ahmedheakl/docatlas_instruct huggingface dataset:
‰7Z")è$Â}èuŠ

235802090004979300

PROVINCIA DE BUENOS AIRES

Poder Judicial

valoración por lo que deviene inaudible (art. 260 CPC.). Y en relación a la queja por la cuantificación de la suma, la misma se basa en que no obstante lo fallado es la pedida en demanda, a dicho pedimento inicial se aditó la frase "lo que en más o en menos que entienda el Sr. Juez" y estima que, la inflación atento el tiempo transcurrido hasta la sentencia (tres años), ha tornado exiguo el monto fijado. Empero "...En general, la condena indemnizatoria del daño moral ha de depender de la suficiente alegación que del perjuicio formule el reclamante (arg. arts. 50 inc. 6 y 27, último párrafo, CCA y 330 inc. 6, CPCC) como de la prueba que lo corrobore, sumado a ello la prudente valoración judicial fundada en las particulares circunstancias de la controversia y en la sana crítica (arts. 77 y 78 inc. 3, ley 12.008, conf. mod. ley 13.101; 163 inc. 5, 375 y concs., CPCC). Es que, más allá de la innegable dinamicidad con que en el proceso se distribuyen las cargas probatorias, se encuentra subsistente el criterio orientador que exige la prueba del daño -en el que se comprende al daño moral, dado su carácter resarcitorio y no punitivo- a quien lo alega..." ( SCBA LP A 74410 RSD-58-20 S 24/06/2020 ). En demanda cuando se peticiona y cuantifica el reclamo (fs. 116 vta. 117), a tal efecto se refiere a todas situaciones particulares que la parte dice haber vivido como consecuencia del incumplimiento. Entonces teniendo en cuenta el antecedente de la Suprema Corte de la Provincia de Bs. As. citado, los términos de la demanda, la conclusión del sentenciante deviene ajustada a derecho, toda vez que ha evaluado el monto al tiempo de la sentencia conforme lo valorado al efecto -art. 165 CPCC- careciendo de prueba específica de una mayor mortificación en contradicción a lo normado por el art. 375 CPCC y ello sella la suerte de la queja. Considero que lo reclamado en concepto gastos de traslado también es acertado lo decido por el juez de grado, toda vez que dio por acreditado los reiterados traslados efectuados a la concesionaria local, afrontados por el actor generados por el incumplimiento en el que incurrieran las demandadas. Y frente a ello, la sola referencia a la falta de prueba para

11
23

- immunodeficiency syndrome-defining malignancies. Cancer 2010; 116: 5306- 5315
- 33. Silverberg MJ, Chao C, Leyden WA, Xu L, Tang B, Horberg MA, et al. HIV infection and the risk of cancers with and without a known infectious cause. AIDS 2009; 23: 2337-2345.
- 34. Mdodo R, Frazier EL, Dube SR, Mattson CL, Sutton MY, Brooks JT, et al. Cigarette smoking prevalence among adults with HIV compared with the general adult population in the United States: cross-sectional surveys. Ann Intern Med 2015; 162: 335-344.
- 35. Saves M, Chene G, Ducimetiere P, Leport C, Le Moal G, Aumoyel P, et al. Risk factors for coronary heart disease in patients treated for human immunodeficiency virus infection compared with the general population. Clin Infect Dis 2003; 37: 292-298.
- 36. Galvan FH, Bing EG, Fleishman JA, London AS, Caetano R, Bumama MA, et al. The prevalence of alcohol consumption and heavy drinking among people with HIV in the United States: results from the HIV Costand Services Utilization Study. J Stud Alcohol 2002; 63: 179-186.
- 37. Grulich AE, van Leeuwen MT, Falster MO, Vajdic CM. Incidence of cancers in people with HIV/AIDS compared with immunosuppressed transplant recipients: a meta-analysis. Lancet 2007; 370: 59-67.
- 38. Reekie J, Kosa C, Engsig F, Monforte Ad, Wiercinska-Drapalo A, Domingo P, et al. Relationship between current level of immunodeficiency and non-acquired immunodeficiency syndrome-defining malignancies. Cancer 2010; 116: 5306- 5315.
- 39. Vajdic CM, van Leeuwen MT. What types of cancers are associated with immune suppression in HIV? Lessons from solid organ transplant recipients. Curr Opin HIV AIDS 2009; 4: 35-41.
- 40. Piketty C, Selinger-Leneman H, Bouvier AM, Belot A, Mary-Krause M, Duvivier C, et al. Incidence of HIV-related anal cancer remains increased despite long- term combined antiretroviral treatment: results from the French hospital database on HIV. J Clin Oncol 2012; 30: 4360-4366.
- 41. Rubinstein PG, Aboulafia DM, Zloza A. Malignancies in HIV/AIDS: from epidemiology to therapeutic challenges. AIDS 2014, 28: 453-465.
- 42. Park LS, Tate JP, Sigel K, Brown ST, Crothers K, Gibert C, et al. Association of viral suppression with lower AIDS-Defining and non-AIDS-defining cancer incidence in HIV-infected veterans: A prospective cohort study. Ann Intern Med 2018; 169: 87-96
vsega tega reda. Odnos med absolutnim in svetom je bil določen bodisi z emanacijo bodisi s participacijo. »Izza konkretnega minljivega sveta spozna metafizična 5 abstrakcija globino transcendence, ki nima podobe.« V antiki ima človek posebno mesto: na eni strani je povezan s kozmosom, na drugi strani pa ima možnost, da preko konkretnega in akcidentalnega spozna splošno veljavno in je s tem deležen večnosti splošnega in absolutnega. Transcendenca je notranji temelj sveta. Tako je naravni (kozmološki) red tudi temelj družbenega in političnega reda v antiki. Neke vrste naravni zakon obstaja tudi na področju moralnega življenja; gre za zakon, ki je človeku prirojen in ki je nad posameznimi družbenimi zakoni. V začetkih grške literature imamo pričevanje o tem zakonu. Verjetno vsi poznamo lik Antigone, ki se zoperstavi kraljevemu predpisu, ki je prepovedal pokop njenega brata, in se podredi Ne verjamem, da imajo lahko vaši zakoni tako moč, da bi dali naravnemu zakonu. » prevlado človeški volji nad voljo bogov, nad nepisanimi in nesmrtnimi zakoni; le -ti niso od včeraj, ampak od vekomaj. Lahko morda, zaradi človeka, ne ubogam bogov?« (Antigona, vv. 452-457).

##### Aristotel: Aristotel: dinamični vidik narave

Grška Grška filozofija daje izvor dvema temeljnima pojmovanjema narave. Z besedo je v izvornem pomenu (npr. pri Homerju) mišljen način bivanja ali notranji ustroj stvari, in sicer v dvojnem pomenu: kot nastajanje organsko rastočega (dinamični proces) in kot podoba tega nastajanja (statični rezultat). Takšno razumevanje narave kot načina bivanja in delovanja stvari omogoča združitev različnih individuumov v eno vrsto. Tako govorimo o naravi človeka, živali, kamna, ognja ... Poleg izvirnega pomena narave kot narave stvari se od Aristotela naprej uporablja pojem narave - v prenesenem pomenu - tudi za celoto vseh naravno bivajočih. Začetni napetosti med naravo kot procesom in naravo kot rezultatom se pridruži še dodatna napetost med naravo določenega dela in naravo kot celoto. Nadalje se uporablja narava od vsega začetka tako kot protipomenka kot tudi nadpomenka, ki združuje različne pojme. S
avasallando la de todos y no dejándose cautivar de ninguno, ha venido a caer en tus traidoras redes. Esta santidad mentida fue, sin duda, el señuelo de que te valiste. Con tus teologías y tiquis-miquis celestiales, has sido como el pícaro y desalmado cazador que atrae con el silbato a los zorzales bobalicones para que se ahorquen en la percha.

--Antoñona--contestó D. Luis--, déjame en paz. Por Dios, no me atormentes. Yo soy un malvado: lo confieso. No debí mirar a tu ama. No debí darle a entender que la amaba; pero yo la amaba y la amo aún con todo mi corazón, y no le he dado bebedizo, ni filtro, sino el mismo amor que la tengo. Es menester, sin embargo, desechar, olvidar este amor. Dios me lo manda. ¿Te imaginas que no es, que no está siendo, que no será inmenso el sacrificio que hago? Pepita debe revestirse de fortaleza y hacer el mismo sacrificio.

--Ni siquiera das ese consuelo a la infeliz--replicó Antoñona--. Tú sacrificas voluntariamente en el altar a esa mujer que te ama, que es ya tuya; a tu víctima: pero ella, ¿dónde te tiene a ti para sacrificarte? ¿Qué joya tira por la ventana, qué lindo primor echa en la hoguera, sino un amor mal pagado? ¿Cómo ha de dar a Dios lo que no tiene? ¿Va a engañar a Dios y a decirle: «Dios mío, puesto que él no me quiere, ahí te lo sacrifico; no le querré yo tampoco?» Dios no se ríe: si Dios se riera, se reiría de tal presente.

Don Luis, aturdido, no sabía qué objetar a estos raciocinios de Antoñona, más atroces que sus pellizcos pasados. Además, le repugnaba entrar en metafísicas de amor con aquella sirvienta.

--Dejemos a un lado--dijo--, esos vanos discursos. Yo no puedo remediar el mal de tu dueño. ¿Qué he de hacer?

--¿Qué has de hacer?--interrumpió Antoñona, ya más blanda y afectuosa y con voz insinuante--. Yo te diré lo que has de hacer. Si no remediares el mal de mi niña, le aliviarás al menos. ¿No eres tan santo? Pues los santos son compasivos y además valerosos. No huyas como un cobardón grosero, sin despedirte. Ven a ver a mi niña, que está enferma. Haz esta obra de misericordia.

--¿Y qué conseguiré con esa visita? Agravar el mal en vez de sanarle.

--No será así: no estás en el busilis. Tú irás allí, y, con esa cháchara que gastas y esa labia que Dios te ha dado, le infundirás en los cascos la resignación, y la dejarás consolada, y, si le dices que la quieres y que por Dios sólo la dejas, al menos su vanidad de mujer no quedará ajada.
6. poglavje: Vest

201

izpolnitev določenih zapovedi in uporaba splošnih temeljnih načel. Pri vzgoji za osebno odločitev je posebej pomembna zavest neposrednega soočenja z osebnim Bogom. Vzgoja vesti v tem smislu pomeni: prebujati smisel za Boga, gojiti do Boga odprtost in razpoložljivost, krepiti osebno povezanost z Bogom, poglabljati in razvijati temeljno hotenje, da Boga in njegovo voljo vedno in povsod jemljemo resno. … Smisel za Boga je hkrati najboljša obramba pred etičnim avtonomizmom in 61 subjektivizmom.« vidika Poleg tega je potrebno vzgajati za osebno odločitev v vesti predvsem z dobrega, ljubezni do dobrega. »Ne more biti zlo, greh, meja pravi vzgojni faktor, ampak ideal, uresničevanje dobrega. Jasno je, da pri vesti igra veliko vlogo tudi greh kot nasprotje dobrega. Vendar, če negujemo ljubezen do dobrega in usmerjenost k 62 dobremu, smo postavili najboljšo podlago za pravilno odločitev vesti.« V človeku je potrebno krepiti ljubezen do dobrega, gojiti v njem pripravljenost za poštenost, za dobroto. Pri vzgajanju vesti je zato potrebno nuditi prave motive za delovanje; motivi ne smejo biti predvsem negativni (grožnja, kazen), ampak je potrebno najprej pokazati dobro, ki ga je treba izvrševati. lestvico vrednot Pri vzgoji je potrebno človeku predstaviti konkretno . »Ker te lestvice vrednot ne smemo prepustiti človeški samovolji, ampak mora biti utemeljena v objektivnem redu vrednot in tako za človeka začrtana že vnaprej, obstoji vzgoja vesti 63 v soočanju posameznika s splošno veljavnim redom vrednot.« Pri tem pa je še učljivosti posebej pomembna drža . Človek ne more iz sebe vedeti, kaj je v konkretnih situacijah resnično dobro. »Prvi, ki ga o tem pouči, je Bog. … Temeljna drža učljivosti v odnosu do Boga, v kateri smo odkritosrčno odprti in razpoložljivi, je 64 temeljni pogoj za pravilno vzgojo vesti.« Bog človeka uči preko stvarstva in preko razodetja. Človek pa je usmerjen pri iskanju odgovorov tudi k sočloveku. Posebno mesti v teh medčloveških odnosih pripisuje Šuštar Cerkvi in cerkvenemu učiteljstvu.
Latin

Mr. Lovett

- - indigenas…Latinos = the natives, the Latins (accusative plural, first direct object of 'iubeas')
- - mutare - present active indicative of 'muto = to change' with 'Latinos' as subject
- - vetus…nomen - accusative singular
- - vetus, veteris = old, ancient
- - nomen, nominis, N = name
- - neu = nor
- - Troas fieri = that a (new) Troy be made
- - Teucros vocarī = to be called Teucrians (Trojans)
- - aut…aut… = either…or…
- - viros = men (accusative plural, second direct object of 'iubeas')
- - vox, vocis, F = voice (language)
- - vertere - present active infinitive of 'verto = to turn, change'
- - vestis, vestis, F = clothing
- - sit, sint - present subjunctives of 'sum = to be', jussive subjunctives
- - Albanī…reges = the kings of Alba Longa (the Latin city from which Rome's founders came generations after Aeneas)
- - per (+ACC) = throughout
- - saeculum, saeculi, N = age
- - potens, potentis = powerful
- - propago, propaginis, F = race
- - Italā virtute - ablative singular, translate with (in/with) following 'potens'
- - virtus, virtutis, F = virtue
- - occidit…Troia = Troy has fallen
- - occiderit sinas = you should permit that it has fallen
- - ollī = illī = to her (i.e. to Juno) (dative singular)
- - subridens - present active participle of 'subrideo = to smile', describes 'repertor'
- - repertor hominum rerumque = the creator of men and events (i.e. Jupiter/Zeus)
- - es - present indicative of 'sum = to be'
- - germana, germanae, F = sister
- - alter, altera, alterum = another
- - proles, prolis, F = offspring, descendant
- - sub pectore = in pectore
- - pectus, pectoris, F = chest, heart
- - volvis - present active indicative of 'volvo = to turn over, unravel'
- - tantōs…fluctūs - accusative plural
- - tantus, tanta, tantum = such great
- - fluctus, fluctūs, M=wave
- - irarum - genitive plural of 'ira, irae, F = anger, wrath' following 'fluctūs'
- - verum = but
- - age = come on
- - summitte - singular imperative of 'summitto = to lower, relieve'
- - furor, furoris, M=rage
- - inceptum - perfect passive participle of 'incipio = to begin, undertake'
- - frustra = in vain (modifying 'inceptum')
- - do - present active indicative of 'do = to grant'
- - quod vis - indirect question
- - quod = that which
- - vis - present subjunctive of 'volo = to want, wish'
- - me…remitto = I submit (to your wishes)
daba otras muestras de júbilo, que, en medio de todo, tenían mucho de infantil y de inocente.

Era menester que D. Luis partiera. Pepita fue por un peine y le alisó con amor los cabellos, besándoselos después.

Pepita le hizo mejor el lazo de la corbata.

--Adiós, dueño amado--le dijo--. Adiós, dulce rey de mi alma. Yo se lo diré todo a tu padre, si tú no quieres atreverte. Él es bueno y nos perdonará.

Al cabo los dos amantes se separaron.

Cuando Pepita se vio sola, su bulliciosa alegría se disipó, y su rostro tomó una expresión grave y pensativa.

Pepita pensó dos cosas igualmente serias: una de interés mundano, otra de más elevado interés. Lo primero en que pensó fue en que su conducta de aquella noche, pasada la embriaguez del amor, pudiera perjudicarle en el concepto de D. Luis. Pero hizo severo examen de conciencia, y, reconociendo que ella no había puesto ni malicia, ni premeditación en nada, y que cuanto hizo nació de un amor irresistible y de nobles impulsos, consideró que don Luis no podía menospreciarla nunca, y se tranquilizó por este lado. No obstante, aunque su confesión candorosa de que no entendía el mero amor de los espíritus y aunque su fuga a lo interior de la alcoba sombría había sido obra del instinto más inocente, sin prever los resultados, Pepita no se negaba que había pecado después contra Dios, y en este punto no hallaba disculpa. Encomendose, pues, de todo corazón a la Virgen para que la perdonase: hizo promesa a la imagen de la Soledad, que había en el convento de monjas, de comprar siete lindas espadas de oro, de sutil y prolija labor, con que adornar su pecho; y determinó ir a confesarse al día siguiente con el vicario y someterse a la más dura penitencia que le impusiera para merecer la absolución de aquellos pecados, merced a los cuales venció la terquedad de D. Luis, quien de lo contrario hubiera llegado a ser cura, sin remedio.

Mientras Pepita discurría así allá en su mente, y resolvía con tanto tino sus negocios del alma, don Luis bajó hasta el zaguán, acompañado por Antoñona.

Antes de despedirse dijo D. Luis sin preparación ni rodeos:
jaran aĝon, kiam li mortis, kaj tio konformas al la Nova Testamento. Maier ('La unua Pasko', pp. 117, 118) citas la judan dokumenton de la kvina jarcento 'Toledoth Jesuo', kiu diras, ke la apostoloj provis ŝteli la korpon de Jesuo post lia morto, sed ĝardenisto, nomita Juda, eksciis pri tiu plano kaj transportis la korpon de Jesuo en alian lokon, por transdoni ĝin pli poste al la judoj. Justin Martyr en la jaro 150 PK skribis, ke la judoj speciale sendis heroldojn, kiuj anoncis, ke la korpo de Kristo estas ŝtelita ('Dialogo kun Trypho', p. 108), kaj Tertuliano ('Pri spektaĵoj', p. 30) skribis similan en la 200 -a jaro PK. Ĉio tio pruvas, ke la judoj de fruaj jaroj de la unua jarcento kredis, ke Jesuo persone ekzistis kaj estis krucumita.

- 6. La greka dramverkisto Luciano, verkinta en la dua jarcento, priridis la kristanojn, kiuj 'adoras krucumitan homon ĝis nun (Luciano, 'La morto de alilandano en Romo', 11 - 13, en 'La verkoj de Luciano', vol.4).

7. Jozefo Flavij estas la plej fama historisto de la unua jarcento. En sia verkaĵo 'Antikvaĵoj' skribita en jaroj 90 - 95 PK, li mencias Jakobon, 'la frato de Jesuo, nomita Kristo'. En alia loko de la sama libro li skribas pri Jesuo same, kiel estas dirite pri Kristo en la Nova Testamento: 'En tiu ĉi tempo estis Jesuo, saĝa homo... Li faris mirindaĵojn... Li estis Kristo... li aperis antaû ili vivanta en la tria tago, kiel antaûdiris la profetoj pri li kaj pri dek mil liaj mirindaĵoj'. Tiu citaĵo havas tiom precizan priskribon, ke iuj homoj opinias ĝin interpolo. Tamen ekzistas multe da aliaj faktoj, kiuj konfirmas, ke homo, nomita Jesuo el Nazaret, ekzistis reale:

- - Tiun ĉi citaĵon de Jozefo Flavij uzas Eûsibio en 'Ekleziasta historio', 1:X1.

- Respektindaj kleruloj subtenas la opinion, ke tiu ĉi citaĵo apartenas al Jozefo Flavij kaj povas pruvi, ke tiu ĉi citaĵo estas skribita en la sama stilo, kiel la tuta libro de Jozefo Flavij (vidu Daniel Rops 'La silento de samtempuloj de Jesuo', p.21; J.N.D. Anderson 'Kristanismo. La atesto de historio', p.20; F.F. Bruce 'La dokumentoj de la Nova Testamento', p.p. 108,109).

- - Forestas ia teksta atesto, ke tiu ĉi eltiraĵo estas interpolo.

- Profesoro Ŝlomo Pines ('The New York Times', 12.2.72) asertas, ke la araba eldono de la verkoj de J. Flavij preskaû laûvorte konformas al la originalo. La citita de ni eltiraĵo ankaû estas en tiu ĉi eldono: 'En tiu tempo estis la saĝa homo, nomita Jesuo. Li estis bonkonduta kaj fama pro sia virteco.
Povas esti por kelkaj homoj estos malfacile akcepti la klarigon pri personigo de la satano, ĉar en la Biblio li estas ofte menciita kiel persono, kaj tio, verŝajne konfuzas homojn. Tamen en la Biblio ofte estas uzata la metodo de personigo de tiuj nocioj, kiel saĝo, riĉeco, peko, eklezio, sed nur rilate al la satano aperas iuj abstraktaj teorioj. Sekvantaj ekzemploj ilustros la punkton.

###### Personigo de riĉeco

' Neniu povas esti sklavo por du sinjoroj; ĉ ar aû li malamas unu kaj amas la alian; aû li aliĝos al unu kaj malestimos la alian. Vi ne povas servi al Dio kaj al Mamono!' (Mt 6:24). Tie ĉi riĉeco estas komparata kun sinjoro. Multaj homoj tre forte aspiras ricevi riĉecon kaj ĝi iĝas ilia sinjoro. Jesuo diras al ni tie ĉi, ke ni ne povas fari tion kaj samtempe bone servi al Dio. La instruo estas simpla kaj efika, sed neniu opinias, ke riĉeco estas homo laû nomo Mamono.

###### Personigo de peko

'... Ĉiu, kiu faras pekon, estas sklavo de peko' (Joh 8:34). 'Kiel la peko reĝis en morto' (Rom 5:21). 'Ĉu vi ne scias, ke kiam vi vin prezentas, kiel sklavoj al iu por obeado, vi estas sklavoj de tiu, al kiu vi obeas, ĉu de peko por morto, aû de obeemeco por justeco? (Rom 6:16). La same kiel en la okazo pri riĉeco, peko tie ĉi estas komparata kun sinjoro, kaj tiuj, kiuj pekas estas liaj sklavoj. Tamen neniu racia leganto de tiuj linioj akceptos la vortojn de Paûlo, ke peko estas persono.

###### Personigo de spirito

'Tamen li 'Tamen li kiam venos , la Spirito de la vero, gvidos vin en ĉian veron; li ĉar parolos ne de si mem' (Joh 16:13). Ĉi tie Jesuo diras al siaj apostoloj, ke ili ricevos la povon de la Sankta Spirito kaj tio fakte okazis en la tago de Pentekosto, kiel estas dirite en Agoj 2:3,4: 'Kaj al ili aperis disirantaj langoj kvazaû el fajro, kaj sidiĝis sur ĉiun el ili. Kaj ĉiuj pleniĝis de la Sankta Spirito', kiu donis al ili mirindan povon fari mirindaĵojn, konfirmantajn, ke ilia povo devenas de Dio. La Sankta Spirito ne estis persono; tio estis povo, sed dirante pri tio, Jesuo uzis la personan pronomon 'li'.

###### Personigo de morto
73 , Jebbin NJ. Hepatocellular carcinoma in Port Harcourt, Nigeria: Seleye-Fubara D clinicopathologic study of 75 cases. 2007; : 54-57 [PMID: 18240703 DOI: 6 Ann Afr Med 10.4103/1596-3519.55716] 74 , Lorenzoni C, Carrilho C, Ferro J, Sultane T, Garcia C, Amod F, Augusto Carreira H O, Silva-Matos C, La Vecchia C, Lunet N. Spectrum of pediatric cancers in Mozambique: an analysis of hospital and population-based data. Pediatr Hematol Oncol 2014; : 498-508 [PMID: 24852201 DOI: 10.3109/08880018.2014.909547] 31 75 , Bray F, Ferlay J, Liu B, Maxwell Parkin D. Cancer of childhood in sub- Stefan C Saharan Africa. 2017; : 755 [PMID: 28900468 DOI: 11 Ecancermedicalscience 10.3332/ecancer.2017.755] 76 , Møller B. Predicting the future burden of cancer. 2006; : 63-74 Bray F 6 Nat Rev Cancer [PMID: 16372017 DOI: 10.1038/nrc1781] 77 Laversanne M, Ervik M, Lam F, Colombet M, Mery L, Piñeros M, Znaor A, Ferlay J, Soerjomataram I, Bray F. Global Cancer Observatory: Cancer Tomorrow. Lyon: International Agency for Research on Cancer, 2020 78 Ervik M, Lam F, Colombet M, Mery L, Piñeros M, Znaor A, Soerjomataram Ferlay J, I, Bray F. Global Cancer Observatory: Cancer Today. Lyon, France: International Agency for Research on Cancer, 2020 79 , Sartorius B, Aldous C, Govender PS, Madiba TE. Global and country Sartorius K underestimation of hepatocellular carcinoma (HCC) in 2012 and its implications. Cancer 2015; : 284-290 [PMID: 25922178 DOI: 10.1016/j.canep.2015.04.006] 39 Epidemiol 80 , Tsai MC, Peng CM, Lee HL, Chen HY, Yang TW, Sung WW, Lin CC. Wang CC Favorable liver cancer mortality-to-incidence ratios of countries with high health expenditure. 2017; : 1397-1401 [PMID: 29023320 DOI: 29 Eur J Gastroenterol Hepatol 10.1097/MEG.0000000000000969] 81 , Sonderup MW. Health disparities in liver disease in sub-Saharan Spearman CW Africa. 2015; : 2063-2071 [PMID: 26053588 DOI: 10.1111/liv.12884] 35 Liver Int
‰7Z")è$Â}èuŠ

235802090004979300

PROVINCIA DE BUENOS AIRES

Poder Judicial

procedimiento en forma compatible con el de sus respectivas constituciones...". Y así, nuestra ley Provincial 13.133 regula el procedimiento administrativo y el art. 36 al efecto dice: "...El procedimiento para la inspección, comprobación y juzgamiento de las infracciones a la Ley de Defensa del Consumidor 24.240 y sus normas reglamentarias en la Provincia de Buenos Aires, se ajustará a las normas previstas en la misma y a las prescripciones de la presente ley, siendo de aplicación supletoria el Código de Procedimiento en lo Penal de la Provincia de Buenos Aires -con excepción del artículo 430° y de lo previsto en el artículo 23° de la presente Ley- para resolver cuestiones no previstas expresamente en tanto no resulten incompatibles con la Ley 24.240 y esta Ley". Seguidamente el artículo 37 expresa: " ...Las actuaciones correspondientes a la Ley 24.240 y esta Ley, podrán iniciarse de oficio o por denuncia del consumidor o usuario, sin perjuicio de quienes resulten legitimados por aplicación del artículo 26º..." . Tal como lo reza el art. 37 citado, el proceso administrativo se inicia a instancia de quien tenga un interés particular, por lo que si en el caso, si el actor pretende iniciar las actuaciones administrativas está en su derecho, empero el Poder Judicial no puede constituirse en parte por lo que el agravio en tal sentido cabe desestimarse. También corresponde desestimar la queja en tanto la sentencia en crisis no recibe el reclamo por privación de uso , dado que siguiendo los lineamientos de los antecedentes de nuestra Excma. Corte Provincial, el rubro para que sea procedente deber ser acreditado (SCBA. 44.760 entre otros) y ello no ha sucedido. En efecto, en demanda, el reclamo solo es fundado en citas de jurisprudencia que consideran que aún cuando no se acredite un perjuicio real es procedente el reclamo con solo probar la indisponibilidad y luego de ello el actor lo estima en la suma de $ 10.000. Contrariamente a ello "... Es principio recibido que debe probarse

14