5

tækja. Í reglugerð (ESB) 2021/1253 eru reglur um sjálfbærni á sviði fjármálaþjónustu, þar á meðal sjálfbærniþætti, -áhættu og -óskir, samþættar við tilteknar skipulagskröfur og rekstrar- skilyrði fyrir verðbréfafyrirtæki. Framseldri reglugerð (ESB) 2017/565 var veitt lagagildi hér á landi með lögum um mark- aði fyrir fjármálagerninga, nr. 115/2021. Innleiðing framseldu reglugerðar (ESB) 2021/1253 kallar því á breytingu á ákvæðum þeirra laga. Til stendur að gera þá breytingu með frumvarpi sem innleiðir einnig sjálfbærnigerðirnar sem felldar eru inn í EES-samninginn með ákvörðun nr. 151/2022. Gert er ráð fyrir framlagningu frumvarps þess efnis á yfirstandandi löggjafar- þingi. Í öðru lagi er með ákvörðun nr. 249/2022 felld inn í EES-samninginn framseld tilskipun (ESB) 2021/1269. Hún breytir framseldri tilskipun (ESB) 2017/593 sem varðar fjármálagern- inga og fjármuni í eigu viðskiptavina, afurðarstýringarskyldur og reglurnar sem gilda um veit- ingu eða móttöku þóknana, umboðslauna eða hvers konar peningalegs eða ópeningalegs ávinnings. Í framseldri tilskipun (ESB) 2021/1269 er kveðið á umsamþættingu sjálfbærniþátta við fyrirkomulag stjórnarhátta verðbréfafyrirtækja í tengslum við vernd eigna viðskiptavina fjármálagerninga og vöruþróunarferli verðbréfafyrirtækja sem framleiða fjármálagerninga. Framseld tilskipun (ESB) 2021/1269 verður innleidd með reglugerðarbreytingu. Almenn áhrif innleiðingar gerðanna eru talin vera jákvæð þar sem þær gera ríkari kröfur um upplýsingagjöf og eftirfylgni á verðbréfamarkaði vegna sjálfbærnimála. Þær breytingar sem gerðirnar fela í sér munu hafa lítil áhrif á eftirlit fjármálaeftirlits Seðla- banka Íslands með verðbréfafyrirtækjum og eru áhrif á ríkissjóð vegna innleiðingar þeirra engin.

### 4. Um upptöku ESB-gerða í EES-samninginn og um stjórnskipulegan fyrirvara.

Á hverju ári er nokkur fjöldi ESB-gerða tekinn upp í EES-samninginn með ákvörðunum sameiginlegu EES-nefndarinnar. Samkvæmt EES-samningnum skuldbinda ákvarðanir sam- eiginlegu EES-nefndarinnar aðildarríkin að þjóðarétti um leið og þær hafa verið teknar, nema eitthvert þeirra beiti heimild skv. 103. gr. EES-samningsins til að setja fyrirvara umaðákvörð- un geti ekki orðið bindandi strax vegna stjórnskipulegra skilyrða heima fyrir. Viðkomandi aðildarríki hefur þá sex mánaða frest frá töku ákvörðunar í sameiginlegu nefndinni til að aflétta fyrirvaranum. Almennt hafa íslensk stjórnvöld einungis gert stjórnskipulegan fyrirvara þegar innleiðing ákvörðunar kallar á lagabreytingar hér landi, en í því tilviki leiðir af 21. gr. stjórnarskrárinnar að afla ber samþykkis Alþingis áður en ákvörðun er staðfest. Slíkt samþykki getur Alþingi alltaf veitt samhliða viðeigandi lagabreytingu, en einnig hefur tíðkast að heimila stjórnvöldum að skuldbinda sig að þjóðarétti með þingsályktun áður en landsréttinum er með lögum breytt til samræmis við viðkomandi ákvörðun. Áðurnefnd 21. gr. stjórnarskrárinnar tekur til gerðar þjóðréttarsamninga en hún á augljós- lega einnig við um þau tilvik þegar breytingar eru gerðar á slíkum samningum. Samkvæmt ákvæðinu er samþykki Alþingis áskilið ef samningur felur í sér afsal eða kvaðir á landi eða landhelgi eða ef hann horfir til breytinga á stjórnarhögum ríkisins. Síðarnefnda atriðið hefur verið túlkað svo að samþykki Alþingis sé áskilið ef gerð þjóðréttarsamnings kallar á laga- breytingar hér á landi. Umræddar ákvarðanir sameiginlegu EES-nefndarinnar fela í sér breytingar á EES-samn- ingnum en þar sem þær kalla á lagabreytingar hér á landi voru þær teknar með stjórnskipuleg- um fyrirvara. Í samræmi við það sem að framan segir er óskað eftir samþykki Alþingis fyrir þeim breytingum á EES-samningnum sem í ákvörðununum felast.