almannahagsmuni á borð við öryggi ríkisins og varnarmál, sem eðlilegt er að leynt fari. Hefur þá verið fylgt óformlegum reglum sem myndast hafa um það efni. Með b. lið er gerð tillaga um að framvegis setji Hæstiréttur um þetta formlegar reglur sem birtar verði þannig að ljóst sé eftir hverju er farið þegar slíkar viðkvæmar upplýsingar eru fjarlægðar.

Um30. gr. Í lögum hefur ekki verið kveðið á um útgáfu héraðsdóma með sama hætti og hæstaréttardóma. Eftir að héraðsdómstólarnir hófu að birta dóma og jafnvel úrskurði sína á vefsíðum hefur verið farið eftir ólíkum reglum í því efni frá einum dómstóli til annars. Á síðari árum hefur dómstólaráð leitast við að samræma þessar reglur, en ekki tekist það sem skyldi, m.a. vegna þess að engar lagareglur hafa gilt um hvort og þá hvaða úrlausnir héraðsdómstóla skuli gefnar út og við hvaða sjónarmið skuli styðjast við að afmá úr þeim viðkvæm atriði sem eðlilegt er að leynt skuli fara með tilliti til einka-, fjárhags- og viðskiptahagsmuni einstaklinga og lögpersóna eða þýðingarmikilla almannahagsmuna á borð við öryggi ríkisins og varnarmál. Með þessari grein er lagt til að úr þessu verði bætt. Í fyrsta lagi verði svo fyrir mælt, í samræmi við meginregluna um opinbera málsmeðferð fyrir dómi, að dómar héraðsdómstóla skuli að meginstefnu gefnir út, sbr. 1. mgr. Vakin skal athygli á því að með þessu er ekki gert ráð fyrir að úrskurðir um margvísleg efni sem kveðnir eru upp í héraði verði gefnir út og myndi það því aðeins verða gert að þeim yrði skotið til Hæstaréttar, sbr. 29. gr. frumvarpsins. Útgáfa héraðsdóma getur eftir sem áður verið í formi birtingar dómanna á vefsíðum dómstólanna og er lagt til að um tilhögun útgáfunnar fari eftir ákvörðun dómstólaráðs að fengnu samþykki ráðherra. Í 2. mgr. er að finna undantekningar frá fyrrgreindri meginreglu. Þar er í fyrsta lagi gert ráð fyrir að héraðsdómar í einkamálum sem varða viðkvæm persónuleg málefni aðila, svo sem lögræði, sifjar, erfðir, forsjá barna og umgengni við þau, skuli ekki gefnir út. Þeir myndu því aðeins verða gefnir út eins og úrskurðir héraðsdóms að þeim yrði skotið til Hæstaréttar. Þá er í öðru lagi lagt til að við útgáfu annarra héraðsdóma skuli nema brott úr þeim upplýsingar um einka-, fjárhags- eða viðskiptahagsmuni einstaklinga ellegar lögpersóna, svo og öryggi ríkisins og varnarmál, sem eðlilegt er að leynt fari, en áþekk regla gildir þegar endurrit af dómum og öðrum úrlausnum eru afhent öðrum en aðilum máls, sbr. 2. mgr. 14. gr. laga um meðferð einkamála og 3. mgr. 16. gr. laga um meðferð sakamála. Í því skyni að gæta þessara brýnu einka- og almannahagsmuna er gerð tillaga um að í dómum í sakamálum skuli gætt nafnleyndar um þá sem þar eru greindir, jafnt einstaklinga sem lögpersónur, þó ekki um ákærða sé hann sakfelldur. Einnig skuli gæta nafnleyndar í dómum í einkamálum ef sérstök ástæða er til. Slíkt kæmi þó ekki að neinu haldi nema jafnframt væru afmáð önnur atriði úr dómi sem tengt geta aðila, aðra menn og lögpersónur við sakarefnið, svo sem heimilisfang þeirra og atvinnu ef um það væri að ræða. Í niðurlagi 2. mgr. er lagt til að fela dómstólaráði að setja nánari reglur um hvaða dómar skuli ekki gefnir út samkvæmt framansögðu og hvernig standa skuli að brottnámi upplýsinga úr öðrum dómum.

Um31. gr. Ákvæði frumvarpsins um gildistöku þarfnast ekki skýringar.