Beswaargrond 2: Jesaja 7:14 en 8:8 word buite konteks gebruik - Lied 353 is nie 'n Skrifberyming nie, maar word as 'n Skrifgetroue lied aanbeveel en daarom moet die lied die volle Godsopenbaring in ag neem. In die Kommissierapport wat voor Sinode 2012 gedien het, word hierdie Skrifgedeeltes gebruik om die idee te ondersteun dat Christus Immanuel geword het. Jesaja 7:14 en 8:8 word buite konteks gebruik. Motivering Daar is geen verwysing by Lied 353 dat dit 'n Skrifberyming is nie. Die beroep op hierdie verse alleen is daarom nie geldig nie en mag nie as motivering gebruik word nie. Hierdie is 'n vrye lied wat veronderstel is om 'n Skrifgetroue lied te wees en moet daarom die volle Godsopenbaring in ag neem.

## Beswaargrond 3: Die hele uitverkiesingsleer word in gedrang gebring deur die drie bewerings dat Jesus Immanuel en Verlosser word.

Motivering Die Dordtse Leerreëls stel baie duidelik dat die mens uitverkies is voor die grondlegging van die aarde (1.7 met verwysing van Efesiërs 1) en dat Christus voor die skepping reeds bestem is as Verlosser (1.7 bely duidelik God het Christus ook van ewigheid af tot Middelaar en Hoof van al die uitverkorenes en tot Fondament van die saligheid gestel. So het Hy ook besluit om die uitverkorenes aan Christus te gee om hulle salig te maak. Christus was dus Middelaar en Verlosser voor die mens geskep is. Daarom weerspreek hierdie lied Skrif en Belydenis.

- Prof Oosterhoff skryf in Christelijke Encyclopedie (Deel 3:584) die volgende oor die woord Immanuel:
- Daarom is dit woord in de komst van Jezus Christus vervul. Hij is de ware I. Hij is het teken in deze wereld, dat God met ons is. Het teken van zijn genade en trouw.
- As Engel van die Verbond was Christus alreeds in die Ou Testament teken van God se genade en trou, Hy is dus Immanuel van ewigheid af. Met sy geboorte het Hy nie Immanuel geword nie, maar Hy wat Immanuel is, het vlees geword. Hy is TEKEN van God se genade en trou.
- Indien daar hermeuneties uitgegaan word van die feit dat die Skrif een Godsopenbaring bevat, word die Messias in die Ou Verbond losgemaak van die Christus van die Nuwe Verbond, wat totaal onaanvaarbaar is.
- Gevolgtrekking: Lied 353 weerspreek Skrif en Belydenis.
- Beswaargrond 4: Ons Belydenis oor die twee nature van Christus kom in gedrang.
- Die lied beweer dat Christus Immanuel word en Verlosser word eers met sy geboorte, maar dit is in stryd met ons Belydenis oor die twee nature van Christus:
- Motivering
- Ridderbos verklaar in die Korte Verklaring (1952:36) die gedeelte uit Matt 1 23 so: '...... de Messias is Zelf de God-met-ons. Hij is de vervulling van al de beloften Gods in den loop der eeuwen, omdat in Hem God Zelf bij de mensen leeft en woon.' Christus is dus deur die loop van al die eeue, ook in die Ou Testament, God met ons, Immanuel.
- 1. Ons bely in die Geloofbelydenis van Athanasius (par 34- 37): 'En alhoewel Hy God en mens is, is Hy nogtans nie twee nie maar een Christus. Hy is een, nie deur verandering van die Godheid in die vlees nie maar deur die aanneming van die mensheid in God. Hy is in alle opsigte een, nie deur vermenging van die wese nie maar deur die eenheid van die Persoon. Want soos die redelike siel en die vlees een mens is, so is God en mens een Christus...'
- 2. Ons bely in die Heidelbergse Kategismus, Sondag 18 die volgende (antwoord 48): 'Die Godheid kan immers deur niks ingeperk word nie en is orals teenwoordig. Hieruit moet volg dat die Godheid wel buite sy aangenome mensheid is, maar tog ook daarin is en persoonlik daarmee verenig bly.'
- 3. Ons bely in die Nederlandse Geloofsbelydenis, art 18 dat Christus Immanuel is en nie Immanuel geword het nie.

400