3

sameiginleg og annað sameiginlegt rými sé í húsinu. Sé sameiginlegur stigagangur utaná- liggjandi og gengið inn í íbúðir af svölum þurfi samþykki þeirra eigenda sem hann tilheyrir. Þörfin á samþykki tengist þannig einkum för gæludýrs um sameiginlegan inngang eða sameiginlegan stigagang í sameign meðtilliti til hagsmuna þeirra sem hafa ofnæmi fyrir hund- um eða köttum. Engu að síður geta aðrir þættir haft mikil áhrif á ákvörðun nágranna um hvort þeir veiti samþykki fyrir hunda- eða kattahaldi og eru í raun engar kröfur gerðar samkvæmt gildandi lögum um ástæður synjunar um leyfi fyrir slíku dýrahaldi, svo sem að viðkomandi sé með ofnæmi eða sé haldinn fælni gagnvart umræddum dýrum. Samkvæmt 4. mgr. 33. gr. f laganna getur húsfélag lagt bann við hunda- og kattahaldi ef það veldur öðrum íbúum verulegum ama, ónæði eða truflunum og eigandi dýrs ræður ekki bót þar á. Slíkt bann getur samkvæmt ákvæðinu einungis tekið til hunda- og kattahalds en ekki til annarra tegunda gæludýra, sem þó geta einnig valdið öðrum íbúum ónæði, ama eða truflunum. Ákvæði laga um fjöleignarhús koma ekki í veg fyrir að hunda- og kattahald viðgangist í fjöleignarhúsum jafnvel þótt einhverjir íbúa þeirra hafi ofnæmi fyrir slíkum dýrum, enda er ekki gerð krafa um samþykki allra. Skv. 6. mgr. 33. gr. e er þó kveðið á um að liggi fyrir samþykki um hunda- og kattahald en eigandi eða einhver í hans fjölskyldu sé með ofnæmi fyrir hundum eða köttum á svo háu stigi að sambýli við dýrið sé óbærilegt og læknisfræðileg gögn staðfesta það skuli kærunefnd húsamála leita lausna að fengnu áliti ofnæmislækna og sérfræðinga á öðrum sviðum ef því er að skipta. Þá hvílir nú þegar sú skylda á íbúum fjöl- eignarhúsa að gæta hreinlætis í sameign og þegar eru úrræði í lögum um fjöleignarhús sem hægt er að grípa til gegn íbúum sem vanrækja slíkar skyldur. Dýrahald í fjöleignarhúsum er mun sveigjanlegra í nágrannalöndunum. Þar er reglan almennt sú að dýrahald sé heimilt nema sérstakar ástæður réttlæti bann eða takmarkanir. Í Danmörku er dýrahald heimilt nema reglur húsfélaga kveði á umannað. Í Noregi geta húsfélög einnig sett reglur um dýrahald, en meginreglan er að dýrahald er leyft nema sérstakar ástæður, svo sem ofnæmi íbúa eða verulegt ónæði af dýrinu, réttlæti bann. Í Svíþjóð og Finnlandi gildir það sama, þ.e. dýrahald í fjöleignarhúsum er almennt heimilt en húsfélög geta sett eigendum ákveðnar skorður ef málefnaleg rök liggja að baki slíkum takmörkunum. Ísland sker sig úr með því að gera kröfu um að hunda- og kattahald sé háð samþykki aukins meiri hluta eigenda ef um sameiginlegan inngang eða stigagang er að ræða. Endurskoða þarf gildandi reglur um samþykki annarra eigenda fyrir hunda- og kattahaldi í fjöleignarhúsum með það að markmiði að tryggja betur rétt bæði hunda- og kattaeigenda í fjöleignarhúsum án þess þó að gengið sé um of á rétt annarra eigenda til að takmarka slíkt dýrahald ef fyrir því eru málefnalegar ástæð- ur.

## 3. Meginefni frumvarpsins.

Með frumvarpinu er lagt til að hunda- og kattahald verði framvegis ekki háð samþykki annarra eigenda. Engu að síður geti húsfélag sett reglur um gæludýrahald, enda séu þær eðli- legar, málefnalegar og á jafnræði reistar. Þannig geta eigendur sammælst um fyrirkomulag gæludýrahalds, svo sem um umgengni og afnot á einstökum hlutum sameignar, en girt er fyrir að slíkar reglur gangi svo langt að þær útiloki í raun gæludýrahald. Þá verður húsfélögum áfram heimilt að leggja bann við dýrahaldi tiltekins eiganda ef það veldur öðrum íbúum veru- legum ama, ónæði og truflunum og eigandi dýrs ræður ekki bót þar á, en lagt er til í því sam- bandi að leita þurfi samþykkis / hluta eigenda, bæði miðað við fjölda og eignarhluta, í stað 2 3 einfalds meiri hluta. Hið sama gildi brjóti eigandi dýrs verulega eða ítrekað gegn skyldum sínum þrátt fyrir áminningar húsfélags.