5

schakelde Jan Ramaekers in, die ook op het punt stond met pre-pensioen te gaan. En Kees van den Bersselaar schakelde Gerard van Alem in. De keuze voor Gerard zou van werkelijk onschatbare waarde blijken te zijn. Gerard werkte overdag als leraar handenarbeid bij het Vormingswerk in Oisterwijk en ’s avonds als leraar meubelmaken voor het Leerlingstelsel (een opleiding na de ambachtsschool) in Oirschot. Gerard had als hobby het restaureren van antieke meubelen. Hij was ook actief betrokken bij de restauratie van het kerkorgel. En hij nam schilderles bij Arthur Le Mire. Kortom, iemand met twee gouden handen. Harrie van den Bersselaar vond Ad Verhoeven bereid voor het beheer van de financiën en de administratie. De initiatiefnemers hadden een eerste formele vergadering op 1 augustus 1990 bij Harrie van den Bersselaar thuis. Kees van den Bersselaar had een agenda opgesteld om te komen tot een bredere aanpak van de heemactiviteiten in Udenhout. Al heel gauw kwam de rechtspositie aan de orde. Er werd gekozen voor de stichtingsvorm. De stichting werd in het leven geroepen bij akte op 16 oktober 1990 verleden voor Bert-Jan van der Kolk, als kandidaat-notaris waarnemer van het kantoor van notaris Van Hussen te Udenhout.

########## Schoorstraat 2

Dan komt de vraag waar men een onderkomen kon vinden voor de collectie. Het oog viel op Schoorstraat 2, een groot pand midden in het dorp met slechts één bewoner, rector Merkx. Desgevraagd zei de rector: “Als twee Van den Bersselaren iets vragen, dan heb ik er vertrouwen in; kom maar!” Toen Harrie en Kees de bovenverdieping van Schoorstraat 2 voor het eerst zagen, schrokken zij hevig. Er was weliswaar veel ruimte, maar ook veel werk om die ruimte geschikt te maken. De oude chambrettes uit 1925 waren nog aanwezig, niet onderhouden, het stucwerk hing op half elf, het schilderwerk was slecht, er was geen sanitair, er was geen keukentje. Er was niets wat goed te noemen was, alleen de ruimte zelf. Gerard van Alem herinnert zich nog dat er op de eerste verdieping een middengang was met een wasgelegenheid, aan één kant met één lavabo, aan de andere kant met drie. De ene kant zal voor de zusters zijn geweest en de andere kant voor de meisjes. Er was een soort kippentrapje naar de vliering, dat waarschijnlijk in gebruik was geweest om de was te drogen. Voor Gerard een geweldige uitdaging: “Het gebouw Schoorstraat 2 was zo centraal en zo mooi, zo alleluja om daar het heemcentrum te mogen vestigen, dat al het werk dat gedaan moest worden daarbij in het niet viel”. Het was ook Gerard van Alem die de naam “’t Schoor” heeft bedacht.

########## Vrijwilligers en sympathisanten

Het bestuur heeft de stap durven nemen om aan de grote opknapbeurt te beginnen. Ton van Roosmalen, een eerste-klas-stukadoor, heeft maandenlang gewerkt om de hele bovenverdieping van nieuw stucwerk te voorzien. Gerard van Alem begon met het inrichten van een kamertje dat al snel de naam bestuurskamer kreeg. Hij maakte thuis van alle ruimtes tekeningen voor mogelijke inrichtingen, eerst voor die bestuurskamer, dan voor de grote ruimte met de chambrettes, vervolgens de ruimte die later bekend werd als de ruimte voor Kees van den Bersselaar, Bert van Asten en Wim Maarse. Er kwam al snel goede hulp van Wim van Beeck, beroepselektricien, die op verantwoorde wijze de hele elektriciteitsvoorziening van de bovenverdieping voor zijn rekening nam. Theo Hoppenbrouwers stelde het nodige materiaal ter beschikking. Wim Claessen (van beroep bakker, woonde op de Ponderosa in de Groenstraat) schilderde wat er te schilderen was. De nodige verf werd gratis ter beschikking gesteld door schildersbedrijf Arno Cruijssen, buurman van Harrie van den Bersselaar. Er kwam van alle kanten materiële hulp. Alebeek schonk een houten vloer. Van de Voort leverde hout voor een vloer. Firma Jos van den Bersselaar zorgde vaak voor vervoer van grotere en zwaardere spullen en leverde de frames van de vele fotocollages voor gebruik bij tentoonstellingen. De Rabobank ging verbouwen en schonk tafels, stoelen, kasten en een keukentje aan ’t Schoor. Er kwamen kasten van Mari van den Bersselaar en van de Bibliotheek Udenhout. Harrie van Iersel en notaris Van Hussen stelden vloerbedekking ter beschikking en Ad van Esch en Sjef van de Plas zorgden ieder voor een trap om van de eerste verdieping naar de zolder te kunnen gaan. En het aantal helpers groeide, Toon Lucassen, Piet Bus, Cees van de Wouw, Henk Verhoeven, Bert van Asten,