қалмай - ақ қой. Мұндай адамдарды ғалымдарды қаралауға шайтан итермелейді, себебі, егер олар ғалымдарды қараласа, олардың сөздерінің адамдар арасында салмағы болмай қалады да, Аллаһтың Кітабына алып баратын адам қалмайды. Егер ғалымдардың сөздері сенімге лайық болмаса, адамдарды Аллаһтың Кітабына кім алып барады?! Адамдар шайтан мен оның тобының ізінен еретін болады! Осы себепті, қарапайым адамдарға айтылған ғайбаттан гөрі, ғалымдардың сыртынан айтылған ғайбат өте үрейлі. Қарапайым адамның сыртынан айтылған ғайбат - бұл жеке ғайбат, ал егер ол зиян әкелсе, онда тек ғайбат айтқан мен ғайбатталған адам ғана жапа шегеді. Алайда ғалымның сыртынан айтылған ғайбат - бүкіл Исламға зиян әкеледі, өйткені Исламның байрағын көтеретін осы ғалымдар ғой, ал егер олардың абыройы төмендесе, олармен бірге Исламның байрағы да төмендейді, әрі бұл Ислам үмметінің барлығына зиянын тигізеді' ( Қараңыз: 'Шәрх Рияд әс - салихин' 1/106). Дей тұрғанмен, мына жайт та адамның таңдайын қақтырады: ғалымдарды қаралайтын адамдардың көңіл - қалауына кейбір ғалымдардың сөзі сәйкес келсе, олар бұны қолданып, оны көтермелеп, жұрт арасында тарата бастайды. Ақиқатында, бұл яһудилердің сипаты! Әнәс жеткізген хабарда, 'Абдуллаһ ибн Саләм есімді бір яһуди Ислам қабылдағаннан кейін пайғамбарға (оған Аллаһтығ игілігі мен сәлемі болсын) былай деп айтқаны хабарланады: 'Әй Аллаһтың елшісі, шынында, яһудилер өтірікшілер, егер олар менің Ислам қабылдағанымды сіз олардан сұрамас бұрын естісе, олар маған өтірік жала жаба бастайды'. Яһудилер келген кезде пайғамбар (оған Аллаһтығ игілігі мен сәлемі болсын): «Сендердің араларыңда 'Абдуллаһ ибн Саләм қандай дәрежеде?» - деп сұрады. Олар: 'Ол - біздің арамыздағы ең білімдісі және арамыздағы ең білімдінің баласы, әрі ол - біздің арамыздағы ең жақсысы және арамыздағы ең жақсының баласы!' - деді. Сонда Аллаһ елшісі: «Егер 'Абдуллаһ Ислам қабылдаса, не деп айтар едіңдер?» - деп сұрады. Олар: 'Бұдан Аллаһ сақтасын!' - деді. Сол кезде 'Абдуллаһ шығып былай деді: 'Аллаһтан басқа құлшылық қылуға ешбір тәңір лайықты емес екендігіне куәлік беремін, әрі Мұхаммед - Аллаһтың елшісі екендігіне куәлік беремін!' - деді. Сонда олар: 'Ол - біздің арамыздағы ең нашары және арамыздағы ең нашарының баласы!' - деп жамандай бастады' ( әл - Бухари 3329). Міне дәл осылай, бүгінгі күні өз көңіл - қалауына ергендер өздерімен келіскендерді қолдап, қолпаштайды да, ал олармен келіспейтін, әрі олардың адасушылығын әшкерелегендерге күйе жағып, даттайды, тіпті қоқан - лоқы да көрсетеді! Мұның бәрінен де қатты таң қалдыратыны - ұлы ғалымдарды «үкіметтің адамы» дей отырып, оларға саясат пен жиһәд мәселесінде сенуге болмайды деп есептейтін надандардың 49 көбісі, бұған қарамастан, сенім ('`ақида) мәселесінде дәл сол ғалымдарға сеніп, оларға жүгінеді! Олар мұсылман адамның діні мен өміріндегі ең маңызды `ақида мәселесін дәл сол ғалымдарға сеніп тапсырады! Ол мәселе - адамды Тозаққа не Жәннәтқа жетелейтін иман мен имансыздық (куфр) мәселесі! Бірақтан, олар діннің басқа мәселелерін ғалым деген атаққа лайықты емес баз біреулерге сеніп тапсырады, тіпті жиһәд, такфир немесе басшыға қарсы шығу секілді өте ауыр мәселелерді сеніп тапсырады. Ақиқатында, бұл нәрселер өте қатты таңқалдырады! Бұл әрекетті надандық пен көңіл - қалауына еру деуден басқа қалай түсіндіруге болады?