ahmedheakl/docatlas_instruct huggingface dataset:
Tales son, querido tío, las preocupaciones y ocupaciones de mi padre en este pueblo, y las cosas tan extrañas para mí y tan ajenas a mis propósitos y pensamientos de que me habla con frecuencia, y sobre las cuales quiere que dé mi voto.

No parece sino que la excesiva indulgencia de usted para conmigo ha hecho cundir aquí mi fama de hombre de consejo: paso por un pozo de ciencia; todos me refieren sus cuitas y me piden que les muestre el camino que deben seguir. Hasta el bueno del señor vicario, aun exponiéndose a revelar algo como secretos de confesión, ha venido ya a consultarme sobre vanos casos de conciencia que se le han presentado en el confesionario. Mucho me ha llamado la atención uno de estos casos que me ha sido referido por el vicario, como todos, con profundo misterio y sin decirme el nombre de la persona interesada.

Cuenta el señor vicario, que una hija suya de confesión tiene grandes escrúpulos, porque se siente llevada con irresistible impulso hacia la vida solitaria y contemplativa, pero teme a veces que este fervor de devoción no venga acompañado de una verdadera humildad, sino que en parte le promueva y excite el mismo demonio del orgullo.

Amar a Dios sobre todas las cosas, buscarle en el centro del alma donde está, purificarse de todas las pasiones y afecciones terrenales, para unirse a él, son ciertamente anhelos piadosos y determinaciones buenas; pero el escrúpulo está en saber, en calcular si nacerán o no de un amor propio exagerado. ¿Nacerán acaso, parece que piensa la penitente, de que yo, aunque indigna y pecadora, presumo que vale más mi alma que las almas de mis semejantes; que la hermosura interior de mi mente y de mi voluntad se turbaría y se empañaría con el afecto de los seres humanos que conozco y que creo que no me merecen? ¿Amo a Dios, no sobre todas las cosas, de un modo infinito, sino sobre lo poco conocido que desdeño, que desestimo, que no puede llenar mi corazón? Si mi devoción tiene este fundamento, hay en ella dos grandes faltas: la primera, que no está cimentada en un puro amor de Dios, lleno de humildad y de caridad, sino en el orgullo; y la segunda, que esa devoción no es firme y valedera, sino que está en el aire, porque ¿quién asegura que no pueda el alma olvidarse del amor a su Creador, cuando no le ama de un modo infinito, sino porque no hay criatura a quien juzgue digna de que el amor en ella se emplee?

Sobre este caso de conciencia, harto alambicado y sutil para que así preocupe a una lugareña, ha venido a consultarme el padre vicario. Yo he querido excusarme de decir nada, fundándome en mi inexperiencia y pocos años; pero el señor vicario se ha obstinado de tal suerte, que no he podido menos de discurrir sobre el caso. He dicho, y mucho me alegraría de que Vd. aprobase mi parecer, que lo que importa a esta hija de confesión atribulada, es mirar con mayor benevolencia a los hombres que la rodean,
Punjab University Library, Lahore.

# Articles Index Detailed Contents

Sr. No.	Subject	Page No.
1	Agriculture	5
2	Banking, Finance and Stock Exchange	5
3	Biographies	5
4	Business, Economics &Industry	5
5	Crimes	7
6	Current Issues - Pakistan	7
7	Current Issues - World	7
8	Defense/ Military	7
9	Education Pakistan	8
10	Geography and Travel	8
11	Governance / Policies - Pakistan	8
12	Governance / Policies - World	9
13	Health and Environment	10
14	History and Archaeology - Pakistan	11
15	Human Rights - Pakistan	11
16	Human Rights - World	11
17	India Politics, Policies and Relations	11
18	Indo-Pak Relations	12
19	Internationl Relations	12
20	Islam	12
21	Kashmir Kashmir Issues	12
22	Language and Literature	12
23	Law and Legislation	13
24	Media - Pakistan	13
25	Media - World	13
26	Miscellaneous	13
27	Other Religion	13
28	Organization	13
29	Pakistan Foreign Relations	13
30	Politics - Pakistan	14
31	Politics - World	15
32	Power Resources ( Gas, Oil, Dam, etc)	15
33	Science and Information Technology	15
34	Social Problems	16
35	Society and Culture - Pakistan	16
36	Society and Culture - World	16
37	Terrorism	16
38	US Politics, Policies and Relations	16
39	World Conflicts	17
- • •

Advent je štiritedenski čas pred božičem. Obsega štiri nedelje, kar naj bi pomenilo štiri obdobja stare zgodovine od Adama do Kristusa. To je čas duhovne priprave na božič. V adventnem času ni ženitovanj, plesa itd. Po domovih se postavijo adventni venčki, na katerih so štiri svečke in ponazarjajo štiri adventne nedelje. Vsak teden se prižge nova svečka, ob njih pa cela družina zvečer opravi molitev. Zelo je uveljavljena tudi devetdnevnica.

- • •

Božič je praznik spomina na Kristusovo rojstvo v Betlehemu. To je čas, ko se postavi božično drevesce in jaslice. Pri okrasitvi smrečice in postavitvi jaslic sodeluje cela družina. Speče se potica in božični kruh. Na sveti večer je navada, da gospodar pokadi in pokropi hišo z ognjem, ki mu doda kadilo in blagoslovljeno vodo. Hišo pokadi tudi na Silvestrovo in na predvečer Svetih treh kraljev. Sveti večer se zaključi s sveto mašo - polnočnico. Za večerjo so krvavice, kaša…

Božični dan je najsvetejši dan v letu, zato se ta dan ne sme opravljati nobenega dela, miza mora biti polna jedače in pijače. Na sam Božič velja, da se ne hodi po obiskih, ampak se na slavnostnem kosilu zbere vsa družina.
#### INTRODUCTION

The current prevalence of diabetes mellitus (DM) is 463 million, which is equivalent to 9.3% of the world population. The global pandemic of diabetes is expected to raise this [1] figure to 578 million (10.2%) by the year 2030 and 700 million (10.9%) by 2045 . This pandemic is associated with serious economic implications. Nearly 10% of the global health expenditure is spent on diabetes, which is equal to United States $760 billion in [2] 2019, and this is expected to reach United States $845 billion by the year 2045 . DM is the eighth leading cause of death and the third leading cause of years lost with [3] disability . Diabetes greatly increases the risk of cardiovascular diseases including ischaemic heart disease, stroke, and heart failure (HF). These cardiovascular complications contribute to a majority of diabetes-associated morbidity and mortality. Moreover, the healthcare cost related to diabetes management is predominantly contributed to by the expenditure for treatment of these complications. Therefore, its [2] prevention is of paramount importance to reduce morbidity, mortality and the cost . Cardiac disease that develops as a direct consequence of DMin patients with type 1 DM (T1DM) or type 2 DM (T2DM) is known as diabetic heart disease. Diabetic heart disease is a conglomeration of coronary artery disease (CAD), cardiac autonomic neuropathy (CAN), and diabetic cardiomyopathy (DCM), and these diseases are [4] characterized by molecular, structural, and functional changes in the myocardium . CAD is the often-recognised cardiac complication of diabetes. On the contrary, CAN and DCM although common, are often undiagnosed complications with devastating consequences, including increased mortality. This review aims to critically appraise the available literature related to cardiac complications of DM, to empower clinicians to manage DMmore judiciously and scientifically.

#### DM, CARDIOVASCULAR DISEASE, ANDCARDIOVASCULAR MORTALITY

T1DM is associated with a twofold rise in all-cause mortality and a threefold rise in cardiovascular mortality, compared to the general population, even with optimal glycaemic control with glycosylated haemoglobin (HbA1c) of ≤ 6.9%/52 mmol/mol. On

5 / 58
Glori Dion signifas, ke la loĝantoj de la tero komprenos, aprezos, gloros kaj sekvos Liajn gloron kaj justecon. Tiele, 'Kaj la humiluloj heredos la teron (en la Regno) kaj ĝuos grandan (spiritan) pacon' (Ps 37:11), sed ne nur facilan vivon. 'Feliĉaj estas tiuj, kiuj malsatas kaj soifas justecon, ĉar ili satiĝos' en la Regno (Mt 5:6). Eĉ nur penson pri la posedo de eterna vivo en la Regno oni ofte uzas kvazaû karoton antaû la nazo por eksciti la intereson de homo pri kristanismo. Sed en tiu okazo nia posedo de ĝi estos nur flanka al la vera kialo de nia esto en la Regno, kiu estas glorado de Dio. Dum la tempo post nia baptiĝo la kompreno de tio devas ĉiame plifortigadi kaj evoluigi nian aprezon de Dio. Ekzemple, por mi, la aûtoro de tiuj ĉi linioj, nur dek jaroj da vivo en la ĝojo de absoluta perfekteco kaj unueco kun Dio superos valoron de la tuta mia vivo. La konscio, ke tia stato daûros eterne, konsternas la menson, forportante nian imagon for de la limoj de homa kompreno. Anstataû zorgi pri niaj avantaĵoj kaj materiala stato en nia nuna vivo ni devas aspiri al la ĉefa celo - la Regno de Dio. Kristo konsilis: 'Celu unue Lian regnon kaj Lian justecon, kaj ĉio tio estos aldonita al vi' (Mt 6:30 - 34). Ĉio tio, al kio ni strebas en nia vivo estas sensignifa kompare kun tio, kio 'estos aldonita' al ni en la Regno de Dio. Ni devas 'celi Lian justecon', t. e. peni evoluigi en ni la Diajn karakterizojn (ekzemple, amon), kaj tio signifas, ke ni volas esti en la regno de Dio, ĉar tie justeco estos glorata, ĉar ni volas esti morale tute perfektaj, ne ĉar ni volas eskapi la morton kaj vivi eterne facilan vivon. Tre ofte la esperon de la Evangelio oni prezentas tiele, ke ĝi respondas al homa gloramo. Certe, la kaûzoj, laû kiuj ni volas eniri en la Regnon, povas ŝanĝiĝi de tago al tago, sed la ĉefa kaj nepra kondiĉo estas tio, ke ni devas ellerni la Evangelion, esti obeemaj al ĝi kaj al Dio, elmontrante nian obeemon pere de nia baptiĝo.

### 5.5 JARMILO 5.5 JARMILO

Nun la atentema leganto povas demandi: ĉu tiu bildo de la Regno de Dio ne estas tro homa? Homoj en la Regno naskos bebojn (Jes 65:23) kaj ili mortos (Jes 65 :20). Tiuj homoj disputos inter si, kaj Jesuo juĝos ilin (Jes 2:4), kaj tamen ili devos prilabori la grundon por resti vivaj, kvankam tiu laboro estos pli facila ol la nuna. Ĉio tio ŝajnas tre malsimila al la promesoj, ke la justuloj vivos eterne, havos naturon de Dio, estos egalaj al la anĝeloj, kiuj nek edziĝas, nek naskas infanojn (Lk 20:25,36). La respondo kuŝas en tio, ke la komenca periodo de la Dia regno daûros mil jaroj (vidu Ap 20:2-7). Dum tiu Jarmilo estos sur la tero du grupoj da homoj:
98

- adults guidelines. Recommendations of GESIDA/National AIDS Plan AIDS Study Group (GESIDA) and National AIDS Plan.
- 36. Di Rienzo AG, van Der Horst C, Finkelstein DM, Frame P, Bozzette SA, Tashima KTet al. Efficacy of trimethoprim-sulfamethoxazole for the prevention of bacterial infections in a randomized prophylaxis trial of patients with advanced HIV infection. AIDS Res Hum Retroviruses 2002; 18: 89-94.
- 37. Ribera E, Fernandez-Sola A, Juste C, Rovira A, Romero FJ, Armadans-Gil L et al.Comparison of high and low doses of trimethoprim-sulfamethoxazole for primary prevention of toxoplasmic encephalitis in human immunodeficiency virus- infected patients. Clin Infect Dis 1999; 29: 1461-1466.
- 38. Snoeck R, Bossens M, Parent D, Delaere B, Degreef H, Van Ranst Metal. Phase II double-blind, placebo-controlled study of the safety and efficacy of cidofovir topical gel for the treatment of patients with human papillomavirus infection. Clin Infect Dis 2001; 33: 597-602.
- 39. Robenshtok E, Gafter-Gvili A, Goldberg E, Weinberger M, Yeshurun M, Leibovici L,et al. Antifungal prophylaxis in cancer patients after chemotherapy or hematopoietic stem-cell transplantation: systematic review and meta-analysis. J Clin Oncol2007; 25: 5471-5489.
- 40. Tomblyn M, Chiller T, Einsele H, Gress R, Sepkowitz K, Storek J,et al.Guidelines for preventing infectious complications among hematopoietic cell transplantation recipients: a global perspective. Biol Blood Marrow Transplant2009; 15: 1143- 1238.
- 41. Freifeld AG, Bow EJ, Sepkowitz KA, Boeckh MJ, Ito JI, Mullen CA,et al. Clinical practice guideline for the use of antimicrobial agents in neutropenic patients with cancer: 2010 update by the infectious diseases society of America. Clin Infect Dis2011; 52: e56-93.
- 42. Flowers CR, Seidenfeld J, Bow EJ, Karten C, Gleason C, Hawley Dk, et al.Antimicrobial prophylaxis and outpatient management of fever and
palpitations, fainting and syncope on standing. Other features that can be associated with CAN include reduced exercise tolerance, silent myocardial ischaemia, intraoperative complications (hypotension, bradycardia, and the need for vasopressor support), and foot complications including foot ulcers due to associated sudomotor [62] dysfunction, Charcot neuroarthropathy and lower limb amputations . Poor response of heart rate and blood pressure during exercise in turn fail to increase cardiac output accordingly, leading to poor exercise tolerance. The signs associated with CAN include tachycardia, orthostatic hypotension, [59] reverse dipping, and non-dipping on ambulatory blood pressure monitoring . Orthostatic hypotension indicates an advanced stage of CAN and suggests a poor [63] prognosis with higher mortality in diabetic patients with CAN . Orthostatic hypotension is mainly attributable to the damage to the efferent sympathetic vasomotor fibres, particularly in the splanchnic vasculature. Other contributing factors are reduced cardiac output, postprandial blood pooling, insulin-induced hypotension and volume [64] depletion due to diuretics . Patients can sometimes present with postural orthostatic tachycardia syndrome, which is characterised by the presence of orthostatic symptoms occurring on standing, an increase in heart rate of ≥ 30 beats/minute when moving from a recumbent to a standing position that lasts more than 30 s and the absence of [65] orthostatic hypotension (more than 20 mmHgdrop in systolic blood pressure) . Reverse dipping (reversal of normal physiological drop in blood pressure at night) and non-dipping are commonly found in diabetic patients with CAN, due to sympathetic predominance during the night, leading to the development of nocturnal [66] hypertension and left ventricular hypertrophy . Patients with CAN are susceptible to silent myocardial ischaemia and/or infarction. There is a prolongation of subjective anginal threshold, and there is a delayed and diminished appreciation of ischaemic [62] pain, associated with early ECG changes prior to the onset of ischaemic symptoms . Asymptomatic ischaemia can induce lethal arrhythmias, which is especially important [67] in patients with CANwho have prolonged QT interval .

16 / 58
Fakte, oftaj citaĵoj pri 'la Spirito de Dio' jam atestas, ke la Spirito ne estas Dio Mem persone. Tiu ĉi diferenco inter Dio kaj Lia Spirito estas ankoraû unu malfacilaĵo por tiuj, kiuj kredas, ke Dio estas 'Triunuo', en kiu Dio Patro estas identigita kun Jesuo kaj la Sankta Spirito. Se tio estus tiel, kaj Dio ne estus persono, el tio sekvus, ke Jesuo ne estis kaj ne estas laûlitera estaĵo. Necesas ankaû rimarki, ke senpersona Dio faras preĝon malsaĝaĵo, ĉar preĝo estas dialogo inter nia menso kaj Dio, kiu ekzistas en nia konscio. Ĉiam oni rememorigas al ni, ke ni preĝas al Dio, kiu havas fizikan lokon en la ĉielo (Pred 5:2; Mt 6:9; 5:16; 1 Reĝ 8:30), kaj ke Jesuo troviĝas nun ĉe la dekstra mano de Dio, transdonante al Li niajn preĝojn (1 Pet 3:22; Heb 9:24). Se Dio ne estas reala persono, tiuj versoj ne havas sencon. Sed kiam oni komprenas, ke Dio estas reala, amanta Patro, nia preĝo al Li iĝas realaĵo - fakte parolo kun estulo, kiu, kiel ni kredas, volas kaj povas respondi al ni.

###### KOMENTO 2: La uzado de Dia nomo

Ni vidas, ke la nomo de Dio Mem kaj la nomo de Lia Filo Jesuo havas tre profundan signifon. Kiam ni diras pri Dio, ni tuŝas ĉiun flankon de Lia mirinda elmontro de amo kaj vero. Oni devas ne uzi la nomon de Dio kiel simplan enkondukitan vorton aû uzi ĝin por esprimi inciton, tia uzo estas ofendaĵo al nia Kreinto. Pro tio, ĉiu, kiu volas fari agrablon al Dio kaj fari honoron al Li, devas uzi ĉiujn rimedojn por ke ne elparolu Lian nomon kun senpripensa facileco. En multaj landoj de la mondo tiu sakrilegio iĝis ordinara fenomeno de nuntempa parollingvo kaj estas malfacile liberiĝi de tiuj kutimoj de ĉiutaga vivo. Sendube, sincera preĝo por Dia helpo ĉi okaze ne estos nerimarkebla por Li. Al tiuj do, kiuj troviĝas sub nia kontrolo kaj influo, ekzemple - al infanoj, necesas rimarkigi, ke similaj sakrilegioj ne restos senpunaj, 'ĉar la Eternulo ne lasos senpuna tiun, kiu malbonuzas Lian nomon' (Read 5:11). Aliflanke, estas homoj, kiuj persistas je ĉiama uzado de hebreaj vortoj Jahveh aû Jegovah (diversaj manieroj de la prononco de la sama vorto), kiam ni parolas pri Dio. Ili asertas, ke aliokaze ni faras gravan eraron. Al adeptoj de tiu ĉi nomo de Dio apartenas la Societo de Garda Turo, anoj de kiu opinias, ke se kristano ne nomas sin 'atestanto de Jegovah', li ne havos interrilatojn kun Dio. Kondutante tiele, tiuj homoj uzas Dian sanktan kaj mirindan nomon por stimuli siaspecan spiritan superecon, kiam unu malestimas alian homon simple pro prononco aû
#### 8.3 KAJ TEOLOGIJE? JE OSNOVNI PRISTOP POTRIDENTINSKE

Vsekakor je dana prednost lastnim racionalnim utemeljitvam pred bibličnimi. Razlogi za to so bili sledeči: Žalostno izkustvo verskih vojn je nagnilo vse misleče duhove Evrope k prepričanju, da vera ne more biti več skupni imenovalec za civilno življenje. Tako ni ostalo drugo, kot se nasloniti na skupno dobro vseh, ki ga predstavlja razum, ne glede na verske razlike. Če je vera delila, je razum združeval (kantovska etika, razsvetljenska delitev na javno in religiozno področje, izrivanje Cerkve na rob civilnega življenja). Razen tega je krščanska teologija tudi teologija kontroverz. Polemika s protestanti je ena od temeljnih tem. Protestanti so tako skorajda manihejsko postavili nasproti razum (=zlo, slabo) in vero (=dobro, resnica). Katoliška teologija pa je tako začela podčrtavati vlogo razuma. In tretjič v XVI - XVII stoletju je prišlo do kulturnega pojava, ki je izrednega pomena, rojstvo modernih znanosti (Galilei- Newton), ki so imele vedno večji vpliv na vsako razpravo o človeku. Temeljna značilnost je racionalizem na predpostavki, da je svet mogoče opisati z matematično natančnostjo. Tako bi bilo zanimivo soočiti naravni zakon, ki je univerzalni in ga uporablja teologija z naravnim zakonom pozitivnih znanosti. Končno je z okrožnico Aeterni Patris (1879) Leona XIII želel restavrirati tomizem. Ker pa ni bilo dovolj temeljnih študij o tomizmu, se je ta namen sprevrgel v neosholastiko in tako se je Leonovo navodilo spremenilo v vodilo, delajte tako, kot ste vedno delali. In kaj so mislili teologi, ko so se sklicevali na razum. Razum je predvsem sposobnost zaključka. Sposobnost torej, s katero lahko človek deducira iz intuitivno postavljenih principov zaključke, ki pomagajo rešiti vse moralne probleme življenja. Z epistemološkega vidika tako moralna teologija postane iz hermenevtične vede deduktivna veda. Medtem ko so cerkveni Očetje izhajali iz stalnega napora, da bi etične zahteve spoznali iz interpretacije »danega«, to je soudeležba na skrivnosti odrešenja v luči Sv. pisma, se je sedaj izhajalo iz principa. Deduktivizem je tako najslabša možna bolezen. Dalje se je zapadlo v skušnjavo, da se loči etika in konkretno življenje s pomočjo nezadostne antropologije. Odsotnost zgodovinskega čuta in pozunanjenost sta dve medalji ene in iste bolezni te teologije. Njena zgodovina se je končala šele na II. vatikanskem koncilu. Tridentinski razvoj je pripeljal v juridizem, kjer je bilo glavno vprašanje, kaj je in kaj ni dovoljeno, kje je meja subjekta in njegovega delovanja, kaj sme in kaj ne sme storiti. Asketika pa je imela nalogo, da razvija ideal in popolno življenje, za izbrane duše. Razvije se minimalizem glede na izpolnjevanje zakona. Nastanejo moralni sistemi, kot pomoč za
##### Kant

Utemeljitelj avtonomije na področju etike je prav gotovo I. Kant. S svojim »kopernikanskim preobratom« v zahodni mislim bistveno poseže tudi na področje morale. Vsa resničnost je neodvisna od Boga, tudi nima obstoja v sami sebi, ampak je predmet človeške subjektivnosti. Tako se tudi morala osvobodi vere, njen temelj je človeški razum. Bog je sicer postulat morale (ki pa ga ni moč dokazati), vendar Bog ni temelj morale (saj bi bila to »heteronomija«). Kantova etika je etika dolžnosti, ki nima izvora izven človeka, ampak v človekovem zapovedovalnem razumu samem. Človek kot racionalno bitje nosi v sebi absolutni zakon, kateremu je dolžan popolno pokorščino. Vendar pa Kantov nauk nikakor ne odpira poti neki poljubnosti na moralnem področju, kakor da bi človek lahko izbiral, kakor bi pač hotel. Moralna avtonomija predstavlja absolutna zavezanost volje, da je poslušna univerzalnemu in nespremenljivemu zakonu, ki pa je zakon razuma. Avtonomija sovpada z voljo, ki si sama predpiše zakon razuma, ki mora biti povsem prosta kakršnih koli interesov, tudi ljubezni. Kant skuša človek osvoboditi vsake heteronomije. Kantova filozofija tako nudi izhodišče etiki brez Boga. Radikalne izpeljave Kantove misli prevedejo do tega, da sta vera in teologija pojmovani kot nasprotnici razuma.

##### Teonomna avtonomija

Jasno je, da Kantovo pojmovanje avtonomije ne more biti temelj moralne teologije. Moralna teologija je teološka disciplina in utemeljuje svojo etiko v Bogu - človek ni neodvisen od Boga. Vendar pa nekateri moralni teologi vidijo prav v pojmu avtonomije, ki ga razumejo znotraj konteksta vere, primeren instrument za razlaganje krščanske morale znotraj sekulariziranega sveta. Ne gre za to, da bi negirali vlogo vere pri etiki, ampak za vprašanje, v kakšni meri vpliva razodetje na človekov razum in kako lahko razodetje posredujemo sodobni družbi. Alfonz Auer Auer , eden od vodilnih predstavnikov moralne avtonomije v kontekstu vere, je prepričan, da je perspektiva moralne avtonomije prisotna že pri Tomažu Akvinskem - že Tomaž je namreč zagovarjal, da je stvarnost razumna in da se morajo moralne zahteve opravičiti pred razumom. Auer postavlja tezo, da je človek sposoben spoznati resničnost, da je sposoben z razumom priti do objektivnosti stvarnosti. Poudarja racionalnost stvarnosti in racionalnost spoznanja. To pomeni, da je razum tisti, ki je sposoben odkriti in oblikovati konkretne moralne norme, ki vodijo človeka pri