reglugerðir (ESB) 2021/1847 og 2021/1848. Þær tilgreina við hvaða viðmiðanir skuli miðað í stað Libor- vaxta í svissneskum frönkum (e. CHF LIBOR) og millibankadagvaxta í evrum (e. Euro overnight index average - EONIA) þegar hætt verður að birta þær viðmiðanir í upphafi árs 2022 komi aðilar að gerningum sem vísa til þeirra sér ekki saman um aðrar viðmiðanir til að styðjast við. Gert er ráð fyrir því að í stað Libor-vaxta í svissneskum frönkum verði stuðst við svissneska meðaldagvexti (e. Swiss Average Rate Overnight - SARON) og að í stað millibankadagvaxta í evrum verði stuðst við skammtímavexti í evrum (e. Euro short-term rate - €STR).

Um 3. gr. Við útreikning virkra vaxta, það er vaxta að teknu tilliti til vaxtavaxta, af láni eða annarri peningakröfu skiptir máli hve oft má bæta vöxtum við höfuðstól því að frá þeim tímapunkti sem það er gert reiknast vaxtavextir af vöxtunum. Virkir vextir eru hærri því oftar sem höfuðstólsfæra má vexti. Sem dæmi má nefna tíu millj. kr. lán til eins árs með 5% vöxtum. Ef aðeins mætti höfuðstólsfæra vextina í lok lánstímans væru vextirnir 500.000 kr. Ef höfuðstólsfæra mætti vextina daglega yrðu vextirnir aftur á móti 512.700 kr.