og gagnasamband við útlönd og á það við bæði innan lands og erlendis. ÁÍslandi er nú aðeins hægt að tengjast sæstrengjunum frá endabúnaði sem staðsettur er á höfuðborgarsvæðinu og á Suðurnesjum. Á meginlandinu er endabúnaður í London, Kaupmannahöfn, Hamborg, Frank- furt og Amsterdam. Fjarskiptafyrirtæki sem veita almenna fjarskiptaþjónustu eða reka almennt fjarskiptanet falla undir ákvæði laga um fjarskipti, nr. 81/2003. Samkvæmt ákvæðum laganna og reglna sem settar hafa verið á grundvelli þeirra skulu þau viðhafa skipulega stjórn á öryggismálum sínum og gera sérstakar ráðstafanir til að tryggja samfelldan og órofinn rekstur þjónustu sinnar og neta. Gerðar eru kröfur um að fjarskiptafyrirtækin setji sér öryggisstefnu, framkvæmi áhættumat og velji öryggisráðstafanir á grundvelli þess. Lagaumhverfið á að tryggja að fjar- skiptafyrirtæki verndi virkni þjónustu sinnar sem best í samræmi við viðurkennda aðferðafræði. Gert er ráð fyrir því í regluverki almennra fjarskipta að fyrirtækin sjálf beri kennsl á hættur og ógnir sem steðja að virkni þjónustu þeirra og meti þær með skipulegu áhættumati. Þeim er gert að hafa uppi ráðstafanir til að stýra og stjórna fjarskiptanetum með tilliti til hættu og ógnar. Þetta felur í sér að fjarskiptafyrirtæki, þar á meðal Farice og Míla, hafa lögbundnar skyldur til að framkvæma áhættumat á innviðum sínum og viðhafa sérstakar öryggisráðstafanir. Undir þetta falla til dæmis rými fyrir hýsingu fjarskiptainnviða, landtöku- staðir sæstrengja, aðgengi að lagnaleiðum, þ.m.t. brunnum, o.fl. Ábyrgð á öryggi og virkni fjarskiptaneta og fjarskiptaþjónustu hvílir á fjarskiptafyrirtækjum. Fyrirmæli laga skulu nánar útfærð í reglum, en öryggisráðstafanir, áhættustýring og viðbúnaður er á ábyrgð hvers og eins, eftir eðli og umfangi starfsemi, og reglubundið endurmat mikilvægt. Póst- og fjarskiptastofnun er lögum samkvæmt falið eftirlit með framkvæmd fjarskiptalaga, þar á meðal að fylgja því eftir að fjarskiptafyrirtæki viðhafi skipulegt verklag um upplýsinga- og öryggismál.

## f. Hverjir fari með ábyrgð á samfélagslegum innviðum, svo sem flug- og vegasamgöngum, afhendingaröryggi raforku og virkni fjarskiptakerfa á landsvísu.

Ráðherrar fara með og bera ábyrgð á stjórnarframkvæmdum, hver á sínu málefnasviði samkvæmt forsetaúrskurði hverju sinni. Í lögum nr. 115/2011, um Stjórnarráð Íslands, er kveðið á um að stjórnarmálefni beri undir ráðuneyti eftir ákvæðum forsetaúrskurðar, sbr. 15. gr. stjórnarskrárinnar, sem kveðinn er upp samkvæmt tillögu forsætisráðherra. Þar er einnig kveðið á um stjórnunar- og eftirlitsheimildir ráðherra á þeim málefnasviðum er undir hann heyra, enda leiði ekki af lögum að stjórnvald skuli vera sjálfstætt gagnvart ráðherra. Um ábyrgð á stjórnarmálefnum er varða innviði fer nú samkvæmt ákvæðum forseta- úrskurðar nr. 119/2018 umskiptingu stjórnarmálefna milli ráðuneyta í Stjórnarráði Íslands svo sem hér segir: Samgöngu- og sveitarstjórnarráðuneyti fer með stjórnarmálefni er varða fjarskipti og net- öryggi, þar á meðal öryggi rafrænna samskipta, netöryggi og öryggi net- og upplýsingakerfa mikilvægra innviða, sbr. 3. tölul. 8. gr. forsetaúrskurðar nr. 119/2018. Utanríkisráðuneyti fer meðábyrgð á þeim hluta stofnljósleiðarakerfisins sem er á eignaskrá Mannvirkjasjóðs Atlants- hafsbandalagsins. Atvinnuvega- og nýsköpunarráðuneyti fer með stjórnarmálefni er varða orkumál og auðlindanýtingu, sbr. 3. tölul. 2. gr. forsetaúrskurðar nr. 119/2018. Heilbrigðisráðuneyti fer með stjórnarmálefni er varða heilbrigðisþjónustu, lýðheilsu og forvarnir, sbr. 3. og 4. tölul. 6. gr. forsetaúrskurðar nr. 119/2018. Atvinnuvega- og nýsköpunarráðuneyti fer með málefni matvæla-, fæðu- og neysluvatns- öryggis, sbr. 6. tölul. 2. gr. forsetaúrskurðar nr. 119/2018. Umhverfis- og auðlindaráðuneyti