3

Í 1. gr. frumvarpsins er lagt til að í stað 3. mgr. 6. gr. laganna komi ný málsgrein þar sem kveðið er á um að heildarfjárhæð flutningsjöfnunarstyrkja skuli ákveðin með reglugerð sem ráðherra setur. Fram kemur að þessir styrkir megi ekki fara fram úr fjárhæð þeirri á þriggja ára tímabili sem Evrópusambandið tilgreinir sem minniháttaraðstoð Eftirlitsstofnunar EFTA og er þar af leiðandi ekki tilkynningarskyld til stofnunarinnar. Styrkurinn þarf því ekki að ná hámarksfjárhæðinni, þ.e. 300.000 evrum, á þriggja ára tímabili heldur má hann ekki fara yfir fjárhæðina eða þá fjárhæð sem Evrópusambandið til- tekur hverju sinni. Á tímabilinu 2000 - 2019 var sett árlegt gengi fyrir hvern gjaldmiðil EFTA-ríkis Evrópska efnahagssvæðisins sem miðað var við þegar evrur voru umreiknaðar yfir í krónur. Frá og með 1. janúar 2020 tók við nýtt kerfi sem notast hefur verið við síðan þá. Nýja kerfið notar almennt mánaðarlega/daglega umreikningsgengi gjaldmiðla og er samþykkt af framkvæmdastjórn Evrópusambandsins. Reglurnar má nálgast á vef EFTA en reglur verða teknar upp í reglugerð sem ráðherra setur. Gert er ráð fyrir að sett verði reglugerð þar sem kveðið verði á um framangreindar reglur og um hámarksfjárhæðina í evrum. Breytingareglugerðin verði birt samhliða birtingu laganna nái frumvarpið fram að ganga. Þá er lagt til að gildistími laganna verði framlengdur til loka árs 2030. Fyrir lok gildistím- ans verði metið hvort tilefni sé til að halda flutningsjöfnunarstyrkjum til streitu.

## 4. Samræmi við stjórnarskrá og alþjóðlegar skuldbindingar.

Í athugasemdum með frumvarpi því er varð að lögum um svæðisbundna flutningsjöfnun, nr. 160/2011 (371. mál á 140. lögþ.) er rakin forsaga þess að lögin voru sett og þær forsendur sem lágu að baki því kerfi sem komið var á. Kemur þar m.a. fram að flutningsjöfnunarstyrkir til framleiðenda framleiðsluvara sem falla undir C-bálk í íslensku atvinnugreinaflokkuninni ÍSAT2008 flokkist sem ríkisstyrkir samkvæmt reglum EES-samningsins og eru ákvæði laganna sniðin að ríkisstyrkjareglum samningsins. Þak er hins vegar sett á styrki til hvers framleiðanda sem nemur nú 300.000 evrum á hverju þriggja ára tímabili, eins og áður er rakið. Inn í þá fjárhæð skal einnig reikna aðra styrki sem framleiðandi hefur fengið frá opinberum aðilum. Með því að setja þetta hámark á styrki fellur ríkisaðstoðin undir reglur Evrópuréttar um minniháttaraðstoð (de minimis) og er því ekki tilkynningarskyld til ESA. Áfram er gert ráð fyrir að hámarksstyrkur til framleiðanda geti ekki numið hærri upphæð en 300.000 evrum og er efni frumvarpsins því ekki tilkynningarskylt til ESA. Frumvarpið þykir ekki fela í sér álitaefni sem kalli á sérstaka umfjöllun um samræmi við stjórnarskrá eða alþjóðlegar skuldbindingar.

## 5. Samráð.

Drög að frumvarpinu voru birt til umsagnar í samráðsgátt stjórnvalda 3. - 18. febrúar 2025 (mál nr. S-11/2025). Alls var ellefu hagsmunaaðilum boðið sérstaklega að gera athugasemdir við frumvarpið. Tvær umsagnir bárust, annars vegar frá Samtökum iðnaðarins og hins vegar frá Samtökum fyrirtækja í landbúnaði. Í umsögn Samtaka iðnaðarins kemur fram að samtökin styðji markmið frumvarpsins um að jafna aðstöðumun fyrirtækja á landsbyggðinni sem búa við hærri flutningskostnað en fyrir- tæki í þéttbýli, líkt og fram hafi komið í fyrri umsögnum samtakanna um málið. Sérstaklega telja samtökin jákvætt að gildistími laganna verði framlengdur til ársins 2030. Þetta skapi aukinn fyrirsjáanleika fyrir fyrirtæki í framleiðsluiðnaði sem treysta á þennan stuðning. Þá