alþingismenn (sem kunna að standa utan flokka). Reynt skyldi fjórum sinnum að ná fram meirihlutastuðningi við tillögur hans um forsætisráðherra en ella yrði kosið til þings að nýju. Verður að ætla að sú tilhögun skapi sterkan hvata fyrir þingið að koma sér saman um forsætisráðherra.

Í núverandi tillögu (annarri tillögu) er bryddað upp á þeim möguleika að forseti Íslands skipi forsætisráðherra í embætti, en forsætisráðherra skipi aðra ráðherra og veiti þeim lausn. Þegar forsætisráðherra hefur verið kosinn ákveður hann skipan ráðuneyta og fjölda ráðherra og skiptir störfum með þeim. Hann tilnefnir ríkisstjórn sína og tilkynnir forseta Alþingis um hana, en núverandi tillaga gengur út frá því að Alþingi þurfi að samþykkja ríkisstjórn sbr. 2. mgr. Samkvæmt eldri tillögu nefndarinnar var það forseti þingsins sem skyldi skipa forsætisráðherra og veita honum lausn, en forsætisráðherra skipar aðra ráðherra og veitir þeim lausn. Hugmyndin var sú að forsætisráðherra beri með skýrum hætti pólitíska ábyrgð á öðrum ráðherrum og því gengur núverandi tillaga út frá því. Engin skylda er til þess að forsætisráðherra eða aðrir ráðherrar komi úr hópi þingmanna, heldur er opið fyrir að þeir geti verið utanþingsmenn.

Skipan ráðuneyta er í dag ákveðin annars vegar í lögum nr. 73/1969 um Stjórnarráð Íslands og hins vegar í reglugerð um Stjórnarráðið (síðast nr. 167/2010). Í tillögu nefndar B er gert ráð fyrir auknum sveigjanleika í þessu efni við myndun ríkisstjórnar og að forsætisráðherra geti ákveðið skipan ráðuneyta og verkaskiptingu þeirra á milli eftir því sem best er talið henta, sem yfirmaður framkvæmdarvaldsins. Er reiknað með því að hófs verði gætt í breytingum milli ríkisstjórna þannig að stjórnsýsla raskist ekki að ráði við þetta.

Rætt var ítarlega í nefndinni hvort réttara væri að forseti Íslands eða forseti Alþingis skipaði forsætisráðherra. Á annan veginn var nefnt að eðlilegt væri að þingið sæi um stjórnarmyndun í sínum ranni og að forsætisráðherra sæti með skýrum hætti í umboði þess. Ekki skipti máli hvort endanlegur þingforseti hefði verið kjörinn þar sem starfsaldursforseti er sitjandi frá upphafi þings og hlutverk þingforseta í ferlinu sé fyrst og fremst að lýsa kjöri forsætisráðherra fyrir hönd þingsins og setja hann í embætti. Á hinn bóginn var talið að ekki væru ástæður til að taka stjórnarmyndunarhlutverk af forseta Íslands og að óvissa væri um þingforseta í upphafi þings, sérstaklega þar sem hann skal kosinn með ⅔ atkvæða og sú kosning gæti blandast saman við stjórnarmyndunarferlið.

Þá var vísað til þess að fjórir dagar til stjórnarmyndunar eftir kosningar væri alltof stuttur tími. Í ofangreindri tillögu hefur ferlið verið einfaldað til muna og engir tímafrestir eru til staðar.

#### 4 Setutími ráðherra

Tillaga B-nefndar	Skýrsla stjórnlaganefndar	Stjórnarskráin
Enginn getur gegnt sama ráðherraembætti lengur en 8 ár. Eldri útgáfa: [Valkostur I:] Ekkert ákvæði um hámarkssetutíma ráðherra. [Valkostur II:] Enginn getur gegnt embætti forsætisráðherra lengur en 12 ár samtals. [Valkostur III:] Enginn getur gegnt ráðherraembætti lengur en 8 ár samtals. Sé um að ræða embætti forsætisráðherra má lengja setutíma í 12 ár.	Ekkert ákvæði.	Ekkert ákvæði.

Skýring: voru uppi í nefndinni um hvort ástæða væri til að Skýring við núgildandi ákvæði: Skýring: voru uppi í nefndinni um hvort ástæða væri til að Skýring við núgildandi ákvæði: takmarka setutíma allra ráðherra eða aðeins forsætisráðherra, eða hvort ástæða væri til að takmarka setutímann yfirleitt.

######## Meirihluti nefndarinnar leggur til þá málamiðlun að ráðherrar sitji ekki lengur í sama embætti en 8 ár.