ahmedheakl/docatlas_instruct huggingface dataset:
Phase	Source de Dangers	Risque	Mesures de prévention	Responsabil ité de la mesure de prévention	Responsabili té du suivi
Pollution chimique	-Mettre en place des bacs de récupération -Elaborer et mettre en place un Plan de localisation et de gestion des d'hydrocarbures	Entreprise	Cellule Environnem entale et Sociale/ REGIDESO
EXPLOITATION	Sabotage par l'introduction des produits toxiques	Intoxication de la population et des animaux avec perte en vie humaine et animale	Elaborer et mettre en œuvre un dispositif de surveillance des sites du projet	REGIDESO Service de sécurité	Cellule Environnem entale et Sociale/ REGIDESO
Fonctionneme nt des équipements et du laboratoire	Accidents (Intoxication et perte en vie humaine)	Elaborer et mettre en œuvre un plan IEC axé sur la gestion des risques	REGIDESO	Ministère de l'Energie et des Ressources hydrauliques

L'évaluation des capacités techniques des acteurs a mis en relief un besoin en renforcement des capacités. Ainsi, le renforcement des capacités des différents acteurs dont les agents du MEDD, de la REGIDESO et de l'ACE, la Sous -Cellule Environnementale et Sociale (SCES), populations riveraines et les autorités militaires a été budgétisé dans le PGES à hauteur de 32 600 USD .

Le programme de surveillance et de suivi vise à s'assurer que les mesures d'atténuation et de bonification sont mises en œuvre, qu'elles produisent les résultats anticipés et qu'elles sont modifiées, interrompues ou remplacées si elles s'avéraient inadéqua tes. De plus, il permet d'évaluer la conformité aux politiques et aux normes environnementales et sociales nationales, ainsi que de la Banque mondiale. Pour que les mesures soient effectives, le dossier d'appel d'offres devra intégrer l'élaboration et la validation du Plan Hygiène - Sécurité- Environnement de l'entreprise avant le démarrage effectif des travaux. Le suivi de l'application de ces mesures ser a fait conjointement par l'ACE, la Commune de Ngaliema et la Coordination du Projet.

Des rapports de suivi seront effectués et devront contenir tous les constats du chantier notamment sur la mise en œuvre du PGES, du Plan Hygiène Sécurité Environnement de l'entreprise, et sur tous les indicateurs de suivi tels que développés dans cette EIE S citer ces indicateurs ici)

- - Nombre d'ouvriers recrutés au sein de la population locale ;
- - Nombre d'ouvriers avec EPI ;
- - Nombre d'ouvriers sensibilisés sur les mesures de sécurité, d'hygiène et les VIH/SIDA ;
- - Nombre et types d'accidents causés par les travaux ;
- - Nombre de plaintes enregistrées et traitées ;
- - Nombre de malades recensés suite aux intoxications ;
## NUMMISUUTARIT-NÄYTELMÄ

Aleksis Kiven näytelmä viidessä näytöksessä vuodelta 1919

### Näytelmän henkilöhahmot:

SEPETEUS, lukkari. TOPIAS, suutarimestari. MARTTA, hänen vaimonsa. ESKO, | hänen poikansa. IIVARI. | MIKKO VILKASTUS, puhemies. NIKO, merimies. JAANA, hänen tyttärensä, Topiaksen hoitolapsi. KRISTO, nuori seppä. KARRI, talonisäntä. KREETA, kasvatteensa. JAAKKO, puusuutari. SAKERI, Martan veli, viralta pantu polisi. ANTRES, kraatari ja klanetin-puhaltaja. TEEMU, viulun-soittaja. EERIKKI, lautamies. LEENAN-KALLE. TEEMUN isä. ANNA-muori. Eräs nainen Karrin talossa. Häämiehiä ja kuokkavieraita. Näytelmäpaikka Hämeessä.

## ENSIMMÄINEN NÄYTÖS

(Topiaksen huone: perällä ovi ja akkuna, oikealla pöytä, vasemmalla sivu-ovi ja enemmän edessä samalla sivulla rahi ja siinä suutarin kaluja. Jaana istuu pöydän ääressä, kutoen sukkaa, Esko rahin vieressä, neuloen). ESKO. Jaana! Käskihän äitini, lähteissänsä kylään, että matkalle, nimittäin hääretkelleni, itsiäni sonnustan, ja sulhais-vaatteisin puettuna olen, koska hän takaisin palajaa?
### Bienvenida y agradecimientos por Sonia Heckadon, UNFPA Introducción de Tarcila Rivera Zea, Enlace Continental

Comienza evocando a los primeros hombres y mujeres líderes quienes llegaron a Ginebra para reclamar sus derechos hace más de 30 años (desde los 70). Remarca que son procesos lentos, pero que estamos aquí para juntar iniciativas y esfuerzos. La iniciativa de abordar las necesidades en materia de salud sexual y reproductiva (SSR) se gestó en 2004 cuando el Enlace organizó el 4to Encuentro Continental en Lima con la participación de más de 450 mujeres indígenas. Allí se inicia también el acercamiento con el UNFPA, la primera agencia del Sistema de las Naciones Unidas que contrató a una consultora indígena en su equipo y que financió el primer encuentro del Enlace Continental de Mujeres Indígenas, ambos en Ecuador en 1995. En 2004 se retoma la alianza con el UNFPA. Al Encuentro de Lima asistió un amplio equipo del UNFPA, incluidos representantes de varios países. Se forma una alianza para intentar resolver los problemas que preocupan a ambas organizaciones, en el marco de la cual se hace incidencia para que se priorice a las mujeres indígenas en el compromiso de cumplir los Objetivos de Desarrollo del Milenio (ODM) con atención especial en mejorar la salud materna (ODM5), siendo que las mujeres indígenas del área rural son las más afectadas por la mortalidad materna. A partir de 2008, se crea una alianza formal entre el UNFPA y el Enlace Continental de Mujeres Indígenas, Sudamérica. Se analiza de manera participativa lo que significan para las mujeres indígenas los derechos sexuales y reproductivos. ¿Qué hemos logrado en Ecuador, Perú y Bolivia? 1) Haber tenido la oportunidad de fortalecernos y articularnos como organización subregional (Enlace Sur). Estirar la oportunidad y los recursos para Sudamérica; extendernos de 7 a 9 países activos. 2) Posibilidad de entrar con el tema de salud y derechos de la mujer en las agendas del movimiento indígena. Sinergias con Centroamérica, México, y el norte. 3) Se ha logrado que el movimiento de mujeres indígenas se apropie de la información y contribuya a la construcción de las políticas pública de salud, teniendo en cuenta las particularidades de las mujeres indígenas. Se ha motivado la participación de las mujeres indígenas en la implementación y evaluación de los programas de SSR. Tarcila agradece a la Cooperación española y al UNFPA por su apoyo.

Presentaciones Cecilia Velasque, Ex - asistente técnica del Enlace Continental, Ecuador Cecilia Velasque, Ex - asistente técnica del Enlace Continental, Ecuador Este proyecto nos ha permitido:

2
140 , Kahn SE, Johansen OE, Zinman B, Espeland MA, Woerle HJ, Pfarr E, Rosenstock J Keller A, Mattheus M, Baanstra D, Meinicke T, George JT, von Eynatten M, McGuire DK, Marx N; CAROLINA Investigators. Effect of Linagliptin Glimepiride on Major vs Adverse Cardiovascular Outcomes in Patients With Type 2 Diabetes: The CAROLINA Randomized Clinical Trial. 2019 [PMID: 31536101 DOI: 10.1001/jama.2019.13772] JAMA 141 , Wanner C, Lachin JM, Fitchett D, Bluhmki E, Hantel S, Mattheus M, Zinman B Devins T, Johansen OE, Woerle HJ, Broedl UC, Inzucchi SE; EMPA-REG OUTCOME Investigators. Empagliflozin, Cardiovascular Outcomes, and Mortality in Type 2 Diabetes. 2015; : 2117-2128 [PMID: 26378978 DOI: 373 N Engl J Med 10.1056/NEJMoa1504720] 142 , Neal B, Perkovic V, de Zeeuw D, Fulcher G, Erondu N, Shaw W, Mahaffey KW Fabbrini E, Sun T, Li Q, Desai M, Matthews DR; CANVAS Program Collaborative Group. Canagliflozin for Primary and Secondary Prevention of Cardiovascular Events: Results From the CANVAS Program (Canagliflozin Cardiovascular Assessment Study). 2018; : 323-334 [PMID: 29133604 DOI: 137 Circulation 10.1161/CIRCULATIONAHA.117.032038] 143 , Raz I, Bonaca MP, Mosenzon O, Kato ET, Cahn A, Silverman MG, Wiviott SD Zelniker TA, Kuder JF, Murphy SA, Bhatt DL, Leiter LA, McGuire DK, Wilding JPH, Ruff CT, Gause-Nilsson IAM, Fredriksson M, Johansson PA, Langkilde AM, Sabatine MS; DECLARE - TIMI 58 Investigators. Dapagliflozin and Cardiovascular Outcomes in Type 2 Diabetes. 2019; : 347-357 [PMID: 30415602 DOI: 380 N Engl J Med 10.1056/NEJMoa1812389] 144 , Pratley R, Dagogo-Jack S, Mancuso J, Huyck S, Masiukiewicz U, Cannon CP Charbonnel B, Frederich R, Gallo S, Cosentino F, Shih WJ, Gantz I, Terra SG, Cherney DZI, McGuire DK; VERTIS CV Investigators. Cardiovascular Outcomes with Ertugliflozin in Type 2 Diabetes. 2020; : 1425-1435 [PMID: 32966714 383 N Engl J Med DOI: 10.1056/NEJMoa2004967] 145 , Claggett B, Diaz R, Dickstein K, Gerstein HC, Køber LV, Lawson FC, Pfeffer MA Ping L, Wei X, Lewis EF, Maggioni AP, McMurray JJ, Probstfield JL, Riddle MC,

48 / 58
- sian vivon (Joh 10:18), kvankam fakte la tuta potenco estas donita al li nur post lia morto kaj revivi ĝ o (Mt 28:18).
- 3. Bone sciante la Skribon, Kristo vidis similecon inter si mem kaj Elija, kiu post kvardektaga estado en la dezerto havis kolapson (1 Re ĝ 19:8), kaj Moseo, kiu post kvardejara vagado en la dezerto perdis sian heredon de la lando. Jesuo, post sia kvardektaga fasto en la dezerto, estis en simila stato - stato proksima al falo en pekon. Moseo kaj Elija malsukcesis pro sia homa malforteco, sed ne pro iu persono, nomata la diablo. La sama homa malforteco, 'satano', a û kontraûulo, tentis ankaû Jesuon.
- 4. ' Kaj la diablo diris al li: Se vi estas Filo de Dio. ..' (Lk 4:3). La demando - ĉ u efektive li estas la Filo de Dio, ne la filo de Jozefo, kiel opiniis ĉ iuj ceteraj homoj (Lk 3:23; Joh 6:42), aû e ĉ eksteredziĝe naskita - ver ŝ ajne ĉ iam tentis Jesuon. Li estis la sola homo, kiu ne havis homan patron. En Fil 2:8 ni vidas, ke Jesuo bone sciis, ke kvankam li havas la devenon de Dio, samtempe li havas la homan naturon. Pro tio la duboj pri lia propra naturo estis por li fortaj tentoj.
- 5. La tentoj de Jesuo estis regataj de Dio kaj servis por lia spirita instruo. Ĉiuj vortoj, cititaj de Jesuo por sin fortikigi kontraû siaj malbonaj deziroj ( 'diablo'), estis el la sama parto de Readmono, kiu priskribas la travivaĵojn de Izraelo en la dezerto. Jesuo klare vidis la paralelon inter sia stato kaj la ilia.
slaboten? Tako bo zaradi tvojega spoznanja propadel slabotni brat, ki je zanj Kristus umrl. Če tako grešite proti bratom in s tem zadajate rane njihovi slabotni vesti, grešite proti Kristusu. Zato pa: če jed pohujšuje mojega brata, nikoli več ne bom jedel mesa, da ne bi pohujšal svojega brata.« (1 Kor 8,1.4-13; prim. 1 Kor 10,14-33)

Uživanje mesa darovanih živali samo po sebi ne nasprotuje veri v enega Boga, vendar pa se Pavel zaveda, da je vest nekaterih še »slabotna«, da so nekateri še vedno navezani na malikovalske navade, kljub temu da so sprejeli krst. Še vedno so preslabotni, da bi se lahko v vseh posameznih primerih vsakdanjega življenja odločili za pravo pot. Če namreč ti jedo meso darovanih živali ali vidijo jesti svoje brate, ga jedo še vedno v prepričanju, da uživajo darovano meso - torej malikujejo. Tako zaradi zmotnih predpostavk omadežujejo svojo vest in se spotikajo ob obnašanje ostalih članov skupnosti. Ker vera še ni razsvetlila vsega njihovega spoznanja, je njihova vest še slabotna. Tisti, ki imajo »močno« vest, imajo osvobajajoče spoznanje evangelija. Zato so odgovorni za svoje sobrate, ki so še slabotni, da jih s svojimi dejanji ne škandalizirajo. Ko Pavel govori o »slabotni« vesti, ne misli na slabo vest ali na zmotno vest ali na vest, ki dvomi. Pravzaprav je v tem konkretnem primeru pri vernikih premalo razvito predhodno spoznanje vere. »Ne zaradi napačnega delovanja vesti kot take, ampak ker izhaja iz nekega pomanjkljivega verskega spoznanja in iz napačne zavesti o Bogu, 20 pride slabotna vest do njene napačne sodbe.« Da bi to popravili, je potrebno oznanilo evangelija, svobode, ki jo prinaša Kristus. Pavel ne obsoja »slabotnih«, ampak predvsem vabi »močne«, da prevzamejo odgovornost in skrb za »slabotne« v skupnosti. Predvsem gre apostolu za pastoralna navodila, s katerimi želi pomiriti konflikt v Korintu. Pavel na eni strani visoko ceni svobodo, ki je neprecenljiv dar njihove vere, h kateri bi rad pripeljal vse vernike. Ne odpove se resnici, da lahko verniki jedo meso darovanih živali. Močnim ne naroča samo dolžnosti, da so obzirni do slabotnih, ampak tudi odgovornost, da svobodo, ki so jo prejeli od Kristusa tudi ohranijo, kajti »le čemu bi druga vest sodila o moji svobodi« (1 Kor 10,29). Močni se ne smejo zaradi ljubega miru v skupnosti odpovedati svobodi.
crowded places, regularly cleaning hands with alcohol-based hand rub, and washing [97] hands thoroughly with soap and water . For cirrhotic patients who need outpatient follow-up, several alternative ways to reduce in-person visits could be considered, [15,39,40,42,45] including telemedicine, video conference or phone tracking . Integrated telehealth provides remote monitoring, focused education, caregiver support, and early [85] intervention to ensure medical compliance . The continuation of antiviral therapy for [15,39,40,45] viral hepatitis was proposed by all three associations . The guidelines regarding prophylaxis for decompensation events ( , spontaneous bacterial peritonitis, variceal e.g. bleeding, hepatic encephalopathy) should be followed to avoid non-COVID-19 [15,39] cirrhotic-related admission . Moreover, the threshold for hospital admission should be low in patients with cirrhosis and COVID-19 because they are at greater risk of [15,39] developing adverse outcomes . It is noteworthy that approximately 40% of SARS- [31] CoV-2 infections in cirrhotic patients were healthcare-related in one study . Therefore, for cirrhotic patients who need inpatient treatment, the designation of non-COVID wards is essential, and limiting patient visitors and minimizing inpatient interaction [39,45] and transport are also crucial to reduce the possibility of virus transmission .

##### Pharmacological management

Currently, remdesivir is the only United States Food and Drug Administration- [98] approved therapy for hospitalized COVID-19 patients , although several recent large- scale randomized controlled trials revealed conflicting results in the general population [76,99,100] with COVID-19 . There have been no studies on the pharmacokinetics and [45] outcomes of remdesivir use in cirrhotic patients ; only limited data showed that remdesivir did not confer a significant survival benefit on COVID-19 patients with pre- [21] existing chronic liver disease . Dexamethasone, a potent corticosteroid agent, was shown to reduce the risk of [101] mortality in COVID-19 patients requiring MV . The National Institutes of Health and Infectious Disease Society of America recommended the use of dexamethasone in hospitalized critically ill COVID-19 patients or those who need supplemental oxygen,
7. poglavje: Moralna odločitev posameznika 243

7. poglavje: Moralna odločitev posameznika 243 243

o »pedagoški« vrednosti moralnih norm. »Norme pomagajo posamezniku v napornem iskanju pravilnega moralnega delovanja, ne odvzamejo pa mu odgovornosti, da preuči, če in kdaj so splošni predpisi tudi za njegovo konkretno situacijo.« (Boeckle 265). Norme so povezane z vrednotami, ki jih zagovarjajo. Glede na hierarhijo vrednot je potem v konkretni situaciji presodi, katera pravilo je bolj zavezujoče. Pojavi se problem relativnosti norm. Zagovarjati splošno in pogojeno veljavnost norm ne pomeni negirati zavezujoči značaj. Lahko se zgodi, da dve normi, ki sta na videz nasprotni. omogočata realizacijo istih vrednot (prim. smrtna kazen - zagotavljanje družbene pravičnosti -danes: vrednotenje ista, način uresničenja drugačen).

##### Deontološka

Deontološka argumentacija (deon= gr. dolžnost) ne zanika, da je moralna vrednost določenih dejanja odvisna od vrednotenja in tehtanja njihovih posledic: zanika pa, da bi bil to princip, ki bi veljal vedno. Norma se oblikuje, razume in interpretira ne glede na posledice delovanja. Zagovorniki deontološke argumentacije opozarjajo na nevarnost zrušenja pravnega in moralnega reda, če se ne izključi možnost izjem. Prav tako opozarjajo, da ni mogoče nikoli v naprej poznati vseh posledic, zato ni mogoče presojati dejanja glede na posledice. Drugi argument pa temelji na teoriji o naravnem zakonu, ki zagovarja objektivnost moralnega reda. Deontološka argumentacija bolj dosledno zagovarja absolutnost in nujnost moralne obveze, ki jo subjekt ne ustvarja, ampak jo samo odkriva.

##### Sinteza

Ni dejanja brez posledic. Absolutnost
To, kar se je zgodilo z Jezusom, še posebej vstajenje, je že anticipirana izpolnitev zgodovina, vendar istočasno ostane v zgodovini značaj obljube, na kateri ljudje 12 temeljijo svoje delovanje. Ta obljuba, ki se je uresničila na enkraten način v Jezusovem vstajenju, ne zavira človekovega udejstvovanja, kakor da ne bi imel več prostora in odgovornosti za izgradnjo sveta. Nasprotno, ta dogodek mu daje razumeti, da odslej ne more računati na nič drugega kot na svojo svobodo, saj je vstali Kristus ni 13 nadomestil na noben način. Tisto, kar je potrebno poudariti je, da se zgodovinskost in absolutnost moralne norme ne izključujeta, saj prav zgodovinska danost predstavlja absolutni pogoj za uresničenje osebe, torej možnost, ki je dana človeku, da se uresniči v svojem odnosu do Boga. Moralno dejanje torej vsebuje neko prigodnost, ampak se vedno predstavlja z neko absolutno zavezanostjo. »Za človeka ne moremo predpostavljati neke druge pot odrešenje kot je ta znotraj konkretne osebne in družbene zgodovine. zato vsako moralno dejanje, ki ga izvrši, nosi karakter definitivnosti (dokončnosti): čas ga ne bo mogel izbrisati potem ko je enkrat vstopilo v eshatološko nepovratnost odrešenja, v kairos. V teološki refleksiji je danes sprejeto, da je Kristus, prvotni zakrament Očeta tudi zakrament človeka, v smislu, da v njem sovpada eshatološka ponudba odrešenja s 14 strani Boga in definitivni odgovor sprejetja s strani človeka.« Tako je antropologija nujno osvetljena s kristologijo. »Jezus Kristus je, z vsem svojim zemeljskim življenjem, popoln človeški odgovor na Očetov klic: tako predstavlja ekseplaren primer klica in odgovora za vsakega človeka. V tem smislu lahko rečemo, da je Jezus Kristus naš moralni zakon: s tem ne želimo reči v prvi meri, da so Jezusovi moralni nauki naš moralni zakon; s tem bi se reklo, da je Jezus naš zakonodajalec in ne zakon. S tem se želi reči, v prvi meri, da je on samo, kot izpolnjeno človeško življenje, norma. Jezus razodeva s tem, ko nekaj poučuje s sv ojimi izreki, še prej pa je razodetje s svojim bitjem, ki je hkrati pravi človek in 15 popolna podoba Očeta.« S celotnim svojim življenjem je Jezus razodetje in moralna
fortojn. Aldonu al tio la sekvajn bonegajn asertojn, kiuj estas substrekitaj en multaj kristadelfianaj Biblioj:

'Sed fidela estas Dio, kiu ne lasos vin esti tentataj super via forto; sed kune kun la tento ankaû faros la forkurejon, por ke vi povu ĝin elporti' (1 Kor 10:13).

'Tion mi parolis al vi, por ke en mi vi havu pacon. En la mondo vi havos suferadon; sed kuraĝu; mi venkis la mondon' (Joh 16:33).

'Kion do ni diru pri ĉi tio? Se Dio estas por ni, kiu estas kontraû ni?' (Rom 8:31).

- 3.3 LA PROMESO AL NOA

Ju pli evoluis la homa historio de la tempo de Adamo kaj Eva, des pli senmorala iĝis homo. Kaj la civilizacio atingis tiun stadion de morala regreso, ke Dio decidis ekstermi de sur la tero ĉiun karnon krom Noa kaj lia familio (Gen 6:5-8). Dio ordonis al Noa konstrui arkeon, en kiu li kun sia familio kaj ankaû kun reprezentantoj de diversspecaj bestoj loĝos dum tuttera diluvo. Necesas diri, ke krom tiu ĉi priskribo de la diluvo en la Biblio, ekzistas multaj sciencaj informoj, konfirmantaj aûtentikecon de la Biblia diluvo. Atentu, ke la tero (t. e. - nia planedo) ne estis neniigita; pereis nur malmorala homaro, estinta sur ĝi, 'kaj pereis ĉiu karno, kiu moviĝas sur la tero' (Gen 7:21). Jesuo (Mt 24:37) kaj Petro (2 Pet 3:6- 12) opiniis la juĝon, okazintan en la tempo de Noa, kiel pratipo de tiu juĝo, kiu okazos dum la dua alveno de Kristo. Tiel senespere malmorala homaro de la tempo de Noa kompariĝas kun nia nuntempa mondo, kiu estos juĝata dum la reveno de Kristo. Pro la granda homa pekemeco kreskas kredo, eĉ inter kristanoj, ke nia planedo estos neniigita. Tiu opinio klare demonstras absolutan nescion pri la ĉefa biblia promeso, ke Dio fikse atentas pri aferoj sur nia planedo, kaj ke Jesuo Kristo baldaû revenos por starigi ĉi tie sur la tero la regnon de Dio. Se al homaro estos permesite pereigi sian planedon, tiuj promesoj ne estos estos plenumitaj. En partoj 4.7 kaj 5 estas konvinkaj pruvoj, ke la Regno de Dio sur la tero. Pli sube sekvas kelkaj citoj el la Biblio, pruvantaj, ke nek nia planedo, nek la suna sistemo estos neniigitaj:

'Kaj Li konstruis Sian sanktejon kiel monton, kaj kiel la teron Li fortikigis ĝin por ĉiam' (Ps 78:69).
Hay un curioso raciocinio, que yo me hago, y por donde me explico, sin lastimar mi amor propio, el descuido paterno en este asunto importante. Mi padre, aunque sin fundamento, se va considerando ya como marido de Pepita, y empieza a participar de aquella ceguedad funesta que Asmodeo u otro demonio más torpe infunde a los maridos. Las historias profanas y eclesiásticas están llenas de esta ceguedad, que Dios permite, sin duda para fines providenciales. El ejemplo más egregio quizás es el del emperador Marco Aurelio, que tuvo mujer tan liviana y viciosa como Faustina, y, siendo varón tan sabio y tan agudo filósofo, nunca advirtió lo que de todas las gentes que formaban el imperio romano era sabido; por donde, en las meditaciones o memorias que sobre sí mismo compuso, da infinitas gracias a los dioses inmortales porque le habían concedido mujer tan fiel y tan buena, y provoca la risa de sus contemporáneos y de las futuras generaciones. Desde entonces, no se ve otra cosa todos los días, sino magnates y hombres principales que hacen sus secretarios y dan todo su valimiento a los que le tienen con su mujer. De esta suerte me explico que mi padre se descuide, y no recele que, hasta a pesar mío, pudiera tener un rival en mí.

Sería una falta de respeto, pecaría yo de presumido e insolente, si advirtiese a mi padre del peligro que no ve. No hay medio de que yo le diga nada. Además, ¿qué había yo de decirle? ¿Que se me figura que una o dos veces Pepita me ha mirado de otra manera que como suele mirar? ¿No puede ser esto ilusión mía? No; no tengo la menor prueba de que Pepita desee siquiera coquetear conmigo.

¿Qué es, pues, lo que entonces podría yo decir a mi padre? ¿Había de decirle que yo soy quien está enamorado de Pepita, que yo codicio el tesoro que ya él tiene por suyo? Esto no es verdad; y sobre todo, ¿cómo declarar esto a mi padre, aunque fuera verdad, por mi desgracia y por mi culpa?

Lo mejor es callarme; combatir en silencio, si la tentación llega a asaltarme de veras; y tratar de abandonar cuanto antes este pueblo y de volverme con Vd.

\_19 de Mayo\_.

Gracias a Dios y a Vd. por las nuevas cartas y nuevos consejos que me envía. Hoy los necesito más que nunca.

Razón tiene la mística doctora Santa Teresa cuando pondera los grandes trabajos de las almas tímidas que se dejan turbar por la tentación: pero es mil veces más trabajoso el desengaño para quienes han sido, como yo, confiados y soberbios.