Осындай жағдайда еріксіз Исламның жаулары ойлап тапқан «уәһһабилік» термині еске түседі. Өздерін Сүннетті ұстанушылармыз деп есептейтін бауырларымыздың «мадхалилік» терминін ойлап тапқандығы қатты қынжылтып, өзекті өртейді. Бұл дегеніміз, осы үмметтің имамдары айтқанындай, әрдайым сектанттардың белгісі болған емес пе - әсіресе жоқ ағымды ойлап тауып, оны бид`атқа қарсы шығатын ғалымның атымен атау. Мұның барлығы адамдарды сол ғалымнан және сол ғалымның білімінен аулақ болуы үшін істелінеді. Исхақ ибн Рахауәйһ, Әбу Хатим және әл - Бәрбәһәри сияқты имамдардың айтуынша, бид`атшылардың көп белгілерінің бірі - бұл бейхабар адамдарды тура жолдан тайдыру үшін Сүннет иелерін теріс аттармен атау. Мысалы, Аллаһ Тағаланың сипаттарын жоққа шығарған жәһмилер Сүннет иелерін Аллаһ Тағаланың Өзі және Оның елшісі (оған Аллаһтың игілігі мен сәлемі болсын) хабарлаған сипаттарын жоққа шығармағандықтан «мушаббиһа» (ұқсатушылар) деп атады (Қараңыз: 'Шәрху усули и'тиқад' 1/179, 23/532 және 'Шәрху - Ссунна' 79). Шейха әл - Мәдхали, Әмән әл - Жәми және басқа ғалымдарды қаралап жамандайтын адамдар тек осымен ғана тоқтап қалмайды, олар жоғарыда аталып өткен ғалымдарды, олармен бірге болғандарды, оларды жақтағандарды, әлі күнге дейін жақтайтындарды жек көреді. Сонымен бірге, қазіргі замандағы ғалымдар, тіпті шейх әл - Мәдхалимен кейбір мәселелерде келіспеген ғалымдар «мадхалилік» деген ағым бар деп ешқашан айтпағанын ескеріп қою керек. Бұл туралы тек бүлік туғызғысы келетіндер ғана аса қызығушылық танытады, ғалымдар емес!

Уа мұсылмандар, әһлю - Сунна ғалымдарының Исламдағы орнын ұмытпаңдар және ғалымдарды жамандау - дінді жамандау екенін естеріңен шығармаңдар! Ибн 'Умар былай деген: 'Табук жорығына барған кезімізде бір кісі: 'Мына біздің Құран оқушыларымыздан асқан мешкей, өтірікші және шайқаста қорқақ адамдарды көрмедік', - деді. Сонда 'Ауф ибн Мәлик: 'Сен өтірікшісің, сен екіжүздісің! Мен бұл туралы міндетті түрде Аллаһ елшісіне (оған Аллаһтың игілігі мен сәлемі болсын) жеткіземін', - деді. Осыдан кейін 'Ауф пайғамбарға (оған Аллаһтың игілігі мен сәлемі болсын) болған жайттың барлығын жеткізу үшін жүріп кетті. Бірақ, ол пайғамбарымызға (оған Аллаһтың игілігі мен сәлемі болсын) келген кезде осы іске байланысты аян оны озып кеткенін көрді. Әлгі кісі Аллаһ елшісінен (оған Аллаһтың игілігі мен сәлемі болсын) кешірім сұрау үшін келген кезде пайғамбар (оған Аллаһтың игілігі мен сәлемі болсын) түйеге отырып, сапарға шыққалы жатыр еді. Әлгі кісі: 'Әй Аллаһтың елшісі, біз жәй ғана мылжыңдап көңіл көтеріп отқан едік', - деді. Ол пайғамбарымыздың (оған Аллаһтың игілігі мен сәлемі болсын) түйесінің айылына байланып қалған тәрізді болды, әрі оның аяғы тасқа ұрылды, ал өзі: 'Біз әншейін әңгімелесіп отырып әзілдедік', - деп қайталай берді. Ал Аллаһ елшісі (оған Аллаһтың игілігі мен сәлемі болсын) оған мына аятты қайта - қайта оқи берді: «Егер олардан сұрасаң: 'Әрине біз әншейін сөзге кірісіп, ойнап едік' дейді. Оларға: 'Аллаһпен, аяттарымен және Елшісімен қылжақтадыңдар ма?', - де. Кешірім сұрамаңдар! Сендер иман келтіргеннен кейін кәпір болдыңдар» (Тәубә сүресі, 65 -66- аяттар). Ол (оған Аллаһтың игілігі мен сәлемі болсын) әлгі кісіге түк назар аудармады және айтылған сөзге ешнәрсе қоспады' (Ибн Әбу Хатим 10046, әт - Табәри 16928. Хадистің сенімділігін шейх Муқбил мен шейх 'Абдул - Қадир әл - Әрнәут растады).