Nr. 7/2009

Líkt og áður hefur komið fram kærði kærandi niðurstöðu skipaðs umsjónarmanns til iðnaðarráðuneytis með bréfi, dags. 17.08.2009. Með bréfi, dags. 19.08.2009, óskaði ráðuneytið eftir umsögn Ferðamálastofu um framkomna kæru og þeim gögnum sem hún hefði undir höndum vegna máls þessa. Þann 7. september barst umsögn Ferðamálastofu vegna umrædds máls en hún gerði engar athugasemdir við niðurstöðu umsjónarmanns. Með bréfi, dags. 11.09.2009, var kæranda veittur kostur á að tjá sig um afstöðu Ferðamálastofu og þeirra gagna sem ráðuneytinu bárust. Þann 3.10.2009 bárust ráðuneytinu athugasemdir Z, hrl. fyrir hönd kæranda en þar kom fram sú afstaða kæranda að í umsókn X um ferðaskrifstofuleyfi væri nákvæmlega skilgreint hvað félli undir tryggingaskylda veltu og hvað félli utan slíkrar veltu.

Þann 20. október síðastliðinn óskaði ráðuneytið eftir því við Ferðamálastofu að afhent yrðu öll gögn er vörðuðu umsókn X um ferðaskrifstofuleyfi ásamt síðustu ákvörðun Ferðamálastofu varðandi tryggingarfjárhæð X. Ennfremur óskaði ráðuneytið eftir frekari gögnum vegna samskipta umsjónarmanns og kæranda bæði frá lögmanni kæranda með símtali þann 27. október og frá umsjónarmanni með tölvupósti sama dag.

## II. Málsástæður kæranda og forsendur ákvörðunar

- 1. Forsendur ákvörðunar

Í greinargerð umsjónarmanns, dags. 29.4.2009 er gerð grein fyrir forsendum ákvörðunar. Í greinargerðinni kemur m.a. fram að þegar afstaða sé tekin til lýstra krafna skýri umsjónarmaður þau lagaákvæði sem kröfurnar varða rúmri lögskýringu til þess að sjónarmiðum um neytendavernd verði náð. Hafi umsjónarmaður horft til 2. mgr. 14. gr. laga nr. 73/2005 um skipan ferðamála en samkvæmt því ákvæði skuli ferðaskrifstofa hafa tryggingu fyrir endurgreiðslu fjár sem viðskiptavinur hefur greitt vegna alferðar. Nær tryggingarverndin til beins fjárhagslegs tjóns sem viðskiptavinur verður fyrir, sbr. 16. gr. laganna. Umsjónarmaður tekur síðan afstöðu til lýstra krafna:

1.C, kr. 309.000 Umsjónarmaður taldi að á grundvelli fyrirliggjandi gagna hafi C keypt alferð í skilningi laga um skipan ferðamála sem félli undir tryggingarskylda starfsemi ferðaskrifstofunnar. Um tvígreiðslu hafi verið að ræða og því ætti C rétt á endurgreiðslu af tryggingarfé fyrirtækisins að upphæð 208.288 kr.

2. D, kr. 270.000 Umsjónarmaður taldi að D hefði keypt af X samsetta alferð í skilningi 5. tl. 7. gr. laga um skipan ferðamála og nyti því tryggingarverndar. Þótti umsjónarmanni nægilega í ljós leitt af gögnum málsins að af ástæðum sem vörðuðu og væru ábyrgð ferðaskrifstofunnar hafi greiðsla vegna námskeiðsins ekki borist á réttum tíma og D hafi orðið af fyrstu viku kennslunnar. Var endurkrafan reiknuð af samanlagðri greiðslu staðfestingargjalds kr. 20.000 og kostnaði við námskeiðið að upphæð 248.500 kr. Samþykkt var því krafa D að fjárhæð kr. 53.700

3.E, Eur. 2.772 eða kr. 490.000 Umsjónarmaður taldi að E hafi keypt alferð hjá X sem nyti tryggingarverndar skv. V. kafla laga um skipan ferðamála. Ennfremur að henni hafi verið nauðugur einn kostur að inna af hendi viðbótargreiðslu eur. 2.772 til að fá efndir á þeirri þjónustu sem hún hafði greitt fyrir. Lýst krafa í tryggingarféð var því samþykkt að fullu.

- 2. Málsástæður kæranda

Kærandi gerir athugasemdir við niðurstöðu skipaðs umsjónarmanns þar sem þær þrjár kröfur sem samþykktar voru flokkist ekki undir tryggingarskylda veltu fyrirtækisins og því sé ekki hægt að krefjast greiðslu af tryggingarfé vegna þeirra krafna. Í þessu sambandi vísar kærandi til umsóknar X um ferðaskrifstofuleyfi en þar er með skýrum hætti skilgreint hvað teljist til tryggingarskyldrar veltu og hvaða