127

brot og tilraun til brota á lögum þessum og stjórnvaldsfyrirmælum sem gilda um starfsemina. Sambærilegt ákvæði í 60. gr. a laga um fjármálafyrirtæki, nr. 161/2002, hefur gilt um rekstr- arfélög verðbréfasjóða og vörsluaðila frá því í maí 2017. Skv. 13. gr. a laga um opinbert eftirlit með fjármálastarfsemi, nr. 87/1998, skal Fjármálaeftirlitið hafa ferla til að taka við og fylgja eftir slíkum tilkynningum, sbr. kröfur þær sem gerðar eru í 1. - 4. mgr. 99. gr. d í UCITS. Slíka ferla hefur Fjármálaeftirlitið sett upp. Í 2. mgr. er kveðið á um að tryggt þurfi að vera að staða þess aðila sem tekur við tilkynningunum sé þannig að hann sé nægilega sjálfstæður til að geta sinnt skyldum sínum. Með því er meðal annars átt við að viðkomandi hafi í krafti stöðu sinnar aðgang að nauðsyn- legum upplýsingum og heimildir til að kalla eftir gögnum. Hann skal geta sent tilkynningar til Fjármálaeftirlitsins eða lögreglu vegna grunsemda um brot án íhlutunar annarra, hvort heldur næstu yfirmanna eða stjórnar fyrirtækisins. 3. mgr. felur í sér innleiðingu á hluta af c-lið 2. mgr. 99. gr. d UCITS, þar sem kveðið er á um vernd á persónuupplýsingum bæði þess einstaklings sem tilkynnir um brot en einnig þess einstaklings sem er ábyrgur fyrir hinum meintu brotum. Er í ákvæðinu vísað til verndar samkvæmt tilskipun Evrópuþingsins og ráðsins 95/46/EB sem hefur verið felld úr gildi með reglugerð Evrópuþingsins og ráðsins (ESB) 2016/679 frá 27. apríl 2016 umvernd einstaklinga í tengslum við vinnslu persónuupplýsinga og um frjálsa miðlun slíkra upplýsinga og niður- fellingu tilskipunar 95/46/EB (almenna persónuverndarreglugerðin, GDPR). Sú reglugerð hefur verið innleidd í íslenskan rétt með lögum um persónuvernd og vinnslu persónuupplýs- inga, nr. 90/2018.

Um 113. gr. Ákvæðið innleiðir hluta 2. mgr. 99. gr. d UCITS, sbr. lið 17) í UCITS V. Sambærilegt ákvæði í 60. gr. b laga um fjármálafyrirtæki hefur gilt um rekstrarfélög verðbréfasjóða og vörsluaðila frá því í maí 2017. 1. mgr. felur í sér innleiðingu á c- og d-lið 2. mgr. 99. gr. d UCITS, þar sem annars vegar er kveðið á um vernd á persónuupplýsingum bæði þess einstaklings sem tilkynnir um brot en einnig þess einstaklings sem er ábyrgur fyrir hinum meintu brotum. Er í ákvæðinu vísað til verndar samkvæmt tilskipun Evrópuþingsins og ráðsins 95/46/EB sem var felld úr gildi með reglugerð Evrópuþingsins og ráðsins (ESB) 2016/679 frá 27. apríl 2016 umvernd einstaklinga í tengslum við vinnslu persónuupplýsinga og um frjálsa miðlun slíkra upplýsinga og niður- fellingu tilskipunar Evrópuþingsins og ráðsins 95/46/EB (almenna persónuverndarreglu- gerðin, GDPR). Sú reglugerð hefur verið innleidd í íslenskan rétt með lögum umpersónuvernd og vinnslu persónuupplýsinga, nr. 90/2018. Hins vegar er kveðið á um að aðildarríki skuli tryggja þagnarskyldu í öllum tilvikum í tengslum við þann einstakling sem tilkynnir um brot, nema í þeim tilvikum þar sem skylt er að veita upplýsingarnar samkvæmt landslögum vegna frekari rannsókna eða málsmeðferðar fyrir stjórnvöldum eða dómstólum. 2. - 4. mgr. eru innleiðing á b-lið 2. mgr. 99. gr. d UCITS, þar sem kveðið er á um vernd þeirra starfsmanna sem tilkynna um brot innan starfseminnar hið minnsta gegn hefnd, mis- munun og annarri ósanngjarnri meðferð.

Um 114. gr. Ákvæðið innleiðir i-lið 2. mgr. 98. gr. UCITS. Í ákvæði þessu er kveðið á um að Fjármálaeftirlitið skuli krefjast úrbóta ef í ljós kemur að ákvæðum frumvarpsins er ekki fylgt. Sambærilegt ákvæði er í 1. mgr. 10. gr. laga um opinbert eftirlit með fjármálastarfsemi, nr. 87/1998.