sobie ręce i przekazują rzeczy, np. fajki, ponad wsiami, bez ruszania się z miejsca. Nie interesują się ludźmi, traktując ich jako swego rodzaju zabawkę, którą można zanieść w kieszeni do domu, aby pokazać rodzinie. Skąd się wzięły? Wedle ludowych wierzeń stanowili pierwszą grupę istot stworzonych przez bogów / Boga, która z czasem wyginęła, zastąpiona przez osobniki przeciętnych rozmiarów. Dowodem istnienia olbrzymów mają być wielkie kamienie i nasypy znajdujące się w różnych miejscach Polski, zwłaszcza na Kaszubach.” „Stolemów jest cała grupa. Do tego Stolemy funkcjonują na zasadach społeczności, zakładają rodziny, mają emocje”1 dzieci, odczuwają różne h) kruk – „bajkowy ptak w czerni to kruk. W tradycji ludowej ze względu na barwę upierzenia oraz padlinożerstwo był kojarzony ze światem zmarłych. Uchodził za zwiastun śmierci, a jego krakanie miało zapowiadać nieszczęście. Przypisywany krukowi mediacyjny charakter decydował o tym, że w bajkach ludowych powierzano mu rolę nadprzyrodzonego donatora wspierającego bohatera radą albo żywą”.2 darem, zwykle wodą Tu – w naszej bajce – kruk zwraca dzieci. i) chłopi, mieszkańcy Wierzchucina – to gburzy, zagrodnicy, chałupnicy, komornicy, parobcy i inna służba czeladna. Nie znając czasu, w jakim opowieść się dzieje, nie znamy szczegółowych stosunków podległościowych. To ludzie niewykształceni, wierzący w gusła i zabobony, szukający winnych swojej trudnej sytuacji i ciężkiej sytuacji.

Bajka, jak większość bajek regionalnych, ma swoje konkretne usytuowanie przestrzenne. Nie dzieje się „wszędzie i nigdzie”, ani „za siedmioma górami i siedmioma lasami” czy „za dalekimi morzami”. Dzieje się w Wierzchucinie, Białogórze, Nadolu, Prusewie. Miejsca te można odnaleźć na mapie, odwiedzić, penetrować. I to jest cenne w edukacji regionalnej. Bajka pokazuje stosunek do kobiet, które były w sytuacji gorszej niż mężczyźni i nie miały w przeszłości żadnych praw. Można zauważyć, że postacie kobiece mają cechy bardziej negatywne, niż postacie męskie (np. czarownica vs. guślarz, Żytnia Baba vs. Stolem). Dlatego, komentując ludyczność bajki - trzeba zacząć wychodzić ze stereotypu wszystkiemu winnych kobiet i kobiet-czarownic. Żyjemy wszyscy w XXI wieku. Te i inne informacje powinni młodsi uczniowie uzyskać od nauczycielki/nauczyciela. Zatem bajka wymaga przepracowania i racjonalnego komentarza. Taką społeczność wiejską można zobrazować graficznie, można ukazać na przykład w formie komiksu opartego na treści bajki. Ciekawy jest wątek „drogi”, na jakim jest oparta fabuła bajki. To droga dłuższa i ciekawsza, niż trasa wycieczki (Wierzchucino-Nadole- Prusewo-Białogóra). To bardzo ciekawy kawałek Nordy. Do bajki załączono ciekawą mapę, która pomoże w lepszym poznaniu i analizie podejmowanej z wielu perspektyw. Uczniowie znajdą w mapie wiele informacji, które mogą ich zainteresować. Można również na bazie mapy zaprojektować inne aktywności edukacyjne. Mapa jest bardzo przyjazna dzieciom. Na kanwie bajki i mapy można dzieciom pokazać miniony świat, poszerzając wycieczkę o wizytę w skansenie w Nadolu. A w Wierzchucinie można szukać pozostałości z dawnych czasów. Nie ma już, co prawda, karczmy, ale znajdą się jakieś stare obiekty (np.