Strategjitë kryesore të reduktimit të rrezikut për përmbytjet dhe rreziqet e ujit përfshijnë kontrollin e përdorimit të tokës dhe planifikimin për të shmangur gjetjen e objekteve të prekshme në rrafshinat e përmbytjeve. Muret e mbajtura përgjatë lumenjve dhe mureve të detit përgjatë brigjeve mund të mbajnë nivele të larta të ujit nga rrafshinat e përmbytjeve (ndonëse levees mund të krijojnë probleme të tjera me kalimin e kohës ose gjetkë në drejtim të rrymës). Strukturat që janë të vendosura në rrafshinat e përmbytjeve duhet të jenë të projektuara për t'i bërë ballë forcave të përmbytjeve dhe të dizenjuara me kate të larta për të zvogëluar dëmtimet nga ujërat e përmbytjeve. Digat janë të afta për ruajtjen e ujit në mënyrë që të mund të lirohen me një normë të menaxhueshme.Levees dhe digat janë subjekt i dështimit dhe gjithashtu mund të dëmtohen nga tërmetet. Ata duhet të jenë të dizajnuar me kujdes për të parashikuar nivelet maksimale të ujit, meqë dështimet mund të shkaktojnë dëme shumë më tepër sesa nëse objektet nuk ishin ndërtuar Rregullimi i ujit (ngadalësimi i shkallës së shkarkimit të ujit nga zonat e mbulimit) mund të arrihet duke ndërtuar rezervuare, duke rritur mbulimin e vegjetacionit për të ngadalësuar balotazhin dhe sistemet e ngurta të ndërtesave.Heqja e raketave të ngurta ose pastrimi i kanaleve më të thella dhe ndërtimi i rrugëve alternative të kullimit (kanalet e reja të lumenjve, rrjedhjet dhe sistemet e gypave) mund të parandalojnë mbingarkesat e lumenjve. Stuhia kulluese në qytete ndihmon normat e kullimit; dhe plazhet, rripat e dunave dhe rrymat ujore ndonjëherë mund të zvogëlojnë fuqinë e valëve të baticës Reduktimi i përmbytjes synon të ulë sasinë e balotazhit, zakonisht duke ndryshuar pellgun ujëmbledhës dhe është më efektiv kur përdoret mbi pjesën më të madhe të pellgut të kullimit.Trajtimet tipike përfshijnë ripyllëzimin ose ripyllëzimin; lërim konturimi ose terheqje; dhe mbrojtja e bimësisë nga zjarri, mbipopullimi dhe prerja e qartë.Qasje të tjera përfshijnë pastrimin e sedimenteve dhe mbeturinave nga përrenjtë, thellimin dhe zgjerimin e shtratit të lumit dhe ndërtimin ose ruajtjen e pellgjeve të fermave dhe zonave të tjera të mbajtjes së ujit.Në zonat urbane, zonat e mbajtjes së ujit mund të krijohen në parqe dhe pellgje.Korrigjimi i përmbytjeve ndihmon në zvogëlimin e rrezikut të dëmtimit. Masat e përkohshme përfshijnë bllokimin ose mbylljen e hyrjeve ose dritareve dhe përdorimin e thaseve te reres për të mbajtur ujërat e përmbytjeve larg. Masat e perhershme perfshijne perdorimin e dizenjimeve rezistente ndaj rrezikut, te tilla si ngritja e hapesires se jetes ose punes mbi nivelin e mundshem te vellimit. Shtëpitë mund të ngrihen me mjete strukturore (stilts) ose duke ngritur tokën duke përdorur deponinë.Ndërtesat duhet të rikthehen nga trupat e ujit.Toka që rrethon ndërtesat dhe infrastruktura duhet të mbrohet nga erozioni. Streambeds duhet të jenë të stabilizuar me masoneri guri ose vegjetacioni, sidomos ura. Ndërtesat publike të forta dhe të mbrojtura nga era, të cilat mund të përdoren për strehim në komunitete në vendbanime të ndjeshme, mund të zvogëlojnë rrezikun për anëtarët e komunitetit, shtëpitë e të cilëve nuk janë të sigurta në stuhitë.Kulturat mund të mbrohen duke futur praktikat bujqësore dhe kulturat që janë më rezistente ndaj erërave të larta.

- ▪ MASAT REDUKTIMIN E RREZIKUT TË KOMUNITETIT BAZUAR NË

Komunitetet mund të ndihmojnë në uljen e rrezikut të dëmtimit nga stuhitë duke përgatitur plane evakuimi dhe sisteme paralajmëruese për t'u zbatuar në rast të një stuhie; duke ndërtuar shtëpi të vjetra ose të rindërtuara lehtë; duke siguruar dhe mbyllur ato elemente që mund të shpërthejnë dhe të shkaktojnë dëme ose lëndime diku tjetër, të tilla si mbulesa metalike, gardhe dhe shenja; duke marrë strehim në ndërtesa të forta dhe të vjetra; duke

33