Stepen koordinacije u prevenciji, suzbijanju i zaštiti dece od zloupotrebe dečijeg rada uključujući njegove najgore oblike nadalje treba podizati u svim relevantnim sektorima u cilju efikasnijeg zajedničkog delovanja. Kreiranje jedinstvenog vrednosnog sistema profesionalaca u svim relevantnim institucijama i organizacijama i na nacionalnom i na lokalnom nivou kroz kontinuirano unapređenje profesionalnih kompetencija je jedan od prioriteta u borbi sa zloupotrebom dečijeg rada. To se može ostvariti zajednički m obukama svih predstavnika/ca: tužilaštva, sudova, policije, zdravstva, socijalne zaštite, obrazovanja, tržišta rada (inspekcije rada), centara za azil, pružalaca usluga i civilnog društva.

### 2.1 Uloga obrazovanja

Napori koji se ulažu u dugoročni razvoj sistema obrazovanja usmereni su ka povećanju kvaliteta procesa i 26 ishoda obrazovanja, povećavanju efikasnosti obrazovanja i postizanju obuhvata sve dece obrazovanjem . Za ostvarivanje univerzalnosti obrazovanja za svu decu kroz koncept inkluzivnog obrazovanja, nužna je i sveobuhvatna društvena i sistemska podrška kroz razvoj programa i mera usmerenih ka deci iz posebno osetljivih grupa. Za sistemsku podršku deci u riziku od socijalne isključenosti, od izuzetnog je značaja saradnja između različitih sektora, što se po mnogim istraživanjima smatra ključnim izazovom, posebno u 27 delu usaglašavanja i koordinacije polit ika i konkretnih aktivnosti . Iz perspektive suzbijanja zloupotrebe dečijeg rada, dva izazova se izdvajaju: povećanje obuhvata i prevencija osipanja dece iz obrazovanja. Posebno izložena osipanju iz obrazovnog procesa su deca iz romske populacije koja žive u pod - standardnim naseljima. Udeo dece iz romskih naselja u uzrastu od 3 do 5 godina obuhvaćene 28 predškolskim obrazovanjem je veoma mali, manji od 6 procenata . Među decom iz romskih naselja uzrasta od 6 godina (polazak u osnovnu školu), 69 procenata pohađa prvi razred u poređenju sa 97 procenata dece iz opšte populacije. Čak 15 procenata dece iz romskih naselja uzrasta od 6 do 13 godina je van sistema obrazovanja, dok je prosek za Srbiju 1 procenat (MICS, 2014). Jasno je da deca u riziku od osipanja pripadaju najsiromašnijim slojevima i da su u posebno visokom riziku deca iz podstandardnih (romskih) naselja. Istraživanja pokazuju da na osipanje učenika u osnovnom obrazovanju najviše utiče odlazak porodica sa 29 decom na sezonski rad (u druge opštine) i/ili odlazak porodice u inostranstvo . Kao treći važan razlog 30 osipanja navode se i rani brakovi, koji u većoj meri utiču na osipanje iz srednjoškolskog obrazovanja . Prema procenama, oko 6.000 dece napusti redovno obrazovanje u jednoj školskoj godini, a najveće 31 odustajanje od školovanja se dešava između V i VI razreda osnovne škole . Takođe po podacima Ministarstva prosvete, nauke i tehnološkog razvoja, između 10 - 15 procenata učenika iz jedne generacije se 32 ili ne upiše ili ne završi osnovnu školu . Sistem praćenja osipanja iz obrazovanja još uvek nije u potpunosti uspostavljen, jer još uvek ne postoji definisana jedinstvena metodologija praćenja osipanja učenika na nacionalnom nivou. Kompletno postavljanje jednog ovakvog sistema bi bilo značajno za praćenje osipanja dece posebno na nivou lokalne zajednice. Jedna od prepreka je nedovoljno jasna uloga jedinica lokalnih samouprava, propisana kao obaveza u sprečavanju osipanja učenika. ulazno osipanje dece Da bi se efikasnije pratilo osnovno školsko osipanje, uključujući i , posebno iz siromašnih i romskih porodica, neophodno je i uspostavljanje sistema ranog upozorenja za prevenciju osipanja dece na nivou lokalne zajednice, što bi pomoglo definisanju uloga JLS, CSR, domova zdravlja, škola, NVO uz aktiviranje dostupnih multi s ektorskih mehanizama.