Аллаһтың игілігі мен сәлемі болсын) бұйрығы жеткен әрбір адамға осы естігенін жұртқа жеткізіп, осыған еруге шақыру міндетті (уәжиб), тіпті егер бұл танымал пікірге қайшы келсе де, өйткені кез - келген танымал адамнан гөрі пайғамбар (оған Аллаһтың игілігі мен сәлемі болсын ) ұлықтау менеліктеуге лайықтырақ' ( Қараңыз: 'Иқазул - хамәм' 93). Аллаһ Тағала былай дейді: «Аллаһ Тағала және Елшісі, қашан бір іске үкім берсе, мүмін ер және мүмін әйел үшін олардың істерінде таңдау жоқ. Сондай - ақ кім Аллаһқа, Елшісіне қарсы келсе, сонда рас ашық адасқан болады» ( Ахзаб сүресі, 36 - аят ). Зерттеуші (мухаққиқ) имам Ибн Дақиқул - 'Ид сенімді хадистерге қайшы келетін төрт мазһабтағы пікірлерді келтіре отырып, оларды ауқымды кітапта жинады, әрі сол кітаптың кіріспесінде былай деді: 'Расында, бұл үкімдерді имам - мужтәһидтерге телу тыйым салынады және бұл имамдарға мұндай мәселелерде сүйенбес үшін, әрі сол арқылы оларды өтірікте айыптамас үшін оларға еретін фәқиһтер оны білу керек' (әл - Фуләни 99). Имамдарды өтірікте айыптау дегеніміз - бұл олардың барлығы айтқан мына сөздерді жоққа шығару дегенді білдіреді: 'Сенімді хадис - міне, осы менің мазһабым' (Қараңыз: 'әл - Хашийя' 1/63, 'Иқазул - химәм' 62, «әл - Мәжму'» 1/63). Аллаһқа сансыз мадақ, әһлю - Сунна имамдарының ешқайсысы жеке өзінің ізінен еруге шақырған жоқ, тек пайғамбардың (оған Аллаһтың игілігі мен сәлемі болсын), сахабалардың және табиғиндердің ізінен еруге шақырды. Имам Әбу Ханифа былай деген: 'Біздің пікірімізге сүйеніп ешбір адамға фәтуә беруге болмайды немесе біздің оны қайдан алғанымызды білмейінше, сөзімізді алуға рұқсат етілмейді' ( Қараңыз: 'әл - Хашия' 6/293, 'И'ләм әл - мууәққи'ин' 2/309, 'әл - Мизан' 1/55). Ол тағы былай деді: 'Менің дәлелімді білмей, бірақ менің сөзіме сүйеніп фәтуә беру тыйым салынады (харам)!' (Қараңыз: 'Расмул - муфти' 1/29, 'әл - Мизан' 1/55). Өкінішке орай, Әбу Ханифаның мазһабын ұстанатын көптеген адамдар оның сөзі мен дәлеліне назар аудармастан, оған соқыр еліктейді. Сондай - ақ, Әбу Ханифа өзінің шәкірті Әбу Юсуфке: 'Саған өкініш болсын, әй Я`қуб! Менен естіген нәрсенің барлығын жаза берме! Шынында, мен бүгін былай есептесем, ертесіне басқаша есептеймін немесе ертең осылай ойласам, арғы күні басқаша ойлаймын' (Қараңыз: 'әл - Мизан' 1/62). Имам Әбу Ханифа осылай айтқан айтуының себебі, ол көбінесе өзінің пайымдауын салыстыруға (қияс) негіздеп жасайтын еді, кейіннен егер қарастырылып жатқан мәселеге байланысты пайғамбардың (оған Аллаһтың игілігі мен сәлемі болсын) хадисін тапса немесе дәйектелген қияс тапса, алдыңғы пікірінен бас тартатын. Әбу Ханифа тағы былай деді: 'Егер мен Аллаһтың Кітабына қайшы бір нәрсе айтсам, менің сөзімді тастаңдар да, Аллаһтың Кітабына еріңдер!'. Одан: 'Ал егер сіздің сөзіңіз Аллаһ елшісінің (оған Аллаһтың игілігі мен сәлемі болсын) сөзіне қайшы келсе ше?' - деп сұрады. Ол: 'Менің сөзімді тастаңдар да, Аллаһ елшісінің (оған Аллаһтың игілігі мен сәлемі болсын) хадисін алыңдар!' - деді. Одан: 'Ал егер сіздің сөзіңіз сахабалардың сөзіне қайшы келсе ше?' - деп тағы сұрады. Сонда Әбу Ханифа былай деді: 'Менің сөзімді тастаңдар да, сахабалардың сөзіне еріңдер!' (Қараңыз: 'Фәтхул - Мәжид' 241). Әбу Ханифаның мазһабын зерттеген ізгі мұсылмандар оның бұйрығына ерді. Мәселен, Әбу Ханифаның ізбасарларының бірі Мухаммад ибн әл - Хасан былай дейді: 'Әбу Ханифаның пікірін бойынша, жаңбыр тілеу (истисқа) намазын оқудың қажеті жоқ. Ал