ahmedheakl/docatlas_instruct huggingface dataset:
DEPARTAMENTO DE SERVICIOS PARA LA FAMILIA Y DE PROTECCIÓN FORMA K-906-0695S

NORMAS/SERVICIOS PARA LAS FAMILIAS DE ADOLESCENTES REVISADA JUNIO DE 2022

RESPONSABILIDADES DEL DFPS
El DFPS, como tutor principal del menor que ha sido colocado en un hogar, está de acuerdo en ayudar a mantener seguro al menor, encontrarle un lugar permanente para vivir y proporcionarle lo necesario para su bienestar. A. La seguridad 1. El DFPS asignará a un trabajador de casos para dar seguimiento al menor colocado en el hogar del pariente para asegurar que se satisfagan las necesidades de seguridad, permanencia y bienestar del menor. 2. El DFPS investigará todas las denuncias de supuesto abuso, maltrato y descuido del menor colocado en el hogar, del pariente cuidador o de las demás personas que vivan en la casa, y tomará las medidas necesarias para garantizar la seguridad del menor. B. La colocación permanente 1. El DFPS le informará al pariente cuidador sobre cualquier cambio en la situación familiar del menor o en el plan de colocación permanente. C. El bienestar 1. El DFPS formulará un 'plan de servicios' con el pariente cuidador para cada menor . 2. El DFPS entregará al pariente cuidador la Forma 2279s (Resumen de la colocación). 3. El DFPS informará al pariente cuidador de cualquier programa de asistencia pública, incluido médico o económico, que esté disponible. El DFPS también le ayudará al pariente cuidador a solicitar asistencia pública para el menor. D. Otro 1. El DFPS le brindará al pariente cuidador capacitación y otros servicios de desarrollo cuando estén disponibles. [List applicable services below.]

Página 3 de 6
- 2.2 INSPIRITECO

Ni jam konsideris la Spiriton kiel Lia potenco, penso kaj karaktero, kiujn Li elmontrigas en agoj per Sia spirito. En antaûa parto ni notis, ke per la Spirito de Dio kreiĝis la mondo: 'Per Lia spirito belegiĝis la ĉielo' (Ijob 26:13); 'Kaj la spirito de Dio ŝvebis super la akvo' (Gen 1:2). Samtempe ni legas: 'Per la vorto de la Eternulo estiĝis la ĉielo (Ps 33:6). Ankaû en la libro 'Genezo' estas dirite, ke laû la vorto de Dio estis kreita la mondo. Pro tio la spirito de Dio tre klare speguliĝas en Lia vorto, same kiel niaj vortoj, esprimantaj niajn pensojn kaj dezirojn, spegulas 'nin', nian esencon. Jesuo saĝe diris: 'El la abundo de la koro (menso) la buŝo parolas' (Mt 12:34). Do, se ni volas kontroli niajn vortojn, ni devas antaû ĉio komenci ekde niaj pensoj. La vorto de Dio spegulas Lian spiriton, Liajn pensojn. Tio estas beno, ke ni havas en la Biblio skribitajn vortojn de Dio kaj povas kompreni Lian spiriton aû Lian menson. Dio atingis tiun miraklan esprimon de Sia spirito en skribitaj vortoj pere de inspiriteco. Tio signifas, ke ĉiuj skribintoj de la Biblio skribis ĝin laû la inspiro de Dio. Kaj la apostolo Paûlo admonis Timoteon ne forgesi, ke miraklo de la Biblio estas tio, ke ĝi estas la vortoj de la Dia spirito kaj donas al ni ĉion, kion ni devas scii pri Dio:

'Kaj ke jam de frua infaneco vi konas la sanktajn skribojn, kiuj povas fari vin saĝa por savo per la fido, kiu estas en Jesuo Kristo. Ĉiu skribaĵo inspirita de Dio estas ankaû utila por instruo, por admono, por korekto, por disciplino en justeco por ke la homo de Dio estu perfekta, plene provizita por ĉiu bona laboro' (2 Tim 3:15 -17).

Se la inspiritaj de Dio Skriboj povas doni tiun plenecon da scioj pri Dio, do ne estas bezonata iu ajn 'interna lumigo' por doni al ni veron pri Dio. Tamen ofte homoj diras pri siaj sentoj kaj persona sperto, kiel pri fonto de sia scio de Dio! Se akcepto, en fido, de la inspirita de Dio Vorto sufiĉas por plena pliriĉiĝo de homo en lia kristana vivo, ne necesas iu alia potenco en niaj vivoj. Se ekzistas tia bezono, tio signifas, ke la Vorto de Dio ne plene ekipis nin, kiel promesis Paûlo. Tenante enmane la Biblion, necesas havi fortan fidon kredi, ke ĝi efektive estas la vorto de la Dia Spirito. La Izraelidoj, kiel multaj kristanoj nun, racie interesiĝis, kion diras la Dia Vorto. Tamen ni ĉiuj devas esti atentaj pri la vortoj de Paûlo:
- 1. Tužba se podnesi u roku od trideset (30) dana od dana uručivanja konačnog upravnog akta stranci.

2. Ov aj rok primenjuje se i za ovlašćeni organ za podnošenje tužbe, ako mu je uručen upravni akt. Ako mu upravni akt nije uručen, onda može podneti tužbu u roku od šesdeset (60) dana od dana dostavljanja upravnog akta, stranci u čiju je korist donet akt.

### Član 63. Ostale odredbe postupaka

##### Ako ovaj zakon ne sadrži odredbe o postupku u upravnom sporu, shodno će se primenjivati odredbe Zakona o parničnom postupku .

### Član 65. Obavezni karakter presude

Kada sud poništi akt, protiv kojeg je bio pokrenut upravni spor, predmet se vrača u stanje u kome se nalazio pre nego što je poništeni akt donesen. Ako prema prirodi stvari, koja je bila predmet spora, treba umesto poništenog upravnog akta, doneti drugi, nadležni organ je dužan da ga donese be z odlaganje, a najdocnije u roku od trideset (30) dana od dana dostavljanja presude. Nadležni organ u ovom slučaju obavezuju pravni aspekti suda, kao i primedbe suda u pogledu postupka.

### ZAKONbr. 03/L-006 OPARNIČNOMPOSTUPKU

### VRAĆANJE UPREĐAŠNJESTANJE

### Član 129. (Bez naslova)

129.1 Ukoliko stranka ne ide uopšte a ročište ili izgubi rok za izvršenje neke parnične radnje i iz tog razloga izgubi pravo da kasnije izvrši parničnu radnju vazanu rokom, sud će dozvoliti ovoj stranci , po njenom predlogu, da kasnije izvrši tu radnju, ukoliko konstatuje da postoje opravdani razlozi koji se nisu mogli utvrditi a ni izbeči . 129.2 Kada se dozvoli vračanje na predhodno stanje parnični postupak se vrača na ono stanje na koje se nalazio pre nepostupanja i poništavaju se sve odluke, koje je doneo sud zbog ne postupanja.

### Član 130. (Bez naslova)

##### 130.1 Predlog za vračanje na prethodno stanje se podnosi sudu na kome je trebalo da se izvrši nedovršeni parnični postupak .

130.2 Predlog treba da se podnese u roku od sedam (7) dana od dana kada je prestao razlog nepostupanja , ukoliko je stranka kasnije saznala o nepostupanju, onda se rok obračunava od dana kada je saznao za nepostupanje .

##### 130.3 Nakon isteka šesdeset (60) dana od dana nepostupanja ne može se tražiti vračanje na prethodno stanje .

130.4 Ukoliko se vračanje na prethodno stanje traži zbog ne pridržavanja roka za izvršenje parničnog postupka predlagač ima zadatak da uz predlog pismeno priloži pismenu proceduralnu radnju, neizvršenu blagovremeno .

15
5. poglavje: Naravni moralni zakon 117

117

časih in vseh kulturah, je tudi naravni zakon v svojem bistvu nespremenljiv. Spremenljiva pa je aplikacija naravnega zakona v različnih okoljih. Danes večina moralnih teologov ne sprejema nekritično pojmovanja naravnega moralnega zakona, predvsem tako, kot je bil le-ta predstavljen v neosholastiki. Kaj pomeni, da je naravni moralni zakon večni zakon proglašen v času? Predvsem je potrebno razčistiti, kaj pomeni, da je človek z razumom soudeležen pri večnem božjem zakonu? Kakšen je odnos med zgodovinskostjo in nespremenljivostjo naravnega moralnega zakona? V naravnem moralnem zakonu se srečata Božje dejanje, ki je izvir moralne resnice, in človekovo dejanje , ki je poklican, da se na svoboden in odgovoren način odzove na klic te resnice. V tem kontekstu se postavlja vprašanje, če je naravni moralni zakon del Božjega zakona ali je del človeškega zakona. Najverjetneje gre za prepletanje večnega Božjega zakona in človeškega 4 odgovora na ta zakon. Dejstvo pa je, da človek ne more delovati poljubno na moralnem področju, ampak je v svoji svobodi odgovoren in zavezan resnici. Moralno odločanje se odvija v stalni napetosti med človekovo svobodo in normativno razsežnostjo moralnosti, med svobodo in postavo.

### 2. Zgodovina naravnega moralnega zakona

#### 2.1 G RŠKI IN RIMSKI SVET

##### Kozmološko pojmovanje

O naravnem zakonu ne govori samo krščanska etika, ampak je dediščina različnih kultur. Antična misel grško - rimskega kulturnega kroga izhaja iz prepričanja, da nasproti minljivosti konkretnega obstaja abstraktna stalnost splošnosti, ki tvori dejansko resničnost. Vse, kar je konkretno, posamično, premine v hitrem toku sprememb, v tem spreminjanju pa ostaja nespremenjena idealna občost (splošnost). Grki so izhajali iz pojmovanja sveta kot kozmosa. Kozmos je bil pravzaprav temeljna predpostavka njihovega mišljenja. Izza vsega bivajočega stoji presežno kot počelo
Pravila, ki jo izražajo, ostajajo v bistvu veljavna. Četudi jo tajijo prav do njenih temeljnih načel, je ni mogoče razbiti in tudi ne iztrgati iz človekovega srca.« Ker je vpisana v umno naravo človeške osebe, je naložena vsakemu z umom VS 51. » obdarjenemu in v zgodovini živečemu ustvarjenemu bitju. Da bi se izpopolnjevala v svojem specifičnem stanju, mora človek delati dobro in se izogibati hudega, bedeti nad predajanjem življenja naprej in ohranjevanjem tega življenja, plemenititi in razvijati bogastva čutnega sveta, gojiti socialno življenje, iskati resnico, delati dobro, zazirati se v lepoto. « Kljub vsemu pa VS dopušča tudi zgodovinsko interpetacijo nespremenljivih razvoju nauka objektivnih norm znotraj določenega kulturnega konteksta. Govori o in Ta resnica nravne postave se - kakor postavi analogijo z razvojem nauka vere. » resnica »zaklada vere« - v pretakanju stoletij razvija: norme, ki to resnico izražajo, ostanejo v svojem bistvu veljavno; toda cerkveno učiteljstvo jih mora »eodem sensu eademque sententia« v skladu z zgodovinskimi okoliščinami natančneje opredeliti in določiti« (VS 53).

##### Univerzalnost naravnega zakona: medkulturnost

Cerkveno učiteljstvo vztraja na univerzalnosti naravnega moralnega zakona. Naravni zakon je platforma univerzalnega dialoga na področju moralnosti. Tako pravi papež Fides et ratio Janez Pavel II. v encikliki (Vera in razum): »Z dokazovanjem, ki je utemeljeno na razumu, in upoštevaje njegova pravila more krščanski filozof, četudi ga pri tem ves čas vodi dodatno umevanje, ki mu ga daje božja beseda, razvijati razmišljanje, ki bo razumljivo in pametno tudi za tiste, ki še ned dojemajo polne resnice, katero razodeva božje razodetje. To področje razumevanja in dialoga je danes še toliko bolj pomembno, ker je mogoče probleme, ki se človeštvu zastavljajo na kar najbolj pereč način - pomislimo na probleme ekologije, miru ali sobivanja ras in kultur - razrešiti v duhu in poštenega sodelovanja kristjanov z verniki drugih religij in z osebami, ki sicer nimajo verskega prepričanja, vendar jim je pri srcu prenova človeštva.« (FR 104) Naravni moralni zakon ne temelji samo na skupni biološki naravi, ampak na skupnem razumu, ki je lasten vsem ljudem. Skupna človeška narava je razdrobljena v različne izrazne oblike te skupne narava v različnih kulturah, znotraj katerih obstajajo tudi kontrasti, različnosti in tudi napetosti.
97

- 26. Mir O, Dessard-Diana B, Louet AL, Loulerque P, Virad JP, Langlois A, et al. Severe toxicity related to a pharmacokinetic interaction between docetaxel and ritonavir in HIV-infected patients. Br J Clin Pharmacol 2010; 69: 99-101.
- 27. Corona G, Vaccher E, Sandron S, Sartor I, Tirelli U, Innocenti F,et al. Lopinavir- ritonavir dramatically affects the pharmacokinetics of irinotecan in HIV patients with Kaposi's sarcoma. Clin Pharmacol Ther 2008; 83: 601- 606.
- 28. Kotb R, Vincent I, Dulioust A, Peretti D, Taburet AM, Delfraissy JF, et al. Life- threatening interaction between antiretroviral therapy and vinblastine in HIV- associated multicentric Castleman's disease. Eur J Haematol2006; 76: 269 - 271.
- 29. Torres HA, Rallapalli V, Saxena A, Granwehr B, Viola G, Ariza-Heredia E, et al. Efficacy and Safety of Antiretrovirals in HIV-Infected Patients with Cancer. Clin Microbiol Infect 2014; 20 :O67.
- 30. Sharma M, Walmsley SL. Raltegravir as antiretroviral therapy in HIV/AIDS. Expert Opin Pharmacother. 2014;15:395-405.
- 31. Chrdle A, Jerhotova Z, Vacik M et al. Crushed dolutegravir/abacavir/lamivudine given via nasogastric tube in gastric outlet obstruction caused by cancer resulted in rapid viral load supression, Int J STD AIDS. 2018 [Epub ahead of print].
- 32. Roskam-Kwint M, Bollen P, Colbers A, et al. Crushing of dolutegravir fixed-dose combination tablets increases dolutegravir exposure. J Antimicrob Chemother. 2018; 73: 2430-2434.
- 33. Johnston C, Harrington R, Jain R, Schiffer J, Kiem HP, Woolfrey A. Safety and efficacy of combination antiretroviral therapy in HIV-infected adults undergoing autologous or allogenic hematopoietic cell tarnsplant for hematologic malignancies.Biol Blood Marrow Transplant. 2016; 22: 149-156.
- 34. Malfitano A, Barbaro G, Perretti A, Barbarini G. Human immunodeficiency virus- associated malignancies: a therapeutic update.Curr HIV Res 2012; 10: 123-132.
- 35. Panel de expertos del Grupo de estudio del Sida y del Plan Nacional del Sida. 2015 prevention of opportunistic infections in HIV-infected adolescents and
prevalence prevalence of diabetes in subjects with HF is 4.3%-28% . Moreover, HF including HFpEF and HF with reduced ejection fraction (HFrEF) often coexist with T2DM in [90,91] nearly 30%-40% of cases, with the HFpEF being commoner than HFrEF . Both T1DM and T2DM are associated with increased risk for HF in women compared to men, with T1DM associated with 47% greater risk and T2DM associate with 9% greater [92] risk . Hyperglycaemia in patients with DMpromotes the development of HF. Each 1% increment in HbA1c is associated with a 30% increase in HF in patients with T1DM and [93,94] 8% increase in HF in patients with T2DM . HF in subjects with diabetes is associated with increased rates of hospitalisation, cardiovascular mortality, and all-cause mortality, with the greatest risk for patients with HFpEF, compared to patients with [95,96] HFrEF .

##### Pathophysiology HF in DM

HF in patients with DM could arise from a combination of DCM, ischaemic cardiomyopathy, CAN, and hypertensive cardiomyopathy. The pathogenic mechanisms that are known to cause DCM and CAN, namely, hyperglycaemia, insulin resistance, and hyperinsulinaemia are also risk factors for the development of ischaemic [25] heart disease and hypertension among patients with DM .

##### DCM

DCM is defined as a condition of cardiac dysfunction encompassing myocardial metabolic, structural, and functional changes in the absence of other cardiac risk factors, such as CAD, hypertensive heart disease, and significant valvular disease, in [97,98] individuals with T1DM or T2DM . In the early stages, DCM remains asymptomatic and the only sign is an increase in left ventricular mass (hypertrophy), which is independent of hypertension and body weight, and results from dysfunctional cardiac remodelling. In the next stage, myocardial fibrosis develops, leading to diastolic dysfunction, which is the most common manifestation of DCM. The diastolic dysfunction can be asymptomatic during the early stages or can present with HFpEF. A

21 / 58
samega izdelan instrumentarij za ureditev krščanske družbe. Da se je tako izpostavljajo nevarnosti dajanja prednosti postavi pred evangeljskim duhom se je zlahka prezrlo. Zelo obširno sklicevanje na SZ etiko najdemo tudi v teološki etiki visoke sholastike. Tomaž Akvinski je sicer jasno razlikoval med moralo, obredom in pravnimi zakoni ter pri tem stalno veljavnost pripisal predvsem prvim, je kljub temu 4 tudi kultne in druge predpisane zakone interpretiral kot obvezne.

- 3. Za čas, ko je moralna teologija nastala kot samostojna veda pa je značilno, da so svetopisemski izreki bili pogosto uporabljeni samo za to, da so se v naprej izdelana stališča naknadno potrdila z bibličnimi citati. Sveto pismo je sicer pogosto citirano, a je komaj kdaj izvir samostojnega razmišljanja in izpeljevanja. Kako pogosto so svetopisemski citati služili samo za okras, se kaže v tem, da se je preprosto uporabilo citat brez natančne predstavitve vsebine. Posledica je tako bila, da se je morala vse bolj oddaljevala od svetopisemske vsebine, kljub velikemu številu bibličnih citatov.
- 4. Nezadovoljstvo nad takšno moralno teologijo je pripeljalo do vedno novih poizkusov, da bi moralna teologija bila močneje pod vplivom svetega pisma. Tako so si v 19. stol za to prizadevali J.M. Sailer in J.B. Hirscher, v 20. stol. pa F.Tillmann in B. Haring. Dela teh avtorjev so v duhu in vsebini prežeta s svetim pismom, vendar se v njih z današnjega vidika kaže določena pomanjkljivost. O težavi, ki jo predstavlja direkten prenos biblične morale v naš čas niso dovolj razmišljali.

Ko gledamo nazaj lahko rečemo, da sta se v preteklosti v odnosu do svetega pisma ponavljali dve napaki: sveto pismo se je uporabljalo bolj po lastnih predstavah in ne po tem, kaj samo misli. Če pa se je že pustilo, da je sveto pismo samo spregovorilo potem se je preveč ustavljalo pri posameznih besedah in ne pri temeljni vsebini. To se je potem tudi prenašalo neposredno na novo situacijo brez upoštevanja takratnega zgodovinskega konteksta. V obeh primerih je težko prišlo do tega, kar je dejansko svetopisemska morala. Če želimo potegniti nauk iz preteklosti, je jasno, da je potrebno svetemu pismu pustiti da samo spregovori, pri obravnavi etičnih tem. Bolj kot na posamezna mesta se je
ideo pri Kristo en liaj agoj kaj vortoj. Kristo estis la 'logos' de Dio, kaj la plano de Dio pri Kristo efektiviĝis per la Spirito de Dio. Tio klarigas, kial en la Malnova Testamento estas multe da mencioj pri Jesuo. Tamen oni devas ne opinii, ke Kristo estis 'la Vorto' - 'la Vorto' signifas la Dian planon de savo pere de Kristo, kaj tiu plano estis 'la Vorto'. 'Logos' ('la Vorto') ofte estas uzata por nomi la Evangelion mem pri Kristo - ekzemple, 'la vorto de Kristo' (Kol 3:16; kmp. Mt 13:19; Joh 5:24; Ag 19:10; 1 Tes 1:8 k.t.p.). Notu, ke la pri de 'logos' estas la vorto Kristo aû la vorto Kristo, sed ne li mem persone. Kiam Jesio naskiĝis, la vorto iĝis karno kaj sango - 'la Vorto fariĝis karno' (Joh 1:14). Jesuo persone estis 'la Vorto, kiu fariĝis karno', sed ne 'la vorto' mem; li fariĝis 'la Vorto' nur post sia naskiĝo de Maria. Kvankam Dio havis la planon pri Kristo de la fondo de la mondo, Li montris ĝin en la persono de Kristo kaj en la predikoj pri li en la Evangelio nur en la unua jarcento. Tiamaniere Dio diris al ni Sian vorton per Kristo (Heb 1:1,2). Ree kaj ree en ĝi estas emfazite, ke Kristo diris la vortojn de Dio kaj faris miraklojn laû la Dia indiko por elmontri al ni Dion (Joh 2:22; 3:34; 7:16; 10:32,38; 14:10,24). Paûlo obeis la ordonon de Kristo prediki la Evangelion pri li 'al ĉiuj nacioj': 'la predikado de Jesuo Kristo, laû la malkaŝo de la mistero, silentigita tra eternaj tempoj, sed nun elmontrita... al ĉiuj nacioj' (Rom 16:25,26; kmp. 1 Kor 2:7). Eterna vivo fariĝis ebla por homo per la agoj de Kristo (Joh 3:16; 6:53); sed jam de la komenco mem Dio havis planon doni al homo eternan vivon, kaj Li sciis, ke por tiu celo Jesuo oferdonos sin mem. Por ni tio elmontriĝis nur post la naskiĝo kaj morto de Jesuo: '...eterna vivo, kiun la senmensoga Dio promesis antaû la tempoj eternaj, sed ĝustatempe Li elmontris Sian vorton en la anonco' (Tit 1:2,3). Ni jam menciis, ke pri la profetoj de Dio estas dirite kiel pri ĉiam ekzistantaj, en tiu senco, ke ili profetis 'la vorton' de Dio 'de post la komenco de la mondo'(Lk 1:70). La paraboloj de Jesuo klarigis multe da tiuj profetaĵoj; li ankaû efektivigis la profetaĵon pri si mem: 'Mi malfermos per sentenco mian buŝon; Mi eldiros enigmojn el tempo antikva' (Mt 13:35). Tio estas la senco de la citaĵo, ke 'la vorto estis kun Dio... en la komenco' por 'fariĝi karno' ĉe la naskiĝo de Kristo.

###### 'La Vorto E stis Dio'

Nun ni konsideros, kion signifas la frazo 'la vorto estis Dio'. Niaj planoj kaj pensoj konsistigas nian esencon. Ekzemple, ni prenu la frazon 'Mi veturas al Londono' - ĝi ankaû estas 'vorto' aû komunikaĵo, car ĝi esprimas nian intencon, nian celon. Simile al tio, oni povas konsideri la planon de Dio rilate al Kristo. 'Ĉar kiaj estas la pensoj en lia animo, tia li ankaû estas' (Sent 23:7), kaj kiaj estas la pensoj de Dio, tia Li estas. Tiele, la vorto de Dio aû Liaj pensoj estas Dio: 'La vorto estas Dio'. Ni vidas la interligon inter Dio kaj Lia vorto.
68

## 5.5.1. Métodos de barrera El empleo del condón en hombres puede reducir la adquisición de infección por VPH y regresión de las lesiones genitales como los condilomas; esta protección no es total debido a que el preservativo deja zonas sin proteger como el escroto o la base del pene, pero es una medida coste-efectiva, protege frente a todos los genotipos del VPH y frente 50 a otras ITS . En mujeres el uso del condón reduce el riesgo de transmisión del VPH en torno al 70%, puesto que el preservativo deja desprotegida piel del área genital, y la infección puede transmitirse con cualquier parte del cuerpo que no esté protegida por 51 este . 5.5.2 Vacuna del virus del papiloma humano

Otra de las medidas a tener en cuenta a la hora de la prevención de HSIL y CCA incluye la administración de la vacuna del VPH. A principios de febrero de 2011 se publicaron los resultados de un EC de la vacuna tetravalente del VPH (VPH-q) que comparaba en HSH y heterosexuales seronegativos, su efectividad en la aparición de condilomas y de neoplasia escamocelular en ano; encontrándose mayor efectividad en el grupo de 52 heterosexuales (92% vs 72%) . En mujeres seronegativas, la vacuna VPH-q ha demostrado también su efectividad tanto en la aparición de lesiones displásicas anales 53 como cervicales, con excelentes resultados en eficacia . 54 En pacientes VIH se han publicado cinco EC de vacuna del VPH, uno en niños , y 55-58 cuatro en adultos , con resultados similares en cuanto a seguridad y una 56 seroconversión que oscilaba entre el 76 y 100%. El ensayo ACTG 5298 compuesto por hombres y mujeres infectadas por el VIH se interrumpió porque la prevalencia de infección persistente que encontraron fue muy baja en ambos grupos y por tanto no se pudo demostrar eficacia de la vacuna. El ensayo AIDS Clinical Trials Group A5240 detectó en mujeres con infección por el VIH menores títulos de anticuerpos frente al VPH, sobre todo del genotipo 18, a las 72 semanas; los autores sugieren el empleo de