einnig misvísandi fyrir framkvæmdaraðila að skipulagsnefnd sé skylt að grenndarkynna framkvæmd sem ekki stendur til að veita leyfi fyrir. Í b-lið 13. gr. frumvarpsins er lögð til breyting á 2. mgr. 44. gr. laganna á þann veg að bætt verði við ákvæði ð orðunum 'til varðveislu'. Rétt þykir að skýra ákvæðið frekar. Sveitarfélög eiga í öllum tilfellum að senda Skipulagsstofnun breytingu á deiliskipulagi til varðveislu en stofnunin yfirfer ekki óverulegar breytingar á deiliskipulagi enda eru slíkar breytingar sendar stofnuninni eftir að birting þeirra á sér stað í B- deild Stjórnartíðinda.

Um14. gr. Í 14. gr. frumvarpsins er lögð til breyting á 2. mgr. 45. gr. laganna sem segir að kveðið skuli á um landsskipulagsstefnu, málsmeðferð sem og hlutverk og starfshætti ráðgjafarnefndar í skipulagsreglugerð. Lagt er til að heimild verði fyrir ráðherra til að setja sér reglugerð um landskipulagsstefnu. Sér reglugerð um landskipulagsstefnu hefur nú þegar verið sett, reglugerð nr. 1001/2011, Talið er heppilegra að fjallað sé um landsskipulagsstefnu í sér reglugerð þar sem landsskipulagsstefna er í eðli sínu ólík öðrum skipulagsstefnum og því er hér lögð til breyting á reglugerðarheimild ráðherra.

Um15. gr. Í 15. gr. frumvarpsins er lögð til breyting á 46. gr. laganna sem fjallar um mælingar og kortagerð. Lagt er til í frumvarpinu að Skipulagsstofnun verði heimilt að gefa út leiðbeiningar um gerð og framsetningu rafræns skipulags og skil á stafrænum upplýsingum. Talið er nauðsynlegt að Skipulagsstofnun sé heimilt að setja fram leiðbeiningar um framsetningu og skil á stafrænu skipulagi til að samræma og auðvelda samnýtingu gagna sem falla til við skipulagsgerð, sbr. einnig lög um grunngerð stafræna landupplýsinga nr. 44/2011. Þess má geta að unnið er að breytingu á skipulagsreglugerð þar sem sett verða nánari ákvæði um stafrænt skipulag.

Um16. gr. Í 16. gr. frumvarpsins er lögð til breyting á 51. gr. skipulagslaga. Í 1. mgr. ákvæðisins er lögð til almenn og hlutlæg bótaregla, sem kemur til viðbótar við þau tilvik þegar um beina framkvæmd eignarnáms er að ræða samkvæmt 50. gr. skipulagslaga. Orðalagi ákvæðisins er ætlað að leggja áherslu á að bótarétturinn stofnast vegna fjárhagslegs tjóns sem leiðir af sérstökum og verulegum skerðingum á eignarráðum vegna gildistöku eða framkvæmd skipulags, en ekki þess tjóns sem leiðir af almennum skerðingum á eignarrétti. Ekki er tekið fram nákvæmlega hvenær bótarétturinn stofnast. Nægilegt, en einnig nauðsynlegt, er að sá sem sækir bætur sýni fram á að hann hafi orðið, af tilteknum ástæðum, fyrir fjárhagslegu tjóni. Þannig er bótarétturinn ekki bundinn við það að skipulagsáætlunin sé komin til framkvæmda, sé hægt að sýna fram á hið fjárhagslega tjón fyrr. Það getur hins vegar mögulega haft áhrif á fjárhæð bóta hvenær áhrif skipulagsins að þessu leyti koma fram, sbr. 17. gr. a. frumvarpsins. Eins og vikið var að í almennum athugasemdum við frumvarpið hér að framan þá má almennt gera ráð fyrir að með þessu orðalagi sé sú bótaregla sem nú kemur fram í 1. mgr. 51. gr. skipulagslaga gerð skýrari, án þess að dregið sé úr þeim bótarétti sem ráð hefur verið fyrir gert að ákvæðið fæli í sér. Skal í því sambandi bent á sögulegt samhengi þessarar reglu við fyrri löggjöf um skipulagsmálefni. Í 26. gr. laga nr. 55/1921, um skipulag kauptúna og sjávarþorpa, var mælt fyrir um að hefði hús eða lóð rýrnað svo mjög við skipulagið, að eigi mætti nýta til byggingar, gat eigandi krafist þess að öll fasteignin yrði keypt eftir mati. Í 2. mgr. 29. gr. skipulagslaga nr. 19/1964, var einnig mælt fyrir um það að gerði staðfest skipulag ráð fyrir því að lóð rýrnaði svo mjög