4

Pagina 2 25 jaar Heemcentrum ‘t Schoor

########## Ontstaansgeschiedenis van “Stichting Heemcentrum ’t Schoor”

######### De sympathie van de dorpsgemeenschap was altijd en is nog steeds hartverwarmend

Op basis van aantekeningen van Harrie van den Bersselaar en van Kees van den Bersselaar en van interviews door Lia Clement – Verhoeven en Kees van Kempen met Harrie van den Bersselaar, Kees van den Bersselaar en Gerard van Alem (juni/juli 2014).

########## Verzamelaar

Kees van den Bersselaar is van kinds af aan een verzamelaar. Hij heeft nog steeds een vlechtwerkje van de bewaarschool van zuster Felicitas. Hij heeft alle rapporten nog van de lagere school en alle zakagenda’s vanaf 1946. Al zolang hij weet verzamelt hij krantenknipsels en programmaboekjes van festiviteiten in het dorp. Vader had als een van de eersten in het dorp een fototoestel. Daarmee ging hij bijvoorbeeld naar families, waarvan vaders het leger in moesten, om nog even een familiefoto te maken. Gewoon om die familie een plezier te doen. Maar het leidde wel tot een mooie collectie foto’s. Voor Kees was de stap klein om ook gebruiksvoorwerpen te verzamelen. Kees kreeg in zijn werk bij de Boerenbond en de Boerenleenbank te maken met klantgegevens. Zo leerde hij hoe je de familienamen in Udenhout en Biezenmortel moest schrijven, Van Gorkom of Van Gorkum, Pijnenburg of Peijnenburg, Van de Plas of Van der Plas etc., en waar ze woonden, in de oude adresaanduidingen op C 34 of B 79 etc. Dat gaf een parate kennis waar hij en Heemcentrum ’t Schoor nog steeds plezier van hebben.

########## Bewaren, verzamelen, opschrijven, publiceren en organiseren

Kees trok er actief op uit om bijvoorbeeld zijn collecties bidprentjes en prentbriefkaarten van Udenhout en Biezenmortel uit te breiden. En alles werd opgeschreven en beschreven. Bij het 75-jarig bestaan van de Rabobank in 1974 heeft hij een serie artikelen in de Wegwijzer geschreven. Drie jaar later kwam de eerste Kalender Dorpsleven Udenhout – Biezenmortel uit. Hij zou er nog 34 meer voor zijn rekening nemen! In 1982 werkte Kees mee aan het boek van Jan van de Voort over kasteel De Strijdhoef en in 1991 aan een boekje bij gelegenheid van het 150-jarig bestaan van de St.-Lambertuskerk. Intussen werd huize Van den Bersselaar alsmaar voller en veel te klein. Kees zag zijn loopbaan bij de Rabobank eindigen (per maart 1992) en vond dat er iets met zijn collectie moest gebeuren: ergens verantwoord onderbrengen, beschikbaar stellen voor exposities, etc. Hij wist dat daarvoor een organisatie nodig was. Op 13 oktober 1988 had hij daartoe een eerste initiatief genomen, waar met name de streekarchivaris Wuisman en ook Ton Robben bij betrokken waren. In 1990 nam Kees een tweede initiatief, dat succesvol zou worden.

########## Harrie van den Bersselaar

Kees van den Bersselaar wist dat het notariële leven van Harrie van den Bersselaar, met wie hij veel zakelijk contact had, spoedig zou eindigen. Een voorzichtige informatie leerde dat Harrie nog geen invulling had voor zijn tijd na zijn pensionering als notarisklerk. Toch was de keuze voor Harrie helemaal niet zo logisch. Harrie van den Bersselaar was altijd actief geweest voor sociaal-maatschappelijke belangen, het Wit-Gele Kruis, de ouderenzorg, mensen in problemen, volwassenenonderwijs, etc. en nog niet voor de cultureel- maatschappelijke aspecten van een dorpssamenleving. Toch reageerde Harrie positief op de vraag actief te worden voor de heemkunde. “Omdat Kees van den Bersselaar het vroeg”, aldus Harrie. Zo simpel was het ook. Het waren en zijn twee mensen met heel veel respect voor elkaar en die iets voor die ander doet omdat het die ander is die het vraagt.

########## Het eerste bestuur

Er werden al snel twee vrienden bij het intiatief betrokken. Harrie van den Bersselaar