2

5. gr. Lög þessi öðlast þegar gildi.

Gr e i n a r g e r ð .

## 1. Inngangur.

Frumvarp þetta er samið í félags- og húsnæðismálaráðuneytinu. Efnislega sambærilegt frumvarp var lagt fram sem þingmannafrumvarp af núverandi félags- og húsnæðismálaráð- herra ásamt fleiri þingmönnum á 151., 152., 153. og 154. löggjafarþingi en náði ekki fram að ganga. Á árunum 1924 - 2006 ríkti bann við hundahaldi í Reykjavík. Reglunum var hagrætt lítil- lega árið 1984 í þá veru að þrátt fyrir bann gátu hundaeigendur sótt um leyfi til undanþágu að uppfylltum ströngum skilyrðum. Hélt það fyrirkomulag allt til ársins 2006 þegar hundahald var leyft. Bannið í Reykjavík var langt frá því að vera einsdæmi en ýmsar takmarkanir hafa gilt um hunda- og kattahald í þéttbýli hér á landi. Þróunin undanfarna áratugi hefur verið sú að nú er hunda- og kattahald almennt leyft og hefur það aukist jafnt og þétt. Ein helsta hindrunin í vegi hunda- og kattaeigenda á Íslandi eru ákvæði laga um fjöleignar- hús um hunda- og kattahald í fjölbýli. Samkvæmt lögunum er nauðsynlegt að afla samþykkis aukins meiri hluta eigenda annarra eignarhluta fyrir hunda- og kattahaldi. Lengst af voru skil- yrðin strangari og þurfti samþykki allra eigenda. Árið 2010 lagði þáverandi félags- og tryggingamálaráðherra fram frumvarp um breytingu á lögum um fjöleignarhús sem fól í sér endurskoðun á lögunum með tilliti til hunda- og katta- halds. Ekki stóð til að gera breytingu á reglum umsamþykki og aðaláherslan var lögð á sérregl- ur um leiðsöguhunda. Við þinglega meðferð málsins var lögð fram breytingartillaga sem fól í sér lægri þröskuld samþykkis, þ.e. að samþykki / hluta eigenda, bæði miðað við fjölda og 2 3 eignarhluta, þyrfti til í stað samþykkis allra. Fór svo að tillagan var samþykkt og er það ákvæði nú í gildandi lögum.

## 2. Tilefni og nauðsyn lagasetningar.

Undanfarin misseri hafa þau jákvæðu áhrif sem gæludýr hafa á fólk og samfélag þess orðið sífellt ljósari. Gæludýrahald getur leitt til aukinnar hreyfingar, útiveru og samskipta við annað fólk. Þannig er gæludýraeign almennt talin draga úr félagslegri einangrun og einmanaleika ásamt því að geta átt þátt í að draga úr streitu, kvíða og þunglyndi. Er því mikilvægt að stuðla að jákvæðri umgjörð um hunda- og kattahald í fjöleignarhúsum. Ákvæðið umaðeinungis þurfi samþykki aukins meiri hluta eigenda, í stað samþykkis allra, fyrir hunda- og kattahaldi í fjöleignarhúsum var mikið framfaraskref en þrátt fyrir það leggur það stein í götu margra. Það getur verið erfiðleikum háð að fá samþykki / hluta eigenda fyrir 2 3 hunda- eða kattahaldi, bæði miðað við fjölda og eignarhluta. Gæludýraeigendur sem þurfa að flytja lenda oft í vandræðum þegar kemur að því að afla samþykkis nágranna fyrir dýrinu. Þá standa þeir frammi fyrir erfiðum valkostum. Annaðhvort þurfa þeir að finna sér annað húsnæði eða losa sig við gæludýrið sitt. Málið snýr þannig ekki aðeins að eignarrétti þeirra sem gælu- dýraeigenda heldur einnig að friðhelgi einkalífs þeirra og sjálfstæði. Samkvæmt lögum um fjöleignarhús þarf ekki að afla samþykkis annarra eigenda fyrir hunda- eða kattahaldi ef íbúð gæludýraeigandans hefur sérinngang, en ef íbúðir deila stiga- gangi er aftur á móti þörf á að afla samþykkis / hluta eigenda. Þannig segir í 1. mgr. 33. gr. f 2 3 laganna að þegar hvorki er um sameiginlegan inngang né stigagang að ræða, sbr. 33. gr. e, sé samþykkis annarra eigenda ekki þörf fyrir hunda- og kattahaldi í húsinu. Eigi það t.d. við þegar sérinngangur sé í íbúð á jarðhæð eða frá sameiginlegum útitröppum. Gildi það þótt lóð sé