bidez harremanetan jartzeko duten eskubidea, bai zerbitzu publikoetara iristeko bai administrazio- prozedurak izapidetzeko». Idazteko modua berrikustea gomendatzen da.

Halaber, «zerbitzua emateko behar den administrazio-antolaketa eta hari dagozkion bitartekoak eta eginkizunak ezartzea» ere bada dekretu honen xedea.

Arauaren berehalako aurrekari gisa, esan daiteke Euskal Autonomia Erkidegoko Administrazioak ez duela, gaur egun, herritarrei arreta emateari buruzko erregulazio espezifikorik. Aitzitik, hainbat araudik gehiegizko espezializazioa dute, eta gehienak 2015a baino lehenagokoak dira, eta, gainera, hainbat aldaketa izan dituzte. Horri dagokionez, honako hauek dira ipatzekoak: 21/2012 Dekretua, otsailaren 21ekoa, Administrazio Elektronikoari buruzkoa; 72/2008 Dekretua, apirilaren 29koa, Euskal Autonomia Erkidegoko Administrazio Orokorraren eta bere erakunde autonomiadunen erregistroen sorrera, antolaketa eta funtzionamenduari buruzkoa; eta 108/2004 Dekretua, ekainaren 8koa, Euskal Autonomia Erkidegoko Administrazio Publikoak Interneten duen presentzia-eredua arautzeari buruzkoa.

Horregatik, dekretu-proiektua egiteko prozedurari hasiera ematen dion Gobernantza Publiko eta Autogobernuko sailburuaren aginduak justifikatzen du dekretua beharrezkoa eta egokia dela, administrazioan gaur egun dagoen esparru juridikoari erantzuteko. Alde batetik, araudi desberdin horrek gaia gehiegi espezializatzea dakar, eta, beste alde batetik, arau- esparru horrek ez du herritarrei ikuspegi integral eta kanal anitzeko batetik ematen zaien arreta sostengatzen. Ondorioz, dekretu-proiektu honek honako hau proposatzen du: «herritarrei arreta egokia emateko beharrezkoak diren tresna guztiak biltzen ditu arau batean, ikuspegi berri batekin eta baliabide elektronikoen bidez zerbitzu publikoetara iristeko aukerarekin; eta bitarteko horiek herritarrekiko beste interakzio-bide bat baino ez dira».

39/2015 Legea, urriaren 1ekoa, Administrazio Publikoen Administrazio Prozedura Erkidearena eta 40/2015 Legea, urriaren 1ekoa, Sektore Publikoaren Araubide Juridikoarena indarrean jartzeak kontuan hartu beharreko zenbait nobedade ekarri dituzte. Ezartzen dute pertsonek eskubidea dutela administrazio publikoekin bitarteko elektronikoen bidezko harremanak izateko, eta, horretarako, bitarteko horietarako irispidea erraztu eta administrazio publikoetan informazioaren eta komunikazioaren teknologien (IKT) erabilera indartu behar dela, bai kudeaketaren efizientzia hobetzeko, bai administrazioen arteko lankidetza sustatu eta bultzatzeko. Sektore publikoak bitarteko elektronikoen bidez jarduteko eta funtzionatzeko Erregelamendua onartzen duen martxoaren 30eko 203/2021 Errege Dekretuak aipatutako lege-xedapen horiek garatu eta zehazten ditu, helburuetako bat baita eragileei erraztea bitarteko teknologikoen erabilera efektiboa, eta, horretarako, erregelamendu bidez jarduteko aukera ematen duten eta lege horietan arautzen diren gaiak argitu eta zehazten ditu. Bestalde, sektore publikoko webguneen eta gailu mugikorretarako aplikazioen irisgarritasunari buruzko irailaren 7ko 112/2018 Errege Dekretuaren xedea da sektore publikoko erakundeen eta haren aplikazio-eremuan behartuta dauden beste batzuen gailu mugikorretarako aplikazioen eta webguneen irisgarritasun-baldintzak bermatzea.

2 | 41