2

Með tilskipuninni eru eftirtaldar tilskipanir uppfærðar: Tilskipun ráðsins 93/13/EBE um óréttmæta skilmála í neytendasamningum, tilskipun Evrópuþingsins og ráðsins 98/6/EB um neytendavernd að því er varðar upplýsingar umverð á vöru sem er boðin neytendum, tilskipun Evrópuþingsins og ráðsins 2005/29/EB um óréttmæta viðskiptahætti gagnvart neytendum á innri markaðnum og tilskipun Evrópuþingsins og ráðsins 2011/83/ESB um réttindi neytenda. Tilskipanirnar hafa verið innleiddar með lögum um samningsgerð, umboð og ógilda löggern- inga, nr. 7/1936, lögum um eftirlit með viðskiptaháttum og markaðssetningu, nr. 57/2005, og lögum um neytendasamninga, nr. 16/2016. Þessar gerðir á sviði neytendaverndar hafa allar verið teknar upp í EES-samninginn og innleiddar í íslenskan rétt. Markmið tilskipunarinnar er að nútímavæða umræddar lykilgerðir Evrópusambandsins á sviði neytendaverndar, að þeim verði framfylgt með skilvirkari hætti og bæta réttarúrræði neytenda vegna brota gegn ákvæðum þeirra. Tilskipunin er afrakstur endurskoðunar fram- kvæmdastjórnar Evrópusambandsins á gerðum á sviði neytendaverndar á árunum 2016 og 2017 innan vinnu um betri reglur (e. Regulatory Fitness and Performance programme (REFIT)). Helsta breytingin sem gerð er með tilskipun 2019/2161 er að kveðið er á um að aðildarríki skuli hafa sektarúrræði vegna brota gegn fyrrgreindum tilskipunum auk þess sem kveðið er ítarlega á um sjónarmið við sektarákvarðanir. Þá kveður tilskipunin á um nýjar reglur sem gilda um neytendasamninga um stafrænt efni og stafræna þjónustu (breytingu á tilskipun 2011/83/EB). Innleiðing tilskipunarinnar krefst breytinga á lögum. Áformað er að innleiða þann hluta tilskipunarinnar er lýtur að tilskipun Evrópuþingsins og ráðsins 98/6/EB um neytendavernd að því er varðar upplýsingar um verð á vöru sem er boðin neytendum, tilskipun ráðsins 93/13/EBE um óréttmæta skilmála í neytendasamningum, tilskipun Evrópuþingsins og ráðsins 2005/29/EB um óréttmæta viðskiptahætti gagnvart neytendum á innri markaðnum með frum- varpi til markaðssetningarlaga á yfirstandandi löggjafarþingi. Áformað er að innleiða þann hluta tilskipunarinnar er lýtur að tilskipun Evrópuþingsins og ráðsins 2011/83/ESB um réttindi neytenda síðar. Innleiðing gerðarinnar mun hvorki fela í sér auknar tekjur né gjöld fyrir ríkissjóð. Ekki er gert ráð fyrir fjárhagsáhrifum á afkomu ríkissjóðs vegna innleiðingarinnar. Áhrif af innleið- ingu gerðarinnar eru helst aukin varnaðaráhrif og skilvirkni við eftirlit með óréttmætum við- skiptaháttum og bætt neytendavernd í fjarsölu og netviðskiptum. Haft var samráð við utanríkismálanefnd um upptöku tilskipunar (ESB) 2019/2161 til samræmis við reglur Alþingis um þinglega meðferð EES-mála og gerði nefndin ekki athuga- semdir við upptöku tilskipunarinnar í EES-samninginn. Einnig var haft samráð við utanríkis- málanefnd í aðdraganda fundar sameiginlegu EES-nefndarinnar þar sem umrædd ákvörðun var tekin og tilskipunin kynnt nefndinni sérstaklega.

## 3. Ákvörðun sameiginlegu EES-nefndarinnar nr. 70/2021 frá 5. febrúar 2021 um breytingu á XIX. viðauka (Neytendavernd) við EES-samninginn.

Með ákvörðun sameiginlegu EES-nefndarinnar nr. 70/2021 eru tvær gerðir felldar inn í EES-samninginn. Í fyrsta lagi er tekin inn í samninginn tilskipun Evrópuþingsins og ráðsins (ESB) 2019/770 frá 20. maí 2019 um tiltekna þætti varðandi samninga um afhendingu á stafrænu efni og staf- rænni þjónustu. Hún kveður á um kröfur sem gerðar eru til neytendasamninga sem gerðir eru um kaup á stafrænu efni eins og sjónvarpsþjónustu og netþjónustu, þ.e. kaup á tilteknu staf-