46

Pagina 16 Over de heg

#### Over de heg

Verhalen uit het boek “Over Unentse families”

########## Eigenaar Rustende Jager verongelukt

Udenhout, 12 november 1901. Vandaag verongelukte Frans van Asten, 31 jaar oud, ten gevolge van een noodlottig ongeval in de Loonse en Drunense duinen. Tijdens het ophalen van buntgras viel hij tussen paard en kar. Zijn vrouw Kee Boogers blijft achter met twee kleine kinderen: Maria van 5 jaar en Wilhelmina van 1 jaar. Frans en Kee waren eigenaar van de Rustende Jager sinds hun huwelijk in 1894.

########## Aankomst Weense kinderen

Udenhout, 2 juni 1920. Vandaag kwamen op het station van Udenhout 100 Weense kinderen in de leeftijd van 7 tot 15 aan. Over vijf dagen worden er nog eens 70 verwacht. In 1919 ging met name het bestuur van de Boerenbond zich in Udenhout inzetten voor de Weense kinderactie, die ten doel had geld en goederen in te zamelen voor het noodlijdende Oostenrijk. Voorts werd getracht zoveel mogelijk kinderen, die ondervoed waren, in Udenhout goed onderdak te geven. De leden werkten spontaan mee en vele kinderen kunnen hier bij pleegouders op krachten gekomen. De Boerenbond stelde ondermeer een deel van de winst beschikbaar voor de kleding van de Oostenrijkse kinderen. Vooral Graard Bergmans, zaakvoerder en secretaris van de Boerenbond, heeft zich voor deze zaak ingezet.

########## Eerste postbode

Udenhout, 1900. Vandaag ontving Antoon Boers, wonende in de Kreitenmolenstraat, zijn aanstelling als eerste postbode in Udenhout voor de plaatselijke dienst. Hij zal daarvoor een salaris van ƒ3,- per week ontvangen. Desgevraagd lieten de kantoorhouders Jean Scholtze en Petronella Copal weten dat het briefverkeer alsmaar drukker werd en daarmee het aanstellen van een postbesteller noodzakelijk.

## Zwarte Willem

’t Schoor Udenhout – Biezenmortel, 1994. Verzetsstrijder Johan Jacob Henrich alias ’t Rooi Jantje vertelt in het boek ‘Over d’n Oorlog’: “Dan wil ik iets vertellen over een slachter die ik ontmoette in 1942/1943. Dat was een hele moedige man die eten bracht naar de Nederlandse gevangenen te Haaren. Zijn naam was Denissen en hij woonde in Udenhout. Soms maakte hij me bang en soms boos, omdat het een hele harde man was. Zijn bijnaam was Zwarte Willem. Mijn vertrouwen in hem was wat minder, omdat hij voor mij gevaarlijk was daar hij te gemakkelijk omging met mijn naam. Hij zorgde voor auto's, hoe moeilijk dat in die tijd ook was, en hij zorgde voor fietsen. Hij hielp ons met het vervoer van wapens van Udenhout naar ons vakantiehuisje in Helvoirt”

########## Overleden in de ochtend van de gouden bruiloft

Udenhout, 1969. Op dinsdag met carnaval in 1969 zouden Sjef Hamers en zijn vrouw hun 50-jarig huwelijk vieren bij ’t Centrum. Ze zouden dit helemaal in carnavalssferen doen. Eén groot feest. De avond tevoren had de harmonie bij het Centrum hun carnavalsbal. Zoon Wil speelde klarinet bij de harmonie en ging voor hij naar het Centrum ging nog even bij vader langs in de Zeshoevenstraat. Die zat z’n eigen al flink druk te maken over de volgende dag en het feest en dat alles maar goed zou gaan. Een jaar tevoren had Pastoor Prinsen al tegen hem gezegd: “als je je zo druk blijft maken over die dag dan haal je het niet eens.” De grote dag breekt aan, Wil ligt nog maar net een paar uur op z’n bed na het harmoniebal en om vijf uur komt Jo van Keulen aan de deur om te zeggen dat vader Sjef Hamers niet goed is geworden. “Dan is ie dood”, zegt Wil. “Ja, dan is ie dood”, zegt Jo van Keulen.