15

Um 7. gr. Í greininni er lagt til að ákvarðanir ríkisskattstjóra sem teknar eru á grundvelli frumvarps þessa sæti kæru til yfirskattanefndar eftir ákvæðum laga um yfirskattanefnd.

Um 8. gr. Lagt er til að frumvarpið verði að lögum 1. júlí 2017. Í 2. mgr. er að finna ákvæði um lagaskil þar sem segir að þeim rétthöfum sem þegar hafi hafið uppsöfnun á iðgjöldum til öflunar á íbúðarhúsnæði til eigin nota á grundvelli ákvæðis til bráðabirgða XVII laga nr. 129/1997, sbr. b-lið 1. gr. laga nr. 40/2014, en ekki nýtt sér þá heimild fyrir 1. júlí 2017, verði heimilað að flytja áunnin réttindi sín og nýta þau á grund- velli frumvarps þessa. Þó er gert að skilyrði að um fyrstu kaup á íbúð sé að ræða. Þá er í ákvæðinu kveðið á um að tímabil uppsöfnunar samkvæmt ákvæði til bráðabirgða XVII skuli koma til frádráttar tíu ára samfelldu tímabili frumvarps þessa. Það hefur í för með sér að rétthafa sem hóf uppsöfnun viðbótariðgjalda 1. júlí 2014 verður jafnframt heimilað að nota viðbótariðgjöld næstu sjö ára til kaupa á fyrstu íbúð. Hafi uppsöfnun hafist síðar innan tíma- bils bráðabirgðaákvæðisins, þó ekki síðar en 1. júlí 2017, myndast réttur til handa rétthafa til að nýta viðbótariðgjöld sín það sem eftir varir af hinu tíu ára samfellda tímabili. Hafi orðið rof í uppsöfnun rétthafa leiðir það til þess að réttur til að nýta iðgjald fyrir það tímabil fellur niður enda er í frumvarpinu kveðið á um samfellda nýtingu viðbótariðgjalda í tíu ár. Í 3. mgr. er kveðið á um heimild til handa rétthafa sem þegar hefur nýtt rétt á grundvelli ákvæðis til bráðabirgða XVII laga nr. 129/1997 og eftir atvikum ákvæði til bráðabirgða XVI sömu laga til öflunar á íbúðarhúsnæði til eigin nota. Í ákvæðinu er rétthafa heimiluð áfram- haldandi nýting á viðbótariðgjaldi sínu til greiðslu inn á lán með veði í húsnæðinu sem hann aflaði sér á þeim grundvelli uns hinu tíu ára samfellda tímabili frumvarps þessa er náð. Gert er að skilyrði að um fyrstu kaup á íbúð hafi verið að ræða og að rétthafi sé skráður eigandi að minnsta kosti 50% eignarhlutar í húsnæðinu. Þá segir að það tímabil sem ráðstöfun rétt- hafa á viðbótariðgjöldum hefur varað komi til frádráttar tíu ára samfelldu tímabili frumvarps þessa. Að lokum segir í 4. mgr. að rétthafi sem hyggst nýta sér áframhaldandi nýtingu á sér- eignarsparnaði sínum til ráðstöfunar vegna kaupa á fyrstu íbúð skuli með umsókn sækja um heimildina til ríkisskattstjóra.

Um 9. gr. Í ákvæðinu eru tilgreindar þær breytingar sem gera þarf á öðrum lögum verði frumvarp þetta að lögum. Í a-lið er lagt til að við 28. gr. laga nr. 90/2003, um tekjuskatt, verði bætt nýjum tölulið. Í ákvæðinu er fjallað um skattfrelsi útgreiðslu iðgjalda til séreignarsparnaðar við ákveðnar skilyrtar aðstæður. Gert er ráð fyrir því að ráðstöfun viðbótariðgjalds til séreignarsparnaðar verði ekki talin til skattskyldra tekna ef uppfyllt eru skilyrði laga um stuðning til kaupa á fyrstu íbúð. Sam- kvæmt þeim lögum er heimildin að auki takmörkuð við 4% framlag manns af iðgjaldsstofni eða 333 þús. kr. að hámarki á ári og allt að 2% framlag launagreiðanda eða að hámarki 167 þús. kr. af iðgjaldsstofni á ári. Þá er ákveðið þak sett á úrræðið sem takmarkast við 500 þús. kr. fyrir hverja tólf mánuði á samfelldu tíu ára tímabili. Með fasteign er átt við eign sem hefur sérstakt fasteignanúmer í fasteignaskrá Þjóðskrár Íslands. Vegna þess að framkvæmd úrræðisins hefst á miðju ári þá miðast það við 250 þús. kr. árið 2017 og það ár sem tíma- bilinu lýkur. Sami maður getur því alls greitt 5 millj. kr. inn á húsnæðislán ef heimildin er að