tako da ako otkrijemo svrhu za koju je um stvoren, možemo i, na osnovu određenih pretpostavki, zaključiti kako je izgrađen da bi ispunio tu svrhu. Prvo, nisu jasno odredili bilo distinkciju, bilo sličnost mozga i uma. Drugo, pretpostavili su um kao kompjutersku mašinu sa komponentama poput hardvera i softvera (manipulisanje simbolima iz spoljnog sveta). Takođe, držali su se ideje da se um sastoji iz pojedinačnih organa ili modula koje je prirodna selekcija oblikovala tako da maksimizuje reproduktivnu sposobnost naših predaka, što se odražava na sadašnje funkcionisanje organizama. Kritika računarskog modela uma:

- • sistemi poseduju specifična svojstva i specifičnu dinamiku • sistemi poseduju specifična svojstva i specifičnu dinamiku
- • procesi podrazmevaju složene oblike koordinacije za koje ne postoje paralele u • procesi podrazmevaju složene oblike koordinacije za koje ne postoje paralele u računarskom modelu
- • fizičkih sistema kakvi su organizmi: kognicija kao neprekidna promena struktura • fizičkih sistema kakvi su organizmi: kognicija kao neprekidna promena struktura i funkcija tokom interakcije sa promenljivom životnom sredinom, a ne kao serija izdvojenih proračuna kao rešenja zadataka
- • i njihova životna sredina se uzajamno determinišu (da li je um oblikovan tako da • i njihova životna sredina se uzajamno determinišu (da li je um oblikovan tako da se uklapa sa onim što je u prirodi?)
- • dokaza za unapred date pojmovne mreže • dokaza za unapred date pojmovne mreže

Izostavlja se kulturna varijabilnost, socijalna varijabilnost, neizvesnost i slučajnost bioloških događaja, značaj individualnog iskustva; prirodna selekcija se pretpostavlja kao savršeni inženjer savršenog uređaja, pri čemu se podrazumevaju 'geni za nešto', a izostavlja se sredina (zapravo, sredina je samo datost, a um je mašina koja rešava njene zadatke). Istina je, da se naš um modifikuje u interakciji sa sredinom, isto tako kao što mi modifikujemo sredinu po sebi. Dakle, ono što Pinker zastupa jeste urođeno i adaptivno poreklo ljudske prirode. Koliko se primećuje, svoje stavove (npr. muško - ženski odnosi) potkrepljuje malo verovatnim alternativnim scenarijima u kojima bi suprotan slučaj bio istinit - nešto kao RAA.

Problem adaptiranog uma:

- • um se sastoji od stotina hiljada genetički specifikovanih modula koji su rešenja • um se sastoji od stotina hiljada genetički specifikovanih modula koji su rešenja specifičnih adaptivnih problema (nijedan opšti psihološki mehanizam ne bi mogao da reši sve specifične adaptivne probleme)
- • rešenja problema mešaju se sa psihološkim mehanizmima koji proizvode • rešenja problema mešaju se sa psihološkim mehanizmima koji proizvode određeno ponašanje (isti mehanizam mogao bi da proizvodi različita ponašanja koja bi mogla da budu rešenja različitih problema)

Moduli:

- • kompleknost zahtevala je selektovanje fenotipske plastičnosti kao odgovora • kompleknost zahtevala je selektovanje fenotipske plastičnosti kao odgovora
- • procesa individualnog razvića: domenski opšti mehanizam može da proizvodi • procesa individualnog razvića: domenski opšti mehanizam može da proizvodi specijalizovana mehanizme koji stoje u osnovi specifičnih ponašajnih rešenja
- • strukture ljudskog mozga nisu rezultat duge kumulativne selekcije genetički • strukture ljudskog mozga nisu rezultat duge kumulativne selekcije genetički indukovanih modifikacija, već individualne istorije interakcija sa lokalnom sredinom
- • je da se među specijalizovanim strukturama mozga traga za adaptacijama, one su • je da se među specijalizovanim strukturama mozga traga za adaptacijama, one su plastični odgovor na sredinske uticaje (samo o procesu koji generiše ove strukture može da se govori kao o kognitivnoj adaptaciji - plastičnost mozga je adaptacija/analogija sa imunskim sistemom)
- • psihologija predviđa postojanje modula za otkrivanje obmanjivača • psihologija predviđa postojanje modula za otkrivanje obmanjivača