92

tekur einnig til aðila sem tengjast rekstrarfélagi. Skilgreiningu á hugtakinu yfirráð er að finna í 28. tölul. 3. gr. Þannig getur verið um að ræða eiganda rekstrarfélags sem getur haft veruleg áhrif á hann. Með b-lið er átt við hagsmunaárekstur á milli verðbréfasjóðs eða fjárfesta og annarra sjóða sem rekstrarfélag rekur eða fjárfesta þeirra. Þannig er um að ræða innbyrðis hagsmunaárekstra á milli sjóða sem eru í rekstri rekstrarfélags. Með c-lið er átt við það tilvik ef rekstrarfélag á aðra viðskiptamenn en 1. eða 2. tölul. tekur til eigi einnig að grípa til ráðstafana með tilliti til hagsmunaárekstra á milli verðbréfasjóðs í rekstri þess og annarra viðskiptamanna. Með d-lið er átt við innbyrðis hagsmunaárekstra annarra viðskiptavina rekstrarfélags. Sem dæmi um ráðstafanir rekstrarfélags sem geta komið í veg fyrir hagsmunaárekstra skv. 3. mgr. má t.d. nefna að skipulag starfsemi þess sé þannig að þeir hlutar starfseminnar þar sem gæti komið upp hagsmunaárekstur heyri ekki undir sama ábyrgðaraðila. Eftirlitseiningar mega t.d. ekki að heyra undir aðila sem bera ábyrgð á þeim verkefnum sem þær hafa eftirlit með. Séu ráðstafanir skv. 1. - 3. mgr. ekki nægar til þess að tryggja að hætta á að hagsmunir fjárfesta í verðbréfasjóði skerðist vegna þeirra ber rekstrarfélagi skv. 4. mgr. að upplýsa þá um það áður en rekstrarfélag sinnir sérhverjum viðskiptum fyrir þá fjárfesta. Fjárfesti er þannig gefið tækifæri til þess að meta hvort hann vilji enn að rekstrarfélag sinni verkefnum fyrir hann. Upplýsingarnar sem rekstrarfélagi ber að veita fjárfestum verða að vera fullnægjandi til þess að fjárfestar geti metið hvort viðkomandi hagsmunaárekstrar geti leitt til tjóns fyrir þá. Þó að rekstrarfélag hafi upplýst fjárfesta um hugsanlega hagsmunaárekstra skv. 4. mgr. firrir það rekstrarfélagið ekki ábyrgð á þeirri skyldu að bregðast við hagsmunaárekstrum sem kunna að koma upp í samræmi við reglur frumvarpsins. Tilskipun framkvæmdastjórnarinnar 2010/43/ESB gildir til fyllingar ákvæðum UCITS hvað varðar efni 12. gr. tilskipunarinnar um hagsmunaárekstra. Tilskipunin var innleidd í íslenskan rétt með reglugerð nr. 471/2014, um skipulagskröfur rekstrarfélaga verðbréfasjóða (þ.m.t. um hagsmunaárekstra, viðskiptahætti, áhættustýringu og inntak samkomulags milli vörslufyrirtækis og rekstrarfélags).

Um 19. gr. Ákvæðið innleiðir 1. undirgrein 1. mgr. og 3. mgr. a í 51. gr. UCITS og varðar áhættustýringu. Ákvæðið er að hluta sambærilegt 33. gr. gildandi laga um verðbréfasjóði en lagt er til í frumvarpi þessu að kveðið verði ítarlegar á um áhættustýringu en gert er í gildandi lögum um verðbréfasjóði, fyrst og fremst til samræmis við UCITS. Sá aðskilnaður sem kveðið er á um í 1. mgr. varðar bæði skipulag og starfsemi rekstrar- félags. Rekstrarfélag skal hafa, og geta sýnt fram á að það hafi, gripið til ráðstafana sem koma í veg fyrir hagsmunaárekstra, tryggt sjálfstæði og að áhættustýring sé virk og í samræmi við ákvæðið. Nánar er kveðið á um aðskilnaðinn í 12. gr. tilskipunar framkvæmdastjórnarinnar 2010/43/ESB sem var innleidd í íslenskan rétt með reglugerð nr. 471/2014. Rétt þykir að leggja til í frumvarpi þessu að skylda þessi og heimild Fjármálaeftirlitsins til veitingar undanþágu frá henni séu lögfestar. 2. mgr. innleiðir 1. undirgrein 1. mgr. 51. gr. UCITS. Samkvæmt 3. mgr. ber rekstrarfélagi að endurskoða og uppfæra eftirlitskerfi með áhættu eins oft og þörf krefur. Í 4. mgr. felast lágmarkskröfur þeirra verkefna sem útlistuð eru í 2. mgr. ákvæðisins. Nánar er kveðið á um áhættustýringu í VI. kafla tilskipunar framkvæmdastjórnarinnar 2010/43/ESB sem var innleidd í íslenskan rétt með reglugerð nr. 471/2014.