utan dómhúss. Rétt er að vekja athygli á því að um skýrslutöku af börnum, yngri en 15 ára, hvort sem um er að ræða brotaþola eða önnur vitni, gilda sérákvæði í 2. og 3. mgr. 123. gr. laga um meðferð sakamála. Þar er m.a. kveðið á um að dómari geti kvatt til kunnáttumann sér til aðstoðar við skýrslutökuna og er það dómarans að ákveða hver það skuli vera, enda stýrir hann þessu þinghaldi sem öðrum, sbr. 1. mgr. 8. gr. laganna.

Um18. gr. Lögð er til sams konar breyting og í c. lið 2. gr. frumvarpsins og vísast til athugasemda við það ákvæði.

Um19. gr. Lagt er til breytt orðalag á nokkrum stafliðum 2. mgr. 17. gr. laga um meðferð sakamála til samræmis við samsvarandi ákvæði sem gert er ráð fyrir að tekin verði upp í 2. mgr. 15. gr. laga um meðferð einkamála, sbr. 3. gr. frumvarpsins. Þá leiðir breyting á f. lið 2. mgr. 17. gr. laganna af 29. gr. frumvarpsins.

Um20. gr. Með lögum um meðferð sakamála, nr. 88/2008, var það gert að skilyrði að sektarboð hafi verið birt sakborningi með formlegum hætti eins og kveðið er á um í 156. gr. laganna til þess að lögreglustjóri gæti sent héraðsdómara málið til ákvörðunar sektar og vararefsingar, en samkvæmt 3. mgr. 115. gr. a. eldri laga um meðferð opinberra mála, nr. 19/1991, svo sem þeim var breytt með lögum nr. 31/1998, var nægilegt að sektarboðið hefði sannanlega borist sakborningi þótt það hefði gerst á óformlegri hátt. Lagt er til að ákvæðið verði fært í fyrra horf að þessu leyti til að auðvelda afgreiðslu þessara mála. Þess skal getið að hafi máli verið lokið með þessum einfalda hætti á sakborningur þess jafnan kost, innan fjögurra vikna frá því að honum varð kunnugt um sektarákvörðun, að málið verði tekið upp á ný samkvæmt 5. mgr. 150. gr. laganna um meðferð sakamála telji hann sig hafa fram að færa varnir sem gætu hafa haft áhrif á málsúrslit.

Um21. gr. Í 1. mgr. 161. gr. laga um meðferð sakamála er að finna heimild fyrir dómara til að leggja efnisdóm á mál, ef um útivist er að ræða af hálfu ákærða, að tilteknum skilyrðum uppfylltum, þar á meðal að refsing fari ekki fram úr sektum nema ákærði hafi áður komið fyrir dóm og játað þá háttsemi sem honum er gefin að sök, en í því tilviki má dæma hann í allt að sex mánaða fangelsi. Hér er gerð tillaga um að þessi skilyrði verði rýmkuð þannig að eftir a. lið málsgreinarinnar verði unnt að dæma ákærða í allt að sex mánaða fangelsi, án þess að hann hafi komið fyrir dóm, og eftir b. lið í allt að eins árs fangelsi, ef hann hefur áður játað brot fyrir dómi, að því tilskildu að dómari telji framlögð gögn nægileg til sakfellingar. Ef þessi breyting næði fram að ganga væri þess kostur að afgreiða fjölda minni háttar mála, svo sem ölvunar- akstursmál, með þessum hætti, en slíkt myndi spara héraðsdómstólum fyrirhöfn og flýta fyrir afgreiðslu mála hjá þeim. Þessi breyting ætti ekki bitna á réttaröryggi sakborninga ef tekið er tillit til þess að frumskilyrði fyrir því að máli verði lokið með útivistardómi er að ákærða hafi áður verið birt ákæra og fyrirkall um að mæta fyrir dómi við þingfestingu máls, þar sem koma verður fram að málið kunni að verða dæmt að honum fjarstöddum. Að auki getur ákærði leitað eftir endurupptöku mál sem dæmt hefur verið á þennan hátt eftir XXIX. kafla laganna um meðferð sakamála ef hann