4

iðgjaldsstofni, samanlagt að hámarki 500 þús. kr. fyrir tólf mánuði á samfelldu tíu ára tímabili, sbr. 4. gr. laga um stuðning til kaupa á fyrstu íbúð. Ef útgreiðsla séreignar- sparnaðar fer fram úr því hámarki telst það sem er umfram til skattskyldra tekna á greiðsluári. Ráðherra er heimilt með reglugerð að kveða nánar á um framkvæmd ákvæðisins.

- Lög um skyldutryggingu lífeyrisréttinda og starfsemi lífeyrissjóða, nr. 129/1997, með síðari breytingum: Í stað ' 30. júní 2017 ' í 1. mgr. ákvæðis til bráðabirgða XVI í lögunum kemur: 30. júní 2019.

At h u g a s e mdi r v i ð l a g a f r u mvarp þ e t t a .

- 1. Inngangur.

Frumvarp þetta er samið í fjármála- og efnahagsráðuneytinu í samvinnu við forsætis- ráðuneytið. Í frumvarpinu er lagt til að lögfestur verði stuðningur í formi skattfrjáls sér- eignarsparnaðar til handa einstaklingum sem eru að kaupa sína fyrstu íbúð. Stuðningurinn samkvæmt frumvarpinu varir að hámarki í tíu ár frá því að heimild er veitt. Þann 16. maí 2014 voru samþykkt á Alþingi lög nr. 40/2014, um séreignarsparnað og ráðstöfun hans til greiðslu húsnæðislána og húsnæðissparnaðar. Þau lög kveða annars vegar á um úrræði sem heimilar ráðstöfun séreignarsparnaðar, vegna launagreiðslna á tímabilinu 1. júlí 2014 til 30. júní 2017, inn á veðlán sem tekin voru vegna öflunar íbúðarhúsnæðis til eigin nota. Skilyrði er að lánin geti verið grundvöllur til útreiknings vaxtabóta. Úrræðið nær til rétthafa séreignarsparnaðar sem þegar eiga íbúðarhúsnæði til eigin nota eða eignast það á tímabilinu 1. júlí 2014 til 30. júní 2017. Hins vegar er í lögunum að finna úrræði um ráðstöfun iðgjalda til öflunar íbúðarhúsnæðis til eigin nota vegna iðgjalda sem greidd eru á tímabilinu 1. júlí 2014 til 30. júní 2017. Það úrræði tekur til þeirra rétthafa séreignarsparn- aðar sem ekki áttu fasteign fyrir 1. júlí 2014. Í báðum tilvikum er um að ræða tímabundin skattfrjáls úrræði og gildir hið síðara til 30. júní 2019.

- 2. Tilefni og nauðsyn lagasetningar.

Hækkandi húsnæðisverð og aukin krafa um hátt eigið fjárframlag við kaup á fasteign hefur þyngt róður margra einstaklinga og barnafjölskyldna, og þá sérstaklega hjá yngri aldurshópum, við að eignast sitt eigið húsnæði. Í ljósi þess er markmið frumvarpsins að efla stuðning við kaupendur fyrstu íbúðar og með þeim stuðningi er séreignastefnu stjórnvalda fylgt. Frumvarpið tekur til einstaklinga sem ekki hafa verið eigendur að íbúðarhúsnæði, sbr. þó ákvæði 8. gr. frumvarpsins, og heimildar þeirra til skattfrjálsrar úttektar séreignarsparn- aðar til kaupa á fyrstu íbúð. Nú þegar eru í gildi úrræði um ráðstöfun séreignarsparnaðar til greiðslu inn á höfuðstól húsnæðislána og uppsöfnun séreignarsparnaðar en með hækkandi húsnæðisverði er ljóst að mikil þörf er fyrir áframhaldandi stuðning stjórnvalda. Í júlí 2016 höfðu tæplega 2.000 aðilar nýtt sér húsnæðissparnaðarúrræðið þar sem séreignarsparnaður er nýttur sem útborgun til öflunar íbúðarhúsnæðis til eigin nota og nam samanlögð úttekt þeirra um 520 millj. kr. Þátttaka í úrræðinu fór rólega af stað en gildistími þess er til 30. júní 2019 vegna iðgjalda sem greidd voru vegna tímabilsins 1. júlí 2014 til 1. júlí 2017. Þannig má gera ráð fyrir að þessar tölur eigi eftir að hækka umtalsvert að öðru óbreyttu. Í frumvarpinu er einnig lögð til framlenging á núgildandi úrræði um ráðstöfun séreignar- sparnaðar inn á höfuðstól húsnæðisláns um tvö ár til viðbótar eða fram til 30. júní 2019. Um það bil 37 þúsund einstaklingar hafa tekið þátt í úrræðinu um ráðstöfun séreignarsparnaðar