ahmedheakl/docatlas_instruct huggingface dataset:
Enjeux	Description	Niveau de sensibilité
préoccupation majeure dans la zone d'influence du projet.
Sécurité routière et lutte contre les IRA et l'IST/VIH/SIDA et intoxication (sabotage).	La réalisation des travaux de construction du ème 3 module de l'usine d'Ozone va nécessiter le transport de matériaux, et dans une moindre mesure du personnel de chantier, à travers le réseau routier de Kinshasa. Le dégagement des poussières dans le chantier oblige à se prémunir contre le risque des IRA. La présence des travailleurs disposant de moyens financiers constitue un risque vis à vis des IST/VIH SIDA si ces travailleurs ne sont pas suffisamment sensibilisés sur le danger que représentent ces maladies.	Sensibilité forte

Les activités prévues dans le cadre du Projet apporteront des avantages environnementaux, sociaux, sanitaires et économiques certains aux populations dans la zone du projet.

- • le plan environnemental et sanitaire, les impacts positifs se manifestent en • le plan environnemental et sanitaire, les impacts positifs se manifestent en termes d'amélioration du niveau de salubrité, d'amélioration du cadre de vie, de réduction des formes de pollutions diverses, etc.
- • le plan social, ces impacts positifs se manifestent par : • le plan social, ces impacts positifs se manifestent par :
- - La création d'emplois et la réduction de la pauvreté,
- - le développement des activités commerciales et génératrices de revenus,
- - L'amélioration des conditions de vie des populations notamment des jeunes,
- - L'augmentation de la capacité économique des opérateurs des secteurs ;
- - L'augmentation de l'assiette fiscale de l'Etat ;
- - La réduction significative de la prévalence des maladies d'origine hydrique ;
- - L'augmentation du taux d'accès à l'eau potable ;
- - La possibilité de création de petites unités artisanales.

La mise en œuvre du projet va cependant, entrainer aussi des impacts négatifs.

- • le plan social, ces impacts négatifs comprennent les nuisances • le plan social, ces impacts négatifs comprennent les nuisances sonores, le risque de propagation des maladies respiratoires aigües et des IST/SIDA, les conflits sociaux entre les populations locales et le personnel de chantier suite au non recrutement des populations locales, etc.
- • aux impacts environnementaux négatifs, ils se résument • aux impacts environnementaux négatifs, ils se résument principalement aux pollutions diverses de l'air et du sol. Tous ces impacts négatifs ont été analysés et évalués au travers de la grille de Fecteau. Ainsi, ces impacts négatifs varient d'importance Faible, Moyenne à Forte.

Les déchets qui seront produits lors de la mise en œuvre du projet sont entre autres les emballages des produits d'entretien des locaux, les emballages des produits de traitement de l'eau (la chaux) et les emballages d'autres produits chimiques. Ces déchet s viendront s'ajouter à ceux des modules 1 et 2 en exploitation. Si un dispositif de collecte et de gestion de ces déchets qui proviendraient des activités du projet tant dans
Malgraû tiuj argumentoj, multaj ortodoksaj 'kristanoj' , bazinte sin nur sur unu verso, kredas, ke la regno de Dio ekzistas nune en la koroj de kredantoj. inter Kvankam en tiu verso estas dirite: '... la regno de Dio estas vi' (Lk 17:21). En Lk 17:20 ni vidas, ke tiujn vortojn Jesuo diris al fariseoj; kaj 'vi' rilatis al ili. Certe, ili ne estis kristanaj kredantoj - la regno de Dio ne estis establita en iliaj koroj. La hebreoj publike demonstris sian fervoran atendadon de Mesio. En ĉi tiu citaĵo, verŝajne, la vortoj 'la regno de Dio ' estas titolo de la Mesio, pro tio, ke li estos la Reĝo de la Regno. Ekzemple, kiam Jesuo eniris Jerusalemon, homoj kriis: Estu benata tiu, kiu (Mesio) venas en la nomo de la Eternulo; estu benata la venanta regno de nia patro David' (Mk 11:9, 10), tie ĉi la vorto 'la regno' egalas al la vorto 'Mesio'. Ankaû Johano la Baptisto en siaj predikoj diris: '... alproksimiĝis la regno de la ĉielo. Ĉar li (Jesuo) estas tiu, pri kiu estis dirite per la profeto Jesaja' (Mt 3:2, 3). Kaj en Lk 17:20 -24 al la demando de fariseoj 'kiam venos la regno de Dio' Jesuo respondis al ili, dirante pri la alveno de 'la Filo de homo'. Kristo vidis, ke la fariseoj, demonstrante sian pormontran fervoron pri atendado de Mesio, kiu laû ili, devas veni subite, en gloro kaj forto, ne rimarkis la Mesion, 'la regnon de Dio' - Jesuon, kiu jam estis humile staranta 'inter' ili. Kaj li diris al ili: 'La regno de Dio ne venas kun observado... ĉar jen la regno de Dio estas inter vi' (Lk 17:20, 21).

### 5.3 REGNO DE DIO EN LA PASINTECO 5.3 REGNO DE DIO EN LA PASINTECO

La regno de Dio estas la estonta rekompenco de la kredantoj. Kiel tia ĝi instigas ilin vivi laû la ekzemplo de Kristo - toleri suferojn kaj malfacilaĵojn de tiu ĉi vivo. Tial oni povas atendi, ke la kredantoj pasigos ĉiujn siajn tagojn kun ĉiame kreskanta deziro kompreni kaj pritaksi la belecon de la estonta regno. Tio estos la rezulto de ĉiuj iliaj streboj kaj elmontroj de sia amo al Dio, kiel al sia Patro. En la Skriboj abundas detaloj pri la estonta Regno, kaj vi povas elspezi la tutan vian vivon por klare imagi al vi nur kelkajn el ili. Unu el vojoj, kiuj povas konduki nin al kompreno de la bazaj principoj de la estonta Regno estas agnoski, ke la Regno de Dio jam ekzistis pasinttempe en la formo de la nacio de Izraelo. Tiu ĉi regno estos restarigita post la reveno de Kristo. La Biblio donas al ni multe da informoj pri la nacio de Izraelo, por ke ni povu pli ĝuste kompreni kiel estos aranĝita la estonta Regno de Dio. Multfoje Dio estas priskribita kiel 'la Reĝo de Izrael' (Jes 44:6; kmp. Jes 43:15; Ps 48:2; 89:18; 149:2); el tio sekvas, ke la popolo de Izraelo estis Lia regno. Ili iĝis la regno de Dio post kiam Dio donis al ili la promesojn ĉe la
- - Al justuloj ne estis donitaj promesoj pri savo en la ĉielo. La savo estos donita ĉe juĝa loko nur post kiam Kristo revenos, sed ne post iom da tempo post morto, kiam la animoj lasas 'purigejon' (Mt 25:31 -34; Ap 22:12).
- - Ĉiuj justuloj ricevos rekompencon en la sama tempo, sed ne ĉiu persono aparte.
- - Morto estas senkonscia stato, sed ne aktiveco, kiun sugestas la doktrino pri purigo.
- - Ni estas purigataj de niaj pekoj per baptiĝo en Kristo kaj fortikigo de nia kredo je lia ago dum nia nuna vivo, ne post iu periodo de suferoj post morto. Al ni estas dirite 'Forpurigu la malnovan fermentaĵon' de peko dum niaj vivoj (1 Kor 5:7); purigu nian konsciencon de pekaj faroj niaj (Heb 9:14; 2 Tim 2:21). La tempo por nia purigo estas nun, dum nia vivo, ne post nia morto en iu 'purigejo', ĉar 'jen nun la tempo de favoro; jen nun la tago de savo' (2 Kor 6:2). Nia obeado al Dio per baptiĝo kaj kresko de spirita karaktero en ĉi tiu vivo kondukas nin al nia savo (Gal 6:8), ne al periodo de suferado en iu 'purigejo'.
- - La penoj de aliaj homoj por savi nin per monofero al preĝejoj kaj ekbruligado de kandeloj ne validos por nia savo. 'Fraton tute ne liberigos homo, Nek donos al Dio elaĉeton por li... ke li restu viva eterne' (Ps 49: 6-9).

###### KOMENTO 12: Fantomoj Kaj Metempsikozo

De pratempo la homaro penas konvinki sin, ke morto ne estas la fino de ekzisto, ke post la morto homo vivos en formo de alia persono aû besto, kiu posedos lian spiriton. Tia kredo estas unu el la plej fruaj. Ni jam montris, ke la spirito de homo rilatas al la spirado, viveca forto ene en li, kaj ke la spirito revenas al Dio post kiam homo mortas (Pred 12:7). Tio signifas, ke lia spirito ne ĉirkaûvagadas kiel 'fantomo', kaj ke ĝi ne estas libera posedi alian homon aû beston por ke la personeco de homo daûrigu sian ekziston en li (aû en ĝi). Ĉiu el ni estos juĝata laû siaj faroj (2 Kor 5:10). Sed se niaj faroj kaj pensoj estas rezulto de agoj kaj pensoj de antaûvivinta homo, la koncepto, ke Dio juĝas kaj rekompencas nin laû niaj faroj (Ap 22:12), perdas sian sencon.
34

- 20. Jimenez Hiscock L, de Olaiz Navarro B, Bravo Bravo JL. Estadificación. Otros factores pronósticos. En: Río Ramírez MT et al. Actualización en el carcinoma broncogénico. Madrid: Ergon. 2012. P: 99-124.
- 21. Suneja G, Shiels MS, Melville SK, Williams MA, Rengan R, Engels EA. Disparities in the treatment and outcomes of lung cancer among HIV-infected individuals. AIDS. 2013; 27: 459-468.
- 22. Wang YH, Shen XD. Human immunodeficiency virus infection and mortality risk among lung cancer patients: A systematic review and meta-analysis. Medicine (Baltimore). 2018; 97: e0361.
- 23. Grover S, Desir F, Jing Y, Bhatia RK, Trifiletti DM, Swisher-McClure S, et al; Reduced cancer survival among adults with HIV and AIDS-defining illnesses despite no difference in cancer stage at diagnosis. J Acquir Immune Defic Syndr. 2018; 79: 421-429.
- 24. Fiore MC, Jaén CR, Baker TB, Bailey WC, Benowitz NL, Curry SJ et al. Treating tobacco use and dependence: 2008 update U.S. Public Health Service Clinical Practice Guideline executive summary.Respir Care. 2008; 53:1217-22
- 25. Browning KK, Wewers ME, Ferketich AK, Diaz P. Tobacco use and cessation in HIV-infected individuals. Clin Chest Med. 2013; 34: 181-90.
- 26. Mercié P, Arsandaux J, Katlama C, Ferret S, Beuscart A, Spadone C, et al; ANRS 144 Inter-ACTIV study group. Efficacy and safety of varenicline for smoking cessation in people living with HIV in France (ANRS 144 Inter-ACTIV): a randomized controlled phase 3 clinical trial. Lancet HIV. 2018; 5: e126-e135.
- 27. National Lung Screening Trial Research Team. Aberle DR, Adams AM, Berg CD, Black WC, Clapp JD, et al. Reduced lung-cancer mortality with low-dose computed tomographic screening. N Engl J Med. 2011; 365: 395 - 409.
- 28. De Koning H, Van Der Aalst C, Ten Haaf K, Oudkerk M. Effects of volume CT lung ancer screening: mortality results of the NELSON randomised-controlled TH population-based trial. IASLC 19 World Conference on lung cancer.
5. poglavje: Naravni moralni zakon 149

149

narave. Pri tem vedno »obstaja nevarnost, da bi imeli 'metafizično' vse tisto, kar se 53 nam danes kaže kot 'večna' človeška resničnost« .

##### Zgodovinskost naravnega zakona

Splošna moralna norma se udejanja vedno v konkretnih in osebnih situacijah. Imperativ delati dobro »tukaj in sedaj« je podvržen zgodovinskemu spreminjanju, tako da lahko rečemo, da je na nek način tudi naravni moralni zakon prigoden in podvržen zgodovinskemu spreminjanju v smislu, da nove zgodovinske razmere zahteva novo aplikacijo splošne moralne norme. Aplikacija je podvržena zgodovinskim spremembam. Kaj pa človeška narava kot taka in naravni zakon v sebi? Postavlja se vprašanje, če obstaja identična človeška narava, ki se udejanja v posameznih osebah in posameznih okoljih, ki so vedno različna. Ali pa se z zgodovino spreminja tudi človeška narava? evolucije Gatti ugotavlja, da ideja tako globoko zaznamuje miselnost sodobnega človeka, da si težko predstavlja nekaj, kar ne bi bilo podvrženo stalnemu spreminjanju; ves svet, ki ga poznamo, je v razvoju proti nedefinirani izpolnitvi, v tem procesu pa je vsaka naslednja stopnja razumljena kot preseganje tistih stopenj, ki so 54 bile pred njo. Zato nekateri teologi zagovarjajo, da naj bi evolucija spadala k človeški naravi; človeška narava je narava, ki nastaja (evolutiven, dinamičen pogled na človeško naravo). Zgodovinske spremembe, ki so posledice človeškega kulturnega udejstvovanja, naj bi bile dokaz za to. Zavedanje samega sebe spada k človeški naravi; pomembne spremembe na področju zavedanja sebe doprinašajo k 55 spremembam njegove narave in tako vodijo k misli, da je naravi zakon spremenljiv.
senmorteco. Tio ankaû klarigas, kial Paûlo identigis la releviĝon kaj la alvokon al la juĝa seĝo (ekzemple, Fil 1:23).

###### KOMENTO 14: La Suprenkapto

Inter religiaj homoj, precipe inter evangelistoj, estas disvastigita opinio, ke ĉe la reveno de Kristo la justuloj estos suprenkaptitaj en la ĉielon. Tiu ĉi kredo ofte asocias kun la ideo, ke la tero tiam estos detruita. En Komento 9 ni montris, ke tio estas neebla. Ni ankaû montris en Ĉapitro 4.7, ke la loko de rekompenco estos la tero, ne la ĉielo. Tiuj eraraj opinioj baziĝas sur malĝusta kompreno de 1Tes 4:16, 17: 'Ĉar la Sinjoro mem malsupreniros de la ĉielo... kaj la mortintoj en Kristo leviĝos la unuaj; poste ni, kiuj vivas, ankoraû restantaj, estos kune kun ili suprenkaptitaj en la nubojn, por renkonti la Sinjoron en la aero; kaj tiel ni estos por ĉiam kun la Sinjoro'. Ne parolante pri la evidenta danĝero fari erarajn konkludojn, bazintajn sur nur unu citaĵo el la Evangelio, necesas rimarki, ke tiuj versoj ne havas aludon en la ĉielon pri tio, ke la justuloj estos suprenkaptitaj . Kristo malsupreniros de la ĉielo antaû ol la kredantoj renkontiĝos kun li. Kristo reĝos eterne sur la trono de David en Jerusalemo, kaj ni estos kune kun li tie ĉi sur la tero. Tial tute ne eblas, ke la justuloj kun Kristo estos en pendigita stato ie en la aero inter la tero kaj la ĉielo. 'La aero' disvastiĝas nur je kelkaj kilometroj super la tera surfaco, sekve, ĝi ne povas rilati al la ĉielo, kie Dio estadas. La greka frazo, tradukita en la Evangelio kiel 'suprenkaptitaj' laûlitere signifas 'estos forportitaj'; ĝi ne indikas iun ajn certan direkton. En Agoj 8:39, 40 ni legas: 'La Spirito de la Eternulo forkaptis Filipon... sed Filipo troviĝis en Aŝdod'. Ĉi tie estas dirite, ke Filipo per mirakla maniero estis transportita de unu loko al la alia. Kiam venos Kristo, la respondeculoj kolektiĝos ĉe la loko de juĝo, sed ili ne mem venos, ili estos kolektitaj, povas esti tiu transiro estos okazigita laû la aero laûlitere. Jesuo diris: 'en tiu tago, kiam la Filo de homo malkaŝiĝos... du viroj estos sur kampo; unu estos prenita, kaj la alia lasita' (Lk 17:30, 36). Tio ankaû donas eblecon konkludi, ke tiu 'unu' estos subite 'forkaptita'. La apostoloj sincere demandis: Kie, Sinjoro?'. Kaj Li respondis al ili: 'Kie estas la kadavro, tien ankaû kolektiĝos la agloj' (Lk 17:37). Kiel la agloj per instinkto flugas en la aero al kadavro sur la tero, tiel same la respondeculoj estos transportitaj ('forkaptitaj') al la loko, kie ili renkontos sian Sinjoron dum juĝo. Ni denove devas emfazi la gravecon de la doktrino pri la juĝa seĝo de Kristo; unuaj devas veni al la juĝa seĝo la respondeculoj. La justuloj el ili estos rekompencitaj. Neatenta, supraĵa legado de 1Tes 4:16, 17 povas alkonduki al erara konkludo, ke ĉiuj respondeculoj estos forkaptitaj en la ĉielon kaj restos tie
- kiam la sciigo estis jam efektivigita, la donaco de la Spirito lasis tiun homon kaj tiu ĉi homo diradis denove siajn proprajn vortojn, ne la vortojn de Dio. Jen estas unu el multaj ekzemploj: 'La spirito de Dio venis sur Zeĥarjan ... kaj diris al ili: Tiele diras Dio: Kial vi malobeas la ordonojn de la Eternulo?' (2 Kron 24:20).

Aliaj ekzemploj estas donitaj en la versoj 1 Kron 15:1 kaj Lk 4:18, 19.

El tio sekvas, ke la spirito de Dio estis donita por certa, konkreta celo kaj ne estis:

- - garantio de savo;
- - io, kio daûras dum la tuta vivo;
- - mita povo interne de ĝia posedanto;
- - io gajnita de iu 'persona travivaĵo'.

Necesas rimarki, ke estas multe da dubindaj kaj malprecizaj rezonadoj pri donacoj de la Sankta Spirito. Tiel iuj homoj anoncas, ke ili ricevis la donacon de la Sankta Spirito, kaj allogas al si homojn asertante, ke ankaû ili ricevos la Sanktan Spiriton, se ili 'akceptos Jesuon'. Tamen necesas demandi sin: 'Kio estas tiuj donacoj?'. Estas malfacile kredi, ke homoj ne scias, kiujn donacojn ili havas. Al Ŝimŝon estis donita spirita donaco por mortigi leonon (Juĝ 14:5,6) ĝuste tiam, kiam li staris antaû blekeganta besto. Kaj li ĝuste sciis por kiu celo estis sendita al li la sankta donaco. Li ne dubis pri tio. La epizodo pri Ŝimŝon kontrastas al asertoj de tiuj homoj, kiuj nun anoncas, ke ili havas la Sanktan Spiriton, tamen ne povas okazigi iun ajn eksterordinaran agon; aldone al tio ili eĉ ne scias, kiujn donacojn ili posedas. Tutcerte oni povas diri, ke tiuj homoj havis en sia vivo iujn dramajn emociajn konsternojn kunligitajn kun kristanismo, kiuj ŝanĝis ilian vivon kaj lasis en ili la senton de renaskiĝo. Sentante tion, ili prenas la Biblion, trovas en ĝi iun citon rilate al la Sankta Spirito kaj konkludas, ke tio estas skribite pri ili. Kaj ilia pastro kontente diras: 'Ĝuste tiel. Gloro al Dio!' kaj demonstras ilin antaû aliaj parohanoj, kiel posedantojn de la Sankta Spirito. La ĉefa kialo de tiu travestio kuŝas en la manko de biblia kompreno en tiuj homoj antaû sia 'konvertiĝo'. Dum nia batalo kontraû sintrompo de niaj propraj sentoj (Jer 17:9) ni devas firme stari sur la bazo de bibliaj principoj. Tio aparte necesas en studado pri la maniero, laû kiu la spirito de Dio funkcias. Al ĉiuj ni plaĉas pensi, ke la povo de Dio agas kun ni en niaj vivoj. Sed kiel kaj kial Li faras tion? Ĉu posedas ni fakte donacojn de la Spirito, kiel posedis ilin la homoj de la Biblio? Se ni efektive volas kompreni Dion kaj havi vivan rilatecon kun Li, ni devas agnoski bezonon de ĝusta kompreno de tiu fenomeno.
######### Abecedno imenski katalog, 1949

### Je prvi slovenski katalogizacijski pravilnik in je uveljavljen med prehodom na angloameriški pravilnik iz 1908 do Pruskih inštrukcij. Nova izdaja je bila izdana leta 1967. Pri obeh je sodeloval Pavle Kalan (1900- 1974), ki je bil tudi član delovne skupine pri IFLA.

######### PPIAK, 1970-1986

PPIAK je Pravilnik i priručnik za izredbu abecednih kataloga Eve Verone. Prvi del (Odrednice i redalice) iz leta 1970 govori o značnici, drugi del (Kataložni opis) iz leta 1983, pa govori o bibliografskem opisu.

Dr. Eva Verona (1905-1996) je bila predsednica Sekcije za katalogizacijo pri IFLA ter dobila nagrado ALA.

######### REICAT, 2009

Regole italiane di catalogazione je italijanski katalogizacijski pravilnik in izide v času Ifline konference v Milanu . Njegova osnova je konceptualni model knjižničnega kataloga Funkcionalne zahteve za bibliografske zapise (FZBZ).

######### RDA, 2010

### Resource Description and Access je angloameriški katalogizacijski pravilnik in mednarodni standard namenjem digitalnemu okolju, njegova osnova pa so nova katalogizacijska načela FZBZ, FRAD in ISBD.

STANDARDIZACIJA ZNAČNICE

### Se zgodi na Mednarodni konferenci o načelih katalogizacije v Pari zu leta 1961. Pariška načela določijo enotna značnica, moderna imena avtorjev na načelu državljanstv, razširitev osebnega avtorstva, korporativna značnica in abecedni imenski katalog - funkcije.

## Funkcije abecednega imenskega kataloga (po pariških načelih) sta iskalna in zbirna funckija, ki si pomagata z dvema vprašanjima, in sicer:

### 1. Ali ima knjižnica določeno publikacijo, ki jo označuje avtor in/ali naslov 2. Katere publikacije določenega avtorja ima knjižnica in katere izdaje, prevode, priredbe, predelave določenega dela

NOVA KATALOGIZACIJSKA NAČELA Nova katalogizacijska načela so se pripravljala na reginoalnih srečanjh v Frankfurtu (l. 2003), Buenos Airesu (l. 2004), Kairu (l. 2005), Seuli (l. 2006) in Pretorii (l. 2007), nastal pa je IFLIN Cataloguing Principles: The statement of International Cataloguing Principles (ICP) and its Glossary, 2009. Nova katalogizacijska načela vsebujejo pravila za zapis značnice in bibliografskega opisa, so zasnovane na osnovi FZBF, FRAD in FRSAD ter določajo funkcije kataloga, ki so najti, identificirati, izbrati, pridobiti in navigacija (prikaz odnosov).
(Ijob 27:3; kmp. Jes 2:22). El tio sekvas, ke la spirito de vivo estas donata al ni je nia naskiĝo kaj restas interne en ni tiom longe, kiel longe vivos nia korpo. Kiam la spirito de Dio estas elprenita el io ajn, ĝi senprokraste pereas, ĉar la spirito estas la viva forto. Se Dio 'prenus al Si Sian spiriton kaj spiron, tiam pereus absolute ĉiu karno, kaj homo refariĝus polvo. Se vi havas prudenton, aûskultu ĉi tion' (Ijob 34:14 -16). La lasta propozicio refoje aludas, ke la homo kun granda malfacilo konscias la realan naturon de sia ekzisto. Kiam Dio forprenas de ni Sian spiriton je nia morto, mortas ne nur nia korpo, sed ankaû venas la fino por nia konscio. David komprenis tion kaj pli fidis je Dio, ol je tiel malfortaj kreitaĵoj kiel homo. Al la asertoj de humanistoj kontraûas Ps 143:3- 5 'Ne fidu eminentulojn, Homidon, kiu ne povas helpi. Eliras lia spirito, li reiras en sian teron; Kaj en tiu tago neniiĝas ĉiuj liaj intencoj. Bone estas al tiu, kies helpo estas la Dio de Jakob, kiu esperas al la Eternulo, lia Dio'. Post la morto 'la polvo refariĝos tero, kiel ĝi estis, kaj la spirito reiros al Dio, kiu ĝin donis' (Pred 12:7). Pli frue ni jam montris, ke Dio pere de Sia Spirito ĉeestas ĉie. En tiu ĉi senco 'Dio estas Spirito' (Joh 4:24). Dum nia morto ni faras 'nian lastan enspiron' en tiu senco, ke la Spirito de Dio, kiu estas en ni, forlasas nin. Tiu spirito ensorbiĝas en la spiriton de Dio, kiu ĉirkaûas nin; sekve, post nia morto 'la spirito reiros al Dio'. La saman procezon de la morto havas ankaû la bestoj, ĉar la spirito de Dio subtenas ĉiun kreitaĵon. Homoj kaj bestoj havas la saman spiriton, aû vivan forton, interne de si. 'Ĉar la sorto de homidoj kaj la sorto de bruto estas sorto egala: kiel ĉi tiuj mortas, tiel mortas ankaû tiuj, kaj sama spirito estas en ĉiuj; kaj supereco de homo kontraû bruto ne ekzistas' (Pred 3:19). Kaj la aûtoro aldonas: 'Ĉiuj iras al unu loko: ĉiuj fariĝis el polvo, kaj ĉiuj refariĝos polvo' (Pred 3:20). Tiu priskribo de homoj kaj bestoj, havantaj la saman spiriton kaj egale mortantaj, rememorigas al ni la rakonton pri tio, kiel homoj kaj bestoj, havantaj la saman spiriton, donitan de Dio (Gen 2:7; 7:15), pereis per la sama morto dum la diluvo: 'Kaj pereis ĉiu karno, kiu moviĝas sur la tero, la birdoj kaj la brutoj kaj la bestoj, kaj ĉiuj rampaĵoj, kiuj rampas sur la tero, kaj ĉiuj homoj. Ĉio, kio havis en si spiriton de vivo, el ĉio, kio estis sur la seka tero, mortis (Gen 7:21-23). Atentu pri tio, kiel estas komparata la morto kaj la diluvo en Ps 90:5 . La priskribo, donita en Gen 7, klare montras, ke la homo ĝenerale rilatas al la sama kategorio de 'ĉiu karno... ĉiu ekzistaĵo', ĉar li havas la saman spiriton, kiel la bestoj.

###### 4.4 MORTO ESTAS SENKONSCIA STATO

El tio, kion ni jam eksciis pri la animo kaj la spirito, oni povas konkludi, ke ĉiu mortinto estas plene en senkonscia stato. La Biblio diras, ke ĉiujn aferojn de respondeculoj antaû Dio, Li memoras (Mal 3:16; Ap 20:12; Heb 6:10), sed