Um 5. gr. Í ákvæðinu er lögð til breyting á refsiákvæði laganna. Lagt er til að heimilt verði að draga lögaðila einnig til ábyrgðar fyrir brot á 12. gr. laganna. Ljóst er að færst hefur í vöxt að lögaðilar eigi stórar húseignir í meira mæli en áður tíðkaðist og því er nauðsynlegt að gera breytingar í þessa veru. Ekki er eingöngu um að ræða atvinnuhúsnæði heldur einnig einbýlis- hús og lítil fjölbýli. Ákvæðið þarfnast ekki frekari skýringar.

Um 6. gr. Með ákvæðinu er lagt til að heimilt verði að setja viðmið í reglugerð um mat á fjölda lög- heimilisskráninga í íbúðarhúsnæði. Ekki hafa verið sett nein almenn viðmið um hversu margir mega eiga lögheimili í hverju húsi. Þannig var á tímabili algeng stærð barnaherberga í litlum einbýlishúsum 6 - 7 fermetrar. Barnaherbergi í nýjum einbýlishúsum hafa stækkað til muna og kröfurnar breyst. Fangaklefar mega ekki vera minni en 9 - 10 fermetrar, svo dæmi sé tekið. Reglugerð um lögheimili er ekki réttur vettvangur fyrir reglusetningu um fjölda fermetra fyrir hvern einstakling, enda ætlunin einungis að gera Þjóðskrá Íslands kleift að meta hvenær sér- stakrar athugunar er þörf. Eiganda húsnæðis ber eftir sem áður að gera grein fyrir öllum sem hafa lögheimili á eign hans. Ef t.d. þrjátíu einstaklingar eru skráðir í hundrað fermetra íbúð og þeir búa allir sannanlega í íbúðinni gæti komið til mats á því hvort brunavarnir séu fullnægj- andi miðað við fjöldann.

Um 7. gr. Með ákvæðinu eru lagðar til breytingar á lögum um mannvirki og lagt til að bætt verði þremur nýjum ákvæðum við lögin þar sem embætti byggingafulltrúa verði veitt heimild til að leggja stjórnvaldssektir á einstaklinga og lögaðila fyrir ýmis brot ásamt afleiddum ákvæðum. Í a-lið er lagt til að komi nýtt ákvæði inn í lögin, 57. gr. a, um stjórnvaldssektir, sem felur í sér heimild fyrir embætti byggingafulltrúa til að leggja á stjórnvaldssektir. Í fyrsta lagi er lagt til að byggingarfulltrúa verði heimilt að leggja á stjórnvaldssektir fyrir brot á 9. gr. laganna. Þannig er lagt til að byggingarfulltrúa verði heimilt að leggja á stjórnvaldssekt þegar einstak- lingur eða lögaðili ákveður að hefja framkvæmdir án tilskilinna leyfa frá byggingarfulltrúa, t.d. að grafa grunn án leyfis eða reisa mannvirki, eða breyta því. Í öðru lagi er lagt til að byggingarfulltrúa verði heimilað að leggja á stjórnvaldssektir ef einstaklingar eða lögaðilar taka mannvirki í notkun eða flytja inn í mannvirkin án þess að láta fara fram öryggisúttekt skv. 35. gr. laganna og loks að heimilt verði að beita stjórnvaldssekt ef lokaúttekt fer ekki fram innan þriggja ára skv. 36. gr. Ákvæðið er hefðbundið að gerð þar sem ráðherra er heimilað í reglugerð að ákveða fjárhæð stjórnvaldssekta en fjárhæðarramminn er ákveðinn í ákvæðinu sjálfu. Benda má hér í dæma- skyni á 67. gr. laga um hollustuhætti og mengunarvarnir nr. 7/1998. Miðað við þá hagsmuni sem eru í húfi þykja fjárhæðirnar hæfilegar. Það skal sérstaklega tekið fram, svo sem fram kemur í skýrslu starfshópsins sem lagði fram tillöguna um stjórnvaldssektina, að gert er ráð fyrir að gætt verði meðalhófs við nýtingu heimildarinnar og aðeins sektað í alvarlegri brotun- um. Það er það ekki ætlunin með frumvarpi þessu að leggja stjórnvaldssekt við því er einstak- lingur í gáleysi gerir smávægilega breytingu á húseign sinni án leyfis. Sé brot hins vegar alvar- legt, jafnvel ítrekað, og hafi staðið yfir lengi og viðkomandi hagnast á því, getur það jafnvel leitt til stjórnvaldssektar. Í b-lið er lagt til að komi inn nýtt ákvæði inn í lögin, 57. gr. b, um rétt til að fella ekki á sig sök. Ákvæðið kveður á umrétt einstaklings, sem grunur leikur á að hafi gerst sekur umlögbrot, til að neita að svara spurningum eða afhenda gögn eða muni nema hægt sé að útiloka að það