12

möguleika sem þjónustuveitan hefur fram að færa. Svo sem rakið hefur verið í almennum athugasemdum hefur þjónustuveitan Ísland.is margt fram að færa fyrir almenning sem og viðskiptamenn opinberra stofnana. Kostir þess að notast við rafrænar lausnir eru óumdeildar hvort sem litið er til aukinnar hagræðingar í opinberum rekstri eða til umhverfisþátta. Til mikils er að vinna fyrir opinberar stofnanir að nýta sér þjónustuveituna bæði til að koma upplýsingum á framfæri til almennings sem og koma skjölum áleiðis til viðskiptavina sinna. Að öðru leyti þarfnast ákvæðið ekki skýringa.

Um 7. gr. Í 1. mgr. 7. gr. er gert ráð fyrir því að einstaklingar sem skráðir eru í þjóðskrá 16 ára og eldri, sem og skráðir lögaðilar, skuli hafa aðgang að rafrænu, persónubundnu pósthólfi á Ísland.is. Ákvæðið er í samræmi við sambærilegt danskt ákvæði sem miðar reyndar við 15 ára aldur. Í fyrstu var lagt til að miða við íslenska ríkisborgara en með því væri íslenska ríkið að missa af hópi erlendra ríkisborgara sem eru t.d. fæddir hér á landi. Ef miðað yrði við lögheimili eingöngu þá myndi íslenska ríkið lenda í vandræðum með íslenska ríkisborgara fædda erlendis en hafa aldrei átt lögheimili á Íslandi. Það var mat ráðuneytisins og Þjóðskrár Íslands að best væri að tengja þetta við þá sem skráðir eru í þjóðskrá. Gert er ráð fyrir að nánar verði vikið að því í reglugerð sem ráðherra setur með heimild í 11. gr. frumvarpsins. Gert er ráð fyrir í 2. mgr. ákvæðisins að opinberir aðilar skuli eiga þess kost að senda út skjal til viðskiptavina sinna til birtingar í pósthólfinu. Með opinberum aðilum er átt við Stjórnarráð Íslands, stofnanir ríkisins, sveitarfélög og stofnanir sveitarfélaga. Þó svo að opinber stofnun ákveði að nýta Ísland.is til að senda út skjal til viðskiptavina sinna skal stofnunin þó gefa viðskiptavini sínum kost á að eiga samskipti við sig bréflega. Gert er ráð fyrir að nánar verði kveðið á um þessi atriði í reglugerð. Í 3. mgr. ákvæðisins er kveðið á um birtingu skjala frá opinberum aðilum til viðskiptavinar. Það er hvenær skjal telst komið til viðskiptavinar. Í ákvæðinu er vísað til 39. gr. stjórnsýslulaga nr. 37/1993, sbr. 6. gr. laga nr. 50/2003 en þar kemur fram: 'Stjórnvaldsákvörðun eða önnur gögn á rafrænu formi teljast birt aðila þegar hann á þess kost að kynna sér efni þeirra. Aðili máls ber ábyrgð á því að vél- og hugbúnaður hans fullnægi þeim kröfum sem til hans eru gerðar, sbr. 1. mgr. 35. gr., og nauðsynlegar eru svo að hann geti kynnt sér efni stjórnvaldsákvörðunar eða annarra gagna sem stjórnvald sendir honum á rafrænu formi. Erindi eða önnur gögn teljast komin til stjórnvalds þegar það á þess kost að kynna sér efni þeirra. Stjórnvald skal að eigin frumkvæði staðfesta að því hafi borist gögn, eftir því sem unnt er. Þegar sett lög, almenn stjórnvaldsfyrirmæli eða venjur áskilja að stjórnvöld birti aðila gögn með sannanlegum hætti telst slíkum áskilnaði fullnægt með notkun rafræns búnaðar sem staðfestir að gögn séu komin til aðila' Í 4. mgr. ákvæðisins er gert ráð fyrir að Þjóðskrá Íslands skuli stuðla að því að aðilar skv. 1. mgr. geti leitað helstu upplýsinga á Ísland.is, svo sem upplýsingar um skráningu persónubundinna upplýsinga í opinberar skrár og stöðu erindis sem sent hefur verið til opinbers aðila, hvort sem um er að ræða aðgangsstýrt, einstaklingsbundið svæði eða á opinni upplýsingasíðu þjónustuveitunnar. Það skal áréttað að engar upplýsingar eru vistaðar á heimasvæði einstaklinga heldur sendir búnaðurinn vefkall eftir öruggum leiðum í viðeigandi gagnagrunna. Ef einstaklingur fer inn á 'mínar síður' og óskar eftir upplýsingum um