ahmedheakl/docatlas_instruct huggingface dataset:
69 , Antal-Szalmas P, Lakatos PL, Papp M. Immune dysfunction in cirrhosis. Sipeki N 2014; : 2564-2577 [PMID: 24627592 DOI: 20 World J Gastroenterol 10.3748/wjg.v20.i10.2564] 70 , Yousif WI, Moheb I. COVID 19 and liver: An A-Z literature review. Metawea MI 2021; : 146-152 [PMID: 32988758 DOI: 10.1016/j.dld.2020.09.010] 53 Dig Liver Dis 71 , Chen L, Li J, Cheng X, Yang J, Tian C, Zhang Y, Huang S, Liu Z, Cheng J. Fan Z Clinical Features of COVID-19-Related Liver Functional Abnormality. Clin Gastroenterol 2020; : 1561-1566 [PMID: 32283325 DOI: 10.1016/j.cgh.2020.04.002] 18 Hepatol 72 , Huang D, Yu H, Zhu Z, Xia Z, Su Y, Li Z, Zhou G, Gou J, Qu J, Sun Y, Liu Y, Cai Q He Q, Chen J, Liu L, Xu L. COVID-19: Abnormal liver function tests. 2020; : 73 J Hepatol 566-574 [PMID: 32298767 DOI: 10.1016/j.jhep.2020.04.006] 73 , Liu YM, Zhou F, Qin JJ, Zhang P, Zhu L, Zhang XJ, Cai J, Lin L, Ouyang S, Lei F Wang X, Yang C, Cheng X, Liu W, Li H, Xie J, Wu B, Luo H, Xiao F, Chen J, Tao L, Cheng G, She ZG, Zhou J, Wang H, Lin J, Luo P, Fu S, Zhou J, Ye P, Xiao B, Mao W, Liu L, Yan Y, Liu L, Chen G, Li H, Huang X, Zhang BH, Yuan Y. Longitudinal Association Between Markers of Liver Injury and Mortality in COVID-19 in China. 2020; Hepatology : 389-398 [PMID: 32359177 DOI: 10.1002/hep.31301] 72 74 , Ohmagari N, Shin D, Diaz G, Asperges E, Castagna A, Feldt T, Green G, Grein J Green ML, Lescure FX, Nicastri E, Oda R, Yo K, Quiros-Roldan E, Studemeister A, Redinski J, Ahmed S, Bernett J, Chelliah D, Chen D, Chihara S, Cohen SH, Cunningham J, D'Arminio Monforte A, Ismail S, Kato H, Lapadula G, L'Her E, Maeno T, Majumder S, Massari M, Mora-Rillo M, Mutoh Y, Nguyen D, Verweij E, Zoufaly A, Osinusi AO, DeZure A, Zhao Y, Zhong L, Chokkalingam A, Elboudwarej E, Telep L, Timbs L, Henne I, Sellers S, Cao H, Tan SK, Winterbourne L, Desai P, Mera R, Gaggar A, Myers RP, Brainard DM, Childs R, Flanigan T. Compassionate Use of Remdesivir for Patients with Severe Covid-19. 2020; : 2327-2336 [PMID: 32275812 DOI: 382 N Engl J Med 10.1056/NEJMoa2007016] 75 , Bouadma L, Nguyen D, Parisey M, Wicky PH, Behillil S, Gaymard A, Lescure FX Bouscambert-Duchamp M, Donati F, Le Hingrat Q, Enouf V, Houhou-Fidouh N, Valette
Los datos serán recogidos de su historia clínica. Estos datos corresponderán a aspectos de su atención sanitaria y su tratamiento y serán completamente anónimos, por lo que no podrá ser identificado por ellos.

##### ¿Cuáles son los riesgos y beneficios de participar?

Si acepta participar en este estudio no correrá ningún riesgo adicional, ya que ningún aspecto en relación a su tratamiento o cuidados cambiará. Simplemente queremos observar la evolución del tratamiento habitual. La información recopilada será enormemente útil para entender la repercusión de COVID-19 en las personas afectadas que requieran una intervención quirúrgica y nos ayudará a mejorar el tratamiento y la atención médica.

##### ¿Qué información se recogerá sobre mí?

Recogeremos información acerca de sus antecedentes médicos y quirúrgicos, de los motivos por los que acudió al hospital, de las pruebas que se le realicen y del tratamiento que reciba en el hospital, tanto médico como quirúrgico.

##### Más información

Si tiene cualquier otra pregunta, no dude en preguntar a su equipo médico sobre cualquier aspecto relacionado con este estudio. También puede visitar nuestra web o contactar con el equipo central de la investigación en las siguientes direcciones:

### Página Página web: covidsurg@contacts.bham.ac.uk Email:

#### Twitter : @Covidsurg

[Spanish Version 0.1] 18.03.2020
pri la deveno de Kristo ne donas kaûzojn opinii, ke Kristo reale forlasis la ĉielon kaj eniris en Marian. Kaj la foresto en la Skribo de iaj pruvoj pri tio estas 'mankanta ĉenero' en la dogmo pri la Triunuo. La anĝelo Gabriel aperis antaû Maria por doni la mesaĝon: 'Vi gravediĝos en via ventro kaj naskos filon, kaj vi nomos lin Jesuo. Li estos granda, kaj estos nomata Filo de la Plejaltulo... Kaj Maria diris al la anĝelo: Kiel estos tio, ĉar mi ne konas viron (t. e. ŝi estis virgulino)... Kaj la anĝelo responde diris al ŝi: La Sankta Spirito venos sur vin, kaj la potenco de la Plejaltulo superombros vin; pro kio ankaû la naskotaĵo estos nomita sankta, la Filo de Dio' (Lk 1:31 -35). estos Dufoje ĉi tie estas emfazite, ke Jesuo la Filo de Dio post sia naskiĝo. estos Kaj notu, ke denove ĉi tie estas uzata la futura tempo, ekzemple: 'li granda'. Se Jesuo jam estus ekzistanta en tiu tempo, kiam la anĝelo diris tiujn vortojn, li jam estus granda.

###### La Koncipo De Jesuo

Per la Sankta Spirito (la spirito/ povo de Dio) Maria gravediĝis je Jesuo, ne 'konante viron'. Do, Jozef ne estis la natura patro de Jesuo. Necesas kompreni, ke la Sankta Spirito ne estas persono (vidu Parton 2); Jesuo estis la filo de Dio, sed ne de la Sankta Spirito. La Sankta Spirito 'superombris' pro kio Marian, la naskotaĵo estis nomita la Filo de Dio (Lk 1:35). La vortoj 'pro kio' indikas, ke sen la Sankta Spirito Maria ne gravediĝus je Jesuo kaj Jesuo ne ekzistus. Tiu fakto, ke Maria gravediĝis kaj naskis Jesuon (Lk 1:31), pruvas, ke li ne ekzistis reale antaû sia naskiĝo. Se ni 'koncipas' iun ideon, ĝi aperas ene en ni. Same Jesuo estis koncipita en la ventro de Maria kaj trapasis ĉiujn stadiojn de la homa evoluado same, kiel ordinara homo. Joh 3:16, la plej fama verso de la Biblio, diras, ke Jesuo estis 'la solenaskita Filo' de Dio. Milionoj da homoj, kiuj citas tiun verson, ne atentas ĝian signifon. Se Jesuo estis 'solenaskita' de la patro (Dio), certe lia patro estis pli maljuna ol li - Dio ne havas komencon (Ps 90:2), sekve, Jesuo ne povis esti Dio Mem (pli detale ni parolos pri tio en Parto 8). Necesas memori, ke Jesuo ne estis kreita, kiel Adam, sed li estis naskita de Dio, kaj tio klarigas intimajn interligojn inter Dio kaj Jesuo - 'Dio estis en Kristo, repacigante la mondon al Si' (2 Kor 5:19). Tio, ke li ne estis kreita el polvo, sed naskita de Dio, helpas al ni kompreni lian naturan inklinon sekvi laû la vojo de Dio, lia Patro. Jes 49:5,6 enhavas profetaĵon pri Jesuo, kiel lumo de la mondo, kaj tiu profetaĵo plenumiĝis en Jesuo (Joh 8:12). Jesuo diris: 'La Eternulo, kiu el la patrina ventro kreis min Lia servanto' (Jes 49:5). Tiele, Kristo estis kreita de
La nodriza de Pepita, hoy su ama de llaves, es, como dice mi padre, una buena pieza de arrugadillo: picotera, alegre y hábil como pocas. Se casó con el hijo del Maestro Cencias, y ha heredado del padre lo que el hijo no heredó: una portentosa facilidad para las artes y los oficios. La diferencia está en que el Maestro Cencias componía un husillo de lagar, arreglaba las ruedas de una carreta o hacía un arado, y esta nuera suya hace dulces, arropes y otras golosinas. El suegro ejercía las artes de utilidad: la nuera las del deleite, aunque deleite inocente o lícito al menos.

Antoñona, que así se llama, tiene o se toma la mayor confianza con todo el señorío. En todas las casas entra y sale como en la suya. A todos los señoritos y señoritas de la edad de Pepita, o de cuatro o cinco años más, los tutea, los llama niños y niñas, y los trata como si los hubiera criado a sus pechos.

A mí me habla de mira, como a los otros. Viene a verme, entra en mi cuarto, y ya me ha dicho varias veces que soy un ingrato, y que hago mal en no ir a ver a su señora.

Mi padre, sin advertir nada, me acusa de extravagante; me llama búho, y se empeña también en que vuelva a la tertulia. Anoche no pude ya resistirme a sus repetidas instancias, y fui muy temprano, cuando mi padre iba a hacer las cuentas con el aperador.

¡Ojalá no hubiera ido!

Pepita estaba sola. Al vernos, al saludarnos, nos pusimos los dos colorados. Nos dimos la mano con timidez, sin decirnos palabra.

Yo no estreché la suya: ella no estrechó la mía; pero las conservamos unidas un breve rato.

En la mirada que Pepita me dirigió nada había de amor, sino de amistad, de simpatía, de honda tristeza.

Había adivinado toda mi lucha interior: presumía que el amor divino había triunfado en mi alma; que mi resolución de no amarla era firme e invencible.

No se atrevía a quejarse de mí; no tenía derecho a quejarse de mí; conocía que la razón estaba de mi parte. Un suspiro, apenas perceptible, que se escapó de sus frescos labios entreabiertos, manifestó cuánto lo deploraba.

Nuestras manos seguían unidas aún. Ambos mudos. ¿Cómo decirle que yo no era para ella, ni ella para mí?; ¡Qué importaba separamos para siempre!
Pro tio estas kompreneble, kial ni ne renkontas iujn ajn priskribojn, ke la fruaj kristanoj observis sabaton. Estas priskribo, ke ili kunvenis 'en la unua tago (t. e. en dimanĉo) de la semajno: 'Kaj en la unua tago de semajno, kiam ni kunvenis, por dispecigi panon...' (Ag 20:7). Tiuj kunvenoj iĝis kutimaj, kaj Paûlo konsilis al la kredantoj de Korint okazigi la monkolekton en la unua tago de semajno (1 Kor 16:2) t. e. en tagoj de iliaj regulaj kunvenoj. Al tio necesas aldoni, ke ĉiuj kredantoj estas priskribitaj kiel pastroj (1 Pet 2:9), kiuj estis ne devigitaj observi sabaton (Mat 12:5). Se ni volas observi la sabaton, ni devas tion fari ĝuste. Ni jam antaûe montris, ke parta observo de la leĝo alportas nur kondamnon (Gal 3:10; Jak 2:10). Savo estas atingebla per observo de la leĝo de Kristo, ne tiu de Moseo. La Izraelidoj devis ne fari ian laboron dum sabato: 'Ĉiu, kiu faros en ĝi laboron, estu mortigita'. Al ili estis ordonite: 'Ne bruligu fajron en ĉiuj viaj loĝejoj en la tago sabata', pro tio ili ne povis prepari por si manĝajon en sabato (El 35:2,3; 16:23). Homo, kiu estis trovita, kiam li kolektis lignon en sabata tago, verŝajne, por bruligi fajron, estis mortigita per ŝtonoj pro lia malobeo al la leĝo (Nom 15:32 -36). Sekve, tiuj eklezioj, kiuj predikas observon de la sabato, devas ankaû puni per morto siajn membrojn, kiuj rompas la leĝon. Ili ankaû devas ne prepari manĝaĵon aû bruligi iun ajn fajron, konduki aûton, uzi hejtilon kaj tiel plu. Ortodoksaj judoj nuntempe montras ekzemplom de tiuspeca konduto: ili penas resti interne de loĝejoj dum la tuta tago, elirante nur por relegiaj kunvenoj, ne preparas manĝaĵon, ne kondukas aûton kaj tiel plu. Ofte oni asertas, ke observo de la sabato estas unu el dek ordonoj, donitaj al Moseo, kaj kvankam la leĝo de Moseo ne validas plu, sed la devo observi la dek ordonojn restas valida. Adventistoj de la Sepa Tago distingas 'moralan leĝon kaj tiel nomatan 'ceremonian leĝon', forigita per Kristo. La Skribo ne instruas pri tiuspeca distingo. Pli frue ni jam vidis, ke la Malnova Interligo, al kiu apartenas la leĝo de Moseo, estas anstataûigita sur la kruco per la Nova Interligo. Sed la dek ordonoj, inkluzive ankaû de la ordono pri observo de la sabato, estas parto de la Malnova Interligo, sekve, ni povas diri, ke ankaû ili estis forigitaj per Kristo:

- Dio 'sciigis al vi (al Izrael) Sian interligon, kiun Li ordonis al vi plenumi, la dek ordonojn; kaj Li skribis ilin sur du ŝtonaj tabeloj' (Read 4:13). Denove indas noti, ke tiuj dek ordonoj estis donitaj de Dio al la Izraelidoj, ne al alinacianoj de nunaj tagoj.

- - Moseo ascendis la monton Ĥoreb por ricevi la ŝtonajn tabelojn, sur kiuj estis skribitaj la dek ordonoj. Moseo poste komentis tion: 'La Eternulo, nia Dio, faris kun ni interligon sur Ĥoreb' (Read 5:2), t. e. pere de tiuj dek ordonoj.
vera kredanto devas ne procesi en juĝo pri divido de parcelo aû pri divorco, aû pri io alia. Por subpremi fortojn de malbono kaj iuokaze subteni potencon de pekuloj, registaroj uzas armeon kaj policon. Tio estas konstitucia formo de la rezisto al malbono. Sekve, la veraj kredantoj devas ne partopreni ilin. 'Ĉiuj, kiuj glavon prenas, per glavo pereos' (Mt 26:52). Tio estis ripeto de la frua Dia principo: 'Se iu verŝos sangon de homo, lia sango ankaû estos verŝita de homo; ĉar laû la bildo de Dio estas farita la homo' (Gen 9:6). Ĉiu intenca perforto kontraû iu homo estas perforto kontraû Dio, se Li ne sankciis tion. Ĉiu kristano devas memori la vortojn: 'Amu viajn malamikojn, kaj preĝu por viaj persekutantoj... benu tiujn, kiuj vin malbenas; preĝu por tiuj, kiuj kun insulto vin atakas (Mt 5:44; Lk 6:27). Fortoj de armeo kaj polico agas ĝuste kontraûe al tiuj ĉi principoj, kaj tial la veraj kredantoj evitas kunlabori kun ili. Servante en armeo aû en polico, homo povas rompi tiujn ĉi kristanajn leĝojn, ĉar li ĵuris defendi interesojn de registaro. Pro tio vera kredanto ne servas en armeo aû en polico, kvankam ĉe ekstrema okazo li estas preta helpi al proksimuloj per iu ajn alia maniero.

- 11.2.2 Politiko

Klara kompreno de la evangelio pri la veno de la Dia Regno kaj firma kredo al ĝi signifas nian agnoskon, ke homaj registaroj ne kapablas kunagi al perfekteco. Ĉiu partopreno politikan vivon estas nekunigebla kun la Espero pri la Regno. Kristo profetis, ke dum 'lastaj tagoj', ĝuste antaû lia reveno, eventoj progresos de malbona al pli malbona (Lk 21:9-11; 25-27). Ne estas kunigeble - kredi al liaj vortoj kaj samtempe peni plibonigi situacion pere de homa politiko aû helpaj strukturoj. La parabolo pri la bona Samariano montras, kiel la kristano povas okazigi helpon en la ĉirkaûanta mondo - farante bonon al ĉiuj homoj, kiom permesas ebleco (Gal 6:10). La skriboj de la fruaj kredantoj montras ilian spiritan vivon, plenigitan de atendado de la Krista reveno, elmontrante sian rilaton al la ĉirkaûanta ilin mondo per predikado pri la vera doktrino. Estas neniuj indikoj pri ilia rilato al sociaj, ekonomiaj aû politikaj problemoj de la mondo. 'La vojo de homo estas ne laû lia volo, ke homo iranta ne povas libere direkti siajn paŝojn' (Jer 10:23). Tia aprezo de malbono kaj eraroj de homa naturo signifas, ke la veraj kredantoj en sia vivo devas sekvi en ĉio al Dio, ne homan gvidantaron. Se la kredanto tion komprenas, li ne partoprenos voĉdonon. 'Super la regno de homoj regas la Plejaltulo, kaj donas ĝin al tiu, al kiu Li volas' (Dan 4:32). Al homaj reĝoj donas la potencon ankaû Dio (Rom 13:1), kaj voĉdonante, la kredanto povas senintence doni sian voĉon kontraû
la Baptisto (Mt 11:10) kaj liaj senditoj (Lk 7:24); la senditoj de Jesuo (Lk 9:52), kaj la homoj, kiujn akceptis Raĥab (Jak 2:25). Povas esti, certe, ke 'anĝeloj' en la senco 'homaj senditoj' povas peki. La sekvantaj eltiraĵoj klare montras, ke ĉiuj anĝeloj (ne nur kelkaj el ili) laûnature obeas al Dio kaj pro tio ili ne povas peki:

'La Eternulo starigis en la ĉielo Sian tronon; kaj Lia reĝeco regas ĉion (t. e. en la ĉielo ne povas esti ribelo kontraû Dio). Benu la Eternulon Liaj anĝeloj, potencaj per sia forto, kiuj plenumis Lian vorton, por ke oni obeu la voĉon de Lia vorto. Benu la Eternulon ĉiuj Liaj ĉirkaûantoj, Liaj servantoj, kiuj plenumis Lian volon' (Ps 103:19-21).

'Gloru Lin, ĉiuj Liaj anĝeloj, Gloru Lin, ĉiuj Liaj militistaroj' (Ps 148:2).

' Ĉu ne estas ili ĉiuj spiritoj servantaj, elsendataj, por servi al tiuj (kredantoj), kiuj estas heredontoj de la savo?' (Heb 1:14).

La ripeto de la vorto 'ĉiuj' montras, ke la anĝeloj ne estas dividitaj en du grupoj - bona kaj malbona. La naturo de la anĝeloj klare videblas el tio, ke la rekompenco por fidantoj estos aliĝo al la naturo de la anĝeloj; 'Sed kiuj estas juĝitaj indaj tiun mondon kaj releviĝon el la mortintoj, tiuj nek edziĝas nek edziniĝas; ĉar ili ne plu povas morti; ĉar ili estas egalaj kun anĝeloj' (Lk 20:35,36). Tio gravas por kompreno. Se la anĝeloj povus peki, tiam tiuj, kiuj indos rekompencon dum la alveno de Kristo, ankaû povos ankoraû peki, kaj pro tio, ke peko alportas morton (Rom 6:23), ili ne havus eternan vivon. Se ni havos eblecon peki, ni ankaû kapablos morti. Se ni diru, ke la anĝeloj povas peki, do, perdas ĉiun sencon la promeso de Dio pri eterna vivo. Tamen ni scias, ke nia rekompenco estas dividi la naturon de la anĝeloj.

###### A nĝeloj Kaj Kredantoj

Ekzistas sufiĉe konvinka kialo, ke ĉiu vera kredanto havas anĝelojn, - povas esti, unu el ili estas aparta - helpanta al li en lia vivo:
Prato S; Harmony Outcomes committees and investigators. Albiglutide and cardiovascular outcomes in patients with type 2 diabetes and cardiovascular disease (Harmony Outcomes): a double-blind, randomised placebo-controlled trial. 2018; Lancet : 1519-1529 [PMID: 30291013 DOI: 10.1016/S0140-6736(18)32261-X] 392

50 / 58
favoro. 'Homaj rajtoj' estas homa koncepto, farita de homoj por pravigi sin mem. Ni venas en tiun ĉi mondon, havante nenion, kaj ni forpasos ankaû kun nenio. Ĉio, kion ni havas, estas nur donaco, donita al ni por mallongdaûra tempo, por scii, kiel ni uzos tiun ĉi donacon. Se Dio alvokas nin al pli intimaj rilatoj kun Li, kun ĝojo ni devas obei al tiu ĉi voko. Rifuzi tiun ĉi vokon nur pro tio, ke aliaj homoj ne estas alvokitaj, kaûzus doloron al Dio. Laû naturo ni ĉiuj estas bestoj (Pred 3:18 - 20). Ni povus diri: 'Kial por interrilatoj kun Dio estas elektita homo, sed ne iu ajn alia besto?', sed ni ne povus kompreni la kialojn, eĉ se oni malkaŝus ilin al ni. Tio sama rilatas al la priskribo de la kreado en Genezo. Kiel Dio estigis la materion kaj transformis ĝin je la mirinda miraklo de nia universo ankaû estas ekster nia kompreno. Pro tio Dio priskribas Sian kreadon per lingvo, kiun povus kompreni ĉiuj, eĉ infanoj. La saman oni povas diri pri la moralaj dilemoj, kiujn ni citis en la komenco de tiu ĉi Suplemento. Tiu ĉi libro estas provo klarigi la doktrinon de la Biblio rilate al la menciitaj demandoj. Nia naturo, nia menso ne povas tute obei al la vorto de Dio, tial ni kun malfacilo akceptas tion, kio estas skribite en la Biblio. Sed ni devas kompreni, ke tio estas nia problemo, ne Dia. Ni devas kompreni, ke niaj menskapabloj estas ne idealaj kaj ni emas erari, kaj ke ili estas tute ne kompareblaj kun la menskapablo de Dio. Nia menskapablo estas ne nur iugrade pli sube, ĝi estas tute alispeca. Ĝuste pro tio ni devas simile al Kristo akordigi nian pensadon kun la Vorto de Dio, kaj kompreninte la pensmanieron de Kristo, fari ĝin nia propra. Ni ĉiuj rekonas, ke en la Dia kreaĵo multaj elementoj estas tre bonaj, ke en la kreaĵo de nia Kreinto evidentiĝas ia koncepto de justeco. La problemo estas, ke laû nia homa sperto estas aliaĵoj, kiuj estas malbonaj kaj negativaj. Bedaûrinde, tio povas kaûzi dubon rilate al la justeco de Dio kaj eĉ pri Lia ekzisto. Ĉu ne estas pli bone rekoni, ke Dio estas ĉiam prava kaj justa, kiel Li kompreni deklaras en Sia Vorto, kaj ke ni havas problemojn la rolon de bono kaj malbono en tio de Li kreita? 'La kaŝitaĵo apartenas al la Eternulo, nia Dio; kaj la nekaŝitaĵo al ni kaj al niaj gefiloj' (Read 29:29). La Evangelio estas la elmontrita 'scio pri Dio' (Rom 1:19), sed tiuj vortoj indikas, ke estas multe da tio, kion ni ne povas scii, ne kapablas kompreni. En la Vorto de Dio ni vidas multe da certaj principoj de Dio kaj Lian multfacetan karakteron, sed estas aliaj sennombraj 'kaŝitaĵoj' pri la vojoj de Dio, al kiuj ni ne havas aliron. Tiele, Paûlo povis diri, ke iusence li konis Kriston kaj Dion, kiel povas scii ankaû ni (2 Tim 1:12; 2 Kor 5:16; Gal 4:9; Heb 10:30; 1 Joh 2:13), precipe per persona sperto de la Dia amo kaj responda sento al ĝi (1 Joh 4:7,8); sed aliflanke li sciis nur 'laûparte' (1 Kor 13:9,12), sopirante pri la reveno de Kristo 'por ke ni sciu lin kaj la potencon de lia releviĝo' (Fil 3:10).
Latin

Mr. Lovett

quantus Athos aut quantus Eryx aut ipse coruscis cum fremit ilicibus quantus gaudetque nivali vertice se attollens pater Appenninus ad auras. iam vero et Rutuli certatim et Troes et omnes convertere oculos Itali, quique alta tenebant 705 moenia quique imos pulsabant ariete muros, armaque deposuere umeris. stupet ipse Latinus ingentis, genitos diversis partibus orbis, inter se coiisse viros et cernere ferro. atque illi, ut vacuo patuerunt aequore campi, 710 procursu rapido coniectis eminus hastis invadunt Martem clipeis atque aere sonoro.

- - at = but
- - auditō nomine - ablative absolute
- - auditō - perfect passive participle of 'audio = to hear'
- - nomen, nominis, N = name
- - deserit - present active indicative of 'desero = to leave, depart'
- - et…et… = both…and…
- - murus, muri, M=wall
- - summās…arcēs - accusative plural
- - summus, summa, summum = highest
- - arx, arcis, F = citadel
- - praecipitatque - present active indicative of 'praecipito = to throw down/aside'
- - morās omnīs - accusative plural
- - mora, morae, F = delay, hesitation
- - opus, operis, N = task, job
- - rumpit - present active indicative of 'rumpo = to break off'
- - laetitiā - ablative singular of 'laetitia, laetitiae, F = happiness, joy', translate with (with)
- - exsultans - present active participle of 'exsulto = to rejoice', describes 'Aeneas'
- - intonat - present active indicative of 'intono = to thunder'
- - horrendum = in a shudder
- - armīs = with his weapons
- - quantus = as big as…
- - Athos - a mountain in Greece, known for its size
- - Eryx - a legendary large mountain on Sicily
- - ipse…pater Appenninus = father Apennine himself
- coruscīs…ilicibus - ablative plural, translate with (in)
- - coruscus, corusca, coruscum = flashing, brilliant
- - ilex, ilicis, F = holm-oak tree
- - cum fremit - temporal clause
- - fremit - present active indicative of 'fremo = to roar, rage'
- - gaudet - present active indicative of 'gaudeo = to rejoice
- - nivalī vertice - ablative singular, translate with (with)
- - nivalis, nivalis, nivale = snowy, snow-covered
- - vertex, verticis, M=top, summit
- - se = himself (refers to 'Appenninus') (accusative singular)
- attollens - present active participle of 'attollo = to lift up', describes 'Appenninus'
- - aura, aurae, F = heaven
6. poglavje: Vest

163

telesnih življenjskih funkcij, nek skrit organ v notranjosti telesa, ampak je središče vsega duhovnega življenja, kraj njegovih občutij in čustev, njegovih domnev in sodb, sedež njegove sposobnosti odločanja in njegove moči razsojanja, kratko: najbolj 9 notranje jedro njegovega osebnega bivanja.« emotivno Srce označuje področje človeka. V njem se zbirajo čustva kot bolečina, strah, obup, pogum. Prim. 1 Sam 1,8; Prg 15,13; 17,22. racionalno in intelektualno Označuje tudi sposobnost človeka. Danes to sposobnost pripisujemo možganom. Srce je organ, ki razume (5 Mz 29,3), srce pridobiva uvid in spoznanje (Preg 15,14; 16,23; 18,15) in je sedež za modrost v človeku (modro srce). Salomon prosi Boga za poslušno srce, da bo lahko vladal svojemu ljudstvu in bo razločeval med dobrim in zlim (prim 1 Kr 3,9). volitivno Prav tako pa ima tudi razsežnost. V srcu se človek odloča, ali bo spolnjeval Božje zapovedi ali ne, ali bo poslušal njegov glas ali ne. Je kraj odločitve. Prim 2 Sam 7,3: »Pojdi in stori vse, kar je v tvojem srcu!« pravi prerok Natan kralju Davidu, ko se odloči, da bo zidal Božjo hišo. Srce spodbuja človeka (2 Mz 36,2) in usmerja njegovo delovanje v pravo smer (Ps 119,36; Preg 16,9). odnosu z Bogom Srce je kraj, kjer je človek v najglobljem . Zato je tudi potrebno ljubiti Boga iz svoje globočine, to je s srcem (5 Mz 6,5; 1 Sam 7,3). To pa pomeni je človek živi v pokorščini Božji postavi: »Spoznaj torej danes in si vtisni v srce: 10 Gospod je Bog zgoraj v nebesih in spodaj na zemlji, drugega ni! (5 Mz 4,39).« Da bi biblični človek razumel samega sebe in se znal pravilno odločati, se mora postaviti pred Boga, saj v svoji notranjosti spoznava Božjo voljo, ki je vodilo njegovega življenja. Božja navzočnost v človekovem srcu je za človeka konstitutivna. Sveto pismo poudarja, da Bog poleg izpolnjevanja posameznih predpisov zahteva od človeka predvsem notranjo in celovito predanost. Vse zapovedi in postavo je potrebno interpretirati kot odnos med dvema svobodama v dialogu. Bolj kot pokorščina človeku nekim »objektivnim« normam je izpolnjevanje postave mišljeno v smislu