17

Fjárhagsáhrif á ríkissjóð af tímabundnum skattabreytingum (millj. kr.)	2020	2021	2022	2023
Sérstakur einskiptis barnabótaauki	-3.100
Niðurfelling tollafgreiðslugjalds	-200	-400
Niðurfelling gistináttaskatts	-630	-950
Aukin endurgreiðsla VSK vegna íbúðar- eða frístundahúsnæðis	-6.000	-2.000
Heimild til útgreiðslu séreignarsparnaðar	1.500	500
Lækkun bankaskatts flýtt	-5.100	-3.600	-1.900
Samtals	-8.430	-7.950	-3.600	-1.900

#### Um einstakar greinar frumvarpsins.

Um 1. og 2. gr. Í ákvæðunum til bráðabirgða er lagt til að launagreiðendur sem eiga í tímabundnum rekstrarörðuleikum vegna tekjufalls geti óskað eftir frestun á allt að þremur greiðslum á afdregnum skatti í staðgreiðslu og á tryggingagjaldi í staðgreiðslu sem eru á gjalddaga 1. apríl til og með 1. desember á yfirstandandi ári. Greiðslur sem frestað er munu þess í stað falla í eindaga 15. janúar 2021 að því gefnu að skilyrði fyrir frestuninni hafi verið uppfyllt á þeim tíma. Hafi greiðslu verið frestað án þess að skilyrði hafi staðið til þess reiknast álag skv. 28. gr. laganna eins og þar er kveðið á um miðað við upphaflegan gjalddaga og eindaga hvers greiðslutímabils, sbr. 14. gr. laganna, sbr. og 10. gr. laga nr. 113/1990. Með tímabundnum rekstrarerfiðleikum er átt við þær sérstöku aðstæður sem rekja má beint til COVID-19-veirunnar og fyrirséð er að muni hafa í för með sér verulegan samdrátt í reglu- bundnum rekstrartekjum (tekjufall). Við mat á því hvort um tekjufall er að ræða er lagt til að miða skuli við a.m.k. þriðjungssamdrátt í rekstrartekjum miðað við sama almanaksmánuð árið á undan. Er hér átt við samdrátt í tekjum af reglulegri starfsemi án tillits til óreglulegra eða tilfallandi tekna svo sem af sölu rekstrarfjármuna eða tekna af eignarhlutum í félögum. Hafi atvinnurekstur launagreiðandans staðið í tvö heil almanaksár eða skemur er honum heimilt að horfa til meðaltekna síðustu 12 mánaða. Eðli máls samkvæmt á við sambærilegt viðmið hafi rekstur staðið skemur en 12 mánuði þegar greiðslufrests er óskað. Hafi rekstur launa- greiðandans t.d. hafist um miðjan ágúst 2019 skal við ósk um frestun á greiðslu vegna launatímabilsins mars 2020 miða við meðaltekjur á tímabilinu frá og með september 2019 til og meðfebrúar 2020. Í öllum tilfellum er átt við tímabilið fram að þeim mánuði (launatímabili) sem fyrst er óskað greiðslufrests fyrir, en ekki að honum meðtöldum. Í ákvæðinu er sett fram sú skilgreining að ekki sé í öllum tilvikum um rekstrarörðugleika að ræða þótt tekjufall komi til. Þannig er ekki gert ráð fyrir að launagreiðanda verði heimill greiðslufrestur staðgreiðslufjár ef hann stendur það vel fjárhagslega að hann geti staðið undir rekstrarkostnaði þegar greiðslur vegna kostnaðar falla í gjalddaga. Horfa ber m.a. til stöðu eigin fjár og handbærs fjár við mat á því hvort um rekstrarörðugleika sé að ræða við þær aðstæður sem hér um ræðir. Sé staða launagreiðanda það sterk að telja megi líklegt að hann geti sótt lánsfé á markaði er ekki umrekstrarörðugleika að ræða. Ákvæði frumvarpsins beinast fyrst og fremst að litlum og meðalstórum fyrirtækjum. Skilyrði frestunar er að rekstrarörðuleikar launagreiðanda séu tímabundnir vegna þeirra aðstæðna sem nú eru uppi. Er þar átt við að líklegt megi teljast að rekstur taki við sér á ný þegar hinum tímabundnu sérstöku aðstæðum er ekki lengur fyrir að fara í þjóðfélaginu.