ahmedheakl/docatlas_instruct huggingface dataset:
###### ĈAPITRO 8

### LA NATURO DE JESUO

- 8.1 LA NATURO DE JESUO: ENKONDUKO

Unu el la plej grandaj tragedioj de kristanismo estas en tio, ke la venko de la Sinjoro Jesuo Kristo super peko, kiun li venkis disvolvante sian perfektan karakteron, ne ricevis en deca grado la respekton kaj agnoskon. La disvastigita opinio pri la Triunuo fakte faras lin Dio Mem. Sed Dio ne estas tentebla (Jak 1:13) kaj ne povas peki, sekve, Jesuo reale ne havus batalon kontraû peko. Lia servo sur la tero estus ŝajnaĵo; li havus homan vivon, sed realaj kaj spiritaj problemoj, kiujn havas la tuta homaro, ne koncernus lin persone. Aliflanke, la mormonoj kaj atestantoj de Jehova kaj ankaû aliaj ne povas akcepti kaj aprezi la mirindaĵon, ke Kristo estas la solenaskita Filo de Dio, kaj sekve, li povis esti nek anĝelo, nek la natura filo de Jozef. Ankaû ekzistas la opinio, ke dum sia surtera vivo, Kristo havis la saman naturon, kiun havis Adam antaû sia falo en pekon. La Biblio ne havas pruvojn por subteni tiun vidpunkton; krom tio, ni scias el la Biblio, ke Adam estis kreita de Dio el polvo de la tero, sed Jesuo estis naskita de la virgulino Maria, kaj kvankam Jesuo ne havis homan patron, en ĉiuj aliaj rilatoj li estis homo, kiel ni estas. Multaj homoj ne povas akcepti, ke homo de nia pekema naturo povas havi perfektan karakteron, kaj tiu ĉi fakto malhelpas al ili akcepti la veran kredon en Kristo. ĉiam Akcepti, ke Jesuo havis nian naturon, sed estis tute senpeka kaj venkis siajn tentojn, estas malfacile. Necesas atente legi kaj pripensi la skribojn de la Evangelio pri lia senpeka vivo, vivo de homo, sed ne Dio, por havi klaran komprenon kaj firman kredon en la reala Kristo. Pli facile estas supozi, ke li estis Dio Mem, kaj pro tio perfekta. Sed tiu vidpunkto malpliigas la signifon de la venko, kiun Jesuo akiris en la batalo kontraû la pekema homa naturo. Ja li havis homan naturon; li estis tentata tiel same, kiel ni (Heb 4:15), sed li venkis siajn tentojn per sia obeemo al la vojoj de Dio kaj serĉante Lian helpon por venki la pekon. Kaj Dio volonte helpis al li, ĉar 'Dio estis en Kristo, repacigante la mondon al Si' pere de Sia propra Filo (2 Kor 5:19).
65

Coagulación mediante infrarrojos (fotocoagulación) Se realiza en la misma sala que la AAR, de forma ambulatoria. Consiste en la ablación de la mucosa displásica mediante calor. Es la técnica más ampliamente utilizada, estando indicada para el tratamiento de condilomas de canal anal y áreas de HSIL previamente localizadas, ya sean únicas o multifocales. En la misma posición que para la AAR, y aplicando previamente anestesia local, se coloca el ansocopio y se localizan las áreas y bordes a tratar. Se anestesia con lidocaina al 1%, usando agujas finas, para posteriormente situar el fotocoagulómetro sobre la zona, y con pulsos de un segundo, coagular unos 1,5 mm de profundidad de la mucosa. El principal efecto adverso es el 34 dolor local y sangrado posterior, que puede durar hasta 2 semanas . Debe evitarse el sexo anal receptivo durante unos siete días. En un estudio de cohortes retrospectivo de HSH, con y sin infección por el VIH, se comprobó que la tasa de recurrencias era 1,9 veces mayor en seropositivos con porcentaje de pacientes libres de enfermedad menor 35 (82 vs 90%) . En un EC publicado recientemente en el que se comparaba la fotocoagulación vs observación de las lesiones HSIL, se encontró mayor tasa de aclaramiento completo en la rama de tratamiento (62 vs 30%), lo que ocurría de forma 23 más frecuente en aquellos con una sola lesión HSIL . Electrocauterización

## Es una técnica ambulatoria que se emplea en HSIL extensa y multifocal, aunque también en lesiones únicas. En un estudio en el que se analizaba en 230 pacientes HSH seguidos durante año y medio encontraron que el 83% sin infección VIH estaban libres de enfermedad al finalizar el seguimiento frente al 69% de los HSH con infección por el 36 VIH; ningún paciente desarrolló estenosis o incontinencia . En otro se comparaban la electrocauterización, tratamiento tópico con 5-Fluoracilo (5-FU), e Imiquimod, y encontraron menor tasa de efectos adversos y mejor respuesta con la 37 electrocauterización que con sus comparadores . En cuanto a la recurrencia excede el
per morto li neniigu tiun, kiu havis la potencon de morto, tio estas la diablo... Ĉar vere li ektenas ne anĝelojn, sed la idaron de Abraham (ilian naturon) li ektenas. Tial li devis en ĉio similiĝi al siaj fratoj, por ke li fariĝu kompatema kaj fidela ĉefpastro... por fari repacigon por la pekoj de la popolo. Ĉar per tio, ke li mem, tentate, suferis, li povas helpi la tentatojn'.

Tiu ĉi citaĵo precipe emfazas tiun fakton, ke Jesuo havis homan naturon: ankaû mem 'Li egale' partoprenis tion (Heb 2:14). Heb 2:16 emfazas, ke Kristo ne havis la naturon de anĝeloj, montrante, ke li estis la semo de Abraham kaj venis por savi multajn kredantojn, kiuj iĝos la semo de Abraham. Por efektivigi tion, Kristo devis havi homan naturon. 'Tial li devis en ĉio similiĝi al siaj fratoj' (Heb 2:17), por ke Dio povu doni al ni pardonon pro la oferdono de Kristo. Diri, ke Jesuo havis ne nur homan naturon, signifas ne scion de la vera bazo de la bonaj novaĵoj de Kristo. Baptitaj kredantoj, farintaj pekon, povas preĝe turni sin al Dio kaj pere de Kristo konfesi siajn pekojn (1 Joh 1:9); Dio scias, ke Kristo estis tentata peki, kiel ili estas tentataj, sed li estis perfekta kaj venkis ĝuste tiun tenton, pri kiu ili malsukcesas. Pro tio 'Dio en Kristo' povas pardoni nin (Ef 4:32). Kaj tial ni devas havi klaran komprenon, ke Kristo estis tentata same, kiel ni estas tentataj, kaj ke li devis havi homan naturon por efektivigi ĉ ion antaûdiritan. Heb 2:14 klare diras, ke Kristo havis por tio 'la sangon kaj karnon'. Sed 'Dio estas Spirito' (Joh 4:24) laû la naturo, kaj kvankam Li havas realan korpon, kiel 'Spirito' Li ne havas 'la sangon kaj karnon'. Tiu fakto, ke Kristo havis 'karnan' naturon, signifas, ke dum lia surtera vivo, li ne havis la Dian naturon. Antaûaj provoj de homoj sekvi la vorton de Dio, t. e. venki ĉiujn tentojn, ne havis sukcesojn. Pro tio Dio sendis 'Sian propran Filon en simileco de peka karno kaj pro peko, kondamnis la pekadon en la karno' (Rom 8:3). 'Peko' estas nia natura emo peki, donita al ni de naturo. Ni jam komencis tiun pekan vojon kaj daûras iradi laû ĝi, sed la 'salajro de peko estas morto'. Por lasi tiun vojon, homo bezonas helpon. Sen ies helpo li ne povas liberiĝi de peko de karno kaj fariĝi perfekta. Pro tio Dio sendis al ni Sian propran Filon, kiu havis nian 'pekeman karnon' kun emo peki same, kiel ni. Havante pekan karnon, Kristo venkis ĉiujn tentojn. Rom 8:3 priskribas la homan naturon de Kristo, kiel 'peka karno', ankaû en Rom 7:18 -23 Paûlo diras, ke en la karno 'bono ne loĝas', kaj karno militas kontraû obeemo al Dio. Post tiuj vortoj ankoraû pli multe ni admiras, ke Kristo venkis ĉiujn tentojn de la karno kaj montris al ni la vojon de savo de nia propra peka karno. Iufoje iu homo nomis lin 'Bona Majstro', opiniante lin kiel bona kaj perfekta de la naturo. Li respondis: 'Kial vi nomas min bona? Neniu estas bona krom Unu, nome Dio' (Mk 10:17,18). Alifoje, vidinte liajn miraklojn, kiujn li faris, 'multaj fidis al lia
with other rare types accounting for the remainder of all primary liver cancers. The geographic distribution of the incidence of HCC tends to mirror that of its major risk factors, chronic hepatitis B and hepatitis C virus (HCV) infection, which account for [2,4-6] approximately 56% and 20% of all HCC cases, respectively . This implies that the highest incidence rates [age-standardized incidence rate (ASIR) > 20 cases per 100000 persons per year] of HCC are recorded in hepatitis B endemic countries including those in sub-Saharan Africa, while non-endemic regions like Europe and North America [2,7- report relatively lower incidence rates (ASIR < 10 cases per 100000 persons per year) 9] . A further cause for concern in most resource limited countries within regions like sub-Saharan Africa where HCC screening and diagnostic services, and medical interventions are often inadequate, is the poor survival and extremely high mortality rates associated with HCC. Approximately 93% of patients die within a year of the [7,9-11] onset of symptoms . Evidently, elimination of viral hepatitis caused by HBV and HCV presents the best opportunity to reduce the incidence of HCC, especially in regions like sub-Saharan Africa, where the disease burden and need for intervention are oftentimes the greatest. Recognizing the devastating impact of viral hepatitis on global health, the WHO in May 2016 adopted a Global Health Sector Strategy on Viral Hepatitis aimed at achieving a 90% reduction in new cases and a 65% reduction in mortality due to HBV and HCV infection, towards an ambitious target of eliminating viral hepatitis by [12] 2030 . To eliminate chronic hepatitis B, the health service targets to be attained by 2030 include; 90% coverage of routine childhood hepatitis B vaccination, a reduction in mother-to-child transmission (MTCT) of HBV such as through > 90% coverage of hepatitis B birth dose vaccination, 100% of all blood donations screened for HBV, 90% of all HBV infections diagnosed, and 80% of eligible persons with chronic hepatitis B [12] linked to appropriate treatment and care . While largely in the planning phase of executing this global strategy, a recent WHO report suggests that overall, member states are making progress in developing national viral hepatitis management guidelines and strategic plans towards attaining the elimination targets, although
## ATRÉVETE

Celina Segovia RJM

## A - E - F#m - D

## A

Hoy me pregunto una vez más,

## D

en dónde está mi felicidad

## F#m E

y aunque vislumbro el camino,

## D E

le temo, no sé si es mi destino.

## A

Tengo miedo de buscar,

## D

porque al buscar puedo tropezar.

## F#m E

Tengo miedo de encontrar,

## D E

una manera diferente de amar.

## CORO A E Atrévete, atrévete, F#m D atrévete a buscar conmigo. A E Atrévete, atrévete, F#m D atrévete a buscar tu camino

Mismos que el primer verso A D F#m - E D - E

Quiero ser auténtica y a la vez original quiero mi libertad soltar, pero me aterra el qué dirán.

Me cuesta enfrentar la soledad, disgustar a mis papás, dame valor Señor, para entregarme a los demás.

D F#m - E D - E

## CORO (x2)

## Puente

Quiero atreverme a buscarte, seguir tu ejemplo y predicar, aquel amor que tú medas.

Bm - F#m - A - E

## CORO
Na koncu so na seno po dolžini voza položili še žrd, dolgo, tanjše, obdelano smrekovo deblo. Z vrvmi so žrd pritrdili spredaj in zadaj in tako še dodatno stisnili seno na vozu. Še enkrat so malo ograbili, kar sena je rado odpadlo. Posamezni gospodarji so bili glede tega še bolj natančni od drugih, sploh, če so morali voz peljati še mimo kakšnega soseda. Košnja je bila pri kmetu zaključena, ko so domov pripeljali zadnji voz, imenovan baba. Običaj je bil, da so zadaj v naložen voz zasadili vile, na njih pa obesili grablje. To je bilo tudi praktično, saj so od dela utrujene roke lahko počivale. Zagotovo pa je bilo najlepše, ko so kosci in grabljice zlezli na voz in so jih voli, kasneje konji, odpeljali domov.

- • KORUZE • KORUZE

Ličkanje koruze (»kmet koruzo slač«) je bilo skupinsko delo in priložnost za zabavo in druženje. Jeseni so domači koruzo najprej pobrali, nato pa so povabili sosede, da so jim pomagali pri ličkanju. Pod kup koruze so vedno skrili kakšno steklenico žganja, tako da je bilo na koncu dela še bolj veselo. Za dekle, ki je pri ličkanju dobilo sedem koruznih storžev z rdečim zrnjem, so verjeli, da se bo še isto leto poročilo. Prav tako so tistemu, ki je dobil veliko rdečih storžev oprostili delo za tisti večer. Vedno je bilo ob kupu koruze zbranih več ljudi, ki so si med seboj pripovedovali zgodbice, se šalili, peli in se pogovarjali. Navadno so ličkali tudi do polnoči, sledila je večerja, potem pa se je začel ples in veseljačenje. Fantje so pogosto igrali na harmoniko. Za zaključek dela (likof) so gospodinje vedno spekle potico in piškote. Ko so koruzo oličkali so dva ali štiri storže (štroke) povezali in jih dali sušit v kozolec (»na rante«). Rdeče storže so vedno obesili na posebej vidno mesto. Vedno so uporabili vse dele koruze. Koruzne laske (koruznco) so dajali živini kot hrano. Iz ličkanja so izdelovali predpražnike. Ženske so spletle kite in jih z debelejšim sukancem sešile skupaj. Prav tako so z ličkanjem napolnili vzmetnice v postelji (cehte, plevnice).

Ličkanje koruze v Pegazovem domu za starejše v Rogaški Slatini . Do velikih sprememb pri delovnih šegah je prišlo, ko zaradi prenehanja sejanja žita izginejo šege in navade povezane z žetvijo, mlačvijo in metvijo in ko zaradi motornih kosilnic in drugačnega načina kmetovanja začnejo opuščati ročno košenje. Ker je zaradi uporabe različnih strojev pri vseh opravilih na polju delo sedaj opravil en sam človek, je izginila potreba po najemanju druge delovne sile. Z izginjanjem skupinskih opravil je izginila tudi potreba po medsebojni pomoči, istočasno pa so izginile tudi različne oblike druženja in zabave s katerimi so si ponavadi popestrili delo in njegov zaključek.
consistencia; que había sido un producto artificial y vano de sus lecturas, de su petulancia de muchacho y de sus ternuras sin objeto de colegial inocente. Cuando recordaba que a veces había creído recibir favores y regalos sobrenaturales, y había oído susurros místicos y había estado en conversación interior, y casi había empezado a caminar por la vía unitiva, llegando a la oración de quietud, penetrando en el abismo del alma y subiendo al ápice de la mente, D. Luis se sonreía y sospechaba que no había estado por completo en su juicio. Todo había sido presunción suya. Ni él había hecho penitencia, ni él había vivido largos años en contemplación, ni él tenía ni había tenido merecimientos bastantes para que Dios le favoreciese con distinciones tan altas. La mayor prueba que se daba a sí propio de todo esto, la mayor seguridad de que los regalos sobrenaturales de que había gozado eran sofísticos, eran simples recuerdos de los autores que leía, nacía de que nada de eso había deleitado tanto su alma como un \_te amo\_ de Pepita, como el toque delicadísimo de una mano de Pepita jugando con los negros rizos de su cabeza.

Don Luis apelaba a otro género de humildad cristiana para justificar a sus ojos lo que ya no quería llamar caída, sino cambio. Se confesaba indigno de ser sacerdote, y se allanaba a ser lego, casado, vulgar, un buen lugareño cualquiera, cuidando de las viñas y los olivos, criando a sus hijos, pues ya los deseaba, y siendo modelo de maridos al lado de su Pepita.

Aquí vuelvo yo, como responsable que soy de la publicación y divulgación de esta historia, a creerme en la necesidad de interpolar varias reflexiones y aclaraciones de mi cosecha.

Dije al empezar que me inclinaba a creer que esta parte narrativa o \_Paralipómenos\_ era obra del señor deán, a fin de completar el cuadro y acabar de relatar los sucesos que las cartas no relatan; pero entonces aún no había yo leído con detención el manuscrito. Ahora, al notar la libertad con que se tratan ciertas materias y la manga ancha que tiene el autor para algunos deslices, dudo de que el señor deán, cuya rigidez sé de buena tinta, haya gastado la de su tintero en escribir lo que el lector habrá leído. Sin embargo, no hay bastante razón para negar que sea el señor deán el autor de los \_Paralipómenos\_.

La duda queda en pie porque, en el fondo, nada hay en ellos que se oponga a la verdad católica ni a la moral cristiana. Por el contrario, si bien se examina, se verá que sale de todo una lección contra los orgullosos y soberbios, con ejemplar escarmiento en la persona de D. Luis. Esta historia pudiera servir sin dificultad de apéndice a los \_Desengaños místicos\_ del Padre Arbiol.
cada pata, se ha convertido ¡oh milagro del amor y de la inocencia! en palomito mensajero, con quien los dos amantes se envían sus requiebros y finezas, ignorándolo también ambos. Tan poderosa combinación de medios naturales y artificiales debe dar un resultado infalible. Ya te le diré al darte parte de la boda, para que vengas a hacerla, o envíes a los novios tu bendición y un buen regalo».

Así acabó D. Pedro de leer su carta, y al volver a mirar a D. Luis, vio que D. Luis había estado escuchando con los ojos llenos de lágrimas.

El padre y el hijo se dieron un abrazo muy apretado y muy prolongado.

Al mes justo de esta conversación y de esta lectura, se celebraron las bodas de D. Luis de Vargas y de Pepita Jiménez.

Temeroso el señor deán de que su hermano le embromase demasiado con que el misticismo de Luisito había salido huero, y conociendo además que su papel iba a ser poco airoso en el lugar, donde todos dirían que tenía mala mano para sacar santos, dio por pretexto sus ocupaciones y no quiso venir, aunque envió su bendición y unos magníficos zarcillos, como presente para Pepita.

El padre vicario tuvo, pues, el gusto de casarla con D. Luis.

La novia, muy bien engalanada, pareció hermosísima a todos, y digna de trocarse por el cilicio y las disciplinas.

Aquella noche dio D. Pedro un baile estupendo en el patio de su casa y salones contiguos. Criados y señores, hidalgos y jornaleros, las señoras y señoritas y las mozas del lugar, asistieron y se mezclaron en él, como en la soñada primera edad del mundo, que no sé por qué llaman de oro. Cuatro diestros, o si no diestros, infatigables guitarristas, tocaron el fandango. Un gitano y una gitana, famosos cantadores, entonaron las coplas más amorosas y alusivas a las circunstancias. Y el maestro de escuela leyó un epitalamio, en verso heroico.

Hubo hojuelas, pestiños, gajorros, rosquillas, mostachones, bizcotelas y mucho vino para la gente menuda. El señorío se regaló con almíbares, chocolate, miel de azahar y miel de prima, y varios rosolis y mistelas aromáticas y refinadísimas.

D. Pedro estuvo hecho un cadete: bullicioso, bromista y galante. Parecía que era falso lo que declaraba en su carta al deán, del reúma y demás alifafes. Bailó el fandango con
1. poglavje: Identiteta moralne teologije 19

19

človeško, to kar pripada človeku kot takemu (ne glede na to ali je moški ali ženska, bel ali črn, vzhodnjak ali zahodnjak), različnost ne bo nikoli neprimerljivost. Zagovarjanje etičnega pluralizma je vsekakor bolj stvar »politične« nujnosti. Gre za zagotavljanje osebne svobode vsakega državljana. Etični pluralizem temelji na demokratičnem ustroju družbe, po katerem je svoboda posameznika temelj družbe in se torej nobenemu posamezniku ne sme vsiljevati določenega moralnega prepričanja. Gre za tipičen model anglosaksonske politične tradicije, kjer ima družbeno relevanco le še neka proceduralna etika - država naj bi bila etično »nevtralna«. Vemo pa, da to ni mogoče. Ni »nevtralne« etike - etično prepričanje, ki zagovarja tako stališče, postavlja na piedestal absolutno svobodo brez odgovornosti in solidarnosti. V ozadju take miselnosti so ekonomski interesi, ki želijo kritično etično misel razvrednotiti, da bi lahko nemoteno izven neke kontrole izvajali svoje programe. Danes obstaja nujnost po izgraditvi argumentirane razprave od dobrem in slabem, ki bi pomagal različnim etičnim pristopom, da bi se medsebojno oplajali in razširjali skupni etični imenovalec.

###### • k etiki • k etiki

Danes se zaradi različnih tragičnih izkušenj 20. stoletja človek želi vrniti k etiki. Vidimo znake novega zanimanja za etična vprašanja (bioetika, ekologija, mirovništvo, solidarnost …). Sekulariziran človek je brez korenin. Človek korenini v naravi (pripada svetu živih bitij), v kulturi (kot počlovečenju narave), v religiji (zagotavlja svetost identiteti posameznika in skupnosti). Sekulariziran človek išče svojo identiteto izven narave, tradicije, religije - ki jih dojema kot omejitve - in želi brez drugih kriterijev udejaniti svojo voljo. Danes smo priče novi »vrnitvi k naravi«. Predvsem zavest ekologije je tista, ki človeka spet bolj umešča v naravni red. Tudi v praktičnem življenju skuša sodobni človek spet bolj zaživeti »v harmoniji z naravo«. Prav tako smo priče »vrnitvi h kulturnim koreninam«. V Evropi se odpirajo v zadnjem času različne razprave o koreninah Evrope - iščejo in pozitivno vrednotijo se različne kulturne tradicije, iz katerih izhajamo.
Municipality	Street/Site	Nomber of PAP
Kintambo	Kasavubu	94
Bandalungwa	Kasavubu	39
Ngaliema	De la paix, Nguma 2 and Mont Fleury	11
Total	144

######### Result of the socio-economic study

The socio-economic study carried out from July 15 to 20, 2023 made it possible to identify and characterize the assets of the PAPs. Thus, 144 PAPs were identified as likely to be affected (including 59 women and 85 men) solely for the temporary loss of commercial infrastructure (temporary economic displacement), temporary physical displacement and permanent loss of land slices. The table below makes it possible to make an inventory of the PAPs to be compensated:

Loss Categories Categories	Nomber and location of PAP
Loss Categories	Loss Categories Categories	Bandalungwa (Axe Pont Makelele-Station Moelard)	Kintambo (Axe Kwado_ Pont Makelele)	Ngaliema (Axe Nguma - Kwado)	Total
Temporary loss of commercial infrastructure	39	94	4	137
Definitive loss of land slices	-	-	5	5
Temporary loss of home	-	-	2	2
TOTAL	39	94	11	144

The majority of PAPs are concentrated on Kasavubu Avenue which crosses the communes of Kintambo and Bandalungwa, because it is a major main artery connecting 5 populous communes, with a high attendance of users thus promoting intense economic activity on this stretch. In addition, it appears from the socio-economic analysis of the PAPs that the 5 people affected by the loss of land are all formal owners of the said land and each have permanent paid work that will not be impacted by the work; while the other 137 economically affected are all squatters illegally and precariously occupying public control. Although exposed to disruptions that could lead to a decrease in customers as a result of the work, their commercial infrastructure will not be destroyed.

Also, the social and economic activities of PAPs, both physically and economically, are not fully linked to the land they occupy, since, on the one hand, the physically affected PAPs do not carry out any income-generating activity on the affected land and the works do not affect their professional activities, and, on the other hand, it is customary for economically affected PAPs, moreover squatters on the public right-of-way, to move regularly from one place to another in search of the clientele of chance. In addition, the 2 PAP squatters concerned by the temporary physical displacement following the partial destruction of the private makeshift dwellings they occupy free of charge, decided to move themselves immediately after receiving compensation, and to seek their own temporary accommodation, in order to maintain their socio-emotional ties and adhesions, before returning to their usual site after the project rebuilt their destroyed former home.

Apart from these limited issues related to the temporary loss of revenue for a latency period varying between 30 days and 90 days, depending on the methodology of the work, as provided for in the technical study and according to the nature and types of impact, before the PAPs regain the right-of-