ahmedheakl/docatlas_instruct huggingface dataset:
--Vamos, cálmate, serénate; habla con orden y con juicio para no decir disparates.

--¿Y cómo no decirlos, cuando el espíritu del mal me posee?

--¡Ave María Purísima! Muchacha, no desatines. Mira, hija mía: tres son los demonios más temibles que se apoderan de las almas, y ninguno de ellos, estoy seguro, se puede haber atrevido a llegar hasta la tuya. El uno es Leviatán, o el espíritu de la soberbia; el otro Mamón, o el espíritu de la avaricia; el otro Asmodeo, o el espíritu de los amores impuros.

--Pues de los tres soy víctima: los tres me dominan.

--¡Qué horror!... Repito que te calmes. De lo que tú eres víctima es de un delirio.

--¡Pluguiese a Dios que así fuera! Es por mi culpa lo contrario. Soy avarienta, porque poseo cuantiosos bienes y no hago las obras de caridad que debiera hacer; soy soberbia, porque he despreciado a muchos hombres, no por virtud, no por honestidad, sino porque no los hallaba acreedores a mi cariño. Dios me ha castigado; Dios ha permitido que ese tercer enemigo, de que Vd. habla, se apodere de mí.

--¿Cómo es eso, muchacha? ¿Qué diablura se te ocurre? ¿Estás enamorada quizás? Y si lo estás, ¿qué mal hay en ello? ¿No eres libre? Cásate, pues, y déjate de tonterías. Seguro estoy de que mi amigo D. Pedro de Vargas ha hecho el milagro. ¡El demonio es el tal D. Pedro! Te declaro que me asombra. No juzgaba yo el asunto tan mollar y tan maduro como estaba.

--Pero si no es D. Pedro de Vargas de quien estoy enamorada.

--¿Pues de quién entonces?

Pepita se levantó de su asiento; fue hacia la puerta; la abrió; miró para ver si alguien escuchaba desde fuera; la volvió a cerrar; se acercó luego al padre vicario, y toda acongojada, con voz trémula, con lágrimas en los ojos, dijo casi al oído del buen anciano:

--Estoy perdidamente enamorada de su hijo.

--¿De qué hijo?--interrumpió el padre vicario, que aún no quería creerlo.

--¿De qué hijo ha de ser? Estoy perdida, frenéticamente enamorada de D. Luis.
3. poglavje: Svetopisemski temelji moralne teologije 65

3. poglavje: Svetopisemski temelji moralne teologije 65 65

Medčloveška solidarnost, ki je bila že navzoča v polnomadskem etosu, je sedaj postavljena pod Božjo avtoriteto. Na Sinaju pride do združitve elementov pred dekalogom in posebnimi jahvističnimi zapovedmi. Stara etična modrost je interpretirana z zapovedjo vere v enega Boga. Dolžnost priznati Jahveja kot edinega Gospoda je eksplicitno zahtevana od Izraela (to je prva zapoved!) skupaj s prepovedjo delati si podobe (2. zap.) in drugimi osnovnimi pravili socialnega življenja. Ves biblični etos je zaznamovan s stavkom: »vi boste moje ljudstvo in jaz bom vaš Bog«.

######### Exkurs: Exkurs: Dekalog

Dekalog je beseda svobodnega Boga, ki osvobaja, svobodnemu in odgovornemu človeku. Ni neka legalna, pravna norma, ki bi jo bilo možno razumeti v smislu materialne norme, ne da bi se pri tem upoštevala svobodnega namena človeka. Ne gre za nek kompletni kodeks človekovega obnašanja. Deset zapovedi velja kot jedro etosa postave. Zato zaradi svoje neverjetne zgodovine in učinkovitosti zahteva posebno obravnavo. To se zdi toliko bolj potrebno, kolikor danes deset zapovedi v Cerkvi doživlja renesanso in se kaže kot neverjetno aktualno.

- a. Nastanek dekaloga in njen teološki pomen

Tekst dekaloga je posredovan na dveh mestih: 2 Mz 20,2-17 in 5 Mz 5,6-21. V obeh primerih je postavljen v kontekst zaveze na Sinaju oz. Horebu. Kraj razodetja in dejstvo dvojnega poročila postavlja vprašanje izvora dekaloga. Pri tem je potrebno razlikovati med zgodovinskim in teološkim vidikom, da bi se izognili nerazumevanju in okrajšavam. Pod zgodovinskim vidikom se ponuja razprava o nastanku, pod teološkim pa o vsebini.

- 1. Nastanek dekaloga
- a) V okviru eksegeze je danes obče sprejeto, da je dekalog nastal v kasnejšem obdobju kraljev in ne v času prehoda čez puščavo. Opis nastanka dekaloga na Sinaju se razume kot teološko motivirana razlaga kasnejšega obdobja.
G, Zheng ZJ, Qiu SQ, Luo J, Ye CJ, Zhu SY, Zhong NS; China Medical Treatment Expert Group for Covid-19. Clinical Characteristics of Coronavirus Disease 2019 in China. N 2020; : 1708-1720 [PMID: 32109013 DOI: 10.1056/NEJMoa2002032] 382 Engl J Med 3 , Yu T, Du R, Fan G, Liu Y, Liu Z, Xiang J, Wang Y, Song B, Gu X, Guan L, Wei Zhou F Y, Li H, Wu X, Xu J, Tu S, Zhang Y, Chen H, Cao B. Clinical course and risk factors for mortality of adult inpatients with COVID-19 in Wuhan, China: a retrospective cohort study. 2020; : 1054-1062 [PMID: 32171076 DOI: 10.1016/S0140-6736(20)30566- 395 Lancet 3] 4 , Ghassemieh BJ, Nichols M, Kim R, Jerome KR, Nalla AK, Greninger AL, Bhatraju PK Pipavath S, Wurfel MM, Evans L, Kritek PA, West TE, Luks A, Gerbino A, Dale CR, Goldman JD, O'Mahony S, Mikacenic C. Covid-19 in Critically Ill Patients in the Seattle Region - Case Series. 2020; : 2012-2022 [PMID: 32227758 DOI: 382 N Engl J Med 10.1056/NEJMoa2004500] 5 , Patel BK, Davis AM. Management of Critically Ill Adults With COVID-19. Poston JT 2020; : 1839-1841 [PMID: 32215647 DOI: 10.1001/jama.2020.4914] 323 JAMA 6 , Qi X, Nielsen-Saines K, Musso D, Pomar L, Favre G. Real estimates of Baud D mortality following COVID-19 infection. 2020; : 773 [PMID: 32171390 20 Lancet Infect Dis DOI: 10.1016/S1473-3099(20)30195-X] 7 , McGoogan JM. Characteristics of and Important Lessons From the Coronavirus WuZ Disease 2019 (COVID-19) Outbreak in China: Summary of a Report of 72 314 Cases From the Chinese Center for Disease Control and Prevention. 2020; : 1239- 323 JAMA 1242 [PMID: 32091533 DOI: 10.1001/jama.2020.2648] 8 , Choi JJ, Pinheiro LC, Schenck EJ, Chen R, Jabri A, Satlin MJ, Campion TR Jr, Goyal P Nahid M, Ringel JB, Hoffman KL, Alshak MN, Li HA, Wehmeyer GT, Rajan M, Reshetnyak E, Hupert N, Horn EM, Martinez FJ, Gulick RM, Safford MM. Clinical Characteristics of Covid-19 in New York City. 2020; : 2372-2374 [PMID: 382 NEngl J Med 32302078 DOI: 10.1056/NEJMc2010419] 9 , Wang Y, Li X, Ren L, Zhao J, Hu Y, Zhang L, Fan G, Xu J, Gu X, Cheng Z, Huang C Yu T, Xia J, Wei Y, WuW, Xie X, Yin W, Li H, Liu M, Xiao Y, Gao H, Guo L, Xie J, Wang
določitev tega naravnega zakona pa ni skupne človeške narave. Recta racio je nekaj direktnega, kar je v človeku. Tudi principi se posredujejo direktno a priori. To pa je prvi predpis: nekaj moram izpolniti zato, ker je tako ukazano, v nasprotnem primeru je moralno dejanje indiferentno. Vsi predpisi skupaj predstavljajo naravni zakon, ki je skupen vsem ljudem, je nespremenljiv in absoluten. Razen tega je prevzet od dekaloga. Iz tega izhajajo temeljne človekove pravice, kot sta svoboda in lastnina. Človeški zakoni ne zavezujejo v vesti. Njegova morala je pozitivna. Potrebno je ugotoviti ali obstaja zakon? Moralnost je v poslušnosti zakonu. Njegov vpliv je bil velik v Angliji. Ockhamov pojem vesti je tako ključnega pomena. Morda postavi na tisto mejo razumevanje vesti, ki podčrta svobodo volje v nasprotju z razumnostjo, kar seveda pojem svobode spremeni. Svoboda se tako razume zgolj kot sposobnost izbire med posameznimi predmeti, med katerimi se na koncu znajde tudi Bog. Bog je tako v odnosu do svobode, ki izbira nekaj posebnega, ne zaradi bistva svobode, ampak zaradi svoje posebnosti. Bog tako pade na raven pomembnega temelja in zadnji cilj svobode, da bi tako postal možen kategorialni predmet. Podoba Boga je vedno bolj antropomorfna. Ta podoba Boga in ta opredelitev svobode povzročita neizogibno spremembo pri iskanju etičnih vprašanj, kot sta moralno dobro in slabo. Če je svoboda pri hoteti ali ne hoteti zadnji cilj, ni mogoče več analizirati dobrosti človeških dejanj v odnosu do zadnjega cilja. Tako tudi ni mogoče več izdelati ontologije o dobrem in z metodološkega vidika je to tista zadnja premisa, ki je povzročila delitev med moralno teologijo in dogmatiko, ki se dokončno zgodi v XVII. stoletju. Venerabile inceptor v določitvi tega, kar je dobro ali slabo se giblje na drugem nivoju. Ockham potrjuje v celotnem svojem mišljenju, da je človekova svoboda podrejena moralni obveznosti. Zadnji temelj te je, absolutna svoboda Boga, drugod nima pomena iskati razlogov za dobro ali slabo. Kakor hitro se sprejme absolutna božja vsemogočnost in svoboda je celotni ustvarjeni red, vključno z moralnim zakonom, popolnoma slučajno dejstvo. Ne samo glede na njegov obstoj, ampak tudi glede na njegovo naravo samo. Dobrota in zlo so pojmi, ki nimajo nič v sebi »in se«, ampak so božji zakon in kot taki so mu podvrženi, kar je Bog hotel, to je prepovedal. Pri razumevanju pojma vesti, Ockhem uporabi že znan pojem recta ratio, pri čemer se sklicuje na Aristotela. V tej zvezi nekateri govorijo, da lahko pri Ockhamu razlikujemo med teološko in laično etiko. Med tem ko Caffara meni, da pri pojmu recta ratio gre za omejeno sposobnost človekovega razuma, ki je v ključu predpisa - slučajnosti, ne pa ontološke resničnosti. Moralna vest je tako sodba, ki umesti dejanje v določen red ali božjo prepoved. Moralna sodba je lahko
##### 1.1 Konceptualni dokument i njegova prezentacija- do 30 bodova; 1.2 Integritet kandidata - do 20 bodova; 1.3 Rukovodeće i upravljačke veštine - do 30 bodova; 1.4 Tehničko znanje i potrebno iskustvo za obavljanje funkcije - do 20 bodova.

### Član 15 . Obaveštenje kandidata

##### 1. Svaki kandidat ć e dobiti kopiju svoje ocene, u roku od pet (5) dana od dana završetka procesa evaluacije .

- 2. Obaveštenje sadrži:

##### 2.1 Konač no bodovanje svih članova anonimnog Veća za vrednovanje i 2.2 Individualno anonimno bodovanje koje daje svaki član Komisije za vrednovanje zajedno sa obrazloženjem za svaku kategoriju bodovanja. 3. Konačno saopštenje vrši predsednik Komisije za vrednovanje uz podršku Sekretarijata.

### Član 16. Prigovor kandidata na proces bodovanja

1. Svaki kandidat koji ima prigovor na njegov/njen neizbor za konačnog kandidata za glasanje u TSK- u ima pravo da uloži prigovor na proces izbora. Prigovor se podnosi Komisiji za razmatranje TSK-a.

- 2. Prigovor se podnosi u pisanoj formi najkasnije u roku od 5 (pet) dana od dana obaveštenja.
- 3. Prigovor mora sadržati sledeće konkretne razloge:

##### 3.1. Nesprovođenje odredaba zakona; 3.2. Nesprovođenje ove Uredbe, i

- 3.3 Bodovanje nije bilo tačno.
- 4. Prigovor kandidata treba da je zakovan na dokazima.
- 5. Komisija za razmatranje razmatra prigovore kako bi utvrdila da li su osnovani.
- 6. Ako Komisija za razmatranje oceni da je prigovor osnovan, šalje obrazložen izveštaj TSK -u.
- 7. TSK glasa o predlogu Komisije za razmatranje.

8. Ako TSK odobri nalaze Komisije za razmatranje prema stavu 6, TSK traži od članova Komisije za vrednovanje da ponovo razmotri proces za rešavanje nalaza.

- 9. Ako TSK odbije nalaze Komisije za razmatranje prema stavu 6, konačno bodovanje će biti potvrđeno i TSK će nastaviti sa procesom glasanja.
- 10. Ako Komisija za razmatranje utvrdi da je prigovor neosnovan, TSK potvrđuje konačno bodovanje i prolazi proces glasanja.

##### 11. Jedan primerak odluke o odbijanju prigovora prema ovom članu, uključujući obrazloženje za odbi janje, dostavlja se kandidatu.

### Član 17 . Proces glasanja

- 1. U slučajevima kada kandidat dobije najviše bodova, prelazeći sa više od 3% drugog kandidata, isti se glasa za potvrdu od strane TSK-a. Ukoliko kandidat ne dobije većinu glasova prisutnih članova, TSK ponovo raspisuje konkurs.
- 2. TSK glasa za prvog i drugog kandidata rangiranog prema najvećem broju bodova u slučajevima kada je razlika između prvog i drugog kandidata ista (jednaka) ili do 3%.
- 3. Uslučajevima prema stavu 2 kada više kandidata ima iste bodove, rangirani na prvom i drugom mestu, TSK će glasati za sve kandidate.

18
lingvon, ni nomas ĝin 'Danco de Sankta Vitus'. Estas klare, ke Jesuo naskiĝis ne la 25- an de decembro, sed homoj ĝis nun nomas tiun ĉi daton, kiel 'Kristnaska tago'. La nomoj de tagoj de la semajno devenas de pagana idoladorado. Ekzemple, lundo signifas 'tago de la luno', mardo - tago de Marso, merkredo - de Merkurij kaj tiel plu. La uzado de ni nune de tiuj nomoj ne signifas, ke ni dividas la paganan religion de tiuj homoj, kiuj estis originaj kreantoj de nia nuntempa lingvo. La vorto 'influenco' estas uzata nuntempe, kiel 'gripo', sed ĝia ĝusta signifo estas 'infektita de demonoj. En la tempo de Jeĥezkel ekzistis mito, ke la lando de Izrael donas malfeliĉojn al tiuj, kiuj en ĝi loĝas. Certe, tio ne estis la vero, sed Dio, riproĉante la Izraelidojn, uzis la lingvon, kompreneblan por homoj: 'Tiele diras la Sinjoro, la Eternulo: Pro tio, ke oni diras al vi: Vi formanĝas homojn, kaj vi seninfanigis vian popolon - pro tio vi nun ne plu manĝos homojn, kaj vian popolon vi ne plu seninfanigos, diras la Sinjoro, la Eternulo' (Jeĥ 36:13,14). Ekzistis en tiu tempo ankaû alia pagana mito, ke la maro estas granda monstro, kiu celas forgluti la teron. Kvankam tio estas evidente malvera, Dio uzis tiujn figurajn eldirojn por helpi al la unuaj legantoj percepti la prezentitan ideon (vidu Ijob 7:12; Jer 5:22; Ps 89:9; Ĥab 3:10; Mt 14:24; Mk4:30). Asiria mitologio nomis tiun maran ribelan monstron 'Rahab', kaj la sama nomo estis donita al la mara monstro de Egiptujo en Jes 51:9. Ĉar la Biblio estas inspirita de Dio, tute ne eblas, ke ĝi nur respegulas paganajn opiniojn, vaste uzatajn dum la tempo de ĝia kreado. Verŝajne, ke Dio intence uzis tiutempajn popolkredaĵojn por montri, ke Li estas la ununura fonto de potenco, ke Li estas Tiu, Kiu kontrolas la agojn de la mara 'monstro' tiel, ke ĝi plenumu Lian volon. Tial Dio korektis la bazan eraron en la tiutempaj kredaĵoj, nome, ke estas en la mondo aliaj, nekontroleblaj de Li fortoj, kiuj kaûzas malfeliĉojn. Samtempe la Biblio ne aprobas popolkredaĵojn, ke en la maro loĝas granda monstro, aû ke la maro mem estas monstro. La alia ekzemplo estas en la priskribo de fulmaj kaj tondraj nuboj, kiel 'tordiĝanta serpento' (Ijob 26:13). Tio estis klara aludo al tiutempa pagana popolkredaĵo, ke fulmaj kaj tondraj nuboj estas vizioj de grandega serpento. Similaj eldiraĵoj nek dementas la absurdecon de tiu ideo, nek enhavas sciencan klarigon. Anstataû tio ili celas klarigi, ke Dio regas ĉion. Tiel same Kristo rilatis al la ekzistantaj en lia tempo popolkredaĵoj pri demonoj; liaj mirakloj klare pruvas, ke la potenco de Dio estas absoluta kaj perfekta, ne ligita kun popolkredaĵoj pri tiel nomataj 'demonoj'. Tiuj, kiuj kredas, ke la priskribo de demonoj en la Nova Testamento konfirmas ilian realan ekziston, devas ankaû agnoski, ke la maro estas reala monstro kaj tiuj fulmoj estas reala granda serpento. Tie ĉi necesas ankoraûfoje substreki, ke la Biblio uzas lingvon de tiu
JAANA. Marttaa enemmin kuin Topiasta meidän moittia tulee; vaimonsapa tässä vallitsee ja neuvot antaa, ja totella saa niin suutari kuin poikansa ja minä. Minua on hän aina tuimasti kohdellut, etenkin siitä asti, koska näkivät, ettei ollut heillä toivoa minusta tyhmän poikansa vaimoksi, ja tätä varroit he kauvan. KRISTO. Hän on se mainittu suutarin Martta. JAANA. Olis nyt isäni tässä, mutta voi että taisi hän jättää vaimon ja lapsen ja karata vieraille maille! KRISTO. Hänestä olen jotain kuullut. JAANA. Isästäni! Mitä olet kuullut? KRISTO. Että löytyy hän Suomessa taas; Turussa hänen nähneet ovat, niinkuin kerrotaan. JAANA. Mutta rangaistus uhkaa häntä. KRISTO. Muutaman vuorokauden vettä-leipää laki matruusille määrää, joka laivastansa karkaa. Mutta hänen asiansa saa vielä helpomman muodon siitä, että enemmin kuin puolet miehistöstä saman laivan jätit ja samalla matkalla, joka näyttää päällysmiehissä olleen syyn. - Mutta Martta tulee. JAANA. Riennä tästä, Kristo! KRISTO. Hän on jo portaalla. JAANA. Meidän hukka perii. KRISTO. Eipä hätää tässä. (Martta tulee). MARTTA. Kristo huoneessani? Ulos! Tuossa on ovi edessäs. KRISTO. Takanain se on, mutta edessäni on se kuuluisa suutarin Martta ja tässä on ottotyttärensä sulhainen, Kristo, nuori ja uljas seppä. Vävyksenne taidatte häntä kutsua. MARTTA. Ulos tuvastani, lurjus! JAANA. Lähe kiireesti, Kristo, ja elä kanssansa riitele! KRISTO. Mutta ollaan tästälähin ystäviä, Marttani, koska en enään seiso tiellänne viiteen sataan riksiin; ne kereitten niin vikkelästi Eskollenne. MARTTA. Sinä kirottu mies, etkö tahdo tästä lähteä?
desarrollar capacidades que les permitan saber buscar, seleccionar información y analizarla críticamente para poder tomar decisiones a favor de su desarrollo personal.

Con la finalidad de que cuentes con mayores herramientas para poder decidir sobre tu futuro inmediato al terminar la escuela secundaria, observa el siguiente video, donde se sugieren algunos consejos para tomar decisiones.

- 1. Analizando información.
- https://www.youtube.com/watch?v=y2mVddcWdR8&feature=youtu.be

Resulta relevante considerar los consejos que han sido mencionados en el video, ya que, mediante estos pasos, puedes buscar y disponer de información relacionada con tus intereses para continuar tus estudios, y también acerca de las opciones educativas; para luego analizar esa información y tomar decisiones al respecto.

Ahora, reflexiona en lo siguiente:

- ¿De qué manera aplicarías esos pasos, de forma que te ayuden a seleccionar la escuela a la que te gustaría asistir al terminar la secundaria?
- ¿Qué aspectos tendrías que considerar para que ello sea posible?

Algo primordial sería que valores las opciones existentes en tu localidad o municipio, que te permitan continuar estudiando. Identificar cuál se relaciona con tus intereses y necesidades y qué posibilidades te ofrece al ingresar.

Para valorar la importancia que tiene el informarse antes de tomar decisiones trascendentes para tu futuro inmediato, que en este caso podría ser el continuar estudiando en el nivel medio superior, analiza los tres tipos de bachillerato que la Secretaría de Educación Pública ofrece en su modalidad escolarizada: bachillerato general, bachillerato tecnológico y profesional técnico bachiller. Estos sistemas son sólo unejemplo de la variedad de opciones que hay para cursar el nivel medio superior en el país.

####### Bachillerato General

El bachillerato general te prepara integralmente en diversas áreas del conocimiento científico, al tiempo que te orienta, de forma vocacional, hacia un campo específico para tu ingreso al nivel superior.

Esta opción también se brinda en sistemas no escolarizados, dirigidos a jóvenes o adultos que tengan el deseo de iniciar, continuar o concluir este nivel educativo y que, por alguna razón, no tienen la oportunidad de asistir a un plantel. Esto se refiere a la modalidad abierta o en línea, ya sea a cargo de la entidad de residencia o mediante el programa Prepa en Línea, de la SEP.
7. poglavje: Moralna odločitev posameznika

239

##### Struktura posameznega moralnega dejanja

Posameznega človeškega dejanja ne moremo razumeti brez ozadja temeljne odločitve in brez temeljnih naravnanosti oz. kreposti, ki predstavljajo most med temeljno odločitvijo in posameznimi dejanji. Posamezno človeško dejanje ima izvor v osebi, ki se je za to dejanje odločilo zavestno in svobodno, zato vedno izraža subjektivnost osebe v dejanju. Še tako natančna analiza samega fenomena ne zadostuje za pravilno ovrednotenje moralnega dejanja. Navzven enaki fenomeni imajo lahko različen pomen. Seveda to ne pomeni, da je pomenskost povsem neodvisna od fenomena, ampak se želi poudariti, da je pri moralnem vrednotenju določenega dejanja vedno potrebno upoštevati tudi namen subjekta, ki to dejanje izvrši. finis operis Cilj posameznega dejanja ( ) subjekt vedno izvršuje znotraj svoje finis operantis finis ultimus intencionalnosti ( ), ki pa jo usmerja končni cilj subjekta ( ). Na cilje posameznih dejanj je torej potrebno gledati v luči temeljne usmerjenosti h končnemu cilju subjekta, k smiselni uresničitvi njegovega življenja. »Nosilna intencionalnost ustvarja torej vseobsegajoče obzorje, znotraj katerega se naseljujejo mnogi posamezni 227 nameni, ki se potem naknadno uresničijo v smiselnih dejanjih izvršitve.« Človek hrepeni po izpolnitvi svojega življenja. Hrepenenje pa je vedno hrepenenje po nečem, kar je predmet hrepenenja in ta predmet človeka privlači, da izvrši neko dejanje. Na nek način torej predmet delovanja izvabi v človeku hotenje po udejanjanju. Vsako dejanje ima svoj predmet delovanja. Dobro je tisto dejanje, ki ga spodbuja razumno hrepenenje oz. volja (prim. STh I-II, q.1, a.2). Moralni odločitvi, v kateri se torej prepletata osebna intencionalnost in objektivni cilj dejanja, sledi izvršitev dejanja. Okvir le - tega postavljajo okoliščine. Potrebno se je vprašati, kaj je v določenem kontekstu sploh možno. V marsičem prav okoliščine odločajo o izvršitvi oz. opustitvi določenega dejanja. Tomaž Akvinski zagovarja tezo, da so okoliščine konstitutivne pri moralnosti nekega dejanja (prim. STh I -II, q.18, a.3-4). situacijska Nekateri so prepričani, da je moralnost pravzaprav odvisna od konteksta (
Dio Dio en potenco sia releviĝo de la mortintoj (Rom 1:4). Dio relevis Jesuon, hodiaû 'kiel ankaû estas skribite en la dua psalmo: Vi estas Mia Filo, Mi vin naskis' (Ag 13:32,33). Sekve, Jesuo iĝis la unuenaskita de Dio per sia releviĝo el la mortintoj. Ankaû notu, ke filo, staranta ĉe la dekstra mano de sia patro estas la unuenaskita (Gen 48:13- 16), kaj Kristo estis starigita ĉe la dekstra mano de Dio post sia releviĝo. (Ag 2:32; Heb 1:3).

3. Ĝuste en tiu ĉi senco Jesuo estis priskribita, kiel 'unuenaskita el la mortintoj' (Kol 1:18), tio egalas al 'la unuenaskito inter la tuta kreitaro' (Kol 1:15) aû el tutaj estaĵoj. Tial Jesuo diras pri si mem, ke li estas 'unuenaskita el la mortintoj... la komenco de la kreo de Dio' (Ap 1:5; 3:14). Jesuo estis la unua el novspecaj senmortaj homoj, kies releviĝo kaj renaskiĝo, kiel senmortaj gefiloj de Dio, fariĝis ebla per la morto kaj releviĝo de Jesuo (Ef 2:10; 4:23,24; 2 Kor 5:17). 'En Kristo ĉiuj (la veraj kredantoj) estos vivigitaj. Sed ĉiu en sia propra vico: Kristo la unuaaĵo, poste tiuj, kiuj apartenas al Kristo, ĉe lia alveno' (1 Kor 15:22,23). Tion saman diras Kol 1. Jesuo estis la unua persono revivigita de la mortintoj, al kiu estis donite senmorteco, li estis la unua el nova kreo, kaj la veraj kredantoj sekvos lian ekzemplon ĉe lia reveno.

4. La kreitaro, pri kiu diras Kol 1, sekve, estas la nova kreitaro, ne tiu el Genezo. Per agoj de Jesuo kreiĝis ĉio... ĉu tronoj, ĉu regecoj'. Paûlo ne diras, ke Jesuo kreis ĉion, ekzemple, riverojn, montojn, birdojn kaj tiel plu. La elementoj de tiu ĉi nova kreitaro konsistigas tiun rekompencon, kiun fideluloj havos en la Regno de Dio. 'Tronoj... regecoj' kaj tiel plu signifas, ke la revivigitaj kredantoj estos 'reĝoj kaj pastroj, kaj ili reĝas sur tero' (Ap 5:10). en la ĉ ielo Tio fariĝis ebla pro la agoj de Jesuo. 'En li kreiĝis ĉio ' (Kol 1:16). en En Ef 2:6 oni legas pri la kredantoj, kiuj estas kunsidigitaj 'en la ĉielejoj Kristo Jesuo'. Tiuj ĉi versoj instruas, ke tiu alta spirita stato, kiun ni povas havi nun, kaj ankaû tiu, kiun ni havos estonte, iĝis ebla dank' al Jesuo. 'En la ĉielo kaj sur la tero... ĉio per li (Kristo) kunakordiĝis per la sango de lia kruco' (Kol nun 1:16,20), tio signifas, ke 'ĉio en la ĉielo 'rilatas al la kredantoj, kiuj estas en la 'ĉielejoj... en Kristo Jesuo'

###### KOMENTO 25: 'A ntaû Ol N askiĝis Abraham Mi Ekzistas (Joh 8:58)

Tiu n ĉ i verson ofte oni erare uzas por pruvi, ke Jesuo ekzistis ankoraû antaû la naski ĝ o de Abraham. Sed pli atenta esploro de ĝiaj vortoj kondukos al la mala (sed vera) konkludo.