ahmedheakl/docatlas_instruct huggingface dataset:
##### Pathophysiology of CAN

Pathophysiology of CAN is the same as any other form of diabetic neuropathy and is contributed by hyperglycaemia and dyslipidaemia (Figure 2). Hyperglycaemia is the main driver of diabetic neuropathy in T1DM, whereas dyslipidaemia is the main driver [68] in T2DM patients . Diabetes is associated with high substrate load of glucose and free fatty acids. In the presence of hyperglycaemia, glucose enters the Schwann cells through glucose transporter 3 (GLUT3). Excess glucose undergoes glycolysis, and pyruvate exceeds the capacity of tricarboxylic acid (TCA) cycle, resulting in a shift to anaerobic metabolism and accumulation of lactate. Lactate is shuttled from Schwann cells into [69] axons, resulting in mitochondrial dysfunction and axonal degeneration . Moreover, hyperglycaemia results in excessive activation of the electron transport chain, leading to mitochondrial dysfunction, ROS generation, oxidative stress, DNA damage, and activation of poly adenosine diphosphate ribose polymerase. The latter, in turn, inhibits glyceraldehyde-3-phosphate dehydrogenase resulting in accumulation of glycolytic metabolites, with upregulation of polyol, hexosamine, and diacylglycerol [70-76] (DAG) and PKC pathways, as well as generation of AGEs . The AGE-RAGE interactions, oxidative stress, endoplasmic reticulum (ER) stress and upregulated non- glycolytic pathways result in endothelial dysfunction characterized by impaired vasodilation mediated by decreased NO bioavailability, increased endothelin-1, increased PAI-1 and aberrant angiogenesis. Angiogenesis is increased in diabetic [70] nephropathy and retinopathy, whereas it is decreased in diabetic neuropathy . Microvascular damage decreases the neuronal blood flow resulting in demyelination, axonal loss, decreased myelinated fibre density, and reduced nerve conduction [76] velocity . Common mechanisms for the excessive ROS generation in patients with hyperglycaemia include excessive activation of the electron transport chain, AGE-RAGE interaction, pro-inflammatory cytokines, upregulated non-glycolytic pathways, and [70] high protein folding load. Crosstalk exists between oxidative stress and ER stress . AGE accumulation and hexosamine/polyol pathway upregulation are associated with a

17 / 58
94

- • pacientes que reciban QT o RT debe estrecharse la monitorización • pacientes que reciban QT o RT debe estrecharse la monitorización inmunovirologica (CD4 y CV), por ejemplo cada 3 meses ( C-III ).
- • recomienda profilaxis frente a Pneumocystis jirovecii en pacientes con un • recomienda profilaxis frente a Pneumocystis jirovecii en pacientes con un recuento de CD4 menor de 200 cells/ μL ( A-I ) y se debe considerar en pacientes con un recuento mayor que vayan a iniciar tratamiento con QT ( B-II ).

#### 7.4. Referencias bibliográficas

- 1. Bonnet F, Burty C, Lewden C, Costagliola D, May T, Bouteloup V et al. Changes in cancer mortality among HIV-infected patients: the Mortalité 2005 Survey. Clin Infect Dis 2009; 48: 633-636.
- 2. Weber R, Ruppik M, Rickenbach M, Spoerri A, Furrer H, Battegay M, et al. Decreasing mortality and changing patterns of causes of death in the Swiss HIV Cohort Study. HIV Med 2013;14:195-207.
- 3. Masiá M, Padilla S, Álvarez D, López JC, Santos I, Soriano V, et al. Risk, predictors, and mortality associated with non-AIDS events in newly diagnosed HIV-infected patients: role of antiretroviral therapy. AIDS 2013; 27: 181-189.
- 4. Baker JV, Peng G, Rapkin J, Abrams DI, Silverberg MJ, MacArthur RD, et al. CD4+ count and risk of non-AIDS diseases following initial treatment for HIV infection. AIDS 2008; 22: 841-848.
- 5. Bruyand M, Thiebaut R, Lawson-Ayayi S, Joly P, Sasco AJ, Mercié P et al. Role of uncontrolled HIV RNA level and immunodeficiency in the occurrence of malignancy in HIV-infected patients during the combination antiretroviral therapy era: Agence Nationale de Recherche sur le Sida (ANRS) CO3 Aquitaine Cohort. Clin Infect Dis 2009; 49: 1109-1116.
- 6. Silverberg MJ, Neuhaus J, Bower M, Gey D, Hatzakis A, Henry K et al. Risk of cancers during interrupted antiretroviral therapy in the SMARTstudy. AIDS 2007; 21: 1957-1963.
of in-hospital mortality, but there is still insufficient evidence to support the idea that [39] COVID-19 increases the risk of ACLF or mortality in cirrhotic patients . The baseline cirrhosis severity in patients correlated with their risk of COVID-19- [18,19,31] related morbidity and mortality . The MELD score independently predicted [31] mortality in patients with cirrhosis and COVID-19 in an Italian study . An Asian multinational study concluded that cirrhotic patients with a Child-Turcotte-Pugh (CTP) [14] score of 9 or more at presentation were at higher risk for COVID-19-related mortality . In line with these findings, a large multinational cirrhosis cohort study revealed that the stage of liver disease ( , CTP and MELD score) was associated with a stepwise i.e. increased risk of COVID-19-related mortality and the need for admission to the ICU, and CTP-B, CTP-C stage, and baseline MELD score were independent factors associated [18] with the risk of mortality . These findings have significant prognostic implications and could help clinicians perform risk stratification and make decisions while treating cirrhotic patients with COVID-19, increasing the level of care earlier in those with [18] advanced liver disease . Furthermore, clinicians could also consider the implementation of palliative care in COVID-19 patients with decompensated cirrhosis who experience rapid clinical deterioration because of their extremely poor prognosis, to ensure appropriate healthcare resource allocation in areas where there is a high [18,39,84] burden of COVID-19 .

#### MANAGEMENT STRATEGIES

Current recommendations for cirrhotic patient management during the COVID-19 pandemic proposed by the EASL, AASLD, and Asian Pacific Association for the Study of the Liver (APASL) are summarized in Table 3.

##### General consideration

Various methods described to reduce SARS-CoV-2 transmission and infection in the WHO protocol for the general public are also vital to cirrhotic patients, including maintaining a social distance at least one meter, wearing a mask, avoiding closed or
TOPIAS. Menkäät siunauksella! ESKO. Nyt menemme, kuin saakeli peräänsoittais. - Onko kaikki muassani, mitä tarvitsen? Jääkö jälkeeni mitään? MARTTA. Ei mitään, vaan lähe tästä nyt tavallista vikkelämmin ja käske Jaana sisään laiskottelemasta perunamurulla! ESKO. Minä käsken. - Jaana sanoi minun tarha-pöllöksi. - Onko kaikki tarpeelliset kappaleet muassani? TOPIAS. Kaikki, kaikki, Esko. Hyvästi nyt vaan, poikani! ESKO. Niin, hyvästi! Terveisiä! (Mikko ja Esko lähtevät).

## TOINEN NÄYTÖS.

(Avara pirtti Karrin talossa, pirtissä hääväkeä sekä miehiä että naisia. Jaakon ja Kreetan häitä vietetään. Esiripun noustessa tanssitaan polskaa; Teemu pelaa. Pirtin ovi on auki ja tanssin aikana näkyy porstuvassa Esko, pussi olalla, ja Mikko Vilkastus). KARRI (tanssin herettyä). Kas niin! Nuoret, iloitkaat ja vanhat hauskasti nuorten iloa katselkaat, tai, jos mieli tekee, niin olkoon menneeksi, antakaat polvenne letkua myös. Tämä on Jaakon ja Kreetan kunnianpäivä, tämä kirkas elokuun päivä. (Pari pyssyn paukausta kuuluu ulkoa). Ampukaat, pojat, mutta ampukaat hiljaa. Ei! Ampukaat, että huone jyskyy ja sydän rinnassa leiskahtelee! Ja katsokaat, tytöt, ettei puutu pojilta olvi siellä ulkona. (Yksi naisista menee oikealle). No, Jaakko, mille tuntuu sulle tämä päivä? JAAKKO. Hääpäiväksi se tuntuu, isäntä; mieleni iloitsee. KARRI. Ja aina toki sama vakaa mies. Mutta tunnenpa luontos. Tämän karhean kamaran alla asuu toista kuin luulis. Mutta minä sanon sinulle: syy on sinulla iloita, saatpa oivan vaimon. JAAKKO. Minä toivon niin. - KARRI. Oivan vaimon! - Tuleppas tänne, Kreeta. No, piikaseni, kuinka tuntuu sinulle akkana olla? KREETA. Käypä se laatuun vielä. KARRI. Saa käydä tästä lähinkin; sillä nyt on asia päätetty, nyt istuu se kiinni kuin piki ja terva, kuin kissa tuoreessa terressä. - Muistakaat: tätä sidettä ei katkaista, ja onpa se
Pepita, con sus más graciosas criadas y con otras seis o siete mozuelas. A cada una, al volverla a su asiento, cansada ya, le dio con efusión el correspondiente y prescrito abrazo, y a las menos serias, algunos pellizcos, aunque esto no forma parte del ceremonial. D. Pedro llevó su galantería hasta el extremo de sacar a bailar a doña Casilda, que no pudo negarse, y que, con sus diez arrobas de humanidad y los calores de Julio, vertía un chorro de sudor por cada poro. Por último, don Pedro atracó de tal suerte a Currito, y le hizo brindar tantas veces por la felicidad de los nuevos esposos, que el mulero Dientes tuvo que llevarle a su casa a dormir la mona, terciado en una borrica como un pellejo de vino.

El baile duró hasta las tres de la madrugada; pero los novios se eclipsaron discretamente antes de las once y se fueron a casa de Pepita. D. Luis volvió a entrar con luz, con pompa y majestad, y como dueño legítimo y señor adorado, en aquella limpia alcoba, donde poco más de un mes antes había entrado a oscuras, lleno de turbación y zozobra.

Aunque en el lugar es uso y costumbre, jamás interrumpida, dar una terrible cencerrada a todo viudo o viuda que contrae segundas nupcias, no dejándolos tranquilos con el resonar de los cencerros en la primera noche del consorcio, Pepita era tan simpática y don Pedro tan venerado y D. Luis tan querido, que no hubo cencerros ni el menor conato de que resonasen aquella noche: caso raro que se registra como tal en los anales del pueblo.

-III-

Epílogo. Cartas de mi hermano

La historia de Pepita y Luisito debiera terminar aquí. Este epílogo está de sobra; pero el señor deán le tenía en el legajo, y ya que no le publiquemos por completo, publicaremos parte: daremos una muestra siquiera.

A nadie debe quedar la menor duda en que don Luis y Pepita, enlazados por un amor irresistible, casi de la misma edad, hermosa ella, él gallardo y agraciado, y discretos y llenos de bondad los dos, vivieron largos años, gozando de cuanta felicidad y paz caben en la tierra; pero esto, que para la generalidad de las gentes es una consecuencia dialéctica bien deducida, se convierte en certidumbre para quien lee el epílogo.

El epílogo, además, da algunas noticias sobre los personajes secundarios que en la narración aparecen y cuyo destino puede acaso haber interesado a los lectores.
7. poglavje: Moralna odločitev posameznika 229

7. poglavje: Moralna odločitev posameznika 229 229

ljubezen lahko le nepopolno čustvo, (danes pravijo »kemija«). Vendar brez ljubezni, brez osebne odločitve, da nekoga ljubimo, ljubezen ni krepost. Kdor pa se svobodno odloča, ta izbira. Izbira je logična posledica svobode. Ljudje ne moremo ljubiti vseh na enak način. Med starševsko in sestrsko ljubeznijo so bistvene razlike, prav tako pa ima ljubezen, ki jo zahteva Kristus od svojih učencev drugačne značilnosti kakor zakonska ljubezen. Ljubezen potrebuje neko razlago, da jo bolje razumemo. Odnos je skupek vezi, ki jih stketa dve osebi, ko drug drugega potrjujeta v bivanju in se veselita, da sta ljubljena. Vsak človek ima izkustvo, da ljubezen zahteva bližino in s tem tudi odnos. Ljubezen omogoča najgloblje in najbolj resnično spoznanje. Ljubezen ne trpi laži, prevare, nezvestobe …brez resnice ni mogoče ljubiti. Ljubezen ima več različnih oblik, ki jih papež Benedikt XVI znova predstavlja krščanskemu in vsemu svetu v svoji encikliki »Bog je ljubezen«. Prva in osnova oblika ljubezni je telesna ljubezen, ki sloni na privlačnosti in jo imenujemo po grškem bogu »erotična«. Zaradi grešne narave človeka je »ušla« oblasti razuma in se prepušča nagonom. Druga oblika ljubezni je »filia« ali prijateljstvo, ki sloni na simpatiji, na naklonjenosti, ki jo čutimo do sočloveka. Prijateljstvo je najvišja možna oblika ljubezni med človekoma istega spola! Posebna oblika prijateljstva je »agape« s katero označujemo božjo naklonjenost do človeka. Bog je človeku prijatelj, mu je blizu. Lahko bi rekli, da je »človek Bogu simpatičen«. Najvišja oblika ljubezni pa je »karitas«, ki izhaja iz zavesti, da smo Bogu nekaj dolžni. »Karitas« je poskus, da Bogu poplačamo njegovo naklonjenost. Iz ljubezenskega odnosa med »jaz-om« in Bogom nastane skupnost takoj, ko zaradi karitas sočloveku hočemo in delamo dobro. Ljubezen je zato »svoboden dej volje«, ki jo pritegne oseba, katero potrjuje v bivanju. Ljubezen sporoča drugemu »dobro je, da si«. »Ljubezen je božja krepost, s katero ljubimo Boga nadvse zaradi njega samega in svojega bližnjega kakor sami sebe zaradi ljubezni do Boga.« KKC 1822 Ljubezen je notranji lik vseh kreposti, je kakor duša kreposti.
Latin

Mr. Lovett

- - occurrit - perfect active indicative of 'occurro (+DAT) = to meet'
- - dictum, dicti, N = (spoken) word
- - hāc (viā) = on this route (ablative singular)
- - Turne - vocative singular
- - sequamur - present subjunctive of 'sequor = to pursue, follow', hortatory subjunctive
- - Troiugenas = the Trojan-born (men) (accusative plural)
- - quā primā = where most of all (refers to 'hāc viā')
- - viam Victoria pandit = victory shows the way
- - sunt aliī = there are others
- - quī = who (refers to 'aliī')
- - quī…possint - relative clause of purpose
- - tectum, tecti, N = roof, covering (synecdoche for 'house/home')
- - manū - ablative singular of 'manus, manūs, F = hand', translate with (by)
- - defendere - present active infinitive of 'defendo = to defend', following 'possint'
- - possint - present subjunctive of 'possum = to be able'
- - ingruit - present active indicative of 'ingruo (+DAT) = to make an attack on'
- - Aeneas - nominative singular
- - Italīs - dative plural following 'ingruit'
- - proelium, proelii, N = battle
- - miscet - present active indicative of 'misceo = to stir up'
- - nos = we (nominative plural)
- - saevus, saeva, saevum = cruel, harsh
- - saeva…funera - accusative plural
- - manū - ablative singular of 'manus, manūs, F = hand', translate with (by)
- - mittamus - present active subjunctive of 'mitto = to send', hortatory subjunctive
- - funus, funeris, N = burial, funeral; death
- - Teucrīs - to the Teucrians (the Trojans) (dative plural)
- - nec…nec… = neither…nor…
- - numerus, numeri, M=number, amount
- - numerō (funerum) = in respect to the number of deaths (number killed) (ablative singular following 'inferior')
- - inferior = lesser (nominative singular)
- - pugnae - genitive singular of 'pugna, pugnae, F = battle' following 'honore'
- - honore - ablative singular of 'honor, honoris, M=honor, regard, reputation', translate with (in respect to/in) following 'inferior'
- - recedes - future active indicative of 'recedo = to withdraw'
- - haec = these (words) (accusative plural)
- - soror…prima…dea - nominatives singular
- - dudum = little while ago
- - agnovi - perfect active indicative of 'agnosco = to recognize, realize'
- - cum…turbasti - temporal clause
- - primus, prima, primum = first
- - per artem = through your skill/ability (Juturna is able to take on the appearance of others)
- - foedus, foederis, N = treaty, agreement (the Trojans and Latins had formerly made a truce that Juturna broke)
- - turbasti = syncopation of 'turbavisti' - perfect active indicative of 'turbo = to undo'
- - te = yourself (i.e. Juturna) (accusative plural)
- - haec…bella - accusative plural
- - bellum, belli, N = war, battle
1. poglavje: Identiteta moralne teologije 25

25

pomeni predstaviti celoten spekter predpostavk, na katerem temelji posameznikovo stališče. avtoriteto Ni nikakršnega sklicevanja na kakršnokoli izven skupnosti (ni prostora za neko višje »učiteljstvo«). Vendar je to sploh možno? Nasprotuje se Cerkvi, etične komisije cerkvenemu učiteljstvu, hkrati pa se ustanavlja , katerim družba daje neka pooblastila, jim podeljuje avtoriteto na določenih področjih. Prav tako igrajo mediji danes pomembno vplivajo na etično prepričanje posameznikov. Ko se izmenjajo mnenja in se kritično ovrednotijo argumentacije, člani skupine ali glasujejo predstavniki . Večinsko mnenje je odločujoče. Norma ne izraža več tega, da je neka stvar dobra oz. resnična v absolutnem smislu, ampak pove, kaj je za družbo sprejemljivo prav , » « v tem konkretnem zgodovinskem trenutku. Lahko govorimo o nekem prehodnem značaju moralne resnice.

##### Kritika etike diskurza

Etika diskurza odgovarja na duh časa, opira se na splošno sprejemljivost temeljna demokratičnega sistema. Temelji na antropološkem dejstvu, da obstaja enakost dostojanstvo med vsemi ljudmi. Izpostavlja vsakega posameznika in njegovo odgovornost za skupnost: vsakdo ima pravico, da sodeluje v diskurzu. Prav tako etika prihodnjih diskurza gleda v prihodnost, želi zagotoviti možnost za preživetje univerzalni generacij. Prav tako teži k nekim normam, ki bi imele značaj, ki bi bile za vse zavezujoče. Poglejmo pa še nekaj točk, ki so vredne diskusije: 1. Etika diskurza je formalistična etika, ne daje kriterijev za določanje vsebine moralne resnice. Gre torej za precej abstrakten konsenz, ki ga je potrebno potem pretvoriti v konkretno življenjsko okolje. 2. Etika diskurza je etika postmoderne dobe oz. še bolj natančno post - metafizičnega mišljenja. Etika nima potrebe po metafizični utemeljitvi, ampak je etična resnica samoevidentna (Habermas). Etika diskurza se opira na prestiž demokracije, na drugi strani pa zapolnjuje praznino, ki je nastala s sekularizacijo in kasneje še z zaupanjem v moč razuma. Etika diskurza temelji na predpostavki, da je v družbi možno priti do konsenza, da bodo vsi udeleženci sprejeli pogoje, ki jih ta model predpisuje. Gre torej za sprejetje določenih absolutnih načel, ki so nujna, da etični diskurz lahko poteka.
faritaĵoj, faritaj dum nia korpa vivo (2 Kor 5:10). Tiuj, kiuj vivis por korpa vivo, tiuj restos en siaj nunaj mortemaj korpoj, kiuj poste forputros kaj refariĝos polvo; sed tiuj, kiuj dum sia vivo penis anstataûigi sian korpon 'por la Spirito, el la Spirito tiu rikoltos eternan vivon' (Gal 6:8), en la formo de spiritplena korpo. Estas multe da pruvoj, ke la rekompenco por la justuloj estos korpa formo. Akceptinte tion, iĝas komprenebla la vivgrava signifo de la releviĝo. Nia nuna korpo certe ĉesos ekzisti post morto; sed se ni povas havi eternan vivon kaj senmortecon en korpa formo, el tio sekvas, ke morto devas esti senkonscia stato ĝis tiu momento, kiam nia korpo reviviĝos kaj ricevos la Dian naturon. La tuta ĉapitro 1 Kor 15 detale rakontas pri la releviĝo, ĉiam necesas legi ĝin tre atente. La versoj 1 Kor 15:35 -44 klarigas al ni, ke simile al semo, kiu estis semita kaj poste ĝi kreskas el la grundo kaj akceptas formon, donitan de Dio, same la mortintoj releviĝos kaj havos korpan formon. Kiel Kristo releviĝis el la tombo kaj lia mortema korpo iĝis senmorta, tiel same ricevos la rekompencon la veraj kredantoj (Fil 3:21). Pere de baptiĝo ni kuniĝos al la morto kaj releviĝo de Kristo, montrante nian fidon je tio, ke ankaû ni ricevos la rekompencon, kiun ricevis Kristo (Rom 6:3-5). Partopreninte liajn suferojn nun, ni ankaû partoprenos lian rekompencon: 'Ĉiam portante (nun) en la korpo la mortiĝon de Jesuo, por ke la vivo ankaû de Jesuo elmontriĝu en nia korpo' (2 Kor 4:10). 'Kaj se la Spirito de Tiu, kiu levis Jesuon el la mortintoj, loĝas en vi, tiam la Levinto de Kristo Jesuo el la mortintoj vivigos eĉ viajn mortajn korpojn per Sia Spirito, loĝanta en vi' (Rom 8:11). Kun tiu espero ni atendas 'nian adopton, nome la elaĉeton de nia korpo' (Rom 8:23), senmortigon de ĝi. Tiun ĉi esperon pri ricevo de korpa reviviĝo la Dia popolo komprenis ekde la plej fruaj tempoj. Al Abraham estis promesite, ke li persone heredos la landon Kanaan poreterne (Gen 13:17; vidu Parton 3.4). Lia certeco je tiuj promesoj naskis lian fidon, ke lia korpo iam en estonteco restariĝos kaj iĝos senmorta. Ijob klare esprimis sian komprenon de tio, dirinte, ke malgraû tio, ke lian korpon formanĝos vermoj en tombo, li ricevos sian rekompencon en korpa formo: 'Sed mi scias, ke mia Liberigonto vivas, kaj fine Li leviĝos super la polvo. Kaj post kiam mia haûto estos tiel detruita kaj mi estos senkorpa, mi vidos Dion; Lin vidos mi, kaj miaj okuloj vidos, ne fremdaj; pri tio sopiregas mia interno en mia brusto' (Ijob 19:25 -27). Tiun saman esperon havis Jesaja: 'Reviviĝos Viaj mortintoj, miaj kadavroj releviĝos' (Jes 26:19). Similajn vortojn ni trovas en la priskribo de la morto de Lazaro, persona amiko de Jesuo. Anstataû konsoli la fratinojn de la mortinto, dirante al ili, ke lia animo foriris al la ĉielo, la Sinjoro Jesuo diris pri la tago de reviviĝo: 'Via frato releviĝos'. La fratino de Lazaro, Marta, rapide respondis al tio: 'Mi scias, ke li releviĝos ĉe la releviĝo en la lasta tago' (Joh 11:23 -24). Tiu rapida respondo
deziro de Dio por morti sur la kruco. Li fariĝis perfekta pro sia korekta rilato al siaj suferoj. El tio sekvas, ke Jesuo devis konscie direkti siajn fortojn por esti justulo; Dio ne devigis lin esti tia, aliokaze li estus simpla marioneto. Jesuo sincere amis nin, kaj ĝuste pro tio li oferdonis sin sur la kruco. Se Dio devigus Kriston morti sur la kruco, kristanaj emfazoj, ke Kristo amis nin (Ef 5:2,25; Ap 1:5; Gal 2:20) estus sensencaj; se Jesuo estus Dio, li ne havus elekton, sed li devus esti havis perfekta kaj morti sur la kruco. Tiu fakto, ke Jesuo tiun elekton, stimulas nin aprezi lian amon kaj evoluigi personan rilaton al li. Dio amis Kriston pro tio, ke li propravole decidis oferdoni sian vivon: 'Pro tio la Patro min amas, ke mi demetas mian vivon, por ke mi ĝin reprenu. Neniu ĝin forprenas de mi, sed mi ĝin demetas memvole' (Joh 10:17 -18). Se Jesuo estus Dio, malfacile estus kompreni, kial al Dio plaĉis la memvola decido de Jesuo suferi morton, kiam li estis vivanta en formo de pekema homo (Mt 3:17; 12:18; 17:5). Tiu priskribo, ke la Patro amas Sian Filon pro lia obeo, sufiĉe pruvas, ke Kristo havis la eblecon malobei, sed li intence elektis esti obeema.

###### Kristo Bezonis Savon

Pro tio, ke Jesuo havis homan naturon, li, same kiel ĉiuj homoj, estis inklina al malsanoj, laciĝo kaj tiel plu. Sekve, se li ne mortus sur la kruco, li mortus alimaniere, ekzemple pro maljuneco. Tial Jesuo bezonis esti savita per Dio de morto. Bone konsciante tion, Jesuo 'preĝojn kaj petegojn oferinte, kun forta kriado kaj larmoj, al Tiu (Dio), kiu povis lin savi el morto, kaj aûdite pro sia pia timo' (Heb 5:7). Tiu fakto, ke Kristo petis Dion pri sia savo de morto, forigas ĉiujn dubojn, ke li ne estis Dio. Post la releviĝo de Kristo 'la morto ne plu lin regas' (Rom 6:9), tio signifas, ke antaû tiu tempo Kristo estis sub la rego de morto. Multaj psalmoj profetas pri Jesuo; se iujn ajn versojn el psalmo citas la Nova Testamento, estas logike supozi, ke ankaû multaj aliaj versoj en la Psalmaro, ankaû rilatas al li. Jen estas kelkaj el ili, kiuj diras, ke Jesuo bezonis esti savita per Dio:

Ps 91:11,12 citata en Mt 4:6. Ps 91:16 profetas, ke Dio donos savon Ps 91:11,12 citata en Mt 4:6. Ps 91:16 profetas, ke Dio donos savon 91:11,12 al Jesuo: 'Mi satigos lin per longa vivo (t. e. eterna vivo), kaj aperigos al li Mian helpon'.

Ps 69:21 pri la krucumo de Jesuo (Mt 27:34). La tuta psalmo Ps 69:21 pri la krucumo de Jesuo (Mt 27:34). La tuta psalmo 69:21 priskribas pensojn de Kristo sur la kruco: 'Savu min, ho Dio...