Ráðherrar bera lagalega ábyrgð á stjórnarframkvæmdum öllum. Ábyrgð vegna embættisbrota þeirra skal ákveðin með lögum. Eftirlits- og stjórnskipunarnefnd Alþingis ákveður, að undangenginni könnun, hvort hefja skuli rannsókn á meintum embættisbrotum ráðherra. Nefndin skipar saksóknara sem annast rannsóknina. Hann metur hvort niðurstaða rannsóknarinnar sé nægileg eða líkleg til sakfellingar og gefur þá út ákæru og sækir málið fyrir Hæstarétti. Nánar skal kveðið á um rannsókn og meðferð slíkra mála í lögum.	Dæmi Ráðherrar bera Dæmi Ráðherrar bera A lagalega ábyrgð á stjórnarframkvæmdum öllum. Ráðherraábyrgð vegna embættisbrota er ákveðin með lögum. Alþingi getur kært ráðherra fyrir embættisrekstur þeirra. Landsdómur dæmir þau mál. Umrannsókn á ætluðum brotum ráðherra og meðferð mála fyrir Landsdómi skal mælt fyrir í lögum. Dæmi B: Ráðherrar bera ábyrgð á stjórnarframkvæmdum öllum að undanskildum þeim sem forseti Íslands annast án atbeina þeirra. Ábyrgð vegna embættisbóta[svo] ráðherra skal ákveðin með lögum. Alþingi getur kært ráðherra fyrir embættisrekstur þeirra. Hæstiréttur Íslands dæmir þau mál.	14. bera ábyrgð á 14. bera ábyrgð á gr. stjórnarframkvæmdum öllum. Ráðherraábyrgð er ákveðin með lögum. Alþingi getur kært ráðherra fyrir embættisrekstur þeirra. Landsdómur dæmir þau mál.

Skýring: nefndar B gerir ráð fyrir því að eftirlits- og stjórnskipunarnefnd Alþingis taki ákvörðun um að Skýring: nefndar B gerir ráð fyrir því að eftirlits- og stjórnskipunarnefnd Alþingis taki ákvörðun um að hefja rannsókn á embættisrekstri ráðherra. Sú nefnd hefur þegar, skv. 22. gr. í tillögum nefndarinnar um Alþingi, kanna heimild til að hvers kyns athafnir og ákvarðanir ráðherra eða stjórnsýslu þeirra eftir því sem hún telur efni til. Skylt er nefndinni að hefja slíka könnun að kröfu þriðjungs þingmanna. Telji nefndin að könnunin leiði í ljós efni til þess, lætur hún hefja formlega rannsókn samkvæmt þeirri grein sem hér er lögð til. Til athugunar getur komið að setja forskilyrði á borð við þau sem skilgreind eru í finnsku stjórnarskránni en í 116. gr. hennar essentially segir að ráðherra þurfi annað hvort af ásetningi eða stórkostlegu gáleysi, að hafa gengið verulega ( ) gegn embættisskyldum sínum eða farið fram með ljóslega ólögmætum hætti í starfi sínu. Ráðherraábyrgð kemur almennt til með þrennum hætti skv. tillögum nefndar B:

- ▪ eigin embættisfærslu ber ráðherra ábyrgð á í þeirri stjórnsýslu og í þeim málefnum sem Í fyrsta lagi undir hann heyra, innan marka stjórnarstefnunnar (en á stjórnarstefnunni sjálfri sem slíkri ber forsætisráðherra ábyrgð, sbr. þriðja lið).
- ▪ aðild sinni þegar ríkisstjórn tekur ákvarðanir sameiginlega ber ráðherra ábyrgð á sem Í öðru lagi fjölskipað stjórnvald, þ.e. í mikilvægum og stefnumarkandi málum skv. nánara mati forsætisráðherra og eftir fyrirmælum í lögum. Ráðherra getur þó firrt sig slíkri ábyrgð með bókun í fundargerð ríkisstjórnar.
- ▪ sjálfstæða ábyrgð á meginatriðum stjórnarstefnunnar ber forsætisráðherra og á verkstjórn Í þriðja lagi sinni í ríkisstjórn, því að halda ríkisstjórnarfundi um mikilvæg málefni og að halda ráðherrum upplýstum um stöðu og gang mála á vettvangi ríkisstjórnarinnar.

Umræða var í nefndinni um hvort rannsókn og saksókn vegna ráðherraábyrgðar ættu að vera eða gætu verið á sömu hendi. Þá var einnig nefnt hvort skipa ætti sérstakan saksóknara í hverju máli eða hvort notast ætti við ríkissaksóknara sem væntanlega verður skipaður samkvæmt ákvæðum nýrrar stjórnarskrár og nýtur sjálfstæðis í störfum. Niðurstaða nefndarinnar er að réttast sé að skipa sérstakan saksóknara í hverju máli sem rannsakar það, metur hvort niðurstaða sé nægileg eða líkleg til sakfellingar og sækir þá málið fyrir Hæstarétti (sem er stækkaður samkvæmt tillögum nefndar C þegar hann dæmir um ráðherraábyrgð).