ahmedheakl/docatlas_instruct huggingface dataset:
3

Juan Emilio Losa García Profesor Asociado de Medicina. URJC. Jefe de Enfermedades Infecciosas. Hospital Universitario Fundación de Alcorcón
Victoria Moreno Celda Servicio de Medicina Interna-Unidad de VIH Hospital Universitario La Paz. IdiPaz. Madrid
Antonio Ocampo Hermida Consulta de Seguimiento del VIH-Servicio de Medicina Interna. Hospital Álvaro Cunqueiro de Vigo
Francisco Rodríguez Arrondo Médico adjunto Servicio de Enfermedades Infecciosas. Hospital Universitario Donostia.
Rafael Rubio García Servicio de Medicina Interna. Hospital Universitario 12 Octubre. Departamento de Medicina. Facultad de Medicina. Universidad Complutense de Madrid. Instituto de investigación Hospital 12 de Octubre (i+12). Madrid
Ignacio de los Santos Gil Servicio de Medicina Interna-Infecciosas Hospital Universitario de la Princesa. Madrid
José Sanz Moreno Unidad de Enfermedades Infecciosas Hospital Universitario Príncipe de Asturias. Alcalá de Henares. Madrid.
Sergio Serrano Villar Servicio de Enfermedades Infecciosas Hospital Universitario Ramón y Cajal. Madrid

########## Conflicto de intereses

Con el fin de evitar y/o minimizar los posibles conflictos de intereses, los coordinadores, autores y revisores que forman parte de este panel de expertos han realizado una declaración formal de intereses en la que queda constancia explicita de que ninguno de ellos tiene ningún conflicto de intereses en la realización de este documento.

########## Agradecimientos
(ADA) recommends screening for CAN in patients with microvascular complications, [82] neuropathic complications, and hypoglycaemia unawareness . CAN should be suspected in diabetic and prediabetic patients when they present with resting tachycardia, postural tachycardia, reduced HRV, bradycardia, impaired exercise tolerance, orthostatic hypotension, supine hypertension, or intra-operative or post- [57] operative cardiovascular instability . The gold standard for diagnosis of CAN is Cardiovascular Autonomic Reflex Testing (CARTs), which consists of tests of parasympathetic function, including HRV to deep breathing, heart rate response to standing, and heart rate response to Valsalva manoeuvre; tests of sympathetic adrenergic function including beat-to-beat blood pressure response to Valsalva manoeuvre, and the systolic and diastolic blood pressure changes in response to tilt table or active standing; and tests of sympathetic cholinergic function including quantitative sudomotor axon reflex test, thermoregulatory sweat testing, and sympathetic skin response. Based on the results of CARTs, the diagnosis can be early/possible CAN (1 abnormal cardiovagal test), definite/confirmed CAN (2 abnormal cardiovagal tests), and severe/advanced CAN (2 abnormal cardiovagal tests [81] with orthostatic hypotension) .

##### Morbidity and mortality associated CAN

Even from the subclinical stage, CAN is independently associated with an increased risk for cardiac arrhythmias, silent myocardial ischaemia, major adverse cardiovascular events, myocardial dysfunction, sudden cardiac death (from either silent myocardial ischaemia or QT interval prolongation), all-cause mortality, and cardiovascular [60] mortality . In patients with diabetes, the 5-year mortality from the time of diagnosis of [83] CAN is 16%-50% . The risk for cardiovascular disease is increased proportionately to the stage of CAN, the faster the progression, the greater the cardiovascular disease [84] risk . Patients with CAN are at high risk of developing HF with preserved ejection fraction (HFpEF), an entity that has a significantly high mortality risk. Subclinical CAN

19 / 58
99

- neutropenia in adults treated for malignancy: American Society of Clinical Oncology clinical practice guideline. J Clin Oncol2013; 31: 794-810.
- 43. MV.Inflammatory and Infectious Syndromes Fishman JA, Hogan JI, Maus Associated with Cancer Immunotherapies. Clin Infect Dis. 2018 [Epub ahead of print].
- 44. Arora A, Anand AC, Kumar A, Singh SP, Aggarwal R, Dhiman RK et al. INASL Guidelines on Management of Hepatitis B Virus Infection in Patients receiving Chemotherapy, Biologicals, Immunosupressants, or Corticosteroids. J Clin Exp Hepatol. 2018;8:403-431
- 45. Kusumoto S, Arcaini L, Hong X, Jin J, Kim WS, Kwong YL, et al. Risk of HBV reactivation in patients with B-cell lymphomas receiving obinutuzumab or rituximab immunochemotherapy. Blood. 2019 ;133: 137-146.
- 46. Berretta M, Caraglia M, Martellotta F, Zappavigna S, Lombardi A, Fierro C et al. Drug-Drug Interactions Based on Pharmacogenetic Profile between Highly Active Antiretroviral Therapy and Antiblastic Chemotherapy in Cancer Patients with HIV Infection. Front Pharmacol. 2016;7:71.
(Jerusalem)... denove (Jerusalem)... denove troviĝos loĝejoj de paŝtistoj... pasados ŝafoj' (Jer 33:7-13).

La reveno de Kristo por restarigi tiun Regnon estas vere 'la espero de Izrael', al kiu ankaû ni apartenas pere de nia baptiĝo al Kristo.

5. REGNO DE DIO EN LA ESTONTECO 5. REGNO DE DIO EN LA ESTONTECO 4

Partoj 1 kaj 3 de tiu ĉi studo havas multe da informoj pri la estonta Regno. Ni vidas, ke al Abraham estis promesite, ke per lia idaro beniĝos ĉiuj popoloj de la tero. Rom 4:13 pli klarigas tion jene, ke la tutan mondon heredos la idaro de Abraham, t. e. tiuj homoj, kiuj estas en Kristo. La profetaĵo en Dan 2 montras, ke la revenon de Kristo simbolas malgranda ŝtono, kiu ĉiame pligrandiĝante, plenigos la tutan mondon (kmp. Ps 72:8). Tio signifas, ke la regno de Dio estos establita ne nur en Jerusalemo aû en la lando de Izrael, kiel opinias iuj, kvankam certe tiu lando estos ĝia centro. Tiuj, kiuj sekvas Kriston dum la nuna vivo, en la regno de Dio estos pastroj, kaj ili reĝos sur la tero (Ap 5:10). Ili estros diversnombrajn kaj diversgrandajn urbojn; iu estros en dek urboj, alia estros en kvin urboj (vidu Lk 19:17,19). Kristo estros la tutan teron, dividinte sian regadon kun ni (Ap 2:27; 2 Tim 2:12). 'Jen kun justeco regos reĝo (Jesuo), kaj princoj (la kredantoj) administros laûleĝe' (Jes 32:1; Ps 45:16). Kristo reĝos eterne sur la restarigita trono de David (Lk 1:32,33), t. e. li havos tronon en Jerusalemo. Ĉar Kristo regos el Jerusalemo, Jerusalemo estos la ĉefurbo de la estonta regno kaj en ĝi estos konstruita templo (Jeĥ 40 -48). Kvankam ĉiuj popoloj gloros Dion diversloke (Mal 1:11), tiu ĉi templo estos la centro de la tutmonda adorado al Dio. Popoloj '...venados ĉiujare, por adorkliniĝi antaû la Reĝo, la Eternulo Cebaot, kaj por festi la feston de laûboj' al la templo en Jerusalemo (Zeĥ 14:16). Tiu ĉiujara pilgrimado al Jerusalemon ankaû estas profetita en Jes 2:2,3: 'En la tempo estonta la monto (regno - Dan 2:35,44) de la domo (templo) de la Eternulo staros kiel ĉefo inter la montoj (t. e. la regno de Dio superos homajn regnojn); ...kaj fluos al ĝi ĉiuj nacioj. Kaj iros multaj popoloj, kaj diros: Venu, ni iru supren sur la monton de la Eternulo, al la domo de la Dio de Jakob, por ke Li instruu nin pri Siaj vojoj...; ĉar el Cion eliros la instruo, kaj la vorto de la Eternulo el Jerusalem'. Tiu priskribo montras la unuajn tagojn de la regno, kiam homoj disvastigados la scion pri la regado de Kristo kaj homoj estos venantaj al la 'monto' de la Dia Regno, kiu iompostiome plenigos la tutan mondon. Tie ĉi ni vidas la bildon de sincera kaj fervora adorado al Dio.
###### ĈAPITRO 2

### LA SPIRITO DE DIO

. 1 LA SPIRITO DE DIO

###### 2

Pro tio, ke Dio estas reala persono, havanta sentojn kaj emociojn, Li havas iujn rimedojn dividi Siajn dezirojn kaj sentojn kun ni, Liaj infanoj, kaj efiki nian vivon per tiuj rimedoj, kiuj konvenas al Lia karaktero. Dio plenumas ĉion tion per Sia Spirito. Se ni volas koni Dion kaj havi aktivan intiman interrilaton kun Li, ni devas scii, kio estas la Spirito de Dio kaj kiel ĝi efikas. Ne estas facile difini la vorton 'spirito'. Se vi revenante, ekzemple, de nuptofesto, diras: 'Tie estis efektive bona etoso!', per tiuj vortoj vi esprimas, ke dum la nuptofesto estis bona atmosfero, ĉio estis bone aranĝite, homoj estis bele vestitaj kaj belaspektis, manĝaĵo estis bongusta, paroloj estis agrablaj kaj tiel plu. Ĉiuj tiuj ĉi diversaĵoj faris 'spiriton' de la nuptofesto. Simile al tio, la Spirirto de Dio resumas ĉion pri Li. La hebrea vorto, tradukata kiel 'spirito' en la Malnova Testamento, strikte dirante, signifas 'spiro' aû 'potenco'. Sekve, la Spirito de Dio estas Lia spiro, la esenco mem de Dio, kiu respegulas Lian menson. Ni donos ekzemplojn, uzante la vorton 'spirito' rilate al kies ajn menso aû karaktero en Parto 4.3. En la Biblio estas dirite, ke pensojn de homo elmontrigas liaj aferoj (Sent 23:7; Mt 12:34). Mallongaj pensoj pri niaj agoj konfirmas tion. Ni pensas pri io, poste ni agas konvene al tio. Nia spirito aû racio povas trovi sian respegulon en agoj, montrantaj, ekzemple, ke ni estas malsataj. Ni vidas en kuirejo bananon, kaj tiam deziro de spirito efektiviĝas en ago - ni etendas la manon, prenas la bananon, senŝeligas ĝin kaj manĝas ĝin. Tiu ĉi simpla ekzemplo montras, ke la hebrea vorto 'spirito' signifas 'spiro' aû 'menso' kaj ankaû 'potenco'. Nia spirito, nia esenco rilatas al niaj pensoj kaj sekve, al agoj, kiujn ni faras por esprimi niajn pensojn aû humoron. La Dia spirito estas la sama, sed en senmezure pli granda skalo. Ĝi estas povo, per kiu Li esprimas Sian esencon, Sian karakteron kaj intencon.

###### La Potenco De Dio

Multaj citaĵoj klare identigas la spiriton de Dio kun Lia potenco. Por krei la universon '…la spirito de Dio ŝvebis super la akvo; kaj Dio diris: 'Estu lumo. Kaj fariĝis lumo' (Gen 1:2,3). La spirito de Dio estas kapablo, povo, per kiu ĉion (ekzemple, la lumon) Li kreis. 'Per Lia Spirito belegiĝis la ĉielo; Lia mano trapikis la tordiĝantan serpenton' (Ijob 26:13). 'Per la vorto de la
6. poglavje: Vest

193

temeljno držo. Seveda človek s takšno odločitvijo ne greši; kajti greh ni odvisen od gole razumske presoje, ampak je hudobno dejanje, ki ga človek svobodno izbere; in te svobode tukaj očitno ni. Moralna teologija, ki je neutemeljeno stopnjevala število absolutno zavezujočih norm, norm in zakonov, ki si v konkretni situaciji utegnejo med seboj nasprotovati, je sokriva, če se množijo primeri zmedene vesti. Nasprotno pa bo moralna vzgoja, ki pomaga razločevati vrednostno raven in vrednostno nujnost ter ponuja ustrezna razumna in smiselna prednostna pravila, veliko prispevala k temu, da bodo kristjani iskali dobro in tvegali s pomirjeno in zrelo vestjo. Poceni tolažba bi bila, če bi opozarjali samo na to, da pri dobri volji ni subjektivne krive; predvsem je potrebno pokazati, da obstajajo objektivno pravilne poti za razrešitev konflikta oziroma 48 konfliktov.«

##### Skrupul

Skrupul Skrupul (lat. - najmanjša merska enota v antiki) je lahko prehodnega značaja ali pa je povezana s pravimi psihičnimi motnjami. V tem primeru je skupul nevroza . Skrupulozna vest označuje navzočnost misli in strahov, ki posamezniku preprečuje, da bi imel gotovost glede pravilnosti nekega dejanja, ki ga namerava storiti oz. ki ga je že storil. Skrupuloznost ni samo neka preprosta intelektualna ali čustvena funkcija, ampak je poseben način človeške eksistence, iz katerega izhajajo vse psihološke in moralne značilnosti. Gre za zelo večplasten pojav. Lahko je nekaj : neka versko-moralna kriza prehodnega znotraj osebnostnega razvoja (zaradi pretresov v vesti). V takih primerih se izgubi notranja gotovost (ki ima za posledico notranjo stisko), vendar se pridobi tudi notranjo moč za osebno poglobitev in dosego naslednje stopnje v razvoju vesti. Lahko pa je skrupuloznost tudi nekaj . Govorimo o dve tipih take stalnega skupuloznosti: a) skrupuloznost povezana z drugimi psihičnimi težavami kot so življenjski strah, depresije, histerija; b) skrupuloznost kot nekaj avtonomnega - gre za posebne oblike nevroze, med katerimi so najbolj značilne:
El Pozo de la Solana dista más de dos leguas de este lugar y no hay hasta allí sino camino de herradura. Tuvimos todos que ir a caballo. Yo, como jamás he aprendido a montar, he acompañado a mi padre en todas las anteriores excursiones en una mulita de paso, muy mansa, y que, según la expresión de Dientes, el mulero, es más noble que el oro y más serena que un coche. En el viaje al Pozo de la Solana fui en la misma cabalgadura.

Mi padre, el escribano, el boticario y mi primo Currito, iban en buenos caballos. Mi tía doña Casilda, que pesa más de diez arrobas, en una enorme y poderosa burra con sus jamugas. El señor vicario en una mula mansa y serena como la mía.

En cuanto a Pepita Jiménez, que imaginaba yo que vendría también en burra con jamugas, pues ignoraba que montase, me sorprendió, apareciendo en un caballo tordo muy vivo y fogoso, vestida de amazona y manejando el caballo con destreza y primor notables.

Me alegré de ver a Pepita tan gallarda a caballo; pero desde luego presentí y empezó a mortificarme el desairado papel que me tocaba hacer al lado de la robusta tía doña Casilda y del padre vicario, yendo nosotros a retaguardia, pacíficos y serenos como en coche, mientras que la lucida cabalgata caracolearía, correría, trotaría y haría mil evoluciones y escarceos.

Al punto se me antojó que Pepita me miraba compasiva, al ver la facha lastimosa que sobre la mula debía yo de tener. Mi primo Currito me miró con sonrisa burlona, y empezó enseguida a embromarme y atormentarme.

Aplauda Vd. mi resignación y mi valerosa paciencia. Atodo me sometí de buen talante, y pronto, hasta las bromas de Currito acabaron, al notar cuán invulnerable yo era. Pero ¡cuánto sufrí por dentro! Ellos corrieron, galoparon, se nos adelantaron a la ida y a la vuelta. El vicario y yo permanecimos siempre \_serenos\_, como las mulas, sin salir del paso y llevando a doña Casilda en medio.

Ni siquiera tuve el consuelo de hablar con el padre vicario, cuya conversación me es tan grata, ni de encerrarme dentro de mí mismo y fantasear y soñar, ni de admirar a mis solas la belleza del terreno que recorríamos. Doña Casilda es de una locuacidad abominable, y tuvimos que oírla. Nos dijo cuanto hay que saber de chismes del pueblo, y nos habló de todas sus habilidades, y nos explicó el modo de hacer salchichas, morcillas de sesos, hojaldres y otros mil guisos y regalos. Nadie la vence en negocios de cocina y de matanza de cerdos, según ella, sino Antoñona, la nodriza de Pepita Jiménez, y hoy su ama de llaves y directora de su casa. Yo conozco ya a la tal Antoñona,
D. Gumersindo, muy aseado y cuidadoso de su persona, era un viejo que no inspiraba repugnancia. Las prendas de su sencillo vestuario estaban algo raídas, pero sin una mancha y saltando de limpias, aunque de tiempo inmemorial se le conocía la misma capa, el mismo chaquetón y los mismos pantalones y chaleco. A veces se interrogaban en balde las gentes unas a otras a ver si alguien le había visto estrenar una prenda.

Con todos estos defectos, que aquí y en otras partes muchos consideran virtudes, aunque virtudes exageradas, D. Gumersindo tenía excelentes cualidades: era afable, servicial, compasivo, y se desvivía por complacer y ser útil a todo el mundo aunque le costase trabajo, desvelos y fatiga, con tal de que no le costase un real. Alegre y amigo de chanzas y de burlas, se hallaba en todas las reuniones y fiestas, cuando no eran a escote, y las regocijaba con la amenidad de su trato y con su discreta aunque poco ática conversación. Nunca había tenido inclinación alguna amorosa a una mujer determinada; pero inocentemente, sin malicia, gustaba de todas y era el viejo más amigo de requebrar a las muchachas y que más las hiciese reír que había en diez leguas a la redonda.

Ya he dicho que era tío de la Pepita. Cuando frisaba en los ochenta años, iba ella a cumplir los diez y seis. Él era poderoso; ella pobre y desvalida.

La madre de ella era una mujer vulgar, de cortas luces y de instintos groseros. Adoraba a su hija, pero continuamente y con honda amargura se lamentaba de los sacrificios que por ella hacía, de las privaciones que sufría y de la desconsolada vejez y triste muerte que iba a tener en medio de tanta pobreza. Tenía además un hijo mayor que Pepita, que había sido gran calavera en el lugar, jugador y pendenciero, a quien después de muchos disgustos, había logrado colocar en la Habana en un empleíllo de mala muerte, viéndose así libre de él y con el charco de por medio. Sin embargo, a los pocos años de estar en la Habana el muchacho, su mala conducta hizo que le dejaran cesante, y asaetaba a cartas a su madre pidiéndole dinero. La madre, que apenas tenía para sí y para Pepita, se desesperaba, rabiaba, maldecía de sí y de su destino con paciencia poco evangélica, y cifraba toda su esperanza en una buena colocación para su hija que la sacase de apuros.

En tan angustiosa situación, empezó D. Gumersindo a frecuentar la casa de Pepita y de su madre y a requebrar a Pepita con más ahínco y persistencia que solía requebrar a otras. Era, con todo, tan inverosímil y tan desatinado el suponer que un hombre, que había pasado ochenta años sin querer casarse, pensase en tal locura cuando ya tenía un pie en el sepulcro, que ni la madre de Pepita, ni Pepita mucho menos, sospecharon jamás los en verdad atrevidos pensamientos de D. Gumersindo. Así es que un día ambas se quedaron atónitas y pasmadas cuando, después de varios requiebros, entre
Latin

Mr. Lovett

- - quoniam = since
- - superīs (est)…voluntas = the will of the gods above is
- - adversus, adversa, adversum = hostile, unfavorable, adverse
- - sancta…anima = as a pious/righteous spirit/soul (apposition to the subject 'I')
- - vos = y'all (i.e. the gods below) (accusative plural)
- - atque = and
- - iste, ista, istud = that (derogatory)
- - istius…culpae - genitive singular following 'inscia'
- - inscius, inscia, inscium = ignorant, free of
- - culpa, culpae, F = blame, fault
- - descendam - future active indicative of 'descend = to descend, go down'
- - magnōrum…avōrum - genitive plural following 'indignus'
- - haud = not
- - umquam = ever
- - indignus, indigna, indignum = unworthy
- - avus, avi, M=ancestor

Vix ea fatus erat, medios volat ecce per hostis 650 vectus equo spumante Saces, adversa sagitta saucius ora, ruitque implorans nomine Turnum: 'Turne, in te suprema salus, miserere tuorum. fulminat Aeneas armis summasque minatur deiecturum arces Italum excidioque daturum, 655 iamque faces ad tecta volant. in te ora Latini, in te oculos referunt; mussat rex ipse Latinus quos generos vocet aut quae sese ad foedera flectat. praeterea regina, tui fidissima, dextra occidit ipsa sua lucemque exterrita fugit. 660

- - vix = barely, scarcely
- - ea = these (words) (accusative plural)
- - fatus erat - pluperfect indicative of 'for = to speak'
- - medius, media, medium = middle of
- - mediōs…hostīs - accusative plural
- - volat - present active indicative of 'volo = to rush, fly'
- - ecce = behold!
- - per (+ACC) = through
- - vectus - perfect passive participle of 'veho = to carry, transport'
- - equo spumante - ablative singular, translate with (on/by)
- - spunante - present active participle of 'spumo = to foam, froth'
- - Saces - one of Turnus' allies (nominative singular)
- - adversa…ora = directly on his face (literally: in respect to his direct face) (following 'saucius')
- - sagittā - ablative singular of 'sagitta, sagittae, F = arrow', translate with (by)
- - saucius, saucia, saucium = wounded
- - ruit - present active indicative of 'ruo = to rush on, charge'
- - implorans - present active participle of 'imploro = to implore, beg, beseech'
- - nomine - ablative singular, translate with (by)
- - Turne - vocative singular
- - te = you (ablative singular)
5. poglavje: Naravni moralni zakon 121

121

stoiki ukinjajo razliko med naravo in razumom. Za stoičnega misleca je ravnanje v 10 skladu z razumom in ravnanje v skladu z naravo ena in ista stvar.«.

##### Rimsko pravo

Tudi Republica Tudi Republica rimska pravna misel govori o naravnem zakonu. Cicero v delu Gotovo obstaja resnični zakon, v skladu z naravo, ki ga poznajo vsi, stalen in zapiše: » večen … Temu zakonu ni dovoljeno ničesar dodati ali odvzeti, niti ga povsem izničiti. Ne moremo ga ukiniti s strani senata ali ljudstva. In niti ni možno poiskati nekega drugega njegovega komentatorja ali interpreta. Ne obstaja en zakon v Rimu in nek drug v Atenah, en zakon danes in nek drug v prihodnosti; ampak je en sam zakon, večen in nespremenljiv, dan vsemu človeštvu in vsakem času, in je samo en Bog skupni učitelj in gospod vseh, avtor, odobritelj in razglasitelj tega zakona. Kdor ga ne izpolnjuje, izda samega sebe in žali človeško naravo in zato trpi največje kazni, čeprav verjame da bo ušel mukam« (Cicero, De Republica, III, 22 -23)

##### Patristika Patristika .

Kot smo že poudarili, so bili cerkveni očetje prvih stoletij odprti za etično misel in pravila tedanje grško - rimske družbe, v kolikor so se skladale s Kristusovim naukom. Med elementi, ki so jih sprejeli od poganskih mislecev, zavzema najodličnejšo vlogo ravno nauk o vrojeni racionalni strukturi resničnosti, ki jo najbolje izraža stoiško učenje o univerzalnem redu in smislu. Človeški razum se mora podrediti višjemu redu, ki preveva vso resničnost. Zgodnji krščanski misleci prevzamejo torej to načelo ordo) Božjega kozmičnega in človeškega reda ( , ki je skupaj z naukom iz Knjige Mogočno se razprostira od konca do konca in vsemu modrosti (npr. Mdr 8,1: » dobrohotno vlada «), postala »glavna intelektualna značilnost zgodovine krščanskega 12 moralnega učenja« . Palestinski teolog Justin, ki je umrl mučeniške smrti l. 165, razlaga, da »je na začetku Bog naredil človeštvo z močjo misli in izbora resnice in pravilnega delovanja, tako da
Latin

Mr. Lovett

- - forte = by chance
- - iacebat - imperfect active indicative of 'iaceo = to lie, be lying down'
- - limes, limitis, M=boundary marker; (apposition to 'saxum')
- - positus - perfect passive participle of 'pono = to place, put', describes 'limes'
- - agrō - ablative singular of 'ager, agri, M=field', translate with (in)
- - lis, litis, F = quarrel, dispute
- - arvīs - ablative plural of 'arvum, arvi, N = field', translate with 'as to/over'
- - ut discerneret = so that it (i.e. the stone) could settle
- - vix = barely, scarcely
- - illum = it (i.e. the stone) (accusative singular)
- - bis sex lecti = twelve choice men (nominative plural)
- - cervice - ablative singular of 'cervix, cervicis, F = neck', translate with (on)
- - subirent - imperfect subjunctive of 'subeo = to move', potential subjunctive
- - qualia…corpora - apposition to 'lecti', accusative plural
- - qualis, qualis, quale = the sort that
- - corpus, corporis, N = body
- - hominum - genitive plural of 'homo, hominis, M=man' following 'corpora'
- - nunc = now
- - producit - present active indicative of 'produco = to produce'
- - tellus, telluris, N = earth
- - ille…heros - nominative singular
- - ille = he (i.e. Turnus)
- - manū…trepidā - ablative singular, translate with (by)
- - manus, manūs, F = hand
- - trepidus, trepida, trepidum = agitated, enraged
- - raptum - perfect passive participle of 'rapio = to grab, snatch', describes 'saxum'
- - torquebat - imperfect active indicative of 'torqueo = to hurl'
- - in (+ACC) = against, toward
- - hostis, hostis, M=enemy
- - insurgens - present active participle of 'insurgo = to rise up', describes 'ille = Turnus'
- - conictus - perfect passive participle of 'concieo = to set in motion', describes 'ille = Turnus'
- - cursu - ablative singular of 'cursus, cursūs, M=speed', translate with (with)

sed neque currentem se nec cognoscit euntem tollentemve manu saxumve immane moventem; genua labant, gelidus concrevit frigore sanguis. 905 tum lapis ipse viri vacuum per inane volutus nec spatium evasit totum neque pertulit ictum. ac velut in somnis, oculos ubi languida pressit nocte quies, nequiquam avidos extendere cursus velle videmur et in mediis conatibus aegri 910 succidimus; non lingua valet, non corpore notae sufficiunt vires nec vox aut verba sequuntur: sic Turno, quacumque viam virtute petivit, successum dea dira negat. tum pectore sensus vertuntur varii; Rutulos aspectat et urbem 915 cunctaturque metu letumque instare tremescit, nec quo se eripiat, nec qua vi tendat in hostem, nec currus usquam videt aurigamve sororem.