ahmedheakl/docatlas_instruct huggingface dataset:
nacional fue transferido a diversas entidades del gobierno federal y durante las décadas subsecuentes se sumaron universidades, centros de investigación y gobiernos de los estados y municipales, así como organizaciones de la sociedad civil y comunidades rurales. Que México se destaca en el ámbito internacional por su labor pionera en política ambiental de protección y conservación de la tortuga marina desde hace más de 40 años, en particular se resalta el régimen de protección mediante diversos instrumentos y acciones de manejo aplicadas a las especies y a sus hábitats. Que la primera reserva para el manejo y conservación de tortugas marinas en México se estableció el 4 de julio de 1977, al publicarse en el Diario Oficial de la Federación (DOF) el Acuerdo por el que se determina a la Playa Rancho Nuevo, Municipio de Villa Aldama, Tamaulipas, zona de refugio y de veda para la protección de la tortuga marina lora Lepidochelys kempii). ( Que el 29 de octubre de 1986 fue publicado en el DOF el "Decreto por el que se determinan como zonas de reserva y sitios de refugio para la protección, conservación, repoblación, desarrollo y control, de las diversas especies de tortuga marina, los lugares en que anida y desova dicha especie", el cual contempla 17 playas de las costas mexicanas del Océano Pacífico, Golfo de México y Mar Caribe. Que el 31 de mayo de 1990 se publicó en el DOF el Acuerdo por el que se establece veda para las especies y subespecies de tortuga marina en aguas de jurisdicción Federal del Golfo de México y Mar Caribe, así como en las del Océano Pacífico, incluyendo el Golfo de California. Que el 8 de octubre de 1993, quedaron establecidas las bases de colaboración celebradas entre la Secretaría de Marina, la Secretaría de Desarrollo Social y la Secretaría de Pesca, con la finalidad de implementar medidas de control y vigilancia de los campamentos tortugueros y para dar el debido cumplimiento a lo establecido en los artículos noveno y décimo tercero del"Acuerdo por el que se establece veda para las especies de tortuga marina en aguas de jurisdicción Federal del Golfo de México y Mar Caribe, así como en las del Océano Pacífico, incluyendo el Golfo de California", publicado en el DOF el 31 de mayo de 1990. Que el 2 de diciembre de 1993, fue creada la Comisión Intersecretarial para la Protección y Conservación de las Tortugas Marinas con el propósito de coordinar las acciones de las dependencias de la Administración Pública Federal en la investigación, protección, conservación y rescate de las tortugas marinas. En el marco de esta Comisión se integra el Comité Nacional para la Protección y Conservación de Tortugas Marinas con carácter técnico-consultivo, constituido por los gobiernos locales, instituciones de educación superior e investigación científica, grupos y organizaciones sociales. Que en cumplimiento a lo establecido en la Convención Interamericana para la Protección y Conservación de Tortugas Marinas (CIT), aprobada por México mediante Decreto publicado en el DOF el 10 de julio del 2000, con la presente Norma, se establecen especificaciones para
#### 2.4 2.4 POVZETEK STAROZAVEZNEGA ETOSA

Vse prednosti stabilnosti torej niso nujno proste vseh nevarnosti. Proces zorenja ni linearen in brez težav. Osnovna skušnjava je, da bi mislili, da smo prišli do konca, da nam je sedaj vse jasno. Čas nam ne dopušča, da bi nadaljevali s formiranjem starozaveznega etosa. Namen tega zgodovinskega pregleda določenega obdobja je bil, da bi opazovali, kako obstaja neka znotraj svetopisemskega etosa, zunanjih vplivov ter kontinuiteta integracija nek (ki pa ni vedno avtomatično linearen). razvoj

##### Dialoška etika

V Stari zavezi ne najdemo nekega enotnega moralne sistema. Dolgo zgodovinsko obdobje, različni zgodovinski in družbeni okvirji ustvarjajo različne etične odgovore. Obnašanje Izraela se spreminja ne samo zaradi tega, ker se dogaja znotraj zgodovine, ampak tudi zato, ker se poglablja odnos do Boga. Vedno globlji odnos z Bogom zahteva tudi stalno prilagajanje Božjim zahtevam (spreobrnjenje!!). Tisto, kar pa je vseskozi konstanta, je, da je etika odgovor na Božji klic. Bog ima pobudo; njegova dejanja odrešenja so podlaga etičnim zahtevam, ki jih daje ljudstvu. Etika Stare zaveze je tako dialoška etika oz. etika zaveze. Izpolnjevati Božjo voljo pomeni biti pravičen (medosebna solidarnost). Jahve je izvor vseh moralnih zahtev. Odgovor je sicer svoboden, vendar nosi v sebi brezpogojno obveznost. »Izkušnja Božje naklonjenosti angažira človekovo svobodo k neposrednemu, spontanemu odgovoru . 15 Človek se v odnosu do Boga doživlja kot moralni subjekt. « Zvestoba Bogu se vedno izraža v čisto konkretnem življenju - osebna od-govornost! Odgovornost postaja vse univerzalna bolj - od začetne odgovornost znotraj klana do kasnejše (po izgnanstvu) odgovornosti do prihodnjih rodov in do celotnega stvarstva.
En kristanismo estas disvastigita la ideo, ke Jesuo Kristo estis mortigita sur kruco. Tamen la greka vorto 'staûros', kutime tradukita kiel 'kruco' en la Biblio, fakte signifas 'fosto' aû 'stango'. Reale do, la krucifikso, verŝajne, havas paganan divenon. Estas konvene, ke Kristo mortis kun la brakoj levitaj super la kapo, ne etenditaj flanken, kiel sur kruco. Levitaj brakoj estas simbolo de konfirmo de la Diaj promesoj (Jeĥ 20:5,6,15; 36:7; 47:14) kaj de preĝo (Ploro 2:19; 1Tim 2:8; 1 Kron 6:12,13; Ps 28:2), kiun Kristo arde faris dum la stangon krucumo (Heb 5:7). Li diris, ke kiel la bronza serpento estis levita sur en la dezerto, tiel same li estos publike levita. Tiele, li asociis la 'krucon' kun stango la ' ' (Joh 3:14). La Roma-katolika eklezio donas grandan mistikan signifon al la kruco. Tamen tio ne trovas subtenon en la Biblio. La kruco fariĝis talismano, materiala simbolo por homoj, kiuj opinias, ke se ili havas kruceton surbruste aû krucsignas sin, ili iĝas pli proksime al Dio. Sed tio estas nur simboloj; la reala potenco de la kruco estas en tio, ke ni per kredo kaj baptiĝo asocias nin kun la morto de Kristo.

###### KOMENTO 29: 'Ĉu Jesuo Naskiĝis La 25 -an De Decembro?

Alia grava eraro de populara kristanismo koncernas la naskiĝtagon de Jesuo. La paŝtistoj dormis en la kampo kun siaj gregoj dum tiu momento, kiam naskiĝis Kristo (Lk 2:8), sed ili ne povis dormi tie vintre. Kristo vivis dum 33,5 jaroj kaj mortis dum la festo de Pasko. Sekve, li devis naskiĝi ĉirkaû ses monatoj antaû Pasko, t. e. en septembro-oktobro. En antaûkristana Eûropo, la 25-an de decembro estis la dato de pagana festo. En La Agoj de la apostoloj estas dirite, ke la fruaj kristanoj de la unua jarcento estis severe persekutataj pro sia kredo. Kaj la apostoloj multfoje avertis la kredantojn, ke pro persekutoj multaj kristanoj adoptos paganajn kredojn, por ke ilia religio ne tiom akre kontrastu al la pagana (ekzemple, Ag 20:30; 1 Joh 2:18; 2 Fes 2:3; 2 Pet 2:1-3). Kaj tio, ke la dato estis adoptita kiel kristana festo, estas esprimplena ekzemplo de tio. Ornamitaj kristnaskarboj devenas de antikvaj paganaj kutimoj, praktikitaj la 25-an de decembro. El tio sekvas, ke veraj kristanoj ne devas celebri la naskiĝtagon de Kristo la 25-an de decembro. Sed praktike, veraj kredantoj uzos donitajn festajn tagojn, ekzemple, Kristnaskon, por renkontiĝi kun gefratoj en Kristo.

###### ĈAPITRO 9: Demandoj

- 1. Kial nia savo devenas de la morto de Kristo, ne de la morto de iu ajn alia homo?
Paûlo. Sed post kiam la vortoj de profetaĵoj estis finskribitaj kaj disvastigitaj, la donaco de profetado iĝis jam nenecesa. Kio kompletiĝis, tio iĝis la Nova Testamento, kiu anstataûgis la spiritajn donacojn.

'Ĉiu skribaĵo inspirita de Dio estas ankaû utila por instruo, por admono, por korekto, por disciplino en justeco; por ke la homo de Dio estu perfekta, plene provizita por ĉiu bona laboro' (2 Tim 3:16,17).

Tio, kio perfektigas, estas 'ĉiu skribaĵo inspirita de Dio'. Post kiam 'ĉiu skribaĵo' estis finskribita, do jam venis tio, kio estas 'perfekta', kaj la miraklaj donacoj estis elprenitaj. La versoj el la epistolo al la Efesanoj 4:8-14 helpas nin pli bone kompreni tion.

'Tiel li diris: Kiam li (Jesuo) supreniris alten (al la ĉielo)... Kaj donis donacojn al homoj... por la konstruo de la korpo de Kristo, ĝis ni ĉiuj atingos la unuecon de la fido kaj la scio de la Filo de Dio, ĝis la nomo perfekta... por ke ni jam ne estu infanoj, onde ĵetataj kaj ĉirkaûpelataj de ĉiu vento de doktrino...'.

La donacoj de la unua jarcento devis esti sendataj ĝis la homo de Dio fariĝos perfekta aû spirite matura: kaj la versoj 2 Tim 3:16,17 diras, ke 'la homo de Dio' fariĝas 'perfekta' per la gvidado de 'ĉiu skribaĵo'. Ĉar 'ĉiu skribaĵo' estis inspirita de Dio kaj estas jam finskribita kaj havebla, do mankas kialo por konfuzo pro la diverseco de la doktrinoj, proponitaj de diversaj eklezioj. Estas nur unu Biblio, kaj ĉar 'Via Vorto estas vero' (Joh 17:17), per studado de ĝiaj paĝoj, ni povas trovi 'unuecon de la fido' (t. e. unu fidon, kiel estas dirite en Ef 4:13). Tial veraj kristanoj havis tiun unuecon de la fido. Ĉi - sence ili estas plene 'perfektaj' rezulte de ilia perfektiĝo per la perfekta vorto de Dio. Interalie, atentu, kiel en la verso Ef 4:14 la tempo de la posedo de miraklaj donacoj estas komparata kun spirita infaneco; sekvas, ke fiero pri posedo de spiritaj donacoj ne estas indiko de spirita matureco. Ankaû la saman diras 1 Kor 13:11. Do ĉiu leganto de tiuj ĉi vortoj devas pli aspiri al scio de la skribita Vorto de Dio, ĝoji pri la kompleteco de la Dia revelacio al ni pri Si Mem kaj respondi al tio per humila obeemo.

###### Nuntempaj Pretendoj Je Posedo De La Spirito
- 1976 7180
- 4) Nuntempe pli kaj pli da homoj apostatas de Biblia vero. La filozofio pri la tutmonda unuiĝo de homoj per ajnaj manieroj, kiu ĉirkaûkaptas nun la tutan homan socion, plirapidigas tiun ĉi procezon.

5) La impetaj forkuroj for de realeco, kiuj nun estas rimarkeblaj en ĉiuj socioj, servas kiel konvinka pruvo pri homara timo antaû la estonteco. Sciencistoj, ekonomistoj kaj ekologistoj - ĉiuj konsentas, ke la mondo ne povas esti en sia nuna stato. Konsumo de naturaj provizoj, malpurigo de la aero kaj akvo, difektigo de la azona tavolo kaj aldone danĝero de epidemioj kaj nuklea detruado - ĉio tio avertas pri neevitebla pereo de la nuna mondo. Tamen Dio promesis, ke tio neniam okazos (vidu Komenton 9). Por plenumi tiujn promesojn, Dio baldaû sendos Kriston, kiu ŝanĝos nian planedon kaj restarigos sur ĝi la Regnon de Dio.

###### Revivi ĝ o De Izrael

Jes uo finis la liston da signoj, dirante per kuraĝigaj vortoj: 'Kaj tiam oni vidos la Filon de homo, venantan en nubo kun potenco kaj granda gloro' (Lk 21:27). La sekva verso kuraĝigas tiujn, kiuj estas baptitaj kaj vivas kun pura konscienco antaû Dio: 'Sed kiam tio komencos okazi, rigardu supren kaj levu viajn kapojn, ĉar via elaĉeto alproksimiĝas' (Lk 21:28). Al tiuj profetaĵoj pri sia dua alveno Jesuo aldonis la parabolon pri la figarbo: 'Rigardu la figarbon kaj ĉiujn arbojn; kiam ili ekkreskigas foliojn, vi ekvidas, kaj el vi mem scias, ke la somero jam estas proksima. Tiel same vi, kiam vi vidos, ke tio okazas, tiam sciu, ke la regno de Dio estas proksima (kaj sekve, la dua alveno de Kristo). Vere mi diras al vi: ĉi tiu generacio ne forpasos, ĝis ĉio plenumiĝos' (Lk 21:29 -32). Kiam printempe ni vidas ekflorantajn arbojn, ni scias, ke baldaû venos somero. Simile al tio, kiam 'figarbo' ekfloros, ĉe ni aperos certeco, ke nia generacio ekvidos la duan alvenon. La figarbo estas simbolo de la Izraela nacio (Joel 1:7; Hoŝ 9:10; Miĥa 7:1; Jer 42:2, kmp. Jeĥ 36:8). Kaj ekfloro de figarbo signifas restarigon de la Izraelo. La gravaj eventoj, okazintaj en Israelo post ĝia restarigo kiel nacio en la jaro 1948 estas signifoplena en tiu ĉi kunteksto.

###### Estonta Invado En Israelon

Multaj profetaĵoj de la Biblio priskribas grandan invadon de Israelo, kiu okazos antaû la reveno de Kristo. En Ps 83:4,12 estas skribite, ke nacioj, kiuj ĉirkaûas Israelon komencis unuiĝi, dirante: 'Ni iru, kaj ni ekstremu ilin el inter
vaccination and may also be at increased risk for HBV infection, presenting an [58,63-66] additional complexity to elimination strategies in sub-Saharan Africa .

#### EPIDEMIOLOGICAL TRENDS IN HBV-ASSOCIATED HCC IN SUB-SAHARAN AFRICA

Of the 60 million people currently living with chronic hepatitis B in sub-Saharan Africa, 38800 are at risk of developing HCC every year, characterized by an aggressive clinical [2,67,68] course . In addition, approximately 93% (36700) of persons with HCC will die within a year of their diagnosis without appropriate and timely medical [2,11,67] intervention . Most of these HCC cases (and deaths) will occur among a predominantly male population (sex ratio of 2:1) with age at diagnosis ranging between 38-67 years (compared to 50-70 years in resource rich countries), who are in their prime reproductive and working years, draining productive capacity, and placing a further burden on already strained economic, societal, and health, systems in sub-Saharan [9,11,69-71] Africa . While cases of paediatric HCC are diagnosed more frequently in some sub-Saharan African countries than those in Europe and North America for example, they remain uncommon when compared to the HCC incidence among adult [72-75] populations . Within the next two decades, HCC incidence and mortality rates in [67,76,77] sub-Saharan Africa are predicted to double (Figure 1 ) unless addressed through reforms in regional and national health policy and practice, including intensifying prevention, diagnostic and treatment strategies, in a whole system approach. A comparison of the 2020 estimates of age-standardized liver cancer (mainly HCC) incidence and mortality (ASMR) rates in sub-Saharan Africa other regions of the vs [2,67,78] world is shown in Figure 2 . With ASIRs of 8.1 and 4.2, and ASMRs of 7.8 and 4.0 per 100000 persons per year among men and women, respectively, HCC is a common cause of cancer-related morbidity and mortality in sub-Saharan Africa. There are substantial regional variations in HCC incidence and mortality rates across sub-Saharan Africa. Among males for example, the highest HCC ASIRs (> 12.9 per 100000 persons per year) and ASMRs (> 12.6 per 100000 persons per year) are recorded in West African
FIZIČNI OPIS

### Opisovana fizična enota je publikacija, kot jo je izdal založnik. Vse posebnosti (dodatno uvezane ali manjkajoče priloge pri posameznih izvodih, privezki, vezava, različne obrezave, manjkajoče strani) sodijo v Opombo k izvodu (polje 316 ). V podpolje 215 $ a vnašamo podatek o celotni paginaciji oziroma foliaciji (vključno s številčenimi ali neštevilčenimi uvezanimi prilogami) in/ali o številu zvezkov. V primeru, da je publikacija izšla oziroma je bila vezana v več zvezkov in je potreben stopenjski opis, podrobnejše podatke o obsegu posameznih zvezkov navedemo v polju 327 . Mere navajamo tako, da najprej zabeležimo naravni format (oktav, kvart, folio idr.), potem pa v oklepaju še višino hrbta v centimetrih. Če formata ne moremo ugotoviti, navedemo samo mere.

OPOMBE O POSEBNOSTIH IZVODA

### V polje 316 vpisujemo podatke o posebnostih izvoda, ki ga katalogiziramo. To so podatki o: vezavi, rokopisnih vpisih in komentarjih, manjkajočih straneh ter drugih posebnostih ali značilnostih, po katerih se posamezni izvod razlikuje od drugih izvodov. Podatkom dodamo še siglo knjižnice, v kateri je hranjen izvod z naštetimi posebnostmi (podpolje $ 5 ) ter signaturo opisovanega izvoda (podpolje $ 0 ). Po želji lahko dodamo tudi inventarno številko (podpolje $ 9 ). Način zapisa teh opomb ni predpisan ali standardiziran, vendar pri zapisu uporabljamo standardne okrajšave. Bibliografski citat je obvezen za vse inkunabule, zaželen pa vsaj še za tiske 16. stoletja. Pojasnjuje, v katerem referenčnem viru (katalogu) bomo našli več podatkov o enoti. Pri inkunabulah dodamo še kataložno številko iz Gspan - Badalićevega kataloga.

PRIVZETEK

### Privezek (adligat) je enota, ki je bila kasneje privezana k osnovni enoti in ni izšla skupaj z njo. To so lahko različna dela istega ali različnih avtorjev, ki so bila na željo kupca oziroma lastnika zvezana skupaj. V polju/ponovljenih poljih 481 popišemo tisto delo oziroma dela, ki so privezana k osnovnemu delu. V polju 482 opozorimo, da je neko delo privezano k prvemu delu. V polji 481 in 482 vgrajujemo podpolja 200 $ a in $ f ter 210 $ a , $ c in $ d , navedemo pa tudi siglo knjižnice, v kateri je hranjen izvod, ki ima privezke ali je privezek ( 200 $ 5 ), ter signaturo opisovane enote ( 200 $ 0 ), lahko pa dodamo še inventarno številko ( 200 $ 9 ).
virtulo vivos per sia fideleco' (Rom 1:17). Ĝusta kompreno de tiuj ĉi linioj estas necesa parto de scio pri la vera Evangelio. Ĉio tio fariĝis ebla pro la releviĝo de Kristo. Li estis la unua frukto el la tuta rikolto de homaj estaĵoj, kiuj estos senmortaj dank' al liaj agoj (1 Kor 15:20), 'la unuenaskita' el nova spirita familio, al kiu estas donita la naturo de Dio (Kol 1:18, kmp. Ef 3:15). La releviĝo de Kristo el la mortintoj donis al Dio eblecon konsideri kredantojn en Kristo kiel justulojn, ĉar ili estas kovritaj per lia justeco. Kristo 'estis transdonita pro niaj pekoj kaj estis relevita por nia pravigo' (Rom 4:25). Ĉio plisupredirita certigas nin, ke ni povas esti kalkulataj de Dio kiel senripro ĉ aj justuloj. Kristo povas starigi nin ĉe la juĝa seĝo ' antaû sia gloro', 'sanktaj kaj senmakulaj kaj ne riproĉeblaj antaû li' (Judas, v. 24; Kol 1:22, kmp. Ef 5:27). Havante pekeman naturon kaj ĉiamajn spiritajn malsukcesojn, ni bezonas firman fidon por atingi al vera kredo pri tio. Vera kredo ne atingeblas nur per senpripensa akcepto de kelkaj doktrinoj. Nur per baptiĝo en Kriston ni povas esti 'en Kristo' kaj, sekve, esti kovritaj de lia justeco. Per baptiĝo ni kuniĝas al lia morto kaj resurekto (Rom 6:3- 5), liberiĝas de niaj pekoj per 'nia pravigo' (Rom 4:25). Ĉion tion, kion ni priskribis, povas esti malfacile komprenebla por nebaptita persono, ĉar nur per baptiĝo ni fariĝas kunligitaj kun la sango de Kristo, verŝita sur la kruco; kredantoj 'lavis siajn robojn, kaj blankigas ilin en la sango de la Ŝafido' (Ap 7:14). Ni metafore surmetas blankajn robojn, reprezentantajn la justecon de Kristo (Ap 19:8). Povas esti, ke tiuj blankaj roboj denove fariĝos malpuraj pro niaj pekoj (Judas, v. 23); se tio okazos post nia baptiĝo, ni devas denove lavi ilin per la sango de Kristo kaj blankigi ilin, petante Dion pardoni nin je la nomo de Kristo. El tio sekvas, ke post baptiĝo ni devas strebi resti en tiu benita stato, en kiun ni eniris. Necesas regule, ĉiutage dum kelkaj minutoj pripensi niajn agojn, ĉiame preĝante kaj petante pardonon. Agante tiel, ni havos certecon, ke dank' al la justeco de Kristo, kovranta nin, ni reale estos en la Regno de Dio. Ni devas strebi por esti en Kristo en la tago de nia morto aû ĉe la reveno de Kristo, 'ne havante mian (nian) justecon... sed la justecon, kiu devenas de Dio sur fidon' (Fil 3:9). fido La ripetata emfazo de la vorto ' ' montras, ke ni ne povas akiri savon nur pro niaj agoj, ĉar 'per graco vi saviĝis per fido, ne per vi mem: ĝi estas dono de Dio; ne el faroj' (Ef 2:8,9). Kiel pravigo kaj justeco estas 'donacoj' (Rom 5:17), tiel same ankaû savo estas donaco. Niaj agoj en kristana servo devas respeguli nian dankon al Dio pro Liaj faroj por ni, ke Li kalkulas nin justuloj kaj per tio montras al ni la vojon al savo. Opinii, ke savon oni povas ricevi nur pro siaj agoj, estas grava eraro. Niaj faroj nur montras nian amon kaj
widespread application to target the RNA molecules and regulate gene expression and protein production. The non-coding RNAs that are associated with cardiovascular disease can be packaged into viral vectors including adenovirus, lentivirus, or adeno- associated virus, and can be delivered into the target cells to mediate therapeutic [126] benefits by regulating the expression of the target gene . Inhibition of endogenous miRNA and lncRNA can be achieved by administering antisense oligonucleotides that [125] are complementary to their sequences . Smaller non-coding RNAs like miRNAs and siRNAs can also be delivered into the cells using various chemical vehicles like lipid mixtures (lipofection), lipid nanoparticles, or dendrimers; or using various biological [127] vehicles including minicells or exosomes . RNAtherapeutics delivered using viral vectors have certain advantages such as the ease of generating vectors, highly efficient transduction, and long-term stable gene expression, whereas the non-viral delivery methods like oligonucleotide-based therapies have advantages like ease of dosage control, low immunogenicity and zero risk of genomic integration. The exosome-mediated and nanoparticle-mediated delivery methods might further improve the efficiency and accuracy of RNA-based [126] therapeutics . However, gene expression might still be uncontrollable with the abovementioned methods. Recently, a delivery system based on probiotic bacteria has been developed, which is more efficient in reaching a high level of gene expression and [128] is more controllable as host bacteria can be manipulated . In summary, manipulation of non-coding RNAs by silencing the hazardous non-coding RNAs or administering beneficial on-coding RNAs could reduce cardiovascular disease in patients with [129] DM . Moreover, RNA binding proteins are important in post-transcriptional gene expression. Many RNA binding proteins and RNA binding protein-regulated RNA networks are disrupted in patients with DM and diabetic complications. Thus, RNA binding proteins provide another therapeutic option for the prevention of [130] cardiovascular disease in patients with DM .

#### CONCLUSION

27 / 58
#### Figure Legends

Figure 1 Projected increase in estimated number of cases and deaths due to cancers of the liver and intrahepatic bile ducts within sub-Saharan Africa from 2020 to [67,76,77] GLOBOCAN 2020 (https://gco.iarc.fr/). A: Estimated number of cases 2040 . from 2020 to 2040, both sexes, age (0-85+); B: Estimated number of deaths from 2020 to 2040, both sexes, age (0-85+).
7. poglavje: Moralna odločitev posameznika 225

7. poglavje: Moralna odločitev posameznika 225 225

#### 4.5 4.5 TEOLOGALNE KREPOSTI

Literatura: 1. Katekizem katoliške Cerkve, SŠK, Ljubljana 1993. 2. Benedikt XVI, Enciklika Bog je ljubezen, Družina, Ljubljana 2006 3. Josef Pieper, Vera, upanje, ljubezen, Družina, Ljubljana 2002

##### Vera

Vera je božja krepost s katero človek odgovori na božje povabilo, da bi vstopil v božje občestvo. Človek veruje zato, ker ga je božji nagovor prepričal in sprejema razodetje kot resnico. Vera potrebuje resnico. Kdor trdi »verujem« je dolžan živeti kot vernik in se držati nauka in discipline, ki jih zahteva od njega veroizpoved. Vera zahteva resnico, brez sporočila, ki je resnično ne more biti vere. Prvi korak v odnosu med Bogom in človekom je vedno pri Bogu, ker on nagovarja in on sporoča. Človek more samo odgovoriti zato dejansko ni mogoče biti veren »na pol«. Človek je veren ali pa ni veren, obenem pa je lahko maloveren, mlačen, ipd. Predmet vere se ne sme videti, ker je vid organ posedovanja, obvladovanja in spoznavanja, ki ne dopušča dvomov. Predmet vere pa ni dokazljiv, to pomeni, da so enaki argumenti in isto sporočilo za nekatere popolnoma prepričljivi, za drugega človeka pa nezadostni. Ker predmet vere ni razumsko ali matematično dokazljiv se istočasno izogne poskusom, da bi ga po tej poti razvrednotili ali zavrgli. Elementi vere so sporočilo (vsebina, ki je urejena v sistem), oznanjevalec, ki sporoča. Na začetku pa mora biti tisti, ki mora vedeti. Kristjani verujemo in izpovedujemo vero apostolov. Jezus ni v isti vrsti z nami, ker on ve, on je božji Sin. Zadnji element vere pa je skupnost, ki vero izpoveduje. Ljudje, ki isto verujejo se naravno družijo k bogoslužju, da svojega Boga molijo in slavijo. Vsak človeška skupnost pa je po svoji naravi urejena. Bogoslužje zahteva nekoga, ki mu predseduje, zbira ljudi, uveljavlja disciplino, ki jo