ahmedheakl/docatlas_instruct huggingface dataset:
oivallinen, ehkä vähän peloittava asia. Mutta se liitolle arvon antaa, ja silloin vasta ystävän omanani pitää taidan, koska ainoastaan kuolema hänen minusta eroittaa voi, ja kestääpä se vielä kuolemanki jälkeen. Liisani kuoli, kuoli varhain, mutta muistella häntä, se salainen iloni on, ja toiseen silmäni ei enään iskeä mieli. - Mutta nyt on riemu-juhla, ja kaikki murheelliset jutut pankaamme pois. Mutta juuri tämä juhla talostani Kreetan vieroittaa, ja kauvan kaivataan sua tässä. KREETA. Kaipauksella mä itse eroon, kaivaten jätän pienet, kiltit lapsenne. KARRI. Kuin oma äitinsä sinä heitä kohdellut olet ja hoitanut. KREETA. Kuin oma kotoni on ollut tämä talo. KARRI. Ja uskollisesti kuin talon oma tytär olet sinä palvellut. Mutta koetanpa palkita kaiken tämän. - Jaakko, minä tiedän, ettei tämä käsityösi, tämä toukan nakerrus sua oikein tyydytä, vaan mielisitpä ennen möyriä soita ja kantoja väännellä. JAAKKO. Enpä paljon pidä tästä virasta, johon mun lapsena määräsivät, ja, niinkuin tiedätte, se kostaa miehensä kehnosti. KARRI. Sentähden, heitä puupölkyt hiiteen ja kätees kuokka ja kirves! Kaiken Koutinmäen taustan annan sulle alaksi. Sinne rakenna itsellesi torppa, ja verotta nauttikaat sitä aina kuolinpäiväänne asti. Kauniken ometastani saatte ja tallistani kakstalvias varsan, ja tahdonpa teitä alkurakennossa autella sekä hevoisella että miesvoimalla, aina kuinka aika myöntää. JAAKKO. Oivallinen lupaus! KARRI. Hääpäivänänne lupaan sen. JAAKKO. Kaksinkertainen on syy meillä tänään iloita. KREETA. Isäntäni, emmehän taida teitä kylliksi kiittää. KARRI. Minä vaan maksan mitä olen velkaa. Mutta yhtä toki Jaakolta vaadin. Pidä Kreetasta; oiva tyttö on hän, niinkuin sanoin, ja taitaa myöskin olla pieni veitikka; sen näin, koska suutarin pojan pään hän kovin pani pyörään, ja mies ehkä piti asian totenaki. Mutta luulenpa toki, että hän viimein ymmärsi kaikki vaan leikiksi. (Tällä aikaa on olvihaarikka käynyt ympäri vieraitten seassa). Oltta, Jaakko! Ja sinä, Teemu, anna viulusi vinkua! TEEMU. Se tietään, ettei Teemu säästä sompaansa. Mutta yhtä tahdon teille sanoa, niin morsius-parille kuin isännälle ja kaikille vieraille tässä. Kuulkaat minua koko häähuone! Asian laita on tämä. Minun isäni - hän asuu tuossa mökissä toisella puolella kylää ja siellä asun minä myös - isäni, sanon minä, vihaa kaikenlaista mailmallista musiikia ja on minun kovin kieltänyt pelaamasta viulua, olkoon se missä tilaisuudessa tahansa. Hän ei
buĉadon en la lando de Edom' (Jes 34:5,6). 'La ĉielo' ĉi tie estas identigite al Edom; sekve, pli frue dirita profetaĵo, ke 'velkos la tuta estaĵaro de la ĉielo' (Jes 34:4) rilatas al la velkado de Edom.

- La ĉielo kaj la tero, menciitaj en Jes 13, rilatas al la popolo de Babelo. En serio da deklaroj pri Babelo ni legas, ke Dio diras: '...Mi ektremigos la ĉielon, kaj la tero skuiĝos el sia loko... Ili estos kiel gazelo persekutata... Ĉiu sin turnos al sia popolo, kaj ĉiu kuros al sia lando' (Jes 13:13,14). Ankaû ĉi tie 'la ĉielo kaj la tero' signifas la popolon.

Konsiderinte ĉion tion, oni povas konkludi, ke la vortoj pri nova ĉielo kaj tero en la Nova Testamento rilatas al tiu nova sistemo de tutmonda organizo, kiu establiĝos en la Regno de Dio post la reveno de Kristo. Tion konfirmas 2 Pet 3. Post la priskribo de la fino de 'la nuna ĉielo kaj la tero', la verso daûrigas: 'Sed laû Lia promeso ni atendas novan ĉielon kaj novan teron, en kiuj loĝos justeco'. Tio estas citaĵo de la verso Jes 65:17 pri la promeso de Dio: 'Ĉar jen Mi kreos novan ĉielon kaj novan teron'. Pli sube Jes 65 diras pri nova sistemo de organizo de vivo ĉi tie, sur la tero: 'Mi kreos Jerusalemon por ĝojo... Ili ne konstruos, ke alia loĝu... Ĉar junulo mortos en la aĝo de cent jaroj (t. e. vivdaûro estos plilongita)... Lupo kaj ŝafido paŝtiĝos kune (Jes 65:18- 25). Tiuj ĉi promesoj klare rilatas al la estonta Regno de Dio sur la tero: la novaj ĉielo kaj tero, kiuj anstataûigos la nunan mizeran situacion.

###### KOMENTO 10: La Pretendoj De Brita Izraelismo

Adeptoj de la komunumo de H. W. Armstrong ' Simpla Vero' anoncis la ideon, ke la promesoj al Abraham jam plenumiĝis en la angla kaj amerika popoloj, kiuj laû ilia opinio, estas la triboj de Efrem kaj Manase. Anoj de la 'Brita Izraelismo' opinias, ke la reĝoj kaj la reĝinoj de Britio devenas de tiu branĉo de Judas, kiu komenciĝis per la reĝo David. Por pravigi sian teorion, ili asertas, ke Dio malakceptis la judojn, kiel Sian popolon, kaj anstataû ili Li elektis britajn popolojn. Konforme al tio skribita en ĉapitro 3, estas klare, ke tiuj pretendoj ne estas laûbibliaj. Pli sube estas donitaj nur kelkaj el multnombraj ekzemploj, konfirmantaj erarecon de similaj asertoj:

Estas tre malfacile konfirmi devenon de la britaj kaj la amerikaj popoloj; ili estas miksdevenaj popoloj el multaj partoj de la mondo. Krome, ke iu naskiĝis en tiuj ĉi landoj tute ne signifas, ke lin elektis Dio. Britaj izraelanoj asertas, ke benoj, promesitaj al la idaro de Abraham, estis plenumitaj al britaj popoloj sendepende de ilia obeemo al Dio. Sed tio tute
alguno que conmigo te ligue; y si lo hay, yo le desato o le rompo. Eres libre. Básteme el haber hecho caer por sorpresa al lucero de la mañana; no quiero, ni debo, ni puedo retenerle cautivo. Lo adivino, lo infiero de tu ademán, lo veo con evidencia; ahora me desprecias más que antes, y tienes razón en despreciarme. No hay honra, ni virtud, ni vergüenza en mí.

Al decir esto, Pepita hincó en tierra ambas rodillas y se inclinó luego hasta tocar con la frente el suelo del despacho. D. Luis siguió en la misma postura que antes tenía. Así estuvieron los dos algunos minutos en desesperado silencio.

Con voz ahogada, sin levantar la faz de la tierra, prosiguió al cabo Pepita:

--Vete ya, D. Luis, y no por una piedad afrentosa permanezcas más tiempo al lado de esta mujer miserable. Yo tendré valor para sufrir tu desvío, tu olvido y hasta tu desprecio, que tengo tan merecido. Seré siempre tu esclava, pero lejos de ti, muy lejos de ti, para no traerte a la memoria la infamia de esta noche.

Los gemidos sofocaron la voz de Pepita, al terminar estas palabras.

D. Luis no pudo más. Se puso en pie, llegó donde estaba Pepita y la levantó entre sus brazos, estrechándola contra su corazón, apartando blandamente de su cara los rubios rizos que en desorden caían sobre ella, y cubriéndola de apasionados besos.

--Alma mía--dijo por último don Luis--, vida de mi alma, prenda querida de mi corazón, luz de mis ojos, levanta la abatida frente y no te prosternes más delante de mí. El pecador, el flaco de voluntad, el miserable, el sandio y el ridículo soy yo que no tú. Los ángeles y los demonios deben reírse igualmente de mí y no tomarme por lo serio. He sido un santo postizo, que no he sabido resistir y desengañarte desde el principio, como hubiera sido justo; y ahora no acierto tampoco a ser un caballero, un galán, un amante fino, que sabe agradecer en cuanto valen los favores de su dama. No comprendo qué viste en mí para prendarte de ese modo. Jamás hubo en mí virtud sólida, sino hojarasca y pedantería de colegial, que había leído los libros devotos como quien lee novelas, y con ellos se había forjado su novela necia de misiones y contemplaciones. Si hubiera habido virtud sólida en mí, con tiempo te hubiera desengañado y no hubiéramos pecado ni tú ni yo. La verdadera virtud no cae tan fácilmente. A pesar de toda tu hermosura, a pesar de tu talento, a pesar de tu amor hacia mí, no, yo no hubiera caído, si en realidad hubiera sido virtuoso, si hubiera tenido una vocación verdadera. Dios, que todo lo puede, me hubiera dado su gracia. Un milagro, sin duda, algo de sobrenatural se requería para resistir a tu amor; pero Dios hubiera hecho el milagro si yo hubiera sido digno objeto y bastante razón para que le hiciera. Haces mal en aconsejarme que sea sacerdote. Reconozco mi indignidad. No era más que orgullo lo
88

- 11. Lee SJ, Boscardin Wj, Stijacic-Cenzer I, Conell-Price J, O'Brien S, Walter LC. Time lag to benefit after screening for breast and colorectal cancer: meta-analisis of survival data from the Unite States, Sweden, United Kindom and Denmark. BMJ 2013; 346: e8441.
- 12. Mahale P, EngelS EA, Coghill AE, kahn AR, Shiels MS. Cancer risk in older people living with human immunodeficiency virus infection in the United States. Clin Infect Dis 2018; 67: 50-57.
- 13. Pinsky PF, Porork PC, Yu K, Kramer BS, Black A. Extended mortality results for prostate cancer screening in the PLCO trial with median follow-up of 15 years.Cancer 2017; 123: 592-599
- 14. Heijnsdijk EAM, Wever EM, Auvinen A, Hugosson J, Ciatto S, Nelen V et al. Quality-of-Life Effects of Prostate-Specific Antigen Screening. N Engl J Med 2012; 367: 595-605.
- 15. Mani D, Aboulafía DM. Screening guidelines for non-AIDS defining cancers inHIV-infected individuals. Curr Opin Oncol 2013; 25: 518-25.
- 16. Robinson WR. Vulvar and vaginal intraepithelial neoplasia in HIV-infected women. Section Editor Goff B. Deputy Editor Falk SJ. Last updated Jul 19, 2013. Disponible en www.uptodate.com 2013.
- 17. Walker J, Mathews C. Preinvasive disease of the vagina and vulva and related disorders. In: Di Saia PJ, Creasman WT, eds. Clinical gynecology oncology. 7th ed. Philadelphia: Elsevier Inc; 2007. pp 46-51.
- 18. Gray HJ. Advances in vulvar and vaginal cancer treatment. Gynecol Oncol 2010; 118: 3-5
El incumplimiento de las obligaciones de confidencialidad establecidas en este Contrato facultará al Cliente a poner término al mismo. El Prestador acepta y reconoce que parte importante del Proyecto corresponde a secretos empresariales del Cliente, en su más amplio sentido, por lo que el Prestador estará obligado a guardar estricta reserva de la misma. Las Partes elevan a la categoría de cláusula esencial de este Contrato las obligaciones contenidas en esta cláusula. La entrega de la Información Confidencial por parte del Cliente no supone cesión, transferencia o licencia alguna a favor de la Prestadora, sobre dicha información. Finalmente, se deja expresa constancia que los términos del presente contrato y los alcances del proyecto a realizar por la Prestadora serán considerados como Información Confidencial para los efectos de la presente cláusula.

### SEPTIMO: EXCLUSIVIDAD

Mediante el presente acto, el Prestador se obliga durante la vigencia del contrato a prestar los Servicios de manera exclusiva al Cliente. Por su parte, el Cliente podrá celebrar contratos o encargos similares con otros Prestadores sobre los Servicios sin que existan obligaciones de exclusividad para con el Prestador respecto de los términos del presente contrato.

### OCTAVO: TERMINO ANTICIPADO DEL CONTRATO

El Cliente podrá terminar el contrato en cualquier momento, sin expresión de causa, antes de su vencimiento, bastando para ello un aviso escrito entregado personalmente al Prestador con al menos 20 días hábiles de anticipación a la fecha en que se desee que el contrato termine. En este caso, el Cliente pagará los servicios efectivamente prestados hasta la fecha de término, sin lugar a ningún tipo de indemnización. Si el contrato ha sido terminado por cualquier incumplimiento del Prestador de las obligaciones establecidas en el presente instrumento, habiendo dado aviso el Cliente de dicho incumplimiento al Prestador, éste continuará obligado a pagar las indemnizaciones que fueren procedentes. Lo anterior no obsta que el Cliente pueda pedir el cumplimiento forzado de las obligaciones junto con la indemnización que corresponda de acuerdo a las reglas generales. Subsistirán al término anticipado del contrato, las obligaciones establecidas en las cláusulas Quinta y Sexta anteriores.

Versión 25/10/2018 6

Oficina de Transferencia y Licenciamiento

Vicerrectoría de Investigación y Doctorados

Fono: 562 - 22606602/ e-mail: otl@uss.cl
##### Vprašanje zmotne vesti

Videli smo, da Tomaž zagovarja, da ima tudi zmotna vest svoje dostojanstvo in da je posameznik dolžan slediti tudi objektivno gledano zmotno vest. Pri tem pa se nam pojavljajo naslednja vprašanja: Lahko vsako osebno prepričanje človeka jemljemo kot neko zavezanost v vesti? Kako presojamo prepričanje terorista, ki se razstreli za neko sveto stvar, prepričan, da je naredil nekaj dobrega? Lahko torej spoštujemo ljudi, ki zase pravijo, da izpolnjujejo to, kar jim notranje narekuje vest, kršijo pa neka splošne družbene norme? Glede vsebinske opredelitve, kaj je dobro in kaj je slabo, se vest lahko moti. Ni se mogoče popolnoma zanesti na sodbo vesti. Vendar, v kolikor se posameznik po svojih močeh potrudi, da pošteno spozna resnično in pravilno ter svoje zmote ne spozna, je spoznanje v vesti zanj obvezujoče. Zato ni mogoče nikogar prisiliti, da bi deloval proti svobode svoji lastni vesti. V zahodni civilizaciji se je oblikovala temeljna pravica do vesti . Vzemimo primer transfuzije krvi pri otrocih, katerih starši so pripadniki Jehovih prič. Nauk te verske skupnosti prepoveduje transfuzijo, saj je na ta način ogroženo odrešenje duše. Starši ne dovolijo transfuzije zaradi notranjega prepričanja, ker so v vesti prepričani, da je to za otroka najboljše. Verjamejo, da so samo na ta način pokorni Božji volji. Seveda se lahko vprašamo, če Bog zares želi smrt otroka, ali ne želi njegove rešitve. Ta primer pa nam vsekakor lahko pokaže, kaj pomeni, če sledimo prepričanju, ki je po mnenju večine ljudi zmotno in kakšne dramatične posledice ima lahko upoštevanje posameznikove vesti. Glede posameznih konkretnih vsebin se torej lahko vest moti, ni nezmotljiva. Vest torej ni zmotljiva v kategoričnem zapovedovanju (synteresis), ampak v materialni vsebini (conscientia). Tradicionalna moralna teologija govori o nujnosti upoštevanja tudi zmotne vesti, vendar le kadar gre za . Kadar človek ni osebno kriv, da nepremagljivo zmotno vest ima napačno izoblikovano vest, takrat vest ne izgubi svojega dostojanstva. Drugi Neredko se zgodi, da se vest zaradi nepremagljive vatikanski koncil pravi: » nevednosti moti, ne da bi s tem izgubila svoje dostojanstvo. Tega pa ni mogoče reči, kadar se človek premalo zmeni za iskanje resničnega in dobrega in kadar zaradi navajenosti na greh vest polagoma skoraj oslepi « (GS 16). Nepremagljivo zmotna
identiteto krščanske etike? Imamo kristjani - ali še ožje katoličani - drugačno etiko od ostalih ali je etika nekaj univerzalnega, splošnega? V čem se kristjan razlikuje od nekristjanov v svoji odgovornosti do zemeljskih stvari? Kakšna je vloga vere in verske tradicije za etiko? V zadnjih štiridesetih letih lahko odgovore moralnih teologov na to vprašanje razvrstimo v dva glavna tokova: prevladujoča je smer avtonomne morale v kontekstu vere (oz. teonomne avtonomije), alternativno prepričanje pa je smer verske etike (t.i. Glaubensethik ). O tem, da ima vera pomembno vlogo na področju moralnega delovanja vernika, ne dvomi nihče. Do razhajanja pride o tem, kakšen vpliv ima krščanska vera na vsebino konkretnih zapovedi.

#### 5.1 K RISTUS JE EDINA RESNICA ČLOVEKA

Ni dvoma, da je v Novi zavezi, edina resnica o človeku v Jezusu Kristusu. Kristus je za človeka luč (Jn 8,12), življenje in vstajenje (Jn 11,25). Je trta, na kateri se vraščajo mladike, da bi obrodile sadove (Jn 15,5). V njem lahko postanemo Božji otroci (Jn 1,12). V njem smo bili izbrani pred stvarjenjem sveta, blagoslovljeni z vsakršnim duhovnim blagoslovom (Ef 1,3- 4). V njem prejemamo pečat Svetega Duha (Ef 1,13). Božji načrt je, da vse prenovi v Kristusu (Ef 1,10), vse je podvrženo njegovim nogam (Ef 1,22). Smo stvaritev Boga, »ustvarjeni v Jezusu Kristusu za dobra dela; zanje nas je Bog vnaprej pripravil, da bi v njih živeli« (Ef 2,10). S Kristusom se začne »novo življenje«. Kristusovo odrešenje preobraža človeka v »novo stvaritev« (Gal 6,15), v novega človeka. V Pavlovih pismih je ta zavest o Treba je, da odložite starega novem človeku stalnica, ko se dotika etičnih vprašanj. » človeka, kakor je živel doslej in ki ga uničujejo blodna poželenja, da se prenovite v duhu svojega uma in obl ečete novega človeka, ki je po Bogu ustvarjen v pravičnosti in svetosti resnice. zato pustite laž … « (Ef 4,21- 25). Prav tako Pavel v pismu Kološanom poudarja, da je potrebno sleči starega človeka z njegovimi deli vred in obleči novega, »ki se prenavlja za spoznanje, po podobi svojega Stvarnika« (Kol 3,10). Gre torej za postopno prenavljanje, za neko dinamično rast (ne postane se kar na enkrat novi človek, ampak se postaja skozi vse življenje). Nato podarja, da ni več razlike med Grkom in Judom, sužnjem in svobodnim, ker je vse in v vseh Kristus. Potem pa
diversiones que dan a todo más animación, como en tiempo de la siega, de la vendimia y de la recolección de la aceituna; o bien cuando hay feria y toros aquí o en otro pueblo cercano, o bien cuando hay romería al santuario de alguna milagrosa imagen de María Santísima, a donde, si acuden no pocos por curiosidad y para divertirse y feriar a sus amigas cupidos y escapularios, más son los que acuden por devoción y en cumplimiento de voto o promesa. Hay santuario de estos que está en la cumbre de una elevadísima sierra, y con todo, no faltan aún mujeres delicadas que suben allí con los pies descalzos, hiriéndoselos con abrojos, espinas y piedras, por el pendiente y mal trazado sendero.

La vida de aquí tiene cierto encanto. Para quien no sueña con la gloria, para quien nada ambiciona, comprendo que sea muy descansada y dulce vida. Hasta la soledad puede lograrse aquí haciendo un esfuerzo. Como yo estoy aquí por una temporada, no puedo ni debo hacerlo; pero, si yo estuviese de asiento, no hallaría dificultad, sin ofender a nadie, en encerrarme y retraerme durante muchas horas o durante todo el día, a fin de entregarme a mis estudios y meditaciones.

Su nueva y más reciente carta de Vd. me ha afligido un poco. Veo que insiste Vd. en sus sospechas, y no sé qué contestar para justificarme sino lo que ya he contestado.

Dice Vd. que la gran victoria en cierto género de batallas consiste en la fuga: que huir es vencer. ¿Cómo he de negar yo lo que el Apóstol y tantos Santos Padres y Doctores han dicho? Con todo, de sobra sabe Vd. que el huir no depende de mi voluntad. Mi padre no quiere que me vaya; mi padre me retiene a pesar mío; tengo que obedecerle. Necesito, pues, vencer por otros medios y no por el de la fuga.

Para que Vd. se tranquilice, repetiré que la lucha apenas está empeñada; que Vd. ve las cosas más adelantadas de lo que están.

No hay el menor indicio de que Pepita Jiménez me quiera. Y aunque me quisiese, sería de otro modo que como querían las mujeres que Vd. cita para mi ejemplar escarmiento. Una señora, bien educada y honesta, en nuestros días, no es tan inflamable y desaforada como esas matronas de que están llenas las historias antiguas.

El pasaje que aduce Vd. de San Juan Crisóstomo es digno del mayor respeto; pero no es del todo apropiado a las circunstancias. La gran dama, que en Of, Tebas o Dióspolis Magna, se enamoró del hijo predilecto de Jacob, debió ser hermosísima; sólo así se concibe que asegure el Santo ser mayor prodigio el que Josef no ardiera, que el que los tres mancebos, que hizo poner Nabucodonosor en el horno candente, no se redujesen a cenizas.
bona homo Jesuo, sed kun preĝo ĉiame studante la Biblion, ni devas akcepti lin, kiel nian Savanton kaj aliĝi al li pere de nia baptiĝo.

###### KOMENTO 22: Jesuo En La Historio

De tempo al tempo oni povas aûdi, ke Jesuo el Nazareto neniam ekzistis, ke li estas elpensita figuro. En tiu okazo estas tre malfacile ekspliki la ekzistadon mem de kristanismo. Kiel ekspliki tiun fakton, ke dum la lastaj 2000 jaroj milionoj da homoj bazis sian kredon sur homo, kiu neniam ekzistis, predikante pri li tra la tuta mondo malgraû persekutoj, iufoje eĉ riskante sian vivon? Kristanoj kaj judoj akceptas ĝenerale, ke iam ekzistis la homo Mahomet, kvankam ili ne akceptas lian doktrinon kaj postulatojn. Oni povas diri tiel ne nur pri Mahomet. Ni akceptas la ekziston de multaj famaj historiaj personoj, ne postulante iujn ajn pruvojn pri ilia reala ekzisto. Tiu fakto, ke iuj personoj tiom energie rifutas la ekziston de Jesuo el Nazareto, indikas al supermezura deziro trovi pravigon por sia malakcepto de Jesuo kaj liaj agoj. Tion konfirmas tiu fakto, ke la judoj de la unua jarcento ne havis dubojn pri la ekzisto de Jesuo. Pli sube estas donitaj la historiaj pruvoj, ke Jesuo el Nazareto ne estis teologia invento de homoj, sed ke li estis reale ekzistanta. Pli granda parto da ili estis prenita el 'Antikva atesto pri la vivo de Jesuo', verkita de Gary Habermas.

- 1. Roma historisto Tacito mencias pri Jesuo kaj kristanismo en siaj ĉefaj libroj pri la unua jarcento 'Analoj' kaj 'Historioj'. En 'Analoj' li skribis (ĉ. 115 jaroj PK):

'Grupo da homoj, kiuj estis malamataj kaj elvokis abomenon ĉe la popolo, nomis sin kristanoj. Kristo, kies nomo havis tiu ĉi socio, suferis kruelan punon de provincestro Pontio Pilato dum la tempo de Tiberio'. La imperiestro Tiberio regis ekde la 14- a ĝis la 37 -a jaro PK. Ankaû Tacito skribis, ke la kredantoj de tiu ĉi religio disvastiĝis ne nur en Judujo, naskiĝloko de tiu ĉi religio, sed eĉ en Romo; kaj li daûrigas en la priskribo, ke kristanoj estis persekutataj kaj multaj el ili estis mortigitaj en Romo. Ĉio tio akordiĝas kun la skriboj de la Nova Testamento pri Jesuo, la disĉiploj kaj apostoloj, kiuj, suferante grandan opozicion, unuaj disvastigis lian doktrinon en Judujo kaj poste en la tuta Romana mondo, inkluzive Romon.

- 2. Seûtonio, alia Roma historisto, skribis pri la regado de Klaûdio (41 - 54 PK): 'Pro tio, ke la judoj en Romo, instigitaj de Kristo, kaûzis senĉesajn perturbojn, li (Klaûdio) elpelis ilin de la urbo'. Ag 18:2 diras, ke la judaj geedzoj Akvila kaj Priskila estis devigitaj foriri el Romo, ĉar la judoj tie estis persekutataj.
## CONTRATO DE PRESTACIÓN DE SERVICIOS DE I+D ENTRE (NOMBRE INSTITUCIÓN) Y (NOMBRE INSTITUCIÓN)

### Responsable de completar: Oficina de Transferencia y licenciamiento

En Santiago de Chile, a [día] de [mes] de [año], entre [Razón Social Institución 1] Rol Único Tributario Nº [número], representada por don(ña) [Nombre Representante Legal], cédula nacional de identidad [número], ambos domiciliados en [calle, comuna, ciudad]; , en adelante también el ' Cliente ', por una parte y por la otra, [Razón Social Institución 2], Rol Único Tributario Nº [número], representada por don(ña) [Nombre Representante Legal], cédula nacional de identidad [número], ambos domiciliados en [calle, comuna, ciudad], en adelante también el 'Prestador' , y expresan lo siguiente:

### PRIMERO: ANTECEDENTES

a) El Cliente se encuentra trabajando en un proyecto innovador titulado ' [Titulo] ' descrito en el Anexo N° [número] del presente contrato (en adelante el 'Proyecto'), y requiere de los servicios de investigación y desarrollo de una tercera persona para el cumplimiento de hitos y eventual conclusión del Proyecto. b) Por su parte, el Prestador es una [empresa/persona/institución] que cuenta con reputada y amplia experiencia en el campo de aplicación del Proyecto, y ha demostrado su interés en participar en la investigación y desarrollo de éste. c) En virtud de lo anterior, el Cliente se encuentra interesado en encargar al Prestador la investigación y desarrollo del Proyecto, en las etapas o hitos que se determinarán a continuación mediante la celebración del presente contrato de prestación de servicios: