ahmedheakl/docatlas_instruct huggingface dataset:
'Kaj la serpento diris al la virino: Ne, vi ne mortos; sed Dio scias, ke en la tago, en kiu vi manĝos ion de ili, malfermiĝos viaj okuloj kaj vi estos kiel Dio, vi scios bonon kaj malbonon' (Gen 3:4,5).

Populara interpreto : Erare oni opinias, ke la serpento ĉi tie estas pekinta anĝelo, nomita 'Satano'. Elpelita el la ĉielo pro peko, li malsuprenĝis al la tero kaj tentis Eva-n fari pekon.

###### Klarigoj:

La citaĵo diras pri 'la serpento'. La vortoj 'satano' kaj 'diablo' forestas en la libro 'Genezo'. La serpento nenie estas menciita, kiel anĝelo. Genezo ne mencias iujn estaĵojn, forpelitajn de la ĉielo. 'La salajro de peko estas morto' (Rom 6:23). Anĝeloj ne povas morti (Lk 20:35- 36), ĉar ili ne povas peki. La rekompenco por justuloj estos tio, ke ili fariĝos egalaj al la anĝeloj kaj ili ne plu povos morti (Lk 20:35,36). Se anĝeloj povus peki, la justuloj ankaû povus peki kaj pro tio estus mortemaj, kio fakte signifas, ke ili ne havus eternan vivon. En la sceno de la falo de homo en Genezo partoprenas: Dio, Adam, Eva kaj la serpento. Kaj neniu plu estas menciita. Forestas iuj ajn pruvoj, ke iu eniĝis internen de la serpento por fari tion, kio estis farita. Paûlo diris: 'trompis Evan la serpento per sia ruzeco (2 Kor 11:3). Dio diris al la serpento: 'Ĉar vi tion faris...' (Gen 3:14). Se 'satano' uzis la serpenton, kial li ne estis menciita kaj kial ne estis punita? Adam kulpigis Evan pro sia peko: 'Ŝi donis al mi de la arbo' (Gen 3:14). Eva kulpigis la serpenton: 'La serpento tromplogis min, kaj mi manĝis' (Gen 3:14). La serpento ne kulpigis diablon - li ne pravigis sin. Se oni rezonas, ke neniu el konataj al ni specoj de serpentoj povas pensi aû paroli, kiel la serpento en Eden, tamen ni rememoru: a) iufoje 'muta azeno, parolante per homa voĉo, haltigis la frenezecon de la profeto (2 Pet 2:16), kaj b) 'La serpento estis pli ruza, ol ĉiuj kampaj bestoj, kiujn kreis Dio, la Eternulo' (Gen 3:1). Verŝajne, la malbeno senigis ĝin je la kapablo paroli, kiel ĝi parolis kun Eva. Dio kreis la serpenton (Gen 3:1). Alia estaĵo, nomita 'satano', ne transformiĝis en ĝin. Se ni kredas tion, ni efektive diras, ke iu persono povas enloĝiĝi en alian kaj regi lin. Tiu ideo estas pagana, ne Biblia. Rilate al la
'Ĉar al ni ankaû estas evangelio anoncita tiel same, kiel al ili; sed al ili la aûdita parolo ne utilis, ne miksite kun fido ĉe la aûdantoj' (Heb 4:2). La apostolo Johano en la priskribo de la vivo de nia Sinjoro diris: '... kaj li scias, ke li diras la veron, ke vi ankaû kredu' (Joh 19:35). Kaj ankaû 'Via vorto estas vero' (Joh 17:17). Do, la vorto de Dio estas vero, kiun ni devas kredi.

- 1.2 LA PERSONECO DE DIO

Estas mirinde, ke Dio montras al ni Sian ekziston, kiel realan estaĵon. Kaj fundamenta dogmo de kristanismo estas tio, ke Jesuo estas la filo de Dio. Se Dio ne estas reala estaĵo, ne eblas al Li havi filon, kiu estus 'plena bildo de Lia substanco' (Heb 1:3). Krome, estas malfacile havi personan, vivantan interrilaton kun 'Dio', se 'Dio' estas nur mensa koncepto, ia maldensaĵo ie en la kosmo. Estas tragedie, ke la plimulto da religioj havas tiun koncepton pri nereala, nepersona Dio. Dio estas tiom senlime granda kompare kun ni, ke estas malfacile por homoj havi kredon je plenumiĝo de klaraj promesoj pri tio, ke ni ekvidos Dion. Tia kredo venas dank` al konado de Dio, al kredo je Lia vorto:

'Feliĉaj estas la kore puraj, ĉar ili vidos Dion' (Mat 5:8).

'Rigardu, kian amon la Patro donis al ni, ke ni estas nomataj infanoj de Dio; kaj tiaj ni estas (eĉ nun). ... Amataj, nun ni estas infanoj de Dio, kaj ankoraû ne elmontriĝis, kio ni estos. Ni scias, ke se li elmontriĝos, ni estos similaj al li; ĉar ni vidos lin, kiel li estas' (1 Joh 3:1,2).

'Kaj Liaj servistoj Lin adoros, kaj ili vidos Lian vizaĝon; kaj Lia nomo estos sur ilia frunto' (Ap 22:3,4).

Tia mirinda espero, se nur ni sincere kredos je ĝi, grave influos al nia vivo: 'Serĉu pacon kun ĉiuj, kaj la sanktigon, sen kiu neniu vidos la Sinjoron' (Heb 12:14).

'Ni vidos lin, kiel li estas. Kaj ĉiu, kiu havas ĉi tiun esperon rilate lin, sin sanktigas tiel same, kiel li estas sankta' (1 Joh 3:2,3).

En tiu ĉi vivo nia kompreno pri la Ĉiela Patro estas tre nekompleta, sed en la profunda mallumo de nia vivo ni havas esperon, ke finfine ni renkontos Lin.
95

- 7. Guiguet M, Boue F, Cadranel J, Lang JM, Rosenthal E, Costagliola D. Effect of immunodeficiency, HIV viral load, and antiretroviral therapy on the risk of individual malignancies (FHDH-ANRS CO4): a prospective cohort study. Lancet Oncol 2009; 10: 1152-1159.
- 8. Silverberg MJ, Chao C, Leyden WA, Xu L, Tang B, Horberg MA, et al. HIV infection and the risk of cancers with and without a known infectious cause. AIDS 2009; 23: 2337-2345.
- 9. Grulich AE, van Leeuwen MT, Falster MO, Vajdic CM. Incidence of cancers in people with HIV/AIDS compared with immunosuppressed transplant recipients: a meta-analysis. Lancet 2007 ;370:59-67.
- 10. Wichmann MW, Meyer G, Adam M, Höchtlen-Vollmar W, Angele MK, Schalhorn A, et al. Detrimental immunologic effects of preoperative chemoradiotherapy inadvanced rectal cancer. Dis Colon Rectum 2003; 46: 875 - 887.
- 11. Powles T, Imami N, Nelson M, Gazzard BG, Bower M. Effects of combination chemotherapy and highly active antiretroviral therapy on immune parameters in HIV-1 associated lymphoma. AIDS 2002; 16: 531-536.
- 12. Bower M, Stebbing J, Tuthill M, Campbell V, Krell J, Holmes P et al. Immunologic recovery in survivors following chemotherapy for AIDS-related non-Hodgkin lymphoma. Blood 2008; 111: 3986-3990.
- 13. Alfa-Wali M, Allen-Mersh T, Antoniou A, Tait D, Newsom-Davis T, Gazzard Bet al. Chemoradiotherapy for anal cancer in HIV patients causes prolonged CD4 cell count suppression. Ann Oncol 2011; 23: 141-147.
- 14. Letang E, Lewis JJ, Bower M, et al. Immune reconstitution inflamamtory syndrome associated with Kaposi sarcoma: higher incidence and mortality in Africa than in the UK. AIDS 2013; 27:1603-1613.
- 15. Gopal S, Patel MR, Achenbach CJ, et al. Lymphoma immune reconstitution inflammatory syndrome in the center for AIDS research network of integrated clinical systems cohort. Clin Infect Dis 2014; 59:279-286.
Kaj multaj homoj el la judoj kaj aliaj popoloj fariĝis liaj disĉiploj. Pilato kondamnis lin al krucumo kaj morto. Sed tiuj, kiuj fariĝis liaj disĉiploj ne apostatis de lia doktrino; ili asertis, ke li aperis antaû ili tri tagojn post sia morto sur la kruco, kaj estis vivanta; li verŝajne estis Mesio, pri mirakloj de kiu rakontis la profetoj'. Tio konformas al la Nova Testamento.

###### KOMENTO 23 : 'M i Malsupreniris De La Ĉielo'

###### 'La pano de Dio estas tiu, kiu malsupreniras de la ĉ ielo kaj donas vivon al la mondo... Mi malsupreniris de la ĉielo' (Joh 6:33, 38).

Tiujn ĉi kaj ankaû aliajn similajn vortojn oni erare uzas por argumenti, ke Jesuo reale ekzistis en la ĉielo antaû sia naskiĝo. Tamen notu:

1. Tiuj, kiuj kredas je dogmo de la Triunuo, akceptas tiujn vortojn laûlitere por pruvi sian vidpunkton. Tamen, se tiujn vortojn ni komprenus laûlitere, ni devus kredi, ke Jesuo laûlitere iumaniere 'malsupreniras de la ĉielo'. Sed la Biblio nenion diras pri tio, kaj la vortoj mem de Jesuo pri lia koncipo en la utero de Maria, kiel ordinara bebo, en tiu okazo estus sensencaj. Joh 6:60, dirante pri la manao, notas:'Malfacila estas tiu parolo', t. e. ni devas kompreni tiujn vortojn metafore.

2. En Joh 6 Jesuo klarigas, ke la manao estis tipo de li mem. La manao estis sendita de Dio, t. e. Dio Mem kreis ĝin sur la tero; ĝi ne laûlitere flosis malsupren de la trono de Dio en la ĉielo. Same, Jesuo estis sendita de Dio, t. e. ke Dio Mem per la povo de la Sankta Spirito okazigis la koncipon de Jesuo en la utero de Maria sur la tero (Lk 1:35).

3. karno 3. karno Jesuo diris: 'La pano, kiun mi donos, estas ' (Joh 6:51). Tiuj, kiuj akceptas la dogmon pri la Triunuo asertas, ke estis la 'Dia' parto de Jesuo, kiu malsupreniris de la ĉielo. Sed Jesuo mem diris, ke lia 'karno' estas 'la pano', malsuprenirinta de la ĉielo. Same Jesuo ligas la panon de la ĉielo kun si de homo mem, kiel la 'Filo ' (Joh 6:62), ne 'Dio la Filo'.

4. En Joh 6 estas aliaj pruvoj, ke Jesuo ne egalas al Dio. 'La vivanta Patro min sendis' (Joh 6:57) montras, ke Jesuo ne estas parto de Dio, sed li estas sendita de Dio. Kaj ankaû 'Mi vivas pro la Patro' (Joh 6:57) ne signifas unuecon.
posible. Yo creo buena a Pepita, y a mí, lo digo sin mentida modestia, me creo insignificante. Ya se entiende que me creo insignificante para enamorarla, no para ser su amigo; no para que ella me estime y llegue a tener un día cierta predilección por mí, cuando yo acierte a hacerme digno de esta predilección con una santa y laboriosa vida.

Perdóneme Vd. si me defiendo con sobrado calor de ciertas reticencias de la carta de Vd. que suenan a acusaciones y a fatídicos pronósticos.

Yo no me quejo de esas reticencias; Vd. me da avisos prudentes, gran parte de los cuales acepto y pienso seguir. Si va Vd. más allá de lo justo en el recelar consiste sin duda en el interés que por mí se toma y que yo de todo corazón le agradezco.

\_4 de Mayo\_.

Extraño es que en tantos días, yo no haya tenido tiempo para escribir a Vd.; pero tal es la verdad. Mi padre no me deja parar y las visitas me asedian.

En las grandes ciudades es fácil no recibir, aislarse, crearse una soledad, una Tebaida en medio del bullicio: en un lugar de Andalucía, y sobre todo teniendo la honra de ser hijo del cacique, es menester vivir en público. No ya sólo hasta al cuarto donde escribo, sino hasta a mi alcoba penetran, sin que nadie se atreva a oponerse, el señor vicario, el escribano, mi primo Currito, hijo de doña Casilda, y otros mil que me despiertan si estoy dormido y me llevan donde quieren.

El casino no es aquí mera diversión nocturna sino de todas las horas del día. Desde las once de la mañana está lleno de gente que charla, que lee por cima algún periódico para saber las noticias, y que juega al tresillo. Personas hay que se pasan diez o doce horas al día jugando a dicho juego. En fin, hay aquí una holganza tan encantadora que más no puede ser. Las diversiones son muchas, a fin de entretener dicha holganza. Además del tresillo se arma la timbirimba con frecuencia; y se juega al monte. Las damas, el ajedrez y el dominó no se descuidan. Y por último, hay una pasión decidida por las riñas de gallos.

Todo esto, con el visiteo, el ir al campo a inspeccionar las labores, el ajustar todas las noches las cuentas con el aperador, el visitar las bodegas y candioteras, y el clarificar, trasegar y perfeccionar los vinos, y el tratar con gitanos y chalanes para compra, venta o cambalache de los caballos, mulas y borricos, o con gente de Jerez que viene a comprar nuestro vino para trocarle en jerezano, ocupa aquí de diario a los hidalgos, señoritos o como quieran llamarse. En ocasiones extraordinarias, hay otras faenas y
2. poglavje: Posebnost krščanske morale 49

49

novemu smislu življenja, ki prihaja iz srečanja z Jezusom, nikakor ne moremo pojmovati kot heteronomijo, s katero bi vera zamenjala osebno odgovornost. Vera je stvar človekove odločitve, zato tudi odgovornosti. Človek naredi odločitev za vero, potem ko je ovrednotil pomen, ki ga ima taka odločitev za uresničenje njegove eksistence. Odločitev za vero predpostavlja, da se je vernik odločil za dobro, ki ima za njega velik pomen. Na nek način je torej etika pred vero. Ko pa je vera enkrat sprejeta, čeprav ne zamenja oz. ne preobrne moralnega fenomena, pa vendar odpre verniku obzorje smisla, ki ga označuje polnost smisla in radikalno novost. To novo obzorje smisla ne pomeni, da se rodi neka nova moralna resničnost za vernika, ki je do sedaj ne bi poznal. Še naprej vernik išče moralno dobro, ki pa ga sedaj razume v horizontu vere kot Božjo voljo ali kot hojo za Kristusom.

#### 6.2 SINTEZA MED PRIGODNOSTJO IN ABSOLUTNOSTJO

V dogodku Kristus se odkrije tudi sinteza med prigodnjostjo in absolutnostjo. Tudi verni ne more uiti zgodovinski dimenziji, ki je lasten etosu. Tudi zorenje v veri se dogaja znotraj mnogovrstnih zgodovinskih dejavnikov, kot so kultura, družba. To pomeni, da je morala v marsičem zgodovinsko pogojena, pa vendar taka pogojenost ne nasprotuje absolutnemu in zavezujočemu značaju, ki je lasten predpisujoči (preskriptivni) dimenziji morale. »V posameznih moralnih odločitvah najdemo vpisano ne le dimenzijo prigodnosti (kontingence) in krhkosti, ampak tudi neke vrste dokončnost (definitivnost) in absolutnost. Še enkrat postane ta povezava med absolutnim in prigodnim, navzočim v zgodovini, v polnosti razkrita v dogodku 11 Kristus.« Po koncilu so različne pristopi k kristologiji skušali povezovati dogodek Kristus z zgodovino človeka, išče se torej nek eksistencialni pristop k kristologiji, da bi tako pokazala, da je potrebno pokazati na notranji pomen, ki ga nosi za človeka in za zgodovino. Ta pomen se zadeva predvsem na upanje in na prihodnost človeka: v življenju Jezusa Kristusa je anticipirano uresničenje zgodovine in človeške usode, kakor je Bog obljubil.
cardiovascular mortality; and in uncontrolled diabetes with HbA1c > 9.7% (83 mmol/mol), there is a fourfold rise in all-cause mortality and a fivefold rise in [12] cardiovascular mortality (Swedish National Diabetes Register) . This suggests adverse cardiovascular and all-cause mortality risks in relation to poorer glycaemic control in T2DM subjects. Optimal glycaemic control and control of cardiovascular risk factors are associated with the attenuation of all-cause mortality and cardiovascular mortality in T2DM. A recent observational study showed a modest but significant reduction in mortality with improved diabetes care (only 16% excess all-cause mortality and 18% excess cardiovascular mortality compared to the figures mentioned above for those with poor [13] control) . Among patients with T2DM, men show a higher absolute risk of first-time cardiovascular complications like myocardial infarction (MI), stroke, cardiovascular mortality, and HF (major adverse cardiovascular events including HF), whereas T2DM women exhibit a higher relative risk of first-time cardiovascular complications. This could be explained by the fact that diabetes attenuates the protective effect of oestrogen on atherosclerosis. Other possibilities include differences in the cardiovascular risk burden between sexes, sex differences in accessing healthcare resources for primary prevention, poorer glycaemic control, or treatment adherence in women. However, the [14] sex difference has no impact on recurrent cardiovascular events .

##### DMis a CAD equivalent

Diabetes mellitus was considered as a CAD or ' when earlier studies CAD equivalent' have shown that patients with diabetes without prior MI have a risk of death from CAD [15] equal to that of patients without diabetes, but with prior MI . However, subsequent studies and a meta-analysis have proven that is an overestimation, and 'CAD equivalent' there is a 43% lesser risk of developing CAD in subjects with diabetes without prior MI [16] compared to those without diabetes but with prior MI . A small coronary angiographic study showed that the cardiovascular complications that occur in T2DM patients depend on angiographic status rather than diabetes status, meaning that in the

7 / 58
No me queda más recurso que huir. Si en lo que falta para terminar el mes, mi padre no me da su venia y no viene conmigo, me escapo como un ladrón; me fugo sin decir nada.

\_23 de Mayo\_.

Soy un vil gusano y no un hombre: soy el oprobio y la abyección de la humanidad; soy un hipócrita.

Me han circundado dolores de muerte, y torrentes de iniquidad me han conturbado.

Vergüenza tengo de escribir a Vd., y no obstante le escribo. Quiero confesárselo todo.

No logro enmendarme. Lejos de dejar de ir a casa de Pepita, voy más temprano todas las noches. Se diría que los demonios me agarran de los pies y me llevan allá sin que yo quiera.

Por dicha, no hallo sola nunca a Pepita. No quisiera hallarla sola. Casi siempre se me adelanta el excelente padre vicario, que atribuye nuestra amistad a la semejanza de gustos piadosos, y la funda en la devoción, como la amistad inocentísima que él le profesa.

El progreso de mi mal es rápido. Como piedra que se desprende de lo alto del templo y va aumentando su velocidad en la caída, así va mi espíritu ahora.

Cuando Pepita y yo nos damos la mano, no es ya como al principio. Ambos hacemos un esfuerzo de voluntad, y nos transmitimos, por nuestras diestras enlazadas, todas las palpitaciones del corazón. Se diría que, por arte diabólico, obramos una transfusión y mezcla de lo más sutil de nuestra sangre. Ella debe de sentir circular mi vida por sus venas, como yo siento en las mías la suya.

Si estoy cerca de ella, la amo; si estoy lejos, la odio. A su vista, en su presencia, me enamora, me atrae, me rinde con suavidad, me pone un yugo dulcísimo.

Su recuerdo me mata. Soñando con ella, sueño que me divide la garganta como Judith al capitán de los asirios, que me atraviesa las sienes con un clavo, como Jael a Sisara; pero a su lado, me parece la esposa del \_Cantar de los Cantares\_, y la llamo con voz interior, y la bendigo, y la juzgo fuente sellada, huerto cerrado, flor del valle, lirio de los campos, paloma mía y hermana.
38

Figura 3.1: 3.1: Algoritmo diagnóstico-terapéutico del cáncer de pulmón (Comité de tumores: Hospital Universitario Río Hortega, Valladolid)

- * Generalmente por punción transtorácica o broncoscopia
David, de que penden mil escudos y armaduras de valerosos campeones; cedro del Líbano que pone en fuga a las serpientes.

En cambio, a la mujer que meenamora de un modo mundanal, procuro menospreciarla y abatirla en mi pensamiento, recordando las palabras del Sabio y aplicándoselas.

Eres lazo de cazadores, la digo; tu corazón es red engañosa y tus manos redes que atan: quien ama a Dios huirá de ti, y el pecador será por ti aprisionado.

Meditando sobre el amor, hallo mil motivos para amar a Dios y no amarla.

Siento en el fondo de mi corazón una inefable energía que me convence de que yo lo despreciaría todo por el amor de Dios: la fama, la honra, el poder y el imperio. Me hallo capaz de imitar a Cristo; y si el enemigo tentador me llevase a la cumbre de la montaña y me ofreciese todos los reinos de la tierra, porque doblase ante él la rodilla, yo no la doblaría: pero cuando me ofrece a esta mujer, vacilo aún y no le rechazo. ¿Vale más esta mujer a mis ojos que todos los reinos de la tierra; más que la fama, la honra, el poder y el imperio?

¿La virtud del amor, me pregunto a veces, es la misma siempre, aunque aplicada a diversos objetos, o bien hay dos linajes y condiciones de amores? Amar a Dios me parece la negación del egoísmo y del exclusivismo. Amándole, puedo y quiero amarlo todo por él, y no me enojo ni tengo celos de que él lo ame todo. No estoy celoso ni envidioso de los santos, de los mártires, de los bienaventurados, ni de los mismos serafines. Mientras mayor me represento el amor de Dios a las criaturas y los favores y regalos que les hace, menos celoso estoy y más le amo, y más cercano a mí le juzgo, y más amoroso y fino me parece que está conmigo. Mi hermandad, mi más que hermandad con todos los seres, resalta entonces de un modo dulcísimo. Me parece que soy uno con todo, y que todo está enlazado con lazada de amor por Dios y en Dios.

Muy al contrario, cuando pienso en esta mujer y en el amor que me inspira. Es un amor de odio, que me aparta de todo, menos de mí. La quiero para mí; toda para mí y yo todo para ella. Hasta la devoción y el sacrificio por ella son egoístas. Morir por ella sería por desesperación de no lograrla de otra suerte, o por esperanza de no gozar de su amor por completo, sino muriendo y confundiéndome con ella en un eterno abrazo.

Con todas estas consideraciones procuro hacer aborrecible el amor de esta mujer; pongo en este amor mucho de infernal y de horriblemente ominoso; pero como si tuviese yo dos almas, dos entendimientos, dos voluntades y dos imaginaciones, pronto surge dentro de mí la idea contraria; pronto meniego lo que acabo de afirmar, y procuro conciliar locamente los dos amores. ¿Por qué no huir de ella y seguir amándola sin
'[In the dialogue] Socrates hates writing because he thinks it's going to kill memory,' Horvath says. 'And he's right. Writing absolutely killed memory. But think of all the incredible things we got because of writing. I wouldn't trade writing for a better recall memory, ever.' Perhaps the internet offers a similar tradeoff: You can access and consume as much information and entertainment as you want, but you won't retain most of it. It's true that people often shove more into their brains than they can possibly hold. Last year, Horvath and his colleagues at the University of Melbourne found that those who binge-watched TV shows forgot the content of them much more quickly than people who watched one episode a week. Right after finishing the show, the binge-watchers scored the highest on a quiz about it, but after 140 days, they scored lower than the weekly viewers. They also reported enjoying the show less than did people who watched it once a day, or weekly. People are binging on the written word, too. In 2009, the average American encountered 100,000 words a day, even if they didn't 'read' all of them. It's hard to imagine that's decreased in the nine years since. In ' Binge-Reading Disorder ,' an article for The Morning News, Nikkitha Bakshani analyzes the meaning of this statistic. 'Reading is a nuanced word,' she writes, 'but the most common kind of reading is likely reading as consumption: where we read, especially on the internet, merely to acquire information. Information that stands no chance of becoming knowledge unless it 'sticks.'' Or, as Horvath puts it: 'It's the momentary giggle and then you want another giggle. It's not about actually learning anything. It's about getting a momentary experience to feel as though you've learned something.' The lesson from his binge-watching study is that if you want to remember the things you watch and read, space them out. I used to get irritated in school when an English-class syllabus would have us read only three chapters a week, but there was a good reason for that. Memories get reinforced the more you recall them, Horvath says. If you read a book all in one stretch - on an airplane, say -you're just holding the story in your working memory that whole time. 'You're never actually reaccessing it,' he says. Sana says that often when we read, there's a false 'feeling of fluency.' The information is flowing in, we're understanding it, it seems like it is smoothly collating itself into a binder to be slotted onto the shelves of our brains. 'But it actually doesn't stick unless you put effort into it and concentrate and engage in certain strategies that will help you remember.' People might do that when they study, or read something for work, but it seems unlikely that in their leisure time they're going to take notes on Gilmore Girls to quiz themselves later. 'You could be seeing and hearing, but you might not be noticing and listening,' Sana says. 'Which is, I think, most of the time what we do.' Still, not all memories that wander are lost. Some of them may just be lurking, inaccessible, until the right cue pops them back up - perhaps a pre- episode 'Previously on Gilmore Girls' recap, or a