ahmedheakl/docatlas_instruct huggingface dataset:
###### ĈAPITRO 9

### LA AGOJ DE JESUO

- 9.1 LA VENKO DE JESUO

La antaûa ĉ apitro montras, ke Jesuo havis nian homan naturon, kaj estis tentata de peko same, kiel ni. La diferenco inter li kaj ni estas en tio, ke Jesuo plene venkis pekon; kvankam li havis pekeman naturon, li ĉ iam demonstris perfektan karakteron. Ni admiras pri tiu ĉi mirindaĵo kaj ĝi inspiras nin. La Nova Testamento multfoje emfazas la perfektecon de la karaktero de Kristo:

- Li estis 'tentita en ĉio tiel same (kiel ni), tamen sen peko' (Heb 4:15).

- Li 'ne konis pekon'. 'Kaj peko ne estis en li' (2 Kor 5:21; Joh 3:5).

- 'Pekon li ne faris, kaj trompo ne troviĝis en lia buŝo' (1 Pet 2:22).

- 'Sankta, senpeka, senmakula, apartigita for de pekuloj' (Heb 7:26).

La Evangeliaj skriboj montras, ke samtempuloj de Jesuo agnoskis lian perfektecon, elmontritan en liaj vortoj kaj agoj. La edzino de Pilato rekonis, ke Jesuo estas 'justulo' (Mt 27:19) kaj ke li ne devas esti punata. La Roma centestro, rigardanta al la torturoj de Kristo sur la kruco, diris: 'Ĉi tiu estis ja justulo' (Lk 23:47). Pli frue Jesuo, turnante sin al la judoj, demandis: 'Kiu el vi pruvas kontraû mi pekon? (Joh 8:46). Respondon li ne ricevis. Pro sia perfekta karaktero Jesuo evidentigis Dion en la karno (1Tim 3:16); li agis kaj parolis, kiel Dio, se Dio estus homo. Li estis la perfekta respegulo de Dio - 'bildo de nevidebla Dio' (Kol 1:15). Tial por homo ne necesas reale vidi Dion. Jesuo klarigis: 'Tiu, kiu vidis min, vidis ankaû la Patron; kiel vi diras: Montru al ni (reale) la Patron?' (Joh 14:9). Ni havas pekeman naturon kaj vivas en peka mondo kaj estas malfacile por ni kompreni kaj aprezi en deca grado la tutan spiritan superecon de Kristo; kiel homo, havante nian naturon, povas per sia karaktero plene riveli la justecon de Dio. Por kompreni tion, necesas pli forta kredo, ol simple akcepti la teologian ideon, ke Kristo estas Dio Mem; tio, ke la falsa doktrino pri la Triunuo estas tiel populara, montras, ke ĝi estas pli facile akceptata.
patients with pre-existing cirrhosis: a multicentre cohort study. 2021; : 433-436 70 Gut [PMID: 32434831 DOI: 10.1136/gutjnl-2020-321666] 34 . Weekly epidemiological update. 2020 [cited 30 World Health Organization December 2020] Available from: https://www.who.int/publications/m/item/weekly- epidemiological-update---29-december-2020 35 , Walker AJ, Bhaskaran K, Bacon S, Bates C, Morton CE, Curtis HJ, Williamson EJ Mehrkar A, Evans D, Inglesby P, Cockburn J, McDonald HI, MacKenna B, Tomlinson L, Douglas IJ, Rentsch CT, Mathur R, Wong AYS, Grieve R, Harrison D, Forbes H, Schultze A, Croker R, Parry J, Hester F, Harper S, Perera R, Evans SJW, Smeeth L, Goldacre B. Factors associated with COVID-19-related death using OpenSAFELY. 2020; : 430-436 [PMID: 32640463 DOI: 10.1038/s41586-020-2521-4] 584 Nature 36 , Hirsch JS, Narasimhan M, Crawford JM, McGinn T, Davidson KW; Richardson S the Northwell COVID-19 Research Consortium, Barnaby DP, Becker LB, Chelico JD, Cohen SL, Cookingham J, Coppa K, Diefenbach MA, Dominello AJ, Duer-Hefele J, Falzon L, Gitlin J, Hajizadeh N, Harvin TG, Hirschwerk DA, Kim EJ, Kozel ZM, Marrast LM, Mogavero JN, Osorio GA, Qiu M, Zanos TP. Presenting Characteristics, Comorbidities, and Outcomes Among 5700 Patients Hospitalized With COVID-19 in the New York City Area. 2020; : 2052-2059 [PMID: 32320003 DOI: 323 JAMA 10.1001/jama.2020.6775] 37 , Liberal R, Gaspar R, Macedo G. Cirrhosis management in a major referral Garrido I center during COVID-19. 2020; : 100146 [PMID: 32838246 DOI: 2 JHEP Rep 10.1016/j.jhepr.2020.100146] 38 , Jiang Q, Ma Z, Ling J, Hu W, Cao Q, Mo P, Yao L, Yang R, Gao S, Gui X, Chen X Hou W, Xiong Y, Li J, Zhang Y. Clinical Characteristics of Hospitalized Patients with SARS-CoV-2 and Hepatitis B Virus Co-infection. 2020; : 842-845 [PMID: 35 Virol Sin 32839868 DOI: 10.1007/s12250-020-00276-5] 39 , Marjot T, Newsome PN, Mondelli MU, Maticic M, Cordero E, Jalan R, Boettler T Moreau R, Cornberg M, Berg T. Impact of COVID-19 on the care of patients with liver
120 , Grieve DJ, Ritchie RH. Are targeted therapies for diabetic cardiomyopathy Tate M on the horizon? 2017; : 897-915 [PMID: 28473471 DOI: 131 Clin Sci (Lond) 10.1042/CS20160491] 121 , Abukhalil MH, Hussein OE, Mahmoud AM. Pathophysiological Al Hroob AM mechanisms of diabetic cardiomyopathy and the therapeutic potential of epigallocatechin-3-gallate. 2019; : 2155-2172 [PMID: 30551473 109 Biomed Pharmacother DOI: 10.1016/j.biopha.2018.11.086] 122 , Liu XY, Wang SP, Wang HH, Jovanović A, Tan W. Trimetazidine Tang SG prevents diabetic cardiomyopathy by inhibiting Nox2/TRPC3-induced oxidative stress. 2019; : 311-318 [PMID: 30962089 DOI: 10.1016/j.jphs.2019.01.016] 139 J Pharmacol Sci 123 , Fu L, Xu Y, Hu X, Yang H, Zhang Y, Luo H, Gan S, Tao L, Liang G, Shen X. Jiang Z Cyclovirobuxine D protects against diabetic cardiomyopathy by activating Nrf2- mediated antioxidant responses. 2020; : 6427 [PMID: 32286474 DOI: 10 Sci Rep 10.1038/s41598-020-63498-3] 124 , Gatsiou A, Georgiopoulos G, Stamatelopoulos K, Stellos K. RNA Laina A Therapeutics in Cardiovascular Precision Medicine. 2018; : 953 [PMID: 9 Front Physiol 30090066 DOI: 10.3389/fphys.2018.00953] 125 , Acuña SM, Aoki JI, Floeter-Winter LM, Muxel SM. Long Non- Fernandes JCR Coding RNAs in the Regulation of Gene Expression: Physiology and Disease. Noncoding 2019; [PMID: 30781588 DOI: 10.3390/ncrna5010017] 5 RNA 126 , Thum T. RNA-based diagnostic and therapeutic strategies for cardiovascular Lu D disease. 2019; : 661-674 [PMID: 31186539 DOI: 10.1038/s41569-019- 16 Nat Rev Cardiol 0218-x] 127 , Ali H, Sinagra G, Giacca M. Gene Therapy for the Heart Lessons Cannatà A Learned and Future Perspectives. 2020; : 1394-1414 [PMID: 32379579 DOI: 126 Circ Res 10.1161/CIRCRESAHA.120.315855] 128 Zhang L, Li C. Advances and potential of gene therapy for type 2 diabetes Yue Z, mellitus. 2019; 1150-1157 [DOI: 10.1080/13102818.2019.1643783] 33: Biotechnol Equip

45 / 58
###### Kialoj Por Posedi La Sanktajn Donacojn En La Unua Jarcento

Memorante la bazajn principojn, kiujn ni jam lernis pri la donacoj de Dia Spirito, ni transiras nun al la skriboj de la Nova Testamento pri la spiritaj donacoj, kiujn havis la frua eklezio (t. e. la grupo da kredantoj, vivintaj en la unua jarcento post Kristo). La lasta instrukcio de Kristo al la apostoloj estis iri tra la tuta mondo, predikante la Evangelion (Mk 16:15,16). Kaj ili sekvis la instrukcion, predikante ĉefe pri la morto de Kristo kaj pri lia releviĝo. Tamen necesas atenti, ke en tiu tempo dume ne ekzistis tiu Nova Testamento, kiun ni scias nune. En tiu tempo, kiam ili staris en bazaroj aû sinagogoj kaj parolis pri Jesuo, la ĉarpentisto el Nazaret, kiu estis senriproĉa, kiu mortis kaj poste reviviĝis ĝustkonforme al la profetaĵo de la Malnova Testamento, kaj kiu nun petas ilin baptiĝi kaj sekvi Lian ekzemplon, tiam ilia parolado povis ŝajni stranga. En tiuj tagoj estis ankaû aliaj predikantoj, kiuj penis allogi homojn al si kaj krei kultajn sekvantarojn. Necesis do, ke estiĝu rimedo por pruvi al la mondo, ke la mesaĝo, predikata de la kristanoj, estis de Dio mem, kaj ne estis la filozofio de iu grupo da fiŝistoj el norda Izraelo. En nia tempo ni turnas nin al la Skriboj de la Nova Testamento, kiuj diras pri la agoj kaj doktrino de Jesuo Kristo. Ni estas konvinkitaj, ke tiuj ĉi Skriboj estas mesaĝo de Dio. Sed en tiuj tagoj, kiam la Nova Testamento dume ne estis skribita, Dio donis al predikantoj la eblecon uzi Lian Sanktan Spiriton por konfirmi tion, pri kio ili parolis. Tio estis la preciza kialo por la uzado de la donacoj antaû la mondo. La donacoj de la Sankta Spirito ankaû estis bezonataj por fortikigi la fidon ĉe fidantoj mem, plenumante la nuntempan rolon de la Nova Testamento. Por gvidi la fruajn fidantojn, por fortikigi ilian fidon je Kristo, ĝis tiu tempo, kiam estos skribita kaj publikita la Nova Testamento, estis donitaj al ili la donacoj de la Sankta Spirito. Kiel kutime, la kialoj por sendi la Sanktan Spiriton estis plene klarigitaj:

- - 'Tial li diras: Kiam li (Jesuo) supreniris alten, li... donis donacojn al homoj... por perfektigo de la sanktuloj, por la laboro de pastrado, por la konstruo de la korpo de Kristo', t. e. la kredantoj (Ef 4:8,12).
- - Paûlo tiel skribis al la kredantoj en Romo: 'Mi sopiras vin vidi, por ke mi transdonu al vi ian spiritan donacon, por ke vi estu firmigitaj' (Rom 1:11).

Rilate al la uzo de la donacoj por konfirmi la predikadon de la Evangelio ni legas:
restos mortintaj. Sed tiuj, kiuj sciis la postulojn de Dio, estos revivigitaj kaj juĝataj ĉe la reveno de Kristo. La maljustuloj ricevos la punon, t. e. la morton, ĉar la puno pro peko estas morto. Do, ili mortos denove kaj poreterne. Tio estos 'la dua morto', pri kiu diras Ap 2:11; 20:6. 'La dua morto', t. e. la stato de absoluta senkonscio, por ili daûros eterne. La puno pro peko en tiu ĉi senco estos 'eterna', t. e. la morto ne havos finon. Esti mortinta poreterne, estas eterna puno. Ekzemplon de uzo de tiu esprimo ni trovas en Read 11:4, kiu priskribas la pereigon de armeoj de Faraono en la Ruĝa Maro, por ke tiuj armeoj neniam plu ĝenu Izraelon: 'Li superverŝis per la akvo de la Ruĝa Maro... kaj la Eternulo pereigis ilin ĝis la nuna tago'. Eĉ en frua tempo de la Malnova Testamento la kredantoj komprenis, ke en la lasta tago okazos releviĝo, post kiu respondecaj maljustuloj revenos al la tombo. Ijob 21:30,32 tre klare diras: 'La malpiulo... estas metata flanken... Kaj li estas akompanata (poste) al la tomboj'. Kristanoj- apostatoj ofte asocias 'inferon' kun fajro kaj turmentoj. Tio akre kontraûas al la instruo de la Biblio pri infero (tombo). 'Kiel ŝafoj ili estos metataj en Ŝeolon; La morto ilin paŝtos' (Ps 49:14) - tio signifas, ke la tombo estas loko por paca forgeso. Malgraû tio, ke la animo aû korpo de Kristo estis en infero (tombo) dum tri tagoj, ĝin ne tuŝis la putro (Ag 2:31). Sed putro kaj fajro estas nekunigeblaj. Jeĥ 32:26 -30 montras, ke potencaj batalantoj de la diversaj popoloj pace kuŝas en siaj tomboj. 'Ĉiuj ili estas mortigitaj de glavo... kaj iris en Ŝeolon kun siaj bataliloj kaj metis siajn glavojn sub siajn kapojn... kaj kuŝos... kun tiuj, kiuj iris en la tombon'. Tio rilatas al la kutimo entombigi mortintajn batalantojn kun iliaj armiloj, metante batalilojn sub iliajn kapojn. Tiu ĉi priskribo de 'infero' montras, ke infero estas la tombo. Tiuj potencaj batalantoj pace kuŝas tie en siaj tomboj ĝis nun, kio tute kontraûas al la ideo, ke la infero estas loko de fajro. Kaj tio, ke palpeblaj aĵoj, kiel glavo, iras kun homoj en la saman inferon (tombon), montras, ke infero ne estas loko por spirita turmento. La rakonto pri Jona ankaû kontraûas al la ideo, ke infero estas fajra loko aû loko de spiritaj turmentoj. Forglutita de marmonstro, 'Jona ekpreĝis al la Eternulo, sia Dio, el la interno de la fiŝo... El la ventro de Ŝeol mi kriis' (Jona 2:1,2). Tie ĉi la ventro de Ŝeol estis la ventro de baleno, fakte ĝi estis 'kaŝita loko', infero, ŝeol por Jona. Tute klaras, ke ne estis tie fajro, kaj pro tio la animo de Jona estis elirinta el 'la ventro de infero', kiam la baleno elvomis lin (Jona 2:7). Tio ankaû estas antaûdiro pri la releviĝo de Kristo el infero (la tombo) - vidu Mt 12:40.
Dapagliflozin	DECLARE DECLARE	stroke CV death, MI,	0.93 (0.84-1.03)
Ertugliflozin	VERTIS-CV VERTIS-CV	ischaemic stroke CV death, MI,	0.97 (0.85-1.11)
Lixisenatide	ELIXA ELIXA	stroke CV death, MI,	1.02 (0.89-1.17)
Liraglutide Liraglutide	LEADER LEADER	stroke, UA CV death, MI,	0.87 (0.78-0.97)
Semaglutide Semaglutide	SUSTAIN-6 SUSTAIN-6	stroke CV death, MI,	0.74 (0.58-0.95)
Exenatide	EXSCEL EXSCEL	stroke CV death, MI,	0.91 (0.83-1.0)
Dulaglutide Dulaglutide	REWIND REWIND	stroke CV death, MI,	0.88 (0.79-0.99)
Albiglutide Albiglutide	HARMONY HARMONY	stroke CV death, MI,	0.78 (0.68-0.90)

stroke HR: Hazard ratio; CI: Confidence interval; CV: Cardiovascular disease; MI: Myocardial infarction; UA: Unstable angina; HF: Heart Failure.

57 / 58
- - 'Kaj li (Moseo) skribis sur la tabeloj la vortojn de la interligo, la dek ordonoj' (El 34:28). Tiuj ĉi ordonoj enhavas detalojn de la tiel nomata 'rita leĝo'. Se ni insistos pri observo de la interligo, indikita en la dek ordonoj, ni devas observi ĉiun detalon de la tuta leĝo, ĉar ili estas partoj de la sama interligo. Sendube, tion fari por ni estas ne eble.
- - Heb 9:4 diras pri 'la tabeloj de la interligo'. Sur la ŝtonaj tabeloj estis skribitaj dek ordonoj, kiujn enhavis 'la (malnova) interligo'.
- - Paûlo nomas tiun interligon 'enĉizita sur ŝtonoj', t. e. sur la ŝtonaj tabeloj, kaj diris pri ili: 'la administrado mortigita... la administrado de kondamno... kio forpasas' (2 Kor 3:7 -11).

- Kristo elviŝis 'la dekreton kontraû ni en ordonoj skribitan' (Kol 2:14) sur la kruco. Tio rilatas al la skribaĵoj sur la ŝtonaj tabeloj. Kaj Paûlo, parolante pri la leĝo, mortinta pro 'malnoveco de litero' (Rom 7:6), verŝajne, aludas al la literoj de la dek ordonoj, skribitaj sur la ŝtonaj tabeloj.

El ĉio supredirita ni vidas, ke la dek ordonoj estis parto de la tuta leĝo, kaj ili, same kiel la tuta leĝo, estis forigitaj per la nova interligo. Tamen necesas rimarki, ke naû el la dek ordonoj estis restarigitaj en la Nova Testamento. Nombrojn 3,5,6,7,8, kaj 9 oni povas trovi en 1 Tim 1, kaj nombrojn 1,2,10 - en 1 Kor 5. Sed la kvara ordono, kiu rilatas al la sabato, nenie estas menciita en la Nova Testamento, sekve, tiu ordono ne estas deviga por ni. Jen estas la listo da versoj, kie oni povas trovi naû ordonojn, restarigitajn en la Nova Testamento:

1-a ordono: Ef 4:6; 1 Joh 5:21; Mt 4:10 2-a ordono: 1 Kor 10:14; Rom 1:25 3-a ordono: Jak 5:12; Mt 5:34,35 5-a ordono: Ef 6:1,2; Kol 3:20 6-a ordono: 1 Joh 3:15; Mt 5:21 7-a ordono: Heb 13:4; Mt 5:27,28 8-a ordono: Rom 2:21; Ef 4:28 9-a ordono: Kol 3:9; Ef 4:25; 2 Tim 3:3 10-a ordono: Ef 5:3; Kol 3:5

###### KOMENTO 28: La Krucifikso
- 369. Ali obstajajo dejanja, ki so vedno nedovoljena?

Obstajajo dejanja, ki jih je vedno nedovoljeno izbrati zaradi svojega predmeta (na primer bogokletje, uboj, prešuštvo). Izbrati jih namreč vsebuje nered volje, se pravi nravno zlo, katerega ni mogoče opravičiti z uporabo dobrin, ki bi morda iz njih prišle.

#### 1.2 OBRAT K SUBJEKTU

»Človek prej kot upošteva norme uresničuje svoj načrt življenja, ki je povsem enkraten in neponovljiv, čuti, da ga privlačijo obljube, ki so povezane z vizijo široko uresničenega in človeško dostojanstvenega življenja, še več od teh obljub je prevzet in fasciniran. Gre torej za obrat k subjektu: preko posamične moralne izbire človek izbira samega sebe.« (K. Demmer, Seguire, str. 77)

#### 1.3 P OSAMEZNE ODLOČITVE SO MED SEBOJ POVEZANE

###### • so izraz subjekta (vest) • so izraz subjekta (vest) Kazuistika je premalo (preseganje atomističnega, empirističnega pogleda na • posamezno dejanje) Preko svojih dejanj subjekt razodeva in gradi samega sebe • Dejanje je potrebno razumeti, interpretirati in vrednotiti znotraj osebne • zgodovine

#### 1.4 MEDPOGOJENOSTJO ( PASIVNOST) ( AKTIVNOST) IN USTVARJALNOSTJO

Znotraj te napetosti se giblje osebna odgovornost, zato je potrebno razumeti kontekst moralnih odločitev posameznika, pri tem pa ne gre zanemarjati, da ima posameznik sposobnost spreminjati ta kontekst. Ker je človek svoboden, ustvarja kontekst svojih moralnih odločitev.
- Rom 6:15- 17 diras, ke per baptiĝo ni ŝanĝas nian vivon de peko al vivo de obeemo 'Vi estis la sklavoj de peko, vi tamen fariĝis kore obeemaj'. Tiuj versoj pri prezentado de ni al obeemeco klare diras pri nia propra volo, kontraûe al senkondiĉa antaûdifino. La prezentado efektiviĝas per obeado de la koro al la instruado de la Evangelio (Rom 6:17).
- - Se niaj vivoj estas jam antaûdifinitaj, la Diaj vortoj al ni perdas sian sencon. Ankaû ne necesus prediki; tamen la Biblio per edifoj kaj per klaraj ekzemploj pri ili montras, ke pere de predikado de la Vorto viroj kaj virinoj venas al la savo. 'La vorto de tiu ĉi savo' (Agoj 13:26) devas atingadi homojn.
- - Nin oni juĝos konforme al niaj agoj (Ap 22:12). Kial, se niaj propravolaj agoj ne gravas por la savo? Paûlo diris, ke la hebreoj mem juĝis sin esti ne indaj de la eterna vivo pro ilia malakcepto de la vorto de Dio (Agoj 13:46). Ili mem kondamnis sin - Dio ne preventis ilin. Se ni diras, ke Dio destinas kelkajn homojn al la savo, kaj la aliajn al la kondamno, do el tio sekvas, ke Li devigas unujn homojn esti pekuloj, kaj la aliajn esti justuloj. Pro la peko de Adamo 'morto atingis ĉiujn homojn pro tio, ke ĉiuj pekis' (Rom 5:12). Homoj mortas, 'Ĉar la salajro de peko estas morto' (Rom 6:23), sed ne pro tio, ke Dio devigis ilin, iam antaû la peko de Adamo, esti pekuloj.
- - En la ĉapitro 1 Kor 10 kaj ankaû en multaj aliaj lokoj de la Biblio, kiel averto por kredantoj, estas dirite pri homoj de la pasinteco, kiuj iam havis rilatojn kun Dio, sed poste ili flankeniris de Li. Tiu fakto, ke ili 'forfalis de graco' (Gal 5:4), montras, ke forestas sistemo de savo, laû kiu kalvinistoj asertas, ke 'savita unufoje estas savita por ĉiam'. Ni povas esti savitaj nur en tiu okazo, se ĉiam sekvos la veran instruon (1Tim 4:16).
- - Jesuo klare diris, ke kompreno de la Vorto Dia dependas de niaj propravolaj penoj. 'La leganto komprenu' (Mt 24:15). Ni mem devas peni kompreni la Vorton, neniu devigas nin fari tion. Ankaû Jesuo ofte ripetis similajn vortojn: 'Kiu havas orelojn, tiu aûskultu' aû komprenu. La vortoj 'Kiu havas orelojn, tiu auskultu' estas komparataj kun legado de la Dia vorto, ĉar la Dia Spirito estas tre klare montrata per Lia Vorto. Pro tio Jesuo povis diri, ke Liaj inspiritaj vortoj 'estas Spirito' (Joh 6:63). Ne povas
###### Ĉ APITRO 10

### BAPTI Ĝ O AL JESUO

10.1 LA VIVGRAVA BEZONO DE BAPTI Ĝ O

En niaj antaûaj lecionoj jam kelkfoje estis menciita la vivgrava bezono de baptiĝo, ĉar ĝi estas la unua paŝo de obeo al la mesaĝo de la Evengelio. Heb 6:2 diras pri baptiĝo, kiel pri unu el la plej gravaj doktrinoj. Ni intence iom prokrastis la studon pri tiu doktrino, ĉar vera baptiĝo devas veni de vera kompreno de la Evangelio. Nun ni jam atingis la necesan gradon de scio, kaj se vi volas akiri la veran grandan esperon, kiun la Biblio donas per Jesuo Kristo, vi absolute bezonas baptiĝon. 'El la Judoj estas savo' (Joh 4:22) en tiu senco, ke la promesoj pri savo estis donitaj nur al Abraham kaj lia semo. Tiuj promesoj povas esti niaj, se ni al al aliĝas la semo de Abraham, baptiĝinte Kristo (Gal 3:22-29). Jesuo klare diris al siaj disĉiploj: 'Iru en la tutan mondon kaj prediku la evangelion (kiu estis promesita al Abraham - Gal 3:8) al ĉiu kreitaĵo. Kiu kaj kredos estos baptita, tiu estos savita' (Mk 16:15,16). Tio klare indikas, ke por havi savon, ne sufiĉas nur kredi, ankaû necesas baptiĝi. Kompreneble, baptiĝo mem ne donos savon al ni, sed ĝi estas la unua paŝo al obeema al la Vorto de Dio vivo. Jesuo emfazis tion: 'Vere, vere, mi diras al vi: Se homo ne estas naskita el akvo kaj la Spirito, li ne povas eniri en la regnon de Dio' (Joh 3:5). Ankaû tiun ĉi naskiĝon el akvo ne sufiĉas, necesas ankoraû naskiĝo 'el la Spirito', t. e. 'el nepereema (semo), per la vorto de Dio, vivanta kaj restanta' (1 Pet 1:23). Tiele, ĉiame sekvante al la Vorto de Dio, ni renaskiĝas el la Spirito (vidu 2.2). al en Ni baptiĝis Kristo, lian nomon (Ag 19:5; 8:16; Mt 28:19). Rimarku, ke ni baptiĝas al Kristo, ne al la kristadelfianoj aû al iu alia homa organizaĵo. Sen baptiĝo ni ne estas 'en Kristo' kaj, sekve, ne estas kovritaj per liaj agoj (Ag 4:12). Petro komparas la arkeon de Noa kun Kristo, montrante, ke kiel la arkeo savis Noan kaj lian familion de la juĝo, tiel ankaû baptiĝo al Kristo savos kredantojn de eterna morto (1 Pet 3:21). Noa, eniranta en la arkeon, simbolas nian baptiĝon en la nomon de Kristo. Ĉiu j tiuj, kiuj estis ekster de la arkeo,
- • - 'Aûdado' - ' la Eternulo aûdis, ke mi estas malamata, • - 'Aûdado' - ' la Eternulo aûdis, ke mi estas malamata, tial Li donis al mi ankaû ĉi tiun' ( Gen 29:33).

En psalmoj ofte estas egaligite la nomo kaj agoj de Dio kun Li Mem. ( Ps 103:1; 105:1; 106:1,2,12,13). Sekve oni povas atendi, ke la nomoj kaj titoloj de Dio, donos al ni multe da informoj pri Li, kaj pro tio, ke Dio havas multe da aspektoj de la karaktero kaj multe da intencoj, Li havas multe da nomoj. Estas dezirinde, ke pli detale oni studadu la nomon de Dio post baptiĝo, ĉar ni devas daûrigi tian studadon dum la tuta nia vivo en la Sinjoro. Aldonitaj pli sube informoj estas nur antaûparolo al tiu ĉi temo. Kiam Moseo dum tre drama momento de sia vivo ekvolis fortikiĝi en la fido kaj pli detale informiĝi pri Dio , li 'alvokis la nomon de la Eternulo. Kaj la Eternulo preteriris antaû li, kaj li ekkriis: Eternulo, Eternulo, Dio indulgema kaj kompatema, multpacienca, favorkora, kaj verema, kiu konservas favorkorecon por miloj, pardonas kulpon kaj krimon kaj pekon, sed antaû Kiu neniu estas senkulpa' (El 34:5 -7). Tio estas klara pruvo, ke la nomoj de Dio montras Lian karakteron kaj konfirmas, ke Dio estas persono. Dio volas, ke tiaj trajtoj evoluu en niaj karakteroj. Dio elektis unu apartan nomon, pere de kiu Li volus esti konata, kaj kiu memorigus al homoj pri Li; tio estas resumo, entuto de Liaj intencoj rilate al homoj. En tiu tempo la Izraelidoj estis sklavoj en Egiptujo kaj bezonis, ke Dio rememorigu al ili pri Siaj intencoj rilate al ili. Dio ordonis al Moseo sciigi al ili la nomon de Dio, por helpi al la Izraelidoj eliri el Egiptujo kaj iri al la promesita lando (kmp. 1 Kor 10:1). Kaj ankaû ni, se ni komprenas la ĉefajn principojn, kaŝitaj en Liaj nomoj, trovos helpon sekvi la vojon al Lia Regno. Dio diris al la Iz raelidoj, ke Lia nomo estas Jahve, kio signifas 'La Estanto', aû en pli ĝusta traduko - 'Mi estas, Kiu estas' (El 3:13 -15). Iom pli poste tiu ĉi nomo estis plivastigita: 'Kaj plue Dio diris al Moseo: Tiel diru al la Izraelidoj: la Eternulo, la Dio de viaj patroj, la Dio de Abraham, la Dio de Isaak, kaj la Dio de Jakob, sendis min al vi…Tia estas Mia nomo por eterne, kaj tia estas memoraĵo pri Mi por ĉuj generacioj' (El 3:15). Sekve, la plena nomo de Dio estas 'la Eternulo Dio'.
eksciis pri tio, ili 'estis tiam sen Kristo, fremdigitaj for de la komunumo de Izrael, kaj eksteruloj de la interligoj de la promeso, esperon ne havantaj kaj sen Dio en la mondo' (Ef 2:12) - kvankam sendube ili kredis, ke ilia antaûa pagana kredo donis al ili kelkan esperon kaj scion pri Dio. Sed ili ne konsciis, ke sen scio de la promesoj de Dio en la Malnova Testamento ili estis 'esperon nehavantaj kaj sen Dio en la mondo'. Rememoru, ke Paûlo difinis la kristanan esperon kiel la esperon 'de la promeso farita de Dio al niaj (hebreaj) patroj' (Ag 26:6). Elvokas bedaûron tiu fakto, ke nur malmultaj eklezioj sufiĉe atentas pri tiuj lokoj en la Malnova Testamento. Kristanismo degeneriĝis en religion, fonditan sur la Nova Testamento, sed ĝi ne estas uzata plenkomplete, el ĝi oni elektas nur kelkajn versojn. Jesuo klare diris pri tio:

'Se ili ne aûskultas Moseon (t. e. la unuajn kvin librojn, kiujn skribis Moseo), kaj la profetojn, ili ne kredos, eĉ se iu leviĝus el la mortintoj' (Lk 16:31).

Kelkaj opinias, ke sufiĉas kredi je la resurekto de Jesuo (kmp. Lk 15:30). Tamen Jesuo diris, ke sen fundamenta scio de la Malnova Testamento tiu kredo estus ne plena. Post la krucumo de Kristo la kredo de la apostoloj ŝanceliĝis kaj Jesuo konsilis al ili fortikigi ĝin per legado de la Malnova Testamento:

'Kaj li diris al ili: Ho malsaĝuloj kaj kore malviglaj por kredi (ĝuste) ĉion, kion la profetoj antaûparolis! Ĉu la Kristo ne devis suferi ĉion tion, ĉiuj kaj eniri en sian gloron? Kaj komencante de Moseo kaj de profetoj, li ĉiuj klarigis al ili el Skriboj la dirojn pri li mem' (Lk 24:25 -27).

Atentu la emfazon de Jesuo, ke la tuta Malnova Testamento diras pri li. La afero ne estas en tio, ke la apostoloj neniam legis aû aûdis la vortojn de la Malnova Testamento. Ili legis kaj aûdis, sed ili ne plene komprenis ilian profundan sencon. Por la kresko de vera fido, necesas ne nur legado de la Vorto de Dio, sed ankaû ĝusta kompreno. La hebreoj fanatike rilatis al legado de la Malnova Testamento (Ag 15:21), tamen pro tio, ke ili ne komprenis la skribitan pri Jesuo kaj pri lia Evangelio, ili fakte ne kredis al la Malnova Testamento. Kaj Jesuo diris al ili:

'Ĉar se vi kredus al Moseo, vi ankaû kredus al mi, ĉar li skribis pri mi. Sed se vi ne kredas liajn skribojn, kiel vi kredos miajn vortojn?' (Joh 5:46,47).